Belarusça Meal — Aliaksiej İsmail Kryŭcoŭ — Şems 91:1 – Nas 114:6

Клянуся сонцам і ягоным святлом!

Клянуся месяцам, калі плыве ён за ім!

Клянуся днём, калі яно асвятляе яго!

Клянуся ноччу, калі пакрывае яна яго!

Клянуся небам і Тым, Хто збудаваў яго!

Клянуся зямлёю і Тым, Хто распасцёр яе!

Клянуся душою і Тым, Хто вымераў яе,

і адкрыў ёй грэшнасць і збожнасць ейныя!

Сапраўды, атрымаў поспех той, хто ачысціў яе!

Сапраўды, панёс страты той, хто пашкодзіў яе!

Адмовіліся самудыты ад пасланца праз сваю знявагу,

калі падняўся самы няшчасны сярод іх.

сказаў ім пасланец Аллага: «Пільнуйце вярблюдзіцу Аллага і ей¬нае пітво!»

Але не паслухаліся яны яго і падрэзалі жылы ейныя. Таму знішчыў Бог iх за іхныя грахі, параўнаўшы пакараннем усіх.

І не палохаўся Ён наступстваў гэтага.

Клянуся ноччу, калі яна пакрывае!

Клянуся днём, калі ён ззяе!

Клянуся Тым, Хто стварыў мужчыну і жанчыну!

Сапраўды, вашыя жаданні розныя.

Таму, хто ахвяраваў і быў збожным,

і прызнаваў найлепшае

тым вылегчаем Мы шлях да простага.

А таму, хто быў хцівым і думаў, што ні ў чым не мае патрэбы,

а найлепшае лічыў хлуснёю –

тым вылегчаем Мы шлях да найцяжэйшага.

Не дапаможа яму багацце ягонае, калі будзе зрынуты ён.

Сапраўды, Нам належыць указваць просты шлях,

і Нам належыць апошняе і першае.

Я засцярог вас ад палаючага агню,

увойдзе ў яго той няшчасны,

які лічыць праўду хлуснёю і адхінаецца.

Выдаленым ад полымя будзе збожны,

які дае свой стан для ачысткі,

не жадаючы за гэта нічога ні ад каго,

а толькі імкнучыся да задавальнення свайго Ўсявышняга.

Ён будзе задаволены!

Клянуся раніцаю!

Rлянуся ноччу, калі згушчаецца яна,

што не пакінуў цябе Госпад твой, не зненавідзеў цябе!

І, сапраўды, будучыня для цябе лепш за мінулае.

І, сапраўды, хутка надзеліць цябе Госпад твой, і будзеш задаволе¬ны ты.

Няўжо Ён не знайшоў цябе сірацінам, і хіба не прытуліў?

І хіба не знайшоў Ён цябе аблудным, і няўжо не павёў простым шляхам?

І хіба не знайшоў цябе незаможным, і няўжо не ўзбагаціў?

Таму не ўшчамляй сірацiну,

і не гані жабруючага.

І пра даброты Госпада свайго паведамляй.

Цi не раскрылі Мы табе сэрца тваё,

і не знялі Мы з цябе бярэмя тваё,

якое абцяжарвала спіну тваю?

Хiба не ўзвялічылі Мы згадку пра цябе?

Бо, сапраўды, пасля цяжкасцяў надыходзіць палёгка!

Сапраўды, пасля цяжкасцяў надыходзіць палёгка!

Таму калі вызвалішся – дзейнічай

i да Госпада свайго звярніся!

Клянуся смакоўніцаю і аліваю!

Клянуся гарою Сінай!

Клянуся гэтым горадам надзейным!

Мы стварылі чалавека ў лепшым абліччы.

Потым Мы скінем яго ў самае нізкае з ніжэйшага,

апроч тых, якія паверылі і рабілі добрыя справы; чакае на іх не-вычэрпнае ўзнагароджанне.

Хто ж пасля гэтага прымушае цябе адкідваць Суд?

Хiба Аллаг – не Наймудрэйшы Суддзя?!

Чытай! Імем Госпада твайго, які стварыў,

стварыў чалавека са згустка крыві.

Чытай! І Госпад твой – Шчодры,

Які навучыў з дапамогаю пяра.

Навучыў чалавека таму, чаго ён не ведаў.

Але не! Парушае чалавек мяжы,

калі здаецца яму, што ён ні ў чым не мае патрэбы.

Сапраўды, да Госпада твайго вяртанне.

бачыў ты таго, які замінае

рабу Нашаму маліцца?

Як ты лічыш – а раптам ён быў на праўдзівым шляху

і заклікаў да збожнасцi?

Як ты лічыш, а раптам ён палічыў хлуснёю праўду і адхiнуўся,

дык хіба не ведаў, што Аллаг бачыць яго?

Але не! Калі ён не спыніцца, Мы схопім яго за чупрыну;

чупрына хлуслівая, грэшная.

Няхай кліча сваіх абаронцаў!

Мы ж паклічам варту пекла!

Але не! Не падпарадкоўвайся яму, а пакланіся нізка Госпаду і набліжайся да Яго.

Сапраўды, паслалі Мы яго ў Ноч Вялікасці!

А адкуль табе ведаць, што такое Ноч Вялікасці?

Ноч Вялікасці лепш за тысячу месяцаў!

Сходзяць падчас яе анёлы і дух з дазволу іхнага Госпада, каб вы¬канаць усе загады.

Яна з’яўляецца мірнай да наступу золаку.

Не адмовіліся ад няверы тыя з людзей Пісання і паганаў, якiя не паверылi, пакуль не прыйшоў да іх выразны доказ –

Пасланец ад Аллага, які чытае святыя скруткі.

У іх утрымліваюцца праўдзівыя пісанні.

Тыя ж, каму было дадзена Пісанне, разышліся адно з адным, пас¬ля таго, як прыйшоў да іх выразны доказ.

А ім не было ніякага загаду, апроч пакланення Аллагу, шчырага служэння Яму, малітвы і сплаты закяту – вось праўдзівая вера.

Сапраўды, тыя з людзей Пісання і паганаў, якiя не паверылi, апы¬нуцца ў пякельным полымі, дзе будуць павек! Яны – горшыя з усяго створанага.

Сапраўды, тыя, якія паверылі і рабілі добрыя справы, яны – лепшыя з усяго створанага.

Узнагароджанне ім у іхнага Госпада – сады вечнасці, у якіх цурча¬ць рэкі. Яны будуць там павек. Аллаг будзе задаволены імі, а яны бу¬дуць задаволеныя Ім. Гэта – для тых, якія палохаюцца свайго Госпада.

Калі скаланецца зямля, уздрыгваючы,

і выпхне з сябе тое, што ў ёй ёсць,

дык спытае чалавек: «Што здарылася з ёй?»

У той дзень зямля распавядзе ўсё, што вядома ёй,

бо Госпад твой адкрыў ёй тое.

У той дзень людзі выйдуць з магілаў натоўпамі, каб убачыць свае ўчынкі.

Хто зрабіў дабро на вагу парушынкі – пабачыць яго.

Хто зрабіў ліха на вагу парушынкі – пабачыць яго.

Клянуся тымі, што скачуць задыханыя,

і выбіваюць іскры,

і нападаюць досвіткам,

і ўзнімаюць воблака пылу,

і ўрываюцца ў натоўп!

Сапраўды, няўдзячны чалавек перад Госпадам сваім!

І, сапраўды, ён сам таго сведка!

І, сапраўды, ён занадта моцна любіць даброты!

Хіба не ведае ён, што калі адродзяць тых, хто ў магілах,

і калі стане вядомым тое, што ў сэрцах,

сапраўды, у той дзень Госпад твой будзе ведаць усё пра іх?

Жахлівы!

Што ж такое «Жахлівы»?

І як ведаць табе, што ёсць «Жахлівы»?

Гэта – дзень, калі людзі рассеюцца, як мятлушкі.

А горы будуць падобныя да расчасанае воўны.

Тагды той, чыя шаля на Вагах будзе цяжкаю –

атрымае ён жыццё, поўнае задавальнення.

А той, чыя шаля на вагах будзе латваю –

прытулкам ягоным будзе прорва.

А адкуль ведаць табе, што гэта такое?

Гэта – агонь падпалены!

Вабіць вас смага прымнажэння.

Пакуль не пойдзеце вы ў магілу.

ды не! Хутка даведаецеся вы.

І яшчэ раз не! Хутка даведаецеся вы.

Але не! Калі б вы ведалі веданнем сапраўдным,

што сапраўды ўбачыце пекла!

І яшчэ раз – убачыце яго сапраўдным поглядам.

У той дзень вас спытаюць пра зямныя асалоды.

Клянуся часам!

Сапраўды, чалавек нясе страты!

Апроч тых, якія паверылі, рабілі добрыя справы, наказалi адно аднаму праўду, наказалi адно аднаму трыванне.

Гора кожнаму насмешніку, паклёпніку,

які назбіраў багацце і падлічыў яго!

Ці думае ён, што багацце зробіць яго неўмірушчым.

Але не! Праўдзіва, будзе ён кінуты ў агонь якi крышыць.

А адкуль табе ведаць, што такое агонь якi крышыць?

Гэта – агонь Аллага разгарачаны,

які ўзнімаецца над сэрцамі!

Сапраўды, ён злучыцца над імі

на ланцугах працягнутых.

Цi бачыў ты, як зрабіў Госпад твой з уладальнікамі слана?

Хiба Ён не зрабіў іхныя мудрагельствы няўдалымі

i наслаў на іх птушак зграямі?

Кідалі яны ў іх камяні з абпаленае гліны.

І зрабіў Ён іх падобнымі да нiвы сточанае.

дзеля яднання курайшытаў –

яднання падчас падарожжаў, улетку і ўзімку.

Няхай яны пакланяюцца Госпаду гэтага дома,

бо Ён пажывіў іх у галодны час і пазбавіў сполаху.

Цi бачыў ты таго, хто адмаўляе Суд?

дык гэта ж той, хто праганяе сірацiну,

і не заклікае пажывіць бедака.

Бяда ж тым, якія моляцца,

але ставяцца да малітваў сваіх нядбайна,

якія робяць усё толькі напаказ

і адмаўляюцца даваць міласціну.

Сапраўды, Мы далi табе дастатак.

Таму маліся Госпаду свайму і ахвяруй!

Сапраўды, той, хто ненавідзіць цябе – сам куртаты.

Скажы: «о вы, што не вераць!

Я не пакланяюся таму, чаму пакланяецеся вы,

а вы не пакланяецеся таму, чаму я пакланяюся.

Я не пакланяюся так, як пакланяецеся вы,

а вы не будзеце пакланяцца так, як буду пакланяцца я,

вам – вашая вера, а мне – мая».

Калі прыйдзе дапамога Аллага і перамога,

і ты ўбачыш, што людзі прымаюць веру Аллага натоўпамі,

тагды ўслаў славаю свайго Госпада і прасі ў Яго прабачэння; са¬праўды, Ён – Прымаючы каянні!

Няхай згінуць рукі Абу Лягаба і ён сам!

Ні багацце ягонае, ні ягонае становішча не дапамогуць яму.

Увойдзе ён у агонь падпалены,

а жонка ягоная насіцьме дровы.

А на ейнай шыі – вяроўка з пальмавых валокнаў.

Скажы: «Ён – Аллаг – Адзіны!

Аллаг – Той, да Каго імкнуцца!

Не нарадзіў і не быў народжаны,

і ніхто не падобен да Яго!»

Скажы: «Шукаю абароны ў Госпада світанку,

ад ліха Ягоных твораў,

і ад ліха змроку, калі ён надыходзіць,

і ад ліха чараўніц, што дзьмуць на вузлы,

і ад ліха зайздросніка, калі ён зайздросціць!»

Скажы: «Шукаю абароны ў Госпада людзей,

Уладара людзей,

Бога людзей,

ад ліха спакусніка знікаючага,

які зводзіць сэрцы людзей,

ад ліха джынаў і людзей».