Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Gâşiye 88:1 – Nas 114:6

เรื่องราวเกี่ยวกับวันกิยามะฮ์ที่ครอบคลุม (มนุษย์ทุกคนด้วยความน่าสะพรึงกลัว) ได้มายังเจ้าแล้วมิใช่หรือ?

ในวันนั้นมีหลายใบหน้าที่ต่ำต้อย

ใบหน้าที่ทำงานหนัก ระกำใจ

เข้าไปเผาไหม้ในไฟอันร้อนแรง

จะถูกให้ดื่มจากน้ำพุที่ร้อนจัด

ไม่มีอาหารอื่นนอกจากต้นหนามแห้ง

มันจะไม่ทำให้อ้วน และไม่ทำให้หายหิว

ในวันนั้นมีหลายใบหน้าที่เบิกบาน

พึงพอใจเพราะการกระทำของพวกเขา

อยู่ในสวนสวรรค์อันสูงตระหง่าน

จะไม่ได้ยินเรื่องไร้สาระในนั้น

ในนั้นมีตาน้ำไหลริน

ในนั้นมีเตียงที่ถูกยกไว้สูงเด่น

และมีแก้วน้ำถูกวางไว้

และมีหมอนอิงถูกเรียงไว้เป็นแถว

และมีพรมอย่างดีเลิศถูกปูไว้

พวกเขาไม่พิจารณาดูอูฐดอกหรือว่ามันถูกบังเกิดมาอย่างไร?

และ (ไม่พิจารณาดู) ยังท้องฟ้าบ้างหรือว่ามันถูกยกให้สูงขึ้นอย่างไร?

และ (ไม่พิจารณาดู) ยังภูเขาบ้างหรือว่า มันถูกปักตั้งไว้อย่างไร?

และ (ไม่พิจารณาดู) ยังแผ่นดินบ้างหรือว่ามันถูกแผ่ลาดไว้อย่างไร?

ดังนั้นจงตักเตือนเถิด เพราะแท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น

เจ้ามิใช่ผู้มีอำนาจเหนือพวกเขา

นอกจากผู้ที่หนีห่างออกไปและปฏิเสธศรัทธาเท่านั้น

อัลลอฮ์จะทรงลงโทษเขา ซึ่งการลงโทษอันมหันต์

แท้จริง ยังเราเท่านั้นคือการกลับมาของพวกเขา

หลังจากนั้น แท้จริง หน้าที่ของเรานั้นคือการชำระพวกเขา

ขอสาบานด้วยยามรุ่งอรุณ

และด้วยค่ำคืนทั้งสิบ

และด้วยสิ่งที่เป็นคู่ และที่เป็นคี่

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันโคจรไป

ในดังกล่าวนั้นเป็นการสาบาน สำหรับผู้ที่มีปัญญามิใช่หรือ?

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า พระเจ้าของเจ้ากระทำต่อพวกอ๊าดอย่างไร?

(แห่ง) อิร็อม ซึ่งมีเสาหินสูงตะหง่าน

ซึ่งเยี่ยงนั้นมิได้ถูกสร้างตามหัวเมืองต่างๆ

และพวกษะมูดผู้สกัดหิน ณ หุบเขา

และฟิรเอาน์ เจ้าแห่งตรึงเสาเต็นท์

บรรดาผู้ละเมิดเหล่านั้นตามหัวเมืองต่างๆ

แล้วก่อความเสียหายอย่างมากมายในหัวเมืองเหล่านั้น

ดังนั้นพระผู้อภิบาลของเจ้าจึงได้เทความร้ายแรงแห่งการลงโทษบนพวกเขา

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงเฝ้าดูอย่างแน่นอน

ส่วนมนุษย์นั้น เมื่อพระผู้อภิบาลของเขาทรงทดสอบเขา โดยทรงให้เกียรติเขาและทรงโปรดปรานเขา เขาก็จะกล่าวว่าพระผู้อภิบาลของฉันทรงยกย่องฉัน

แต่ครั้งเมื่อพระองค์ทรงทดสอบเขา ทรงให้การครองชีพของเขาเป็นที่คับแคบแก่เขา เขาก็จะกล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันทรงเหยียดหยามฉัน

มิใช่เช่นนั้นดอก แต่ว่าพวกเจ้ามิได้ให้เกียรติแก่เด็กกำพร้าต่างหาก

และพวกเจ้ามิได้ส่งเสริมกันในการให้อาหารแก่คนยากจนขัดสน

และพวกเจ้ากินมรดกกันอย่างหมดเกลี้ยง

และพวกเจ้ารักสมบัติกันอย่างมากมาย

หามิได้ เมื่อแผ่นดินถูกทำให้สั่นสะเทือนซ้ำแล้วซ้ำเล่า

และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเสด็จมาพร้อมทั้งมลาอิกะฮ์ด้วยเป็นแถวๆ

และวันนั้นนรกญะฮันนัมจะถูกนำมาให้ปรากฏ ในวันนั้นมนุษย์จะรำลึกขึ้นมาได้ แต่การรำลึกนั้นจะมีผลแก่เขาได้อย่างไร?

เขาจะกล่าวว่า โอ้ ฉันน่าจะได้ทำความดีไว้ล่วงหน้าสำหรับชีวิตของฉัน

แล้วในวันนั้นไม่มีผู้ใดลงโทษเช่นการลงโทษของพระองค์

และไม่มีผู้ใดผูกมัดเช่นการผูกมัดของพระองค์

โอ้ชีวิตที่สงบแล้วเอ๋ย

จงกลับมายังพระผู้อภิบาลของเจ้าด้วยความยินดีและเป็นที่ปิติเถิด

แล้วจงเข้ามาอยู่ในหมู่ปวงบ่าวของข้าเถิด

และจงเข้ามาอยู่ในสวนสวรรค์ของข้าเถิด

ฉันขอสาบานด้วยเมืองนี้

และเจ้านั้นเป็นผู้อาศัยอยู่ในเมืองนี้

และขอสาบานด้วยผู้บังเกิดและผู้ถือกำเนิด

โดยแน่นอนเราได้บังเกิดมนุษย์มาเพื่อเผชิญความยากลำบาก

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดจะมีความสามารถเหนือเขากระนั้นหรือ?

เขาจึงกล่าวว่า ฉันได้ผลาญทรัพย์สมบัติมามากมายแล้ว

เขาคิดว่าไม่มีผู้ใดเห็นเขากระนั้นหรือ?

เรามิได้ทำดวงตาทั้งสองข้างให้แก่เขาดอกหรือ?

และลิ้นและริมฝีปากทั้งสองด้วย

และเราได้ชี้ให้เขาเห็นทางเด่นทั้งสอง (ทางแห่งความดี และความชั่ว)

กระนั้นก็ดี เขาก็ยังไม่พากเพียรบนทางลำบาก

และอันใดเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าทางลำบากนั้นคืออะไร?

คือการปล่อยทาส

หรือการให้อาหารในวันยากลำบากแห่งความหิวโหย

แก่เด็กกำพร้าที่เป็นญาติใกล้ชิด

หรือคนยากจนขัดสนที่มอมอยู่กับฝุ่นดิน

แล้วเขาได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา และตักเตือนกันให้มีความอดทนและตักเตือนกันให้มีความเมตตา

ชนเหล่านี้คือพวกฝ่ายขวา

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคือพวกฝ่ายซ้าย

บนพวกเขานั้นมีไฟนรกครอบคลุมอยู่อย่างมิดชิด

ขอสาบานด้วยดวงอาทิตย์ และแสงสว่างของมัน

และด้วยดวงจันทร์ เมื่อโคจรตามหลังมัน

และด้วยเวลากลางวันเมื่อมันประกายแสง (จากดวงอาทิตย์)

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อปกคลุมมัน

และด้วยชั้นฟ้า และที่พระองค์ทรงสร้างมัน

และด้วยแผ่นดิน และที่พระองค์ทรงแผ่มัน

และด้วยชีวิต และที่พระองค์ทรงทำให้มันสมบูรณ์

แล้วพระองค์ทรงดลใจมันให้รู้ทางชั่วของมันและทางสำรวมของมัน

แน่นอน ผู้ที่ขัดเกลาชีวิตย่อมได้รับความสำเร็จ

และแน่นอน ผู้ที่ทำให้มันเสื่อมทราม (ด้วยการทำชั่ว) ย่อมประสบความล้มเหลว

พวกษะมูดได้ปฏิเสธ (นบีของพวกเขา) เนื่องด้วยการละเมิดของพวกเขา

เมื่อคนเลวทรามที่สุดของพวกเขาได้รีบรุดไป (ฆ่าอูฐตัวเมีย)

แล้วเราะซูลของอัลลอฮ์จึงกล่าวแก่พวกเขาว่า (อย่าทำร้าย) อูฐของอัลลอฮ์ และ (อย่าขัดขวาง) การดื่มน้ำของมัน

แต่พวกเขาก็ไม่เชื่อนบีแล้วพวกเขา แล้วพวกเขาก็ได้ฆ่ามัน ดังนั้นพระเจ้าของพวกเขาจึงได้ทำลายล้างพวกเขาเนื่องด้วยความผิดของพวกเขา แล้วพระองค์ทรงลงโทษพวกเขาอย่างถ้วนหน้ากัน

และพระองค์มิทรงหวาดหวั่นต่อบั้นปลายพวกมัน

ขอสาบานด้วยเวลากลางคืน เมื่อมันปกคลุม

และด้วยเวลากลางวันเมื่อมันประกายแสง

และด้วยผู้ที่ทรงบังเกิดเพศชายและเพศหญิง

แท้จริงการงานของพวกเจ้านั้นย่อมแตกต่างกันอย่างแน่นอน

ส่วนผู้ที่บริจาคและยำเกรง (อัลลอฮ์)

และเชื่อมั่นในสิ่งที่ดีที่สุด (ผลตอบแทนที่อัลลอฮ์ทรงสัญญาไว้)

ด้วยเหตุนั้น เราก็จะให้เขาได้รับความสะดวกอย่างง่ายดาย

และส่วนผู้ที่ตระหนี่และถือว่ามีพอเพียงแล้ว

และปฏิเสธในสิ่งที่ดีที่สุด (ผลตอบแทนที่อัลลอฮ์ทรงสัญญาไว้)

ด้วยเหตุนั้น เราก็จะให้เขาได้รับความลำบากอย่างง่ายดาย

และทรัพย์สมบัติของเขาจะไม่อำนวยประโยชน์แก่เขาได้ เมื่อเขาตกไปในเหวนรก

แท้จริงหน้าที่ของเรานั้นคือการนำทาง

และแท้จริงปรโลกและโลกนี้เป็นของเรา

ดังนั้นข้าขอเตือนพวกเจ้าถึงไฟที่ลุกโชน

ไม่มีผู้ใดจะเข้าไปเผาไหม้ในมัน นอกจากคนเลวทรามที่สุด

คือผู้ที่ปฏิเสธและผินหลังให้

และส่วนผู้ที่ยำเกรงยิ่งนั้นจะถูกปลีกตัวให้ห่างไกลจากมัน

ซึ่งเขาบริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่อขัดเกลาตนเอง

และที่เขานั้นไม่มีบุญคุณแก่ผู้ใดที่บุญคุณนั้นจะถูกตอบแทน

นอกจากว่าเพื่อแสวงความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของเขาผู้ทรงสูงส่งเท่านั้น

และเขาก็พึงพอใจ

ขอสาบานด้วยเวลาสาย

และด้วยเวลากลางคืนเมื่อมันมืด และสงัดเงียบ

พระเจ้าของเจ้ามิได้ทรงทอดทิ้งเจ้า และมิได้ทรงโกรธเคืองเจ้า

และแน่นอน เบื้องปลายเป็นการดียิ่งแก่เจ้ากว่าเบื้องต้น

และแน่นอน ในไม่ช้า พระผู้อภิบาลของเจ้าจะให้แก่เจ้าจนกว่าเจ้าจะพอใจ

พระองค์มิได้ทรงพบเจ้าเป็นกำพร้าแล้วทรงให้ที่พึ่งดอกหรือ?

และทรงพบเจ้าระเหเร่ร่อน แล้วก็ทรงนำทาง (แก่เจ้า) ดอกหรือ?

และทรงพบเจ้าเป็นผู้ขัดสน แล้วให้มั่งคั่ง (แก่) เจ้าดอกหรือ?

ดังนั้นส่วนเด็กกำพร้าเจ้าอย่าข่มขี่

และส่วนผู้เอ่ยขอนั้น เจ้าอย่าตวาดขับไล่

และส่วนความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของเจ้านั้นเจ้าจงแสดงออก

เรามิได้เปิดหัวอกของเจ้าแก่เจ้าดอกหรือ?

และเราได้ปลดเปลื้องภาระหนักของเจ้าออกจากเจ้าแล้ว

ซึ่งเป็นภาระหนักอึ้งบนหลังของเจ้า

และเราได้ยกย่องให้แก่เจ้าแล้ว ซึ่งการกล่าวถึงเจ้า

ฉะนั้นแท้จริงหลังจากหนึ่งความยากลำบากก็จะมีความง่ายหลายอย่าง

แท้จริงหลังจากหนึ่งความยากลำบากก็จะมีความง่ายหลายอย่าง

ดังนั้นเมื่อเจ้าเสร็จสิ้น (จากงานหนึ่งแล้ว) ก็จงลำบากต่อไป

และยังพระผู้อภิบาลของเจ้าเท่านั้น เจ้าจงมุ่งปรารถนาเถิด

ขอสาบานด้วยต้นมะเดื่อและต้นมะกอก

และด้วยภูเขาฎูรซีนาย

และด้วยเมืองนี้ที่ปลอดภัย

โดยแน่นอน เราได้บังเกิดมนุษย์มาในรูปแบบที่สวยงามยิ่ง

แล้วเราได้ให้เขากลับสู่สภาพที่ตกต่ำ ที่ตกต่ำยิ่ง

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย โดยที่สำหรับพวกเขาจะได้รับการตอบแทนอย่างไม่มีที่สิ้นสุด

ดังนั้นอะไรเล่าที่ทำให้เขาปฏิเสธเจ้าในภายหลังเกี่ยวกับวันแห่งการตอบแทน

มิใช่อัลลอฮ์ดอกหรือ เป็นผู้ตัดสินที่ดีเยี่ยมในหมู่ผู้ตัดสินทั้งหลาย

จงอ่านด้วยพระนามแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าผู้ทรงบังเกิด

ทรงบังเกิดมนุษย์จากก้อนเลือด

จงอ่านเถิด และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นผู้ทรงใจบุญยิ่ง

ผู้ทรงสอนการใช้ปากกา

ผู้ทรงสอนมนุษย์ในสิ่งที่เขาไม่รู้

มิใช่เช่นนั้น แท้จริงมนุษย์นั้น ย่อมจะละเมิดขอบเขต

เพราะเขาเห็นว่าตนเองมั่งคั่งแล้ว

แท้จริงยังพระผู้อภิบาลของเจ้าเท่านั้นคือการกลับไป

เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือ ผู้ที่คอยขัดขวาง

บ่าวคนหนึ่ง เมื่อเขากำลังละหมาด

เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากบ่าวผู้นั้นอยู่บนทางนำเล่า?

หรือเขาได้ใช้ให้ผู้คนมีความยำเกรง

เจ้าคิดบ้างไหมว่า หากเขาปฏิเสธและผินหลังให้

เขาไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเห็น

มิใช่เช่นนั้น ถ้าเขายังไม่หยุดยั้ง เราจะจิกเขาที่ขม่อมอย่างแน่นอน

ขม่อมที่โกหกที่ประพฤติชั่ว

ดังนั้น ให้เขาเรียกพรรคพวกของเขา

เราก็จะเรียกผู้คุมนรก

มิใช่เช่นนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังมัน แต่จงกราบสุญูด และเข้าใกล้อัลลอฮ์เถิด

แท้จริงเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาในคืนอัลก็อดร์

และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าคืนอัลก็อดร์นั้นคืออะไร?

คืนอัลก็อดร์นั้นดียิ่งกว่าหนึ่งพันเดือน

บรรดามลาอิกะฮ์และอัลรูฮ์ (ญิบรีล) จะลงมาในคืนนั้น โดยอนุมัติแห่งพระผู้อภิบาลของพวกเขา เนื่องจากกิจการทุกสิ่ง

คืนนั้นมีความศานติจนกระทั่งรุ่งอรุณ

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮ์ลุลกิตาบและพวกบูชาเจว็ดนั้นจะไม่หลุดพ้นจาก (หลักศรัทธาของพวกเขา) จนกว่าจะได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา

คือเราะซูลคนหนึ่งจากอัลลอฮ์เพื่ออ่านคัมภีร์อันบริสุทธิ์

ในคัมภีร์นั้นมีบัญญัติอันเที่ยงตรง

และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ (อะฮ์ลุลกิตาบ) นั้น มิได้แตกแยกกัน เว้นแต่หลังจากที่ได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขาแล้ว

และพวกเขามิได้ถูกบัญชาให้กระทำอื่นใดนอกจากเพื่อเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ เป็นผู้มีเจตนาบริสุทธิ์ในการภักดีต่อพระองค์ เป็นผู้อยู่ในแนวทางที่เที่ยงตรงและดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และนั่นแหละคือศาสนาอันเที่ยงธรรม

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในหมู่อะฮ์ลุลกิตาบ และบูชาเจว็ดนั้นจะอยู่ในนรกญะฮันนัม พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ชั่วช้ายิ่ง

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นมนุษย์ที่ดียิ่ง

การตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขาคือสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล อัลลอฮ์ทรงปิติต่อพวกเขา และพวกเขาก็ยินดีในพระองค์ นั่นคือสำหรับผู้ที่กลัวเกรงพระเจ้าของพวกเขา

เมื่อแผ่นดินถูกให้ไหวอย่างสั่นสะท้านของมัน

และเมื่อแผ่นดินได้ระบายของหนักของมันออกมา

และมนุษย์จะกล่าวว่า เกิดอะไรขึ้นแก่มันเล่า

ในวันนั้นมันจะบอกข่าวคราวของมัน

ว่าแท้จริงพระผู้อภิบาลได้มีบัญชาแก่มัน

ในวันนั้นมนุษย์จะกระจายออกมาเป็นหมู่ๆ เพื่อพวกเขาจะถูกให้เห็นผลงานของพวกเขา

ดังนั้นผู้ใดกระทำความดีหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

ส่วนผู้ใดกระทำความชั่วหนักเท่าละอองธุลี เขาก็จะเห็นมัน

ขอสาบานด้วยม้าที่ส่งเสียงหอบขณะวิ่ง

แล้วด้วยม้าที่กีบเท้าของมันตีกับหินจนเกิดประกายไฟ

แล้วด้วยม้าที่จู่โจมศัตรูในยามเช้า

แล้วมันได้ทำให้ฝุ่นตลบฟุ้งในยามนั้น

แล้วมันได้บุกเข้าไปท่ามกลางหมู่ศัตรูในยามนั้น

แท้จริงมนุษย์เป็นผู้เนรคุณต่อพระผู้อภิบาลของเขา

และแท้จริงเขาได้เป็นพยานต่อการนั้นอย่างแน่นอน

และแท้จริง เขามีความหวงแหน เพราะรักในทรัพย์สมบัติ

เขาไม่รู้ดอกหรือว่า เมื่อสิ่งที่อยู่ในหลุมฝังศพถูกให้ฟื้นขึ้นมา

และสิ่งที่อยู่ในหัวอกถูกเผยออก

แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเขาในวันนั้นทรงตระหนักในพวกเขาอย่างแน่นอน

อัลกอริอะฮ์

อัลกอริอะฮ์นั้นคืออะไร?

และอะไรเล่าที่จะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าอัลกอริอะฮ์นั้นคืออะไร?

วันที่มนุษย์จะเป็นเช่นแมลงเม่าที่กระจายว่อน

และบรรดาภูเขาจะเป็นเช่นขนสัตว์ที่ปลิวว่อน

ส่วนผู้ที่ตราชูของเขาหนัก

เขาก็จะอยู่ในการมีชีวิตที่ผาสุก

และส่วนผู้ที่ตราชูของเขาเบา

ที่พำนักของเขาก็คือเหวลึก (ฮาวิยะฮ์)

และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่าเหวลึกนั้นคืออะไร?

คือไฟอันร้อนแรง

การสะสมทรัพย์สมบัติเพื่ออวดอ้าง ได้ทำให้พวกเจ้าเพลิดเพลิน

จนกระทั่งพวกเจ้าได้เข้าไปเยือนหลุมฝังศพ

เปล่าเลย ในไม่ช้า พวกเจ้าจะได้รู้

แล้วก็เปล่าเลย ในอีกไม่ช้า พวกเจ้าจะได้รู้

มิใช่เช่นนั้น ถ้าพวกเจ้าได้รู้อย่างแท้จริงแล้ว

แน่นอน พวกเจ้าจะเห็นไฟที่ลุกโชน

หลังจากนั้น แน่นอนพวกเจ้าจะได้เห็นมันด้วยสายตาที่แน่ชัด

หลังจากนั้น ในวันนั้นพวกเจ้าจะถูกสอบถามเกี่ยวกับความโปรดปรานที่ได้รับ (ในโลกดุนยา)

ขอสาบานด้วยกาลเวลา

แท้จริงมนุษย์นั้น อยู่ในการขาดทุน

นอกจากบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายและตักเตือนกันและกันในสิ่งที่เป็นสัจธรรม และตักเตือนกันและกันให้มีความอดทน

ความหายนะจงประสบแด่ทุกผู้นินทาและผู้ใส่ร้ายผู้อื่น

ซึ่งเขาสะสมทรัพย์สมบัติและหมั่นนับมันอยู่เสมอ

โดยคิดว่าทรัพย์สมบัติของเขานั้นจะทำให้เขาอยู่ได้ตลอดไป

มิใช่เช่นนั้น แน่นอนเขาจะถูกโยนลงไปในไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮ์)

และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่า ไฟนรก (อัลฮุเฏาะมะฮ์) คืออะไร?

คือไฟของอัลลอฮ์ที่ถูกจุดให้ลุกโชน

ซึ่งมันจะลุกไหม้เข้าไปในหัวใจ

แท้จริงมันจะลุกไหม้คลุมบนพวกเขาอย่างมิดชิด

อยู่ในสภาพของเสาสูงชะลูด

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่าพระผู้อภิบาลของเจ้าได้กระทำกับพวกเจ้าของช้างอย่างไร?

พระองค์มิได้ทรงทำให้แผนการของพวกเขาสูญสิ้นดอกหรือ?

และได้ทรงส่งนกเป็นฝูงๆ ลงมาบนพวกเขา

มันได้ขว้างพวกเขาด้วยหินที่ทำด้วยดินแข็ง

แล้วพระองค์ทรงทำให้พวกเขาเป็นเช่นใบไม้ที่ถูก (สัตว์) กิน

เพื่อให้ความคุ้นชินแก่ชาวกุเรช

เพื่อให้ความคุ้นชินแก่พวกเขา ในการเดินทางในฤดูหนาว (ไปเยเมน) และฤดูร้อน (ไปชาม)

ดังนั้น จงให้พวกเขาเคารพภักดีพระผู้อภิบาลแห่งบ้านหลังนี้เถิด (คืออัลกะอ์บะฮ์)

ผู้ทรงให้อาหารแก่พวกเขาให้พ้นจากความหิว และทรงให้ความปลอดภัยแก่พวกเขาให้พ้นจากความหวาดกลัว

เจ้าเห็นแล้วมิใช่หรือผู้ที่ปฏิเสธการตอบแทน (ในปรโลก)?

นั่นก็คือผู้ที่ขับไล่เด็กกำพร้า

และไม่สนับสนุนในการให้อาหารแก่ผู้ขัดสน

ดังนั้น ความหายนะจงมีแด่บรรดาผู้ทำละหมาด

ผู้ที่พวกเขาละเลยต่อการละหมาดของพวกเขา

ผู้ที่พวกเขาโอ้อวดกัน

และพวกเขาหวงแหนเครื่องใช้เล็กๆ น้อยๆ (แก่เพื่อนบ้าน)

แท้จริงเราได้ประทานอัลเกาษัรแก่เจ้าแล้ว

ดังนั้นเจ้าจงละหมาดเพื่อพระผู้อภิบาลของเจ้า และจงเชือดสัตว์พลี

แท้จริงศัตรูของเจ้านั้นเขาเป็นผู้ถูกตัดขาด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า โอ้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย

ฉันจะไม่เคารพภักดีสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดีอยู่

และพวกเจ้าก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

และฉันก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดี

และพวกเจ้าก็มิใช่เป็นผู้เคารพภักดีพระเจ้าที่ฉันเคารพภักดี

สำหรับพวกเจ้าก็คือศาสนาของพวกเจ้า และสำหรับฉันก็คือศาสนาของฉัน

เมื่อความช่วยเหลือของอัลลอฮ์ และการพิชิตได้มาถึงแล้ว

และเจ้าได้เห็นประชาชนเข้าในศาสนาของอัลลอฮ์เป็นหมู่ๆ

ดังนั้น จงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผู้อภิบาลของเจ้า และจงขออภัยโทษต่อพระองค์เถิด แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษเสมอ

มือทั้งสองของอะบีละฮับจงพินาศ และเขาก็พินาศแล้ว

ทรัพย์สมบัติของเขาและสิ่งที่เขาได้ขวนขวายเอาไว้นั้นมิได้อำนวยประโยชน์แก่เขาเลย

เขาจะเข้าไปเผาไหม้ในนรกที่มีไฟลุกโชน

ทั้งภริยาของเขาด้วย นางเป็นผู้แบกฟืน

ที่คอของนางมีเชือกถักด้วยใยอินทผลัม

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พระองค์คืออัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ

อัลลอฮ์นั้นทรงเป็นที่พึ่ง

พระองค์ไม่ประสูติ และไม่ทรงถูกประสูติ

และไม่มีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระผู้อภิบาลแห่งรุ่งอรุณ

ให้พ้นจากความชั่วร้ายที่พระองค์ได้ทรงบันดาลขึ้น

และจากความชั่วร้ายแห่งความมืดของเวลากลางคืนเมื่อมันแผ่คลุม

และจากความชั่วร้ายของบรรดาผู้เสกเป่าในปมเงื่อน

และจากความชั่วร้ายของผู้อิจฉาเมื่อเขาอิจฉา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระผู้อภิบาลแห่งมนุษยชาติ

พระราชาแห่งมนุษยชาติ

พระเป็นเจ้าแห่งมนุษยชาติ

ให้พ้นจากความชั่วร้ายของผู้กระซิบกระซาบที่หลอกล่อ

ที่กระซิบกระซาบในหัวอกของมนุษย์

จากหมู่ญินและมนุษย์