Yunanca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Büruc 85:1 – Nas 114:6

(Ορκίζομαι) μα τον ουρανό που περιέχει τους αστερισμούς!

Και μα την Υποσχεμένη Ημέρα (της Ανάστασης)!

Και μα τον μάρτυρα και αυτόν για τον οποίον θα είναι η μαρτυρία!

Καταραμένοι να είναι οι άνθρωποι του χαντακιού (που το έφτιαξαν),

(Που άναψαν) δυνατή φωτιά, που ταΐζεται με καύσιμα,

Και κάθισαν δίπλα της (φωτιάς),

Παρακολουθώντας αυτά που έκαναν στους πιστούς.

Και δεν είχαν εναντίον τους κάτι, παρά μόνο ότι πίστευαν στον Αλλάχ, τον Αλ-‘Αζείζ (τον Ανίκητο, τον Παντοδύναμο), τον Αλ-Χαμείντ (Άξιο κάθε επαίνου),

Αυτόν στον Οποίον ανήκει η Κυριαρχία των ουρανών και της Γης. Και (στ’ αλήθεια) ο Αλλάχ είναι Μάρτυρας των πάντων.

Στ’ αλήθεια, εκείνοι που έβαζαν σε δοκιμασία τους πιστούς και τις πιστές (βασανίζοντάς τους, ώστε να τους απομακρύνουν από τη θρησκεία του Αλλάχ) και έπειτα δεν στράφηκαν με μεταμέλεια προς τον Αλλάχ, θα λάβουν το μαρτύριο της Κόλασης, και θα λάβουν το μαρτύριο της καύσης της Φωτιάς.

Πράγματι, αυτοί που πίστεψαν και έκαναν καλές πράξεις, θα έχουν κήπους (Παράδεισο) κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια. Αυτή είναι η μεγάλη επιτυχία (και το μεγάλο κέρδος).

Στ’ αλήθεια (ω, Μωχάμμαντ), η τιμωρία του Κυρίου σου (για τους εχθρούς Του) είναι αυστηρή.

Αυτός είναι που αρχίζει (τη δημιουργία) και την επαναλαμβάνει.

Και Αυτός είναι ο Αλ-Γαφούρ (Αυτός που συγχωρεί τα πάντα), ο Αλ-Ουαντούντ (Αυτός που έχει μεγάλη αγάπη και στοργή για τους ενάρετους δούλους Του),

Ο Κύριος του Θρόνου, ο Αλ-Ματζείντ (Ένδοξος).

Αυτός που κάνει ό,τι θέλει (και δεν υπάρχει τίποτε που μπορεί να εμποδίσει τη θέλησή Του).

Δεν ήρθε (ω, Μωχάμμαντ) σ' εσένα η ιστορία των στρατιωτών,

Του Φαραώ και των Θαμούντ (και τι τιμωρία έλαβαν);

Μα οι άπιστοι (αντί να λάβουν μάθημα από ό,τι συνέβη στους άπιστους από τα προηγούμενα έθνη), εξακολουθούν να διαψεύδουν (το Θείο Μήνυμα),

Και ο Αλλάχ τούς περικλείει (με τη Γνώση και τη Δύναμή Του, και τίποτε από τις πράξεις τους δεν είναι κρυφό απ' Αυτόν).

Όχι (δεν είναι το Κορ’άν μαγεία και ποίηση όπως ισχυρίζεστε, ω, ειδωλολάτρες της Μάκκας)! Αλλά, πράγματι είναι ένα δοξασμένο Κορ’άν,

(Το οποίο είναι) διατηρημένο στο Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ (και προφυλαγμένο από την αλλοίωση, τη διαστρέβλωση, τη μείωση ή την προσθήκη).

Μα τον ουρανό και το Ατ-Τάρικ (το αστέρι που εμφανίζεται τη νύχτα ή που προκαλεί ήχο όπως όταν κάποιος χτυπά την πόρτα)!

Και πώς να ξέρεις πόσο μεγαλειώδες είναι το Ατ-Τάρικ;

Είναι το διαπεραστικό αστέρι. [Βλ. όπως ο Αστέρας Νετρονίων].

Ότι δεν υπάρχει ψυχή που να μην έχει πάνω της (έναν άγγελο) παρατηρητή (που καταγράφει τις καλές και τις κακές πράξεις της).

Ας δει λοιπόν ο άνθρωπος (που διαψεύδει την Ανάσταση) από τι δημιουργήθηκε!

Δημιουργήθηκε από νερό (σπέρμα) που σπεύδει (προς τη μήτρα).

Που εκφύεται από τη σπονδυλική στήλη και τα πλευρά.

Στ’ αλήθεια, (ο Αλλάχ) είναι Ικανός να τον γυρίσει πίσω (στη ζωή),

Την Ημέρα που θα εξεταστούν (και θα αποκαλυφθούν) όλα τα μυστικά των καρδιών.

Τότε, (ο άνθρωπος) δεν θα έχει ούτε δύναμη, ούτε υποστηρικτή (που να τον προστατέψει από την τιμωρία Του Αλλάχ).

(Ορκίζομαι) μα τον ουρανό που είναι από τις ιδιότητές του να επιστρέφει πίσω (βροχές, ακτίνες, θερμότητα, ηχητικά κύματα κλπ.)!

Και μα τη Γη που είναι από τις ιδιότητές της να έχει ρωγμές!

Ότι αυτό (το Κορ’άν) είναι ένας Λόγος που διαχωρίζει (την αλήθεια από το ψεύδος),

Και δεν είναι κάτι φαιδρό.

Στ’ αλήθεια, αυτοί σχεδιάζουν συνωμοτικά ένα σχέδιο (εναντίον σου, ω, Μωχάμμαντ),

Αλλά κι Εγώ σχεδιάζω το σχέδιο (Μου, που θα δείξει την αλήθεια και θα καταστρέψει την πλάνη και το ψεύδος).

Γι’ αυτό, δώσε αναβολή στους άπιστους, μια μικρή αναβολή (δηλ. μη βιαστείς να πέσει η τιμωρία πάνω τους άμεσα).

Δόξαζε το Όνομα του Κυρίου σου, του Υψίστου,

Αυτού που δημιούργησε (τα πάντα) σε τέλεια μορφή,

Αυτού που όρισε (τα πάντα) και έπειτα καθοδήγησε (κάθε δημιούργημα για το τι του ταιριάζει, καθοδήγησε τον άνθρωπο ώστε να ξεχωρίζει τον καλό από τον κακό δρόμο, καθοδήγησε τα ζώα στα βοσκοτόπια κτλ.),

Αυτού που έκανε να βγουν οι (πράσινοι) βοσκότοποι,

Και έπειτα το έκανε να είναι ξερό σκούρο άχυρο.

(Ω, Προφήτη) θα σου διδάξουμε να απαγγέλλεις (το Κορ’άν) και τίποτε δεν θα ξεχάσεις.

Εκτός ό,τι θέλει ο Αλλάχ (για κάποια σοφία). Στ’ αλήθεια Αυτός γνωρίζει τα φανερά και όσα είναι κρυφά.

Και θα σε διευκολύνουμε προς τον εύκολο δρόμο (των καλών πράξεων).

Γι’ αυτό, νουθέτησε (ω, Μωχάμμαντ τους ανθρώπους), αν η νουθεσία θα είναι ωφέλιμη (δηλ. γι' αυτόν που θέλει και μην κουράζεις τον εαυτό σου μ' αυτόν που η νουθεσία δεν τον αυξάνει παρά μόνο σε αλαζονεία και απιστία)!

Θα νουθετηθεί αυτός που φοβάται (τον Αλλάχ).

Και θα την αποφύγει (την νουθεσία σου) ο άθλιος,

Αυτός που θα εισαχθεί για να καεί στη Μεγαλύτερη Φωτιά,

Έπειτα ούτε θα πεθάνει εκεί (για να αναπαυθεί) ούτε θα ζήσει.

Στ’ αλήθεια, θα επιτύχει όποιος εξαγνίζεται (αποφεύγοντας την απιστία και τις αμαρτίες).

Και μνημονεύει το Όνομα του Κυρίου του και προσεύχεται.

Στ’ αλήθεια, προτιμάτε (ω, άνθρωποι) την εγκόσμια ζωή,

Ενώ η Μέλλουσα Ζωή είναι καλύτερη και διαρκεί περισσότερο.

Στ’ αλήθεια, αυτές (οι προειδοποιήσεις) είναι (γραμμένες επίσης) στις πρώτες γραφές,

Στις γραφές του Ιμπραήμ (Αβραάμ) και του Μωυσή.

Σου ήρθε (ω, Μωχάμμαντ) η είδηση της Αλ-Γάσιγια (δηλ. της Ημέρας της Ανάστασης, που περιβάλλει τους ανθρώπους με τα τρομερά της γεγονότα);

Κάποια πρόσωπα, εκείνη την Ημέρα, θα είναι ταπεινωμένα.

Δουλεύοντας (σκληρά) εξαντλημένα (από τη δουλειά).

Καθώς καίγονται σε μια πυρακτωμένη Φωτιά,

Θα τους δοθεί να πιουν από μια πηγή που βράζει δυνατά.

Δε θα έχουν τροφή παρά από Νταρεί‘ (αγκαθωτό πικρό φυτό, με άσχημη μυρωδιά και εμφάνιση),

Που ούτε τρέφει, ούτε ικανοποιεί την πείνα.

Άλλα πρόσωπα εκείνη την Ημέρα θα είναι χαρούμενα (με την ευδαιμονία που έλαβαν),

Για τις προσπάθειές τους (για τις καλές πράξεις που έκαναν στην εγκόσμια ζωή) θα είναι ικανοποιημένα (στη Μέλλουσα Ζωή, με την αμοιβή που έλαβαν),

Σ’ έναν υψηλό Παράδεισο.

Όπου δεν θα ακούν Λάγουω (κακά, μάταια, βλαβερά λόγια).

Μέσα του υπάρχει μια τρεχούμενη πηγή (δηλ. πηγές που τις κάνουν οι κάτοικοι του Παραδείσου να τρέχουν όπου θέλουν).

Και υπερυψωμένα κρεβάτια.

Και ποτήρια τοποθετημένα (και προετοιμασμένα γι' όποιον θέλει),

Και μαξιλάρια τακτοποιημένα σε σειρές (η μία δίπλα από την άλλη).

Και πολυτελή χαλιά στρωμένα παντού.

Μα δεν κοιτούν (συλλογίζονται, οι άπιστοι) τις καμήλες· πώς δημιουργήθηκαν;

Και τον ουρανό· πώς ανυψώθηκε;

Και τα βουνά· πώς ανεγέρθηκαν (και φτιάχτηκαν σταθερά);

Και τη Γη· πώς απλώθηκε (ώστε να είναι κατοικήσιμη);

Υπενθύμισέ τους, λοιπόν (ω, Μωχάμμαντ), στ’ αλήθεια εσύ είσαι μόνο για να τους υπενθυμίζεις,

Και δεν σου έχει ανατεθεί να τους αναγκάσεις.

Μα όσο γι' εκείνον που απομακρύνθηκε και αρνήθηκε την πίστη,

Ο Αλλάχ θα τον τιμωρήσει με το μέγιστο μαρτύριο.

Στ’ αλήθεια, σ' Εμάς θα είναι η επιστροφή τους.

Έπειτα, σ' Εμάς εναπόκειται να τους φέρουμε για λογοδότηση.

(Ορκίζομαι) μα την αυγή!

Και μα τις δέκα νύχτες (τις πρώτες δέκα νύχτες του σεληνιακού μήνα Δη Ελ-Χίτζα)!

Και μα το Ασ-Σάφ‘ (ζυγό) και το Αλ-Ουάτρ (μονό)!

Και μα τη νύχτα όταν περνά!

Είναι οι παραπάνω όρκοι επαρκείς γι' αυτόν που έχει μυαλό (έτσι ώστε να πειστεί);

Δεν είδες (ω, Μωχάμμαντ) τι έκανε ο Κύριός σου στους ‘Άντ (τον λαό του Προφήτη Χουντ, και πώς τους κατέστρεψε);

(Οι οποίοι ήταν από τη Φυλή) Ίραμ που ήταν πολύ ψηλοί και με τεράστια δύναμη,

Σαν την οποία (φυλή και ανθρώπους) δε δημιουργήθηκε ποτέ τίποτε στη γη!

(Επίσης, δεν είδες τι έκανε ο Κύριός σου) και στους Θαμούντ (τον λαό του Προφήτη Σάλιχ) που έκοβαν και έσκαβαν τις πέτρες (των βουνών) στην κοιλάδα (για να φτιάξουν κατοικίες μέσα στα βουνά)!

(Επίσης, δεν είδες τι έκανε ο Κύριός σου) και στον Φαραώ, αυτόν που είχε τους πασσάλους (πάνω στους οποίους βασάνιζε τους ανθρώπους);

Εκείνοι (δηλ. ‘Άντ, Θαμούντ και Φαραώ) που τυραννούσαν στις χώρες (τους),

Και αύξησαν μέσα τους (στις χώρες) το κακό,

Και έτσι, ο Κύριός σου έριξε πάνω τους πολύ αυστηρό και επώδυνο μαρτύριο.

Πράγματι, ο Κύριός σου παρακολουθεί (τις πράξεις όλων των ανθρώπων, και ανταμείβει των πιστούς και τιμωρεί τους άπιστους και τους αμαρτωλούς).

Όσο για τον άνθρωπο, όταν ο Κύριός του τον δοκιμάζει, δίνοντάς του τιμή και χάρες, τότε αυτός λέει: «Ο Κύριός μου με τίμησε.»

Όταν όμως τον δοκιμάζει, στενεύοντας τα βιοποριστικά μέσα του, τότε ο άνθρωπος λέει: «Ο Κύριός μου με ταπείνωσε.»

Όχι (δεν είναι όπως φαντάζεστε ότι οι εύνοιες είναι ένδειξη ευχαρίστησης του Αλλάχ σ' εσάς, και το αντίστρεφο)! Αλλά εσείς δεν τιμάτε το ορφανό (δίνοντάς του από ό,τι σας παρέχει ο Αλλάχ),

Και ούτε ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλο στο να ταΐζετε τον φτωχό,

Και καταβροχθίζετε την κληρονομιά με μεγάλη απληστία (αδιαφορώντας αν είναι νόμιμο ή όχι, δηλ. παίρνοντας το μερίδιό σας και το μερίδιο των άλλων, όπως των γυναικών, των αδύναμων και των παιδιών, στερώντας τους το δικαίωμά τους στην κληρονομιά).

Και αγαπάτε τα πλούτη με υπερβολική αγάπη.

Όχι! Όταν η Γη (σειστεί δυνατά και) ισοπεδωθεί πλήρως (με ό,τι έχει πάνω της από βουνά και κτίρια κλπ.)

Και ο Κύριός σου έρθει (για να κρίνει μεταξύ των δημιουργημάτων), και οι άγγελοι κατά τάξεις, σειρά - σειρά,

Και εκείνη την Ημέρα, η Κόλαση μεταφερθεί κοντά (παρουσιαστεί), τότε εκείνη την Ημέρα ο άνθρωπος θα θυμηθεί (ό,τι έκανε κατά την εγκόσμια ζωή), αλλά πώς θα τον ωφελήσει η θύμηση;

Θα πει: «Οϊμέ! Μακάρι να είχα κάνει (καλές πράξεις κατά την εγκόσμια ζωή) για τη ζωή μου (στη Μέλλουσα Ζωή)!»

Εκείνη την Ημέρα δε θα υπάρχει κανείς που μπορεί να τιμωρήσει, όπως θα τιμωρήσει (ο Αλλάχ) (τόσο αυστηρά).

Ούτε θα υπάρχει κανείς που μπορεί να αλυσοδέσει (τόσο δυνατά) όπως Αυτός αλυσοδένει (δηλ. οι άγγελοι θα αλυσοδέσουν τους άπιστους πολύ δυνατά).

(Στους δίκαιους θα ειπωθεί:) «Ω, εφησυχασμένη ψυχή,

Επέστρεψε στον Κύριό σου ικανοποιημένη και λάβε την ευαρέστηση (του Αλλάχ),

Και μπες ανάμεσα στους (ενάρετους) δούλους Μου,

Και μπες στον Παράδεισό Μου.»

(Ορκίζομαι) μα αυτήν την πόλη (Μάκκα)!

Όπου εσύ (ω, Μωχάμμαντ) διαμένεις.

Και μα τον πατέρα (τον Αδάμ) και ό,τι απέκτησε (από απογόνους)!

Ότι, στ’ αλήθεια δημιουργήσαμε τον άνθρωπο σε μόχθο (δηλ. θα αντιμετωπίσει δυσκολίες στην εγκόσμια ζωή, από δουλειές και δοκιμασίες κτλ.).

Νομίζει (ο άνθρωπος) πως (αν διαπράττει αμαρτίες) κανείς δεν μπορεί να τον υπερνικήσει (και να τον τιμωρήσει για αυτές);

Λέει (καυχώμενος): «Σπατάλησα άφθονα πλούτη.»

Νομίζει πως κανείς δεν τον είδε;

Μα δεν του δώσαμε δύο μάτια,

Και μία γλώσσα και δύο χείλη;

Και δεν του δείξαμε τους δύο (φανερούς) δρόμους (του καλού και του κακού, ώστε να διαλέξει σε ποιον δρόμο θα πάει);

Όμως αυτός δεν ξεπέρασε το εμπόδιο (που τον διαχωρίζει από τον Παράδεισο).

Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) τι είναι αυτό το εμπόδιο (που πρέπει να το ξεπεράσει για να εισέλθει στον Παράδεισο);

Είναι η απελευθέρωση ενός σκλάβου,

Ή το ταΐσμα, σε μέρα μεγάλης πείνας,

Ενός ορφανού (και ειδικά αυτού) που είναι συγγενής,

Ή ενός φτωχού που βρίσκεται σε μεγάλη ανάγκη,

Έπειτα έγινε (αυτός που κάνει τα παραπάνω) ένας απ' εκείνους που πιστεύουν και συστήνουν ο ένας στον άλλο να είναι υπομονετικοί, και συστήνουν ο ένας στον άλλον να δείχνουν έλεος και συμπόνοια.

Αυτοί είναι οι άνθρωποι που θα βρίσκονται στα δεξιά (δηλ. είναι οι κάτοικοι του Παραδείσου),

Ενώ εκείνοι που αρνήθηκαν τα Εδάφια (και τα Σημάδια) Μας, είναι οι άνθρωποι που θα βρίσκονται στα αριστερά (δηλ. είναι οι κάτοικοι της Κολάσεως).

Που θα κλειστούν στη Φωτιά.

(Ορκίζομαι) μα τον ήλιο και τη λαμπρότητά του!

Και μα το φεγγάρι καθώς ακολουθεί αυτόν (τον ήλιο)!

Και μα την ημέρα καθώς εμφανίζει τη λαμπρότητα του (ήλιου)!

Και μα τη νύχτα όταν τον καλύπτει (τον ήλιο, σκεπάζοντας με το σκοτάδι της ένα μέρος της Γης από τις ακτίνες του ήλιου)!

Και μα τον ουρανό και Αυτόν που τον οικοδόμησε!

Και μα τη Γη και Αυτόν που την έστρωσε!

Και μα την ψυχή (δηλ. τον άνθρωπο) και Αυτόν που την έπλασε και την τελειοποίησε σε αναλογίες!

Και ενέπνευσε σ' αυτήν τι είναι ασέβεια γι' αυτήν, και τι είναι ευσέβεια γι' αυτήν (ώστε να ξεχωρίζει τον κακό δρόμο από τον καλό δρόμο).

Ότι πράγματι, πετυχημένος είναι αυτός που την εξαγνίζει (την ψυχή του, μέσω του καλού),

Και αποτυχημένος είναι αυτός που την χαμηλώνει (την ψυχή του) κρύβοντάς την (ανάμεσα στις αμαρτίες).

Οι Θαμούντ διέψευσαν (τον Προφήτη τους, τον Σάλιχ) μέσω της παραβίασης των ορίων τους (και της αδικίας, παρακοής και αλαζονείας τους),

Όταν ο πιο άθλιος απ' αυτούς έσπευσε (για να σκοτώσει την καμήλα, που ο Αλλάχ την έκανε ως θαύμα γι’ αυτούς, αφού ζήτησαν από τον Προφήτη Σάλιχ απόδειξη ότι είναι Προφήτης. Έτσι, ο Αλλάχ όρισε για την καμήλα μια μέρα να πιει, ενώ εκείνοι όχι, και την άλλη μέρα να πιουν ενώ εκείνη όχι, και γι' αυτό ήθελαν να τη σκοτώσουν).

Μα ο Απεσταλμένος του Αλλάχ (ο Σάλιχ) τούς είπε: «(Προσέξτε, μην σκοτώσετε) την καμήλα του Αλλάχ, και (ούτε να την αποτρέψετε από) το μερίδιό της στο νερό (την ημέρα της).»

Αλλά αυτοί τον διέψευσαν και τη σκότωσαν. Έτσι, εξαιτίας της αμαρτίας τους, ο Κύριός τους οργίστηκε μαζί τους και έφερε την καταστροφή πάνω σ' όλους τους.

Και δεν φοβάται (ο Αλλάχ) τη συνέπεια αυτού που έκανε (δηλ. δεν μπορούν να βλάψουν τον Αλλάχ σε τίποτε).

(Ορκίζομαι) μα τη νύχτα καθώς καλύπτει (με το σκοτάδι της, ένα μέρος της Γης)!

Και μα την ημέρα καθώς εμφανίζεται (με το φως της)!

Και μα Εκείνον που δημιούργησε το αρσενικό και το θηλυκό!

Ότι πράγματι, οι πράξεις σας διαφέρουν (κάποιοι από σας πράττουν καλές πράξεις για να λάβουν την αμοιβή του Αλλάχ, ενώ άλλοι διαπράττουν το κακό, που είναι ένας λόγος για να εισέλθουν στη Φωτιά).

Μα, όσον αφορά αυτόν που δίνει (από τον πλούτο του σε φιλανθρωπία) και φυλάσσεται από την τιμωρία του Αλλάχ (εκτελώντας τις Εντολές Του),

Και πιστεύει στην Αλ-Χούσνα (ότι ο Αλλάχ θα τον αποζημιώσει για ό,τι ξόδεψε σε φιλανθρωπία, και ότι θα τον ανταμείψει για τα καλά έργα του),

Θα του διευκολύνουμε να φτάσει στο εύκολο μονοπάτι (του καλού).

Αλλά, όσον αφορά εκείνον που είναι φιλάργυρος και αδιαφορεί για την ανταμοιβή του Αλλάχ,

Και διέψευδε την Αλ-Χούσνα (ότι ο Αλλάχ θα τον αποζημιώσει για ό,τι ξόδεψε σε φιλανθρωπία, και ότι θα τον ανταμείψει για τα καλά έργα του),

Θα του διευκολύνουμε να φτάσει στο δύσκολο μονοπάτι (του κακού και κάθε δυσκολίας, και έτσι να πέσει πάνω του η τιμωρία του Αλλάχ).

Και δεν θα τον ωφελήσουν τα πλούτη του όταν θα πέσει (στην Κόλαση).

Στ’ αλήθεια, Εμείς είμαστε που καθοδηγούμε.

Και σ' Εμάς ανήκουν η τελευταία (δηλ. η Μέλλουσα Ζωή) και η πρώτη (δηλ. η εγκόσμια ζωή).

Γι’ αυτό σας προειδοποίησα για μια πυρακτωμένη Φωτιά,

Στην οποία δεν θα πέσει για να καεί, παρά μόνο ο πιο άθλιος,

Που διέψευσε (τον Προφήτη Μωχάμμαντ) και απομακρύνθηκε (από την πίστη).

Και θα την αποφύγει (τη Φωτιά) ο πιο ευσεβής (που φυλάσσεται πολύ από την τιμωρία του Αλλάχ, εκτελώντας τις εντολές Του),

Που δίνει από τα πλούτη του (στους φτωχούς) για να εξαγνίσει τον εαυτό του (και τα πλούτη του),

Και (αυτά που ξοδεύει σε ελεημοσύνη) δεν (είναι επειδή) οφείλει σε κανέναν καμία χάρη που θα πρέπει να την ανταποδώσει,

Αλλά (τα δίνει) αναζητώντας την ευαρέστηση του Κυρίου του, του Υψίστου.

Και πράγματι θα ευχαριστηθεί (με ό,τι θα του δώσει ο Αλλάχ από ανταμοιβή).

(Ορκίζομαι) μα το Αντ-Ντούχα (την αρχή της ημέρας ή όλη την ημέρα)!

Και μα τη νύχτα όταν σκοτεινιάζει!

Ότι, πράγματι, ο Κύριός σου ούτε σε εγκατέλειψε (ω, Μωχάμμαντ) ούτε σε μισεί (όπως ισχυρίστηκαν οι άπιστοι της Μάκκας λέγοντας : «Ω, Μωχάμμαντ ο Κύριός σου σε εγκατέλειψε.», όταν ο άγγελος Γαβριήλ δεν του ήρθε με αποκάλυψη για κάποιες μέρες).

Και πράγματι, η Μέλλουσα Ζωή θα είναι καλύτερη για σένα από την εγκόσμια ζωή.

Και ο Κύριός σου θα σου δώσει (με αφθονία, κατά τη Μέλλουσα ζωή) και θα ευχαριστηθείς.

Μα δεν σε είδε (ο Αλλάχ) ορφανό (ω, Μωχάμμαντ) και σου έδωσε καταφύγιο (και φροντίδα);

Και δεν σε είδε περιπλανώμενο (δηλ. δεν ήξερες τι είναι το Κορ’άν ούτε τι είναι η πίστη) και σε καθοδήγησε (και σου δίδαξε);

Και δεν σε είδε φτωχό και σε έκανε ικανοποιημένο με ό,τι σου παρέχει (και ικανοποιημένο με τον εαυτό σου);

Γι’ αυτό, λοιπόν, τον ορφανό μην τον καταπιέζεις (ούτε να τον μεταχειρίζεσαι με κακό τρόπο),

Και τον επαίτη μην τον απωθείς (αλλά φρόντισε την ανάγκη του, και δώσε του φαγητό),

Και για τις Χάρες (δηλ. την Αποστολή και τις άλλες Χάρες) του Κυρίου σου (που σου έδωσε) μίλα.

Μα δεν σου ανοίξαμε (ω Μωχάμμαντ) το στήθος (για την καθοδήγηση, την πίστη και τη σοφία);

Και δεν σου αφαιρέσαμε το φορτίο σου,

Που βάραινε την πλάτη σου;

Και δεν ανυψώσαμε το όνομα σου (το οποίο αναφέρεται σε κάθε Αδάν -κάλεσμα για την προσευχή-);

Πράγματι, μαζί με κάθε δυσκολία έρχεται ανακούφιση (γι’ αυτό μην αφήνεις τη βλάβη που λαμβάνεις από τους άπιστους να σε σταματήσει από το κάλεσμα προς τον Αλλάχ και τη θρησκεία Του).

Πράγματι, μαζί με κάθε δυσκολία έρχεται ανακούφιση.

Και όταν λοιπόν τελειώσεις (από τις καθημερινές ασχολίες σου), αφοσιώσου στη λατρεία (προς τον Αλλάχ) σθεναρά,

Και στον Κύριό σου απεύθυνε όλες τις προθέσεις και τις ελπίδες σου!

(Ορκίζομαι) μα το σύκο και την ελιά [αναφέρεται στον τόπο όπου ξεκίνησε η αποστολή του Ιησού],

Και μα το Όρος της Σινείν [που έχει πολλά δέντρα, και αναφέρεται στον τόπο όπου μίλησε ο Αλλάχ στον Μωυσή],

Και μα αυτήν την ασφαλή Πόλη (τη Μάκκα όπου ξεκίνησε η αποστολή του Μωχάμμαντ)!

Ότι πράγματι, δημιουργήσαμε τον άνθρωπο στην καλύτερη μορφή (όρθιο, ίσιο και ισορροπημένο στη μορφή και στη φύση του).

Έπειτα, τον βάλαμε στο κατώτερο των κατωτέρων (δηλ. στο κατώτερο βάθος της Κόλασης, αν δεν υπακούει τον Αλλάχ).

Εκτός απ' εκείνους που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις. Αυτοί θα έχουν ατέλειωτη και αδιάκοπη αμοιβή (τον Παράδεισο).

Τι λοιπόν, σε κάνει (ω, άπιστε) να διαψεύσεις την Ημέρα της Κρίσεως (αφού είδες από τα Σημάδια του Αλλάχ που δείχνουν τη Δύναμη Του σε όλο το σύμπαν);

Μα δεν είναι ο Αλλάχ ο Δικαιότερος (και ο Σοφότερος) των κριτών (ορίζοντας την Ημέρα της Κρίσεως για να ανταμείψει τους καλούς και να τιμωρήσει τους κακούς); (Βεβαίως, Είναι).

Απάγγελνε στο Όνομα του Κυρίου σου, που δημιούργησε.

Δημιούργησε τον άνθρωπο από ‘Άλακ (κρεμάμενο θρόμβο αίματος).

Απάγγελνε και ο Κύριός σου είναι ο Αλ-Άκραμ (ο πιο Γενναιόδωρος).

Αυτός που δίδαξε (στα πλάσματά Του) την πένα (τη χρήση της).

Δίδαξε τον άνθρωπο (ένα μέρος από) ό,τι δεν γνώριζε (ο άνθρωπος).

Όχι! Στ’ αλήθεια, ο άνθρωπος παραβιάζει (τα όρια σε κακές πράξεις),

Επειδή βλέπει τον εαυτό του αυτάρκη (με ό,τι έχει από πλούτη).

Στ’ αλήθεια, στον Κύριό σου θα είναι η επιστροφή (όλων των ανθρώπων).

Είδες (ω, Μωχάμμαντ) εκείνον (τον Άμπου Τζαχλ) που αποτρέπει,

Τον δούλο (Μας, τον Μωχάμμαντ) από το να προσεύχεται (στην Κά‘μπα);

Βλέπεις (ω, Μωχάμμαντ) αν (ο δούλος Μας, δηλ. ο ίδιος ο Μωχάμμαντ) ήταν στην καθοδήγηση,

Και αν διατάζει την ευσέβεια; [Δηλ. πώς θέλει ο Άμπου Τζαχλ να αποτρέπει τον Μωχάμμαντ από την προσευχή αφού ο Μωχάμμαντ βρίσκεται στην καθοδήγηση και διατάζει την ευσέβεια;]

Βλέπεις (ω, Μωχάμμαντ) αν (ο άδικος ο Άμπου Τζαχλ) διέψευσε (το Κορ’άν) και απομακρύνθηκε (από τη πίστη);

Μα δεν ξέρει (αυτός ο άδικος), ότι ο Αλλάχ βλέπει (ό,τι κάνει);

Όχι! Αν δεν πάψει, θα τον αρπάξουμε και θα τον σύρουμε από το μέτωπο,

Το οποίο μέτωπο είναι ψεύτης και αμαρτωλό!

Ας φωνάξει τους υποστηρικτές του (από το λαό του, όπως σου είπε, ω, Μωχάμμαντ: «Έχω τους περισσότερους υποστηρικτές στη φυλή.»).

Εμείς, όμως, θα φωνάξουμε τους αγγέλους φύλακες της Κόλασης (για να τον σύρουν στη Φωτιά, κατά τη Μέλλουσα ζωή).

Όχι! Μην τον υπακούς (σε τίποτε), αλλά πέσε σε Σιτζούντ στάση (με το μέτωπο και τις παλάμες στο έδαφος, προσευχόμενος) και πλησίασε (τον Κύριό σου μέσω των καλών πράξεων).

Πράγματι, Εμείς το κατεβάσαμε (το Κορ’άν από το Αλ-Λάουχ Αλ-Μαχφούδ -τον Διατηρημένο Πίνακα- και το στείλαμε στον πρώτο ουρανό, και στη συνέχεια αποκαλύφθηκαν τα πρώτα Εδάφια στον Προφήτη) κατά τη Νύχτα του Αλ-Κάντρ (-του Διατάγματος-, κατά τον μήνα του Ραμαντάν).

Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) πόσο μεγαλειώδης είναι η Νύχτα του Αλ-Κάντρ;

Η Νύχτα του Αλ-Κάντρ είναι καλύτερη από χίλιους μήνες (δηλ. η λατρεία προς τον Αλλάχ εκείνη τη νύχτα είναι καλύτερη από χίλιους μήνες λατρείας προς Αυτόν, δηλαδή 83 χρόνια και 4 μήνες).

Οι άγγελοι και το Αρ-Ρούχ (δηλ. ο Γαβριήλ) κατεβαίνουν αυτήν τη νύχτα με την άδεια του Κυρίου τους με όλα τα διατάγματα (για όλες τις υποθέσεις αυτής της χρονιάς).

Και έχει ειρήνη (ολόκληρη αυτήν την νύχτα) μέχρι την έναρξη της αυγής.

Εκείνοι που απίστησαν από το λαό του Βιβλίου (που βγήκαν από την ορθή πίστη προς τον Αλλάχ μέσω των καινοτομιών τους) καθώς και οι πολυθεϊστές, ποτέ δε θα σταματούσαν (την απιστία τους), μέχρι να τους ερχόταν η σαφής απόδειξη.

(Αυτή η σαφής απόδειξη είναι) ένας Απεσταλμένος από τον Αλλάχ που απαγγέλλει αγνότατες γραφές (το Κορ’άν),

Που μέσα τους υπάρχουν ορθά γραπτά (δίκαιοι νόμοι και εντολές και αληθινές ειδήσεις).

Και στ’ αλήθεια, εκείνοι στους οποίους δόθηκε το Βιβλίο (Εβραίοι και Χριστιανοί, που περίμεναν όλοι τον ερχομό ενός Προφήτη) δεν διέφεραν μεταξύ τους (σχετικά μ' αυτόν) παρά μόνο αφού τους ήρθε η σαφής απόδειξη (δηλ. ο Προφήτης Μωχάμμαντ που πληροί τις περιγραφές που αναφέρονται στις Γραφές τους, και έτσι διαφώνησαν μεταξύ τους, και κάποιοι απ' αυτούς πίστεψαν σ' αυτόν ενώ άλλοι τον αρνήθηκαν).

Και πράγματι, δεν διατάχθηκαν, παρά να λατρεύουν (μόνο) τον Αλλάχ, και να είναι αφοσιωμένοι προς Αυτόν στη θρησκεία και να είναι Χουναφά’ (να απέχουν από όλα τα μάταια δόγματα και να κλίνουν μόνο προς το Ισλάμ), και να τελούν τις προσευχές και να δίνουν τη Ζακά (ετήσια υποχρεωτική ελεημοσύνη): και αυτή είναι η ορθή θρησκεία.

Στ’ αλήθεια, όσοι από το λαό του Βιβλίου (Χριστιανούς και Εβραίους) αρνήθηκαν την πίστη (στον Προφήτη Μωχάμμαντ) καθώς και οι πολυθεϊστές, θα βρίσκονται (κατά τη Μέλλουσα Ζωή) στο Πυρ της Κολάσεως, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα. Αυτοί είναι οι χειρότεροι των πλασμάτων.

Πράγματι, αυτοί που πιστεύουν και κάνουν ενάρετες πράξεις, είναι οι καλύτεροι των πλασμάτων.

Η αμοιβή τους θα είναι από τον Κύριό τους, οι κήποι μόνιμης διαμονής (Παράδεισο), κάτω από τους οποίους (δηλ. κάτω από τα παλάτια και τα δέντρα τους) ρέουν ποτάμια, όπου θα μείνουν εκεί μέσα για πάντα. Ο Αλλάχ θα είναι Ευχαριστημένος απ’ αυτούς, κι αυτοί θα είναι ευχαριστημένοι απ’ Αυτόν. Αυτή (η αμοιβή) θα είναι για όποιον φοβάται τον Κύριό του (απέχοντας από τις απαγορεύσεις Του).

Όταν η Γη σειστεί από τον (δυνατό) σεισμό της,

Και όταν η Γη αποβάλει τα βάρη της (τους νεκρούς),

Και ο άνθρωπος (τρομαγμένος και έκπληκτος) θα πει «Τι συμβαίνει μ’ αυτή;»

Εκείνη την Ημέρα (η Γη) θα πει τις ιστορίες της (τι καλό και τι κακό έγινε πάνω της),

Επειδή ο Κύριός σου θα την εμπνεύσει (και θα την διατάξει να πει).

Εκείνη την ημέρα οι άνθρωποι θα προχωρήσουν χωρισμένοι (σε ομάδες, από τον τόπο της Κρίσης προς τον τελικό προορισμό τους), για να τους δείξουν τις πράξεις τους (δηλ. την αμοιβή ή την τιμωρία τους).

Όποιος κάνει καλό (κατά την εγκόσμια ζωή, έστω και) ίσο με το βάρος ενός ατόμου (μορίου), θα το δει (δηλ. την αμοιβή του κατά τη Μέλλουσα Ζωή),

Και όποιος κάνει κακό (κατά την εγκόσμια ζωή, έστω και) ίσο με το βάρος ενός ατόμου (μορίου) θα το δει (δηλ. την τιμωρία του κατά τη Μέλλουσα Ζωή).

(Ορκίζομαι) μα αυτά (τα άλογα) που τρέχουν δυνατά (στο δρόμο του Αλλάχ) μέχρι που ακούγεται η ανάσα τους (από το δυνατό τρέξιμο τους)!

Και μα αυτά (τα άλογα) που (από τις οπλές τους όταν χτυπούν τις πέτρες) βγάζουν σπίθες (εξαιτίας της έντασης του τρεξίματός τους)!

Και μα αυτά (τα άλογα) που επιτίθενται (στους εχθρούς) το πρωί!

Και σηκώνουν από το τρέξιμό τους σκόνη,

Και μπήκαν μ' αυτούς (τους ιππότες τους) στη μέση του πλήθους (του εχθρού).

Ότι πράγματι, ο άνθρωπος είναι αγνώμων προς τον Κύριό του.

Και ο ίδιος είναι μάρτυρας σ' αυτό (στην αχαριστία του προς τον Κύριό του).

Και στ’ αλήθεια, διακατέχεται από υπερβολική αγάπη για τα πλούτη.

Μα δεν ξέρει (ο άνθρωπος τι τον περιμένει) όταν βγουν και σκορπιστούν όσοι βρίσκονται στους τάφους (κατά την ανάσταση),

Και φανερωθούν αυτά που βρίσκονται μέσα στα στήθη (των ανθρώπων);

Στ’ αλήθεια, ο Κύριός τους, εκείνη την Ημέρα, γνωρίζει πλήρως γι' αυτούς (όλες τις πράξεις και τις υποθέσεις τους).

Η Αλ-Κάρι‘α (δηλ. η Ημέρα της Κρίσεως που κτυπά τις καρδίες των ανθρώπων με τα τρομακτικά γεγονότα που θα γίνουν εκείνη την Ημέρα).

Τι είναι λοιπόν η Αλ-Κάρι‘α;

Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) πόσο μεγαλειώδης είναι η Αλ-Κάρι‘α;

Είναι η Ημέρα κατά την οποία οι άνθρωποι θα είναι σαν τις σκορπισμένες νυχτοπεταλούδες,

Και τα βουνά θα είναι σαν φουσκωμένο μαλλί.

Όσο γι’ αυτόν του οποίου η ζυγαριά (των καλών πράξεων) θα είναι βαριά,

Θα έχει μια ευχάριστη ζωή (στον Παράδεισο).

Μα όσο γι’ αυτόν του οποίου η ζυγαριά (των καλών πράξεων) θα είναι ελαφριά,

Θα έχει ως κατοικία του την Αλ-Χάουιγια (άβυσσο, δηλ. το Πυρ).

Και πώς να ξέρεις (ω, Προφήτη) τι είναι (η Αλ-Χάουιγια);

Είναι μία πυρακτωμένη Φωτιά.

Σας απασχολεί ο πόθος για την αύξηση (του πλούτου, των παιδιών, της εξουσίας κτλ. από τη λατρεία του Αλλάχ),

Μέχρι που θα επισκεφτείτε τους τάφους (δηλ. θα πεθάνετε).

Όχι! Στ’ αλήθεια θα μάθετε (όταν πεθάνετε το αποτέλεσμα του να είστε απασχολημένοι με άλλα εκτός από την λατρεία του Αλλάχ).

Και πάλι όχι! Στ’ αλήθεια θα μάθετε!

Όχι! Αν γνωρίζατε με σίγουρη γνώση (ότι ο Αλλάχ θα σας αναστήσει την Ημέρα της Κρίσεως, δεν θα σας απασχολούσε τίποτε από τη λατρεία του Αλλάχ)!

Στ’ αλήθεια, θα δείτε το Πυρ της Κολάσεως.

Έπειτα, θα το δείτε με βεβαιότητα (χωρίς καμία αμφιβολία),

Και έπειτα, εκείνη την Ημέρα θα ρωτηθείτε για τις απολαύσεις (στις οποίες επιδιδόσασταν κατά την εγκόσμια ζωή).

(Ορκίζομαι) μα το Αλ-‘Άσρ (το Χρόνο)!

Ότι ο άνθρωπος βρίσκεται σε απώλεια,

Εκτός απ' εκείνους που πιστεύουν, κάνουν ενάρετες πράξεις, συνιστούν ο ένας στον άλλο την αλήθεια (την αληθινή πίστη και το να πράττουν καλές πράξεις) και συνιστούν ο ένας στον άλλο την υπομονή.

Αλίμονο στον συκοφάντη που κακολογεί τους άλλους πίσω από την πλάτη τους.

Ο οποίος μάζευε πλούτη και τα μετρούσε ξανά και ξανά.

Νομίζοντας ότι τα πλούτη του θα τον κάνουν να ζήσει αιώνια.

Όχι! Πράγματι, θα ριχτεί στην Αλ-Χούταμα (Σπαστήρα, τη Φωτιά που σπάει ό,τι ριχτεί μέσα της).

Και πώς να ξέρεις πόσο μεγαλειώδης είναι η Αλ-Χούταμα (Σπαστήρας);

(Είναι) η Φωτιά του Αλλάχ που είναι (αιώνια) φουντωμένη.

Που διεισδύει (μέσα στα σώματα και φτάνει) έως τις καρδιές.

Είναι κλειδωμένη περικλείοντας τους (άπιστους) μέσα της.

Με μακριές μπάρες (ώστε να μην μπορέσουν να βγουν απ' αυτή).

Δεν είδες (ω Μωχάμμαντ) τι έκανε ο Κύριός σου μ' εκείνους που κατείχαν τον ελέφαντα; [αναφέρεται στο στρατό του Αμπράχα Αλ-’Άσραμ, που προσπάθησε να καταστρέψει την Κά‘μπα με έναν τεράστιο ελέφαντα].

Δεν οδήγησε (ο Αλλάχ) το σχέδιό τους σε αποτυχία;

Και έστειλε καταπάνω τους σμήνη από πουλιά,

Χτυπώντας τους με πέτρες από ψημένο πηλό;

Και έτσι, τους έκανε (ο Αλλάχ) σαν φαγωμένο σανό (που το έφαγαν τα ζώα και έπειτα το αφόδευσαν).

Θαυμάστε τη συνήθεια των Κουράις (και τις χάρες του Αλλάχ σ' αυτούς, τους προστάτευσε από τον στρατό με τον ελέφαντα, σταθεροποίησε τα συμφέροντά τους παρόλο που ζουν σε άγονη έρημο, μέσω του να ταξιδεύουν με ασφάλεια για να φέρουν ότι χρειάζονται).

Η συνήθειά τους το να ταξιδεύουν (τα εμπορικά καραβάνια) το χειμώνα (προς την Υεμένη) και το καλοκαίρι (προς την παλιά Συρία).

Ας λατρεύουν λοιπόν τον Κύριο αυτού του Οίκου (στη Μάκκα),

Αυτόν που τους τάιζε (σώζοντάς τους) από την πείνα και τους έκανε να αισθάνονται ασφαλείς από το φόβο.

Είδες (ω, Προφήτη) εκείνον που διαψεύδει (την ανάσταση, τον απολογισμό και) την ανταπόδοση;

Είναι αυτός που διώχνει τον ορφανό (από τα δικαιώματά του) με σκληράδα,

Και δεν προτρέπει στο τάισμα του ενδεή (δηλ. ούτε αυτός ταΐζει τους φτωχούς, ούτε προτρέπει τους άλλους να το κάνουν).

Αλίμονο σ' εκείνους (τους υποκριτές) που προσεύχονται,

Οι οποίοι αμελούν τις προσευχές τους (και τις καθυστερούν από τις ώρες τους από αδιαφορία και αμέλεια, και δεν τις τελούν με τον σωστό τρόπο).

Οι οποίοι κάνουν (καλές πράξεις μόνο και μόνο για) επίδειξη,

Και αρνούνται να δανείσουν όσα ωφέλημα πράγματα έχουν (στους ανθρώπους ακόμα και αν είναι μικρά πράγματα), [όπως όταν ο γείτονας ζητήσει να δανειστεί κάτι μικρό από τα οικιακά σκεύη, αρνούνται να του το δώσουν].

Στ’ αλήθεια, Εμείς σου δώσαμε (ω, Μωχάμμαντ) το Αλ-Κάουθαρ (ένα ποτάμι στον Παράδεισο).

Γι’ αυτό τέλεσε, λοιπόν, την προσευχή προς τον Κύριό σου (με ειλικρίνεια και αφοσίωση προς Αυτόν και μόνο) και πρόσφερε θυσία (για τους φτωχούς, για Χάρη του Αλλάχ και μόνο).

Πράγματι, εκείνος που σε μισεί είναι ο αποκομμένος (από την ευημερία και από κάθε καλό σ' αυτόν τον κόσμο και στη Μέλλουσα Ζωή), [αναφέρεται σε έναν άνδρα που μίλησε για τον Προφήτη χλευάζοντας ότι ο Προφήτης είναι άκληρος από γιους, και το όνομά του δεν θα συνεχιστεί μετά από το θάνατό του, αλλά ο Αλλάχ του απάντησε ότι αυτός είναι ο αποκομμένος και όχι ο Προφήτης]!

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Ω, άπιστοι!

Εγώ δεν λατρεύω αυτά που εσείς λατρεύετε,

Ούτε εσείς λατρεύετε Αυτόν που εγώ λατρεύω.

Και ούτε εγώ θα λατρεύω αυτά που εσείς λατρεύετε,

Και ούτε εσείς θα λατρεύετε Αυτόν που εγώ λατρεύω.

Εσείς έχετε τη θρησκεία σας και εγώ έχω τη θρησκεία μου.»

Όταν έρθει η Νίκη από τον Αλλάχ και η κατάκτηση (της Μάκκας),

Και βλέπεις τους ανθρώπους να εισέρχονται στη θρησκεία του Αλλάχ σε πλήθη,

Τότε δόξασε τον Κύριό σου ευγνωμονώντας Τον, και ζήτα τη συγχώρεσή Του. Στ’ αλήθεια, είναι Εκείνος που πάντα αποδέχεται τη μεταμέλεια και συγχωρεί.

Ας χάσουν τα χέρια του Άμπου Λάχαμπ (δηλ. ας χάσει και ας ταλαιπωρηθεί ο ίδιος), και πράγματι ο ίδιος έχασε και ταλαιπωρήθηκε! [ο οποίος ήταν ο θείος του Προφήτη και ένας από τους εχθρούς του].

Δεν τον προστάτεψαν (από την τιμωρία του Αλλάχ) τα πλούτη του, ούτε ό,τι απέκτησε (από παιδιά).

Θα εισαχθεί στη Φωτιά που έχει (άγριες) φλόγες για να καεί μέσα της,

Επίσης και η γυναίκα του, αυτή που κουβαλάει καυσόξυλα (δηλ. τα αγκάθια που κουβαλούσε για να τα βάλει στο δρόμο του Προφήτη ώστε να τον βλάψει),

Θα έχει γύρω από το λαιμό της ένα σχοινί από Μάσαντ (πολύ σκληρές πλεγμένες ίνες, με το οποίο θα υψωθεί στην Κόλαση και έπειτα θα ριχτεί κάτω).

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αυτός είναι ο Αλλάχ, ο Άχαντ (Ένας, Μοναδικός και Αδιαίρετος).

Ο Αλλάχ, ο Ασ-Σάμαντ (ο Αυτάρκης, που δεν έχει ανάγκη τίποτε από τα πλάσματα Του, αλλά αυτά έχουν ανάγκη απ' Αυτόν, και Αυτός ούτε τρώει, ούτε πίνει, ούτε πεθαίνει).

Δε γέννησε, ούτε γεννήθηκε.

Και κανένας δεν είναι ίσος ή συγκρίσιμος μ' Αυτόν.»

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αναζητώ καταφύγιο στον Κύριο της Χαραυγής,

Από το κακό (που προέρχεται) από τα δημιουργήματα που έπλασε,

Και το κακό της νύχτας με το βαθύ σκοτάδι της όταν διαχέεται (και καλύπτει τα πάντα),

Και το κακό εκείνων (των μαγισσών) που φυσούν στους κόμπους,

Και το κακό του ζηλόφθονου όταν ματιάζει.»

Πες (ω, Μωχάμμαντ): «Αναζητώ καταφύγιο στον Κύριο των ανθρώπων,

Τον Βασιλιά των ανθρώπων,

Το Θεό των ανθρώπων,

Από το κακό του ύπουλου ψιθυριστή (του διαβόλου, που ψιθυρίζει το κακό στις καρδιές των ανθρώπων), που αποσύρεται (από τον ψίθυρό του, μόλις κάποιος μνημονεύσει τον Αλλάχ),

Που ψιθυρίζει (το κακό) στα στήθη (και στις καρδιές) των ανθρώπων,

Και από (το κακό που προέρχεται από) τα τζινν και τους ανθρώπους.