Assamese Abridged Explanation of the Quran — Tahrim 66:1 – Fecr 89:30

হে ৰাছুল! আপুনি আপোনাৰ দাসী মাৰিয়াৰ লগত উপকৃত হোৱাক নিজৰ ওপৰত কিয় হাৰাম কৰে, যিটো আল্লাহে আপোনাৰ বাবে হালাল কৰিছে। ইয়াৰ জৰিয়তে আপুনি আপোনাৰ স্ত্ৰীসকলৰ সন্তুষ্টি বিচাৰে নেকি যে, মাৰিয়াৰ ওচৰত গমন কৰিলে সিহঁতৰ আত্মসন্মানত আঘাত হানে? অথচ আল্লাহে আপোনাক ক্ষমা কৰিব আৰু আপোনাৰ প্ৰতি দয়া কৰিব।

আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে প্ৰায়শ্চিত্যৰ জৰিয়তে শপতৰ পৰা ওলোৱাৰ উপায় কৰি দিছে, যদি তোমালোকে সেইটোতকৈ উত্তম বস্তু পোৱা অথবা শপত ভাঙিব বিচৰা। আল্লাহেই তোমালোকৰ সহায়ক। তেওঁ তোমালোকৰ অৱস্থা আৰু কল্যাণ সম্পৰ্কে সম্যক অৱগত। চৰীয়ত আৰু ভাগ্য নিৰ্ণয়ত তেওঁ মহাপ্ৰজ্ঞাৱান।

তথা স্মৰণ কৰক সেই সময়ক, যেতিয়া নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তেওঁৰ পত্নী হাফচা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাক এটা গোপন কথা কৈছিল যে, তেওঁ মাৰিয়াৰ ওচৰলৈ আৰু নাযাব। এই কথাষাৰ যেতিয়া হাফচা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাই আইশ্বা ৰাদ্বিয়াল্লাহু আনহাক জনাইছিল, ইপিনে আল্লাহেও নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক অৱগত কৰাইছিল যে, হাফচাই গোপন তথ্য প্ৰকাশ কৰিছে। ইয়াৰ পিছত নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে হাফচাক ভৰ্ৎসনা কৰিলে আৰু এই সংক্ৰান্তীয় কিছুমান কথা ক'লে আৰু কিছুমান কথা নোকোৱাকৈ থাকিলে। এই শুনি হাফচাই ক'লেঃ আপোনাক এইবোৰ কোনে ক'লে, তেতিয়া তেখেত চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে ক'লেঃ মোক সেই সত্ত্বাই জনাইছে, যিজন সকলো বিষয়ে সৰ্বজ্ঞ আৰু প্ৰত্যেক গোপন তথ্য সম্পৰ্কে অৱগত।

তোমালোক দুয়ো তাওবা কৰা উচিত। কাৰণ তোমালোক দুয়োৰে অন্তৰ এইটো বিচাৰিছিল যে, নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম যাতে তেওঁৰ দাসীৰ পৰা দূৰৈত থাকে আৰু তাইক নিজৰ ওপৰত হাৰাম কৰি লয়, যদিও তেখেতে এইটো অপছন্দ কৰে। ইয়াৰ পিছতো যদি তোমালোকে তেখেতৰ বিৰুদ্ধে সৰৱ থাকা তেন্তে জানি থোৱা, স্বয়ং আল্লাহেই তেখেতৰ সংৰক্ষক আৰু সহায়ক। লগতে জিব্ৰীল আৰু মুমিনসকলেও তেখেতৰ সহায়-সহযোগকাৰী। তথা আল্লাহৰ সহায়ৰ পিছত ফিৰিস্তাসকলেও তেখেতৰ সহায়ক হ'ব আৰু সকলো প্ৰকাৰ নিৰ্যাতনকাৰীৰ বিৰুদ্ধে সহযোগিতা কৰিব।

এয়া কোনো ডাঙৰ কথা নহয় যে, যদি নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে তোমালোকক তালাক দিয়ে তেন্তে তেখেতৰ প্ৰতিপালকে তেখেতক তোমালোকতকৈ উত্তম স্ত্ৰী প্ৰদান কৰিব, যিয়ে আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰিব, তেওঁৰ ওপৰত তথা তেওঁৰ ৰাছুলৰ ওপৰত ঈমান পোষণ কৰিব। আল্লাহৰ আনুগত্য কৰিব আৰু গুনাহৰ পৰা তাওবা কৰিব। নিজ প্ৰতিপালকৰ ইবাদতকাৰী হ'ব, চওম পালনকাৰী হ'ব, বিধৱা হওঁক অথবা কুমাৰী। কিন্তু তেখেতে তেওঁলোকক তালাক দিয়া নাছিল।

হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ চৰীয়তৰ প্ৰতি আমলকাৰীসকল! নিজকে তথা নিজৰ পৰিয়ালক সেই ভয়াৱহ অগ্নিৰ পৰা বচোৱাৰ প্ৰস্তুতি লোৱা, যিটোক মানুহ আৰু শিলৰ জৰিয়তে উত্তপ্ত কৰা হ'ব। এই অগ্নিৰ বাবে এনেকুৱা ফিৰিস্তা নিযুক্ত থাকিব, যিসকল ইয়াত প্ৰৱেশকাৰীসকলৰ বাবে নিষ্ঠুৰ আৰু ৰূঢ় স্বভাৱৰ হ'ব। আল্লাহে যেতিয়া তেওঁলোকক কোনো আদেশ কৰিব, তেওঁলোকে সেই আদেশ কেতিয়াও অমান্য নকৰে। আৰু কোনো ধৰণৰ পলম নকৰাকৈ সেই আদেশ পালন কৰিব।

ক্বিয়ামতৰ দিনা কাফিৰসকলক কোৱা হ'বঃ হে আল্লাহক অস্বীকাৰকাৰীসকল! আজি তোমালোকে নিজৰ কুফুৰী আৰু গুনাহৰ কাৰ্যক উচিত সাব্যস্ত কৰিবলৈ বাহানা নকৰিবা। আজি তোমালোকৰ কোনো বাহানা গৃহীত নহ'ব। আজি তোমালোকক আল্লাহৰ লগত কুফুৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক অস্বীকাৰ কৰাৰ প্ৰতিদান দিয়া হ'ব, যিটো তোমালোকে পৃথিৱীত কৰিছিলা।

হে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ চৰীয়তৰ প্ৰতি আমলকাৰীসকল! তোমালোকে নিজৰ গুনাহৰ পৰা আল্লাহৰ ওচৰত সত্য তাওবা কৰা। আশা কৰা যায় তোমালোকৰ প্ৰতিপালকে তোমালোকৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰিব আৰু তোমালোকক ক্বিয়ামতৰ দিনা এনেকুৱা জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব, যাৰ অট্টালিকা আৰু বৃক্ষসমূহৰ তলত নদীসমূহ প্ৰবাহিত। সিদিনা আল্লাহে নবীক আৰু মুমিনসকলক জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰি অপমানিত নকৰিব। তেওঁলোকৰ জ্যোতি চিৰাতৰ ওপৰত তেওঁলোকৰ সন্মুখত আৰু সোঁফালে দৌৰি ফুৰিব। তেতিয়া তেওঁলোকে ক'বঃ হে আমাৰ প্ৰতিপালক! আমাৰ বাবে আমাৰ জ্যোতি পৰিপূৰ্ণ কৰি দিয়া, যাতে আমি জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰো। আৰু যাতে মুনাফিকসকলৰ দৰে হৈ নাযাওঁ, যিসকলৰ জ্যোতি চিৰাতৰ ওপৰত নুমাই যাব। তথা আমাৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰি দিয়া। নিশ্চয় তুমি সকলো বস্তুৰ ওপৰত ক্ষমতাৱান। এতেকে আমাৰ জ্যোতি পৰিপূৰ্ণ কৰা আৰু আমাৰ গুনাহসমূহ ক্ষমা কৰা তোমাৰ বাবে কোনো ডাঙৰ কথা নহয়।

হে ৰাছুল! কাফিৰসকলৰ লগত তৰোৱালৰ সহায়ত যুদ্ধ কৰা, আনহাতে মুনাফিকসকলৰ লগত মৌখিকভাৱে আৰু বিধান প্ৰতিষ্ঠা কৰি জিহাদ কৰা। সিহঁতৰ লগত কঠোৰ ব্যৱহাৰ কৰিব যাতে সিহঁতে আপোনাক ভয় কৰে। আৰু ক্বিয়ামতৰ দিনা সিহঁতৰ ঠিকনা হ'ব জাহান্নাম। কিমান যে নিকৃষ্ট সিহঁতৰ ঠিকনা, য’ত সিহঁতে প্ৰত্যাৱৰ্তন কৰিব।

আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক অস্বীকাৰকাৰী সকলৰ বাবে আল্লাহে এটা উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে, যিটো প্ৰমাণ কৰে যে, মুমিনসকলৰ লগত সিহঁতৰ সুসম্পৰ্কই কোনো উপকাৰ সাধন নকৰিব। আল্লাহে উদাহৰণ দিছে দুজন নবীৰ স্ত্ৰীৰ, নূহ আৰু লূত আলাইহিমাছ ছালামৰ স্ত্ৰীৰ। দুয়োজনী নাৰী দুজন নেক বান্দাৰ স্ত্ৰী আছিল। কিন্তু দুয়ো গৰাকী নাৰীয়ে নিজ নিজ স্বামীৰ সৈতে বিশ্বাসঘাতকতা কৰিছিল আৰু আল্লাহৰ পথত বাধা সৃষ্টি কৰিছিল তথা কাফিৰসকলক সহায় কৰিছিল। এতেকে দুয়ো গৰাকী নাৰী দুজন নেক বান্দাৰ স্ত্ৰী হোৱাৰ পিছতো সেই সম্পৰ্কই সিহঁতক কোনো উপকাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। আৰু সিহঁতক কোৱা হ'লঃ কাফিৰ ফাছিক্বসকলৰ লগত তোমালোকেও জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰা।

লগতে আল্লাহৰ প্ৰতি আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী সকলৰ বাবে আল্লাহে ফিৰআউনৰ স্ত্ৰীৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে। এই কথা সাব্যস্ত কৰাৰ বাবে যে, কাফিৰসকলৰ লগত সুসম্পৰ্ক থকাৰ পিছতো কোনো ক্ষতি নহয়, যেতিয়ালৈকে তেওঁ সত্যৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত থাকিব। যেতিয়া তেওঁ কৈছিলঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোৰ বাবে তোমাৰ ওচৰত জান্নাতত এটা গৃহ নিৰ্মাণ কৰা। লগতে মোক ফিৰআউনৰ অত্যাচাৰ আৰু তাৰ কুকৰ্মৰ পৰা ৰক্ষা কৰা, তথা মোক সেইসকল লোকৰ পৰা ৰক্ষা কৰা যিসকলে অন্যায়-অত্যাচাৰত তাক অনুসৰণ কৰি নিজৰেই ক্ষতি সাধন কৰে।

আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি ঈমান পোষণকাৰী সকলৰ বাবে আল্লাহে মাৰয়াম বিন্তে ইমৰাণৰ উদাহৰণ দাঙি ধৰিছে, যিয়ে নিজৰ লজ্জাস্থান ব্যভিচাৰৰ পৰা সুৰক্ষিত ৰাখিছিল। তেতিয়া আল্লাহে জিব্ৰীলক তেওঁৰ ভিতৰত ফুঁ মাৰিবলৈ আদেশ দিলে। ফলত তেওঁ আল্লাহৰ আদেশত ঈছা আলাইহিছ ছালামক পিতৃ অবিহনেই গৰ্ভত ধাৰণ কৰিলে। তথা তেওঁ আল্লাহৰ চৰীয়তক আৰু ৰাছুলৰ ওপৰত অৱতীৰ্ণ কিতাপসমূহক সত্য বুলি মানি লৈছিল। আৰু তেওঁ আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁৰ আনুগত্যকাৰী সকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত আছিল।

সকলো কল্যাণ আৰু বৰকত কেৱল সেই আল্লাহৰ হাতত, যাৰ হাতত সকলো সাম্ৰাজ্য। আৰু তেওঁ সকলো বস্তুৰ ক্ষমতা ৰাখে। কোনেও তেওঁক পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে।

যিজনে মৃত্যু সৃষ্টি কৰিছে আৰু জীৱন সৃষ্টি কৰিছে । হে মানৱ, যাতে তেওঁ তোমালোকক পৰীক্ষা কৰিব পাৰে যে, তোমালোকৰ কোনে সৰ্বোত্তম কৰ্ম কৰে। আৰু তেওঁ প্ৰভুত্বশালী, তেওঁক কোনেও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁ তাওবাকাৰী বান্দাক ক্ষমা কৰি দিয়ে।

যিয়ে স্তৰে স্তৰে সাতখন আকাশ সৃষ্টি কৰিছে, কোনো আকাশ তাৰ ওপৰত বা তলত থকা আকাশৰ লগত সংযোগ হোৱা নাই। হে দৰ্শনকাৰীসকল, তোমালোকে আল্লাহৰ সৃষ্টিত কোনো বিসংগতি আৰু অসমতা দেখিবলৈ নাপাবা।

আকৌ বাৰে বাৰে চোৱা, তোমাৰ দৃষ্টি আকাশৰ সৃজনত কোনো ত্ৰুটি অথবা অপূৰ্ণতা নেদেখাকৈ তুচ্ছ আৰু ব্যৰ্থ হৈ তোমাৰ ফালে ওভতি আহিব। অথবা তাৰ স্থিতি এনেকুৱা হব যে, সেয়া এনেকুৱা ক্লান্ত হব যে, একোৱে গমেই নাপাব।

আৰু আমি পৃথিৱীৰ নিকটতম আকাশক উজ্জল তৰাবোৰেৰে সুসজ্জিত কৰিছোঁ। আৰু সেই তৰাবোৰক চয়তানসকলকৰ প্ৰতি নিক্ষেপৰ উপকৰণ বনাইছো। যিয়ে চুৰি কৰি গোপন কথা শ্ৰৱণ কৰিবলৈ প্ৰয়াস কৰে। এই তৰাবোৰে সিহঁতক পুৰি পেলায়। আৰু আমি সিহঁতৰ বাবে জলন্ত অগ্নি প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছো।

আৰু যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকক অস্বীকাৰ কৰে সিহঁতৰ বাবে ক্বিয়ামতৰ দিনা উত্তপ্ত অগ্নিৰ শাস্তি আছে। আৰু সেয়া অতি বেয়া প্ৰত্যাৱৰ্তনস্থল যত সিহঁত ওভতি যাব লাগিব।

যেতিয়া সিহঁতক জাহান্নামত দলিওৱা হ'ব তেতিয়া সিহঁতে অতি বেয়া আৰু কঠোৰ শব্দ শুনিবলৈ পাব আৰু জাহান্নাম প্ৰকাণ্ড পাত্ৰত বা ডেগচিত পানী উথলি থকাৰ দৰে উথলি থাকিব।

সেই অগ্নিয়ে তাৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰা কাফিৰবিলাকৰ প্ৰতি প্ৰকোপৰ কাৰণে ফাটি যোৱা বা ছিন্ন- ভিন্ন হোৱাৰ উপক্ৰম হ’ব। যেতিয়াই তাৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰা কাফিৰ বিলাকৰ দলসমূহক দলিওৱা হব তেতিয়াই তাত নিযুক্ত ফিৰিস্তাসকলে সিহঁতক দলিয়াওঁতে কবঃ পৃথিৱীত তোমালোকৰ ওচৰত কোনো ৰাছুল অহা নাছিল নে যিয়ে তোমালোকক আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা সাৱধান কৰিছিল?

আৰু কাফিৰ বিলাকে কবঃ কিয় নহয়, আমাৰ ওচৰত ৰাছুল আহিছিল। যিয়ে আমাক আল্লাহৰ শাস্তিৰ ভয় প্ৰদৰ্শন কৰাইছিল। কিন্তু আমি তাক অস্বীকাৰ কৰিছিলো আৰু তাক কৈছিলোঃ আল্লাহ তাআলাই কোনো প্ৰত্যাদেশ (অহী) অৱতীৰ্ণ কৰা নাই। হে ৰাছুল, তুমি সত্যৰ পৰা বহুত দূৰত আছা।

আৰু কাফিৰ বিলাকে ক’বঃ আমি যদি উপকৃত হোৱাৰ বাবে শুনিলোহেঁতেন অথবা সত্য আৰু অসত্যৰ মাজত পৃথককাৰী ব্যক্তি সকলৰ দৰে বুজিলোহেঁতেন তেন্তে আজি আমি জাহান্নামত প্ৰৱেশকাৰী সকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত নহলোহেঁতেন। বৰং ৰাছুল সকলৰ প্ৰতি ঈমান আনিলোহেঁতেন, তেখেতসকলে আনা সংবাদ সত্য বুলি মানিলোহেঁতেন আৰু জান্নাতত প্ৰৱেশকাৰী সকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হব পাৰিলোহেঁতেন।

এতেকে সিহঁতে নিজৰ কুফুৰী আৰু অস্বীকাৰ কৰাৰ কথা স্বীকাৰ কৰিব আৰু জাহান্নামৰ অধিকাৰী হ’ব। সেয়েহে ধিক্কাৰ জাহান্নামীবিলাকৰ প্ৰতি।

যিসকলে একান্ত অৱস্থাত আল্লাহক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ বাবে আছে গুনাহৰ পৰা মুক্তি আৰু ডাঙৰ পৰিণাম অৰ্থাৎ জান্নাত আছে।

হে মানৱ, তোমালোকে নিজৰ কথা গোপন কৰা বা ব্যক্ত কৰা আল্লাহ তাআলা সেই বিষয়ে অৱগত। তেওঁ তেওঁৰ বান্দাসকলৰ অন্তৰৰ কথা জানে। তেওঁৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয়।

যিয়ে গোটেই সৃষ্টিজগতক সৃষ্টি কৰিছে তেওঁ গোপন আৰু গোপনতকৈ গোপন সম্পৰ্কে নাজানিব নে? অথচ তেওঁ নিজৰ বান্দাসকলৰ বিষয়ে সূক্ষ্মদৰ্শী আৰু বান্দাসকলৰ অৱস্থা সম্পৰ্কেও সম্যক অৱগত। তেওঁৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয়।

তেৱেঁই যিজনে পৃথিৱী সৃষ্টি কৰিছে আৰু তোমালোকৰ বাবে ইয়াক থকাৰ উপযোগী বনাইছে। সেয়েহে তোমালোকে তাৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত পৰিভ্ৰমণ কৰা আৰু তোমালোকৰ বাবে পৃথিৱীত ৰাখি থোৱা জীৱিকাবোৰৰ পৰা আহাৰ কৰা। আৰু কেৱল তেওঁৰ ফালেই হিচাপ- নিকাচৰ বাবে প্ৰত্যাগমন কৰিব লাগিব।

তোমালোকে সেই আল্লাহৰ পৰা নিৰ্ভয় হৈছা নেকি যিয়ে আকাশত বিৰাজমান, তেওঁ তোমালোকৰ তলৰ মাটি ফাট মেলাই দিব যিদৰে কাৰুনৰ তলৰ পৰা মাটি ফাট মেলাই দিছিল। যিহেতু প্ৰথমে সমভূমি আছিল আৰু থকা-মেলাৰ যোগ্য আছিল। তাৰ পিছত হঠাৎ তোমালোকৰ সৈতে থৰথৰকৈ কঁপিবলৈ ধৰিলে?

তোমালোকে সেই আল্লাহৰ পৰা নিৰ্ভয় হৈছা নেকি যিয়ে আকাশত বিৰাজমান, তেওঁ তোমালোকৰ ওপৰত আকাশৰ পৰা শিল বৰ্ষণ কৰিব পাৰে যিদৰে লুত আলাইহিছ ছালামৰ সম্প্ৰদায়ৰ ওপৰত বৰ্ষণ কৰিছিল? তোমালোকে নিজ চকুৰে মোৰ শাস্তি চাই লোৱাৰ পিছত নিশ্চয় মোৰ এই সতৰ্কতাৰ বাস্তৱতা জানিবলৈ পাবা। কিন্তু শাস্তি চাই লোৱাৰ পিছত তোমালোকৰ ঈমান কোনো কামত নাহিব।

এই মুশ্বৰিকসকলৰ আগৰ জাতিবোৰেও অস্বীকাৰ কৰিছিল। যেতিয়া সিবিলাকে নিজৰ কুফুৰী আৰু অস্বীকাৰৰ প্ৰতি প্ৰতিষ্ঠিত আছিল তেতিয়া সিবিলাকৰ ওপৰত শাস্তি অৱতীৰ্ণ হৈছিল। গতিকে মোৰ পক্ষৰ পৰা সিবিলাকৰ শাস্তি কেনেকুৱা আছিল? এই গ্ৰেপ্তাৰী আছিল অতি কঠোৰ।

এই অস্বীকাৰকাৰী বিলাকে নিজৰ ওপৰত চৰাইবোৰক উৰি থকা লক্ষ্য কৰা নাই নে, যিবোৰে কেতিয়াবা শুন্যত পাখী মেলি দিয়ে আৰু কেতিয়া সংকুচিত কৰে। আল্লাহ তাআলাই এইবোৰক পৰি নোযোৱাকৈ আকাশত স্থিৰ কৰি ৰাখে। নিশ্চয় তেওঁ সকলো বস্তুৰ সম্যক দ্ৰষ্টা। তেওঁৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয়।

হে কাফিৰ সকল, যদি আল্লাহ তাআলাই তোমালোকক শাস্তি দিব বিচাৰে তেন্তে তোমালোকৰ এনেকুৱা কোনো সৈন্য বাহিনী নাই যিয়ে এই শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰিব। কাফিৰসকল আছে কেৱল প্ৰৱঞ্চনাৰ মাজত। চয়তানে সিহঁতক প্ৰৱঞ্চনাত লিপ্ত কৰিছে।

যদি আল্লাহে তেওঁৰ জীৱকা বন্ধ কৰি দিয়ে তেন্তে কোনেও তোমালোকক জীৱিকা প্ৰদান কৰিব নোৱাৰে। বৰঞ্চ প্ৰকৃত কথাটো হৈছে কাফিৰবিলাকে বিদ্বেষ আৰু অহংকাৰত পতিত হৈছে লগতে সত্যৰ পৰা দূৰত অৱস্থান কৰিছে।

যি ব্যক্তি নত হৈ মুখৰ ওপৰত ভৰ দি খোজ কাঢ়ে (অৰ্থাৎ মুশ্বৰিক সকল) সিহঁতে বেছি হিদায়ত প্ৰাপ্ত, নে সেই মুমিন ব্যক্তি যিয়ে পোন হৈ সৰল পথত খোজ কাঢ়ে?

হে ৰাছুল, এই অস্বীকাৰকাৰী মুশ্বৰিক সকলক কৈ দিয়কঃ তেৱেঁই তোমালোকক সৃষ্টি কৰিছে আৰু শুনিবলৈ কাণ দিছে, দেখিবলৈ চকু দিছে আৰু বুজিবলৈ অন্তৰ দিছে। তথাপিও তোমালোকে আল্লাহৰ পক্ষৰ পৰা পোৱা অনুগ্ৰহ বা অৱদানবোৰৰ কৃতজ্ঞতা পালন নকৰা কিয়।

হে ৰাছুল, এই অস্বীকাৰকাৰী মুশ্বৰিক সকলক কৈ দিয়কঃ তেৱেই তোমালোকক পৃথিৱীত সৃষ্টি কৰিছে আৰু তাত প্ৰসাৰিত কৰিছে । তোমালোকৰ সেই মূৰ্তিবোৰে নহয় যিয়ে একোৱে সৃষ্টি কৰিব নোৱাৰে। আৰু কেৱল আল্লাহ তাআলাৰ ওচৰতেই ক্বিয়ামতৰ দিনা হিচাপ-নিকাচ আৰু পৰিণামৰ বাবে একত্ৰিত বা সমবেত কৰা হব। তোমালোকৰ মূৰ্তিবোৰৰ ওচৰত নহয়।

আৰু পুনৰুত্থান অস্বীকাৰকাৰী সকলে পুনৰুত্থানক বহু দূৰ বুলি ভাবি কয়ঃ কোৱাচোন এই প্ৰতিশ্ৰুতি কেতিয়া বাস্তবায়িত হ’ব যাৰ কথা তুমি (মুহাম্মদ) আৰু তোমাৰ অনুসাৰীসকলে আমাক কৈ আছা। যদি তুমি তোমাৰ এই প্ৰতিশ্ৰুতিত সত্য যে সেয়া আহিবই?

হে ৰাছুল আপুনি কৈ দিয়কঃ ক্বিয়ামতৰ জ্ঞান কেৱল আল্লাহৰ ওচৰতেই আছে। ক্বিয়ামত কেতিয়া প্ৰতিষ্ঠিত হ’ব তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে। আৰু মইতো কেৱল স্পষ্ট সতৰ্ককাৰী মাত্ৰ।

যেতিয়া ক্বিয়ামতৰ দিনা সিহঁতৰ ওচৰত সেই প্ৰতিশ্ৰুতি আহি যাব যাৰ বিষয়ে সিহঁতক কথা দিয়া হৈছিল আৰু সিহঁতে তাক নিজৰ চকুৰ আগত দেখিবলৈ পাব তেতিয়া কাফিৰ বিলাকৰ মুখ মণ্ডল ম্লান হৈ পৰিব আৰু সিহঁতক কোৱা হ’বঃ এয়া সেইটোৱে যিটো তোমালোকে পৃথিৱীত বিচাৰি আছিলা আৰু খৰখেদা কৰিছিলা।

হে ৰাছুল, আপুনি এই মুশ্বৰিকবিলাকৰ ভ্ৰান্ত ধাৰণা খণ্ডন কৰি কৈ দিয়কঃ তোমালোকে মোক কোৱাচোন, যদি আল্লাহে মোক মৃত্যু প্ৰদান কৰে আৰু মোৰ মুমিন সঙ্গীসকলকো মৃত্যু প্ৰদান কৰা হয় অথবা আমাৰ প্ৰতি যদি ক্ষমাৰ দৃষ্টিৰে চোৱা হয় আৰু আমাৰ মৃত্যুক যদি পিছুৱাই দিয়ে তেন্তে কাফিৰ বিলাকক কষ্ঠদায়ক শাস্তিৰ পৰা কোনে ৰক্ষা কৰিব? নিঃসন্দেহে সিহঁতক কোনেও বচাব নোৱাৰে।

হে ৰাছুল, এই মুশ্বৰিক বিলাকক কৈ দিয়কঃ তেৱেঁই পৰম কৰুণাময় যিয়ে তোমালোকক কেৱল তেওঁৰ উপাসনাৰ ফালে আহ্বান কৰি আছে। আমি তেওঁৰ ওপৰতেই বিশ্বাস স্থাপন কৰিছো। আৰু কেৱল তেওঁৰ ওপৰতেই সকলো কামৰ নিৰ্ভৰ কৰো। সেয়েহে তোমালোকে নিশ্চিতৰূপে জানিবলৈ পাবা যে কোন স্পষ্ট পথভ্ৰষ্টতাত আছে আৰু কোন সঠিক পথত আছে।

হে ৰাছুল, এই মুশ্বৰিক বিলাকক কৈ দিয়কঃ মোক কোৱাচোন তোমালোকৰ পানী যিবোৰ পানী খোৱাৰ কাৰণে ব্যৱহাৰ কৰা, যদি পৃথিৱীৰ তললৈ গুচি যায় আৰু তোমাৰ ক্ষমতাৰ বাহিৰত যায় তেন্তে প্ৰৱাহিত পানী কোনে আনি দিব? আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাৰো ক্ষমতা নাই।

নূন, এনেকুৱা শব্দবোৰৰ বিষয়ে ছুৰা বাক্বাৰাৰ আৰম্ভণিত উল্লেখ কৰা হৈছে। আল্লাহ তাআলাই কলম তথা মানুহে কলমেৰে যি লিখে তাৰ শপত কৰিছে।

হে ৰাছুল, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে নিজ অনুগ্ৰহেৰে আপোনাক নবী বনাইছে। আপোনাক উন্মাদ বা পাগল বনোৱা নাই। মুশ্বৰিকসকলে আপোনাৰ প্ৰতি পাগল হোৱাৰ যি অভিযোগ কৰিছে তাৰ পৰা আপুনি মুক্ত।

নিশ্চয় আপুনি মানুহলৈ আল্লাহৰ যি সংবাদ পৌঁছাই আছে তাৰ পৰিণাম অন্তহীন। এই সম্পৰ্কে কোনোবাই আপোনাৰ প্ৰতি সহানুভূতিশীল হ’ব নোৱাৰে।

আৰু আপুনি, কোৰআনে লৈ অহা মহান নৈতিকতা বা চৰিত্ৰৰ উচ্চ শৃঙ্গত অধিষ্ঠিত। আপুনি কুৰআনৰ আদৰ্শ সম্পূৰ্ণৰূপে পালন কৰে।

এতেকে অনতিপলমে আপুনি দেখিবলৈ পাব আৰু এই অস্বীকাৰকাৰী সকলেও দেখিবলৈ পাব।

যেতিয়া সত্যৰ পৰা পৰ্দা বা আৱৰণ আঁতৰি যাব তেতিযা স্পষ্ট হৈ পৰিব যে কোনে পাগল?

হে ৰাছুল, নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালকে জানে যে কোনে তেওঁৰ পথৰ পৰা বিচ্যুত হৈছে। লগতে তেওঁ সেই সকল লোকৰ বিষয়েও সম্যক অৱগত যিসকল সঠিক পথত আছে । সেয়েহে তেওঁ জানে যে, কোনসকল লোক তাৰ পৰা বিচ্যুত হৈছে আৰু আপুনি সেই সঠিক পথৰ ওপৰত অবিচল আছে।

এতেকে হে ৰাছুল, আপুনি সিহঁতৰ কথা নুশুনিব যিবিলাকে আপুনি লৈ আহা সংবাদ সমূহ অস্বীকাৰ কৰে।

সিহঁতৰ কামনা এই যে আপুনি সিহঁতৰ লগত নম্ৰতা অৱলম্বন কৰিলে, সিহঁতেও আপোনাৰ লগত নম্ৰতা অৱলম্বন কৰিব।

আৰু আপুনি কোনো এনেকুৱা লোকৰ কথা নুশুনিব যিয়ে অত্যাধিক মিছা শপত কৰে আৰু হীনমনৰ ব্যক্তি।

মানুহৰ বহুতো পৰনিন্দা আৰু পৰচৰ্চাকাৰী ব্যক্তি যাতে সিহঁতৰ মাজত বিচ্ছেদ ঘটাব পৰা যায়।

কল্যাণৰ কামত অধিক বাধা প্ৰদানকাৰী, মানুহৰ ধন- সম্পত্তি, মান- সন্মান আৰু জীৱনৰ প্ৰতি সীমালংঘনকাৰী তথা অত্যাধিক পাপিষ্ঠ ব্যক্তি।

দুষ্ট প্ৰকৃতিৰ, ক্ৰোধ স্বভাৱৰ আৰু নিজ পিতৃ অবিহনে আন কাৰো লগত সম্বন্ধিত।

কেৱল এই কাৰণে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলক মানিবলৈ অভিমান কৰিছিল যে তেওঁ বহুত ধন- সম্পদৰ গৰাকী আছিল।

যেতিয়া তেওঁৰ আগত আমাৰ আয়াত সমুহ পাঠ কৰা হয় তেতিয়া কয়ঃ এইবোৰ পূৰ্বৱৰ্তীসকলৰ কাল্পনিক কাহিনী মাথোন।

আমি শীঘ্ৰে তাৰ নাকত দাগ দিম। যিটো তাৰ মুখমণ্ডল বিকৃত কৰি পেলাব আৰু যিটো কেতিয়াও তাৰ নাকৰ পৰা নাইকীয়া নহ’ব।

আমি এই মুশ্বৰিকবিলাকক ভোক আৰু অভাৱ- অনাটনৰ জৰিয়তে পৰীক্ষা কৰিছিলো যিদৰে উদ্যান অধিপতিসকলক পৰীক্ষা কৰিছিলো। যেতিয়া সিহঁতে শপত কৰিছিল যে, অৱশ্যে ৰাতিপুৱাই সিহঁতে বাগানৰ ফল আহৰণ কৰিব, যাতে কোনো দুখীয়া আৰু নিৰ্ধন ব্যক্তিক কিছু দিব নালাগে।

আৰু সিহঁতে শপত কৰোতে ইন শ্বা আল্লাহ কোৱা নাছিল।

গতিকে আল্লাহ তাআলাই বাগনৰ প্ৰতি এক প্ৰৱল জুই পঠাই দিলে। যিয়ে সেইবোৰ খাই অস্তিত্বহীন কৰি পেলালে। যিহেতু বাগানৰ গৰাকীসকল শুই আছিল আৰু নিজৰ বাগান খনক জুইৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পৰা নাছিল।

এতেকে বাগান ৰাতিৰ দৰে কলা হৈ গল।

তাৰ পিছত ৰাতিপুৱা ইজনে সিজনক মাতিলে।

কবলৈ ধৰিলেঃ যদি তোমালোকে বাগানৰ ফলবোৰ গোটাব বিচৰা তেন্তে মগনীয়াৰ সকলে অহাৰ আগতে বাগানলৈ ওলাই যোৱা।

গতিকে সিহঁতে তীব্ৰভাৱে নিজৰ খেতিলৈ খোজ কাঢ়িব ধৰিলে। সিহঁতে পৰস্পৰে নিম্নস্বৰে আৰু সাৱধানতাৰে কথা পাতি আছিল।

সিহঁতে পৰস্পৰে কৈ আছিলঃ আজি যাতে তোমালোকৰ ওচৰত কোনো দুখীয়া- অভাৱী প্ৰৱেশ কৰিব নোৱাৰে।

আৰু সিহঁতে ৰাতিপুৱা এই মানসেৰে যাবলৈ ধৰিছিল যে আজি এটা দানাও কাকো নিদিব।

যেতিয়া সিহঁতে খেতি জ্বলি ছাই হোৱা দেখা পাইছিল তেতিয়া পৰস্পৰে কবলৈ ধৰিলেঃ নিশ্চয় আমি বাগানৰ ৰাস্তা পাহৰি গৈছো।

বৰং বাগানৰ ফল গোটোৱাবলৈ আমাক বনঞ্চিত কৰা হৈছে। কিয়নো আমি এইটো নিৰ্ণয় কৰিছিলো যে দুখীয়া আৰু অভাৱীসকলক একোৱে নিদিও।

সিহঁতৰ ভিতৰত সৰ্বোত্তোম ব্যক্তিয়ে কলেঃ তেতিয়া মই তোমালোকক কোৱা নাছিলো নে, যেতিয়া তোমালোকে বাগানৰ ফলসমূহৰ পৰা দুখীয়া- অভাৱী সকলক বঞ্চিত কৰাৰ যোজনা কৰি আছিলা যে তোমালোকে আল্লাহৰ পৱিত্ৰতা কিয় বৰ্ণনা নকৰা আৰু তেওঁৰ ওচৰত কিয়া তাওবাহ নকৰা?

সকলোৱে কলেঃ আমাৰ প্ৰতিপালক পবিত্ৰ। আমি আমাৰ বাগানৰ ফলৰ পৰা দুখীয়া আৰু অভাৱীসকলক বঞ্চিত কৰাৰ পৰিকল্পনাৰ সময়ত নিশ্চয় নিজৰ ওপৰতে অন্যায় কৰিছিলো।

তাৰ পিছত সিহঁতে এজন আনজনৰ ফালে হৈ পৰস্পৰে দোষাৰোপ কৰিবলৈ ধৰিলে।

লজ্জিত হৈ কবলৈ ধৰিলেঃ হায় আমাৰ ক্ষতি ! নিশ্চয় আমি দুখীয়া আৰু অভাৱ গ্ৰস্থ লোকক অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰি সীমালংঘন কৰিছো।

সম্ভৱত আমাৰ প্ৰতিপালকে আমাক বাগানৰ পৰিৱৰ্তে ইয়াতকৈ উত্তম বস্তু প্ৰদান কৰিব। নিশ্চয় আমি আমাৰ প্ৰতিপালকৰ প্ৰতি আগ্ৰহী। তেওঁৰ পৰা ক্ষমাৰ আশাবাদী আৰু তেওঁৰ পৰাই কল্যাণ বিচাৰো।

খাদ্য বস্তু বা জীৱিকাৰ পৰা বঞ্চিত কৰাৰ যি শাস্তি আমি সিহঁতক দিছো তেনেকুৱা শাস্তি আমি প্ৰত্যেক সেই ব্যক্তিক দিওঁ যিয়ে আমাৰ আদেশৰ অৱজ্ঞা কৰে। আৰু আখিৰাতৰ শাস্তি ইয়াতকৈয়ো ডাঙৰ। যদি সিহঁতে তেওঁৰ কঠোৰতা আৰু নিৰন্তৰতাৰ বিষয়ে জানিলেহেঁতেন।

নিশ্চয় আল্লাহৰ পৰা, তেওঁৰ আদেশ সমূহ পালন কৰি আৰু তেওঁ নিষেধকৃত বস্তুবোৰৰ পৰা বিৰত থাকি, ভয়কাৰী সকলৰ বাবে সিহঁতৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত অনুগ্ৰহমূলক জান্নাত আছে। সিহঁতে তাত প্ৰত্যেক ধৰণৰ অনুগ্ৰহৰ পৰা উপকৃত হ’ব। সিহঁতৰ অনুগ্ৰহৰ ধাৰাবাহিকতা কেতিয়াও বিচ্ছিন্ন নহ’ব।

আমি মুছলমানসকলক পৰিণামৰ ক্ষেত্ৰত মুশ্বৰিক বিলাকৰ দৰে কৰিম নেকি যিদৰে মক্কাৰ মুশ্বৰিক বিলাকে ধাৰণা কৰিছে?

তোমালোকৰ ( হে মুশ্বৰিক সকল ) কি হৈছে? তোমালোকে এই অন্যায়পূৰ্ণ নিৰ্ণয় কেনেকৈ লোৱা?

তোমালোকৰ ওচৰত এনেকুৱা কোনো কিতাপ আছে নেকি যাৰ ভিতৰত তোমালোকে পঢ়া যে অনুগত্যকাৰী আৰু অবাধ্যকাৰী সমান?

আৰু তোমালোকৰ বাবে আখিৰাতত সেয়াই আছে যি তোমালোকে পছন্দ কৰা।

তোমালোকৰ বাবে আমাৰ ওপৰত কোনো অটল অঙ্গীকাৰ আছে নেকি? যাৰ দাবী এই যে তোমোলোকৰ বাবে সেয়াই আছে যিটো তোমালোকে নিজৰ বাবে নিৰ্ণয় কৰা?

হে ৰাছুল, এই কথা কোৱাসকলক সুধক, ইয়াৰ জিম্মাদাৰ কোন?

অথবা সিহঁতৰ বাবে আল্লাহৰ লগত বহুতো অংশীদাৰ আছে নেকি যিহঁতে পৰিণামৰ ক্ষেত্ৰত মুশ্বৰীক বিলাকক মুমিনসকলৰ সমান বুলি প্ৰতিষ্ঠিত কৰে? তেন্তে সিহঁতে সিহঁতৰ অংশীদাৰ বিলাকক উপস্থিত কৰা উচিত। যদি সিহঁতে এই দাবীত সত্যবাদী যে সিহঁতৰ অংশীদাৰ সকলে সিহঁতক পৰিণামৰ ক্ষেত্ৰত মুমিনসকলৰ সমান প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে।

ক্বিয়ামতৰ দিনা ভয়াৱহ পৰিস্থিতি হব আৰু আমাৰ প্ৰতিপালকে তেওঁৰ ভৰিৰ কলাফুলি উন্মুচিত কৰিব আৰু মানুহক ছাজদাহ কৰিবলৈ আহ্বান কৰা হ’ব। মুমিনসকলে ছাজদাহ কৰিব আৰু কাফিৰ তথা মুনাফিক বিলাকে ছাজদাহ কৰিবলৈ অক্ষম অৱস্থাত ৰৈ যাব।

সিহঁতৰ দৃষ্টি নত অৱস্থাত থাকিব। অপমান আৰু লজ্জাই সিহঁতক আৱৰি ধৰিব। সিহঁতক পৃথিৱীত আল্লাহক ছাজদাহ কৰিবলৈ কোৱা হৈছিল তেতিয়া সিহঁতে আজি সন্মুখীন হোৱা অসুবিধাৰ পৰা মুক্ত আছিল।

এতেকে হে ৰাছুল, আপুনি মোক আৰু তাক এৰি দিয়ক, যিয়ে আপোনাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হোৱা এই কোৰআনক অস্বীকাৰ কৰে। আমি সিহঁতক লাহে লাহে এনেদৰে শাস্তিৰ ফালে টানি আনিম সিহঁতে গমেই নাপাব যে সিহঁতক ঢিল দিয়া হৈছিল।

আৰু মই সিহঁতক কিছু সময়ৰ বাবে ঢিল দিওঁ। যাতে পাপ কৰ্মত আৰু অধিক লিপ্ত হয়। নিশ্চয় কাফিৰ আৰু অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে মোৰ কৌশল অতি শক্তিশালী। সেয়েহে সিহঁতে মোৰ গ্ৰেপ্তাৰীৰ বাহিৰত নহয় আৰু মোৰ শাস্তিৰ পৰা ৰেহাইয়ো পাব নোৱাৰে।

হে ৰাছুল, আপুনি সিহঁতক সত্যৰ ফালে আহ্বান কৰাৰ কাৰণে কোনো বিনিময় বিচাৰিছে নেকি যে, যাৰ ডাঙৰ বোজাৰ কাৰণে সিহঁতে ভাৰাক্ৰান্ত হৈ পৰিছে আৰু আপোনাৰ পৰা বিসংগতা অৱলম্বন কৰি আছে ? বৰঞ্চ সত্য ইয়াৰ বিপৰীতহে। আপুনি সিহঁতৰ পৰা কোনো বিনিময় নিবিচাৰে। গতিকে সিহঁতে আপোনাৰ আনুগত্য কিয় কৰা নাই?

অথবা সিহঁতৰ ওচৰত গায়েবৰ কোনো জ্ঞান আছে নেকি আৰু নিজৰ কামৰ প্ৰমাণবোৰ লিখি লয় যিটো আপোনাৰ সৈতে পৰ্যালোচনা কৰিব পাৰে।

হে ৰাছুল, আপুনি আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশমৰ্মে সিহঁতক ঢিল আৰু সুযোগ দিয়া সম্পৰ্কে ধৰ্য ধাৰণ কৰক। আৰু মাছৰ গৰাকী ইউনুছ আলাইহিছ ছালামৰ দৰে নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি ক্ৰোধান্বিত হৈ নাযাব। যেতিয়া তেখেতে সমূদ্ৰৰ অন্ধকাৰত আৰু মাছৰ পেটৰ অন্ধকাৰত চিন্তিত আৰু দুখৰ সময়ত তেখেতৰ প্ৰতিপালকক মাতিছিল।

যদি তেখেতৰ ওচৰত আল্লাহৰ অনুগ্ৰহ আহি নাপালেহেঁতেন তেন্তে মাছে তেখেতক কোনো খালী আৰু জনশূন্য স্থানত এৰি দিলেহেঁতেন আৰু তেখেত দূৰাৱস্থাতত পৰি থাকিলেহেঁতেন।

তাৰ পিছত তেখেতৰ প্ৰতিপালকে তেখেতক মনোনীত কৰিলে আৰু সত্কৰ্ম পৰায়ণসকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত কৰিলে।

কাফিৰসকল আৰু আল্লাহৰ ৰাছুলক অস্বীকাৰকাৰী সকলে যেতিয়া আপোনাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কুৰআন শুনে তেতিয়া সিহঁতে এনেকুৱা দৃষ্টিৰে আপোনাৰ ফালে চায় যেনিবা আপোনাক বাগৰাই দিব। আৰু সিহঁতে নিজৰ আকাংক্ষাৰ পিছত দৌৰি আৰু সত্যৰ পৰা মুখ ওভতাই কয়ঃ এই কোৰআন আনা ৰাছুল পাগলহে।

যিহেতু আপোনাৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআন জীন আৰু মানৱসকলৰ বাবে উপদেশ, শিক্ষা আৰু স্মৃতি।

আল্লাহ তাআলাই পুনৰুত্থানৰ সময়ৰ কথা উল্লেখ কৰিছে, যিটো সকলোৱে অতিক্ৰম কৰিব লাগিব।

আকৌ এই প্ৰশ্নৰ মাধ্যমেৰে পুনৰুত্থানৰ গুৰুত্ব বৃদ্ধি কৰিছে যে, সেই অৱশ্যম্ভাৱী ঘটনাটো কি?

আৰু কিহে আপোনাক জনাব যে সেই অৱশ্যাম্ভাৱী ঘটনাটো কি?

ছলেহ আলাইহিছ ছালামৰ সম্প্ৰদায় ছামুদ আৰু হুদ আলাইহিছ ছালামৰ সম্প্ৰদায় আদ জাতিয়ে ক্বিয়ামতক অস্বীকাৰ কৰিছিল, যি ক্বিয়ামতৰ ভয়-ভীতিয়ে মানুহক কপাই তুলিব।

সেয়ে ছামুদ সম্প্ৰদায়ক আল্লাহে অতি তীব্ৰ আৰু ভয়ানক শব্দৰ জৰিয়তে ধংস কৰি দিছে।

আৰু আদ সম্প্ৰদায়ক আল্লাহে ধ্বংস কৰিছে অতি ঠাণ্ডা প্ৰবল ধুমুহাৰ দ্বাৰা।

আল্লহে ইয়াক সাত ৰাতি আৰু আঠ দিনৰ বাবে প্ৰেৰিত কৰিছিল। যিয়ে সিহঁতক ধংস কৰিছিল। ফলত আপুনি দেখিবলৈ পালেহেঁতেন যে সিহঁত ধংসৰ পিছত মাটিৰ ওপৰত নিজ এলাকাত এনেকৈ পৰি আছে যেনিবা মাটিৰ ওপৰত জৰাজীৰ্ণ খেজুৰ গছৰ কাণ্ডহে।

সেয়েহে এই শাস্তিৰ পিছত সিহঁতৰ মাজৰ কাৰোবাক আপুনি দেখিবলৈ পাইছেনে?

ফিৰআউন, তাৰ পূৰ্বৱৰ্তীসকলে আৰু ওলোটাই দিয়া জনপদবাসী অৰ্থাৎ লুত আলাইহিছ ছালামৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকে শ্বিৰ্ক আৰু অবাধ্যতাত লিপ্ত হৈছিল।

আৰু সিহঁতৰ মাজৰ প্ৰত্যেকেই নিজ ৰাছুলৰ লগত অবাধ্য আচৰণ কৰিছিল আৰু তেওঁক অস্বীকাৰ কৰিছিল। ফলত আল্লহে সিহঁতক তাতকৈ অধিক কঠোৰভাৱে গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছিল, যাৰ দ্বাৰা সিহঁতক ধ্বংস কৰা হৈছে।

যেতিয়া পানী বিপদৰ সীমা চেৰাই গৈছিল তেতিয়া আমি তোমালোকৰ পূৰ্বপুৰুষ সকলক সেই নাৱত আৰোহণ কৰাইছিলো যিটো নূহ আলাইহিছ ছালামে আমাৰ আদেশমৰ্মে তৈয়াৰ কৰিছিল।

যাতে আমি নাও আৰু ইয়াৰ কাহিনীক এক শিক্ষাৰ সামগ্ৰী হিচাপে চিহ্নিত কৰি দিও যে, কাফিৰবিলাকৰ ধংস আৰু মুমিনসকলক মুক্তিৰ প্ৰমাণ হিচাপে দেখাব পৰা যায় আৰু ইয়াক এনেকুৱা কাণে যাতে মনত ৰাখিব পাৰে যিয়ে শুনা মাত্ৰকে মনত ৰাখে।

তাৰ পিছত যেতিয়া শিঙাত ফুঁ দিয়া কাৰ্যত নিযুক্ত ফিৰিস্তাই শিঙাত এটা ফুঁ মাৰিব। অৰ্থাৎ এইটো হব দ্বিতীয় ফুঁ।

আৰু পৃথিৱী তথা পাহাৰসমূহক উঠাই নিয়া হব আৰু মাত্ৰ এটা আঘাত কৰা হব, ফলত পৃথিৱী তথা তাৰ ওপৰত থকা পাহাৰসমূহ চূৰ্ণ- বিচূৰ্ণ হৈ যাব।

যিদিনাখন এইবোৰ হব সিদিনাই ক্বিয়ামত সংঘটিত হ’ব।

আৰু সিদিনাখন আকাশ বিদীৰ্ণ হব যাতে তাৰ ফাটেৰে ফিৰিস্তাসকল অৱতীৰ্ণ হব পাৰে। সিদিনাখন ই দূৰ্বল হৈ যাব, যদিও ই আছিল অতি মজবুত।

সিদিনাখন ফিৰিস্তাসকলে আকাশৰ বিভিন্ন প্ৰান্তত আৰু চোকে কোণে থাকিব। আৰু সেই ভীষণ দিনত আঠজন নিকটৱৰ্তী ফিৰিস্তাই তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ আৰছক বহন কৰি থাকিব।

সিদিনাখন তোমালোকক (হে মানৱ) আল্লাহৰ সন্মুখত উপস্থিত কৰা হ’ব। তোমালোকৰ কোনো কথাই আল্লাহৰ পৰা গোপন হৈ নাথাকিব। বৰং আল্লাহে তোমালোকৰ সকলো কথাই জানে।

তাৰ পিছত সেই ব্যক্তি, যাক তাৰ কৰ্মপত্ৰ তাৰ সোঁ হাতত দিয়া হব তেওঁ আনন্দ আৰু সন্তুষ্ট হৈ কবঃ লোৱা, মোৰ কৰ্মপত্ৰ পঢ়ি চোৱা।

মই পৃথিৱীত জানিছিলো আৰু বিশ্বাস কৰিছিলো যে মোক পুনৰ জীৱিত কৰা হ’ব আৰু নিজৰ কৰ্মৰ প্ৰতিফল বা পৰিণাম পাব লাগিব।

এতেকে তেওঁ উত্ফুল্লিত আৰু আনন্দময় জীৱনত থাকিব। কিয়নো তেওঁ প্ৰত্যেক ফালে চিৰস্থায়ী অনুগ্ৰহ দেখিবলৈ পাব।

এনেকুৱা জান্নাতত থাকিব যিটো মৰ্যদা আৰু স্থানৰ ক্ষেত্ৰতো সুউচ্চ আৰু সন্মানিত।

তাৰ ফল-মূলবোৰ ভক্ষণকাৰীৰ অতি ওচৰত থাকিব।

সিহঁতক সন্মান স্বৰূপ কোৱা হ’বঃ এইবোৰ খোৱা আৰু পান কৰা। যাৰ ভিতৰত কোনো কষ্ট নাই। সেই সত্কৰ্মৰ বিনিময়ত যিবোৰ তোমালোকে বিগত দিনত কৰি আহিছা।

আৰু সেই ব্যক্তি যাক তাৰ কৰ্মপত্ৰ বাওঁ হাতত দিয়া হব তেওঁ অতি লজ্জিত হৈ কবঃ হায়. যদি মোক মোৰ আমলনামা দিয়া নহলহেঁতেন! কিয়নো তাৰ ভিতৰত ইমান পাপ কৰ্ম আছে যিবোৰ মোক শাস্তিৰ অধিকাৰী প্ৰমাণিত কৰে।

আৰু হায়! যদি মই নাজানিলোহেঁতেন যে মোৰ হিচাপ কি হ’ব?

হায়! সেই মৃত্যু যিটো এবাৰ মোলৈ আহিছিল সেইটোৱে যদি এনেকুৱা হলেহেঁতেন যে তাৰ পিছত কেতিয়াও উত্থাপন কৰা নহলেহেঁতেন।

মোৰ ধন- সম্পদে আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে।

মোৰ প্ৰমাণ তথা সেই শক্তি আৰু সন্মান, মোৰ পৰা বিলুপ্ত হৈ গল যাৰ প্ৰতি মই নিৰ্ভৰ কৰিছিলো।

আৰু কোৱা হ’বঃ (হে ফিৰিস্থাসকল) তাক ধৰা, তাৰ হাত ডিঙিৰ সৈতে বান্ধি দিয়া।

তাৰ পিছত তাক জাহান্নামত নিক্ষেপ কৰা, যাতে ইয়াৰ উত্তাপ ভোগ কৰিব পাৰে।

তাৰ পিছত তাক এনেকুৱা শিকলিৰে বান্ধি থোৱা, যাৰ দৈৰ্ঘ সত্তৰ হাত।

নিশ্চিয় সি মহান আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনা নাছিল।

মিছকিনসকলক খাদ্য খোওৱাবলৈ অন্য মানুহক উত্সাহিত কৰা নাছিল।

এতেকে ক্বিয়ামতৰ দিনা তেওঁৰ কোনো নিকটৱৰ্তী নাথাকিব, যিয়ে তাক শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰিব।

আৰু তাৰ খাদ্যৰ বাবে জাহান্নামীসকলৰ শৰীৰৰ পৰা ওলোৱা পুঁজৰ বাহিৰে আন কোনো খাদ্য নাথাকিব।

এইটো হৈছে পাপী আৰু অপৰাধীবিলাকৰ খাদ্য।

আল্লাহ তাআলাই সেইবোৰ বস্তুৰ শপত কৰিছে যিবোৰ তোমালোকে দেখি আছা।

আৰু সেই বস্তুৰ শপত কৰিছে যিবোৰ তোমালোকে দেখা নোপোৱা।

নিশ্চয় কোৰআন আল্লাহৰ বাণী। যিটো মানুহৰ আগত তেওঁৰ সন্মানিত ৰাছুলে পঢ়ি শুনাইছে।

আৰু এয়া কোনো কবিৰ কথা নহয়। কিয়নো এয়া কোনো কবিতাৰ ৰূপত নহয়। তোমালোকে খুবেই কম ঈমান পোষণ কৰা।

আৰু এয়া কোনো গণকৰ কথাও নহয়। কিয়নো গণকৰ কথা এই কোনআনৰ পৰা পৰিপূৰ্ণ ভিন্ন। তোমালোকে খুবেই কম উপদেশ গ্ৰহণ কৰা।

বৰং এয়া সকলো সৃষ্টিৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ কৰা গ্ৰন্থ।

যদি মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে আমাৰ নামত কোনো মনেসজা কথা কলেহঁতেন যিটো মই কোৱা নাই।

তেন্তে আমি তাৰ পৰা প্ৰতিশোধ ললোহেঁতেন। আৰু তেখেতৰ সোঁ হাত নিজ শক্তি আৰু সামৰ্থৰ সৈতে ধৰিলোহেঁতেন।

তাৰ পিছত তেখেতৰ হৃদপিণ্ডৰ শিৰা কাটি দিলোহঁতেন। যিটো তেখেতৰ অন্তৰৰ লগত সংযোগ।

এতেকে তোমালোকৰ মাজত কোনো ৰক্ষাকাৰী নাই, যিয়ে তেওঁক আমাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব। গতিকে তোমালোকৰ কাৰণে তেখেতে মোৰ প্ৰতি কোনো মনেসজা কথা ৰচনা কৰিব সেয়া অসম্ভৱ।

নিশ্চয় এই কোৰআন সেই সকলৰ বাবে শিক্ষা আৰু উপদেশ, যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰি তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁক ভয় কৰে।

আৰু আমি নিশ্চয় জানো যে. তোমালোকৰ মাজৰ কিছুমানে এই কোৰআন অস্বীকাৰ কৰে।

নিশ্চিতৰূপে কোৰআন অস্বীকাৰ কৰাটো ক্বিয়ামতৰ দিনা ডাঙৰ অনুশোচনাৰ কাৰণ হ’ব।

আৰু কোৰআন পৰিপূৰ্ণ সুনিশ্চিত সত্য। যিটো আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ গ্ৰন্থ হোৱাত কোনো সন্দেহ আৰু সংশয় নাই।

এতেকে হে ৰাছুল, আপুনি আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰি সেইবোৰ বিষয় নাকচ কৰক যিবোৰ তেওঁৰ সন্মানৰ পৰিপন্থী। আৰু আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ নামত তছবীহ পাঠ কৰক।

মুশ্বৰিক বিলাকৰ মাজৰ এজন ব্যক্তিয়ে স্বয়ং নিজৰ বাবে আৰু নিজ জাতিৰ বিৰুদ্ধে উপহাস স্বৰূপে শাস্তি বিচাৰিছিল। অথচ সেই শাস্তি ক্বিয়ামতৰ দিনা আহিবই।

আল্লাহক অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে। এই শাস্তি কোনেও দূৰ কৰিব নোৱাৰে।

আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা, যিয়ে উচ্চতা, পদ মৰ্যদা, উত্কৃষ্টতাৰে বিশেষিত আৰু অনুগ্ৰহৰ গৰাকী।

যাৰ ফালে ফিৰিস্তা আৰু জিব্ৰীল আলাইহিছ ছালামে সেই স্তৰ সমূহৰ মাধ্যমেৰে ক্বিয়ামতৰ দিনা উঠিব। যিটো বহুত দীঘল দিন হ’ব, যাৰ পৰিমাণ পঞ্চাছ হাজাৰ বছৰ হ’ব।

হে ৰাছুল, আপুনি ধৈৰ্য ধাৰণ কৰক। হতাশ নহব আৰু মুখেৰে অভিযোগমূলক কোনো শব্দ নুলিয়াব।

সিহঁতে এই শাস্তিক বহুত দূৰত তথা অসম্ভৱ বুলি ভাবে।

আৰু আমি ইয়াক নিচেই ওচৰত তথা নিশ্চিতৰূপে চাই আছো।

যিদিনা আকাশ গলিত তাম, সোণ আদিৰ দৰে হ’ব।

আৰু পাহাৰবোৰ শূন্যত উৰি থকা কপাহৰ দৰে পাতল হ’ব।

আৰু কোনো নিকটৱৰ্তী বন্ধুৱে নিকটৱৰ্তী বন্ধুৰ খবৰ নলব। কিয়নো প্ৰত্যেক ব্যক্তি নিজৰ বাবে ব্যস্ত থাকিব।

প্ৰত্যেকে নিজৰ ওচৰ সম্বন্ধ আৰু বন্ধুক দেখিব আৰু কোনেও কাৰো পৰা গোপন নাথাকিব। ইয়াৰোপৰি পৰিস্থিতি ইমান ভয়াৱহ হ’ব যে, কোনেও কাকো সোধ-পোচ কৰাৰ সময় নাপাব। তথা যিয়ে জাহান্নামৰ অধিকাৰী হ’ব, সি নিজৰ পৰিৱৰ্তে নিজ সন্তানক শাস্তিৰ বাবে দিব বিচাৰিব।

আৰু তাৰ স্ত্ৰী তথা ভাতৃক শাস্তিৰ বিনিময়ত দিব বিচাৰিব।

আৰু তাৰ নিকটৱৰ্তী আত্মীয় স্বজনক শাস্তিৰ পৰিবৰ্তে দিব বিচাৰিব। যিয়ে কঠিন পৰিস্থিতিত তাৰ লগত থিয় দিছিল।

আৰু পৃথিৱীত থকা মানুহ, জিন আদিক শাস্তিৰ বিনিময়ত দিব বিচাৰিব যাতে ইয়াৰ বিনিময়ত সি শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পায় আৰু জাহান্নামৰ শাস্তিৰ পৰা মু্ক্তি প্ৰদান কৰে।

ঘটনা তেনে নহয় যিদৰে এই অপৰাধীবিলাকে কামনা কৰে। এইটো জাহান্নামৰ লেলিহান জুই।

যাৰ তাপে মূৰৰ ছাল খহাই পেলাব।

জাহান্নামে তাক মাতিব যিয়ে সত্যৰ প্ৰতি পৃষ্ঠ প্ৰদৰ্শন কৰিছিল আৰু মুখ ঘূৰাই আঁতৰি গৈছিল। সত্যক মানি লোৱা নাছিল আৰু তাৰ প্ৰতি আমলো কৰা নাছিল।

আৰু ধন সঞ্চয় কৰিছিল আৰু তাৰ পৰা আল্লাহৰ পথত ব্যয় কৰাত কৃপণালি কৰিছিল।

নিশ্চয় মানুহক অতি লোভী হিচাপে সৃষ্টি কৰা হৈছে।

যেতিয়া বেমাৰ বা দৰিদ্ৰতা আদিৰ ৰূপত কোনো দুখ পায়, তেতিয়া অধৈৰ্যশীল হৈ পৰে।

আৰু যেতিয়া স্বচল আৰু ধনী ৰূপে কোনো আনন্দময় বস্তু পায়, তেতিয়া আল্লাহৰ পথত খৰচ কৰিবলৈ কৃপণালী কৰে।

কিন্তু ছালাত আদায়কাৰী সকলৰ বাহিৰে। এতেকে তেওঁলোক এই কু আচৰণৰ পৰা সুৰক্ষিত।

যিসকলে নিয়মিত ছালাত আদায় কৰে। কেতিয়াও তাৰ প্ৰতি অৱহেলা নকৰে। তেওঁলোকে সদায় সেয়া নিৰ্ধাৰিত সময়তে আদায় কৰে।

আৰু যিসকলৰ ধন- সম্পদত অনিবাৰ্য আৰু নিশ্চিত ভাগ আছে।

যিটো তেওঁ মগনীয়াক দি দিয়ে আৰু তাকো দিয়ে যিয়ে কোনো কাৰণ বশতঃ ধনৰ পৰ বঞ্চিত বা নিৰ্ধন হৈছে।

আৰু যিয়ে ক্বিয়ামতৰ দিনক সত্য বুলি মানে। যিদিনাখন প্ৰত্যেক ব্যক্তিক আল্লাহে সেই পৰিণাম দিব যাৰ তেওঁ অধীকাৰী বা হক্বদাৰ।

আৰু যিয়ে নিজ প্ৰতিপালকৰ শাস্তিক ভয় কৰে। লগতে তেওঁ সত্কৰ্মও কৰে।

নিশ্চয় তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালকৰ শাস্তি ভয়াৱহ। কোনো জ্ঞানী ব্যক্তি তেওঁৰ শাস্তিৰ পৰা নিশ্চিন্তিত হব নোৱাৰে।

আৰু যিসকলে নিজৰ যৌনাঙ্গসমূহৰ হিফাজত কৰে। সেয়া উলঙ্গ কৰাৰ পৰা বিৰত থাকে আৰু নিৰ্লজ্জতাৰ কৰ্মবোৰৰ পৰা বিৰত থাকে।

কিন্তু সিহঁতৰ পত্নী আৰু অধিকাৰভুক্ত দাসীৰ বাহিৰে। কিয়নো সিহঁতৰ সৈতে মিলনৰ মাধ্যমত উপকৃত হোৱা কোনো নিন্দনীয় বিষয় নহয়।

এতেকে যিসকলে নিজ স্ত্ৰী আৰু অধিকাৰভুক্ত দাসীৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ সৈতে মনোকামনা পূৰণ কৰিব বিচাৰে বা লাভান্বিত হব বিচাৰে, তেন্তে সিহঁতেই আল্লাহৰ সীমালঙ্ঘনকাৰী।

আৰু যিসকলে ধন- সম্পদ, গোপন কথা, প্ৰতিশ্ৰুতি আদি আমানত ৰক্ষা কৰে। লগতে মানুহৰ লগত কৰা প্ৰতিশ্ৰুতি ৰক্ষা কৰে। আমানতৰ খিয়ানত বা বিৰুদ্ধাচৰণ নকৰে আৰু প্ৰতিশ্ৰুতিও ভংগ নকৰে।

আৰু যিসকলে সঠিকৰূপে নিজৰ সাক্ষ্যদানত অটল থাকে। যাৰ সাক্ষ্যদানত কোনো আত্মীয়-স্বজন তথা শত্ৰুৰ প্ৰভাৱ নপৰে।

আৰু যিসকলে নিজৰ ছালাতৰ হিফাজত কৰে, আৰু সময় মতে আদায় কৰে। পৱিত্ৰতাৰ প্ৰতি পৰিপূৰ্ণ মনোযোগ দিয়ে। ধৈৰ্য আৰু শান্তিপূৰ্ণভাৱে আদায় কৰে। কোনো বস্তুৱেই তেওঁলোকক ছালাতৰ প্ৰতি অৱহেলা, ব্যস্ততা বা অমনোযোগী কৰিব নোৱাৰে।

এইবোৰ বৈশিষ্ট্যৰ অধিকাৰী ব্যক্তিসকলক জান্নাতত সন্মানিত হৈ থাকিব। কিয়নো তেওঁলোকে চিৰস্থায়ী অনুগ্ৰহসমূহ প্ৰাপ্ত হব। আৰু আল্লাহৰ চেহেৰা বা মুখ মণ্ডল চাবলৈ সৌভাগ্য প্ৰাপ্ত হ’ব।

হে ৰাছুল, আপোনাৰ সম্প্ৰদায়ৰ এই মুশ্বৰিক বিলাকক কিহে টানি আনিছে যে, সিহঁতে আপোনাৰ ফালে দৌৰি আহি আছে, আপোনাক অস্বীকাৰ কৰিবলৈ?

সিহঁতে সোঁ ফালৰ পৰা আৰু বাওঁ ফালৰ পৰা দলে দলে আহি আপোনাক আৱৰি ধৰিছে।

সিহঁতৰ প্ৰত্যেকেই এই আশা কৰে নেকি যে, আল্লাহ তাআলাই সিহঁতক কুফুৰীৰ প্ৰতি অটুট থকাৰ পাছতো অনুগ্ৰহমূলক জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব আৰু সিহঁতে তাৰ ভিতৰত চিৰস্থায়ী অনুগ্ৰহসমূহৰ দ্বাৰা লাভান্বিত হ’ব?

বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে সিহঁতে ভাবিছে। আমি সিহঁতক যিটোৰে সৃষ্টি কৰিছো সেইটো সিহঁতে জানে। কিয়নো আমি সিহঁতক তুচ্ছ পানীৰে সৃষ্টি কৰিছো। গতিকে সিহঁত অতি দূৰ্বল। নিজৰ লাভ- ক্ষতিৰো গৰাকী নহয়। গতিকে সিহঁতে গৌৰৱ কেনেকৈ কৰে?

আল্লাহে স্বয়ং নিজৰেই শপত খাইছে, সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰৰ উদয়স্থলসমূহ আৰু অস্তাচলসমূহৰ তেৱেঁই প্ৰতিপালক, আৰু গোটেই তাৰকাৰাজিৰ প্ৰতিপালক। (এইবোৰৰ শপত খাই তেওঁ কৈছে) নিশ্চয় আমি সক্ষম।

কথা হল, সিহঁতক ধংস কৰি সিহঁতৰ পৰিৱৰ্তে এনেকুৱা মানুহক আনিব যিসকলে আল্লাহৰ আনুগত্য কৰিব। আৰু যেতিয়া ইচ্ছা কৰিম ধংস কৰি দিম আৰু ইহঁতৰ পৰিৱৰ্তে অন্য লোকক আনিম। এই বিষয়ে আমি অক্ষম নহয়।

গতিকে হে ৰাছুল, আপুনি সিহঁতক এৰি দিয়ক, সিহঁতে ক্বিয়ামতলৈকে অসত্য আৰু পথভ্ৰষ্টতাত লিপ্ত হৈ থাকক আৰু সাংসাৰিক জীৱনত খেলি থাকক। যাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সিহঁতক কোৰআনত দিয়া হৈছিল।

যিদিনাখন সিহঁতে কবৰৰ পৰা এনেদৰে তীব্ৰ গতিত দৌৰি ওলাব যেন পৰস্পৰে দৌৰ প্ৰতিযোগীতা কৰি আছে।

সিহঁতৰ দৃষ্টিসমূহ অৱনত অৱস্থাত থাকিব। লজ্জাই সিহঁতক আৱৰি ধৰিব। এইটো সেই দিন যাৰ কথা সিহঁতক পৃথিৱীত দিয়া হৈছিল আৰু সিহঁতে তাৰ প্ৰতি অলপো ধ্যান দিয়া নাছিল।

আমি নূহ আলাইহিছ ছালামক তেওঁৰ সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰতি প্ৰেৰণ কৰিছিলো যাতে তেওঁ মানুহক আল্লাহৰ ফালে আহ্বান কৰে। শ্বিৰ্কৰ ফলত যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি অহাৰ পূৰ্বেই তেওঁ যেন সিহঁতক সতৰ্ক কৰি দিয়ে।

নূহ আলাইহিছ ছালামে নিজৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকক কৈছিলঃ হে মোৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল! মই তোমালোকক স্পষ্টভাৱে সেই শাস্তিৰ পৰা সতৰ্ককাৰী, যদি তোমালোকে তাওবা নকৰা তেন্তে সেই শাস্তি তোমালোকৰ অপেক্ষাত আছে।

আৰু এই কাৰণেই মই তোমালোকক কৈ আছো, একমাত্ৰ আল্লাহৰ ইবাদত কৰা আৰু তেওঁৰ লগত কাকো অংশীদাৰ নকৰিবা। এতেকে তোমালোকে তেওঁৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি কেৱল তেওঁকেই ভয় কৰা। আৰু মই তোমালোকক যি আদেশ কৰো সেয়া পালন কৰা।

যদি তোমালোকে এয়া কৰা তেন্তে আল্লাহে তোমালোকৰ সেই পাপসমূহ ক্ষমা কৰি দিব যিবোৰ বান্দাৰ অধিকাৰৰ লগত সম্বন্ধিত নহয়। আৰু আপোনাৰ সম্প্ৰদায়ৰ জীৱন এক নিৰ্দিষ্ট সময় লৈকে বৃদ্ধি কৰি দিব যিটো সময় আল্লাহে জানে। যেতিয়ালৈকে তোমালোকে ইয়াৰ প্ৰতি প্ৰতিষ্ঠিত থাকিবা তেতিয়ালৈকে পৃথিৱীত বসবাস কৰিব পাৰিবা। নিশ্চয় মৃত্যু যেতিয়া আহে তেতিয়া নিৰ্দিষ্টি সময়ৰ পৰা অলপো পলম নহয়। যদি তোমালোকে জানিলাহেঁতেন তেন্তে অনতিপলমে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিলাহেঁতন আৰু তোমালোকৰ এই শ্বিৰ্ক আৰু পথভ্ৰষ্টতাৰ পৰা তাওবা কৰিলাহেঁতেন।

নূহ আলাইহিছ ছালামে কলেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! মই মোৰ সম্প্ৰদায়ক তোমাৰ ইবাদত আৰু একত্ববাদৰ প্ৰতি ধাৰাবাহিক ভাৱে দিনে- ৰাতি আহ্বান কৰিছো।

কিন্তু মোৰ আহ্বানৰ পৰিণামত, সিহঁতৰ পলায়ন আৰু মোৰ সংবাদৰ পৰা আতঁৰি যোৱাটোহে বৃদ্ধি পাইছে।

আৰু মই যেতিয়াই সিহঁতক সেই বিষয়ৰ ফালে আহ্বান কৰিছো যাৰ ভিতৰত সিহঁতৰ পাপ ক্ষমা হোৱাৰ উপায় আছে যেনে, কেৱল এক আল্লাহৰ ইবাদত তথা তোমাৰ আৰু তোমাৰ ৰাছুলৰ আনূগত্য। তেতিয়া সিহঁতে মোৰ কথা নুশুনিবলৈ কাণৰ ভিতৰত আঙুলিৰে সোপা মাৰিছিল। আৰু মোক নেদেখিবলৈ সিহঁতে কাপোৰেৰে মুখখন ঢাকি লৈছিল। আৰু শ্বিৰ্কৰ প্ৰতি অটুট আছিল। আৰু মোৰ কথা স্বীকাৰ নকৰিবলৈ আৰু তাৰ আগত নত নহবলৈ অহংকাৰ আৰু অভিমান কৰিছিল।

তাৰ পিছত মই সিহঁতক (হে মোৰ প্ৰতিপালক) প্ৰকাশ্যভাৱে আহ্বান কৰিছো।

আৰু মই উচ্চ স্বৰে আহ্বান কৰিছো আৰু গোপনভাৱেও আহ্বান কৰিছো। মই সিহঁতক মাতিবলৈ বেলেগ বেলেগ কৌশল অৱলম্বন কৰিছো।

গতিকে মই সিহঁতক কলোঃ হে মোৰ সম্প্ৰদায়! নিজৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত তাওবা কৰা আৰু ক্ষমা বিচৰা। নিশ্চয় তেওঁ তেওঁৰ তাওবাকাৰী বান্দাসকলৰ পাপসমূহ ক্ষমা কৰি দিয়ে।

যদি তোমালোকে এনেকুৱা কৰা তেন্তে প্ৰয়োজন অনুসৰি আল্লাহে তোমোলোকৰ প্ৰতি বৰষুণ বৰ্ষাব আৰু তোমালোকক কেতিয়াও দুৰ্ভিক্ষ নিদিব।

আৰু তোমালোকক অধিক মাত্ৰাত ধন- সম্পদ আৰু সন্তান প্ৰদান কৰিব। আৰু ফল খাবলৈ বাগান প্ৰদান কৰিব আৰু তোমালোকৰ বাবে নিজৰা প্ৰবাহিত কৰিব যাৰ পানী তোমালোকে নিজে পান কৰিব পাৰিবা আৰু তোমালোকৰ জীৱ- জন্তুয়েও পান কৰিব পাৰিব। তাৰ জৰিয়তে তোমালোকৰ খেতিত সিচিঁবলৈ পাবা।

হে মোৰ সম্প্ৰদায়ৰ লোকসকল! তোমালোকৰ কি হৈছে যে, তোমালোকে আল্লাহৰ মহিমাক কিয় ভয় নকৰা আৰু বিনা সংকুচে তেওঁৰ অৱজ্ঞা কৰি আছা?

যিহেতু তেওঁ তোমালোকক বিভিন্ন স্তৰৰ মাধ্যমত সৃষ্টি কৰিছে। পানীৰ টোপালৰ পৰা ৰক্তপিণ্ড, তাৰ পিছত মাংসপিণ্ড।

তোমালোকে দেখা নাই নে যে, আল্লাহ তাআলাই স্তৰে স্তৰে কেনেকৈ সাতখন আকাশ সৃষ্টি কৰিছে।

আৰু ইয়াৰ ভিতৰত চন্দ্ৰক ৰাখিছে নিম্ন আকাশত পৃথিৱীবাসীসকলৰ বাবে পোহৰ হিচাপে, আৰু সূৰ্যক সৃষ্টি কৰিছে প্ৰদীপ হিচাপে।

আৰু আল্লাহ তাআলাই তোমালোকক মাটিৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে, কিয়নো তোমালোকৰ আদি পিতা আদম আলাইহিছ ছালামক মাটিৰে সৃষ্টি কৰিছে। এতেকে তোমালোকেও মাটিৰ পৰা গজোৱা উদ্ভিদ বা গছ- গছনিৰ পৰাই ভোজন কৰা।

আকৌ তোমালোকক মৃ্ত্যুৰ পিছত মাটিৰ ভিতৰতেই ওভতাই নিয়া হব। তাৰ পিছত তোমালোকক তাৰ পৰা পুনৰুত্থানৰ বাবে উঠোৱা হ’ব।

তাৰ পিছত আল্লাহ তাআলাই পৃথিৱীখনক তোমালোকৰ বাবে বিচনাৰ দৰে বিস্তৃত কৰিছে থকা- মিলাৰ বাবে উপযোগী বনাইছে।

যাতে তাৰ বিভিন্ন প্ৰশস্ত পথেৰে বৈধ জীৱিকাৰ বাবে চলাচল কৰিব পাৰা।

নূহ আলাইহিছ ছালামে কলেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! মোৰ সম্প্ৰদায়ে মোক অমান্য কৰিছে লগতে তোমাৰ তাওহীদ আৰু তোমাৰ ইবাদত কৰাৰ আদেশকো অমান্য কৰিছে আৰু সিহঁতৰ নিম্ন স্তৰৰ লোকসকলে নিজৰ নেতাসকলৰ কথা মানিছে। যিসকলক তুমি ধন-সম্পদ, সন্তান-সন্ততি প্ৰদান কৰিছা। অথচ তোমাৰ এই উপকাৰে সিহঁতৰ পথভ্ৰষ্টতাক বৃদ্ধি কৰাৰ কাম কৰিছে।

আৰু সিহঁতৰ নেতা বিলাকে সাধাৰণ ব্যক্তিসকলক নূহ আলাইহিছ ছামামৰ বিৰুদ্ধে উচটনি দি চক্ৰান্ত ৰচিছিল।

আৰু সিহঁতে সিহঁতৰ অনুসাৰী বিলাকক কলেঃ তোমালোকে নিজ উপাস্যবোৰৰ উপাসনা নেৰিবা। আৰু তোমালোকৰ মূৰ্তিসমূহ যেনে- অদ্দ, ছুৱাআ, ইয়াগুছ, ইয়াউক্ব আৰু নাছৰৰ উপাসনা কেতিয়াও নেৰিবা।

আৰু সিহঁতে এই মূৰ্তিবোৰৰ মাধ্যমত বহুত লোকক পথভ্ৰষ্ট কৰিছে। এতেকে হে মোৰ প্ৰতিপালক ! এই অত্যাচাৰীসকলৰ পথভ্ৰষ্টতা আৰু বৃদ্ধি কৰি দিয়া, যিসকলে কুফুৰী আৰু পাপৰ মাধ্যমত নিজৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিছে।

সিহঁতে যিবোৰ পাপ কৰিছিল তাৰ কাৰণে সিহঁতক পৃথিৱীত ধুমুহাৰ জৰিয়তে ডুবাই দিয়া হৈছে। আৰু মৃত্যুৰ পিছতেই সিহঁতক অগ্নিত নিক্ষেপ কৰা হৈছে। এতেকে তাৰ পিছত সিহঁতে আল্লাহৰ বাহিৰে কাকো সহায়ক হিচাপে পোৱা নাছিল, যিয়ে সিহঁতক ডুবাৰ পৰা আৰু জাহান্নামৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব।

যেতিয়া আল্লাহে নূহ আলাইহিছ ছালামক জনাই দিলে যে, তেখেতৰ সম্প্ৰদায়ৰ যিসকলে ঈমান আনিছে, সিহঁতৰ বাহিৰে আন কোনেও ঈমান পোষণ নকৰিব। তেতিয়া তেখেতে কলেঃ হে মোৰ প্ৰতিপালক! পৃথিৱীৰ ওপৰত চলা- ফুৰা কৰা কোনো কাফিৰকে এৰি নিদিবা।

নিশ্চয় তুমি, হে মোৰ প্ৰতিপালক! যদি সিহঁতক অৱশিষ্ট ৰাখা তেন্তে সিহঁতে তোমাৰ বান্দাসকলক পথভ্ৰষ্ট কৰিব আৰু সিহঁতে কেৱল দুস্কৃতিকাৰী সকলকহে জন্ম দিব। যিসকলে তোমাৰ কথাৰ অৱমাননা কৰিব। আৰু কঠোৰ কাফিৰসকলক জন্ম দিব যিসকলে তোমাৰ অনুগ্ৰহবোৰৰ অকৃতজ্ঞতা কৰিব।

হে মোৰ প্ৰতিপালক, মোৰ পাপসমূহ ক্ষমা কৰি দিয়া আৰু মোৰ পিতৃ- মাতৃক ক্ষমা কৰি দিয়া। আৰু যিয়ে মুমিন হৈ মোৰ ঘৰত প্ৰৱেশ কৰিব সেই ব্যক্তিকো ক্ষমা কৰি দিয়া। আৰু মুমিন পৰুষ- মহিলাকো ক্ষমা কৰি দিয়া। আনহাতে সেইসকল লোকৰ ধ্বংস ও ক্ষতি আৰু বৃদ্ধি কৰি দিয়া যিসকলে কুফুৰী আৰু পাপৰ জৰিয়তে নিজৰ ওপৰত অত্যাচাৰ কৰিছে।

হে নবী, আপুনি আপোনাৰ উম্মতক কৈ দিয়কঃ মোৰ প্ৰতি অহী অৱতীৰ্ণ হৈছে যে, জিনসকলৰ এটা দলে নাখলা নামক ঠাইত মোৰ পৰা কোৰআন শুনিছে। ফলত সিহঁতে নিজৰ জাতিৰ ফালে ওভতি গৈ কৈছেঃ আমি এক এনেকুৱা পঠিত বাণী শুনিছো যিটো অতি বিস্ময়কৰ আৰু সুবোধগম্য।

এই বাণী, যিটো আমি শুনিছো সেইটো আস্থা, কথন আৰু কৰ্মৰ ক্ষেত্ৰত সঠিক আৰু যথোচিত বুলি প্ৰমাণিত। গতিকে আমি ইয়াৰ প্ৰতি ঈমান আনিছো। আৰু আমি কাকো আমাৰ প্ৰতিপালকৰ সৈতে অংশীদাৰ স্থাপন নকৰিম।

আৰু আমি এই কথাৰ প্ৰতিও ঈমান আনিছো যে, আমাৰ প্ৰতিপালকৰ (তেওঁৰ মহিমা আৰু প্ৰতাপ অতি মহান) কোনো স্ত্ৰী, সন্তান আদি একো নাই। যিদৰে মুশ্বৰিক সকলে ইয়াৰ বিপৰীত আস্থা পোষণ কৰে।

আৰু ইবলিছ চয়তানে আল্লাহ সম্পৰ্কে বহুত অবাস্তৱ তথা অসত্য কথা কৈছিল। অৰ্থাৎ তেওঁৰ সৈতে স্ত্ৰী আৰু সন্তানৰ সম্বন্ধ সংযোগ কৰিছিল।

আৰু আমি ভাবিছিলো যে, মুশ্বৰিক জিন আৰু মানুহে যিহেতু কৈছিল যে, আল্লাহৰ স্ত্ৰী আৰু সন্তান আছে, সেয়া কোনো অসত্য কথা নহয়। এই কাৰণেই আমি সিহঁতৰ পথৰ অনুকৰণ কৰি সিহঁতৰ কথা সত্য বুলি ভাবিছিলো।

আৰু অজ্ঞতা যুগত কিছুমান লোকে যেতিয়া কোনো ভয়াৱহ ঠাইত অৱতৰণ কৰিছিল তেতিয়া সিহঁতে কিছুমান জিনৰ আশ্ৰয় বিচাৰি কৈছিলঃ মই এই ঠাইৰ নেতা জিনৰ আশ্ৰয় বিচাৰো। এই জাতিৰ অজ্ঞ জিনৰ পৰা। এইদৰে সেই লোকসকলে জিনৰ সাহস বৃদ্ধি কৰি দিছিল।

হে জিন, যিদৰে তোমালোকে ভাবিছিলা তেনেদৰে মানৱ সকলেও ভাবিছিল যে আল্লাহে কাৰো মৃ্ত্যুৰ পিছত হিচাপ- নিকাচ আৰু পৰিণামৰ বাবে কেতিয়াও জীৱিত নকৰিব।

আৰু আমি আকাশৰ খবৰ লবলৈ প্ৰয়াস কৰিছিলো। কিন্তু আমি আকাশত ফিৰিস্তা সকলৰ মজবুত প্ৰহৰী নিৰ্ধাৰিত কৰা পালো। যিসকলে এই কাৰণে পহৰা দি আছে যে, যাতে কোনেও চুৰকৈ গোপনভাৱে কোনো কথা শ্ৰৱণ কৰিব নাপায়। যিটো আমি কৰি আছিলো। আৰু আকাশক উল্কাপিণ্ডৰে ভৰাই ৰাখিছে। সেইবোৰৰ দ্বাৰা আকাশৰ ওচৰলৈ যোৱা সকলৰ প্ৰতি নিক্ষেপ কৰা হয়।

আৰু আমি আগতে আকাশত স্থান বাচনি কৰি লৈছিলো আৰু তাত ফিৰিস্তাসকলৰ মাজত আদান- প্ৰদান হোৱা খবৰসমূহ শুনিছিলো আৰু পৃথিৱীত থকা জ্যোতিষিক কৈ দিছিলো। কিন্তু এতিয়া পৰিস্থিতি পৰিৱৰ্তন হৈছে। এতিয়া যিয়ে শুনিবলৈ প্ৰয়াস কৰিব সি এনেকুৱা লেলিহান জুইৰ সন্মুখীন হব লাগিব যিটো তাৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰি ৰখা হৈছে। সি যেতিয়াই তাৰ ওচৰলৈ যাব। সেই লেলেহান জুই তাৰ প্ৰতি নিক্ষেপ কৰা হ'ব, ফলত সি ভস্মিভূত হ'ব।

আৰু আমি নাজানো এই কঠোৰ প্ৰহৰী দিয়াৰ কাৰণ কি। ইয়াৰ দ্বাৰা পৃথিৱীবাসী সকলৰ অমঙ্গল বিচৰা হৈছে নেকি, নে আল্লাহে সিহঁতৰ বাবে মঙ্গল বিচাৰিছে? কিয়নো আকাশৰ খবৰৰ সম্পৰ্ক আমাৰ পৰা বিচ্ছন্ন হৈছে।

হে জিন সম্প্ৰদায়, আমাৰ মাজৰ কিছুমান হৈছে সদাচাৰ আৰু সত্কৰ্মী আৰু কিছুমান হৈছে কাফিৰ অৱজ্ঞাকাৰী। আমি ভিন্ন প্ৰকাৰৰ আছিলো আৰু ভিন্ন পথৰ পথাচাৰী আছিলো।

আৰু আমাৰ বিশ্বাস হৈ গৈছে যে, যদি আল্লাহে আমাৰ লগত কিবা কৰাৰ ইচ্ছা কৰে তেন্তে আমি তাক পৰাজয় কৰিব নোৱাৰিম আৰু তাৰ পৰা পলাবও নোৱাৰিম। কিয়নো তেওঁ আমাক পৰিবেষ্টন কৰি আছে।

আৰু যেতিয়া আমি কোৰআন শুনিছো যিটো সঠিক পথৰ ফালে আহ্বান কৰে। যাৰ প্ৰতি আমি ঈমান আনিছো। গতিকে যিয়ে নিজৰ প্ৰতিপালকৰ প্ৰতি ঈমান আনিব ফলত তেওঁৰ পুণ্যত কোনো হ্ৰাস নহব আৰু পাপ কামত কোনো বৃদ্ধি নহ'ব।

আৰু আমাৰ মাজৰ কিছুমান হৈছে মুমিন আৰু আল্লাহৰ আজ্ঞা পালনকাৰী। আৰু কিছুমান হৈছে সত্যৰ পৰা দূৰত্ব অৱলম্বনকাৰী। গতিকে যিয়ে আল্লাহৰ আগত নত হৈ তেওঁৰ আদেশ পালন কৰিব আৰু সত্কৰ্ম কৰিব, সিহঁতেই হিদায়ত আৰু সঠিক পথৰ পথাচাৰী।

আৰু যিহঁতে সত্যৰ পৰা আঁতৰি গৈছে সিহঁতেই জাহান্নামৰ ইন্ধন হ'ব। তাত সিহঁতৰ দৰেই মানুহৰ সৈতে অগ্নিদগ্ধ হৈ থাকিব।

যিদৰে তেওঁৰ ওচৰলৈ অহী প্ৰেৰণ কৰা হৈছে যে, জিনৰ এটা দলে কোৰআন শুনিছে, তেনেদৰে এয়াও অহী প্ৰেৰণ কৰা হৈছে যে, যদি জিন আৰু মানৱে ইছলামৰ পথ অৱলম্বন কৰিলেহেঁতেন আৰু তাৰ প্ৰতি আমল কৰিলেহেঁতেন তেন্তে আমি সিহঁতক প্ৰচুৰ পৰিমাণ পানী পান কৰালোহেঁতেন আৰু বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ অনুগ্ৰহেৰে উপকৃত হোৱাৰ অৱকাশ দিলোহেঁতেন।

যাতে আমি সিহঁতক ইয়াৰ জৰিয়তে পৰীক্ষা কৰিব পাৰো যে, আল্লাহৰ অনুগ্ৰসমূহৰ কৃতজ্ঞতা পালন কৰে নে নাই? আৰু যিয়ে কোৰআন তথা তাৰ ভিতৰত থকা উপদেশ তথা আদেশ সমূহৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লব, তাক তাৰ প্ৰতিপালকে কঠোৰ শাস্তিত নিক্ষেপ কৰিব, যিটো সি সহ্য কৰিব নোৱাৰিব।

আৰু মছজিদসমূহ কেৱল মহামহিম আল্লাহৰ বাবেই, তেওঁৰ বাহিৰে আন কাৰোবাৰ বাবে নহয়। গতিকে তাৰ ভিতৰত আল্লাহৰ বাহিৰে আন কাকো আহ্বান নকৰিবা। অন্যথা তোমালোকে ইহুদী আৰু খৃষ্টান বিলাকৰ দৰে হৈ যাবা। যিহঁতে নিজৰ উপাসনা স্থলত আল্লাহৰ বাহিৰে বেলেগৰো উপাসনা কৰি থাকে।

আৰু যেতিয়া আল্লাহৰ বান্দা মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নাখলা নামক ঠাইত তেখেতৰ প্ৰতিপালকৰ ইবাদত কৰিবলৈ থিয় হৈছিল, তেতিয়া জিনসকলে কোৰআন শুনিবলৈ বহুত ভীৰ লগাইছিল।

হে ৰাছুল, আপুনি কৈ দিয়কঃ মই কেৱলমাত্ৰ আল্লাহক আহ্বান কৰো। ইবাদতত কাকো তেওঁৰ অংশীদাৰ স্থাপন নকৰো। সি যিয়েই নহওঁক কিয়।

সিহঁতক কৈ দিয়কঃ মই তোমালোকৰ কোনো ক্ষতি দূৰ কৰিব নোৱাৰো যিটো আল্লাহে তোমালোকৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত কৰি ৰাখিছে। আৰু তোমালোকক কোনো লাভ বা উপকাৰো কৰিব নোৱাৰিম। যাৰ পৰা আল্লাহে তোমালোকক বঞ্চিত কৰি ৰাখিছে।

সিহঁতক কৈ দিয়কঃ যদি মই আল্লাহৰ অৱজ্ঞা কৰো তেন্তে কোনেও তেওঁৰ পৰা মোক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিব। আৰু মই তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো আশ্ৰয় বিচাৰিও নাপাম।

মই কৰিব পৰা কামটো হৈছে তোমালোকৰ ওচৰত আল্লাহৰ আদেশ পৌঁছাই দিয়া। আৰু সেই ৰিছালত পৌঁছাই দিয়া যিটোৰ সৈতে মোক প্ৰেৰণ কৰা হৈছে। আৰু যিয়ে আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলৰ অৱজ্ঞা তথা অবাধ্যতা কৰিব তাৰ পৰিণাম হৈছে জাহান্নামত প্ৰৱেশ। য'ত সি চিৰ দিন থাকিব লাগিব। তাৰ পৰা কেতিয়াও ওলাব নোৱাৰিব।

আৰু কাফিৰবিলাকে কুফুৰীৰ পথতে চলিব। অৱশেষত ক্বিয়ামতৰ দিনা নিজ চকুৰে সেই শাস্তি দেখিবলৈ পাব, যাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি সিহঁতক পৃথিৱীত দিয়া হৈছিল। তেতিয়া জানিব পাৰিব যে, কোনে সহায়ৰ ফালৰ পৰা দূৰ্বল আৰু কাৰ সহায়ক কম।

হে ৰাছুল, পুনৰ জীৱিতক অস্বীকাৰকাৰী এই মুশ্বৰিক বিলাকক কৈ দিয়কঃ মই নাজানো তোমালোকক যি প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে সেয়া নিকটৱৰ্তী নে তাৰ কোনো সময় নিৰ্ধাৰিত আছে। যিটো আল্লাহৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে।

আল্লাহ পৱিত্ৰ, তেওঁ গায়েব বা অদৃশ্যৰ সকলো কথাই জানে। অদৃশ্যৰ কোনো কথাই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়। আৰু গায়েবৰ কোনো কথাই কাকো অৱগত নকৰে। বৰং তেওঁৰ জ্ঞান কেৱল তেওঁলৈকেই সীমিত।

কিন্তু তেওঁৰ মনোনীত ৰাছুলসকলৰ কথা সুকীয়া। তেওঁ যি বিচাৰে সেয়া তেওঁলোকক অৱগত কৰায়। ৰাছুৰ আগত আৰু পিছত ফিৰিস্তাসকলক প্ৰহৰী হিচাপে নিৰ্ধাৰিত কৰি দিয়া হয়, যিসকলে তেওঁক সুৰক্ষা প্ৰদান কৰে, যাতে ৰাছুলৰ বাহিৰে আন কোনেও সেই বিষয়ে অৱগত নহয়।

যাতে ৰাছুলে জানি লয় যে তেওঁৰ পূৰ্বে ৰাছুল সকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশসমূহ পৌঁছাই দিছিল। যিবোৰ পৌঁছাবলৈ আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা তেওঁলোকক আদেশ দিয়া হৈছিল। আৰু আল্লাহে ফিৰিস্তাসকলৰ আৰু ৰাছুলসকলৰ প্ৰত্যেক কথাই নিজ জ্ঞানেৰে পৰিবেষ্টন কৰি ৰাখিছে। তেওঁলোকৰ কোনো কথাই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়। আৰু তেওঁ সকলো বস্তু গণনা কৰি ৰাখিছে। এতেকে কোনো বস্তু তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়।

হে বস্ত্ৰাবৃত ব্যক্তি, অৰ্থাৎ হে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম।

ৰাতিত ছালাত আদায় কৰক, তাৰ কিছু অংশৰ বাহিৰে।

ইচ্ছা কৰিলে অৰ্দ্ধেক ৰাতিৰ পৰা ছালাত আদায় কৰক। অথবা তাতকৈ কম সময় ছালাত আদায় কৰক, তৃতীয়াংশ লৈকে।

অথবা তাতোকৈ বেছি সময় ছালাত আদায় কৰক, ৰাতিৰ দুই তৃতীয়াংশ লৈকে। লগতে কোৱা হৈছে, যেতিয়া কোৰআন পঢ়িব তেতিয়া স্পষ্টভাৱে ধীৰে ধীৰে তিলাৱত কৰিব।

হে ৰাছুল, আমি আপোনাৰ প্ৰতি কোৰআন অৱতীৰ্ণ কৰিম। এক গধুৰ বাণী। কিয়নো তাৰ ভিতৰত আছে ফৰজ বিধান, দণ্ডৰ সীমা, বিভিন্ন বিধি-বিধান আৰু শিষ্টাচাৰ আদিৰ উল্লেখ।

নিশ্চয় ৰাতিৰ সময় হৈছে তিলাৱাতৰ বাবে অন্তৰৰ প্ৰতি প্ৰভাৱ পেলোৱাৰ অনুকূল সময়। আৰু সঠিক কথা কোৱাত অৱকাশ প্ৰদান কৰে।

নিশ্চয় দিনৰ ভাগত আপোনাৰ বহুতো কাম কৰিব লগা থাকে। যাৰ কাৰণে আপুনি কোৰআন পঢ়িবলৈ অৱকাশ নাপায়। সেয়েহে ৰাতিত ছালাত আদায় কৰক।

আৰু আল্লাহক বিভিন্ন ধৰণৰ আজকাৰৰ জৰিয়তে স্মৰণ কৰক। আৰু সকলোৰে পৰা সম্পৰ্কহীন হৈ একনিষ্ঠভাৱে আল্লাহৰ হৈ যাওক। অৰ্থাৎ একমাত্ৰ আল্লাহৰেই ইবাদত কৰক।

তেৱেঁই সূৰ্যোদয়ৰ স্থান আৰু সূৰ্য অস্ত যোৱা স্থানৰ প্ৰতিপালক। তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনো সত্য উপাস্য নাই। সেয়েহে তেওঁকেই কাৰ্য সম্পাদনকাৰীৰূপে গ্ৰহণ কৰি সকলো কামতে তেওঁৰ প্ৰতি ভৰসা কৰক।

অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ উপহাস তথা গালিৰ প্ৰতি ধৈৰ্য ধাৰণ কৰক। আৰু সিহঁতৰ প্ৰতি প্ৰতিশোধৰ ভাৱনাৰ পৰা মুক্ত হৈ অকলশৰীয়া হৈ থাকক।

আৰু পৃথিৱীৰ বিলাসত লিপ্ত অস্বীকাৰকাৰী বিলাকক কোনো কেৰেপ নকৰিব। মোক তথা সিহঁতক নিজৰ নিজৰ অৱস্থাত এৰি দিয়ক। সিহঁতৰ বিষয়ে অলপ অপেক্ষা কৰক। সিহঁতৰ নিৰ্ধাৰিত সময় অহা লৈকে।

নিশ্চয় আমাৰ ওচৰত আছে গধুৰ শিকলিসমূহ আৰু লেলিহান জুই,

আৰু আছে অতিৰিক্ত হিচাপে ডিঙিত বিন্ধা কাইটযুক্ত খাদ্য আৰু যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তি আছে।

এই শাস্তি কাফিৰ বিলাকক সিদিনা দিয়া হব যিদিনাখন পৃথিৱী আৰু পৰ্বতসমূহ কঁপিবলৈ ধৰিব। আৰু পৰিস্থিতি ইমান ভয়াৱহ হব যে, পৰ্বতসমূহ বিক্ষিপ্ত বালীময় হৈ প্ৰবাহিত হব।

নিশ্চয় আমি তোমালোকৰ প্ৰতি এজন ৰাছুল প্ৰেৰণ কৰিছো, যিয়ে ক্বিয়ামতৰ দিনা তোমালোকৰ কৰ্মসমূহৰ সাক্ষী প্ৰদান কৰিব। যেনেকৈ ফিৰআউনৰ ওচৰলৈ এজন ৰাছুল অৰ্থাৎ মুছা আলাইহিছ ছালামক প্ৰেৰণ কৰিছিলো।

এতেকে ফিৰআউনে তাৰ প্ৰতিপালকে প্ৰেৰণ কৰা ৰাছুলক অমান্য কৰিলে। ফলত আমি তাক কঠোৰ শাস্তি প্ৰদান কৰি সাগৰত ডুবাই দিলো।আৰু পৰকালত প্ৰদান কৰিম অগ্নিৰ শাস্তি। গতিকে তোমালোকে নিজৰ ৰাছুলক অমান্য নকৰিবা। অন্যথা তোমালোকেও তেনেকুৱাই শাস্তিৰ সন্মুখীন হব লাগিব।

এতেকে যদি তোমালোকে আল্লাহৰ সৈতে কুফুৰী কৰা আৰু ৰাছুলক অস্বীকাৰ কৰা তেন্তে সেই কঠোৰ আৰু সুদীৰ্ঘ দিনৰ পৰা কেনেকৈ নিজকে ৰক্ষা কৰিবা। যাৰ ভয়াৱহতা আৰু কঠোৰতাৰ ফলত শিশু সকলৰো চুলি পকি যাব।

সিদিনাৰ ভয়াৱহতাৰ ফলত আকাশ ফাঁটি যাব আৰু আল্লাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতি যিকোনো উপায়ে বাস্তবায়িত হ'ব।

নিশ্চয় এই উপদেশ, যাৰ ভিতৰত ক্বিয়ামতৰ দিনৰ ভয়াৱহতাৰ উল্লেখ আছে, এক স্মৃতি, যাৰ পৰা মুমিনসকলে উপকৃত হয়। গতিকে যিয়ে নিজ প্ৰতিপালকলৈ পৌঁছাৰ পথ অৱলম্বন কৰিব বিচাৰে সি অৱলম্বন কৰা উচিত।

হে ৰাছুল, নিশ্চয় আপোনাৰ প্ৰতিপালকে জানে যে, আপুনি কেতিয়াবা ৰাতিৰ দুই তৃতীয়াংশতকৈ কিছু কম সময়ত ছালাতত থিয় হৈ থাকে, কেতিয়াবা অৰ্ধ ৰাতিত, আৰু কেতিয়াবা এক তৃতীয়াংশত। আৰু মুমিনসকলৰ এটা দলেও আপোনাৰ সৈতে ছালাতত থিয় হয়। আৰু আল্লাহ তাআলাই দিন ৰাতি নিৰ্ধাৰণ কৰে আৰু তাৰ সময় গণনা কৰি ৰাখে। তেওঁ জানে যে আপুনি ৰাতিৰ সঠিক সময়ৰ হিচাপ ৰাখিব নোৱাৰে। সেয়েহে উদ্দেশ্য পালন কৰিবলৈ বেছি সময় ছালাতত থিয় হৈ পাৰ কৰা কঠিন হয়। গতিকে আপোনাৰ প্ৰতি দয়া কৰিছে। এতিয়া ৰাতিত যিমান সময় লৈকে আপোনাৰ বাবে সহজ হয় ছালাত আদায় কৰি পাৰ কৰক। হে মুমিনসকল, তোমালোকৰ মাজত হয়তো কোনোবা বেমাৰী আছে, যাক বেমাৰে কষ্ট বা অশান্তি দি আছে, তথা আন কিছুমানে জীৱিকাৰ অনুসন্ধানত আছে, আৰু আন কিছুমানে আল্লাহৰ সন্তুষ্টি প্ৰাপ্তিৰ বাবে আৰু তেওঁৰ বাণী উচ্চ কৰাৰ বাবে কাফিৰ সকলৰ সৈতে যুদ্ধ কৰি আছে। এতেকে এই সকলৰ বাবে ৰাতিত ছালাত আদায় কৰা কঠিন হব। সেয়েহে ৰাতিত যিমানখিনি আদায় কৰিবলৈ সহজ হয় আদায় কৰি লোৱা। আৰু ফৰজ ছালাত সমূহ সম্পূৰ্ণভাৱে আদায় কৰা। আৰু নিজৰ ধন-সম্পদৰ যাকাত দিয়া আৰু নিজৰ ধনৰ পৰা কিছু অংশ আল্লাহৰ পথত ব্যয় কৰা। আৰু তুমি নিজৰ বাবে যি কল্যাণেই আগবঢ়াবা সেয়া তাতকৈ অধিক ডাঙৰ প্ৰতিফল হিচাপে পাবা। আৰু আল্লাহৰ পৰা ক্ষমা বিচাৰি থাকা। নিশ্চয় আল্লাহ তাওবাকাৰী বান্দাসকলক ক্ষমাকাৰী, সিহঁতৰ প্ৰতি দয়াৱান।

হে বস্ত্ৰাবৃত ব্যক্তি, অৰ্থাৎ হে নবী ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম।

উঠক আৰু আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা সতৰ্ক কৰক।

আৰু নিজ প্ৰতিপালকৰ শ্ৰেষ্ঠত্ব ঘোষনা কৰক।

আৰু নিজকে পাপসমূহৰ পৰা পৱিত্ৰ কৰক, লগতে ময়লা-আৱৰ্জনাৰ পৰা কাপোৰ পৱিত্ৰ ৰাখক।

আৰু মূৰ্তিসমূহৰ পূজাৰ পৰা বিৰত থাকক।

আৰু প্ৰতিপালকৰ ওচৰত এই বুলি অনুগ্ৰহ নিবিচাৰিব যে, আপুনি অধিক নেক আমল কৰিছে।

সমস্যাৰ সন্মুখীন হলে আল্লাহৰ বাবে ধৈৰ্য ধাৰণ কৰক।

যেতিয়া শিঙাত দ্বিতীয়বাৰ ফুঁ দিয়া হ'ব।

এতেকে সেইদিনটো হ'ব, বহুত কঠিন দিন।

আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে সহজ নহয়।

হে ৰাছুল, মোক আৰু সেই ব্যক্তিক এৰি দিয়ক, যাক মই তাৰ মাকৰ গৰ্ভত অকলশৰীয়াকৈ সৃষ্টি কৰিছো। তেতিয়া তাৰ কোনো ধন নাছিল, সন্তানো নাছিল। (ইয়াত অলীদ বিন মুগীৰাক উদ্দেশ্য কৰা হৈছে।)

আৰু তাক অত্যাধিক ধন-সম্পদ প্ৰদান কৰিছো।

আৰু তাক এনেকুৱা পুত্ৰ দিছো, যিসকল তাৰ লগত উপস্থিত থাকে আৰু সভাতো অংশগ্ৰহণ কৰে। তাক কোনো যাত্ৰাৰ বাবে অকলে নেৰে। কিয়নো তাৰ ওচৰত ধনৰ কোনো অভাৱ নাছিল।

আৰু তাক সুখময় জীৱন, প্ৰচুৰ পৰিমাণৰ জীৱিকা আৰু সন্তান প্ৰদান কৰিছো।

সি মোৰ লগত কুফুৰী কৰাৰ পিছতো এই আশা কৰে যে, মই তাক আৰু অধিক প্ৰদান কৰিম। যদিও তাক মই বহুত দিছো।

ঘটনাটো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে ভাবিছে। সি আমাৰ ৰাছুলৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ আমাৰ আয়াত সমূহৰ শত্ৰু আৰু সেইবোৰৰ অস্বীকাৰকাৰী।

শীঘ্ৰে মই তাক শাস্তিৰ এনেকুৱা বেদনাত নিক্ষেপ কৰিম। যিটো সি সহ্য কৰিব নোৱাৰিব।

এই কাফিৰ, যাক মই সকলো ধৰণৰ নিয়ামত প্ৰদান কৰিছো, সি এই কোৰআনক ভুল প্ৰমান কৰিবলৈ কি কব লাগে সেয়া চিন্তা কৰিছে আকৌ অন্তৰত তাৰ নিৰ্ণয় কৰিছে।

এতেকে তাৰ প্ৰতি অভিশাপ আৰু সি ধ্বংস হওক, সি কেনেকৈ এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

আকৌ তাৰ প্ৰতি অভিশাপ আৰু সি ধ্বংস হওক, সি কেনেকৈ এই সিদ্ধান্ত গ্ৰহণ কৰিলে?

তাৰ পিছত সি পুনৰ বিচাৰ কৰিলে। আৰু সি কোৱা কথাবোৰ ভাৱি চিন্তি চালে।

তাৰ পিছত যেতিয়া কোৰআনত কোনো ভুল ধৰিবলৈ কোনো উপায় নাপালে তেতিয়া তাৰ মুখ বিকৃত কৰিলে আৰু ভ্ৰুঁ কোচ খোৱালে।

তাৰ পিছত সি ঈমানৰ পৰা উভতিলে আৰু নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ অনুসৰণৰ পৰা অহংকাৰ কৰিলে।

তাৰ পিছত কলেঃ মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে যি আনিছে সেয়া আল্লাহৰ বাণী নহয়। বৰং এয়া এক যাদু যিটো আন কাৰোবাৰ পৰা নকল কৰিছে।

এয়া আল্লাহৰ বাণী নহয় বৰং এয়াতো মানুহৰ বাণী।

মই অনতিপলমে তাক জাহান্নামৰ এটা স্থান অৰ্থাৎ ছাক্বাৰত প্ৰৱেশ কৰাম, য'ত সি জ্বলি থাকিব।

হে মুহাম্মদ, আপোনাক কিহে কব যে ছাক্বাৰ কি?

তাৰ ভিতৰত নিক্ষেপ কৰা কোনো বস্তুৰ একোৱে অৱশিষ্ট নাৰাখিব বৰং নিঃশেষ কৰি পেলাব। আকৌ সি পূৰ্বৰ দৰে হব, আকৌ তাক নিঃশেষ কৰা হ'ব। এই ধাৰাবাহিকতা চলি থাকিব।

ই ছাল একেবাৰে জ্বলাই পেলাব আৰু তাক পৰিৱৰ্তন কৰি পেলাব।

ইয়াৰ (ছাক্বাৰৰ) তত্ত্বাৱধানত আৰু সংৰক্ষণৰ বাবে ঊনৈশজন ফিৰিস্তা নিযুক্ত আছে।

আৰু আমি জাহান্নামৰ ৰক্ষক হিচাপে কেৱল ফিৰিস্তাসকলকেই নিযুক্ত কৰিছোঁ। যাৰ সৈতে প্ৰতিদ্বন্দিতা কৰাৰ ক্ষমতা মানুহৰ নাই। আৰু আমি তেওঁলোকৰ এই সংখ্যা কেৱল আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰা লোকসকলক পৰীক্ষা কৰিবলৈহে নিৰ্ধাৰণ কৰিছোঁ। যাতে সিহঁতে এনেকুৱা কথা কৈ থাকে আৰু সিহঁতৰ শাস্তি বৃদ্ধি হৈ থাকে। আৰু ইহুদীসকল, যিসকলক তাওৰাত দিয়া হৈছিল আৰু খৃষ্টানসকল যিসকলক ইঞ্জিল দিয়া হৈছিল, কোৰআনৰ জৰিয়তে যাতে সিহঁতৰ কিতাপসমূহৰ সত্যতাৰ প্ৰতি বিশ্বাস আহে। আৰু ইহুদী, খৃষ্টানসকলৰ সহমতৰ পিছত মুমিনসকলৰ বিশ্বাস আৰু বৃদ্ধি হয়। আৰু ইহুদী, খৃষ্টান আৰু মুমিনসকলে যাতে কোনো সন্দেহত লিপ্ত নহয়। আৰু যাতে কাফিৰ আৰু মুৰতাদ বিলাকে কয়ঃ আল্লাহ এই বিচিত্ৰ সংখ্যাৰে ( ঊনৈশ) কি বুজাব বিচাৰিছে?। যিদৰে এই সংখ্যাৰে অস্বীকাৰকাৰী বিলাকক পথভ্ৰষ্ট কৰা হৈছে আৰু ইয়াৰ স্বীকাৰকাৰীসকলক হিদায়ত দিয়া হৈছে, তেনেদৰে আল্লাহে যাক পথভ্ৰষ্ট কৰিব বিচাৰে তাক পথভ্ৰষ্ট কৰে। আৰু যাক হিদায়ত দিব বিচাৰে তাক হিদায়ত দিয়ে। আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ সৈন্যবাহিনীৰ সংখ্যা তেওঁৰ বাহিৰে আন কোনেও নাজানে। আৰু জাহান্নাম হৈছে মানুহৰ বাবে শিক্ষা-সামগ্ৰী বিষয়, যাৰ পৰা সিহঁতে আল্লাহৰ মহানতাৰ অনুমান কৰিব পাৰে।

কথা তেনেকুৱা নহয় যিদৰে কিছুমান মুশ্বৰিকে ভাবিছে যে সিহঁতে জাহান্নামৰ সংৰক্ষণৰ প্ৰতি নিযুক্ত ফিৰিস্তা সকলৰ বাবে যথেষ্ট হব। আল্লাহে চন্দ্ৰৰ শপত কৰি এই কথা কৈছে।

আৰু ৰাতিৰ শপত কৰিছে যেতিয়া ই গমন কৰে।

প্ৰভাতৰ শপত কৰিছে যেতিয়া ই ভালদৰে আলোকোজ্জ্বল হয়।

বহুত ডাঙৰ পৰীক্ষাসমূহৰ ভিতৰত জাহান্নামৰ অগ্নিৰ শাস্তি অন্যতম।

মানুহক ভয়- ভীতি দেখুৱাবলৈ।

হে মানৱ, তোমালোকৰ মাজত সেই ব্যক্তিৰ বাবে যিয়ে ঈমান আৰু সত্কৰ্মৰ জৰিয়তে আগবাঢ়িব বিচাৰে বা কুফুৰী তথা অবাধ্য পাপৰ জৰিয়তে পিছুৱাব বিচাৰে।

প্ৰত্যেক প্ৰাণীৰ গ্ৰেফতাৰী তাৰ কৰ্ম অনুসাৰে হব। হয়তো তেওঁৰ কৰ্ম তাক ধ্বংস কৰি পেলাব অথবা তাক ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা।

মুমিনসকলৰ বাহিৰে, কিয়নো পাপৰ বাবে সিহঁতক গ্ৰেফতাৰী কৰা নহ'ব। সিহঁতৰ সত্কৰ্মৰ বাবে সিহঁতক ৰেহাই দিয়া হ'ব।

আৰু জান্নাতত তেওঁলোকে এজনে আনজনক সুধিব।

সেই কাফিৰ বিলাকৰ বিষয়ে যিহঁতে নিজৰ পাপসমূহৰ কাৰণে নিজকে ধ্বংসত পেলাব।

তেওঁলোকো সিহঁতক সুধিবঃ কিহে তোমালোকক জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰিছে?

এতেকে কাফিৰ বিলাকে তেওঁলোকক উত্তৰ দি কবঃ আমি তেওঁলোকৰ অন্তৰ্ভুক্ত নাছিলো যিসকলে পাৰ্থিৱ জীৱনত ফৰজ ছালাত সমূহ আদায় কৰি আছিল।

আৰু আমি দুখীয়াক আল্লাহে দিয়া আমাৰ ধন-সম্পদৰ পৰা আহাৰ কৰোৱা নাছিলো।

আৰু আমি সকলো ক্ষেত্ৰতে বাতিল পন্থীৰ লগত যোগ দিছিলো আৰু পথভ্ৰষ্ট তথা পথচ্যুত হোৱা লোকৰ সৈতে বেহুদা আলোচনাত মগ্ন আছিলো।

আৰু আমি পৰিণামৰ দিনক অস্বীকাৰ কৰিছিলো।

মৃত্যুলৈকে অস্বীকাৰৰ এই ধাৰাবাহিকতা চলি আছিল আৰু আমি চিৰকালৰ বাবে তাওবাৰ পৰা বঞ্চিত হৈছিলো।

এতেকে ক্বিয়ামতৰ দিনা ছুপাৰিছকাৰীসকল অৰ্থাৎ ফিৰিস্তা, নবী আৰু সদাচাৰীসকলৰ ছুপাৰিছে সিহঁতৰ কোনো উপকাৰ নকৰিব। কিয়নো আল্লাহৰ ওচৰত ছুপাৰিছ গ্ৰহণ হ'বলৈ হ'লে, আল্লাহে সেই বান্দাৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হ'ব লাগিব, যাৰ বাবে ছুপাৰিছ কৰা হৈছে।

এই কাফিৰ বিলাকক কিহে কোৰআনৰ পৰা বিমুখ কৰিছে?

সিহঁতৰ কোৰআনৰ পৰা বিমুখতা আৰু পলায়ন এনেকুৱা লাগে যেনিবা ভীতিগ্ৰস্ত হৈ পলায়ন কৰা বনৰীয়া গাধ।

যিবোৰ সিংহৰ ভয়ত পলায়।

বৰং এই মুশ্বৰিক বিলাকৰ মাজত প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে বিচাৰে যে, তাৰ মূৰৰ ওচৰত এখন খোলা কিতাপ হওক যিয়ে সিহঁতক কব যে, মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম আল্লাহৰ ৰাছুল। আৰু এইটো প্ৰমাণ কম বা দলিল দুৰ্বল হোৱাৰ কাৰণ নহয় বৰং ইয়াৰ কাৰণ হৈছে বিদ্বেষ আৰু অহংকাৰ।

ঘটনাটো তেনে নহয়। বৰং সিহঁতে পথভ্ৰষ্টৰ ফালে বিচলিত হোৱাৰ কাৰণ এইটো যে সিহঁতে পৰকালৰ শাস্তিৰ প্ৰতি ঈমান নাৰাখে। এই কাৰণে নিজৰ কুফুৰীৰ প্ৰতি অটুট আছিল।

শুনা এই কোৰআন এক শিক্ষা আৰু স্মৃতি।

এতেকে যিয়ে কোৰআন পঢ়িব বিচাৰে আৰু তাৰ পৰা উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব বিচাৰে, তেওঁ সেয়া পঢ়া উচিত আৰু উপদেশ গ্ৰহণ কৰা উচিত।

আল্লাহে যেতিয়া ইচ্ছা কৰিব তেতিয়াহে সিহঁতে উপদেশ গ্ৰহণ কৰিব পাৰিব। একমাত্ৰ পৱিত্ৰ আল্লাহ ইয়াৰ যোগ্য যে, তেওঁৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁক ভয় কৰা। আৰু যেতিয়া তেওঁৰ বান্দাই ক্ষমা বিচাৰে তেতিয়া বান্দাক ক্ষমা কৰি দিয়াৰো একমাত্ৰ অধিকাৰ তেওঁৰেই।

আল্লাহে ক্বিয়ামতৰ দিনৰ শপত কৰিছে। যিদিনাখন মানুহে বিশ্বজগতৰ ৰব্ব আল্লাহৰ সন্মুখত থিয় হ'ব।

আৰু পবিত্ৰ আত্মাৰ শপত কৰিছো। যিটোৱে মানুহক ভাল কামত অৱহেলা কৰিলে নিন্দা কৰে আৰু বেয়া কাম কৰিলে ভৰ্ত্সনা কৰে। এই দুয়োটা বিষয়ৰ শপত কৰি কৈছে যে, তেওঁ মানুহক হিচাপ-নিকাচ আৰু প্ৰতিফল প্ৰদান কৰাৰ বাবে নিশ্চয় জীৱিত কৰিব।

মানুহে ভাবে নেকি যে, আমি মানুহক মৃত্যুৰ পিছত পুনৰুত্থান কৰি তাৰ হাড়সমূহক একত্ৰিত কৰিব নোৱাৰিম?

কিয় নোৱাৰিম? আমি সেইবোৰ একত্ৰিত কৰি তাৰ আঙুলিবোৰৰ গাঁঠিও পূৰ্বৰ দৰে সঠিকভাৱে বনোৱাৰ ক্ষমতা ৰাখো।

বৰং মানুহে পুনৰুত্থানক অস্বীকাৰ কৰি এইটোৱে বিচাৰে যে, আগলৈও কোনো বাধা- বিঘিনি নোহোৱাকৈ কুকৰ্ম কৰিয়ে থাকিব।

সিহঁতে ক্বিয়ামতৰ দিনক বহুত দূৰ বুলি ভাবি কয় যে, ক্বিয়ামত কেতিয়া আহিব।

যেতিয়া চকুৱে সেই বস্তু দেখি আশ্চৰ্য হব, যিবোৰ সিহঁতে পৃথিৱীত অস্বীকাৰ কৰিছিল।

চন্দ্ৰৰ কিৰণ নোহোৱা হ'ব।

সূৰ্য আৰু চন্দ্ৰক যেতিয়া একত্ৰিত কৰা হ'ব।

সিদিনাখন পাপিষ্ঠ লোকে ক'ব যে, পলোৱাৰ স্থান ক'ত?

সিদিনাখন পলায়নৰ কোনো স্থান নাথাকিব। এনেকুৱা কোনো আশ্ৰয়স্থল বিচাৰি নাপাব, য'ত পাপিষ্ঠবিলাকে আশ্ৰয় পাব আৰু ৰক্ষা পোৱাৰ কোনো স্থানো নাথাকিব য'ত গৈ নিজকে ৰক্ষা কৰিব পাৰিব।

হে ৰাছুল, সিদিনাখন আপোনাৰ প্ৰতিপালকলৈ হিচাপ- নিকাচ আৰু পৰিণামৰ কাৰণে উভতি যাব লাগিব।

সিদিনাখন মানুহক সেই সকলো কৰ্মৰ বিষয়ে অৱগত কৰোৱা হব। যিবোৰ তেওঁ আগলৈ পঠিয়াইছিল আৰু যি তেওঁ পিছফালে এৰি থৈ আহিছে।

বৰং মানুহ নিজেই নিজৰ প্ৰতি সাক্ষী হ'ব। কিয়নো স্বয়ং তেওঁৰ নিজ শৰীৰৰ অংগবোৰৰ দ্বাৰা কৰা পাপসমূহৰ সাক্ষী দিব।

যদিও সি বিভিন্ন ধৰণৰ বাহানাৰ জৰিয়তে এইটো প্ৰমাণ কৰিব বিচাৰিব যে, সি কোনো পাপ কৰা নাই, কিন্তু ইয়াৰ দ্বাৰা কোনো উপকাৰ নহ'ব।

হে ৰাছুল, কোৰআন আয়ত্ত্ব কৰাৰ সময়ত আপোনাৰ জিভা এই ভয়ত দ্ৰুত সঞ্চালন নকৰিব যে, সেয়া আপোনাৰ স্মৃতিৰ পৰা ওলাই যাব।

নিশ্চয় আপোনাৰ অন্তৰত একত্ৰিত কৰা আৰু সঠিক হিচাপে পাঠ কৰোৱাৰ দায়িত্ব আমাৰেই।

আমাৰ বাৰ্তাবাহক জিব্ৰীলে যেতিয়া আপোনাৰ ওচৰত তিলাৱত কৰিব, তেতিয়া আপুনি মনে মনে থাকিব আৰু মনোযোগ সহকাৰে শুনিব।

তাৰ পিছত ইয়াৰ বৰ্ণনাৰ দায়িত্বও আমাৰেই।

কেতিয়াও নহয়, বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে তোমালোকে ভাবিছা যে, পুনৰুত্থান অসম্ভৱ। কিয়নো তোমালোকে জানা যে, যিয়ে তোমালোকক প্ৰথম বাৰ সৃষ্টি কৰিছে তেওঁ তোমালোকৰ মৃত্যুৰ পিছত তোমালোকক জীৱিত কৰাত অক্ষম নহয়। আচলতে তোমালোকে পুনৰুত্থানক অস্বীকাৰ কৰাৰ কাৰণ হৈছে তোমালোকে ধ্বংসশীল পৃথিৱীক অতিমাত্ৰা ভাল পোৱা।

আৰু তোমালোকে পৰকালক এৰি দিয়া। যিটো আল্লাহৰ আদেশ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষিদ্ধ বস্তুৰ পৰা বিৰত থাকি অৰ্জন কৰিব পৰা যায়।

সিদিনাখন মুমিনসকল আৰু ভাগ্যৱান লোকৰ মুখমণ্ডল উজ্জ্বল হ'ব। তাৰ পৰা জ্যোতি প্ৰবাহিত হব।

সিদিনাখন সিহঁতৰ প্ৰতিপালকক চাই থাকিব আৰু তাৰ আনন্দ উপভোগ কৰি থাকিব।

আৰু কাফিৰ আৰু দুৰ্ভাগ্যৱান বিলাকৰ মুখমণ্ডল সিদিনাখন নিৰাশ আৰু উদাসীন হ'ব।

আৰু সিহঁতৰ বিশ্বাস হৈ যাব যে, সিহঁতৰ প্ৰতি ডাঙৰ আৰু কঠোৰ শাস্তি আহিব।

বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে মুশ্বৰিকবিলাকে ভাবিছে যে. যেতিয়া সিহঁতৰ মৃত্যু হব তেতিয়া সিহঁতে শাস্তিৰ সন্মুখীন নহব। আৰু যেতিয়া তোমালোকৰ মাজত কাৰো প্ৰাণ তাৰ কণ্ঠগত হ'ব।

আৰু মানুহে পৰস্পৰে কবঃ কোনে ইয়াৰ নিৰাময়ৰ বাবে জৰা- ফুকা কৰিব।

আৰু মুমূৰ্ষু ব্যক্তিৰ বিশ্বাস হৈ যাব যে, এয়া পৃথিৱীৰ পৰা চিৰ বিদায়ৰ সময়।

আৰু পৃথিৱীৰ অন্ত আৰু পৰকালৰ সূচনাৰ এই মূহুৰ্তত বহুতো কঠিনতা একত্ৰিত হৈ যাব।

এইবোৰ হোৱাৰ পিছত, মৃত ব্যক্তিক আল্লাহৰ ফালে লৈ যোৱা হ'ব।

এতেকে কাফিৰ বিলাকে কেৱল ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক অস্বীকাৰ কৰাই নহয় বৰং পৱিত্ৰ আল্লাহৰ ছালাতো আদায় কৰা নাছিল।

বৰং সি ৰাছুলে আনা সংবাদ সমূহ অস্বীকাৰ কৰিছে আৰু তাৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লৈছে।

তাৰ পিছত এই কাফিৰ অহংকাৰ কৰি উদ্ধত অৱস্থাত নিজৰ পৰিয়ালৰ ওচৰত গৈছিল।

গতিকে আল্লাহে কাফিৰক ধমক দি কৈছে যে, আল্লাহৰ শাস্তি তাৰ নিকটৱৰ্তী হৈছে।

তাৰ পিছত আল্লাহে এই বাক্য গুৰুত্ব দিয়াৰ বাবে দুহাৰিছে। সেয়ে কৈছেঃ (আকৌ দুৰ্ভোগ তোমাৰ বাবে আৰু দুৰ্ভোগ।)

মানুহে ভাবিছে নেকি যে, আল্লাহে তাক চৰীয়তৰ অনুসাৰী নবনোৱাকৈ সোধাই এৰি দিব?

মানুহ এটা সময়ত মাকৰ গৰ্ভাশয়ত স্খলিত হোৱা বীৰ্যৰ শুক্ৰানুবিন্দু নাছিল নে?

তাৰ পিছত সেইটো ৰক্তপিণ্ডত পৰিণত হয়। তাৰ পিছত আল্লাহে তাক সৃষ্টি কৰে আৰু সুঠাম আৰু সম্পূৰ্ণ মানুহ বনায়।

তাৰ পৰা তেওঁ যোৰ যোৰ হিচাপে নৰ-নাৰী বনায়।

যিয়ে মানুহক এটোপাল বীৰ্যৰ পৰা, তাৰ পিছত ৰক্তপিণ্ডৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছে তেওঁ মৃত লোকক হিচাপ-নিকাচ আৰু পৰিণাম বা প্ৰতিদানৰ বাবে জীৱিত কৰাৰ ক্ষমতা নাইনে? কিয় নহয়, নিশ্চয় তেওঁৰ এই ক্ষমতা আছে।

মানুহৰ অতীতত এক দীৰ্ঘ সময় অতিক্ৰম হৈছে যেতিয়া সিহঁতৰ কোনো অস্তিত্ব নাছিল। সিহঁতৰ উল্লেখ পৰ্যন্ত নাছিল।

আমি মানুহক পুৰুষ আৰু নাৰীৰ মিশ্ৰিত বীৰ্যৰ পৰা সৃষ্টি কৰিছো যাতে সিহঁতৰ প্ৰতি চৰীয়তৰ দায়িত্বসমূহ অৰ্পণ কৰি সিহঁতৰ পৰীক্ষা লব পাৰো। গতিকে আমি সিহঁতক শ্ৰৱণকাৰী, দ্ৰষ্টা বনাইছো যাতে আমাৰ ফালৰ পৰা অৰ্পণ কৰা দায়িত্বসমূহ পালন কৰিব পাৰে।

আমি ৰাছুলসকলৰ মুখেৰে সিহঁতৰ বাবে হিদায়তৰ পথবোৰৰ বিষয়ে বৰ্ণনা কৰি দিছো। যাৰ জৰিয়তে ভ্ৰষ্টতাৰ পথ স্পষ্ট হৈ গৈছে। ইয়াৰ পিছত হয় সি সঠিক পথ ধৰিব আৰু মুমিন তথা আল্লাহৰ কৃতজ্ঞ বান্দা হৈ যাব, নহয় সি তাৰ পৰা বিভ্ৰান্ত হৈ কাফিৰ আৰু আল্লাহৰ আয়াতসমূহৰ অস্বীকাৰকাৰী বান্দা হ'ব।

আল্লাহ আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে আমি শিকলী প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছো। যিটোৰে সিহঁতক আৱদ্ধ কৰি জুইত চোঁচৰাই লৈ যোৱা হব আৰু গলবেৰি আছে যিবোৰ সিহঁতক লগোৱা হব আৰু আৰু লেলিহান জুই প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছো।

আল্লাহৰ আজ্ঞা পালনকাৰী মুমিনসকলক ক্বিয়ামতৰ দিনা পূৰ্ণপাত্ৰৰ পৰা পান কৰোৱা হ'ব আৰু কাফুৰ মিশ্ৰিত হ'ব। কিয়নো তাৰ সুগন্ধী বহুত ভাল।

অনুসৰণকাৰী সকলৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা এই পানীয় এনেকুৱা নিজৰাৰ পৰা প্ৰাপ্ত হব যাৰ পৰা পান কৰা সহজ হব। আৰু তাৰ ভিতৰত পানীয় উপস্থিত থাকিব আৰু তাৰ পানীয় কেতিয়াওঁ হ্ৰাস নহব। তাৰ পৰা আল্লাহৰ বান্দাসকলে পান কৰিব আৰু যতেই ইচ্ছা ততেই প্ৰবাহিত কৰিব পাৰিব।

যিসকল বান্দাই সেয়া পান কৰিব, তেওঁলোকৰ বৈশিষ্ট্য হব এই যে, তেওঁলোকে সত্কৰ্মক নিজৰ প্ৰতি অনিবাৰ্য কৰিব সেয়া পূৰণও কৰিব। আৰু সেই দিনক ভয় কৰিব, যাৰ আপদাচাৰী আৰু বেছি প্ৰসাৰিত হব। অৰ্থাৎ ক্বিয়ামতৰ দিন।

অভাৱগ্ৰস্ত যেনে ভিক্ষাৰী, অনাথ আৰু বন্দী সকলক আহাৰ খোৱায়।সেই খাদ্যৰ প্ৰতি তেওঁলোকৰ প্ৰয়োজন আৰু আসক্তি থকা সত্ত্বেও তেওঁলোকে বেলেগক দান কৰে।

আৰু অন্তৰত এই বিশ্বাস পোষণ কৰে যে, তেওঁলোকে সিহঁতক আল্লাহৰ সন্তুষ্টিৰ কাৰণে খোৱাই আছে। এতেকে তেওঁলোকে সিহঁতৰ পৰা কোনো পৰিণাম বা প্ৰশংসাৰ আশা নকৰে।

আমি নিজৰ প্ৰতিপালকৰ সেই দিনটোক ভয় কৰো যিটো ইমান ভীষণ হ'ব যে, হতভাগা লোকৰ মুখমণ্ডল বীভৎস হৈ পৰিব।

গতিকে আল্লাহে তেওঁলোকক নিজৰ অনুগ্ৰহেৰে সেই ভীষণ দিনৰ আপদৰ পৰা বচাই লব। লগতে তেওঁলোকৰ চেহেৰাত সতেজ আৰু জ্যোতি প্ৰদান কৰিব, তেওঁলোকৰ সন্মানাৰ্থে আৰু তেওঁলোকৰ অন্তৰক প্ৰশান্তি দিয়াৰ বাবে (এই অনুগ্ৰহ দান কৰিব)।

আৰু আল্লাহ তাআলাই তেওঁলোকক সত্কৰ্মৰ প্ৰতি অটুট থকাৰ কাৰণে, লগতে আল্লাহৰ ফয়চালাৰ প্ৰতি ধৈৰ্য ধাৰণ কৰাৰ কাৰণে আৰু পাপসমূহৰ পৰা দূৰৈত থকাৰ কাৰণে প্ৰতিদানস্বৰূপে এনেকুৱা জান্নাত প্ৰদান কৰিব। যাৰ নিয়ামতবোৰৰ পৰা তেওঁলোকে আনন্দ উপভোগ কৰিব আৰু আৰু ৰেচম প্ৰদান কৰিব যিটো তেওঁলোকে পৰিধান কৰিব।

তেওঁলোকে তাত সুসজ্জিত আসনসমূহত আউজি বহি থাকিব। তেওঁলোকে তাত কোনো ৰ'দ দেখা নাপাব যিয়ে তেওঁলোকক কষ্ট দিব আৰু অত্যাধিক শীতো দেখা নাপাব। বৰং তেওঁলোক চিৰস্থায়ী ছাঁৰ তলত থাকিব, যাৰ ভিতৰত গৰমো নাথাকিব ঠাণ্ডাও নাথাকিব।

ইয়াৰ ছাঁবোৰ তেওঁলোকৰ প্ৰতি সন্নিহিত থাকিব আৰু তাৰ ফল ভক্ষনকাৰীৰ অধিনত হব যিটো অতি সহজে প্ৰাপ্ত হব। মানুহে সেয়া শুই থাকি বহি থাকি থিয় হৈ আহৰণ কৰিব পাৰিব।

আৰু যেতিয়া তেওঁলোকে পান কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিব তেতিয়া তেওঁলোকৰ সেৱকে ৰূপৰ বাচন আৰু পানপাত্ৰ লৈ তেওঁলোকৰ ওচৰত ঘূৰি ঘূৰি পৰিবেশন কৰি থাকিব যাৰ ৰং হ'ব পৰিষ্কাৰ।

যিটো কাঁচৰ দৰে জিলিকি থাকিব। যিহেতু সেয়া ৰূপৰ হ'ব। আৰু সেয়া তেওঁলোকৰ ইচ্ছা অনুসাৰে ভৰি থাকিব। কমো নহয় বেছিও নহয়।

আৰু এই সন্মানিত ব্যক্তিসকলক শুকান আদা মিশ্ৰিত পানীয় পান কৰোৱা হ'ব।

তেওঁলোকক জান্নাতৰ ছালছাবীল নামৰ নিজৰাৰ পৰা পান কৰোৱা হ'ব।

আৰু জান্নাতত তেওঁলোকৰ চাৰিওফালে চিৰ কিশোৰসকল প্ৰদক্ষিণ কৰিব। সিহঁতৰ চেহেৰা সজীৱ থাকিব, সিহঁতৰ ৰং অতি সুন্দৰ হব আৰু সিহঁত সংখ্যাত বহুত হব, চাৰিওফালে বিক্ষিপ্ত হৈ থাকিব। যেতিয়া তুমি সিহঁতক দেখিবা তোমাৰ এনে লাগিব যেন সিহঁত বিক্ষিপ্ত মুকুতা।

আৰু যেতিয়া তুমি জান্নাতত ইফালে- সিফালে চাবা তেতিয়া এনেকুৱা নিয়ামত দেখিবলৈ পাবা যিটো বৰ্ণনাতীত। আৰু ইমান বিশাল ৰাজত্ব দেখিবলৈ পাবা যাৰ উদাহৰণ পোৱা টান।

তেওঁলোকৰ শৰীৰত সেউজীয়া ৰঙৰ ৰেচমী বস্ত্ৰ থাকিব। যিটো সূক্ষ্ম আৰু মোটা ৰেচমেৰে বনোৱা হব। আৰু তাত তেওঁলোকক ৰূপৰ গামখাৰু পিন্ধোৱা হব। আৰু সকলো অপ্ৰিয় বস্তুৰ পৰা পবিত্ৰ পানীয় পান কৰোৱা হ'ব।

আৰু তেওঁলোকক সন্মান স্বৰূপে কোৱা হবঃ নিশ্চয় এই নিয়ামতসমূহ যিবোৰ তোমালোকক দিয়া হৈছে তোমালোকৰ সত্কৰ্মৰ প্ৰতিফল স্বৰূপে দিয়া হৈছে। আৰু তোমালোকৰ কৰ্ম আল্লাহৰ ওচৰত গৃহীত হৈছে।

হে ৰাছুল, নিশ্চয় আমি এই কোৰআন আপোনাৰ প্ৰতি অলপ অলপকৈ পৰ্যায়ক্ৰমে অৱতীৰ্ণ কৰিছো। আৰু সেয়া আপোনাৰ প্ৰতি এবাৰতে অৱতীৰ্ণ কৰা নাই।

আপুনি আল্লাহৰ নিৰ্ণয়ৰ প্ৰতি ধৈৰ্য ধাৰণ কৰক আৰু তেওঁৰ আদেশসমূহ পালন কৰক। আৰু কোনো পাপীৰ অনুসৰণ কৰি তাৰ পাপ কৰ্মত লিপ্ত নহ'ব আৰু কোনো কাফিৰৰ কথা শুনি তাৰ কুফুৰীৰ পথত নচলিব।

আৰু আপোনাৰ প্ৰতিপালকক দিনৰ প্ৰথম ভাগত ফজৰৰ ছালাতৰ জৰিয়তে আৰু অন্তিম ভাগত জোহৰ আৰু আছৰৰ ছালাতৰ জৰিয়তে স্মৰণ কৰক।

আৰু তেওঁক মাগৰিব তথা ইশ্বাৰ ছালাতৰ জৰিয়তে স্মৰণ কৰক আৰু ইয়াৰ পিছত তেওঁৰ বাবে তাহাজ্জুদ পঢ়ক।

এই মুশ্বৰিক বিলাকে পাৰ্থিৱ জীৱনক ভাল পায় আৰু ক্বিয়ামতৰ দিনক উপেক্ষা কৰে। যিহেতু সেয়া এক কঠোৰ দিন। কিয়নো তাত আছে বহুত কঠিনতা আৰু পৰীক্ষা।

আমিয়েই সিহঁতক সৃষ্টি কৰিছো আৰু সিহঁতৰ গাঠিসমূহ তথা অংগসমূহ সুদৃঢ় কৰিছো। আৰু যেতিয়া আমি সিহঁতক ধ্বংস কৰিবলৈ আৰু সিহঁতক পৰিৱৰ্তন কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিম তেতিয়া সিহঁতক ধ্বংস কৰি দিম আৰু পৰিৱৰ্তন কৰি দিম।

নিশ্চয় এই ছুৰা এক শিক্ষা আৰু উপদেশ। এতেকে যিয়ে আল্লাহৰ সন্তুষ্টিৰ পথ ধৰিব বিচাৰে সি ধৰি লোৱা উচিত।

আৰু তোমোলোকে আল্লাহৰ সন্তুষ্টিৰ পথ ধৰিব নোৱাৰা, যেতিয়ালৈকে আল্লাহে নিবিচাৰে। সকলো বিষয় আল্লাহৰ হাতত। আল্লাহে জানে যে, কোনটো বস্তু তেওঁৰ বান্দাৰ কাৰণে কল্যাণকৰ আৰু কোনটো অকল্যাণকৰ। তেওঁ ৰচনাৰ ক্ষেত্ৰত, বিচাৰ-ফয়চালাত আৰু চৰীয়ত প্ৰণয়নত প্ৰজ্ঞাময়।

তেওঁ যি বান্দাক ইচ্ছা কৰে নিজৰ ৰহমতত প্ৰৱেশ কৰায় তথা তাক ঈমান আৰু সত্কৰ্মৰ সামৰ্থ দিয়ে। আৰু যালিমসকলৰ বাবে আখিৰাতত কষ্টদায়ক শাস্তি অৰ্থাৎ জাহান্নাম প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিছে। যিসকলে কুফুৰী আৰু পাপ কৰ্মৰ জৰিয়তে নিজৰ প্ৰতি অত্যাচাৰ কৰে।

ঘোঁৰাৰ দৰে প্ৰচণ্ড বেগত চলা বতাহৰ আল্লাহে শপত কৰিছে।

আৰু প্ৰচণ্ড বেগত চলা ধুমুহাৰো শপত কৰিছে।

আৰু সেই বতাহৰ শপত কৰিছে যিয়ে মেঘক সঞ্চালন বা প্ৰসাৰ কৰে।

আৰু সেই ফিৰিস্তাসকলৰ শপত কৰিছে যিসকলে সত্য আৰু অসত্যৰ মাজত সুস্পষ্টৰূপে পাৰ্থক্যকাৰী বস্তুৰ সৈতে অৱতৰণ হয়।

আৰু সেই ফিৰিস্তাসকলৰ শপত কৰিছে, যিসকলে অহীৰ সৈতে অৱতৰণ কৰে।

যিয়ে অহী লৈ অৱতৰণ কৰে। আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা মানুহৰ ওজৰ-আপত্তি সমাপ্ত কৰাৰ কাৰণে আৰু মানুহক আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা সতৰ্ক কৰিবলৈ।

নিশ্চয় তোমালোকক যিটোৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া হৈছে, যেনে- পুনৰুত্থান, হিচাপ- নিকাচ আৰু পৰিণাম বা প্ৰতিফল সেয়া বাস্তৱায়িত হ'বই।

এতেকে যেতিয়া নক্ষত্ৰসমূহৰ পোহৰ সমাপ্ত হব আৰু জ্যোতিহীন হ'ব।

যেতিয়া আকাশখন ফাঁটি যাব, যাতে তাৰ পৰা ফিৰিস্তাসকল নামি আহে।

আৰু যেতিয়া পৰ্বতসমূহক স্থানচ্যূত কৰা হব আৰু চুৰ্ণ- বিচুৰ্ণ হৈ ধূলিত পৰিণিত হ'ব।

আৰু ৰাছুলসকলক এটা নিৰ্ধাৰিত সময়ৰ বাবে একত্ৰিত কৰা হ'ব।

এক ভীষণ দিনৰ বাবে ইহঁতক স্থগিত ৰখা হৈছে। যাতে নিজ সম্প্ৰদায়ৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী দিয়ে।

বান্দাসকলৰ মাজত ফয়চালাৰ দিনৰ বাবে। সেই দিনা স্পষ্ট হৈ যাব যে, কোন সত্যবাদী আৰু কোন অসত্যবাদী তথা কোন সৌভাগ্যশালী আৰু কোন দূৰ্ভাগ্যশালী।

হে ৰাছুল ! আপোনাক কিহে জনাব যে বিচাৰ দিৱস কি?

সিদিনা অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি। যিবিলাকে ৰাছুলসকলে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অনা সংবাদসমূহক অস্বীকাৰ কৰে।

আমি বিগত জাতিবোৰক ধ্বংস কৰা নাইনে, যেতিয়া সিহঁতে আল্লাহক অস্বীকাৰ কৰিছিল আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক অস্বীকাৰ কৰিছিল?

তাৰ পিছত পৰৱৰ্তীসকলকো সিহঁতৰ অনুগামী বনাম আৰু সিহঁতৰ দৰেই ইহঁতকো ধ্বংস কৰিম।

সেই সম্প্ৰদায়ৰ দৰে আমি এই অপৰাধী অস্বীকাৰকাৰী বিলাককো ধ্বংস কৰিম যিহঁতে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে লৈ অহা চৰীয়তক অস্বীকাৰ কৰে।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে অন্যায়কাৰী সকলৰ শাস্তিক অস্বীকাৰ কৰে।

হে মানৱজাতি, আমি তোমালোকক অলপ তুচ্ছ পানীৰে সৃষ্টি কৰা নাইনে?

তাৰ পিছত আমি সেই পানী এক সুৰক্ষিত স্থান অৰ্থাৎ মাকৰ গৰ্ভাশয়ত ৰাখিছো।

এটা জ্ঞাত আৰু নিৰ্দিষ্ট সময় লৈকে। অৰ্থাৎ মাকৰ গৰ্ভাশয়ত থকা সময়।

তাৰ পিছত আমি শিশুৰ ৰং- ৰূপ আৰু বৈশিষ্ট্য আদি নিৰ্ধাৰণ কৰিছো। গতিকে আমি এই সকলো বস্তুৰ কিমান ভাল নিৰ্ধাৰণকাৰী।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে আল্লাহৰ ক্ষমতাক অস্বীকাৰ কৰে।

সকলোকে একত্ৰিত কৰিব পৰাকৈ আমি পৃথিৱীখনক সৃষ্টি কৰা নাইনে?

জীৱিত লোকসকলৰ থকা- মেলা আৰু আবাদ হোৱা তথা মৃতসকলক দাফনৰ বাবে সুবিধা দিব পৰাকৈ।

আৰু তাৰ ওপৰত স্থাপন কৰিছো মজবুত আৰু ওখ ওখ পৰ্বতমালা, যিবোৰে ইয়াক লৰচৰৰ পৰা ৰক্ষা কৰে আৰু হে মানৱ, তোমালোকক মিঠা পানী পান কৰাইছো। গতিকে যিয়ে এইবোৰ সৃষ্টি কৰিছে তেওঁ তোমালোকক পুনৰ্জীৱিত কৰিবলৈ অক্ষম নহয়।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে আল্লাহৰ অনুগ্ৰহবোৰক অস্বীকাৰ কৰে।

আৰু ৰাছুলসকলে লৈ অহা সংবাদসমূহক অস্বীকাৰ কৰা ব্যক্তিসকলক কোৱা হবঃ হে অস্বীকাৰকাৰী সকল, তোমালোকে সেই শাস্তিৰ ফালে গতি কৰা, যিটোক অস্বীকাৰ কৰিছিলা।

গতি কৰা সেই জাহান্নামৰ জুইৰ ধোঁৱাৰ ছাঁৰ ফালে, যিটো তিনিটা শাখাত বিভক্ত।

সেই ছাঁৰ শীতলতা নাথাকিব আৰু জুইৰ শিখা আৰু তাপ তোমালোকৰ ওচৰত আহিবলৈ বাধাও দিব নোৱাৰে।

সেই জুয়ে ফিৰিঙতি উৎক্ষেপন কৰিব। প্ৰত্যেক ফিৰিঙতি বৃহত অট্টালিকাৰ দৰে বিশাল আকৃতিৰ হ'ব।

সেই উৎক্ষেপন কৰা ফিৰিঙতিবোৰ কলা বৰণৰ উটৰ দৰে কলা হ'ব আৰু বিশালতা হ'ব।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে আল্লাহৰ শাস্তিক অস্বীকাৰ কৰে।

এয়া এনেকুৱা দিন, যিদিনা সিহঁতে একোৱেই ক'ব নোৱাৰিব।

আৰু সিহঁতক নিজ প্ৰতিপালকৰ আগত কুফুৰী আৰু পাপসমূহৰ বিষয়ে কোনো ধৰণৰ অজুহাত দাঙি ধৰাৰো অনুমতি দিয়া নহ'ব।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে এই দিৱসৰ সংবাদসমূহক অস্বীকাৰ কৰে।

এই দিনটো হৈছে সৃষ্টিৰ মাজত বিচাৰ-ফয়চালাৰ দিন, আমি তোমালোকক আৰু পূৰ্বৱৰ্তীসকলক একেই স্থানত একত্ৰিত কৰিছো।

যদি তোমালোকৰ ওচৰত আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ কোনো উপায় আছে তেন্তে মোৰ বিৰুদ্ধে পৰীক্ষা কৰি চোৱা।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে বিচাৰ-ফয়চালাৰ দিৱসক অস্বীকাৰ কৰে।

নিশ্চয় যিসকলে নিজ প্ৰতিপালকৰ আদেশসমূহ পালন কৰি আৰু তেওঁৰ নিষেধকৃত বস্তুসমূহৰ পৰা বিৰত থাকি তেওঁক ভয় কৰে, তেওঁলোকে অৱস্থান কৰিব জান্নাতৰ ছাঁ প্ৰদানকাৰী গছৰ তলত আৰু প্ৰবাহিত মিঠা পানীৰ নিজৰাৰ কাষত।

তথা তেওঁলোকে বিচৰা ফলমূলৰ মাজত থাকিব, যিবোৰ খাবলৈ তেওঁলোকে ইচ্ছা কৰিব।

আৰু তেওঁলোকক কোৱা হবঃ উত্তম আৰু পৱিত্ৰ বস্তু খাই থাকা লগতে বিশুদ্ধ পানীয় পান কৰি থাকা যিটো প্ৰত্যেক অপছন্দনীয়ৰ পৰা পবিত্ৰ। এয়া দৰাচলতে সেই সত্কৰ্মসমূহৰ প্ৰতিফল যিবোৰ তোমালোকে পৃথিৱীত কৰিছিলা।

এনেকুৱা প্ৰতিফল যিটো আমি তোমালোকক দিছো, তেনেকুৱা প্ৰতিফল আমি সেই সকল লোকক দিওঁ, যিসকলে উত্তমৰূপে নিজৰ আমল কৰে।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে মুত্তাক্বীসকলৰ লগত কৰা আল্লাহৰ প্ৰতিশ্ৰুতিক অস্বীকাৰ কৰে।

আৰু সেই অস্বীকাৰকাৰী সকলক কোৱা হবঃ খোৱা আৰু পৃথিৱীৰ কিছু সুখ খন্তেক সময় উপভোগ কৰা। নিশ্চয় তোমালোক অপৰাধী, কাৰণ তোমালোকে আল্লাহৰ লগত কুফুৰী কৰিছা আৰু তেওঁৰ ৰাছুলসকলক অস্বীকাৰ কৰিছা।

সেই দিনা সেইসকলৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি, যিসকলে প্ৰতিদান দিৱসৰ প্ৰতিদানক অস্বীকাৰ কৰে।

আৰু যেতিয়া এই অস্বীকাৰকাৰী সকলক কোৱা হয় যে, আল্লাহৰ বাবে ছালাত আদায় কৰা, তেতিয়া সিহঁতে আল্লাহৰ বাবে ছালাত আদায় নকৰে।

সিদিনা অস্বীকাৰকাৰী বিলাকৰ বাবে আছে ধ্বংস, শাস্তি আৰু ক্ষতি। যিবিলাকে ৰাছুলসকলে আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা অনা সংবাদসমূহক অস্বীকাৰ কৰে।

গতিকে যেতিয়া সিহঁতে নিজৰ প্ৰতিপালকৰ তৰফৰ পৰা অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআনৰ প্ৰতি ঈমান অনা নাই তেন্তে ইয়াৰ বাহিৰে আৰু কিহৰ প্ৰতি ঈমান আনিব।

আল্লাহৰ ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামক পঠোৱাৰ পিছতো মুশ্বৰিক সকলে পৰস্পৰে কোনটো বস্তুৰ বিষয়ে সোধ-পোচ কৰি আছে।

সিহঁতে ডাঙৰ খবৰৰ বিষয়ে পৰস্পৰে সুধি আছে আৰু সেয়া হৈছে এই কোৰআন, যিটো তেওঁলোকৰ ৰছুলৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা হৈছে। যাৰ ভিতৰত পুনৰ বাৰ জীৱিত কৰি উঠোৱাৰ সংবাদ আছে।

এই কোৰআন নো কি, এই সম্পৰ্কে সিহঁতৰ মাজতেই মতভেদ আছে। কোনোবাই ইয়াক যাদু বুলি কয়, কোনোবাই কবিতা আৰু কোনোবাই বিগত লোকসকলৰ মনে সজা কাহানী বুলি কয়।

সিহঁতে যিদৰে ভাবিছে ঘটনাটো তেনেকুৱা নহয়। কোৰআনক অস্বীকাৰকাৰী সকলে অচিৰেই অস্বীকাৰ কৰাৰ বেয়া পৰিণাম সম্পৰ্কে অৱগত হব।

আকৌ সিহঁতৰ আগত ইয়াৰ পুষ্টি হৈ যাব।

আমি পৃথিৱীখনক সিহঁতৰ বাবে বিছনা বনোৱা নাইনে? যাতে সিহঁতে ইয়াৰ ওপৰত থাকিব পাৰে।

আৰু পৃথিৱীৰ ওপৰত পাহাৰবোৰক গজল স্বৰূপ বনাইছোঁ যিবোৰে পৃথিৱীখনক লৰচৰৰ পৰা বিৰত ৰাখিব পাৰে।

আৰু আমি তোমালোকক পুৰুষ আৰু মহিলাৰূপে সৃষ্টি কৰিছোঁ।

আৰু আমি তোমালোকৰ টোপনিক তোমালোকৰ ক্লান্তিৰ পৰা পৃথক হোৱাৰ মাধ্যম বনাইছো, যাতে তোমালোকে বিশ্ৰাম কৰিব পাৰা।

আৰু আমি ৰাতিক তোমালোকৰ বাবে আৱৰণ স্বৰূপে বনাইছোঁ, যাৰ অন্ধকাৰে তোমালোকক এনেদৰে আৱৰি ৰাখে যিদৰে তোমালোকে তোমালোকৰ লজ্জাস্থানক কাপোৰেৰে আৱৰি ৰাখা।

আৰু দিনক উপাৰ্জন আৰু জীৱিকা সন্ধানৰ ক্ষেত্ৰ বনাইছো।

আৰু তোমালোকৰ ওপৰত সাতটা মজবুত আকাশ বনাইছোঁ।

আৰু সূৰ্যক তীব্ৰ প্ৰজ্বলন আৰু পোহৰ দিয়া প্ৰদীপ বনাইছোঁ।

মেঘৰ পৰা ধাৰাষাৰ বৰষুণ বৰ্ষণ কৰিছোঁ।

যাতে তাৰ পৰা বিভিন্ন প্ৰকাৰৰ অন্ন আৰু নানা প্ৰকাৰৰ বনস্পতি উদ্ভিদ গজাব পাৰোঁ।

আৰু একে প্ৰকাৰৰ গছেৰে ঘন বাগান বনাইছোঁ।

নিশ্চয় মাখলোকৰ (সৃষ্টিসকলৰ) মাজত বিচাৰৰ এটা সময় নিৰ্ধাৰিত আছে, সেয়া ইফাল-সিফাল নহয়।

যিদিনাখন ফিৰিস্তাই দ্বিতীয় বাৰ শিঙাত ফু দিব তেতিয়া তোমালোকে দলে দলে আহিবা।

আৰু আকাশ খুলি দিয়া হ'ব, তেতিয়া ই উন্মুক্ত দুৱাৰৰ দৰে খোল খাব।

আৰু পাহাৰবোৰক গতি দিয়া হব তেতিয়া সেইবোৰ উৰন্ত ধূলি-কণা হৈ মৰীচিকাৰ দৰে দেখা যাব।

নিশ্চয় জাহান্নাম খাপ পাতি অপেক্ষা কৰি আছে।

যালিমসকলৰ ওভতি যোৱাৰ ঠাই, যত সিহঁতে ওভতি যাব লাগিব।

তাৰ ভিতৰত ইমান দীৰ্ঘকাল লৈকে থাকিব যাৰ কোনো অন্ত নাই।

যাৰ ভিতৰত জাহান্নামৰ জুই ঠাণ্ডা কৰিব পৰা বতাহ নাপাব আৰু স্বাদযুক্ত কোনো পানীও সেৱন কৰিবলৈ নাপাব।

অতি উত্তপ্ত গৰম পানী আৰু জাহান্নামী সকলৰ শৰীৰৰ পৰা বৈ যোৱা পুঁজৰ বাহিৰে একোৱে নাথাকিব।

এয়া সিহঁতৰ সেই কুফুৰী ( অস্বীকাৰ) আৰু পথভ্ৰষ্টৰ অনূৰূপ পৰিণাম যাৰ ওপৰত সিহঁতে পৃথিৱীত জীৱন-যাপন কৰিছিল।

নিশ্চয় তেওঁলোকে আল্লাহে হিচাপ লোৱাৰ প্ৰতি ভয় কৰা নাছিল। কিয়নো তেওঁলোকে পুনৰ উত্থানৰ প্ৰতি বিশ্বাস কৰা নাছিল। যদি পুনৰ জীৱনৰ প্ৰতি ভয় থাকিলেহেঁতেন তেন্তে তেওঁলোকে আল্লাহৰ প্ৰতি ইমান আনিলেহেঁতেন আৰু সৎ কৰ্ম কৰিলেহেঁতেন।

আৰু ৰাছুলৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ কৰা নিদৰ্শনবোৰ অস্বীকাৰ কৰিছিল।

আৰু আমি তেওঁলোকৰ সকলো কৰ্ম সঠিকৰূপে হিচাপ কৰি ৰাখিছো আৰু সেয়া তেওঁলোকৰ আমল নামাত লিখা আছে।

গতিকে হে অপৰাধীসকল! এই চিৰ শাস্তি উপভোগ কৰি থাকা আৰু আমি তোমালোকৰ শাস্তি বৃদ্ধি কৰিয়ে থাকিম।

নিশ্চয় যি সকলে তেওঁলোকৰ পালন কৰ্তাৰ আদেশ পালন কৰি আৰু নিষেধাজ্ঞাৰ পৰা বিৰত থাকি আল্লাহক ভয় কৰে তেওঁলোকৰ বাবে এনেকুৱা সফলদায়ক স্থান আছে যত তেওঁলোকৰ উদ্দেশ্য পূৰণ কৰিব পাৰিব, সেয়া হৈছে জান্নাত।

বাগান আৰু আঙুৰ আছে।

আৰু সম বয়সীয়া নৱ-যুৱতীসকল।

আৰু মদ ভৰা গিলাছ।

তেওঁলোকে জান্নাতত কোনো অনাৰ্থক আৰু মিছা কথা নুশুনিব লগতে কোনেও কাকো মিছা কথা নকব।

যিয়ে আকাশ আৰু পৃথিৱী তথা এই দুয়োৰ মাজত অৱস্থিত সকলো বস্তুৰ পালনকৰ্তা তেওঁ ইহকাল আৰু পৰকাল দুয়ো স্থানতে কৰুণাময়। পৃথিৱী আৰু আকাশৰ সকলোৱে আল্লাহৰ অনুমতি অবিহনে একুৱে কৰিব নোৱাৰিব।

তেৱেঁই আকাশসমূহ আৰু পৃথিৱী আৰু এই দুটাৰ মাজত যি আছে সকলোৰে প্ৰতিপালক, তেওঁ পৃথিৱী আৰু আখিৰাতত পৰম কৰুণাময়, পৃথিৱী আৰু আকাশত থকা কোনেও তেওঁৰ অনুমতি অবিহনে তেওঁৰ ওচৰত আবেদন-নিবেদন কৰিব নোৱাৰিব।

যিদিনাখন জিব্ৰাইল আৰু ফিৰিস্তাসকলে শাৰীবদ্ধভাৱে থিয় হব, সিদিনাখন আল্লাহ তাআলা যাক চুপাৰিশৰ কাৰণে অনুমতি দিব তাৰ বাহিৰে কোনেও চুপাৰিশৰ কাৰণে মুখ খুলিব নোৱাৰিব। আৰু তেওঁলোকে সঠিক কথাই কব যেনে, কলিমা তৌহিদ আদি।

তোমালোকৰ আগত যি দিনৰ কথা বৰ্ণনা কৰা হৈছে সেয়া সেই দিন যাৰ অৱস্থিতিত কোনো সন্দেহ নাই। গতিকে যিয়ে সেই দিনত আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা মুক্তি পাব বিচাৰে সি যেন আল্লাহক সন্তুষ্ট কৰা সত্কৰ্মৰ পথ বিচাৰি লয়।

(হে মানৱ) আমি তোমালোকক এনেকুৱা শাস্তিৰ পৰা সাৱধান কৰি দিছো যিটো অতি নিকটৱৰ্তী। যিদিনাখন মানুহে পৃথিৱীত কৰা কৰ্মবোৰ দেখা পাব আৰু কাফিৰে শাস্তিৰ পৰা মুক্তি পোৱাৰ কামনা কৰি কব – মই যদি জীৱ-জন্তুৰ দৰে মাটি হৈ গলোহেঁতেন! এই কথা সেই সময়ত কব যেতিয়া ক্বিয়ামতৰ দিনা জীৱ-জন্তুক কোৱা হবঃ তোমালোকে মাটি হৈ যোৱা।

আল্লাহ তাআলা ফিৰিস্তাৰ শপত খাইছে যিসকল বহুত কঠোৰ আৰু নিৰ্দয় হিচাপে কাফিৰ সকলৰ জান কবজ কৰে।

আৰু আল্লাহ তাআলাই সেই ফিৰিস্তাৰ শপত খাইছে যিয়ে সহজ আৰু সৰলতাৰ সৈতে ইমানদাৰ সকলৰ জান কবজ কৰে।

আৰু আল্লাহ তাআলাই সেই সকল ফিৰিস্তাৰ শপত খাইছে যিসকলে আল্লাহৰ আদেশ অনুযায়ী আকাশৰ পৰা পৃথিৱী লৈ উৰি ফুৰে।

আৰু আল্লাহ তাআলাই সেই সকল ফিৰিস্তাৰ শপত খাইছে যিসকলে তেওঁৰ আদেশ পালনত আনতকৈ বেছি আগুৱাই যায়।

আৰু আল্লাহ তাআলাই সেই সকল ফিৰিস্তাৰ শপত খাইছে যিসকলে আল্লাহৰ ফয়চালা লাগু কৰে যেনে, যি সকল ফিৰিস্তাই বান্দাৰ আমল লিখাত নিবদ্ধ। আল্লাহ তাআলাই এই সকল ফিৰিস্তাৰ শপত কৰি কৈছে যে, তেওঁ মানুহক হিচাপ-নিকাচ আৰু উচিত পৰিণাম দিবলৈ নিশ্চিত ভাৱে জীৱিত কৰি উঠাব।

যিদিনাখন শিঙাত প্ৰথম বাৰ ফুঁ দিয়াৰ সময়ত পৃথিৱী কঁপি উঠিব।

এই ফুঁ দিয়াৰ পিছত আকৌ দ্বিতীয় ফুঁ দিয়া হব।

সেইদিনা কাফিৰ আৰু ফাছিক্বসকলৰ অন্তৰ ভীতিগ্ৰস্থ হ'ব।

সিহঁতৰ চকুত অপমানৰ চিন দেখা যাব।

সিহঁতে কৈছিল – মৃত্যুৰ পিছত আমি পুনৰ পৃথিৱীৰ জীৱনলৈ ওভতিম নেকি?

যেতিয়া আমাৰ হাড়বোৰ গেলি-পচি যাব, তাৰ পিছতো ওভতিম নেকি?

সিহঁতে কয়ঃ যদি আমি ওভতিব লাগে তেন্তে এয়া হব ক্ষতিকৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন, যিটোত সদায় ওভোতা ব্যক্তি ক্ষতিগ্ৰস্ত হয়।

পুনৰ জীৱিত কৰা কাম অতি সহজ। বৰং এয়া হৈছে শিঙাত ফুঁ দিয়া কাৰ্যত নিযুক্ত ফিৰিস্তাৰ এটা মাত্ৰ তীব্ৰ শব্দ।

তেতিয়া হঠাৎ সকলো লোক জীৱিত হৈ পৃথিৱীৰ ওপৰত আহিব যিহেতু আগতে পৃথিৱীৰ ভিতৰত মৃত অৱস্থাত আছিল।

(হে ৰাছুল) আপোনাৰ ওচৰত মুছাৰ সৈতে তেওঁৰ প্ৰতিপালক আৰু তেওঁৰ শত্ৰু ফিৰআউনৰ সৈতে হোৱা ঘটনাটো আহি পাইছেনে?

যেতিয়া তেওঁৰ প্ৰতিপালকে তেওঁক তুৱা উপত্যকাত মাতিছিল।

আল্লাহ তাআলাই তেওঁক যি কৈছিল তাৰ ভিতৰত এয়াও আছিল যে- ফিৰআউনৰ ওচৰলৈ যোৱা। সি অত্যাচাৰ আৰু অভিমানৰ চৰম সীমা অতিক্ৰম কৰিছে।

আৰু তাক কোৱা (হে ফিৰ আউন) তুমি কুফুৰী আৰু পাপৰ পৰা পৱিত্ৰ হবলৈ নিবিচৰা নেকি?

আৰু তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ পথ প্ৰদৰ্শন কৰো যিয়ে তোমাক সৃষ্টি কৰিছে আৰু তোমাক চোৱা-চিতা কৰিছে। এতেকে তুমি তাক ভয় কৰিবা নে? আৰু এনেকুৱা কাম কৰিবানে যিবোৰে তেওঁক সন্তুষ্টু কৰে আৰু তেওঁক অসন্তুষ্ট কৰা কামৰ পৰা বিৰত থাকিবানে?

তাৰ পিছত মুছা (আলাইহিছ ছালামে) তেওঁৰ প্ৰতিপালক তৰফৰ পৰা ৰাছুল হোৱাৰ ডাঙৰ নিদৰ্শন দেখুৱালে। এই নিদৰ্শন হল হাত আৰু লাঠিৰ নিদৰ্শন।

তেতিয়া ফিৰআউনৰ তৰফৰ পৰা এই প্ৰতিক্ৰিয়া প্ৰকাশ পাইছিল যে, সি এই নিদৰ্শনাৱলী অস্বীকাৰ কৰিলে আৰু মুছা (আলাইহিছ ছালাম)ৰ আদেশ অৱমাননা কৰিলে।

তাৰ পিছত সত্যৰ বিৰোধিতা কৰি তথা আল্লাহৰ অবাধ্যতাত আগুৱাই গৈ মুছা আলাইহিচ্ছালামে লৈ অহা বাৰ্তাৰ প্ৰতি ঈমান পোষণৰ পৰা মুখ ঘূৰাই ল'লে।

ইয়াৰ পিছত তাৰ সম্প্ৰদায়ক আৰু তাৰ অনুসাৰীসকলক একত্ৰিত কৰিলে যাতে মুছা আলাইহিচ্ছালামক পৰাজিত কৰিব পাৰে। আৰু এই বুলি ঘোষণা দিলে।

মই তোমালোকৰ পৰম প্ৰতিপালক। গতিকে মোৰ বাহিৰে তোমালোকে কাৰো অনুসৰণ কৰিব নোৱাৰিবা।

অৱশেষত আল্লাহ তাআলাই তাক কৰায়ত্ব কৰিলে আৰু তাক সাগৰত ডুবাই পৃথিৱীত শাস্তি বিহিলে আৰু পৰকালত তাক কঠোৰ শাস্তি দিয়া হব।

আমি ফিৰআউনক যি শাস্তি দিছো তাৰ পৰা সেইসকল লোকে শিক্ষা গ্ৰহন কৰে যিসকলে আল্লাহক ভয় কৰে। কিয়নো তেনে লোকেই উপদেশৰ দ্বাৰা উপকৃত হয়।

হে পুনৰ জীৱন অস্বীকাৰকাৰী সকল! আল্লাহ তাআলাৰ বাবে তোমালোকক সৃষ্টি কৰা কঠিন নে আকাশ সৃষ্টি কৰাটো তেওঁৰ ওচৰত বেছি কঠিন, যিটোক আল্লাহে সৃষ্টি কৰিছে?

ওপৰ পৃষ্ঠ উচ্চ বনাইছে আৰু তাক সমানকৈ বনাইছে যাৰ ভিতৰত কোনো ছিদ্ৰ, ফাট, ত্ৰুটি নাই।

আৰু যেতিয়া সূৰ্য মাৰ যায় তেতিয়া তেৱেঁই ৰাতিক অন্ধকাৰ বনায়। আৰু সূৰ্য উদয় হলে তেৱেঁই পোহৰ প্ৰকট কৰে।

আকাশ সৃষ্টিৰ পিছত পৃথিৱীখনক প্ৰসাৰিত কৰিছে আৰু ইয়াৰ ভিতৰত ৰাখিছে ইয়াৰ উপকাৰসমূহ।

আৰু তাৰ পৰা স্ৰোত ৰূপে বৈ যোৱা পানী উলিয়াইছে। আৰু এনেকুৱা ঘাঁহ উলিয়াইছে যিবোৰ জীৱ-জন্তুৱে খাব পাৰে।

আৰু পৰ্বতবোৰক পৃথিৱীৰ ওপৰত মজবুত কৈ থিয় কৰিছে।

(হে মানৱ) এইবোৰ তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ জীৱ-জন্তুৰ বাবে জীৱনোপকৰণ। এতেকে সেই সত্তা যিজনে এই সকলোবোৰ বস্তু সৃষ্টি কৰিছে, তেওঁ তোমালোকক পুনৰ সৃষ্টি কৰিবলৈ অক্ষম নহয়।

যেতিয়া দ্বিতীয় বাৰ শিঙাত ফুঁ দিয়া হব, যাৰ ভাগৰতাই সকলো বস্তুক আৱৰি ধৰিব আৰু ক্বিয়ামত প্ৰতিষ্ঠিত হব।

যিদিনাখন ক্বিয়ামত প্ৰতিষ্ঠিত হব, সেইদিনা মানুহে নিজ নিজ কৰ্ম স্মৰণ কৰিব, ভালেই হওঁক বা বেয়া।

আৰু জাহান্নামক আনা হব আৰু তাক দৰ্শনকাৰীৰ চকুৰ আগত আনি দিয়া হব।

এতেকে যিসকলে পথভ্ৰষ্টতাৰ সীমা অতিক্ৰম কৰিছে।

আৰু পৃথিৱীৰ ক্ষণস্থায়ী জীৱনক পৰকালৰ চিৰস্থায়ী জীৱনৰ ওপৰত অগ্ৰধিকাৰ দিছে।

জাহান্নামেই হব সিহঁতৰ ঠিকনা, যত সিহঁতে থাকিব।

আৰু যিয়ে নিজ প্ৰতিপালকৰ আগত থিয় হবলৈ ভয় কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাই হাৰাম কৰা মন পছন্দ বস্তুৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখে। তেওঁলোকৰ ঠিকনা হব জান্নাত, যত তেওঁলোকে বসবাস কৰিব।

আৰু যিয়ে নিজ প্ৰতিপালকৰ আগত থিয় হবলৈ ভয় কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাই হাৰাম কৰা মন পছন্দ বস্তুৰ পৰা নিজকে বিৰত ৰাখে। তেওঁলোকৰ ঠিকনা হব জান্নাত, যত তেওঁলোকে বসবাস কৰিব।

হে ৰাছুল! পুনৰ জীৱন অস্বীকাৰ কাৰী সকলে আপোনাক সোধে যে, ক্বিয়ামত কেতিয়া হব?

এই বিষয়ে সিহঁতক কব পৰা আপোনাৰ জ্ঞান নাই। আৰু এয়া আপোনাৰ দায়িত্বও নহয়। আপোনাৰ কৰ্তব্য কেৱল ইয়াৰ বাবে প্ৰস্তুতি লোৱা।

ক্বিয়ামতৰ জ্ঞান কেৱল তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত আছে, তাৰ বাহিৰে আন কাৰো ওচৰত নাই।

আপুনি কেৱল সেই ব্যক্তিৰ বাবে সতৰ্ককাৰী যিয়ে ক্বিয়ামতক ভয় কৰে, কিয়নো কেৱল সেই ব্যক্তিয়েই আপোনাৰ সাৱধান বাণীৰ পৰা উপকৃত হব।

যিদিনাখন সিহঁতে ক্বিয়ামতক নিজ চকুৰে দেখা পাব, সিদিনা সিহঁতে এনেকুৱা অনুভৱ কৰিব যেনিবা সিহঁতে পৃথিৱীত এটা সন্ধিয়া বা এটা প্ৰভাতহে কটাইছে।

ৰাছুল ছাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ মুখত ক্ৰোধৰ প্ৰভাৱ অনুভূত হৈছিল আৰু তেওঁ মুখ খন আনফালে উভতাই লৈছিল।

কাৰণ তেখেতৰ ওচৰত আব্দুল্লাহ বিন উম্মে মাকতুম মাৰ্গদৰ্শন লবলৈ আহিছিল আৰু তেওঁ এজন অন্ধ ব্যক্তি আছিল। আচলতে তেওঁ সেই সময়ত আহিছিল যেতিয়া তেখেতে মুশ্বৰিক সকলৰ উচ্চ স্তৰীয় নেতৃবৰ্গ সকলৰ লগত কথা-বাৰ্তা পাতি আছিল। আৰু তেখেতে সিহঁতৰ হিদায়তৰ আশাত আছিল।

(হে ৰাছুল) আপোনাক কিহে জনাব, বুধহয় অন্ধ ব্যক্তিজনে পাপৰ পৰা পৱিত্ৰ হবলৈ আহিছে।

অথবা আপোনাৰ বক্তব্য শুনি উপকৃত হব।

আনহাতে যিয়ে নিজৰ ধনৰ নিচাত পৰি নিজকে অমুখাপেক্ষী বুলি ভাৱে, আৰু ঈমানৰ পৰা তথা আপুনি লৈ অহা চৰীয়তক মানিবলৈ অৱহেলা কৰিছে।

আপুনি তাৰ পিছত লাগিছে আৰু তাৰ প্ৰতি ধ্যান কেন্দ্ৰিত কৰি আছে।

যদি সি নিজ গুনাহৰ পৰা পৱিত্ৰ নহয় তেন্তে আপোনাৰ কি ক্ষতি হব?

আনহাতে যি ব্যক্তিয়ে কল্যাণ কামনাৰে আপোনাৰ ওচৰলৈ দৌৰি আহে।

আৰু তেওঁ নিজ প্ৰতিপলকক ভয় কৰে।

গতিকে আপুনি তেওঁৰ প্ৰতি ধ্যান দিয়াৰ পৰিৱৰ্তে মুশ্বৰিকসকলৰ নেতৃবৰ্গৰ প্ৰতি মনোনিবেশ কৰিলে।

প্ৰকৃততে বিষয়টো তেনেকুৱা নহয়, দৰাচলতে এয়া এক প্ৰকাৰ শিক্ষা তথা উপদেশ তাৰ বাবে যিয়ে ইয়াক গ্ৰহণ কৰে।

এতেকে যিয়ে আল্লাহক স্মৰণ কৰিব বিচাৰে সি যেন স্মৰণ কৰে আৰু এই কুৰআনত থকা উপদেশ যাতে গ্ৰহণ কৰে।

এই কুৰআন ফিৰিস্তাসকলৰ ওচৰত থকা সন্মানিত ছহিফাত লিপিবদ্ধ আছে।

এখন উচ্চ স্থানত ৰখা আছে আৰু এয়া হৈছে পৱিত্ৰ, ইয়াক আৱৰ্জনা তথা অপৱিত্ৰতাই চুব নোৱাৰে।

আৰু এইখন আছে সংবাদ বাহক ৰূপে কাম কৰা ফিৰিস্তাসকলৰ হাতত।

তেওঁলোক নিজ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত সন্মানিত । অধিক কল্যাণ তথা অধিক আনুগত্যকাৰী।

কাফিৰ মানুহৰ প্ৰতি ধিক্কাৰ, সিহঁতে আল্লাহ তাআলাৰ প্ৰতি কিমান যে ঘোৰ অকৃতজ্ঞ!

সিহঁতক আল্লাহ তাআলাই কি বস্তুৰে সৃষ্টি কৰিছে যাৰ কাৰণে সিহঁতে অহংকাৰ কৰে আৰু আল্লাহ তাআলাৰ অকৃতজ্ঞতা কৰে?

সামান্য পানীৰ দ্বাৰা সিহঁতক সৃষ্টি কৰিছে আৰু তাৰ পিছত স্তৰে স্তৰে বনাইছে।

এই স্তৰবোৰৰ পিছত মাকৰ গৰ্ভৰ পৰা ওলাবলৈ সহজ কৰি দিছে।

তাৰ পিছত পৃথিৱীত তাৰ বাবে নিৰ্ধাৰিত কৰা আয়ুস শেষ হোৱাৰ পিছত মৃত্যু দিছে আৰু তাৰ বাবে কবৰ বনাইছে যাৰ ভিতৰত পুনৰ জীৱিত হোৱা লৈকে থাকিব লাগিব।

আকৌ যেতিয়া ইচ্ছা কৰিব তেতিয়া তাক হিচাপ-নিকাচৰ বাবে আৰু প্ৰতিদান দিয়াৰ বাবে পুনৰ্ত্থান কৰিব।

ঘটনা তেনে নহয় যিদৰে কাফিৰ সকলে বুজিছে যে, সিহঁতে নিজ প্ৰতিপালকৰ অধিকাৰ আদায় কৰিছে। বৰং আল্লাহ তাআলাই সিহঁতৰ বাবে অনিবাৰ্য কৰা কৰ্মবোৰ আদায় কৰা নাই।

আল্লাহৰ অকৃতজ্ঞতাকাৰী কাফিৰসকলে লক্ষ্য কৰা উচিত যে, সিহঁতে কৰা ভোজনবোৰ কৰ পৰা কেনেকৈ প্ৰাপ্ত হয়।

ইয়াৰ মূল হৈছে সেই পানী, যিটো আকাশৰ পৰা অধিক মাত্ৰাত বৰ্ষণ হয়।

আকৌ আমি ভূমিত ফাট মেলাইছো যাৰ পৰা অঙ্কুৰণবোৰ মাটি ফালি ওপৰলৈ ওলাই আহে।

তাৰ পিছত আমি (ধান), গম, মাকৈ আদি গছ গজাইছো।

আৰু তাৰ ভিতৰত আঙুৰ আৰু সেউজীয়া ঘাঁহ গজাইছো যাতে সিহঁতৰ জীৱ-জন্তুৱে খাদ্য হিচাপে খাব পাৰে।

আৰু আমি তাৰ ভিতৰত জয়তুন আৰু খেজুৰ গছ গজাইছো।

আৰু তাৰ ভিতৰত বহুতো গছ-গছনিযুক্ত বাগান সাজিছো।

আৰু আমি তাৰ ভিতৰত ফল-মূল গজাইছো আৰু তোমালোকৰ জন্তুৰ বাবে খাদ্য সৃষ্টি কৰিছো।

তোমালোকৰ আৰু তোমালোকৰ জীৱ-জন্তুৰ উপকাৰৰ বাবে।

আকৌ যেতিয়া অতি তীব্ৰ কাণ ফাটি যোৱা শব্দ আহিব আৰু সেয়া হব শিঙাত দ্বিতীয় বাৰ ফুঁ দিয়াৰ শব্দ।

যিদিনাখন মানুহে নিজ ভাতৃৰ পৰা পলায়ন কৰিব।

আৰু নিজ পিতৃ-মাতৃৰ পৰা পলায়ন কৰিব।

আৰু নিজ স্ত্ৰী আৰু পুত্ৰৰ পৰা পলায়ন কৰিব।

সিদিনাখন মানুহ ইমান অশান্তিত পৰিব যে, বেলেগৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়াৰ সুযোগেই নাপাব।

সেই দিনা সৌভাগ্য লোক সকলৰ মুখ মণ্ডল উজ্জল হব।

তেওঁলোকে আল্লাহ তাআলাই প্ৰস্তুত কৰা অনুগ্ৰহৰ প্ৰতি সস্তুষ্ট হব।

আৰু দুৰ্ভাগ্য লোকৰ মুখ মণ্ডলৰ প্ৰতি সিদিনাখন ধূলিকণা পৰি থাকিব।

সিহঁতক অন্ধকাৰে আৱৰি থাকিব।

এই অৱস্থাৰ সন্মুখীন সেই সকল ব্যক্তি হব, যিসকলে কুফুৰী আৰু পাপকৰ্মৰ পথাচাৰী আছিল।

যেতিয়া সূৰ্যৰ অস্তিত্ব সংকীৰ্ণ কৰি দিয়া হব আৰু সূৰ্যৰ পোহৰ সমাপ্ত কৰি দিয়া হব।

আৰু যেতিয়া খহি পৰিব আৰু তাৰ পোহৰ শেষ হৈ যাব।

আৰু পৰ্বতবোৰক তাৰ স্থানৰ পৰা চলমান কৰি দিয়া হ'ব।

যিবোৰ গৰ্ভৱতী উটকলৈ গৰাকীয়ে গৌৰৱ কৰে, সেইসময়ত সেইবোৰ উটক অযত্নে এৰি দিয়া হ'ব।

আৰু যেতিয়া বনৰীয়া জন্তুবোৰক মানুহৰ লগত একে স্থানত একত্ৰিত কৰা হ'ব।

আৰু যেতিয়া সাগৰবোৰক উদগনি দিয়া হব, ফলত সেইবোৰ জুইত পৰিণত হ'ব।

আৰু যেতিয়া প্ৰাণবোৰক তেওঁলোকৰ লগত মিলিত কৰা হব যিবোৰ তাৰ সমান হব। গতিকে পাপীৰ লগত পাপী আৰু সদাচাৰৰ লগত সদাচাৰক মিলিত কৰা হ'ব।

আৰু যেতিয়া জীৱন্ত সমাধিস্থ কন্যা শিশুক সোধা হ'ব।

তোমাৰ হত্যাকাৰীয়ে তোমাক কি কাৰণত হত্যা কৰিছিল?

আৰু যেতিয়া বান্দাৰ আমাল নামা খুলি দিয়া হব, যাতে প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে নিজ নিজ আমল নামা (কৰ্ম পত্ৰ) পঢ়িব পাৰে।

আৰু যেতিয়া আকাশৰ আৱৰণ খুলি দিয়া হব যিদৰে ছাগলীৰ ছাল খুলা হয়।

আৰু যেতিয়া জাহান্নামক ভীষণ ভাৱে প্ৰজ্জ্বলিত কৰা হ'ব।

আৰু যেতিয়া জান্নাতক মুত্তাক্বীসকলৰ ওচৰত ৰখা হ'ব।

যেতিয়া এইবোৰ সংঘটিত হব, তেতিয়া প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে জানিব যে, তেওঁ সেই দিনৰ বাবে কি আমল আগবঢ়াইছে।

আল্লাহ তাআলাই সেইবোৰ নক্ষত্ৰৰ শপত খাইছে যিবোৰ ৰাতিত প্ৰকাশ হোৱাৰ আগতে লোকাই থাকে।

যিবোৰ নিজ নিজ অক্ষ ৰেখাত ঘূৰি থাকে আৰু প্ৰভাত অহাৰ লগে লগে তেনেদৰে লুকাই যায় যিদৰে হৰিণে নিজৰ ঘৰত সোমায়।

আৰু ৰাতিৰ প্ৰথম ভাগ যেতিয়া আহে আৰু ৰাতিৰ শেষ ভাগ যেতিয়া যাবলৈ ধৰে আল্লাহ তাআলাই ইয়াৰো শপত খাইছে।

আৰু যেতিয়া পুৱাৰ ভাগত পোহৰ প্ৰসাৰিত হয়, আল্লাহ তাআলাই সেই সময়ৰ শপত খাইছে।

নিশ্চয় মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআন আল্লাহ তাআলাৰ বাণী। যাক আমানতদাৰ ফিৰিস্তা অৰ্থাৎ জিব্ৰীল আলাইহিছ ছালামে পৌঁছাইছে। আল্লাহ তাআলাই তেখেতক এই দায়িত্ব অৰ্পন কৰিছিল।

তেওঁ অতি শক্তিশালী আৰু আকাশৰ গৰাকীৰ ওচৰত তেওঁ মৰ্যদা সম্পন্ন।

আকাশবাসী সকল তেখেতৰ কথা মানে আৰু তেখেতক প্ৰত্যাদেশ পৌঁছাবলৈ যি দায়িত্ব অৰ্পণ কৰা হৈছে সেয়া আমানতদাৰীৰ সৈতে পালন কৰিছে।

আৰু মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লাম যিয়ে তোমালোকৰ লগত থাকে, যাৰ বিবেক, আমানতদাৰী আৰু সততাৰ বিষয়ে তোমালেকে ভালদৰে পৰিচিত। তেওঁ কোনো উন্মাদ নহয়, যিদৰে তোমালোকে দাবী কৰা।

আৰু তোমালোকৰ সঙ্গীয়ে তেখেতক দিগন্তত তেখেতৰ প্ৰকৃত ৰূপত স্পষ্ট ভাৱে দেখিছে।

আৰু তোমালকৰ সঙ্গী কৃপণও নহয় যে, যি বস্তু পৌঁছাবলৈ তেখেতক নিযুক্ত কৰা হৈছে সেয়া পৌঁছাবলৈ কৃপণালী কৰিব বা জ্যোতিষীৰ দৰে তোমালোকৰ পৰা বিনিময় বিচাৰিব।

আৰু এই কোৰআন আল্লাহৰ ৰহমতৰ পৰা বঞ্চিত কোনো অভিশপ্ত চয়তাৰ বাণী নহয়।

এই প্ৰমাণবোৰৰ পিছত এয়া আল্লাহৰ বাণী বুলি অস্বীকাৰ কৰাৰ কোনটো ৰাস্তা থাকিব পাৰে।

কোৰআন জিন আৰু মানুহৰ বাবে কেৱল স্মৰণকাৰী আৰু উপদেশ বাণীহে।

তোমালোকৰ মাজৰ পৰা সেই ব্যক্তিৰ বাবে যিয়ে সত্যৰ পথত চলিব বিচাৰে।

তুমি সত্য বা অসত্য পথৰ প্ৰতি চলিবলৈ ইচ্ছা কৰিব নোৱাৰিবা, যেতিয়ালৈকে আল্লাহে নিবিচাৰে। যিয়ে গোটেই জগতৰ পালন কৰ্তা।

যেতিয়া আকাশখন ফাঁটি যাব, যাতে তাৰ পৰা ফিৰিস্তাসকল নামি আহে।

আৰু যেতিয়া নক্ষত্ৰবোৰ বিক্ষিপ্তভাৱে খহি পৰিব।

আৰু যেতিয়া সাগৰসমূহক এটাক আন এটাৰ বাবে খুলি দিয়া হব। আৰু সেইবোৰ পৰস্পৰে মিলিত হব।

আৰু যেতিয়া কবৰবোৰৰ মাটি ওলোটাই দিয়া হব, তাৰ ভিতৰত থকা মৃত ব্যক্তিক পুনৰ্জীৱিত কৰাৰ বাবে।

তেতিয়া প্ৰত্যেক ব্যক্তিয়ে জানিব পাৰিব যে, তেওঁ কোনটো কাম কৰিছে আৰু কোনটো পিছফালে এৰি আহিছে অৰ্থাৎ কৰা নাই।

হে নিজ প্ৰতিপালকক অস্বীকাৰকাৰী সকল! কিহে তোমালোকক তোমালোকৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশৰ অমান্য কৰিবলৈ উদগনি দিছে। যিহেতু তেওঁ তোমালোকক সুযোগ দিছে আৰু নিজ অনুগ্ৰহৰে শাস্তি প্ৰদানত খৰখেদা কৰা নাই।

যিয়ে তোমাক অনস্থিত্বৰ পৰা অস্থিত্বলৈ আনিছে আৰু সঠিক অংগযুক্ত সন্তুলিত শৰীৰ প্ৰদান কৰিছে।

আৰু যি ৰূপত তোমাক সৃষ্টি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিছে সেই ৰূপতে সৃষ্টি কৰিছে। আৰু তোমাৰ প্ৰতি অনুগ্ৰহ কৰিছে যে, তোমাক গাধা, বান্দৰ আৰু কুকুৰ আদিৰ ৰূপত সৃষ্টি কৰা নাই।

হে প্ৰৱঞ্চিত সকল! ঘটনা তেনেকুৱা নহয় যিদৰে তোমালোকে বুজিছা। সত্যতা হৈছে এই যে, তোমালোকে প্ৰতিদান দিৱসক অস্বীকাৰ কৰা আৰু তাৰ বাবে কোনো প্ৰস্তুতি নকৰা।

তোমালোকৰ প্ৰতি এনেকুৱা ফিৰিস্তা নিযুক্ত আছে যিসকলে তোমালোকৰ আমলসমূহ লিখি থাকে।

আল্লাহৰ ওচৰত তেওঁলোক সন্মানিত, তোমালোকৰ আমল লিখি থাকে।

তেওঁলোকে তোমালোকৰ প্ৰত্যেক কৰ্মৰ বিষয়ে অৱগত আৰু সেয়া লিখি লয়।

নিশ্চয় অধিক অধিক ভাল কৰ্মকাৰী আৰু আনুগত্যকাৰী সকলে ক্বিয়ামতৰ দিনা এনেকুৱা নিয়ামতৰ মাজত থাকিব যিটো হব চিৰস্থায়ী।

আৰু দূৰাচাৰী লোকসকল এনেকুৱা জুইৰ মাজত থাকিব যিটো হব অত্যন্ত উত্তপ্ত।

সিহঁতে প্ৰতিদান দিৱসত তাৰ ভিতৰত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু তাৰ উত্তাপৰ সন্মুখীন হব।

আৰু তেওঁলোকে তাৰ পৰা কেতিয়াওঁ অদৃশ্য হব নোৱাৰে। বৰঞ্চ তাৰ ভিতৰতে থাকিব।

হে ৰাছুল ! আপোনাক কিহে জনাব যে প্ৰতিদান দিৱস কি?

আকৌ কৈছো, কিহে তোমাক জনাব প্ৰতিদান দিৱস কি?

সিদিনাখন কোনেও কাৰো উপকাৰ কৰিব নোৱাৰিব আৰু সেই দিনা সকলো ক্ষমতা কেৱল আল্লাহৰ হাতত থাকিব। তেওঁ যি ইচ্ছা কৰিব সেইটোৱে কৰিব। আন কাৰো হাতত এনেকুৱা কোনো ক্ষমতা নাথাকিব।

জোখ-মাখত কম দিয়া সকলৰ বাবে ধ্বংস আৰু ক্ষতি আছে।

আৰু যিহঁতে লোৱাৰ সময়ত সঠিক জোখ- মাখ কৰি লয়। অলপো কম নলয়।

আৰু যেতিয়া মানুহক দিয়ে তেতিয়া জোখ-মাখত কমকৈ দিয়ে। আচলতে ৰাছুল চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছল্লামে যেতিয়া মদিনালৈ হিজৰত কৰিছিল তেতিয়া মদীনাবাসীৰ এনেকুৱা অৱস্থা আছিল।

এনেকুৱা কু-কৰ্মী সকলে পুনৰ জীৱিত হৈ আল্লাহৰ আগত থিয় হব লাগিব বুলি বিশ্বাস নকৰে নেকি?

হিচাপ- নিকাচ আৰু পৰিণামৰ দিৱসটো হৈছে এক মহাদিৱস, কিয়নো তাত কঠিন পৰীক্ষা আৰু ভয়াৱহ পৰিস্থিতিৰে পাৰ হব লাগিব।

সিদিনাখন সকলো সৃষ্টিয়ে হিচাপ- নিকাচৰ বাবে আল্লাহৰ আগত থিয় হব।

বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে তোমালোকে ভাবিছা যে, মৃত্যুৰ পিছত জীৱিত হব নালাগিব। নিশ্চয় কাফিৰ আৰু মুনাফিক সকলৰ দৰে কু- কৰ্মী সকলৰ কৰ্ম পত্ৰ নিম্নভূমিৰ সংকীৰ্ণ স্থানত আছে।

হে ৰাছুল ! আপোনাক কিহে জনাব যে, ছিজ্জীন কি?

সিহঁতৰ কৰ্ম পত্ৰ এনেদৰে লিখা হব যে সেয়া কেতিয়াও মচি নাযাব আৰু তাৰ ভিতৰত কোনো ধৰণৰ কম-বেছি নহব।

সিদিনাখন অস্বীকাৰকাৰী সকলৰ বাবে আছে ক্ষতি আৰু ধ্বংস।

যিহঁতে পৰিণামৰ দিন অস্বীকাৰ কৰে, যিদিনা আল্লাহ তাআলাই তাৰ বান্দাসকলক সিহঁতে কৰা কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব।

আৰু সেই দিৱসটোক কেৱল সিহঁতেই অস্বীকাৰ কৰে, যিসকল আল্লাহৰ সীমালংঘনকাৰী আৰু অতি পাপী ব্যক্তি।

যেতিয়া তেওঁলোকৰ আগত ৰাছুলৰ প্ৰতি প্ৰেৰিত আয়াতবোৰ পাঠ কৰা হয়, তেতিয়া সিহঁতে কয়ঃ এয়া বিগত সমুদায়ৰ কল্প-কাহানী, আল্লাহৰ পক্ষৰ পৰা অৱতীৰ্ণ নহয়।

বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে এই অস্বীকাৰকাৰী সকলে ভাবিছে। বৰঞ্চ সত্য কথা হৈছে এওঁলোকৰ বিবেকৰ ওপৰত কু-কৰ্মৰ আৱৰণ পৰিছে। গতিকে এওঁলোকে অন্তৰেৰে সত্যৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰিব নোৱাৰে।

এয়া সত্য যে, সিহঁতক ক্বিয়ামতৰ দিনা নিজ প্ৰতিপালকৰ দৰ্শনৰ পৰা বঞ্চিত কৰা হব।

আৰু সিহঁত জাহান্নামত প্ৰবেশ কৰি তাৰ উত্তাপৰ সন্মুখীন হব।

তাৰ পিছত ক্বিয়ামতৰ দিনা সিহঁতক ধমক দি কোৱা হবঃ এতিয়া তোমালোকে যি শাস্তি ভোগ কৰি আছা এইটো সেই শাস্তি যিটো পৃথিৱীত তোমালোকৰ ৰাছুলে তোমালোকক অৱগত কৰিছিল কিন্তু তোমালোকে তাক অস্বীকাৰ কৰিছিলা।

বিষয়টো তেনেকুৱা নহয় যিদৰে তোমালোকে ভাবিছা যে, হিচাপ- নিকাচ আৰু প্ৰতিদান একোৱেই নাই। নিশ্চয় সৎ লোকৰ কৰ্মপত্ৰ ইল্লিয়্যীনত আছে।

হে ৰাছুল ! আপোনাক কিহে জনাব যে, ইল্লিয়্যীন কি?

সিহঁতৰ কৰ্ম পত্ৰ এনেদৰে লিখা হব যে সেয়া কেতিয়াও মচি নাযাব আৰু তাৰ ভিতৰত কোনো ধৰণৰ কম-বেছি নহব।

এই কৰ্ম পত্ৰৰ ওচৰত প্ৰত্যেক আকাশৰ নিকটৱৰ্তী ফিৰিস্তা উপস্থিত থাকে।

নিশ্চয় অধিক আনুগত্যকাৰী সকলে ক্বিয়ামতৰ দিনা এনেকুৱা নিয়ামতৰ মাজত থাকিব যিটো হব চিৰস্থায়ী।

সুসজ্জিত আসনত বহি তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালক তথা সকলো বস্তুৰ ফালে চাই থাকিব যিবোৰে তেওঁলোকৰ মন জয় কৰিব।

আপুনি যেতিয়া তেওঁলোকক দেখিবলৈ পাব, তেতিয়া তেওঁলোকৰ মুখমণ্ডলৰ সৌন্দৰ্য আৰু সতেজ দেখিয়েই আপুনি তেওঁলোকৰ জীৱন আনন্দময় হোৱাৰ অনুমান কৰিব পাৰিব।

তেওঁলোকক তেওঁলোকৰ সেৱকে মোহৰ মাৰি থোৱা বিশুদ্ধ পানীয় সেৱন কৰাব।

তাৰ পৰা অন্তলৈকে মিছক বা কস্তুৰিৰ সুগন্ধি আহি থাকিব। এই মহত্বপূৰ্ণ পৰিণামৰ বাবে প্ৰতিযোগীতাৰ ইচ্ছুক সকলে প্ৰতিযোগীতাৰ বাবে প্ৰয়াস কৰিব লাগে। গতিকে এনেকুৱা কাম কৰিব লাগে যাৰ প্ৰতি আল্লাহ তাআলাই সন্তুষ্ট হয় আৰু এনেকুৱা কামৰ পৰা বিৰত থাকিব লাগে যাৰ প্ৰতি আল্লাহ তাআলাই অসন্তুষ্ট হয়।

আৰু এই মোহৰাবদ্ধ পানীয়ৰ লগত তাছনীম নিজৰাৰ পানী মিশ্ৰিত হব।

এইটো জান্নাতত থকা আটাইতকৈ উচ্চ স্থানৰ এটা নিজৰা। যাৰ বিশুদ্ধ পানী আল্লাহৰ নিকটৱৰ্তী বান্দাসকলে সেৱন কৰিব। যিহেতু অন্য সকলো ঈমানদাৰে তাৰ মিশ্ৰিত পানী সেৱন কৰিব।

নিশ্চয় যিহঁতে কুফুৰীৰ পথত অটুট থাকি অপৰাধ কৰিছে সিহঁতে মুমিনসলক ঠাট্টা কৰি উপহাস কৰিছিল।

আৰু যেতিয়া মুমিনসকলৰ ওচৰেদি গৈছিল তেতিয়া ঠাট্টা আৰু উপহাস স্বৰূপে পৰস্পৰে চকু টিপি ইংগিত দিছিল।

আৰু যেতিয়া পৰিয়াললৈ ওভতিছিল তেতিয়া সিহঁতৰ কুফুৰী আৰু মুমিনসকলক কৰা পৰিহাসৰ আনন্দ লৈ ওভতিছিল।

আৰু যেতিয়া মুছলমানক দেখিছিল তেতিয়া কৈছিলঃ এওঁলোকে সঠিক পথৰ পৰা পথভ্ৰষ্ট হোৱা লোক। কিয়নো এওঁলোকে নিজ পিতৃ-পুৰুষৰ ধৰ্ম ত্যাগ কৰিছে।

যিহেতু আল্লাহ তাআলাই সিহঁতক ইমানদাৰ সকলে কি কৰে তাক চোৱাৰ দায়িত্ব দিয়া নাই তথাপিও সিহঁতে এনেকুৱা কথা কয়।

সেয়েহে ক্বিয়ামতৰ দিনা মুমিনসকলে কাফিৰসকলৰ প্ৰতি উপহাস কৰিব, যিদৰে পৃথিৱীত কাফিৰসকলে তেওঁলোকৰ প্ৰতি উপহাস কৰিছিল।

আসনত বহি আল্লাহ তাআলাই তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰা নিয়ামত বা অৱদানবোৰ চাই থাকিব।

নিশ্চয় কাফিৰ বিলাকক সিহঁতৰ সেই কামৰ পৰিণাম অপমানজনক শাস্তিৰূপে দিয়া হৈছে যিবোৰ সিহঁতে পৃথিৱীত কৰিছিল।

যেতিয়া আকাশখন ফাঁটি যাব, যাতে তাৰ পৰা ফিৰিস্তাসকল নামি আহে।

আৰু তাৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰিব আৰু এইটোৱে তাৰ কৰণীয়।

আৰু যেতিয়া আল্লাহ তাআলাই পৃথিৱীখনক সম্প্ৰসাৰিত কৰিব যিদৰে ছাল সম্প্ৰসাৰণ কৰা হয়।

আৰু তাৰ ভিতৰত থকা সম্পদৰ ভাণ্ডাৰ আৰু মৃত সকলোকে বাহিৰলৈ নিক্ষেপ কৰিব আৰু ইয়াৰ পৰা গৰ্ভশূন্য হব।

আৰু তাৰ প্ৰতিপালকৰ আদেশ পালন কৰিব আৰু এইটোৱে তাৰ কৰণীয়।

হে মানৱ! তুমি পৃথিৱীত যি ভাল- বেয়া কাম কৰিছা, ক্বিয়ামতৰ দিনা সেইবোৰ তোমালোকে দেখিবলৈ পাবা, যাতে আল্লাহে তোমাক ইয়াৰ প্ৰতিদান দিব পাৰে।

এতেকে যি ব্যক্তিক তাৰ আমল নামা তাৰ সোঁ হাতত দিয়া হব।

ফলত আল্লাহে তাৰ হিচাপ অতি সহজকৈ লব। আৰু তেওঁলোকৰ আগত কামবোৰ উপস্থাপন কৰা হব কিন্তু শাস্তি বিহা নহব।

আৰু তেওঁ নিজৰ আপোনজনলৈ প্ৰফুল্লচিত্তে ওভতি যাব।

আৰু যাক তাৰ আমল নামা (কৰ্ম পত্ৰ) তাৰ পিছফালৰ পৰা বাওঁ হাতত দিয়া হব।

তেতিয়া সি নিজৰ ধ্বংস আহ্বান কৰিব।

আৰু সি জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰি জ্বলন্ত জুইত জ্বলি থাকিব।

আচলতে পৃথিৱীত সি নিজ পৰিয়ালৰ মাজত তাৰ কুফুৰী আৰু পাপকৰ্মৰ প্ৰতি বৰ আনন্দিত আছিল।

নিশ্চয় সি ভাবিছিল যে, সি মৃত্যুৰ পিছত কেতিয়াও উভতি নাযাব।

হয়, নিশ্চয় আল্লাহে তাক পুনৰ জীৱনলৈ ওভতি আনিব, যিদৰে প্ৰথমবাৰ সৃষ্টি কৰিছিল। নিশ্চিতৰূপে তাৰ প্ৰতিপালকে সেই অৱস্থা সম্পৰ্কে অৱগত। তাৰ কোনো কৰ্মই আল্লাহৰ পৰা লুকাই থকা নাছিল। আৰু আল্লাহ তাআলাই তাক তাৰ কৰ্মৰ প্ৰতিদান দিব।

আল্লাহ তাআলাই সেই ৰঙা কিৰণৰ শপত কৰিছে, যিটো সূৰ্য মাৰ যোৱাৰ পিছত মহাকাশত থাকি যায়।

আৰু ৰাতি তথা ইয়াৰ মাজত যিবোৰৰ সমাবেশ ঘটোৱা হয় তাৰ শপত কৰিছে।

তথা চন্দ্ৰৰ শপত, যেতিয়া ই পূৰ্ণতা লাভ কৰি পূৰ্ণিমা চন্দ্ৰৰ ৰূপ লয়।

হে মানৱ! অৱশ্যে তোমালোকে এটা স্তৰৰ পৰা আন এটা স্তৰলৈ যাব লাগিব। যেনেদৰে শুক্ৰবিন্দুৰ পৰা ৰক্তপিণ্ড লৈ, তাৰ পৰা মাংসৰ টুকুৰালৈ, তাৰ পৰা জীৱনলৈ, তাৰ পৰা মৃত্যুলৈ, তাৰ পৰা পুনৰ জীৱিত হৈ উত্থিত হবা।

তেন্তে এই কাফিৰসকলৰ কি হৈছে যে, ইহঁতে আল্লাহ আৰু ক্বিয়ামতৰ প্ৰতি কিয় ঈমান পোষণ নকৰে?

আৰু যেতিয়া সিহঁতৰ আগত কোৰআন তিলাৱত কৰা হয়, তেতিয়া সিহঁতে কিয় নিজ প্ৰতিপালকৰ আগত ছাজদা নকৰে?

বৰং কাফিৰসকলে ৰাছুলে লৈ অহা কোৰআনক অস্বীকাৰ কৰে।

সিহঁতৰ আন্তৰত যি আছে আল্লাহ তাআলাই সেই সম্পৰ্কে সবিশেষ অৱগত আৰু সিহঁতৰ কোনো আমল আল্লাহৰ পৰা লুপ্ত নহয়।

হে ৰাছুল! আপুনি সিহঁতক সেই যন্ত্ৰণাদায়ক শাস্তিৰ সংবাদ দি দিয়ক যাৰ বাবে সিহঁতে অপেক্ষা কৰি আছে।

কিন্তু যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে আৰু সৎ কৰ্ম কৰিছে , তেওঁলোকৰ বাবে কেতিয়াও সমাপ্ত নোহোৱা প্ৰতিদান অৰ্থাৎ জান্নাত আছে।

আল্লাহ তাআলাই আকাশৰ শপত কৰিছে, যাৰ ভিতৰত সূৰ্য, চন্দ্ৰ আদিৰ স্তৰসমূহ আছে।

আৰু ক্বিয়ামতৰ দিনৰ শপত কৰিছে, যিদিনাখন সকলো সৃষ্টিবোৰক একত্ৰিত কৰাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছে।

আৰু প্ৰত্যেক সাক্ষীদাতাৰ শপত কৰিছে, যেনে- নবী চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামে নিজৰ উম্মতৰ হৈ সাক্ষী দিব। আৰু প্ৰত্যেক সেই ব্যক্তিৰ শপত কৰিছে, যাৰ হৈ সাক্ষ্য প্ৰদান কৰা হ'ব, যেনে- প্ৰত্যেক নবীয়ে নিজ নিজ উম্মতৰ হৈ সাক্ষ্য প্ৰদান কৰিব।

সেই সকল ধিক্কাৰৰ যোগ্য যি সকলে মাটিৰ ভিতৰত ডাঙৰ গৰ্ত খান্দিছিল।

আৰু তাৰ ভিতৰত জুই জ্বলাইছিল আৰু মুমিনসকলক জীৱন্তে তাৰ ভিতৰত ঠেলি দিছিল।

যেতিয়া সিহঁত সেই অগ্নিগৰ্ভা গৰ্তৰ ওচৰত বহি আছিল।

আৰু সিহঁতে মুমিনসকলক যি শাস্তি দিছিল, নিজেই উপস্থিত হৈ সেইবোৰ চাই আছিল।

আৰু সেই কাফিৰসকলে মুমিনসকলৰ এইটোৱে দোষ দিছিল যে, তেওঁলোকে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছিল, যিয়ে প্ৰভুত্বশালী, যাক কোনেও পৰাজিত কৰিব নোৱাৰে। আৰু প্ৰত্যেক ক্ষেত্ৰতে তেওঁ প্ৰশংসনীয়।

আকাশ আৰু পৃথিৱীত কৰ্তৃত্ব কেৱল তেওঁৰেই হাতত, আৰু তেওঁ প্ৰত্যেক বস্তুৰ বিষয়ে অৱগত। বান্দাৰ কোনো কৰ্মই তেওঁৰ পৰা গোপন নহয়।

নিশ্চয় যিহঁতে মুমিন পুৰুষ আৰু মুমিনা নাৰীক এক আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমানৰ পৰা ওভোতাই আনিবলৈ যি শাস্তি বিহিছিল, আৰু ইয়াৰ পিছত যিসকলে সেই অপৰাধৰ পৰা তাওবা কৰা নাই, সিহঁতৰ বাবে জাহান্নামৰ শাস্তি আছে। আৰু সিহঁতৰ বাবে অগ্নিৰ শাস্তি আছে যি অগ্নিয়ে সিহঁতক পুৰিব। এই শাস্তি হৈছে মুমিনসকলক জুইত জ্বলোৱাৰ পৰিণাম।

অৱশ্যে যিসকলে আল্লাহৰ প্ৰতি ঈমান আনিছে আৰু সৎ কৰ্ম কৰিছে তেওঁলোকৰ বাবে এনেকুৱা জান্নাত আছে যাৰ অট্টালিকা আৰু গছৰ তলেদি নদী বৈ থাকিব। এইটোৱে প্ৰস্তুতকৃত তেওঁলোকৰ সেই প্ৰতিদান, যিটো তেওঁলোকৰ বাবে এক মহাসফলতা, যাৰ সমান আন কোনো সফলতা হব নোৱাৰে।

হে ৰাছুল! নিশ্চয় অত্যাচাৰী সকলৰ বাবে তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ গ্ৰেফতাৰী বৰ কঠোৰ। সেয়েহে তাক অলপ সুযোগ দিয়ক।

তেৱেঁই মাখলুক আৰু শাস্তি সৃষ্টি কৰিছে। আৰু তেৱেঁই এই দুটাৰ পুনৰাবৃত্তি ঘটাব।

আৰু তেৱেঁই তাওবাকাৰী বান্দাৰ তাওবা কবুল কৰি তাক ক্ষমা কৰে, আৰু নিশ্চয় তেওঁ তাৰ সদাচাৰী বান্দাক ভাল পায়।

তেওঁ আৰছৰ গৰাকী।

তেওঁ যি বিচাৰে সেইটোৱে কৰে। যাক বিচাৰে ক্ষমা কৰি দিয়ে আৰু যাক বিচাৰে শাস্তি দিয়ে। তাৰ ওপৰত কাৰো জোৰ নচলে।

হে ৰাছুল! যি সৈন্যবাহিনীয়ে সত্যৰ লগত যুঁজিবলৈ তথা সত্যক বাধা প্ৰদান কৰিবলৈ আহিছিল, সিহঁতৰ বিষয়ে আপোনাৰ ওচৰত খবৰ আহিছে নেকি?

ফিৰআউন তথা ছলেহ আলাইহিছ ছালামৰ সম্প্ৰদায়ৰ বিষয়ে।

সিহঁতৰ ঈমান পোষণ নকৰাৰ কাৰণ এয়া নহয় যে, সিহঁতৰ ওচৰলৈ অস্বীকাৰকাৰী জাতি আৰু সিহঁতৰ বিনাশৰ খবৰ আহি পোৱা নাই। বৰং দৰাচলতে কথা হৈছে সিহঁতে কেৱল প্ৰবৃত্তিৰ অনুসৰণ কৰি ৰাছুলে লৈ অহা চৰীয়তক অস্বীকাৰ কৰে।

আল্লাহ তাআলা সিহঁতৰ কৰ্ম সম্পৰ্কে অৱগত আৰু সেইবোৰ হিচাপ কৰি ৰাখিছে। সিহঁতৰ কোনো কৰ্মই আল্লাহৰ দৃষ্টিৰ পৰা গোপন নহয়। আৰু তেওঁ সিহঁতক ইয়াৰ প্ৰতিদান দিব।

আৰু কোৰআন কবিতা বা ছন্দযুক্ত বাণী নহয়। যিদৰে অস্বীকাৰকাৰী সকলৰ দাবী, বৰং এয়া সন্মানিত কোৰআন।

এনেকুৱা সুৰক্ষিত ফলকত লিপিবদ্ধ যিটো পৰিৱৰ্তন, দূৰাচাৰ তথা পৰিবৰ্ধনৰ পৰা সুৰক্ষিত।

আল্লাহ তাআলাই আকাশৰ শপত কৰিছে তথা ৰাতিত দেখা দিয়া তৰাৰ শপত কৰিছে।

হে ৰাছুল! আপুনি এই মহত্বপূৰ্ণ তৰাৰ বিষয়ে কি জানে?

এইটো সেই তৰা যিটো নিজৰ তীব্ৰ কিৰণেৰে আকাশ আলোকিত কৰে।

প্ৰত্যক প্ৰাণীৰ ওপৰত আল্লাহ তাআলাই এজনকৈ ফিৰিস্তা নিযুক্তি দিছে, যিয়ে তাৰ কৰ্মবোৰ পৰ্যবেক্ষণ কৰি থাকে। যাতে ক্বিয়ামতৰ দিনা তাৰ হিচাপ- নিকাচ হব পাৰে।

মানুহে চিন্তা কৰা উচিত যে, আল্লাহ তাআলাই তেওঁলোকক কি বস্তুৰে সৃষ্টি কৰিছে। যাতে সিহঁতৰ আগত আল্লাহৰ ক্ষমতা প্ৰকাশ কৰিব পাৰে আৰু মানুহৰ দূৰ্বলতা স্পষ্ট হৈ যায়।

আল্লাহ তাআলাই মানুহক এনেকুৱা পানীৰে সৃষ্টি কৰিছে, যি পানী নিৰ্গত হৈ গৰ্ভাশয়ত প্ৰৱেশ কৰে।

এই পানী নিৰ্গত হয় মেৰুদণ্ড আৰু বুকুৰ হাড়ৰ মাজৰ পৰা।

যদি আল্লাহ তাআলাই মানুহক এই তুচ্ছ পানীৰ দ্বাৰা সৃষ্টি কৰিব পাৰে তেন্তে তাৰ মৃত্যুৰ পিছত হিচাপ- নিকাচৰ বাবে তাক পুনৰ জীৱিত কৰি উত্থিত কৰাৰো ক্ষমতা ৰাখে।

যিদিনাখন মনৰ ভেদ পৰ্যবেক্ষণ কৰা হব সিদিনা অন্তৰৰ ভিতৰত থকা গোপন নিয়ত আৰু আস্থা বা আক্বীদাহবোৰ প্ৰকাশ কৰা হব আৰু এনেদৰে সৎ আৰু অসৎ চিনাক্ত হৈ যাব।

সিদিনা মানুহৰ ওচৰত কোনো শক্তি নাথাকিব যাৰ দ্বাৰা তেওঁ আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা ৰক্ষা পাব পাৰিব আৰু কোনো সহায়কাৰীও নাথাকিব, যিয়ে তাৰ সহায় কৰিব পাৰিব।

আল্লাহ তাআলাই বৰষুণযুক্ত আকাশৰ শপত কৰিছে, কিয়নো বৰষুণ আকাশৰ পৰাই বাৰে বাৰে বৰ্ষণ হয়।

আৰু পৃথিৱীৰ শপত কৰিছে যিটো ফাট মেলে আৰু তাৰ পৰা বনলতা, ফল আৰু গছ-বৃক্ষ গজে।

অৱশ্যে মুহাম্মদ চাল্লাল্লাহু আলাইহি অছাল্লামৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ হোৱা কোৰআন এনেকুৱা বাণী যিয়ে হক আৰু বাতিল তথা সঁচা আৰু মিছাৰ মাজত পাৰ্থক্য কৰি দিয়ে।

এয়া কোনো খেল- ধেমালি আৰু অযথা গল্প নহয় বৰঞ্চ বাস্তৱিকতা আৰু সত্য।

নিশ্চিতৰূপে ৰাছুলে লৈ অহা চৰীয়তক অস্বীকাৰকাৰী সকলে তেওঁৰ বিৰুদ্ধে ভীষণ ষড়যন্ত্ৰ কৰে, যাতে তেওঁৰ দাৱাত বন্ধ হয় আৰু এই চৰীয়তক বিনাশ কৰিব পাৰে।

ময়ো ইছলাম প্ৰকাশ কৰিবলৈ আৰু মিথ্যাক বিতাড়িত কৰিবলৈ কৌশল কৰিছো।

হে ৰাছুল ! এতেকে এই কাফিৰসকলক কিছু সময় অৱকাশ দিয়ক আৰু সিহঁতৰ বাবে শীঘ্ৰে শাস্তি আৰু ধ্বংস নিবিচাৰিব।

আপোনাৰ প্ৰতিপালকৰ পৱিত্ৰতা বৰ্ণনা কৰক, যিজন তেওঁৰ সৃষ্টিৰ পৰা বহু ঊৰ্দ্ধত আৰু আল্লাহক সন্মান সহকাৰে মুখেৰে উচ্চাৰণ কৰি স্মৰণ কৰক।

যিজনে মানুহক সঠিকৰূপে সৃষ্টি কৰিছে আৰু উত্তম আকাৰ আকৃতি প্ৰদান কৰিছে।

আৰু যিজনে সকলো সৃষ্টিৰ প্ৰকাৰ, বৰ্গ আৰু বিশেষতা নিৰ্ধাৰণ কৰিছে আৰু প্ৰত্যেক সৃষ্টিক তাৰ বাবে উচিত তথা অনুকূলীয় বস্তু প্ৰদান কৰিছে।

আৰু যিজনে তোমালোকৰ জন্তুৰ বাবে মাটিৰ পৰা ঘাঁহ- বন গজাইছে।

আকৌ সেই সেউজীয়া ঘাঁহবোৰ শুকাই কলা বৰণৰ আহাৰ বনাইছে।

হে ৰাছুল! অনতিপলমে আমি আপোনাক কোৰআন পাঠ কৰাম আৰু আপোনাৰ অন্তৰত বহাই দিম তাৰ পিছত আপুনি তাক কেতিয়াও নাপাৰিব। গতিকে আপুনি জিব্ৰীলৰ আগে আগে কোৰআন নপঢ়িব, যিদৰে আপুনি পাহৰি যোৱাৰ ভয়ত আগে আগে পঢ়ে।

কেৱল যাক আল্লাহে কিবা হিকমতৰ কাৰণে পাহৰাব বিচাৰে। নিশ্চয় আল্লাহ প্ৰকাশ্য আৰু অপ্ৰকাশ্য সকলো জানে। তেওঁৰ পৰা কোনো বস্তু গোপন নহয়।

আমি আপোনাৰ বাবে আল্লাহে সন্তুষ্ট হোৱা আমলবোৰ সহজ কৰি দিম, যিবোৰে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰাব।

আপুনি মানুহক কোৰআনৰ দ্বাৰা উপদেশ দিয়ক যাৰ অহী আপোনাৰ প্ৰতি কৰিছো আৰু স্মৰণ কৰাওক যেতিয়ালৈকে স্মৰণ শুনাৰ শক্তি আছে।

আপোনাৰ উপদেশ আৰু শিক্ষাৰ পৰা সেই ব্যক্তি নিশ্চয় শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব যিয়ে আল্লাহক ভয় কৰে। কিয়নো সিহঁতেই উপদেশৰ পৰা উপকৃত হয়।

আৰু কাফিৰ সকলে উপদেশৰ পৰা পলায়ন কৰিবই, কিয়নো পৰকালত জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰোৱা সকলৰ ভিতৰত সিহঁত সৱাতোকৈ হতভাগ্য হব।

যিয়ে জাহান্নামৰ ভীষণ জুইত প্ৰৱেশ কৰিব আৰু তাৰ তাপৰ সন্মুখীন হৈ থাকিব।

তাৰ পিছত সিহঁতে জাহান্নামত চিৰ দিনৰ বাবে প্ৰৱেশ কৰিব যাৰ ভিতৰত শাস্তিৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ মৃত্যু কেতিয়াও নাহিব আৰু কোনো সন্মানজনক তথা আৰামদায়ক জীৱনো নাপাব।

সেই ব্যক্তি সফল হৈছে যিয়ে শ্বিৰ্ক আৰু পাপৰ পৰা পৱিত্ৰ হৈছে।

তেওঁলোকৰ প্ৰতিপালকে শিকোৱা যিকিৰ- আযকাৰৰ দ্বাৰা তেওঁলোকে নিজ প্ৰতিপালকক স্মৰণ কৰিছে আৰু যিদৰে ছালাত আদায় কৰিবলৈ আদেশ দিছে সেইদৰেই আদায় কৰিছে।

বৰং তোমালোকে পাৰ্থিৱ জীৱনক অগ্ৰাধিকাৰ দিয়া আৰু ইয়াক পৰকালৰ ওপৰত প্ৰাধান্য দিয়া, অথচ দুয়োটাৰ মাজত আকাশ- পাতালৰ দৰে পাৰ্থক্য আছে।

অথচ পৰকালৰ জীৱন পৃথিৱী আৰু তাৰ মাজত থকা সুখ, সামগ্ৰীতকৈ উত্তম আৰু চিৰস্থায়ী। কিয়নো তাত থকা অৱদানবোৰ কেতিয়াওঁ শেষ নহয়।

ওপৰোল্লেখিত যিবোৰ আদেশ আৰু সংবাদ আমি তোমালোকৰ বাবে বৰ্ণনা কৰিলোঁ, সেইবোৰ কোৰআন অৱতীৰ্ণ হোৱাৰ পূৰ্বেও আকাশৰ পৰা অৱতীৰ্ণ হোৱা অন্যান্য গ্ৰন্থবোৰত মজুত আছিল।

সেই ছহীফাসমূহ হৈছে ইব্ৰাহিম আৰু মুছা আলাইহিমুছ ছালামৰ প্ৰতি অৱতীৰ্ণ ছহীফা।

হে নবী! আপোনাৰ ওচৰত সেই ক্বিয়ামতৰ খবৰ আহি পাইছেনে, যাৰ ভয় মানুহৰ প্ৰতি আৱৰি ধৰিব?

ক্বিয়ামতৰ দিনা মানুহ দুই ভাগত বিভক্ত হব, সৌভাগ্যশালী আৰু দূৰ্ভাগ্যশালী। গতিকে দূৰ্ভাগ্যবান ব্যক্তিৰ মুখ মণ্ডল অপমানিত অৱনত থাকিব।

তেওঁলোকক যি হাতকড়ি আৰু শিকলীৰে বান্ধা হব তাক খুলিবলৈ চেষ্টা কৰি থাকোতে ক্লান্ত হৈ পৰিব।

সেইবোৰ চেহেৰা উত্তপ্ত জুইত প্ৰৱেশ কৰি তাৰ প্ৰচণ্ড তাপৰ বেদনা ভোগ কৰিব।

সিহঁতক অতি উত্তপ্ত উতলা নিজৰাৰ পানী পান কৰিবলৈ দিব।

সিহঁতৰ বাবে কাঁইটবিশিষ্ট খাদ্যৰ বাহিৰে আন কোনা বস্তু নাথাকিব। যিটো শুকাই গলে বিষাক্ত হয়। যাৰ নাম হৈছে শ্বিবৰিক্ব।

সেয়া তাৰ ভক্ষণকাৰীক শকত হবলৈও নিদিয়ে আৰু ক্ষুধা নিবৃত্ত কৰিবলৈও নিদিয়ে।

সেই দিনা সৌভাগ্যবান লোকৰ মুখমণ্ডলবোৰ আনন্দিত আৰু উত্ফুল্লিত হৈ পৰিব।

তেওঁলোকে পৃথিৱীত কৰা কৰ্মৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হব। কিয়নো তেওঁলোকে কৰ্মৰ প্ৰতিদান সঞ্চিত আৰু অধিক বৃদ্ধি অৱস্থাত দেখিবলৈ পাব।

এনেকুৱা জান্নাতত থাকিব যিটো মৰ্যদা আৰু স্থানৰ ক্ষেত্ৰতো সুউচ্চ আৰু সন্মানিত।

জান্নাতত কোনোধৰণৰ বেয়া কথা, অনৰ্থক কথা আদি শুনিবলৈ নাপাব।

সেই জান্নাতত নিজৰা প্ৰবাহিত হব। তেওঁলোকে ইয়াক যিফালে ইচ্ছা কৰিব প্ৰবাহিত কৰাব পাৰিব।

তাত থাকিব ওখ ওখ সিংহাসন।

পান কৰিবলৈ বহুতো পানপাত্ৰ প্ৰস্তুত থাকিব।

আৰু গাৰুসমূহ শাৰী শাৰীকৈ ৰখা থাকিব।

আৰু ইফালে-সিফালে পাৰি থোৱা হ'ব বহুতো দলিচা।

ইহঁতে উটক ধ্যানসহকাৰে নেদেখে নেকি যে, আল্লাহ তাআলাই কেনেকৈ ইয়াক সৃষ্টি কৰিছে আৰু আদম সন্তানৰ অধীন কৰিছে?

আৰু তেওঁলোকে আকাশলৈ নাচায় কিয়, কেনেকৈ তাক উৰ্দ্ধত স্থাপন কৰিছে, যিটোক তেওঁলোকৰ ওপৰত এটা সুৰক্ষিত চাদ হিচাপে স্থাপন কৰিছে, যিটো তেওঁলোকৰ ওপৰত খহি নপৰিব।

আৰু পাহাৰবোৰক দেখে নে যে, আল্লাহ তাআলাই সেইবোৰক কেনেকৈ প্ৰতিষ্ঠিত কৰিছে আৰু তাৰ দ্বাৰা পৃথিৱীখনক মজবুত কৰিছে যাতে মানুহক লৈ লৰচৰ কৰিব নোৱাৰে।

আৰু পৃথিৱীৰ ফালে দেখে নে, আল্লাহ তাআলাই ইয়াক কেনেকৈ বিস্তিৃত কৰিছে আৰু মানুহ থকাৰ উপযোগী বনাইছে?

হে ৰাছুল! গতিকে আপুনি ইহঁতক উপদেশ দিয়ক আল্লাহৰ শাস্তিৰ পৰা ভয় প্ৰদৰ্শন কৰোৱাওক। কিয়নো আপুনি কেৱল এজন উপদেশ প্ৰদানকাৰী। সিহঁতক উপদেশ দিয়াৰ বাহিৰে আপোনাৰ ওপৰত আন কোনো দায়িত্ব নাই। আনহাতে ঈমান আনিব নে নাই, সেয়া কেৱল আল্লাহৰ হাতত।

আপুনি সিহঁতৰ প্ৰতি দাৰোগা ৰূপে নিযুক্ত নহয় যে, সিহঁতক ঈমান আনিবলৈ জবৰদস্তি কৰিব।

কিন্তু সিহঁতৰ মাজৰ পৰা যিয়ে ঈমানৰ পৰা মুখ ঘূৰাই লব, আৰু আল্লাহ তথা ৰাছুলক অস্বীকাৰ কৰিব।

গতিকে ক্বিয়ামতৰ দিনা আল্লাহে তাক সৱাতোকৈ ডাঙৰ শাস্তি প্ৰদান কৰিব। ফলত তাক জাহান্নামত চিৰকালৰ বাবে নিক্ষেপ কৰিব।

নিশ্চয় সিহঁতৰ মৃত্যুৰ পিছত, কেৱল আমাৰ ফালেই সিহঁতৰ প্ৰত্যাৱৰ্তন।

তাৰ পিছত সিহঁতৰ আমলৰ হিচাপ-নিকাচ আমাৰেই দায়িত্ব। আপোনাৰ আৰু আপোনাৰ বাহিৰে আন কাৰো এই দায়িত্ব নহয়।

আল্লাহ তাআলাই ফজৰৰ শপত কৰিছে।

আৰু জিল হজ্জ মাহৰ প্ৰথম দহ ৰাতিৰ শপত কৰিছে।

আৰু সকলো যোৰ আৰু বিযোৰ বস্তুৰ শপত কৰিছে।

আৰু ৰাতিৰ শপত কৰিছে, যেতিয়া ই আহে, যায় আৰু বিদায় লয়। এই শপতবোৰৰ উত্তৰ হল তোমালোকে নিজৰ কৰ্মৰ পৰিণাম নিশ্চয় পাবা।

এই বিৱৰণৰ ভিতৰত এনেকুৱা কোনো শপত আছে নেকি, যিটো বোধসম্পন্ন ব্যক্তিৰ বাবে যথেষ্ট নহয়?

হে ৰাছুল, যেতিয়া আদ সম্প্ৰদায়ে সিহঁতৰ ৰাছুলক অস্বীকাৰ কৰিছিল তেতিয়া আপোনাৰ প্ৰতিপালকে সিহঁৰত লগত কি ব্যৱহাৰ কৰিছিল সেয়া দেখা নাই নে?

আদ জাতিৰ এটা গোত্ৰ, যিটো সিহঁতৰ পিতৃপুৰুষ ইৰামৰ লগত সমপৃক্ত আছিল আৰু এই গোত্ৰৰ মানুহ আছিল বহুত দীঘল।

সেইটো এনেকুৱা জাতি আছিল যে, তেনেকুৱা জাতি আল্লাহে আন কোনো দেশত সৃষ্টি কৰা নাছিল।

আপুনি দেখা নাইনে যে, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে ছলেহ আলাইহিছ ছালামৰ জাতি ছামুদৰ লগত কি আচৰণ কৰিছিল? যিসকলে হিজৰ নামক ঠাইত পাহাৰৰ প্ৰকাণ্ড শীল কাটি ঘৰ সাজিছিল।

আপুনি দেখা নাইনে, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে ফিৰআউনৰ লগত কি কৰিছিল, যাৰ ওচৰত মানুহক শাস্তি দিয়াৰ বাবে শূলদণ্ড আছিল?

এই সকলোৱে শক্তিৰ ফলত অত্যাচাৰৰ চৰমসীমা অতিক্ৰম কৰিছিল। প্ৰত্যেকে নিজ এলাকাত সীমালংঘন কৰিছিল।

আৰু দেশত কুফৰী আৰু পাপ বিস্তাৰ কৰি অশান্তিৰ সৃষ্টি কৰিছিল।

তেতিয়া আল্লাহ তাআলাই সিহঁতক কঠোৰ শাস্তি উপভোগ কৰাইছে আৰু পৃথিৱীৰ পৰা তুলি আঁতৰত পেলাইছে।

হে ৰাছুল, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে মানুহৰ কৰ্মবোৰ সুপ্তভাৱে দেখি আছে আৰু নিৰীক্ষণ কৰি আছে। যাতে ভাল কৰ্মকাৰীক জান্নাত আৰু বেয়া কৰ্মকাৰীক জাহান্নামত প্ৰৱেশ কৰাব পাৰে।

মানুহৰ স্বভাৱ হৈছে যেতিয়া তাৰ প্ৰতিপালকে তাক পৰীক্ষা কৰিবলৈ সন্মান প্ৰদান কৰে, ধন, সন্তান আৰু পদ প্ৰদান কৰে, তেতিয়া সি ধাৰণা কৰে যে, সি এইবোৰ বস্তু এই কাৰণে পাইছে যে, সি আল্লাহৰ প্ৰিয়। সেয়েহে সি কয়ঃ মোৰ প্ৰতিপালকে মোক সন্মান প্ৰদান কৰিছে। কিয়নো মই তাৰ সন্মানৰ অধিকাৰী আছিলোঁ।

আৰু যেতিয়া তাক পৰীক্ষা কৰিবলৈ আৰ্থিক অনাটনত লিপ্ত কৰে তেতিয়া ভাৱে এয়া এই কাৰণেই হৈছে যে, তাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰত তাৰ কোনো মৰ্যদা নাই। গতিকে সি কয়ঃ মোৰ প্ৰতিপালকে মোক অপমান কৰিছে।

কেতিয়াও নহয়। ঘটনা তেনে নহয় যিদৰে এওঁলোকে ভাবিছে যে, অনুগ্ৰহ বান্দাৰ প্ৰতি আল্লাহ তাআলাৰ সন্তুষ্ট হোৱাৰ প্ৰমাণ। সচাঁ কথাটো হৈছে, তোমালোকে এতিম সকলক সেই সম্পদৰ পৰা সহায় নকৰা যি সম্পদ আল্লাহ তাআলাই তোমালোকক প্ৰদান কৰিছে।

দুখীয়া যাৰ ওচৰত খাবলৈ একোৱে নাই তাক আহাৰ খুওৱাবলৈ তোমালোকে এজনে আনজনক প্ৰেৰণ নিদিয়া।

দূৰ্বল স্ত্ৰী আৰু এতিম সকলৰ অধীকাৰ বৈধ-অবৈধৰ কোনো কেৰেপ নকৰাকৈ ভক্ষণ কৰা।

আৰু তোমালোকে ধন-সম্পত্তিক অধিক ভাল পোৱা, সেয়ে আল্লাহৰ পথত খৰচ কৰিবলৈ কৃপণালী কৰা।

তোমালোকৰ আমল এনেকুৱা হোৱা অনুচিত। সেই সময়ক স্মৰণ কৰা যেতিয়া পৃথিৱীখনক সজোৰে কম্পিত কৰোৱা হব।

আৰু হে ৰাছুল, আপোনাৰ প্ৰতিপালকে বান্দাৰ মাজত নিৰ্ণয় কৰিবলৈ উপস্থিত হব আৰু ফিৰিস্তাসকলে শাৰীবদ্ধভাৱে আহিব।

আৰু যিদিনাখন সত্তৰ হাজাৰ লেকামযুক্ত জাহান্নামক আনা হব, প্ৰত্যেক লেকামক সত্তৰ হাজাৰ ফিৰিস্তাই ধৰি টানি আনিব। সিদিনাখন মানুহে ভাৱিব যে, আল্লাহ সম্পৰ্কে কিমান অৱহেলা কৰিছিল। কিন্তু তেতিয়া স্মৰণ কৰিলে কোনো লাভ নহব, কিয়নো সেই দিন কৰ্মৰ নহয়, পৰিণামৰহে দিন হব।

সি অতি লজ্জিত হৈ কবঃ যদি মই পৰকালৰ জীৱনৰ বাবে সত্কৰ্ম কৰিলোহেঁতন, যিটো প্ৰকৃততে বাস্তৱ জীৱন।

সিদিনা আল্লাহৰ শাস্তিৰ দৰে আন কোনো শাস্তি নাথাকিব, কিয়নো আল্লাহৰ শাস্তি অধিক কষ্টদায়ক আৰু চিৰ দিনলৈ বাকী থাকিব।

আৰু তেওঁ কাফিৰ সকলক যিদৰে হাতকড়িত আবদ্ধ কৰিব, তেনেকুৱা কোনেও আবদ্ধ কৰিব নোৱাৰিব।

আনহাতে মুমিনসকলৰ আত্মাক মৃত্যুৰ সময়ত আৰু ক্বিয়ামতৰ দিনা কোৱা হবঃ হে ঈমান আৰু সত্কৰ্মৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট আত্মা!

তোমাৰ প্ৰতিপালকৰ ওচৰলৈ বলা, তুমি তাৰ পৰিপূৰ্ণ প্ৰতিদানৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হৈ আৰু তেওঁ তোমাৰ সত্কৰ্মৰ প্ৰতি সন্তুষ্ট হৈ।

তুমি মোৰ সৎ বান্দাহ সকলৰ অন্তৰ্ভুক্ত হৈ যোৱা।

আৰু তেওঁলোকৰ সৈতে জান্নাতত প্ৰৱেশ কৰা, যাক মই তেওঁলোকৰ বাবে প্ৰস্তুত কৰিছোঁ।