Khmer Abridged Explanation of the Quran — Âl-i İmran 3:1 – Nisa' 4:176

អាលីហ្វ ឡាម មីម។ នេះគឺជាព្យញ្ជនៈទោល ដែលបានបកស្រាយរួចមកហើយនៅក្នុងជំពូកមុន (ជំពូកអាល់ហ្ពាក៏រ៉ោះ)។ នៅក្នុងព្យញ្ជនៈទោលនេះ គឺបានបង្ហាញអំពីការអសមត្ថភាពរបស់ពួកអារ៉ាប់ក្នុងការនាំមកនូវគម្ពីរមួយឲ្យដូចទៅនឹងគម្ពីរគួរអាន ខណៈដែលភាសានិយាយរបស់ពូកគេ គឺត្រូវបានបង្កើតឡើងចេញអំពីព្យញ្ជនៈដូចដែលមាននៅខាងដើមនៃជំពូកនេះ។

អល់ឡោះគឺជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដែលគ្មានម្ចាស់ណាផ្សេងដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ទ្រង់មានជីវិតអមតៈ មិនស្លាប់នោះទេ ហើយក៏មិនមានភាពខ្វះខាតអ្វីនោះដែរ។ ទ្រង់ជាអ្នកគ្រប់គ្រង ដែលជាអ្នកគ្រប់គ្រង(អ្វីៗទាំងអស់)ដោយខ្លួនទ្រង់ផ្ទាល់ ដោយមិនត្រូវការជំនួយពីម៉ាខ្លូក(អ្វីទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបង្កើត)ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ឡើយ។ តាមរយៈលក្ខណៈសម្បត្តិនេះហើយ ទើបម៉ាខ្លូកទាំងអស់ត្រូវការជំនួយជានិច្ចអំពីទ្រង់នៅគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់របស់ពួកគេ។

ទ្រង់បានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានទៅកាន់អ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដែលផ្ទុកទៅដោយដំណឹងពិត និងភាពយុត្តិធម៌នៅក្នុងច្បាប់នានានៃសាសនា(ឥស្លាម)ដែលស្របនឹងអ្វីដែលមាននៅក្នុងបណ្ដាព្រះគម្ពីរ(ដែលបានបញ្ចុះមក)ពីមុនវា(មុនគម្ពីរគួរអាន) ដោយមិនមានភាពផ្ទុយគ្នារវាងគម្ពីរទាំងនោះឡើយ។ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា)ទៅកាន់ព្យាការីមូសា(ម៉ូសេ) និងគម្ពីរអ៊ីញជីលទៅកាន់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)មុននឹងទ្រង់បញ្ចុះគម្ពីរគួរអានទៅកាន់អ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)។ ហើយបណ្តាព្រះគម្ពីរទាំងនេះ គឺជាការណែនាំ និងជាការចង្អុលបង្ហាញដល់មនុស្សលោកនៅកាន់អ្វីដែលនាំទៅរកភាពល្អប្រសើរទាំងក្នុងសាសនា និងលោកិយរបស់ពួកគេ។ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះនូវការវិនិច្ឆ័យ ដែលអាចឲ្យគេស្គាល់តាមរយៈវានូវប្រការដែលពិត ប្រការដែលមិនពិត ការចង្អុលបង្ហាញ និងភាពវង្វេង។ ហើយសម្រាប់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកកាន់អ្នកនោះ សម្រាប់ពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លោចផ្សា។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែ ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់ឡើយ ហើយទ្រង់ជាអ្នកផ្តន្ទាទោសចំពោះជនទាំងឡាយណាដែលបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងធ្វើផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់ទ្រង់។

ទ្រង់បានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានទៅកាន់អ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ដើម្បីបញ្ជាក់នូវដំណឹងពិត និងភាពយុត្តិធម៌នៅក្នុងច្បាប់នានានៃសាសនា ដែលស្របនឹងអ្វីដែលមាននៅក្នុងបណ្ដាព្រះគម្ពីពីមុនវា ហើយមិនមានភាពផ្ទុយគ្នាឡើយរវាងគម្ពីរទាំងនោះឡើយ។ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា)ទៅកាន់ព្យាការីមូសា(ម៉ូសេ) និងគម្ពីរអ៊ីញជីលទៅកាន់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូ) មុននឹងយើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានទៅកាន់អ្នក។ ហើយរាល់បណ្តាព្រះគម្ពីរទាំងនេះ គឺជាការណែនាំ និងជាការចង្អុលបង្ហាញដល់មនុស្សលោកនៅកាន់អ្វីដែលនាំទៅរកភាពល្អប្រសើរទាំងក្នុងសាសនា និងលោកិយរបស់ពួកគេ។ ហើយទ្រង់បានបញ្ចុះនូវការវិនិច្ឆ័យ ដែលអាចឲ្យគេស្គាល់តាមរយៈវានូវប្រការពិតពីប្រកាមិនពិត ការចង្អុលបង្ហាញអំពីភាពវង្វេង។ ហើយសម្រាប់អ្នកដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកកាន់អ្នកនោះ សម្រាប់ពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លោចផ្សា។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែ គ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់ឡើយ ហើយទ្រង់ជាអ្នកផ្តន្ទាទោសចំពោះជនទាំងឡាយណាដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងធ្វើខុសពីបទបញ្ជារបស់ទ្រង់។

ជាការពិតណាស់ គ្មានអ្វីមួយដែលនៅលើផែនដីឬក៏នៅលើមេឃអាចលាក់បាំងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់បានឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ចំណេះដឹងរបស់ទ្រង់គ្របដណ្ដប់លើអ្វីៗទាំងអស់ មិនថា(ប្រការដែល)លាតត្រដាង ឬ(ប្រការដែល)លាក់កំបាំងនោះឡើយ។

ទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដែលបានបង្កើតពួកអ្នកក្នុងរូបភាពជាច្រើនខុសៗនៅក្នុងផ្ទៃម្ដាយរបស់ពួកអ្នកតាមដែលទ្រង់មានចេតនា ដូចជាភេទប្រុសឬភេទស្រី ល្អឬអាក្រក់ សឬខ្មៅជាដើម។ គ្មានម្ចាស់ណាផ្សេងដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ឡើយយ។ ទ្រង់មហាខ្លាំងពូកែ ដែលគ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការបង្កើត ការគ្រប់គ្រង និងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់។

ទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានទៅកាន់អ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដែលក្នុងនោះ មានវាក្យខណ្ឌមួយចំនួនមានភាពច្បាស់លាស់ដោយគ្មានការសង្ស័យនៅក្នុងវាឡើយ វានោះគឺជាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃគម្ពីរ ហើយវាក្យខណ្ឌភាគច្រើននៃគម្ពីរគួរអាន គឺជាវាក្យខណ្ឌដែលច្បាស់លាស់(បែបនេះ) ដែលជាវាក្យខណ្ឌយោង(ឯកសារយោង)នៅពេលដែលមានការខ្វែងយោបល់គ្នា។ ហើយមានវាក្យខណ្ឌខ្លះទៀត គឺជាវាក្យខណ្ឌដែលមានអត្ថន័យច្រើន ដែលធ្វើឲ្យមនុស្សជាច្រើនមានការភ័ន្តច្រឡំអំពីអត្ថន័យរបស់វា។ រីឯអ្នកដែលនៅក្នុងចិត្ដរបស់ពួកគេមានភាពលម្អៀងចេញពីការពិតនោះ គឺពួកគេបោះបង់ចោលវាក្យខណ្ឌដែលមានភាពច្បាស់លាស់ទាំងនោះ ហើយប្រកាន់យកនូវវាក្យខណ្ឌដែលមានភាពមិនច្បាស់លាស់ទៅវិញ។ ពួកគេធ្វើដូច្នោះ ក្នុងគោលបំណងបំផុសនូវភាពមន្ទិលសង្ស័យនិងធ្វើឲ្យមនុស្សលោកវង្វេង និងដើម្បីឲ្យពួកគេអាចបកស្រាយវាក្យខណ្ឌទាំងនោះទៅតាមទំនើងចិត្តរបស់ពួកគេដែលស្របទៅនឹងមាគ៌ាដែលមិនត្រឹមត្រូវរបស់ពូកគេនោះ។ ហើយគ្មាននរណាដែលដឹងពីអត្ថន័យពិតរបស់បណ្តាវាក្យខណ្ឌដែលមិនច្បាស់លាស់ទាំងនេះ និងលទ្ធផលចុងក្រោយនៃការបកស្រាយអត្ថន័យវាក្យខណ្ឌទាំងនេះ ក្រៅពីអល់ឡោះឡើយ។ ហើយបណ្ដាអ្នកដែលស៊ីជម្រៅនៅក្នុងចំណេះដឹងសាសនា ពួកគេនិយាយថាៈ ពួកយើងមានជំនឿចំពោះគម្ពីរគួរអានទាំងមូល ពីព្រោះ(វាក្យខណ្ឌដែលមានក្នុង)គម្ពីរនេះ គឺសុទ្ធតែមកពីម្ចាស់របស់ពួកយើង ហើយពួកគេ(អ្នកដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះខាងសាសនា)បកស្រាយវាក្យខណ្ឌដែលមានភាពមិនច្បាស់លាស់ទៅតាមអ្វីដែលគេបានវិនិច្ឆ័យរួច។ ហើយការក្រើនរំលឹក និងការទូន្មាន គឺគ្មានប្រយោជន៍ឡើយ លើកលែងតែបណ្តាអ្នកដែលមានប្រាជ្ញាស្មារតីល្អត្រឹមត្រូវប៉ុណ្ណោះ។

ហើយបណ្តាអ្នកដែលស៊ីជម្រៅនៅក្នុងចំណេះដឹងសាសនាទាំងនោះ ពួកគេបានបួងសួងថា: ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្ដាកុំបង្វែរដួងចិត្ដរបស់ពួកយើងពីសេចក្តីពិត ក្រោយពីទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកយើងហើយនោះអ្វី ហើយសូមទ្រង់ធ្វើឲ្យពួកយើងចាកផុតអំពីក្រុមដែលលម្អៀងដែលងាកចេញពីសេចក្តីពិតផង។ ហើយសូមទ្រង់មេត្ដាប្រទានដល់ពួកយើងនូវក្តីមេត្តាករុណាដ៏ទូលំទូលាយអំពីទ្រង់ដែលចង្អុលបង្ហាញដួងចិត្តរបស់ពួកយើង និងការពារពួកយើងអំពីភាពវង្វេងផងចុះ។ ហើយសូមទ្រង់ការពារពួកយើងអំពីភាពវង្វេងផង។ ពិតប្រាកដណាស់ (ឱម្ចាស់របស់យើង) ទ្រង់គឺជាអ្នកផ្តល់នូវការប្រោសប្រទានដ៏ច្រើនលើសលប់បំផុត។

ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់នឹងប្រមូលផ្តុំមនុស្សលោកទាំងអស់ទៅកាន់ទ្រង់ដើម្បីជំនុំជម្រះ(ពួកគេ)នៅថ្ងៃមួយដែលគ្មានការសង្ស័យឡើយចំពោះវា(គឺថ្ងៃបរលោក) ហើយវានឹងកើតឡើងយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ពិតប្រាកដណាស់ (ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង) ទ្រង់មិនធ្វើខុសនូវការសន្យារបស់ទ្រង់ឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ ទ្រព្យសម្បត្ដិនិងកូនចៅរបស់ពួកគេ ពិតជាមិនអាចជួយការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះនោះទេ មិនថានៅក្នុងលោកិយ ឬនៅថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយពួកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ ពួកគេទាំងនេះគឺជាអុសនៃភ្លើងនរកជើហាន់ណាំ ដែលគេដុតវានៅថ្ងៃបរលោក។

ទម្លាប់របស់ពួកអ្នកដែលប្រឆាំងទាំងនោះ គឺដូចជាទម្លាប់របស់ពូជពង្សហ្វៀរអោន និងពួកជំនាន់មុនពួកគេដែលបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងបដិសេធនឹងវាក្យខណ្ឌរបស់ទ្រង់ដែរ។ ដូចេ្នះ អល់ឡោះបានដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ ដោយសារតែបាបកម្មរបស់ពួកគេ ហើយទ្រព្យសម្បត្តិនិងកូនចៅរបស់ពួកគេមិនអាចជួយពួកគេបានឡើយ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតចំពោះជនណាដែលប្រឆាំងនឹងទ្រង់ ហើយបដិសេធវាក្យខណ្ឌរបស់ទ្រង់នោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿ(ទោះជាពួកគេមានសាសនាខុសៗគ្នាក៏ដោយ)ថាៈ បណ្តាអ្នកមានជំនឿនឹងយកឈ្នះទៅលើពួកអ្នក ហើយអ្នកទាំងអស់គ្នានឹងស្លាប់ក្នុងនាមជាអ្នកគ្មានជំនឿ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រមូលផ្តុំពួកអ្នកទៅកាន់ឋាននរកជើហាន់ណាំ ហើយវាជាកន្លែងដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកអ្នក។

ជាការពិតណាស់ មានភស្ដុតាងនិងមេរៀនមួយសម្រាប់ពួកអ្នកនៅក្នុងរឿងកងទ័ពពីរក្រុមដែលបានជួបប្រយុទ្ធគ្នានៅក្នុងសមរភូមិហ្ពាទើរ។ មួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកគេ គឺជាក្រុមអ្នកមានជំនឿ នោះគឺអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះនិងបណ្តាសហាហ្ពាត់(មិត្តភក្តិ សហការី)របស់គាត់ ដែលពួកគេប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីឲ្យបន្ទូលរបស់អល់ឡោះមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ឡើង ហើយធ្វើឲ្យពាក្យពេចន៍របស់ពួកប្រឆាំងទាបថោក។ ហើយមួយក្រុមផេ្សងទៀត គឺជាពួកប្រឆាំង ដែលពួកគេគឺជាពួកគ្មានជំនឿនៃអ្នកស្រុកម៉ាក្កះ ដែលពួកគេបានចេញទៅប្រយុទ្ធដោយភាពអំនួត ចង់ឲ្យមនុស្សលោកបានឃើញ និង(ប្រយុទ្ធ)ដើម្បីកុលសម្ព័ន្ធ(របស់ខ្លួន)។ ពួកគេបានមើលឃើញបណ្ដាអ្នកមានជំនឿផ្ទាល់នឹងភ្នែកនូវចំនួនទេ្វដងលើសក្រុមរបស់ខ្លួន។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានជួយដល់មេដឹកនាំរបស់ទ្រង់ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ពង្រឹងដោយជំនួយរបស់ទ្រង់ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងព្រឹត្ដិការណ៍នោះ គឺជាមេរៀនមួយសម្រាប់បណ្ដាអ្នកដែលមានការស្វែងយល់ ដើម្បីឲ្យពួកគេដឹងថា ជាការពិតណាស់ ជ័យជម្នះ គឺសម្រាប់អ្នកដែលមានជំនឿ បើទោះបីជាពួកគេមានចំនួនតិចក៏ដោយ ហើយពិតណាស់ ភាពបរាជ័យ គឺសម្រាប់ក្រុមដែលប្រឆាំង បើទោះបីជាពួកគេមានចំនួនច្រើនដោយ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់បានប្រាប់ថា ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់បានលម្អសម្រាប់មនុស្សលោក(ជាការសាកល្បងពួកគេ)នូវការស្រឡាញ់ភាពត្រអាលក្នុងលោកិយ ដូចជាស្ត្រី កូនចៅ និងទ្រព្យសម្បត្ដិច្រើនលើសលប់ ដូចជាមាស ប្រាក់ និងសត្វសេះដែលគេបង្វឹកយ៉ាងល្អ ហើយនិងសត្វពាហនៈ ដូចជាសត្វអូដ្ឋ សត្វគោ និងសត្វពពែ និងចម្ការដំណាំ។ ទាំងនោះគឺជាការតេ្រកត្រអាលនៃការរស់នៅក្នុងលោកិយ ដែលពួកគេសប្បាយរីករាយនឹងវាមួយរយៈពេល(ខ្លី)ប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក វានឹងរលាយបាត់បង់ទៅវិញ។ ដូចនេះ អ្នកមានជំនឿមិនត្រូវផ្សាភ្ជាប់ខ្លួននឹងវាពេកទេ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដែលមានកន្លែងវិលត្រឡប់ដ៏ល្អប្រពៃបំផុត នោះគឺឋានសួគ៌ ដែលផ្ទៃរបស់វាប្រៀបដូចជាមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ តើពួកអ្នកចង់ឱ្យខ្ញុំប្រាប់អំពីប្រការដែលល្អជាងភាពត្រេកត្រអាលទាំងនោះដែរឬទេ? សម្រាប់បណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយបានគោរពប្រតិបត្តិទ្រង់ ហើយបោះបង់ចោលនូវប្រការល្មើសចំពោះទ្រង់នោះ ពួកគេនឹងទទួលបាននូវឋានសួគ៌ដែលមានទនេ្លជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមាន និងដើមឈើរបស់វា។ ពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ ដោយពួកគេមិនស្លាប់និងមិនវិនាសអន្តរាយឡើយ។ ហើយសម្រាប់ពួកគេ គឺមានភរិយាជាច្រើនដែលមានភាពស្អាតស្អំពីរាល់ប្រការអាក្រក់ ទាំងរូបរាងកាយ និងចរិយាសម្បត្តិ ព្រមទាំងទទួលបានការពេញចិត្តពីអល់ឡោះថែមទៀត ហើយទ្រង់មិនខឹងសម្បាចំពោះពួកគេជារៀងរហូត។ ហើយអល់ឡោះមហាឃើញបំផុតនូវរាល់ស្ថានភាពទាំងឡាយរបស់ខ្ញុំបម្រើទ្រង់។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះពួកគេគ្រប់ទង្វើដែលពួកគេបានសាង។

ក្រុមដែលចូលឋានសួគ៌ទាំងនោះ ពួកគេ គឺជាអ្នកដែលបួងសួងសុំពីម្ចាស់របស់ពួកគេថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ពួកយើងពិតជាបានជឿចំពោះទ្រង់ និងចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅកាន់បណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ហើយ ហើយពួកយើងក៏បានគោរពប្រតិបត្តិតាមច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ផងដែរ។ ដូចនេះ សូមទ្រង់មេត្ដាអភ័យទោសឱ្យពួកយើងនូវបាបកម្មទាំងឡាយដែលពួកយើងបានប្រព្រឹត្ត ហើយសូមទ្រង់បញ្ចៀសពួកយើងពីទណ្ឌកម្មនៃភ្លើងនរកផងចុះ។

ហើយពួកគេ(ក្រុមដែលចូលឋានសួគ៌)នោះ គឺជាបណ្តាអ្នកដែលអត់ធ្មត់(ទៅលើការគោរពប្រតិបត្តិ ការបោះបង់ចោលនូវប្រការអាក្រក់ និងចំពោះការសាកល្បងទាំងឡាយ) ជាអ្នកដែលសច្ចៈ(នៅក្នុងពាក្យសំដី និងទង្វើរបស់ពួកគេ) ជាអ្នកដែលគោរពប្រតិបត្ដិ(ចំពោះអល់ឡោះយ៉ាងពេញលេញ) ជាអ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិ(របស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ) និងជាបណ្ដាអ្នកដែលសុំអភ័យទោស(ពីអល់ឡោះ)នៅពេលចុងរាត្រី(ទៀបភ្លឺ) ដោយសារតែការបួងសួងនៅពេលនោះ អល់ឡោះងាយនឹងទទួលយក ហើយចិត្តរបស់ពួកគេចៀសផុតពីការរំខានទាំងឡាយ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ជាក់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គឺជាម្ចាស់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដ ដោយគ្មានព្រះផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ការអះអាងដូច្នោះ គឺដោយយោងតាមលើបណ្តាភស្តុតាងនៃច្បាប់បញ្ញត្តិ និងភស្តុតាងនៃចក្រវាឡដែលចង្អុលបង្ហាញទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់ទ្រង់(ឯកទេពិយម)។ ហើយបណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ និងបណ្ដាអ្នកមានចំណេះដឹង ក៏បានបញ្ជាក់យ៉ាងដូច្នោះដែរ តាមរយៈការបកស្រាយរបស់ពួកគេចំពោះជំនឿចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ និងការអំពាវនាវរបស់ពួកគេទៅរកវា។ ដូចនេះ ពួកគេបានបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាម្ចាស់តែមួយរបស់អល់ឡោះ(ឯកទេពនិយម) ហើយនិងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ប្រកបទៅដោយភាពយុត្តិធម៌ក្នុងការបង្កើតរបស់ទ្រង់ និងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់។ គ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ដែលមហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មានអ្វីមួយអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការបង្កើត ការចាត់ចែង និងការដាក់បទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។

ពិតប្រាកដណាស់ សាសនាដែលអល់ឡោះទទួលយកនោះ គឺសាសនាអ៊ីស្លាម។ វាគឺជាការគោរពតាមអល់ឡោះតែមួយគត់ ដោយការគោរពប្រតិបត្តិ និងប្រគល់ខ្លួនទៅចំពោះទ្រង់ដោយការគោរពសក្ការៈ ហើយមានជំនឿលើបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់(ពីមុនមក) រហូតដល់អ្នកនាំសារចុងក្រោយ គឺអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់ ដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានបញ្ចប់នូវសាររបស់ទ្រង់ត្រឹមគាត់(ដោយគ្មានព្យាការី និងអ្នកនាំសារណាម្នាក់បន្ទាប់ពីព្យាការីមូហាំម៉ាត់ទៀតឡើយ)។ ដូច្នេះ គេមិនត្រូវទទួលយកនូវច្បាប់បញ្ញត្តិណាផ្សេងក្រៅពីច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់គាត់ឡើយ។ ហើយពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន) មិនបានខ្វែងគំនិតគ្នានៅក្នុងសាសនារបស់ពួកគេ និងមិនបានបែងចែកជាក្រុមនិងបក្សពួកឡើយ លើកលែងតែបន្ទាប់ពីចំណេះដឹងបានមកដល់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ដែលជាការច្រណែនឈ្នានីស និងយកចិត្តទុកដាក់(ឲ្យតម្លៃ)លើលោកិយ។ ហើយជនណាដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះដែលបានបញ្ចុះទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ជាអ្នកជំនុំជម្រះយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុតចំពោះជនណាដែលប្រឆាំងនិងបដិសេធចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ។

ដូចេ្នះ ប្រសិនបើពួកគេដេញដោលសួរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)អំពីសេចក្តីពិតដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅកាន់អ្នកនោះ ចូរអ្នកឆ្លើយតបចំពោះពួកគេវិញថាៈ ខ្ញុំ ហើយនិងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលតាមខ្ញុំបានប្រគល់ខ្លួនទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ហើយ។ ហើយចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកអះលីគីតាប(ពួកដែលគេបានផ្ដល់គម្ពីរឱ្យ) និងពួកមូស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម)ថាៈ តើពួកអ្នកព្រមប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះដោយស្មោះសរ និងគោរពតាមនូវអ្វីដែលខ្ញុំនាំមកដែរឬទេ? ប្រសិនបើពួកគេព្រមប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះ និងបានដើរតាមច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់អ្នកហើយនោះ គឺពួកគេពិតជាបានដើរនៅលើមាគ៌ានៃការចង្អុលបង្ហាញ។ តែប្រសិនបើពួកគេបែរចេញពីសាសនាឥស្លាមវិញនោះ ពិតប្រាកដណាស់ តួនាទីរបស់អ្នក គ្មានអ្វីក្រៅពីជាអ្នកផ្សព្វផ្សាយទៅកាន់ពួកគេនូវសារដែលគេផ្តល់ឲ្យអ្នកប៉ុណ្ណោះ ហើយកិច្ចការរបស់ពួកគេ គឺស្ថិតនៅលើអល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះមហាឃើញនូវទង្វើនៃខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងរាល់បុគ្គលគ្រប់រូបចំពោះទង្វើរទាំងឡាយដែលគេបានសាង។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកគេ ហើយនិងពួកដែលបានសម្លាប់បណ្ដាព្យាការីជាច្រើនរបស់ទ្រង់ដោយអយុត្ដិធម៌នោះ ជាការពិតណាស់ វាគឺជាការបំពាន និងជាការបង្កនូវភាពជាសត្រូវ។ ហើយពួកគេថែមទាំងសម្លាប់បណ្តាអ្នកដែលប្រើមនុស្សឱ្យប្រកាន់នូវភាពយុត្ដិធម៌ ដែលពួកគេគឺជាអ្នកដែលប្រើគ្នាឲ្យធ្វើល្អនិងហាមឃាត់គ្នាពីប្រការអាក្រក់នោះ ចូរអ្នកប្រាប់ពួកប្រឆាំងដែលសម្លាប់គេទាំងនោះពីទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុតចុះ។

ពួកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ ពួកទាំងនោះហើយដែលអំពើកុសលទាំងឡាយរបស់ពួកគេបានរលាយសាបសូន្យ ដោយពួកគេមិនបានទទួលនូវផលប្រយោជន៍អំពីវាឡើយ ទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក ដោយសារតែភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហើយពួកគេក៏គ្មានអ្នកជួយដែលអាចការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មនោះដែរ។

តើអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពុំបានឃើញពីស្ថានភាពរបស់ពួកយូដាដែលអល់ឡោះបានផ្តល់ឲ្យពួកគេនូវចំណេះដឹងពីគម្ពីរតាវរ៉ត និងអ្វីដែលជាការចង្អុលបង្ហាញពីភាពជាព្យាការីរបស់អ្នកទេឬ? ពួកគេត្រូវបានគេអំពាវនាវឲ្យត្រឡប់ទៅកាន់គម្ពីររបស់អល់ឡោះ គឺគម្ពីរតាវរ៉ត ដើម្បីកាត់សេចក្ដីរវាងពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេខ្វែងយោបល់គ្នានៅក្នុងវា។ បន្ទាប់មក មួយក្រុមក្នុងចំណោមអ្នកចេះដឹង និងមេដឹកនាំរបស់ពួកគេបានងាកបែរចេញពីការកាត់សេចក្តីនោះ ដោយសារតែវាមិនស្របទៅតាមចំណង់ចំណូលចិត្តរបស់ពួកគេ។ ហើយអ្វីដែលគប្បីសម្រាប់ពួកគេ(ខណៈដែលពួកគេអះអាងថា ជាអ្នកដែលដើរតាមគម្ពីរនោះ) ពួកគេគួរតែជាមនុស្សដែលរួសរាន់ក្នុងការទទួលយកនូវការកាត់សេចក្តីនោះ។

ការបែរចេញពីសេចក្តីពិតហើយប្រឆាំងនឹងវានោះ គឺដោយសារតែពួកគេបានអះអាងថាៈ ជាការពិតណាស់ ភ្លើងនរកនឹងមិនប៉ះពាល់(ឆាបឆេះ)ពួកគេឡើយនៅថ្ងៃបរលោក លើកលែងតែក្នុងរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃដ៏ខ្លីប៉ុណ្ណោះ។ បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងបានចូលទៅក្នុងឋានសួគ៌វិញហើយ។ ពិតណាស់ ការភូតកុហក និងប្រការខុសឆ្គងដែលពួកគេបានប្រឌិតឡើងនោះបានបោកប្រាស់ពួកគេ ដោយពួកគេក្អេងក្អាងចំពោះអល់ឡោះ និងសាសនារបស់ទ្រង់។

តើស្ថានភាពនិងវិប្បដិសារីរបស់ពួកគេនឹងទៅយ៉ាងទៅវិញ? គឺវានឹងក្លាយជាអាក្រក់បំផុតនៅពេលដែលយើងបានប្រមូលផ្ដុំពួកគេដើម្បីជំនុំជម្រះនៅថ្ងៃមួយដែលគ្មានការសង្ស័យឡើយចំពោះវា ពោលគឺថ្ងៃបរលោក។ ហើយហើយនឹងផ្តល់ឲ្យរាល់បុគ្គលគ្រប់ៗរូបនូវការតបស្នងទៅតាមអ្វីដែលគេបានប្រព្រឹត្ដយ៉ាងសាកសមបំផុត ដោយគ្មានការបំពានតាមរយៈការបំបាត់នូវអំពើកុសលរបស់គេ ឬបន្ថែមនូវអំពើអាក្រក់ចំពោះគេនោះទេ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលសរសើរចំពោះម្ចាស់របស់អ្នក និងលើកតម្កើងចំពោះទ្រង់ថាៈ ឱអល់ឡោះជាម្ចាស់! ទ្រង់ជាអ្នកដែលគ្រប់គ្រងអំណាចទាំងអស់ ទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក! ទ្រង់ប្រទានអំណាចចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់ដកហូតអំណាចអំពីជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ទ្រង់ប្រទានកិត្ដិយសចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា និងធ្វើឱ្យអាប់ឱនកិត្ដិយសចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។ ទាំងនោះ គឺដោយគតិបណ្ឌិតនិងភាពយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។ ប្រការល្អទាំងឡាយស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់ទ្រង់តែមួយគត់។ ហើយទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។

ហើយក្នុងចំណោមភាពជាក់ស្តែងនៃអានុភាពរបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់បញ្ចូលពេលយប់ទៅក្នុងពេលថ្ងៃ ដែលធ្វើឲ្យពេលថ្ងៃមានរយៈពេលវែង(ជាងពេលយប់) ហើយទ្រង់បញ្ចូលពេលថ្ងៃទៅក្នុងពេលយប់ ដែលធ្វើឲ្យពេលយប់មានរយៈពេលវែង(ជាងពេលថ្ងៃ)។ ហើយទ្រង់បពោ្ចញរបស់រស់ពីរបស់ស្លាប់ ដូចជា បញ្ចេញអ្នកមានជំនឿពីអ្នកគ្មានជំនឿ ហើយបញ្ចេញដំណាំពីគ្រាប់ធញ្ញជាតិ។ ហើយទ្រង់បពោ្ចញរបស់ស្លាប់ពីរបស់រស់ ដូចជាបញ្ចេញអ្នកគ្មានជំនឿពីអ្នកមានជំនឿ និងបពោ្ចញពងមាន់ពីមេមាន់ ហើយទ្រង់ប្រទានលាភសក្ការៈដ៏ទូលំទូលាយដោយគ្មានកំណត់ និងមិនអាចគណនាបានចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។

ចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)កុំយកពួកដែលគ្មានជំនឿក្រៅពីអ្នកមានជំនឿធ្វើជាអ្នកគាំពារ ដោយពួកអ្នកស្រលាញ់ពួកគេ និងជួយពួកគេឱ្យសោះ។ ហើយជនណាធ្វើដូច្នោះ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគេបានកាត់ផ្តាច់ពីអល់ឡោះ ហើយអល់ឡោះក៏បានកាត់ផ្តាច់ពីគេដែរ លើកលែងតែពួកអ្នកស្ថិតនៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកគេ(ពួកគ្មានជំនឿ) ដោយពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចពួកគេ(ធ្វើបាបអ្នក)ប៉ុណ្ណោះ។ ដូចនេះ គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយដែលពួកអ្នកខ្លាចការធ្វើទុកបុកម្នេញរបស់ពួកគេ ដោយបង្ហាញនូវភាពទន់ភ្លន់តាមរយៈពាក្យសំដីនិងកាយវិការ ដោយបង្កប់នូវភាពជាសត្រូវជាមួយពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះព្រមានពួកអ្នកនូវទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកខ្លាចទ្រង់ ហើយចូរពួកអ្នកកុំធ្វើឲ្យទ្រង់ខឹងសម្បារតាមរយៈការប្រព្រឹត្តនូវអំពើល្មើស(ចំពោះទ្រង់)ឲ្យសោះ។ ហើយខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នឹងវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ដើម្បីទ្រង់តបស្នងដល់ពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ទោះបីជាពួកអ្នកលាក់បាំងនៅក្នុងចិត្ដរបស់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលអល់ឡោះហាមឃាត់ពួកអ្នកអំពីវា ដូចជាការយកពួកប្រឆាំងធ្វើជាអ្នកគាំពារ ឬពួកអ្នកលាតត្រដាងរឿងនោះ(យកពួកដែលប្រឆាំងធ្វើជាអ្នកគាំពារ)ក៏ដោយ ក៏អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ពិតជាដឹងបំផុតអំពីវា ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ហើយទ្រង់ដឹងនូវអ្វីដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីដែលមាននៅលើផែនដី។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះទេ។

នៅថ្ងៃបរលោក បុគ្គលគ្រប់រូបនឹងបានឃើញនូវអំពើល្អ(ដែលខ្លួនបានសាង)ដោយវាត្រូវបានគេនាំមកឲ្យរូបគេដោយគ្មានបាត់បង់បន្តិចណាឡើយ។ ហើយអ្នកដែលបានប្រព្រឹត្តទង្វើអាក្រក់ គឺគេប្រាថ្នាចង់ឱ្យរូបគេនិងទង្វើអាក្រក់របស់គេឃ្លាតឆ្ងាយពីគ្នាបំផុត។ ជាការពិតណាស់ វាគ្រាន់តែជាការប៉ងប្រាថ្នា(របស់ពួកគេ)ប៉ុណ្ណោះ(ដែលវាមិនអាចទៅរួចឡើយ)។ ហើយអល់ឡោះព្រមានពួកអ្នកនូវទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកុំធ្វើឲ្យទ្រង់ខឹងសម្បារតាមរយៈការប្រព្រឹត្តនូវទង្វើល្មើសចំពោះទ្រង់ឲ្យសោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ ទ្រង់ពោរពេញទៅដោយក្ដីអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ ហេតុនេះហើយទើបទ្រង់ព្រមាននិងបន្លាចពួកគេ(ពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់)។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ប្រសិនបើពួកអ្នកស្រឡាញ់អល់ឡោះពិតប្រាកដមែននោះ ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្ដិតាមនូវអ្វីដែលខ្ញុំបាននាំមក ទាំងលាតត្រដាងនិងស្ងាត់កំបាំង នោះពួកអ្នកនឹងទទួលបាននូវការស្រឡាញ់ពីអល់ឡោះ ហើយទ្រង់នឹងអភ័យទោសឱ្យពួកអ្នកនូវបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្ដិតាមអល់ឡោះ និងប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយអនុវត្តតាមរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយ(របស់ទ្រង់) និងចៀសឲ្យឆ្ងាយពីប្រការ(ទាំងឡាយដែលទ្រង់)ហាមឃាត់។ តែប្រសិនបើពួកគេប្រឆាំងនឹងរឿងនេះនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពួកប្រឆាំងដែលប្រព្រឹត្តផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់ទ្រង់ និងបទបញ្ជារបស់អ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានជ្រើសរើសព្យាការីអាហ្ទាំ(អាដាម) ហើយទ្រង់បានឲ្យម៉ាឡាអ៊ីកាត់ឱនស៊ូជោតចំពោះគាត់។ ហើយទ្រង់បានជ្រើសរើសព្យាការីនួហ ដោយទ្រង់បានតែងតាំងគាត់ជាអ្នកនាំសារដំបូងគេបង្អស់មកកាន់ផែនដីនេះ។ ហើយទ្រង់បានជ្រើសរើសពូជពង្សព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ដោយទ្រង់បានធ្វើឲ្យខ្សែស្រឡាយរបស់គាត់បន្សល់ទុកទៅដោយព្យាការីជាច្រើនបន្ទាប់ពីគាត់ (ដោយទ្រង់បានរក្សាភាពជាព្យាការីនៅក្នុងកូនចៅរបស់គាត់)។ ហើយទ្រង់ក៏បានជ្រើសរើសពូជពង្សអ៊ិមរ៉នផងដែរ។ ទ្រង់បានជ្រើសរើសពួកគេទាំងនោះ(ដូចបានលើកឡើងខាងលើ) គឺជាមនុស្សដ៏ប្រសើរបំផុតនៅក្នុងសម័យកាលរបស់ពួកគេ។

បណ្តាព្យាការី និងកូនចៅរបស់ពួកគេដែលដើរតាមមាគ៌ារបស់ពួកគេដែលបានលើកឡើងខាងលើនេះ ពួកគេគឺជាពូជពង្សខ្សែស្រឡាយរវាងគ្នានឹងគ្នាក្នុងនាមជាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះភាពជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយរបស់អល់ឡោះ(ឯកទេពនិយម) និងការសាងនូវទង្វើកុសល។ ពួកគេស្នងមត៌កពីគ្នាទៅវិញទៅមកចំពោះភាពថ្លៃថ្នូរ និងភាពខ្ពង់ខ្ពស់។ ហើយអល់ឡោះមហាឮបំផុតចំពោះពាក្យសំដីខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ទ្រង់មហាដឹងបំផុតនៅគ្រប់ទង្វើរបស់ពួកគេ។ ដូច្នោះហើយទើបទ្រង់ជ្រើសរើស និងតែងតាំងនរណាម្នាក់ដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមពួកគេនោះ។

ចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នៅពេលដែលភរិយារបស់អ៊ិមរ៉ន ដែលត្រូវជាម្តាយរបស់ម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)បានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំបានសច្ចាដោយចិត្តស្មោះសរចំពោះទ្រង់ថា នឹងចាត់ទុកកូនដែលនៅក្នុងផ្ទៃរបស់ខ្ញុំឲ្យមានការស្មោះស្ម័គ្រដើម្បីបម្រើទ្រង់ និងបម្រើគេហដ្ឋានរបស់ទ្រង់។ ដូចនេះ សូមទ្រង់មេត្ដាទទួលយកការបួងសួងពីខ្ញុំផងចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ជាម្ចាស់មហាឮនូវការបួងសួងរបស់ខ្ញុំ មហាដឹងនូវការនៀត(ប៉ងប្រាថ្នា)របស់ខ្ញុំ។

ហើយនៅពេលដែលនាងបានពពោះគ្រប់ខែ ហើយបានសម្រាលកូនរួចនោះ នាងក៏បាននិយាយដោយការសុំការអធ្យស្រ័យ(ព្រោះនាងសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានកូនប្រុស)ថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំសម្រាលបានកូនស្រីម្នាក់។ ហើយអល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះកូនដែលនាងបានសម្រាលនោះ។ ហើយកូនប្រុសដែលនាងសង្ឃឹមចង់បាននោះ មិនដូចកូនស្រីដែលនាងសម្រាលនោះឡើយ ទាំងកម្លាំងកាយ និងរូបរាងកាយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបានដាក់ឈ្មោះឲ្យនាងថា ម៉ារយ៉ាំ(ម៉ារី)។ ជាការពិតណាស់ ខ្ញុំសូមឱ្យទ្រង់ការពារនាង និងពូជពង្សរបស់នាងអំពីស្ហៃតនដែលត្រូវបានគេបណ្តេញចេញពីក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ផងចុះ។

ដូចេ្នះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានទទួលយកនូវការសច្ចារបស់នាងនូវការទទួលយកមួយដ៏ល្អប្រសើរ។ ទ្រង់បានបណ្ដុះបណ្ដាលនាងនូវការបណ្ដុះបណ្ដាលមួយដ៏ល្អប្រពៃ។ ហើយទ្រង់បានធ្វើឲ្យដួងចិត្តបណ្តាអ្នកដែលសាងទង្វើកុសលទាំងឡាយក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់មានចិត្តអាណិតស្រឡាញ់នាង ហើយទ្រង់បានឱ្យព្យាការីហ្សាការីយ៉ា ជាអ្នកមើលថែរក្សានាង។ រាល់ពេលដែលព្យាការីហ្សាការីយ៉ាបានចូលទៅជួបនាងនៅឯកន្លែងគោរពសក្ការៈរបស់នាងនោះ គាត់តែងតែប្រទះឃើញចំណីអាហារនៅជាមួយនាងដែលជាលាភសក្ការៈដ៏ល្អនិងងាយស្រួល(បានមកដោយស្រួលៗ)។ ពេលនោះ គាត់ក៏បានសួរនាងថាៈ ឱម៉ារយ៉ាំ! តើនាងបានចំណីអាហារនេះមកពីណា? នាងបានឆ្លើយថាៈ ចំណីអាហារនេះ គឺមកពីអល់ឡោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ប្រទានលាភសក្ការៈដ៏ទូលាយបំផុតចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយគ្មានកំណត់ឡើយ។

ខណៈពេលដែលព្យាការីហ្សាការីយ៉ាបានឃើញនូវការប្រោសប្រទានលាភសក្ការៈរបស់អល់ឡោះចំពោះម៉ារយ៉ាំ កូនស្រី អ៊ិមរ៉ន ដែលខុសពីធម្មតាបែបនេះ គាត់ក៏មានចិត្តរំពឹងថា អល់ឡោះនឹងប្រទានឲ្យគាត់នូវកូនប្រុសម្នាក់ ខណៈដែលនៅពេលនោះ គាត់មានវ័យចំណាស់ទៅហើយ ហើយប្រពន្ធរបស់គាត់ក៏ជាស្ត្រី(អារ)ដែលមិនអាចមានកូនបានទៀត។ គាត់ក៏បានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្ដាប្រទានឱ្យខ្ញុំនូវកូនប្រុសដ៏ល្អម្នាក់ផងចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់មហាឮនូវការបួងសួងពីអ្នកដែលបានបួងសួងទៅកាន់ទ្រង់ និងជាអ្នកឆ្លើយតបចំពោះគេ។

ហើយម៉ាឡាអ៊ីកាត់(ទេវតា)ក៏បានហៅគាត់(ព្យាការីហ្សាការីយ៉ា) ខណៈដែលគាត់កំពុងតែឈរសឡាតនៅកន្លែងគោរពសក្ការៈរបស់គាត់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ផ្ដល់ដំណឹងរីករាយដល់អ្នកនូវកូនប្រុសម្នាក់ ឈ្មោះរបស់គេគឺ យ៉ះយ៉ា។ ក្នុងចំណោមលក្ខណៈសម្បត្តិរបស់គេនោះ គឺគេនឹងក្លាយជាអ្នកបញ្ជាក់នូវបន្ទូលពិតមកពីអល់ឡោះក្នុងការបង្កើតព្យាការីអ៊ីសា កូន ម៉ារយ៉ាំ (ពីព្រោះ អ៊ីសា ត្រូវបានគេបង្កើតតាមរយៈបន្ទូលមកពីអល់ឡោះជាពិសេស) ហើយក្មេងនេះ(យ៉ះយ៉ា) នឹងក្លាយទៅជាមេដឹកនាំទៅលើក្រុមរបស់គេទាំងចំណេះដឹង និងការគោរពសក្ការៈ ជាអ្នកដែលហាមឃាត់ខ្លួនរបស់គេអំពីចំណង់តណ្ហាផ្សេងៗ ដូចជាការប៉ះពាល់ស្រ្តីភេទ ដោយការផ្តាច់ខ្លួន(ចេញពីគេឯង)ដើម្បីគោរពសក្ការៈចំពោះម្ចាស់របស់គេ ហើយរូបគេ ក៏នឹងក្លាយជាព្យាការីម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលល្អត្រឹមត្រូវផងដែរ។

នៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានផ្ដល់ដំណឹងរីករាយដល់ហ្សាការីយ៉ាអំពីកូនប្រុសម្នាក់ឈ្មោះយ៉ះយ៉ានោះ គាត់ក៏បាននិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! តើឱ្យខ្ញុំមានកូនយ៉ាងដូចមេ្ដច បើខ្ញុំមានវ័យចំណាស់ទៅហើយ ហើយប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំក៏ជាស្រី្ដអារដែលមិនអាចមានកូនបាននោះផងនោះ? អល់ឡោះបានឆ្លើយតបទៅកាន់គាត់វិញដោយបន្ទូលរបស់ទ្រង់ថាៈ ការបង្កើតយ៉ះយ៉ាក្នុងពេលដែលអ្នកមានវ័យចំណាស់ទៅហើយ ព្រមទាំងប្រពន្ធរបស់អ្នកជាស្ត្រីអារទៀតនោះ គឺប្រៀបដូចជាការបង្កើតរបស់អល់ឡោះចំពោះអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនានូវអ្វីដែលខុសពីទម្លាប់ធម្មតាដូច្នោះដែរ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ ទ្រង់ធ្វើអ្វីមួយតាមដែលទ្រង់មានចេតនាដោយគតិបណ្ឌិតនិងចំណេះដឹងរបស់ទ្រង់។

ព្យាការីហ្សាការីយ៉ាបានពោលទៀតថាៈ ឱម្ចាស់របស់ខ្ញុំ! សូមទ្រង់មេត្ដាផ្ដល់ឱ្យខ្ញុំនូវសញ្ញាមួយដែលបញ្ជាក់ថា ប្រពន្ធរបស់ខ្ញុំមានផ្ទៃពោះផង។ អល់ឡោះបានមានបន្ទូលថាៈ សញ្ញារបស់អ្នកដែលអ្នកបានស្នើសុំនោះ គឺអ្នកមិនអាចនិយាយស្ដីជាមួយមនុស្សចំនួនបីថ្ងៃបីយប់ លើកលែងតែធ្វើសញ្ញា(កាយវិការ)ប៉ុណ្ណោះ ដោយអ្នកមិនមានជំងឺអ្វីទាំងអស់។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកបង្កើននូវរំលឹកទៅចំពោះម្ចាស់របស់អ្នកឱ្យបានច្រើន និងសូត្រធម៌លើកតម្កើងទ្រង់ទាំងល្ងាចទាំងព្រឹក។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានពោលទៅកាន់ម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)ថា: ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានជ្រើសរើសអ្នក ដោយផ្តល់ឲ្យអ្នកនូវលក្ខណៈសម្បត្តិដ៏គួរឲ្យកោតសរសើរ និងបានសម្អាតអ្នកពីភាពខ្វះខាត ហើយទ្រង់បានជ្រើសរើសអ្នកឱ្យមានភាពល្អប្រសើរលើសស្ដ្រីផេ្សងៗនៅលើលោកក្នុងជំនាន់របស់អ្នកនេះ។

ឱម៉ារយ៉ាំ! ចូរអ្នកឈរឲ្យបានយូរនៅក្នុងការសឡាត(ថ្វាយបង្គំ)របស់អ្នក ហើយចូរអ្នកស៊ូជោតចំពោះម្ចាស់របស់អ្នក និងចូរអ្នករូកុចំពោះទ្រង់ជាមួយនឹងបណ្តាអ្នកដែលរូកុក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកសាងកុសលទាំងឡាយ។

ដំណឹងរបស់ព្យាការីហ្សាការីយ៉ានិងម៉ារយ៉ាំដែលបានលើកឡើងខាងលើនោះ គឺស្ថិតក្នុងចំណោមដំណឹងអាថ៌កំបាំងចំនួនដែលយើងផ្ដល់វាជាវ៉ាហ៊ីទៅកាន់អ្នក(ឱព្យាការីមូហាំាម៉ាត់)។ ហើយអ្នកមិនបាននៅជាមួយនឹងពួកអ្នកប្រាជ្ញនិងអ្នកសាងកុសលទាំងឡាយនោះទេ នៅពេលដែលពួកគេឈ្លោះប្រកែកគ្នា ថាតើអ្នកណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែលសាកសមនឹងបីបាច់ថែរក្សាម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)នោះ រហូតដល់ពួកគេធ្វើការចាប់ឆ្នោតដោយបោះស្លាបប៉ាការបស់ពួកគេ ហើយស្លាបប៉ាការបស់ព្យាការីហ្សាការីយ៉ាក៏បានទទួលជ័យជម្នះ(គាត់ក៏បានក្លាយជាអ្នកដែលមើលថែម៉ារយ៉ាំ) ។

ចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានពោលថាៈ ឱម៉ារយ៉ាំ! ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានផ្ដល់ដំណឹងរីករាយដល់អ្នកនូវកូនប្រុសម្នាក់ ដោយទ្រង់នឹងបង្កើតរូបគេដោយគ្មានឪពុក ពោលគឺ(ទ្រង់បង្កើតរូបគេ)ដោយបន្ទូលពីអល់ឡោះ ដោយទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់គេថា “ចូរកើតភ្លាម” ពេលនោះ គេក៏ប្រសូត្រមកដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះ ហើយកូនប្រុសនោះមានឈ្មោះថា អាល់ម៉ាសៀហ អ៊ីសាកូនម៉ារយ៉ាំ(យេស៊ូគ្រឹស្ត កូនប្រុសនាងម៉ារី) ដែលរូបគេមានឋានៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក និងជាអ្នកជំនិតម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកជំនិតទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ។

ហើយអ៊ីសានឹងនិយាយទៅកាន់មនុស្សលោកតាំងពីនៅជាទារក ហើយគេក៏នឹងនិយាយជាមួយពួកគេផងដែរនៅពេលដែលគេធំពេញវ័យ ដោយគេនឹងនិយាយទៅកាន់មនុស្សលោកនូវអ្វីដែលជាប្រការល្អសម្រាប់ពួកគេទាំងកិច្ចការសាសនានិងកិច្ចការលោកិយ ហើយគេជាមនុស្សម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកសាងកុសលទាំងឡាយទាំងពាក្យសម្តីនិងទង្វើ។

ម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)បាននិយាយទាំងភ្ញាក់ផ្អើល ដែលថានាងនឹងមានកូនដោយគ្មានប្តីបែបនេះថាៈ តើខ្ញុំនឹងមានកូនយ៉ាងដូចមេ្ដច បើគ្មានបុរសណាមកប៉ះពាល់ខ្ញុំផងនោះ មិនថាតាមរយៈប្រការហាឡាល់(រៀបការស្របច្បាប់) មិនថាតាមរយៈប្រការហារ៉ម(ហ្ស៊ីណា)នោះ? ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានតបទៅកាន់នាងថាៈ ដូចដែលអល់ឡោះបានបង្កើតឱ្យអ្នកមានកូនដោយ(គេ)គ្មានឪពុកបែបនេះដែរ ទ្រង់បង្កើតអ្វីតាមតែទ្រង់មានចេតនានូវអ្វីដែលខុសពីទម្លាប់ធម្មតាដូច្នោះដែរ។ នៅពេលដែលទ្រង់មានចេតនាសមេ្រចកិច្ចការអ្វីមួយ គឺទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់វាថាៈ “ចូរកើតចុះ” វាក៏កើតឡើងភ្លាម។ ដូចនេះ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់មិនអាចធ្វើបាននោះទេ។ម៉ារយ៉ាំ(នាងម៉ារី)បាននិយាយទាំងភ្ញាក់ផ្អើល ដែលថានាងនឹងមានកូនដោយគ្មានប្តីបែបនេះថាៈ តើខ្ញុំនឹងមានកូនយ៉ាងដូចមេ្ដច បើគ្មានបុរសណាមកប៉ះពាល់ខ្ញុំផងនោះ មិនថាតាមរយៈប្រការហាឡាល់(រៀបការស្របច្បាប់) មិនថាតាមរយៈប្រការហារ៉ម(ហ្ស៊ីណា)នោះ? ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានតបទៅកាន់នាងថាៈ ដូចដែលអល់ឡោះបានបង្កើតឲ្យអ្នកមានកូនដោយ(គេ)គ្មានឪពុកបែបនេះដែរ ទ្រង់បង្កើតអ្វីតាមតែទ្រង់មានចេតនានូវអ្វីដែលខុសពីទម្លាប់ធម្មតាដូច្នោះដែរ។ នៅពេលដែលទ្រង់មានចេតនាសមេ្រចកិច្ចការអ្វីមួយ គឺទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់វាថាៈ “ចូរកើតចុះ” វាក៏កើតឡើងភ្លាម។ ដូចនេះ គ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់មិនអាចធ្វើបាននោះទេ។

ហើយទ្រង់នឹងបង្រៀនដល់គេ(អ៊ីសា)នូវការសរសេរ ភាពត្រឹមត្រូវ និងភាពឆ្លាតវៃទាំងក្នុងពាក្យសម្តីនិងទង្វើ។ ហើយទ្រង់នឹងបង្រៀនដល់គេនូវគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា)ដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះទៅកាន់ព្យាការីមូសា(ម៉ួសេ) ហើយទ្រង់ក៏នឹងបង្រៀនដល់គេផងដែរនូវគម្ពីរអ៊ីញជីលដែលគេ(អល់ឡោះ)នឹងបញ្ចុះវាទៅកាន់រូបគេ(អ៊ីសា)។

ហើយក៏ដូចគ្នាដែរ ទ្រង់នឹងតែងតាំងរូបគេ(អ៊ីសា)ធ្វើជាអ្នកនាំសារម្នាក់ទៅកាន់អម្បូរអ៊ីស្រាអែល ដោយគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំគឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់របស់អល់ឡោះមកកាន់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំបាននាំមកឱ្យពួកអ្នកនូវនិមិត្តសញ្ញាមួយដែលបញ្ជាក់ទៅលើសច្ចភាពនៃភាពជាព្យាការីរបស់ខ្ញុំ នោះគឺៈ ពិតប្រាកដណាស់ ខ្ញុំនឹងសូនរូបបក្សីអំពីដីឥដ្ឋឲ្យពួកអ្នក ហើយខ្ញុំក៏ផ្លុំចូលទៅក្នុងវា។ ពេលនោះ វាក៏ក្លាយជាសត្វបក្សីមួយដែលមានជីវិត ដោយការអនុញ្ញាតរបស់អល់ឡោះ។ ហើយខ្ញុំអាចព្យាបាលជនពិការភ្នែកពីកំណើតឲ្យមើលឃើញបាន និងព្យាបាលអ្នកកើតឃ្លង់ឲ្យស្បែករបស់គេត្រឡប់ទៅសភាពស្អាតដូចដើមវិញ ហើយខ្ញុំក៏អាចប្រោសអ្នកស្លាប់ឱ្យរស់ឡើងវិញបានដែរ ដែលប្រការទាំងអស់នោះ គឺ(អាចកើតឡើងបាន)ដោយមានការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហើយខ្ញុំអាចប្រាប់ពួកអ្នកនូវចំណីអាហារដែលពួកអ្នកនឹងបរិភោគ ហើយនិងចំណីអាហារដែលពួកអ្នកត្រូវស្ដុកទុកនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ រឿងរ៉ាវដ៏អស្ចារ្យដែលខ្ញុំបានលើកឡើងដល់ពួកអ្នកដែលមនុស្សគ្មានសមត្ថភាពនឹងអាចធ្វើបានទាំងនោះ គឺជាភស្ដុតាងមួយដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ថា ពិតប្រាកដណាស់ រូបខ្ញុំ គឺជាអ្នកនាំសារមួយរូបរបស់អល់ឡោះមកកាន់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿ និងជាអ្នកដែលជឿជាក់លើភស្តុតាងទាំងឡាយមែននោះ។

ហើយម្យ៉ាងទៀត ខ្ញុំមកកាន់ពួកអ្នកដើម្បីបញ្ជាក់អំពីគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា)ដែលគេបានបញ្ចុះមកមុនខ្ញុំ ហើយខ្ញុំមកកាន់ពួកអ្នក គឺដើម្បីអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នកនូវប្រការមួយចំនួនដែលគេធ្លាប់បានហាមឃាត់មកលើពួកអ្នកកាលពីមុន ដើម្បីជាការសម្រួលនិងជាការបន្ធូរបន្ថយដល់ពួកអ្នក។ ហើយខ្ញុំបាននាំមកនូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មកកាន់ពួកអ្នកដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពត្រឹមត្រូវនៃអ្វីដែលខ្ញុំបាននិយាយទៅកាន់ពួកអ្នក។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសឲ្យឆ្ងាយពីប្រការហាមឃាត់ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្ដិតាមខ្ញុំនូវអ្វីដែលខ្ញុំបានអំពាវនាវពួកអ្នកទៅកាន់វា។

ទាំងនោះគឺដោយសារតែ ពិតណាស់ អល់ឡោះគឺជាម្ចាស់របស់ខ្ញុំ និងជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក។ ហើយទ្រង់តែមួយគត់ដែលសាកសមឲ្យគេគោរពប្រតិបត្តិ និងគោរពកោតខ្លាច។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈទៅចំពោះទ្រង់តែមួយ។ អ្វីដែលខ្ញុំបានប្រើពួកអ្នកឲ្យគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះនិងគោរពកោតខ្លាចទ្រង់នោះ វានោះហើយជាមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលគ្មានភាពវៀចវេរឡើយ។

ហើយនៅពេលអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)បានដឹងថា មានការប្រឆាំងពីពួកគេ(មកចំពោះគាត់)នោះ គាត់ក៏បាននិយាយទៅកាន់អម្បូរអ៊ីស្រាអែលថាៈ តើអ្នកណាជាអ្នកជួយខ្ញុំក្នុងការអំពាវនាវទៅកាន់អល់ឡោះនោះ? បណ្ដាអ្នកដែលស្មោះត្រង់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលដើរតាមគាត់បានឆ្លើយថាៈ ពួកយើងគឺជាអ្នកជួយសាសនារបស់អល់ឡោះ។ ពួកយើងមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកយើងដើរតាមអ្នក។ ដូចេ្នះ សូមអ្នក(ឱអ៊ីសា)ធ្វើសាក្សីផងចុះថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងជាអ្នកគោរពតាមអល់ឡោះ ដោយមានជំនឿចំពោះទ្រង់តែមួយគត់(ឯកទេពនិយម) និងគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់។

ហើយដូច្នោះដែរ បណ្តាអ្នកដែលស្មោះត្រង់(នឹងព្យាការីអ៊ីសា)បានបួងសួងថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ពួកយើងមានជំនឿលើគម្ពីរអ៊ីញជីលដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកហើយ ហើយពួកយើងក៏បានប្រតិបត្ដិតាមអ្នកព្យាការីអ៊ីសាផងដែរ។ ដូចនេះ សូមទ្រង់មេត្ដាកត់ត្រាពួកយើងឱ្យស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្ដាអ្នកដែលធ្វើសាក្សីលើរឿងពិតដែលពួកគេមានជំនឿចំពោះទ្រង់និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ផងចុះ។ងចុះ។

ហើយពួកដែលប្រឆាំងក្នុងចំណោមអម្បូរអ៊ីស្រាអែលបានប្រើឧបាយកល ដោយពួកគេព្យាយាមសម្លាប់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)។ ហើយអល់ឡោះក៏បានប្រើឧបាយកលតបទៅពួកគេវិញដែរ ដោយទ្រង់បានបោះបង់ពួកគេឲ្យស្ថិតនៅក្នុងភាពវង្វេង ហើយទ្រង់ក៏បានធ្វើឲ្យបុរសម្នាក់ទៀតមានរូបរាង មុខមាត់ដូចទៅនឹងព្យាការីអ៊ីសា(យស៊ូគ្រឹស្ត)។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលប្រសើរបំផុតក្នុងការតបចំពោះអ្នកដែលប្រើឧបាយកលទាំងឡាយ ពីព្រោះគ្មានឧបាយកលនៃសត្រូវរបស់ទ្រង់ណាមួយដែលខ្លាំងជាងឧបាយកលរបស់ទ្រង់ឡើយ។

ហើយឧបាយកលរបស់អល់ឡោះចំពោះពួកគេ(ផងដែរ)នោះ គឺនៅពេលដែលទ្រង់បានមានបន្ទូលទៅកាន់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)ថាៈ ឱអ៊ីសា! ពិតប្រាកដណាស់ យើងគឺជាអ្នកដកយកអ្នកពីផែនដី ទាំងដែលអ្នកមិនទាន់ស្លាប់ ហើយយើងជាអ្នកដែលបានលើកខ្លួនប្រាណរបស់អ្នក និងព្រលឹង(វិញ្ញាណ)របស់អ្នកមកកាន់យើង ព្រមទាំងជម្រះសម្អាតខ្លួនអ្នកពីភាពកខ្វក់ដែលពួកគេបានប្រឆាំងនឹងអ្នក និងបញ្ចៀសរូបអ្នកឲ្យឆ្ងាយពីពួកគេ។ ហើយយើងនឹងធ្វើឱ្យបណ្ដាអ្នកដែលដើរតាមអ្នកដែលស្ថិតនៅលើសាសនាត្រឹមត្រូវ(ក្នុងចំណោមនោះ ការមានជំនឿចំពោះព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ឲ្យមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់ជាងពួកដែលប្រឆាំងនឹងអ្នករហូតដល់ថ្ងៃបរលោក តាមរយៈបណ្ដាភស្តុតាងនិងភាពខ្លាំងក្លា។ ក្រោយមក ពួកអ្នកនឹងវិលត្រឡប់មកកាន់យើង(អល់ឡោះ)តែមួយគត់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយយើងនឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកដោយភាពយុត្តិធម៌បំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកធ្លាប់ខ្វែងគំនិតគ្នាក្នុងរឿងនោះ។

រីឯពួកដែលប្រឆាំងនឹងអ្នក និងប្រឆាំងជាមួយសេចក្តីពិតដែលអ្នកបាននាំទៅកាន់ពួកគេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ យើងនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតក្នុងលោកិយ ដោយការសម្លាប់ ការចាប់ជាឈ្លើយសឹក ភាពអាម៉ាស់ និងប្រការផ្សេងទៀត និងនៅថ្ងៃបរលោក ពួកគេនឹងទទូលនូវទណ្ឌកម្មនៃភ្លើងនរក។ ហើយសម្រាប់ពួកគេ គឺគ្មានអ្នកដែលអាចជួយការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មបានឡើយ។

រីឯបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអ្នក(ព្យាការីអ៊ីសា) និងមានជំនឿចំពោះសេចក្តីពិតដែលអ្នកបាននាំមកកាន់ពួកគេ ហើយពួកគេបានសាងទង្វើកុសលនានា ដូចជាការសឡាត(ថ្វាយបង្គំ) ការបរិច្ចាគហ្សាកាត់ ការកាន់អំណត់បួស និងការភ្ជាប់ចំណងសាច់សាលោហិតជាដើមនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនឹងប្រទានឱ្យពួកគេនូវផលបុណ្យនៃទង្វើរបស់ពួកគេយ៉ាងពេញលេញ ដោយមិនមានការកាត់បន្ថយអ្វីមួយអំពីវាឡើយ។ ហើយការរៀបរាប់នេះ គឺចំពោះអ្នកដែលដើរតាមព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)មុននឹងគេបានតែងតាំងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ជាអ្នកនាំសារ ដែលព្យាការីអ៊ីសាបានផ្តល់ដំណឹងរីករាយ(ពីការមកដល់របស់ព្យាការីមូហំាម៉ាត់)នេះដោយខ្លួនគាត់ផ្ទាល់។ ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពួកដែលបំពានឡើយ ហើយក្នុងចំណោមការបំពានដ៏ធេងនោះ គឺការធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)នឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងការប្រឆាំងចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។

ដំណឹងរបស់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)ដែលយើងបានពិពណ៌នាប្រាប់អ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នោះហើយ គឺជាភស្ដុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពត្រឹមត្រូវនៃអ្វីដែលបានបញ្ចុះទៅឲ្យអ្នក ហើយវាគឺជាការរំលឹកមួយសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាច ជារឿងពិតមួយដោយមិនមែនជាការប្រឌិតឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ ការប្រៀបធៀបការបងើ្កតព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត)ចំពោះអល់ឡោះនោះ គឺប្រៀបដូចជាជាការដែលទ្រង់បានបង្កើតព្យាការីអាហ្ទាំ(អាដាម)អំពីដីដោយគ្មានឪពុកម្តាយដូច្នោះដែរ។ តាមពិត ទ្រង់គ្រាន់តែមានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថាៈ “ចូរឯងកើតជាមនុស្សចុះ”។ ពេលនោះ គាត់(អាហ្ទាំ)ក៏កើតឡើងភ្លាមដូចអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា។ ដូចនេះ តើពួកគេអះអាងថា ពិតណាស់ រូបគាត់(ព្យាការីអ៊ីសាឬយេស៊ូគ្រឹស្ត) គឺជាព្រះជាម្ចាស់ដោយហេតុផលថា រូបគាត់ត្រូវបានគេបង្កើតមកដោយគ្មានឪពុកយ៉ាងដូចម្តេច ទាំងដែលពួកគេបានទទួលស្គាល់ថា ពិតណាស់ ព្យាការីអាហ្ទាំ(អាដាម)គឺជាមនុស្សលោក ខណៈដែលគាត់ត្រូវបានគេបង្កើតដោយគ្មានឪពុកម្តាយដែរនោះ?

សេចក្តីពិតដែលគ្មានការសង្ស័យនៅក្នុងវាក្នុងរឿងរបស់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ត) វាគឺការពិតដែលម្ចាស់របស់អ្នក(មូហាំម៉ាត់)បានបញ្ចុះមកកាន់អ្នក។ ដូចេ្នះ ចូរអ្នកកុំស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានភាពមន្ទិលសង្ស័យឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ អ្នកត្រូវមានភាពនឹងនរនៅលើសេចក្តីពិតដែលអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅលើវានេះ។

ហេតុនេះ ជនណាដែលជជែកដេញដោលនឹងអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ក្នុងចំណោមពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)នៃតំបន់ណាច់រ៉ន អំពីរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីអ៊ីសា ដោយអះអាងថា រូបគាត់មិនមែនជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះ ក្រោយពីចំណេះដឹងដ៏ត្រឹមត្រូវអំពីរឿងនោះបានមកដល់អ្នកហើយនោះ ចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ សូមពួកអ្នកមកទីនេះ! យើងនឹងហៅកូនចៅរបស់ពួកយើងនិងកូនចៅរបស់ពួកអ្នក ហើយនិងភរិយារបស់ពួកយើងនិងភរិយារបស់ពួកអ្នក ព្រមទាំងខ្លួនពួកយើងនិងខ្លួនពួកអ្នក ហើយពួកយើងនឹងជួបជុំគ្នាទាំងអស់។ បន្ទាប់មក ពួកយើងនឹងអង្វរករបួងសួងទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់ឱ្យដាក់បណ្ដាសារបស់ទ្រង់ទៅលើពួកដែលភូតកុហកក្នុងចំណោមពួកយើងនិងក្នុងចំណោមពួកអ្នក។

ពិតប្រាកដណាស់ រឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីអ៊ីសាដែលយើងបានរំលឹកប្រាប់ដល់អ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នេះ គឺជាដំណឹងពិតដែលគ្មានការភូតកុហកនិងការសង្ស័យក្នុងវានោះទេ។ ហើយគ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីអល់ឡោះតែមួយគត់ឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែបំផុតចំពោះអំណាចរបស់ទ្រង់ មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការគ្រប់គ្រង ការដាក់បទបញ្ជា និងការបង្កើតរបស់ទ្រង់។

តែប្រសិនបើពួកគេងាកចេញពីការពិតដែលអ្នកបាននាំមក ដោយពួកគេមិនដើរតាមអ្នកទេនោះ វានោះគឺជាភាពមហន្តរាយរបស់ពួកគេ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាដឹងបំផុតចំពោះពួកដែលបង្កវិនាសកម្មនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើនោះវិញជាមិនខាន។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលថាៈ ឱពួកអះលីគីតាប(ពួកដែលគេផ្តល់គម្ពីរឲ្យ)ក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពូកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)! សូមពួកអ្នកមកទីនេះ យើងនឹងរួបរួមគ្នានៅលើពាក្យសំដីមួយដែលសើ្មភាពគ្នារវាងពួកយើងទាំងអស់គ្នា នោះគឺ ពួកយើងត្រូវគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ដោយពួកយើងមិនត្រូវគោរពសក្ការៈអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ឡើយ ទោះបីជាពួកវាមានឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់យ៉ាងណាក៏ដោយ។ ហើយពួកយើងក៏មិនត្រូវយកគ្នាឯង(មនុស្សលោកដូចគ្នា)ធ្វើជាម្ចាស់ ដោយគោរពក្ការៈនិងគោរពប្រតិបត្តិ(ចំពោះពួកគេ)ក្រៅពីអល់ឡោះនោះដែរ។ តែប្រសិនបើពួកគេនៅបែរចេញពីសេចក្តីពិត និងភាពស្មើគ្នាដែលអ្នកបានអំពាវនាវពួកគេទៅកាន់វានោះ ចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកធ្វើសាក្សីផងថា ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងគឺជាអ្នកដែលប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះ(ជាជនមូស្លីម)ដែលគោរពតាមទ្រង់ដោយការប្រតិបត្តិតាម។

ឱពួកអះលីគីតាប(ពួកដែលគេផ្តល់គម្ពីរឲ្យ)! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកឈ្លោះប្រកែកគ្នាក្នុងសាសនារបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម(អាប្រាហាំ) ដោយពួកយូដាអះអាងថា ពិតប្រាកដណាស់ ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមកាន់តាមសាសនាយូដា ហើយពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)វិញអះអាងថា ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមកាន់តាមសាសនាគ្រឹស្ទាន ខណៈដែលពួកអ្នកដឹងថា ជាការពិតណាស់ សាសនាយូដា និងសាសនាគ្រឹស្ទាន គឺកើតក្រោយពីការស្លាប់របស់អ៊ីព្រហ៊ីមរយៈពេលយ៉ាងយូរ(រាប់រយឆ្នាំ)នោះ។ តើពួកអ្នកមិនពិចារណាចំពោះពាក្យសម្តី និងការអះអាងដែលខុសឆ្គងនិងមិនត្រឹមត្រូវរបស់ពួកអ្នកទេឬ?

ពួកអ្នក(ឱពួកអះលីគីតាប)បានជជែកដេញដោលជាមួយនឹងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានដឹងអំពីកិច្ចការសាសនារបស់ពួកអ្នក និងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នក។ តើហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកជជែកដេញដោលចំពោះរឿងព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម(អាប្រាហាំ) និងសាសនារបស់គាត់ ដោយពួកអ្នកមិនបានដឹងអំពីវាសោះ ដោយសាររឿងនោះមិនមាននៅក្នុងគម្ពីររបស់ពួកអ្នក ហើយបណ្តាព្យាការីរបស់ពួកអ្នក ក៏មិនបាននាំមកផងដែរនោះ? ហើយអល់ឡោះដឹងនូវរឿងរ៉ាវជាក់ស្តែង និងផ្ទៃក្នុងរបស់វា តែពួកអ្នកមិនបានដឹងឡើយ។

ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម(អាប្រាហាំ)មិនមែនស្ថិតនៅលើសាសនាយូដាឡើយ ហើយក៏មិនមែនស្ថិតនៅលើសាសនាគ្រឹស្ទាននោះដែរ តែគាត់ជាអ្នកដែលចាកផុតពីសាសនាដែលមិនត្រឹមត្រូវទាំងឡាយ ជាអ្នកដែលប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់ ហើយគាត់ក៏ពុំមែនស្ថិតក្នុងចំណោមពួកមុស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម) ដូចដែលពួកមុស្ហរីគីនអារ៉ាប់បានអះអាងនោះដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ មនុស្សដែលជិតស្និទ្ធនឹងព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបំផុតនោះ គឺបណ្តាអ្នកទាំងឡាយដែលដើរតាមអ្វីដែលគាត់បាននាំមកក្នុងសម័យកាលរបស់គាត់ ហើយមនុស្សដែលជិតស្និទ្ធិនឹងគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)ដែរនោះ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះគាត់នៃប្រជាជាតិនេះ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកជួយបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះទ្រង់ និងជាអ្នកថែរក្សាពួកគេ។

ពួកមេដឹកនាំសាសនានៃពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន) ពួកគេប្រាថ្នាចង់ធ្វើឱ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)វង្វេងចេញពីសេចក្តីពិតដែលអល់ឡោះបានចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នក។ តែពួកគេមិនអាចធ្វើឱ្យអ្នកណាម្នាក់វងេ្វងក្រៅពីខ្លួនពួកគេនោះទេ ពីព្រោះការព្យាយាមរបស់ពួកគេក្នុងការធ្វើឲ្យបណ្តាអ្នកមានជំនឿវង្វេងនោះ គឺជាការបន្ថែមនូវភាពវង្វេងទៅលើខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ តែពួកគេមិនដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយនៃទង្វើរបស់ពួកគេឡើយ។

ឱពួកអះលីគីតាបនៃពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)! ហេតុអី្វបានជាពួកអ្នកបដិសេធនឹងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះដែលបានបញ្ចុះទៅកាន់ពួកអ្នក ហើយនិងអ្វីដែលមានបញ្ជាក់នៅក្នុងវាអំពីភាពជាព្យាការីរបស់អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់ ខណៈដែលពួកអ្នកដឹង លឺហើយថា ពិតណាស់ វាគឺជាការពិតដូចដែលមានបញ្ជាក់នៅក្នុងបណ្តាគម្ពីររបស់ពួកអ្នកហើយនោះ?

ឱពួកអះលីគីតាប! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកលាយឡំប្រការពិតដែលគេបានគេបញ្ចុះនៅក្នុងបណ្តាគម្ពីររបស់ពួកអ្នកនឹងប្រការមិនពិតដែលពួកអ្នកមាន ហើយពួកអ្នកលាក់បាំងការពិតនិងការចង្អុលបង្ហាញដែលមាននៅក្នុងបណ្តាគម្ពីរ ដែលក្នុងចំណោមនោះ គឺ(ភស្តុតាងបញ្ជាក់ពី)ភាពជាព្យាការីដ៏ពិតប្រាកដរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ខណៈដែលពួកអ្នកបានដឹងអំពីការពិត និងការចង្អុលបង្ហាញហើយនោះ?

ហើយមានមួយក្រុមក្នុងចំណោមអ្នកចេះដឹងនៃពួកយូដាបាននិយាយថាៈ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះឱ្យបណ្ដាអ្នកមានជំនឿនៅពេលព្រឹក ហើយត្រូវបដិសេធនឹងវាវិញនៅពេលល្ងាច សង្ឃឹមថាពួកគេ(អ្នកមានជំនឿ)នឹងមានការសង្ស័យចំពោះសាសនារបស់ពួកគេ ដោយសារតែការបដិសេធរបស់ពួកអ្នកចំពោះវា(គម្ពីរគួរអាន)បន្ទាប់ពីពួកអ្នកមានជំនឿ ហើយពួកគេនឹងងាកចេញពីសាសនារបស់ពួកគេវិញ ដោយពួកគេពោលថាៈ ពួកគេ(ពួកយូដា) គឺមានការយល់ដឹងពីបណ្តាគម្ពីររបស់អល់ឡោះជាងពួកយើង ហើយពិតណាស់ ពួកគេក៏បានចាកចេញពីសាសនានេះវិញដែរ។

ហើយពួកគេ(ពួកយូដា)បាននិយាយទៀតថាៈចូរពួកអ្នកកុំជឿជាក់(មានជំនឿ)លើកលែងតែអ្នកណាដែលកាន់តាមសាសនារបស់ពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈពិតប្រាកដណាស់ ការចង្អុលបង្ហាញទៅរកសេចក្តីពិតនោះ គឺជាការចង្អុលបង្ហាញរបស់អល់ឡោះ មិនមែនស្ថិតនៅលើការប្រឆាំង និងការចចេសរឹងរូសរបស់ពួកអ្នកនោះទេ។(ពួកអ្នកនិយាយដូចនេះ)ដោយពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចគេផ្ដល់ឱ្យនរណាម្នាក់នូវប្រការដែលល្អប្រសើរដូចអ្វីដែលគេបានផ្ដល់ឱ្យពួកអ្នក ឬពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចពួកគេអាចយកឈ្នះពួកអ្នកនៅចំពោះមុខម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលស្គាល់នូវអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើពួកគេនោះ។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ការប្រោសប្រទាននោះ គឺស្ថិតនៅក្នុងកណ្ដាប់ដៃរបស់អល់ឡោះ ដោយទ្រង់ប្រទានវាដល់ជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាទូលំទូលាយបំផុតចំពោះការប្រោសប្រទាន មហាដឹងបំផុតចំពោះជនណាដែលស័ក្ដិសមនឹងទទួលបានវា។

អល់ឡោះមានសិទ្ធិកំណត់ក្ដីមេត្ដាករុណារបស់ទ្រង់ទៅលើបុគ្គលណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ ដោយទ្រង់ប្រោសប្រទានដល់គេនូវការចង្អុលបង្ហាញ ភាពជាព្យាការី និងប្រភេទនៃការប្រោសប្រទានផ្សេងៗទៀត។ ហើយ អល់ឡោះមានសប្បុរសធម៌ដ៏ធំធេងបំផុតមិនអាចគណនាបាន។

ហើយក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាប មានអ្នកខ្លះ ប្រសិនបើអ្នកទុកចិត្ដគេដោយផ្ញើទ្រព្យសម្បត្ដិជាច្រើន គេនឹងប្រគល់វាឱ្យអ្នកវិញ។ ហើយមានអ្នកខ្លះទៀត ប្រសិនបើអ្នកទុកចិត្ដគេដោយផ្ញើតែទ្រព្យសម្បត្តិបន្តិចបន្តួចក៏ដោយ ក៏គេនឹងមិនប្រគល់វាឱ្យអ្នកវិញឡើយ ទាល់តែអ្នកព្យាយាមទារវិញញឹកញាប់ ដដែលៗ(ទើបគេព្រមប្រគល់ឲ្យ)។ នោះគឺដោយសារតែពាក្យសម្តី និងការគិតស្មានដែលមិនត្រឹមត្រូវរបស់ពួកគេថាៈ គ្មានទោសពៃរ៍អ្វីមកលើពួកយើងក្នុងការស៊ីទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអារ៉ាប់ដែលជាអនក្ខរជននោះឡើយ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានអនុញ្ញាតវាដល់ពួកយើង។ ពួកគេនិយាយកុហកបែបនេះ ខណៈដែលពួកគេដឹងថា វាជាការភូតកុហករបស់ពួកគេទៅលើអល់ឡោះហើយនោះ។

រឿងនោះមិនមែនដូចអ្វីដែលពួកគេបានអះអាងនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេនឹងទទួលទោសពៃរ៍(ពីអល់ឡោះ)។ ក៏ប៉ុន្តែ ជនណាហើយដែលបានបំពេញនូវកិច្ចសន្យារបស់គេជាមួយនឹងអល់ឡោះ ដូចជាការមានជំនឿនឹងទ្រង់និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយបានបំពេញនូវកិច្ចសន្យារបស់ពួកគេជាមួយមនុស្សលោក ដោយគេបំពេញនូវសេចក្តីទុកចិត្ត(របស់អ្នកដទៃ) ព្រមទាំងគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយអនុវត្តតាមរាល់បទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងចៀសវាពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ស្រឡាញ់បណ្ដាអ្នកដែលកោតខ្លាច ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេលើទង្វើនោះនូវការតបស្នងដ៏ប្រពៃបំផុត។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលយកកិច្ចសន្យារបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានដាក់ចំពោះពួកគេ ដោយការ(ប្រើពួកគេឱ្យ)ដើរតាមអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវានៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់ ហើយបានបញ្ជូនវាមកតាមរយៈអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងយកការស្បថរបស់ពួកគេដោយពួកគេមិនបានធ្វើតាមសម្បថ មកប្ដូរយកកម្រៃបន្ដិចបន្ដួចនៃទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយនោះ ពួកគេពុំមានចំណែកអំពីផលបុណ្យថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយអល់ឡោះនឹងមិននិយាយរកពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឱ្យពួកគេសប្បាយរីករាយនោះទេ ទ្រង់នឹងមិនមើលពួកគេជាការមើលដោយក្តីមេត្តាករុណា(ចំពោះពួកគេ)ឡើយនៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់ក៏មិនសម្អាតពួកគេពីភាពកខ្វក់ បាបកម្មហើយនិងការប្រឆាំងនោះដែរ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុត។ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលយកកិច្ចសន្យារបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានដាក់ចំពោះពួកគេ ដោយការ(ប្រើពួកគេឲ្យ)ដើរតាមអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវានៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់ ហើយបានបញ្ជូនវាមកតាមរយៈអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងយកការស្បថរបស់ពួកគេដោយពួកគេមិនបានធ្វើតាមសម្បថ មកប្ដូរយកកម្រៃបន្ដិចបន្ដួចនៃទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយនោះ ពួកគេពុំមានចំណែកអំពីផលបុណ្យថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយអល់ឡោះនឹងមិននិយាយរកពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យពួកគេសប្បាយរីករាយនោះទេ ទ្រង់នឹងមិនមើលពួកគេជាការមើលដោយក្តីមេត្តាករុណា(ចំពោះពួកគេ)ឡើយនៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់ក៏មិនសំអាតពួកគេ(ពីបាបកម្ម)ដែរ។ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុត។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ នៅក្នុងចំណោមពួកយូដា គឺមានក្រុមមួយដែលរលាស់អណ្ដាតរបស់ពួកគេដោយរំលឹកនូវអ្វីដែលមិនមាននៅក្នុងគម្ពីរតាវរ៉ត(គម្ពីរតូរ៉ា)ដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមក ដើម្បីឱ្យពួកអ្នកគិតស្មានថា ពិតណាស់ ពួកគេកំពុងតែសូត្រគម្ពីរ។ តែតាមពិត វា(អ្វីដែលពួកគេសូត្រនោះ)មិនមែនជាផ្នែកមួយនៃគម្ពីរតាវរ៉តឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាគ្រាន់តែជាការភូតកុហករបស់ពួកគេទៅលើអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ហើយពួកគេនិយាយថាៈ អ្វីដែលពួកយើងកំពុងសូត្រនេះ គឺមកពីអល់ឡោះ តែតាមការពិត វាពុំមែនមកពីអល់ឡោះឡើយ។ ហើយពួកគេកំពុងតែនិយាយកុហកទៅលើអល់ឡោះ ខណៈដែលពួកគេដឹងថា នោះគឺជាការកុហករបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ហើយនោះ។

មិនគប្បីទេចំពោះមនុស្សដែលអល់ឡោះផ្ដល់ឱ្យគេនូវគម្ពីរដែលទ្រង់បានបញ្ចុះទៅកាន់គេ ហើយទ្រង់ក៏បានប្រទានឲ្យគេនូវចំណេះដឹង និងការយល់ដឹង ហើយទ្រង់បានជ្រើសរើសរូបគេធ្វើជាព្យាការី រួចមក គេនិយាយទៅកាន់មនុស្សលោកថាៈ ចូរពួកអ្នកតាំងខ្លួនជាអ្នកគោរពសក្ការៈមកចំពោះខ្ញុំផេ្សងពីអល់ឡោះនោះ។ ក៏ប៉ុន្តែ គេត្រូវនិយាយទៅកាន់ពួកគេ(មនុស្សលោក)ថាៈ ចូរពួកអ្នកតាំងខ្លួនជាចេះដឹងជ្រៅជ្រះ និងកោតខ្លាចដោយស្មោះត្រង់ចំពោះអល់ឡោះ ហើយអប់រំមនុស្ស និងដោះស្រាយនូវកិច្ចការរបស់ពួកគេ តាមរយៈការបង្រៀនរបស់ពួកអ្នកដល់មនុស្សនូវគម្ពីរដែលគេបានបញ្ចុះមក និងតាមរយៈអ្វីដែលពួកអ្នកបានរៀនសូត្រអំពីវា ទាំងការទន្ទេញ និងការយល់ដឹងកន្លងមក។

ហើយគេក៏មិនគប្បីផងដែរក្នុងការប្រើពួកអ្នកឱ្យយកបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់(ទេវតា) និងបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយធ្វើជាម្ចាស់ ដោយពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះពួកគេក្រៅពីអល់ឡោះនោះ។ តើសមទេដែលគេប្រើពួកអ្នកឱ្យប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះបន្ទាប់ពីពួកអ្នកគោរពតាមទ្រង់ និងប្រគល់ខ្លួនចំពោះទ្រង់(ក្លាយជាជនមូស្លីម)ហើយនោះ?

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលអល់ឡោះបានយកកិច្ចសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ពីបណ្ដាព្យាការីទាំងឡាយ ដោយទ្រង់មានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ទោះបីជាយើងបានប្រទានដល់ពួកអ្នកនូវគម្ពីរដែលយើងបានបញ្ចុះវាទៅឲ្យពួកអ្នក ហើយនិងភាពឈ្លាសវៃដែលយើងបានបង្រៀនដល់ពួកអ្នក ហើយម្នាក់ៗក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានឈានទៅដល់ឋានៈដ៏ខ្ពង់ខ្ពស់ បន្ទាប់មក អ្នកនាំសារមួយរូបអំពីយើង(គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានមកដល់ពួកអ្នកដើម្បីបញ្ជាក់ទៅលើគម្ពីរ និងភាពឈ្លាសវៃដែលមាននៅជាមួយពួកអ្នកក៏ដោយ ក៏ពួកអ្នកត្រូវតែជឿនូវអ្វីដែលគេបាននាំមក ហើយនិងជួយគាំទ្រនិងដើរតាមគេដែរ។ ដូចនេះ តើពួកអ្នក(ឱបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយ)ទទួលស្គាល់ដូចនេះ និងព្រមទទួលយកនូវកិច្ចសន្យាដ៏ម៉ឺងម៉ាត់របស់យើងដែរឬទេ? ពួកគេ(បណ្តាព្យាការី)បានឆ្លើយថាៈ ពួកយើងព្រមទទួលស្គាល់ហើយ។ ទ្រង់បានមានបន្ទូលថាៈ ចូរពួកអ្នកធ្វើសាក្សីលើខ្លួនឯង និងទៅលើប្រជាជាតិរបស់ពួកអ្នកចុះ យើងក៏ជាអ្នកធ្វើសាក្សីទៅលើពួកអ្នក និងប្រជាជាតិរបស់ពួកអ្នកជាមួយនឹងពួកអ្នកដែរ។

ដូចនេះ ជនណាហើយដែលបានងាកចេញក្រោយពីកិច្ចសន្យានេះ ដោយការធ្វើសាក្សីពីអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ហើយនោះ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកដែលចាកចេញពីសាសនារបស់អល់ឡោះ និងពីការគោរពប្រតិបត្តិទ្រង់។

៨៣. ដូច្នេះ តើពួកដែលចាកចេញពីសាសនារបស់អល់ឡោះនិងពីការគោរពប្រតិបត្តិទ្រង់ទាំងនោះ ពួកគេស្វែងរកសាសនាផេ្សងក្រៅពីសាសនារបស់អល់ឡោះ(សាសនាឥស្លាម)ដែលទ្រង់បានជ្រើសរើសសម្រាប់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ឬ ខណៈដែលបណ្តាអ្នកដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី គឺសុទ្ធតែប្រគល់ខ្លួនចំពោះទ្រង់ដោយការស្ម័គ្រចិត្ត ដូចជាបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ និងមិនស្ម័គ្រចិត្ដ ដូចជាពួកគ្មានជំនឿនោះ? បន្ទាប់មក រាល់ម៉ាខ្លូក(អ្វីដែលអល់ឡោះបង្កើត)ទាំងអស់នឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់នៅថ្ងៃបរលោកដើម្បីជំនុំជំរះ និងទទួលការតបស្នង។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ពួកយើងមានជំនឿលើអល់ឡោះជាព្រះជាម្ចាស់ និងប្រតិបត្តិតាមទ្រង់ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ ហើយពួកយើងមានជំនឿលើវ៉ាហ៊ី(សារ)ដែលគេបានបញ្ចុះមកលើពួកយើង និងអ្វី(សារ)ដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ព្យាការីអ៊ីស្មាអ៊ីល ព្យាការីអ៊ីស្ហាក និងព្យាការីយ៉ាក់កូប។ ពួកយើងក៏មានជំនឿផងដែរនឹងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅលើបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយក្នុងចំណោមកូនចៅរបស់ព្យាការីយ៉ាក់កូប ហើយនិងអ្វីដែលគេបានផ្តល់ឱ្យព្យាការីមូសា ព្យាការីអ៊ីសា និងបណ្ដាព្យាការីទាំងអស់ នៃបណ្ដាគម្ពីរនិងបណ្ដាភស្តុតាងទាំងឡាយដែលមកពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ពួកយើងមិនបែងចែកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ ដោយមានជំនឿលើពួកគេ(អ្នកនាំសារ)មានចំនួន ហើយគ្មានជំនឿលើពួកគេមួយចំនួនទៀតនោះឡើយ ហើយពួកយើងគឺជាអ្នកគោរពតាម និងប្រគល់ខ្លួនចំពោះអល់ឡោះតែមួយគត់។

ហើយជនណាដែលស្វែងរកសាសនាផេ្សងក្រៅពីសាសនាដែលអល់ឡោះពេញចិត្ត គឺសាសនាអ៊ីស្លាមនោះ អល់ឡោះនឹងមិនទទួលយកសាសនានោះអំពីគេឡើយ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក រូបគេនឹងស្ថិតក្នុងចំណោមពួកដែលខាតបង់ខ្លួនឯង ដោយពួកគេនឹងត្រូវចូលឋាននរក។

តើឱ្យអល់ឡោះផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញឲ្យ(ពួកគេ)មានជំនឿចំពោះទ្រង់និងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់យ៉ាងដូចម្តេចចំពោះក្រុមមួយដែលបានប្រឆាំងបន្ទាប់ពីពួកគេមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកគេក៏បានទទួលស្គាល់ដែរថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ អ្វីដែលអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់ បាននាំមកនោះ គឺជាសេចក្តីពិត ហើយភស្ដុតាងទាំងឡាយដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបង្ហាញពីភាពត្រឹមត្រូវទៅលើរឿងនោះក៏បានមកដល់ពួកគេដែរនោះ? ហើយអល់ឡោះមិនផ្តល់ការចង្អុលបង្ហាញទៅរកសេចក្តីជំនឿឡើយចំពោះក្រុមដែលបំពាន ដែលពួកគេបានជ្រើសរើសយកភាពវង្វេងជំនួសឲ្យការចង្អុលបង្ហាញនោះ។

ជាការពិតណាស់ ចំពោះពួកបំពានដែលពួកគេបានជ្រើសរើសយកប្រការមិនពិតទាំងនោះ ការតបស្នងរបស់ពួកគេ គឺត្រូវបណ្តាសាពីអល់ឡោះ ពីបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ និងពីមនុស្សលោកទាំងអស់។ ដូច្នេះ ពួកគេត្រូវបានគេបណ្តេញចេញឆ្ងាយអំពីក្តីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ។

ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងឋាននរកជាអមតៈ ដោយពួកគេមិនអាចចេញពីទីនោះបានឡើយ។ ហើយទណ្ឌកម្មមិនត្រូវបានគេបន្ធូរបន្ថយចំពោះពួកគេឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនត្រូវបានគេពន្យារពេលឲ្យសារភាពកំហុស និងសុំការអធ្យាស្រ័យនោះដែរ។

លើកលែងតែបណ្ដាអ្នកដែលបានវិលត្រឡប់ទៅរកអល់ឡោះបន្ទាប់ពីការគ្មានជំនឿ និងការបំពានរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងបានកែប្រែនូវទង្វើរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលសារភាពទោសកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿក្រោយពីការមានជំនឿរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតនៅលើភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេ រហូតដល់ពួកគេបានឃើញសេចក្តីស្លាប់ផ្ទាល់នឹងភ្នែកនោះ គេនឹងមិនទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេឡើយនៅពេលដែលសេចក្តីស្លាប់បានមកដល់ពួកគេ(ហៀបនឹងស្លាប់)ហើយនោះ ព្រោះថា វាហួសពេលហើយ។ ហើយពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែលវង្វេងចេញពីមាគ៌ាត្រឹមត្រូវដែលនាំទៅរកអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿ ហើយពួកគេបានស្លាប់ក្នុងភាពជាអ្នកគ្មានជំនឿនោះ បើទោះជាគេមានមាសប្រាក់ពេញផែនដី ហើយគេយកវាទាំងអស់មកលោះខ្លួនគេឱ្យរួចផុតពីភ្លើងនរកក៏ដោយ ក៏គេ(អល់ឡោះ)មិនទទួលយកពីនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេដែរ។ ពួកទាំងនោះហើយ គឺជាពួកដែលត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុត ហើយពួកគេពុំមានអ្នកជួយណាដែលអាចជួយការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មនាថ្ងៃបរលោកនោះឡើយ។

ពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)មិនទាន់ទៅដល់ផលបុណ្យនៃមនុស្សល្អ និងឋានៈរបស់ពួកគេនោះឡើយ លុះត្រាតែពួកអ្នកបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិមួយចំនួនដែលពួកអ្នកស្រឡាញ់ទៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ ហើយអ្វីដែលពួកអ្នកបានបរិច្ចាគនោះ ទោះតិចក្តី ច្រើនក្តី ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះការនៀត(ការប៉ង)របស់ពួកអ្នក និងទង្វើរបស់ពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេ(ដែលគេបានសាង)។

ចំណីអាហារទាំងអស់ដែលល្អស្អាត គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតចំពោះអម្បូរអ៊ីស្រាអែល(ទទួលទាន) ហើយគេមិនបានហាមឃាត់ពួកគេអំពីចំណីអាហារទាំងនោះឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលព្យាការីយ៉ាក់កូបបានហាមឃាត់ទៅលើខ្លួនគាត់ផ្ទាល់មុននឹងគេបានបញ្ចុះគម្ពីរតាវរ៉តប៉ុណ្ណោះ មិនមែនដូចអ្វីដែលពួកយូដាបានអះអាងនោះទេ ដែលថា តាមពិតការហាមឃាត់ទាំងនោះ គឺមាននៅក្នុងគម្ពីរតាវរ៉តនោះ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរអ្នកយកគម្ពីរតាវរ៉តមក ហើយចូរពួកអ្នកអានវាមើល៍ ប្រសិនបើពួកអ្នកស្ថិតក្នុងចំណោមអ្នកដែលស្មោះត្រង់ចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានអះអាងមែននោះ។ ពេលនោះ ពួកគេក៏ទាល់ច្រក ហើយពួកគេមិនបាននាំមកយកគម្ពីរនោះមកឡើយ។ នេះហើយគឺជាឧទាហរណ៍ដែលបង្ហាញទៅលើការប្រឌិតរបស់ពួកគេទៅលើគម្ពីរតាវរ៉ត និងកែប្រែខ្លឹមសាររបស់វានោះ។

ហើយជនណាដែលប្រឌិតរឿងភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះជាម្ចាស់បន្ទាប់ពីភស្តុតាងច្បាស់លាស់បានបង្ហាញថា ពិតណាស់អ្វី(ចំណីអាហារ)ដែលព្យាការីយ៉ាក់កូបបានហាមឃាត់នោះ គឺគ្រាន់តែជាការហាមឃាត់ទៅលើខ្លួនរបស់គាត់ផ្ទាល់ប៉ុណ្ណោះ ពុំមែនជាការហាមឃាត់មកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទេនោះ ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែលបំពានទៅលើខ្លួនឯងដោយបោះបង់នូវសេចក្តីពិតបន្ទាប់ពីភស្តុតាងត្រូវបានលាតត្រដាងដល់ពួកគេហើយនោះ។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ អ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រាប់អំពីរឿងរ៉ាវរបស់ព្យាការីយ៉ាក់កូប និងរាល់អ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមក ព្រមទាំងបណ្តាច្បាប់ទាំងឡាយនោះ គឺអល់ឡោះបានមានបន្ទូលពិត។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកដើរតាមសាសនារបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគាត់គឺជាអ្នកដែលងាកចេញពីសាសនាទាំងឡាយមករកសាសនាឥស្លាម ហើយគាត់មិនប្រព្រឹត្តអំពើស្ហ៊ីរិកចំពោះអ្នកផ្សេងជាមួយនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ គេហដ្ឋានដំបូងគេដែលត្រូវបានសាងសង់ឡើងនៅលើផែនដីសម្រាប់មនុស្សលោកទាំងអស់ដើម្បីធ្វើសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គឺគេហដ្ឋានរបស់អល់ឡោះដ៏ពិសិដ្ឋ(ពៃទុលឡោះអាល់ហារ៉ម)ដែលស្ថិតនៅទីក្រុងម៉ាក្កះ ហើយវាគឺជាគេហដ្ឋានដែលពោរពេញទៅដោយពរជ័យ និងផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ជាច្រើនទាំងផ្នែកលោកិយនិងផ្នែកសាសនា។ ហើយនៅក្នុងវា នោះដែរ គឺជាការចង្អុលបង្ហាញដល់ពិភពលោកទាំងមូលផងដែរ។

នៅក្នុងគេហដ្ឋាន(ពៃទុលឡោះអាល់ហារ៉ម)នោះ មានសញ្ញាភស្តុតាងជាច្រើនដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ពីភាពថ្កុំថ្កើង និងឧត្តមភាពរបស់គាត់ ដូចជាការធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជី និងទីកន្លែងសម្រាប់ធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជី។ ហើយក្នុងចំណោមសញ្ញាភស្តុតាងទាំងនោះដែរ គឺម៉ាកមអ៊ីព្រហ៊ីម ជាដុំថ្មដែលព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមបានឈរនៅលើវានៅពេលដែលគាត់មានបំណងលើកជញ្ជាំងកាក់ហ្ពះ។ ហើយក្នុងចំណោមសញ្ញាភស្តុតាងទាំងនោះផងដែរនោះ គឺជនណាហើយដែលបានចូលទៅទីនោះ ភាពភ័យខ្លាចនឹងបាត់បង់ពីរូបគេ ហើយគេក៏នឹងមិនទទួលរងនូវការបៀតបៀនអ្វីឡើយ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់បានដាក់កាតព្វកិច្ចទៅលើមនុស្សឲ្យធ្វើធម្មយាត្រាហាជ្ជីនៅឯគេហដ្ឋាន(ពៃទុលឡោះអាល់ហារ៉ម)នេះចំពោះជនណាក្នុងចំណោមពួកគេដែលមានសមត្ថភាពនិងលទ្ធភាពអាចទៅដល់ទីនោះ។ ហើយជនណាដែលប្រឆាំងនឹងកាតព្វកិច្ចហាជ្ជីនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាមានលើសលប់មិនត្រូវការអ្វីពីអ្នកប្រឆាំងរូបនេះនោះឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនត្រូវការអ្វីមូយពីពិភពទាំងអស់នោះដែរ។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ឱពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយដែលបញ្ជាក់ពីសច្ចភាពពិតរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ហើយដែលក្នុងចំណោមនោះ ក៏មានអំណះអំណាង និងភស្តុតាងជាច្រើនពីគម្ពីរតាវរ៉ត និងគម្ពីរអិញជីលដែលបានបញ្ជាក់ប្រាប់នោះ? ហើយអល់ឡោះជាអ្នកឃើញបំផុតចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នក និងជាសាក្សីទៅលើវាផងដែរ ហើយហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះទង្វើដែលអ្នកបានសាង។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ ឱពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី! ហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នករារាំងអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះពីសាសនារបស់ទ្រង់ ដោយពួកអ្នកចង់ឲ្យសាសនារបស់អល់ឡោះងាកចេញពីសេចក្តីពិតទៅកាន់សេចក្តីមិនពិត និងចង់ឲ្យអ្នកកាន់សាសនា(ឥស្លាម)នេះវង្វេងចេញពីការចង្អុលបង្ហាញ ខណៈដែលពួកអ្នកគឺជាសាក្សីទៅលើសាសនានេះថា ជាសាសនាដ៏ពិតដូចដែលមានបញ្ជាក់នៅក្នុងគម្ពីររបស់ពួកអ្នកនោះ? ហើយអល់ឡោះទ្រង់មិនធ្វេសប្រហែសឡើយចំពោះការប្រឆាំង និងការរារាំងមនុស្សពីមាគ៌ារបស់ទ្រង់ដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តនោះ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានសាង។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ប្រសិនបើពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាបនៃពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នីចំពោះអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយ ហើយពួកអ្នកទទួលយកនូវគំនិតរបស់ពួកគេនូវអ្វីដែលពួកគេបានអះអាងនោះ ពួកគេនឹងធ្វើឱ្យពូកអ្នកវិលត្រឡប់ទៅរកភាពគ្មានជំនឿវិញជាមិនខានបន្ទាប់ពីពួកអ្នកមានជំនឿហើយនោះ ដោយសារតែនៅក្នុងខ្លួនពួកគេមាននូវភាពច្រណែនឈ្នានីស និងភាពវង្វេងចេញពីការចង្អុលបង្ហាញ។

ហើយហេតុដូចម្តេចបានជាពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះបន្ទាប់ពីពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះទ្រង់ហើយនោះ ខណៈដែលពួកអ្នកមានមូលហេតុដ៏ចម្បងដែល(ត្រូវ)ឲ្យពួកអ្នកស្ថិតនៅលើសេចក្តីជំនឿនេះ? ជាការពិតណាស់ បណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះត្រូវបានគេសូត្រឲ្យពួកអ្នកស្តាប់ ហើយព្យាការីរបស់ទ្រង់ គឺមូហាំម៉ាត់ ក៏បានបញ្ជាក់បានបញ្ជាក់ប្រាប់វាដល់ពួកអ្នកថែមទៀត។ ហើយជនណាដែលប្រកាន់ភ្ជាប់នឹងគម្ពីររបស់អល់ឡោះ និងមាគ៌ា(ស៊ុណ្ណះ)ព្យាការីរបស់ទ្រង់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនឹងប្រទានដល់គេនូវការចង្អុលទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលគ្មានភាពវៀចវេរនៅក្នុងវាឡើយ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចម្ចាស់របស់អ្នកនូវការកោតខ្លាចមួយដ៏ពិតប្រាកដ។ ការកោតខ្លាច(ដ៏ពិតប្រាកដ)នោះ គឺតាមរយៈការគោរពតាមនូវបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់(ដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ) និងចៀសឆ្ងាយពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់(ដែលទ្រង់បានហាមឃាត់)។ ហើយចូរអ្នកថ្លែងអំណរគុណចំពោះទ្រង់ទៅលើឧបការគុណទាំងឡាយ(ដែលទ្រង់បានប្រទានដល់ពួកអ្នក) ហើយចូរប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនារបស់ពួកអ្នករហូតដល់អវសាននៃជីវិតរបស់អ្នក ខណៈដែលពួកអ្នកនៅតែស្ថិតនៅលើសាសនាមួយនេះ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)ប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះ(មាគ៌ារបស់អ្នកនាំសារ) ហើយសូមពួកអ្នកកុំប្រព្រឹត្តនូវទង្វើទាំងឡាយដែលអាចធ្វើឲ្យពួកអ្នកមានការបែកបាក់គ្នាឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកចងចាំនូវឧបការគុណទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានប្រទានឲ្យពួកអ្នក ខណៈដែលពួកអ្នកជាសត្រូវនឹងគ្នាមុនពេលដែលឥស្លាមបានមកដល់ ដោយពួកអ្នកធ្លាប់កាប់សម្លាប់គ្នា ក្រោមហេតុផលដ៏តូចតាចបំផុត។ ក្រោយមក ទ្រង់បានបង្រួបបង្រួមរវាងដួងចិត្តរបស់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នាតាមរយៈសាសនាឥស្លាម។ ពេលនោះ ពួកអ្នកក៏បានក្លាយទៅជាបងប្អូននឹងគ្នាក្នុងសាសនា ជាអ្នកដែលមានចិត្តសណ្តោសប្រណីចំពោះគ្នា និងចេះដាស់តឿនក្រើនរំលឹកគ្នារវាងពួកអ្នកដោយការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះ ខណៈដែលមុននេះ ពួកអ្នកស្ទើរតែនឹងចូលឋាននរកទៅហើយ ដោយសារតែភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកអ្នក។ ក៏ប៉ុន្តែអល់ឡោះជាម្ចាស់បានសង្គ្រោះពួកអ្នកឲ្យរួចផុតពីភ្លើងនរកតាមរយៈសាសនាឥស្លាម និងបានចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នកឲ្យមានជំនឿវិញ។ ហើយដូចដែលអល់ឡោះបានបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកអំពីរឿងទាំងនេះ ទ្រង់ក៏បានបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកផងដែរនូវអ្វីដែលអាចកែលម្អស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នកទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកទទួលបាននូវការចង្អុលបង្ហាញទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងវា។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)បង្កើតឲ្យមានក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដែលពួកគេអំពាវនាវទៅកាន់រាល់ប្រការល្អទាំងឡាយដែលអល់ឡោះស្រឡាញ់ពេញចិត្ត ហើយពួកគេប្រើគ្នាឲ្យធ្វើអំពើល្អត្រឹមត្រូវដែលច្បាប់ឥស្លាមបានបញ្ជាក់ប្រាប់ ហើយប្រាជ្ញារបស់គេក៏ទទួលស្គាល់ថា វាជាប្រការល្អផងដែរ ព្រមទាំងពួកគេហាមឃាត់គ្នាពីអំពើអាក្រក់ដែលច្បាប់ឥស្លាមបានហាមឃាត់ ហើយប្រាជ្ញារបស់គេក៏យល់ឃើញថាអាក្រក់ដែរ។ ហើយបណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ អ្នកទាំងនោះហើយគឺជាក្រុមដែលទទួលបានជោគជ័យដ៏ពេញលេញ ទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ) កុំធ្វើដូចពួកអះលីគីតាបដែលពួកគេបានបែកបាក់គ្នា ដោយបានក្លាយជាបក្សជាពួក និងជាក្រុមផ្សេងៗគ្នា ហើយពួកគេបានខ្វែងគំនិតគ្នានៅក្នុងសាសនារបស់ពួកគេ បន្ទាប់ពីភស្តុតាងយ៉ាងច្បាស់លាស់មកពីអល់ឡោះបានមកដល់ពួកគេហើយនោះឲ្យសោះ។ ហើយពួកដែលត្រូវបានលើកឡើងខាងលើនេះ ពួកគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរនេះនឹងកើតឡើងចំពោះពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក ខណៈដែលក្រុមអ្នកដែលមានជំនឿ មុខរបស់ពួកគេមានពណ៌សភ្លឺប្រកបដោយភាពសប្បាយរីករាយនិងមានសុភមង្គល ហើយមុខរបស់ពួកគ្មានជំនឿវិញ មានពណ៌ខ្មៅដោយសារតែការទុក្ខព្រួយ និងក្តីទុក្ខសោក។ រីឯពួកដែលមុខរបស់ពួកគេខ្មៅងងឹតនាថ្ងៃបរលោកនោះ មានគេសួរទៅកាន់ពួកគេក្នុងលក្ខណៈស្ដីបន្ទោសថាៈ តើពួកអ្នកប្រឆាំងចំពោះភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់អល់ឡោះ(ឯកទេពនិយម) និងប្រឆាំងនឹងកិច្ចសន្យារបស់ទ្រង់ដែលបានដាក់លើពួកអ្នកដែល(ហាម)មិនឲ្យពួកអ្នកធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)អ្វីមួយជាមួយទ្រង់ក្រោយពីពួកអ្នកបានជឿជាក់ និងបានទទួលស្គាល់ទៀតនោះឬ? ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកភ្លក់ចុះនូវទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានត្រៀមសម្រាប់ពួកអ្នកដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកអ្នកនេះ។

ចំណែកឯបណ្តាអ្នកដែលមុខរបស់ពួកគេពណ៌សភ្លឺនោះ ទីកន្លែងរបស់ពួកគេ គឺស្ថិតនៅក្នុងឋានសួគ៌ដ៏មានសេចក្តីសុខបំផុតដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ និងស្ថិតក្នុងការសើយសុខដែលមិនសាបសូន្យនិងមិនមានការប្រែប្រួល។

បណ្តាវាក្យខណ្ឌដែលមានផ្ទុក(នៅក្នុងវា)ទាំងការសន្យា(ប្រទានផលបុណ្យ) និងការព្រមាន(ដាក់ទណ្ឌកម្ម)របស់អល់ឡោះទាំងនោះហើយដែលយើងបានសូត្រវាទៅលើអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ដោយវាគឺជាដំណឹងដ៏ពិតប្រាកដនិងប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌ក្នុងការវិនិច្ឆ័យ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់គ្មានបំណងបំពានទៅលើជនណាម្នាក់នៃពិភពទាំងអស់នោះឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់មិនដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះបុគ្គលណាម្នាក់ក្រៅតែពីអ្វីដែលបុគ្គលនោះបានប្រព្រឹត្តនោះឡើយ។

ហើយអំណាចនៃការគ្រប់គ្រងអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី ទាំងការបង្កើតនិងការដាក់បទបញ្ជា គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយរាល់កិច្ចការទាំងអស់របស់ម៉ាខ្លូក គឺត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់ទ្រង់វិញ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលៗក្នុងចំណោមពួកគេតាមអ្វីដែលពួកគេសាកសមនឹងទទួល។

ពួកអ្នក(ឱប្រជាជាតិរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) គឺជាប្រជាជាតិមួយដែលល្អប្រពៃជាងគេទាំងក្នុងជំនឿរបស់ពួកអ្នកនិងក្នុងទង្វើរបស់ពួកអ្នកដែលអល់ឡោះបានបញ្ចេញ(បង្កើត)មកសម្រាប់មនុស្សលោក និងជាអ្នកដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ជាងគេដល់មនុស្សលោក ដោយពួកអ្នកប្រើគ្នាឲ្យធ្វើអំពើល្អត្រឹមត្រូវដែលច្បាប់ឥស្លាមបានបញ្ជាក់ប្រាប់ហើយប្រាជ្ញារបស់គេក៏ទទួលស្គាល់ថាល្អផងដែរ និងហាមឃាត់គ្នាពីទង្វើអាក្រក់ដែលច្បាប់ឥស្លាមបានហាមឃាត់ហើយប្រាជ្ញារបស់ពួកអ្នកក៏យល់ឃើញថាអាក្រក់ដែរ ព្រមទាំងពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនូវសេចក្តីជំនឿមួយដ៏ជាក់លាក់ដែលបញ្ជាក់ដោយទង្វើ។ ហើយប្រសិនបើពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នីមានជំនឿលើព្យាការីមូហាំម៉ាត់នោះ វាគឺជាការល្អប្រសើរបំផុតសម្រាប់ពួកគេទាំងនៅក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោករបស់ពួកគេ។ ក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាបទាំងនោះ គឺមានតិចណាស់ដែលមានជំនឿលើអ្វីដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់បាននាំមក តែភាគច្រើននៃពួកគេ គឺជាពួកដែលចាកចេញពីសាសនារបស់អល់ឡោះនិងច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។

ទោះបីជាធ្លាប់មានការបង្កភាពជាសត្រូវពីសំណាក់ពួកគេក៏ដោយ ក៏ពួកគេមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)បានជាដាច់ខាត មិនថាចំពោះសាសនារបស់ពួកអ្នក ឬចំពោះខ្លួនរបស់ពួកអ្នកផ្ទាល់នោះឡើយ ក្រៅតែពីការបញ្ឈឺដោយពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ដូចជាការចោទប្រកាន់ចំពោះសាសនា ការចំអកឡកឡឺយចំពោះពួកអ្នក និងផ្សេងៗទៀតជាដើម។ ហើយប្រសិនបើពួកគេធ្វើសង្គ្រាមជាមួយពួកអ្នកនោះ ពួកគេប្រាកដជានឹងរត់បកក្រោយដោយភាពបរាជ័យនៅចំពោះមុខពួកអ្នក ហើយពួកគេក៏នឹងមិនត្រូវបានគេជួយឲ្យយកឈ្នះលើពួកអ្នកជារៀងរហូត។

ភាពអាម៉ាស់និងភាពថោកទាបត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធពួកយូដា ទោះបីជាពួកគេនៅទីកន្លែងណាក៏ដោយ។ ដូចនេះ ពួកគេគ្មានបានសុខឡើយ លុះត្រាតែទទួលបានកិច្ចសន្យាឬកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពពីអល់ឡោះ ឬពីនរណាម្នាក់ប៉ុណ្ណោះ។ ហើយពួកគេបានវិលត្រឡប់ទៅវិញដោយទទួលរងនូវការខឹងសម្បារពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ ហើយភាពខ្វះខាតនិងភាពក្រខ្សត់ត្រូវបានហ៊ុមព័ទ្ធពួកគេ។ ពួកគេទទួលបានបែបនេះ គឺដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេចំពោះបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ និងបានសម្លាប់បណ្តាព្យាការីទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដោយបំពាន។ ហើយពួកគេទទួលបានបែបនេះដែរ គឺដោយសារតែការប្រព្រឹត្តល្មើសរបស់ពួកគេ ហើយការបំពានរបស់ពួកគេទៅលើព្រំដែនរបស់អល់ឡោះ។

ស្ថានភាពរបស់ពួកអះលីគីតាបទាំងអស់ គឺមិនមែនសុទ្ធតែដូចគ្នាទាំងអស់នោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ មានមួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកគេដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនារបស់អល់ឡោះដោយគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់ទ្រង់និងជៀសវាងពីបម្រាមរបស់ទ្រង់។ ពួកគេសូត្រនូវបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះនៅពេលយប់ ខណៈដែលពួកគេឈរសឡាតបួងសួងទៅកាន់អល់ឡោះ។ ក្រុមនេះ គឺមានតាំងពីមុនពេលដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់ត្រូវបានតែងតែជាព្យាការីមកម្លេះ ហើយជនណាក្នុងចំណោមពួកគេដែលមានជីវិតរស់នៅទាន់ពេលដែលព្យាការីមូហាំម៉ាត់ត្រូវបានគេតែងតាំងនោះ គឺគេបានចូលសាសនាឥស្លាម។

ពួកគេមានជំនឿលើអល់ឡោះនិងមានជំនឿលើថ្ងៃបរលោកនូវជំនឿមួយដ៏ពិតប្រាកដ។ ពួកគេប្រើគ្នាឲ្យធ្វើអំពើល្អ ហើយហាមឃាត់គ្នាពីការប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់ ហើយពួកគេរួសរាន់ក្នុងការប្រព្រឹត្តអំពើល្អទាំងឡាយ ព្រមទាំងស្វះស្វែងគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះក្នុងរដូវកាលពិសេសនៃការគោរពសក្ការៈ។ បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ គឺជាអ្នកដែលល្អត្រឹមត្រូវទាំងការនៀត(ការប៉ង)របស់ពួកគេ និងទង្វើកុសលទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ។

ក៏ដោយដែលអ្នកទាំងនោះបានធ្វើអំពីអំពើល្អ ទោះបីតិចក្តីច្រើនក្តី ក៏អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនធ្វើឲ្យបាត់បង់នូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេនោះទេ ហើយក៏មិនធ្វើឲ្យវាខ្វះនោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតចំពោះអ្នកដែលកោតខ្លាចទ្រង់ដែលប្រតិបត្តិតាមការបង្គាប់ប្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមរបស់ទ្រង់។ គ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកគេអាចលាក់បាំងអំពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកគេចំពោះទង្វើដែលពួកគេបានសាង។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿនឹងអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនិងកូនចៅរបស់ពួកគេមិនអាចការពារពួកគេពីអល់ឡោះជាម្ចាស់បន្តិចណាឡើយ។ វាមិនអាចរារាំងពួកគេអំពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់នោះទេ ហើយក៏មិនអាចទាក់ទាញក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់បានដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ គឺវាកាន់តែបន្ថែមនូវទណ្ឌកម្ម និងការសោកស្តាយថែមទៀតដល់ពួកគេ ហើយពួកទាំងនោះហើយគឺជាពួកឋាននរកដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ។

ការប្រៀបធៀបនូវអ្វីដែលពួកគ្មានជំនឿទាំងនោះបានបរិច្ចាគក្នុងផ្លូវល្អនិងផលបុណ្យដែលពួកគេកំពុងរង់ចាំនោះ គឺប្រៀបដូចជាខ្យល់ត្រជាក់ខ្លាំងដែលបានបក់បោកទៅលើដំណាំរបស់ក្រុមមួយដែលបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយពួកគេបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស និងទង្វើអាក្រក់ផ្សេងទៀត។ ពេលនោះ ខ្យល់នោះក៏បានធ្វើឱ្យខូចខាតដំណាំរបស់ពួកគេអស់ ខណៈដែលពួកគេសង្ឃឹមថានឹងទទួលបានផលជាច្រើនអំពីដំណាំនោះ។ ការដែលខ្យល់នេះបានបំផ្លាញដំណាំ(របស់ពួកគេ) ហើយពួកគេមិនបានទទួលផលអ្វីសោះពីដំណាំនេះ គឺដូចគ្នាទៅនឹងភាពគ្មានជំនឿដែលវាបំផ្លាញផលបុណ្យនៃទង្វើរបស់ពួកគេដែលពួកគេសង្ឃឹមថាអាចទទួលបានផលបុណ្យអំពីវានោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះមិនបានបំពានទៅលើពួកគេឡើយ(ចំពោះរឿងនោះ)។ តាមពិត ពួកគេខ្លួនឯងទេដែលជាអ្នកបំពានទៅលើខ្លួនឯងតាមរយៈភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះ និងការបដិសេធរបស់ពួកគេចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះនិងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំយកអ្នកផ្សេងក្រៅពីអ្នកដែលមានជំនឿធ្វើជាមិត្តភក្តិនិងជាអ្នកជិតស្និទ្ធ ដោយពួកអ្នកបង្ហាញឲ្យពួកគេបានដឹងពីអាថ៌កំបាំងរបស់ពួកអ្នកនិងស្ថានភាពផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកអ្នកឲ្យសោះ ពីព្រោះពួកគេមិនធ្វេសប្រហែសឡើយក្នុងការបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ពួកអ្នក និងធ្វើឲ្យស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នកកាន់តែអាក្រក់នោះ។ ពួកគេរំពឹងថា ពួកអ្នកនឹងទទួលរងនូវគ្រោះថ្នាក់ ហើយនិងមានការលំបាក។ ពិតប្រាកដណាស់ ការស្អប់ខ្ពើម និងភាពជាសត្រូវ(ពីសំណាក់ពួកគេ)បានលេចឡើងនៅលើអណ្តាតរបស់ពួកគេ តាមរយៈការចោទប្រកាន់ចំពោះសាសនារបស់ពួកអ្នក បង្កចលាចលរវាងពួកអ្នក និងផ្សព្វផ្សាយអាថ៌កំបាំងរបស់ពួកអ្នក។ ហើយភាពស្អប់ខ្ពើមដែលកំពុងតែលាក់ទុកនៅក្នុងទ្រូងរបស់ពួកគេនោះ គឺធំធេងជាងនោះទៅទៀត។ ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ជាក់ប្រាប់ដល់ពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)នូវភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ជាច្រើនដែលអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នកទាំងក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក ប្រសិនបើពួកអ្នកគិតពិចារណាអំពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលត្រូវបានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នកនោះ។

ពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ) គឺបែបនេះហើយ។ ពួកអ្នកស្រឡាញ់ក្រុមទាំងនោះ ហើយពួកអ្នករំពឹងថាពួកគេនឹងបានល្អ តែពួកគេវិញមិនបានស្រឡាញ់ពួកអ្នកឡើយ ហើយក៏មិនរំពឹងចង់ឲ្យពួកអ្នកបានសុខនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញពួកគេកំពុងតែខឹងសម្បារមកចំពោះពួកអ្នក។ ហើយពួកអ្នកមានជំនឿលើបណ្តាគម្ពីរទាំងអស់ ដែលក្នុងនោះ រួមទាំងគម្ពីររបស់ពួកគេផងដែរ តែពួកគេវិញមិនបានជឿលើគម្ពីរដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅលើព្យាការីររបស់ពួកអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ឡើយ។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេបានជួបនឹងពួកអ្នក ពួកគេនិយាយនៅនឹងអណ្តាតរបស់ពួកគេថាៈ ពួកយើងបានជឿជាក់ហើយ តែបើកាលណាពួកគេនៅជាមួយគ្នារបស់ពួកគេវិញ ពួកគេបានខាំចុងម្រាមដៃខ្លួនឯងដោយទុក្ខកង្វល់និងមានកំហឹងចំពោះពួកអ្នក ដោយសារតែពួកអ្នករួបរួមគ្នា មូលមតិគ្នា ហើយនិងភាពខ្លាំងក្លារបស់សាសនាឥស្លាម ខណៈដែលពួកគេវិញត្រូវទទួលរងនូវភាពអាម៉ាស់នោះ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ក្រុមទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកស្ថិតនៅលើអ្វី(ស្ថានភាព)ដែលពួកអ្នកកំពុងតែស្ថិតនៅនេះរហូតដល់ស្លាប់ ទាំងពួកអ្នកមានទុក្ខកង្វល់និងការខឹងសម្បានោះចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាដឹងនូវអ្វីដែលនៅក្នុងដួងចិត្ត ទាំងការមានជំនឿនិងគ្មានជំនឿ ទាំងប្រការល្អនិងប្រការអាក្រក់។

ប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ទទួលបាននូវឧបការគុណ(ពីអល់ឡោះ) ដូចជាទទួលបានជ័យជម្នះលើសត្រូវ ឬក៏ទ្រព្យសម្បត្តិនិងកូនចៅមានការកើនឡើងនោះ ពួកគេនឹងមិនសប្បាយចិត្តនិងមានទុក្ខព្រួយ។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលរងនូវគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយ ដូចជាទទួលបរាជ័យក្នុងដៃសត្រូវ ឬក៏ទ្រព្យសម្បត្តិនិងកូនចៅមានការបាត់បង់វិញនោះ ពួកគេនឹងសប្បាយចិត្តចំពោះរឿងនោះ ហើយពួកគេនឹងប្រមាថមកលើពួកអ្នកមិនខាន។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកអត់ធ្មត់ទៅលើ(ការអនុវត្ត)បទបញ្ជា និង(អត់ធ្មត់ចំពោះ)ការកំណត់របស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងកោតខ្លាចការខឹងសម្បាររបស់ទ្រង់មកលើពួកអ្នកនោះ ឧបាយកលរបស់ពួកគេនិងការបំពានបស់ពួកគេនោះមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់ពួកអ្នកបានឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះដឹងជ្រួតជ្រាបបំផុតចំពោះឧបាយកលដែលពួកគេកំពុងរៀបចំនោះ ហើយទ្រង់នឹងតបតទៅពួកគេវិញដោយពួកគេនឹងទទួលបរាជ័យមិនខានឡើយ។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលអ្នកបានចាកចេញពីទីក្រុងម៉ាទីណះនៅពេលព្រឹកដើម្បីធ្វើសង្គ្រាមនឹងពួកអ្នកមុស្ហរីគីននៅឯភ្នំអ៊ូហ៊ុទ ហើយអ្នកបានកំណត់ទីតាំងឲ្យបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿដើម្បីឈរជើង(ក្នុងពេលធ្វើសង្គ្រាម) ដោយអ្នកបានបញ្ជាក់ប្រាប់ដល់ពួកគេម្នាក់ៗនូវទីតាំងឈរជើងរៀងៗខ្លួន។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាលឺនូវពាក្យសម្ដីរបស់ពួកអ្នក និងមហាដឹងបំផុតពីទង្វើរបស់ពួកអ្នក។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ចងចាំនូវអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពីរក្រុមក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកមានជំនឿ គឺអម្បូរសាឡាម៉ះនិងអម្បូរហារីសះ នៅពេលដែលពួកគេបានចុះខ្សោយ(នៅក្នុងសង្គ្រាមអ៊ូហ៊ុទនោះ) ហើយពួកគេបានមានបំណងនឹងវិលត្រឡប់ក្រោយនៅពេលដែលពួកពួកពុតត្បុតទាំងឡាយបានត្រឡប់ក្រោយ(ពីសង្គ្រាម) ប៉ុន្តែអល់ឡោះជាអ្នកជួយដល់ពួកទាំងនោះដោយពង្រឹងដល់ពួកគេឲ្យពួកគេឲ្យមានទឹកចិត្តក្នុងការប្រយុទ្ធ និងបានបង្វែរចិត្តរបស់ពួកគេអំពីការប៉ុនប៉ងត្រឡប់ក្រោយនោះ។ ដូច្នេះ ចូរឲ្យបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿពឹងផ្អែកលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នៅគ្រប់ស្ថានភាពរបស់ពួកគេទាំងអស់។

ហើយប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានជួយពួកអ្នកឲ្យយកជ័យជម្នះលើពួកមុស្ហរីគីននៅក្នុងសមរភូមិហ្ពាទើរ ខណៈដែលពួកអ្នកស្ថិតមានភាពទន់ខ្សោយដោយសារតែពួកអ្នកមានគ្នាតិចហើយសម្ភារសឹកក៏មានតិចតួច។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចទៅចំពោះអល់ឡោះចុះ សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងថ្លែងអំណរគុណទៅលើឧបការគុណទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលបានប្រទានមកលើពួកអ្នក។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ចងចាំ នៅពេលដែលអ្នកបាននិយាយទៅកាន់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿដើម្បីពង្រឹងជំហរបស់ពួកគេនៅក្នុងសង្រ្គាមហ្ពាទើរ ក្រោយពីពួកគេបានឮអំពីការបន្ថែមទ័ពជំនួយរបស់ពួកមុស្ហរីគីនដែលនឹងមកដល់ថាៈ តើមិនគ្រប់គ្រាន់ទេឬសម្រាប់ពួកអ្នកដោយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បញ្ជូនកងទ័ពម៉ាឡាអ៊ីកាត់ចំនួនបីពាន់នាក់មកជួយពួកអ្នកដើម្បីពង្រឹងពួកអ្នកនៅក្នុងការធ្វើសង្គ្រាមរបស់ពួកអ្នកនោះ?

ពិតមែនហើយ វានោះគឺពិតជាគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ពួកអ្នក។ ហើយសម្រាប់ពួកអ្នក នឹងទទួលបានដំណឹងល្អដោយការផ្តល់ជំនួយមួយផ្សេងទៀតអំពីអល់ឡោះ នោះគឺ ប្រសិនបើពួកអ្នកតស៊ូអត់ធ្មត់នៅក្នុងការប្រយុទ្ធ(ជាមួយពួកគេ) និងកោតខ្លាចទៅចំពោះអល់ឡោះ ហើយកងទ័ពជំនួយរបស់សត្រូវបានមកដល់ពួកអ្នកយ៉ាងឆាប់រហ័សនោះ ប្រសិនបើវាកើតឡើងដូច្នោះមែននោះ ពិតប្រាកដណាស់ម្ចាស់របស់អ្នកនឹងជួយពួកអ្នកដោយបញ្ជូននូវកងទ័ពម៉ាឡាអ៊ីកាត់ចំនួនប្រាំពាន់នាក់ ដោយមានសញ្ញាសម្គាល់លើខ្លួនរបស់ពួកគេនិងនៅលើសេះរបស់ពួកគេដោយសញ្ញាសម្គាល់ដ៏ច្បាស់លាស់(មកបន្ថែមទៀត)។

ហើយការដែលអល់ឡោះផ្តល់ជំនួយ និងផ្តល់ទ័ពជំនួយ(ដល់ពួកអ្នក)តាមរយៈបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់នេះ គឺគ្មានអ្វីក្រៅពីដើម្បីជាការផ្តល់ដំណឹងរីករាយដល់ពួកអ្នកដើម្បីឲ្យដួងចិត្តរបស់ពួកអ្នកមានភាពនឹងនរនឹងវាតែប៉ុណ្ណោះ ពីព្រោះជាការពិតណាស់ ជ័យជម្នះពិតប្រាកដនោះ គឺមិនមែនដោយសារតែមូលហេតុជាក់ស្តែងទាំងនេះនោះទេ តែតាមពិត ជ័យជម្នះពិតប្រាកដនោះ គឺមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកមហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មានអ្នកណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ និងមហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការកំណត់ និងដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់ប៉ុណ្ណោះ។

ជ័យជម្នះដែលពួកអ្នកទទួលបាននៅក្នុងសមរភូមិហ្ពាទើរនេះ គឺអល់ឡោះមានចេតនាបំផ្លាញក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿតាមរយៈការសម្លាប់ពួកគេ និងបំបាក់ក្រុមមួយផ្សេងទៀតនៃពួកគេ ហើយធ្វើឲ្យពួកគេមានការខឹងសម្បារដោយសារតែការបរាជ័យរបស់ពួកគេ។ ពេលនោះ ពួកគេនឹងត្រឡប់ទៅវិញទាំងភាពបរាជ័យ និងអាម៉ាស់ ។

នៅពេលដែលអ្នកនាំសារបានបួងសួង(ពីអល់ឡោះ)សុំឲ្យពួកមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នកមុស្ហរីគីនទទួលរងនូវក្តីវិនាស ក្រោយពីអ្វីដែលបានកើតឡើងពីសំណាក់ពួកគេនៅក្នុងសង្គ្រាមអ៊ូហ៊ុទនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានមានបន្ទូលទៅកាន់គាត់ថាៈ អ្នកគ្មានសិទ្ធិអ្វីឡើយនៅក្នុងកិច្ចការរបស់ពួកគេនេះ ប៉ុន្តែកិច្ចការទាំងឡាយ គឺជាសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់(តែមួយគត់)។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកអត់ធ្មត់សិនចុះ រហូតដល់អល់ឡោះទ្រង់កាត់សេចក្តីរវាងពួកអ្នក ឬក៏ទ្រង់ចង្អុលបង្ហាញពួកគេឲ្យសារភាពទោសកំហុស ដោយពួកគេបានចូលសាសនាឥស្លាម ឬពួកគេនៅតែបន្តលើភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេតទៅទៀត ហើយទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេ ពីព្រោះពួកគេគឺជាពួកបំពានដែលសាកសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្ម។

ហើយអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី ទាំងការបង្កើត និងការចាត់ចែងនោះ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់(តែមួយគត់)។ ទ្រង់អភ័យទោសនូវរាល់បាបកម្មទាំងឡាយចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដោយក្តីមេត្តាករុណាអំពីទ្រង់ ហើយទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយភាពយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពទោសកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបានដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកជៀសវាងពីការយកការប្រាក់ដែលជាការបន្ថែមទេ្វដងលើប្រាក់ដើមរបស់ពួកអ្នកដែលពួកអ្នកបានឲ្យខ្ចីដូចដែលពួកសម័យអវិជ្ជាបានធ្វើឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងនូវបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានហាមឃាត់។ សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងទទួលបាននូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងស្វែងរកនៃប្រការល្អទាំងក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយចូរពួកអ្នកបង្កើតជារបងការពារមួយរវាងពួកអ្នកនិងរភ្លើងនរកដែលអល់ឡោះបានរៀបចំវាសម្រាប់ពួកប្រឆាំង តាមរយៈការសាងទង្វើកុសលនិងបោះបង់នូវទង្វើទាំងឡាយណាដែលត្រូវបានហាមឃាត់។

ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយអនុវត្តនូវបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់(ដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ) និងជៀសវាងអំពីបម្រាមទាំងឡាយ(ដែលទ្រង់បានហាមឃាត់)។ សង្ឃឹមថាពួកអ្នកនឹងទទួលបានក្តីមេត្តាករុណា(ពីអល់ឡោះ)ទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយចូរពួកអ្នករួសរាន់និងប្រណាំងប្រជែងគ្នាទៅកាន់ការប្រព្រឹត្តអំពើល្អនិងការបញ្ជិតខ្លួនទៅចំពោះអល់ឡោះតាមរយៈការគោរពប្រតិបត្តិផ្សេងៗ ដើម្បីទទួលបាននូវការអភ័យទោសដ៏ធំធេងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ និងដើម្បីពួកអ្នកបានចូលឋានសួគ៌(របស់អល់ឡោះ)ដែលទទឹងរបស់វា គឺប្រៀបដូចផ្ទៃមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់បានរៀបចំវាសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចនោះ គឺបណ្តាអ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះទាំងក្នុងស្ថានភាពធូរធារនិងក្នុងស្ថានភាពក្រខ្សត់ និងបណ្តាអ្នកដែលអាចទប់កំហឹងបស់ពួកគេ ទោះបីពួកគេមានសមត្ថភាពអាចដាក់ទោស(ជនដែលមានកំហុសនោះ)ក៏ដោយ ហើយនិងបណ្តាអ្នកដែលចេះអធ្យាស្រ័យចំពោះអ្នកដែលបានបំពានមកលើពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ស្រឡាញ់បំផុតចំពោះបណ្តាអ្នកដែលធ្វើអំពើល្អដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិដូចសីលធម៌ដែលបានរៀបរាប់នេះ។នេះ។

ហើយពួកគេនោះដែរ គឺបណ្តាអ្នកដែលកាលណាពួកគេបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មធំ ឬពួកគេបាត់បង់ផលបុណ្យដោយខ្លួនរបស់គេផ្ទាល់តាមរយៈការប្រព្រឹត្តបាបកម្មតូចៗនោះ គឺពួកគេនឹកឃើញដល់អល់ឡោះនិងនឹកឃើញពីទណ្ឌកម្មដែលទ្រង់បានព្រមានចំពោះពួកដែលប្រព្រឹត្តល្មើស និងនឹកឃើញដល់ផលបុណ្យដែលទ្រង់បានសន្យាចំពោះបណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាច។ ដូច្នេះ ពួកគេក៏បានសុំពីម្ចាស់របស់ពួកគេដោយភាពសោកស្តាយ(ចំពោះកំហុសទាំងនោះ)ដើម្បីឲ្យទ្រង់បិទបាំងបាបកម្មរបស់ពួកគេ និងកុំយកទោសពៃរ៍ពួកគេចំពោះកំហុសទាំងនោះ ពីព្រោះគ្មានអ្នកណាដែលអាចអភ័យទោសលើបាបកម្មទាំងឡាយក្រៅពីអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់នោះឡើយ ហើយពួកគេមិនបន្តប្រព្រឹត្តអំពើបាបនោះទៀតឡើយ ខណៈដែលពួកគេដឹងច្បាស់ថា ពួកគេជាអ្នកដែលប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្មហើយនោះ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះនឹងអភ័យទោសនូវបាបកម្មទាំងអស់។

បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិគួរឲ្យកោតសរសើរ និងមានគុណធម៌ដែលគួឲ្យគោរពបែបនេះ ផលបុណ្យ(ការតបស្នង))របស់ពួកគេនោះ គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបិទបាំងនូវបាបកម្មរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងអធ្យាស្រ័យចំពោះបាបកម្មនោះ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ពួកគេនឹងទទួលបាននូវឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ហើយពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ។ នោះគឺជាការតបស្នងដ៏ប្រពៃបំផុតសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះជាម្ចាស់។

នៅពេលដែលបណ្តាអ្នកមានជំនឿទទួលរងនូវការសាកល្បងដូចដែលបានកើតឡើងលើពួកគេនៅក្នុងសង្រ្គាមអ៊ូហ៊ុទនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្តដល់ពួកគេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ មាគ៌ារបស់ព្រះជាម្ចាស់ក្នុងការបំផ្លាញពួកគ្មានជំនឿនោះ គឺបានកន្លងផុតទៅមុនពួកអ្នករួចទៅហើយ ហើយលទ្ធផលចុងក្រោយនោះ គឺជ័យជម្នះបានទៅលើបណ្តាអ្នកមានជំនឿក្រោយពីពួកគេបានទទួលការសាកល្បងរួចមក។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកធ្វើដំណើរលើផែនដី ហើយពិនិត្យមើលដោយយកជាមេរៀនចុះថា តើទីបញ្ចប់នៃពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះទៅជាយ៉ាងណា? គឺផ្ទះសម្បែងរបស់ពួកគេនៅទទេ(គ្មានមនុស្សរស់នៅ) ហើយអំណាចរបស់ពួកគេក៏ត្រូវបានបាត់បង់។

គម្ពីរគួរអានដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមនេះ គឺជាការបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់អំពីសេចក្តីពិត និងជាការព្រមានពីសេចក្តីមិនពិតសម្រាប់មនុស្សលោកទាំងអស់ ព្រមទាំងជាភស្តុតាងនាំទៅកាន់ការចង្អុលបង្ហាញ និងជាដំបូន្មានសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាច ពីព្រោះពួកគេ គឺជាអ្នកដែលទទួលផលប្រយោជន៍អំពីអ្វីដែលមាននៅក្នុងគម្ពីរគួរអាននៃការចង្អុលបង្ហាញ និងការទូន្មាននោះ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)កុំមានភាពទន់ខ្សោយ និងកុំមានទុក្ខព្រួយទៅលើអ្វីដែលបានកើតឡើងលើពួកអ្នកនៅថ្ងៃសមរភូមិអ៊ូហ៊ុទនោះ ហើយវាក៏មិនសាកសមឲ្យពួកអ្នកទន់ខ្សោយនិងមានទុក្ខព្រួយនោះដែរ ពីព្រោះពួកអ្នក គឺជាអ្នកដែលមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់បំផុតតាមរយៈជំនឿរបស់ពួកអ្នក ហើយក៏ជាអ្នកដែលមានភាពខ្ពង់ខ្ពស់តាមរយៈការជួយរបស់អល់ឡោះ(ដល់ពួកអ្នក) និងក្តីសង្ឃឹមរបស់ពួកអ្នកលើជំនួយរបស់ទ្រង់ផងដែរ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ និង(មានជំនឿ)លើការសន្យារបស់ទ្រង់ចំពោះបណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ទាំងឡាយនោះ។

ប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)ទទួលរងនូវរបួស និងទទួលរងនូវការកាប់សម្លាប់នៅក្នុងថ្ងៃសមរភូមិអ៊ូហ៊ុទនោះ ជាការពិតណាស់ ពួកគ្មានជំនឿក៏ទទួលរងរបួសនិងការកាប់សម្លាប់ដូចពួកអ្នកដែរ។ ហើយបណ្តាថ្ងៃទាំងឡាយ គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ផ្លាស់ប្ដូររវាងមនុស្សលោក ម្តងអ្នកមានជំនឿទទួលជោគជ័យ ម្តងពួកគ្មានជំនឿទទួលជោគជ័យ តាមតែអ្វីដែលទ្រង់មានចេតនា ដោយមានបុព្វហេតុដ៏ច្បាស់លាស់មួយចំនួន ដែលក្នុងចំណោមនោះ គឺដើម្បីលាតត្រដាងឲ្យបានឃើញថា តើអ្នកណាជាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រាកដ ហើយអ្នកណាជាពួកពុតត្បុត ហើយក្នុងនោះផងដែរ គឺដើម្បីទ្រង់លើកតម្កើងជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយឲ្យពួកគេពលីជីវិតក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពួកដែលបំពានលើខ្លួនឯងដោយការបោះបង់ការប្រយុទ្ធក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់នោះឡើយ។

ហើយក្នុងចំណោមបុព្វហេតុទាំងនោះផងដែរ គឺដើម្បីសម្អាតបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងឡាយពីបាបកម្មរបស់ពួកគេ និងសម្រិតសម្រាំងពួកគេចេញពីពួកពុតត្បុត ហើយនិងដើម្បីបំផ្លាញពួកគ្មានជំនឿនិងបោសសម្អាតពួកគេ។

តើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)នឹកស្មានថា ពួកអ្នកនឹងអាចចូលឋានសួគ៌បានដោយមិនមានការសាកល្បង និង(មិនមាន)ការអត់ធ្មត់ ខណៈដែលអល់ឡោះមិនទាន់វែកញែកច្បាស់លាស់រវាងអ្នកដែលតស៊ូក្នុងចំណោមពួកអ្នក និងមិនទាន់វែកញែកច្បាស់លាស់រវាងអ្នកដែលអត់ធ្មត់ទៅលើការសាកល្បងដែលកើតមានចំពោះពួកគេផងនោះឬ?

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ)ធ្លាប់បានប្រាថ្នាចង់ជួបនឹងពួកគ្មានជំនឿ(ក្នុងសង្រ្គាម)ដើម្បីទទួលបានការពលីជីវិតក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ(ស្លាប់ស្ហាហ៊ីទ) ដូចដែលបងប្អូន(រួមជំនឿ)របស់ពួកអ្នកបានពលីជីវិតនៅក្នុងសង្គ្រាមហ្ពាទើរ មុននឹងពួកអ្នកប្រឈមនឹងមូលហេតុនៃការស្លាប់ និងភាពក្តៅគគុកនៃសង្គ្រាមនោះ។ ពេលនេះ ពួកអ្នកបានឃើញហើយនៅថ្ងៃសង្រ្គាមអ៊ូហ៊ុទនេះនូវអ្វីដែលពួកអ្នកបានប្រាថ្នា ខណៈដែលពួកអ្នកឃើញវាដោយផ្ទាល់ភ្នែក។

ព្យាការីមូហាំម៉ាត់គ្រាន់តែជាអ្នកនាំសារម្នាក់ក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះដែលបានបញ្ជូនមកមុនគាត់ប៉ុណ្ណោះ ដែលពួកគេបានស្លាប់ទៅហើយ ឬក៏ត្រូវបានសម្លាប់។ ប្រសិនបើគាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានស្លាប់ ឬត្រូវបានសម្លាប់នោះ តើពួកអ្នកនឹងត្រឡប់ចេញពីសាសនា(ឥស្លាម)របស់ពួកអ្នក ហើយបោះបង់ការប្រយុទ្ធនោះឬ? ហើយបុគ្គលណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលចាកចេញអំពីសាសនារបស់គេនោះ ពិតណាស់ វាមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីចំពោះអល់ឡោះបន្តិចណាឡើយ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមហាខ្លាំងពូកែ មហាខ្លាំងក្លាបំផុត។ តាមពិត អ្នកដែលចេញពីសាសនានេះទៅវិញទេដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនឯងនោះ ដោយការយកខ្លួនរបស់គេទៅប្រឈមនឹងការខាតបង់ទាំងនៅក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងតបស្នងនូវផលបុណ្យដ៏ល្អប្រពៃបំផុតចំពោះបណ្តាអ្នកដែលដឹងគុណចំពោះទ្រង់ តាមរយៈការប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងសាសនារបស់ទ្រង់ ហើយនិងការប្រយុទ្ធរបស់ពួកគេក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់។

ហើយជីវិតនីមួយៗមិនអាចស្លាប់នោះទេ លើកលែងតែដោយការកំណត់របស់អល់ឡោះ ក្រោយពីគេបានចំណាយអស់នូវពេលវេលាដែលអល់ឡោះបានកត់ត្រាវាធ្វើជាពេលកំណត់(នៃអាយុជីវិតរបស់គេ)សម្រាប់គេរួចហើយនោះ ដោយគ្មានការបន្ថែម និងក៏គ្មានបន្ថយ(ពេលវេលា)នោះប៉ុណ្ណោះ។ ហើយជនណាចង់បានផលតបស្នងនៅលើលោកិយចំពោះទង្វើកុសលដែលគេបានសាងនោះ យើងនឹងប្រទានឲ្យគេតាមអ្វីដែលត្រូវបានកំណត់ចំពោះគេរួច ហើយគេមិនទទួលចំណែកអ្វីឡើយនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយជនណាដែលចង់បានផលតបស្នងនៅថ្ងៃបរលោកចំពោះទង្វើកុសលរបស់គេដែលគេបានសាងនោះ យើងនឹងប្រទានឲ្យគេនូវផលបុណ្យថ្ងៃបរលោក។ ហើយយើងនឹងតបស្នងដល់បណ្តាដែលដឹងគុណចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេនូវការតបស្នងដ៏ធំធេងបំផុត។

ហើយមានព្យាការីជាច្រើនក្នុងចំណោមបណ្ដាព្យាការីររបស់អល់ឡោះដែលបណ្តាអ្នកដែលដើរតាមពួកគេជាច្រើនក្រុមបានចូលរួមធ្វើសង្រ្គាមជាមួយនឹងគេ ប៉ុន្តែពួកគេមិនដែលកំសាករាថយអំពីការប្រយុទ្ធដោយសារតែពួកគេទទួលរងនូវការកាប់សម្លាប់ និងទទួលរងរបួសក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះនោះឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនមានភាពទន់ខ្សោយ ហើយក៏មិនចុះញ៉មក្នុងការប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវនោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេមានការអត់ធ្មត់ និងរក្សាគោលជំហរ(ក្នុងការប្រយុទ្ធ)។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់បណ្តាអ្នកដែលអត់ធ្មត់លើការលំបាកនានា និងជម្នះឧបសគ្គទាំងឡាយក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់។

ហើយបណ្តាអ្នកដែលអត់ធ្មត់ទាំងនោះ នៅពេលដែលពួកគេទទួលរងនូវការសាកល្បងនេះ ពួកគេមិននិយាយអ្វីក្រៅពីពោលថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាអភ័យទោសដល់ពួកយើងផងចុះនូវបាបកម្មទាំងឡាយរបស់ពួកយើង ហើយនិងការជ្រុលជ្រួសក្នុងកិច្ចការរបស់ពួកយើងផង ហើយសូមទ្រង់មេត្តាពង្រឹងគោលជំហរបស់ពួកយើងក្នុងពេលជួបនឹងសត្រូវរបស់ពួកយើង និងជួយពួកយើងឲ្យមានជ័យជម្នះលើក្រុមដែលគ្មានជំនឿចំពោះទ្រង់ផងចុះ។

ដូច្នេះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានប្រទានឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យនៅក្នុងលោកិយ ដោយឲ្យពួកគេទទួលបានជោគជ័យ និងផ្តល់ភាពនឹងនរដល់ពួកគេ ហើយទ្រង់បានប្រទានឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ល្អប្រពៃបំផុតនៅថ្ងៃបរលោក ដោយទទួលបានពេញចិត្តពីអល់ឡោះចំពោះពួកគេ ហើយនិងការសើយសុខជាអមតៈនៅក្នុងឋានសួគ៌ណាអ៊ីម។ ហើយអល់ឡោះស្រឡាញ់បណ្តាអ្នកដែលធ្វើល្អទាំងក្នុងការគោរពសក្ការៈរបស់ពួកគេនិងក្នុងការទំនាក់ទំនងរបស់ពួកគេ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបានដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ប្រសិនបើពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមពួកប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកយូដា ពួកណាសរ៉នី និងពួកមុស្ហរីគីន នៅក្នុងរឿងដែលពួកគេបង្គាប់បញ្ជាពួកអ្នកឲ្យធ្វើទង្វើដែលវង្វេងនោះ ពួកគេច្បាស់ជានឹងធ្វើឲ្យពួកអ្នកវិលត្រឡប់ទៅកាន់ភាពគ្មានជំនឿដូចពីមុនវិញក្រោយពីពួកអ្នកបានមានជំនឿរួចហើយនោះ។ ពេលនោះ ពួកអ្នកនឹងវិលត្រឡប់ទៅវិញដោយភាពខាតបង់ទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។

ពួកប្រឆាំងទាំងនោះមិនអាចជួយអ្វីដល់ពួកអ្នកបានឡើយនៅពេលណាពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមពួកគេនោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ទៅវិញទេដែលជាអ្នកជួយពួកអ្នកឲ្យមានជ័យជម្នះលើសត្រូវរបស់ពួកអ្នកនោះ។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់ចុះ ទ្រង់គឺជាអ្នកជួយដ៏ល្អបំផុត ដោយពួកអ្នកមិនត្រូវការនរណាម្នាក់បន្ទាប់ពីទ្រង់(ជួយពួកអ្នក)នោះឡើយ។

យើង(អល់ឡោះ)នឹងបញ្ចូលនូវការភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំងក្លាទៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះរហូតដល់ពួកគេគ្មានលំនឹង(គ្មានជំហ)ក្នុងការប្រយុទ្ធនឹងពួកអ្នកឡើយ ដោយសារតែការធ្វើស្ហ៊ីរិករបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះ ដោយពួកគេគោរពសក្ការៈចំពោះព្រះនានាតាមទំនើងចិត្តរបស់ពួកគេដែលទ្រង់មិនបានបញ្ចុះមកឲ្យពួកគេនូវភស្តុតាងសំអាងណាមួយសោះនោះ។ កន្លែងស្នាក់អាស្រ័យរបស់ពួកគេដែលពួកគេនឹងវិលត្រឡប់ទៅកាន់វានៅថ្ងៃបរលោកនោះ គឺឋាននរក ហើយឋាននរកនោះ គឺជាទីស្នាក់អាស្រ័យដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកដែលបំពាន ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានសម្រេចឲ្យពួកអ្នកនូវអ្វីដែលទ្រង់បានសន្យាចំពោះពួកអ្នក ដោយឲ្យពួកអ្នកយកឈ្នះលើសត្រូវនៅក្នុងសង្រ្គាមអ៊ូហ៊ុទ ខណៈដែលពួកអ្នកបានសម្លាប់ពួកគេ(សត្រូវ)យ៉ាងខ្លាំងក្លាដោយការអនុញ្ញាតអំពីទ្រង់។ លុះពេលដែលពួកអ្នកបានក្លាយជាជនកំសាក ហើយពួកអ្នកបានចុះខ្សោយដោយមិនអាចប្រកាន់ខ្ជាប់នូវអ្វីដែលអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)បានដាក់បទបញ្ជាមកលើពួកអ្នក ហើយពួកអ្នកបានខ្វែងយោបល់គ្នារវាងថាតើត្រូវប្រកាន់ទីតាំងរៀងៗខ្លួន ឬក៏ត្រូវបោះបង់ទីតាំងនោះហើយប្រមូលទ្រព្យជ័យភ័ណ្ឌ ហើយពួកអ្នកបានល្មើសទៅនឹងបទបញ្ជារបស់អ្នកនាំសារដែលគាត់បានដាក់បញ្ជាឲ្យរក្សាទីតាំងរៀងៗខ្លួនទោះបីជាស្ថានភាពយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ហេតុការណ៍នេះបានកើតឡើងក្រោយពីអល់ឡោះបានឲ្យពួកអ្នកឃើញនូវអ្វីដែលពួកអ្នកពេញចិត្តនៃការទទួលជ័យជម្នះលើពួកសត្រូវរបស់ពួកអ្នក។ ក្នុងចំណោមពួកអ្នក គឺមានអ្នកដែលប្រាថ្នាចង់បានទ្រព្យជ័យភណ្ឌក្នុងលោកិយ ហើយពួកគេ គឺជាពួកដែលបានបោះបង់ទីតាំងឈរជើងរបស់ពួកគេ។ ហើយក្នុងចំណោមពួកអ្នកផងដែរ មានអ្នកដែលប្រាថ្នាចង់បានផលបុណ្យនៅថ្ងៃបរលោក ហើយពួកគេនោះ គឺពួកដែលរក្សាទីតាំងឈរជើងរបស់ពួកគេដោយគោរពតាមបទបញ្ជារបស់អ្នកនាំសារ។ ក្រោយមក អល់ឡោះបានផ្លាស់ប្តូរស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នកដោយឲ្យពួកគេ(សត្រូវ)ទទួលបានជ័យជម្នះទៅលើពួកអ្នកវិញម្តង ដើម្បីជាការសាកល្បងពួកអ្នក។ នៅពេលនោះ នឹងលេចចេញអ្នកណាដែលមានជំនឿ ដែលអត់ធ្មត់លើការសាកល្បង ហើយអ្នកណាដែលទប់ជំហរបស់ខ្លយនមិនជាប់ និងមានកម្លាំងចិត្តទន់ខ្សោយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានអភ័យទោសដល់ពួកអ្នកទៅលើអ្វីដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តខុសដោយល្មើសនឹងបទបញ្ជារបស់អ្នកនាំសារទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលមានក្តីសណ្តោសប្រណីដ៏ធំធេងបំផុតចំពោះបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ខណៈដែលទ្រង់បានចង្អុលបង្ហាញពួកគេឲ្យមានជំនឿ និងបានអភ័យទោសឲ្យពួកគេលើទង្វើខុសឆ្គងរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់បានតបស្នងផលបុណ្យឲ្យពួកគេថែមទៀតចំពោះគ្រោះថ្នាក់របស់ពួកគេ(ដែលពួកគេបានជួបប្រទះ)នោះ។

ចូរពួកអ្នកចងចាំ(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ) ខណៈដែលពួកអ្នករត់ឡើងភ្នំគេចចេញពីសមរភូមិនៅថ្ងៃសង្គ្រាមអ៊ូហ៊ុទនៅពេលដែលពួកអ្នកទទួលបរាជ័យដោយសារតែពួកអ្នកបានល្មើសនឹងបទបញ្ជារបស់អ្នកនាំសារ ដោយម្នាក់ៗនៃពួកអ្នកមិនក្រឡេកមើលទៅនរណាម្នាក់ឡើយ ខណៈដែលអ្នកនាំសារស្រែកហៅពួកអ្នកពីខាងក្រោយពួកអ្នកចន្លោះរវាងពួកអ្នកនិងពួកពួកមុស្ហរីគីន ដោយគាត់បានស្រែកហៅថា “ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះទាំងឡាយ! សូមពួកអ្នកមកកាន់ខ្ញុំ! ឱខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះទាំងឡាយ! សូមពួកអ្នកមកកាន់ខ្ញុំ”!។ ពេលនោះ អល់ឡោះក៏បានតបស្នងដល់ពួកអ្នកចំពោះទង្វើនេះដោយឲ្យពួកអ្នកទទួលរងនូវការឈឺចាប់និងភាពតានតឹងតាមរយៈការធ្វើឲ្យពួកអ្នកបាត់បង់ភាពជោគជ័យនិង(ការទទួលបាន)ទ្រព្យជ័យភណ្ឌ។ ហើយបន្ទាប់មក ក៏មានការឈឺចាប់និងតានតឹងម្តងទៀតដោយលេចលឺនូវពត៌មានមិនពិតអំពីការស្លាប់របស់ព្យាការី(មូហាំម៉ាត់)។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់បានបញ្ចុះរឿងនេះ(ពត៌មានដែលថាព្យាការីមូហាំម៉ាត់ត្រូវបានគេសម្លាប់)ចំពោះពួកអ្នក គឺដើម្បីកុំឲ្យពួកអ្នកមានទុក្ខព្រួយទៅលើអ្វីដែលពួកអ្នកបានបាត់បង់នៃភាពជោគជ័យនិងទ្រព្យជ័យភណ្ឌ ហើយនិងទៅលើអ្វីដែលពួកអ្នកទទួលរងនៃការស្លាប់និងការទទួលរងរបួស។ បន្ទាប់មក ពួកអ្នកបានដឹងថា ព្យាការីមិនត្រូវបានសម្លាប់នោះទេ ហើយខណៈនោះ ទុក្ខសោកនិងការឈឺចាប់ទាំងឡាយបានរលាយសាបសូន្យចេញពីពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងជ្រួតជ្រាបនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ដ។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់កំបាំងអំពីទ្រង់បានឡើយមិនថាស្ថានភាពនៃដួងចិត្តរបស់ពួកអ្នក និងទង្វើនៃរាងកាយរបស់ពួកអ្នក។

ក្រោយពីពួកអ្នកទទួលរងនូវការឈឺចាប់និងភាពតានតឹងហើយនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នកនូវភាពនឹងនរនិងការមានទំនុកចិត្តឡើងវិញ ដោយធ្វើឲ្យមួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ពួកគេ គឺជាបណ្តាអ្នកដែលជឿជាក់លើសន្យារបស់អល់ឡោះ)មានការងងុយគេង ដោយសារក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេមានភាពសុខសាន្ត(ស្ងប់ចិត្ត) និងនឹងនរ។ ចំណែកឯក្រុមមួយផ្សេងទៀតមិនបានទទួលភាពសុខសាន្តនិងការងងុយគេងនោះឡើយ ដែលពួកគេទាំងនោះ គឺជាពួកពុតត្បុតដែលគ្មានខ្វល់ខ្វាយអ្វីក្រៅពីសេចក្តីសុខផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ដូច្នេះ ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងការព្រួយបារម្ភ និងភ័យខ្លាច។ ពួកគេគិតស្មានទៅលើអល់ឡោះក្នុងផ្លូវអាក្រក់ដោយពួកគេគិតថា អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនជួយអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះទេ ហើយក៏មិនគាំទ្រខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះដែរ ដែលដូចជាការគិតស្មានរបស់ពួកអវិជ្ជាដែលពួកគេមិនលើកតម្កើងអល់ឡោះឲ្យសាកសមទៅនឹងឋានៈពិតរបស់ទ្រង់ឡើយ។ ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ បាននិយាយដោយភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ពួកគេចំពោះអល់ឡោះថាៈ ពួកយើងគ្មានសិទ្ធិបញ្ចេញយោបល់ក្នុងកិច្ចការចេញទៅច្បាំងនេះទេ ហើយប្រសិនបើពួកយើងមានសិទ្ធិក្នុងរឿងនេះ ពួកយើងច្បាស់ជានឹងមិនចេញទៅច្បាំងឡើយ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)តបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ កិច្ចការទាំងអស់គឺស្ថិតនៅលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកកំណត់អ្វីតាមដែលទ្រង់មានចេតនា ហើយទ្រង់កាត់សេចក្ដីទៅតាមអ្វីដែលទ្រង់ចង់ ហើយទ្រង់ផងដែរជាអ្នកកំណត់ការចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមរបស់ពួកអ្នក។ ហើយពួកពុតត្បុតទាំងនោះបានលាក់ទុកក្នុងខ្លួនរបស់ពួកគេនូវការមន្ទិលសង្ស័យ និងការគិតស្មានអាក្រក់ទៅលើអល់ឡោះ ដោយពួកគេមិនបានបញ្ចេញឲ្យអ្នកបានដឹងនោះទេ ខណៈដែលពួកគេបាននិយាយថាៈ ប្រសិនបើពួកយើងមានសិទ្ធិបញ្ចេញយោបល់ក្នុងការចេញច្បាំងនោះ ពួកយើងនឹងមិនត្រូវបានគេសម្លាប់នៅទីកន្លែងនេះនោះឡើយ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ ទោះបីជាពួកអ្នកស្ថិតនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកអ្នកឆ្ងាយពីទីប្រយុទ្ធនិងពីសេចក្តីស្លាប់ក៏ដោយ ក៏អ្នកដែលអល់ឡោះបានកំណត់ឲ្យស្លាប់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកនោះនឹងចេញទៅរកកន្លែងដែលពួកគេត្រូវស្លាប់មិនខាន។ ហើយអល់ឡោះមិនបានកំណត់យ៉ាងដូច្នេះឡើយ លើកលែងតែដើម្បីសាកល្បងនូវអ្វីដែលស្ថិតនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកអ្នកនៃការនៀត(តាំងចិត្ត) និងគោលបំណងប៉ុណ្ណោះ និងដើម្បីទ្រង់វែកញែកនូវអ្វីដែលនៅក្នុងចិត្ត រវាងសេចក្តីជំនឿ(ពិតប្រាកដ) និងភាពពុតត្បុត។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងអំពីអ្វីដែលនៅក្នុងចិត្តខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកអ្នកដែលបានរត់គេចក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱបណ្តាមិត្តរបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នៅថ្ងៃដែលបានជួបគ្នារវាងពួកមុស្ហរីគីននិងអ្នកឥស្លាមនៅក្នុងសង្រ្គាមអ៊ូហ៊ុទនោះ ការពិតគឺស្ហៃតន(បិសាចសាតាំង)បានអូសទាញពួកគេឲ្យធ្វើខុសដោយសារតែទង្វើល្មើសមួយចំនួនដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ដ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានអភ័យទោសឲ្យពួកគេរួចហើយ ដោយទ្រង់មិនយកទោសពៃរ៍អ្វីពីពួកគេក្នុងរឿងនេះនោះទេ ជាក្តីសណ្តោសប្រណីនិងក្តីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុស ហើយទ្រង់មហាអត់ធ្មត់ដោយទ្រង់មិនប្រញាប់ដាក់ទណ្ឌកម្ម(ពួកគេភ្លាមៗ)ឡើយ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំធ្វើដូចពួកប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកពុតត្បុតឲ្យសោះ ដោយពួកគេនិយាយទៅកាន់សាច់ញាតិរបស់ពួកគេនៅពេលណាដែលពួកគេធ្វើដំណើរស្វែងរកលាភសក្ការៈ ឬចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមហើយពួកគេបានស្លាប់ឬត្រូវបានសម្លាប់ថាៈ ប្រសិនបើពួកគេនៅជាមួយពួកយើង ដោយមិនបានចេញដំណើរ និងមិនបានចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមទេនោះ ពួកគេក៏មិនស្លាប់ ឬក៏មិនត្រូវបានគេសម្លាប់នោះដែរ។ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានធ្វើឲ្យជំនឿនេះស្ថិតនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេបែបនេះដើម្បីឲ្យពួកគេកាន់តែមានវិប្បដិសារី និងមានទុក្ខព្រួយក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេកាន់តែខ្លាំងថែមទៀត។ ហើយអល់ឡោះតែមួយគត់ជាអ្នកដែលផ្តល់ជីវិត(ធ្វើឲ្យរស់) និងជាអ្នកផ្តល់សេចក្តីស្លាប់(ធ្វើឲ្យស្លាប់)អាស្រ័យទៅតាមចេតនារបស់ទ្រង់។ ការអង្គុយនៅផ្ទះដោយមិនចេញក្រៅនោះ មិនអាចរារាំងការកំណត់របស់ទ្រង់បានឡើយ(មិនអាចពន្យាសេចក្តីស្លាប់) ហើយការចេញដំណើរនោះ ក៏មិនអាចឲ្យការកំណត់របស់ទ្រង់(សេចក្តីស្លាប់)ឆាប់មកដល់នោះដែរ។ អល់ឡោះមហាឃើញបំផុតពីទង្វើទាំងឡាយដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្ត។ គ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកអ្នកអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកទៅតាមអ្វីដែលពួកអ្នកបានសាង។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)ត្រូវបានគេសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ឬបានស្លាប់(ដោយមូលហេតុផ្សេងៗ)នោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអភ័យទោសដល់ពួកអ្នកនូវការអភ័យទោសដ៏ធំធេង ហើយទ្រង់នឹងអាណិតស្រឡាញ់ពួកអ្នកដោយក្តីមេត្តាករុណាពីទ្រង់ ហើយនេះ គឺវាប្រសើរជាងលោកិយនិងអ្វីៗដែលមនុស្សកំពុងតែប្រមូលទុកនៃលាភសក្ការៈលោកិយដែលនឹងបាត់បង់នេះទៅទៀត។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកស្លាប់នៅក្នុងស្ថានភាពណាក៏ដោយនៃការស្លាប់របស់ពួកអ្នក ឬក៏ពួកអ្នកត្រូវបានគេសម្លាប់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នានឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដើម្បីទ្រង់នឹងធ្វើការតបស្នងទៅលើទង្វើរបស់ពួកអ្នក។

ជាការពិតណាស់ ដោយសារក្តីមេត្តាករុណាដ៏ធំធេងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺរូបអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បានធ្វើអត្តចរិតទន់ភ្លន់ជាមួយបណ្តាសហការីរបស់អ្នក។ ប្រសិនបើអ្នកធ្វើអាកប្បកិរិយាកោងកាចទាំងក្នុងពាក្យសំដីនិងទង្វើរបស់អ្នក ហើយមានចិត្តរឹងរូសវិញនោះ ពួកគេនឹងរត់ចេញពីអ្នកជាមិនខានឡើយ។ ដូចនេះ ចូរអ្នកអធ្យាស្រ័យឲ្យពួកគេចំពោះការខ្វះខាតរបស់ពួកគេមកលើអ្នក ហើយចូរអ្នកសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះឲ្យពួកគេ និងសុំយោបល់ពីពួកគេក្នុងកិច្ចការដែលត្រូវការពិគ្រោះយោបល់។ ហើយនៅពេលដែលអ្នកបានសមេ្រចចិត្ដធ្វើអ្វីមួយបន្ទាប់ពីបានពិគ្រោះយោបល់គ្នាហើយនោះ ចូរអ្នកប្រគល់កិច្ចការនោះទៅអល់ឡោះនិងទុកចិត្ដលើទ្រង់ចុះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះស្រឡាញ់បណ្តាអ្នកដែលប្រគល់ការទុកចិត្តលើទ្រង់ ដោយទ្រង់នឹងចង្អុលពួកគេហើយនិងគាំទ្រដល់ពួកគេ។

ប្រសិនបើអល់ឡោះគាំទ្រពួកអ្នកដោយការផ្ដល់ជំនួយនិងជួយពួកអ្នកនោះ ពិតណាស់គ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះពួកអ្នកបានឡើយទោះបីជាមនុស្សទាំងអស់នៅលើផែនដីនេះប្រមូលផ្តំគ្នាវាយសម្រុកមកលើពួកអ្នកក៏ដោយ។ ហើយប្រសិនបើទ្រង់បោះបង់ការជួយគាំទ្រដល់ពួកអ្នក ហើយទុកពួកអ្នកឲ្យពួកអ្នកដោះស្រាយខ្លួនឯងនោះ ក៏គ្មាននរណាម្នាក់អាចជួយពួកអ្នកក្រោយពីទ្រង់បានបោះបង់ចោលពួកហើយនោះដែរ ដោយសារជោគជ័យទាំងឡាយគឺស្ថិតនៅក្នុងកណ្តាប់ដៃរបស់ទ្រង់តែមួយគត់។ ហើយចូរឲ្យបណ្តាអ្នកមានជំនឿប្រគល់ការទុកចិត្តលើអល់ឡោះដោយមិនត្រូវប្រគល់ការទុកចិត្តលើនរណាម្នាក់ក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។

អំពើក្បត់មិនសាកសមចំពោះព្យាការីណាម្នាក់ក្នុងចំណោមបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយ ដោយគេយកអ្វីមួយនៃទ្រព្យជ័យភណ្ឌក្រៅពីអ្វីដែលអល់ឡោះបានកំណត់ឲ្យគាត់នោះនោះឡើយ។ ហើយជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកបានក្បត់ដោយយកអ្វីមួយអំពីទ្រព្យជ័យភណ្ឌនោះ គេនឹងដាក់ទណ្ឌកម្មដោយត្រូវគេបកអាក្រាតរឿងនោះនៅថ្ងៃបរលោក ដោយបុគ្គលនោះនឹងដើរមកដោយស្ពាយអ្វីដែលគេបានយកនោះដើរកាត់ពីមុខម៉ាខ្លូកទាំងអស់។ ក្រោយមក បុគ្គលគ្រប់រូបនឹងត្រូវបានគេតបស្នងទៅលើអ្វីដែលគេបានប្រព្រឹត្តយ៉ាងពេញលេញដោយមិនឲ្យខ្វះបន្តិចឡើយ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានបំពានដោយបន្ថែមទង្វើអាក្រក់ឲ្យពួកគេ ហើយក៏មិនឲ្យបាត់បង់នូវទង្វើល្អរបស់ពួកគេនោះដែរ។

អ្នកដែលធ្វើតាមអ្វីដែលនាំឲ្យរូបគេទទួលបានការពេញចិត្តពីអល់ឡោះ ដូចជាការមានជំនឿនិងការសាងទង្វើកុសល ហើយនិងអ្នកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ ព្រមទាំងបានប្រព្រឹត្តទង្វើអាក្រក់ គឺមិនស្មើគ្នាឡើយសម្រាប់អល់ឡោះ។ គេនឹងវិលត្រឡប់មកវិញដោយទទួលនូវការខឹងសម្បារយ៉ាងខ្លាំងពីអល់ឡោះ ហើយកន្លែងរស់នៅសម្រាប់គេគឺនរកជើហាន់ណាំ ហើយវាជាកន្លែងវិលត្រឡប់ និងជាទីជម្រកដ៏អាក្រក់បំផុត។

អ្នកទាំងនោះមានឋានៈខុសគ្នាទាំងនៅលើលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហើយអល់ឡោះមហាឃើញនូវអ្វីដែលពួកគេប្រព្រឹត្ដោយគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេដែលបានសាង។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានប្រទាននូវឧបការគុណឲ្យបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ និងបានធ្វើល្អទៅកាន់ពួកគេ ដោយទ្រង់បានតែងតាំងពីក្នុងចំណោមពួកគេនូវអ្នកនាំសារម្នាក់អំពីជាតិសាសន៍របស់ពួកគេ ដោយអ្នកនាំសារនោះបានសូត្រគម្ពីរគួរអានឲ្យពួកគេស្តាប់ និងជម្រះសម្អាតពួកគេពីប្រការស្ហ៊ីរិកនិងអត្តចរិតស្មោគគ្រោក ហើយបានបង្រៀនគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះ(មាគ៌ាព្យាការី)ដល់ពួកគេ ខណៈដែលមុនពេលដែលអល់ឡោះបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារនេះមក ពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពវង្វេងយ៉ាងច្បាស់លាស់ ចាកឆ្ងាយពីការចង្អុលបង្ហាញនិងការទូន្មាន។

ហេតុអ្វីបានជានៅពេលដែលពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ)ទទួលរងគ្រោះថ្នាក់ ខណៈដែលពួកអ្នកទទួលបរាជ័យនៅក្នុងសង្គ្រាមអ៊ូហ៊ុទដោយមួយចំនួននៃពួកអ្នកត្រូវបានគេសម្លាប់ ដែលពួកអ្នកក៏បានធ្វើឲ្យសត្រូវរបស់ពួកអ្នកទទួលរងគ្រោះទ្វេដងនៃការស្លាប់និងការចាប់ជាឈ្លើយសឹកនៅក្នុងសង្គ្រាមហ្ពាទើរដែរ តែពួកអ្នកបែរជានិយាយថា: តើពួកយើងបានទទួលបរាជ័យនេះមកពីណា ខណៈដែលពួកយើងជាអ្នកដែលមានជំនឿហើយព្យាការីររបស់អល់ឡោះនៅក្នុងចំណោមពួកយើងទៀតនោះទៅវិញ? ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ពោលចុះថាៈ អ្វីដែលពួកអ្នកទទួលបាននៃការបរាជ័យនោះ គឺដោយសារតែខ្លួនពួកអ្នកផ្ទាល់ ខណៈដែលពួកអ្នកបានខ្វែងយោបល់គ្នា និងបានល្មើសនឹង(បទបញ្ជា)អ្នកនាំសារ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។ ដូច្នេះ ទ្រង់នឹងជួយទៅចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា ហើយទ្រង់នឹងបោះបង់ចោលជនណាដែលទ្រង់មានចេតនា។

ហើយអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកអ្នកដូចជាការសម្លាប់ ការរងរបួស និងការបរាជ័យនៅថ្ងៃសង្គ្រាមអ៊ូហ៊ុទនៅពេលដែលក្រុមពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)និងក្រុមរបស់ពួកមុស្ហរីគីនបានជួបគ្នានោះ គឺដោយការអនុញ្ញាតពីអល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់ដោយមានបុព្វហេតុយ៉ាងច្បាស់លាស់ដើម្បីទ្រង់ស្តែង្យឃើញនូវបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿពិតប្រាកដ។

ហើយនិងដើម្បីស្តែងឲ្យឃើញនូវពួកពុតត្បុតដែលនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថា: “ចូរពួកអ្នកចូលរួមធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ ឬចូរពួកអ្នកការពារខ្លួនដោយចូលរួមដើម្បីបង្កើនចំនួន(ទ័ព)អ្នកមូស្លីម” ពួកគេបានឆ្លើយថា ប្រសិនបើពួកយើងដឹងថានឹងមានសង្គ្រាមនោះ ពួកយើងនឹងចូលរួមជាមួយពួកអ្នកមិនខាន ក៏ប៉ុន្តែពួកយើងមិនបានឃើញថា វាជាសង្គ្រាមរវាងពួកអ្នកនិងក្រុមនោះនោះទេ។ ស្ថានភាពរបស់ពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)នៅពេលនោះគឺ បញ្ជាក់ពីភាពគ្មានជំនឿខ្លាំងជាងអ្វីដែលបញ្ជាក់លើភាពមានជំនឿរបស់ពួកគេ។ ពួកគេនិយាយតែនឹងអណ្ដាតរបស់ពួកគេនូវអ្វីដែលមិនមែននៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហើយអល់ឡោះដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកគេកំពុងលាក់ទុកក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេលើរឿងនោះ។

ពួកគេគឺជាពួកដែលគេចពីសង្គ្រាម ហើយពួកគេបាននិយាយទៅកាន់សាច់ញាតិរបស់ពួកគេដែលទទួលរងគ្រោះនៅក្នុងសង្រ្គាមអ៊ូហ៊ុទថា: ប្រសិនបើពួកគេស្ដាប់តាមពួកយើង ហើយមិនចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមទេនោះ ពួកគេក៏មិនត្រូវបានគេសម្លាប់នោះដែរ។ ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដោយឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេថា: ចូរពួកអ្នកការពារខ្លួនពីសេចក្តីស្លាប់ទៅមើល៍នៅពេលដែលសេចក្តីស្លាប់បានមកដល់ពួកអ្នកនោះ ប្រសិនបើពួកអ្នកពិតជាអ្នកដែលនិយាយពិតចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកបានអះអាងថា ប្រសិនបើពួកគេស្តាប់តាមពួកអ្នក នោះពួកគេនឹងមិនត្រូវបានសម្លាប់ទេនោះ ហើយថាមូលហេតុដែលពួកអ្នករួចផុតពីការស្លាប់នោះ គឺដោយសារការមិនចេញទៅច្បាំងក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះមែននោះ។

ចូរអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)កុំគិតស្មានថា បណ្តាអ្នកដែលបានពលីជីវិតក្នុងសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះនោះជាមនុស្សស្លាប់ឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេមានជីវិតរស់នៅជាពិសេសនៅឯម្ចាស់របស់ពួកគេ ក្នុងលំនៅឋានដ៏ថ្កំថ្កើងដែលពួកគេត្រូវបានប្រទានលាភសក្ការៈជាច្រើនប្រភេទដែលគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងឡើយក្រៅអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ពិតប្រាកដណាស់ សុភមង្គល និងភាពសប្បាយរីករាយបានគ្របដណ្តប់លើពួកគេដោយសារតែអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យពួកគេនៃភាពសប្បុរសរបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេសង្ឃឹម និងរង់ចាំបងប្អូនរបស់ពួកគេដែលនៅរស់នោះ(ពលីជីវិត)ទៅតាមពួកគេដែរ ពោលគឺ ប្រសិនបើពួកគេ(អ្នកនៅរស់)ត្រូវបានគេសម្លាប់ក្នុងសង្គ្រាម(ក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ)នោះ ពួកគេនឹងទទួលបាននូវការប្រោសប្រទាននេះដូចពួកគេដែរ។ ហើយពួកគេមិនមានការភ័យខ្លាចនូវអ្វីដែលពួកគេនឹងប្រឈមមុខនៅថ្ងៃបរលោកឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនមានការព្រួយបារម្ភលើអ្វីដែលពួកគេបានបាត់បង់នៃលាភសំណាងលោកិយនោះដែរ។

ហើយជាមួយគ្នានេះដែរ ពួកគេសប្បាយរីករាយនឹងផលបុណ្យដ៏ធំធេងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលកំពុងរង់ចាំពួកគេ ហើយនិងការបន្ថែមទៅលើផលបុណ្យដ៏ធំធេងនោះទៀត។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនបានធ្វើឲ្យខូចខាតផលបុណ្យរបស់បណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿដោយសារពួកគេបានទទួលការសប្បាយរីករាយនេះនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងបំពេញឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេយ៉ាងពេញលេញ ហើយមានការបន្ថែមសម្រាប់ពួកគេពីលើនោះថែមទៀត។

បណ្តាអ្នកដែលបានឆ្លើយតបទៅនឹងបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នៅពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេអំពាវនាវដើម្បីឲ្យចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងប្រឈមមុខជាមួយនឹងពួកមុស្ហរីគីននៅក្នុងសង្គ្រាម “ហាំរ៉ក អាល់អាសាត់” ដែលបន្តពីសមរភូមិអ៊ូហ៊ុទ ក្រោយពីពួកគេបានទទួលរងរបួសនៅក្នុងសមរភូមិអ៊ូហ៊ុទនោះ ពិតប្រាកដណាស់របួសរបស់ពួកគេមិនបានរារាំងពួកគេអំពីការឆ្លើយតបទៅនឹងការអំពាវានាវរបស់អល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារនោះឡើយ។ សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលធ្វើអំពើល្អក្នុងចំណោមពួកគេ ហើយបានកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយអនុវត្តន៍តាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងអំពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេងអំពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ នោះគឺឋានសួគ៌។

គឺបណ្តាអ្នកដែលពួកមុស្ហរីគីនមួយចំនួនបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ប្រាកដណាស់ ពួកគូរ៉័ស្ហក្រោមការដឹកនាំរបស់អាពូសាហ្វយ៉ានបានប្រមូលគ្នាជាច្រើនក្រុមដើម្បីច្បាំងនឹងពួកអ្នក និងកម្ទេចពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះពួកគេ ហើយចូរខ្លាចការជួបនឹងពួកគេ។ ក៏ប៉ុន្តែពាក្យសំដីនិងការបន្លាចទាំងនេះបានធ្វើឲ្យពួកគេកាន់តែជឿជាក់លើអល់ឡោះ និងមានទំនុកចិត្តលើការសន្យារបស់ទ្រង់ថែមទៀត។ ពេលនោះ ពួកគេក៏បានចេញទៅជួបពួកមុស្ហរីគីន ហើយពួកគេនិយាយថាៈ អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយសម្រាប់ពួកយើង ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលល្អប្រសើរបំផុតដែលពួកយើងប្រគល់កិច្ចការរបស់ពួកយើងទៅកាន់ទ្រង់។

ហើយពួកគេក៏បានត្រលប់មកវិញបន្ទាប់ពីពួកគេចេញទៅធ្វើសង្គ្រាមនៅសមរភូមិ “ហាំរ៉ក អាល់អាសាត់” ដោយទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេងពីអល់ឡោះ និង(ទទួលបាន)ការតំឡើងឋានៈរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងទទួលបាននូវភាពសុខសាន្ត(រួចផុត)អំពីសត្រូវរបស់ពួកគេ ដោយពួកគេមិនត្រូវបានសម្លាប់ ឬទទួលរងរបួសឡើយ ហើយពួកគេបានធ្វើតាមអ្វីដែលធ្វើឲ្យអល់ឡោះមានការពេញចិត្តចំពោះពួកគេ ដូចជាការប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការគោរពប្រតិបត្តិ និងបញ្ឈប់ពីការប្រព្រឹត្តអំពើល្មើសនឹងទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលមានការសណ្តោសប្រណីដ៏ធំធេងបំផុតចំពោះបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលជាអ្នកមានជំនឿ។

ការពិតអ្នកដែលបំភ័យពួកអ្នកនោះ គឺស្ហៃតននោះឯង។ វាបន្លាចពួកអ្នកដោយប្រើប្រាស់ជំនួយការរបស់វា និងកូនចៅរបស់វា។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំខ្លាចពួកវា ពីព្រោះពួកវាគ្មានសមត្ថភាព និងគ្មានអានុភាពអ្វីឡើយ តែចូរពួកអ្នកខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដោយប្រកាន់ខ្ជាប់នូវការគោរពប្រតិបត្តិតាមទ្រង់វិញ ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកដែលមានជំនឿលើទ្រង់យ៉ាងពិតប្រាកដមែននោះ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កុំឲ្យពួកដែលប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងការប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកពុតត្បុតដែលចាកចេញពីឥស្លាមវិញនោះធ្វើឲ្យអ្នកមានទុក្ខព្រួយឲ្យសោះ ពីព្រោះពួកគេមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយចំពោះអល់ឡោះឡើយ។ តាមពិត គឺពួកគេកំពុងតែបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់ខ្លួនឯងប៉ុណ្ណោះ ដោយសារតែពួកគេបានឃ្លាតឆ្ងាយពីការមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់។ តាមរយៈការបរាជ័យរបស់ពួកគេ និងការមិនទទួលការចង្អុលបង្ហាញរបស់ពួកគេនេះ គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានចេតនាមិនឲ្យពួកគេទទួលបានចំណែកណាមួយនៃលាភសក្ការៈអ្វីមួយនៅថ្ងៃបរលោកឡើយ ហើយសម្រាប់ពួកគេនឹងត្រូវទទួលទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតនៅក្នុងឋាននរក។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលយកសេចក្តីជំនឿទៅប្តូរយកភាពគ្មានជំនឿនោះ គឺពួកគេមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយដល់អល់ឡោះនោះឡើយ។ តាមពិត ពួកគេកំពុងតែបង្កគ្រោះថ្នាក់ទៅលើខ្លួនឯងទៅវិញទេ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុតនៅថ្ងៃបរលោក។

ហើយកុំឲ្យពួកដែលប្រឆាំងនឹងម្ចាស់របស់ពួកគេ និងរឹងរូសមិនទទួលយកបទបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់នោះនឹកស្មានថា ជាការពិតណាស់ ការដែលគេ(អល់ឡោះ)ពន្យារជីវិតឲ្យពួកគេមានអាយុវែងដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងភាពគ្មានជំនឿនោះ គឺជាការល្អប្រសើសម្រាប់ខ្លួនពួកគេឲ្យសោះ។ រឿងនោះ មិនដូចអ្វីដែលពួកគេកំពុងគិតស្មាននោះទេ។ តាមពិត ការដែលយើងពន្យារអាយុជីវិតរបស់ពួកគេនោះ គឺដើម្បីបន្ថែមនូវបាបកម្មដល់ពួកគេប៉ុណ្ណោះ ដោយឲ្យពួកប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្មកាន់តែច្រើនថែមទៀតទៅលើបាបកម្មដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្តនោះ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មយ៉ាងអាម៉ាសបំផុត។

មិនមែនជាគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះឡើយដែលទ្រង់បណ្ដោយឲ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ស្ថិតនៅលាយឡំជាមួយនឹងពុតត្បុត មិនវែកញែករវាងពួកអ្នក(និងពួកគេ) និងមិនបញ្ជាក់ច្បាស់លាស់ថា អ្នកណាជាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដនោះ លុះត្រាតែទ្រង់វែកញែករវាងពួកអ្នក(និងពួកពុតត្បុត) ដោយការដាក់កាតព្វកិច្ចនិងការសាកល្បងផ្សេងៗដើម្បីបង្ហាញថា អ្នកណាគឺជាអ្នកដែលមានជំនឿដ៏ស្អាតស្អំ និងអ្នកណាជាពួកពុតត្បុតដែលកខ្វក់នោះ ហើយក៏មិនមែនជាគតិបណ្ឌិតរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះដែរដែលទ្រង់ឲ្យពួកអ្នកដឹងពីប្រការអាថ៌កំបាំងដែលពួកអ្នកអាចវែកញែករវាងអ្នកដែលមានជំនឿនិងពួកពុតត្បុតនោះ ក៏ប៉ុន្តែអល់ឡោះទ្រង់ជ្រើសរើសជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមបណ្ដាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដើម្បីបង្ហាញឲ្យគាត់បានដឹងអំពីប្រការអាថ៌កំបាំងមួយចំនួន ដូចដែលទ្រង់បានឲ្យព្យាការីរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់ បានដឹងពីស្ថានភាពរបស់ពួកពុតត្បុតជាដើម។ ដូចេ្នះ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារឲ្យពិតប្រាកដ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដ ហើយគោរពកោតខ្លាចអល់ឡោះ ដោយប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ ពួកអ្នកនឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេងអំពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ហើយចូរកុំឲ្យពួកដែលកំណាញ់នូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យពួកគេនៃលាភសក្ការៈផ្សេងៗដោយការប្រោសប្រទានអំពីទ្រង់ តែមិនព្រមបរិច្ចាគមួយចំណែកអំពីវានោះគិតស្មានថា ការប្រោសប្រទានទាំងនោះ គឺល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកគេឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ វាជាប្រការអាក្រក់សម្រាប់ពួកគេទៅវិញទេ ពីព្រោះទ្រព្យសម្បត្ដិដែលពួកគេកំណាញ់នោះ នឹងក្លាយទៅជាច្រវ៉ាក់ដែលគេនឹងបំពាក់ជុំវិញករបស់ពួកគេ ជាទណ្ឌកម្មលើពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយអ្វីដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងនៅលើផែនដី នឹងក្លាយជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានជីវិតអមតៈ ក្រោយពីម៉ាខ្លូកទាំងឡាយរបស់ទ្រង់បានវិនាស ហើយអល់ឡោះដឹងយ៉ាងលម្អិតបំផុតចំពោះអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ដ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់ពួកអ្នកលើទង្វើទាំងនោះ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានឮហើយនូវពាក្យសម្ដីរបស់ពួកយូដានៅពេលដែលពួកគេបាននិយាយថាៈ “ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកក្រដោយទ្រង់បានសុំខ្ចីពីពួកយើង រីឯពួកយើង គឺជាអ្នកមាន ពីព្រោះពួកយើងមានទ្រព្យសម្បត្តិ”។ យើង(អល់ឡោះ)នឹងកត់ត្រាទុកនូវអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយនៃពាក្យភូតកុហក និងការមូលបង្កាច់ទៅលើម្ចាស់របស់ពួកគេ និងការដែលពួកគេសម្លាប់បណ្ដាព្យាការីរបស់ពួកគេដោយអយុត្តិធម៌ ហើយយើងនឹងមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកភ្លក់ចុះនូវទណ្ឌកម្មដែលឆេះឆាបនៅក្នុងឋាននរកនោះ។

ទណ្ឌកម្មនោះ គឺដោយសារអំពើល្មើសនិងអំពើថោកទាបដែលពួកអ្នក(ពួកយូដា)បានប្រព្រឹត្តដោយដៃទាំងពីររបស់ពួកអ្នកផ្ទាល់ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនបំពានទៅលើខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ណាម្នាក់នោះឡើយ។

ពួកទាំងនោះ គឺជាពួកដែលបាននិយាយដោយភូតកុហក និងបង្កើតពាក្យមូលបង្កាច់ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានផ្តែផ្តាំមកកាន់ពួកយើងនៅក្នុងគម្ពីរទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងតាមរយៈពាក្យសម្តីរបស់បណ្តាព្យាការីរបស់ទ្រង់ថា មិនឲ្យពួកយើងមានជំនឿលើអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ លុះត្រាតែអ្នកនាំសារនោះបាននាំមកឲ្យពួកយើងនូវអ្វីដែលអាចបញ្ជាក់ថា ពាក្យសម្ដីរបស់គេគឺត្រឹមត្រូវពិត ហើយការដែលអាចបញ្ជាក់ដូចនោះ គឺតាមរយៈការធ្វើគួរហ្ពាន(តង្វាយ)បញ្ជិតខ្លួនទៅកាន់អល់ឡោះ និងមានភ្លើងចុះពីលើមេឃមកឆេះគួរហ្ពាននោះ។ ពិតណាស់ ពួកគេបានបង្កើតពាក្យកុហកទៅលើអល់ឡោះដោយថាទ្រង់បានផ្តែផ្តាំពួកគេ និងថាអល់ឡោះជាម្ចាស់បានកំណត់ភស្តុតាងដែលបញ្ជាក់ពីសច្ចភាពពិតនៃអ្នកនាំសារតាមរយៈអ្វីដែលពួកគេបានរៀបរាប់នោះ។ ហេតុដូច្នេះហើយទើបអល់ឡោះជាម្ចាស់បានបង្គាប់ប្រើព្យាការីររបស់ទ្រង់មូហាំម៉ាត់ ឲ្យនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកនាំសារជាច្រើនមុនអំពីខ្ញុំបាននាំមកកាន់ពួកអ្នកនូវភស្ដុតាងទាំងឡាយដ៏ច្បាស់លាស់ដែលបញ្ជាក់ពីសច្ចភាពរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេក៏បាននាំមកនូវភស្តុតាងដូចដែលពួកអ្នកបានរៀបរាប់នេះដែរ គឺការដាក់គួរហ្ពានដែលនឹងមានភ្លើងពីលើមេឃមកឆេះគួរហ្ពាននោះ។ ប៉ុន្តែហេតុអ្វីបានជាពួកអ្នកនៅតែមិនព្រមជឿលើពួកគេ ហើយថែមទាំងបានសម្លាប់ពួកគេថែមទៀត ប្រសិនបើពួកអ្នកជាអ្នកដែលនិយាយពិតត្រឹមត្រូវមែននោះ?

តែប្រសិនបើពួកគេបានបដិសេធនឹងអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នោះ ចូរអ្នកកុំកើតទុក្ខ ពីព្រោះវាគឺជាទម្លាប់របស់ពួកប្រឆាំងទៅហើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកនាំសារជាច្រើនមុនអ្នកនោះក៏ត្រូវបានពួកគេបដិសេធ(មិនជឿ)ដែរ។ ពួកគេ(អ្នកនាំសារជំនាន់មុន)បាននាំមកនូវភស្តុតាងទាំងឡាយដ៏ច្បាស់លាស់ និងបាននាំមកនូវបណ្តាគម្ពីរដែលក្នុងនោះមានការទូន្មាន និងការដាស់តឿន ហើយនិងគម្ពីរដែលចង្អុលបង្ហាញ ដែលមានចែងក្នុងវានូវក្បួនច្បាប់និងបទបញ្ញត្តិទាំងឡាយ។

រាល់ជីវិតទាំងអស់ទោះបីមានសភាពបែបណាក៏ដោយក៏ត្រូវតែភ្លក់រសជាតិនៃសេចក្តីស្លាប់ដែរ។ ហេតុនេះ ចូរកុំឲ្យម៉ាខ្លូកទាំងឡាយចាញ់បោកលោកិយនេះឲ្យសោះ។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ពួកអ្នកនឹងត្រូវគេប្រទានផលបុណ្យលើទង្វើរបស់ពួកអ្នកដែលបានសាងយ៉ាងពេញលេញដោយគ្មានខ្វះបន្តិចណាឡើយ។ ដូចនេះ ជនណាហើយដែលអល់ឡោះបានបញ្ចៀសរូបគេពីភ្លើងនរក ហើយបញ្ចូលរូបគេទៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ ពិតណាស់ គេពិតជាទទួលបាននូវប្រការល្អដែលគេប្រាថ្នាចង់បាន និងបានរួចផុតពីប្រការអាក្រក់ដែលគេភ័យខ្លាចហើយ។ ហើយជីវិតលោកិយ គ្មានអ្វីក្រៅពីការត្រេកត្រអាលដែលនឹងបាត់បង់នោះឡើយ ហើយគ្មានអ្នកដែលចាប់អារម្មណ៍នឹងលោកិយឡើយ ក្រៅពីអ្នកដែលត្រូវបានគេបោកបញ្ឆោតប៉ុណ្ណោះ។

ពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ)ប្រាកដជានឹងត្រូវបានគេសាកល្បងចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នក ដោយឲ្យ(ពួកអ្នក)បរិច្ចាគមួយចំណែកនៃទ្រព្យនោះ ជាកាតព្វកិច្ចដែលចាំបាច់ត្រូវបរិច្ចាគ និង(ត្រូវសាកល្បង)តាមរយៈគ្រោះទាំងឡាយដែលកើតឡើងចំពោះទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះ។ ហើយពួកអ្នកក៏នឹងត្រូវបានសាកល្បងផងដែរចំពោះខ្លួនប្រាណរបស់ពួកអ្នក ដោយត្រូវបំពេញនូវកាតព្វកិច្ចទាំងឡាយដែលឥស្លាមបានដាក់បទបញ្ញត្តិ និង(ត្រូវសាកល្បង)ដោយគ្រោះសព្វបែបយ៉ាងដែលនឹងធ្លាក់មកលើពួកអ្នក។ ហើយពួកអ្នកនឹងបានឮនូវរឿងរ៉ាវជាច្រើនដែលបង្កការឈឺចាប់ដល់ពួកអ្នក តាមរយៈការចោទប្រកាន់ទៅលើពួកអ្នកនិងទៅលើសាសនារបស់ពួកអ្នកពីសំណាក់ពួកអ្នកដែលត្រូវបានប្រទានគម្ពីរមុនពួកអ្នក និងអំពីពួកមុស្ហរីគីន។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកអត់ធ្មត់លើគ្រោះ និងការសាកល្បងទាំងឡាយដែលពួកអ្នកជួបប្រទះ ហើយពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយប្រតិបត្តិតាមអ្វីដែលទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើ និងបោះបង់ចោលនូវអ្វីដែលទ្រង់បានហាមឃាត់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ ទាំងនោះគឺជាកិច្ចការដែលតម្រូវឲ្យមានការតាំងចិត្តខ្ពស់ និងជាការងារដែលអ្នកប្រកួតប្រជែងទាំងឡាយតែងតែប្រកួតប្រជែងគ្នា។

ហើយចូរអ្នកចងចាំ(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) នៅពេលដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានដាក់កិច្ចសន្យាដ៏ម៉ឺងម៉ាត់ទៅលើពួកអ្នកចេះដឹងរបស់ពួកអះលីគីតាបនៃពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកបកស្រាយបំភ្លឺពីគម្ពីររបស់អល់ឡោះដល់មនុស្សលោក ហើយពួកអ្នកមិនត្រូវលាក់បាំងនូវការចង្អុលបង្ហាញដែលមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរនោះឡើយ ហើយពួកអ្នកក៏មិនត្រូវលាក់បាំងឡើយនូវអ្វីដែលបញ្ជាក់ទៅលើភាពជាព្យាការីរបស់អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់(ដែលមានចែងនៅក្នុងគម្ពីរទាំងនោះ)នោះដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែពួកគេគ្មានអ្វីក្រៅតែពីបោះបង់ចោលកិច្ចសន្យានោះ និងមិនបែរទៅរកវានោះឡើយ ហើយពួកគេបានលាក់បាំងការពិត និងបានបង្ហាញនូវអ្វីដែលមិនពិត ព្រមទាំងបានយកកិច្ចសន្យារបស់អល់ឡោះទៅប្តូរជាមួយនឹងកម្រៃបន្តិចបន្តួច ដូចជាបុណ្យសក្តិ និងទ្រព្យសម្បត្តិ ដែលពួកគេអាចនឹងទទួលបាន។ ពិតណាស់ កម្រៃដែលពួកគេប្តូរជាមួយកិច្ចសន្យារបស់អល់ឡោះនេះ គឺអាក្រក់បំផុត។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)កុំគិតស្មានឲ្យសោះថា ពួកដែលសប្បាយរីករាយជាមួយនឹងទង្វើអាក្រក់ដែលពួកគេបានធ្វើ ហើយពួកគេចូលចិត្តឲ្យអ្នកដទៃកោតសរសើពួកគេលើទង្វើល្អដែលពួកគេមិនបានធ្វើសោះនោះថា ពួកគេនឹងអាចរួចផុតពីទណ្ឌកម្ម និងបានសុខសន្តិភាពឲ្យសោះ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទីកន្លែងជ្រកកោណរបស់ពួកគេ គឺនរកជើហាន់ណាំ ហើយពួកគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មនៅក្នុងវាយ៉ាងឈឺចាប់បំផុត។

ហើយអំណាចគ្រប់គ្រងមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដី និងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះរវាងវាទាំងពីរ ទាំងការបង្កើត និងការចាត់ចែង គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ពុំមែនជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកផ្សេងឡើយ។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកដែលមានអានុភាពលើអ្វីៗទាំងអស់។

ពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងការបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីពីភាពទទេសូន្យដោយគ្មានគំរូពីមុន និងក្នុងការផ្លាស់ប្តូរគ្នាវាងពេលយប់និងពេលថ្ងៃ ហើយនិងភាពខុសគ្នានៃរយៈពេលវែង និងរយៈពេលខ្លីរបស់វាទាំងពីរ(យប់ថ្ងៃ) គឺជាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់សម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលមានប្រាជ្ញាស្មារតីល្អប្រក្រតីដែលបង្ហាញប្រាប់ពួកគេពីវត្តមាននៃព្រះជាម្ចាស់ដែលជាអ្នកបង្កើតចក្រវាលដែលសាកសមជាអ្នកត្រូវគេគោរពសក្ការៈតែមួយគត់។

ពួកគេ គឺបណ្តាអ្នកដែលរំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់គ្រប់ស្ថានភាពរបស់ពួកគេ ទាំងក្នុងពេលឈរ ពេលអង្គុយ និងពេលដែលពួកគេទម្រេតខ្លួន ហើយពួកគេសញ្ជឹងគិតពិចារណាពីការបង្កើតមេឃជាច្រើនជាន់និងផែនដីដោយពួកនិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ទ្រង់មិនបានបង្កើតម៉ាខ្លូកដ៏ធំធេងនេះជាការលេងសើចនោះទេ។ ទ្រង់មហាបរិសុទ្ធចាកផុតពីការលេងសើច។ ដូចនេះ សូមទ្រង់មេត្តាបញ្ជៀសពួកយើងពីទណ្ឌកម្មភ្លើងនរកដោយប្រទានការចង្អុលបង្ហាញពួកយើងឲ្យធ្វើអំពើល្អ និងថែរក្សាពួកយើងពីការប្រការអាក្រក់ផងចុះ។

(ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង!) ជនណាហើយក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់បានបញ្ចូលរូបគេទៅក្នុងឋាននរកនោះ គឺប្រាកដណាស់ ទ្រង់បានធ្វើឲ្យគេអាម៉ាស់និងបានបកអាក្រាតរូបគេហើយ។ ហើយសម្រាប់ពួកដែលបំពាននោះ នៅថ្ងៃបរលោកគ្មានអ្នកដែលអាចជួយការពារពួកគេឲ្យរួចផុតពីការដាក់ទោសរបស់អល់ឡោះ និងទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់ឡើយ។

ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងបានឮហើយអ្នកដែលអំពាវនាវទៅកាន់ការមានជំនឿ (នោះគឺព្យាការីរបស់ទ្រង់ មូហាំម៉ាត់)ដែលគាត់បានអំពាវនាវថាៈ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ដែលជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដែលត្រូវគោរពសក្ការៈ។ ដូច្នេះ ពួកយើងបានមានជំនឿតាមអ្វីដែលគាត់បានអំពាវនាវនោះ ហើយពួកយើងក៏បានដើរតាមតាមបញ្ញត្តិច្បាប់របស់គាត់ផងដែរ។ ហេតុនេះ សូមទ្រង់មេត្តាបិទបាំងអំពើបាបទាំងឡាយរបស់ពួកយើងផង ដោយសូមទ្រង់កុំបកអាក្រាតពួកយើងអ្វី ហើយសូមទ្រង់មេត្ដាអធ្យាស្រ័យចំពោះទង្វើអាក្រក់ទាំងឡាយរបស់ពួកយើងផង ដោយសូមទ្រង់កុំយកទោសពៃពីពួកយើងលើអំពើអាក្រក់ទាំងនោះ។ ហើយសូមទ្រង់មេត្ដាឲ្យពួកយើងស្លាប់នៅជាមួយបណ្ដាអ្នកដែលសាងអំពើល្អ តាមរយៈការចង្អុលបង្ហាញពួកយើងឲ្យធ្វើអំពើល្អ និងបោះបង់ចោលអំពើអាក្រក់ផងចុះ។

ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាប្រទានឲ្យពួកយើងនូវអ្វីដែលទ្រង់បានសន្យាដល់ពួកយើងតាមរយៈសម្តីនៃបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដូចជាការចង្អុលបង្ហាញ និងការទទួលបានជោគជ័យនៅក្នុងលោកិយផងចុះ ហើយសូមទ្រង់កុំបកអាក្រាតពួកយើងនៅថ្ងៃបរលោកដោយបញ្ចូលពួកយើងក្នុងឋាននរកអ្វី។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់(ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង) គឺជាអ្នកដែលមហាសប្បុរសបំផុត ទ្រង់មិនក្បត់ពាក្យសន្យារបស់ទ្រង់ឡើយ។

ដូច្នេះ ម្ចាស់របស់ពួកគេក៏បានឆ្លើយតបចំពោះការបួងសួងរបស់ពួកគេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ យើងមិនបំបាត់ផលបុណ្យនៃទង្វើកុសលរបស់ពួកអ្នកនោះឡើយ មិនថាតិចក្តី ច្រើនក្តី ទោះបីអ្នកសាងទង្វើកុសលនោះជាបុរស ឬស្ដ្រីក៏ដោយ។ ការវិនិច្ឆ័យរវាងពួកអ្នកនៅក្នុងសាសនា(ឥស្លាម)នោះ គឺដូចគ្នា។ គ្មានទេ ការបន្ថែម(ផលបុណ្យ)ចំពោះបុរស ហើយក៏គ្មានដែរការកាត់បន្ថយ(ផលបុណ្យ)ចំពោះស្ត្រីនោះ។ ដូចនេះ បណ្តាអ្នកដែលភៀសខ្លួនក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងត្រូវបានពួកប្រឆាំងបណ្ដេញចេញអំពីស្រុកភូមិរបស់ពួកគេ ហើយបានទទួលរងនូវការធ្វើទុក្ខបុកម្នេញដោយសារពួកគេគោរពប្រតិបត្តិតាមម្ចាស់របស់ពួកគេ ព្រមទាំងបានធ្វើសង្គ្រាមនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ និងបានពលីជីវិតដើម្បីលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់អល់ឡោះឲ្យខ្ពង់ខ្ពស់ឡើងនោះ យើងពិតជានឹងអភ័យទោសនូវរាល់អំពើអាក្រក់ទាំងឡាយរបស់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក ហើយយើងពិតជានឹងអធ្យាស្រ័យចំពោះទោសកំហុសទាំងនោះ ហើយយើងពិតជានឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទនេ្លជាច្រើនហូរពីក្រោមវិមានរបស់វា ជាការតបស្នងអំពីអល់ឡោះ(ចំពោះពួកគេ)។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មានការតបស្នងដ៏ល្អប្រពៃបំផុតដែលគ្មានការតបស្នងណាដូចទ្រង់ឡើយ។

ចូរអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់)កុំឲ្យការប្តូរទីតាំងរបស់ពួកដែលប្រឆាំងនៅក្នុងស្រុកទេស ការរស់នៅដ៏សម្បូរបែបរបស់ពួកគេ ការធ្វើជំនួញជួញដូរដ៏ទូលាយរបស់ពួកគេ និងការទទួលបានលាភសក្ការៈដ៏ច្រើនរបស់ពួកគេនោះ បោកប្រាស់អ្នកដែលជាហេតុធ្វើឲ្យអ្នកមានអារម្មណ៍ថាមានទុក្ខព្រួយកង្វល់ក្នុងចិត្តដោយសារស្ថានភាពរបស់ពួកគេឲ្យសោះ។

ជាការពិតណាស់ លោកិយនេះ គឺគ្រាន់តែជាការសប្បាយរីករាយមួយរយៈពេលខ្លីប៉ុណ្ណោះ មិនមែនជារៀងរហូតនោះទេ។ ហើយបន្ទាប់ពីនោះមក ទីកន្លែងវិលត្រឡប់របស់ពួកគេដែលពួកគេនឹងត្រូវវិលត្រឡប់ទៅកាន់វានៅថ្ងៃបរលោកនោះ គឺនរកជើហាន់ណាំ ហើយឋាននរកនោះ គឺជាកន្លែងរស់នៅដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកគេ។

ក៏ប៉ុន្តែ បណ្តាអ្នកដែលកោតខ្លាចទៅចំពោះម្ចាស់របស់ពួកគេដោយប្រតិបត្តិតាមនូវបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងពីបម្រាមទាំងឡាយដែលទ្រង់បានហាមឃាត់នោះ ពួកគេនឹងទទួលបានឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា។ ពួកគេនឹងស្ថិតនៅក្នុងឋានសួគ៌នោះជាអមតៈ ជាការតបស្នងដែលអល់ឡោះបានរៀបចំសម្រាប់ពួកគេ។ ហើយអ្វីដែលអល់ឡោះបានរៀបចំសម្រាប់បណ្តាអ្នកដែលសាងទង្វើកុសលក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ គឺល្អប្រសើរ និងអស្ចារ្យជាងភាពសប្បាយរីករាយក្នុងលោកិយដែលពួកប្រឆាំងកំពុងតែទទួលបាននោះទៅទៀត។

ពួកអះលីគីតាបមិនមែនសុទ្ធតែដូចគ្នាទាំងអស់នោះទេ។ ពិតណាស់ ក្នុងចំណោមពួកគេ គឺមានមួយក្រុមដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងមានជំនឿលើអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមកឲ្យពួកអ្នកនៃសេចក្តីពិតនិងការចង្អុលបង្ហាញ ហើយនិងមានជំនឿលើអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យពួកគេនៅក្នុងគម្ពីរទាំងឡាយរបស់ពួកគេ ដោយពួកគេមិនបែងចែករវាងបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះឡើយ។ ពួកគេឱនលំទោន និងបន្ទាបខ្លួនទៅកាន់អល់ឡោះដោយប្រាថ្នាចង់បាននូវការតបស្នងពីទ្រង់។ ពួកគេមិនយកភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះទៅប្តូរជាមួយនឹងកម្រៃបន្តិចបន្តូចនៃទ្រព្យសម្បត្តិលោកិយនោះឡើយ។ បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យដ៏ធំធេងពីម្ចាស់របស់ពួកគេ។ ប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកជំនុំជម្រះក្ដីលើទង្វើទាំងឡាយយ៉ាងឆាប់រហ័សបំផុត ហើយក៏ជាអ្នកតបស្នងទៅលើទង្វើទាំងនោះយ៉ាងឆាប់រហ័សដូចគ្នា។

ឱបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងបានដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់លើកាតព្វកិច្ចទាំងឡាយដែលច្បាប់ឥស្លាមបានបង្គាប់ប្រើ និងអត់ធ្មត់ទៅលើទុក្ខលំបាកលោកិយដែលកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក។ ហើយចូរពួកអ្នកអត់ធ្មត់ឲ្យបានខ្លាំងជាងពួកគ្មានជំនឿ ដោយមិនត្រូវឲ្យពួកគេមានការអត់ធ្មត់ខ្លាំងជាងពួកអ្នកនោះឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកប្រកាន់គោលជំហរតស៊ូប្រយុទ្ធនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងអំពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ សង្ឃឹមថា ពួកអ្នកនឹងទទួលបាននូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រាថ្នាដោយទទួលបានសុខសន្តិភាពរួចផុតអំពីភ្លើងនរក និងបានចូលឋានសួគ៌។

ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចទៅចំពោះម្ចាស់របស់ពួកអ្នក ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលបានបង្កើតពួកអ្នកចេញអំពីខ្លួនមនុស្សតែមួយ គឺឪពុករបស់ពួកអ្នក ព្យាការីអាហ្ទាំ ហើយទ្រង់បានបង្កើតចេញអំពីព្យាការីអាហ្ទាំនោះនូវភរិយារបស់គាត់ គឺហាវ៉ាក(នាងអេវ៉ា) ដែលជាម្តាយរបស់ពួកអ្នកទាំងអស់គ្នា។ ហើយទ្រង់បានបង្កើតចេញអំពីពួកគាត់ទាំងពីរនោះនូវមនុស្សជាច្រើន មានប្រុស មានស្រី ពាសពេញផែនដី។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចអល់ឡោះដែលពួកអ្នកទាមទារសិទ្ធិគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងនាមរបស់ទ្រង់ ដោយការពោលថា: ជាមួយនឹងព្រះនាមរបស់អល់ឡោះ! ខ្ញុំសុំឲ្យអ្នកធ្វើបែបនេះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចចំពោះការកាត់ផ្ដាច់ចំណងសាច់សាលោហិតដែលផ្សាភ្ជាប់រវាងពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះគឺជាអ្នកដែលឃ្លាំមើលពួកអ្នក។ ដូចនេះ គ្មានទង្វើណាមួយរបស់ពួកអ្នកអាចរំលងផុតពីទ្រង់បានឡើយ។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់ដឹងចំនួនវាទាំងអស់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងឲ្យពួកអ្នកលើទង្វើទាំងនោះ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកដែលទទួលពាក្យបណ្តាំ)ប្រគល់ជូនក្មេងកំព្រា(គឺសំដៅលើក្មេងកំព្រាដែលឪពុករបស់ពួកគេបានស្លាប់ ហើយពួកគេមិនទាន់ពេញវ័យ)នូវទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេឲ្យបានគ្រប់ចំនួនទាំងអស់ បើកាលណាពួកគេគ្រប់អាយុ ហើយដឹងក្តីអាចវែកញែកល្អអាក្រក់បានហើយនោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំប្តូររបស់ដែលគេហាមឃាត់ជាមួយនឹងរបស់ដែលគេអនុញ្ញាត ដោយពួកអ្នកយកទ្រព្យសម្បត្តិល្អៗនិងមានតម្លៃរបស់ក្មេងកំព្រា ហើយជំនួសមកវិញដោយទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នកដែលអន់និងគ្មានតម្លៃនោះឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្មេងកំព្រាមកដាក់លាយឡំបញ្ចូលគ្នាជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ ការធ្វើដូច្នោះ គឺជាបាបកម្មដ៏ធំធេងបំផុតចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចមិនអាចផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌បើកាលណាពួកអ្នករៀបការជាមួយនឹងក្មេងកំព្រាជាស្ត្រីដែលស្ថិតក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ពួកអ្នក ដោយពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចផ្តល់ប្រាក់ខាន់ស្លាមិនគ្រប់ឲ្យពួកនាង ឬក៏បារម្ភខ្លាចមិនអាចផ្តល់សុភមង្គលឲ្យពួកនាងបានទេនោះ ចូរពួកអ្នកដោះលែងពួកនាងចុះ ហើយចូរពួកអ្នករៀបការជាមួយនឹងស្ត្រីដែលល្អផ្សេងក្រៅពីពួកនាង(ក្មេងកំព្រា) ប្រសិនបើពួកអ្នកចង់ ដោយពួកអ្នកអាចរៀបការជាមួយនឹងស្ត្រីពីរនាក់ ឬបីនាក់ ឬបួននាក់។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកបារម្ភខ្លាចមិនអាចផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌ដល់ពួកនាង(ភរិយាទាំងឡាយ)បានទេនោះ ចូរពួកអ្នករៀបការជាមួយស្ត្រីតែម្នាក់បានហើយ ឬក៏ពួកអ្នកអាចរួមរស់ជាមួយស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្លៃដែលស្ថិតក្នុងកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកអ្នកក៏បាន ពីព្រោះចំពោះពួកនាង(ស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្លៃ)មិនចាំបាច់ផ្ដល់នូវខាន់ស្លា និងសិទ្ធិផ្សេងៗឲ្យពួកនាងដូចប្រពន្ធពេញសិទ្ធិនោះទេ។ បញ្ហាទាក់ទងនឹងក្មេងកំព្រា និងការយកប្រពន្ធតែម្នាក់ ឬក៏រួមរស់ជាមួយនឹងស្ត្រីបម្រើដាច់ថ្លៃដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់ពួកអ្នក ដែលបានលើកឡើងនៅក្នុងវាក្យខណ្ឌនេះ គឺវាល្អប្រសើរបំផុតដើម្បីការពារពួកអ្នកប្រព្រឹត្តអំពើអយុត្តិធម៌ និងការពារកុំឲ្យពួកអ្នកមានភាពលម្អៀង។

ចូរពួកអ្នកផ្ដល់ឲ្យស្ត្រីទាំងឡាយនូវប្រាក់ខាន់ស្លារបស់ពួកនាងដែលជាកាតព្វកិច្ចលើពួកអ្នក(ត្រូវផ្តល់ឲ្យពួកនាង)។ តែប្រសិនបើពួកនាងស្ម័គ្រចិត្តប្រគល់ជូននូវចំណែកណាមួយនៃប្រាក់ខាន់ស្លានោះទៅឲ្យពួកអ្នកដោយគ្មានការបង្ខិតបង្ខំទេនោះ ចូរពួកអ្នកទទួលយកវាដោយរីករាយចុះ មិនបាច់រុញរាអ្វីឡើយ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱអាណាព្យាបាលទាំងឡាយ)កុំផ្តល់នូវទ្រព្យសម្បត្តិទៅឲ្យអ្នកដែលមិនទាន់ចេះចំណាយចាយវាយ(បានត្រឹមត្រូវ)ឲ្យសោះ ពីព្រោះទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនេះ អល់ឡោះបានឲ្យពួកអ្នកគ្រប់គ្រងវាដើម្បីជាប្រយោជន៍ដល់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងកិច្ចការរស់នៅរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេទាំងនោះគ្មានសមត្ថភាពគ្រប់គ្រងនិងថែរក្សាទុកដាក់ទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកផ្ដល់ការហូបចុក និងការស្លៀកពាក់ដល់ពួកគេអំពីទ្រព្យសម្បត្ដិទាំងនោះចុះ ហើយចូរនិយាយទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យសម្ដីដែលល្អប្រពៃ។ ហើយចូរពួកអ្នកសន្យានឹងពួកគេនូវការសន្យាមួយដ៏ល្អថា នឹងប្រគល់ឲ្យពួកគេនូវទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនៅពេលណាដែលពួកគេធំដឹងក្តី និងចេះចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិ។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱអាណាព្យាបាលទាំងឡាយ)ធ្វើការសាកល្បងក្មេងកំព្រាទាំងនោះនៅពេលណាដែលពួកគេគ្រប់អាយុពេញវ័យ ដោយត្រូបវប្រគល់ឲ្យពួកគេមួយចំណែកនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ(ក្មេងកំព្រា)ដើម្បីឲ្យពួកគេចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិនោះ។ ប្រសិនបើពួកគេចេះចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះ និងបានបង្ហាញឲ្យពួកអ្នកបានដឹងថា ពួកគេពិតជាចេះបែងចែកខុសត្រូវប្រាកដហើយនោះ ចូរពួកអ្នកប្រគល់ឲ្យពួកគេនូវទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់របស់ពួកគេឲ្យបានគ្រប់ចំនួនដោយមិនត្រូវឲ្យខ្វះបន្តិចណាឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេដោយបំពានហួសពីព្រំដែនដែលអល់ឡោះបានអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកនៃការយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនៅពេលមានការចាំបាច់ឲ្យសោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំប្រញាប់ប្រញាល់ក្នុងការយកទ្រព្យសម្បត្តិនោះដោយសារតែបារម្ភខ្លាចពួកគេ(ក្មេងកំព្រា)យកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេវិញនៅពេលពួកគេធំពេញវ័យនោះ។ ហើយប្រសិនបើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលមានជីវភាពធូរធារនោះ ចូរឲ្យគេឈប់យកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ក្មេងកំព្រា។ តែប្រសិនបើនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានជីវភាពខ្វះខាត គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិទេនោះ ចូរឲ្យគេយកទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ(ក្មេងកំព្រា)នោះទៅតាមការចាំបាច់របស់គេ។ ហើយនៅពេលដែលពួកអ្នកប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ(ក្មេងកំព្រា)ឲ្យពួកគេវិញក្រោយពីពួកគេគ្រប់អាយុពេញវ័យ និងបានបង្ហាញថា ពួកគេចេះបែងចែកខុសត្រូវហើយនោះ ចូរពួកអ្នករកសាក្សីដើម្បីធ្វើសាក្សីលើការប្រគល់ទ្រព្យសម្បត្តិ(របស់ក្មេងកំព្រា)នោះផង ដើម្បីការពារទ្រព្យសម្បត្តិនោះ និងការពារកុំឲ្យមានការខ្វែងយោបល់គ្នា។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកធ្វើសាក្សីលើរឿងនោះ និងគ្រប់គ្រាន់ហើយដែលទ្រង់ជាអ្នកជំនុំជម្រះលើទង្វើរបស់ខ្ញុំបម្រើទ្រង់។

សម្រាប់បុរស គឺទទួលបានចំណែកអំពីកេរមរតកដែលឪពុកម្ដាយ និងសាច់ញាតិដូចជាបងប្អូន ពូមីង បានបន្សល់ទុកក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់ ទោះបីជា(ទ្រព្យមរតកនោះ)តិច ឬច្រើនក៏ដោយ។ ហើយសម្រាប់ស្ត្រីទាំងឡាយ ក៏ទទួលបានចំណែកអំពីកេរមរតកដែលពួកគេ(សាច់ញាតិ)ទាំងនោះបានបន្សល់ទុកដែរ ដោយវាផ្ទុយគ្នាពីច្បាប់ទម្លាប់នៅសម័យកាលអវិជ្ជាដែលពួកគេហាមដាច់ខាតមិនឲ្យស្ត្រី និងក្មេងៗទទួលកេរមរតកឡើយ។ ចំណែកដែលត្រូវចែកជូននោះ គឺជាសិទ្ធិដែលត្រូវបានបញ្ជាក់ពីបរិមាណ(ដែលត្រូវទទួល)យ៉ាងពិតប្រាកដដែលត្រូវបានកំណត់មកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

បើកាលណាសាច់ញាតិ ក្មេងកំព្រា និងជនក្រីក្រដែលគ្មានសិទ្ធិទទួលកេរមរតក(ពីសព) បានមកចូលរួមក្នុងពេលបែងចែកកេរមរតកនោះ ចូរពួកអ្នកចែកឲ្យពួកគេ(ជាប្រការស៊ូណិត)មួយចំណែកនៃទ្រព្យសម្បត្តិនេះមុនពេលបែងចែកកេរមរតកទៅតាមចំនួនដែលពួកអ្នកមានទឹកចិត្ត(ក្នុងការផ្តល់ឲ្យពួកគេ)ដែលធ្វើឲ្យពួកគេមានចិត្តសប្បាយរីករាយ ដោយសារទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់នេះ ក៏ពួកអ្នកបានមកដោយមិនមានការនឿយហត់ដែរ។ ហើយចូរនិយាយទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យសម្ដីដែលល្អ ដែលគ្មានពាក្យអាក្រក់ក្នុងនោះ។

ហើយចូរឲ្យអ្នកដែលប្រសិនបើពួកគេបានស្លាប់ ហើយបានបន្សល់ទុកពីក្រោយពួកគេនូវកូនចៅតូចៗ ទន់ខ្សោយនោះ មានការបារម្ភខ្លាចចំពោះកូនចៅរបស់ពួកគេមានការលំបាក។ ដូចនេះ ចូរឲ្យពួកគេកោតខ្លាចអល់ឡោះចំពោះក្មេងកំព្រាដែលស្ថិតនៅក្រោមការមើលថែរបស់ពួកគេដោយបោះបង់ការបំពានលើពួកគេ ដើម្បីឲ្យអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជួយសម្រួលដល់ពួកគេក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់ទៅ ដោយមានអ្នកដែលធ្វើល្អចំពោះកូនចៅរបស់ពួកគេវិញ ដូចដែលពួកគេធ្លាប់បានធ្វើល្អទៅចំពោះពួកគេ(មុនពេលគេស្លាប់)។ ហើយចូរឲ្យអ្នកដែលមានវត្តមានក្នុងពេលអ្នកហៀបនឹងស្លាប់ធ្វើការផ្តែផ្តាំនោះ ប្រព្រឹត្តឲ្យបានល្អចំពោះសិទ្ធិក្មេងៗទាំងនោះ ដោយឲ្យពួកគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេ(អ្នកដែលហៀបនឹងស្លាប់)នោះនូវពាក្យសម្ដីដែលល្អត្រឹមត្រូវ ដោយមិនឲ្យមានការផ្តែផ្តាំណាដែលបំពានទៅលើសិទ្ធិអ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតករបស់ពួកគេ(ក្រោយពីពួកគេបានស្លាប់ទៅ)។ ហើយចូរកុំឲ្យគេហាមឃាត់ខ្លួនឯងអំពីប្រការល្អ ដោយបោះបង់ការផ្តាំផ្ញើនោះ។

ជាការពិតណាស់ ពួកដែលស៊ីទ្រព្យសម្បត្តិក្មេងកំព្រា ហើយចាត់ចែងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេដោយបំពាននិងដោយអយុត្តិធម៌នោះ តាមការពិតពួកគេកំពុងតែស៊ីភ្លើងចូលទៅក្នុងពោះរបស់ពួកគេ។ ហើយភ្លើងនរកនឹងឆាបឆេះពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក។

អល់ឡោះបានដាក់កិច្ចសន្យាទៅលើពួកអ្នក ហើយបានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នកឲ្យធ្វើការបែងចែកកេរមរតកកូនៗរបស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ កេរមរតកត្រូវបែងចែករវាងពួកគេ ដោយកូនប្រុសម្នាក់ត្រូវទទួលបានចំណែកស្មើនឹងចំណែកកូនស្រីពីរនាក់។ ដូច្នេះ ប្រសិនបើអ្នកស្លាប់បានបន្សល់ទុកកូនស្រីច្រើននាក់ហើយគ្មានកូនប្រុសទេនោះ សម្រាប់កូនស្រីដែលមានគ្នាចាប់ពីពីរនាក់ឡើងទៅ គឺត្រូវទទួលបានចំណែកពីរភាគបីនៃចំណែកមរតក(ដែលបានបន្សល់ទុក)នោះ។ ហើយប្រសិនបើសពមានកូនស្រីតែម្នាក់ សម្រាប់នាងគឺទទួលបានចំណែកពាក់កណ្ដាលនៃកេរមរតកដែលបានបន្សល់ទុក។ ហើយសម្រាប់ឪពុកម្ដាយនៃសព គឺម្នាក់ៗនៃពួកគាត់ទាំងពីរត្រូវទទួលបានចំណែកមួយភាគប្រាំមួយនៃចំណែកមរតកនោះ ប្រសិនបើសពនោះបានបន្សល់ទុកកូនប្រុសម្នាក់ ឬកូនស្រីម្នាក់។ តែប្រសិនបើអ្នកស្លាប់មិនបានបន្សល់ទុកកូន ហើយក៏គ្មានអ្នកទទួលមរតកផ្សេងទៀតក្រៅពីឪពុកម្តាយទាំងពីររបស់គេទេនោះ គឺសម្រាប់ម្ដាយត្រូវទទួលបានមរតកមួយភាគបី ហើយកេរមរតកដែលនៅសល់ទាំងអស់ គឺសម្រាប់ឪពុក។ ហើយប្រសិនបើសពនោះបានបន្សល់ទុកបងប្អូនចាប់ពីពីរនាក់ឡើងទៅ មិនថាប្រុសឬស្រី មិនថាបងប្អូនបង្កើតឬបងប្អូន(រួមឪពុក)ម្តាយទីទៃ សម្រាប់ម្ដាយរបស់សព គឺទទួលមរតកមួយភាគប្រាំមួយជាការកំណត់ ហើយកេរមរតកដែលនៅសល់ទាំងអស់គឺសម្រាប់ឪពុក ដោយបងប្អូនទាំងនោះមិនទទួលចំណែកមរតកអ្វីឡើយ។ ហើយការចែកកេរមរតកបែបនេះ គឺក្រោយពីបានបំពេញនូវបណ្តាំរបស់សពដែលបានផ្តាំផ្ញើ ក្រោមលក្ខខណ្ឌ គឺមិនត្រូវឲ្យបណ្តាំនោះលើសពីមួយភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូលរបស់សពឡើយ ហើយនិងត្រូវសងបំណុលដែលសពបានជំពាក់គេរួចរាល់សិន។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បង្កើតឲ្យមានការបែងចែកមរតកបែបនេះពីព្រោះពួកអ្នកមិនដឹងទេថា ក្នុងចំណោមឪពុកម្ដាយនិងកូនចៅ តើអ្នកណាដែលអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នកជាងគេទាំងនៅលើលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោកនោះ។ ជូនកាលអ្នកដែលស្លាប់នោះគិតថា ម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលមានសិទ្ធិទទួលកេរមរតកនោះជាមនុស្សល្អជាងគេ។ ដូច្នេះ គេក៏ផ្ដល់ឲ្យម្នាក់នោះនូវទ្រព្យសម្បត្តិទាំងអស់ ឬក៏គាត់គិតថា ម្នាក់ក្នុងចំណោមអ្នកដែលទទួលកេរមរតកនោះជាមនុស្សអាក្រក់ ដូច្នេះ គេក៏មិនបានចែកកេរមរតកនោះឲ្យទៅគេសោះ។ ហើយជួនកាលទៀត ស្ថានភាពផ្ទុយពីនោះក៏ថាបាន។ ហើយអ្នកដែលដឹងរឿងរ៉ាវទាំងអស់នោះ គឺមានតែអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដែលគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ។ ហេតុនេះហើយទើបទ្រង់បានបែងចែកកេរមរតកតាមការបញ្ជាក់ខាងលើនោះ ហើយទ្រង់បានកំណត់វាជាកាតព្វកិច្ចលើខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមហាដឹងបំផុតដែលគ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយចំពោះអ្វីដែលអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ ហើយទ្រង់ជាអ្នកដែលមហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ហើយសម្រាប់ពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ) គឺទទួលបានចំណែកពាក់កណ្ដាលនៃកេរមរតកដែលភរិយារបស់ពួកអ្នកបានបន្សល់ទុក ប្រសិនបើពួកនាងគ្មានកូន(មិនថាកូនប្រុសឬកូនស្រី)ជាមួយពួកអ្នក ឬជាមួយប្តីផ្សេង(ប្តីដើម)របស់នាង។ តែប្រសិនបើពួកនាងមានកូន(មិនថាកូនប្រុសរឺកូនស្រី) គឺពួកអ្នកត្រូវទទួលបានចំណែកមួយភាគបួននៃកេរមរតកដែលពួកនាងបានបន្សល់ទុក។ ការបែងចែកសម្រាប់ពួកអ្នកបែបនោះ គឺបន្ទាប់ពីបានបំពេញនូវពាក្យបណ្តាំរបស់ពួកនាង និងក្រោយពីបានសងបំណុលរបស់ពួកនាង(ជាភរិយា)រួចអស់។ ហើយសម្រាប់ភរិយាទាំងឡាយ គឺទទួលបានចំណែកមួយភាគបួននៃកេរមរតកដែលពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ)បានបន្សល់ទុក ប្រសិនបើពួកអ្នកគ្មានកូន(មិនថាកូនប្រុសឬកូនស្រី)ជាមួយពួកនាង ឬជាមួយនឹងប្រពន្ធផ្សេងទៀត។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកមានកូន(មិនថាកូនប្រុសរឺកូនស្រី) គឺសម្រាប់ពួកនាងត្រូវទទួលបានចំណែកមួយភាគប្រាំបីនៃកេរមរតកដែលពួកអ្នកបានបន្សល់ទុក។ ការបែងចែកមរតកឲ្យពួកនាងបែបនេះ គឺក្រោយពីបានបំពេញនូវពាក្យបណ្ដាំមរតករបស់ពួកអ្នក និងក្រោយពីបានសងបំណុលរបស់ពួកអ្នក(ដែលបានជំពាក់)រួចរាល់។ ហើយប្រសិនបើបុរសម្នាក់បានស្លាប់ហើយគេគ្មានឪពុក ហើយក៏គ្មានកូនទេនោះ ឬក៏ស្ត្រីម្នាក់ដែលបានស្លាប់ ហើយនាងមិនមានឪពុក ហើយក៏គ្មានកូនដែរនោះ តែម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេទាំងពីរនោះ(សពបុរស ឬសពស្រ្តី)មានបងប្អូនប្រុសខាងម្ដាយម្នាក់ ឬបងប្អូនស្រីខាងម្ដាយម្នាក់ ដូចនេះ សម្រាប់ពួកគេម្នាក់ៗ ទាំងបងប្អូនប្រុសខាងម្តាយ ឬបងប្អូនស្រីខាងម្តាយ គឺទទួលបានចំណែកមួយភាគប្រាំមួយនៃមរតកនោះ។ ហើយប្រសិនបើបងប្អូនប្រុសខាងម្តាយ ឬបងប្អូនស្រីខាងម្តាយមានគ្នាលើសពីមួយនាក់ សម្រាប់ពួកគេទាំងអស់គ្នា គឺទទួលចំណែកមរតកមួយភាគបីរួមគ្នា និងត្រូវចែកគ្នាស្មើទាំងប្រុសទាំងស្រី។ តាមពិតពួកគេអាចទទួលបានចំណែករបស់ពួកគេបែបនេះ ក្រោយពីបានបំពេញនូវពាក្យបណ្ដាំរបស់សព និងបានសងបំណុលរបស់សពរួចរាល់ ដោយភ្ជាប់នឹងលក្ខខណ្ឌ គឺមិនត្រូវឲ្យបណ្ដាំមរតករបស់សពនោះបង្កផលប៉ពះពាល់ដល់អ្នកដែលទទួលកេរមរតកឡើយ ដូចជាបណ្តាំមរតករបស់សពនោះ លើសពីមួយភាគបីនៃទ្រព្យសម្បត្តិរបស់សព(ដែលសពបានបន្សល់ទុក)។ ក្បួនច្បាប់ដែលបានចែងក្នុងវាក្យខណ្ឌនេះ គឺជាកិច្ចសន្យាពីអល់ឡោះមកលើពួកអ្នកដែលទ្រង់បានដាក់វាជាកាតព្វកិច្ចលើពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ទាំងនៅលើលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ ទ្រង់មហាអត់ធ្មត់បំផុតដោយទ្រង់មិនប្រញាប់ដាក់ទណ្ឌកម្មដល់អ្នកដែលប្រព្រឹត្តល្មើស(ចំពោះទ្រង់)ភ្លាមៗនោះឡើយ។

ក្បួនច្បាប់ដែលបានលើកឡើងស្តីពីបញ្ហាពាក់ព័ន្ធនឹងក្មេងកំព្រា និងបញ្ហាផ្សេងៗទៀតនោះ គឺជាបណ្តាច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានដាក់មកលើខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដើម្បីឲ្យពួកគេអនុវត្តតាម។ ហើយជនណាដែលគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ និងជៀសវាងអំពីបម្រាមទាំងឡាយរបស់ទ្រង់នោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបញ្ចូលរូបគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ដោយពួកគេស្ថិតនៅក្នុងឋានសួគ៌នោះជាអមតៈ។ ហើយការតបស្នងរបស់ព្រះជាម្ចាស់នោះ គឺជាជោគជ័យដ៏ធំធេងដែលគ្មានជោគជ័យមួយណាអាចប្រៀបផ្ទឹមបានឡើយ។

ហើយជនណាដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ដោយបោះបង់ក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ និងមិនអនុវត្តតាមវា ឬក៏មានការសង្ស័យនៅក្នុងច្បាប់ទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានបំពានព្រំដែនដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់បានកំណត់នោះ ទ្រង់នឹងបញ្ចូលរូបគេទៅក្នុងភ្លើងនរកដោយគេស្ថិតនៅក្នុងនោះជាអមតៈ ហើយគេនឹងទទួលទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាសបំផុតនៅក្នុងនោះ។

ហើយចំពោះស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌ហ្ស៊ីណា(ការរួមភេទរវាងបុរសនិងស្ត្រីដោយមិនបានរៀបអាពាហ៍ពិពាហ៍ស្របតាមច្បាប់ឥស្លាម)ក្នុងចំណោមបណ្ដាស្ត្រីរបស់ពួកអ្នកដែលពួកនាងបានរៀបការរួច ឬក៏មិនទាន់រៀបការក៏ដោយ ចូរពួកអ្នកស្វែងរកសាក្សីចំនួនបួននាក់ជាបុរស ដែលជាជនមូស្លីម ហើយមានភាពសច្ចៈ(យុត្តិធម៌)ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដើម្បីធ្វើជាសាក្សីលើពួកនាង។ ប្រសិនបើមានសាក្សីបួននាក់បញ្ជាក់លើការប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌របស់ពួកនាងហើយនោះ ចូរពួកអ្នកឃុំខ្លួនពួកនាងនៅក្នុងផ្ទះ ជាការដាក់ទណ្ឌកម្មលើពួកនាង រហូតដល់ពួកនាងបាត់បង់ជីវិត ឬរហូតដល់អល់ឡោះជាម្ចាស់បានផ្តល់ដំណោះស្រាយផ្សេងដល់ពួកនាងក្រៅពីការឃុំខ្លួន។ ក្រោយមក អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានផ្តល់ដំណោះស្រាយផ្សេងដល់ពួកគេនៅក្នុងរឿងនេះ ដោយអល់ឡោះបានដាក់បទបញ្ញត្តិឲ្យវាយចំនួនមួយរយរំពាត់ចំពោះស្រ្តីដែលមិនទាន់រៀបការដែលប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌(ហ្ស៊ីណា) ហើយត្រូវនិរទេសខ្លួន(ចេញពីស្រុកភូមិ)រយៈពេលមួយឆ្នាំ ហើយនិងត្រូវគប់នឹងដុំថ្មរហូតដល់ស្លាប់ចំពោះស្ត្រីដែលរៀបការរួច(ហើយបានប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណា)។

ហើយបុរសនិងស្ត្រីដែលប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌ហ្ស៊ីណាក្នុងចំណោមពួកអ្នក (មិនថាអ្នករៀបការរួច ឬអ្នកមិនទាន់រៀបការ) ចូរពួកអ្នកដាក់ទោសពួកគេទាំងពីរដោយប្រើពាក្យសម្តីបញ្ឈឺ និងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេនូវអ្វីដែលសាកសមធ្វើឲ្យគេទទួលរងនូវការអាម៉ាស់និងការស្តីបន្ទោស។ តែប្រសិនបើពួកគេទាំងពីរបោះបង់នូវអ្វីដែលពួកគេកំពុងតែប្រព្រឹត្ត ហើយពួកគេបានកែប្រែទង្វើរបស់ពួកគេទាំងពីរវិញនោះ ចូរពួកអ្នកបញ្ឈប់ការបញ្ឈឺពួកគេចុះ ពីព្រោះថា អ្នកដែលទទួលសារភាពកំហុសពីបាបកម្មនោះ ប្រៀបដូចអ្នកដែលគ្មានបាបកម្មដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាអ្នកទទួលយកការសារភាពកំហុសពីខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ទ្រង់ជាអ្នកដែលមហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។ ការដាក់ទោសបែបនេះ គឺត្រូវបានកំណត់នៅក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ បន្ទាប់មក ច្បាប់នេះក៏ត្រូវបានផ្លាស់ប្តូចេញ ហើយត្រូវបានជំនួសវិញដោយឲ្យវាយមួយរយរំពាត់ និងនិរទេសខ្លួន(រយៈពេលមួយឆ្នាំ)ចំពោះអ្នកដែលមិនទាន់រៀបការ។ រីឯអ្នកដែលរៀបការរួចត្រូវគប់និងដុំថ្មរហូតដល់ស្លាប់។

តាមពិត អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ទទួលយកការសារភាពកំហុសចំពោះបុគ្គលណាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្ម និងអំពើល្មើសដោយភាពល្ងង់ខ្លៅរបស់ពួកគេមិនដឹងពីលទ្ធផលចុងក្រោយនិងផលវិបាករបស់វាទៅថ្ងៃខាងមុខ(ហើយរឿងនេះគឺចំពោះទាំងអ្នកដែលប្រព្រឹត្តបាបកម្មដោយចេតនា ឬដោយអចេតនា) ក្រោយមក ពួកគេបានវិលត្រឡប់សារភាពកំហុសទៅកាន់ម្ចាស់របស់ពួកគេវិញមុនពេលដែលសេចក្តីស្លាប់បានមកដល់។ អ្នកទាំងនោះហើយដែលអល់ឡោះទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងអភ័យទោសឲ្យពួកគេនូវរាល់អំពើអាក្រក់ទាំងឡាយរបស់ពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតអំពីស្ថានភាពរបស់ម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ និងមហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង និងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់។

ហើយអល់ឡោះនឹងមិនទទួលយកការសារភាពកំហុសឡើយចំពោះជនណាដែលនៅតែបន្តប្រព្រឹត្តអំពើបាបកម្ម ហើយមិនព្រមទទួលសារភាពកំហុស រហូតដល់សេចក្តីស្លាប់បានមកដល់ ទើបនៅពេលនោះម្នាក់ៗនៃពួកគេនិយាយថាៈ នៅពេលនេះ ខ្ញុំសូមសារភាពកំហុសចំពោះអំពើល្មើសដែលខ្ញុំបានប្រព្រឹត្តនោះហើយ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏មិនទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកដែលស្លាប់ក្នុងខណៈពេលដែលពួកគេនៅតែបន្តស្ថិតក្នុងភាពគ្មានជំនឿនោះដែរ។ ពួកដែលនៅតែបន្តប្រព្រឹត្តទង្វើល្មើស និងពួកដែលបានស្លាប់ក្នុងខណៈដែលពួកគេស្ថិតក្នុងភាពគ្មានជំនឿទាំងនោះហើយដែលយើងបានត្រៀមសម្រាប់ពួកគេនូវទណ្ឌកម្មដ៏ខ្លោចផ្សាបំផុត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានគោរពប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! គេមិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកយកប្រពន្ធឪពុករបស់ពួកអ្នកធ្វើជាកេរមរតកដូចពួកអ្នកទទួលកេរមរតកទ្រព្យសម្បត្តិ ដោយពួកអ្នកយកពួកនាងមករៀបការធ្វើជាប្រពន្ធរបស់ពួកអ្នក ឬក៏រៀបការពួកនាងទៅឲ្យនរណាម្នាក់តាមតែចិត្តចង់របស់ពួកអ្នក ឬហាមឃាត់ពួកនាងមិនឲ្យយកប្តីទៀតនោះឡើយ ហើយគេក៏មិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នករក្សាទុកមិនព្រមលែងលះប្រពន្ធដែលពួកអ្នកមិនពេញចិត្ត ក្នុងគោលបំណងដើម្បីធ្វើបាបពួកនាង រហូតដល់ពួកនាងលះបង់ឲ្យពួកអ្នកនូវខាន់ស្លាមួយចំនួនដែលពួកអ្នកបានផ្តល់ឲ្យពួកនាង ឬផ្សេងពីនោះទៀតនោះដែរ លើកលែងតែពួកនាងប្រព្រឹត្ដអំពើអសីលធម៌ច្បាស់លាស់ ដូចជាអំពើហ្ស៊ីណាជាដើម។ ហើយប្រសិនបើពួកនាងបានប្រព្រឹត្តបែបនោះ គឺគេអនុញ្ញតឲ្យពួកអ្នកអាចរក្សាទុកពួកនាង មិនព្រមលែងលះ និងដាក់គំនាបលើពួកនាង រហូតដល់ពួកនាងធ្វើការលោះខ្លួនចេញពីពួកអ្នកដោយប្រគល់ខាន់ស្លាដែលពួកអ្នកបានឲ្យពួកនាងនោះត្រឡប់មកវិញ។ ហើយចូរពួកអ្នករួមរស់ជាមួយនឹងភរិយារបស់ពួកអ្នកដោយការរួមរស់ដែលប្រកបដោយគុណធម៌តាមរយៈការបញ្ឈប់នូវការបៀតបៀន ហើយប្រឹងប្រែងធ្វើល្អ(ចំពោះគ្នា)។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកមិនពេញចិត្ដពួកនាងដោយប្រការណាមួយនៃកិច្ចការលោកិយនោះ ចូរពួកអ្នកទ្រាំអត់ធ្មត់ចំពោះពួកនាងចុះ។ ជួនកាល អ្វីដែលពួកអ្នកមិនពេញចិត្ដនោះ អល់ឡោះនឹងធ្វើឲ្យវាល្អប្រសើរលើសលប់សម្រាប់ពួកអ្នក ទាំងការរស់នៅលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក(ក៏អាចថាបាន)។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱប្តីទាំងឡាយ)មានបំណងលែងលះប្រពន្ធ ហើយយកប្រពន្ធផេ្សងទៀតនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះពួកអ្នកក្នុងរឿងនោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបានផ្ដល់ទ្រព្យសម្បត្ដិជាច្រើនដែលជាប្រាក់ខាន់ស្លាឲ្យទៅប្រពន្ធដែលពួកអ្នកសម្រេចចិត្តលែងលះហើយនោះ គឺគេមិនអនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកយកទ្រព្យសម្បត្តិទាំងនោះមកវិញឡើយសូម្បីបន្ដិច។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកយកប្រាក់ខាន់ស្លាពីពួកនាងដែលពួកអ្នកបានប្រគល់ឲ្យពួកអ្នកនាងនោះ គឺត្រូវបានចាត់ទុកថាជាការបង្កើតពាក្យកុហកយ៉ាងច្បាស់លាស់ និងជាបាបកម្មយ៉ាងច្បាស់ក្រឡែត។

តើពួកអ្នកយកអ្វីដែលជាខាន់ស្លាដែលពួកអ្នកបានផ្ដល់ឲ្យពួកនាងរួចហើយនោះមកវិញយ៉ាងដូចមេ្ដច ខណៈដែលពួកអ្នកធ្លាប់មានទំនាក់ទំនងល្អជាមួយគ្នា ស្រឡាញ់គ្នា រួមរស់ជាមួយគ្នា និងបានដឹងពីអាថ៌កំបាំងគ្នាទៅវិញទៅមករួចទៅហើយនោះ? ពិតប្រាកដណាស់ ការលោភលន់ចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិដែលស្ថិតនៅក្នុងដៃរបស់ពួកនាងក្រោយពីការលែងលះហើយនោះ វាគឺជារឿងមួយដែលត្រូវបានជំទាស់ និងជារឿងមួយដ៏អាក្រក់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ពីមុនមកពួកនាងបានទទួលយកកិច្ចសន្យាដ៏រឹងមាំមួយអំពីពួកអ្នក នោះគឺការទទួលបានការអនុញ្ញាតក្នុងការរួមរស់ជាមួយពួកនាង ដោយបន្ទូលរបស់អល់ឡោះ និងច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។

ហើយចូរពួកអ្នកកុំរៀបការជាមួយនឹងស្ដ្រីដែលឪពុករបស់ពួកអ្នកបានរៀបការជាមួយនាងរួចហើយនោះឲ្យសោះ ពីព្រោះការធ្វើបែបនោះគឺត្រូវបានហាមឃាត់ លើកលែងតែអ្វីដែលបានកន្លងផុតទៅមុនពេលដែលសាសនាឥស្លាមបានមកដល់នោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយលើរូបគេ។ ការដែលកូនប្រុសរៀបការជាមួយនឹងប្រពន្ធរបស់ឪពុកពួកគេនោះ គឺជារឿងស្មោកគ្រោកបំផុត និងជាមូលហេតុដែលធ្វើឲ្យអល់ឡោះខឹងសម្បារទៅលើជនណាប្រព្រឹត្តបែបនោះ ហើយវាជាមាគ៌ាដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់អ្នកដែលដើរតាមមាគ៌ាបែបនោះ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឲ្យរៀបការជាមួយម្ដាយរបស់ពួកអ្នក និងខ្សែម្តាយឡើងលើ ពោលគឺ ជីដូន ជីទួត ជីលួត...ទាំងខាងឪពុក និងខាងម្តាយ។ ហើយអល់ឡោះក៏បានហាមឃាត់ដែរ ការរៀបការជាមួយកូនស្រីរបស់ពួកអ្នក និងខ្សែកូនចុះក្រោមតទៅ ពោលគឺ ចៅ ចៅទួត ចៅលួត...ទាំងខាងកូនប្រុស និងខាងកូនស្រី។ ហើយទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយបងប្អូនស្រីបង្កើតរបស់ពួកអ្នក ឬបងប្អូនស្រីរួមម្តាយ ឬបងប្អូនស្រីរួមឪពុក។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងម្តាយមីងខាងឪពុករបស់ពួកអ្នក ហើយនិងខ្សែមីងទៅឡើងលើ(ខាងឪពុក)។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងម្តាយមីងខាងម្ដាយរបស់ពួកអ្នក និងខ្សែមីងឡើងលើ(ខាងម្តាយ)។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងកូនស្រីរបស់បងប្អូនប្រុសរបស់ពួកអ្នក និងកូនស្រីរបស់បងប្អូនស្រីរបស់ពួកអ្នក(ក្មួយស្រីបង្កើត) ព្រមទាំកូនចៅស្រីរបស់ពួកគេ។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងម៉ែដោះរបស់ពួកអ្នកដែលបានបំបៅពួកអ្នក និងបងប្អូនស្រីតាមរយៈការបំបៅដោះតែមួយជាមួយពួកអ្នក និងម្ដាយក្មេករបស់ពួកអ្នក ទោះបីប្រពន្ធនោះ ពួកអ្នកបានរួមដំណេកជាមួយនាងរួចហើយ ឬមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយពួកនាងក្តី។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងកូនស្រីប្រពន្ធរបស់ពួកអ្នក(កូនស្រីចុង)ដែលបានមកពីប្តីផ្សេងដែលជាធម្មតាពួកនាងធំធាត់ឡើងនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកអ្នក ឬក៏មិនមែនធំធាត់ឡើងនៅក្នុងផ្ទះរបស់ពួកអ្នកក៏ដោយ ប្រសិនបើពួកអ្នកបានរួមដំណេកជាមួយម្តាយរបស់ពួកនាងរួចហើយនោះ។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយម្តាយរបស់ពួកនាង(ម្តាយរបស់កូនស្រីចុង)ទេ គឺគ្មានទោសពៃរ៍លើពួកអ្នកឡើយក្នុងការរៀបការជាមួយកូនស្រីរបស់ពួកនាង(កូនស្រីចុង)នោះ។ ហើយ(ទ្រង់ក៏បានហាមឃាត់ផងដែរមិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នឹងប្រពន្ធរបស់កូនប្រុសបង្កើតរបស់ពួកអ្នក(កូនប្រសារ) ទោះបីពួកគេមិនទាន់បានរួមដំណេកជាមួយពួកនាងក៏ដោយ។ ហើយត្រូវបានរាប់បញ្ចូលក្នុងច្បាប់(ដែលហាមឃាត់មិនឲ្យរៀបការជាមួយ)នេះដែរ គឺប្រពន្ធកូនប្រុសរបស់ពួកអ្នកតាមរយៈការបំបៅដោះ។ ហើយគេ(អល់ឡោះ)ក៏បានហាមឃាត់លើពួកអ្នកផងដែរមិនឲ្យរៀបកាជាមួយស្រ្តីពីរនាក់ដែលជាបងប្អូនបង្កើតនឹងគ្នា ឬបងប្អូនតាមរយៈការបៅដោះជាមួយគ្នានោះឡើយ លើកលែងតែអ្វីដែលបានកន្លងផុតទៅនៅសម័យអវិជ្ជា គឺអល់ឡោះបានអភ័យទោសឲ្យក្នុងរឿងនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ដែលសារភាពកំហុសចំពោះទ្រង់ ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។ មានភស្តុតាងបញ្ជាក់នៅក្នុងស៊ុណ្ណះ(លំអានរបស់ព្យាការី)ផងដែរដែលហាមឃាត់មិនឲ្យរៀបការរួមគ្នារវាងស្រីម្នាក់ និងម្តាយមីងរបស់នាង មិនថាខាងឪពុក ឬខាងម្តាយ។

ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានហាមឃាត់ពួកអ្នកមិនឱ្យរៀបការនឹងស្ដី្រដែលមានប្ដីរួច លើកលែងតែស្រ្តីទាំងនោះជាឈ្លើយសឹកដែលចាប់បាននៅក្នុងសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ។ ដូចនេះទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកអាចរួមដំណេកជាមួយនឹងពួកនាងបន្ទាប់ពីស្បូនរបស់ពួកនាងបានជ្រះស្អាតពីឈាមរដូវ។ ទាំងនោះគឺជាការកំណត់របស់អល់ឡោះចំពោះពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះបានអនុញ្ញាតឱ្យពួកអ្នក(អាចរៀបការ)ចំពោះស្ដ្រីផ្សេងក្រៅស្ត្រីដែលបានលើកឡើងខាងលើ ដោយពួកអ្នកអាចស្វែងរកស្រ្ដីដោយទ្រព្យសម្បត្តិផ្ទាល់ខ្លួនរបស់ពួកអ្នកដើម្បីរៀបការជាមួយពួកនាងដោយស្របច្បាប់ គឺពុំមែនក្នុងគោលបំណងដើម្បីប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណា(នឹងពួកនាង)នោះឡើយ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបានរួមដំណេកជាមួយពួកនាងតាមរយៈការរៀបការស្របច្បាប់ហើយនោះ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកផ្ដល់ឲ្យពួកនាងនូវប្រាក់ខាន់ស្លារបស់ពួកនាងដែលអល់ឡោះបានដាក់ជាកាតព្វកិច្ចចាំបាច់លើពួកអ្នក។ ហើយគ្មានទោសពៃរ៍ចំពោះពួកអ្នកឡើយនូវអ្វីដែលពួកអ្នកបានឯកភាពគ្នានឹងវា(ខាន់ស្លា)បន្ទាប់ពីពួកអ្នកបានកំណត់វារួច ដោយការបន្ថែមលើវា ឬក៏អធ្យាស្រ័យ(បន្ធូរបន្ថយ)ខ្លះអំពីវា។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាដឹងបំផុតចំពោះម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ដោយគ្មានអ្វីមួយក្នុងចំណោមពួកគេអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការចាត់ចែង និងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់។

ហើយជនណាមួយក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱបុរសទាំងឡាយ)គ្មានទ្រព្យសម្បត្តិគ្រប់គ្រាន់ដើម្បីរៀបការជាមួយនឹងស្រ្ដីដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពទេនោះ គេអនុញ្ញាតឲ្យគាត់អាចរៀបការជាមួយនឹងស្ត្រីបម្រើដាច់ថ្លៃដែលជាកម្មសិទ្ធិរបស់អ្នកដទៃ ប្រសិនបើពួកនាងជាអ្នកមានជំនឿដូចអ្វីដែលគេបានបង្ហាញចំពោះពួកអ្នក។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ដឹងបំផុតពីធាតុពិតនៃសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកអ្នក និងអាថ៌កំបាំងនៃស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នក។ ពួកអ្នកនិងពួកនាង គឺស្មើភាពគ្នាទាំងក្នុងសាសនា និងក្នុងភាពជាមនុស្សជាតិ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំបដិសេធចំពោះការរៀបការជាមួយពួកនាង(ស្ត្រីបម្រើដាច់ថ្លៃ) ហើយចូរពួកអ្នករៀបការជាមួយពួកនាងដោយមានការអនុញ្ញាតពីចៅហ្វាយនាយរបស់ពួកនាង ហើយចូរពួកអ្នកផ្ដល់ឲ្យពួកនាងនូវខាន់ស្លារបស់ពួកនាងដោយគ្មានការកេងបំបាត់ឬពន្យាពេលនោះទេ ប្រសិនបើពួកនាងជាស្រ្តីសា្អតស្អំ ពុំមែនជាស្រ្តីពេស្យាចារ និងពុំមែនជាស្រ្តីដែលមានសាហាយស្មន់ហ្ស៊ីណាដែលយកពួកនាងគ្រាន់តែដើម្បីប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណាជាមួយពួកនាងដោយស្ងាត់ៗឡើយ។ ហើយប្រសិនបើពួកនាងបានរៀបការ(មានប្ដី)រួច ក្រោយមកពួកនាងបានប្រព្រឹត្តអំពើអសីលធម៌ហ្ស៊ីណា ពួកនាងត្រូវបានកំណត់ឲ្យទទួលទណ្ឌកម្មពាក់កណ្ដាលនៃទណ្ឌកម្មរបស់ស្រី្ដដែលមានសេរីភាព (គឺត្រូវវាយ )ចំនួនហាសិបរំពាត់ និងមិនត្រូវគប់នឹងដុំថ្មរហូតដល់ស្លាប់ចំពោះពួកនាងឡើយ គឺខុសពីស្រ្តីដែលមានប្ដីរួចក្នុងចំណោមស្រ្តីដែលមានសេរីភាពនៅពេលដែលពួកនាងបានប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណា។ ការលើកឡើងអំពីការអនុញ្ញាតឲ្យរៀបការជាមួយស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្លៃដែលជាអ្នកមានជំនឿ និងស្អាតស្អំនោះ គឺជាការអនុគ្រោះចំពោះអ្នកដែលគ្មានលទ្ធភាពរៀបការជាមួយស្រ្តីដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពដោយខ្លាចខ្លួនរបស់គេធ្លាក់ក្នុងប្រការហ្ស៊ីណា។ ហើយការអត់ធ្មត់មិនរៀបការជាមួយស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្លៃនោះ គឺជាការប្រសើរជាង ដើម្បីការពារកូនចៅពីការក្លាយជាខ្ញុំបម្រើគេ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ ហើយក្នុងចំណោមក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់បានដាក់ច្បាប់ឲ្យពួកគេអាចរៀបការជាមួយនឹងស្រ្តីបម្រើដាច់ថ្លៃ នៅក្នុងគ្រាដែលគេអសមត្ថភាពរៀបការជាមួយនឹងស្រ្តីដែលមានសិទ្ធិសេរីភាពនៅពេលដែលគេខ្លាចធ្លាក់ក្នុងប្រការហ្ស៊ីណានោះ។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដាក់ក្បួនច្បាប់ទាំងនេះដល់ពួកអ្នក គឺទ្រង់មានបំណងបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកអំពីអត្តសញ្ញាណនៃក្បួនច្បាប់ និងសាសនារបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបញ្ជាក់ពីអ្វីដែលផ្ដល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកអ្នកទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់មានបំណងចង់ចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នកទៅកាន់មាគ៌ារបស់បណ្តាព្យាការីជំនាន់មុនពួកអ្នកនៅក្នុងការអនុញ្ញាត និងការហាមឃាត់ និងភាពពេញលេញរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងមាគ៌ាដ៏គួរឲ្យកោតសរសើររបស់ពួកគេ ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកដើរតាមពួកគេ។ ហើយទ្រង់ក៏មានបំណងចង់ត្រឡប់ពួកអ្នកចាកចេញពីការប្រព្រឹត្រល្មើសចំពោះទ្រង់ទៅកាន់ការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់វិញ។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលមានប្រយោជន៍ចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះហើយ ទ្រង់ក៏ដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់ដល់ពួកគេ។ ទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់របស់ទ្រង់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់ចំពោះកិច្ចការរបស់ពួកគេ។

ហើយអល់ឡោះទ្រង់មានបំណងចង់ទទួលយកការសារភាពកំហុសរបស់ពួកអ្នក និងអភ័យទោសនូវអំពើអាក្រក់របស់ពួកអ្នក តែពួកដែលដើរតាមទំនើងចិត្តរបស់ពួកគេវិញ ពួកគេចង់ឲ្យពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)ងាកចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវយ៉ាងឆ្ងាយបំផុត។

អល់ឡោះទ្រង់មានបំណងចង់បន្ធូរបន្ថយនូវអ្វីដែលទ្រង់បានដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិលើពួកអ្នក ដោយទ្រង់មិនដាក់បន្ទុកលើពួកអ្នកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកគ្មានសមត្ថភាពធ្វើនោះឡើយ ពីព្រោះទ្រង់ដឹងបំផុតពីភាពទន់ខ្សោយរបស់មនុស្ស ទាំងរូបសម្បត្តិ និងចរិយាសម្បត្តិ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំស៊ីទ្រព្យសម្បត្តិគ្នាទៅវិញទៅមកដោយខុសច្បាប់ឲ្យសោះ ដូចជាដោយការរឹបអូស ការលួច និងការសូកប៉ាន់ជាដើម លើកលែងតែការយកទ្រព្យសម្បត្តិនោះតាមរយៈការធ្វើជំនួញដែលមានការឯកភាពគ្នារវាងភាគីទាំងសងខាងប៉ុណ្ណោះ ដែលទ្រង់អនុញ្ញាតឲ្យពួកអ្នកទទួលនិងចំណាយចាយវាយវាបាន។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក និងកុំសម្លាប់ខ្លួនឯង ហើយកុំបណ្ដោយខ្លួនឱ្យធ្លាក់ទៅក្នុងភាពវិនាសអន្តរាយឱ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកអ្នកបំផុត ហើយក្នុងចំណោមក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់នោះ គឺទ្រង់បានហាមឃាត់ការសម្លាប់ជីវិត ការបំពានលើទ្រព្យសម្បត្តិ និងបំពានលើកិត្តិយសរបស់ពួកអ្នក។

ហើយជនណាធ្វើដូច្នោះដោយបំពានលើបម្រាមដែលបានហាមឃាត់ខាងលើ ដោយគេបានរំលោភបំពានទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃ ឬក៏បំពានចំពោះអ្នកដទៃតាមរយៈការសម្លាប់ជាដើម ដោយគេដឹងយ៉ាងច្បាស់ថាជាការបំពាន មិនមែនដោយភាពល្ងង់ខ្លៅ ឬដោយការភ្លេចភ្លាំង(មានចេតនា)ទេនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងបញ្ចូលគេទៅក្នុងឋាននរកដ៏ធំធេងនៅថ្ងៃបរលោក ដោយគេនឹងទទួលរងនូវការឈឺចាប់ដោយសារកម្ដៅ និងទណ្ឌកម្មរបស់វា(ឋាននរក)។ ហើយការធ្វើដូច្នោះ គឺជាការងាយស្រួលបំផុតចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមានអានុភាពខ្លាំងក្លាបំផុតដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ។

ប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)អាចជៀសផុតពីបាបកម្មធំៗដូចជា ការធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះ(ពហុទេពនិយម) អកត្តញ្ញូចំពោះឪពុកម្ដាយ សម្លាប់ជីវិត(ដែលគេហាមឃាត់) និងស៊ីការប្រាក់នោះ យើងនឹងអធ្យាស្រ័យចំពោះបាបកម្មតូចៗដែលពួកអ្នកបានប្រព្រឹត្តវា ដោយការលុបបំបាត់(បាបកម្មតូចៗនោះ) និងជម្រុះវាចោល ហើយយើងនឹងបញ្ចូលពួកអ្នកទៅក្នុងកន្លែងមួយដ៏ឧត្តុង្គឧត្តមបំផុតនៅឯអល់ឡោះជាម្ចាស់ នោះគឺឋានសួគ៌។

ហើយចូរពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)កុំទទូចចង់បានដូចអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឱ្យអ្នកខ្លះក្នុងចំណោមពួកអ្នក ដើម្បីកុំឱ្យវានាំទៅរកការខឹងសម្បា និងការច្រណែនឈ្នានីស(រវាងពួកអ្នក)។ ដូចនេះ ចំពោះស្រ្តីមិនត្រូវប្រាថ្នាចង់បាននូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានផ្តល់វាជាពិសេសចំពោះបុរសឡើយ ពីព្រោះរាល់ៗក្រុមនីមួយៗនឹងទទួលបាននូវការតបស្នងអាស្រ័យទៅតាមអ្វីដែលគេបានសាង។ ហើយចូរពួកអ្នកសុំពីអល់ឡោះឱ្យបន្ថែមនូវការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់ចំពោះពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីៗទាំងអស់ ដោយទ្រង់ផ្ដល់ឱ្យរាល់ប្រភេទនីមួយៗនូវអ្វីដែលស័ក្ដិសមសម្រាប់គេ។

ហើយបុគ្គលគ្រប់រូបក្នុងចំណោមពួកអ្នក យើងបានបង្កើតសម្រាប់គេឲ្យមាននូវអ្នកស្នងសម្រាប់ទទួលមរតកពីឪពុកម្ដាយនិងសាច់សាលោហិតដែលបានបន្សល់ទុក។ ហើយអ្នកដែលពួកអ្នកបានស្បថសច្ចាជាមួយពួកគេថា នឹងជួយដល់ពួកគេនោះ ចូរផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវចំណែករបស់ពួកគេពីមរតកនោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាសាក្សីលើអ្វីៗទាំងអស់ ហើយក្នុងចំណោមនោះដែរ ទ្រង់គឺជាសាក្សីចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានស្បថសច្ចា និងការសន្យារបស់ពួកអ្នកទៅលើរឿងនោះ។ ការទទួលមរតកគ្នាទៅវិញទៅមកតាមរយៈការស្បថសច្ចានេះ គឺធ្លាប់ជាច្បាប់មួយនៅក្នុងសាសនាអ៊ីស្លាម។ តែក្រោយមក ច្បាប់នេះត្រូវបានគេផ្លាស់ប្តូរ(លុបចោល)វិញ។

បុរសទាំងឡាយ គឺជាអ្នកមើលថែស្រ្តី និងជាអ្នកគ្រប់គ្រងលើកិច្ចការរបស់ពួកនាង ដោយសារតែអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានលើកតម្កើងបុរសឱ្យមានលក្ខណៈពិសេសជាងស្រ្តី និងដោយសារតែបុរសមានកាតព្វកិច្ចត្រូវផ្គត់ផ្គង់(ការរស់នៅ) និងគ្រប់គ្រងលើស្ត្រី។ ហើយស្រ្តីគ្រប់លក្ខណ៍នោះ គឺជាស្រ្តីដែលគោរពប្រតិបត្តិចំពោះម្ចាស់របស់ពួកនាង គោរពប្រតិបត្តិចំពោះស្វាមីរបស់ពួកនាង ជាស្រ្តីដែលថែរក្សាអ្វីៗសម្រាប់ស្វាមីនៅពេលដែលស្វាមីមិននៅ ព្រោះអល់ឡោះបានថែរក្សាពួកនាង។ ដោយឡែកស្រ្តីទាំងឡាយដែលពួកអ្នក(ប្ដី)បារម្ភនូវការមិនគោរពរបស់ពួកនាងចំពោះប្ដីរបស់ពួកនាងទាំងក្នុងពាក្យពេចន៍ និងកាយវិការនោះ ចូរពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ)រំលឹកពួកនាង និងដាស់តឿនព្រមានពួកនាងអំពីអល់ឡោះ។ តែប្រសិនបើពួកនាងមិនទទួលយកទេនោះ ចូរពួកអ្នកចាកចេញពីកន្លែងគេងរបស់ពួកនាង ដោយត្រូវគេងបែរខ្នងដាក់ពួកនាង និងកុំរួមដំណេកជាមួយពួកនាង។ ហើយប្រសិនបើពួកនាងនៅតែមិនទទួលយកទៀតនោះ ចូរពួកអ្នក(ស្វាមី)វាយអប់រំពួកនាង ដោយការវាយស្រាលៗដែលមិនបង្ករបួសស្នាម។ ហើយប្រសិនបើពួកនាងងាកមកស្តាប់បង្គាប់ពួកអ្នកវិញហើយនោះ ចូរពួកអ្នកកុំរំលោភបំពានលើពួកនាងដោយអយុត្តិធម៌ ឬក៏ស្ដីបន្ទោសខ្លាំងៗលើពួកនាងឲ្យសោះ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្ពង់ខ្ពស់លើអ្វីៗទាំងអស់ មហាធំធេងទាំងហ្សាត(លក្ខណៈសម្បត្តិផ្ទាល់របស់ទ្រង់) និងទាំងស៊ីហ្វាត(លក្ខណៈសម្បត្តិរបស់ទ្រង់)។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកោតខ្លាចចំពោះទ្រង់ចុះ។

ហើយប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱអាណាព្យាបាលនៃប្ដីប្រពន្ធ)បារម្ភខ្លាចមានការបែកបាក់ទំនាក់ទំនងរវាងអ្នកទាំងពីរ(ប្ដីប្រពន្ធ)ដែលឈានទៅដល់ការឈ្លោះទាស់ទែងគ្នានោះ ចូរពួកអ្នកបញ្ជូនបុគ្គលម្នាក់ដែលប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌ពីសាច់ញាតិខាងប្ដី និងបុគ្គលដែលប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌ម្នាក់ទៀតពីសាច់ញាតិខាងប្រពន្ធ ដើម្បីធ្វើការវិនិច្ឆ័យ(សម្រុះសម្រួល)ឲ្យអ្នកទាំងពីរ(ប្ដីប្រពន្ធ) ថាតើគួរឱ្យពួកគេទាំងពីរផ្សះផ្សាគ្នា ឬចែកផ្លូវគ្នា។ ហើយការផ្សះផ្សានោះ គឺប្រសើរបំផុត។ ប្រសិនបើអ្នកសម្របសម្រួលទាំងពីរនោះចង់បានការផ្សះផ្សា និងរកវិធីសាស្រ្តដ៏ល្អបំផុតដើម្បីធ្វើការផ្សះផ្សានោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្សះផ្សារវាងប្ដីប្រពន្ធគេទាំងពីរ ហើយទ្រង់នឹងបញ្ឈប់ការទាស់ទែងគ្នារវាងពួកគេទាំងពីរ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គឺគ្មានអ្វីមួយអំពីខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់អាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់ដឹងយ៉ាងលម្អិតបំផុតនូវអ្វីដែលពួកគេលាក់បាំងនៅក្នុងដួងចិត្តរបស់ពួកគេ។

ហើយចូរពួកអ្នកគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដោយការស្ដាប់បង្គាប់ទ្រង់ ហើយពួកអ្នកមិនត្រូវគោរពសក្ការៈអ្វីផ្សេងរួមជាមួយនឹងទ្រង់ជាដាច់ខាត។ ហើយចូរពួកអ្នកធ្វើល្អចំពោះឪពុកម្ដាយ ដោយការលើកតម្កើងគាត់ និងកតញ្ញូចំពោះគាត់ទាំងពីរ។ ហើយចូរពួកអ្នកធ្វើល្អទៅកាន់សាច់ញាតិ ក្មេងកំព្រា អ្នកក្រីក្រ អ្នកជិតខាងដែលជាសាច់ញាតិ និងអ្នកជិតខាងដែលមិនមែនជាសាច់ញាតិ។ ហើយចូរពួកអ្នកធ្វើល្អទៅកាន់អ្នករួមដំណើរជាមួយពួកអ្នក និងអ្នកដំណើរដាច់សង្វែងដែលដាច់ស្បៀង ព្រមទាំងធ្វើល្អទៅកាន់ទាសាទាសីរបស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនស្រឡាញ់អ្នកដែលមានមោទនភាពចំពោះខ្លួនឯង ក្រអឺតក្រទមចំពោះអ្នកដទៃ អួតក្អេងក្អាងចំពោះខ្លួនឯងដោយមើលស្រាលចំពោះមនុស្សលោកនោះឡើយ។

ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពេញចិត្តពួកដែលរារាំង(កំណាញ់)មិនព្រមបរិច្ចាគនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេអំពីលាភសក្ការៈដែលទ្រង់បានប្រទានឲ្យ ថែមទាំងប្រើអ្នកដទៃឲ្យធ្វើដូច្នោះដែរ(កំណាញ់)តាមរយៈពាក្យពេចន៍និងទង្វើរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងលាក់បាំងនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានដល់ពួកគេអំពីការប្រោសប្រទានរបស់ទ្រង់ ដូចជាលាភសក្ការៈ និងចំណេះដឹងជាដើម ដោយពួកគេមិនបញ្ជាក់ប្រាប់ការពិតដល់មនុស្សលោកឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេលាក់បាំងការពិត និងបង្ហាញប្រាប់(ដល់មនុស្ស)ពីអ្វីដែលជាប្រការខុសឆ្គងទៅវិញ។ ទាំងនេះហើយ គឺជាលក្ខណៈសម្បត្តិមួយចំនួនក្នុងចំណោមលក្ខណៈសម្បត្តិទាំងឡាយរបស់ពួកប្រឆាំង។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានរៀបចំសម្រាប់ពួកដែលប្រឆាំងនោះនូវទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាសបំផុត។

ហើយក៏ដូច្នោះដែរ យើងបានត្រៀមនូវទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាសដូចគ្នាសម្រាប់អ្នកដែលបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេដើម្បីគ្រាន់តែចង់ឲ្យមនុស្សលោកឃើញនិងកោតសរសើរពួកគេ ខណៈដែលពួកគេគ្មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងថ្ងៃបរលោកឡើយ។ ហើយគ្មានអ្វីដែលធ្វើឱ្យពួកគេវង្វេងក្រៅពី(ដោយសារតែ)ពួកគេដើរតាមស្ហៃតននោះឡើយ។ ហើយជនណាដែលយកស្ហៃតនធ្វើជាមិត្តភក្តិរបស់គេនោះ ពិតណាស់ស្ហៃតននោះគឺជាមិត្តដ៏អាក្រក់បំផុត។

តើមានគ្រោះថ្នាក់អ្វីកើតឡើងលើពួកគេប្រសិនបើពួកគេមានជំនឿលើអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោក ហើយបរិច្ចាគទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនៅក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដោយចិត្តស្មោះសចំពោះទ្រង់នោះ? ផ្ទុយទៅវិញ រាល់ប្រការទាំងនោះ គឺសុទ្ធតែជាប្រការល្អទាំងអស់ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតចំពោះពួកគេ។ គ្មានស្ថានភាពណាមួយរបស់ពួកគេអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមអ្វីដែលពួកគេបានសាង។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាយុត្តិធម៌បំផុត ដោយទ្រង់មិនបំពានលើខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នូវប្រការណាមួយឡើយ។ ពិតណាស់ ទ្រង់មិនបំបាត់អំពើល្អរបស់ពួកគេនោះឡើយសូម្បីតែតូចប៉ុនលំអងធូលីក៏ដោយ ហើយទ្រង់ក៏មិនបន្ថែមអ្វីមួយទៅលើអំពើបាបរបស់ពួកគេនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើទង្វើដ៏តូចនោះជាទង្វើល្អ គឺទ្រង់នឹងបង្កើនផលបុណ្យរបស់វាទ្វេដងដោយការប្រោសប្រទានពីទ្រង់។ ហើយទ្រង់បន្ថែមទៅលើផលបុណ្យទ្វេដងនោះនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងពីលើនោះទៀត។

តើស្ថានភាពរបស់មនុស្សនៅថ្ងៃបរលោកនោះយ៉ាងដូចម្ដេចទៅនៅពេលដែលយើងនាំព្យាការីនៃប្រជាជាតិគ្រប់ជំនាន់មកធ្វើជាសាក្សីទៅលើទង្វើដែលប្រជាជាតិរបស់ពួកគេបានប្រព្រឹត្ត ហើយយើងក៏បាននាំអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មកធ្វើជាសាក្សីលើប្រជាជាតិរបស់អ្នកដែរនោះ?

នាថ្ងៃដ៏ធំធេងនោះ(ថ្ងៃបរលោក) ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងមិនគោរពតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់នោះ មានបំណងចង់ឲ្យផែនដីលេបពួកគេឲ្យបាត់ តែពួកគេមិនអាចលាក់បាំងអ្វីមួយពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលពួកគេបានសាងនោះឡើយ ពីព្រោះអល់ឡោះនឹងបោះត្រាភ្ជិតនៅលើអណ្ដាតរបស់ពួកគេដោយពួកគេមិនអាចនិយាយរួចឡើយ ហើយទ្រង់នឹងអនុញ្ញាតឲ្យអវៈយវៈរបស់ពួកគេធ្វើជាសាក្សីទៅលើពួកគេចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំប្រតិបត្តិសឡាត(ថ្វាយបង្គំ)ក្នុងពេលដែលពួកអ្នកស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពស្រវឹង រហូតទាល់តែពួកអ្នកបានស្វាងពីភាពស្រវឹងនោះ ហើយពួកអ្នកដឹងនូវអ្វីដែលពួកអ្នកកំពុងនិយាយ (នេះគឺជាច្បាប់ដែលគេបានចែងមុនពេលដែលស្រាត្រូវបានហាមឃាត់ទាំងស្រុង)។ ហើយចូរពូកអ្នកកុំសឡាតក្នុងពេលដែលពួកអ្នកមានជូនុប(រួមភេទ ឬចេញទឹកកាម) ហើយក៏មិនត្រូវចូលក្នុងម៉ាស្ជិតដែរក្នុងពេលដែលពួកអ្នកមានជូនុបនោះ រហូតទាល់តែពួកអ្នកងូតទឹកសម្អាតខ្លួនសិន តែពួកអ្នកអាចឆ្លងកាត់ដោយមិនស្នាក់នៅក្នុងវា(ម៉ាស្ជិត)បាន។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកមានជំងឺមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹកបាន ឬមួយពួកអ្នកជាអ្នកដំណើរ ឬក៏នរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកមានហាហ្ទាស(គ្មានទឹកវូហ្ទុ) ឬក៏ពួកអ្នកបានរួមដំណេកជាមួយភរិយា ហើយពួកអ្នកមិនអាចរកទឹក(ឬមិនអាចប្រើប្រាស់ទឹក)បានទេនោះ ចូរពួកអ្នកតាយ៉ាំមុំដោយប្រើដីស្អាត ដោយពួកអ្នកត្រូវជូតមុខ និងដៃរបស់ពួកអ្នកនឹងដីនោះចុះ។ ពិតប្រាកណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះការខ្វះខាតរបស់ពួកអ្នក និងមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះពួកអ្នក។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬចំពោះរឿងរ៉ាវរបស់ពួកយូដាដែលអល់ឡោះផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវចំណេះដឹងមួយចំណែកអំពីគម្ពីរតាវរ៉ត តែពួកគេបែរជាយកការចង្អុលបង្ហាញប្តូរយកភាពវង្វេង ហើយពួកគេព្យាយាមធ្វើឱ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)វង្វេងចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលអ្នកនាំសារទាំងឡាយបាននាំមក ដើម្បីឲ្យពួកអ្នកដើរតាមមាគ៌ាដែលវៀចវេរបស់ពួកគេទៅវិញនោះ?

ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ដឹងពីស្ថានភាពសត្រូវរបស់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ជាងពួកអ្នកទៅទៀត ហើយទ្រង់នឹងប្រាប់ពួកអ្នកពីស្ថានភាពរបស់ពួកគេ និងបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកអ្នកពីភាពជាសត្រូវរបស់ពួកគេ។ ហើយគ្រប់គ្រាន់ហើយដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកគាំពារ ដែលទ្រង់នឹងថែរក្សាគាំពារពួកអ្នកពីប្រការអាក្រក់របស់ពួកគេ ហើយក៏គ្រប់គ្រាន់ដែរដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកជួយពួកអ្នក ដែលទ្រង់នឹងការពារពួកអ្នកពីល្បិចកល និងការបង្កគ្រោះថ្នាក់របស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងជួយពួកអ្នកឲ្យទទួលជ័យជម្នះលើពួកគេ។

ក្នុងចំណោមពួកយូដា គឺមានមនុស្សអាក្រក់មួយក្រុមដែលពួកគេកែប្រែបន្ទូលរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែលទ្រង់បានបញ្ជុះមក ដោយពួកគេបកស្រាយវា(បន្ទូលអល់ឡោះ)ខុសពីអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះមក ហើយពួកគេនិយាយទៅកាន់អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់ខណៈពេលដែលគាត់បង្គាប់ប្រើពួកគេឲ្យធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយថាៈ “ពួកយើងបានឮសម្តីរបស់អ្នកហើយ តែពួកយើងមិនគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកទេ” ហើយពួកគេនិយាយទាំងចំអកថាៈ “ចូរអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ស្ដាប់អ្វីដែលពួកយើងនិយាយ ប៉ុន្តែអ្នកបែរជាមិនព្រមស្តាប់” ដោយពួកគេបន្លំដោយប្រើពាក្យថាៈ “រ៉អ៊ីណា” ដែលមានន័យថា “សូមអ្នកថែរក្សាពួកយើងផង”។ តែតាមពិត ពួកគេប្រើពាក្យនេះសម្រាប់ការជេរប្រមាថ មាក់ងាយចំពោះព្យាការី និងដើម្បីបួងសួងអាក្រក់ទៅលើលោក ហើយពួកគេមានបំណងចង់បង្ខូចសាសនាឥស្លាម។ តែប្រសិនបើពួកគេនិយាយថា: “ពួកយើងបានស្ដាប់ឮពាក្យសម្ដីរបស់អ្នក និងបានគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកហើយ” ជំនួសឱ្យពាក្យសម្ដីរបស់ពួកគេដែលនិយាយថា “ពួកយើងបានស្ដាប់ឮសំដីរបស់អ្នកហើយ តែពួកយើងមិនគោរពតាមការបង្គាប់ប្រើរបស់អ្នកទេ” ហើយនិយាយថាៈ “សូមអ្នកស្ដាប់” ជំនួសឲ្យការនិយាយថាៈ “ចូរអ្នកស្ដាប់ តែអ្នកមិនព្រមស្តាប់” និងនិយាយថា: “សូមអ្នក(មូហាំម៉ាត់)រង់ចាំឲ្យពួកយើងបានយល់ពីអ្វីដែលអ្នកបាននិយាយសិន” ជំនួសឲ្យពាក្យថាៈ “ រ៉អ៊ីណា ” (ដែលជាពាក្យមើលងាយលើអ្នកនាំសារ)នោះ ការធ្វើដូច្នោះ គឺជាការប្រសើរបំផុតសម្រាប់ពួកគេជាងអ្វីដែលពួកគេបាននិយាយនៅលើកដំបូង និងជាពាក្យដែលត្រឹមត្រូវជាងការពោលថា “រ៉អ៊ីណា” ដោយសារវាជាសីលធម៌ដ៏ល្អមួយចំពោះព្យាការី។ ក៏ប៉ុន្តែអល់ឡោះបានដាក់បណ្ដាសារពួកគេ ដោយទ្រង់បានបណ្តេញពួកគេឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ។ ហេតុនេះ ពួកគេមិនមានជំនឿនូវការមានជំនឿមួយដែលអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ពួកគេឡើយ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលត្រូវបានគេផ្តល់គម្ពីរឲ្យក្នុងចំណោមពួកយូដានិងពួកណាសរ៉នី! ចូរពួកអ្នកមានជំនឿលើអ្វីដែលយើងបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់ ដែលគាត់បាននាំមកដើម្បីបញ្ជាក់នូវអ្វីដែលមាននៅជាមួយពួកអ្នកនៃគម្ពីរតាវរ៉តនិងគម្ពីរអ៊ីញជីល មុនពេលដែលយើងនឹងបំផ្លាញញាណទាំងឡាយដែលមាននៅលើផ្ទៃមុខ និងបង្វិលវាទៅផ្នែកខាងក្រោយរបស់ពួកគេវិញ ឬយើងនឹងបណ្តេញពួកគេឱ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់អល់ឡោះ ដូចដែលយើងបានបណ្តេញក្រុមដែលបានបំពាននៅថ្ងៃសៅរ៍ ដែលពួកគេបានបំពានដោយការចេញទៅនេសាទត្រីនៅក្នុងថ្ងៃនោះក្រោយពីយើងបានហាមឃាត់ពួកគេពីការធ្វើដូច្នោះ។ ពេលនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ក៏បានប្រែក្លាយពួកគេទៅជាសត្វស្វា។ ហើយបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់ គឺពិតជានឹងកើតឡើងដោយគេចមិនផុតឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មិនអភ័យទោសឲ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់នឹងអ្វីមួយអំពីម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ឡើយ តែទ្រង់នឹងអភ័យទោសឲ្យចំពោះបាបកម្មទាំងឡាយណាក្រៅពីទង្វើស្ហ៊ីរិក និងភាពគ្មានជំនឿ ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយការប្រោសប្រណីរបស់ទ្រង់ ឬក៏ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាទៅតាមកម្រិតនៃបាបកម្មរបស់ពួកគេដោយភាពយុត្តិធម៌របស់ទ្រង់។ ហើយជនណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គឺគេពិតជាបានប្រព្រឹត្តបាបកម្មមួយដ៏ធំធេងបំផុត ដោយគេ(អល់ឡោះ)នឹងមិនអភ័យទោសឡើយចំពោះជនណាដែលបានស្លាប់នៅលើភាពស្ហ៊ីរិក(ដោយមិនបានសារភាពកំហុស)នោះ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងទេឬអំពីរឿងរ៉ាវរបស់ពួកដែលបានកោតសរសើរចំពោះខ្លួនពួកគេនិងទង្វើរបស់ពួកគេថា ស្អាតស្អំនោះ? តាមពិត មានតែអល់ឡោះតែមួយគត់ដែលជាអ្នកកោតសរសើរ និងជម្រះសំអាត(បាបកម្ម)ចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នោះ ពីព្រោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលលាក់កំបាំងនៅក្នុងដួងចិត្ត។ ហើយផលបុណ្យនៃទង្វើរបស់ពួកគេនឹងមិនត្រូវបានគេបំបាត់បន្តិចណានោះឡើយ សូម្បីតែប៉ុនសសៃឆ្មារដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ចូរអ្នកមើលចុះ(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) តើពួកគេបានប្រឌិតរឿងភូតកុហកទៅលើអល់ឡោះជាម្ចាស់តាមរយៈការដែលពួកគេលើកសរសើរចំពោះខ្លួនឯងនោះយ៉ាងដូចម្ដេច? គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលទង្វើទាំងនោះជាបាបកម្មដ៏ច្បាស់លាស់ដោយសារការវង្វេងរបស់ពួកគេ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) មិនបានដឹង និងមិនងឿងឆ្ងល់ទេឬអំពីស្ថានភាពរបស់ពួកយូដាដែលអល់ឡោះបានផ្ដល់ចំណេះដឹងមួយផ្នែកដល់ពួកគេ តែពួកគេបែរមានជំនឿលើព្រះនានាដែលពួកគេយកមកគោរពសក្ការៈផ្សេងពីអល់ឡោះទៅវិញ ហើយពួកគេនិយាយ(ជាការបោកប្រាស់ដល់ពួកមុស្ហរីគីន)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេ(ពួកមុស្ហរីគីន)ស្ថិតនៅលើមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវជាងបណ្ដាមិត្តភក្តិរបស់ព្យការីមូហាំម៉ាត់ទៅទៀត?

ពួកដែលប្រកាន់នូវគោលជំនឿមិនត្រឹមត្រូវទាំងនោះ គឺជាពួកដែលត្រូវបានអល់ឡោះបណ្តេញពួកគេឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ហើយជនណាហើយដែលអល់ឡោះបានបណ្តេញពួកគេឲ្យឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ហើយនោះ គឺអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញមានអ្នកដែលជួយគាំពារគេនោះឡើយ។

ពួកគេគ្មានចំណែកនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងអ្វីឡើយ។ ហើយបើទោះបីជាពួកគេមាន ក៏ពួកគេនឹងមិនផ្ដល់ឲ្យនរណាម្នាក់នោះដែរ សូម្បីប៉ុនសរសៃឆ្មាដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ផ្ទុយទៅវិញ ពួកគេច្រណែនឈ្នានីសនឹងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបណ្តាមិត្តភក្តិរបស់គាត់ចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យពួកគេ(ព្យការីមូហាំម៉ាត់ និងមិត្តភក្តិ) ដូចជាភាពជាព្យាការី សេចក្តីជំនឿ និងការផ្តល់អំណាចគ្រប់គ្រង(ឱ្យពួកគេ)នៅលើភពផែនដីនេះ។ ហេតុអ្វីបានជាពួកគេច្រណែនឈ្នានីសនឹងព្យាការីមូហាំម៉ាត់ និងបណ្តាមិត្តភ្តិរបស់គាត់ ខណៈដែលយើងក៏បានប្រទានឲ្យពូជពង្សព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមនូវគម្ពីរដែលត្រូវបានគេបញ្ចុះមកពីលើមេឃ ហើយនិងអ្វីផ្សេងទៀតក្រៅពីគម្ពីរដែលយើងបានប្រទានវាឲ្យពួកគេ ហើយយើងក៏បានប្រទាននូវអំណាចដ៏ធំធេងឲ្យពួកគេគ្រប់គ្រងទៅលើមនុស្សលោកកាលពីមុនដែរនោះ?

ក្នុងចំណោមពួកអះលីគីតាប មានអ្នកខ្លះមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម ហើយនិងអ្វីដែលបានបញ្ចុះមកឲ្យបណ្ដាព្យាការីរបស់ទ្រង់ផ្សេងទៀតក្នុងចំណោមពូជពង្សរបស់គាត់ តែអ្នកខ្លះទៀតក្នុងចំណោមពួកគេបានងាកចេញពីការមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យគាត់(ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម)។ នេះហើយគឺជាគោលជំហររបស់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យព្យាការីមូហាំម៉ាត់។ ហើយភ្លើងនរក គឺជាទណ្ឌកម្មតបស្នងចំពោះពួកដែលបានប្រឆាំងក្នុងចំណោមពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលបានប្រឆាំងនឹងបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់យើងនោះ យើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងភ្លើងនរកនៅថ្ងៃបរលោកដែលវានឹងឆេះព័ទ្ធជុំវិញពួកគេ។ រាល់ពេលដែលស្បែករបស់ពួកគេបានឆេះខ្លោចអស់ យើងក៏បានផ្លាស់ប្ដូរស្បែកផ្សេងទៀតឲ្យពួកគេដើម្បីឲ្យពួកគេនៅទទួលទណ្ឌកម្មបន្តទៀត។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាខ្លាំងពូកែដែលគ្មានអ្វីមួយដែលអាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានចាត់ចែង និងចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានសម្រេច។

ហើយបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានគោរពប្រតិបត្តិចំពោះទ្រង់វិញនោះ នៅថ្ងៃបរលោកយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ដោយពួកគេនឹងស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ។ នៅក្នុងឋានសួគ៌ទាំងនោះ ពួកគេមានភរិយាដ៏ស្អាតស្អំជាច្រើន ហើយយើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងម្លប់ដ៏ត្រឈឹងត្រឈៃ ដែលមិនក្ដៅពេក ហើយក៏មិនត្រជាក់ពេកនោះដែរ។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់បានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នកឲ្យប្រគល់បញ្ញើទាំងឡាយ(ដែលគេផ្ញើ)ឱ្យទៅម្ចាស់ដើមរបស់គេវិញ ហើយទ្រង់ក៏បង្គាប់ប្រើពួកអ្នកផងដែរនៅពេលដែលពួកអ្នកកាត់សេចក្ដីរវាងមនុស្សលោកនោះ គឺពួកអ្នកត្រូវកាត់សេចក្ដី(រវាងពួកគេ)ប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌ មិនលម្អៀង និងមិនត្រូវស៊ីសំណូកក្នុងការកាត់សេចក្តីឡើយ។ ពិតប្រាកណាស់ ជាការប្រសើរបំផុតដែលអល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ផ្ដល់ដំបូន្មានដល់ពួកអ្នក និងចង្អុលបង្ហាញពួកអ្នកនៅគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់របស់ពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មហាឮបំផុតនូវពាក្យសំដីរបស់ពួកអ្នក មហាឃើញចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នក។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយអនុវត្តតាមអ្វីដែលគាត់បានបង្គាប់ប្រើ និងជៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីអ្វីដែលគាត់បានហាមឃាត់។ ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិតាមមេដឹកនាំរបស់ពួកអ្នក ដរាបណាមេដឹកនាំនោះមិនបង្គាប់ប្រើ(ពួកអ្នក)ឲ្យប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស(នឹងអល់ឡោះ)។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកខ្វែងគំនិតគ្នាពីបញ្ហាអ្វីមួយ ចូរពួកអ្នកត្រឡប់បញ្ហានោះទៅរកគម្ពីររបស់អល់ឡោះ(គម្ពីរគួរអាន) និងស៊ុណ្ណះ(លំអាន)ព្យាការីរបស់ទ្រង់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ប្រសិនបើពួកអ្នកពិតជាមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងថ្ងៃបរលោកមែននោះ។ ការត្រឡប់ទៅរកគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះនោះ គឺល្អប្រសើរជាងការនៅបន្តខ្វែងគំនិតគ្នា និងការនិយាយតាមតែការនឹកឃើញ ហើយលទ្ធផលចុងក្រោយរបស់វា ក៏ល្អប្រសើបំផុតសម្រាប់ពួកអ្នកដែរ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានឃើញទេឬពីភាពក្បត់របស់ពួកពុតត្បុតក្នុងចំណោមពួកយូដា ដោយពួកគេបានអះអាងដោយការភូតកុហកថាៈ ពួកគេពិតជាមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យអ្នក និង(មានជំនឿ)ចំពោះអ្វីដែលទ្រង់បានបញ្ចុះឲ្យបណ្ដាអ្នកនាំសារជំនាន់មុនអ្នក ដោយពួកគេមានបំណងចង់កាត់សេចក្ដីនៅក្នុងជម្លោះរបស់ពួកគេដោយប្រើច្បាប់ដែលមនុស្សបានដាក់បញ្ញត្តិក្រៅពីច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់អល់ឡោះនោះ ខណៈពួកគេត្រូវបានគេ(អល់ឡោះ)បញ្ជាឱ្យប្រឆាំងនឹងការធ្វើដូច្នោះ។ ហើយស្ហៃតនមានបំណងចង់ឲ្យពួកគេឃ្លាតឆ្ងាយពីសេចក្តីពិតដ៏សែនឆ្ងាយបំផុតដើម្បីកុំឲ្យពួកគេទទួលបានការចង្អុលបង្ហាញដូចវា(ស្ហៃតន)ដែរ។

ហើយនៅពេលដែលមានគេនិយាយទៅកាន់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះថាៈ ចូរពួកអ្នកមករកអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះនៅក្នុងគម្ពីររបស់ទ្រង់អំពីក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយ និងមករកអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)ចុះ ដើម្បីគាត់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកនៅក្នុងបញ្ហាជម្លោះរបស់ពួកអ្នក ពេលនោះអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងបានឃើញពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)បែរចេញពីអ្នកទៅរកការកាត់សេចក្ដីផ្សេងពីអ្នកទៅវិញទាំងស្អប់ខ្ពើម។

តើស្ថានភាពរបស់ពួកពុតត្បុតយ៉ាងដូចម្ដេច នៅពេលដែលមានគ្រោះអាក្រក់បានកើតឡើងចំពោះពួកគេដោយសារតែបាបកម្មដែលពួកគេបានសាងនោះ? បន្ទាប់មក ពួកគេនឹងមករកអ្នក(អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដើម្បីសុំទោសអ្នកដោយពួកគេស្បថនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ថាៈ ពួកយើងគ្មានបំណងស្វែងរកការកាត់សេចក្ដីណាមួយផ្សេងពី(ការកាត់សេចក្តី)អ្នកឡើយ លើកលែងតែដើម្បីផ្សះផ្សា និងចង់ឲ្យគូរជម្លោះត្រូវរ៉ូវគ្នាវិញតែប៉ុណ្ណោះ។ តែពួកគេបានភូតកុហកនៅក្នុងរឿងទាំងនោះ ពីព្រោះការផ្សះផ្សា គឺស្ថិតនៅក្នុងការវិនិច្ឆ័យនៃច្បាប់របស់អល់ឡោះចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។

ពួកទាំងនោះហើយជាពួកដែលអល់ឡោះដឹងនូវអ្វីដែលលាក់ទុកនៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេដូចជា ភាពពុតត្បុត និងចេតនាអាក្រក់នោះ។ ហេតុនេះ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)បណ្ដោយពួកគេ និងងាកចេញពីពួកគេចុះ តែអ្នកត្រូវបញ្ជាក់ប្រាប់ពួកគេនូវក្បួនច្បាប់របស់អល់ឡោះដើម្បីជាការលើកទឹកចិត្ត(ធ្វើល្អបានល្អ) និងជាការបន្លាចចំពោះពួកគេ(ធ្វើអាក្រក់នឹងទទួលផលអាក្រក់) ហើយចូរអ្នកពោលទៅកាន់ពួកគេនូវពាក្យសម្ដីណាដែលមានប្រសិទ្ធិភាពបំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយយើងមិនបានបញ្ជូនអ្នកនាំសារណាម្នាក់ឡើយ លើកលែងតែដើម្បីឲ្យមនុស្សលោកប្រតិបត្តិតាមនូវអ្វីដែលគេបានបង្គាប់ប្រើដោយចេតនារបស់អល់ឡោះនិងការកំណត់របស់ទ្រង់តែប៉ុណ្ណោះ។ ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើនៅពេលដែលពួកគេបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស ហើយពួកគេបានមកជួបអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នៅពេលដែលអ្នកនៅមានជីវិត ដោយពួកគេទទួលស្គាល់ចំពោះបាបកម្មដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត មានការសោកស្តាយ ព្រមទាំងទទួលសារភាពកំហុស និងបានសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះ ហើយអ្នកក៏បានជួយសុំអភ័យទោសឲ្យពួកគេដែរនោះ ពិតណាស់ពួកគេពិតជានឹងបានឃើញថា អល់ឡោះជាម្ចាស់គឺជាអ្នកទទួលនូវការសារភាពកំហុសរបស់ពួកគេ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

រឿងនោះគឺមិនដូចអ្វីដែលពួកពុតត្បុតបានអះអាងនោះទេ។ បន្ទាប់មក អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់បានស្បថនឹងហ្សាត(លក្ខណៈសម្បត្តិផ្ទាល់របស់ទ្រង់)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងមិនអាចក្លាយទៅជាអ្នកដែលមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដបានឡើយ លុះត្រាតែពួកគេប្រគល់ការកាត់សេចក្ដីនូវរាល់ការខ្វែងគំនិតគ្នារវាងពួកគេទៅកាន់អ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់)នៅក្នុងពេលដែលគាត់នៅមានជីវិត និងកាត់សេចក្តីទៅតាមច្បាប់បញ្ញតិ្តរបស់គាត់បន្ទាប់ពីគាត់បានស្លាប់ទៅ។ បន្ទាប់មក ពួកគេពេញចិត្តចំពោះការកាត់សេចក្ដីរបស់អ្នកនាំសារ ហើយពួកគេគ្មានការចង្អៀតចង្អល់នៅក្នុងចិត្តរបស់ពួកគេ និងគ្មានការសង្ស័យនៅក្នុងការកាត់សេចក្ដីនោះឡើយ ហើយពួកគេទទួលយកដោយការពេញចិត្ត ដោយការទទួលយកទាំងផ្នែកខាងក្រៅ(មាត់) និងផ្នែកខាងក្នុង(ចិត្ត)របស់ពួកគេ។

ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងដាក់បទបញ្ជាលើពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ឲ្យសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ឬចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេនឹងមិនធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់យើងឡើយ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យពួកគេថ្លែងសរសើចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយសារទ្រង់មិនបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យមានការលំបាកដល់ពួកគេឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានដាស់រំលឹកនៃការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកគេជាងការប្រឆាំង និងធ្វើឲ្យជំនឿរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ហើយយើងពិតជានឹងផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងបំផុតអំពីយើង ហើយយើងនឹងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលនាំពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះនិងទៅកាន់ឋានសួគ៌របស់ទ្រង់។

ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងដាក់បទបញ្ជាលើពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ឲ្យសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ឬចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេនឹងមិនធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់យើងឡើយ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យពួកគេសរសើចំពោះអល់ឡោះ ដោយទ្រង់មិនបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យមានការលំបាកដល់ពួកគេឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានលើកឡើងនៃការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺវាល្អជាងការប្រឆាំង និងធ្វើឲ្យជំនឿរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ហើយយើងពិតជានឹងផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងបំផុតអំពីយើង។ ហើយយើងនឹងចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលនាំពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ និងទៅកាន់ឋានសួគ៌របស់ទ្រង់។

ជាការពិតណាស់ ប្រសិនបើយើងដាក់បទបញ្ជាលើពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ឲ្យសម្លាប់គ្នាទៅវិញទៅមក ឬចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់ពួកគេនោះ ពួកគេនឹងមិនធ្វើតាមបទបញ្ជារបស់យើងឡើយ លើកលែងតែមួយចំនួនតូចនៃពួកគេប៉ុណ្ណោះ។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យពួកគេសរសើចំពោះអល់ឡោះ ដោយទ្រង់មិនបានដាក់កាតព្វកិច្ចលើពួកគេនូវអ្វីដែលធ្វើឲ្យមានការលំបាកដល់ពួកគេឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកគេធ្វើតាមអ្វីដែលគេបានលើកឡើងនៃការគោរពប្រតិបត្តិអល់ឡោះនោះ គឺវាល្អជាងការប្រឆាំង និងធ្វើឲ្យជំនឿរបស់ពួកគេកាន់តែរឹងមាំថែមទៀត។ ហើយយើងពិតជានឹងផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងបំផុតអំពីយើង។ ហើយយើងនឹងចង្អុលបង្ហាញដល់ពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលនាំពួកគេទៅកាន់អល់ឡោះ និងទៅកាន់ឋានសួគ៌របស់ទ្រង់។

ហើយជនណាដែលប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសារនោះ គឺគេនឹងស្ថិតនៅជាមួយអ្នកដែលអល់ឡោះបានប្រទានឧបការគុណឲ្យពួកគេដោយការបានចូលឋានសួគ៌ ដូចជាបណ្ដាព្យាការី បណ្ដាអ្នកដែលជឿតាមព្យាការី (ដែលពួកគេបានជឿជាក់យ៉ាងពេញចំពោះអ្វីដែលបណ្ដាអ្នកនាំសារបាននាំមក ព្រមទាំងបានអនុវត្តតាមវា) បណ្ដាអ្នកដែលពលីជីវិតក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ (ដែលពួកគេត្រូវបានសម្លាប់ក្នុងមាគ៌ារបស់ទ្រង់) និងបណ្ដាអ្នកដែលសាងអំពើល្អ ដែលពួកគេល្អទាំងផ្នែកខាងក្រៅ និងផ្នែកខាងក្នុង ហើយទង្វើរបស់ពួកគេក៏ល្អផងដែរ។ អ្នកទាំងនោះហើយគឺជាមិត្តភក្តិដ៏ល្អបំផុតនៅក្នុងឋានសួគ៌។

ផលបុណ្យដែលគេបានលើកឡើងទាំងនោះ គឺជាការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទៅចំពោះខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដឹងបំផុតចំពោះស្ថានភាពរបស់ពួកគេ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេដែលបានសាង។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នករៀបចំខ្លួនដោយប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះសត្រូវរបស់ពួកអ្នក ដោយស្វែងរកយុទ្ធសាស្រ្តដ៏ជាក់លាក់ដើម្បីប្រយុទ្ធតទល់ជាមួយពួកគេ(ពេលចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម) ហើយចូរពួកអ្នកចេញទៅប្រយុទ្ធជាមួយសត្រូវម្ដងមួយក្រុមៗ ឬក៏ចេញទៅប្រយុទ្ធជាមួយពួកគេទាំងអស់គ្នាតែម្ដង។ ការធ្វើដូច្នោះ(ចេញម្តងមួយក្រុម ឬចេញទៅទាំងអស់គ្នា) គឺអាស្រ័យតាមស្ថានភាពមួយណាដែលអំណោយផលជាង និងអាចមានប្រៀបក្នុងការយកឈ្នះលើសត្រូវជាង។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ ក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱបណ្តាជនមូស្លីមទាំងឡាយ)មានក្រុមជាច្រើនដែលអល់អែល រារែកក្នុងការចេញទៅធ្វើសង្រ្គាមជាមួយនឹងសត្រូវរបស់ពួកអ្នក ដោយសារតែភាពកំសាករបស់ពួកគេ ហើយពួកគេបានធ្វើឱ្យអ្នកដទៃមានការរារែកដែរ ហើយពួកទាំងនោះ គឺពួកពុតត្បុត និងអ្នកដែលមានជំនឿទន់ខ្សោយ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកត្រូវបានគេសម្លាប់ ឬបរាជ័យនោះ ម្នាក់ក្នុងនៅក្នុងចំណោមពួកគេនឹងនិយាយដោយក្តីរីករាយចំពោះសន្តិភាព(ការរួចជីវិត)របស់គេថាៈ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានប្រោសប្រទានដល់ខ្ញុំ ពីព្រោះខ្ញុំមិនបានចូលរួមធ្វើសង្រ្គាមជាមួយពួកគេ ហើយខ្ញុំមិនបានទទួលរងគ្រោះថ្នាក់ដូចអ្វីដែលពួកគេបានទទួលរងនោះឡើយ។

ក៏ប៉ុន្តែប្រសិនបើពួកអ្នក(ឱជនមូស្លីមទាំងឡាយ)ទទួលបានការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះ ដោយទទួលបានជ័យជម្នះ ឬក៏ទទួលបានទ្រព្យជ័យភណ្ឌវិញនោះ អ្នកដែលមិនបានទៅចូលរួមធ្វើសង្គ្រាមរូបនោះនឹងនិយាយ ហាក់ដូចជារូបគេមិនស្ថិតក្នុងចំណោមក្រុមរបស់ពួកអ្នក ហើយរវាងពួកអ្នកនឹងរូបគេហាក់ដូចជាគ្មានមនោសញ្ចេតនានឹងគ្នា និងគ្មានចំណងមិត្តភាពជាមួយគ្នាដូច្នោះ ដោយគេពិតជានឹងនិយាយថាៈ ខ្ញុំសោកស្ដាយណាស់! ប្រសិនបើខ្ញុំស្ថិតនៅជាមួយពួកគេក្នុងការធ្វើសង្រ្គាមរបស់ពួកគេនោះ ខ្ញុំពិតជានឹងទទួលបានជោគជ័យដ៏ធំធេងដូចដែលពួកគេបានទទួលជោគជ័យដែរជាមិនខាន។

ដូច្នេះ ចូរឲ្យបណ្ដាអ្នកមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដដែលពួកគេលះបង់ការឆាកជីវិតលោកិយប្ដូរយកថ្ងៃបរលោកដែលគេពេញចិត្តនឹងវានោះធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីឱ្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ខ្ពង់ខ្ពស់ចុះ។ ហើយជនណាដែលធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីឲ្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ខ្ពង់ខ្ពស់ ហើយត្រូវបានគេសម្លាប់ ឬទទួលបរាជ័យនោះ អល់ឡោះនឹងប្រទានឲ្យគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេង នោះគឺឋានសួគ៌ ព្រមទាំងទទួលបាននូវការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។

តើអ្វីដែលរារាំងពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)មិនឲ្យធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឲ្យបានខ្ពង់ខ្ពស់ និងជួយសង្រ្គោះពួកដែលទន់ខ្សោយក្នុងចំណោមបុរស ស្រ្តី និងក្មេងៗដែលពួកគេកំពុងតែបួងសួងសុំពីអល់ឡោះថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! សូមទ្រង់មេត្តាជួយសង្រ្គោះពួកយើងចេញពីទឹកដីម៉ាក្កះនេះផងចុះ ដោយសារតែអ្នករស់នៅទីនេះបានបំពានដោយការធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះអល់ឡោះ និងបង្កភាពជាសត្រូវជាមួយខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ហើយសូមទ្រង់មេត្តាប្រទានដល់ពួកយើងអំពីទ្រង់ផងចុះនូវអ្នកដែលគាំពារកិច្ចការរបស់ពួកយើង ហើយនិង(ប្រទាន)អ្នកជួយ ដែលការពារពួកយើងពីគ្រោះថ្នាក់ផងចុះ។

បណ្ដាអ្នកមានជំនឿពិតប្រាកដ គឺពួកគេធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ឲ្យបានខ្ពង់ខ្ពស់។ ចំណែកឯពួកដែលគ្មានជំនឿវិញ ពួកគេធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ានៃព្រះនានារបស់ពួកគេ។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងបក្សពួករបស់ស្ហៃតនចុះ។ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងពួកគេនោះ ពួកអ្នកនឹងទទួលជ័យជម្នះលើពួកគេពុំខានឡើយ ពីព្រោះល្បិចកលរបស់ស្ហៃតនគឺទន់ខ្សោយបំផុតដោយវាមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកដែលប្រគល់ការទុកចិត្តលើអល់ឡោះជាម្ចាស់បាននោះឡើយ។

តើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)មិនបានដឹងពីរឿងរ៉ាវមិត្តភក្តិរបស់អ្នកមួយចំនួនទេឬ ដែលពួកគេបានសុំឱ្យគេដាក់កាតព្វកិច្ចទៅលើពួកគេឲ្យធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះនោះ? ពេលនោះ មានគេនិយាយទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកហាមឃាត់ដៃរបស់ពួកអ្នកពីការធ្វើសង្គ្រាម ហើយចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិសឡាត និងបរិច្ចាគហ្សាកាត់ (ទាំងនេះគឺមុនពេលដែលត្រូវបានគេដាក់កាតព្វកិច្ចឲ្យធ្វើសង្គ្រាម)។ ហើយបន្ទាប់ពីពួកគេបានភៀសខ្លួនទៅកាន់ទីក្រុងម៉ាទីណះ ហើយសាសនាឥស្លាមមានភាពរឹងមាំហើយនោះ ពេលនោះ គេក៏បានដាក់កាតព្វកិច្ចឲ្យធ្វើសង្គ្រាម។ រឿងនោះបានធ្វើឲ្យពួកគេមួយចំនួនមានការលំបាក ហើយពួកគេស្រាប់តែមានការភ័យខ្លាចចំពោះមនុស្សលោក បីដូចពួកគេខ្លាចអល់ឡោះ ឬខ្លាំងជាងខ្លាចអល់ឡោះទៅទៀត ហើយពួកគេបាននិយាយថាៈ ឱម្ចាស់របស់ពួកយើង! ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់ដាក់កាតព្វកិច្ចសង្រ្គាមមកលើពួកយើង? ហេតុអ្វីបានជាទ្រង់មិនពន្យាពេលបន្តិចទៀតដើម្បីឲ្យពួកយើងបានរីករាយនឹងជីវិតលោកិយសិន? ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ការត្រេកត្រអាលក្នុងលោកិយនេះ គឺតិចតួចបំផុតដោយវានឹងបាត់បង់ទៅវិញមិនខាន។ រីឯថ្ងៃបរលោកវិញនោះ គឺប្រសើរបំផុតសម្រាប់អ្នកដែលកោតខ្លាចអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយសារតែការសើយសុខដែលមាននៅក្នុងឋានសួគ៌នោះ គឺស្ថិតស្ថេរជារៀងរហូត។ ហើយទង្វើល្អរបស់ពួកអ្នកនឹងមិនត្រូវគេបំបាត់នោះឡើយ សូម្បីតែប៉ុនសសៃឆ្មារដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ទោះបីជាពួកអ្នកនៅទីកន្លែងណាក៏ដោយ ក៏សេចក្ដីស្លាប់នឹងទៅដល់ពួកអ្នកដែរនៅពេលណាដែលពេលវេលាកំណត់នៃជីវិតរបស់ពួកអ្នកបានមកដល់ហើយនោះ សូម្បីតែពួកអ្នកស្ថិតនៅក្នុងវិមានដែលត្រូវបានស្ថាបនាដ៏រឹងមាំ និងនៅឆ្ងាយពីសមរភូមិប្រយុទ្ធយ៉ាងណាក៏ដោយ។ ហើយប្រសិនបើពួកពុតត្បុតទទួលបាននូវអ្វីដែលធ្វើឱ្យពួកគេរីករាយដូចជា កូនចៅ និងលាភសក្ការៈជាច្រើននោះ ពួកគេនិយាយថាៈ អ្វីទាំងនេះមកពីអល់ឡោះ។ តែប្រសិនបើពួកគេជួបប្រទះបញ្ហាកូនចៅ ឬខាតបង់ទ្រព្យសម្បត្តិវិញនោះ ពួកគេគិតអាក្រក់លើព្យាការី ហើយពួកគេនិយាយថាៈ ប្រការអាក្រក់នេះ គឺដោយសារតែអ្នក(ព្យការីមូហាំម៉ាត់)។ ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ឆ្លើយតបទៅកាន់ពួកគេវិញថាៈ រាល់ប្រការល្អឬអាក្រក់ គឺជាការកំណត់របស់អល់ឡោះទាំងអស់។ តើហេតុអ្វីបានជាពួកគេនិយាយដូច្នោះ ហាក់ដូចជាពួកគេមិនយល់នូវពាក្យសម្ដីដែលអ្នកបាននិយាយទៅកាន់ពួកគេអញ្ជឹង?

អ្វីដែលអ្នក(ឱកូនចៅអាហ្ទាំ)ទទួលបានក្នុងចំណោមប្រការដែលធ្វើឲ្យអ្នករីករាយ ដូចជាលាភសក្ការៈ និងកូនចៅនោះ គឺវាមកពីអល់ឡោះដែលទ្រង់បានប្រទានវាឲ្យអ្នក។ ហើយអ្វីដែលអ្នកបានជួបប្រទះអំពីប្រការអាក្រក់ក្នុងលាភសក្ការៈ និងកូនចៅរបស់អ្នកនោះ គឺវាមកពីខ្លួនរបស់អ្នកផ្ទាល់ដោយសារតែអំពើល្មើសដែលអ្នកបានប្រព្រឹត្ត។ ហើយជាការពិតណាស់ យើងបានតែងតាំងអ្នក(ឱព្យាការីមូហាំម៉ាត់) ជាអ្នកនាំសារម្នាក់មកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់សម្រាប់មនុស្សលោកទាំងអស់ ដើម្បីឲ្យអ្នកផ្សព្វផ្សាយដល់ពួកគេនូវសារនៃម្ចាស់របស់អ្នក។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាសាក្សីលើភាពសច្ចៈរបស់អ្នកចំពោះអ្វីដែលអ្នកបានផ្សព្វផ្សាយវាអំពីទ្រង់នូវអ្វីដែលទ្រង់បានផ្តល់ឱ្យអ្នកអំពីភស្តុតាងនានានោះ។

ជនណាហើយដែលប្រតិបត្តិតាមអ្នកនាំសារ(មូហាំម៉ាត់) ដោយអនុវត្តតាមអ្វីដែលគាត់បានបង្គាប់ប្រើ និងជៀសវាងពីអ្វីដែលគាត់បានហាមឃាត់នោះ ពិតណាស់ គឺរូបគេពិតជាបានទទួលយកបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់ដែរ។ តែជនណាហើយដែលងាកចេញពីការប្រតិបត្តិតាមអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)វិញនោះ ចូរអ្នកកុំមានការកើតទុក្ខចំពោះគេអី។ ពិតណាស់ យើងមិនបានតែងតាំងអ្នកជាអ្នកឃ្លាំមើលគេ និងថែរក្សានូវទង្វើរបស់គេនោះទេ។ តាមពិតយើងទៅវិញទេដែលជាអ្នកកត់ត្រានូវទង្វើរបស់គេ និងជាអ្នកជំនុំជម្រះលើរូបគេនោះ។

ហើយពួកពុតត្បុតនឹងនិយាយទៅកាន់អ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)ដោយអណ្តាតរបស់ពួកគេថាៈ ពួកយើងនឹងប្រតិបត្តិតាមបទបញ្ជារបស់អ្នក ហើយនិងអនុវត្តតាមវា។ តែនៅពេលដែលពួកគេបានចាកចេញពីអ្នកវិញនោះ ក្រុមខ្លះក្នុងចំណោមពួកគេបានរៀបចំផែនការយ៉ាងសម្ងាត់ផ្ទុយពីអ្វីដែលពួកគេបានបង្ហាញឲ្យអ្នកឃើញ។ ហើយអល់ឡោះដឹងបំផុតនូវផែនការដែលពួកគេរៀបចំ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះល្បិចកលរបស់ពួកគេនេះ។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំបែរទៅរកពួកគេ។ ដាច់ខាត ពួកគេមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីមួយដល់អ្នកបានឡើយ ហើយចូរអ្នកប្រគល់កិច្ចការរបស់អ្នកទៅកាន់អល់ឡោះ និងពឹងផ្អែកលើទ្រង់ចុះ។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដែលត្រូវគេផ្ដល់ទំនុកចិត្តនោះ។

ហេតុអ្វីបានជាពួកគេមិនត្រិះរិះពិចារណាអំពីគម្ពីរគួរអាន និងសិក្សាពីវាដើម្បីបញ្ជាក់ឲ្យពួកគេបានដឹងថា ពិតប្រាកដណាស់នៅក្នុងគម្ពីរគួរអាននេះ គឺគ្មានការខ្វែងគំនិតគ្នា ហើយក៏គ្មានការភ័ន្តច្រឡំនៅក្នុងវា និងដើម្បីឲ្យពួកគេដឹងពីការពិតនូវអ្វីដែលអ្នកបាននាំវាមកនោះ? ហើយប្រសិនបើគម្ពីរគួរអាននេះមិនមែនមកពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ទេនោះ ពួកគេនឹងឃើញមាននូវការភ័ន្តច្រឡំចំពោះក្បួនច្បាប់ទាំងឡាយដែលមាននៅក្នុងវា និងឃើញមាននូវការខ្វែងគំនិតគ្នាជាច្រើនចំពោះអត្ថន័យរបស់វាមិនខានឡើយ។

ហើយនៅពេលដែលព័ត៌មានស្ដីអំពីសុវត្ថិភាពរបស់អ្នកមូស្លីមនិងភាពសប្បាយរីករាយរបស់ពួកគេ ឬព័ត៌មានអំពីការភ័យខ្លាចនិងការព្រួយបារម្ភរបស់ពួកគេបានមកដល់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ គឺពួកគេចែកចាយនិងផ្សព្វផ្សាយព័ត៌មាននោះភ្លាម(ទាំងដែលពួកគេមិនទាន់ដឹងទេថា តើព័ត៌មាននោះពិតឬមិនពិត)។ តែប្រសិនបើពួកគេកុំប្រញាប់ផ្សព្វផ្សាយ ហើយផ្តល់ព័ត៌មាននោះទៅកាន់អ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ និងក្រុមអ្នកដែលមានប្រាជ្ញា មានចំណេះដឹង និងមានដំបូន្មាននោះ អ្នកទាំងនោះនឹងដឹងថា តើត្រូវធ្វើដូចម្តេចចំពោះព័ត៌មាននោះ ថាតើគួរផ្សព្វផ្សាយ ឬបិទបាំង? ហើយប្រសិនបើគ្មានការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះឱ្យពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នូវសាសនាឥស្លាម និងក្ដីមេត្តាករុណាទ្រង់ចំពោះពួកអ្នកតាមរយៈគម្ពីរគួរអាន និងការការពារពួកអ្នកពីការសាកល្បងដែលយើងបានដាក់ទៅលើពួកពុតត្បុតទាំងនោះទេនោះ ពួកអ្នកប្រាកដជានឹងដើរតាមការញុះញុងរបស់ស្ហៃតនជាមិនខាន លើកលែងតែមួយចំនួនតូចក្នុងចំណោមពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។

ដូចនេះចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះដើម្បីលើកតម្កើងបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ហើយអ្នកនឹងមិនត្រូវបានគេសួរអំពីអ្នកដទៃឡើយ ហើយគេក៏មិនដាក់កាតព្វកិច្ចលើអ្នកចំពោះអ្នកដទៃដែរ ពីព្រោះអ្នកមិនត្រូវគេបានដាក់បន្ទុកអ្វីក្រៅពីខ្លូនរបស់អ្នកផ្ទាល់ឱ្យធ្វើសង្គ្រាមនោះទេ។ ហើយចូរអ្នកលើកទឹកចិត្ត និងជម្រុញបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿឲ្យធ្វើសង្គ្រាម(ក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ)។ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងទប់ស្កាត់អំណាចរបស់ពួកគ្មានជំនឿដោយសារតែការធ្វើសង្រ្គាមរបស់ពួកអ្នក(ប្រឆាំងនឹងពួកគេ)។ ហើយអល់ឡោះជាអ្នកមានអានុភាពខ្លាំងក្លា និងជាអ្នកដាក់ទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។

ជនណាហើយដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការល្អដល់អ្នកដទៃ គេនឹងទទួលបានចំណែកនៃផលបុណ្យ។ ហើយជនណាដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការអាក្រក់ដល់អ្នកដទៃ គេក៏នឹងទទួលបានចំណែកអំពីបាបកម្ម(ដូចគ្នា)។ ហើយអល់ឡោះជាសាក្សីរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលមនុស្សលោកបានប្រព្រឹត្ត ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់គេចំពោះទង្វើនោះ។ ដូចនេះ ជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យ(អ្នកដទៃ)ទទួលបាននូវប្រការល្អនោះ គេនឹងទទួលបានផលបុណ្យមួយចំណែកពីវា រីឯជនណាហើយដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យទទួលបានប្រការអាក្រក់វិញនោះ គេក៏នឹងទទួលបានផលអាក្រក់មួយចំណែកពីវាដូចគ្នា។

ជនណាហើយដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការល្អដល់អ្នកដទៃ គេនឹងទទួលបានចំណែកនៃផលបុណ្យ។ ហើយជនណាដែលព្យាយាមនាំមកនូវប្រការអាក្រក់ដល់អ្នកដទៃ គេក៏នឹងទទួលបានចំណែកអំពីបាបកម្ម(ដូចគ្នា)។ ហើយអល់ឡោះជាសាក្សីរាល់អ្វីៗទាំងអស់ដែលមនុស្សលោកបានប្រព្រឹត្ត ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់គេចំពោះទង្វើនោះ។ ដូចនេះ ជនណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យ(អ្នកដទៃ)ទទួលបាននូវប្រការល្អនោះ គេនឹងទទួលបានផលបុណ្យមួយចំណែកពីវា រីឯជនណាហើយដែលជាដើមហេតុនាំឲ្យទទួលបានប្រការអាក្រក់វិញនោះ គេក៏នឹងទទួលបានផលអាក្រក់មួយចំណែកពីវាដូចគ្នា។

អល់ឡោះតែមួយគត់ គ្មានម្ចាស់ណាដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈដ៏ពិតប្រាកដក្រៅពីទ្រង់ឡើយ។ ទ្រង់ពិតជានឹងប្រមូលផ្ដុំអ្នកជំនាន់មុននិងជំនាន់ក្រោយនៅថ្ងៃបរលោកដែលគ្មានការង្ស័យចំពោះវានោះឡើយដើម្បីទ្រង់នឹងតបស្នងចំពោះទង្វើរបស់ពួកអ្នក។ ហើយគ្មានពាក្យសម្ដីនរណាម្នាក់ដែលពិតជាងបន្ទូលអល់ឡោះនោះឡើយ។

តើពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)មានបញ្ហាអ្វីទើបធ្វើឲ្យពួកអ្នកបែកបាក់ជាពីរក្រុមផ្សេងគ្នានៅក្នុងរឿងទំនាក់ទំនងជាមួយនឹងពួកពុតត្បុតនោះ ដោយមួយក្រុមនិយាយថា ត្រូវតែធ្វើសង្រ្គាមជាមួយពួកគេ ព្រោះតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ(ពួកពុតត្បុត) ហើយមួយក្រុមទៀតនិយាយថា មិនត្រូវធ្វើសង្រ្គាមជាមួយពួកគេទេ ព្រោះតែការមានជំនឿរបស់ពួកគេ? ដូចនេះ ពួកអ្នកមិនត្រូវខ្វែងគំនិតគ្នាចំពោះបញ្ហារបស់ពួកគេនោះទេ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់បានបង្វិលពួកគេទៅរកភាពគ្មានជំនឿនិងភាពវង្វេងដោយសារតែទង្វើរបស់ពួកគេទៅហើយ។ តើពួកអ្នកចង់ចង្អុលបង្ហាញអ្នកដែលអល់ឡោះមិនចង្អុលបង្ហាញគេទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវឬ? ហើយជណាដែលអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យវង្វេងហើយនោះ គឺអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញគេមានផ្លូវណាមួយទៅកាន់ការចង្អុលបង្ហាញឡើយ។

ពួកពុតត្បុតប៉ងប្រាថ្នាថា ប្រសិនបើពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះមកឲ្យពួកអ្នក ដូចអ្វីដែលពួកគេបានប្រឆាំងនោះ ពួកអ្នកនឹងក្លាយជាអ្នកដែលប្រឆាំងដូចពួកគេដែរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារឱ្យសោះ ដោយសារតែភាពជាសត្រូវរបស់ពួកគេ លុះត្រាតែពួកគេភៀសខ្លួនក្នុងមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ (ដោយភៀសខ្លួន)ពីទឹកដីនៃភាពស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម) ទៅកាន់ប្រទេសឥស្លាម ដែលជាភស្តុតាងមួយបញ្ជាក់ពីសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកគេ។ តែប្រសិនបើពួកគេបដិសេធ ហើយនៅតែបន្តស្ថិតនៅក្នុងស្ថានភាពរបស់ពួកគេដដែលទៀតនោះ ចូរពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)ចាប់ពួកគេ និងសម្លាប់ពួកគេនៅទីណាក៏ដោយដែលពួកអ្នកបានជួបប្រទះពួកគេចុះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំយកនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារដែលមើលការខុសត្រូវលើកិច្ចការរបស់ពួកអ្នក និងជាអ្នកជួយដែលជួយពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងសត្រូវរបស់ពួកអ្នកឱ្យសោះ។

លើកលែងតែជនណាក្នុងចំណោមពួកគេ(ពួកពុតត្បុត)ដែលបានទៅសុំផ្សាភ្ជាប់ជាមួយនឹងក្រុមមួយដែលពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)បានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងជាមួយពួកគេលើការបញ្ឈប់ការធ្វើសង្រ្គាម ឬក៏ពួកដែលបានមកជួបពួកអ្នក ខណៈដែលចិត្តរបស់ពួកគេមានការធុញថប់ដោយពួកគេមិនចង់ធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក ហើយក៏មិនចង់ធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងក្រុមរបស់ពួកគេដែរ។ ហើយប្រសិនបើអល់ឡោះទ្រង់មានចេតនា ទ្រង់ពិតជានឹងធ្វើឲ្យពួកគេត្រួតត្រាលើពួកអ្នក ពេលនោះពួកគេនឹងធ្វើសង្រ្គាមឈ្នះពួកអ្នកជាមិនខាន។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកទទួលយកការសណ្តោសប្រណីពីអល់ឡោះ ហើយកុំសម្លាប់ពួកគេ ឬចាប់ពួកគេជាឈ្លើយសឹក។ ហើយប្រសិនបើពួកគេបានដកថយចេញពីពួកអ្នក ដោយមិនធ្វើសង្គ្រាមជាមួយពួកអ្នក ហើយធ្វើការផ្សះផ្សាជាមួយពួកអ្នកដោយបោះបង់ចោលការធ្វើសង្រ្គាមនឹងពួកអ្នកវិញនោះ គឺអល់ឡោះទ្រង់មិនបើកផ្លូវ(មិនអនុញ្ញាត)ឲ្យពួកអ្នកធ្វើអ្វីទៅលើពួកគេ(តាមអំពើចិត្ត)ដោយការសម្លាប់ពួកគេ និងចាប់ពួកគេធ្វើជាឈ្លើយសឹកឡើយ។

ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)នឹងជួបប្រទះក្រុមពុតត្បុតមួយក្រុមផ្សេងទៀតដែលពួកគេបង្ហាញឲ្យពួកអ្នកបានឃើញពីការមានជំនឿរបស់ពួកគេដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេក៏បង្ហាញភាពគ្មានជំនឿដល់ក្រុមរបស់ពួកគេក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿនៅពេលដែលពួកគេបានវិលត្រឡប់ទៅកាន់ពួកគេវិញ ដើម្បីរក្សាសុវត្ថិភាពខ្លួនពួកគេដែរ។ រាល់ពេលដែលពួកគេត្រូវបានគេអំពាវនាវឲ្យប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះនិងអំពាវនាវទៅកាន់ប្រការស្ហ៊ីរិកចំពោះទ្រង់វិញនោះ គឺពួកគេទទួលវាយ៉ាងលឿន។ ជាការពិតណាស់ពួកទាំងនោះ ប្រសិនបើពួកគេមិនព្រមបោះបង់ចោលការធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងនឹងពួកអ្នក មិនព្រមផ្សះផ្សាជាមួយពួកអ្នក និងមិនបញ្ឈប់ការធ្វើសង្រ្គាមប្រឆាំងជាមួយពួកអ្នកទេនោះ ចូរពួកអ្នកចាប់ខ្លួនពួកគេ និងសម្លាប់ពួកគេចុះនៅគ្រប់ទីកន្លែងណាក៏ដោយដែលពួកអ្នកបានជួបប្រទះពួកគេ ពីព្រោះពួកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះហើយដែលយើងបានផ្ដល់ហេតុផលយ៉ាងច្បាស់លាស់ឲ្យពួកអ្នកអាចចាប់ខ្លួននិងសម្លាប់ពួកគេ ដោយសារតែការបោកប្រាស់និងល្បិចកលរបស់ពួកគេនោះ។

ចំពោះអ្នកមានជំនឿ គឺមិនត្រូវសម្លាប់អ្នកដែលមានជំនឿដូចគ្នានោះទេ លើកលែងតែរឿងនោះកើតឡើងដោយអចេតនាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយជនណាបានជ្រុលជ្រួសសម្លាប់អ្នកមានជំនឿដោយអចេតនា គឺចាំបាច់លើរូបគេត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឱ្យមានសេរីភាព ជាការផាកពិន័យចំពោះទង្វើរបស់គេ ហើយចំពោះសាច់ញាតិរបស់ឃាតករដែលពួកគេជាអ្នកទទួលមរតកពីគេ (ឃាតករ)នោះ ត្រូវបង់ពិន័យ(ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលត្រូវបានកំណត់)ឲ្យទៅអ្នកដែលទទួលមរតកពីជនរងគ្រោះ លើកលែងតែពួកគេ(សាច់ញាតិជនរងគ្រោះដែលត្រូវទទួលមរតក)មានការអាធ្យាស្រ័យចំពោះការបង់ពិន័យនោះ ដូច្នេះគឺមិនចាំបាច់ត្រូវបង់ពិន័យនោះទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកដែលត្រូវបានគេសម្លាប់(ជនរងគ្រោះ)ស្ថិតក្នុងក្រុមសត្រូវរបស់ពួកអ្នក តែរូបគេជាអ្នកមានជំនឿ គឺចាំបាច់ទៅលើឃាតករត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាព តែមិនចាំបាច់លើគេត្រូវបង់ពិន័យនោះទេ។ ហើយប្រសិនបើអ្នកដែលត្រូវបានគេសម្លាប់(ជនរងគ្រោះ)មិនមែនជាអ្នកមានជំនឿ ក៏ប៉ុន្តែរូបគេស្ថិតក្នុងក្រុមដែលបានចុះកិច្ចព្រមព្រៀងរវាងពួកអ្នកនិងពួកគេ ដូចជាក្រុមដែលរស់នៅក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ប្រទេសឥស្លាមនោះ គឺតម្រូវឲ្យសាច់ញាតិរបស់ឃាតករដែលពួកគេជាអ្នកទទួលមរតកពីគេ(ឃាតករ)នោះ ត្រូវបង់ពិន័យ(ជាទ្រព្យសម្បត្តិដែលគេបានកំណត់)ទៅឲ្យអ្នកទទួលមរតកពីជនរងគ្រោះ ហើយចំពោះឃាតករត្រូវដោះលែងទាសីដែលមានជំនឿម្នាក់ឲ្យមានសេរីភាព ជាការផាកពិន័យចំពោះទង្វើរបស់គេ។ តែប្រសិនបើគេ(ឃាតករ)មិនអាចរកអ្នកដែលគេត្រូវដោះលែងឲ្យមានសេរីភាព ឬក៏គេគ្មានលទ្ធភាពចំណាយលើតម្លៃខ្លួនគេ(ទាសី)បានទេនោះ គឺគេត្រូវបួសពីរខែជាប់ៗគ្នាដោយមិនត្រូវធ្វើឲ្យដាច់បួសក្នុងរយៈពីរខែនេះឡើយ។ ការធ្វើដូច្នេះ គឺដើម្បីឲ្យអល់ឡោះជាម្ចាស់អភ័យទោសចំពោះអ្វីដែលគេបានប្រព្រឹត្ត។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងបំផុតពីទង្វើនៃខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ និងការតាំងចិត្តរបស់ពួកគេ មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការដាក់បញ្ញត្តិច្បាប់ និងការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់។

ហើយជនណាដែលបានសម្លាប់អ្នកមានជំនឿម្នាក់ដោយចេតនា ដោយខុសច្បាប់នោះ ការតបស្នងចំពោះជននោះ គឺការចូលទៅក្នុងឋាននរកជើហាន់ណាំដោយគេស្ថិតនៅក្នុងវាជាអមតៈ។ នេះប្រសិនបើគេគិតថា ការសម្លាប់ជីវិតត្រូវបានអនុញ្ញាត ឬក៏គេមិនបានសារភាពកំហុស។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់ខឹងសម្បាចំពោះរូបគេ និងបណ្ដេញរូបគេចេញឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់បានរៀបចំសម្រាប់គេនូវទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតដោយសារតែរូបគេបានប្រព្រឹត្តអំពើបាបដ៏ធំនេះ។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! កាលណាពួកអ្នកចេញដំណើរទៅធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ ចូរពួកអ្នកពិនិត្យឲ្យបានច្បាស់លាស់ចំពោះរឿងរ៉ាវរបស់អ្នកដែលពួកអ្នកត្រូវធ្វើសង្គ្រាម(ជាមួយ)នោះ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំនិយាយទៅកាន់អ្នកដែលបានបង្ហាញដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលចង្អុលបង្ហាញពីភាពជាឥស្លាមរបស់គេថា “អ្នកពុំមែនជាអ្នកដែលមានជំនឿទេ។ តាមពិត ការដែលអ្នកបង្ហាញថា អ្នកជាអ្នកមានជំនឿនោះ ក៏ព្រោះតែអ្នកភ័យខ្លាចពីការបាត់បង់ជីវិត និងទ្រព្យសម្បត្តិរបស់អ្នកតែប៉ុណ្ណោះ” ឲ្យសោះ ហើយពួកអ្នកក៏បានសម្លាប់គេដើម្បីផលប្រយោជន៍លោកិយបន្តិចបន្តូច ដូចជាទ្រព្យជ័យភណ្ឌដែលបានពីគេ(អ្នកដែលគេបានសម្លាប់)នោះជាដើម។ តែនៅជាមួយអល់ឡោះវិញ គឺមានទ្រព្យជ័យភណ្ឌដ៏ច្រើនលើសលប់ ហើយវាល្អប្រសើរ និងធំធេងជាងផលប្រយោជន៍លោកិយនេះទៅទៀត។ ម្យ៉ាងវិញទៀតកាលពីមុន ពួកអ្នកក៏ដូចជាពួកដែលលាក់បាំងសេចក្តីជំនឿរបស់គេអំពីក្រុមរបស់គេដូចគ្នាដែរ ហើយអល់ឡោះក៏បានប្រោសប្រទានដល់ពួកអ្នកនូវសាសនាឥស្លាម ហើយទ្រង់បានការពារអាយុជីវិតរបស់ពួកអ្នក។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកពិនិត្យឲ្យបានច្បាស់លាស់ ( មុនសម្រេចចិត្តធ្វើកិច្ចការអ្វីមួយ )។ ពិតប្រាកដណាស់ គ្មានអ្វីអាចលាក់បាំងពីអល់ឡោះបានឡើយទោះបីជារឿងនោះតូចល្អិតប៉ុនណាក៏ដោយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកអ្នកវិញទៅលើទង្វើដែលពួកអ្នកបានសាងនោះ។

មិនស្មើគ្មានោះទេរវាងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ ជាមួយនឹងបណ្តាអ្នក(មានជំនឿ)ដែលបានធ្វើសង្គ្រាមក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះដោយបានលះបង់ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនប្រាណរបស់ពួកគេនោះ លើកលែងតែអ្នកដែលច្បាប់អនុគ្រោះឲ្យ ដូចជាអ្នកជំងឺ និងជនពិការប៉ុណ្ណោះ។ អល់ឡោះបានប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលតស៊ូធ្វើសង្រ្គាមដោយបានលះបង់ទាំងទ្រព្យសម្បត្តិនិងខ្លួនបា្រណរបស់ពួកគេនូវឋានៈខ្ពង់ខ្ពស់ជាងបណ្ដាអ្នកដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម។ ហើយរាល់អ្នកដែលបានចេញទៅតស៊ូ(ធ្វើសង្រ្គាម)ក្នុងមាគ៌ាអល់ឡោះ និងអ្នកដែលច្បាប់បានអនុគ្រោះ ពួកគេនឹងទទួលបានផលបុណ្យដែលសាកសមសម្រាប់គេ។ តែអល់ឡោះបានប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម ដោយទ្រង់ផ្ដល់ឲ្យពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេងអំពីទ្រង់ លើសពីបណ្ដាអ្នកដែលមិនបានចេញទៅធ្វើសង្រ្គាម។

ផលបុណ្យនេះ គឺលំនៅដ្ឋានដែលមានច្រើនជាន់ និងការអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងការអាណិតស្រឡាញ់របស់ទ្រង់ចំពោះពួកគេ។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ពិតប្រាកដណាស់ បណ្តាអ្នកដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានដកយកជីវិតពួកគេខណៈដែលពួកគេជាអ្នកបំពានលើខ្លួនឯងដោយមិនបានភៀសខ្លួនពីទឹកដីនៃភាពគ្មានជំនឿទៅកាន់ទឹកដីឥស្លាមនោះ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់នឹងសួរទៅកាន់ពួកគេ ខណៈពេលដែលគេ(ម៉ាឡាអ៊ីកាត់)ដកហូតព្រលឹងរបស់ពួកគេដោយការស្ដីបន្ទោសចំពោះពួកគេថាៈ តើកាលពីមុនពួកអ្នកស្ថិតក្នុងស្ថានភាពដូចម្តេច? ហើយតើមានចំណុចអ្វីខ្លះដែលពួកអ្នកខុសពីពួកមុស្ហរីគីននោះ? ពួកគេឆ្លើយតបដោយសុំអធ្យាស្រ័យថាៈ ពួកយើងធ្លាប់ជាអ្នកទន់ខ្សោយ ពួកយើងគ្មានអានុភាព និងគ្មានកម្លាំងដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកយើងឡើយ។ ម៉ាឡាអ៊ីកាត់បានសួរទៅកាន់ពួកគេដោយការស្ដីបន្ទោសពួកគេទៀតថាៈ តើផែនដីរបស់អល់ឡោះមិនមានភាពធំទូលាយសម្រាប់ឲ្យពួកអ្នកភៀសខ្លួនចេញទៅកាន់កន្លែងដែលមានសុវត្ថិភាពទាំងចំពោះសាសនា និងចំពោះខ្លួនប្រាណរបស់ពួកអ្នកពីការមើលងាយ និងការគម្រាមគំហែងទេឬ? ពួកដែលមិនបានភៀសខ្លួនទាំងនោះ ទីជម្រករបស់ពួកគេដែលពួកគេនឹងស្នាក់នៅនោះ គឺឋាននរក ដែលជាកន្លែងវិលត្រឡប់និងជាកន្លែងស្នាក់នៅដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់ពួកគេ។

ហើយការព្រមាន(ទណ្ឌកម្ម)នេះ គឺត្រូវបានលើកលែងចំពោះអ្នកដែលទន់ខ្សោយ និងអ្នកដែលច្បាប់ឥស្លាមអនុគ្រោះឲ្យ មិនថាបុរស ឬស្រ្តី ឬក្មេងតូចៗដែលគ្មានលទ្ធភាពដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកគេពីការបំពាននិងការគៀបសង្កត់ និងមិនស្គាល់ផ្លូវដើម្បីគេចពីការគៀបសង្កត់។ ជាការពិតណាស់ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់អ្នកទាំងនោះដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមពួកគេ។

ហើយការព្រមាន(ទណ្ឌកម្ម)នេះ គឺត្រូវបានលើកលែងចំពោះអ្នកដែលទន់ខ្សោយ និងអ្នកដែលច្បាប់ឥស្លាមអនុគ្រោះឲ្យ មិនថាបុរស ឬស្រ្តី ឬក្មេងតូចៗដែលគ្មានលទ្ធភាពដើម្បីការពារខ្លួនរបស់ពួកគេពីការបំពាននិងការគៀបសង្កត់ និងមិនស្គាល់ផ្លូវដើម្បីគេចពីការគៀបសង្កត់។ ជាការពិតណាស់ សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់អ្នកទាំងនោះដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងភាពទន់ភ្លន់របស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាអធ្យាស្រ័យបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមពួកគេ។

ហើយជនណាដែលបានភៀសខ្លួនចេញពីប្រទេសដែលគ្មានជំនឿទៅកាន់ប្រទេសឥស្លាម ដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះ គេនឹងជួបប្រទះនៅលើទឹកដីដែលគេបានភៀសខ្លួនទៅកាន់នោះនូវការផ្លាស់ប្តូរ ហើយនិងទឹកដី(ថ្មី)ដែលខុសប្លែកពីទឹកដី(ចាស់)ដែលគេបានបោះបង់នោះ ដោយគេនឹងទទួលបាននូវភាពខ្លាំងក្លា និងលាភសក្ការៈដ៏សម្បូរបែប។ ហើយជនណាដែលចាកចេញពីលំនៅដ្ឋានរបស់គេក្នុងនាមជាអ្នកភៀសខ្លួនដើម្បីអល់ឡោះនិងអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ បន្ទាប់មកគេក៏ទទួលមរណៈភាព(ក្នុងពេលធ្វើដំណើរ)មុនពេលគេបានទៅដល់គោលដៅនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ផលបុណ្យរបស់គេគឺត្រូវបានអល់ឡោះកត់ត្រាឲ្យ ហើយការដែលគេមិនទាន់ទៅដល់គោលដៅនោះ មិនផ្តល់ផលប៉ះពាល់អ្វីឡើយដល់គេ។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសចំពោះបណ្តាអ្នកដែលបានសារភាពកំហុសក្នុងចំណោមខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ហើយនៅពេលដែលពួកអ្នក(បណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ធ្វើដំណើរនៅលើផែនដីនេះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីចំពោះពួកអ្នកឡើយក្នុងការបង្រួមសឡាតដែលមានបួនរ៉ក្អាត់ ដោយបង្រួមពីចំនួនបួនរ៉ក្អាត់ឱ្យមកនៅត្រឹមតែពីររ៉ក្អាត់នោះ ប្រសិនបើពួកអ្នកខ្លាចពួកដែលប្រឆាំងវាយប្រហារមកលើពួកអ្នក (ហើយពួកអ្នកក៏អាចបង្រួមសឡាតនៅពេលមានសុវត្ថិភាពផងដែរ ដូចដែលមានបញ្ជាក់នៅក្នុងស៊ុណ្ណះ) ។ ពិតប្រាកដណាស់ ភាពជាសត្រូវរបស់ពួកប្រឆាំងចំពោះពួកអ្នកគឺជាភាពជាសត្រូវយ៉ាងច្បាស់លាស់។

ហើយកាលណាអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ស្ថិតក្នុងចំណោមពលទាហានក្នុងពេលធ្វើសង្រ្គាមប្រយុទ្ធនឹងសត្រូវ ហើយអ្នកចង់ដឹកនាំពួកគេសឡាតនោះ ដូច្នេះចូរអ្នកបែងចែកទាហានជាពីរក្រុម ៖ មួយក្រុមក្នុងចំណោមពួកគេឈរសឡាតជាមួយអ្នក ហើយឲ្យពួកគេកាន់អាវុធរបស់ពួកគេជាប់នឹងខ្លួនរបស់ពួកគេនៅក្នុងពេលសឡាត ហើយឲ្យមួយក្រុមផ្សេងទៀតនៅចាំការពារពួកអ្នក។ នៅពេលដែលក្រុមទីមួយសឡាតបានមួយរ៉ក្អាត់ជាមួយអ៊ីម៉ាំហើយនោះ គឺពួកគេត្រូវបំពេញសឡាតរៀងៗខ្លួន(ដោយមិនចាំបាច់តាមអ៊ីមុំានោះទេ)។ បើកាលណាពួកគេ(ក្រុមទីមួយ)បានសឡាតរួច ចូរឲ្យពួកគេនៅពីក្រោយខ្នងរបស់ពួកអ្នកដោយបែរមុខតម្រង់ទៅកាន់សត្រូវ ហើយឲ្យទាហានមួយក្រុមទៀតដែលនៅធ្វើជាឆ្មាំការពារ និងមិនទាន់បានសឡាតនោះ ឲ្យពួកគេចូលមកសឡាតចំនួនមួយរ៉ក្អាត់ជាមួយអ៊ីម៉ាំ។ នៅពេលដែលអ៊ីម៉ាំបានឲ្យសាឡាម ចូរឱ្យពួកគេបំពេញនូវអ្វីដែលនៅខ្វះអំពីការសឡាតរបស់ពួកគេ និងចូរឲ្យពួកគេប្រុងប្រយ័ត្នចំពោះសត្រូវរបស់ពួកគេ ព្រមទាំងកាន់អាវុធជាប់នឹងខ្លួនរបស់ពួកគេ(ជានិច្ច)។ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកសត្រូវមានបំណងចង់ឲ្យពួកអ្នកធ្វេសប្រហែសពីសព្វាវុធ និងសម្ភារៈសឹកផ្សេងៗរបស់ពួកអ្នក ខណៈពេលដែលពួកអ្នកកំពុងសឡាតនោះ ដើម្បីពួកគេវាយសង្រ្គប់មកលើពួកអ្នកតែម្តង ហើយពួកគេនឹងសម្លាប់ពួកអ្នកខណៈដែលពួកអ្នកភ្លេចខ្លួន។ ហើយគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះពួកអ្នកក្នុងការ(ដែលពួកអ្នក)ទុកដាក់អាវុធរបស់ពួកអ្នករៀងៗខ្លួនដោយពួកអ្នកមិនកាន់វាជាប់នឹងខ្លួន ប្រសិនបើពួកអ្នកជួបនឹងឧបសគ្គដូចជា មានភ្លៀង ឬក៏ពួកអ្នកមានជំងឺជាដើមនោះ តែពួកអ្នកត្រូវប្រកាន់ការប្រុងប្រយ័ត្នខ្ពស់ចំពោះសត្រូវទៅតាមសមត្ថភាពរបស់ពួកអ្នក ។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះបានរៀបចំសម្រាប់ពួកដែលប្រឆាំងនោះនូវទណ្ឌកម្មដ៏អាម៉ាសបំផុត។

ហើយនៅពេលដែលពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)បំពេញកាតព្វកិច្ចសឡាតរួចរាល់ហើយនោះ ចូរពួកអ្នករំលឹកទៅចំពោះអល់ឡោះដោយការពោលតេសពេស តះមីទ និងតះលីល នៅក្នុងគ្រប់ស្ថានភាពទាំងអស់ ទាំងពេលឈរ ពេលអង្គុយ និងនៅពេលដែលពួកអ្នកទម្រេតខ្លួន។ ហើយនៅពេលដែលភាពភ័យខ្លាចបានរលាយចេញពីពួកអ្នក និងមានសន្តិភាពឡើងវិញហើយនោះ ចូរពួកអ្នកប្រតិបត្តិសឡាតឲ្យបានពេញលេញ(ដូចធម្មតា) ដោយបំពេញនូវបណ្តារូកុន(គោលគ្រឹះ) ប្រការវ៉ាជិប(ប្រការចាំបាច់) និងប្រការស៊ូណិត(ប្រការគួរគប្បី)របស់វាទៅតាមអ្វីដែលគេបានបង្គាប់ប្រើពួកអ្នក។ ពិតប្រាកដណាស់ការសឡាត គឺជាកាតព្វកិច្ចមួយដែលគេបានដាក់ទៅលើបណ្ដាអ្នកមានជំនឿដោយមានពេលវេលាកំណត់ច្បាស់លាស់ ដោយគេមិនអនុញ្ញាតឲ្យពន្យារពេលវេលារបស់វាឡើយ លើកលែងតែពេលមានហេតុផលសមស្របប៉ុណ្ណោះ។ នេះគឺសម្រាប់អ្នកដែលស្នាក់នៅនឹងកន្លែង(មិនធ្វើដំណើរ)។ រីឯនៅក្នុងពេលធ្វើដំណើរវិញ គឺពួកអ្នកអាចផ្ដុំសឡាត(យកសឡាតពីរពេលមកផ្តុំគ្នាសឡាតក្នុងពេលតែមួយ) និងបង្រួមសឡាត(សឡាតដែលមានបួនរ៉ក្អាត់មកសឡាតត្រឹមពីររ៉ក្អាត់)បាន។

ហើយចូរពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)កុំទន់ខ្សោយ និងកុំខ្ជិលច្រអូសក្នុងការប្រឈមមុខជាមួយសត្រូវរបស់ពួកអ្នកក្នុងចំណោមពួកប្រឆាំងឲ្យសោះ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលរងការឈឺចាប់ចំពោះអ្វីដែលបានកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក ដូចជាការស្លាប់និងទទួលរងរបួសនោះ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេក៏ឈឺចាប់ដូចដែលពួកអ្នកឈឺចាប់ដែរ ហើយពួកគេក៏ទទួលរងគ្រោះដូចអ្វីដែលពួកអ្នកទទួលរងគ្រោះដែរ។ តែចូរកុំឲ្យការអត់ធ្មត់របស់ពួកគេខ្លាំងក្លាជាងការអត់ធ្មត់របស់ពួកអ្នកឲ្យសោះ ពីព្រោះពួកអ្នកនៅមានសង្ឃឹមចំពោះផលបុណ្យ ការជួយសង្រ្គោះ និងការគាំទ្រពីអល់ឡោះនូវអ្វីដែលពួកគេមិនមានសង្ឃឹមឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងពីស្ថានភាពនៃបណ្ដាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ មហាគតិបណ្ឌិតនៅក្នុងការចាត់ចែង និងការដាក់ច្បាប់បញ្ញតិ្តរបស់ទ្រង់។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានបញ្ចុះគម្ពីរគួរអានឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដែលពោរពេញទៅដោយការពិត ដើម្បីឲ្យអ្នកកាត់សេចក្ដីរវាងមនុស្សលោកនៅក្នុងគ្រប់រឿងរ៉ាវរបស់ពួកគេទៅតាមអ្វីដែលអល់ឡោះបានបង្រៀនអ្នក មិនមែនតាមតែទំនើងចិត្ត និងការយល់ឃើញរបស់អ្នកនោះឡើយ។ ហើយចូរអ្នកកុំការពារពួកដែលបោកប្រាស់ខ្លួនឯងនិងទំនុកចិត្តរបស់ពួកគេពីអ្នកដែលមករកយុត្តិធម៌ឱ្យសោះ។

ហើយចូរអ្នកសុំការអភ័យទោស និងការអធ្យាស្រ័យពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះទ្រង់មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះជនណាដែលបានសារភាពកំហុសទៅកាន់ទ្រង់ក្នុងចំណោមបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះរូបគេ។

ហើយចូរអ្នកកុំការពារបុគ្គលណាម្នាក់ដែលក្បត់ និងនិយាយបំផ្លើសដើម្បីលាក់បាំងការក្បត់របស់គេឲ្យសោះ។ ហើយអល់ឡោះមិនស្រឡាញ់ពួកក្បត់ដែលភូតកុហកទាំងនោះនោះឡើយ។

ពួកគេអាចបិទបាំងពីមនុស្សលោកនៅពេលពួកគេប្រព្រឹត្តទង្វើល្មើសដោយសារតែការភ័យខ្លាច និងការខ្មាសអៀនបាន តែពួកគេមិនអាចបិទបាំងពីអល់ឡោះជាម្ចាស់បានឡើយ ព្រោះទ្រង់នៅជាមួយពួកគេជានិច្ចតាមរយៈការជ្រាបដឹងរបស់ទ្រង់ដែលគ្របដណ្តប់លើពួកគេ។ គ្មានអ្វីមួយក្នុងអំពីពួកគេអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ខណៈពេលដែលពួកគេរៀបចំគម្រោងសម្ងាត់នូវអ្វីដែលទ្រង់មិនយល់ព្រម ដូចជាការការពារអ្នកដែលប្រព្រឹត្តបាបកម្ម និងការចោទប្រកាន់ជនស្លូតត្រង់ជាដើម។ ហើយអល់ឡោះដឹងជ្រួតជ្រាបអំពីអ្វីដែលពួកគេប្រព្រឹត្តទាំងលាក់បាំង និងលាតត្រដាង។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកគេទៅតាមទង្វើរបស់ពួកគេ។

ពួកអ្នក(ឱអ្នកដែលយកចិត្តទុកដាក់លើកិច្ចការពួកដែលប្រព្រឹត្តបទល្មើស)ដែលបានជួយការពារពួកគេ(ពួកក្បត់)នៅក្នុងជីវិតលោកិយនេះ ដើម្បីបញ្ជាក់ពីភាពស្អាតស្អំរបស់ពួកគេ និងការពារពួកគេពីការដាក់ទណ្ឌកម្មនោះ តើអ្នកណាដែលអាចការពារពួកគេនៅចំពោះព្រះភក្ដ្រអល់ឡោះនាថ្ងៃបរលោកបាន ខណៈដែលទ្រង់បានដឹងពីស្ថានភាពពិតប្រាកដរបស់ពួកគេនោះ? ហើយតើមានអ្នកណាដែលអាចគាំពារពួកគេ(ពីទណ្ឌកម្មរបស់អល់ឡោះ)នាថ្ងៃនោះបាន?! ជាការពិតណាស់ គ្មាននរណាម្នាក់អាចជួយពួកគេបានឡើយ។

ហើយជនណាដែលបានប្រព្រឹត្តអំពើអាក្រក់អ្វីមួយ ឬបំពានលើខ្លួនឯងដោយបានប្រព្រឹត្តអំពើល្មើស ក្រោយមក គេបានសុំការអភ័យទោសពីអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយទទួលស្គាល់ពីបាបកម្មរបស់ខ្លួន សោកស្ដាយចំពោះវា(អ្វីដែលគេបានប្រព្រឹត្ត) និងបោះបង់វាចោលនោះ គេនឹងឃើញថា អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះបាបកម្មរបស់គេ និងមហាអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះគេ។

ហើយជនណាដែលបានប្រព្រឹត្តទង្វើបាបកម្ម មិនថាតូចក្តី ធំក្តី ជាការពិតណាស់ ទណ្ឌកម្មរបស់គេនឹងធ្លាក់ទៅលើខ្លួនគេតែម្នាក់គត់ មិនអាចធ្លាក់ទៅលើអ្នកណាផ្សេងបានឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងពីទង្វើនៃបណ្ដាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង(កិច្ចការ) និងការដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់។

ហើយជនណាដែលបានសាងកំហុសដោយអចេតនា ឬសាងបាបកម្មអ្វីមួយដោយចេតនា ក្រោយមក គេទម្លាក់កំហុសនោះទៅលើអ្នកដែលគ្មានកំហុសនោះ ពិតប្រាកដណាស់ គេនឹងត្រូវទទួលរងនូវការមួលបង្កាច់ដ៏ធ្ងន់ធ្ងរ និងបាបកម្មនោះវិញយ៉ាងច្បាស់លាស់លើទង្វើដែលគេបានធ្វើនោះ។

ហើយប្រសិនបើគ្មានការប្រោសប្រទានរបស់អល់ឡោះមកលើអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់) ដោយការការពារអ្នកទេនោះ ប្រាកដជាក្រុមមួយក្នុងចំណោមពួកដែលក្បត់លើខ្លួនឯងនោះនឹងធ្វើឲ្យអ្នកវង្វេងពីការពិតដែលជាហេតុធ្វើឲ្យអ្នកកាត់ក្ដីដោយអយុត្តិធម៌ជាមិនខាន។ ប៉ុន្តែពួកគេមិនបានធ្វើឲ្យនរណាម្នាក់វង្វេងយ៉ាងពិតប្រាកដក្រៅពីខ្លួនរបស់ពួកគេឡើយ ពីព្រោះលទ្ធផលនៃការព្យាយាមធ្វើឲ្យអ្នកដទៃវង្វេងនោះ នឹងធ្លាក់ទៅលើពួកគេវិញ។ ហើយអល់ឡោះបានបញ្ចុះមកឲ្យអ្នកនូវគម្ពីរគួរអាន និងស៊ុណ្ណះ(មាគ៌ាព្យាការី) ហើយទ្រង់បានបង្រៀនអ្នកនូវការចង្អុលបង្ហាញ និងភាពឈ្លាសវៃដែលអ្នកមិនធ្លាប់បានដឹងពីមុនមកសោះ។ ហើយប្រោសប្រទានរបស់អល់ឡោះមកលើអ្នកតាមរយៈ(ការផ្តល់)ភាពជាព្យាការី និង(ផ្តល់)ការការពារនោះ គឺធំធេងបំផុត។

ចំពោះពាក្យសម្ដីខ្សឹបខ្សៀវគ្នារវាងមនុស្សលោកនោះ ភាគច្រើនគឺមិនមានភាពល្អប្រសើរឡើយ ហើយក៏គ្មានផលប្រយោជន៍អ្វីពីវាដែរ លើកលែងតែពាក្យសម្ដីនោះជាការប្រើឲ្យបរិច្ចាគទាន ឬប្រើគេឲ្យធ្វើអំពើល្អដែលច្បាប់(ឥស្លាម)បានចែង និងប្រាជ្ញាក៏ទទួលស្គាល់ថាជាអំពើល្អ ឬមួយជាការអំពាវនាវទៅរកការផ្សះផ្សាគ្នារវាងអ្នកដែលមានជម្លោះនឹងគ្នាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយជនណាដែលធ្វើដូច្នោះដើម្បីស្វែងរកការពេញចិត្តពីអល់ឡោះនោះ គឺយើងនឹងប្រទានឲ្យគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេង។

ហើយជនណាដែលបដិសេធនឹងអ្នកនាំសារ និងប្រឆាំងនឹងគាត់ចំពោះអ្វីដែលគាត់បាននាំមកបន្ទាប់ពីការពិតបានលាតត្រដាងចំពោះគេ ហើយគេនៅតែដើរតាមមាគ៌ាផ្សេងពីមាគ៌ារបស់អ្នកមានជំនឿទៀតនោះ យើងនឹងបោះបង់គេនិងអ្វីដែលគេបានជ្រើសរើសសម្រាប់ខ្លួនរបស់គេនោះ ហើយយើងនឹងមិនចង្អុលបង្ហាញគេទៅរកការពិតនោះឡើយ ព្រោះតែគេមានចេតនាងាកចេញពីវា។ ហើយយើងនឹងបញ្ចូលគេទៅក្នុងឋាននរកជើហាន់ណាំ ដោយគេនឹងទទួលរងនូវកម្ដៅដ៏ក្តៅបំផុតរបស់វា។ ហើយឋាននរកនោះ គឺជាកន្លែងវិលត្រឡប់ដ៏អាក្រក់បំផុតសម្រាប់អ្នកដែលចូលទៅក្នុងវា។

ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះមិនអភ័យទោសឲ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិក(ពហុទេពនិយម)នឹងទ្រង់ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងឲ្យអ្នកដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនោះស្ថិនៅជាអមតៈក្នុងឋាននរក។ ប៉ុន្តែទ្រង់នឹងអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មផ្សេងពីការធ្វើស្ហ៊ីរិកចំពោះជនណាដែលទ្រង់មានចេតនាដោយក្ដីមេត្តាករុណា និងការប្រោសប្រណីរបស់ទ្រង់។ ហើយជនណាដែលធ្វើស្ហ៊ីរិកនឹងអល់ឡោះនោះ គេពិតជាបានវង្វេងពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវ និងឃ្លាតចេញពីមាគ៌ានោះដ៏សែនឆ្ងាយជាមិនខាន ពីព្រោះគេបានធ្វើឲ្យអ្នកបង្កើត(គឺអល់ឡោះជាម្ចាស់) និងអ្នកដែលត្រូវបានគេបង្កើតមានភាពស្មើគ្នា។

ពួកមុស្ហរីគីនទាំងនោះ មិនគោរពសក្ការៈនិងមិនបួងសួងសុំពីអ្នកណាផ្សេងរួមជាមួយនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ លើកលែងតែរូបបដិមាករដែលត្រូវបានគេដាក់ឈ្មោះជាភេទស្រី ដូចជា ឡាត និងអ៊ុសហ្សាប៉ុណ្ណោះ ដែលវា(បដិមាករ)មិនអាចផ្តល់ប្រយោជន៍ ហើយក៏មិនអាចផ្តល់គ្រោះថ្នាក់អ្វីឡើយ។ ហើយតាមពិត អ្វីដែលពួកគេគោរពសក្ការៈនោះ គឺជាស្ហៃតនដែលវាបានចាកចេញពីការគោរពប្រតិបត្តិចំពោះអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះ ដែលគ្មានផលល្អអ្វីចំពោះវាឡើយ ពីព្រោះវា(ស្ហៃតន)គឺជាអ្នកដែលប្រើឲ្យពួកគេគោរពសក្ការៈរូបដិមាករទាំងនោះ។

ហេតុដូច្នោះ អល់ឡោះបានធ្វើឲ្យវា(ស្ហៃតន)ឃ្លាតឆ្ងាយពីក្ដីមេត្តាករុណារបស់ទ្រង់។ ហើយស្ហៃតនបានស្បថនឹងម្ចាស់របស់វាថាៈ ខ្ញុំពិតជានឹងយកចំណែកមួយដែលបានកំណត់(ចំណែកអាក្រក់)អំពីបណ្តាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់ ដែលខ្ញុំនឹងធ្វើឲ្យពួកគេវង្វេងចេញពីការពិតជាមិនខាន។

១១៩. ហើយខ្ញុំប្រាកដជានឹងបង្វែរពួកគេឱ្យចេញពីមាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវរបស់ទ្រង់ និងបញ្ឆោតពួកគេឲ្យរវើរវាយជាមួយនឹងការសន្យាភូតកុហកដែលវាជាការលម្អដល់ពួកគេនូវភាពវង្វេងរបស់ពួកគេ ហើយខ្ញុំប្រាកដជានឹងប្រើពួកគេឲ្យកាត់ស្លឹកត្រចៀកសត្វពាហនៈដើម្បីដាក់បម្រាមនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានអនុញ្ញាត(ដោយពួកគេនិយាយថា សត្វដែលកាត់ស្លឹកត្រចៀករួច គឺហាមបរិភោគ) ព្រមទាំងខ្ញុំប្រាកដជានឹងប្រើឲ្យពួកគេផ្លាស់ប្ដូរការបង្កើតរបស់អល់ឡោះ និងលក្ខណៈធម្មជាតិដើមនៃការបង្កើតរបស់ទ្រង់(សាសនាឥស្លាម)ជាមិនខាន។ ហើយជនណាដែលយកស្ហៃតនធ្វើជាអ្នកគាំពារ ដោយឱ្យវាគ្រប់គ្រងនិងដើរតាមវានោះ ពិតប្រាកដណាស់ គេនឹងទទួលនូវការខាតបង់យ៉ាងច្បាស់លាស់ដោយសារគេបានយកស្ហៃតនដែលត្រូវគេដាក់បណ្ដាសានោះ ធ្វើជាអ្នកគាំពារ។

ស្ហៃតនបានសន្យាជាមួយពួកគេ(ពួកដែលដើរតាមវា)នូវការសន្យាភូតកុហក និងបញ្ឆោតពួកគេឲ្យរវើរវាយជាមួយនឹងការស្រមើស្រមៃដែលមិនពិត។ ហើយជាក់ស្តែង ស្ហៃតនមិនបានសន្យាអ្វីជាមួយពួកគេក្រៅពីការបោកបញ្ឆោតដែលគ្មានការពិតនោះឡើយ។

ពួកដែលដើរតាមជំហានទាំងឡាយរបស់ស្ហៃតន និង(ដើរតាម)អ្វីដែលបញ្ឆោតពួកគេទាំងនោះហើយដែលទីជម្រករបស់ពួកគេ គឺឋាននរកជើហាន់ណាំ ដោយពួកគេគ្មានផ្លូវណាដែលអាចគេចចេញពីវាបានឡើយ។

ហើយបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបានសាងនូវទង្វើកុសលដែលបញ្ជិតខ្លួនទៅកាន់ទ្រង់នោះ យើងនឹងបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ដែលមានទន្លេជាច្រើនហូរកាត់ពីក្រោមវិមានរបស់វា ដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈ ដែលវាជាការសន្យាមកពីអល់ឡោះ។ ហើយការសន្យារបស់ទ្រង់គឺជាការពិត ដោយទ្រង់នឹងមិនក្បត់សន្យាឡើយ ហើយក៏គ្មាននរណាម្នាក់ដែលនិយាយពាក្យសម្ដីពិតជាងអល់ឡោះជាម្ចាស់នោះដែរ។

កិច្ចការទាំងឡាយដែលនាំឆ្ពោះទៅកាន់ភាពជោគជ័យនោះ គឺវាមិនអាស្រ័យលើការស្រមើស្រមៃរបស់ពួកអ្នក(ឱបណ្តាអ្នកមានជំនឿ)ឡើយ ហើយក៏មិនមែនអាស្រ័យលើការស្រមើស្រមៃរបស់ពួកអះលីគីតាបនោះដែរ។ ប៉ុន្តែកិច្ចការទាំងឡាយនោះគឺអាស្រ័យលើទង្វើ(ដែលគេបានសាង)។ ដូច្នេះ បុគ្គលណាក្នុងចំណោមពួកអ្នកដែលសាងនូវទង្វើអាក្រក់នោះ គេនឹងតបស្នងផលអាក្រក់លើបុគ្គលនោះ នាថ្ងៃបរលោក ហើយគេនឹងមិនអាចឃើញមានអ្នកគាំពារណាផ្សេងពីអល់ឡោះដើម្បីនាំយកផលប្រយោជន៍មកឲ្យគេ ឬជួយណាដែលអាចជួយការពាររូបគេពីគ្រោះថ្នាក់នោះឡើយ។

ហើយជនណាដែលបានសាងទង្វើកុសល មិនថាបុរសឬស្រ្តី ហើយគេជាអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ដ៏ពិតប្រាដកនោះ ជាការពិតណាស់ អ្នកដែលបានប្រមូលផ្តុំរវាងជំនឿនិងទង្វើកុសលទាំងនោះហើយដែលពួកគេនឹងបានចូលឋានសួគ៌ ហើយពួកគេមិនត្រូវបានគេបំបាត់នូវផលបុណ្យរបស់ពួកគេឡើយ សូម្បីតែប៉ុនសរសៃឆ្មារដែលស្ថិតនៅលើគ្រាប់ល្មើក៏ដោយ។

ហើយគ្មាននរណាម្នាក់ដែលល្អក្នុងសាសនា(ឥស្លាម)ជាងអ្នកដែលបានប្រគល់ខ្លួនរបស់គេទៅចំពោះអល់ឡោះទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុង និងមានចិត្តស្មោះសនៅក្នុងការនៀត(ការតាំងចិត្ត)របស់គេទៅចំពោះទ្រង់ ព្រមទាំងជាមនុស្សដែលល្អក្នុងទង្វើរបស់គេតាមរយៈការដើរតាមអ្វីដែលគេបានដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិមក និងប្រតិបត្តិតាមសាសនារបស់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីមដែលជាប្រភពដើមនៃសាសនារបស់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់(សាសនាឥស្លាម) ដោយងាកចេញពីប្រការស្ហ៊ីរិកនិងភាពគ្មានជំនឿទៅកាន់ការគោរពសក្ការៈអល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ និង(ទៅកាន់)សេចក្តីជំនឿនោះឡើយ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់បានជ្រើសរើសព្យាការីរបស់ទ្រង់ គឺព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម តាមរយៈក្ដីស្រឡាញ់យ៉ាងពេញលេញ(របស់ទ្រង់ចំពោះគាត់)ក្នុងចំណោមម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ទាំងឡាយ។

ហើយអ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយអល់ឡោះជ្រួតជ្រាបលើអ្វីៗទាំងអស់ដែលទ្រង់បានបង្កើត ទាំងចំណេះដឹង សមត្ថភាព និងការរៀបចំចាត់ចែង។

ហើយពួកគេនឹងសុំអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ឲ្យបកស្រាយអំពីច្បាប់ទាក់ទងទៅនឹងស្រ្តី និងអ្វីដែលជាកាតព្វកិច្ចចាំបាច់ចំពោះពួកនាង។ ចូរអ្នកពោលថា: អល់ឡោះនឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលពួកអ្នកបានសួរអំពីវា ហើយនិងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកនូវអ្វីដែលត្រូវបានគេសូត្រប្រាប់ពួកអ្នកនៅក្នុងគម្ពីរគួរអានដែលពាក់ព័ន្ធនឹងក្មេងស្រីកំព្រាទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្រោមការមើលថែររបស់ពួកអ្នក ដែលពួកអ្នកមិនបានផ្ដល់ឲ្យពួកនាងនូវអ្វីដែលអល់ឡោះបានកំណត់ឲ្យពួកនាង ដូចជាប្រាក់ខាន់ស្លា ឬក៏ទ្រព្យកេរមរតក ហើយពួកអ្នកក៏គ្មានបំណងរៀបការជាមួយពួកនាងនោះដែរ ព្រមទាំងបានរារាំងពួកនាងមិនឱ្យរៀបការ ព្រោះតែភាពលោភលន់ចង់បានទ្រព្យសម្បត្តិរបស់នាងថែមទៀត។ ហើយទ្រង់នឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកផងដែរនូវកាតព្វកិច្ចដែល(ពួកអ្នក)ត្រូវទទួលខុសត្រូវចំពោះកុមារដែលមានភាពទន់ខ្សោយ ដូចជាការប្រគល់ឲ្យពួកគេនូវទ្រព្យកេរមរតក(របស់ពួកគេ)ជាដើម ដោយពួកអ្នកមិនត្រូវបំពានលើពួកគេក្នុងការត្រួតត្រាលើទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេនោះឡើយ។ ហើយទ្រង់ក៏នឹងបំភ្លឺដល់ពួកអ្នកចំពោះកាតព្វកិច្ចដែលត្រូវចាំបាច់ត្រូវបំពេញចំពោះក្មេងកំព្រាប្រកបដោយភាពយុត្តិធម៌នូវអ្វីដែលនាំផលប្រយោជន៍សម្រាប់ពួកគេទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងថ្ងៃបរលោក។ ហើយប្រការទាំងឡាយដែលពួកអ្នកបានធ្វើល្អចំពោះក្មេងកំព្រា និងអ្នកដទៃទៀតនោះ ពិតប្រាកដណាស់អល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះវា ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងវាដល់ពួកអ្នកវិញ។

ហើយប្រសិនបើស្រ្តី(ជាភរិយា)មានការបារម្ភខ្លាច(កើតមាន)នូវការស្អប់ខ្ពើម និងការមិនពេញចិត្តចំពោះនាងពីសំណាក់ស្វាមីរបស់នាងនោះ គឺគ្មានទោសពៃរ៍អ្វីឡើយចំពោះគេទាំងពីរក្នុងការផ្សះផ្សា ដោយបោះបង់ចោលនូវសិទ្ធិមួយចំនួនដែលប្តីត្រូវបំពេញលើប្រពន្ឋ ដូចជាការផ្តត់ផ្គង់ជីវភាពរស់នៅ និងកន្លែងស្នាក់នៅជាដើម ហើយការផ្សះផ្សានោះ វាល្អប្រសើរសម្រាប់គេទាំងពីរជាងការលែងលះ។ ជាការពិតណាស់ ចិត្តរបស់មនុស្សតែងតែមានភាពកំណាញ់ ដោយគេមិនពេញចិត្តចំពោះការដែលត្រូវបានគេកាត់សិទ្ធិ(របស់ខ្លួន)នោះឡើយ។ ដូច្នោះ ចាំបាច់លើប្តីប្រពន្ធទាំងពីរត្រូវព្យាបាលជំងឺ(កំណាញ់)នេះតាមរយៈការអប់រំចិត្តឱ្យចេះអភ័យទោស និងធ្វើអំពើល្អ។ ប្រសិនបើពួកអ្នកធ្វើល្អក្នុងរាល់កិច្ចការទាំងអស់របស់ពួកអ្នក និងកោតខ្លាចអល់ឡោះដោយអនុវត្តតាមបទបញ្ជា និងចៀសឆ្ងាយពីបម្រាមរបស់ទ្រង់នោះ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់ដឹងបំផុតនូវអ្វីដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត។ គ្មានអ្វីអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងវាដល់ពួកអ្នក។

ហើយពួកអ្នក(ឱស្វាមីទាំងឡាយ)ពិតជាមិនអាចផ្ដល់ភាពយុត្តិធម៌ពេញលេញរវាងបណ្ដាភរិយាទាំងឡាយក្នុងការមានទំនោរចិត្តទៅកាន់នរណាម្នាក់(ពេញចិត្ត និងស្រឡាញ់ភរិយាស្មើៗគ្នា)បានជាដាច់ខាត បើទោះបីជាពួកអ្នកព្យាយាមយ៉ាងណាក៏ដោយ ដោយហេតុថា កិច្ចការនោះ វាហួសពីសមត្ថភាពរបស់ពួកអ្នក។ ដូចនេះ ចូរពួកអ្នកកុំលម្អៀងម្ខាងៗ(ស្រឡាញ់ភរិយាណាម្នាក់)ហួសហេតុពេក ដោយពួកអ្នកបោះបង់ភរិយាដែលពួកអ្នកមិនពេញចិត្តដូចវត្ថុដែលគេព្យួរចោល ហាក់ដូចជានាងគ្មានប្តីដែលត្រូវបំពេញសិទ្ធិរបស់នាង និងដូចជានាងគ្មានប្តី ដែលត្រូវរកដៃគូដើម្បីរៀបការនោះដែរ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកផ្សះផ្សាគ្នា ដោយអ្នក(ប្តី)ព្យាយាមអនុវត្តនូវអ្វីដែលខ្លួនមិនពេញចិត្តក្នុងការបំពេញសិទ្ធិរបស់ភរិយា និងកោតខ្លាចអល់ឡោះនៅក្នុងរឿងនោះ ពិតប្រាកណាស់ អល់ឡោះមហាអភ័យទោស មហាអាណិតស្រឡាញ់ចំពោះពួកអ្នក។

ប៉ុន្តែ ប្រសិនបើប្ដីប្រពន្ធទាំងពីរបានបែកបាក់គ្នាដោយការលែងលះ ឬប្រពន្ធសុំលែងវិញនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងផ្តល់ឱ្យម្នាក់ៗក្នុងចំណោមគេទាំងពីរនូវការប្រោសប្រទានដ៏ទូលំទូលាយរបស់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់ គឺមហាទូលំទូលាយបំផុតចំពោះការប្រោសប្រទាន និងការអាណិតស្រលាញ់ និងទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតក្នុងការចាត់ចែង និងការកំណត់របស់ទ្រង់។

ហើយអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលមាននៅចន្លោះវាទាំងពីរ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានដាក់កិច្ចសន្យា(បទបញ្ជា)ចំពោះពួកអះលីគីតាបក្នុងចំណោមពួកយូដា និងពួកណាសរ៉នីដូចដែលយើងបានកិច្ចសន្យាចំពោះពួកអ្នកដែរ ដោយឲ្យពួកអ្នកអនុវត្តតាមបទបញ្ជាទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ និងចៀសវាងឲ្យឆ្ងាយពីបម្រាមរបស់ទ្រង់។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកប្រឆាំងនឹងកិច្ចសន្យានោះ ពួកអ្នកនឹងមិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់នរណាម្នាក់ក្រៅពីខ្លួនឯងឡើយ ពីព្រោះអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាមានលើសលប់មិនត្រូវការការគោរពប្រតិបត្តិរបស់ពួកអ្នកឡើយ។ ពិតប្រាកដណាស់ ទ្រង់គឺជាម្ចាស់គ្រប់គ្រងអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី ហើយទ្រង់មិនត្រូវការអ្វីមួយពីម៉ាខ្លូកទាំងអស់របស់ទ្រង់ឡើយ ហើយទ្រង់គឺជាអ្នកដែលត្រូវគេកោតសរសើរចំពោះលក្ខណៈសម្បត្តិ និងទង្វើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់។

ហើយអ្វីៗដែលនៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលនៅលើផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់ ទ្រង់ជាអ្នកដែលសាកសមឱ្យគេគោរពប្រតិបត្តិតាម។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលអល់ឡោះជាអ្នកដែលត្រូវគេផ្ដល់ទំនុកចិត្តក្នុងការរៀបចំចាត់ចែងរាល់កិច្ចការនៃម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់។

ប្រសិនបើអល់ឡោះមានចេតនា ទ្រង់នឹងបំផ្លាញពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ) ហើយទ្រង់នឹងបង្កើតក្រុមផ្សេងក្រៅពីពួកអ្នកមកជំនួសវិញ ដោយពួកគេនឹងគោរពប្រតិបត្តិតាមអល់ឡោះ និងមិនប្រឆាំងនឹងទ្រង់ឡើយ។ ហើយអល់ឡោះមានអានុភាពបំផុតលើរឿងនោះ។

ក្នុងចំណោមពួកអ្នក(ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ) ជនណាហើយដែលចង់បានតែផលបុណ្យក្នុងលោកិយតាមរយៈទង្វើរបស់គេនោះ ចូរឲ្យគេដឹងចុះថា អល់ឡោះមានផលបុណ្យទាំងក្នុងលោកិយ និងបរលោក។ ដូចនេះ ចូរឲ្យគេសុំនូវផលបុណ្យទាំងពីរ(លោកិយ និងបរលោក)នេះពីទ្រង់ចុះ។ ហើយអល់ឡោះមហាឮនូវពាក្យសម្ដីរបស់ពួកអ្នក មហាឃើញពីទង្វើរបស់ពួកអ្នក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកអ្នកចំពោះវា។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរប្រកាន់ឲ្យបានខ្ជាប់ខ្ជូននូវភាពយុត្តិធម៌នៅគ្រប់ស្ថានភាពរបស់ពួកអ្នក និងជាអ្នកធ្វើជាសាក្សីដែលប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងការពិតជាមួយមនុស្សគ្រប់គ្នា សូម្បីតែការធ្វើដូចនោះ គឺជាការធ្វើជាសាក្សីប្រឆាំងនឹងខ្លួនឯង ឬ(ប្រឆាំងនឹង)ឪពុកម្ដាយរបស់ពួកអ្នក ឬ(ប្រឆាំងនឹង)សាច់ញាតិពួកអ្នកខ្លួនឯងក៏ដោយ ហើយកុំដោយសារតែភាពក្រីក្រ ឬភាពជាអ្នកមានរបស់គេ ធ្វើឱ្យពួកអ្នកឡើងធ្វើជាសាក្សីឲ្យ ឬមិនធ្វើជាសាក្សីឲ្យនោះ។ ពិតណាស់ អល់ឡោះទ្រង់ដឹងអំពីពួកគេទាំងពីរ ទាំងអ្នកក្រនិងអ្នកមានជាងពួកអ្នកទៅទៀត ហើយទ្រង់ដឹងពីអ្វីដែលផ្តល់ផលប្រយោជន៍សម្រាប់គេទាំងពីរ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកកុំដើរតាមទំនើងចិត្តនៅក្នុងការធ្វើសាក្សីរបស់ពួកអ្នកដើម្បីកុំឲ្យពួកអ្នកងាកចេញពីការពិតក្នុងការធ្វើសាក្សីនោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកកែប្រែការពិតក្នុងការធ្វើការសាក្សី ដោយការធ្វើសាក្សីមិនពិត(បោកប្រាស់) ឬពួកអ្នកបដិសេធមិនព្រមធ្វើសាក្សីវិញនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះដឹងបំផុតចំពោះអ្វីៗដែលពួកអ្នកប្រព្រឹត្ត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿទាំងឡាយ! ចូរពួកអ្នកមានភាពនឹងនរលើសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកអ្នកចំពោះអល់ឡោះ ចំពោះអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ចំពោះគម្ពីរគួរអានដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវាទៅលើអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងចំពោះបណ្តាគម្ពីរដែលទ្រង់បានបញ្ចុះវាទៅលើបណ្ដាអ្នកនាំសារមុនៗ។ ហើយជនណាដែលប្រឆាំង(មិនមានជំនឿ)នឹងអល់ឡោះ បណ្ដាម៉ាឡាអ៊ីកាត់របស់ទ្រង់ បណ្ដាគម្ពីររបស់ទ្រង់ បណ្ដាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ និងថ្ងៃបរលោកនោះ ជាការពិតណាស់ រូបគេពិតជាបានចាកឆ្ងាយបំផុតពីមាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលស្ថិតនៅក្នុងភាពគ្មានជំនឿម្ដងហើយម្ដងទៀងក្នុងចំណោមពួកគេបន្ទាប់ពីការមានជំនឿ ដោយពួកគេមានជំនឿ ក្រោយមកពួកគេបែរចេញពីវា ក្រោយមកពួកគេមានជំនឿវិញ ហើយក្រោយមកទៀត ពួកគេក៏បានបែរចេញពីវាវិញទៀត ហើយពួកគេក៏បានបន្តស្ថិតក្នុងភាពគ្មានជំនឿ ហើយក៏បានស្លាប់ក្នុងភាពគ្មានជំនឿនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងមិនអភ័យទោសចំពោះបាបកម្មរបស់ពួកគេឡើយ ហើយទ្រង់ក៏មិនចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដ៏ត្រឹមត្រូវដែលនាំទៅកាន់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះដែរ។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ផ្ដល់ដំណឹងដល់ពួកពុតត្បុតដែលជាពួកដែលបង្ហាញពីការមានជំនឿ(មកខាងក្រៅ) និងលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿ(ក្នុងចិត្ត)ថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកគេនឹងទទួលនូវទណ្ឌកម្មដ៏ឈឺចាប់បំផុតពីអល់ឡោះនៅថ្ងៃបរលោក។

ទណ្ឌកម្មនេះ គឺដោយសារតែពួកគេបានយកពួកគ្មានជំនឿធ្វើជាអ្នកជួយ និងជាអ្នកគាំពារពួកគេផ្សេងពីបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿ។ ហើយវាគឺជារឿងដ៏ចម្លែកដែលពួកគេយកពួកគ្មានជំនឿធ្វើជាអ្នកគាំពារពួកគេនោះ។ តើពួកគេស្វែងរកភាពខ្លាំងក្លា និងភាពឧត្តុង្គឧត្តមពីពួកទាំងនោះ(ពួកគ្មានជំនឿ)ដើម្បីឲ្យពួកគេរួចខ្លួនឬ? ពិតប្រាកដណាស់ ភាពខ្លាំងក្លា និងភាពឧត្តុង្គឧត្តមទាំងឡាយ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់តែមួយគត់។

ហើយពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបញ្ចុះទៅលើពួកអ្នក(ឱបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ)នៅក្នុងគម្ពីរគួរអានថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ នៅពេលដែលពួកអ្នកអង្គុយនៅក្នុងជំនួបមួយ ហើយបានឮពួកគ្មានជំនឿនិយាយបដិសេធបណ្តាវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះ និងសើចចំអកចំពោះវានៅក្នុងជំនួបនោះ ចាំបាច់លើពួកអ្នកត្រូវតែបោះបង់ការអង្គុយជាមួយពួកគេ ហើយត្រូវដើរចេញពីជំនួបនោះ ទាល់តែពួកគេលើកទៅនិយាយរឿងផ្សេងក្រៅពីរឿងបដិសេធវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះ និងការសើចចំអកចំពោះវា។ ពិតប្រាកដណាស់ ប្រសិនបើពួកអ្នកបន្តការអង្គុយជាមួយពួកគេខណៈដែលពួកគេនៅនិយាយបដិសេធវាក្យខណ្ឌរបស់អល់ឡោះនិងសើចចំអកចំពោះវាបន្ទាប់ពីពួកអ្នកបានស្តាប់លឺពួកគេនិយាយដូច្នោះហើយនោះ ពួកអ្នកនឹងដូចពួកគេដែរក្នុងការធ្វើផ្ទុយពីបទបញ្ជារបស់អល់ឡោះ ពីព្រោះពួកអ្នកបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះជាម្ចាស់ដោយពួកអ្នកអង្គុយ(ជាមួយពួកគេ) ដូចដែលពួកគេបានប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះដោយភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេដែរ។ ពិតប្រាកដណាស់ នៅថ្ងៃបរលោក អល់ឡោះនឹងប្រមូលផ្ដុំពួកពុតត្បុតដែលបង្ហាញពីឥស្លាម(ការមានជំនឿ) និងលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿជាមួយនឹងពួកប្រឆាំងទាំងអស់ដាក់ក្នុងឋាននរកជើហាន់ណាំ។

គឺពួក(ពុតត្បុត)ដែលកំពុងរង់ចាំមើលនូវអ្វីដែលនឹងកើតឡើងចំពោះពួកអ្នក(អ្នកមានជំនឿ)អំពីប្រការល្អ ឬប្រការអាក្រក់។ ប្រសិនបើពួកអ្នកទទួលបានជ័យជម្នះពីអល់ឡោះ ហើយពួកអ្នកទទួលបានទ្រព្យជ័យភណ្ឌនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកអ្នកថា “តើពួកយើងមិនបានស្ថិតក្នុងចំណោមពួកអ្នកទេឬ ដោយពួកយើងបានចូលរួមធ្វើសង្រ្គាមដូចដែលពួកអ្នកបានធ្វើដែរនោះ?” ដើម្បីពួកគេមានចំណែកក្នុងទ្រព្យជ័យភណ្ឌដែរ។ តែនៅពេលដែលពួកគ្មានជំនឿទទួលបានជ័យជម្នះវិញនោះ ពួកគេនឹងនិយាយទៅកាន់ពួកគ្មានជំនឿថាៈ “តើពួកយើងមិនបានជួយរៀបចំកិច្ចការរបស់ពួកអ្នក និងជួយពួកអ្នកឱ្យទទួលជ័យជម្នះ និងការពារពួកអ្នកពីបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿ ដោយយើងបានជួយពួកអ្នក និងបោះបង់ពួកគេ(ពួកមានជំនឿ)ទេឬ?” អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងកាត់សេចក្ដីរវាងពួកអ្នកទាំងអស់គ្នានៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនូវឋានសួគ៌ និងតបស្នងដល់ពួកពុតត្បុតដោយឱ្យពួកគេចូលឋាននរកបាតក្រោមបង្អស់។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ដោយការប្រោសប្រទានពីអល់ឡោះនោះ ទ្រង់នឹងមិនឱ្យពួកដែលគ្មានជំនឿមានភស្តុតាងណាមួយមកដាក់បន្ទុកលើអ្នកមានជំនឿជាដាច់ខាត។ ផ្ទុយទៅវិញ ទ្រង់នឹងធ្វើឲ្យលទ្ធផលចុងក្រោយ(ដ៏ល្អប្រសើរ)សម្រាប់បណ្តាអ្នកមានជំនឿ ដរាបណាពួកគេនៅតែអនុវត្តន៍តាមក្បួនច្បាប់(របស់ទ្រង់) និងមានជំនឿដ៏ពិតប្រាកដ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកពុតត្បុតទាំងនោះកំពុងតែបោកបញ្ឆោតអល់ឡោះជាម្ចាស់តាមរយៈការបង្ហាញពីភាពជាឥស្លាម(មានជំនឿ) ហើយលាក់បាំងភាពគ្មានជំនឿ ប៉ុន្តែទ្រង់ទៅវិញទេដែលជាអ្នកបោកបញ្ឆោតពួកគេនោះ ពីព្រោះទ្រង់បានការពារអាយុជីវិតរបស់ពួកគេ ទាំងដែលទ្រង់ដឹងពីភាពគ្មានជំនឿ(ពុតត្បុត)របស់ពួកគេ ហើយទ្រង់បានរៀបចំទណ្ឌកម្មដ៏ធ្ងន់ធ្ងរបំផុតសម្រាប់ពួកគេនៅថ្ងៃបរលោក។ ហើយនៅពេលដែលពួកគេក្រោកឈរសឡាត គឺពួកគេក្រោកឈរ(សឡាត)ទាំងខ្ជិលច្រអូស ដោយមិនពេញចិត្តចំពោះវា ហើយពួកគេមិនរំលឹកចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ឡើយ លើកលែងតែបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះ គឺនៅពេលណាដែលពួកគេបានឃើញបណ្ដាអ្នកមានជំនឿ។

ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ មានការស្ទាក់ស្ទើរស្ថិតក្នុងភាពមិនច្បាស់លាស់ ដោយពួកគេមិនស្ថិតក្នុងចំណោមបណ្តាអ្នកមានជំនឿទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុងនោះទេ ហើយក៏មិនស្ថិតក្នុងចំណោមពួកគ្មានជំនឿនោះដែរ។ ផ្ទុយទៅវិញ ផ្នែកខាងក្រៅរបស់ពួកគេ គឺស្ថិតនៅជាមួយបណ្តាអ្នកមានជំនឿ តែផ្នែកខាងក្នុងរបស់ពួកគេវិញ គឺស្ថិតនៅជាមួយពួកគ្មានជំនឿ។ ជនណាហើយដែលអល់ឡោះធ្វើឲ្យគេវង្វេងហើយនោះ គឺអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញមានផ្លូវណាមួយដើម្បីចង្អុលបង្ហាញគេឲ្យចេញពីភាពវង្វេងបានជាដាច់ខាត។

ឱបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងដើរតាមអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់! ចូរពួកអ្នកកុំយកពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះធ្វើជាមិត្តជិតស្និទ្ធ ដោយពួកអ្នកយកពួកគេធ្វើជាអ្នកគាំពារផ្សេងពីបណ្ដាអ្នកមានជំនឿឲ្យសោះ។ តើពួកអ្នកធ្វើបែបនេះដើម្បីចង់បង្កើតភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់មួយសម្រាប់អល់ឡោះដាក់បន្ទុកលើពួកអ្នកដែលចង្អុលបង្ហាញប្រាប់ថា ពួកអ្នកសាកសមនឹងទទួលទណ្ឌកម្មឬ?

ពិតប្រាកដណាស់ពួកពុតត្បុតទាំងនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងឲ្យពួកគេស្ថិតនៅក្នុងបាតក្រោមបង្អស់នៃឋាននរកនៅថ្ងៃបរលោក ហើយអ្នក(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)នឹងមិនឃើញពួកគេមានអ្នកជួយដែលអាចជួយការពារពួកគេពីទណ្ឌកម្មនោះឡើយ។

លើកលែងតែជនណាដែលបានវិលត្រឡប់ទៅរកអល់ឡោះ ដោយការសារភាពកំហុសអំពីភាពពុតត្បុតរបស់ពួកគេ និងកែប្រែដួងចិត្តរបស់ពួកគេ ហើយប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងកិច្ចសន្យា(បទបញ្ជា)របស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងសាងនូវទង្វើកុសលទាំងឡាយដោយចិត្តស្មោះស(ជ្រះថ្លា)ចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់(តែមួយគត់)ដោយគា្មនភាពរីយ៉ាក(ធ្វើអ្វីមួយដើម្បីគ្រាន់តែចង់ឲ្យមនុស្សឃើញ)វិញ។ អ្នកដែលលក្ខណៈសម្បតិ្តបែបនោះហើយដែលស្ថិតនៅជាមួយបណ្ដាអ្នកមានជំនឿទាំងនៅក្នុងលោកិយ និងនៅថ្ងៃបរលោក ហើយអល់ឡោះនឹងប្រទានឲ្យបណ្ដាអ្នកដែលមានជំនឿនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់មិនត្រូវការដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកនោះទេប្រសិនបើពួកអ្នកបានដឹងគុណ និងមានជំនឿចំពោះទ្រង់នោះ ពីព្រោះទ្រង់គឺជាអ្នកដែលមហាមេត្តាករុណា មហាអាណិតស្រឡាញបំផុត។ តាមពិត ទ្រង់ដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកគឺដោយសារតែបាបកម្មរបស់ពួកអ្នកប៉ុណ្ណោះ។ ហើយប្រសិនបើពួកអ្នកបានកែខ្លួនដោយប្រព្រឹត្តអំពើល្អ និងដឹងគុណទ្រង់ចំពោះឧបការគុណទាំងឡាយដែលទ្រង់បានប្រទាន ព្រមទាំងមានជំនឿចំពោះទ្រង់ទាំងផ្នែកខាងក្រៅនិងផ្នែកខាងក្នុងនោះ ទ្រង់នឹងមិនដាក់ទណ្ឌកម្មពួកអ្នកជាដាច់ខាត។ ហើយអល់ឡោះមហាដឹងគុណបំផុតចំពោះអ្នកដែលបានទទួលស្គាល់នូវឧបការគុណរបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងពួកគេទៅលើវា(ការដឹងគុណ)ដោយផលបុណ្យដ៏ធំធេង ហើយទ្រង់ដឹងបំផុតពីសេចក្តីជំនឿរបស់ម៉ាខ្លូករបស់ទ្រង់ ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបទៅតាមទង្វើរបស់គេដែលគេបានសាង។

អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនពេញចិត្តចំពោះការលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់ឡើយ ផ្ទុយទៅវិញទ្រង់ស្អប់ខ្ពើម និងព្រមានដាក់ទោសលើទង្វើបែបនេះ។ ក៏ប៉ុន្តែចំពោះអ្នកដែលត្រូវបានគេបំពាន(មកលើខ្លួន)នោះ គឺត្រូវបានអនុញ្ញាតឲ្យលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់នោះដើម្បីប្តឹងផ្តល់អ្នកដែលបំពានមកលើខ្លួន ឬបួងសួង(ឲ្យគ្រោះអាក្រក់កើតមាន)ទៅលើអ្នកបំពានវិញ និងពាក្យសំដីផ្សេងទៀតដែលស្រដៀងទៅនឹងពាក្យសំដីទាំងនេះ។ ក៏ប៉ុន្តែការអត់ធ្មត់របស់ជនរងគ្រោះ គឺប្រសើរជាងការលាតត្រដាងនូវពាក្យសម្តីអាក្រក់ទាំងនោះ។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាឮបំផុតចំពោះពាក្យសំដីទាំងអស់របស់ពួកអ្នក មហាដឹងបំផុតចំពោះការនៀត(ចេតនា)របស់ពួកអ្នក។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកប្រុងប្រយ័ត្ននូវពាក្យសំដីអាក្រក់ ឬបំណងអាក្រក់។

ប្រសិនបើពួកអ្នកបង្ហាញពាក្យសំដីល្អឬទង្វើល្អណាមួយ ឬលាក់បាំងវា(មិនចង់ឲ្យអ្នកដទៃដឹង) ឬក៏អត់ឱនឱ្យអ្នកដែលបានធ្វើអាក្រក់មកលើពួកអ្នកនោះ ជាការពិតណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាអធ្យាស្រ័យបំផុត មហាមានអានុភាពបំផុត។ ហេតុនេះ ចូរឱ្យការអធ្យាស្រ័យស្ថិតក្នុងចំណោមសីលធម៌របស់អ្នក សង្ឃឹមថាអល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងអធ្យាស្រ័យដល់ពួកអ្នក(ចំពោះទោសកំហុសរបស់ពួកអ្នកដូចគ្នាវិញ)។

ជាការពិតណាស់ ពួកដែលប្រឆាំងនឹងអល់ឡោះ និងប្រឆាំងនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេចង់បែងចែករវាងអល់ឡោះនិងរវាងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ដោយពួកគេមានជំនឿលើទ្រង់ ហើយបដិសេធនឹងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេនិយាយថា “យើងជឿលើបណ្តាអ្នកនាំសារខ្លះ ហើយមិនជឿលើពួកគេខ្លះ” ហើយពួកគេចង់ប្រកាន់យកផ្លូវមួយរវាងការមានជំនឿនិងការគ្មានជំនឿ ដោយពួកគេស្រមៃថា វាអាចជួយសង្រ្គោះពួកគេបាននោះ

ពួកដែលស្ថិតនៅលើមាគ៌ាបែបនេះ គឺជាពួកដែលគ្មានជំនឿយ៉ាងពិតប្រាកដ ព្រោះជនណាដែលគ្មានជំនឿលើបណ្តាអ្នកនាំសារ(ទាំងអស់) ឬគ្មានជំនឿលើពួកគេមួយចំនួននោះ ពិតប្រាកដណាស់ រូបគេក៏គ្មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទាំងអស់ផងដែរ។ ហើយយើងបានរៀបចំសម្រាប់ពួកដែលគ្មានជំនឿនូវទណ្ឌកម្មយ៉ាងអាម៉ាស់បំផុតសម្រាប់ពួកគេនាថ្ងៃបរលោក ជាទណ្ឌកម្មសម្រាប់ពួកគេចំពោះភាពក្រអឺតក្រទមរបស់ពួកគេ(ដែល)មិនព្រមមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់។

រីឯបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿលើអល់ឡោះ និងបានគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់តែមួយគត់ ដោយពួកគេមិនគោរពសក្ការៈនរណាម្នាក់រួមជាមួយទ្រង់ និងមានជំនឿចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់របស់ទ្រង់ ហើយពួកគេមិនបានបែងចែករវាងនរណាម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេ(បណ្តាអ្នកនាំសារ)ដូចដែលពួកគ្មានជំនឿបានធ្វើនោះទេ ផ្ទុយទៅវិញ គឺពួកគេបានមានជំនឿចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងអស់។ អ្នកទាំងនោះហើយដែលអល់ឡោះនឹងប្រទានដល់ពួកគេនូវការតបស្នងដ៏ធំធេង ជាការតបស្នងចំពោះការមានជំនឿរបស់ពួកគេ និងការសាងនូវទង្វើកុសលរបស់ពួកគេដែលកើតចេញពីសេចក្តីជំនឿនោះ។ ហើយអល់ឡោះមហាអភ័យទោសបំផុតចំពោះខ្ញុំបម្រើទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ដែលបានសារភាពកំហុស ហើយទ្រង់មហាអាណិតស្រឡាញ់បំផុតចំពោះពួកគេ។

ពួកយូដានឹងសុំអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ឲ្យបញ្ចុះគម្ពីរមួយក្បាលពីលើមេឃទៅឲ្យពួកគេដោយបញ្ចុះទាំងមូលមកតែម្តងដូចដែលបានកើតឡើងចំពោះព្យាការីមូសា ដើម្បីឲ្យវាក្លាយជាភស្តុតាងបញ្ជាក់ពីសច្ចភាពរបស់អ្នក។ ដូច្នេះ ចូរអ្នកកុំទាមទារចង់បានភាពខ្ពង់ខ្ពស់អំពីពួកគេក្នុងរឿងនោះឱ្យសោះ។ ជាការពិតណាស់ ជីដូនជីតារបស់ពួកគេបានសុំពីព្យាការីមូសានូវប្រការមួយដ៏ធំធេងជាងអ្វីដែលពួកគេបានសុំអ្នកទៅទៀត ដោយពួកគេសុំព្យាការីមូសាឲ្យអល់ឡោះជាម្ចាស់បង្ហាញឲ្យពួកគេបានឃើញទ្រង់ផ្ទាល់នឹងភ្នែក។ ពេលនោះ រន្ទះបាញ់ក៏បានបាញ់ពួកគេ ជាទណ្ឌកម្មដល់ពួកគេចំពោះអ្វីដែលពួកគេបានប្រព្រឹត្ត។ ក្រោយមក អល់ឡោះជាម្ចាស់បានប្រោសពួកគេឲ្យរស់ឡើងវិញ ហើយពួកគេក៏បានគោរពសក្ការៈចំពោះរូបសំណាកកូនគោផ្សេងពីអល់ឡោះទៅទៀតបន្ទាប់ពីមានភស្តុតាងដ៏ច្បាស់ក្រឡែតជាច្រើនបានមកដល់ពួកគេដែលជាភស្តុតាងបង្ហាញពីភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់របស់អល់ឡោះ និងភាពជាម្ចាស់តែមួយចំពោះការបង្កើត និងភាពជាម្ចាស់តែមួយគត់ដែលត្រូវគេគោរពសក្ការៈហើយក៏ដោយ។ ក្រោយមក យើងក៏បានអធ្យាស្រ័យដល់ពួកគេទៀត។ ហើយយើងបានប្រទានដល់ព្យាការីមូសានូវសញ្ញាភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ទៅលើក្រុមរបស់គេ។

ហើយយើង(អល់ឡោះ)បានលើកភ្នំតួរ(ភ្នំស៊ីណៃ)ដាក់ពីលើពួកគេដោយសារតែការដាក់កិច្ចសន្យាយ៉ាងម៉ឺងម៉ាត់ទៅលើពូកគេ ជាការបំភិតបំភ័យពួកគេដើម្បីឱ្យពួកគេអនុវត្តន៍តាមអ្វីដែលមាននៅក្នុងកិច្ចសន្យានោះ។ ហើយយើងបានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេក្រោយពីបានលើកភ្នំនោះ(ដាក់ពីលើពួកគេ)ថាៈ ចូរពួកអ្នកចូលតាមទ្វារនៃទីក្រុងយេរូសាឡឹមនេះដោយលូនក្រាបនិងដោយឱនក្បាលចុះ។ តែពួកគេបានចូលដោយរំកិលគូទរបស់ពួកគេទៅវិញ។ ហើយយើងក៏បានមានបន្ទូលទៅកាន់ពួកគេថាៈ ចូរពួកអ្នកកុំបំពានដោយការចេញទៅនេសាទនៅថ្ងៃសៅរ៍ឲ្យសោះ តែពួកគេបែរបំពានដោយចេញទៅធ្វើការនេសាទ(នៅថ្ងៃសៅរ៍)ទៅវិញ។ ហើយយើងបានដាក់កិច្ចសន្យាដ៏ម៉ឺងម៉ាត់បំផុតទៅលើពួកគេចំពោះរឿងនោះ។ តែពួកគេនៅតែក្បត់កិច្ចសន្យាដែលគេ(អល់ឡោះ)បានដាក់ទៅលើពួកគេដដែល។

ហើយយើងបានបណ្តេញពួកគេ(ពួកយូដាដែលបានបំពាន)ចេញពីក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង ដោយសារតែពួកគេបានក្បត់(បំពាន)កិច្ចសន្យាដែលគេបានដាក់លើពួកគេ និងដោយសារតែភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេចំពោះបណ្តាភស្តុតាងទាំងឡាយរបស់អល់ឡោះ ព្រមទាំងបទឧក្រិដ្ឋរបស់ពួកគេដែលបានសម្លាប់បណ្តាព្យាការីជាច្រើននាក់ និងដោយសារតែពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេដែលបាននិយាយទៅកាន់ព្យាការីមូហាំម៉ាត់ថាៈ ដួងចិត្តរបស់ពួកយើងមានគម្រប ហើយវាមិនយល់ពីអ្វីដែលអ្នកកំពុងនិយាយឡើយ។ តែរឿងនោះមិនដូចអ្វីដែលពួកគេនិយាយនោះទេ។ ផ្ទុយទៅវិញ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានបោះត្រាភ្ជិតទៅលើដួងចិត្តរបស់ពួកគេដោយសារតែការប្រឆាំងរបស់ពួកគេ ដោយ(ធ្វើឱ្យ)ប្រការល្អមិនអាចទៅដល់ដួងចិត្តរបស់ពួកគេបាន។ ដូច្នេះ ពួកគេគ្មានជំនឿឡើយ លើកលែងតែជំនឿបន្តិចបន្តួចប៉ុណ្ណោះដែលវាមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់ពួកគេឡើយ។

ហើយយើងបានបណ្តេញពួកគេចេញពីក្តីមេត្តាករុណារបស់យើង ដោយសារតែភាពគ្មានជំនឿរបស់ពួកគេ និងដោយសារតែការនិយាយចោទប្រកាន់របស់ពួកគេទៅលើម៉ារីយ៉ាំ(នាងម៉ារី)ដោយមូលបង្កាច់ បង្ខូច និងប្រឌិតថា នាងបានប្រព្រឹត្តហ្ស៊ីណា។

ហើយយើងបានដាក់បណ្តាសារពួកគេដោយសារតែពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេដែលនិយាយប្រកបដោយភាពមោទន និងកុហកបោកប្រាស់គេថាៈ ពិតប្រាកដណាស់ ពួកយើងបានសម្លាប់ម៉ាសៀហ អ៊ីសាកូនប្រុសរបស់ម៉ារយ៉ាំ (យេស៊ូគ្រឹស្ទ បុត្ររបស់នាងម៉ារី) ដែលជាអ្នកនាំសាររបស់អល់ឡោះ។ តាមពិត ពួកគេមិនបានសម្លាប់គាត់ដូចដែលពួកគេបានអះអាងនោះឡើយ ហើយពួកគេក៏មិនបានចងឆ្កាងគាត់នោះដែរ។ ក៏ប៉ុន្តែ (តាមពិត) ពួកគេបានសម្លាប់បុរសម្នាក់(ផ្សេងពីព្យាការីអ៊ីសា)ដែលអល់ឡោះបានធ្វើឲ្យរួបគេដូចទៅនឹងព្យាការីអ៊ីសា ហើយពួកគេក៏បានយកបុរសនោះទៅចងឆ្កាងដោយពួកគេគិតថា អ្នកដែលត្រូវបានសម្លាប់នោះ គឺជាព្យាការីអ៊ីសា។ ហើយពួកយូដាដែលអះអាងថាបានសម្លាប់គាត់(ព្យាការីអ៊ីសា) និងពួកណាសរ៉នី(ពួកគ្រឹស្ទាន)ដែលទទួលយកបុរសដែលគេបានសម្លាប់នោះ(បុរសដែលដូចនឹងព្យាការីអ៊ីសា) ពួកគេទាំងពីរក្រុមស្ថិតនៅក្នុងការខ្វែងយោបល់គ្នានិងមានក្តីមន្ទិលសង្ស័យ ដោយពួកគេមិនបានដឹងច្បាស់អំពីរឿងនេះឡើយ។ តាមពិតពួកគេគ្រាន់តែតាមការស្មានប៉ុណ្ណោះ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ ការស្មានមិនអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍អ្វីដល់ការពិតឡើយ។ ពួកគេមិនបានសម្លាប់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ួគ្រឹស្ទ)នោះទេ ហើយពួកគេក៏មិនបានឆ្កាងគាត់នោះដែរ។

ផ្ទុយទៅវិញ អល់ឡោះជាម្ចាស់បានសង្គ្រោះគាត់(ព្យាការីអ៊ីសា)ពីឧបាយកលរបស់ពួកគេ ហើយអល់ឡោះបានលើកយកទាំងខ្លួនប្រាណនិងព្រលឹងរបស់គាត់ទៅកាន់ទ្រង់។ ហើយអល់ឡោះមហាខ្លាំងពូកែបំផុតនៅក្នុងការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ដោយគ្មាននរណាម្នាក់អាចយកឈ្នះទ្រង់បានឡើយ ហើយទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតបំផុតចំពោះការចាត់ចែងរបស់ទ្រង់ ការកំណត់ និងការដាក់បញ្ញតិ្តច្បាប់របស់ទ្រង់។

ហើយពួកអះលីគីតាប(ទាំងអស់)នឹងមានជំនឿចំពោះព្យាការីអ៊ីសាក្រោយពីការចុះរបស់គាត់(មកកាន់ផែនដីវិញ)នៅសម័យកាលចុងក្រោយ(ពេលថ្ងៃបរលោកជិតមកដល់) និងមុនពេលគាត់ទទួលមរណភាព។ ហើយនៅថ្ងៃបរលោក ព្យាការីអ៊ីសានឹងធ្វើជាសាក្សីចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេ ថាតើអ្វីដែលស្របនឹងច្បាប់របស់គាត់ និងអ្វីដែលផ្ទុយនឹងច្បាប់របស់គាត់។

ដោយសារតែការបំពានរបស់ពួកយូដានោះ យើងបានដាក់បម្រាមទៅលើពួកគេមិនឲ្យទទួលទានចំណីអាហារដែលល្អស្អាតល្អមួយចំនួនដែល(យើង)ធ្លាប់បានអនុញ្ញាតឲ្យពួកគេ។ ហើយយើងបានដាក់បម្រាមទៅលើពួកគេ(មិនឲ្យទទួលទាន)រាល់សត្វដែលមានក្រចកជាប់គ្នា។ ហើយចំពោះគោ និងពពែ យើងបានដាក់បម្រាមចំពោះពួកគេមិនឲ្យការបរិភោគខ្លាញ់របស់វាឡើយ លើកលែងតែខ្លាញ់ដែលជាប់នឹងឆ្អឹងខ្នងរបស់វាប៉ុណ្ណោះ។ ហើយ(ការហាមឃាត់បែបនេះ)ក៏ដោយសារតែការរារាំងរបស់ពួកគេចំពោះខ្លួនពួកគេផ្ទាល់និងអ្នកដទៃពីមាគ៌ារបស់អល់ឡោះ រហូតដល់ការរារាំងពីប្រការល្អនោះបានក្លាយជាចរិតធម្មជាតិសម្រាប់ពួកគេ។

ហើយ(ការហាមឃាត់បែបនេះ)ក៏ដោយសារតែការពាក់ព័ន្ធរបស់ពួកគេជាមួយនឹងការប្រាក់ក្រោយពីអល់ឡោះជាម្ចាស់បានហាមឃាត់ពួកគេមិនឲ្យទទួលយកវា និងដោយសារតែពួកគេស៊ីទ្រព្យសម្បត្តិអ្នកដទៃដោយខុសច្បាប់សាសនា។ ហើយយើងបានរៀបចំសម្រាប់ពួកដែលគ្មានជំនឿក្នុងចំណោមពួកគេនូវទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់បំផុត។

ក៏ប៉ុន្តែបណ្តាអ្នកដែលមានចំណេះដឹងជ្រៅជ្រះក្នុងចំណោមពួកយូដា និងបណ្តាអ្នកមានជំនឿដែលពួកគេជឿជាក់ចំពោះអ្វីដែលអល់ឡោះបានបញ្ចុះទៅឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)នៃគម្ពីរគួរអាន ហើយពួកគេជឿជាក់ចំពោះបណ្តាគម្ពីរ(ទាំងអស់)ដែលគេបញ្ចុះទៅឱ្យបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយមុនអ្នក ដូចជាគម្ពីរតាវរ៉ត និងគម្ពីរអិនជីល ហើយពួកគេប្រតិបត្តិសឡាត ពួកគេបរិច្ចាគហ្សាកាត់ទ្រព្យសម្បត្តិរបស់ពួកគេ ហើយពួកគេជឿជាក់ចំពោះអល់ឡោះ ថាទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់ដោយទ្រង់គ្មានដៃគូឡើយ ថែមទាំងពួកគេមានជំនឿនឹងថ្ងៃបរលោកទៀតនោះ បណ្តាអ្នកដែលមានលក្ខណៈសម្បត្តិបែបនេះ គឺយើងនឹងប្រទានដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យដ៏ធំធេង។

ពិតប្រាកដណាស់ យើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីឱ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ដូចដែលយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅឱ្យបណ្តាព្យាការីមុនអ្នកដែរ។ ដូចនេះ អ្នកមិនមែនជាអ្នកនាំសារថ្មីដែលគ្មានពីមុនមកនោះឡើយ។ ហើយពិតប្រាកដណាស់ យើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់ព្យាការីនួហ ហើយយើងក៏បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅឱ្យបណ្តាព្យាការីជាច្រើនទៀតដែលត្រូវបានតែងតាំង(ជាអ្នកនាំសារ)បន្ទាប់ពីរូបគេ(ព្យាការីនួហ)ផងដែរ។ ហើយយើងបានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅកាន់ព្យាការីអ៊ីព្រហ៊ីម និងកូនប្រុសទាំងពីររបស់គេ គឺព្យាការីអ៊ីស្មាអែល និងព្យាការីអ៊ីស្ហាក និង(បានផ្តល់វ៉ាហ៊ី)ទៅឱ្យព្យាការីយ៉ាក់កូបដែលកូនប្រុសរបស់ព្យាការីអ៊ីស្ហាក ព្រមទាំងបណ្តាកូនចៅរបស់គេផងដែរ។ (ពួកគេ គឺបណ្តាព្យាការីទាំងឡាយដែលស្ថិតនៅក្នុងកុលសម្ព័ន្ធនៃអម្បូរអ៊ីស្រាអែលទាំងដប់ពីរក្នុងចំណោមកូនចៅរបស់ព្យាការីយ៉ាក់កូប)។ ហើយយើងក៏បានផ្តល់វ៉ាហ៊ីទៅឲ្យព្យការីអ៊ីសា ព្យការីអៃយ៉ូប ព្យាការីយូនុស ព្យាការីហារូន និងព្យាការីស៊ូឡៃម៉ានផងដែរ។ ហើយយើងបានប្រទាននូវគម្ពីរមួយដល់ព្យាការីហ្ទាវូត គឺគម្ពីរហ្សាពួរ។

ហើយយើងបានបញ្ជូនបណ្តាអ្នកនាំសារជាច្រើនដោយយើងបាននិទានពីប្រវត្តិរបស់ពួកគេប្រាប់ដល់អ្នកនៅក្នុងគម្ពីរគួរអាន។ ហើយយើងក៏បានបញ្ជូនបណ្តាអ្នកនាំសារជាច្រើនទៀតដែលយើងមិនបាននិទានពីប្រវត្តិរបស់ពួកគេប្រាប់ដល់អ្នកនៅក្នុងគម្ពីរគួរអាននោះទេ។ យើងមិនបានលើកឡើងពីពួកគេក្នុងគម្ពីរគួរអានដោយសារមានបុព្វហេតុ(ដែលមានតែអល់ឡោះប៉ុណ្ណោះដែលដឹង)។ ហើយអល់ឡោះបានមានបន្ទូលជាមួយនឹងព្យាការីមូសាប្រាប់ពីភាពជាព្យាការីរបស់គាត់(ដោយគ្មានតាមរយៈអ្វីមួយឡើយ) ពោលគឺទ្រង់មានបន្ទូលជាមួយព្យាការីមូសាដោយផ្ទាល់តែម្ដង ដែលសាកសមថាទ្រង់ជាព្រះជាម្ចាស់មហាបរិសុទ្ធជាការលើកកិត្តិយសដល់មូសា។

យើងបានបញ្ជូនពួកគេដើម្បីធ្វើជាអ្នកផ្តល់ដំណឹងរីករាយអំពីផលបុណ្យដ៏ប្រពៃចំពោះជនណាដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងធ្វើជាអ្នកព្រមានបន្លាចចំពោះជនណាដែលប្រឆាំងចំពោះទ្រង់នូវទណ្ឌកម្មដ៏សែនឈឺចាប់ ដើម្បីកុំឲ្យមនុស្សលោកមានហេតុផលតវ៉ាណាមួយធ្វើជាលេសដោះសារចំពោះអល់ឡោះបន្ទាប់ពីទ្រង់បានបញ្ជូនបណ្តាអ្នកនាំសារមក។ ហើយអល់ឡោះជាម្ចាស់មហាខ្លាំងពូកែចំពោះការគ្រប់គ្រងរបស់ទ្រង់ និងមហាគតិបណ្ឌិតចំពោះការកំណត់របស់ទ្រង់។

បើទោះបីជាពួកយូដាប្រឆាំងមិនព្រមមានជំនឿចំពោះអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ក៏ដោយ ក៏អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់ជឿជាក់ចំពោះអ្នកតាមរយៈភាពត្រឹមត្រូវចំពោះអ្វីដែលគេបានបញ្ចុះទៅឱ្យអ្នកនៃគម្ពីរគួរអានដែរ។ ទ្រង់បានបញ្ចុះនៅក្នុងវា(គម្ពីរគួរអាន)នូវចំណេះដឹងរបស់ទ្រង់ដែលទ្រង់មានចេតនាចង់បង្ហាញដល់ខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់នូវអ្វីដែលទ្រង់ស្រឡាញ់ និងពេញចិត្ត ឬអ្វីដែលទ្រង់មិនពេញចិត្ត និងបដិសេធ។ ហើយបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ទាំងឡាយក៏បានធ្វើជាសាក្សីចំពោះភាពត្រឹមត្រូវនៃអ្វីដែលអ្នកបាននាំមកព្រមជាមួយនឹងការធ្វើសាក្សីរបស់អល់ឡោះផងដែរ។ គ្រប់គ្រាន់ហើយដែលមានអល់ឡោះជាអ្នកធ្វើសាក្សី។ ពិតណាស់ ការធ្វើសាក្សីរបស់ទ្រង់ គឺគ្រប់គ្រាន់ហើយដោយមិនចាំបាច់ត្រូវការការធ្វើសាក្សីពីអ្នកផ្សេងក្រៅពីទ្រង់ទៀតឡើយ។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលប្រឆាំងចំពោះភាពជាព្យាការីរបស់អ្នក និងបានរារាំងអ្នកដទៃពីសាសនាឥស្លាមនោះ ជាការពិតណាស់ ពួកគេគឺជាពួកដែលឃ្លាតសែនឆ្ងាយបំផុតពីផ្លូវពិត។

ពិតប្រាកដណាស់ ពួកដែលគ្មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះនិងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ ហើយបានបំពានលើខ្លួនឯងដោយសារតែការបន្តស្ថិតនៅលើភាពគ្មានជំនឿនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់ទ្រង់មិនអភ័យទោសដល់ពួកគេចំពោះភាពគ្មានជំនឿដែលពួកគេនៅតែបន្តនោះទេ ហើយទ្រង់ក៏មិនចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលអាចរំដោះពួកគេពីទណ្ឌកម្មរបស់ទ្រង់បានដែរ។

លើកលែងតែមាគ៌ាដែលនាំទៅកាន់ការចូលឋាននរកជើហាន់ណាំដោយពួកគេស្ថិតនៅទីនោះជាអមតៈប៉ុណ្ណោះ។ ហើយកិច្ចការទាំងនោះ គឺមានភាពងាយស្រួលបំផុតចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់ ដោយគ្មានអ្វីមួយដែលទ្រង់អសមត្ថភាពនោះឡើយ។

ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ជាការពិតណាស់ អ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់បាននាំមកឱ្យពួកអ្នកនូវការចង្អុលបង្ហាញ និងសាសនាដ៏ពិតពីអល់ឡោះជាម្ចាស់។ ហេតុនេះ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអ្វីដែលគាត់(ព្យាការីមូហាំម៉ាត់)បាននាំមកចុះ។ វាជាការប្រសើរបំផុតសម្រាប់ពួកអ្នកទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ តែប្រសិនបើពួកអ្នកគ្មានជំនឿចំពោះអល់ឡោះជាម្ចាស់វិញនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់មហាមានលើសលប់ មិនត្រូវការសេចក្តីជំនឿរបស់ពួកអ្នកនោះឡើយ ហើយការគ្មានជំនឿរបស់ពួកអ្នកក៏មិនអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់អ្វីដល់ទ្រង់បានដែរ។ ពិតណាស់ អ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលនៅចន្លោះរវាងវាទាំងពីរ គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់អល់ឡោះ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងបំផុតចំពោះជនណាដែលសាកសមនឹងទទួលការចង្អុលបង្ហាញ។ ដូច្នេះ ទ្រង់សម្រួលដល់គេចំពោះការទទួលនូវការចង្អុលបង្ហាញនោះ។ ហើយទ្រង់ក៏មហាដឹងបំផុតចំពោះជនណាដែលមិនសាកសមនឹងទទួលការចង្អុលបង្ហាញដែរ។ ដូចនេះ ទ្រង់ក៏បានធ្វើឲ្យរូបគេងងឹតមើលមិនឃើញការចង្អុលបង្ហាញនោះ។ ទ្រង់មហាគតិបណ្ឌិតបំផុតចំពោះពាក្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ ទង្វើរបស់ទ្រង់ ការដាក់ច្បាប់បញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ និងការកំណត់របស់ទ្រង់។

ចូរអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)ពោលទៅកាន់ពួកណាសរ៉នីដែលជាពួកកាន់តាមគម្ពីរអ៊ីញជីលថាៈ ចូរពួកអ្នកកុំបំពានព្រំដែនកំណត់ក្នុងសាសនារបស់ពួកអ្នក ហើយចូរពួកអ្នកកុំនិយាយចោទប្រកាន់ទៅលើអល់ឡោះក្នុងរឿងរបស់ព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ទ)ក្រៅពីការពិតឲ្យសោះ។ តាមពិត ម៉ាសៀហ អ៊ីសាកូនរបស់ម៉ារីយ៉ាំ គឺជាអ្នកនាំសារម្នាក់របស់អល់ឡោះដែលទ្រង់បានបញ្ជូនគេមកយ៉ាងពិតប្រាកដ។ ទ្រង់បានបង្កើតគាត់តាមរយៈពាក្យបន្ទូលរបស់ទ្រង់ដែលបានបញ្ជូនទៅកាន់ម៉ារីយ៉ាំ(នាងម៉ារី) តាមរយៈម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីល ដែលពាក្យបន្ទូលនោះគឺ “ចូរអ្នកកើតមានឡើង” ពេលនោះ គាត់ក៏បានកើតឡើងភ្លាម។ ហើយវាគឺជាការផ្លុំមួយអំពីអល់ឡោះ ដែលម៉ាឡាអ៊ីកាត់ជីព្រីលបានផ្លុំទៅតាមបទបញ្ជាពីអល់ឡោះ។ ដូច្នេះ ចូរពួកអ្នកមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងបណ្តាអ្នកនាំសាររបស់ទ្រង់ទាំងអស់ដោយមិនត្រូវមានការបែងចែករវាងពួកគេនោះឡើយ។ ហើយចូរពួកអ្នកកុំនិយាយថា “ព្រះបី” ឲ្យសោះ។ ចូរពួកអ្នកបញ្ឈប់ការនិយាយពាក្យភូតកុហកដ៏អាក្រក់នេះ ព្រោះការបញ្ឈប់ការនិយាយពាក្យនេះ គឺវាល្អប្រសើរសម្រាប់ពួកអ្នកទាំងក្នុងលោកិយនិងនៅថ្ងៃបរលោក។ តាមពិត អល់ឡោះគឺជាព្រះជាម្ចាស់តែមួយគត់។ ទ្រង់មហាបរិសុទ្ធពីការមានដៃគូ និងពីការមានបុត្រ។ ពិតណាស់ ទ្រង់គឺជាព្រះជាម្ចាស់ដ៏មហាមានលើសលប់។ អ្វីៗដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់និងអ្វីៗដែលមាននៅលើផែនដី ព្រមទាំងអ្វីៗដែលមាននៅក្នុងមេឃនិងផែនដី គឺជាកម្មសិទ្ធិរបស់ទ្រង់។ គ្រប់គ្រាន់ហើយចំពោះអ្វីដែលមាននៅលើមេឃជាច្រើនជាន់ និងផែនដីដែលមានអល់ឡោះជាម្ចាស់ជាអ្នកគ្រប់គ្រងនិងចាត់ចែងចំពោះពួកគេនោះ។

អ៊ីសាកូនប្រុសរបស់ម៉ារយ៉ាំមិនដែលបដិសេធថា រូបគាត់ជាខ្ញុំបម្រើរបស់អល់ឡោះជាម្ចាស់នោះឡើយ ហើយបណ្តាម៉ាឡាអ៊ីកាត់ដែលជាអ្នកជំនិតរបស់អល់ឡោះក៏មិនបដិសេធដូច្នោះនោះដែរ។ ហើយអល់ឡោះបានលើកឋានៈរបស់ពួកគេជាខ្ញុំបម្រើរបស់ទ្រង់។ ដូច្នេះ តើពួកអ្នកយកព្យាការីអ៊ីសា(យេស៊ូគ្រឹស្ទ)ធ្វើជាព្រះយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? ហើយតើពួកមុស្ហរីគីន(ពួកពហុទេពនិយម)យកពួកម៉ាឡាអ៊ីកាត់(ទេវតា)ធ្វើជាព្រះយ៉ាងដូចម្តេចទៅ? ហើយជនណាហើយដែលបដិសេធនឹងការគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះ និងមានអំណួតមិនព្រមគោរពសក្ការៈចំពោះទ្រង់ទេនោះ ពិតប្រាកដណាស់ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រមូលផ្តុំពួកគេទៅកាន់ទ្រង់ទាំងអស់នៅថ្ងៃបរលោក ហើយទ្រង់នឹងតបស្នងដល់បុគ្គលគ្រប់រូបយ៉ាងសាកសមបំផុត។

រីឯបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ និងជឿជាក់ចំពោះបណ្តាអ្នកនាំសារទាំងឡាយរបស់ទ្រង់ ព្រមទាំងបានសាងនូវទង្វើកុសលដោយចិត្តជ្រះថ្លាចំពោះអល់ឡោះ ស្របតាមអ្វីដែលច្បាប់ឥស្លាមបានចែងនោះ ទ្រង់នឹងប្រទានដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យចំពោះទង្វើរបស់ពួកគេដោយគ្មានខ្វះអ្វីបន្តិចឡើយ ហើយទ្រង់នឹងបន្ថែមដល់ពួកគេទៀតដោយភាពសប្បុរសរបស់ទ្រង់។ រីឯពួកដែលបានបដិសេធមិនព្រមគោរពសក្ការៈចំពោះអល់ឡោះនិងការប្រតិបត្តិតាមទ្រង់ ហើយបានលើកតម្កើងខ្លួនឱ្យខ្ពស់ដោយមានភាពអំណួតនោះ ទ្រង់នឹងដាក់ទណ្ឌកម្មពួកគេយ៉ាងឈឺចាប់បំផុត។ ហើយសម្រាប់ពួកគេ គ្មានអ្នកគាំពារណាក្រៅពីអល់ឡោះដែលអាចផ្តល់ផលប្រយោជន៍ដល់ពួកគេនោះទេ ហើយក៏គ្មានអ្នកជួយណាដែលអាចការពារពួកគេពីគ្រោះថ្នាក់បានដែរ។

ឱមនុស្សលោកទាំងឡាយ! ពិតប្រាកដណាស់ ភស្តុតាងដ៏ច្បាស់លាស់ពីម្ចាស់របស់ពួកអ្នកដែលកាត់ផ្តាច់នូវលេសដោះសារ(របស់ពួកគេ)និងបំបាត់នូវភាពស្រពេចស្រពិលទាំងឡាយ(ចេញពីពួកអ្នក)នោះបានមកដល់ពួកអ្នកហើយ (នោះគឺព្យាការីមូហាំម៉ាត់)។ ហើយយើងបានបញ្ចុះទៅឲ្យពួកអ្នកនូវពន្លឺដ៏ភ្លឺថ្លាបំផុត វានោះគឺជាគម្ពីរគួរអាននេះឯង។

រីឯបណ្តាអ្នកដែលមានជំនឿចំពោះអល់ឡោះ ហើយពួកគេប្រកាន់ខ្ជាប់នឹងគម្ពីរគួរអានដែលគេបានបញ្ចុះទៅកាន់ព្យាការី(មូហាំម៉ាត់)របស់ពួកគេនោះ អល់ឡោះជាម្ចាស់នឹងប្រទាននូវក្តីមេត្តាករុណាដល់ពួកគេដោយបញ្ចូលពួកគេទៅក្នុងឋានសួគ៌ ហើយទ្រង់នឹងបន្ថែមដល់ពួកគេនូវផលបុណ្យ ព្រមទាំងលើកឋានៈរបស់ពួកគេថែមទៀត។ ហើយទ្រង់នឹងចង្អុលបង្ហាញពួកគេទៅកាន់មាគ៌ាដែលត្រឹមត្រូវដែលគ្មានភាពវៀចវេរនៅក្នុងវាឡើយ នោះគឺមាគ៌ាដែលនាំទៅកាន់ឋានសួគ៌អាត់និន។

ពួកគេនឹងសុំឲ្យអ្នក(ឱអ្នកនាំសារមូហាំម៉ាត់)កាត់សេចក្តីឲ្យពួកគេក្នុងរឿងមរត៌ក “សពគ្មានសាច់ញាតិ” ពោលគឺបុគ្គលម្នាក់បានស្លាប់ ហើយមិនបានបន្សល់ទុកឪពុកឬកូនម្នាក់ឡើយ។ ចូរអ្នកពោលចុះថាៈ អល់ឡោះនឹងបកស្រាយច្បាប់ស្តីពីបញ្ហាមត៌កសពគ្មានសាច់ញាតិនេះគឺ ៖ ប្រសិនបើបុគ្គលម្នាក់បានស្លាប់ដោយមិនបន្សល់ទុកឪពុកឬកូនណាម្នាក់ តែគេមានបងប្អូនស្រីបង្កើតម្នាក់ ឬបងប្អូនស្រីរួមឪពុកម្នាក់ ដូច្នេះ នាងត្រូវទទួលបានមត៌កពាក់កណ្តាលនៃទ្រព្យសម្បត្តិទាំងមូលដែលសពបានបន្សល់ទុកជាលក្ខណៈកំណត់ចំនួន។ ចំណែកឯបងប្អូនប្រុសបង្កើតម្នាក់របស់សព ឬបងប្អូនប្រុសរួមឪពុកម្នាក់វិញនោះ ត្រូវទទួលមត៌កទ្រព្យសម្បត្តិដែលសពបានបន្សល់ក្នុងលក្ខណៈមិនកំណត់ចំនួននោះឡើយប្រសិនបើគាត់គ្មានអ្នកដែលទទួលមត៌កជាមួយនឹងគាត់ដែលជាអ្នកទទួលមត៌កដោយកំណត់ចំនួនទេនោះ។ តែប្រសិនបើគាត់មានអ្នកដែលត្រូវទទួលមត៌កជាមួយនឹងគាត់ដែលជាអ្នកទទួលមត៌កដោយកំណត់ចំនួននោះ គឺគាត់ត្រូវទទួលបានមរត៌កដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីនោះ។ ហើយប្រសិនបើសពនោះមានបងប្អូនស្រីបង្កើត ឬបងប្អូនស្រីរួមឪពុកលើសពីពីរនាក់ឡើងទៅ គឺសម្រាប់ពួកនាងត្រូវទទួលបានពីរភាគបីនៃមរត៌ក(ត្រូវទទួលរួមគ្នា)។ ប្រសិនបើសពនោះមានបងប្អូនបង្កើត ឬបងប្អូនរួមឪពុកច្រើននាក់ (មានទាំងប្រុស និងទាំងស្រី) ពួកគេត្រូវទទួលមរត៌កក្នុងលក្ខណៈមិនកំណត់ចំនួនផ្អែកលើគោលការណ៍ “សម្រាប់បុរសម្នាក់គឺទទួលបានចំណែកស្មើនឹងចំណែកស្ត្រីពីរនាក់”។ អល់ឡោះទ្រង់បញ្ជាក់ពីច្បាប់នៃមត៌ក“សពគ្មានសាច់ញាតិ”នេះ ក៏ដូចជាច្បាប់មត៌កផ្សេងៗទៀតដល់ពួកអ្នកដើម្បីកុំឲ្យពួកអ្នកវង្វេងក្នុងរឿងនេះ។ ហើយអល់ឡោះទ្រង់មហាដឹងនូវរាល់អ្វីៗទាំងអស់។ គ្មានអ្វីមួយអាចលាក់បាំងពីទ្រង់បាននោះឡើយ។