Tayca Meal — İlim talebeleri heyeti — Alak 96:1 – Nas 114:6

[96.1] จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระเจ้าของเจ้าผู้ทรงบังเกิด

[96.2] ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด

[96.3] จงอ่านเถิด และพระเจ้าของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง

[96.4] ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา

[96.5] ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้

[96.6] มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต

[96.7] เนื่องเพราะเขาคิดว่าเขาพอเพียงแล้ว

[96.8] แท้จริงยังพระเจ้าของเจ้าเท่านั้นคือการกลับไป

[96.9] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่คอยขัดขวาง

[96.10] บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด

[96.11] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง

[96.12] หรือเขาได้ใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง

[96.13] เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธและผินหลังให้

[96.14] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงเห็น

[96.15] มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน

[96.16] ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว

[96.17] แล้วให้เขาเรียกที่ประชุมของเขา

[96.18] เราก็จะเรียกผู้คุมนรก

[96.19] มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงสุญูด และเข้าใกล้อัลลอฮฺเถิด

[97.1] แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดรฺ

[97.2] และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าคืนอัลก็อดรฺนั้นคืออะไร

[97.3] คืนอัลก็อดรฺนั้นดียิ่งกว่าหนึ่งพันเดือน

[97.4] บรรดามลาอิกะฮฺและอัลรูฮฺ (ญิบรีล) จะลงมาในคืนนั้น โดยอนุมัติแห่งพระเจ้าของพวกเขา เนื่องจากกิจการทุกสิ่ง

[97.5] คืนนั้นมีความศานติจนกระทั่งรุ่งอรุณ

[98.1] บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบและพวกบูชาเจว็ดนั้นจะไม่หลุดพ้นจาก (หลักศรัทธาของพวกเขา) จนกว่าจะได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา

[98.2] คือรอซูลคนหนึ่งจากอัลลอฮฺเพื่ออ่านคัมภีร์อันบริสุทธิ์

[98.3] ในคัมภีร์นั้นมีบัญญัติอันเที่ยงตรง

[98.4] และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ (อะฮฺลุลกิตาบ) นั้น มิได้แตกแยกกัน เว้นแต่หลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว

[98.5] และพวกเขามิได้ถูกบัญชาให้กระทำอื่นใดนอกจากเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์ เป็นผู้อยู่ในแนวทางที่เที่ยงตรงและดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และนั่นแหละคือศาสนาอันเที่ยงธรรม

[98.6] แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮฺลุลกิตาบ และบูชาเจว็ดนั้นจะอยู่ในนรกญะฮันนัม พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นมนุษย์ที่ชั่วช้ายิ่ง

[98.7] แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ดียิ่ง

[98.8] การตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระเจ้าของพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล อัลลอฮฺทรงปิติต่อพวกเขา และพวกเขาก็ยินดีในพระองค์ นั่นคือสำหรับผู้ที่กลัวเกรงพระเจ้าของพวกเขา

[99.1] เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน

[99.2] และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา

[99.3] และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า

[99.4] ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน

[99.5] ว่าแท้จริงพระเจ้าได้มีบัญชาแก่มัน

[99.6] ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา

[99.7] ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

[99.8] ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

[100.1] ขอสาบานด้วยม้าที่ส่งเสียงหอบขณะวิ่ง

[100.2] แล้วด้วยม้าที่กีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ

[100.3] แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า

[100.4] แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น

[100.5] แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น

[100.6] แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระเจ้าของเขา

[100.7] และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน

[100.8] และแท้จริง เขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ

[100.9] เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา

[100.10] และสิ่งที่อยู่ในหัวอกถูกเผยออก

[100.11] แท้จริงพระเจ้าของพวกเขาในวันนั้นทรงตระหนักในพวกเขาอย่างแน่นอน

[101.1] อัลกอริอะฮฺ

[101.2] อัลกอริอะฮฺนั้นคืออะไร

[101.3] และอะไรที่ทำให้เจ้าได้รู้ว่าอัลกอริอะฮฺนั้นคืออะไร?

[101.4] วันที่มนุษย์จะเป็นเช่นแมลงเม่าที่กระจายว่อน

[101.5] และบรรดาภูเขาจะเป็นเช่นขนสัตว์ที่ปลิวว่อน

[101.6] ส่วนผู้ที่ตราชูของเขาหนัก

[101.7] เขาก็จะอยู่ในการมีชีวิตที่ผาสุก

[101.8] และส่วนผู้ที่ตราชูของเขาเบา

[101.9] ที่พำนักของเขาก็คือเหวลึก (ฮาวิยะฮฺ)

[101.10] และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่าเหวลึกคืออะไร

[101.11] คือไฟอันร้อนแรง

[102.1] การสะสมทรัพย์สมบัติเพื่ออวดอ้าง ได้ทำให้พวกเจ้าเพลิดเพลิน

[102.2] จนกระทั่งพวกเจ้าได้เข้าไปเยือนหลุมฝังศพ

[102.3] เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

[102.4] แล้วก็เปล่าเลย พวกเจ้าจะได้รู้

[102.5] มิใช่เช่นนั้น ถ้าพวกเจ้าได้รู้อย่างแท้จริงแล้ว

[102.6] แล้วแน่นอน พวกเจ้าจะเห็นไฟที่ลุกโชน

[102.7] แล้วแน่นอนพวกเจ้าจะได้เห็นมันด้วยสายตาที่แน่ชัด

[102.8] แล้วในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ (ในโลกดุนยา)

[103.1] ขอสาบานด้วยกาลเวลา

[103.2] แท้จริงมนุษย์นั้น อยู่ในการขาดทุน

[103.3] นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย และตักเตือนกันและกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกันให้มีความอดทน

[104.1] ความหายนะจงประสบแด่ทุกผู้นินทาและผู้ใส่ร้ายผู้อื่น

[104.2] ซึ่งเขาสะสมทรัพย์สมบัติและหมั่นนับมันอยู่เสมอ

[104.3] โดยคิดว่าทรัพย์สมบัติของเขานั้นจะทำให้เขาอยู่ได้ตลอดไป

[104.4] มิใช่เช่นนั้น แน่นอนเขาจะถูกโยนลงไปในไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮฺ)

[104.5] และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารู้ได้ว่า ไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮฺ) นั้นคืออะไร

[104.6] คือไฟของอัลลอฮฺที่ถูกจุดให้ลุกโชน

[104.7] ซึ่งมันจะลุกไหม้เข้าไปในหัวใจ

[104.8] แท้จริงมันจะลุกไหม้คลุมบนพวกเขาอย่างมิดชิด

[104.9] อยู่ในสภาพของเสาสูงชะลูด

[105.1] เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้าได้กระทำกับพวกเจ้าของช้างอย่างไร

[105.2] พระองค์มิได้ทรงทำให้แผนการณ์ของพวกเขาสูญสิ้นดอกหรือ

[105.3] และได้ทรงส่งนกเป็นฝูงๆ ลงมาบนพวกเขา

[105.4] มันได้ขว้างพวกเขาด้วยหินที่ทำด้วยดินแข็ง

[105.5] แล้วพระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นเช่นใบไม้ที่ถูก (สัตว์) กิน

[106.1] เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่ชาวกุเรช

[106.2] เพื่อให้ความคุ้นเคยแก่พวกเขา ในการเดินทางในฤดูหนาว (ไปเยเมน) และฤดูร้อน (ไปชาม)

[106.3] ดังนั้น จงให้พวกเขาเคารพภักดีพระเจ้าแห่งบ้านหลังนี้เถิด (คืออัลกะอฺบะฮฺ)

[106.4] ผู้ทรงให้อาหารแก่พวกเขาให้พ้นจากความหิว และทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากความหวาดกลัว

[107.1] เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือผู้ที่ปฏิเสธการตอบแทน (ในปรโลก)

[107.2] นั่นก็คือผู้ที่ขับไล่เด็กกำพร้า

[107.3] และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน

[107.4] ดังนั้น ความหายนะจงมีแด่บรรดาผู้ทำละหมาด

[107.5] ผู้ที่พวกเขาละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา

[107.6] ผู้ที่พวกเขาโอ้อวดกัน

[107.7] และพวกเขาหวงแหนเครื่องใช้เล็กๆ น้อย (แก่เพื่อนบ้าน)

[108.1] แท้จริงเราได้ประทานอัลเกาซัรแก่เจ้าแล้ว

[108.2] ดังนั้นเจ้าจงละหมาดเพื่อพระเจ้าของเจ้า และจงเชือดสัตว์พลี

[108.3] แท้จริงศัตรูของเจ้านั้นเขาเป็นผู้ถูกตัดขาด

[109.1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ว่า โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย

[109.2] ฉันจะไม่เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดีอยู่

[109.3] และพวกท่านก็ไม่ใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

[109.4] และฉันก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านเคารพภักดี

[109.5] และพวกท่านก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

[109.6] สำหรับพวกท่านก็คือศาสนาของพวกท่าน และสำหรับฉันก็คือศาสนาของฉัน

[110.1] เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮฺ และการพิชิตได้มาถึงแล้ว

[110.2] และเจ้าได้เห็นประชาชนเข้าในศาสนาของอัลลอฮฺเป็นหมู่ๆ

[110.3] ดังนั้น จงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้า และจงขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษเสมอ

[111.1] มือทั้งสองของอะบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว

[111.2] ทรัพย์สมบัติของเขาและสิ่งที่เขาได้ขวนขวายเอาไว้นั้นมิได้อำนวยประโยชน์แก่เขาเลย

[111.3] เขาจะเข้าไปเผาไหม้ในนรกที่มีไฟลุกโชน

[111.4] ทั้งภริยาของเขาด้วย นางเป็นผู้แบกฟืน

[111.5] ที่คอของนางมีเชือกถักด้วยใยอินทผลัม

[112.1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) พระองค์คืออัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ

[112.2] อัลลอฮฺนั้นทรงเป็นที่พึ่ง

[112.3] พระองค์ไม่ประสูติ และไม่ทรงถูกประสูติ

[112.4] และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

[113.1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งรุ่งอรุณ

[113.2] ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น

[113.3] และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของกาลเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม

[113.4] และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน

[113.5] และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา

[114.1] จงกล่าวเถิด (มุฮัมมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระเจ้าแห่งมนุษยชาติ

[114.2] พระราชาแห่งมนุษยชาติ

[114.3] พระเป็นเจ้าแห่งมนุษยชาติ

[114.4] ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ

[114.5] ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์

[114.6] จากหมู่ญินและมนุษย์