Arnavutça Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Nebe' 78:1 – Nas 114:6

Për çfarë po pyesin ata njëri-tjetrin?

Për Lajmin e madh,

lidhur me të cilin janë në kundërshti.

Jo! Por, ata do ta marrin vesh!

Sërish jo! Ata do ta marrin vesh patjetër!

A nuk e bëmë Tokën të përshtatshme

dhe malet shtylla?!

Ne ju krijuam në çifte,

dhe gjumin jua bëmë pushim

e natën jua bëmë mbulesë,

kurse ditën për jetesë.

Ne ndërtuam mbi ju një shtatëshe[1] të fortë ——— [1] shtatë qiej.

dhe bëmë një kandil shndritës.

Ne lëshuam nga retë ujë me bollëk,

që të rrisim drithëra, bimë

dhe kopshte të dendura.

Dita e Vendimit Përfundimtar është e caktuar,

Dita kur do t'i fryhet Surit dhe ju do të vini grupe-grupe,

kur qielli do të hapet në shumë dyer

dhe malet do të shkulen nga vendi e do të duken si vegim.

Vërtet, Xhehenemi është pritë,

vend kthimi për shkelësit e kufijve,

ku do të qëndrojnë përherë.

Aty nuk do të shijojnë freski e as pije,

përveç ujit të valë dhe qelbit,

si ndëshkim i merituar.

Ata nuk prisnin të jepnin llogari

dhe përgënjeshtronin rëndë ajetet Tona.

Ndërkohë, Ne çdo gjë e kemi shënuar me saktësi.

Prandaj shijoni! Ne nuk do t'ju shtojmë gjë tjetër përveç dënimit.

Me të vërtetë, për të devotshmit do të ketë fitore:

kopshte e vreshta,

vasha të një moshe

dhe kupa (vere) të mbushura plot.

Aty nuk do të dëgjojnë fjalë të kota e as gënjeshtra.

Si shpërblim nga Zoti yt, dhuratë e mjaftueshme,

Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, i Gjithëmëshirshmi. Askush nuk mund të flasë para Tij.

Atë Ditë, kur Shpirti (Xhibrili) dhe melekët do të qëndrojnë radhë-radhë; askush nuk do të flasë, përveç atij që i jep leje i Gjithëmëshirshmi dhe që thotë fjalë të drejta.

Kjo është Dita e vërtetë, prandaj kush të dojë, le të marrë rrugën e kthimit për te Zoti i vet.

Ne ju kemi paralajmëruar për një dënim të afërt, Ditën kur njeriu do të shohë çfarë kanë bërë duart e veta dhe kur jobesimtari do të thotë: “Ah, sikur të isha bërë pluhur!”

Betohem në ata (melekë) që i nxjerrin shpirtrat me ashpërsi,

në ata që i nxjerrin me lehtësi,

në ata që lundrojnë,

si dhe në ata që prijnë

dhe në ata që rregullojnë çështjet!

Ditën kur do të ndodhë gjëmimi tronditës[1], ——— [1] Bëhet fjalë për fryrjen e parë në sur, kur do të ndodhë Kiameti.

i cili do të ndiqet nga një tjetër gjëmim,

disa zemra, atë Ditë, do të jenë të tmerruara

e sytë e tyre do të bien përdhe.

Ata thonë: "Vallë, a do të kthehemi sërish në jetë?!

Edhe pasi të jemi bërë eshtra të kalbura?!"

E do të thonë: "Atëherë, ky do të ishte një kthim dëshpërues!"

Në të vërtetë, ajo do të jetë një buçimë e vetme (e surit)

dhe përnjëherësh do të gjenden në sipërfaqe (të ringjallur).

A e ke dëgjuar ndodhinë e Musait?

Kur Zoti i tij e thirri në luginën e shenjtë Tuva:

"Shko te Faraoni, se ai vërtet e ka tepruar.

Thuaji: "A dëshiron të pastrohesh

dhe të të udhëzoj drejt Zotit tënd, që t'ia kesh frikën?"

Ai (Musai) ia tregoi mrekullinë më të madhe,

por ai përgënjeshtroi e kundërshtoi.

Pastaj ktheu shpinën, duke bërë përpjekje

dhe i tuboi njerëzit e thirri,

duke thënë: “Unë jam zoti juaj më i lartë!”

Prandaj, Allahu e ndëshkoi me dënim në botën tjetër dhe në këtë botë.

Vërtet, në këtë ka mësim për këdo që ka frikë (Allahun).

Vallë, cili është më i vështirë: krijimi juaj apo i qiellit? Ai e ndërtoi atë,

ia ngriti kupën lart dhe e përsosi.

Natën ia bëri të errët e ditën të ndritshme.

E pastaj tokën e bëri të sheshtë.

Prej saj nxori ujin dhe kullotat,

kurse malet i bëri të patundshme,

që t'i gëzoni ju dhe bagëtitë tuaja.

E, kur të vijë fatkeqësia më e madhe,

atë Ditë njeriu do të kujtojë çfarë ka bërë

dhe Zjarri flakërues do të shfaqet hapur për këdo që sheh.

Sa i përket atij që ka kaluar kufijtë

dhe i ka dhënë përparësi jetës së kësaj bote,

sigurisht që Zjarrin flakërues do ta ketë strehë.

Ndërkaq, ai që i është frikësuar qëndrimit para Zotit të vet dhe e ka ndaluar veten nga dëshirat e liga,

sigurisht që Xhenetin do ta ketë strehë.

Të pyesin ty për çastin e Kiametit se kur do të ndodhë?

E nga e di ti që t'u tregosh atyre?!

Vetëm te Zoti yt është dija për të.

Ti je vetëm paralajmërues për atë që i frikësohet atij.

Atë Ditë, kur ta shohin atë, do t’u duket sikur kanë qëndruar (në këtë botë) vetëm një pasdite ose një paradite.

Ai u vrenjt dhe ktheu shpinën,

ngaqë i erdhi i verbri.

E ku e di ti, ndoshta do të pastrohet

ose do të marrë këshillën e do t'i bëjë dobi?!

Sa për atë që tregohet i vetëmjaftueshëm,

ti atij po i kushton vëmendje.

E çfarë përgjegjësie ke ti, nëse ai nuk pastrohet?!

E sa për atë që vjen te ti duke nxituar

e duke pasur frikë (Zotin),

ti shkujdesesh ndaj tij!

Jo, mos vepro ashtu! Në të vërtetë, ky (Kuran) është këshillë,

prandaj, kush të dojë, le të marrë mësim prej tij!

Ai ndodhet në fletë të nderuara,

të larta e të dëlira,

në duar të shkruesve[1] ——— [1] Bëhet fjalë për melekët.

fisnikë e të bindur.

U mallkoftë njeriu, sa mohues që është!

Prej çfarë gjëje e krijoi Ai?

E krijoi prej një pike uji dhe e përsosi.

Pastaj ia lehtësoi rrugën.

Mandej e bëri të vdesë e të varroset.

Pastaj, kur të dojë, do ta ringjallë.

Jo! Ai ende nuk e ka kryer atë që i është urdhëruar.

Le të vështrojë njeriu ushqimin e vet!

Ne e lëshojmë ujin me bollëk,

më pas e çajmë tokën

dhe bëjmë që të mbijnë drithëra në të,

rrush e barishte,

ullinj e palma,

kopshte të dendura

dhe fruta e kullota,

që t'i gëzoni ju dhe bagëtitë tuaja.

Por, kur të vijë gjëmimi shurdhues,

atë Ditë njeriu do të ikë prej vëllait të vet,

prej nënës dhe babait të vet

dhe prej bashkëshortes dhe fëmijëve të vet.

Atë Ditë, çdo njeriu do t'i mjaftojë çështja e vet.

Disa fytyra, atë Ditë, do të jenë të ndritshme,

të qeshura e të gëzuara,

E disa fytyra, atë Ditë, do të jenë të pluhurosura

e të mbuluara me errësirë.

Këta janë jobesimtarët, të ligjtë.

Kur Dielli të mbështillet e të shuhet;

kur yjet të bien;

kur malet të shkulen nga vendi;

kur devetë barrsa të braktisen;

kur egërsirat të tubohen;

kur detet të ndizen;

kur shpirtrat të bashkohen;

kur vajza e varrosur për së gjalli të pyetet

për çfarë faji u vra;

kur fletët të shpalosen;

kur qielli të zhvishet;

kur Xhehenemi të ndizet fort

dhe kur Xheneti të afrohet,

atëherë çdokush do të kuptojë çfarë ka përgatitur.

Betohem në yjet që fshihen,

që lëvizin e perëndojnë

dhe në natën kur bie,

si dhe në agimin kur çel,

se vërtet ky (Kuran) është fjalë (e kumtuar prej) një të dërguari[1] fisnik, ——— [1] Bëhet fjalë për Xhibrilin, alejhis-selam.

të fuqishëm e me pozitë të lartë te Zoti i Arshit,

të cilit i binden atje (melekët) dhe është besnik.

Shoku juaj (Muhamedi) nuk është i çmendur.

Ai e ka parë atë[2] në horizontin e qartë ——— [2] Xhibrilin.

dhe ai nuk e mban gajbin[3] për vete. ——— [3] të fshehtën.

As është ky (Kuran) fjalë e ndonjë shejtani të mallkuar.

Pra, nga po shkoni?!

Ai (Kurani) është vetëm këshillë për botët,

për këdo prej jush që dëshiron të ndjekë rrugën e drejtë.

Por, ju nuk mund të dëshironi, përveç nëse do Allahu, Zoti i botëve.

Kur qielli të çahet;

kur yjet të shkapërderdhen;

kur detet të shpërthejnë

dhe kur varret të përmbysen,

atëherë secili do ta kuptojë çfarë ka bërë dhe çfarë ka lënë mangët.

O njeri, ç'të mashtroi ty ndaj Zotit tënd Bujar,

i Cili të krijoi, të dha përmasa të rregullta e të harmonizoi

dhe, në trajtën që deshi, të formësoi?!

Jo, por ju e përgënjeshtroni Ditën e Gjykimit.

Ndërkaq, mbi ju ka mbikëqyrës,

shkrues fisnikë,

që dinë gjithçka që bëni.

Vërtet, të mirët do të jenë në lumturi,

kurse, të ligjtë do të jenë në Zjarrin flakërues,

në të cilin do të digjen në Ditën e Gjykimit,

pa dalë kurrë prej tij.

E, nga e di ti se ç’është Dita e Gjykimit?

Sërish, nga e di ti se ç’është Dita e Gjykimit?

Është Dita kur askush s'do të mund t'i ndihmojë askujt dhe kur i gjithë pushteti do të jetë vetëm i Allahut.

Mjerë ata që hanë në peshë,

të cilët, kur marrin prej njerëzve me masë, e marrin të plotë,

por, kur u matin atyre ose u peshojnë, ua pakësojnë.

A nuk mendojnë ata se do të ringjallen

në një Ditë të madhe,

Ditën kur njerëzit do të dalin para Zotit të botëve?!

Jo! Në të vërtetë, libri i të ligjve është në Sixhin.

E nga e di ti se ç'është Sixhini?

Është një libër i shkruar.

Atë Ditë mjerë përgënjeshtruesit!

të cilët e përgënjeshtrojnë Ditën e Gjykimit!

E atë e përgënjeshtron vetëm ai që shkel çdo kufi e është gjynahqar,

i cili, kur t’i lexohen ajetet Tona, thotë: “Këto janë përralla të të parëve!”

Jo! Por të këqijat që kanë bërë ua kanë mbuluar zemrat.

Në të vërtetë, ata do të pengohen të shohin Zotin e tyre,

pastaj do të hyjnë në Zjarrin flakërues.

Mandej do t'u thuhet: "Ja, kjo është ajo që e përgënjeshtronit!"

Jo! Në të vërtetë, libri i të mirëve është në Ilijun.

E nga e di ti se ç'është Ilijuni?

Është një libër i shkruar,

që e dëshmojnë të afërmit (e Allahut).

Vërtet, të mirët do të jenë në lumturi,

mbi kolltukë, duke shikuar.

Në fytyrat e tyre do të vëresh shkëlqimin e lumturisë.

Atyre do t’u jepet për të pirë verë e kulluar, e vulosur;

fundi i saj është myshku. Për këtë le të garojnë garuesit!

Përzierja e saj është prej Tesnimit,

një burim prej të cilit pinë të afërmit (e Allahut).

Me të vërtetë, ata që kanë bërë të këqija qeshnin me ata që besonin;

kur kalonin pranë tyre, i përqeshnin, duke ia bërë me sy njëri-tjetrit;

kur ktheheshin te familjet e tyre, ktheheshin të gëzuar

dhe, kur i shihnin, thoshin: "Këta janë vërtet të humbur!"

Ndërkohë që nuk ishin dërguar si mbikëqyrës mbi ta.

Por, sot, ata që besuan qeshin me jobesimtarët

mbi kolltukë, duke shikuar.

A nuk u ndëshkuan jobesimtarët për atë që bënin?!

Kur qielli të çahet,

duke iu bindur Zotit të vet, ashtu siç do të duhej të bënte,

dhe kur toka të rrafshohet,

e të nxjerrë ç’ka brenda saj dhe të zbrazet,

duke iu bindur Zotit të vet, ashtu siç do të duhej të bënte,

O njeri! Ti mundohesh pareshtur (në rrugëtimin) drejt Zotit tënd dhe ti do ta takosh Atë.

Sa për atë që libri i vet i jepet në dorën e djathtë,

ai do të ketë llogari të lehtë

dhe do të kthehet te familja e vet i gëzuar.

Ndërkaq, ai që libri i vet i jepet pas shpine,

do të ndjellë shkatërrimin

dhe do të digjet në Zjarrin flakërues,

sepse ai jetonte i gëzuar në familjen e vet,

duke menduar se nuk do të kthehej kurrë (te Zoti).

Por, Zoti i tij e ka parë mirë atë.

Betohem në kuqërrimin e mbrëmjes,

në natën dhe në gjithçka që ajo kaplon,

si dhe në Hënën e plotë,

se ju do të kaloni nga një gjendje në tjetrën.

Atëherë, ç’kanë që nuk besojnë

dhe, kur u lexohet Kurani, nuk bien në sexhde?!

Në të vërtetë, ata që nuk besojnë, përgënjeshtrojnë,

ndërkohë që Allahu e di mirë çfarë fshehin ata.

Prandaj, jepu atyre lajmin për një dënim të dhembshëm,

përveç atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira; për ta do të ketë shpërblim të pandërprerë.

Betohem në qiellin me yjësi,

në Ditën e premtuar,

në dëshmitarin dhe në atë që dëshmohet!

Mallkuar qofshin njerëzit e Hendekut,

të zjarrit plot lëndë djegëse,

kur rrinin ulur përreth tij,

duke dëshmuar atë që po u bënin besimtarëve.

Ata i patën mëri (besimtarët) vetëm pse këta e besonin Allahun, të Plotfuqishmin, Lavdiplotin,

Atë të Cilit i takon pushteti i qiejve e i Tokës. Allahu është Dëshmitar i çdo gjëje.

Në të vërtetë, ata që i dogjën besimtarët e besimtaret dhe nuk u penduan, i pret dënimi i Xhehenemit dhe dënimi me djegie.

Ndërkaq, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, do të kenë kopshte Xheneti, nëpër të cilat rrjedhin lumenj. Kjo është fitorja e madhe.

Vërtet, hakmarrja e Zotit tënd është e rreptë.

Ai e nis krijimin dhe e ribën atë.

Ai është Falësi i Madh, i Dashuri.

Zoti i Arshit, i Lavdishmi,

Bërësi i gjithçkaje që dëshiron.

A të ka ardhur lajmi i ushtrive

të Faraonit dhe themudëve?

Megjithatë, jobesimtarët vazhdojnë të përgënjeshtrojnë,

ndonëse Allahu i ka nën mbikëqyrje të plotë.

Në të vërtetë, ai është një Kuran i lavdishëm,

në një Pllakë të Ruajtur.

Betohem në qiellin dhe në yllin e natës!

E nga e di ti se ç’është ylli i natës?

Ai është ylli shndritës.

Çdo shpirt ka një mbikëqyrës.

Pra, le të vështrojë njeriu prej çfarë është krijuar!

Është krijuar prej një lëngu që hidhet me vrull

e që del ndërmjet boshtit kurrizor dhe brinjëve

Me të vërtetë, Ai ka fuqi ta kthejë atë (në jetë)

Ditën kur do të zbulohen të fshehtat,

kur njeriu s’do të ketë as fuqi, as ndihmës.

Betohem në qiellin me shi të njëpasnjëshëm

dhe në tokën që çahet,

se ky (Kuran) është një Fjalë ndarëse

e nuk është shaka.

Në të vërtetë, ata po kurdisin një kurth,

por edhe Unë po kurdis një kurth.

Prandaj, jepu afat jobesimtarëve, lëri edhe për pak kohë.

Lartësoje emrin e Zotit tënd, më të Lartit,

i Cili krijoi dhe përsosi (çdo gjë),

përcaktoi e udhëzoi,

dhe bëri të mbijnë kullotat

e pastaj i bëri të thahen e të vyshken.

Ne do ta lexojmë ty (Kuranin), kështu që nuk do të harrosh,

përveç asaj që do Allahu. Ai e di të dukshmen dhe atë që fshihet.

Ne do të ta lehtësojmë ty rrugën e lehtë,

prandaj këshillo, nëse këshilla bën dobi,

se do të përfitojë prej saj ai që ka frikë (Allahun)

dhe do t'i shmanget më i mjeri,

ai që do të digjet në Zjarrin e madh,

ku as do të vdesë, as do të jetojë.

Ka fituar ai që pastrohet,

që e përmend emrin e Zotit të vet dhe që falet.

Por ju i jepni përparësi jetës së kësaj bote,

ndonëse jeta tjetër është më e mirë dhe më e qëndrueshme.

Në të vërtetë, kjo gjendet në Fletët e hershme,

në Fletët e Ibrahimit dhe të Musait.

A të ka ardhur lajmi për Ndodhinë Gjithëpërfshirëse?

Disa fytyra, atë Ditë, do të jenë të përulura,

që kanë punuar e janë stërmunduar,

por që do të hyjnë në Zjarrin përvëlues

dhe do të pinë nga një burim i valuar.

Për ta nuk do të ketë tjetër ushqim përveç ferrave të thata,

që as shëndoshin, as shuajnë urinë.

E disa fytyra, atë Ditë, do të jenë të lumtura,

të kënaqura me përpjekjen e tyre,

në një kopsht të lartë Xheneti,

ku nuk do të dëgjojnë asnjë fjalë të kotë.

Aty ka një burim që rrjedh,

divane të ngritura,

kupa të vendosura,

jastëkë të radhitur

dhe qilima të shtruar.

A nuk i shohin devetë se si janë krijuar;

qiellin se si është ngritur lart;

malet se si janë vendosur

dhe tokën se si është shtrirë?!

Prandaj këshillo, se ti je vetëm këshillues

dhe nuk je detyrues ndaj tyre.

Por, atë që kthen shpinën dhe nuk beson,

Allahu do ta ndëshkojë me dënimin më të madh.

Me të vërtetë, te Ne është kthimi i tyre,

dhe është detyrë Jona t'i marrim në llogari.

Betohem në agimin,

në dhjetë netët[1], ——— [1] Shumica e dijetarëve të tefsirit mbrojnë mendimin se këtu bëhet fjalë për dhjetë ditët e para të muajit dhul hixhe.

në çiftin dhe tekun,

dhe në natën kur kalon!

A nuk mjafton ky betim për atë që ka mend?!

A nuk e ke parë çfarë bëri Zoti yt me adët,

banorët e Iremit me shtylla të larta,

që s'ishte krijuar diçka e ngjashme në asnjë vend.

dhe me themudët, që gdhendnin shkëmbinjtë në luginë,

si dhe me Faraonin, njeriun e hunjve,

të cilët shkelën kufijtë nëpër botë,

duke shtuar shthurjen në to?!

Prandaj, Zoti yt lëshoi mbi ta kamxhikun e dënimit.

Vërtet, Zoti yt është gjithmonë në pritë.

Sa i përket njeriut, kur Zoti e sprovon duke e nderuar (me pasuri) dhe duke i dhuruar mirësi, ai thotë: "Zoti im më ka nderuar."

Por, kur e sprovon duke ia pakuar rrizkun, ai thotë: "Zoti im më ka poshtëruar."

Jo, nuk është ashtu! Por, ju nuk e nderoni jetimin,

nuk nxitni njëri-tjetrin për të ushqyer të varfrin,

e hani trashëgiminë me pangopësi,

dhe e doni pasurinë tepër fort.

Jo! Kur Toka të dridhet me tronditje të njëpasnjëshme,

e të vijë Zoti yt me melekët të rreshtuar radhë-radhë,

dhe kur të sillet Xhehenemi, atë Ditë njeriu do të kujtohet, por ç’dobi do t'i sjellë kjo kujtesë!

Ai do të thotë: "Ah, sikur të kisha bërë diçka për jetën time!"

Atë Ditë, askush nuk do të dënojë siç dënon Ai

dhe askush nuk do të prangojë siç prangon Ai.

O shpirt i qetë!

Kthehu te Zoti yt, i kënaqur e i pranuar!

Hyr në mesin e robërve të Mi

dhe hyr në Xhenetin Tim!

Betohem në këtë qytet[1], ——— [1] Meka.

në të cilin ti je i lirë,

dhe (betohem) në babanë dhe në të lindurin,

se Ne e kemi krijuar njeriun në mundime të njëpasnjëshme.

Vallë, a mendon ai se askush nuk ka fuqi mbi të?!

Ai thotë: "Kam shpenzuar shumë pasuri."

A mos mendon ai se nuk e ka parë askush?!

A nuk i dhamë Ne atij dy sy,

një gjuhë e dy buzë

dhe ia treguam dy rrugët?

Ndërkohë, ai nuk e ka kapërcyer të përpjetën.

E nga e di ti se ç’është e përpjeta?

Ajo është të lirosh një rob

ose t'i japësh ushqim në ditë urie

një jetimi të afërm

ose një të varfri të pangrënë,

si dhe të jesh prej atyre që besojnë, që këshillojnë njëri-tjetrin për durim dhe këshillojnë për mëshirë.

Këta janë njerëzit e krahut të djathtë,

kurse ata që përgënjeshtrojnë ajetet Tona, ata janë njerëzit e krahut të majtë,

mbi të cilët do të jetë një Zjarr i mbyllur.

Betohem në Diellin dhe në shkëlqimin e tij,

në Hënën kur e ndjek atë,

në ditën kur e zbulon atë,

në natën kur e mbulon atë,

në qiellin dhe në Atë që e ndërtoi,

në Tokën dhe në Atë që e shtriu,

dhe në shpirtin e në Atë që e përsosi,

duke ia sqaruar të keqen e të mirën,

se ka fituar ai që e pastron atë (shpirtin)

dhe ka dështuar ai që e mbulon atë (me gjynahe).

Themudët përgënjeshtruan, duke shkelur kufijtë,

kur u ngrit më i poshtri i tyre.

Megjithëse, i dërguari i Allahut (Salihu) u pati thënë atyre: "Mos e prekni devenë e Allahut dhe ujin e saj!"

Por, ata e përgënjeshtruan (Salihun) dhe e therën atë (devenë), prandaj Zoti i tyre i shfarosi për fajin e tyre dhe i bëri rrafsh me tokë,

pa pasur frikë nga pasojat e kësaj.

Betohem në natën kur mbulon,

në ditën kur zbardh

dhe në Atë që krijoi mashkullin e femrën,

se vërtet punët tuaja janë të ndryshme.

Sa për atë që jep dhe ruhet (nga gjynahet)

dhe e beson më të mirën (Xhenetin),

Ne do t’ia lehtësojmë atij rrugën drejt lehtësisë.

Ndërkaq, atij që tregohet koprrac e i vetëmjaftueshëm

dhe e përgënjeshtron më të mirën (Xhenetin),

Ne do t’ia lehtësojmë rrugën drejt vështirësisë.

E pasuria e tij nuk do t’i bëjë dobi kur të bjerë në greminë.

Në të vërtetë, është detyrë Jona të tregojmë rrugën e drejtë

dhe Jona është bota e amshuar e kjo botë.

Kështu që Unë ju kam paralajmëruar për një Zjarr që flakëron,

në të cilin hyn vetëm më i keqi,

ai që përgënjeshtron dhe kthen shpinën.

Ndërkaq, do të shmanget prej tij më i ruajturi,

ai që jep pasurinë e vet për t’u pastruar

e jo për të kthyer ndonjë të mirë që i është bërë,

por vetëm duke kërkuar kënaqësinë e Zotit të vet, më të Lartit.

E s'ka dyshim se ai do të jetë i kënaqur.

Betohem në paraditen

dhe në natën kur errësohet,

se Zoti yt nuk të ka braktisur, as të ka urryer.

Sigurisht, jeta e ardhme është më e mirë për ty se e tashmja

dhe, pa dyshim, Zoti yt do të të japë e ti do të jesh i kënaqur.

A nuk të gjeti jetim e të strehoi,

të gjeti të humbur e të udhëzoi

dhe të gjeti të varfër e të pasuroi?

Prandaj, mos e shtyp jetimin,

mos e qorto lypësin,

dhe të mirat e Zotit tënd përmendi!

A nuk ta hapëm gjoksin

dhe ta hoqëm barrën,

e cila ta kishte rënduar kurrizin,

si dhe ta ngritëm lart emrin?

Me të vërtetë, me vështirësinë vjen lehtësimi.

Me të vërtetë, me vështirësinë vjen lehtësimi.

Prandaj, kur të mbarosh (punët), përpiqu (në adhurim)

dhe vetëm Zotit tënd përkushtoju!

Betohem në fikun dhe ullirin,

në malin e Sinait

dhe në këtë Qytet[1] të sigurt, ——— [1] Meka.

se vërtet Ne e krijuam njeriun në trajtën më të bukur,

pastaj e kthyem në gjendjen më të ulët,

përveç atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira; për ta do të ketë shpërblim të pandërprerë.

Atëherë, çfarë të shtyn ty ta përgënjeshtrosh Ditën e Gjykimit?!

A nuk është Allahu Gjykatësi më i Urtë?!

Lexo me emrin e Zotit tënd, i Cili krijoi (gjithçka),

e krijoi njeriun prej një mpiksjeje gjaku.

Lexo! Zoti yt është më Bujari,

i Cili i mësoi me anë të penës,

i mësoi njeriut atë që nuk e dinte.

Me të vërtetë, njeriu i shkel kufijtë,

kur mendon se është i vetëmjaftueshëm.

Pa dyshim, te Zoti yt është kthimi.

A e ke parë atë që pengon

robin kur falet?!

E si do të jetë puna nëse ai është në udhëzim

ose urdhëron për devotshmëri?!

E si do të jetë puna nëse ky (penguesi) përgënjeshtron dhe kthen shpinën?!

A nuk e di ai se Allahu sheh?

Përkundrazi! Nëse ai nuk ndalet, Ne do ta mbërthejmë për ballukesh,

për ballukesh gënjeshtare e mëkatare.

Atëherë, le ta thërrasë ai kuvendin e vet,

Ne do t'i thërrasim zebanijet (rojat e Xhehenemit).

Kurrsesi mos iu bind atij, por bëj sexhde dhe afrohu (me Allahun).

Me të vërtetë, Ne e zbritëm atë (Kuranin) në Natën e Kadrit.

E nga e di ti se ç’është Nata e Kadrit?

Nata e Kadrit është më e mirë se një mijë muaj.

Në të zbresin melekët dhe Shpirti (Xhibrili) me lejen e Zotit të tyre, me të gjitha vendimet.

Paqe është ajo derisa të çelë agimi.

Ata që mohuan prej ithtarëve të Librit dhe prej idhujtarëve nuk do të ndaheshin (nga mosbesimi i tyre) derisa t’u vinte dëshmia e qartë:

Një i Dërguar prej Allahut, që t'u lexonte faqe të pastra,

në të cilat ka shkrime (ajete) të drejta.

Ata që u ishte dhënë Libri u përçanë vetëm pasi u erdhi dëshmia e qartë.

Ata nuk u urdhëruan për gjë tjetër përveçse ta adhuronin Allahun, duke ia kushtuar fenë vetëm Atij e duke qenë besimdrejtë, si dhe të falnin namazin e të jepnin zekatin. Kjo është feja e drejtë.

Me të vërtetë, ata që nuk besojnë nga ithtarët e Librit dhe idhujtarët do të jenë në zjarrin e Xhehenemit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Pikërisht ata janë krijesat më të këqija.

Ndërkaq, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, pikërisht ata janë krijesat më të mira.

Shpërblimi i tyre te Zoti i tyre janë Xhenetet e Përjetësisë, nëpër të cilat rrjedhin lumenjtë, ku do të jenë përgjithmonë. Allahu është i kënaqur me ta dhe ata janë të kënaqur me Të. Kjo është për atë që i frikësohet Zotit të vet.

Kur Toka të dridhet fort me dridhjen e saj

e të nxjerrë barrët e saj,

e njeriu të thotë: “Çfarë ka ajo?!”

Atë Ditë ajo do të rrëfejë lajmet e saj,

sepse Zoti yt do ta frymëzojë atë.

Atë Ditë njerëzit do të dalin grupe-grupe për të parë veprat e tyre.

Kushdo që bën ndonjë të mirë, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë

dhe kushdo që bën ndonjë të keqe, qoftë sa një thërrmijë, do ta shohë atë.

Betohem në ata (kuaj) që vrapojnë duke dihatur

që nxjerrin shkëndija nga thundrat,

që hidhen në sulm në agim,

duke çuar pluhur,

e duke çarë në mes grupin (e armikut)

se vërtet njeriu është shumë mosmirënjohës ndaj Zotit të vet

dhe ai vetë është dëshmitar për këtë;

Njëmend, ai e do tepër pasurinë.

A nuk e di ai si do të jetë gjendja kur të nxirren ata që janë në varre

e të dalë në shesh ajo që është në gjokse?!

Pa dyshim, Zoti i tyre, atë Ditë, di gjithçka për ta.

Çasti tronditës (i Kiametit)!

Ç'është Çasti tronditës?

E nga e di ti se ç'është Çasti tronditës (i Kiametit)?

Atë Ditë njerëzit do të jenë si flutura të shpërndara

dhe malet do të bëhen si lesh i shprishur.

Sa i përket atij që do t'i peshojnë rëndë veprat (e mira),

ai do të ketë një jetë të kënaqshme,

E sa i përket atij që do t'i peshojnë lehtë veprat (e mira),

strehë e tij do të jetë humnera (e Xhehenemit).

E nga e di ti se ç’është ajo?

Është një Zjarr përvëlues.

Ju ka hutuar garimi për shtim,

derisa të shkoni në varre.

Por jo, ju do ta merrni vesh!

Sërish jo! Ju do ta merrni vesh!

Veç sikur ta dinit me dije të sigurt!

Me siguri do ta shihni Zjarrin flakërues.

Madje, do ta shihni atë në mënyrë të qartë.

Pastaj, atë Ditë, do të pyeteni për dhuntitë.

Betohem në kohën

se vërtet njeriu është në humbje,

përveç atyre që besojnë, bëjnë vepra të mira, këshillojnë njëri-tjetrin për të vërtetën dhe këshillojnë njëri-tjetrin për durim.

Mjerë çdo përgojues e përqeshës,

i cili grumbullon pasuri dhe e numëron atë,

duke menduar se pasuria do ta bëjë të përjetshëm.

Jo! Ai do të hidhet me siguri në ndëshkimin dërrmues.

E nga e di ti se ç’është ndëshkimi dërrmues?

Është zjarri i Allahut, i ndezur fort,

i cili depërton deri në zemra.

Ai do t'i ngujojë ata,

në shtylla të tejzgjatura.

A nuk e ke parë si bëri Zoti yt me njerëzit e elefantit?!

A nuk ua prishi atyre kurthin,

duke çuar kundër tyre tufa zogjsh,

që i qëllonin me gurë prej balte të pjekur?

Kështu, Ai i bëri si byk i përtypur.

Për shkak të zakonit të kurejshëve,

zakonit të tyre për të udhëtuar gjatë dimrit dhe verës,

le ta adhurojnë Zotin e kësaj shtëpie (Qabesë),

i Cili i ushqeu kundrejt urisë dhe i siguroi kundrejt frikës.

A e ke parë atë që përgënjeshtron Ditën e Gjykimit?

Ky është ai që përzë jetimin

dhe nuk nxit për të ushqyer të varfrin.

Pra, mjerë ata që falen

e që janë të pakujdesshëm ndaj namazit të tyre,

të cilët punojnë sa për sy e faqe

dhe nuk japin as sendin më të thjeshtë.

Me të vërtetë, Ne të dhamë ty të mira të shumta,

prandaj falu për Zotin tënd dhe ther kurban!

Pa dyshim, ai që të urren ty është farësosur.

Thuaj: "O ju jobesimtarë!

Unë nuk adhuroj atë që ju adhuroni,

as ju nuk adhuroni Atë që unë adhuroj.

Unë nuk do të adhuroj atë që adhuroni ju,

as ju nuk do të adhuroni Atë që adhuroj unë.

Ju keni fenë tuaj, unë kam fenë time."

Kur të vijë ndihma e Allahut dhe Çlirimi (i Mekës)

e t’i shohësh njerëzit duke hyrë në fenë e Allahut grumbuj-grumbuj,

atëherë lartësoje me lavdërim Zotin tënd dhe kërko falje prej Tij, se vërtet Ai është Pranues i pendimit.

Iu shkatërrofshin duart Ebu Lehebit! Dhe njëmend ai u shkatërrua.

Atij nuk i bëri dobi as pasuria, as ajo që fitoi.

Ai do të digjet në Zjarrin plot flakë,

edhe gruaja e tij, që bartte dru,

e cila, në qafën e saj, do të ketë një litar të përdredhur.

Thuaj: "Ai është Allahu, Një!

Allahu është Absoluti.

Ai nuk ka lindur askënd, as nuk është i lindur

dhe askush nuk është i ngjashëm me Të."

Thuaj: "I kërkoj mbrojtje Zotit të agimit

nga e keqja e gjithçkaje që Ai ka krijuar,

nga e keqja e natës kur errësohet plotësisht,

nga e keqja e atyre që fryjnë nëpër nyja

dhe nga e keqja e smirëziut kur smiron.

Thuaj: "I kërkoj mbrojtje Zotit të njerëzve,

Sundimtarit të njerëzve,

të Adhuruarit të njerëzve,

nga e keqja e cytësit që fshihet,

i cili pëshpërit në gjokset e njerëzve,

qoftë nga xhinët, qoftë nga njerëzit.