Tagalogca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Mümtehıne 60:1 – Nas 114:6

O mga sumampalataya, huwag kayong gumawa sa kaaway Ko at kaaway ninyo bilang mga katangkilik na nag-uukol kayo sa kanila ng pagmamahal samantalang tumanggi na silang sumampalataya sa dumating sa inyo na katotohanan, habang nagpapalisan sila sa Sugo [ni Allāh] at sa inyo dahil sumampalataya kayo kay Allāh na Panginoon ninyo. [Iyon ay] kung kayo ay hahayo dala ng isang pakikibaka sa landas Ko at dala ng paghahangad sa kaluguran Ko. Nagtatapat kayo sa kanila ng pagmamahal samantalang Ako ay nakaaalam sa anumang ikinukubli ninyo at anumang inihahayag ninyo. Ang sinumang gumagawa niyon kabilang sa inyo ay naligaw nga siya palayo sa katumpakan ng landas.

Kung mananaig sila inyo, sila para sa inyo ay magiging mga kaaway, magpapaabot sila laban sa inyo ng mga kamay nila at mga dila nila sa pamamagitan ng kasagwaan. Nag-asam sila na kung sana tumatanggi kayong sumampalataya.

Hindi magpapakinabang sa inyo ang mga pagkakaanak ninyo ni ang mga anak ninyo. Sa Araw ng Pagbangon ay magpapahiwalay Siya sa pagitan ninyo.[1] Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakakikita. ——— [1] kaya papasok sa Paraiso ang mga maninirahan sa Paraiso at sa Impiyerno ang mga maninirahan sa Impiyern.

Nagkaroon nga para sa inyo ng isang magandang huwaran sa kay Abraham at sa mga kasama sa kanya noong nagsabi sila sa mga kababayan nila: “Tunay na kami ay mga walang-kaugnayan sa inyo at sa sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh; tumanggi kami sa inyo at lumantad na sa pagitan namin at ninyo ang poot at ang suklam magpakailanman hanggang sa sumampalataya kayo kay Allāh lamang,” maliban sa sabi ni Abraham sa ama niya: “Talagang hihingi nga ako ng tawad para sa iyo samantalang hindi ako nakapagdudulot para sa iyo laban kay Allāh ng anuman. Panginoon namin, sa Iyo kami nanalig, tungo sa Iyo kami nagsisising bumalik [sa pagsisisi at pagtalima], at tungo sa Iyo ang kahahantungan.

Panginoon namin, huwag Kang gumawa amin bilang pinag-uusig para sa mga tumangging sumampalataya[2] at magpatawad Ka sa amin, Panginoon namin; tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.” ——— [2] sa pamamagitan ng pagpangibabaw nila sa amin

Talaga ngang nagkaroon para sa inyo sa kanila[3] ng isang magandang huwaran para sa sinumang naging nag-aasam kay Allāh at sa Huling Araw. Ang sinumang tatalikod, tunay na si Allāh ay ang Walang-pangangailangan, ang Kapuri-puri. ——— [3] Ibig sabihin: kina Abraham at mga sumunod sa kanya.

Marahil si Allāh ay maglagay sa pagitan ninyo at ng mga inaway ninyo kabilang sa kanila ng isang pagmamahal. Si Allāh ay May-kakayahan. Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.

Hindi sumasaway sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] hindi nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo] at hindi nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, na magsamabuting-loob kayo sa kanila at magpakamakatarungan kayo sa kanila. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nagpapakamakatarungan.

Sumasaway lamang sa inyo si Allāh kaugnay sa mga [tagatangging sumampalataya na] nakipaglaban sa inyo dahil sa Relihiyon [ninyo], nagpalisan sa inyo mula sa mga tahanan ninyo, at nagtaguyod sa pagpapalisan sa inyo, na tumangkilik kayo sa kanila. Ang sinumang tumangkilik sa kanila, ang mga iyon ay ang mga tagalabag sa katarungan.

O mga sumampalataya, kapag dumating sa inyo ang mga babaing mananampalataya bilang mga tagalikas ay sulitin ninyo sila. Si Allāh ay higit na maalam sa pananampalataya nila. Kaya kung nalaman ninyo na sila ay mga babaing mananampalataya, huwag kayong magpapabalik sa kanila sa mga tagatangging sumampalataya. Hindi sila ipinahintulot para sa mga ito ni ang mga ito ay pinahihintulutan para sa kanila. Magbigay kayo sa mga ito ng ginugol ng mga ito [na bigay-kaya sa mga maybahay ng mga ito]. Walang maisisisi sa inyo na magpakasal kayo sa kanila kapag nagbigay kayo sa kanila ng mga bigay-kaya sa kanila. Huwag kayong kumapit sa mga bigkis ng kasal sa mga babaing tagatangging sumampalataya. Humingi kayo ng ginugol ninyo [na bigay-kaya] at humingi ang mga ito ng ginugol ng mga ito. Iyon ay ang kahatulan ni Allāh; humahatol Siya sa pagitan ninyo. Si Allāh ay Maalam, Marunong.

Kung may nakaalpas sa inyo na sinuman mula sa mga maybahay ninyo patungo sa mga tagatangging sumampalataya at nakasamsam kayo [sa digmaan], magbigay kayo sa mga inalisan ng mga maybahay nila ng tulad ng ginugol nila [na bigay-kaya]. Mangilag kayong magkasala kay Allāh, na kayo ay sa Kanya mga mananampalataya.

O Propeta, kapag dumating sa iyo ang mga babaing mananampalataya, na nangangako ng katapatan sa iyo na hindi sila magtatambal kay Allāh ng anuman, hindi sila magnanakaw, hindi sila mangangalunya, hindi sila papatay ng mga anak nila, hindi sila magdadala ng isang kasiraang-puri na ginagawa-gawa nila sa pagitan ng mga kamay nila at mga paa nila,[4] at hindi sila susuway sa iyo sa isang nakabubuti ay tumanggap ka ng pangako ng katapatan nila at humingi ka ng tawad para sa kanila kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain. ——— [4] Ibig sabihin: huwag nilang ipaako sa mga asawa nila ang mga anak nila sa pangangalunya.

O mga sumampalataya, huwag kayong tumangkilik sa mga tao na nagalit si Allāh sa kanila [na mga Hudyo], na nawalan na sila ng pag-asa sa [gantimpala sa] Kabilang-buhay kung paanong nawalang ng pag-asa ang mga tagatangging sumampalataya kabilang sa [panunumbalik ng] mga kasamahan ng mga libingan.

Nagluwalhati kay Allāh ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa. Siya ay ang Makapangyarihan, ang Marunong.

O mga sumampalataya, bakit kayo nagsasabi ng hindi ninyo ginagawa?

Lumaki sa pagkamuhi sa ganang kay Allāh na magsabi kayo ng hindi ninyo ginagawa.

Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga nakikipaglaban sa landas Niya sa isang hanay na para bang sila ay isang gusaling pinasiksik.

[Banggitin] noong nagsabi si Moises sa mga kalipi niya: “O mga kalipi ko, bakit kayo nananakit sa akin samantalang nalalaman na ninyo na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo?” Kaya noong lumiko sila ay nagpaliko si Allāh sa mga puso nila. Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong suwail.

[Banggitin] noong nagsabi si Jesus na anak ni Maria: “O mga anak ni Israel, tunay na ako ay sugo ni Allāh sa inyo bilang tagapagpatotoo para sa nauna sa akin na Torah at bilang tagapagbalita ng nakagagalak hinggil sa isang Sugo na darating matapos ko na, na ang pangalan niya ay Aḥmad.[1]” Ngunit noong naghatid siya sa kanila ng mga malinaw na patunay ay nagsabi sila: “Ito ay isang panggagaway na malinaw.” ——— [1] Ibig sabihin: si Muḥammad, na ang isa sa mga pangalan niya ay Aḥmad, na nangangahulugang pinakakapuri-puri.

Sino pa ang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang gumawa-gawa laban kay Allāh ng kasinungalingan samantalang ito ay inaanyayahan sa Islām.[2] Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan. ——— [2] na nangangahulugang pagsuko at pagpapasakop kay Allāh.

Nagnanais sila na umapula sa liwanag ni Allāh sa pamamagitan ng mga bibig nila samantalang si Allāh ay maglulubos sa liwanag Niya, kahit pa man nasuklam ang mga tagatangging sumampalataya.

Siya ay ang nagsugo sa Sugo Niya [na si Muḥammad] kalakip ng patnubay at relihiyon ng katotohanan upang magpangibabaw Siya nito sa [huwad na] relihiyon sa kabuuan nito, kahit pa man nasuklam ang mga tagapagtambal.

O mga sumampalataya, magtuturo kaya ako sa inyo sa isang pangangalakal na magliligtas sa inyo mula sa isang pagdurusang masakit?

Sasampalataya kayo kay Allāh at sa Sugo Niya [na si Muḥammad] at makikibaka kayo sa landas ni Allāh sa pamamagitan ng mga yaman ninyo at mga sarili ninyo. Iyon ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay nakaaalam.

[Kung gagawin ninyo,] magpapatawad Siya sa inyo ng mga pagkakasala ninyo at magpapapasok Siya sa inyo sa mga Hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog at sa mga tahanang kaaya-aya sa mga Hardin ng Eden. Iyon ang pagkatamong sukdulan.

May iba pang [biyaya] iibigin ninyo: isang pag-aadya mula kay Allāh at isang pagsakop na malapit. Magbalita ka ng nakagagalak sa mga mananampalataya.

O mga sumampalataya, maging mga tagapag-adya ni Allāh kayo gaya ng sinabi ni Jesus na anak ni Maria sa mga disipulo niya: “Sino ang mga tagapag-adya ko tungo kay Allāh?” Nagsabi ang mga disipulo: “Kami ay ang mga tagapag-adya tungo kay Allāh.” Kaya may sumampalataya na isang pangkatin mula sa mga anak ni Israel at may tumangging sumampalataya na isang pangkatin. Kaya umalalay Kami sa mga sumampalataya laban sa kaaway nila, kaya sila ay naging mga tagapangibabaw.

Nagluluwalhati kay Allāh ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa, ang Hari, ang Kabanal-banalan, ang Makapangyarihan, ang Marunong.

Siya ay ang nagpadala sa mga iliterato ng isang sugo [na si Propeta Muḥammad] kabilang sa kanila, na bumibigkas sa kanila ng mga talata Niya, nagbubusilak sa kanila, at nagtuturo sa kanila ng Aklat [na Qur’ān] at Karunungan – at bagamat sila dati bago pa niyan ay talagang nasa isang pagkaligaw na malinaw –

at [nagpadala rito] sa mga iba pa[1] kabilang sa kanila na hindi pa sumama sa kanila. Siya ay ang Makapangyarihan, ang Marunong. ——— [1] na mga Arabe at mga hindi Arabe.

Iyon ay kabutihang-loob ni Allāh; nagbibigay Siya nito sa sinumang niloloob Niya. Si Allāh ay may kabutihang-loob na sukdulan.

Ang paghahalintulad sa mga pinagpasan ng Torah, pagkatapos hindi pumasan nito, ay gaya ng paghahalintulad sa asno habang pumapasan ng mga makapal na aklat.[2] Kay saklap ang paghahalintulad sa mga taong nagpasinungaling sa mga talata ni Allāh [sa Qur’ān]! Si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan. ——— [2] samantalang hindi nakaaalam sa ipinapasan

Sabihin mo: “O mga naghudyo, kung umangkin kayo na kayo ay mga katangkilik para kay Allāh bukod sa mga tao ay magmithi kaya ng kamatayan kung kayo ay mga tapat.”

Hindi sila magmimithi niyon magpakailanman dahil sa ipinauna ng mga kamay nila. Si Allāh ay Maalam sa mga tagalabag sa katarungan.

Sabihin mo: “Tunay na ang kamatayan na tumatakas kayo mula roon, tunay na ito ay makikipagkita sa inyo. Pagkatapos ibabalik kayo sa Tagaalam sa nakalingid at nasasaksihan, saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa dati ninyong ginagawa.”

O mga sumampalataya, kapag nanawagan para sa pagdarasal sa araw ng Biyernes ay magmadali kayo sa pag-alaala kay Allāh at iwan ninyo ang pagtitinda. Iyon ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay nakaaalam.

Kaya kapag natapos ang pagdarasal ay magsikalat kayo sa lupain, maghangad kayo mula sa kabutihang-loob ni Allāh, at mag-alaala kayo kay Allāh nang madalas nang sa gayon kayo ay magtatagumpay.

Ngunit nang [minsang] nakakita sila ng isang pangangalakal o isang paglilibangan ay nagkahiwa-hiwalay sila patungo roon at umiwan sila sa iyo na nakatayo. Sabihin mo: “Ang nasa ganang kay Allāh ay higit na mabuti kaysa sa paglilibangan at [higit na mabuti] kaysa sa pangangalakal. Si Allāh ay ang pinakamabuti sa mga tagatustos.”

Kapag dumating sa iyo ang mga mapagpaimbabaw ay nagsasabi sila: “Sumasaksi kami na tunay na ikaw ay talagang Sugo ni Allāh.” Si Allāh ay nakaaalam na tunay na ikaw ay talagang Sugo Niya. Si Allāh ay sumasaksi na tunay na ang mga mapagpaimbabaw ay talagang mga sinungaling.[1] ——— [1] sa inaaangkin nila na silay sumasaksi mula sa kaibuturan ng mga puso nila na ikaw ay Sugo Niya.

Gumawa sila sa mga panunumpa nila bilang panangga [laban sa pagkapatay] kaya sumagabal sila sa landas[2] ni Allāh. Tunay na sila ay kay sagwa ang dati ginagawa! ——— [2] Ibig sabihin: ang Relihiyong Islam na pinili ni Allāh para sa tao at jinn.

Iyon ay dahil sila ay sumampalataya, pagkatapos tumangging sumampalataya, kaya nagpinid sa mga puso nila, kaya sila ay hindi nakapag-uunawa.

Kapag nakakita ka sa kanila ay magpapahanga sa iyo ang mga anyo nila at kung magsasabi sila ay makikinig ka sa sabi nila. Para bang sila ay mga kahoy na isinandal [na walang buhay]. Nag-aakala sila na bawat sigaw ay laban sa kanila. Sila ay ang mga kalaban kaya mag-ingat ka sa kanila. Sumpain sila ni Allāh! Paanong nalilinlang sila [palayo sa pananampalataya]?

Kapag sinabi sa kanila: “Halikayo, hihingi ng tawad [mula kay Allāh] para sa inyo ang Sugo ni Allāh,” ay nag-iiling-iling sila ng mga ulo nila at nakakikita ka sa kanila na sumasagabal habang sila ay mga nagmamalaki.

Magkapantay sa kanila na humingi ka man ng tawad para sa kanila o hindi ka humingi ng tawad para sa kanila; hindi magpapatawad si Allāh sa kanila. Tunay na si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong suwail.

Sila ay ang mga nagsasabi: “Huwag kayong gumugol sa mga nasa piling ng Sugo ni Allāh hanggang sa magkahiwa-hiwalay sila [palayo sa kanya].” Sa kay Allāh ang mga ingatang-yaman ng mga langit at lupa, subalit ang mga mapagpaimbabaw ay hindi nakapag-uunawa.

Nagsasabi sila: “Talagang kung bumalik kami sa Madīnah ay talaga ngang magpapalisan ang pinakamakapangyarihan mula roon sa pinakakaaba-kaaba.” Sa kay Allāh ang kapangyarihan, sa Sugo Niya, at sa mga mananampalataya, subalit ang mga mapagpaimbabaw ay hindi nakaaalam.

O mga sumampalataya, huwag lumibang sa inyo ang mga yaman ninyo ni ang mga anak ninyo palayo sa pag-alaala kay Allāh. Ang sinumang gumawa niyon, ang mga iyon ay ang mga lugi.

Gumugol kayo [sa kawanggawa] mula sa itinustos Namin sa inyo bago pa pumunta sa isa sa inyo ang kamatayan para magsabi siya: “Panginoon ko, bakit hindi Ka nag-aantala sa akin hanggang sa isang taning na malapit para magkawanggawa ako at ako ay maging kabilang sa mga maayos?”

Hindi mag-aantala si Allāh sa isang kaluluwa kapag dumating ang taning nito. Si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo.

Nagluluwalhati kay Allāh ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa; sa Kanya ang paghahari at ukol sa Kanya ang papuri. Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan.

Siya ay ang lumikha sa inyo, saka kabilang sa inyo ay tagatangging sumampalataya at kabilang sa inyo ay mananampalataya. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakakikita.

Lumikha Siya ng mga langit at lupa ayon sa katotohanan, nagbigay-anyo Siya sa inyo saka nagpaganda Siya ng mga anyo ninyo; tungo sa Kanya ang kahahantungan.

Nakaaalam Siya sa anumang nasa mga langit at lupa at nakaaalam Siya sa anumang inililihim ninyo at anumang inihahayag ninyo. Si Allāh ay Maalam sa laman ng mga dibdib.

Hindi ba sumapit sa inyo ang ulat hinggil sa mga tumangging sumampalataya bago pa niyan? Kaya lumasap sila ng kasaklapan ng nauukol sa kanila, at ukol sa kanila ay isang pagdurusang masakit.

Iyon ay dahil noon ay nagdadala sa kanila ang mga sugo nila [mula kay Allāh] ng mga malinaw na patunay ngunit nagsabi sila: “Mga tao ba ang papatnubay sa amin?” Kaya tumanggi silang sumampalataya, tumalikod sila, at nagwalang-halaga si Allāh [sa pagtalima nila]. Si Allāh ay Walang-pangangailangan, Kapuri-puri.

Nag-angkin ang mga tumangging sumampalataya na hindi raw sila bubuhayin. Sabihin mo: “Oo naman; sumpa man sa Panginoon ko, talagang bubuhayin nga kayo, pagkatapos talagang babalitaan nga kayo hinggil sa ginawa ninyo. Iyon kay Allāh ay madali.”

Kaya sumampalataya kayo kay Allāh, sa Sugo Niya [na si Propeta Muḥammad], at sa liwanag [ng patnubay] na pinababa. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Mapagbatid.

Sa Araw na magtitipon Siya sa inyo para sa Araw ng pagtitipon. Iyon ay ang araw ng lamangan. Ang sinumang sumasampalataya kay Allāh at gumagawa ng matuwid ay magtatakip Siya rito sa mga masagwang gawa nito at magpapapasok Siya rito sa mga Hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Iyon ang pagkatamong sukdulan.

Ang mga tumangging sumampalataya at nagpasinungaling sa mga talata Namin [sa Qur’ān], ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy [ng Impiyerno] bilang mga mananatili roon. Kay saklap ang kahahantungan!

Walang tumama na anumang kasawian [sa sinuman] malibang ayon sa pahintulot ni Allāh. Ang sinumang sumasampalataya kay Allāh ay magpapatnubay Siya sa puso nito. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam.

Tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo [na si Propeta Muḥammad]. Kaya kung tumalikod kayo, tanging kailangan sa Sugo Namin ang pagpapaabot na malinaw [ng mensahe].

Si Allāh, walang Diyos [na karapat-dapat] kundi Siya. Kay Allāh ay manalig ang mga mananampalataya.

O mga sumampalataya, tunay na mayroon sa mga maybahay ninyo at mga anak ninyo na kaaway para sa inyo[1] kaya mag-ingat kayo sa kanila. Kung magpapaumanhin kayo, magpapalampas kayo,[2] at magpapatawad kayo, tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain. ——— [1] dahil sa pag-abala nila sa inyo sa pag-alaala kay Allāh at pakikibaka sa landas Niya [2] ng mga kamalian nila sa inyo at sa mga usaping pangmundo.

Ang mga yaman ninyo at ang mga anak ninyo ay isang tukso lamang samantalang si Allāh sa ganang Kanya ay may isang pabuyang sukdulan.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa abot ng makakaya ninyo, makinig kayo, tumalima kayo, at gumugol kayo [sa landas ni Allāh] ng isang kabutihan para sa mga sarili ninyo. Ang sinumang ipinagsanggalang sa kasakiman ng sarili niya, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay.

Kung magpapautang kayo kay Allāh ng isang pagpapautang na maganda[3] ay magpapaibayo Siya nito para sa inyo at magpapatatawad Siya sa inyo. Si Allāh ay Mapagpasalamat, Matimpiin, ——— [3] Ibig sabihin: magkalob kaya mula sa mga yaman ninyo alang-alang sa Kanya.

ang Tagaalam sa nakalingid at nasasaksihan, ang Makapangyarihan, ang Marunong.

O Propeta, kapag magdidiborsiyo kayo ng mga maybahay ay magdiborsiyo kayo sa kanila sa para sa [simula ng] panahon ng paghihintay nila, [1] magbilang kayo ng panahon ng paghihintay,[2] at mangilag kayong magkasala kay Allāh na Panginoon ninyo. Huwag kayong magpalisan sa kanila sa mga bahay [ng mga asawa] nila at hindi sila lilisan [sa panahon ng paghihintay] maliban na makagawa sila ng isang mahalay na naglilinaw. Iyon ay ang mga hangganan ni Allāh. Ang sinumang lalabag sa mga hangganan ni Allāh ay lumabag nga siya sa katarungan sa sarili niya. Hindi ka nakababatid marahil si Allāh ay magpangyari matapos niyon ng isang bagay [para magbalikan]. ——— [1] Ibig sabihin: matapos na pagkalubos ng buwang dalaw ngunit bago maganap ang pakikipagtalik o sa panahon ng natiyak na pagdadalang-tao. [2] Ibig sabihin: maghintay ng tatlong buwanang dalaw.

Kaya kapag umabot sila sa taning nila ay humawak kayo sa kanila ayon sa isang nakabubuti o makipaghiwalay kayo sa kanila ayon sa isang nakabubuti. Magpasaksi kayo sa dalawang may katarungan kabilang sa inyo at magpanatili kayo ng pagsasaksi kay Allāh. Iyon ay ipinangangaral sa sinumang naging sumasampalataya kay Allāh at sa Huling Araw. Ang sinumang nangingilag magkasala kay Allāh ay gagawa Siya para rito ng isang malalabasan [sa bawat kagipitan],

at magtutustos Siya rito mula sa kung saan hindi nito inaasahan. Ang sinumang nananalig kay Allāh, Siya ay kasapatan dito. Tunay na si Allāh ay umaabot sa nauukol sa Kanya. Gumawa nga si Allāh para sa bawat bagay ng isang pagtatakda.

Ang mga nawalan ng regla kabilang sa mga maybahay ninyo, kung nag-alinlangan kayo, ang panahon ng paghihintay nila ay tatlong buwan, at [gayundin] ang mga hindi na niregla. Ang mga may dinadalang-tao, ang taning [ng paghihintay] nila ay na magsilang sila ng dinadalang-tao nila. Ang sinumang nangingilag magkasala kay Allāh,[3] gagawa Siya para rito mula sa lagay nito ng isang kaluwagan. ——— [3] sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Iyon ay utos ni Allāh; nagpababa Siya nito sa inyo. Ang sinumang nangingilag magkasala kay Allāh[4] ay magtatakip Siya rito sa mga masagwang gawa nito at magpapasukdulan Siya para rito ng pabuya. ——— [4] sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Magpatira kayo sa kanila [na mga babaing diniborsiyo] kung saan kayo nakatira ayon sa kaya ninyo at huwag kayong makipinsala sa kanila upang manggipit kayo sa kanila. Kung sila ay mga may dinadalang-tao, gumugol kayo sa kanila hanggang sa magsilang sila ng dinadalang-tao nila; saka kung nagpasuso sila [ng mga anak ninyo] para sa inyo, magbigay kayo sa kanila ng mga upa nila at mag-utusan kayo sa pagitan ninyo ayon sa isang nakabubuti. Kung nagkapahirapan kayo ay magpapasuso para rito ang ibang babae.

Gumugol ang may kaluwagan mula sa kaluwagan niya. Ang sinumang pinakapos ang panustos sa kanya ay gumugol siya mula sa ibinigay sa kanya ni Allāh. Hindi nag-aatang si Allāh sa isang kaluluwa malibang ayon sa ibinigay Niya rito. Gagawa si Allāh, matapos ng isang hirap, ng isang ginhawa.

Kay rami ng pamayanang nagpakapalalo sa utos ng Panginoon ng mga ito at ng sugo ng mga ito. Kaya magtutuos Kami sa mga ito sa isang pagtutuos na matindi [na pagdurusa sa Mundo] at magdudulot Kami ng parusa sa mga ito sa isang pagdurusang pagkasama-sama [sa Mundo at Kabilang-buhay].

Kaya lumasap ang mga ito ng kasaklapan ng nauukol sa mga ito at ang kinahinatnan ng nauukol sa mga ito ay naging isang pagkalugi [na walang-hanggan].

Naghanda si Allāh para sa kanila ng isang pagdurusang matindi, kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh, O mga may isip na mga sumampalataya. Nagpababa nga si Allāh sa inyo ng isang paalaala:

isang Sugo[5] na bumibigkas sa inyo ng mga talata ni Allāh [sa Qur’ān], bilang mga naglilinaw, upang magpalabas Siya sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos mula sa mga kadiliman tungo sa liwanag. Ang sinumang sumasampalataya kay Allāh at gumagawa ng maayos ay magpapapasok Siya rito sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Gumawa nga ng maganda si Allāh para rito sa pagtustos. ——— [5] na si Propeta Muḥammad

Si Allāh ay ang lumikha ng pitong langit at mula sa lupa ng tulad ng mga ito. Nagbababaan ang kautusan sa pagitan ng mga ito upang makaalam kayo na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan, at na si Allāh ay pumaligid nga sa bawat bagay sa kaalaman.

O Propeta, bakit ka nagbabawal [sa sarili mo] ng ipinahintulot ni Allāh para sa iyo, na naghahangad ng kaluguran ng mga maybahay mo? Si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.

Nagsatungkulin nga si Allāh para sa inyo ng pagkalas sa mga panunumpa ninyo. Si Allāh ay ang Pinagpapatangkilikan ninyo at Siya ay ang Maalam, ang Marunong.

[Banggitin] noong nagtapat ang Propeta sa isa sa mga maybahay niya [na si Ḥafṣah] ng isang napag-usapan, saka noong nagsabalita ito hinggil doon [kay`Ā’ishah] at naglantad naman niyon si Allāh sa kanya, nagbigay-alam siya ng isang bahagi nito at nagwalang-bahala siya sa ibang bahagi. Kaya noong nagsabalita siya rito hinggil doon ay nagsabi ito: “Sino ang nagbalita sa iyo nito?” Nagsabi siya: “Nagsabalita sa akin [si Allāh,] ang Maalam, ang Mapagbatid.”

[Tatanggapin] kung magbabalik-loob kayong dalawa[1] kay Allāh sapagkat kumiling nga ang mga puso ninyong dalawa.[2] Kung magtataguyuran kayong dalawa laban sa kanya,[3] tunay na si Allāh ay Mapagtangkilik sa kanya at si Gabriel at ang maayos sa mga mananampalataya. Ang mga anghel, matapos niyon, ay mapagtaguyod [sa Kanya]. ——— [1] Hafsah at `Ā‘ishah [2] sa kinasuklaman ng Sugo [3] sa kinasusuklaman Niya.

Marahil ang Panginoon niya, kung nagdiborsiyo siya sa inyo, ay magpapalit sa kanya ng mga maybahay na higit na mabuti kaysa sa inyo – mga babaing tagapagpasakop, mga babaing mananampalataya, mga babaing masunurin, mga babaing tagapagbalik-loob, mga babaing mananamba, mga babaing tagaayuno, na mga dating nakapag-asawa at mga birhen.

O mga sumampalataya, magsanggalang kayo sa mga sarili ninyo at mga mag-anak ninyo sa isang apoy na ang panggatong nito ay ang mga tao at ang mga bato, na sa ibabaw nito ay may mga anghel na mababagsik na matitindi na hindi sumusuway kay Allāh sa anumang ipinag-utos Niya sa kanila at gumagawa sa anumang inuutos sa kanila.

O mga tumangging sumampalataya, huwag kayong magdahi-dahilan sa Araw [na ito]; gagantihan lamang kayo sa dati ninyong ginagawa [na kasamaan].

O mga sumampalataya, magbalik-loob kayo kay Allāh sa isang pagbabalik-loob na tunay. Marahil ang Panginoon ninyo ay magtatakip para sa inyo sa mga masagwang gawa ninyo at magpapasok sa inyo sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog, sa Araw na hindi magpapahiya si Allāh sa Propeta at mga sumampalataya kasama sa kanya. Ang liwanag nila ay sisinag sa harapan nila at sa mga kanang kamay nila, habang nagsasabi: “Panginoon namin, lumubos Ka para sa amin ng liwanag[4] namin at magpatawad Ka sa amin; tunay na Ikaw sa bawat bagay ay May-kakayahan.” ——— [4] upang ligtas na makatawid sa tulay sa ibabaw ng Impiyerno.

O Propeta [Muḥammad], makibaka ka sa mga tagatangging sumampalataya at mga mapagpaimbabaw[5] at magpakabagsik ka sa kanila [sa digmaan]. Ang kanlungan nila ay ang Impiyerno. Kay saklap ang kahahantungan! ——— [5] sa pamamagitan ng pagpapatupad ng batas ng katarungan sa kanila.

Naglahad si Allāh ng isang paghahalintulad, para sa mga tumangging sumampalataya, sa maybahay ni Noe at maybahay ni Lot. Silang dalawa noon ay nasa ilalim ng dalawang lingkod kabilang sa mga lingkod Naming maaayos ngunit nagtaksil[6] silang dalawa sa dalawang ito kaya hindi nakapagdulot ang dalawang ito para sa kanilang dalawa mula kay Allāh ng anuman. Sasabihin: “Pumasok kayong dalawa sa Apoy kasama ng mga papasok.” ——— [6] sa pamamagitan ng pagsalungat sa mensahe na ipinadala sa mga asawa nila.

Naglahad si Allāh ng isang paghahalintulad, para sa mga sumampalataya, sa maybahay[7] ni Paraon noong nagsabi siya: “Panginoon ko, magpatayo Ka para sa akin sa piling Mo ng isang bahay sa Paraiso, magligtas Ka sa akin laban kay Paraon at sa [karumal-dumal na] gawain niya, at magligtas Ka sa akin laban sa mga taong tagalabag sa katarungan.” ——— [7] Si `Āsiyah sa wikang Arabe o Bithiah sa wikang Hebreo.

[Naglahad ng isang paghahalimbawa] kay Maria na anak ni `Imrān,[8] na nangalaga sa puri niya, kaya umihip Kami doon [sa bulsa ng baro] sa pamamagitan ng Espiritu Namin [na si Anghel Gabriel]. Nagpatotoo siya sa mga salita ng Panginoon niya at mga kasulatan Nito at siya noon ay kabilang sa mga masunurin [sa Panginoon]. ——— [8] Amram sa Hebreo

Napakamapagpala ang nasa kamay Niya ang paghahari, at Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan,

na lumikha ng kamatayan at buhay upang sumubok Siya sa inyo kung alin sa inyo ang pinakamaganda sa gawa. Siya ay ang Makapangyarihan, ang Mapagpatawad,

na lumikha ng pitong langit na nagkakatakluban. Hindi ka nakakikita sa pagkakalikha ng Napakamaawain ng anumang pagtataliwasan. Kaya magpapabalik ka ng pagtingin [sa langit], nakakikita ka kaya ng anumang mga bitak?

Pagkatapos magpapabalik ka ng paningin nang pault-ulit, babalik sa iyo ang paningin mo na hamak samantalang ito ay pagal.

Talaga ngang gumayak Kami sa langit na pinakamababa[1] ng mga lampara at gumawa Kami sa mga iyon na mga pambato sa mga demonyo. Naglaan Kami para sa kanila ng pagdurusa sa Liyab. ——— [1] Ibig sabihin: langit na pinakamalapit sa Daigdig.

Ukol sa mga tumangging sumampalataya sa Panginoon nila ang pagdurusa sa Impiyerno. Kay saklap ang kahahantungan!

Kapag itinapon sila roon ay makaririnig sila ng isang singhal habang iyon ay kumukulo.

Halos nagkakapira-piraso iyon sa ngitngit. Tuwing nakapagtapon doon ng isang pulutong ay magtatanong sa kanila ang mga tagatanod niyon: “Wala bang pumunta sa inyo na isang mapagbabala [na isang sugo mula kay Allāh]?”

Magsasabi sila: “Oo, may pumunta nga sa amin na isang mapagbabala ngunit nagpasinungaling kami at nagsabi kami: Hindi nagbaba si Allāh ng anuman [mula sa Kapahayagan]; walang iba kayo kundi nasa isang pagkaligaw na malaki.”

Magsasabi sila: “Kung sakaling kami dati ay dumidinig[2] o nakapag-uunawa, hindi sana kami naging mga maninirahan sa Liyab!” ——— [2] nang pagdinig na mapakikinabangan

Kaya aamin sila ng pagkakasala nila, kaya pagkalayu-layo [sa kabutihan] ay ukol sa mga maninirahan sa Liyab!

Tunay na ang mga natatakot sa Panginoon nila nang nakalingid, ukol sa kanila ay isang kapatawaran at isang pabuyang malaki.

Maglihim kayo ng sinabi ninyo o maghayag kayo nito, tunay na Siya ay Maalam sa nilalaman ng mga dibdib.

Hindi ba nakaaalam ang lumikha [ng lahat] samantalang Siya ay ang Mapagtalos,[3] ang Mapagbatid? ——— [3] O ang Mabait.

Siya ay ang gumawa para sa inyo ng lupa na [maging] maamo, kaya maglakad kayo sa mga dako nito at kumain kayo mula sa panustos Niya. Tungo sa Kanya ang pagkabuhay.

Natiwasay ba kayo sa Kanya na nasa langit na magpalamon Siya sa inyo sa lupa saka biglang ito ay nayayanig?

O natiwasay kayo sa Kanya na nasa langit na magsugo Siya sa inyo ng isang unos ng mga bato, kaya makaaalam kayo kung papaano [katindi] ang babala Ko?

Talaga ngang nagpasinungaling ang mga bago pa nila, kaya papaano naging [kakila-kilabot] ang pagtutol Ko?

Hindi ba sila nakakita sa mga ibon sa ibabaw nila habang mga nakabuka [ang mga pakpak] at nagtitiklop [ng mga pakpak]? Walang pumipigil sa mga iyon kundi [si Allāh,] ang Napakamaawain. Tunay na Siya sa bawat bagay ay Nakakikita.

O sino itong isang hukbo para sa inyo na mag-aadya sa inyo bukod pa sa Napakamaawain [na si Allāh]? Walang iba ang mga tagatangging sumampalataya kundi nasa isang pagkalinlang.

O sino itong magtutustos sa inyo kung pumigil Siya sa panustos Niya? Bagkus nagmatigas sila [na mga tagatangging sumampalataya] sa isang pagpapakasutil [nila] at isang pagkaayaw [sa katotohanan].

Kaya ang naglalakad ba habang nakasubsob sa mukha niya ay higit na napatnubayan o ang naglalakad habang nakatindig sa isang landasing tuwid?

Sabihin mo: “Siya ay ang nagpaluwal sa inyo at gumawa para sa inyo ng pandinig, mga paningin, at mga puso. Kaunti ang pinasasalamatan ninyo!”

Sabihin mo: “Siya ay ang lumalang sa inyo[4] sa lupa at tungo sa Kanya kakalapin kayo [para sa pagtutuos].” ——— [4] O lumikha sa inyo.

Magsasabi sila: “Kailan ang pangakong ito [ng pagkabuhay] kung kayo ay mga tapat?”

Sabihin mo: “Ang kaalaman ay nasa ganang kay Allāh lamang at ako ay isang mapagbabalang malinaw lamang.”

Ngunit kapag nakakita sila nito sa kalapitan ay sasagwa ang mga mukha ng mga tumangging sumampalataya at sasabihin: “Ito ang dati ninyong pinananawagan.”

Sabihin mo: “Nagsaalang-alang ba kayo kung nagpahamak sa akin si Allāh at sa sinumang kasama sa akin o naawa Siya sa amin, sino ang kakalinga sa mga tagatangging sumampalataya laban sa isang pagdurusang masakit?”

Sabihin mo: “Siya ay ang Napakamaawain; sumampalataya kami sa Kanya at sa Kanya kami nanalig. Kaya makaaalam kayo kung sino ang nasa isang pagkaligaw na malinaw.”

Sabihin mo: “Nagsaalang-alang ba kayo kung ang tubig ninyo ay naging lubog, sino [bukod kay Allāh] ang magdadala sa inyo ng isang tubig na umaagos?”

Nūn.[1] Sumpa man sa panulat at anumang itinititik nila,[2] ——— [1] Ang Qur’ān ay nasa wikang Arabe na binubuo ng mga titiks Arabe gaya ng mga ito subalit walang isa mang nakagawa ng kahit pinkamaiikling kabanata ng mahimalang kababalaghan ng Qur’ān. [2] na napakikinabangang kaalamang umaakay sa landas ng kapatnubayan at ang isinusulat ng mga anghel na Kapahayagan ni Allāh o mga gawa ng mga tao.

hindi ka, [O Propeta Muḥammad,] dahil sa biyaya ng Panginoon mo, isang baliw.

Tunay na ukol sa iyo ay talagang isang pabuyang hindi matitigil.

Tunay na ikaw ay talagang nasa isang kaasalang sukdulan.

Kaya makakikita ka at makakikita sila

kung nasa alin sa inyo ang hinihibang [ng demonyo].

Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa kung sino ang naligaw palayo sa landas Niya, at Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan.

Kaya huwag kang tumalima sa mga tagapagpasinungaling [sa Kapahayagan sa iyo].

Nagmithi sila na kung sana magpapahinuhod ka [sa usapin ng relihiyon] saka magpapahinuhod sila.

Huwag kang tumalima sa bawat palasumpang aba,

palasirang-puri, palalako ng satsat,

palakait ng kabutihan, tagalabag, makasalanan,

sanggano, matapos niyon, nagpapanggap ng kaangkanan.[3] ——— [3] O nagpapanggap sa kaangkanan: nag-aangking anak ng isang lalaking hindi naman niya tunay na ama.

[Gayon siya] dahil siya ay naging may yaman at mga anak,

kapag binibigkas sa kanya ang mga talata Namin [sa Qur’ān], nagsasabi siya: “Mga alamat ng mga sinauna.”

Maghehero Kami sa kanya sa nguso.

Tunay na Kami ay sumubok sa kanila kung paanong sumubok Kami sa mga may-ari ng hardin noong sumumpa ang mga ito na talagang pipitas nga ang mga ito doon pagkaumaga.

Hindi sila humihiling ng pahintulot [kay Allāh].[4] ——— [4] O Hindi sila nagnanais na maglaan [para sa maralita].

Kaya may umikot doon [sa hardin] na isang umiikot [na apoy] mula sa Panginoon mo habang sila ay mga natutulog.

Kaya kinaumagahan iyon ay naging para bang madilim na gabi.[5] ——— [5] O para bang inanihan O itim na tigang na lupa.

Kaya nagtawagan sila kinaumagahan,

na [mga nagsasabi]: “Magpakaaga kayo sa taniman ninyo kung kayo ay mga mamimitas.”

Kaya humayo sila habang sila ay nagbubulungan,

na [nagsasabi]: “Wala ngang papasok ngayong araw sa inyo na isang dukha.”

Nagpakaaga sila sa layon habang [nag-aakalang] mga makakakaya.

Ngunit noong nakita nila iyon [na nasunog] iyon ay nagsabi sila: “Tunay na tayo ay talagang mga naliligaw;[6] ——— [6] sa daan papunta sa hardin

bagkus tayo ay mga pinagkaitan [ng mga bunga]!”

Nagsabi ang pinakamaigi sa kanila: “Hindi ba nagsabi ako sa inyo na bakit kasi hindi kayo nagluluwalhati [kay Allāh]?”

Nagsabi sila: “Kaluwalhatian sa Panginoon natin! Tunay na tayo dati ay mga tagalabag sa katarungan.”

Kaya lumapit sila sa isa’t isa habang nagsisisihan.

Nagsabi sila: “O kapighatian sa atin; tayo dati ay mga tagapagmalabis.

Marahil ang Panginoon natin ay magpalit sa atin ng higit na mabuting [harding] kaysa roon; tunay na tayo sa Panginoon natin ay mga naghahangad.”

Gayon ang pagdurusa [sa Mundo] at talagang ang pagdurusa sa Kabilang-buhay ay higit na malaki, kung sakaling sila ay nakaaalam.

Tunay na ukol sa mga tagapangilag magkasala, sa piling ng Panginoon nila, ang mga hardin ng kaginhawahan.

Kaya gagawa ba Kami sa mga Muslim gaya ng mga salarin?

Ano ang mayroon sa inyo? Papaano kayong humahatol?

O mayroon kayong isang kasulatan na doon ay nag-aaral kayo,

na tunay na ukol sa inyo roon ay talagang ang minamabuti ninyo?

O mayroon kayong mga pinanumpaan sa Amin, na aabot hanggang sa Araw ng Pagbangon, na tunay na ukol sa inyo ay ang hinahatol ninyo?

Magtanong ka sa kanila kung alin sa kanila roon ay tagaako.

O mayroon silang mga pantambal [kay Allāh]? Kaya magdala sila ng mga pantambal nila kung sila ay mga tapat,

sa Araw na may itatambad na isang lulod [ni Allāh] at tatawagin sila [na mga tagatangging sumampalataya at mga mapagpaimbabaw] tungo sa pagpapatirapa ngunit hindi sila[7] makakakaya. ——— [7] Ibig sabihin: ang mga tagatangging sumampalataya at ang mga mapagpaimbabaw.

Nagtataimtim ang mga paningin nila, may lumulukob sa kanila na isang kaabahan samantalang sila nga dati ay inaanyayahan sa pagpatirapa habang sila ay malusog.

Kaya hayaan mo Ako at ang sinumang nagpapasinungaling sa pahayag [ng Qur’ān na ito]; mag-uunti-unti Kami sa kanila [tungo sa pagdurusa] mula sa hindi nila nalalaman.

Magpapalugit Ako para sa kanila. Tunay na ang panlalansi Ko ay matibay.

O nanghihingi ka ba sa kanila ng isang pabuya [dahil sa pag-aanyaya] kaya sila dahil sa isang pagkakamulta ay mga napabibigatan?

O taglay ba nila ang [kaalaman sa] nakalingid kaya sila ay nagsusulat [nito]?

Kaya magtiis ka sa hatol ng Panginoon mo at huwag kang maging gaya ng kasamahan ng isda[8] noong nanawagan siya habang siya ay nahahapis. ——— [8] Si Propeta Jonas (sumakanya ang pangangalaga).

Kung sakaling hindi nakaabot sa kanya ang isang biyaya mula sa Panginoon niya ay talaga sanang ihinagis siya sa kahawanan samantalang siya ay pinupulaan.

Ngunit humirang sa kanya ang Panginoon niya, saka gumawa sa kanya kabilang sa mga maayos.

Tunay na halos ang mga tumangging sumampalataya ay talagang magpapadulas sa iyo sa pamamagitan ng mga tingin nila noong nakarinig sila sa paalaala [ng Qur’ān] at nagsasabi sila: “Tunay na siya ay talagang isang baliw.”

Walang iba [ang Qur’ān na] ito kundi isang paalaala [mula kay Allāh] para sa mga nilalang.

Ang Magkakatotoo.

Ano ang Magkakatotoo?

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Magkakatotoo?

Nagpasinungaling ang [liping] Thamūd at ang [liping] `Ād sa Tagadagok.[1] ——— [1] na dadagok sa mga tao dahil sa tindi ng mga hilakbot sa Araw ng Pagbangon

Kaya hinggil naman sa [liping] Thamūd, ipinahamak sila sa pamamagitan ng labis-labis [na sigaw].

Hinggil naman sa [liping] `Ād, ipinahamak sila sa pamamagitan ng isang hanging malamig[2] na nangangalit. ——— [2] O humahagunot.

Nagpataw Siya nito sa kanila ng pitong gabi at walong araw na magkakasunod, kaya makakikita ka sa mga tao roon na mga nakabuwal na para bang sila ay mga tuod ng punong datiles na hungkag.

Kaya nakakikita ka ba para sa kanila ng anumang natitira?

Naghatid si Paraon, ang bago niya, at ang mga [naninirahan sa mga bayang] pinagtauban ng kasalanan

sapagkat sumuway sila sa sugo ng Panginoon nila, kaya dumaklot Siya sa kanila sa isang pagdaklot na lumulubha.

Tunay na Kami, noong umapaw ang tubig, ay nagdala sa inyo sa nagpapatianod[3] ——— [3] na niyar ni Noe

upang gumawa Kami nito para sa inyo bilang pagpapaalaala at magkamalay rito ang isang taingang nagkakamalay.

Kaya kapag umihip sa tambuli nang nag-iisang pag-ihip,

at dinala ang lupa at ang mga bundok, saka dinurog ang mga ito nang nag-iisang pagdurog,

sa araw na iyon ay magaganap ang Magaganap.

Mabibiyak ang langit sapagkat ito sa araw na iyon ay marupok.

Ang mga anghel ay nasa mga gilid nito. May magpapasan, sa Trono ng Panginoon mo sa ibabaw nila sa araw na iyon, na walong [anghel].

Sa Araw na iyon ay itatanghal kayo [para tuusin]; walang nakakukubli mula sa inyo na isang tagakubli.

Kaya hinggil naman sa bibigyan ng talaan [ng mga gawa] niya sa kanang kamay niya, magsasabi siya: “Kunin ninyo; basahin ninyo ang talaan ko.

Tunay na ako ay nakatiyak na ako ay makikipagkita sa pagtutuos sa akin.”

Kaya siya ay nasa isang pamumuhay na nalulugod,

sa isang harding mataas,

na ang mga napipitas doon ay naaabot.

[Sasabihan sa kanila]: “Kumain kayo at uminom kayo nang kaiga-igaya dahil sa inuna ninyo sa mga araw na nagdaan.”

Hinggil naman sa bibigyan ng talaan niya sa kaliwang kamay niya, magsasabi siya: “O kung sana ako ay hindi binigyan ng talaan ko

at hindi nakabatid sa kung ano ang pagtutuos sa akin!

O kung sana [ang kamatayang] ito ay naging ang tagapagpawakas!

Hindi nakapagpakinabang para sa akin ang yaman ko.

Napahamak sa akin ang kapamahalaan ko.”

[Sasabihin]: “Kunin ninyo siya at ikulyar ninyo siya.

Pagkatapos sa Impiyerno ay sumunog kayo sa kanya.

Pagkatapos sa isang tanikalang ang haba nito ay pitumpung bisig ay isuot ninyo siya.”

Tunay na siya dati ay hindi sumasampalataya kay Allāh, ang Sukdulan.

at hindi humihimok sa pagpapakain sa dukha.

Kaya walang ukol sa kanya sa Araw na ito rito na isang tagapagtanggol,

at walang pagkain kundi mula sa isang tagas ng sugat.

Walang kakain niyon kundi ang mga nagkakasala.

Kaya talagang Ako ay sumusumpa sa anumang nakikita ninyo

at anumang hindi ninyo nakikita.

Tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang sinabi [ni Allāh] sa isang Sugong marangal.

Ito ay hindi sinabi ng isang manunula. Kaunti ang sinasampalatayanan ninyo!

Hindi [ito] sinabi ng isang manghuhula. Kaunti ang isinasaalaala ninyo!

Isang pagbababa [ito] mula sa Panginoon ng mga nilalang.

Kung sakaling nagsabi-sabi siya[4] laban sa Amin ng ilang mga sabi-sabi, ——— [4] Ibig sabihin: si Propeta Muhammad.

talaga sanang dumaklot Kami sa kanya sa pamamagitan ng kanang kamay,

pagkatapos talaga sanang pumutol Kami mula sa kanya ng ugat sa puso,

saka walang kabilang sa inyo na isa man, na para sa kanya ay mga makahahadlang [sa Amin].

Tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang isang pagpapaalaala para sa mga tagapangilag magkasala.

Tunay na Kami ay talagang nakaaalam na mayroon sa inyo na mga tagapagpasinungaling.

Tunay na ito ay talagang isang [dahilan ng] panghihinayang sa mga tagatangging sumampalataya.

Tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang ang katotohanan ng katiyakan.

Kaya magluwalhati ka sa ngalan ng Panginoon mo, ang Sukdulan.

Humingi ang isang humihingi ng isang pagdurusang magaganap.

Para sa mga tagatangging sumampalataya, wala para ritong isang tagahadlang

laban kay Allāh na may mga pampanik.

Papanik ang mga anghel at ang Espiritu[1] sa Kanya sa isang araw na ang sukat nito ay limampung libong taon. ——— [1] Si Anghel Gabriel.

Kaya magtiis ka nang pagtitiis na marilag.[2] ——— [2] na walang panghihinawa at waking paghihinaing

Tunay na sila ay nagtuturing na [ang pagdurusang] ito ay malayo

samantalang nagtuturing Kaming ito ay malapit,

sa Araw na ang langit ay magiging para bang latak ng langis,[3] ——— [3] O lusaw na tanso, O lusaw na tingga, O lusaw na pilak.

ang mga bundok ay magiging para bang nilipad na lana,

at walang magtatanong[4] na isang kaanak[5] sa isang kaanak, ——— [4] O manghihingi ng anuman [5] O kaibigan.

[bagamat] magkakitaan sila. Mag-aasam ang salarin na kung sana tutubusin siya mula sa isang pagdurusa sa Araw na iyon kapalit ng mga anak niya,

at ng asawa niya at kapatid niya,

at ng angkan niya na nagkakanlong sa kanya,

at ng sinumang nasa lupa nang lahatan, pagkatapos makapagliligtas ito sa kanya.

Aba’y hindi! Tunay na iyon ay Alab,[6] ——— [6] Isa sa mga pangalan ng Impiyerno, tinawag itong Alab dahil nag-aalab ang apoy nito.

na isang palatuklap ng anit,

na nag-aanyaya sa sinumang tumalikod [sa katotohanan] at nagpakalayu-layo,

at umipon [ng yaman] at nag-imbak nito.

Tunay na ang tao ay nilikha na ganid:

kapag sumaling sa kanya ang masama ay maligalig

at kapag sumaling sa kanya ang mabuti ay mapagkait,

maliban sa mga nagdarasal,

na sila, sa pagdarasal nila, ay mga palagian,

at na [sila], sa mga yaman nila, ay may tungkuling nalalaman[7] ——— [7] O karapatan o bahagi.

para sa nanghihingi at napagkaitan,

at mga nagpapatotoo sa Araw ng Pagtutumbas,

at na sila, sa pagdurusang dulot ng Panginoon nila, ay mga nababagabag

– tunay na ang pagdurusang dulot ng Panginoon nila ay walang natitiwasay –

at na sila, sa mga ari nila, ay mga tagapag-ingat,

maliban sa mga maybahay nila o sa [babaing] minay-ari ng mga kanang kamay nila [ayon sa batas] sapagkat tunay sila ay hindi mga masisisi

– ngunit ang sinumang naghangad ng higit pa roon, ang mga iyon ay ang mga tagalabag –

at na sila, sa mga ipinagkakatiwala sa kanila at sa kasunduan sa kanila, ay mga nag-iingat,

at na sila, sa mga pagsasaksi nila, ay mga naninindigan,

at na sila, sa pagdarasal nila, ay nangangalaga,

ang mga iyon sa mga hardin ay mga pararangalan.

Kaya ano ang mayroon sa mga tumangging sumampalataya na sa dako mo ay mga nagdadali-dali[8] ——— [8] O nakadunghal ang mga leeg.

sa gawing kanan at sa gawing kaliwa sa magkakahiwalay na umpukan?

Naghahangad ba ang bawat tao kabilang sa kanila na papasukin sa isang hardin ng kaginhawahan?

Aba’y hindi! Tunay na Kami ay lumikha sa kanila mula sa nalalaman nila.

Kaya talagang sumusumpa Ako sa [sarili Ko bilang] Panginoon ng mga sikatan at mga lubugan, tunay na Kami ay talagang Nakakakaya

na magpalit Kami ng higit na mabuti kaysa sa kanila, at Kami ay hindi mauunahan.”

Kaya hayaan mo silang sumuong [sa kabulaanan] at maglaro hanggang sa makipagkita sila sa araw nilang pinangangakuan sila

sa araw na lalabas sila mula sa mga puntod nang matutulin na para bang sila tungo sa mga dambana ay nagmamadali.

Nagtataimtim ang mga paningin nila, may lumulukob sa kanila na isang kaabahan! Iyon ay ang araw na dating ipinangangako sa kanila.

Tunay na Kami ay nagsugo kay Noe sa mga kababayan niya, na [nagsasabi]: “Magbabala ka sa mga kababayan mo bago pa may pumunta sa kanila na isang pagdurusang masakit.”

Nagsabi siya: “O mga kababayan ko, tunay na ako para sa inyo ay isang mapagbabalang malinaw:

na sumamba kayo kay Allāh, mangilag kayong magkasala sa Kanya, at tumalima kayo sa akin;

magpapatawad Siya sa inyo ng ilan sa mga pagkakasala ninyo at mag-aantala Siya sa inyo hanggang sa isang taning na tinukoy. Tunay na ang taning ni Allāh, kapag dumating, ay hindi inaantala, kung sakaling kayo ay nakaaalam.”

Nagsabi siya: “Panginoon ko, tunay na ako ay nag-anyaya sa mga kababayan ko sa gabi at maghapon,

ngunit walang naidagdag sa kanila ang pag-aanyaya ko kundi pagtakas [sa ipinaaanyaya].

Tunay na sa tuwing nag-anyaya ako sa kanila upang magpatawad Ka sa kanila ay naglalagay sila ng mga daliri nila sa mga tainga nila, nagtatalukbong sila ng mga damit nila, nagpupumilit sila, at nagmamalaki sila nang isang pagmamalaki.

Pagkatapos tunay na ako ay nag-anyaya sa kanila nang lantaran.

Pagkatapos tunay na ako ay nagpahayag sa kanila at nagtapat sa kanila nang isang pagtatapat.

Kaya nagsabi ako [sa kanila]: ‘Humingi kayo ng tawad sa Panginoon ninyo – tunay na Siya ay laging Palapatawad –

magpapadala Siya ng [ulan ng] langit sa inyo na nananagana,

mag-aayuda Siya sa inyo ng mga yaman at mga anak, gagawa Siya para sa inyo ng mga hardin, at gagawa Siya para sa inyo ng mga ilog.

Ano ang mayroon sa inyo na hindi kayo umaasam kay Allāh sa kabunyian

samantalang lumikha nga Siya sa inyo sa mga yugto?

Hindi ba ninyo napag-alaman kung papaanong lumikha si Allāh ng pitong langit na nagkakatakluban?

Naglagay Siya ng buwan sa mga ito bilang liwanag at naglagay Siya ng araw bilang sulo.

Si Allāh ay nagpatubo sa inyo mula sa lupa sa isang pagpapatubo.

Pagkatapos magpapanumbalik Siya sa inyo rito at magpapalabas Siya sa inyo sa isang [panibagong] pagpapalabas.

Si Allāh ay gumawa para sa inyo ng lupa na isang nakalatag

upang tumahak kayo mula rito sa mga landas na maluwang.’”

Nagsabi si Noe: “Panginoon ko, tunay na sila ay sumuway sa akin at sumunod sa [taong] walang naidagdag sa kanya ang yaman niya at ang anak niya kundi isang pagkalugi.

Nagpakana sila [na mga pinuno] ng isang pakanang pagkalaki-laki.

Nagsabi sila: ‘Huwag nga kayong mag-iwan sa mga diyos ninyo at huwag nga kayong mag-iwan kay Wadd, ni kay Suwā`, ni kay Yaghūth, ni kay Ya`ūq, ni kay Nasr.’[1] ——— [1] Ang mga ito ay mga pangalan ng mga diyus-diyusan nila.

Nagligaw nga sila [na mga pinuno] ng marami at huwag Kang magdagdag sa mga tagalabag sa katarungan kundi ng isang pagkaligaw.”

Dahil sa mga kamalian nila, pinalunod sila saka pinapasok sila sa isang Apoy, saka hindi sila nakatagpo para sa kanila bukod pa kay Allāh ng mga tagaadya.

Nagsabi si Noe: “Panginoon ko, huwag Kang mag-iwan sa lupa mula sa mga tagatangging sumampalataya ng isang palagala.

Tunay na kung mag-iiwan Ka sa kanila, magliligaw sila sa mga lingkod Mo at hindi sila magkakaanak kundi ng masamang-loob na palatangging sumampalataya.

Panginoon ko, magpatawad Ka sa akin, sa mga magulang ko, sa sinumang pumasok sa bahay ko bilang mananampalataya, sa mga lalaking mananampalataya, at sa mga babaing mananampalataya. Huwag Kang magdagdag sa mga tagalabag sa katarungan kundi ng isang pagkapahamak.”

Sabihin mo [O Propeta Muḥammad]: “Ikinasi sa akin na may nakinig [sa Qur’am] na isang pangkat ng jinn at nagsabi sila: ‘Tunay na kami ay nakarinig ng isang pagbigkas na kahanga-hanga.

Nagpapatnubay ito sa pagkagabay kaya sumampalataya kami rito at hindi kami magtatambal sa Panginoon namin ng isa man.

Na Siya – napakataas ang kabunyian ng Panginoon namin – ay hindi gumawa ng isang asawa ni isang anak.

Na noon ay nagsasabi ang hunghang namin laban kay Allāh ng isang pagkalayu-layo [sa katotohanan].[1] ——— [1] sa pamamagitan ng pagpaparatang sa Kanya ng pagkakaroon ng asawa o anak o anumang katambal.

Na kami ay nagpalagay na hindi magsasabi ang tao at ang jinn laban kay Allāh ng isang kasinungalingan.

Na noon ay may mga [hamak na] lalaki ng tao na nagpapakupkop sa mga lalaki ng jinn [na demonyo], kaya dumagdag ang mga ito sa kanila ng isang kabigatan.[2] ——— [2] O pagmamalabis, o kahunghangan.

Na sila ay nagpalagay gaya ng ipinagpalagay ninyo na hindi magbubuhay si Allāh ng isa man.

Na kami ay nagtangkang umabot sa langit ngunit natagpuan namin na iyon ay pinuno ng mga tanod na matindi at mga bulalakaw.

Na kami dati ay umuupo mula roon sa mga mauupuan para sa pakikinig ngunit ang sinumang makikinig ngayon ay makakatagpo para sa kanya ng isang bulalakaw na nakatambang.

Na kami ay hindi nakababatid kung may isang kasamaan ba na ninais sa mga nasa lupa o nagnais sa kanila ang Panginoon nila ng isang pagkagabay.

Na kami, kabilang sa amin [na mga jinn] ang mga maayos at kabilang sa amin ang mababa pa roon; kami dati ay mga pangkating magkakaiba.

Na kami ay nakatiyak na hindi kami makapagpapawalang-kakayahan kay Allāh sa lupa at hindi kami makapagpapawalang-kakayahan sa Kanya sa isang pagtakas.

Na kami, noong nakarinig kami sa patnubay [ng Qur’ān], ay sumampalataya rito; saka ang sinumang sumasampalataya sa Panginoon niya ay hindi mangangamba sa isang pagpapakulang ni isang kabigatan.

Na kami, kabilang sa amin ang mga Muslim [na nagpasakop kay Allāh] at kabilang sa amin ang mga tagalihis; saka ang sinumang nagpasakop, ang mga iyon ay sumadya sa isang paggabay.

Hinggil naman sa mga tagalihis, sila para sa Impiyerno ay magiging mga panggatong.’

Na kung sakaling nagpakatuwid[3] sila sa daan [ng Islām] ay talaga sanang nagpatubig Kami sa kanila ng isang tubig na masagana [na panustos] ——— [3] O tumahak.

upang sumubok Kami sa kanila dito. Ang sinumang aayaw sa paalaala ng Panginoon nito ay magsisingit Siya rito sa isang pagdurusang paakyat.

Na ang mga masjid ay ukol kay Allāh, kaya huwag kayong manalangin kasama kay Allāh sa isa man.

Na noong tumindig ang lingkod ni Allāh[4] na dumadalangin sa Kanya, halos sila [na mga jinn] sa [pagligid sa] kanya ay nagiging patung-patong.” ——— [4] na si Propeta Muḥammad

Sabihin mo: “Dumadalangin ako sa Panginoon ko lamang at hindi ako nagtatambal sa Kanya ng isa man.”

Sabihin mo: “Tunay na ako ay hindi nakapagdudulot sa inyo ng isang pinsala ni isang paggabay.”

Sabihin mo: “Tunay na ako ay hindi kakalingain laban kay Allāh ng isa man [kung susuway ako sa Kanya] at hindi makatatagpo bukod pa sa Kanya ng isang madadaupan,

ngunit [makapagdudulot ako] ng isang pagpapaabot [ng katotohanan] mula kay Allāh at mga pasugo Niya.” Ang mga sumusuway kay Allāh at sa Sugo Niya [na si Muḥammad] ay tunay na ukol sa kanila ang Apoy ng Impiyerno bilang mga mananatili roon magpakailanman;

hanggang sa nang nakita nila [na mga tagatangging sumampalataya] ang ipinangako sa kanila ay makaaalam sila kung sino ang higit na mahina sa tagapag-adya at higit na kaunti sa bilang.

Sabihin mo: “Hindi ako nakababatid kung malapit ba ang ipinangako sa inyo o maglalagay para rito ang Panginoon ko ng isang [mahabang] yugto.”

[Si Allāh] ang Tagaalam sa nakalingid, saka hindi Siya naghahayag sa [kaalaman Niya sa] inilingid Niya sa isa man,

maliban sa sinumang kinalugdan Niya na isang sugo sapagkat tunay na Siya ay nagpapatahak mula sa harapan nito at mula sa likuran nito ng [mga anghel na nakatambang

upang makaalam [ang Sugong] ito na nagpaabot nga sila ng mga pasugo ng Panginoon nila. Pumaligid Siya sa anumang taglay nila at nag-isa-isa Siya sa bawat bagay sa bilang.

O nakabalot,[1] ——— [1] Humiling ang Propeta na balutin siya dahil sa pagkatakot matapos na makita niya si Anghel Gabriel sa tunay na anyo nito.

bumangon ka [upang magdasal] sa gabi, maliban sa kaunting [bahagi nito]:

sa kalahati nito, o magbawas ka mula rito ng kaunti,

o magdagdag ka rito at bumigkas ka ng Qur’ān sa isang [tamang] pagbigkas.

Tunay na Kami ay maglalahad sa iyo ng isang sinasabing mabigat.[2] ——— [2] sa pamamagitan ng Qur’an na ito.

Tunay na ang pagbangon [sa pagdarasal] sa gabi ay higit na matindi sa pagtalab at higit na matuwid sa pagsasabi.

Tunay na ukol sa iyo sa maghapon ay isang magagawang mahaba.

Umalala ka sa ngalan ng Panginoon mo at mag-ukol ka [ng sarili sa pagsamba] sa Kanya sa isang [tapat na] pag-uukol.[3] ——— [3] O...at italaga mo ang sarili sa Kanya sa isang lubusang pagtatalaga.

Ang Panginoon ng silangan at kanluran, walang Diyos kundi Siya; kaya gumawa ka sa Kanya bilang Pinagkakatiwalaan.

Magtiis ka sa sinasabi nila at umiwan ka sa kanila ayon sa isang pag-iwang marikit.

Hayaan mo Ako at ang mga tagapagpasinungaling na may biyaya at mag-anta-antabay ka sa kanila nang kaunti.

Tunay na taglay Namin ay mga panggapos at isang impiyerno,

at isang pagkain na may pambara at isang pagdurusang masakit,

sa Araw na yayanig ang lupa at ang mga bundok, at ang mga bundok ay magiging [gaya] bunton ng buhanging gumuguho.

Tunay na Kami ay nagsugo sa inyo ng isang Sugo [na si Propeta Muḥammad] na tagasaksi sa inyo kung paanong nagsugo Kami kay Paraon ng isang sugo [na si Moises].

Ngunit sumuway si Paraon sa sugo kaya dumaklot Kami sa kanya sa isang pagdaklot na masaklap.

Kaya papaano kayong magsasanggalang [ng mga sarili] kung tumanggi kayong sumampalataya sa isang araw na gagawa sa mga bata na ubanin?

Ang langit ay mabibitak sa [Araw na] iyon. Laging ang pangako Niya ay magagawa.

Tunay na ito ay isang pagpapaalaala, kaya ang sinumang lumuob ay gumawa siya tungo sa Panginoon niya ng isang landas.

Tunay na ang Panginoon mo ay nakaaalam na ikaw [O Propeta Muḥammad] ay tumatayo [sa pagdarasal] sa pinakamalapit sa dalawang-katlo ng gabi o [minsan] kalahati nito o isang katlo nito, at [gayon din] ang isang pangkatin kabilang sa mga kasama sa iyo. Si Allāh ay nagtatakda sa [sukat ng] gabi at maghapon. Nakaalam Siya na hindi kayo makakakaya niyon saka tumanggap Siya sa inyo ng pagbabalik-loob kaya bumigkas kayo ng anumang naging madali [para sa inyo] mula sa Qur’ān. Nakaalam Siya na kabilang sa inyo ay magiging mga may-sakit, may mga iba na maglalakbay sa lupain habang naghahanap ng kabutihang-loob ni Allāh, at may mga iba pa na makikipaglaban sa landas ni Allāh. Kaya bumigkas kayo ng anumang naging madali mula rito. Magpanatili kayo ng pagdarasal,[4] magbigay kayo ng zakāh, at magpautang kayo kay Allāh ng isang pautang na maganda.[5] Ang anumang ipanauuna ninyo para sa mga sarili ninyo na kabutihan ay makatatagpo kayo rito, sa ganang kay Allāh, ng isang higit na mabuti at isang higit na mabigat sa pabuya. Humingi kayo ng tawad kay Allāh; tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain. ——— [4] sa takdang oras nito [5] Ibig sabihin: kusang-loob na paggugol sa kawanggawa o pagpapautang sa isang nangangailangang tao, nang walang patubo.

O nagtatalukbong,[1] ——— [1] Nagtakip ang Propeta ng sarili dahil sa pagkatakot sa nakita.

bumangon ka saka magbabala ka.[2] ——— [2] sa mga tao laban sa pagdurusang idudulot ni Allāh.

Sa Panginoon mo ay dumakila ka.

Sa mga damit mo ay magdalisay ka.

Sa kasalaulaan[3] ay lumayo ka. ——— [3] Ibig sabihin: sa pagsamba sa mga diyus-diyusan.

Huwag kang magmagandang-loob habang humihiling ka ng marami.

Alang-alang sa Panginoon mo ay magtiis ka.

Kaya kapag nagpatunog sa trumpeta,

iyon, sa araw na iyon, ay isang araw na mahirap,

sa mga tagatangging sumampalataya ay hindi madali.

Hayaan mo Ako at ang nilikha Ko nang mag-isa.

Gumawa Ako para sa kanya ng isang yamang pinalawak

at mga anak na kapiling.

Nagpaalwan Ako sa kanya sa isang pagpapaaalwan.

Pagkatapos naghahangad siya na magdagdag Ako.

Aba’y hindi! Tunay na siya sa mga tanda Namin ay mapagmatigas.

Magpapabigat[4] Ako sa kanya ng isang pahirap. ——— [4] O Aatangan.

Tunay na siya ay nag-isip at nagtakda.

Kaya panaigan nawa siya kung papaano siyang nagtakda!

Pagkatapos panaigan nawa siya kung papaano siyang nagtakda!

Pagkatapos nagmasid siya.

Pagkatapos nagkunut-noo siya at sumimangot siya.

Pagkatapos tumalikod siya [sa pananampalataya] at nagmalaki siya.

Kaya nagsabi siya: “Walang iba [ang Qur’ān na] ito ay kundi isang panggagaway na ipinapasa-pasa.

Walang iba ito ay kundi sabi ng tao.”

Magsusunog Ako sa kanya sa Saqar.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Saqar?

Hindi ito nagtitira at hindi ito nag-iiwan.

Isang tagapagtupok ng mga balat,

sa ibabaw nito ay may labingsiyam [na anghel].[5] ——— [5] na mga tanod ng Impiyerno

Hindi Kami naglagay[6] ng mga tanod ng Apoy maliban ng mga anghel. Hindi Kami gumawa sa bilang nila malibang bilang pagsubok para sa mga tumangging sumampalataya upang makatiyak ang mga [Hudyo at mga Kristiyano na] binigyan ng Kasulatan, madagdagan ang mga sumampalataya ng pananampalataya, at hindi mag-alinlangan ang mga [Hudyo at mga Kristiyano na] binigyan ng Kasulatan at ang mga mananampalataya, at upang magsabi ang mga sa mga puso nila ay may sakit at ang mga tagatangging sumampalataya: “Ano ang ninais ni Allāh dito bilang paghahalintulad?” Gayon nagliligaw si Allāh sa sinumang niloloob Niya at nagpapatnubay sa sinumang niloloob Niya. Walang nakaaalam sa mga kawal ng Panginoon mo kundi Siya. Walang iba ito kundi isang paalaala para sa mga tao. ——— [6] O gumawa.

Aba’y hindi! Sumpa man sa buwan,[7] ——— [7] Ang lahat ng mga panunumpa sa mga bagay na nasaad sa Qur’an ay panunumpa ni Allāh.

sumpa man sa gabi kapag tumalikod ito,

sumpa man sa madaling-araw kapag nagliwanag ito;

tunay na [ang Apoy na] ito ay isa sa mga pinakamalaki

bilang pagbabala para sa mga tao,

para sa sinumang lumuob kabilang sa inyo na mauna o maantala.

Bawat kaluluwa sa nakamit nito ay nakasangla,

maliban sa mga kasamahan ng kanan,

na sa mga Hardin ay magtatanungan sila

tungkol sa mga salarin:

“Ano ang nagpasok sa inyo sa Saqar?”

Magsasabi ang mga ito: “Hindi kami dati kabilang sa mga nagdarasal,

hindi kami dati nagpapakain sa dukha,

kami dati ay sumusuong [sa kabulaanan] kasama sa mga sumusuong [sa kabulaanan],

at kami dati ay nagpapabula sa Araw ng Pagtutumbas,

hanggang sa pumunta sa amin ang katiyakan [ng kamatayan].”

Kaya hindi magpapakinabang sa kanila ang pamamagitan ng mga tagapamagitan.

Kaya ano ang mayroon sa kanila na sa pagpapaalaala ay mga tagaayaw?

Para bang sila ay mga asnong ligaw na naiilang,

na tumakas mula sa isang leyon.

Bagkus nagnais ang bawat tao kabilang sa kanila na bigyan ng mga pahinang iniladlad.

Aba’y hindi! Bagkus hindi sila nangangamba sa Kabilang-buhay.

Aba’y hindi! Tunay na [ang Qur’ān na] ito ay isang pagpapaalaala.

Kaya ang sinumang lumuob ay mag-alaala siya nito.

Hindi sila nag-aalaala maliban na loobin ni Allāh. Siya ay ang karapat-dapat sa pangingilag magkasala at ang karapat-dapat sa pagpapatawad.

Talagang sumusumpa Ako sa Araw ng Pagbangon.

Talagang sumusumpa Ako sa palasising kaluluwa.

Nag-aakala ba ang tao na hindi Kami magtitipon ng mga buto niya?

Oo; nakakakaya na bumuo Kami ng mga dulo ng daliri niya.

Bagkus nagnanais ang tao para magsamasamang-loob sa hinaharap niya.

Nagtatanong siya: “Kailan ang Araw ng Pagbangon?”

Kaya kapag nagitla ang paningin

at nagdilim ang buwan,

at ipinagsama ang araw at ang buwan;

magsasabi ang tao sa Araw na iyon: “Saan ang matatakasan?”

Aba’y hindi! Wala nang kublihan.

Tungo sa Panginoon mo, sa Araw na iyon, ang pinagtitigilan.

Babalitaan ang tao sa Araw na iyon hinggil sa ipinauna niya at ipinahuli niya.[1] ——— [1] na gawang mabuti at gawang masama.

Bagkus ang tao laban sa sarili niya ay isang patunay.[2] ——— [2] O saksi.

Kahit pa man naglahad siya ng mga dahi-dahilan niya.

Huwag kang magpagalaw ng dila mo, [O Propeta Muḥammad,] kasabay nito upang magmadali ka nito.

Tunay na nasa Amin ang pagtitipon nito [sa puso mo] at ang pagpapabigkas nito.

Kaya kapag bumigkas Kami nito ay sumunod ka [O Propeta Muḥammad] sa pagpapabigkas nito.

Pagkatapos tunay na nasa Amin ang paglilinaw nito [sa iyo].

Aba’y hindi! Bagkus iniibig ninyo ang Panandaliang-buhay

at hinahayaan ninyo ang Kabilang-buhay.

May mga mukha, sa Araw na iyon, na nagniningning,

sa Panginoon nila ay nakatingin.

May mga mukha, sa Araw na iyon, na nakangiwi.

Nakatitiyak sila na gagawa sa kanila ng isang makababali ng likod.

Aba’y hindi! Kapag umabot [ang kaluluwang] ito sa balagat,

at sasabihin: “Sino ang lulunas?”

Nakatiyak siya na ito ay ang pakikipaghiwalay.

Pupulupot ang binti sa binti.[3] ——— [3] Ibig: sa pagkamatay o paghahanda para ilibing.

Tungo sa Panginoon mo, sa Araw na iyon, ang pag-aakayan.

Ngunit hindi siya nagpatotoo[4] at hindi siya nagdasal, ——— [4] sa inihadtid ng Propeta

subalit nagpasinungaling [sa mensahe] siya at tumalikod siya [rito].

Pagkatapos pumunta siya sa mag-anak niya, na nagmamayabang sa paglakad.

Higit na malapit [na pagdurusa] ay ukol sa iyo saka higit na malapit [na pagdurusa]!

Pagkatapos higit na malapit [na kasawian] ay ukol sa iyo saka higit na malapit [na kasawian]!

Nag-aakala ba ang tao na iiwan siya nang napababayaan?[5] ——— [5] na hindi naaatangan ng batas

Hindi ba siya dati ay isang patak mula sa punlay na ibinuhos?

Pagkatapos siya ay naging isang malalinta, saka lumikha [si Allāh] saka bumuo [sa kanya].

Saka gumawa Siya mula sa kanya ng magkapares: ang lalaki at ang babae.

Hindi ba Iyon ay Nakakakaya na magbigay-buhay sa mga patay?

May dumating kaya sa tao na isang yugto mula sa panahon na hindi siya naging isang bagay na nababanggit?

Tunay na Kami ay lumikha sa tao mula sa isang patak na mga pinaghalo[1] upang sumubok Kami sa kanya, saka gumawa Kami sa kanya na isang madinigin, na nakakikita. ——— [1] naghalong likido ng punlay ng lalaki at likido ng sinapupunan ng babae.

Tunay na Kami ay nagpatnubay sa kanya sa landas, na maaaring maging isang tagapagpasalamat at maaaring maging isang mapagtangging magpasalamat.

Tunay na Kami ay naglaan para sa mga tagatangging sumampalataya ng mga tanikala, mga kulyar, at isang liyab.

Tunay na ang mga mabuting-loob [sa Kabilang-buhay] ay iinom mula sa kopa [ng alak] na ang halo nito ay Kāfūr,

na isang bukal na iinom doon ang mga lingkod ni Allāh, habang nagpapabulwak sila roon nang isang pagpapabulwak.

Nagpapatupad sila sa mga panata at nangangamba sila sa isang araw na ang kasamaan niyon ay magiging maglilipana.

Nagpapakain sila ng pagkain, sa kabila ng pagkaibig dito, sa dukha, ulila, at bihag.

[Sinasabi nila sa mga sarili]: “Nagpapakain lamang kami sa inyo para sa [ikalulugod ng] mukha ni Allāh; hindi kami nagnanais mula sa inyo ng isang ganti ni isang pasasalamat.

Tunay na kami ay nangangamba sa Panginoon Namin sa isang araw na nakasimangot, na nakaismid.”

Kaya magsasanggalang sa kanila si Allāh sa kasamaan ng Araw na iyon at maggagawad Siya sa kanila ng ningning at galak.

Gaganti Siya sa kanila, dahil nagtiis sila, ng hardin at [kasuutang] sutla.

Mga nakasandal doon [sa Paraiso] sa mga supa, hindi sila makakikita roon ng araw [na nakapipinsala] ni ng pagkalamig-lamig.

Nakalapit sa ibabaw nila ang mga lilim nito, padadaliin ang mga napipitas doon sa isang pagpapadali.

Magpapalibot sa kanila ng mga pinggang yari sa pilak at mga basong naging mga kristal,

mga kristal na yari sa pilak, na sumukat sila ng mga ito sa isang pagsukat.

Paiinumin sila roon ng isang kopa [ng alak] na ang panghalo nito ay luya

[mula sa] isang bukal doon na pinangangalanang Salsabīl.

May lilibot sa kanila na mga [na naglilingkod na] batang lalaki na mga pinamalaging [bata]. Kapag nakita mo sila ay mag-aakala kang sila ay mga perlas na ikinalat.

Kapag nakakita ka roon ay makakikita ka ng isang kaginhawahan at isang paghaharing malaki.

May nakasuot sa kanila na mga kasuutan na manipis na sutlang luntian at makapal na sutla, hihiyasan sila ng mga pulseras na yari sa pilak, at magpapainom sa kanila ang Panginoon nila ng inuming kadali-dalisay.

[Sasabihin]: “Tunay na ito ay naging para sa inyo bilang ganti at ang pagpupunyagi ninyo ay naging isang kinikilala.”

Tunay na Kami ay nagbaba sa iyo [O Propeta Muḥammad] ng Qur’ān sa isang [unti-unting] pagbababa.

Kaya magtiis ka sa kahatulan ng Panginoon mo at huwag kang tumalima kabilang sa kanila sa isang nagkakasala o isang mapagtangging magpasalamat.

Alalahanin mo ang ngalan ng Panginoon mo sa umaga at sa hapon.

Sa bahagi ng gabi[2] ay magpatirapa ka sa Kanya at magluwalhati ka sa Kanya sa [bahagi ng] gabi nang matagal.[3] ——— [2] sa dasal sa pagkalubog ng araw at dasal sa gabi at kusang-loob na dasal sa gabi [3] sa dasal na tahajjud.

Tunay na ang mga ito ay umiibig sa Panandaliang-buhay at nag-iiwan sa likuran nila ng [paggawa para sa] isang araw na mabigat.

Kami ay lumikha sa kanila at nagpapatatag sa pagkalalang sa kanila. Kapag niloob Namin ay magpapalit Kami [sa kanila] ng mga tulad nila sa isang pagpapalit.

Tunay na ito ay isang pagpapaalaala, kaya ang sinumang lumuob ay gumawa siya tungo sa Panginoon niya ng isang landas.

Hindi ninyo loloobin maliban na loobin ni Allāh. Tunay na si Allāh ay laging Maalam, Marunong.

Magpapapasok Siya ng sinumang niloloob Niya sa awa niya samantalang sa mga tagalabag sa katarungan[4] ay naghanda Siya para sa kanila ng isang pagdurusang masakit. ——— [4] na nagtatambal kay Allāh o gumagawa ng malalaking nakapagpapahamak na kasalanan.

Sumpa man sa mga [hanging] isinusugo nang sunud-sunod,

saka sa mga [hanging] umuunos sa isang pag-unos;

sumpa man sa mga [hanging] nagkakalat [ng ulan] sa isang pagkakalat,

saka sa mga [anghel na] nagbubukod sa isang pagbubukod,

saka sa mga [anghel na] naghahatid ng isang paalaala

bilang pagdadahilan [sa tao] o bilang pagbabala [sa tao];

tunay na ang ipinangangako sa inyo ay talagang magaganap.

Kaya kapag ang mga bituin ay pinawi,

kapag ang langit ay biniyak,

kapag ang mga bundok ay pinalis,

at kapag ang mga sugo ay tinaningan,

para sa aling araw inantala sila?

Para sa Araw ng Pagpapasya.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Araw ng Pagpapasya?

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa inihatid ng mga sugo]!

Hindi ba Kami nagpahamak sa mga sinauna?

Pagkatapos nagpasunod Kami sa kanila ng mga huli.

Gayon ang ginagawa Namin sa mga salarin.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa banta ni Allāh]!

Hindi ba Kami lumikha sa inyo mula sa likidong aba,

saka naglagay Kami niyon sa isang pamamalagiang matibay [na sinapupunan]

hanggang sa isang panahong nalalaman?

Saka nagtakda Kami, saka kay inam ang Tagapagtakda![1] ——— [1] O Nakaya Namin; kay inam na Makapangyarihan Kami.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa kakayahan ni Allāh]!

Hindi ba Kami gumawa sa lupa bilang ipunan

ng mga buhay at ng mga patay?

Naglagay Kami rito ng mga matatag na bundok na matatayog at nagpainom Kami sa inyo ng isang tubig tabang.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa mga biyaya ni Allāh]!

[Sasabihin]: “Humayo kayo tungo sa [pagdurusang] dati ninyong pinasisinungalingan.

Humayo kayo tungo sa anino [ng usok] na may tatlong sangay,

na hindi panlilim ni makapagpapakinabang laban sa liyab.”

Tunay na ito ay nagtatapon ng mga alipato na gaya ng palasyo.

Para bang ang mga ito ay mga itim na kamelyong naninilaw.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa pagdurusang dulot ni Allāh]!

Ito ay Araw na hindi sila bibigkas,

at hindi magpapahintulot sa kanila para magdahi-dahilan sila.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa mga ulat hinggil sa Araw na iyan]!

Ito ay Araw ng Pagpapasya; magtitipon Kami sa inyo at sa mga sinauna.

Kaya kung nagkaroon kayo ng isang panlalansi ay manlansi kayo sa Akin.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa Araw ng Pagpapasya]!

Tunay na ang mga tagapangilag magkasala ay nasa mga lilim at mga bukal [sa Paraiso],

at mga prutas mula sa anumang ninanasa nila.

[Sasabihin]: “Kumain kayo at uminom kayo nang kaiga-igaya dahil sa dati ninyo ginagawa [na maayos].”

Tunay na Kami ay gayon gaganti sa mga tagagawa ng mabuti.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa inihanda ni Allāh]!

[Sasabihin]: “Kumain kayo at magpakatamasa kayo nang kaunti; tunay na kayo ay mga salarin.”

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa pagganti sa kanila]!

Kapag sinabi sa kanila: “Yumukod kayo,” hindi sila yumuyukod.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling [sa inihatid ng mga sugo]!

Kaya sa aling pag-uusap matapos [ng Qur’ān na] ito sasampalataya sila?

Tungkol sa ano nagtatanungan sila [na mga tagapagtambal]?

Tungkol sa balitang dakila [ng Qur’ān],

na sila kaugnay rito ay mga nagkakaiba-iba.

Aba’y hindi! Makaaalam sila.

Pagkatapos aba’y hindi! Makaaalam sila.

Hindi ba Kami gumawa sa lupa bilang nakalatag

at sa mga bundok bilang mga tulos?

Lumikha Kami sa inyo na magkapares.

Gumawa Kami sa pagtulog ninyo bilang pamamahinga.

Gumawa Kami sa gabi bilang kasuutan.

Gumawa Kami sa maghapon bilang pinaghahanap-buhayan.

Nagpatayo Kami sa ibabaw ninyo ng pitong [langit na] matindi.

Gumawa Kami ng [araw bilang] isang sulo na palaliyab.

Nagpababa Kami mula sa mga dagim ng isang tubig na bumubuhos

upang magpalabas Kami sa pamamagitan nito ng mga butil at halaman

at mga harding magkakapulupot.

Tunay na ang Araw ng Pagpapasya ay isang takdang oras

sa Araw na iihip sa tambuli saka pupunta kayo na pulu-pulutong.

Bubuksan ang langit saka ito ay magiging mga pintuan.

Iuusad ang mga bundok saka ang mga ito ay magiging isang malikmata.

Tunay na ang Impiyerno ay magiging isang pantambang,

na para sa mga tagapagmalabis ay isang uwian,

na mga mamamalagi roon sa mga yugto.

Hindi sila makatitikim doon ng isang lamig ni isang inumin,

maliban sa isang nakapapasong tubig at isang nana

bilang ganting angkop [sa masagwang gawa].

Tunay na sila dati ay hindi nag-aasam ng isang pagtutuos.

Nagpasinungaling sila sa mga talata Namin [sa Qur’ān] nang isang [tahasang] pagpapasinungaling.

Sa bawat bagay [mula sa mga gawa ninyo ay nag-isa-isa sa isang talaan.

Kaya lumasap kayo [ng pagdurusa] sapagkat hindi Kami magdaragdag sa inyo kundi ng isang pagdurusa.

Tunay na ukol sa mga tagapangilag magkasala ay isang pagtatamuan [ng hinihiling nila]

ng mga hardin at mga ubasan [sa Paraiso],

ng mga dalagang mabibilog ang dibdib, na mga magkasinggulang,

at ng kopang pinuno [ng alak].

Hindi sila makaririnig doon [sa Paraiso] ng isang kabalbalan ni isang pagsisinungaling,

bilang ganti mula sa Panginoon mo, bilang bigay na sulit

[mula sa] Panginoon ng mga langit at lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito, ang Napakamaawain; hindi sila nakapangyayari sa Kanya sa isang pakikipag-usap [malibang may pahintulot].

Sa Araw na tatayo ang Espiritu [na si Anghel Gabriel] at ang mga anghel nang nakahanay, hindi sila magsasalita maliban sa sinumang nagpahintulot para roon ang Napakamaawain at magsasabi iyon ng tumpak.

Iyon ay ang Araw na totoo; kaya ang sinumang lumuob gumawa siya tungo sa Panginoon niya ng isang uwian.

Tunay na Kami ay nagbabala sa inyo ng isang pagdurusang malapit sa Araw na titingin ang tao sa anumang [maganda o masagwang gawa na] ipinauna ng mga kamay niya at magsasabi ang tagatangging sumampalataya: “O kung sana ako ay naging alabok!”

Sumpa man sa mga [anghel na] nag-aalis[1] sa isang paghatak [na marahas], ——— [1] ng kaluluwa ng tagatangging sumampalataya

sumpa man sa mga [anghel na] humahablot[2] sa isang paghunos [malumanay], ——— [2] ng kaluluwa ng mananampalataya

sumpa man sa mga [anghel na] lumalangoy sa isang paglangoy,[3] ——— [3] mula sa langit papunta sa lupa

saka sa mga [anghel na] nag-uunahan sa isang pag-uunahan [sa pagtalima],

saka sa mga [anghel na] nagpapatupad ng utos,

sa araw na yayanig ang tagayanig,[4] ——— [4] sa unang pag-ihip sa tambuli

at susunod dito ang kasunod [na pag-ihip sa tambuli].[5] ——— [5] na pag-ihip sa tambuli

May mga puso sa araw na iyon na kakabug-kabog.

Ang mga paningin ng mga ito ay nagpapakumbaba.

Nagsasabi sila [sa Mundo]: “Tunay bang kami ay talagang mga pababalikin sa dating kalagayan?

Kapag ba kami ay naging mga butong nabukbok?”

Magsasabi sila: “Iyon samakatuwid ay isang pagbalik na lugi.”

Ngunit ito[6] ay nag-iisang bulyaw lamang, ——— [6] ang ikalawang pag-ihip sa tambuli sa pagkabuhay

saka biglang sila ay [buhay] sa balat ng lupa.

Nakarating kaya sa iyo ang sanaysay kay Moises?

Noong nanawagan sa kanya ang Panginoon niya sa pinabanal na lambak ng Ṭuwā:

“Pumunta ka kay Paraon – tunay na siya ay nagmalabis –

saka magsabi ka: Ukol kaya sa iyo na magpakabusilak ka

at magpatnubay ako sa iyo tungo sa Panginoon mo para matakot ka [sa Kanya]?”

Kaya ipinakita niya[7] rito ang tandang pinakamalaki[8] [na himala ng tungkod at puting kamay], ——— [7] si Moises [8] na himala ng tungkod at putting kamay

ngunit nagpasinungaling ito[9] at sumuway ito. ——— [9] si Paraon

Pagkatapos tumalikod ito na nagpupunyagi [laban kay Moises].

Kaya kumalap ito [ng mga kawal] saka nanawagan

saka nagsabi: “Ako ay ang panginoon ninyong pinakamataas.”

Kaya nagpataw rito si Allāh ng parusang panghalimbawa[10] sa Kabilang-buhay at Unang-buhay. ——— [10] sa pamamagitan ng pagkalunod sa Mundo at pagpasok sa pinakamatinding pagdurusa sa Kabilang-buhay.

Tunay na sa gayon ay talagang may maisasaalang-alang para sa sinumang natatakot [kay Allāh].

Kayo ba ay higit na matindi sa pagkakalikha o ang langit, na ipinatayo Niya?

Nag-angat Siya ng tuktok nito at humubog Siya nito.

Nagpakulimlim Siya ng gabi nito at nagpalabas Siya ng kaliwanagan nito.

Sa lupa, matapos niyon, ay naglagak Siya nito.

Nagpalabas Siya mula rito ng tubig nito at pastulan nito.

Sa mga bundok ay nag-angkla,

bilang natatamasa para sa inyo at para sa mga hayupan ninyo.

Ngunit kapag dumating ang Tagapag-umapaw na Pinakamalaki –

sa Araw na magsasaalaala ang tao sa pinagpunyagian niya [na mabuti o masama]

at itatanghal ang Impiyerno para sa sinumang makakikita –

hinggil sa sinumang nagmalabis

at nagtangi sa buhay na pangmundo,

tunay na ang Impiyerno ay ang kanlungan;

hinggil sa sinumang nangamba sa pagtayo sa [harap ng] Panginoon niya at sumaway sa sarili laban sa pithaya,

tunay na ang Paraiso ay ang kanlungan.

Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa Huling Sandali kung kailan ang pagdaong niyon?

Nasa ano ka para bumanggit niyon?

Tungo sa Panginoon mo ang pagwawakasan [ng kaalaman] niyon.

Ikaw ay isang tagapagbabala lamang ng sinumang natatakot doon.

Para bang sila, sa Araw na makikita nila iyon, ay hindi namalagi [sa Mundo] maliban sa isang hapon o isang umaga nito.

Nagkunot-noo siya[1] at tumalikod siya ——— [1] Ibig sabihin: si Propeta Muhammad

dahil dumating sa kanya ang bulag.[2] ——— [2] Ang bulag ay si `Abdullāh ibnu Umm Maktūm na sumasabad sa paghiling ng patnubay samantalang ang Propeta naman ay abala sa pag-aanyaya sa Islam ng mga malaking tao ng liping Quraysh.

Ano ang magpapaalam sa iyo na marahil siya[3] ay magpapakabusilak [sa kasalanan] ——— [3] ang bulag

o magsasaalaala para magpakinabang sa kanya ang paalaala?

Tungkol sa nag-akalang nakasasapat [para mangailangan ng pananampalataya],

ikaw ay sa kanya nag-aasikaso.

Ano [ang maisisisi] sa iyo na hindi siya magpakabusilak [sa kasalanan]?

Hinggil naman sa dumating sa iyo na nagpupunyagi [sa paghahanap ng kabutihan]

habang siya ay natatakot [kay Allāh],

ikaw ay sa kanya nagwawalang-bahala.

Aba’y hindi! Tunay na ang mga [talatang] ito ay isang pagpapaalaala;

kaya ang sinumang lumuob ay mag-aalaala siya nitong [ Qur’ān].

[Ito ay] nasa mga pahinang pinarangalan,

na inangat na dinalisay,

na nasa mga kamay ng mga [anghel na] tagatala,

na mararangal na mabubuting-loob.

Sumpain ang tao [na tagatangging sumampalataya]; anong palatangging sumampalataya nito!

Mula sa aling bagay lumikha Siya nito?

Mula sa isang patak lumikha Siya nito saka nagtakda Siya rito.

Pagkatapos sa landas[4] ay nagpadali Siya nito. ——— [4] ng paglabas mula sa sinapupunan

Pagkatapos nagbigay-kamatayan Siya rito saka nagpalibing Siya rito.

Pagkatapos kapag niloob Niya ay bubuhay Siya rito.

Aba’y hindi! Hindi pa ito gumanap sa ipinag-utos Niya rito.

Kaya tumingin ang tao sa pagkain nito –

na Kami ay nagbuhos ng tubig sa pagbubuhos,

pagkatapos bumiyak Kami sa lupa nang biyak-biyak [para sa halaman],

saka nagpatubo Kami rito ng mga butil,

at ubas at kumpay,

at oliba at datiles,

at mga harding malago,

at prutas at damo –

bilang tinatamasa para sa inyo at para sa mga hayupan ninyo.

Ngunit kapag dumating ang Dagundong[5] ——— [5] Ibig sabihin: ang ikalawang pag-ihip sa tambuli.

sa Araw na tatakas ang tao mula sa kapatid niya,

at ina niya at ama niya,

at asawa niya at mga anak niya.

Ukol sa bawat tao kabilang sa kanila sa Araw na iyon ay isang kaukulang sasapat sa kanya.

May mga mukha sa Araw na iyon na nagliliwanag,

na tumatawa na nagagalak.

May mga mukha sa Araw na iyon na sa mga ito ay may alabok.

May lulukob sa mga ito na isang panglaw.

Ang mga iyon ay ang mga tagatangging sumampalataya na masasamang-loob.

Kapag ang araw ay ipinulupot,

kapag ang mga bituin ay pumanglaw,

kapag ang mga bundok ay iuusad,

kapag ang mga buntis na kamelyo[1] ay pinabayaan, ——— [1] Ibig sabhin: ang mga pinakamamahaling ari-arian

kapag ang mga mailap na hayop ay kinalap,

kapag ang mga dagat ay pinagliyab,

kapag ang mga kaluluwa ay ipinagpares,[2] ——— [2] sa katulad ng mga ito

kapag ang [batang] babaing inilibing nang buhay ay tatanungin

dahil sa aling pagkakasala siya pinatay,

kapag ang mga pahina [ng tala ng gawa ng tao] ay inilatag,

kapag ang langit ay tinuklap,

kapag ang Impiyerno ay pinagliyab,

at kapag ang Paraiso ay pinalapit [sa mga mananampalataya];

malalaman ng isang kaluluwa ang ilalahad nito [na maganda at masagwa].

Kaya talagang sumusumpa Ako sa mga bituing umuurong,

na umiinog na nagtatago,

at sa gabi kapag umurong-sulong ito,

at sa madaling-araw kapag huminga ito;

tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang sinabi [ni Allāh] sa isang sugong marangal,

[si Anghel Gabriel] na may lakas sa ganang May-ari ng Trono, na mataas sa kalagayan,

na tinatalima [ng mga anghel], pagkatapos mapagkakatiwalaan.

[O mga tao,] ang kasamahan ninyo [na si Propeta Muḥammad] ay hindi isang baliw.

Talaga ngang nakakita siya rıto [kay Anghel Gabriel] sa abot-tanaw na malinaw.

Siya, [sa pagpapaabot ng kaalaman] sa nakalingid, ay hindi isang sakim.

[Ang Qur’ān na] ito ay hindi sinabi ng isang demonyong kasumpa-sumpa.

Kaya saan kayo pupunta?

Walang iba ito kundi isang paalaala para sa mga nilalang,

para sa sinumang lumoob kabilang sa inyo na magpakatuwid,

at hindi kayo magloloob maliban na lumuob si Allāh, ang Panginoon ng mga nilalang.

Kapag ang langit ay nabitak,

kapag ang mga tala ay kumalat,

kapag ang mga dagat ay isinambulat,

at kapag ang mga libingan ay hinalukay;

malalaman ng isang kaluluwa ang ipinauna niya at ipinaantala niya [na mga gawa].

O tao, ano ang luminlang sa iyo hinggil sa Panginoon mo, ang Mapagbigay?

[Siya] ang lumikha sa iyo, saka humubog sa iyo, saka nagpaangkop sa iyo.

Sa alinmang anyo na niloob Niya ay bumuo Siya sa iyo.

Aba’y hindi! Bagkus nagpapasinungaling kayo sa pagtutumbas [sa mga gawa].

Tunay na sa inyo ay talagang may mga tagapag-ingat,

na mararangal na mga tagasulat.

Nakaaalam sila sa anumang ginagawa ninyo.

Tunay na ang mga mabuting-loob ay talagang nasa isang kaginhawahan.

Tunay na ang mga masamang-loob ay talagang nasa isang impiyerno.

Masusunog sila roon sa Araw ng Pagtutumbas.

Sila palayo roon ay hindi mga makaliliban.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Araw ng Pagtutumbas?

Pagkatapos ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Araw ng Pagtutumbas?

[Iyon ay] sa Araw na hindi makapagdudulot ang isang kaluluwa sa isang kaluluwa ng anuman at ang pag-uutos sa Araw na iyon ay ukol kay Allāh.

Kapighatian ay ukol sa mga tagapag-umit-umit,

na kapag nagpatakal sila sa mga tao ay nagpapalubus-lubos sila,

at kapag tumakal sila sa mga ito o tumimbang sila sa mga ito ay nanlulugi sila.

Hindi ba nakatitiyak ang mga iyon na sila ay mga bubuhayin

para sa isang araw na sukdulan,

sa araw na tatayo ang mga tao sa [harap ng] Panginoon ng mga nilalang?

Aba’y hindi! Tunay na ang talaan ng mga masamang-loob ay talagang nasa Sijjīn.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Sijjīn?

Isang talaan na sinulatan.

Kapighatian sa Araw na iyon ay ukol sa mga tagapagpasinungaling,

na mga nagpapasinungaling sa Araw ng Pagtutumbas.

Walang nagpapasinungaling doon kundi ang bawat tagalabag na makasalanan.

Kapag binibigkas sa kanya ang mga talata Namin [sa Qur’ān] ay nagsasabi siya: “Mga alamat ng mga sinauna!”

Aba’y hindi! Bagkus, nagmantsa sa mga puso nila ang [pagkakasalang] dati nilang nakakamit.

Aba’y hindi! Tunay na sila, sa [pagkakita sa] Panginoon nila sa araw na iyon, ay talagang mga lalambungan.

Pagkatapos tunay na sila ay talagang masusunog sa Impiyerno.

Pagkatapos sasabihin sa kanila: “Ito ay ang dati ninyong pinasisinungalingan.”

Aba’y hindi! Tunay na ang talaan ng mga mabuting-loob ay talagang nasa `Illīyūn.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang `Illīyūn?

Isang talaan na sinulatan,

Sasaksi rito ang mga [anghel na] inilapit [kay Allāh].

Tunay na ang mga mabuting-loob ay talagang nasa isang kaginhawahan,

habang nasa mga supa ay nakatingin [sa nagpapagalak sa kanila].

Makakikilala ka sa mga mukha nila ng ningning ng Kaginhawahan.

Paiinumin sila mula sa isang dalisay na alak na ipininid.

Ang pampinid nito ay musk, at alang-alang doon ay magtagisan ang mga magtatagisan.

Ang lahok nito ay mula sa Tasnīm,[1] ——— [1] isang bukal sa pinakamataas na bahagi ng Paraiso.

isang bukal na iinom mula roon ang mga inilapit.

Tunay na ang mga nagpakasalarin ay dati sa mga sumampalataya tumatawa.

Kapag naparaan sila sa mga ito ay nagkikindatan sila [bilang panunuya].

Kapag umuwi sila sa mga kapwa nila ay umuuwi sila na mga nagbibiro.

Kapag nakakita sila sa mga ito ay nagsasabi sila: “Tunay na ang mga ito ay talagang mga ligaw.”

Hindi sila isinugo sa mga ito bilang mga tagapag-ingat.

Kaya sa Araw na iyon ang mga sumampalataya ay sa mga tagatangging sumampalataya tatawa

habang nasa mga supa ay nakatingin.[2] ——— [2] sa inihanda ni Allāh sa kanila na mga biyaya.

Gagantimpalaan kaya ang mga tagatangging sumampalataya sa anumang dati nilang ginagawa?[3] ——— [3] Ibig sabihin: Gagantimpalaan sila ng pagdurusa sa mga ginawa nila.

Kapag ang langit ay nabiyak

at duminig ito sa Panginoon nito at nagindapat ito,

kapag ang lupa ay binanat,

at nagtapon ito ng nasa loob nito at nagtatwa ito,

at duminig ito sa Panginoon nito at nagindapat ito;

O tao, tunay na ikaw ay nagpapakapagod tungo sa Panginoon mo sa isang pagpapakapagod kaya makikipagkita [ka] rito.[1] ——— [1] sa Araw ng Pagtutuos upang gantihan ka ni Allāh sa mga ito.

Kaya hinggil sa sinumang bibigyan ng talaan niya sa kanang kamay niya,

tutuusin siya sa isang pagtutuos na magaan

at uuwi siya sa mag-anak niya na pinagagalak.

Hinggil naman sa sinumang bibigyan ng talaan niya sa bandang likod niya,

mananawagan siya ng pagkagupo

at masusunog siya sa isang liyab.

Tunay na siya dati sa piling ng mga kapwa niya ay pinagagalak.

Tunay na siya ay nagpalagay na hindi siya manunumbalik [kay Allāh].

Bagkus, tunay na ang Panginoon niya ay laging sa kanya nakakikita.

Kaya talagang sumusumpa Ako sa pamumula ng takipsilim,

at sa gabi at sa iniipon nito,

at sa buwan kapag namilog ito;

talagang lululan nga kayo sa isang antas buhat sa isang antas.

Kaya ano ang mayroon sa kanila na hindi sila sumasampalataya?

Kapag binigkas sa kanila ang Qur’ān ay hindi sila nagpapatirapa.

Bagkus ang mga tumangging sumampalataya ay nagpapasinungaling.

Si Allāh ay higit na maalam sa anumang iniimbak nila [sa mga dibdib nila].

Kaya magbalita ka sa kanila hinggil sa isang pagdurusang masakit,

maliban ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos; ukol sa kanila ay isang pabuyang hindi matitigil.

Sumpa man sa langit na may mga konstelasyon,

sumpa man sa Araw na ipinangako,

sumpa man sa isang tagasaksi[1] at sa isang sinasaksihan; ——— [1] gaya ni Propeta Muḥammad

isinumpa ang mga kasamahan ng bambang

na [may] apoy na may panggatong,

noong sila sa tabi nito ay mga nakaupo

habang sila, sa ginagawa nila sa mga mananampalataya, ay mga saksi.

Hindi sila naghinanakit sa mga ito maliban na sumampalataya ang mga ito kay Allāh, ang Makapangyarihan, ang Kapuri-puri,

na sa Kanya ang paghahari sa mga langit at lupa. Si Allāh, sa bawat bagay, ay Saksi.

Tunay na ang mga umusig sa mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya, pagkatapos hindi sila nagbalik-loob, ay ukol sa kanila ang pagdurusa sa Impiyerno at ukol sa kanila ang pagdurusa ng pagsusunog.

Tunay na ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos, ukol sa kanila ay mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog. Iyon ang pagkatamong malaki.

Tunay na ang pagsunggab[2] ng Panginoon mo ay talagang matindi. ——— [2] O paghihiganti.

Tunay na Siya ay nagpapasimula [ng paglikha] at nagpapanumbalik [nito].

Siya ay ang Mapagpatawad, ang Mapagmahal,

ang May trono, ang Maringal,

palagawa ng anumang ninanais Niya.

Nakarating kaya sa iyo ang sanaysay ng mga kawal

ni Paraon at ng [liping] Thamūd?

Bagkus ang mga tumangging sumampalataya ay nasa isang pagpapasinungaling,

samantalang si Allāh, mula sa likuran nila, ay Tagapaligid.

Bagkus ito ay isang Qur’ān na maringal,

na nasa isang Tablerong Pinag-iingatan.

Sumpa man sa langit at sa tagapunta sa gabi.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang tagapunta sa gabi?

[Ito] ang bituing tumatagos.

Walang kaluluwa malibang dito ay may isang [anghel na] tagapag-ingat.

Kaya tumingin ang tao mula sa ano siya nilikha.

Nilikha siya mula sa isang likidong pumupulandit,

na lumalabas mula sa pagitan ng gulugod [ng lalaki] at mga tadyang.

Tunay na Siya, sa pagpapabalik dito,[1] ay talagang Nakakakaya. ——— [1] sa buhay mula sa kamatayan para sa pagtutuos.

Sa Araw na sisiyasatin ang mga lihim [para ibunyag],

walang ukol sa kanya na anumang lakas ni tagapag-adya.

Sumpa man sa langit na may pagpapabalik,

sumpa man sa lupa na may bitak [ng pagtubo ng halaman];

tunay na [ang Qur’ān na] ito ay talagang isang sinabing pambukod,

at hindi ito ang biru-biro.

Tunay na sila ay nanlansi ng isang panlalansi [laban sa inihatid ng Propeta],

at nanlansi naman Ako ng isang panlalansi [laban sa kanila].

Kaya mag-anta-antabay ka sa mga tagatangging sumampalataya, mag-antabay ka sa kanila nang hinay-hinay.

Magluwalhati ka sa ngalan ng Panginoon mo, ang Pinakamataas,

na lumikha saka humubog,

na nagtakda saka nagpatnubay,

na nagpalabas ng pastulan,

saka gumawa Siya rito na yagit na nangingitim.

Magpapabigkas Kami sa iyo[1] kaya hindi ka makalilimot, ——— [1] ng Qur’an, O Propeta Muhammad

maliban sa niloob ni Allāh. Tunay na Siya ay nakaaalam sa lantad at anumang nagkukubli.

Magpapadali Kami sa iyo para sa pinakamadali.

Kaya magpaalaala ka kung mapakikinabangan ang paalaala.

Magsasaalaala ang sinumang natatakot [kay Allāh]

at umiiwas dito ang pinakamalumbay,

na masusunog sa Apoy na pinakamalaki.

Pagkatapos hindi siya mamamatay roon at hindi mabubuhay.

Nagtagumpay nga ang sinumang nagpakabusilak [mula sa kasamaan]

at bumanggit sa ngalan ng Panginoon niya saka nagdasal.

Bagkus nagtatangi kayo ng buhay na pangmundo

samantalang ang Kabilang-buhay ay higit na mabuti at higit na nananatili.

Tunay na ito ay talagang nasa mga unang kalatas,

na mga kalatas nina Abraham at Moises.

Nakarating ba sa iyo [O Sugo] ang sanaysay ng Tagalukob[1]? ——— [1] na Araw ng Pagbangon, na babalot sa mga tao ng mga hilakbot

May mga mukha sa Araw na iyon na nagtataimtim,

na gumagawa [sa Mundo], na magpapakapagal [sa Kabilang-buhay],

na masusunog sa isang apoy na napakainit,

na paiinumin mula sa isang bukal na pagkainit-init.

Wala silang pagkain maliban sa mula sa isang matinik na halaman,

na hindi nagpapataba at hindi nakatutugon sa gutom.

May mga mukha sa Araw na iyon na nagiginhawahan,

na dahil sa pinagpunyagian ng mga ito ay nalulugod,

sa isang harding mataas,

na hindi sila makaririnig doon ng isang satsat.

Doon ay may bukal na dumadaloy.

Doon ay may mga kamang nakaangat,

may mga kopang nakalagay,

may mga almohadon na nakahanay,

at mga alpombrang ikinalat.

Kaya hindi ba sila tumitingin sa mga kamelyo kung papaanong nilikha ang mga ito,

at sa langit kung papaanong inangat ito,

at sa mga bundok kung papaanong itinirik ang mga ito,

at sa lupa kung papaanong inilatag ito?

Kaya magpaalaala ka [sa kanila, O Propeta Muḥammad]; ikaw ay isang tagapagpaalaala lamang.

Hindi ka sa kanila isang tagapanaig [sa pagsampalataya].

Ngunit ang sinumang tumalikod at tumangging sumampalataya

ay pagdurusahin siya ni Allāh ng pagdurusang pinakamalaki.

Tunay na tungo sa Amin ang pag-uwi nila.

Pagkatapos tunay na sa Amin ang pagtutuos sa kanila.

Sumpa man sa madaling-araw,

sumpa man sa Sampung Gabi [ng Dhulḥijjah],

sumpa man sa [mga bagay na] tukol at gansal,[1] ——— [1] tukol: bilang na mahahati sa dalawa nang walang labis, gaya ng mga bilang 2 at 4; gansal: bilang na kapag hinati sa dalawa ay may labis na isa, gaya ng mga bilang 3 at 5.

sumpa man sa gabi kapag naglalakbay ito; [talagang gagantihan nga kayo.]

Sa gayon kaya ay may panunumpa para sa may pang-unawa?

Hindi mo ba napag-alaman kung papaano ang ginawa ng Panginoon mo sa [liping] `Ād,

na [lipi ni] Irām na may mga haligi,

na hindi nilikha ang tulad ng mga iyon sa mga bayan;

at sa [liping] Thamūd na pumutol ng mga malaking bato sa lambak;

at kay Paraon na may mga tulos?

[Silang lahat ay] ang mga nagmalabis sa mga bayan,

saka nagparami sila sa mga iyon ng katiwalian,

kaya nagbuhos sa kanila ang Panginoon mo ng isang hagupit ng pagdurusa.

Tunay na ang Panginoon mo ay talagang nasa pantambang.

Kaya hinggil naman sa tao, kapag sumubok dito ang Panginoon nito saka nagparangal Siya rito at nagpaginhawa Siya rito, nagsasabi ito: “Ang Panginoon ko ay nagparangal sa akin.”

Hinggil naman sa kapag sumubok Siya rito saka naghigpit Siya rito sa panustos dito, nagsasabi ito: “Ang Panginoon ko ay humamak sa akin.”

Aba’y hindi! Bagkus hindi kayo nagpaparangal sa ulila

at hindi kayo naghihimukan sa pagpapakain sa dukha.

Kumakain kayo ng pamana nang pagkaing masidhi.

Umiibig kayo sa yaman nang pag-ibig na labis.

Aba’y hindi! Kapag dinurog ang lupa nang durog na durog,

at dumating ang Panginoon mo at ang mga anghel nang hanay-hanay,

at ihahatid sa Araw na iyon ang Impiyerno. Sa Araw na iyon ay magsasaalaala ang tao, at paano ukol sa kanya ang paalaala?

Magsasabi siya: “O kung sana ako ay nagpauna [ng mga gawang maayos] para sa buhay ko [sa Kabilang-buhay].”

Kaya sa araw na iyon ay walang magpaparusa ng pagdurusang dulot Niya na isa man

at walang gagapos [sa masama gaya] ng paggapos Niya na isa man.

[Sasabihan sa mabuti:] “O kaluluwang napapanatag,

bumalik ka sa Panginoon mo nang nalulugod na kinalulugdan,

saka pumasok ka sa mga lingkod Ko,

at pumasok ka sa Paraiso Ko.”

Talagang sumusumpa Ako sa bayang ito

habang ikaw ay napahihintulutan [na gumawa ng anuman] sa bayang ito [ng Makkah].

Sumpa man sa isang nag-anak [na si Adan] at sa inanak niya,

talaga ngang lumikha Kami sa tao sa isang pagpapakahirap.

Nag-aakala ba siya na walang nakakakaya sa kanya na isa man?

Magsasabi siya: “Umubos ako ng isang tambak na yaman.”

Nag-aakala ba siya na walang nakakita sa kanya na isa man?

Hindi ba Kami gumawa para sa kanya ng dalawang mata,

isang dila, at dalawang labi?

Nagpatnubay Kami sa kanya sa dalawang daanan [ng kabutihan at kasamaan].

Ngunit hindi kasi siya sumugod sa matarik na daan.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang matarik na daan?

[Ito ay] isang pagpapalaya sa isang alipin,

o pagpapakain sa isang araw na may taggutom

sa isang ulilang may pagkakamag-anak

o sa isang dukhang may paghihikahos.

Pagkatapos naging kabilang siya sa mga sumampalataya at nagtagubilinan ng pagtitiis at nagtagubilinan ng pagkaawa.

Ang mga iyon ay ang mga kasamahan sa dakong kanan.

Ang mga tumangging sumampalataya sa talata Namin [sa Qur’ān] ay ang mga kasamahan sa dakong kaliwa.

Sa ibabaw nila ay may apoy na nakataklob.

Sumpa man sa araw at sa kaliwanagan nito,[1] ——— [1] O Sumpa man sa araw at sa pang-umagang liwanag nito,

sumpa man sa buwan kapag sumunod ito roon,

sumpa man sa maghapon kapag naglantad ito [ng tanglaw] doon,

sumpa man sa gabi kapag bumalot ito [ng kadiliman] doon,

sumpa man sa langit at sa pagpapatayo Niya nito,

sumpa man sa lupa at sa pagkalatag nito,

sumpa man sa isang kaluluwa at sa pagkahubog nito,

saka nagpatalos Siya rito ng kasamaang-loob nito at pangingilag magkasala nito;

nagtagumpay nga ang sinumang nagbusilak nito

at nabigo nga ang sinumang nagparumi nito.

Nagpasinungaling ang [liping] Thamūd [kay Propeta Ṣāliḥ] dahil sa pagmamalabis nito

nang sumugod ang pinakamalumbay nito.

Kaya nagsabi sa kanila [si Ṣāliḥ,] ang sugo ni Allāh: “[Magpaubaya] sa dumalagang kamelyo ni Allāh at pag-inom nito [sa araw nito].”

Ngunit nagpasinungaling sila sa kanya saka kinatay nila ito kaya nagsaklob [ng parusa] sa kanila ang Panginoon nila dahil sa pagkakasala nila saka nagpantay-pantay Siya rito [sa parusa].

Hindi Siya nangangamba sa pinakakahihinatnan nito.

Sumpa man sa gabi kapag bumabalot ito,

sumpa man sa maghapon kapag nahayag ito,

sumpa man sa pagkalikha sa lalaki at babae;

tunay na ang pagpupunyagi ninyo ay talagang sarisari.

Kaya hinggil naman sa sinumang nagbigay [ng isinatungkulin] at nangilag magkasala

at nagpatotoo sa pinakamaganda,[1] ——— [1] Ibig sabihin: ang ipinangako ni Allāh.

magpapadali Kami sa kanya para sa pinakamadali;

at hinggil naman sa sinumang nagmaramot at nagturing na makapagsarili

at nagpasinungaling sa pinakamaganda,[2] ——— [2] Ibig sabihin: ang ipinangako ni Allāh.

magpapadali Kami sa kanya para sa pinakamahirap.

Ano ang maidudulot para sa kanya ng yaman niya kapag nabulid siya [sa Impiyerno]?

Tunay na nasa Amin ay talagang ang pagpapatnubay.

Tunay na sa Amin ay talagang ang Kabilang-buhay at ang Unang-buhay.

Kaya nagbabala Ako sa inyo ng apoy na naglalagablab.

Walang masusunog doon kundi ang pinakamalumbay,

na nagpasinungaling [sa inihatid ng Sugo] at tumalikod.

Paiiwasin doon ang pinakatagapangilag magkasala,

na nagbibigay ng yaman niya [sa kabutihan] habang nagpapakabusilak [sa kasalanan]

at hindi para sa isang mayroon siyang anumang biyayang gagantihan,

bagkus dala ng paghahangad sa [ikalulugod ng] Mukha ng Panginoon niya, ang Pinakamataas.

Talagang malulugod siya [sa ibibigay ni Allāh].

Sumpa man sa kaliwanagan [ng umaga],

sumpa man sa gabi kapag lumukob ito;

hindi namaalam sa iyo [O Propeta Muḥammad] ang Panginoon mo at hindi Siya nasuklam.

Talagang ang Kabilang-buhay ay higit na mabuti para sa iyo kaysa sa Unang-buhay.

Talagang magbibigay sa iyo ang Panginoon mo kaya malulugod ka.

Hindi ba nakatagpo Siya sa iyo na isang ulila kaya kumanlong Siya sa iyo?

Nakatagpo Siya sa iyo na isang nalilingat kaya nagpatnubay Siya [sa iyo].

Nakatagpo Siya sa iyo na isang naghihikahos kaya nagpasapat Siya.

Kaya hinggil naman sa ulila ay huwag kang manlupig [sa kanya].

Hinggil naman sa nanghihingi ay huwag kang magtaboy [sa kanya].

Hinggil naman sa kaugnay sa biyaya ng Panginoon mo ay magsanaysay ka.

Hindi ba nagpaluwag Kami para sa iyo ng dibdib mo [O Propeta Muḥammad]?

Nag-alis Kami palayo sa iyo ng pasanin mo,

na nakabigat sa likod mo.

Nag-angat Kami para sa iyo ng pagbanggit sa iyo.

Kaya tunay na kasama sa hirap ay ginhawa.

Tunay na kasama sa hirap ay ginhawa.

Kaya kapag nakatapos ka [sa gawain] ay magpakapagal ka [sa pagsamba],

at sa Panginoon mo ay magmithi ka.

Sumpa man sa igos at oliba,[1] ——— [1] na tumutubo sa Palestina, ang bayan ni Propeta Jesus

sumpa man sa kabundukan ng Sinai,[2] ——— [2] na nakipag-usap doon si Propeta Moises kay Allāh

sumpa man sa matiwasay na bayang ito;[3] ——— [3] ng Makkah na bayan ni Propeta Muhammad

talaga ngang lumikha Kami sa tao sa isang pinakamagandang paghuhubog.

Pagkatapos nagpanauli Kami sa kanya sa pinakamababa sa mga mababa,

maliban sa mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos sapagkat ukol sa kanila [sa Paraiso] ay isang pabuyang hindi matitigil.

Kaya ano ang nagpapasinungaling sa iyo, matapos nito, sa [Araw ng] Pagtutumbas?

Hindi ba si Allāh ay ang pinakahukom ng mga hukom?

Bumasa ka sa ngalan ng Panginoon mo na lumikha,

lumikha sa tao mula sa isang malalinta.

Bumasa ka at ang Panginoon mo ay ang Pinakamapagbigay,

na nagturo sa pamamagitan ng panulat,

nagturo sa tao ng hindi nito nalaman.

Aba’y hindi! Tunay na ang tao ay talagang nagmamalabis

dahil nakakita siya sa sarili niya na nakasapat.[1] ——— [1] sa yaman at katayuan sa buhay

Tunay na tungo sa Panginoon mo ang [huling] pagbabalikan.

Nakakita ka ba sa sumasaway

sa isang lingkod [ni Allāh] kapag nagdasal ito?

Nakakita ka ba kung siya ay nasa patnubay,

o nag-utos ng pangingilag magkasala?

Nakakita ka ba kung nagpasinungaling siya [inihatid ng Sugo] o tumalikod siya?

Hindi ba siya nakaalam na si Allāh ay nakakikita [ng ginagawa niya]?

Aba’y hindi! Talagang kung hindi siya tumigil ay talagang hahablot nga Kami sa bumbunan:

isang bumbunan na nagsisinungaling, nagkakamali.

Kaya tumawag siya sa kapulungan niya.

Tatawag Kami sa mga bantay [ng Impiyerno].[2] ——— [2] ang mga anghel na mababagsik

Aba’y hindi! Huwag kang tumalima sa kanya, magpatirapa ka, at lumapit ka [kay Allāh].

Tunay na Kami ay nagpababa nitong [Qur’ān] sa Gabi ng Pagtatakda.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Gabi ng Pagtatakda?

Ang Gabi ng Pagtatakda ay higit na mabuti kaysa sa isang libong buwan.

Nagbababaan ang mga Anghel at ang Espiritu rito ayon sa pahintulot ng Panginoon Nila kalakip ng bawat utos.

Kapayapaan ito – hanggang sa paglitaw ng madaling-araw.

Ang mga tumangging sumampalataya kabilang sa mga May Kasulatan [na mga Hudyo at mga Kristiyano] at mga tagapagtambal ay hindi naging mga kumakalas [sa kawalang-pananampalataya] hanggang sa pumunta sa kanila ang malinaw na patunay:

[si Propeta Muḥammad na] isang Sugo mula kay Allāh, na bumibigkas ng mga pahinang dinalisay,

na sa mga ito ay may mga nakasulat na matuwid.

Hindi nagkawatak-watak [sa maraming sekta] ang mga binigyan ng kasulatan [na mga Hudyo at mga Kristiyano] kundi matapos na dumating sa kanila ang malinaw na patunay.

Hindi sila inuutusan kundi upang sumamba sila kay Allāh bilang mga nagpapakawagas sa Kanya sa relihiyon [sa pagsamba] bilang mga makatotoo, magpanatili sila ng dasal, at magbigay sila ng zakāh. Iyon ay ang relihiyon ng pagkamatuwid.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kabilang sa mga May Kasulatan at mga tagapagtambal ay magiging nasa Apoy ng Impiyerno bilang mga mananatili roon. Ang mga iyon ay ang pinakamasama sa sangkinapal.

Tunay na ang mga sumampalataya at gumawa ng mga maayos, ang mga iyon ay ang pinakamabuti sa sangkinapal.

Ang ganti sa kanila sa ganang Panginoon nila ay mga Hardin ng Eden na dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mananatili sa mga ito magpakailanman. Nalugod si Allāh sa kanila at nalugod sila sa Kanya. Iyon ay ukol sa sinumang natakot sa Panginoon niya.

Kapag niyanig ang lupa sa [huling] pagyanig nito,

at nagpalabas ang lupa ng mga pabigat nito,

at nagsabi ang tao: “Ano ang mayroon dito?” –

sa Araw na iyon ay magsasaysay ito ng mga ulat nito

dahil ang Panginoon mo ay nagkasi rito.

Sa Araw na iyon ay hahayo ang mga tao nang hiwa-hiwalay upang pakitaan sila ng mga gawa nila.

Kaya ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kabutihan ay makikita niya iyon,

at ang sinumang gumawa ng kasimbigat ng isang katiting na kasamaan ay makikita niya iyon.

Sumpa man sa mga [kabayong] tumatakbo habang humihingal,

saka sa mga nagpapaningas habang nakikiskis [ang mga kuko],

saka mga nanlulusob sa madaling-araw,

saka bumulabog ang mga ito sa pamamagitan nito ng mga alikabok,

saka pumagitna ang mga ito dahil dito sa isang pagtitipon [ng mga kaaway];

tunay na ang tao, sa Panginoon niya, ay talagang isang mapagkaila.

Tunay na siya roon ay talagang isang saksi.

Tunay na siya, sa pag-ibig sa kayamanan, ay talagang matindi.

Kaya hindi ba siya nakaaalam kapag hinalukay ang nasa mga puntod

at itinanghal ang nasa mga dibdib,

tunay na ang Panginoon nila sa kanila, sa Araw na iyon, ay talagang Mapagbatid.

Ang Tagakalampag.

Ano ang Tagakalampag?

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Tagakalampag?

Sa Araw na [iyon], ang mga tao ay magiging para bang mga gamugamong pinakalat

at ang mga bundok ay magiging para bang mga lanang nahimulmol.

Kaya hinggil naman sa sinumang bumigat [sa kabutihan] ang mga timbangan niya,

siya ay nasa isang pamumuhay na nakalulugod.

Hinggil naman sa sinumang gumaan [sa kabutihan] ang mga timbangan niya,

ang kanlungan niya ay kailaliman [ng Impiyerno].

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano iyon?

[Iyon ay] isang Apoy na napakainit.

Nagpalibang sa inyo ang [makamundong] pagpaparamihan

hanggang sa dumalaw kayo sa mga pinaglilibingan.[1] ——— [1] hanggang sa namatay kayo at nanatili kayo sa mga libingan hanggang sa Araw ng Pagbangon.

Aba’y hindi! Malalaman ninyo.

Pagkatapos, aba’y hindi! Malalaman ninyo.

Aba’y hindi! Kung sakaling nalalaman ninyo nang may kaalaman ng katiyakan,

talagang makikita nga ninyo ang Impiyerno.

Pagkatapos talagang makikita nga ninyo iyon nang may mata ng katiyakan.

Pagkatapos talagang tatanungin nga kayo sa Araw na iyon tungkol sa kaginhawahan [na ipinatamasa Niya sa inyo].

Sumpa man sa panahon,

tunay na ang tao ay talagang nasa isang pagkalugi,

maliban sa mga sumampalataya, gumawa ng mga maayos, nagtagubilinan ng katotohanan, at nagtagubilinan ng pagtitiis.

Kapighatian ay ukol sa bawat palalibak na mapanirang-puri,

na nag-ipon ng yaman at bumilang-bilang nito,

habang nag-aakala na ang yaman niya ay magpapanatili sa kanya.

Aba’y hindi! Talagang ihahagis nga siya sa Mapangwasak.

Ano ang nagpabatid sa iyo kung ano ang Mapangwasak?

[Ito ay] ang Apoy ni Allāh, na ginagatungan,

na nanunuot sa mga puso.

Tunay na [Impiyernong] ito sa kanila ay itataklob

sa mga haliging binanat.

Hindi mo ba napag-alaman kung papaano ang ginawa ng Panginoon mo sa mga kasamahan ng elepante?

Hindi ba Siya gumawa sa panlalansi nila [para wasakin ang Ka`bah, na mauwi] sa isang pagkawala?

Nagsugo Siya sa kanila ng mga ibon na kawan-kawan,

na nagpupukol sa kanila ng mga batong mula sa luwad na nanigas.

Kaya gumawa Siya sa kanila gaya ng uhay na kinainan.

Dahil sa pagkahirati sa Quraysh –

sa pagkahirati nila sa paglalakbay sa taglamig at tag-init –

ay sumamba sila sa Panginoon ng Bahay[1] na ito, ——— [1] Ibig sabihin: ang Ka`bah.

na nagpakain sa kanila mula sa isang pagkagutom at nagpatiwasay sa kanila mula sa isang pangamba.

Nakakita ka ba sa nagpapasinungaling sa pagtutumbas?

Sapagkat iyon ay ang nagsasalya sa ulila

at hindi nanghihikayat sa pagpapakain sa dukha.

Kaya kapighatian ay ukol sa mga tagapagdasal,

na sila sa pagdarasal nila ay mga nagpapabaya,[1] ——— [1] Ibig sabihin: nagwawalang-bahala hanggang sa matapos ang oras nito.

na sila ay nagpapakitang-tao

at nagkakait ng munting tulong.

Tunay na Kami ay nagbigay sa iyo [O Propeta Muḥammad] ng Kawthar.[1] ——— [1] Isang ilog sa Paraiso at isang maraming kabutihan.

Kaya magdasal ka sa Panginoon mo at mag-alay ka.

Tunay na ang nasusuklam sa iyo ay siya ang lagot.[2] ——— [2] mula sa lahat ng kabutihan sa Mundo at Kabilang-buhay.

Sabihin mo: “O mga tagatangging sumampalataya [kay Allāh],

hindi ako sumasamba sa sinasamba ninyo [na mga diyus-diyusan],

ni kayo ay mga sasamba sa sinasamba ko [na si Allāh];

ni ako ay sasamba sa sinamba ninyo [na mga diyus-diyusan],

ni kayo ay mga sasamba sa sinasamba ko [na si Allāh lamang].

Ukol sa inyo ang relihiyon ninyo at ukol sa akin ang relihiyon ko.”

Kapag dumating ang pag-aadya ni Allāh at ang pagsakop

at nakakita ka [O Propeta Muḥammad] sa mga tao na pumapasok sa [ Islām na] Relihiyon ni Allāh nang mga pulu-pulutong

ay magluwalhati ka kalakip ng papuri sa Panginoon mo at humingi ka ng tawad sa Kanya. Tunay na Siya ay laging Palatanggap ng pagbabalik-loob.

Napahamak ang dalawang kamay ni Abū Lahab[1] at napahamak siya! ——— [1] Ang tiyuhin ng Propeta, na isa sa mga pinakamasugid na kaaway ng Islam.

Hindi nakapagdulot para sa kanya ang yaman niya at ang anumang nakamit niya.

Masusunog siya sa isang Apoy na may lagablab

at ang maybahay niya [rin], na tagapasan ng kahoy na panggatong,

habang sa leeg nito ay may tali mula sa linubid na himaymay.

Sabihin mo: “Siyang si Allāh ay Kaisa-isa.

Si Allāh ay ang Dulugan [sa pangangailangan].

Hindi Siya nagkaanak at hindi Siya ipinanganak.

Hindi nagkaroon sa Kanya ng isang kapantay na isa man.”

Sabihin mo: “Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng bukang-liwayway

laban sa kasamaan ng anumang nilikha Niya

at laban sa kasamaan ng pusikit kapag lumaganap ito,

at laban sa kasamaan ng mga babaing [manggagaway na] palaihip sa mga buhol,

at laban sa kasamaan ng isang naiinggit kapag naiinggit ito.”

Sabihin mo: “Nagpapakupkop ako sa Panginoon ng mga tao,

na Hari ng mga tao,

na Diyos ng mga tao,

laban sa kasamaan ng tagapasaring na palaurong,

na nagpapasaring [ng kasamaan] sa mga dibdib ng mga tao,

kabilang sa mga jinn at mga tao.”