Amharca Meal — Muhammed Sâdık ve Sânî Habîb — Mütaffifin 83:1 – Nas 114:6

ለሰላቢዎች ወዮላቸው፡፡

ለእነዚያ ከሰዎች ባስሰፈሩ ጊዜ የሚያስሞሉ፡፡

ለእነርሱም (ለሰዎቹ) በሰፈሩ ወይም በመዘኑላቸው ጊዜ የሚያጎድሉ (ለኾኑት)፡፡

እነዚያ እነርሱ ተቀስቃሾች መኾናቸውን አያውቁምን?

በታላቁ ቀን፡፡

ሰዎች ሁሉ ለዓለማት ጌታ (ፍርድ)፤ በሚቆሙበት ቀን (ተቀስቃሾች መኾናቸውን)፡፡

በእውነት የከሓዲዎቹ (የሰላቢዎቹ) መጽሐፍ በእርግጥ በሲጂን ውስጥ ነው፡፡

ሲጂንም ምን እንደ ኾነ ምን አሳወቀህ?

የታተመ መጽሐፍ ነው፡፡

ለአስተባባዮች በዚያ ቀን ወዮላቸው፡፡

ለእነዚያ በፍርዱ ቀን ለሚያስተባብሉት፡፡

በእርሱም ወሰን አላፊ ኀጢአተኛ ሁሉ እንጅ ሌላ አያስተባብልም፡፡

አንቀጾቻችን በእርሱ ላይ በተነበቡ ጊዜ «የመጀመሪያዎቹ ሰዎች ተረቶች ናቸው» ይላል፡፡

ይከልከል፤ ይልቁንም በልቦቻቸው ላይ ይሠሩት የነበሩት (ኀጢአት) ደገደገባቸው፡፡

ይከልከሉ፤ እነርሱ በዚያ ቀን ከጌታቸው (ማየት) ተጋራጆች ናቸው፡፡

ከዚያም እነርሱ በእርግጥ ገሀነምን ገቢዎች ናቸው፡፡

ከዚያም «ይህ ያ በእርሱ ታስተባብሉበት የነበራችሁት ነው» ይባላሉ፡፡

በእውነቱ የእውነተኞቹ ምእምናን መጽሐፍ በዒሊዮን ውስጥ ነው፡፡

ዒሊዮንም ምን እንደ ኾነ ምን አሳወቀህ?

የታተመ መጽሐፍ ነው፡፡

ባለሟልዎቹ ይጣዱታል፡፡

እውነተኞቹ ምእምናን በእርግጥ በድሎት (ገነት) ውስጥ ናቸው፡፡

በባለ አጎበር አልጋዎች ላይ ኾነው ይመለከታሉ፡፡

በፊቶቻቸው ላይ የድሎትን ውበት ታውቃለህ፡፡

ተጣርቶ ከታተመ ጠጅ ይጠጣሉ፡፡

ማተሚያው ምስክ ከኾነ፤ በዚህም ተሽቀዳዳሚዎች ይሽቀዳደሙ፡፡

መበረዣውም ከተስኒም ነው፡፡

ባለሟሎቹ ከእርሷ የሚጠጡላት ምንጭ ናት፡፡

እነዚያ ያምመጹት በእነዚያ ባመኑት በእርግጥ ይስቁ ነበሩ፡፡

በእነርሱም ላይ ባለፉ ጊዜ ይጠቃቀሱ ነበር፡፡

ወደ ቤተሰቦቻቸውም በተመለሱ ጊዜ (በመሳለቃቸው) ተደሳቾች ኾነው ይመለሱ ነበር፡፡

ባዩዋቸውም ጊዜ «እነዚህ በእርግጥ ተሳሳቾች ናቸው» ይሉ ነበር፡፡

በነርሱ ላይ ተጠባባቂዎች ተደርገው ያልተላኩ ሲኾኑ፡፡

ዛሬ (በትንሣኤ ቀን) እነዚያ ያመኑት በከሓዲዎቹ ይስቃሉ፡፡

በባለ አጎበር አልጋዎች ላይ ኾነው የሚመለከቱ ሲኾኑ (ይስቃሉ)፡፡

ከሓዲዎች ይሠሩት የነበሩትን (ዋጋ) ተመነዱን? (ይላሉ)፡፡

ሰማይ በተቀደደች ጊዜ፤

ለጌታዋም (ትዕዛዝ) በሰማች ጊዜ፤ (ልትሰማ) ተገባትም፤

ምድርም በተለጠጠች ጊዜ፤

በውስጧ ያለውንም ሁሉ በጣለችና ባዶ በኾነች ጊዜ፤

ለጌታዋም በሰማች ጊዜ፤ (መስማት) ተገባትም፤ (ሰው ሁሉ ሥራውን ይገናኛል)፡፡

አንተ ሰው ሆይ! አንተ ጌታህን (በሞት) እስከምትገናኝ ድረስ ልፋትን ለፊ ነህ፤ ተገናኚውም ነህ፡፡

መጽሐፉን በቀኙ የተሰጠ ሰውማ፤

በእርግጥ ቀላልን ምርመራ ይመረመራል፡፡

ወደ ቤተሰቦቹም ተደሳች ኾኖ ይመለሳል፡፡

መጽሐፉን በጀርባው ኋላ የተሰጠ ሰውማ፤

(ዋ! ጥፋቴ በማለት) ጥፋትን በእርግጥ ይጠራል፡፡

የተጋጋመች እሳትንም ይገባል፡፡

እርሱ በቤተሰቡ ውስጥ ተደሳች ነበርና፡፡

እርሱ (ወደ አላህ) የማይመለስ መኾኑን አስቧልና፡፡

አይደለም (ይመለሳል)፡፡ ጌታው በእርሱ (መመለስ) ዐዋቂ ነበር፤ (ነውም)፡፡

(አትካዱ)፤ በወጋገኑ እምላለሁ፡፡

በሌሊቱም በሰበሰውም ሁሉ፤

በጨረቃውም በሞላ ጊዜ (እምላለሁ)፡፡

ከኹነታ በኋላ ወደ ሌላ ኹነታ ትለዋወጣላችሁ፡፡

የማያምኑት ለእነርሱ ምን አላቸው?

በእነርሱም ላይ ቁርኣን በተነበበ ጊዜ የማይሰግዱት፤ (ምንአላቸው?) {1} ——— {1} እዚህ አንድ የትላዋ ሱጁድ ይደረጋል።

በእርግጡ እነዚያ የካዱት (በትንሣኤ) ያስተባብላሉ፡፡

አላህም (በልቦቻቸው) የሚቆጥሩትን ዐዋቂ ነው፡፡

በአሳማሚ ቅጣትም አብስራቸው፡፡

ግን እነዚያ ያመኑና መልካሞችን የሠሩ ለእነርሱ የማይቆረጥ ምንዳ አልላቸው፡፡

የቡርጆች ባለቤት በኾነችው ሰማይ እምላለሁ፡፡

በተቀጠረው ቀንም፤

በተጣጅና በሚጣዱትም፤ (እምላለሁ)፡፡

የጉድቡ ባለቤቶች ተረገሙ፡፡

የማገዶ ባለቤት የኾነቺው እሳት (ባለቤቶች)፡፡

እነርሱ በርሷ (አፋፍ) ላይ ተቀማጮች በኾኑ ጊዜ፤ (ተረገሙ)፡፡

እነርሱም በምእምናኖቹ በሚሠሩት (ማሰቃየት) ላይ መስካሪዎች ናቸው፡፡

ከእነርሱም በአላህ አሸናፊው፣ ምስጉኑ በኾነው (ጌታ) ማመናቸውን እንጅ ሌላ ምንም አልጠሉም፡፡

በእዚያ የሰማያትና የምድር ንግሥና ለእርሱ ብቻ በኾነው (አላህ ማመናቸውን)፡፡ አላህም በነገሩ ሁሉ ላይ መስካሪ ነው፡፡

እነዚያ ምእምንንና ምእምናትን ያሰቃዩ፣ ከዚያም ያልተጸጸቱ ለእነርሱ የገሀነም ቅጣት አልላቸው፡፡ ለእነርሱም የመቃጠሉ ስቃይ አልላቸው፡፡

እነዚያ ያመኑና መልካም ሥራዎችንም የሠሩ ለእነርሱ ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸው ገነቶች አሏቸው፡፡ ይህ ታላቅ ማግኘት ነው፡፡

የጌታህ በኀይል መያዝ ብርቱ ነው፡፡

እነሆ እርሱ መፍጠርን ይጀምራል፤ ይመልሳልም፡፡

እርሱም ምሕረተ ብዙ ወዳድ ነው፡፡

የዙፋኑ ባለቤት የላቀው ነው፡፡

የሚሻውን ሁሉ ሠሪ ነው፡፡

የሰራዊቶቹ ወሬ መጣልህን?

የፈርዖንና የሰሙድ፤ (ወሬ)፡፡

በእውነቱ እነዚያ የካዱት በማስተባበል ውስጥ ናቸው፡፡

አላህም በዙሪያቸው (በዕውቀቱ) ከባቢ ነው፡፡

ይልቁንም እርሱ የከበረ ቁርኣን ነው፡፡

የተጠበቀ በኾነ ሰሌዳ ውስጥ ነው፡፡

በሰማዩ በሌሊት መጪውም እምላለሁ፡፡

የሌሊት መጪውም ምን እንደ ኾነ ምን አሳወቀህ?

ጨለማን ቀዳጁ ኮከብ ነው፡፡

ነፍስ ሁሉ በእርሷ ላይ ጠባቂ ያለባት እንጅ ሌላ አይደለችም፡፡

ሰውም ከምን እንደተፈጠረ ይመልከት፡፡

ከተስፈንጣሪ ውሃ ተፈጠረ፡፡

ከጀርባና ከእርግብግብቶች መካከል የሚወጣ ከኾነ (ውሃ)፡፡

እርሱ (አላህ) በመመለሱ ላይ በእርግጥ ቻይ ነው፡፡

ምስጢሮች በሚገለጡበት ቀን፡፡

ለእርሱም (ለሰው) ኀይልና ረዳት ምንም የለውም፡፡

የመመለስ ባለቤት በኾነችው ሰማይም እምላለሁ፡፡

(በበቃይ) የመሰንጠቅ ባለቤት በኾነችው ምድርም፤

እርሱ (እውነትን ከውሸት) የሚለይ ቃል ነው፡፡

እርሱም ቀልድ አይደለም፡፡

እነርሱ በእርግጥ ተንኮልን ይሠራሉ፡፡

(እኔ) ተንኮልንም እመልሳለሁ፡፡

ከሓዲዎችንም ቀን ስጣቸው፡፡ ጥቂትን ጊዜ አቆያቸው፡፡

ከሁሉ በላይ የኾነውን ጌታህን ስም አሞግሥ፡፡

የዚያን (ሁሉን ነገር) የፈጠረውን ያስተካከለውንም፡፡

የዚያንም የወሰነውን፡፡ (ለተፈጠረለት ነገር) የመራውንም፡፡

የዚያንም ግጦሽን (ለምለም አድርጎ) ያወጣውን፡፡

(ከዚያ) ደረቅ ጥቁር ያደረገውንም (አምላክ ስም አሞግስ)፡፡

(ቁርኣንን) በእርግጥ እናስነብብሃለን፤ አትረሳምም፡፡

አላህ ከሻው ነገር በስተቀር፡፡ እርሱ ግልጹን የሚሸሸገውንም ሁሉ ያውቃልና፡፡

ለገሪቱም (ሕግጋት) እንገጥምሃለን፡፡

ግሣጼይቱ ብትጠቅም (ሰዎችን) ገሥጽም፡፡

(አላህን) የሚፈራ ሰው በእርግጥ ይገሠጻል፡፡

መናጢውም ይርቃታል፡፡

ያ ታላቂቱን እሳት የሚገባው፡፡

ከዚያም በእርሷ ውስጥ አይሞትም ሕያውም አይኾንም፡፡

የተጥራራ ሰው በእርግጥ ዳነ፡፡

የጌታውንም ስም ያወሳና የሰገደ፡፡

ይልቁንም ቅርቢቱን ሕይወት ትመርጣላችሁ፡፡

መጨረሻይቱ (ሕይወት) በላጭ ሁል ጊዜ ዘውታሪም ስትኾን፡፡

ይህ በፊተኞቹ መጻሕፍት ውስጥ ያልለ ነው፡፡

በኢብራሂምና በሙሳ ጽሑፎች ውስጥ፡፡

የሸፋኝቱ (ትንሣኤ) ወሬ መጣህን?

ፊቶች በዚያ ቀን ተዋራጆች ናቸው፡፡

ሠሪዎች ለፊዎች ናቸው፡፡

ተኳሳን እሳት ይገባሉ፡፡

በጣም ከፈላች ምንጭ ይጋታሉ፡፡

ለእነርሱ ዶሪዕ ከሚባል (እሾሃም) ዛፍ እንጅ ሌላ ምግብ የላቸውም፡፡

የማያሰባ ከረኃብም የማያብቃቃ ከኾነው፡፡

ፊቶች በዚያ ቀን ተቀማጣዮች ናቸው፡፡

ለሥራቸው ተደሳቾች ናቸው፡፡

በከፍተኛ ገነት ውስጥ ናቸው፡፡

በውስጧ ውድቅን ነገር አይሰሙም፡፡

በውስጧ ፈሳሾች ምንጮች አልሉ፡፡

በውስጧ ከፍ የተደረጉ አልጋዎች አልሉ፡፡

በተርታ የተኖሩ ብርጭቆዎችም፡፡

የተደረደሩ መከዳዎችም፡፡

የተነጠፉ ስጋጃዎችም (አልሉ)፡፡

(ከሓዲዎች) አይመለከቱምን? ወደ ግመል እንዴት እነደተፈጠረች!

ወደ ሰማይም እንዴት ከፍ እንደ ተደረገች!

ወደ ተራራዎችም እንዴት እንደ ተቸከሉ!

ወደ ምድርም እንዴ እንደተዘረጋች (አይመለከቱምን?)

አስታውስም፤ አንተ አስታዋሽ ብቻ ነህና፡፡

በእነርሱ ላይ ተሿሚ (አስገዳጅ) አይደለህም፡፡

ግን (ከእውነት) የዞረና የካደ ሰው፤

አላህ ታላቁን ቅጣት ይቀጣዋል፡፡

መመለሻቸው ወደእኛ ብቻ ነው፡፡

ከዚያም ምርመራቸው በእኛ ላይ ብቻ ነው፡፡

በጎህ እምላለሁ፡፡

በዐሥር ሌሊቶችም፡፡

በጥንዱም በነጠላውም፡፡

በሌሊቱም በሚኼድ ጊዜ፡፡

በዚህ (መሓላ) ለባለ አእምሮ ታላቅ መሓላ አለበትን?

ጌታህ በዓድ እንዴት እንደ ሠራ አታውቅምን?

በኢረም በባለ ረዣዢሚቱ አዕማድ፡፡

በዚያች ብጤዋ በአገሮች ውስጥ ያልተፈጠረ በኾነችው፡፡

በሰሙድም በእነዚያ በሸለቆው ቋጥኝን የቆረጡ በኾኑት፡፡

በፈርዖንም ባለ ችካሎች በኾነው፡፡

በእነዚያ በአገሮች ላይ ግፍ የሠሩ፡፡

በእርሷም ውስጥ ጥፋትን ያበዙ በኾኑት (እንዴት እንደሠራ አታውቅምን?)

በእነርሱ ላይም ጌታህ የቅጣትን አለንጋ አወረደባቸው፡፡

ጌታህ በመጠባበቂያ ላይ ነውና፡፡

ሰውማ ጌታው በሞከረው ጊዜ፣ ባከበረውና ባጣቀመውም (ጊዜ) «ጌታዬ አከበረኝ (አበለጠኝ)» ይላል፡፡

በሞከረውና በእርሱ ላይ ሲሳዩን ባጠበበ ጊዜማ «ጌታዬ አሳነሰኝ» ይላል፡፡

ይከልከል፤ ይልቁንም የቲምን አታከብሩም፡፡

ድኻንም በማብላት ላይ አትታዘዙም፡፡

የውርስንም ገንዘብ የመሰብሰብን አበላል ትበላላችሁ፡፡

ገንዘብንም ብዙን መውደድ ትወዳላችሁ፡፡

ተዉ፤ ምድር ደጋግማ በተሰባበረች ጊዜ፤

መላእክትም ሰልፍ ሰልፍ ኾነው ጌታህ (ለሱ ክብር በምስማማ መልኩ) በመጣ ጊዜ፤

ገሀነምም በዚያ ቀን በተመጣች ጊዜ በዚያ ቀን ሰው (ጥፋቱን) ይገነዘባል፡፡ መገንዘብም ለእርሱ ከየቱ?

«ዋ እኔ! ምነው በሕይወቴ (መልካምን ሥራ) ባስቀደምኩ ኖሮ» ይላል፡፡

በዚያ ቀንም የርሱን አቀጣጥ አንድም አይቀጣም፡፡

የእርሱንም አስተሳሰር አንድም አያስርም፡፡

(ለአመነች ነፍስም) «አንቺ የረካሺው ነፍስ ሆይ!

«ወዳጅ ተወዳጅ ኾነሽ ወደ ጌታሽ ተመለሺ፡፡

«በባሮቼም ውስጥ ግቢ፡፡

ገነቴንም ግቢ፤» (ትባላለች)፡፡

በዚህ አገር (በመካ) እምላለሁ፡፡

አንተ በዚህ አገር ሰፋሪ ስትኾን፡፡

በወላጂም በወለዳቸውም ሰዎች (በአዳምና በዘሮቹ ሁሉ እምላለሁ)፡፡

ሰውን ሁሉ በእርግጥ በልፋት ውስጥ ኾኖ ፈጠርነው፡፡

በእርሱ ላይ አንድም የማይችል መኾኑን ይጠረጥራልን?

«ብዙን ገንዘብ አጠፋሁ» ይላል፡፡

አንድም ያላየው መኾኑን ያስባልን?

ለእርሱ ሁለት ዓይኖችን አላደረግንለትምን?

ምላስንና ሁለት ከንፈሮችንም፡፡

ሁለትን መንገዶችም አልመራነውምን?

ዓቀበቲቱንም አልወጣም፡፡

ዓቀበቲቱም (መውጣቷ) ምን እንደኾነች ምን አሳወቀህ?

(እርሱ) ጫንቃን መልቀቅ ነው፡፡

ወይም የረኃብ ባለቤት በኾነ ቀን ማብላት፡፡

የዝምድና ባለቤት የኾነን የቲም፤

ወይም የዐፈር ባለቤት የኾነን ድኻ (ማብላት ነው)፡፡

ከዚያም ከነዚያ ከአመኑትና በመታገስ አደራ ከተባባሉት፣ በማዘንም አደራ ከተባባሉት ሰዎች ጋር መሆን ነው፡፡

እነዚያ (ይህንን የፈጸሙ) የቀኝ ጓዶች ናቸው፡፡

እነዚያም በአንቀጾቻችን የካዱት እነርሱ የግራ ጓዶች ናቸው፡፡

በእነርሱ ላይ የተዘጋች እሳት አልለች፡፡

በፀሐይና በብርሃኗ እምላለሁ፡፡

በጨረቃም በተከተላት ጊዜ፤

በቀኑም (ፀሐይን) በገለጻት ጊዜ፤

በሌሊቱም በሸፈናት ጊዜ፤

በሰማይቱም በገነባትም (ጌታ)፤

በምድሪቱም በዘረጋትም፤

በነፍስም ባስተካከላትም፤

አመጽዋንና ፍርሃትዋንም ባሳወቃት (አምላክ እምላለሁ)፡፡

(ከኀጢኣት) ያጠራት ሰው ፍላጎቱን በእርግጥ አገኘ፡፡

(በኀጢኣት) የሸፈናትም ሰው በእውነት አፈረ፡፡

ሠሙድ ወሰን በማለፍዋ አስተባበለች፡፡

ጠማማዋ በተንቀሳቀሰ ጊዜ፡፡

ለእነርሱም የአላህ መልክተኛ (ሷሊህ) «የአላህን ግመል የመጠጥ ተራዋንም (ተጠንቀቁ)» አላቸው፡፡

አስተባበሉትም፡፡ (ቋንጃዋን) ወጓትም፡፡ በኀጢኣታቸውም ምክንያት ጌታቸው (ቅጣትን) በእነርሱ ላይ ደመደመባቸው፤ አስተካከላትም፡፡

ፍጻሜዋንም (የምታስከትለውን) አይፈራም፡፡

በሌሊቱ እምላለሁ (በጨለማው) በሚሸፍን ጊዜ፡፡

በቀኑም፤ በተገለጸ ጊዜ፡፡

ወንድንና ሴትን በፈጠረውም (አምላክ እምላለሁ)፡፡

ሥራችሁ በእርግጥ የተለያየ ነው፡፡

የሰጠ ሰውማ ጌታውን የፈራም፡፡

በመልካሚቱም (እምነት) ያረጋገጠ፤

ለገሪቱ ሥራ እናዘጋጀዋለን፡፡

የሰሰተ ሰውማ የተብቃቃም፤ (በራሱ የተመካ)፤

በመልካሚቱ (እምነት) ያሰተባበለም፤

ለክፉይቱ ሥራ እናዘጋጀዋለን፡፡

በወደቀም ጊዜ ገንዘቡ ከእርሱ ምንም አይጠቅመውም፡፡

ቅኑን መንገድ መግለጽ በእኛ ላይ አለብን፡፡

መጨረሻይቱም መጀመሪያይቱም ዓለም የእኛ ናቸው፡፡

የምትንቀለቀልንም እሳት አስጠነቀቅኳችሁ (በላቸው)፡፡

ከጠማማ በቀር ሌላ የማይገባት የኾነችን፡፡

ያ ያስተባበለና ከትዕዛዝ የሸሸው፡፡

አላህን በጣም ፈሪውም በእርግጥ ይርቃታል፡፡

ያ የሚጥራራ ኾኖ ገንዘቡን (ለድኾች) የሚሰጠው፡፡

ለአንድም ሰው እርሱ ዘንድ የምትመለስ ውለታ የለችም፡፡

ግን የታላቅ ጌታውን ውዴታ ለመፈለግ (ይህንን ሠራ)፡፡

ወደፊትም በእርግጥ ይደሰታል፡፡

በረፋዱ እምላለሁ፡፡

በሌሊቱም ጸጥ ባለ ጊዜ፤

ጌታህ አላሰናበተህም፤ አልጠላህምም፡፡

መጨረሻይቱም (ዓለም) ከመጀመሪያይቱ ይልቅ ላንተ በላጭ ናት፡፡

ጌታህም ወደ ፊት (ብዙን ስጦታ) በእርግጥ ይሰጥሃል፡፡ ትደሰታለህም፡፡

የቲም ኾነህ አላገኘህምና አላስጠጋህምን? (አስጠግቶሃል)፡፡

የሳትክም ኾነህ አገኘህ መራህም፡፡

ድኻም ኾነህ አገኘህ፤ አከበረህም፡፡

የቲምንማ አትጨቁን፡፡

ለማኝንም አትገላምጥ፡፡

በጌታህም ጸጋ አውራ፤ (ግለጻት)፡፡

ልብህን ለአንተ አላሰፋንልህምን? (አስፍተንልሃል)፡፡

ሸክምህንም ካንተ አውርደንልሃል፡፡

ያንን ጀርባህን ያከበደውን (ሸክም)፡፡

መወሳትህንም ላንተ ከፍ አድርገንልሃል፡፡

ከችግርም ጋር ምቾት አልለ፡፡

ከችግር ጋር በእርግጥ ምቾት አልለ፡፡

በጨረስክም ጊዜ ልፋ፡፡ (ቀጥል)፡፡

ወደ ጌታህም ብቻ ከጅል፡፡

በበለስና በዘይት ወይራ እምላለሁ፡፡

በሲኒን ተራራም፤

በዚህ በጸጥተኛው አገርም (እምላለሁ)፡፡

ሰውን በጣም በአማረ አቋም ላይ ፈጠርነው፡፡

ከዚያም (ከፊሉን) ከዝቅተኞች ሁሉ በታች አድርገን መለስነው፡፡

ግን እነዚያ ያመኑት መልካሞችንም የሠሩት ለእነርሱ ተቆራጭ ያልኾነ ምንዳ አልላቸው፡፡

ታዲያ ከዚህ በኋላ በፍርዱ ምን አስተባባይ አደረገህ?

አላህ ከፈራጆች ሁሉ ይበልጥ ፈራጅ አይደለምን? (ነው)፡፡

አንብብ በዚያ (ሁሉን) በፈጠረው ጌታህ ስም፡፡{1} ——— {1} ይህ አንቀጽና ቀጥሎ ያሉት ከቁርአን መጀመሪያ የወረዱ አንቀጾች ናቸው። በኑር ተራራ ላይ በምገኘው የሂራእ ዋሻ ውስጥ ነቢዩ ሰ/ዐ/ወ/ ኸልዋ ወጥተው እያሉ ነው የወረደባቸው። (ቡኻሪና ሙስሊም፤ የወህይ አጀማመር ምእራፍ)

ሰውን ከረጋ ደም በፈጠረው (ጌታህ ስም)፡፡

አንብብ፤ ጌታህ በጣም ቸር ሲኾን፤

ያ በብርዕ ያስተማረ፡፡

ሰውን ያላወቀውን ሁሉ ያሳወቀ ሲኾን፡፡

በእውነቱ ሰው ወሰንን ያልፋል፡፡

ራሱን የተብቃቃ (ባለ ሀብት) ኾኖ ለማየቱ፡፡

መመለሻው ወደ ጌታህ ብቻ ነው፡፡

አየህን? ያንን የሚከለክለውን፡፡

ባሪያን በሰገደ ጊዜ፤

አየህን? ንገረኝ (ተከልካዩ) በትክክለኛ መንገድ ላይ ቢኾን፤

ወይም (ፈጣሪውን) በመፍራት ቢያዝ፤

አየህን? ንገረኝ (ከልካዩ) ቢያስተባብልና (ከእምነት) ቢሸሽ፤

አላህ የሚያይ መኾኑን አያውቅምን?

ይተው ባይከለከል አናቱን ይዘን እንጎትተዋለን፡፡

ውሸታም ስሕተተኛ የኾነችውን አናቱን፡፡

ሸንጎውንም ይጥራ፡፡

(እኛም) ዘበኞቻችንን እንጠራለን፡፡

ይከልከል አትታዘዘው፡፡ ስገድም፤ (ወደ አላህ) ተቃረብም፡፡ {1} ——— {1} እዚህ የንባብ ሱጁድ አለ። ይህ የመጨረሻ ሱጁድ ነው።

እኛ (ቁርኣኑን) በመወሰኛይቱ ሌሊት አወረድነው፡፡ {1} ——— {1} ይህች ሌሊት በሮመዳን ውስጥ ትገኛለች ። በመጨረሻዎቹ አስርት ሌሊቶች ከነሱም በኢተጋማሽ ሌሊቶች በ21፣ 23፣ 25፣ 27፣ 29 ውስጥ ትገኛለች ። እርሷን በሶላትና በኢባዳ ያሳለፋ ሰው ያለፈው ሃጥአቱ ምህረት ይደረግለታል።

መወሰኛይቱም ሌሊተ ምን እንደ ኾነች ምን አሳወቀህ?

መወሰኛይቱ ሌሊት ከሺሕ ወር በላጭ ናት፡፡

በርሷ ውስጥ መላእክትና መንፈሱ (ጂብሪል) በጌታቸው ፈቃድ በነገሩ ሁሉ ይወርዳሉ፡፡

እርስዋ እስከ ጎህ መውጣት ድረስ ሰላም ብቻ ናት፡፡

እነዚያ ከመጽሐፉ ባለቤቶች ከአጋሪዎቹም የካዱት ግልጹ አስረጅ እስከ መጣላቸው ድረስ (ከነበሩበት ላይ) ተወጋጆች አልነበሩም፡፡

(አስረጁም) ከአላህ የኾነ መልክተኛ የተጥራሩን መጽሐፎች የሚያነብ ነው፡፡

በውስጧ ቀጥተኛ የኾኑ ጽሑፎች ያሉባት የኾነችን፡፡

እነዚያም መጽሐፉን የተሰጡት ሰዎች ግልጽ አስረጅ ከመጣላቸው በኋላ እንጅ አልተለያዩም፡፡

አላህን ሃይማኖትን ለእርሱ ብቻ አጥሪዎች፣ ቀጥተኞች ኾነው ሊግገዙት፣ ሶላትንም አስተካክለው ሊሰግዱ ዘካንም ሊሰጡ እንጅ ያልታዘዙ ሲኾኑ (ተለያዩ)፡፡ ይህም የቀጥተኛይቱ (ሃይማኖት) ድንጋጌ ነው፡፡

እነዚያ ከመጽሐፉ ሰዎች የካዱት፣ አጋሪዎቹም በገሀነም እሳት ውስጥ ናቸው፤ በውስጧ ዘውታሪዎች ሲኾኑ እነዚያ እነርሱ ከፍጥረት ሁሉ ክፉ ናቸው፡፡

እነዚያ ያመኑትና መልካሞችንም የሠሩት፣ እነዚያ እነርሱ ከፍጥረት ሁሉ በላጭ ናቸው፡፡

በጌታቸው ዘንድ ምንዳቸው ከሥሮቻቸው ወንዞች የሚፈሱባቸው የመኖሪያ ገነቶች ነው፡፡ በውስጣቸው ዘለዓለም ዘውታሪዎች ሲኾኑ (ይገቡባቸወል)፡፡ አላህ ከእነርሱ ወደደ፡፡ ከእርሱም ወደዱ፡፡ ይህ ጌታውን ለፈራ ሰው ነው፡፡

ምድር (በኀይል) መንቀጥቀጥዋን በተንቀጠቀጠች ጊዜ፤

ምድር ሸክሞችዋን ባወጣችም ጊዜ፤

ሰውም ምን ኾነች? ባለ ጊዜ፤

በዚያ ቀን ወሬዎችዋን ትናገራለች፡፡

ጌታህ ለእርሷ በማሳወቁ ምክንያት፡፡

በዚያ ቀን ሰዎች ሥራዎቻቸውን (ምንዳዋን) እንዲያዩ ይደረጉ ዘንድ (እንደየሥራቸው) የተለያዩ ኾነው (ከመቆሚያው ስፍራ) ይመለሳሉ፡፡

የብናኝ ክብደት ያክልም መልካምን የሠራ ሰው ያገኘዋል፡፡

የብናኝ ክብደት ያክልም ክፉን የሠራ ሰው ያገኘዋል፡፡

እያለከለኩ ሩዋጮች በኾኑት (ፈረሶች) እምላለሁ፡፡

(በሰኮናቸው) እያጋጩ እሳትን አውጪዎች በኾኑትም፤

በማለዳ ወራሪዎች በኾኑትም፤

በእርሱ አቧራን በቀሰቀሱትም፤

በ(ጠላት) ክቢ መካከል በእርሱ (በጧት) በተጋፈጡትም እምላለሁ፡፡

ሰው ለጌታው ብርቱ ከሓዲ ነው፡፡

እርሱም በዚህ ላይ መስካሪ ነው፡፡

እርሱም ገንዘብን ለመውደድ በጣም ብርቱ ነው፡፡

(ሰው) አያውቅምን? በመቃብሮች ያሉት (ሙታን) በተቀሰቀሱ ጊዜ፤

በልቦች ውስጥ ያለውም ሁሉ በተገለጸ ጊዜ (እንዴት እንደሚኾን)፡፡

ጌታቸው በዚያ ቀን በእነርሱ (ነገር) በእርግጥ ውስጠ አዋቂ ነው፡፡

ቆርቋሪይቱ (ጩኸት)፤

ምን አስደናቂ ቆርቋሪ ናት!

ቆርቋሪይቱም ምን እንደኾነች ምን አሳወቀህ?

ሰዎች እንደ ተበታተነ ቢራቢሮ (ወይም ኩብኩባ) በሚኾኑበት ቀን፤

ጋራዎችም እንደ ተነደፈ ሱፍ በሚኾኑበት (ቀን ልቦችን በድንጋጤ ትቆረቁራለች፡፡)

ሚዛኖቹ የከበዱለት ሰውማ፤

እርሱ በምትወደድ ኑሮ ውስጥ ይኾናል፡፡

ሚዛኖቹም የቀለሉበት ሰውማ፤

መኖሪያው ሃዊያህ ናት

እርሷም ምን እንደ ኾነች ምን አሳወቀህ?

(እርሷ) በጣም ተኳሳ እሳት ናት፡፡

በብዛት መፎካከር (ጌታችሁን ከመገዛት) አዘነጋችሁ፡፡

መቃብሮችን እስከ ጎበኛችሁ ድረስ፡፡

ተከልከሉ፤ ወደፊት (ውጤቱን) ታውቃላችሁ፡፡

ከዚያም ተከልከሉ፤ ወደ ፊት ታውቃላችሁ፡፡

በእውነቱ (የሚጠብቃችሁን) እርግጠኛ ዕውቀትን ብታውቁ ኖሮ፤ (ባልዘናጋችሁ ነበር)፡፡

ገሀነምን በእርግጥ ታያላችሁ፡፡

ከዚያም እርግጠኛን ማየት ታዩዋታላችሁ፡፡

ከዚያም ከድሎታችሁ ሁሉ በዚያ ቀን ትጠየቃላችሁ፡፡

በጊዜያቱ እምላለሁ፡፡

ሰው ሁሉ በእርግጥ በከሳራ ውስጥ ነው፡፡

እነዚያ ያመኑትና መልካሞችን የሠሩት፣ በእውነትም አደራ የተባባሉት፣ በመታገስም አደራ የተባባሉት ብቻ ሲቀሩ፡፡

ለሃሜተኛ ለዘላፊ ሁሉ ወዮለት፡፡

ለዚያ ገንዘብን የሰበሰበና የቆጣጠረው (ያደለበውም) ለኾነ ፤(ወዮለት)፡፡

ገንዘቡ የሚያዘወትረው መኾኑን ያስባል፡፡

ይከልከል፤ በሰባሪይቱ (እሳት) ውስጥ በእርግጥ ይጣላል፡፡

ሰባሪይቱም ምን እንደ ኾነች ምን አሳወቀህ?

የተነደደችው የአላህ እሳት ናት፡፡

ያቺ በልቦች ላይ የምትዘልቅ የኾነችው፡፡

እርሷ በእርግጥ በእነርሱ ላይ የተዘጋጀች ናት፡፡

በተዘረጋች አዕማድ ውስጥ (የተዘጋች ናት)፡፡

በዝሆኑ ባለቤቶች ጌታህ እንዴት እንደሠራ አላወቅህምን? {1} ——— {1} ይህ ምእራፍ ከሃዲዎች ከዕባን ለመፍረስ በዝሆን የታጀበ ትልቅ ጦርነት አደራጅተው ሄደው እዚያ ስደርሱ አላህ የዋፎች ሰራዊት ለቆባቸው ደመሰሳቸው። ይህ ምእራፍ ስለዚህ ታርክ ያወሳል።

ተንኮላቸውን በጥፋት ውስጥ (ከንቱ) አላደረገምን? (አድርጓል)፡፡

በእነርሱም ላይ መንጎች የኾኑን ዎፎች ላከ፡፡

ከተጠበሰ ጭቃ በኾነ ድንጋይ የምትወረውርባቸው የኾነችን፤ (አዕዋፍ)፡፡

ቅጠሉ እንደ ተበላ አዝመራም አደረጋቸው፡፡

ቁረይሽን ለማላመድ (ባለዝሆኖቹን አጠፋ)፡፡

የብርድና የበጋን ወራት ጉዞ ሊያላምዳቸው ይህንን ሠራ፡፡

ስለዚህ የዚህን ቤት (የከዕባን) ጌታ ይግገዙ፡፡

ያንን ከረኃብ ያበላቸውን ከፍርሃትም ያረካቸውን (ጌታ ያምልኩ)፡፡

ያንን በምርመራው የሚያስተባብለውን አየህን? (ዐወቅከውን?)

ይህም ያ የቲምን በኀይል የሚገፈትረው፤

ድኻንም በማብላት ላይ የማያግባባው ሰው ነው፡፡

ወዮላቸው ለሰጋጆች፡፡

ለእነዚያ እነርሱ ከስግደታቸው ዘንጊዎች ለኾኑት፤ (ሰጋጆች)፡፡

ለእነዚያ እነርሱ ይዩልኝ ባዮች ለኾኑት፡፡

የዕቃ ትውስትንም (ሰዎችን) የሚከለክሉ ለኾኑት (ወዮላቸው)፡፡

እኛ በጣም ብዙ በጎ ነገሮችን ሰጠንህ፡፡

ስለዚህ ለጌታህ ስገድ፤ (በስሙ) ሰዋም፡፡

ጠይህ (የሚጠላህ) እርሱ በእርግጥ (ዘሩ) የተቆረጠው ነው፡፡

በላቸው «እናንተ ከሓዲዎች ሆይ!

«ያንን የምትግገዙትን (ጣዖት አሁን) አልግገዛም፡፡

«እናንተም እኔ የምግገዛውን (አምላክም አሁን) ተገዢዎች አይደላችሁም፡፡

«እኔም ያንን የተገዛችሁትን (ወደፊት) ተገዢ አይደለሁም፡፡

«እናንተም እኔ የምግገዛውን (ወደፊት) ተገዢዎች አይደላችሁም፡፡

«ለእናንተ ሃይማኖታችሁ አልላችሁ፡፡ ለእኔም ሃይማኖቴ አለኝ፡፡

የአላህ እርዳታና (መካን) መክፈት በመጣ ጊዜ፤

ሰዎችንም ጭፍሮች እየኾኑ፤ በአላህ ሃይማኖት ውስጥ ሲገቡ ባየህ ጊዜ፤

ጌታህን ከማመስገን ጋር አጥራው፡፡ ምሕረትንም ለምነው፡፡ እርሱ ጸጸትን በጣም ተቀባይ ነውና፡፡

የአቡ ለሀብ ሁለት እጆች ከሰሩ (ጠፉ፤ እርሱ) ከሰረም፡፡

ከእርሱ ገንዘቡና ያም ያፈራው ሁሉ ምንም አልጠቀመውም፡፡

የመንቀልቀል ባለቤት የኾነችን እሳት በእርግጥ ይገባል፡፡

ሚስቱም (ትገባለች)፤ እንጨት ተሸካሚ ስትኾን፡፡

በአንገትዋ ላይ ከጭረት የኾነ ገመድ ያለባት ስትኾን፡፡

በል «እርሱ አላህ አንድ ነው፡፡

«አላህ (የሁሉ) መጠጊያ ነው፡፡

«አልወለደም፤ አልተወለደምም፡፡

«ለእርሱም አንድም ብጤ የለውም፡፡»

በል «በተፈልቃቂው ጎህ ጌታ እጠበቃለሁ፡፡

«ከፈጠረው ፍጡር ሁሉ ክፋት፡፡

«ከሌሊትም ክፋት ባጨለመ ጊዜ፤

«በተቋጠሩ (ክሮች) ላይ ተፊዎች ከኾኑት (ደጋሚ) ሴቶችም ክፋት፡፡

«ከምቀኛም ክፋት በተመቀኘ ጊዜ፤ (እጠበቃለሁ በል)፡፡»

በል «በሰዎች ፈጣሪ እጠበቃለሁ፡፡

«የሰዎች ሁሉ ንጉሥ በኾነው፡፡

«የሰዎች አምላክ በኾነው፡፡

«ብቅ እልም ባይ ከኾነው ጎትጓች (ሰይጣን) ክፋት፡፡

«ከዚያ በሰዎች ልቦች ውስጥ የሚጎተጉት ከኾነው፡፡

«ከጋኔኖችም ከሰዎችም (ሰይጣናት እጠበቃለሁ በል)፡፡»