Gürcüce Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Rum 30:1 – Sâd 38:88
Contents
- Rum 30:1
- Rum 30:2
- Rum 30:3
- Rum 30:4
- Rum 30:5
- Rum 30:6
- Rum 30:7
- Rum 30:8
- Rum 30:9
- Rum 30:10
- Rum 30:11
- Rum 30:12
- Rum 30:13
- Rum 30:14
- Rum 30:15
- Rum 30:16
- Rum 30:17
- Rum 30:18
- Rum 30:19
- Rum 30:20
- Rum 30:21
- Rum 30:22
- Rum 30:23
- Rum 30:24
- Rum 30:25
- Rum 30:26
- Rum 30:27
- Rum 30:28
- Rum 30:29
- Rum 30:30
- Rum 30:31
- Rum 30:32
- Rum 30:33
- Rum 30:34
- Rum 30:35
- Rum 30:36
- Rum 30:37
- Rum 30:38
- Rum 30:39
- Rum 30:40
- Rum 30:41
- Rum 30:42
- Rum 30:43
- Rum 30:44
- Rum 30:45
- Rum 30:46
- Rum 30:47
- Rum 30:48
- Rum 30:49
- Rum 30:50
- Rum 30:51
- Rum 30:52
- Rum 30:53
- Rum 30:54
- Rum 30:55
- Rum 30:56
- Rum 30:57
- Rum 30:58
- Rum 30:59
- Rum 30:60
- Lukman 31:1
- Lukman 31:2
- Lukman 31:3
- Lukman 31:4
- Lukman 31:5
- Lukman 31:6
- Lukman 31:7
- Lukman 31:8
- Lukman 31:9
- Lukman 31:10
- Lukman 31:11
- Lukman 31:12
- Lukman 31:13
- Lukman 31:14
- Lukman 31:15
- Lukman 31:16
- Lukman 31:17
- Lukman 31:18
- Lukman 31:19
- Lukman 31:20
- Lukman 31:21
- Lukman 31:22
- Lukman 31:23
- Lukman 31:24
- Lukman 31:25
- Lukman 31:26
- Lukman 31:27
- Lukman 31:28
- Lukman 31:29
- Lukman 31:30
- Lukman 31:31
- Lukman 31:32
- Lukman 31:33
- Lukman 31:34
- Secde 32:1
- Secde 32:2
- Secde 32:3
- Secde 32:4
- Secde 32:5
- Secde 32:6
- Secde 32:7
- Secde 32:8
- Secde 32:9
- Secde 32:10
- Secde 32:11
- Secde 32:12
- Secde 32:13
- Secde 32:14
- Secde 32:15
- Secde 32:16
- Secde 32:17
- Secde 32:18
- Secde 32:19
- Secde 32:20
- Secde 32:21
- Secde 32:22
- Secde 32:23
- Secde 32:24
- Secde 32:25
- Secde 32:26
- Secde 32:27
- Secde 32:28
- Secde 32:29
- Secde 32:30
- Ahzab 33:1
- Ahzab 33:2
- Ahzab 33:3
- Ahzab 33:4
- Ahzab 33:5
- Ahzab 33:6
- Ahzab 33:7
- Ahzab 33:8
- Ahzab 33:9
- Ahzab 33:10
- Ahzab 33:11
- Ahzab 33:12
- Ahzab 33:13
- Ahzab 33:14
- Ahzab 33:15
- Ahzab 33:16
- Ahzab 33:17
- Ahzab 33:18
- Ahzab 33:19
- Ahzab 33:20
- Ahzab 33:21
- Ahzab 33:22
- Ahzab 33:23
- Ahzab 33:24
- Ahzab 33:25
- Ahzab 33:26
- Ahzab 33:27
- Ahzab 33:28
- Ahzab 33:29
- Ahzab 33:30
- Ahzab 33:31
- Ahzab 33:32
- Ahzab 33:33
- Ahzab 33:34
- Ahzab 33:35
- Ahzab 33:36
- Ahzab 33:37
- Ahzab 33:38
- Ahzab 33:39
- Ahzab 33:40
- Ahzab 33:41
- Ahzab 33:42
- Ahzab 33:43
- Ahzab 33:44
- Ahzab 33:45
- Ahzab 33:46
- Ahzab 33:47
- Ahzab 33:48
- Ahzab 33:49
- Ahzab 33:50
- Ahzab 33:51
- Ahzab 33:52
- Ahzab 33:53
- Ahzab 33:54
- Ahzab 33:55
- Ahzab 33:56
- Ahzab 33:57
- Ahzab 33:58
- Ahzab 33:59
- Ahzab 33:60
- Ahzab 33:61
- Ahzab 33:62
- Ahzab 33:63
- Ahzab 33:64
- Ahzab 33:65
- Ahzab 33:66
- Ahzab 33:67
- Ahzab 33:68
- Ahzab 33:69
- Ahzab 33:70
- Ahzab 33:71
- Ahzab 33:72
- Ahzab 33:73
- Sebe' 34:1
- Sebe' 34:2
- Sebe' 34:3
- Sebe' 34:4
- Sebe' 34:5
- Sebe' 34:6
- Sebe' 34:7
- Sebe' 34:8
- Sebe' 34:9
- Sebe' 34:10
- Sebe' 34:11
- Sebe' 34:12
- Sebe' 34:13
- Sebe' 34:14
- Sebe' 34:15
- Sebe' 34:16
- Sebe' 34:17
- Sebe' 34:18
- Sebe' 34:19
- Sebe' 34:20
- Sebe' 34:21
- Sebe' 34:22
- Sebe' 34:23
- Sebe' 34:24
- Sebe' 34:25
- Sebe' 34:26
- Sebe' 34:27
- Sebe' 34:28
- Sebe' 34:29
- Sebe' 34:30
- Sebe' 34:31
- Sebe' 34:32
- Sebe' 34:33
- Sebe' 34:34
- Sebe' 34:35
- Sebe' 34:36
- Sebe' 34:37
- Sebe' 34:38
- Sebe' 34:39
- Sebe' 34:40
- Sebe' 34:41
- Sebe' 34:42
- Sebe' 34:43
- Sebe' 34:44
- Sebe' 34:45
- Sebe' 34:46
- Sebe' 34:47
- Sebe' 34:48
- Sebe' 34:49
- Sebe' 34:50
- Sebe' 34:51
- Sebe' 34:52
- Sebe' 34:53
- Sebe' 34:54
- Fatır 35:1
- Fatır 35:2
- Fatır 35:3
- Fatır 35:4
- Fatır 35:5
- Fatır 35:6
- Fatır 35:7
- Fatır 35:8
- Fatır 35:9
- Fatır 35:10
- Fatır 35:11
- Fatır 35:12
- Fatır 35:13
- Fatır 35:14
- Fatır 35:15
- Fatır 35:16
- Fatır 35:17
- Fatır 35:18
- Fatır 35:19
- Fatır 35:20
- Fatır 35:21
- Fatır 35:22
- Fatır 35:23
- Fatır 35:24
- Fatır 35:25
- Fatır 35:26
- Fatır 35:27
- Fatır 35:28
- Fatır 35:29
- Fatır 35:30
- Fatır 35:31
- Fatır 35:32
- Fatır 35:33
- Fatır 35:34
- Fatır 35:35
- Fatır 35:36
- Fatır 35:37
- Fatır 35:38
- Fatır 35:39
- Fatır 35:40
- Fatır 35:41
- Fatır 35:42
- Fatır 35:43
- Fatır 35:44
- Fatır 35:45
- Yâsin 36:1
- Yâsin 36:2
- Yâsin 36:3
- Yâsin 36:4
- Yâsin 36:5
- Yâsin 36:6
- Yâsin 36:7
- Yâsin 36:8
- Yâsin 36:9
- Yâsin 36:10
- Yâsin 36:11
- Yâsin 36:12
- Yâsin 36:13
- Yâsin 36:14
- Yâsin 36:15
- Yâsin 36:16
- Yâsin 36:17
- Yâsin 36:18
- Yâsin 36:19
- Yâsin 36:20
- Yâsin 36:21
- Yâsin 36:22
- Yâsin 36:23
- Yâsin 36:24
- Yâsin 36:25
- Yâsin 36:26
- Yâsin 36:27
- Yâsin 36:28
- Yâsin 36:29
- Yâsin 36:30
- Yâsin 36:31
- Yâsin 36:32
- Yâsin 36:33
- Yâsin 36:34
- Yâsin 36:35
- Yâsin 36:36
- Yâsin 36:37
- Yâsin 36:38
- Yâsin 36:39
- Yâsin 36:40
- Yâsin 36:41
- Yâsin 36:42
- Yâsin 36:43
- Yâsin 36:44
- Yâsin 36:45
- Yâsin 36:46
- Yâsin 36:47
- Yâsin 36:48
- Yâsin 36:49
- Yâsin 36:50
- Yâsin 36:51
- Yâsin 36:52
- Yâsin 36:53
- Yâsin 36:54
- Yâsin 36:55
- Yâsin 36:56
- Yâsin 36:57
- Yâsin 36:58
- Yâsin 36:59
- Yâsin 36:60
- Yâsin 36:61
- Yâsin 36:62
- Yâsin 36:63
- Yâsin 36:64
- Yâsin 36:65
- Yâsin 36:66
- Yâsin 36:67
- Yâsin 36:68
- Yâsin 36:69
- Yâsin 36:70
- Yâsin 36:71
- Yâsin 36:72
- Yâsin 36:73
- Yâsin 36:74
- Yâsin 36:75
- Yâsin 36:76
- Yâsin 36:77
- Yâsin 36:78
- Yâsin 36:79
- Yâsin 36:80
- Yâsin 36:81
- Yâsin 36:82
- Yâsin 36:83
- Saffat 37:1
- Saffat 37:2
- Saffat 37:3
- Saffat 37:4
- Saffat 37:5
- Saffat 37:6
- Saffat 37:7
- Saffat 37:8
- Saffat 37:9
- Saffat 37:10
- Saffat 37:11
- Saffat 37:12
- Saffat 37:13
- Saffat 37:14
- Saffat 37:15
- Saffat 37:16
- Saffat 37:17
- Saffat 37:18
- Saffat 37:19
- Saffat 37:20
- Saffat 37:21
- Saffat 37:22
- Saffat 37:23
- Saffat 37:24
- Saffat 37:25
- Saffat 37:26
- Saffat 37:27
- Saffat 37:28
- Saffat 37:29
- Saffat 37:30
- Saffat 37:31
- Saffat 37:32
- Saffat 37:33
- Saffat 37:34
- Saffat 37:35
- Saffat 37:36
- Saffat 37:37
- Saffat 37:38
- Saffat 37:39
- Saffat 37:40
- Saffat 37:41
- Saffat 37:42
- Saffat 37:43
- Saffat 37:44
- Saffat 37:45
- Saffat 37:46
- Saffat 37:47
- Saffat 37:48
- Saffat 37:49
- Saffat 37:50
- Saffat 37:51
- Saffat 37:52
- Saffat 37:53
- Saffat 37:54
- Saffat 37:55
- Saffat 37:56
- Saffat 37:57
- Saffat 37:58
- Saffat 37:59
- Saffat 37:60
- Saffat 37:61
- Saffat 37:62
- Saffat 37:63
- Saffat 37:64
- Saffat 37:65
- Saffat 37:66
- Saffat 37:67
- Saffat 37:68
- Saffat 37:69
- Saffat 37:70
- Saffat 37:71
- Saffat 37:72
- Saffat 37:73
- Saffat 37:74
- Saffat 37:75
- Saffat 37:76
- Saffat 37:77
- Saffat 37:78
- Saffat 37:79
- Saffat 37:80
- Saffat 37:81
- Saffat 37:82
- Saffat 37:83
- Saffat 37:84
- Saffat 37:85
- Saffat 37:86
- Saffat 37:87
- Saffat 37:88
- Saffat 37:89
- Saffat 37:90
- Saffat 37:91
- Saffat 37:92
- Saffat 37:93
- Saffat 37:94
- Saffat 37:95
- Saffat 37:96
- Saffat 37:97
- Saffat 37:98
- Saffat 37:99
- Saffat 37:100
- Saffat 37:101
- Saffat 37:102
- Saffat 37:103
- Saffat 37:104
- Saffat 37:105
- Saffat 37:106
- Saffat 37:107
- Saffat 37:108
- Saffat 37:109
- Saffat 37:110
- Saffat 37:111
- Saffat 37:112
- Saffat 37:113
- Saffat 37:114
- Saffat 37:115
- Saffat 37:116
- Saffat 37:117
- Saffat 37:118
- Saffat 37:119
- Saffat 37:120
- Saffat 37:121
- Saffat 37:122
- Saffat 37:123
- Saffat 37:124
- Saffat 37:125
- Saffat 37:126
- Saffat 37:127
- Saffat 37:128
- Saffat 37:129
- Saffat 37:130
- Saffat 37:131
- Saffat 37:132
- Saffat 37:133
- Saffat 37:134
- Saffat 37:135
- Saffat 37:136
- Saffat 37:137
- Saffat 37:138
- Saffat 37:139
- Saffat 37:140
- Saffat 37:141
- Saffat 37:142
- Saffat 37:143
- Saffat 37:144
- Saffat 37:145
- Saffat 37:146
- Saffat 37:147
- Saffat 37:148
- Saffat 37:149
- Saffat 37:150
- Saffat 37:151
- Saffat 37:152
- Saffat 37:153
- Saffat 37:154
- Saffat 37:155
- Saffat 37:156
- Saffat 37:157
- Saffat 37:158
- Saffat 37:159
- Saffat 37:160
- Saffat 37:161
- Saffat 37:162
- Saffat 37:163
- Saffat 37:164
- Saffat 37:165
- Saffat 37:166
- Saffat 37:167
- Saffat 37:168
- Saffat 37:169
- Saffat 37:170
- Saffat 37:171
- Saffat 37:172
- Saffat 37:173
- Saffat 37:174
- Saffat 37:175
- Saffat 37:176
- Saffat 37:177
- Saffat 37:178
- Saffat 37:179
- Saffat 37:180
- Saffat 37:181
- Saffat 37:182
- Sâd 38:1
- Sâd 38:2
- Sâd 38:3
- Sâd 38:4
- Sâd 38:5
- Sâd 38:6
- Sâd 38:7
- Sâd 38:8
- Sâd 38:9
- Sâd 38:10
- Sâd 38:11
- Sâd 38:12
- Sâd 38:13
- Sâd 38:14
- Sâd 38:15
- Sâd 38:16
- Sâd 38:17
- Sâd 38:18
- Sâd 38:19
- Sâd 38:20
- Sâd 38:21
- Sâd 38:22
- Sâd 38:23
- Sâd 38:24
- Sâd 38:25
- Sâd 38:26
- Sâd 38:27
- Sâd 38:28
- Sâd 38:29
- Sâd 38:30
- Sâd 38:31
- Sâd 38:32
- Sâd 38:33
- Sâd 38:34
- Sâd 38:35
- Sâd 38:36
- Sâd 38:37
- Sâd 38:38
- Sâd 38:39
- Sâd 38:40
- Sâd 38:41
- Sâd 38:42
- Sâd 38:43
- Sâd 38:44
- Sâd 38:45
- Sâd 38:46
- Sâd 38:47
- Sâd 38:48
- Sâd 38:49
- Sâd 38:50
- Sâd 38:51
- Sâd 38:52
- Sâd 38:53
- Sâd 38:54
- Sâd 38:55
- Sâd 38:56
- Sâd 38:57
- Sâd 38:58
- Sâd 38:59
- Sâd 38:60
- Sâd 38:61
- Sâd 38:62
- Sâd 38:63
- Sâd 38:64
- Sâd 38:65
- Sâd 38:66
- Sâd 38:67
- Sâd 38:68
- Sâd 38:69
- Sâd 38:70
- Sâd 38:71
- Sâd 38:72
- Sâd 38:73
- Sâd 38:74
- Sâd 38:75
- Sâd 38:76
- Sâd 38:77
- Sâd 38:78
- Sâd 38:79
- Sâd 38:80
- Sâd 38:81
- Sâd 38:82
- Sâd 38:83
- Sâd 38:84
- Sâd 38:85
- Sâd 38:86
- Sâd 38:87
- Sâd 38:88
Rum 30:1
ალიფ ლაამ მიიმ [1]
———
[1] ეს ასოები და სურების დასაწყისში არსებული სხვა მოწყვეტილი ასოები (الحروف المقطعة) მიუთითებს ყურანის სასწაულებრივ ბუნებაზე. მათი მეშვეობით მრავალღმერთიანებს გამოწვევა მიეცათ, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის მოტანა, მიუხედავად იმისა, რომ ყურანი სწორედ იმ ასოებისგან შედგება, რომლებისგანაც არაბული ენაა შექმნილი. ამიტომ ის ფაქტი, რომ არაბებმა — მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველაზე მჭევრმეტყველნი იყვნენ — ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის შექმნა, მოწმობს, რომ ყურანი ალლაჰის გამოცხადებაა.
Rum 30:2
მარცხი განიცადეს რომაელებმა.
Rum 30:3
უახლოეს მიწაზე [სპარსებსა და არაბებთან ახლოს მდებარე ქვეყანაში, პალესტინაში], მაგრამ ისინი [რომაელები] მათი [სპარსთა] გამარჯვების შემდეგ [ისევ] გაიმარჯვებენ.
Rum 30:4
რამდენიმე წლის შემდეგ. ალლაჰს ეკუთვნის [მთელი] ძალაუფლება, როგორც მანამდე, ასევე მის შემდეგაც. და იმ დღეს [როცა რომაელები გაიმარჯვებენ სპარსელებზე] მორწმუნენი გაიხარებენ.
Rum 30:5
ალლაჰის დახმარებით. ის ეხმარება, ვისაც ისურვებს და ის არის ყოვლისშემძლე, შემწყალებელი.
Rum 30:6
[და რომაელები გაიმარჯვებენ სპარსელებზე] ალლაჰის დაპირებისამებრ [რომელიც მან მუჰამმად შუამავალს და მორწმუნეებს მისცა]. ალლაჰი არასდროს არ ცვლის თავის დანაპირებს, მაგრამ ადამიანთა უმეტესობამ არ იცის.
Rum 30:7
ისინი იცნობენ მხოლოდ ამქვეყნიური ცხოვრების გარეგნულ მხარეს, ხოლო საიქიოს შესახებ დაუდევარნი არიან [არ ფიქრობენ მასზე].
Rum 30:8
ნუთუ ისინი საკუთარ თავებში არ დაფიქრდნენ?! ალლაჰმა შექმნა ცა, მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, ჭეშმარიტებითა და განსაზღვრული ვადით, სინამდვილეში მრავალი ადამიანი ურწმუნოა თავის უფალთან შეხვედრის მიმართ.
Rum 30:9
ნუთუ ისინი არ დადიოდნენ დედამიწაზე, რათა ეხილათ, როგორი აღსასრული ჰქონდა მათზე წინ მცხოვრებთ [რომლებიც არ დაემორჩილნენ ალლაჰს]?! ისინი მათზე ძლიერები იყვნენ ძალით, უფრო მეტად ამუშავებდნენ მიწას და აშენებდნენ მასზე [სასახლეებს], ვიდრე ესენი [მექქელები] აშენებენ. და მოვიდნენ მათთან მოციქულები ცხადი სასწაულებით, ალლაჰი არ მოექცეოდა მათ უსამართლოდ, არამედ ისინი თვითონვე იქცეოდნენ უსამართლოდ საკუთარი თავის მიმართ.
Rum 30:10
ბოლოს, მათ, ვინც ცუდ ქმედებას სჩადიოდნენ [შირქსა და სხვა ცოდვებს], დასასრულიც ბოროტი მოუვიდათ იმის გამო, რომ უარყვეს ალლაჰის ნიშნები [არ ირწმუნეს ისინი] და დასცინოდნენ მათზე [ალლაჰის ნიშნებზე].
Rum 30:11
ალლაჰი იწყებს გაჩენას [არარაობიდან ქმნის], შემდეგ კვლავ იმეორებს მას [ხელახლა ქმნის], ხოლო ბოლოს თქვენ მასთანვე დაბრუნდებით!
Rum 30:12
იმ დღეს, როცა დადგება საათი [განკითხვის დღე], დამნაშავენი სასოწარკვეთილნი დარჩებიან.
Rum 30:13
და არ ეყოლებათ მათ [მრავალღმერთიანებს] იმ დღეს თავიანთ თანამოზიარეებს შორის [ვისაც თაყვანს სცემდნენ] მფარველები და შუამდგომლები. და [თავად იმ] თანამოზიარეებს, რომლებიც მათ თაყვანს სცემდნენ - უარყოფენ [და მათგან განუდგებიან].
Rum 30:14
და იმ დღეს, როცა დადგება საათი, ისინი [მორწმუნენიც და ურწმუნონიც] განცალკევდებიან. [ერთნი გაემართებიან სამოთხისკენ, ხოლო მეორენი — ჯოჯოხეთისკენ].
Rum 30:15
ხოლო რაც შეეხება მათ, ვინც ირწმუნა და აკეთებდა კეთილ საქმეებს, ისინი სამოთხის ბაღებში ნეტარ იქნებიან.
Rum 30:16
ხოლო რაც შეეხება მათ, ვინც არ ირწმუნეს და უარყვეს ჩვენი ნიშნები და შეხვედრა მარადიულ ცხოვრებაში [არ ირწმუნეს სასჯელის დღე, ჯოჯოხეთი და სამოთხე], ისინი ჩაყრილნი იქნებიან მარადიულ სატანჯველში.
Rum 30:17
ამგვარად [ადიდეთ თქვენი უფალი], და თქვით: «დიდებულია ალლაჰი!» [იგი წმინდაა ყოველგვარი ნაკლისგან და აღმატებულია ყოველივეზე] როცა თქვენზე საღამო ჩამოეფინება და როცა გაგითენდებათ.
Rum 30:18
მისია დიდება და ქება ცათა სივრცეშიც და მიწაზეც, ღამითაც და მაშინაც, როცა თქვენზე შუადღე დადგება!
Rum 30:19
მას [ალლაჰს] გამოჰყავს ცოცხალი მკვდარიდან [ადამიანი წვეთიდან, ფრინველი კვერცხიდან, მცენარე თესლიდან] და გამოჰყავს მკვდარი ცოცხლიდან [თესლი ადამიანიდან, კვერცხი ფრინველიდან]. და ის აცოცხლებს მიწას მას შემდეგ, რაც იგი უსიცოცხლო გახდება [წვიმით და მცენარეებით აცოცხლებს და ამშვენებს მას]. სწორედ ასე, [ამგვარი გაცოცხლებით] თქვენც აღგადგენენ თქვენი სამარხებიდან აღდგომის დღეს!
Rum 30:20
და მის სასწაულებს შორის არის ის, რომ მან შეგქმნათ თქვენ მიწისგან. შემდეგ, როცა ადამიანები გახდით მოდგმა, თქვენ მიმოიფანტეთ მიწაზე.
Rum 30:21
და მის სასწაულებს შორის არის ის, რომ თქვენთვის [ო, მამაკაცნო] თქვენივე არსებიდან შექმნა წყვილი [ქალი], რათა სიმშვიდე ჰპოვოთ მათთან. და დაამკვიდრა თქვენს შორის სიყვარული და გულმოწყალება. ჭეშმარიტად, ამაში არის ნიშნები მათთვის, ვინც ფიქრობს [მსჯელობს]!
Rum 30:22
და მის სასწაულებს შორისაა ცათა და მიწის შექმნა, ასევე თქვენი ენების სხვადასხვაობა და თქვენი ფერების [კანის] მრავალფეროვნება. ჭეშმარიტად, ამაში უდავოდ არის ნიშნები მცოდნეთათვის.
Rum 30:23
და (ასევე) მის სასწაულებს შორისაა თქვენი ძილი ღამითაც და დღისითაც და თქვენი შრომა, რომ მოიძიოთ ის წყალობანი, რასაც იგი გასცემს. ჭეშმარიტად, ამაში უდავოდ არის სასწაულები მათთვის, ვინც ისმენს [და იღებს შეგონებას].
Rum 30:24
და მის ნიშნებს შორისაა ისიც, რომ ის გაჩვენებთ ელვას [და თქვენ ხედავთ მას] შიშითაც [მეხის დაცემის შიში] და იმედითაც [რომ ნოყიერი წვიმა მოიტანოს]. და იგი ციდან წყალს გადმოავლენს და მისით აცოცხლებს მიწას მას შემდეგ, რაც იგი უსიცოცხლო იყო. ჭეშმარიტად, ამაში უდავოდ არის სასწაულები მოაზროვნე ხალხთათვის.
Rum 30:25
მისი სასწავლებიდანაა ის, რომ ცა და მიწა დგანან მისი ბრძანებით. შემდეგ კი, როცა ის მოგიხმობთ მიწიდან ძახილით, მაშინვე გამოხვალთ [სასაფლაოებიდან] [გაცოცხლებულნი].
Rum 30:26
მას [ალლაჰს] ეკუთვნის ის, რაც ცაშია და მიწაზე. ყველანი მორჩილნი არიან მისი[1].
———
[1]ურწმუნონიც კი მორჩილნი არიან ალლაჰისა იმ განმარტებით, რომ სიცოცხლე და სიკვდილი, დაღლილობა და დასვენება, სიკვდილის შემდეგ გაცოცხლება ... ეს ყველაფერი ადამიანის არჩევით არ არის, პირიქით მის ორგანიზმზე ალლაჰის ნება მოქმედებს.
Rum 30:27
ის არის, ვინც იწყებს შექმნას, შემდეგ კი მას კვლავ აღადგენს. და ეს მისთვის [ალლაჰისთვის] კიდევ უფრო ადვილია. მას ეკუთვნის უმაღლესი აღწერა [სრულყოფილება] ცასა და მიწაზე. ის ყოვლისშემძლე, ყოვლადბრძენია.
Rum 30:28
მან მაგალითი მოგიყვანათ [კერპთაყვანისმცემლებო] თქვენივე თავებიდანვე: «ნუთუ გყავთ ისინი, ვისაც თქვენი მარჯვენა ფლობს [თქვენი მონები], თანამონაწილედ იმაში, რაც ჩვენ გიბოძეთ, ისე რომ თქვენ თანასწორუფლებიანნი იყოთ მათთან? და გეშინიათ მათი [თქვენი მონებისა] ისე, როგორც გეშინიათ საკუთარი თავებისა [ერთმანეთისა ქონების გაყოფაში][1]?! ამგვარად ვხსნით სასწაულებს მოაზროვნე ხალხისთვის.
———
[1]როგორც თქვენ არ გყავთ მონაწილე თქვენს ქონებაში და ცოლშვილში, ამგვარად ალლაჰსაც არ ჰყავს მონაწილე თავის მფლობელობაში.
Rum 30:29
პირიქით, ისინი, ვინც უსამართლონი არიან [მრავალღმერთიანნი], მიჰყვნენ საკუთარ ვნებებს ცოდნის გარეშე, ხოლო ვისაც ალლაჰი გზას ააცდენს, ვინ დაადგენს მას სწორ გზაზე?! და მათ არ ეყოლებათ დამხმარენი.
Rum 30:30
მიმართე შენი სახე [მხოლოდ] ჭეშმარიტ სარწმუნოებას, [იყავი] ჰანიფი [ერთღმერთიანი], [რაც შეესაბამება] მოწყობას/ბუნებას [ადამიანისა], რომლითაც ალლაჰმა შექმნა ხალხი თავიდანვე. არ შეიძლება ალლაჰის ქმნილების შეცვლა. ეს არის სწორი [მართალი] სარწმუნოება, მაგრამ ხალხთა უმეტესობა ამას ვერ ხვდება.
Rum 30:31
მიმართეთ მას [მონანიებით] და ერიდეთ მას [მის სასჯელს], აღასრულეთ ლოცვა [სწორად] და ნუ იქნებით მრავალღმერთიანთაგანი.
Rum 30:32
იმათგან, ვინც დაანაწევრეს თავიანთი სარწმუნოება [შეცვალეს იგი] და იქცნენ დაჯგუფებებად. ყოველი დაჯგუფება ხარობს იმით, რაც მასთანაა [თვლის, რომ მხოლოდ ისინი არიან ჭეშმარიტებაზე, ხოლო სხვანი — შეცდომაში].
Rum 30:33
და როცა ხალხს უბედურება შეეხებათ [სიძნელე ან ზარალი], ისინი მიმართავენ თავიანთ უფალს და მხოლოდ მას ევედრებიან [ტოვებენ სხვას, ვისაც ადრე თაყვანს სცემდნენ]. ხოლო როცა იგი დააგემოვნებინებს თავის წყალობას, — მაშინვე მათგან ნაწილი თავის უფალს თანამოზიარეს უჩენს.
Rum 30:34
რათა უგულვებელყონ და უმადურობა გამოხატონ იმ წყალობის მიმართ, რაც ჩვენ ვარგუნეთ მათ. ისარგებლეთ (ო, მრავალღმერთიანებო) [ამ წუთისოფლის სიამოვნებით], მაგრამ მერე თავად შეიტყობთ [რა სასჯელი დაგეწევათ]!
Rum 30:35
ან ნუთუ ჩვენ მივგზავნეთ მათ [მრავალღმერთიანებს] რაიმე მტკიცებულება [საბუთი და გამართლება], რომელიც აუწყებდა მათ იმას, რომ ნებადართულია ალლაჰს სხვა შეადარონ [თანამოზიარებად მიიჩნიონ]?
Rum 30:36
და როცა ჩვენ ვაგემოვნებინებთ ადამიანებს ჩვენს წყალობას [ჯანმრთელობას, მშვიდ ცხოვრებას, ნაყოფიერებას...], ისინი ხარობენ მასზე ამპარტავნულად [მადლიერების ნაცვლად]. ხოლო თუ უბედურება შეემთხვევათ [დაავადება, სიღარიბე, შიში] იმ ყველაფრის გამო, რაც მათმა ხელებმა მოიმოქმედეს [ცოდვების გამო], — მაშინვე სასოწარკვეთილნი ხდებიან [ალლაჰის წყალობის მიმართ]!
Rum 30:37
ნუთუ ვერ ხედავენ, რომ ალლაჰი ვისაც ისურვებს თავის მსახურთაგან, იმას ფართო საზრდოს აძლევს, ხოლო ვისაც ისურვებს უზღუდავს? ჭეშმარიტად, ამაში [საზრდოს გაფართოებასა და შეზღუდვაში] უდავოდ არის სააწაული მორწმუნეთათვის.
Rum 30:38
მაშ, მიეცი ნათესავს მისი უფლება [შეინარჩუნე მასთან ნათესაური კავშირი, გაუწიე დახმარება], ასევე მიეცი ღარიბს და მგზავრს [მისი უფლება]. ეს უმჯობესი საქმეა მათთვის, ვისაც ალლაჰის სახე [ხილვა] სურს. და სწორედ ასეთნი არიან ნეტარნი [ამ ქვეყანაშიც და მარადიულ ცხოვრებაშიც].
Rum 30:39
და ის, რასაც თქვენ გაასესხებთ [გააპროცენტებთ] იმისთვის, რომ გამრავლდეს, — ალლაჰთან იგი არ გამრავლდება. ხოლო ის, რასაც თქვენ იძლევით ზაქათიდან, ალლაჰის სახის [მისი კეთილგანწყობისა და ხსნის] სურვილით, — სწორედ ისინი არიან, ვინც მართლა ამრავლებენ [საკუთარ ქონებას და ჯილდოს].
Rum 30:40
ალლაჰია ის, ვინც შეგქმნათ თქვენ [ადამიანნო], შემდეგ გამოგკვებათ, მერე მოგაკვდინებთ და კვლავაც გაგაცოცხლებთ. ნუთუ თქვენს თანამოზიარებში [ვისაც თაყვანს სცემთ ალლაჰის გარდა] არის ვინმე, ვინც ამ საქმეებიდან რამეს გააკეთებს თქვენთვის? დიდებულია იგი და აღმატებულია იმაზე, რასაც ისინი თანაზიარებად უდგენენ!
Rum 30:41
მიწაზე და ზღვაზე გაჩნდა არეულობა [გვალვა, სენები და ავადმყოფობანი] იმის გამო, რაც ადამიანთა ხელებმა მოიმოქმედეს [მათ ცოდვათა გამო]. რათა აგემოვნებინოთ მათ მცირე ნაწილი იმიდან, რასაც თავადვე სჩადიოდნენ, რათა დაუბრუნდნენ ალლაჰის მორჩილებას!
Rum 30:42
უთხარი [ო, მუჰამმად, (ურწმუნოებს)]: «მოიარეთ დედამიწა და შეხედეთ, როგორი დასასრული ეწიათ მათ, ვინც თქვენამდე იყო [ნუჰის ხალხი, ადი, სამუდი და სხვანი]! უმეტესობა მათგანი მრავალღმერთიანი იყო».
Rum 30:43
და მიმართე შენი სახე [გული და მთელი არსება] მხოლოდ ჭეშმარიტ სარწმუნოებას, სანამ დადგება ის დღე, რომელსაც არ ჰყავს გამბრუნებელი ალლაჰისაგან [ვერავინ ვერ შეაჩერებს მის მოსვლას]. იმ დღეს გაიყოფიან (ორ ბანაკად).
Rum 30:44
ვინც ურწმუნო გახდა — მის წინააღმდეგვე შემოუტრიალდება მისი ურწმუნოება. ხოლო ვინც კეთილ საქმეს სჩადიოდა, მათ მოიმზადეს თავიანთთვის სამყოფელი სამოთხეში.
Rum 30:45
(ეს მოხდება იმისათვის,) რომ ალლაჰმა დააჯილდოს ისინი, ვინც ირწმუნეს და კეთილ საქმეებს სჩადიოდნენ, თავისი უდიდესი წყალობით. ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ურწმუნონი!
Rum 30:46
და მისი ნიშნებიდანაა ისიც, რომ ალლაჰი [წვიმამდე] გზავნის ქარებს [ღრუბლიან ტალღებს მიაქროლებენ] კეთილი უწყების მახარობლად, რათა აგემოვნებინოთ მისი წყალობა; რათა ხომალდები მის ბრძანებას დაემორჩილონ და ზღვებზე დაიარონ; რათა თქვენ იპოვოთ საზრდო მისი უდიდესი წყალობიდან და რათა ეგების მადლიერნი იყოთ.
Rum 30:47
ჩვენ უკვე წარმოვგზავნეთ შენამდე (ო, მუჰამმად) მოციქულნი თავიანთ ხალხებთან. ისინი მოდიოდნენ მათთან ნათელი ნიშნებით (და მოუწოდებდნენ ერთღმერთიანობისკენ). (მაგრამ ბევრმა მათგანმა არ ირწმუნეს) და ჩვენ შური ვიძიეთ მათზე, რომლებმაც არ ირწმუნეს. და ჩვენზეა (ვალდებულებაა), დახმარება მორწმუნეთათვის.
Rum 30:48
ალლაჰია, ვინც გზავნის ქარებს [და არა სხვა ვინმე], (რომლებიც) შემდეგ აღამაღლებენ ღრუბლებს. იგი განფენს მათ [ღრუბლებს] ცაზე, როგორც ის ინებებს, და აქცევს მათ ნაწილებად. და შენ ხედავ, როგორ გამოდის წვიმის წვეთები ღრუბლებიდან. ხოლო როცა იგი უგზავნის მას [წვიმას] თავის მსახურთაგან იმას, ვისაც ისურვებს, – მაშინ, ისინი ხარობენ.
Rum 30:49
თუმცა მანამდე, ვიდრე ეს მათზე მოივლინებოდა [მანამდე, ვიდრე წვიმა გადმოვიდოდა], ისინი სასოწარკვეთილნი იყვნენ.
Rum 30:50
და შეხედე (ო, ადამიანო) ალლაჰის წყალობის კვალს [იმას, რაც წვიმის შემდეგ ხდება]: როგორ აცოცხლებს მას [მიწას] (მცენარეთა ამოყვანით) მისი უსიცოცხლობის შემდეგ! ჭეშმარიტად, ის აცოცხლებს მკვდრებსაც (აღდგომის დღეს), და იგი ყოვლისშემძლეა!
Rum 30:51
და თუ ჩვენ გავაგზავნით ქარს (მავნებელს მათი ნათესებისთვის), და ისინი დაინახავენ ამას [თავიანთ ნათესებს] გაყვითლებულად [გამხმარად], (მაშინ) ისინი, უეჭველად, ამის შემდეგ უმადურები აღმოჩნდებიან.
Rum 30:52
ვინაიდან, ჭეშმარიტად, შენ (ო, მოციქულო) ვერ შეასმენ მკვდრებს, და ვერ შეასმენ ყრუებს ძახილს, როცა ისინი ზურგს აქცევენ.
Rum 30:53
და შენ (ო, მოციქულო) არ ხარ ის, [ვინც შეძლებს] ბრმების თავიანთ გზააბნეულობიდან გამოყვანას. შენ შეძლებ ალლაჰის სიტყვა გააგონო მხოლოდ მათ, ვინც ირწმუნებს ჩვენს ნიშნებს და (ამასთანავე) (არის) სრულად მინდობილი (ალლაჰს).
Rum 30:54
ალლაჰია ის, ვინც შეგქმნათ თქვენ სისუსტიდან [სპერმის წვეთისგან], შემდეგ სისუსტის (ბავშვობის) შემდეგ მოგანიჭათ ძალა (სრულწლოვნობისა), მერე კი ძალის შემდეგ გაძლევთ სისუსტეს [მოხუცებულობას] და ჭაღარას. ის ქმნის, რასაც ინებებს. და ის არის ყოვლისმცოდნე, ყოვლისშემძლე!
Rum 30:55
იმ დღეს, როცა დადგება საათი, ბოროტმოქმედნი [ურწმუნოები] დაიფიცებენ, რომ მათ (სამარხებში) ერთი საათიც არ დაუყოვნებიათ [ძალიან მოკლედ მოეჩვენებათ საფლავებში გატარებული დრო]. სწორედ ასე იყვნენ ისინი გადახრილნი (ჭეშმარიტებისგან) (მიწიერ ცხოვრებაში)!
Rum 30:56
და ეტყვიან ისინი, ვისაც ნაბოძები ჰქონდათ ცოდნა და რწმენა [ანგელოზები და წინასწარმეტყველნი]: «თქვენ იყავით (თქვენს სამარხებში) (შესაბამისად) ალლაჰის განგებისა აღდგომის დღემდე. აი – ეს არის აღდგომის დღე, მაგრამ თქვენ (მიწიერ ცხოვრებაში) არ იცოდით (იმის შესახებ, რომ ის ნამდვილად დადგებოდა)».
Rum 30:57
და იმ დღეს არ შეეწევათ მათ, ვინც უსამართლობას სჩადიოდა, მათი მტკიცება (გამართლება), და არც მოეთხოვებათ მათ რაიმე მონანიება.
Rum 30:58
და აჰა, ჩვენ უკვე მოვუყვანეთ ადამიანებს ამ ყურანში ყველანაირი მაგალითი. და თუ შენ (ო, მოციქულო) მათ [ხალხს] მიუახლოვდები (რომელიმე) ნიშნით, უეჭველად იტყვიან ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდა: «თქვენ მხოლოდ სიცრუის მიმდევარნი ხართ!»
Rum 30:59
ასე დალუქავს ალლაჰი იმათ გულებს, რომელთაც არ იციან!
Rum 30:60
და მოითმინე (ო, მოციქულო) (ის წყენა, რასაც შენი ხალხი გაყენებს), ვინაიდან, ჭეშმარიტად, ალლაჰის აღთქმა ჭეშმარიტებაა (და ამაში ეჭვი არ არის). და ნუ დაგასუსტებენ ისინი, ვინც არ არიან დარწმუნებულნი.
Lukman 31:1
ალიფ. ლაამ. მიიმ [1]
———
[1] ეს ასოები და სურების დასაწყისში არსებული სხვა მოწყვეტილი ასოები (الحروف المقطعة) მიუთითებს ყურანის სასწაულებრივ ბუნებაზე. მათი მეშვეობით მრავალღმერთიანებს გამოწვევა მიეცათ, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის მოტანა, მიუხედავად იმისა, რომ ყურანი სწორედ იმ ასოებისგან შედგება, რომლებისგანაც არაბული ენაა შექმნილი. ამიტომ ის ფაქტი, რომ არაბებმა — მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველაზე მჭევრმეტყველნი იყვნენ — ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის შექმნა, მოწმობს, რომ ყურანი ალლაჰის გამოცხადებაა.
Lukman 31:2
ეს [რაც იკითხება] ბრძენი წიგნის [ყურანის] აიათებია.
Lukman 31:3
[ეს] გზამკვლევი და წყალობაა კეთილისმოქმედთათვის.
Lukman 31:4
რომლებიც ასრულებენ ლოცვას [სავალდებულო ლოცვას], გასცემენ მოწყალებას [ზაქათს] და მტკიცედ სწამთ საიქიოსი.
Lukman 31:5
ისინი არიან თავიანთი უფლის მიერ მითითებულ ჭეშმარიტ გზაზე მდგომნი, და ისინი არიან წარმატებულნი.
Lukman 31:6
და ადამიანთაგან არიან ისეთნი, რომლებიც იძენენ გასართობ საუბარს [ყველაფერს, რაც ადამიანს ალლაჰის მორჩილებას აშორებს], რათა ცოდნის გარეშე ააცდინონ ალლაჰის გზიდან და აქციონ ის [ალლაჰის აიათები] სასაცილოდ. აი ისინი, მათთვისაა გამზადებული დამამცირებელი სასჯელი.
Lukman 31:7
როცა ჩვენს აიათებს უკითხავენ, იგი ამპარტავნულად იბრუნებს ზურგს, თითქოს არ მოესმინა, თითქოს ყურებში სიყრუე ჰქონდეს [არ ესმის]. მაშ, ახარე [ო, მოციქულო] მას მტანჯველი სასჯელი.
Lukman 31:8
ჭეშმარიტად, რომელთაც ირწმუნეს და კეთილი საქმეები აკეთეს, მათთვის არის ნეტარების ბაღები.
Lukman 31:9
ისინი მასში მარადიულად დარჩებიან. ალლაჰმა ჭეშმარიტება აღთქმა აღუთქვა [მათ]. და იგი ყოვლისშემძლე, ყოვლადბრძენია.
Lukman 31:10
მან [ალლაჰმა] შექმნა ცანი [და აღამაღლა ისინი] საყრდენის გარეშე, როგორც თქვენ ხედავთ, და დაადგინა მიწაზე მტკიცე [მთები], რათა იგი [დედამიწა] არ შერყეულიყო თქვენთან ერთად. და გაავრცელა მასზე [დედამიწაზე] ყველა სახის ცხოველი. და გარდმოვავლინეთ ციდან წყალი და აღმოვაცენეთ მასზე ყველა მშვენიერი წყვილი [მცენარე].
Lukman 31:11
ეს არის ალლაჰის ქმნილება. მაშ, მაჩვენეთ, რა შექმნეს მის გარდა სხვებმა?! [ ვისაც მის გარდა თაყვანს სცემთ] მაგრამ უსამართლონი აშკარა ცდომილებაში არიან.
Lukman 31:12
და უკვე (ადრე) მივეცით ჩვენ (ერთ მართალ ადამიანს) ლუყმანს სიბრძნე [რწმენის გაგება, გონიერება] (და ვუთხარით მას): «ემადლიერე ალლაჰს!» ხოლო ვინც მადლიერია, ის საკუთარი თავისთვისაა მადლიერი, და ვინც უმადურია... მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მდიდარი, ქებულია. [არ საჭიროებს მადლობას]
Lukman 31:13
და აი, უთხრა ლუყმანმა თავის შვილს, შეაგონებდა რა მას: «ო, შვილო ჩემო! ნუ დაუდგენ ალლაჰს თანამოზიარეებს, რადგან მრავალღმერთიანობა უეჭველად დიდი უსამართლობაა».
Lukman 31:14
და ჩვენ ვუანდერძეთ ადამიანს, რომ (კეთილად) მოეპყროს თავის მშობლებს (როგორც მათი სიცოცხლის დროს, ისე მათი გარდაცვალების შემდეგ); (რადგან) დედა ატარებს მას (თავის მუცელში) სისუსტით, რომელსაც სისუსტე ემატება; ხოლო მისი ძუძუდან მოწყვეტა — ორ წელიწადშია. (და ჩვენ ვუთხარით მას): «მემადლიერე მე [ალლაჰს] და შენს მშობლებს, რადგან ჩემთან არის დაბრუნება».
Lukman 31:15
ხოლო თუ ისინი [შენი მშობლები] დაჟინებით გთხოვენ, რათა მე თანამოზიარე დამიდგინო იმაში, რაზეც არანაირი ცოდნა არ გაქვს, მაშინ ნუ დაემორჩილები მათ [ორივე მშობელს]. თუმცა ამ ქვეყნიურ ცხოვრებაში სიკეთე გამოიჩინე მათ მიმართ [იმაში, რაშიც ცოდვა არ არის] და [რწმენის საქმეებში] მიჰყევი იმას, ვინც ჩემსკენ მოიქცა [მონანიებით]. შემდეგ ჩემთან არის თქვენი დაბრუნება და მე გაცნობებთ იმას, რასაც აკეთებდით.
Lukman 31:16
(და ლუყმანმა გააგრძელა თავისი შეგონება): «ო, შვილო ჩემო! თუ (ადამიანის საქმე) მდოგვის მარცვლის წონისაც კი იქნება და კლდეში, ან ცებში, ან მიწაში იქნება, ალლაჰი მას გამოაჩენს (განკითხვის დღეს). ჭეშმარიტად, ალლაჰი კეთილია (თავისი მსახურების მიმართ) და ყოვლისმცოდნეა (მათი ყველა საქმის შესახებ)!
Lukman 31:17
შვილო ჩემო! აღასრულე ლოცვა, უბრძანე აღიარებული [კეთილი საქმეები] და შეაკავე უარყოფილისგან [ცოდვისგან], და მოითმინე ის, რაც შეგხვდება. ჭეშმარიტად, ეს იმ საქმეებიდანაა, რომლებიც მტკიცე გადაწყვეტილებას მოითხოვს.
Lukman 31:18
და ნუ იბრუნებ სახეს ხალხისგან [ამპარტავნობით] და ნუ ივლი მიწაზე თავმომწონედ. ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ყოველი ქედმაღალი, თავმომწონე.
Lukman 31:19
მოზომილად იარე და დაიმდაბლე ხმა. ჭეშმარიტად, ხმათა შორის ყველაზე არასასიამოვნო ვირების ხმაა».
Lukman 31:20
ნუთუ თქვენ [ო, ადამიანებო] არ გინახავთ [ან არ დაფიქრებულხართ იმაზე], რომ ალლაჰმა დაგიმორჩილათ ის, რაც ცაშია [მზე, მთვარე, ვარსკვლავები, ღრუბლები…], და ის, რაც მიწაზეა [წყალი, ცხოველები, მცენარეები, ხომალდები…], და უხვად მოგანიჭათ თქვენ თავისი წყალობა — როგორც ხილული, ასევე ფარული? და ადამიანთაგან არის ისეთი, ვინც კამათობს ალლაჰზე ყოველგვარი ცოდნის გარეშე, ყოველგვარი გზამკვლევის გარეშე და ყოველგვარი განმანათლებელი წიგნის გარეშე.
Lukman 31:21
და როცა ეუბნებიან: «მიჰყევით იმას, რაც ალლაჰმა გარდამოავლინა», ისინი ამბობენ: «[არა] პირიქით, ჩვენ მივყვებით იმას, რაზეც ჩვენი მამები ვპოვეთ». და [ნუთუ ისინი მაინც მიჰყვებიან თავიანთ წინაპრებს] მაშინაც კი, თუ შაიტანი მოუწოდებს მათ სასჯელისკენ ჯოჯოხეთის ალში?
Lukman 31:22
ხოლო ვინც ალლაჰს უმორჩილებს თავის სახეს [სრულად ემორჩილება ალლაჰს], და იდ კეთილმოქმედი იყო, ის ჩაეიჭიდა ყველაზე მტკიცე საყრდენს. და ალლაჰთანაა ყველა საქმის დასასრული.
Lukman 31:23
ხოლო ვინც ურწმუნო გახდება, — ნუ დაგამწუხრებს მისი ურწმუნოება. (რადგან) ჩვენთან არის მათი დაბრუნება, და ჩვენ ვაუწყებთ მათ იმას, რასაც ისინი სჩადიოდნენ. ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის ის, რაც გულებშია.
Lukman 31:24
ჩვენ ცოტა ხანს ვაძლევთ მათ სარგებლობის საშუალებას [ამქვეყნიურ ცხოვრებაში], შემდეგ კი ვაიძულებთ მათ [წასვლას] სასტიკ სასჯელზე [ჯოჯოხეთში].
Lukman 31:25
და თუ ჰკითხავ მათ: «ვინ შექმნა ცანი და მიწა?» ისინი უეჭველად იტყვიან: «ალლაჰმა». თქვი: «ქება-დიდება ალლაჰს!» მაგრამ მათმა უმრავლესობამ არ იცის.
Lukman 31:26
ალლაჰს ეკუთვნის ის, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მდიდარი, ქებულია.
Lukman 31:27
და დედამიწაზე არსებული ყველა ხე რომ საწერი კალმებად ქცეულიყო, ხოლო ზღვა (მელნად), მის გარდა კიდევ შვიდი ზღვა (მელნის სახით) დახმარებოდა, (და ამ ყველაფრით წერდნენ), ალლაჰის სიტყვები არ ამოიწურებოდა. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძლევამოსილი, ბრძენია.
Lukman 31:28
თქვენი შექმნა [ო, ადამიანებო] და აღდგომა [განსჯის დღეს] ისეთივეა [მარტივი ალლაჰისთვის], როგორც ერთი ადამიანის [შექმნა და აღდგომა]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მსმენელი, მნახველია.
Lukman 31:29
ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ალლაჰს შეჰყავს ღამე დღეში და შეჰყავს დღე ღამეში [ცვლის დღისა და ღამის ხანგრძლივობას წელიწადის დროების მიხედვით], და მან დაიმორჩილა მზე და მთვარე: თითოეული მათგანი მოძრაობს დადგენილ ვადამდე [სამსჯავროს დღის დადგომამდე, როდესაც ეს სამყარო არსებობას შეწყვეტს], ... და რომ ალლაჰმა იცის ყველაფერი, რასაც თქვენ აკეთებთ?!
Lukman 31:30
ეს [ზემოთ ხსენებული ალლაჰის ძალმოსილება, მისი ყოვლისმცოდნეობა და მისი დახმარება მის მომხრეებს] იმიტომაა, რომ ალლაჰი არის ჭეშმარიტი [ღმერთი], ხოლო ის, რასაც ისინი მის გარდა უხმობენ, ეს — სიცრუეა. და იმიტომ, რომ ალლაჰი არის უზენაესი [ყველა თავისი ქმნილებაზე აღმატებული], დიადი [არავინ და არაფერია მასზე დიდი].
Lukman 31:31
ნუთუ ვერ ხედავ, რომ ხომალდები ზღვაში ალლაჰის წყალობით დაცურავენ, რათა დაგანახოთ მისი სასწაულებიდან ზოგიერთი? ჭეშმარიტად, ამაში სასწაულებია ყოველი მომთმენი და მადლიერი ადამიანისთვის.
Lukman 31:32
და როდესაც ტალღა, ჩრდილივით, დაფარავს მათ [მრავალღმერთიანებს] (როდესაც ისინი გემზე მიცურავენ), ისინი ალლაჰს ევედრებიან (გადარჩენას), თაყვანისცემას მხოლოდ მას უძღვნიან [ივიწყებენ ყველა თავიანთ ცრუ ღვთაებას]. ხოლო როდესაც იგი მათ ხმელეთზე (გადმოყვანით) იხსნის, მათ შორის აღმოჩნდება თავშეკავებული [უმადური]. და ჩვენს აიათებს მხოლოდ ყოველი მოღალატე და უმადური უარყოფს!
Lukman 31:33
ო, ადამიანებო! გეშინოდეთ თქვენი უფლის [სასჯელის] და ერიდეთ იმ დღეს, როცა მშობელი ვერაფრით უშველის თავის შვილს, და ვერც შვილი ვერაფრით უშველის თავის მშობელს! ჭეშმარიტად, ალლაჰის აღთქმა ჭეშმარიტებაა, ამიტომ ნუ მოგატყუებთ მიწიერი ცხოვრება [ნუ გაგიტაცებთ ამქვეყნიური ხიბლი], და ნუ მოგატყუებთ ალლაჰის შესახებ მატყუარა [სატანა].
Lukman 31:34
ჭეშმარიტად, ალლაჰი (ისეთია, რომ) (მხოლოდ) მასთანაა ცოდნა ჟამის შესახებ; და (მხოლოდ) ის გარდმოავლენს წვიმას (ღრუბლებიდან), და (მხოლოდ) მან იცის, რა არის საშვილოსნოებში, ხოლო არც ერთმა სულმა არ იცის, რას შეიძენს ხვალ, და არც ერთმა სულმა არ იცის, რომელ მიწაზე მოკვდება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ყოვლისშემცნობია!
Secde 32:1
ალიფ. ლაამ. მიიმ [1]
———
[1] ეს ასოები და სურების დასაწყისში არსებული სხვა მოწყვეტილი ასოები (الحروف المقطعة) მიუთითებს ყურანის სასწაულებრივ ბუნებაზე. მათი მეშვეობით მრავალღმერთიანებს გამოწვევა მიეცათ, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის მოტანა, მიუხედავად იმისა, რომ ყურანი სწორედ იმ ასოებისგან შედგება, რომლებისგანაც არაბული ენაა შექმნილი. ამიტომ ის ფაქტი, რომ არაბებმა — მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველაზე მჭევრმეტყველნი იყვნენ — ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის შექმნა, მოწმობს, რომ ყურანი ალლაჰის გამოცხადებაა.
Secde 32:2
(ამ) წიგნის [ყურანის] გარდმოვლინება, რომელშიც არავითარი ეჭვი არ არის, სამყაროთა უფლისგანაა.
Secde 32:3
ნუთუ ისინი [მრავალღმერთიანები] ამბობენ: «მან [მუჰამმადმა] გამოიგონა იგი [ყურანი]?» პირიქით, ეს არის ჭეშმარიტება (გარდმოვლენილი) შენი უფლისგან, რათა შენ (ო, მოციქულო) შეაგონო ხალხი, რომელთანაც შენამდე (გამაფრთხილებელი) შემგონებელი არ მოსულა (ო, მუჰამმად), — იქნებ ისინი სწორ გზას დაადგნენ!
Secde 32:4
ალლაჰი იგია, ვინც ცანი და მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, თავისი სიბრძნით ექვს დღეში შექმნა [თუმცა მას შეეძლო მათი შექმნა ერთ წამში, მხოლოდ ეთქვა: "იყავი!"], შემდეგ ამაღლდა ტახტზე ('არშზე) [როგორც შეეფერება მხოლოდ მის დიდებას და არა ქმნილებათა მსგავსად]. თქვენთვის მის გარდა არაა არც მფარველი, არც შუამდგომელი. ნუთუ არ მოუსმენთ (ამ შეგონებებს)?
Secde 32:5
ის [ალლაჰი] განაგებს საქმეს ციდან მიწამდე, რომელიც შემდეგ მასთან ადის ერთი დღის განმავლობაში, რომლის სიდიდე [ხანგრძლივობა] ათასი წლის ტოლია, როგორც თქვენ ითვლით[1].
———
[1]ცასა და მიწას შორის მანძილი ანგელოზისთვის ხუთასი წლის გზას უდრის. ჩასვლა და ამოსვლა ერთად ათას წელს შეადგენს.
Secde 32:6
ის [ალლაჰი] — ფარულისა და ცხადის მცოდნეა, ძლევამოსილი, მოწყალე.
Secde 32:7
ის, რომელმაც სრულყოფილად შექმნა ყოველი რამ, რაც კი შექმნა, და დაიწყო ადამიანის [ადამის] შექმნა თიხიდან,
Secde 32:8
შემდეგ მისი შთამომავლობა (გამრავლებადი) შექმნა უმნიშვნელო სითხის წვეთიდან [მამაკაცის თესლისგან].
Secde 32:9
შემდეგ იგი გაასწორა [დაასრულა ადამის სხეულის შექმნა] და შთაბერა მასში თავისი სულიდან [სულიდან, რომელიც ალლაჰს ეკუთვნის] [ანგელოზის მეშვეობით], და თქვენთვის, ო, ადამიანებო, შექმნა სმენა, მხედველობა და გულები. და რა ცოტას სწირავთ მადლობას.
Secde 32:10
და თქვეს მათ [მრავალღმერთიანებმა]: «ნუთუ, როდესაც ჩვენ [სიკვდილის შემდეგ] დავიკარგებით მიწაში [როდესაც სრულად დაიშლება ჩვენი სხეულები], ჩვენ უეჭველად ახალ ქმნილებად [აღვდგებით] ვიქნებით?» მაგრამ, მათ არ სწამთ შეხვედრა თავიანთ უფალთან [აღდგომის დღეს].
Secde 32:11
უთხარი [ო, მოციქულო]: «მიგიბარებთ სიკვდილის ანგელოზი, რომელიც თქვენზეა დანიშნული, შემდეგ კი თქვენს უფალთან დაბრუნდებით».
Secde 32:12
და ნეტავ გენახა, როგორ დახრიან თავიანთ თავებს (სირცხვილისგან) ურჩნი თავიანთი უფლის წინაშე (და იტყვიან): «უფალო ჩვენო! ჩვენ ვიხილეთ (ჩვენი ბოროტი საქმეები) და მოვისმინეთ, დაგვაბრუნე (კვლავ ამქვეყნიურ ცხოვრებაში), რათა (შევძლოთ) კეთილი საქმეების კეთება! (რადგან) ჭეშმარიტად, (ახლა) ჩვენ დარწმუნებულნი ვართ (იმ ყველაფრის ჭეშმარიტებაში, რასაც ამქვეყნიურ ცხოვრებაში უარვყოფდით)».
Secde 32:13
თუ მოვისურვებდი, აუცილებლად მივცემდი თითოეულ სულს მის სწორ გზას, მაგრამ ჩემი სიტყვა უკვე დადასტურდა: და უეჭველად, ავავსებ ჯოჯოხეთს [ურწმუნოებით] [როგორც] ჯინებით, ისე ადამიანებით, ყველას ერთად.
Secde 32:14
[მრავალღმერთიანებს ეთქმებათ]: «იგემეთ [სასჯელი] იმის გამო, რომ დაივიწყეთ ამ თქვენი დღის მოსვლა! დღეს ჩვენც დაგივიწყეთ თქვენ. იგემეთ მარადიული ტანჯვა იმ საქმის გამო, რასაც სჩადიოდით».
Secde 32:15
ჩვენს სასწაულებს [აიათებს] მხოლოდ ისინი ირწმუნებენ, რომლებიც, როდესაც შეახსენებენ მათ, მყისვე სუჯუდზე ვარდებიან [ალლაჰის წინაშე მორჩილებით] და დიდებას აღუვლენენ თავიანთ უფალს და არ ამპარტავნობენ.
Secde 32:16
მოშორდებიან [აიწევიან] მათი [მორწმუნეთა] გვერდები თავიანთ საწოლებს (როდესაც ღამის ლოცვებს აღასრულებენ), თავიანთ უფალს ევედრებიან შიშით და იმედით, და ხარჯავენ (ალლაჰის გზაზე, როგორც სავალდებულო და ნებაყოფლობით მოწყალებას) იმისგან, რითაც ჩვენ ისინი ვუზრუნველყავით.
Secde 32:17
და არცერთმა სულიერმა არ იცის, რა არის დაფარული მათთვის [მორწმუნეთათვის] თვალთა ნეტარებიდან, როგორც ჯილდო იმის გამო, რასაც ისინი აკეთებდნენ.
Secde 32:18
განა ის, ვინც მორწმუნეა [ალლაჰის მორჩილია], შეიძლება გაუტოლდეს იმას, ვინც ურჩია [ურწმუნოა]? არ არიან ისინი თანასწორნი.
Secde 32:19
რაც შეეხება მათ, რომელთაც ირწმუნეს და კეთილ საქმეებს აკეთებდნენ, მათთვის არის სამოთხის ბაღები საცხოვრებლად, იმისთვის, რასაც ისინი აკეთებდნენ.
Secde 32:20
ხოლო ისინი, ვინც ურჩობდნენ, მათი თავშესაფარი იქნება ცეცხლი [ჯოჯოხეთი]. ყოველ ჯერზე, როდესაც ისურვებენ იქიდან გამოსვლას, კვლავ აბრუნებენ მათ შიგნით და ეუბნებიან: «გასინჯეთ ცეცხლის სასჯელი, რომელსაც სიცრუედ მიიჩნევდით».
Secde 32:21
და, უეჭველად, ვაგემებთ მათ უახლოეს [ამქვეყნიურ] სასჯელს (მათზე უბედურებებისა და განსაცდელების მოვლენით), უდიდეს სასჯელამდე [ჯოჯოხეთში], — იქნებ ისინი დაბრუნდნენ [მოინანიონ თავიანთი ურწმუნოება და ცოდვები]!
Secde 32:22
და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვისაც შეახსენეს მისი უფლის სასწაულები, ხოლო შემდეგ იგი ზურგს აქცევს მას? ჭეშმარიტად, ჩვენ შურს ვიძიებთ ცოდვილებზე [ურწმუნოებზე].
Secde 32:23
ჩვენ უკვე მივეცით მუსას წიგნი [თორა]. ამიტომ ნუ იქნები (ო, მოციქულო) ეჭვში მასთან შეხვედრის შესახებ (მუსასთან, ამაღლების ღამეს)! და გავხადეთ იგი [ეს წიგნი, თორა] გზამკვლევად ისრაილის [წინასწარმეტყველი იაყუბის] შთამომავლებისთვის.
Secde 32:24
ჩვენ მათგან [ისრაილის შთამომავლებს შორის] გავხადეთ წინამძღვრები, რომლებიც ჩვენი ბრძანებით სწორ გზაზე აყენებდნენ [ხალხს]. [ამ წინამძღვარობის ხარისხს მათ მიაღწიეს] იმის გამო, რომ იყვნენ მოთმინებით გამძლენი და მტკიცედ დარწმუნებულნი ჩვენს სასწაულებში.
Secde 32:25
ჭეშმარიტად, შენი უფალი განსჯის აღდგომის დღეს მათ შორის იმას, რაზეც ისინი ვერ თანხმდებოდნენ.
Secde 32:26
ნუთუ მათთვის არ იყო გზის მაჩვენებელი [რწმენისკენ] ის, რომ ჩვენ გავანადგურეთ მათამდე მრავალი თაობა [ჰუდის, სალიჰის, ლუტის… ხალხები], ხოლო, როდესაც შამში მოგზაურობენ, გადიან იმ ადგილებში, სადაც ისინი ცხოვრობდნენ. ჭეშმარიტად, ამაში ნამდვილად არის სასწაულები. ნუთუ ისინი არ მოისმენენ?
Secde 32:27
ნუთუ ვერ დაინახეს, როგორ ვუშვებთ წყალს გამხმარი მიწისკენ [სადაც მცენარეულობა არ არის] და [მისი საშუალებით] ამოგვყავს ნათესები, რომლითაც იკვებებიან როგორც მათი პირუტყვი, ისე ისინი თვითონაც? ნუთუ ვერ ხედავენ?
Secde 32:28
და ამბობენ ისინი [ურწმუნონი]: «როდის მოხდება ეს საბოლოო განაჩენი ჩვენსა და თქვენს შორის, თუ თქვენ [მორწმუნენი] სიმართლეს ამბობთ?»
Secde 32:29
უთხარი მათ (ო, მოციქულო): «განაჩენის დღეს [განკითხვის დღეს] არ დაეხმარება ურწმუნოებს მათი რწმენა, და აღარ მიეცემათ მათ ვადა».
Secde 32:30
მაშ, განერიდე (ო, მოციქულო) მათ [ურწმუნოებს] და დაელოდე (როდის დაატყდებათ მათ სასჯელი); რადგან ისინიც ელოდებიან (რომ შენ ავადმყოფობა ან სიკვდილი დაგატყდეს თავს) (და ასევე ელოდებიან ალლაჰის სასჯელს).
Ahzab 33:1
ო, შუამავალო! გეშინოდეს ალლაჰის და ნუ დაემორჩილები ურწმუნოებსა და ორპირებს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია!
Ahzab 33:2
და მიჰყევი იმას, რაც ზეშთაგეგონა შენი უფლისგან [ყურანსა და სუნნას]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მცოდნეა იმისა, რასაც აკეთებთ.
Ahzab 33:3
და (სრულად) მიენდე ალლაჰს; და ალლაჰი საკმარისია მფარველად!
Ahzab 33:4
ალლაჰს არ ჩაუდვია ადამიანის მკერდში ორი გული (როგორც ამას ზოგიერთი მრავალღმერთიანი ამტკიცებს). და თქვენ ცოლებს, რომელთაც თქვენ ეუბნებით: «შენ ჩემთვის დედაჩემის ზურგივით ხარ» [ამით საკუთარ თავზე კრძალავენ ცოლებს წინაისლამური ჩვევის მიხედვით], ალლაჰს არ გაუხდია ისინი თქვენს დედებად. და არც თქვენი შვილობილები [ვინც თქვენ იშვილეთ] გაუხდია თქვენს შვილებად [რადგან ისინი შარიათით თქვენს ნამდვილ შვილებად არ ითვლებიან]. ეს თქვენი სიტყვებია, თქვენი პირით წარმოთქმული, ალლაჰი კი ამბობს ჭეშმარიტებას და (მხოლოდ) ის აყენებს ჭეშმარიტ გზაზე.
Ahzab 33:5
მოუხმეთ მათ [შვილობილებს] მათი მამების სახელებით. ეს – უფრო სამართლიანია ალლაჰის წინაშე. ხოლო თუ არ იცით მათი მამები, მაშინ ისინი თქვენი ძმები არიან რწმენაში და თქვენს მიერ [მონობიდან] დახსნილნი. და არ იქნება თქვენზე ცოდვა იმაში, რაშიც თქვენ უნებლიედ შეცდებით (როდესაც ვიღაცას მის ნამდვილ მამას არ მიაკუთვნებთ), ხოლო (ცოდვა იქნება) მხოლოდ იმაში, რასაც თქვენი გულები განიზრახავენ (როდესაც შეგნებულად უწოდებთ სხვის შვილს თქვენს შვილს). და ალლაჰი მიმტევებელი, მწყალობელია.
Ahzab 33:6
მოციქული მუჰამედი მორწმუნეთათვის უფრო ახლობელია, ვიდრე ისინი ერთმანეთისთვის, ხოლო მისი ცოლები – მათი დედები არიან [მოციქულის ცოლები ღირსეულნი და მორწმუნეთათვის აკრძალულნი არიან ისე, როგორც საკუთარი დედები]. და ნათესაობის მქონენი ერთმანეთისთვის უფრო ახლოს არიან ალლაჰის წიგნის მიხედვით (მემკვიდრეობის საკითხებში), ვიდრე სხვა მორწმუნენი და ვიდრე მუჰაჯირები. (გარდა ამისა) თქვენ შეგიძლიათ კეთილი საქმე გააკეთოთ თქვენს თანმხლებთან [სხვა მორწმუნეებთან] – ეს წინასწარ არის დაწერილი წიგნში [ლავჰულ მაჰფუზში].
Ahzab 33:7
და აღთქმა ავიღეთ შუამავლებისგან, და შენგანაც [განსაკუთრებით], ნუჰისგან, იბრაჰიმისგან, მუსასგან, 'ისასგან მარიამის ძისგან, და ავიღეთ მათგან მტკიცე აღთქმა.
Ahzab 33:8
რათა იმან გამოკითხოს მართალთ [შუამავლებს] მათ სიმართლეზე [იმაზე, თუ როგორ უპასუხეს მათ ხალხმა მათი სიმართლის მოწოდებას], ხოლო ურწმუნოებისთვის მან მოამზადა მტანჯველი სასჯელი.
Ahzab 33:9
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე, როცა თქვენთან მოვიდნენ ჯარები (მრავალღმერთიანთა) [ხანდაყის ბრძოლისას], და მათ შეუერთდნენ იუდეველებიც და მედინისა და მისი შემოგარენის ორპირებიც (და მათ შემოგარტყეს ალყა). ჩვენ კი გავუგზავნეთ მათ [ამ მტრულ ლაშქარს] ქარი (რომელიც არღვევდა მათ კარავს) და ჯარები [ანგელოზები], რომელთაც თქვენ ვერ ხედავდით. (ამით მათი გულები შიშით აივსო.) და ალლაჰი ხედავს იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ!
Ahzab 33:10
(და გაიხსენეთ) როცა ისინი მოგადგნენ ზემოდან [ხეობის ზედა მხრიდან] და ქვემოდან [ხეობის ქვედა მხრიდან], და თქვენი თვალები გაშეშდა (უზარმაზარი ლაშქრის ხედვით), და გულები ყელამდე აგივიდათ (შიშისაგან), და თქვენ ალლაჰზე სხვადასხვაგვარად დაიწყეთ ფიქრი [გაგიჩნდათ ცუდი აზრები, თითქოს ალლაჰი შესაძლოა არ დახმარებოდა თავისი სიტყვის დამკვიდრებას].
Ahzab 33:11
სწორედ იმ დროს გამოიცადნენ მორწმუნენი (რათა გამორკვეულიყო ჭეშმარიტი მორწმუნე ორპირისაგან) და ძლიერად შეირყნენ (შიშითა და შეშფოთებით)!
Ahzab 33:12
(და გაიხსენეთ) როცა თქვეს ორპირებმა და მათ, რომელთა გულებშიც სენია [ეჭვი]: «ის, რაც ალლაჰი და მისი მოციქული შეგვპირდნენ, მხოლოდ საცდუნებელი აღმოჩნდა!»
Ahzab 33:13
და აი, ერთი ჯგუფი მათგან [ორპირებიდან] (მორწმუნე მედინელებს მიმართავდა): «ო, იასრიბის [მედინის] მცხოვრებნო! აქ თქვენთვის ადგილი არ არის, ამიტომ დაბრუნდით (საკუთარ სახლებში, მედინაში)!» და (სხვა) ჯგუფი მათგანი [ორპირებიდან] შუამავალს სთხოვდა, ნება მიეცათ (დაბრუნებულიყვნენ მედინაში) და ამბობდნენ: «ჭეშმარიტად, ჩვენი სახლები დაუცველია». თუმცა ის [სახლები] არ ყოფილა დაუცველი. ისინი (ამ სიტყვებს) მხოლოდ გაქცევის სურვილით ამბობდნენ (ბრძოლის ველიდან).
Ahzab 33:14
და თუ (მტრის ჯარები) მედინას ყველა მხრიდან მიადგებოდნენ და შემდეგ მათ [ორპირებს] გამოსცდიდნენ [მოეთხოვათ უარი ეთქვათ ისლამზე], ისინი აუცილებლად დათანხმდებოდნენ ამას და არ დააყოვნებდნენ, გარდა მხოლოდ მცირე დროით.
Ahzab 33:15
ხოლო მათ [ორპირებს] ალლაჰთან ჰქონდათ დადებული აღთქმა [დაპირება] (მისი მოციქულის მეშვეობით) მანამდეც [ხანდაყის ბრძოლის წინ], რომ არ შეაქცევდნენ (მტერს) ზურგს. და აღთქმის შესახებ ალლაჰთან პასუხს აუცილებლად აგებენ.
Ahzab 33:16
უთხარი (ო, შუამავალო) (ამ ორპირებს): «თქვენ ვერაფერს გარგებთ გაქცევა, თუკი ბრძოლის ველიდან გაიქცევით სიკვდილის ან მოკვლის შიშით [ეს თქვენს სიცოცხლეს ვერ გაახანგრძლივებს]. და ასეთ შემთხვევაში [მაშინაც კი, თუ გაიქცევით] ამქვეყნიური სარგებლობა მხოლოდ მცირედით გექნებათ [მხოლოდ იმ ვადამდე, რაც ალლაჰმა თქვენთვის დააწესა]».
Ahzab 33:17
უთხარი მათ (ო, შუამავალო): «ვინ არის ის, ვინც დაგიცავთ ალლაჰისგან, თუ ის ისურვებს თქვენთვის ბოროტებას, ან (ვინ შეაჩერებს მას) თუ ის ისურვებს თქვენთვის წყალობას?» და ისინი [ორპირები] ვერ იპოვიან ალლაჰის გარდა ვერც მფარველს და ვერც შემწეს!
Ahzab 33:18
ალლაჰმა იცის შემკავებლები თქვენგან (ალლაჰის გზაზე ბრძოლას), მთქმელნი თავიანთ ძმათათვის: «მოდი ჩვენთან, (შემოგვიერთდით ჩვენ და მიატოვეთ მუჰამმადი, რათა მასთან ერთად არ დაიღუპოთ)!» ხოლო მათგანი [ორპირები] მამაცობას ავლენენ [ბრძოლაში მონაწილეობენ] მხოლოდ ცოტა ხნით (და ისიც ან თვალსაჩინოებისთვის, ან დიდებისათვის, ან სირცხვილის შიშით).
Ahzab 33:19
ისინი ძუნწობენ თქვენთვის [ო, მორწმუნენო]. და როცა შიში მოდის [ბრძოლის მომენტი ახლოვდება], შენ (ო, მოციქულო) ხედავ, როგორ გიყურებენ ისინი, და მათი თვალები ტრიალებს ისე, როგორც იმისი, ვინც სიკვდილის წინ გონებას კარგავს. ხოლო როცა შიში გაივლის, ისინი გწყევლიან თქვენ მკვეთრი ენებით, და კეთილში ძუნწობენ [საომარი ნადავლის გაყოფისას იჩენენ სიხარბესა და შურს]. ასეთები – გულებით არ ყოფილან მორწმუნენი, და ალლაჰმა ამაო გახადა მათი საქმეები! ხოლო ეს ალლაჰისთვის ადვილია!
Ahzab 33:20
ისინი [ორპირები] ფიქრობენ, რომ ჯგუფები (ურწმუნოთა ჯარები) ჯერ არ წასულან. ხოლო თუ (დავუშვათ) ეს შეკრებილი (ჯარები კვლავ) მოვლენ მედინასთან, მაშინ ისინი [ორპირები] ისურვებდნენ, რომ ყოფილიყვნენ კარავში მცხოვრებ (უდაბნოს) არაბებთან [ბედუინებთან] და მათგან კითხულობდნენ ცნობებს თქვენზე [გაიმარჯვეთ თუ დამარცხდით]. ხოლო თუ ისინი თქვენთან ერთად იქნებოდნენ, მხოლოდ მცირედ იბრძოლებდნენ.
Ahzab 33:21
თქვენთვის [ო, მორწმუნენო] ალლაჰის მოციქულში [მის სიტყვებსა და ქცევებში] არის უმშვენიერესი მაგალითი იმათთვის, ვინც ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს იმედოვნებს და ალლაჰს ბევრს იხსენიებს.
Ahzab 33:22
და როცა მორწმუნეებმა დაინახეს მოკავშირენი [მტრების გაერთიანებული ჯარები], რომლებმაც მედინას შემოარტყეს ალყა, თქვეს: «ეს არის [გამოცდა და დახმარება], რაც ალლაჰმა და მისი მოციქულმა დაგვპირდნენ. სიმართლე თქვა ალლაჰმა (თავის დაპირებაში) და სიმართლე თქვა მისმა მოციქულმა!» და ამან მხოლოდ გააძლიერა მათში რწმენა და მორჩილება.
Ahzab 33:23
მორწმუნეთა შორის არიან ადამიანები, რომლებიც მართალნი აღმოჩნდნენ იმაში, რაშიც ალლაჰთან აღთქმა დადეს. მათ შორის არიან ისეთნი, რომლებმაც უკვე შეასრულეს თავიანთი ვალდებულება, და არიან ისეთნიც, რომლებიც ელიან [ერთ-ერთს ორი სიკეთიდან – ან გამარჯვებას, ან სიკვდილს ალლაჰის გზაზე]. და მათ არ შეუცვლიათ [ეს აღთქმა] არაფრით (განსხვავებით ორპირებისა).
Ahzab 33:24
რათა ალლაჰმა დააჯილდოვოს მართალნი [მორწმუნენი] მათი სიმართლის გამო და დასაჯოს ორპირები, თუ ის ისურვებს, ან (ისურვოს) მიიღოს მათი მონანიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, მოწყალეა!
Ahzab 33:25
და ალლაჰმა უკუ აქცია ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ [ურწმუნოთა გაერთიანებული ჯარები] (მედინასაგან), თავიანთი ბოღმით, ვერანაირი სიკეთე ვერ მოიპოვეს. ხოლო ალლაჰმა მორწმუნენი იხსნა ბრძოლას [გაუგზავნა ურწმუნოებს ქარი და ანგელოზები]. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძლიერია, ძლევამოსილია.
Ahzab 33:26
და გამოიყვანა მან წიგნის ხალხი [ებრაული ტომი ბანუ ყურაიზა], რომლებიც მათ [ურწმუნოთა გაერთიანებულ ჯარებს] ეხმარებოდნენ, თავიანთი გამაგრებული ციხე-კოშკებიდან და ჩაუსახა მათ გულებში შიში; ნაწილს კლავთ [მამაკაცებს, რომლებმაც ისლამი არ მიიღეს], ხოლო ნაწილს [ქალებსა და ბავშვებს] ტყვედ აიყვანთ.
Ahzab 33:27
და მან მოგანიჭათ თქვენ [ო, მორწმუნენო] მემკვიდრეობად მათი მიწა [ებრაელი ბანუ ყურაიზას მიწები], მათი საცხოვრებლები, მათი ქონება და (გარდა ამისა) ის მიწა, რომელზეც თქვენ მანამდე ფეხიც არ დაგიდგათ [სხვა მიწები, რომლებიც მორწმუნეებს ამ გამარჯვების შემდეგ ხვდათ წილად]. და ალლაჰი ყოვლისმძლეა ყოველგვარ საქმეზე!
Ahzab 33:28
ო, შუამავალო! უთხარი შენს ცოლებს: «თუ თქვენ გსურთ ამქვეყნიური ცხოვრება და მისი სილამაზე, მაშინ მოდით, მე მოგცემთ თქვენ, რაც გეკუთვნით [განქორწინების შემთხვევაში] და გაგიშვებთ თქვენ მშვენიერი გაშვებით [ზიანის გარეშე]»
Ahzab 33:29
ხოლო თუ თქვენ გსურთ ალლაჰი და მისი მოციქული და იმქვეყნიური სავანე [მშვენიერი ჯილდო იმქვეყნიურ ცხოვრებაში], (მაშინ მოითმინეთ და იცოდეთ, რომ) ალლაჰმა თქვენგან გულწრფელ კეთილისმყოფელთ უდიდესი ჯილდო გაუმზადა.
Ahzab 33:30
ჰეი, მოციქულის ცოლებო! თუ თქვენგან რომელიმე ჩაიდენს აშკარა სიბილწეს [ცხად ცოდვას], მას სასჯელი გაუორმაგდება [ორჯერ მეტი, ვიდრე ჩვეულებრივ მორწმუნე ქალს]. და ეს ალლაჰისთვის ადვილია!
Ahzab 33:31
ხოლო თქვენგანი, ვინც სრულიად დაემორჩილება ალლაჰს და მის მოციქულს და კეთილ საქმეებს ჩაიდენს, ჩვენ მას მივანიჭებთ ჯილდოს ორმაგად [ორჯერ მეტს, ვიდრე ჩვეულებრივ მორწმუნე ქალს] და გავუმზადებთ მას უხვ სარჩოს [სამოთხე].
Ahzab 33:32
ო, მოციქულის ცოლებო! თქვენ არ ხართ ისეთი, როგორც სხვა რომელიმე ქალი. თუ თქვენ შეუშინდებით ალლაჰს, მაშინ ნუ იქნებით რბილნი სიტყვაში [ნუ გამოავლენთ სინაზეს საუბარში], რადგან მოგისურვებთ ის, რომლის გულშიც სენია. და ისაუბრეთ სიტყვით, რომელიც ცნობილია [შარიათით ნებადართული, უბრალო და პირდაპირი].
Ahzab 33:33
დარჩით თქვენს სახლებში [მიზეზის გარეშე ნუ გახვალთ] და ნუ გამოაჩენთ თქვენს თავს, როგორც გამოაჩენდნენ [ქალები] პირველ უმეცრებაში [ისლამამდე, როდესაც ქალები აჩენდნენ თავიანთ სილამაზესა და მორთულობას]. და აღასრულეთ ლოცვა წესისამებრ, გაიღეთ ზაქათი [სავალდებულო მოწყალება] და დაემორჩილეთ ალლაჰს და მის მოციქულს. ჭეშმარიტად, ალლაჰს სურს მხოლოდ ის, რომ თქვენგან, სახლის მცხოვრებნო (ო, მოციქულის ოჯახო), განაშოროს სიბინძურე და სრულად განგწმინდოთ.
Ahzab 33:34
და გაიხსენეთ ის, რაც იკითხება თქვენს სახლებში ალლაჰის ნიშნებიდან [ყურანის აიათებიდან] და სიბრძნისგან [მოციქულის ნათქვამებიდან] (და იმოქმედეთ მათ მიხედვით). ჭეშმარიტად, ალლაჰი არის კეთილი, ყოვლისმცოდნე.
Ahzab 33:35
ჭეშმარიტად, მუსლიმი კაცებისა და მუსლიმი ქალებისათვის, მორწმუნე კაცებისა და მორწმუნე ქალებისათვის, მორჩილი კაცებისა და მორჩილი ქალებისათვის, მართალი კაცებისა და მართალი ქალებისათვის, მომთმენი კაცებისა და მომთმენი ქალებისათვის, ღვთისმოშიში კაცებისა და ღვთისმოშიში ქალებისათვის, მოწყალების გამცემი კაცებისა და მოწყალების გამცემი ქალებისათვის, მომარხულე კაცებისა და მომარხულე ქალებისათვის. უმანკოების შემნახველი კაცებისა და უმანკოების შემნახველი ქალებისათვის, ალლაჰის მრავლად მომხსენებელი კაცებისა და ალლაჰის მრავლად მომხსენებელი ქალებისათვის — ალლაჰმა მათთვის გაამზადა პატიება და დიდი საზღაური!
Ahzab 33:36
არ არის არც მორწმუნე კაცისთვის და არც მორწმუნე ქალისთვის, როცა ალლაჰი და მისი მოციქული მუჰამმადი გადაწყვიტავენ რაიმე საქმეს, არჩევანი თავიანთ საქმეში [მორწმუნე არ ირჩევს სხვა გადაწყვეტილებას, გარდა ალლაჰისა და მისი მოციქულის გადაწყვეტილებისა]. ხოლო ვინც ურჩობს ალლაჰსა და მის მოციქულ მუჰამმადს, ის ცხად გზააბნევაშია ჩავარდნილი.
Ahzab 33:37
და აი, შენ [ო, შუამავალო] უთხარი მას, ვისაც ალლაჰმა უბოძა მადლი [მისცა რწმენა] და ვისაც შენც მიანიჭე მადლი [მონობიდან გათავისუფლებით და შვილად აყვანით ზაიდ ბინ ჰაარისა]: «შეინახე შენი ცოლი [ნუ განქორწინდები ზაინაბ ბინთ ჯაჰშზე] და გეშინოდეს ალლაჰის!» მაგრამ შენ, [ო, მუჰამმად] გულში მალავდი იმას, რასაც ალლაჰი აუცილებლად გამოავლენდა [შენ უკვე იცოდი ღვთისაგან, რომ ზაიდი მას განქორწინდებოდა და შენ თვითონ მოიყვანდი მას ცოლად]. შენ გეშინოდა, რას იტყოდნენ ადამიანები [ორპირნი], რომ თითქოს მუჰამმადი დაქორწინდა თავისი შვილად აყვანილის ყოფილ ცოლზე, მაშინ როცა ალლაჰის უფრო მეტად უნდა გეშინოდეს. მას შემდეგ, რაც ზაიდმა თავისი სურვილი აღასრულა მის მიმართ, ხოლო შემდეგ განქორწინდა, და როდესაც დასრულდა ზაინაბის იდდა [განქორწინების შემდეგ სავალდებულო მოლოდინის პერიოდი], ჩვენ შეგრთეთ იგი შენ [ო მოციქულო], ეს იმიტომ, რომ მორწმუნეებს არ ჰქონოდათ სიძნელე თავიანთი შვილად აყვანილების ყოფილი ცოლების მიმართ, როცა ისინი [ეს შვილად აყვანილნი] უკვე დაასრულებდნენ მათთან ურთიერთობას [განქორწინდებოდნენ] და ალლაჰის ბრძანება უეჭველად სრულდება.
Ahzab 33:38
არ არის შუამავლისთვის [მუჰამმადისთვის] ცოდვა იმაში, რაც ალლაჰმა დაუდგინა მას [იმაში, რომ მან იქორწინა შვილად აყვანილის ყოფილ ცოლზე]. ეს არის ალლაჰის დადგენილი წესი წინამორბედ წინასწარმეტყველთა შესახებაც [ასევე ნებადართული იყო მათთვის]. ხოლო ალლაჰის ბრძანება არის წინასწარ განსაზღვრული გადაწყვეტილება.
Ahzab 33:39
რომელნიც უნაკლოდ გადმოსცემენ ალლაჰის წერილებს, და ეშინიათ მისი [ალლაჰის]. და არავისი ეშინიათ, გარდა ალლაჰისა. და საკმარისია ალლაჰი ანგარიშმგებად.
Ahzab 33:40
არ არის მუჰამმედი არავისი მამა თქვენი კაცებიდან, არამედ იგია ალლაჰის შუამავალი და შუამავალთა ბეჭედი [ბოლო შუამავალი]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა.
Ahzab 33:41
ჰეი, თქვენ რომელთაც ირწმუნეთ! ახსენეთ ალლაჰი [გულით, ენითა და საქმეებით] მრავალგზის ხსენებით.
Ahzab 33:42
და ადიდეთ იგი დილაობით და საღამოობით!
Ahzab 33:43
იგია [ალლაჰი], ვინც გლოცავთ [გაძლევთ წყალობას], და მისი ანგელოზებიც [გლოცავენ; ვედრებას აკეთებენ თქვენთვის], რათა გამოგიყვანონ სიბნელიდან სინათლეში. და ის მორწმუნეთა მიმართ შემწყალებელია.
Ahzab 33:44
მათი მისალმება იმ დღეს, როცა ისინი შეხვდებიან ალლაჰს [სამოთხეში], იქნება: «მშვიდობა!» და ალლაჰს მათთვის გამზადებული აქვს უხვი ჯილდო [სამოთხე].
Ahzab 33:45
ჰეი, მოციქულო! ჩვენ წარგაგზავნეთ შენ მოწმედ, მახარობლად და შემგონებლად,
Ahzab 33:46
და ალლაჰისკენ მომხმობად მისი ნებართვით [მისი ბრძანებით] და მანათობელ შუქურად.
Ahzab 33:47
და ახარე [ო, შუამავალო] მორწმუნენი, რომ ალლაჰისგან მათთვის გამზადებულია დიდი წყალობა [სამოთხის ბაღები].
Ahzab 33:48
და ნუ დაემორჩილები [ო, შუამავალო] ურწმუნოებსა და თვალთმაქცთ, და მიატოვე მათი მხრიდან მოსული შეწუხება. მიენდე მხოლოდ ალლაჰს! და საკმარისია ალლაჰი, როგორც მფარველი!
Ahzab 33:49
ჰეი, თქვენ რომელთაც ირწმუნეთ! როცა ცოლად შეირთავთ მორწმუნე ქალებს, შემდეგ კი განქორწინდებით მათთან მანამ, სანამ შეეხებოდეთ მათ [ინტიმური სიახლოვე არ გექნებათ მათთან], მაშინ არ გაქვთ ვალდებულება მათი მიმართ რაიმე ვადის [იდდის] დაცვაზე, რომელსაც ითვლით მათთვის. მაგრამ დაასაჩუქრეთ ისინი [განსაცდელის შესამსუბუქებლად] და გაუშვით ისინი ღირსეულად, კეთილშობილურად.
Ahzab 33:50
ჰეი, შუამავალო! ჭეშმარიტად, ჩვენ შენთვის ნებადართული გავხადეთ შენი ცოლები, რომლებსაც მათი საქორწინო საჩუქარი [მაჰრი] მიეცი, და (ასევე ნებადართული გავხადეთ) ისინი [მხევლები], რომლებიც შენმა მარჯვენამ ხელმა მოიპოვა იმიდან, რაც ალლაჰმა მოგანიჭა, და მამაშენის ძმის ასულები, და მამაშენის დების ასულები, და დედაშენის ძმის ასულები, და დედაშენის დების ასულები, რომლებიც შენთან ერთად გადასახლდნენ ალლაჰის გზაზე, და (ასევე შენთვის ნებადართული გავხადეთ) (ნებისმიერი) მორწმუნე ქალი, თუ იგი თავს აჩუქებს მოციქულს [დაქორწინდება მაჰრის გარეშე], თუ მოციქულს სურს მასზე დაქორწინება. (ასეთი ქორწინების სახე) მხოლოდ შენთვის (ო, მოციქულო) არის ნებადართული და არა მორწმუნეთათვის. ჩვენ ვიცით, რაც უკვე დავუწესეთ მათ [მორწმუნეებს] მათი ცოლების შესახებ [როგორ და რამდენ ქალზე დაქორწინდნენ] და (იმის შესახებაც), რაც მათმა მარჯვენამ ხელმა მოიპოვა. (მაგრამ ჩვენ ეს შენთვის დავუშვით), რათა შენთვის არ ყოფილიყო სიძნელე (ოჯახური კავშირის შექმნასთან დაკავშირებით). და, ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემნდობია, მოწყალეა.
Ahzab 33:51
შენ [ო, შუამავალო] შეგიძლია, შენი სურვილით განერიდო ნებისმიერ მათგანს და დაიტოვო შენთან ის, ვისაც ინებებ. ხოლო თუ მოისურვებ იმათგან ერთ-ერთს, ვისთანაც ადრე გადადე [ღამის სტუმრობა], შენთვის ცოდვა არ იქნება, ეს ნება [რომელსაც ალლაჰი გაძლევს] უფრო შესაფერისია, რათა ისინი [შენი ცოლები] იყვნენ მშვიდნი, არ წუხდნენ და კმაყოფილნი დარჩნენ იმით, რასაც შენ მათ ყველას ანიჭებ [როგორც ანაწილებ მათთან ყოფნას]. და ალლაჰმა იცის, რა არის თქვენს გულებში. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, თავშეკავებულია (არ ჩქარობს დასჯას).
Ahzab 33:52
არ არის ნებადართული შენთვის [ო, შუამავალო] ამის შემდეგ სხვა ქალების [ცოლად] მიღება [იმ ცხრის გარდა, რომლებმაც აირჩიეს ალლაჰი, მისი მოციქული და საიქიო], და არც მათი სხვა ცოლებით შეცვლა [ვერც ერთს ვერ გაანთავისუფლებ, რომ მის ნაცვლად სხვა მოიყვანო], თუნდაც მათმა სილამაზემ მოგხიბლოს. გარდა იმათისა, რომელსაც შენი მარჯვენა ფლობს [მხევლებიდან]. ხოლო ალლაჰი ყოველივეს მეთვალყურეა.
Ahzab 33:53
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ისე ნუ შეხვალთ შუამავლის სახლში, თუ საჭმელად არ ხართ მიპატიჟებული და თუ მიწვეულ იქნებით, შედით, ხოლო როცა ჭამას დაასრულებთ დაიშალეთ, ნუ დარჩებით სალაპარაკოდ. ჭეშმარიტად, ამით შუამავალს აწუხებთ, მას ერიდება თქვენი, მაგრამ ალლაჰს არ ერიდება ჭეშმარიტების და როცა რამეს სთხოვთ მათ [მოციქულის ცოლებს ან მორწმუნე ქალებს], სთხოვეთ მათ ფარდის მიღმა. ეს უფრო წმინდაა, როგორც თქვენი გულებისთვის, ასევე მათი გულებისთვისაც. და არ შეგფერით თქვენ ალლაჰის მოციქულის შეწუხება, არც მის სიცოცხლეში და არც მის შემდეგ, და არავითარ შემთხვევაში არ შეიძლება დაქორწინდეთ მის ცოლებზე მის შემდეგ [რადგან ისინი თქვენი დედები არიან]. ჭეშმარიტად, ეს არის უდიდესი ცოდვა ალლაჰის წინაშე.
Ahzab 33:54
გინდ გამოაჩენდეთ რამეს, გინდ ფარავდეთ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მცოდნეა.
Ahzab 33:55
არ არის ცოდვა მათზე [შუამავლის ცოლებზე და მორწმუნე ქალებზე], თუ ისინი [სრულიად დაფარულნი არ იქნებიან] თავიანთი მამების, ვაჟების, ძმების, ძმების ვაჟების, დების ვაჟების, თავიანთი ქალების [მორწმუნე ქალების] და იმათ წინაშე, ვისაც მათი მარჯვენა ფლობს [მონებისა და მხევლების], რადგან მათგან დახმარების საჭიროება არსებობს. ხოლო გეშინოდეთ ალლაჰის [სასჯელის] [ო, ქალებო] [ნუ გადააბიჯებთ იმ საზღვრებს, რაც მან დააწესა]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყველაფრის მოწმეა.
Ahzab 33:56
ჭეშმარიტად, ალლაჰი და მისი ანგელოზები ლოცავენ შუამავალს. ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ, დალოცეთ იგი და მიესალმეთ მას მშვიდობით.
Ahzab 33:57
ჭეშმარიტად, ისინი, რომლებიც უსიამოვნებას აყენებენ ალლაჰს[1] და მის მოციქულს, ალლაჰმა დასწყევლა ისინი ამქვეყნად და საიქიო ცხოვრებაში და მოამზადა მათთვის დამამცირებელი სასჯელი.
———
[1]მრავალღმერთიანობითა და მასზე ურჩობით [ებრაელები, რომლებმაც თქვეს: ალლაჰის ხელი შეკრულია, ქრისტიანები, რომლებმაც თქვეს, რომ იესო ალლაჰის ძეა, მრავალღმერთიანები, რომლებმაც თქვეს, რომ ანგელოზები ალლაჰის ქალიშვილები არიან].
Ahzab 33:58
ხოლო ისინი, რომლებიც მორწმუნე კაცებს და მორწმუნე ქალებს უსამართლოდ აყენებენ უსიამოვნებას [ბრალად სდებენ იმას, რაც მათ არ ჩაუდენიათ], – ასეთები საკუთარ თავზე იტვირთავენ ცილისწამების ტვირთსა და აშკარა ცოდვას.
Ahzab 33:59
ო, შუამავალო! უთხარი შენს ცოლებს, შენს ქალიშვილებს და მორწმუნეთა ქალებს, რომ ჩამოიფარონ თავიანთი მოსასხამები [დაიფარონ ისე, რომ მხოლოდ თვალები დარჩეს ხილული, რათა დაინახონ გზა, როცა საჭიროების გამო გამოდიან]. ეს უკეთესია, რათა ისინი შეიცნონ [როგორც თავისუფალი და ღვთისმოსავი ქალები] და მათ არ მიაყენონ შეურაცხყოფა. ხოლო ალლაჰი მაპატიებელი, შემწყალებელია.
Ahzab 33:60
თუ ორპირები, და ისინი, რომელთა გულებში არის სენი [ეჭვი], ასევე ისინი, ვინც ავრცელებენ ჭორებს მედინაში, არ შეწყვეტენ ამას, მაშინ ჩვენ მოგმართავთ შენ [ო, მოციქულო] მათ წინააღმდეგ და გიწყალობებთ ჩვენს მხარდაჭერას. ამის შემდეგ ისინი შენს გვერდით მედინაში იცხოვრებენ მხოლოდ ცოტა ხანს.
Ahzab 33:61
დაწყევლილნი, სადაც კი მათ იპოვიან, იქვე შეიპყრობენ და სიკვდილით დასჯილნი იქნებიან,
Ahzab 33:62
ეს არის ალლაჰის კანონი იმათ მიმართ, ვინც მანამდე იყო [ორპირი ხალხი]. და ვერასოდეს იპოვი ალლაჰის კანონში ცვლილებას.
Ahzab 33:63
გეკითხებიან შენ (ო, მოციქულო) ჟამის შესახებ [იმის შესახებ, როდის დადგება სამსჯავროს დღე]. უთხარი (მათ): «მის შესახებ ცოდნა (მხოლოდ) ალლაჰთანაა», — და საიდან უნდა იცოდე შენ, — იქნებ, — ჟამი უკვე ახლოსაა.
Ahzab 33:64
ჭეშმარიტად, ალლაჰმა დაწყევლა ურწმუნონი და მათთვის გაამზადა ჯოჯოხეთის ცეცხლი.
Ahzab 33:65
ისინი მასში მარადიულად დარჩებიან. და ვერ იპოვიან ვერც მფარველს და ვერც შემწეს.
Ahzab 33:66
იმ დღეს, როცა მათი სახეები ცეცხლში შებრუნდება, ისინი იტყვიან [სინანულით]: «ნეტავ, დავმორჩილებოდით ალლაჰს და დავმორჩილებოდით მოციქულს [მუჰამმადს]».
Ahzab 33:67
და (ასევე) იტყვიან: «უფალო ჩვენო! ჩვენ დავემორჩილეთ ჩვენს წინამძღოლებს და დიდებულებს, და მათ გადაგვახვევინეს ჭეშმარიტი გზიდან.
Ahzab 33:68
უფალო ჩვენო! მიეცი მათ ორმაგი სასჯელი და დაწყევლე ისინი დიდი წყევლით».
Ahzab 33:69
ო, მორწმუნენო! ნუ იქნებით მსგავსნი მათ, ვინც აწუხებდნენ მუსას, მაგრამ ალლაჰმა გაამართლა იგი იმისგან, რასაც ამბობდნენ მის შესახებ, და იგი ღირსეული იყო ალლაჰის წინაშე.
Ahzab 33:70
ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ერიდეთ (ალლაჰის რისხვას) და თქვით (ყველა შემთხვევაში) სწორი სიტყვა [ის, რაც ჭეშმარიტებას შეესაბამება].
Ahzab 33:71
[მაშინ] იგი გამოგისწორებთ თქვენს საქმეებს და მოგიტევებთ თქვენს ცოდვებს, ხოლო ვინც დაემორჩილება ალლაჰს და მის მოციქულს, ჭეშმარიტად, მიაღწევს დიდ წარმატებას.
Ahzab 33:72
ჭეშმარიტად, ჩვენ ცებს, მიწას და მთებს შევთავაზეთ (განსაკუთრებული) პასუხისმგებლობის[1] აღება, მაგრამ მათ უარი თქვეს მის ტარებაზე და შეეშინდათ მისი [რომ ვერ შეძლებდნენ მის შესრულებას]. ხოლო იტვირთა იგი ადამიანმა [ადამმა და მისმა შთამომავლობამ], — რადგან იგი [ადამიანი] უსამართლო და უმეცარია.
———
[1]ვალდებულების — შეესრულებინათ ის, რაც ალლაჰმა ბრძანა, და მოშორებოდნენ იმას, რაც მან აკრძალა.
Ahzab 33:73
რათა ალლაჰმა დასაჯოს ორპირი კაცები და ორპირი ქალები, კერპთაყვანისმცემელი კაცები და კერპთაყვანისმცემელი ქალები, ხოლო მიიღოს ალლაჰმა მორწმუნე კაცებისა და მორწმუნე ქალების მონანიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.
Sebe' 34:1
ყოველი ქება მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის, რომელსაც ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა, მას ეკუთვნის ქება საიქიოშიც. და ჭეშმარიტად, იგი ბრძენი, ყოვლისმცოდნეა.
Sebe' 34:2
მან იცის (ყველაფერი), რაც მიწაში შედის [ყოველი თესლი, ყოველი წყლის წვეთი], და (ყველაფერი), რაც მისგან გამოდის [ყოველი აღმონაცენი, ყოველი მარცვალი, ...], (ყველაფერი), რაც ციდან ჩამოდის, და (ყველაფერი), რაც მასზე ადის [მისი მსახურების ყველა საქმე და სხვა]. და, ჭეშმარიტად, ის არის შემწყალებელი, შემნდობი!
Sebe' 34:3
და თქვეს მათ, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი: «არ დადგება ჩვენთვის აღსასრულის საათი», უთხარი [მათ] [ო, შუამავალო]: «პირიქით! ვფიცავ ჩემს უფალს, უხილავის მცოდნეს, იგი აუცილებლად მოგეწევათ! მისგან არ დაიფარება [არ დარჩება შეუმჩნეველი] წერტილისოდენა მტვრის წონა ცაში და მიწაზე, და არც უფრო მცირედი, არც უფრო დიდი, გარდა იმისა, რაც ცხად წიგნშია დაწერილ [ანუ ყველაფერი ლავჰულ მაჰფუზშია დაწერილი]».
Sebe' 34:4
იმისათვის, რომ დააჯილდოვოს ისინი, რომელთაც ირწმუნეს და კეთილი საქმეები აკეთეს. მათთვის არის მიტევება და გულუხვი საზრდო.
Sebe' 34:5
ხოლო ისინი, ვინც ისწრაფოდნენ ჩვენი სასწაულების [ყურანის აიათების] წინააღმდეგ, ცდილობდნენ მათ დასუსტებას, მათთვისაა მომზადებული სასჯელი მტკივნეულ სატანჯველში.
Sebe' 34:6
და ხედავენ [იციან] ისინი, ვისაც ცოდნა მიეცა, რომ ის, რაც გარდმოგევლინა შენ [ო, მუჰამმად] უფლისგან [ყურანი], არის ჭეშმარიტება და [ის] წარმართავს ყოვლადძლიერის და ყოვლად ქებულის გზისკენ.
Sebe' 34:7
და თქვეს ურწმუნოებმა [ერთმანეთში ქილიკით]: «მიგითითოთ თუ არა კაცზე [შუამავალ მუჰამმადზე], რომელიც გაცნობებთ, რომ თქვენი სიკვდილის შემდეგ, როცა სრულად დაიშლებით და გახდებით მტვერი, თქვენ კვლავ აღმოჩნდებით ახალ ქმნილებაში [აღდგებით]?
Sebe' 34:8
ნუთუ მან [იგულისხმება მოციქული] ალლაჰზე სიცრუე მოიგონა, თუ მასში შეპყრობილობაა?» არა [სულაც არა ისეა, როგორც ურწმუნოები ამბობენ] (რადგან მუჰამმადი ყველაზე ჭეშმარიტია ჭეშმარიტთა შორის)! ისინი, რომელთაც არ სწამთ მარადიული სიცოცხლის, სასჯელში აღმოჩნდებიან, ხოლო (ამქვეყნად) (იმყოფებიან) (დიდ) გზაცდენაში!
Sebe' 34:9
ნუთუ ისინი [რომელთაც არ სწამთ მარადიული სიცოცხლე] არ ხედავენ იმას, რაც მათ წინ არის და რაც მათ უკანაა, ან ცას [რომელიც მათ შემოეხვია] და მიწას [რომელზეც ცხოვრობენ]? თუ ვისურვებთ, და ვუბრძანებთ მიწას, რომ შთანთქოს ისინი, ან ჩამოვუგზავნით მათ ციდან ნატეხს. ჭეშმარიტად, ამაში სასწაულია ყოველი მონისთვის, [რომელიც] ალლაჰს მიმართავს მონანიებით.
Sebe' 34:10
და აი, ჩვენ უკვე ვუბოძეთ [შუამავალ] დაუდს ჩვენგან განსაკუთრებული სიკეთე: «ჰეი, მთებო! ადიდეთ თქვენი უფალი მასთან ერთად [დაუდთან], და ჩიტებო, თქვენც ადიდეთ!» და რკინა დავურბილეთ მას [ისე, რომ მის ხელში იგი რბილი გახდა, როგორც ცომი].
Sebe' 34:11
გააკეთე (ჯაჭვის პერანგები) გრძელი (რათა ისინი მეომრის სხეულს კარგად ფარავდნენ) და განსაზღვრე ზომა ჯაჭვის პერანგის რგოლებში. და აკეთეთ (ო, დაუდ) სიკეთე, რადგან, ჭეშმარიტად, მე ვხედავ იმას, რასაც თქვენ აკეთებთ!»
Sebe' 34:12
და სულეიმანს [დავუმორჩილეთ] ქარი, დილით წასვლა მისი ერთი თვის მანძილი იყო და საღამოს უკან მოსვლაც ერთი თვე იყო. და მისთვის სპილენძი წყაროსავით ვადინეთ. და ჯინთაგან იყვნენ ისეთებიც, ვინც შრომობდა მის თვალწინ, თავისი უფლის ნებით. ხოლო იმას, ვინც გადაუხვევს ჩვენს ბრძანებას, ვაგემებთ ცეცხლის სასჯელს.
Sebe' 34:13
ისინი [ჯინები] აკეთებდნენ მისთვის, რაც კი ის მოესურვებოდა: ნაგებობები, ქანდაკებები, თასები თითქოს წყალსაცავები [რომლითაც ამოაქვთ წყალი ჭიდან] და უზარმაზარი, უძრავი ქვაბები. [ჩვენ ვუთხარით]: «აღასრულეთ [ალლაჰისადმი მორჩილების საქმეები] დაუდის მოდგმავ, მადლიერების ნიშნად!» მაგრამ ჩემს მონათაგან ცოტანი არიან მადლიერნი!
Sebe' 34:14
როცა ჩვენ მას [სულეიმანს] სიკვდილი განვუსაზღვრეთ, მის სიკვდილზე მათ [ჯინებს] ვერაფერმა მიანიშნა, გარდა მიწის ერთი ცხოველისა [ჭია], რომელიც მის კვერთხს ხრავდა. და როდესაც ის [სულეიმანი] დაეცა, მაშინ გაირკვა ჯინებისთვის, რომ სცოდნოდათ დაფარული, არ დარჩებოდნენ დამამცირებელ სატანჯველში.
Sebe' 34:15
საბას (ტომისთვის) მათ დასახლებაში (იემენში) იყო ნიშანი (რომელიც ალლაჰის ძლიერებაზე მიუთითებდა): ორი ბაღი — (ერთი) მარჯვნივ და (მეორე) მარცხნივ: «იკვებეთ თქვენი უფლის მიერ ბოძებული საზრდოთი და მადლობა შესწირეთ მას! (რადგან ადგილი, სადაც ცხოვრობთ,) კეთილი ქვეყანაა [კარგი ჰავითა და ნაყოფიერი მიწით], ხოლო შემნდობი უფალია».
Sebe' 34:16
და ზურგი აქციეს [არ ირწმუნეს და არც მადლიერნი იყვნენ] და ჩვენ წარვაგზავნეთ მათზე წყალდიდობა და შევუცვალეთ მათ ის ორი [ნაყოფიერი და ლამაზი] ბაღი ორ [სხვა] ბაღად, რომელთაც ჰქონდათ მწარე ნაყოფი, და ლოტოსი [ხე, რომელსაც ნაყოფი არ აქვს] და ცოტაოდენი სიდრის ხის მცენარით.
Sebe' 34:17
ამით [ამ შეცვლით] მივაგეთ მათ [საბაიელებს]
იმის გამო, რომ ისინი გახდნენ ურწმუნონი [და უმადურნი]!
განა ასე ვინმეს ვუზღავთ, გარდა ურწმუნოებისა (და უმადურისა)?
Sebe' 34:18
და მოვაწყვეთ ჩვენ მათ [საბას მცხოვრებლებს, იემენში] და იმ დასახლებებს შორის, რომლებზეც ჩვენ კურთხევა გარდმოვავლინეთ [შამის დასახლებებს], თვალსაჩინო დასახლებები; და განვსაზღვრეთ მათ შორის გზა [ისე მოვაწყვეთ, რომ ერთი დასახლებიდან მეორემდე დიდი დაღლის გარეშე შეიძლებოდა მისვლა]: «იარეთ მათ შორის ღამითაც და დღისითაც, უსაფრთხოდ».
Sebe' 34:19
და თქვეს მათ [საბაიელები] [როდესაც მობეზრდათ კეთილდღეობით ცხოვრების ერთფეროვნება]: «უფალო ჩვენო! გაზარდე მანძილი ჩვენს მოგზაურობებს შორის [დასახლებებს შორის]!» და უსამართლობა მიაყენეს საკუთარ თავს. და გავხადეთ ჩვენ ისინი იგავებად და დავგლიჯეთ ნაწილებად [გავფანტეთ მიწაზე ისე, რომ აღარ დაბრუნდნენ]. ჭეშმარიტად, ამაში უეჭველად, სასწაულებია ყოველი მოთმინების მქონესთვის, მადლიერისთვის.
Sebe' 34:20
და აი, იბლისმა დაამტკიცა მათში თავისი ვარაუდი [იმის შესახებ, რომ იგი შეცდომაში შეიყვანს ადამის შთამომავლობას და რომ ისინი დაემორჩილებიან მას], და ისინც გაჰყვნენ მას, გარდა ერთი ჯგუფისა მორწმუნეთაგან.
Sebe' 34:21
და არ ჰქონდა მას [იბლისს] მათზე [ურწმუნოებზე] [არანაირი] ძალაუფლება[1], მხოლოდ იმისათვის, რომ გაგვეცნო [გაგვერჩია] ისინი, ვისაც სწამს საიქიოსი მათგან, და ვინ ეჭვობს მასში. და შენი უფალი [ო, მუჰამმად] ყველაფრის დამცველია.
———
[1]რომ ძალით დაეძალებინა ისინი ურწმუნოებაზე და ალლაჰის დაუმორჩილებლობაზე. [თუმცა ალლაჰმა უზენაესმა, თავისი სიბრძნით, ნება დართო იბლისს ჩაეგდო ადამიანებში ურწმუნოება და ცოდვები]
Sebe' 34:22
უთხარი [ო, მოციქულო]: «მოუხმეთ მათ, ვისზეც ამტკიცებდით (რომ თაყვანისცემის ღირსნი არიან), ალლაჰის გარდა! ისინი არ ფლობენ [თუნდაც] მტვრის წონის სიმძიმეს ცაში და მიწაზე, და არ აქვთ მათ იქ [ცასა და მიწაზე] [არანაირი] წილი, და არც ერთი მათგანი [თქვენს ღვთაებათაგან] არ არის მისი დამხმარე.
Sebe' 34:23
და არავის [არავითარი] შუამდგომლობა არ გამოადგება მის წინაშე, გარდა იმათისა, ვისაც ნებას დართავს იგი. ხოლო როცა შიში მოეხსნებათ მათ გულებს, ისინი [ანგელოზები] იტყვიან ერთმანეთში: «რა თქვა თქვენმა უფალმა?» ამბობენ: «ჭეშმარიტება, და იგია უზენაესი, დიადი».
Sebe' 34:24
უთხარი [ო, შუამავალო]: «ვინ გაძლევთ საზრდოს ზეციდან და მიწიდან?» უთხარი: «ალლაჰი გაძლევთ საზრდოს. და ჭეშმარიტად, (ერთ-ერთი ჩვენგან —) ან ჩვენ, ან თქვენ, ან ჭეშმარიტ გზაზე ვართ, ან აშკარა გზააცდენაში!»
Sebe' 34:25
უთხარი: «თქვენ [ო, მრავალღმერთიანებო] არ გკითხავენ იმაზე, რაც ჩვენ [მორწმუნეებმა] შევცოდეთ, და ჩვენ არ მოგვეკითხება იმაზე, რასაც თქვენ იქმთ».
Sebe' 34:26
უთხარი: «ჩვენ შეგვკრებს ჩვენი უფალი [განსჯის დღეს], შემდეგ კი შეგვაფასებს ჭეშმარიტებით [სამართლიანად]. და იგია სამართლიანი მსაჯული და ყოვლისმცოდნე».
Sebe' 34:27
უთხარი: «მაჩვენეთ ისინი, რომლებიც მას თანამოზიარეებად დაუყენეთ (თაყვანისცემაში)!» ო, არა! ის არის ალლაჰი, ძლევამოსილი, ბრძენი.
Sebe' 34:28
ჩვენ მოგავლინეთ შენ [ო, მუჰამმად] მხოლოდ მთელი კაცობრიობისთვის, როგორც მახარებელი და შემგონებელი. მაგრამ ადამიანთა უმეტესობამ არ იცის.
Sebe' 34:29
და ამბობენ ისინი [მრავალღმერთიანები] [დაცინვით]: «როდის იქნება ეს დაპირება, თუ მართალთაგანი ხართ?»
Sebe' 34:30
უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «დადგენილია თქვენთვის ერთი დღე, რომელსაც ვერ გადაავადებთ ერთი საათითაც კი [რომ მოასწროთ მონანიება] და ვერც დააჩქარებთ მას».
Sebe' 34:31
და თქვეს მათ, რომელნიც გახვდნენ ურწმუნონი: «ჩვენ არ ვირწმუნებთ არც ამ ყურანს და არც იმას, რაც მისამდე იქნა გარდმოვლენილი». ნეტავ, დაგენახა [ო, მუჰამმად], როცა უსამართლონი [ურწმუნონი] დადგებიან თავიანთი უფლის წინაშე, ისინი ერთმანეთს მიუბრუნდებიან სიტყვით და იტყვიან ისინი, რომლებიც სუსტები იყვნენ [მიმდევრები], ქედმაღლებს [ამპარტავნებს] (რომლებიც მათი წინამძღოლები იყვნენ): «თქვენ რომ არა, ჩვენ აუცილებლად მორწმუნეები ვიქნებოდით!»
Sebe' 34:32
ეტყვიან ამპარტავანნი დაჩაგრულთ: «ნუთუ ჩვენ გადაგახვევინეთ თქვენ სწორი გზიდან მას შემდეგ, რაც იგი თქვენთან მოვიდა? პირიქით, თქვენ თავად იყავით ცოდვილნი [ურწმუნონი]!»
Sebe' 34:33
და უთხრეს მათ, რომლებიც სუსტები იყვნენ [მიმდევრები], მათ, ვინც ქედმაღლობდა [თავიანთ წინამძღოლებს]: «არა, პირიქით! ღამისა და დღის მზაკვრობა (რამაც ამ დაღუპვამდე მიგვიყვანა) იყო ის, რომ თქვენ გვიბრძანებდით, არ გვერწმუნა ალლაჰი და მისთვის თანასწორნი დაგვედგინა». და დამალეს მათ სინანული, როდესაც იხილეს სასჯელი. და ჩვენ ბორკილები დავადეთ კისრებზე მათ, ვინც ურწმუნო გახდა. განა მიეზღვებათ მათ სხვა რამ, გარდა იმისა, რასაც ისინი (თავად) აკეთებდნენ?[1]
———
[1]ამ აიათში არის გაფრთხილება, არ გაჰყვეთ გზას გზააბნეულებსა და მათ, ვინც სხვებსაც გზას აცდენს.
Sebe' 34:34
და არ ყოფილა ისე, რომ რომელიმე დასახლებაში შემგონებელი გაგვეგზავნა, და მის მცხოვრებლებს, ფუფუნებაში მცხოვრებთ, არ ეთქვათ: «ჭეშმარიტად, ჩვენ არ გვწამს იმისა, რითაც თქვენ ხართ გამოგზავნილნი!»
Sebe' 34:35
და თქვეს მათ: «ჩვენ უფრო მდიდარნი ვართ [თქვენზე] ქონებითა და შვილებით. და ჩვენ არ დავისჯებით [არც ამქვეყნად და არც მარადიულ ცხოვრებაში]».
Sebe' 34:36
უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი განავრცობს საზრდოს, ვისაც ინებებს, და უზღუდავს, ვისაც ინებებს, მაგრამ ადამიანთა უმეტესობამ არ იცის (რომ ეს მისი მსახურებისთვის გამოცდაა)».
Sebe' 34:37
და არც თქვენი ქონება, და არც თქვენი შვილები არ დაგაახლოებთ ჩვენთან [ალლაჰთან] გარდა მათისა, ვინც ირწმუნა და აკეთებდა კეთილ საქმეებს. სწორედ მათ ექნებათ ორმაგი ჯილდო იმისთვის, რაც მათ გააკეთეს, და ისინი იქნებიან [სამოთხის] ოთახებში უსაფრთხოდ.
Sebe' 34:38
ხოლო ისინი, ვინც ისწრაფვიან ჩვენი სასწაულების [ყურანის აიათების] დასამარცხებლად, ისინი იქნებიან [ანგელოზთა მიერ] ჯოჯოხეთში წარდგენილნი.
Sebe' 34:39
უთხარი: «ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი განავრცობს საზრდოს, ვისზეც ინებებს თავის მონათაგან, და უზღუდავს მას, და რაც არ უნდა დახარჯოთ [ალლაჰის გზაზე], ის შეგივსებთ მას. და იგი არის საუკეთესო საზრდოსი მბოძებელი».
Sebe' 34:40
იმ დღეს, როდესაც ის [ალლაჰი] შეკრებს მათ, შემდეგ კი ეტყვის ანგელოზებს: «ნუთუ ესენი [მრავალღმერთიანები] თქვენ [ანგელოზებს] გეთაყვანებოდნენ?»
Sebe' 34:41
იტყვიან [ანგელოზები]: «ქება-დიდება შენ, [ო, ალლაჰ]! [არავინ არის თანასწორი შენი]. შენ ხარ ჩვენი მფარველი და არა ისინი [ჩვენ ვემიჯნებით ამ მრავალღმერთიანებს]! პირიქით, ისინი ჯინებს სცემდნენ თაყვანს; მათი უმრავლესობა მათ [ჯინებს] ემორჩილებოდა!»
Sebe' 34:42
და დღეს თქვენგან ვერავინ ფლობს სხვებისთვის სარგებელსა და ზიანს. და ვეტყვით ჩვენ მათ, რომელნიც უსამართლობას ჩადიოდნენ: «იგემეთ ცეცხლის სასჯელი, რომელსაც თქვენ უარყოფდით [სიცრუედ მიიჩნევდით]».
Sebe' 34:43
და როცა ეკითხებათ ჩვენი ცხადი აიათები, ისინი ამბობენ: «ეს არის მხოლოდ ადამიანი, რომელსაც სურს მოგაშოროთ იმისგან, რასაც ეთაყვანებოდნენ თქვენი მამები და ამბობენ: "არაფერია ეს თუ არა გამოგონილი სიცრუე". და თქვეს იმათ, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი, ჭეშმარიტებაზე [ალლაჰის წიგნზე], როცა ის მივიდა მათთან: ეს მხოლოდ ცხადი ჯადოქრობაა».
Sebe' 34:44
და არ მივეცით ჩვენ მათ [ამ ურწმუნო არაბებს] არავითარი წიგნი [ყურანამდე], რომელსაც შეისწავლიდნენ, და არ მოვავლინეთ მათთან შენამდე [ო, მოციქულო] შემგონებელი.
Sebe' 34:45
ცრუდ შერაცხეს იგი იმათაც, ვინც იყვნენ მათზე უწინ, თუმცა მეათედიც არ გვიბოძებია მათთვის იმისა, რაც იმათ უწინდელ [ერებს] ვუბოძეთ. ცრუდ შერაცხეს ჩემი შუამავლები. მაშ, როგორი იყო ჩემი მრისხანება!
Sebe' 34:46
უთხარი (ო, მოციქულო) (ურწმუნოებს): «მე მხოლოდ ერთ რამეს შეგაგონებთ: რომ წარდგეთ ალლაჰის წინაშე ორ-ორნი და თითო-თითოდ, შემდეგ კი დაფიქრდეთ (ალლაჰის მოციქულზე); (მაშინ აღმოაჩენთ, რომ) თქვენს თანამოძმეში [მუჰამმადში] არ არის შეპყრობილობა. ჭეშმარიტად, ის მხოლოდ შემგონებელია თქვენთვის მკაცრი სასჯელის წინაშე!»
Sebe' 34:47
უთხარი [ო, შუამავალო] [ურწმუნოებს]: «რასაც მე მოგთხოვთ ჯილდოდ, ის თქვენივე სასარგებლოდ არის. ხოლო ჩემი ჯილდო მხოლოდ ალლაჰთანაა, რადგან ის არის ყოველივეს მოწმე».
Sebe' 34:48
უთხარი [ო, შუამავალო]: «ჭეშმარიტად, ჩემი უფალი ამარცხებს [სიყალბეს] სიმართლით, და ის არის დაფარულის მცოდნე».
Sebe' 34:49
უთხარი: «მოვიდა ჭეშმარიტება (ალლაჰისგან) [ერთღმერთიანობა და ისლამი], (და სიცრუის გავლენა გაქრა), ხოლო სიცრუე ვერაფერს წარმოშობს და ვეღარ დაბრუნდება!»
Sebe' 34:50
უთხარი [ო, მოციქულო]: «თუ მე ავცდები სწორ გზას, ჩემსავე საწინააღმდეგოდ ავცდები [საკუთარი თავის საზიანოდ], ხოლო თუ სწორ გზაზე ვარ, ეს ჩემი უფლის შთაგონებითაა, ჭეშმარიტად, ის არის ყოვლისმსმენი, ახლოს მყოფი».
Sebe' 34:51
ნეტავ დაგენახა [ო, მოციქულო], როგორ შეშინდებიან ისინი, როცა აღარ იქნება გაქცევის შესაძლებლობა, და როცა ისინი იქნებიან შეპყრობილნი ახლო ადგილიდან.
Sebe' 34:52
ისინი [ურწმუნონი] იტყვიან: «ვირწმუნეთ იგი [ალლაჰი]! მაგრამ როგორ მიაღწევენ [რწმენას] შორეული ადგილიდან[1]?»
———
[1]როგორ უნდა გახდნენ მორწმუნენი მარადიულ ცხოვრებაში, როცა უკვე ამ ქვეყნიური ცხოვრებისგან შორს იქნებიან?!
Sebe' 34:53
და (მაშინ როცა) მათ უკვე ადრე არ ირწმუნეს იგი, და შორეული ადგილიდან ფარულზე [ვარაუდებს გამოთქვამდნენ] საუბრობდნენ.
Sebe' 34:54
მაგრამ გაიმიჯნა მათ [ურწმუნოებს] და იმას შორის, რაც მათ სურდათ, როგორც ეს ადრე მოხდა (ალლაჰის მიერ) მათ მსგავს ჯგუფებთან [წინა თაობების ურწმუნოებთან]. ჭეშმარიტად, ისინი იმყოფებოდნენ დამაბნეველ ეჭვში.
Fatır 35:1
ყოველი ქება ეკუთვნის ალლაჰს, ცათა და მიწის შემოქმედს, რომელმაც ანგელოზები შექმნა შუამავლებად, რომლებიც ფლობენ ორ, სამ და ოთხ ფრთას. ის მატებს ქმნილებაში იმას, რასაც ისურვებს. ჭეშმარიტად, ალლაჰს ყოველი საქმე ძალუძს [ის ყოვლისშემძლეა].
Fatır 35:2
რასაც ალლაჰი გაუხსნის ადამიანებს თავისი წყალობიდან [მისცემს საზრდოს, წვიმას, ჯანმრთელობას, ცოდნას…] — მისთვის არ იქნება შემაკავებელი, ხოლო რასაც შეაკავებს, — მის შემდეგ არავინ იქნება მომნიჭებელი. იგია ყოვლად დიდებული, ყოვლად ბრძენი.
Fatır 35:3
ჰეი, ადამიანებო! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე! [გადაუხადეთ მადლობა მას ყოველი სიკეთისათვის, რაც თქვენთვის მოამზადა!] არის კი სხვა შემოქმედი ალლაჰის გარდა, რომელიც მოგანიჭებდათ საზრდოს ციდან და მიწიდან? არაა სხვა ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა მისი! მაშ, საით მიემართებით?!
Fatır 35:4
და თუ ისინი [შენი ხალხი] უარგყოფენ [ო, მოციქულო], მაშინ უარყოფილი იქნენ [ასევე] შუამავლები შენამდე, და [მხოლოდ] ალლაჰს უბრუნდება [ყველა] საქმე.
Fatır 35:5
ჰეი, ადამიანებო! ჭეშმარიტად, ალლაჰის დაპირება ჭეშმარიტებაა. მაშ, არ მოგატყუოთ ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ, და ნუ მოგატყუებთ ალლაჰის შესახებ მაცდუნებელი [სატანა].
Fatır 35:6
ჭეშმარიტად, შაიტანი [სატანა თქვენთვის [ჰეი, ადამიანებო] არის მტერი, [ამიტომ] ის მტრად მიიჩნიეთ! ის უხმობს თავის პარტიას მხოლოდ იმისთვის, რომ ისინი ცეცხლის [ჯოჯოხეთის] ბინადარნი გახდნენ.
Fatır 35:7
ისინი, ვინც ურწმუნო გახდნენ, — მათთვის არის ძლიერი სასჯელი (მარადიულ ცხოვრებაში). ხოლო ისინი, რომლებმაც ირწმუნეს და კეთილი საქმეები აკეთებდნენ, — მათთვის არის მიტევება (მათი ცოდვებისთვის) და დიდი ჯილდო [სამოთხე].
Fatır 35:8
ნუთუ ის, ვისაც (სატანამ) ლამაზად წარმოუჩინა თავისი ბოროტი საქმე, და მან იგი ლამაზად დაინახა, (ჰგავს იმას, ვისაც ალლაჰმა რწმენა უბოძა და ჭეშმარიტ გზაზე დააყენა, და ვინც კარგს კარგად ხედავს, ხოლო ცუდს — ცუდად)? ჭეშმარიტად, ალლაჰი აცდენს გზას, ვისაც ინებებს, და სწორ გზაზე აყენებს, ვისაც ინებებს. მაშ, ნუ დაიღლება შენი სული მათზე [ურწმუნოებზე] დარდით. ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის, რასაც ისინი აკეთებენ!
Fatır 35:9
და ალლაჰი — ის არის, ვინც აგზავნის ქარებს, რომლებიც შემდეგ ღრუბლებს აღძრავენ [ამოძრავებენ]; შემდეგ ჩვენ მათ მივმართავთ უსიცოცხლო ადგილისკენ და ამით [წვიმის წყლით] ვაცოცხლებთ მიწას მისი უსიცოცხლობის შემდეგ. ასევე მოხდება (მკვდართა) აღდგომაც.
Fatır 35:10
ვინც დიდებას ისურვებს (როგორც ამქვეყნად, ისე მარადიულ ცხოვრებაში), (დაე, ალლაჰს სთხოვოს იგი), რადგან მთელი დიდება ალლაჰს ეკუთვნის. მისკენ ადის კეთილი სიტყვა, ხოლო მართალი საქმე აღამაღლებს მას [კეთილ სიტყვას] (ალლაჰთან). ხოლო მათ, ვინც ბოროტ საქმეებს მზაკვრულად სჩადის, ძლიერი სასჯელი ელით; და ასეთი ადამიანების მზაკვრობა განწირულია.
Fatır 35:11
და ალლაჰმა შეგქმნათ თქვენ [ჰეი, ადამიანებო] [თქვენი წინაპარი ადამი] მიწისგან, შემდეგ [მისი შთამომავლობა] წვეთიდან, შემდეგ კი გაგხადათ წყვილებად. და ვერ დაორსულდება ქალი და ვერ შობს, თუ არა მისი ცოდნით. და არც ერთ დღეგრძელს არ ემატება სიცოცხლე და არც უმოკლდება სიცოცხლე, გარდა იმისა, რაც ჩაწერილია (მასთან) [დაცულ ფირფიტაზე]. ჭეშმარიტად, ეს ალლაჰისთვის ადვილია!
Fatır 35:12
და არ უთანაბრდება ორი ზღვა: ეს — სასიამოვნოა, მტკნარი, სასმელად ვარგისი, ხოლო ეს — მარილიანი, მწარე [სასმელად უვარგისი]. და თითოეულიდან (ამ ზღვებიდან) თქვენ იკვებებით ახალი ხორცით [თევზით და სხვ.], და გამოაქვთ სამკაულები [მარგალიტი, მარჯანი და სხვ.], რომლებსაც იკეთებთ. და შენ ხედავ მასში გემებს, რომლებიც ზღვის ზედაპირს კვეთენ, რათა მოიპოვოთ (თქვენთვის) (საზრდო) მისი წყალობიდან, და იქნებ მადლიერნი იყოთ ალლაჰისა!
Fatır 35:13
მას [ალლაჰს] შეჰყავს ღამე დღეში და შეჰყავს დღე ღამეში; და დაიმორჩილა მზე და მთვარე: თითოეული მათგანი [მზეც და მთვარეც] მოძრაობს დადგენილ ვადამდე. ასეთია იგი თქვენთვის — ალლაჰი, თქვენი უფალი; მას ეკუთვნის (მთელი) ხელისუფლება, ხოლო ისინი (კერპები და მოგონილი ღვთაებები), რომლებსაც თქვენ მის გარდა უხმობთ, ფინიკის კურკის თხელ გარსსაც კი არ ფლობენ.
Fatır 35:14
თუ თქვენ მათ [კერპებსა და მოგონილ ღვთაებებს] ევედრებით, ისინი ვერ გაიგონებენ თქვენს ვედრებას; და რომც გაეგონათ, ვერ გიპასუხებდნენ. ხოლო აღდგომის დღეს ისინი უარყოფენ თქვენს მრავალღმერთიანობას. და ვერავინ გაცნობებს ისე, როგორც ყოვლისმცოდნე (ალლაჰი)!
Fatır 35:15
ჰეი, ადამიანებო! თქვენ ალლაჰზე ხართ დამოკიდებულნი, ხოლო ალლაჰი მდიდარი [ის არავის და არაფერს არ საჭიროებს], ყოვლადქებულია.
Fatır 35:16
თუ ის ისურვებს, გაგანადგურებთ თქვენ, და მოიყვანს ახალ ქმნილებას [სხვებს, რომლებიც სრულად დაემორჩილებიან მას].
Fatır 35:17
და ეს [თქვენი განადგურება და სხვათა მოყვანა] ალლაჰისთვის არაა დიდი [სიძნელი].
Fatır 35:18
და არც ერთი ტვირთის მატარებელი არ იტვირთებს სხვის ტვირთს [არავის დაეკისრება სხვისი ცოდვა]. და თუ (ცოდვებით) დამძიმებული სული მოუწოდებს, რომ იტვირთოს მისი [ცოდვები], მისგან [იმ სულისგან] არაფერიც არ მოიხსნება, თუნდაც (ის, ვისაც მიმართავს) მისი ახლო ნათესავი იყოს. შენ (ო, მოციქულო) აფრთხილებ მხოლოდ მათ, ვისაც ფარულად ეშინია თავისი უფლის და აღასრულებს ლოცვას. ხოლო ვინც განიწმინდება, ის მხოლოდ საკუთარი თავისთვის განიწმინდება; და ალლაჰთან არის (საბოლოო) დაბრუნება.
Fatır 35:19
და არ უთანაბრდება ბრმა [ურწმუნო] და მხედველი [მორწმუნე].
Fatır 35:20
და (არ უთანაბრდება) სიბნელეები (ურწმუნოებისა) და ნათელი (ჭეშმარიტი რწმენის).
Fatır 35:21
და (არ უთანაბრდება) ჩრდილი [სიგრილე] (რომელიც რწმენის საზღაურად იქნება) და პაპანაქება [მხურვალება] (რომელიც ურწმუნოებისა და ცოდვების საზღაურად იქნება).
Fatır 35:22
და არ უთანაბრდებიან ცოცხლები [ისინი, რომელთა გულებიც რწმენით ცოცხლობენ] და მკვდრები [ისინი, რომელთა სულებშიც ურწმუნოებაა]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი სმენას აძლევს, ვისაც ინებებს, ხოლო შენ (ო, მოციქულო) ვერ აიძულებ მოისმინონ მათ, ვინც სამარხებში არიან.
Fatır 35:23
რადგან შენ [ო, მუჰამმად] მხოლოდ შემგონებელი ხარ.
Fatır 35:24
ჭეშმარიტად, ჩვენ გაგგზავნეთ შენ [ო, მუჰამმად] ჭეშმარიტებით, როგორც მახარებელი და გამაფრთხილებელი. და არ ყოფილა არცერთი ერი, რომელთანაც არ მოსულიყო შემგონებელი.
Fatır 35:25
და თუ ისინი [მრავალღმერთიანები] უარგყოფენ შენ (ო, მოციქულო), მაშინ (მოითმინე, რადგან) მათზე უწინ მცხოვრებნიც (ასევე) უარყოფდნენ. მათთან მოდიოდნენ მათი მოციქულები აშკარა ნიშნებით, და წიგნებით [გრაგნილებით], და გამანათებელი წერილით [როგორიცაა თორა, ზებური და სახარება].
Fatır 35:26
შემდეგ შევიპყარი ისინი, ვინც ურწმუნო იყვნენ. და როგორი იყო ჩემი რისხვა!
Fatır 35:27
ნუთუ არ გინახავს, რომ ალლაჰმა ციდან წყალი გარდმოავლინა, რომლის მეშვეობითაც ჩვენ გამოვიყვანეთ სხვადასხვა ფერის ნაყოფები? და მთებში არის გზები — თეთრი, წითელი — სხვადასხვა ფერის, და ძალიან, ძალიან შავი.
Fatır 35:28
და ადამიანებს შორის, ცხოველებსა და შინაურ პირუტყვშიც ასევე არიან სხვადასხვა ფერისანი. ჭეშმარიტად, ალლაჰისა (და მისი სასჯელის) ეშინიათ მის მსახურთაგან მხოლოდ მცოდნეებს [მათ, ვინც იცნობს მას, მის სახელებსა და თვისებებს, მის შარიათს]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძლევამოსილი, შემნდობია!
Fatır 35:29
ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც კითხულობენ ალლაჰის წიგნს [ყურანს] (და მოქმედებენ მის მიხედვით), და აღასრულებენ ლოცვას, და ხარჯავენ იმისგან, რითაც ჩვენ ისინი ვუზრუნველყავით, ფარულად და აშკარად, იმედოვნებენ ვაჭრობას, რომელიც არასდროს წაგებაში არ წავა [ამით ისინი ალლაჰის კმაყოფილების მოპოვებას ესწრაფვიან].
Fatır 35:30
იმისთვის, რომ მან სრულად მიანიჭოს მათ მათი საზღაური, და დაუმატოს მათ თავისი წყალობიდან. ჭეშმარიტად, იგია მიმტევებელი, მადლიერი.
Fatır 35:31
ხოლო, რაც ჩვენ შთაგაგონეთ შენ [ო, მოციქულო] წიგნიდან [ყურანიდან], ეს არის ჭეშმარიტება, რომელიც ადასტურებს იმას რაც [იქნა გარდმოვლენილი] მის წინათ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი თავის მორჩილთა შესახებ ყოვლისმცოდნე, მხედველია.
Fatır 35:32
შემდეგ ჩვენ წიგნი ვუანდერძეთ მსახურთაგან მათ, ვინც ავირჩიეთ. მათ შორის არიან ისინი, ვინც საკუთარ თავს უსამართლოდ ექცევა; მათ შორის არიან ზომიერნიც; და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც ალლაჰის ნებით სხვებს კეთილ საქმეებში უსწრებენ. ეს [წიგნის ბოძება და ამ თემის არჩევა] უდიდესი წყალობაა!
Fatır 35:33
ისინი შევლენ სამოთხის ბაღებში, სადაც შეიმკობიან ოქროს სამაჯურებით და მარგალიტით, და მათი სამოსი იქნება აბრეშუმის.
Fatır 35:34
და ისინი იტყვიან [როცა შევლენ სამოთხეში]: «ქება-დიდება ალლაჰს, რომელმაც მოგვაშორა სევდა! ჭეშმარიტად, ჩვენი უფალი მიმტევებელი, მადლიერია,
Fatır 35:35
რომელმაც თავისი წყალობით დაგვამკვიდრა მარადიულ სამყოფელში, სადაც არც დაღლილობა შეგვეხება და არც ქანცგაწყვეტა.
Fatır 35:36
ხოლო ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, მათთვის [მომზადებულია] გეენის ცეცხლი. არ იქნება მათზე დადგენილი, რომ მოკვდნენ, მაგრამ არც ეს სასჯელი შეემსუბუქდებათ. ასე მივუზღავთ ყოველ ურწმუნოს.
Fatır 35:37
და ისინი [ურწმუნოები] მასში [ჯოჯოხეთში] შეჰღაღადებენ: «ო, ჩვენო უფალო! გამოგვიყვანე (ჯოჯოხეთიდან), ჩვენ კეთილ საქმეებს შევასრულებთ — (სულაც) არა იმას, რასაც ვაკეთებდით (ჩვენს ამქვეყნიურ ცხოვრებაში)!» (და უზენაესი ალლაჰი ეტყვის მათ): «განა ჩვენ არ მოგეცით ისეთი სიცოცხლე, რომ გონს მოსულიყო ის, ვისაც შეეძლო გახსენება? და მოვიდა თქვენთან შემგონებელი. მაშ, იგემეთ (ჯოჯოხეთის სასჯელი), რადგან უსამართლოთა არ არსებობს არავითარი დამხმარე».
Fatır 35:38
ჭეშმარიტად, ალლაჰია მცოდნე [ყოველი] დაფარულისა ცათა და მიწისა. ჭეშმარიტად, მან უწყის, რაც გულებშია.
Fatır 35:39
იგია [ალლაჰი], რომელმაც შეგქმნათ თქვენ [დამიანებო] მემკვიდრეებად [თაობებად, რომლებიც ერთმანეთს ცვლიან] მიწაზე. ხოლო ვინც გახდება ურწმუნო თავის წინააღმდეგ იქნება მისი ურწმუნოება. და არ მოუტანს ურწმუნოთა ურწმუნოება მათი უფლის წინაშე არაფერს, გარდა სიძულვილისა. და არ მოუტანს ურწმუნოთა ურწმუნოება არაფერს, გარდა ზარალისა.
Fatır 35:40
უთხარი (ო, მოციქულო): «დაფიქრებულხართ თუ არა თქვენს თანამოზიარეებზე [ცრუ ღვთაებებზე], რომლებსაც ალლაჰის გარდა ევედრებით? მიჩვენეთ, მიწის რომელი ნაწილი შექმნეს მათ? ან აქვთ თუ არა მათ [თქვენს ღვთაებებს] მონაწილეობა ცათა შექმნაში? ან იქნებ ჩვენ მათ რაიმე წიგნი მივეცით (რომელშიც მრავალღმერთიანობა ნებადართულია) და ისინი მასში არსებული აშკარა ნიშნით ეყრდნობიან?» არა! ბოროტმოქმედები [ურწმუნოები] ერთმანეთს მხოლოდ მოტყუებას ჰპირდებიან.
Fatır 35:41
ჭეშმარიტად, ალლაჰი აკავებს ცებსა და მიწას, რათა ისინი არ გაქრნენ. ხოლო თუ ისინი გაქრებოდნენ, მის შემდეგ ვერავინ შეძლებდა მათ შეკავებას. ჭეშმარიტად, იგი შემწყნარებელი, შემნდობია.
Fatır 35:42
და ისინი [ურწმუნო ყურაიშელები] ალლაჰით იფიცებოდნენ თავიანთი უდიდესი ფიცით, რომ თუ მოვიდოდა მათთან შემგონებელი, აუცილებლად დადგებოდნენ უფრო სწორ გზაზე, ვიდრე ნებისმიერი [წინა] ერი. მაგრამ მას შემდეგ, რაც მოვიდა მათთან შემგონებელი [მოციქული მუჰამმადი], ამან მხოლოდ კიდევ უფრო გაზარდა მათში დაშორება [ჭეშმარიტებისგან].
Fatır 35:43
[და ისინი იფიცებოდნენ მხოლოდ] ქედმაღლობით მიწაზე [ადამიანთა წინაშე] და ბოროტი ხრიკებით. მაგრამ ბოროტი ხრიკი მოეხვევა მხოლოდ მის მქნელთ. ნუთუ ისინი ელიან რაიმე სხვა ბედს, გარდა წინა თაობათა ბედისა? და ვერასოდეს ჰპოვებ ალლაჰის წესში შეცვლას! და ვერასოდეს ჰპოვებ ალლაჰის წესში გადახვევას!
Fatır 35:44
ნუთუ ისინი [ურწმუნო მექქელნი და სხვანი] არ მოგზაურობდნენ მიწაზე და [ნუთუ] ვერ დაინახეს, როგორი იყო დასასრული იმ ხალხისა, რომლებიც მათამდე იყვნენ? ხოლო ისინი ძლიერები იყვნენ მათზე [მექქელებზე] ძალით. მაგრამ ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ რამემ დაასუსტოს იგი, არც ცათა და არც მიწაზე. ჭეშმარიტად, იგი ყოვლისმცოდნე, ყოვლისშემძლეა.
Fatır 35:45
და თუ ალლაჰი დასჯიდა ადამიანებს იმისთვის, რაც მათ დაიმსახურეს [იმ ცოდვებისთვის, რომლებსაც სჩადიან] [მხოლოდ ამქვეყნად], მაშინ არ დატოვებდა მის ზედაპირზე არც ერთ ცოცხალ არსებას. მაგრამ ის აძლევს მათ ვადას განსაზღვრულ დრომდე. ხოლო როცა დადგება მათი დრო, ჭეშმარიტად, ალლაჰი ხედავს თავის მონებს.
Yâsin 36:1
ია სიინ [1]
———
[1] ეს ასოები და სურების დასაწყისში არსებული სხვა მოწყვეტილი ასოები (الحروف المقطعة) მიუთითებს ყურანის სასწაულებრივ ბუნებაზე. მათი მეშვეობით მრავალღმერთიანებს გამოწვევა მიეცათ, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის მოტანა, მიუხედავად იმისა, რომ ყურანი სწორედ იმ ასოებისგან შედგება, რომლებისგანაც არაბული ენაა შექმნილი. ამიტომ ის ფაქტი, რომ არაბებმა — მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველაზე მჭევრმეტყველნი იყვნენ — ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის შექმნა, მოწმობს, რომ ყურანი ალლაჰის გამოცხადებაა.
Yâsin 36:2
[მე, ალლაჰი] ვფიცავ ბრძენ ყურანს.
Yâsin 36:3
რომ შენ [ო, მუჰამმად], უეჭველად, შუამავალთაგანი ხარ.
Yâsin 36:4
სწორ გზაზე.
Yâsin 36:5
ზემოვლინებულია ძლევამოსილი, შემწყალებლისა,
Yâsin 36:6
რათა გააფრთხილო [შეაგონო] ხალხი, რომელთა მამები შენამდე არავის გაუფრთხილებია, და ამიტომ ისინი [არაბები] უგულისხმონი არიან.
Yâsin 36:7
და მე [ალლაჰი] ვფიცავ, რომ უკვე შესრულდა [დადასტურდა] სიტყვა მათ უმრავლესობაზე, ისე რომ ისინი არ ირწმუნებენ.
Yâsin 36:8
ჭეშმარიტად, ჩვენ დავადეთ მათ კისრებზე ბორკილები, და ისინი მათ ყბებამდე უჭერენ, და იძულებულნი არიან ზევით ასწიონ თავები.
Yâsin 36:9
და ჩვენ დავადგინეთ მათ წინ ბარიერი და მათ უკან ბარიერი [ისე, რომ ვერ გამოდიან ურწმუნოებიდან რწმენისკენ], და დავფარეთ ისინი, და ვერ ხედავენ.
Yâsin 36:10
და მათთვის სულერთია — გააფრთხილებ მათ თუ არ გააფრთხილებ; ისინი არ ირწმუნებენ.
Yâsin 36:11
შენ (ო, მუჰამმად) მხოლოდ იმათ შეაგონებ, ვინც მიჰყვა შეხსენებას [ყურანს] და ფარულად ეშინია მოწყალის. მაშ, ახარე მას (ალლაჰისგან) ცოდვების მიტევება და უხვი ჯილდო.
Yâsin 36:12
ჭეშმარიტად, ჩვენ გავაცოცხლებთ (ყველა) მკვდარს (აღდგომის დღეს) და ვიწერთ იმას, რაც მათ წინასწარ მოამზადეს, და მათ კვალს, და ყოველი რამ ჩვენ აღვრიცხეთ ნათელ წიგნში [დაცულ ფირფიტაზე].
Yâsin 36:13
მოუყვანე მათ მაგალითად დასახლების მცხოვრებთა ამბავი (რათა აქედან შეგონება მიიღონ): როდესაც მათთან მოვიდნენ გზავნილები.
Yâsin 36:14
აჰა, [ჯერ] ჩვენ გავუგზავნეთ მათ ორნი [შემგონებლები], და მათ უარყვეს ისინი [ორივე მოციქული] და ჩვენ გავამტკიცეთ მესამეთი, და მათ [სამივემ ერთად] უთხრეს: «ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენთან გამოგზავნილნი ვართ».
Yâsin 36:15
[სოფლის ბინადრებმა] თქვეს: «თქვენ მხოლოდ ადამიანები ხართ, ჩვენსავით. და არაფერიც არ გარდმოუვლენია მოწყალეს [ალლაჰს]. თქვენ მხოლოდ ტყუილს ლაპარაკობთ!»
Yâsin 36:16
[მოციქულებმა] თქვეს: «ჩვენმა უფალმა იცის, რომ ჩვენ თქვენთან უეჭველად გამოგზავნილნი ვართ.
Yâsin 36:17
და ჩვენზე [ალლაჰმა დააკისრა მოვალეობა] მხოლოდ [მოგაწოდოთ] ნათელი უწყება».
Yâsin 36:18
[სოფლის ბინადარნი] თქვეს: «ჭეშმარიტად, ჩვენ დავინახეთ თქვენში ცუდი ნიშანი! თუ არ შეიკავებთ თავს, მაშინ ჩვენ აუცილებლად ჩაგქოლავთ ქვებით და აუცილებლად შეგეხებათ [მოგიწევთ] ჩვენგან მტანჯველი სასჯელი».
Yâsin 36:19
[და მოციქულებმა] თქვეს: «თქვენი ცუდი ნიშნები თქვენთანვეა (და არა ჩვენგან). ნუთუ იმიტომ, რომ შეგაგონებენ?... დიახ, თქვენ ზღვარგადასული ხალხი ხართ».
Yâsin 36:20
და მოვიდა ქალაქის ბოლოდან [ერთი] კაცი აჩქარებული. [მან გაიგო, რომ სოფლის ბინადართ სურდათ დაესაჯათ ან მოეკლათ მოციქულნი]. მან თქვა: «ჰეი, ჩემო ხალხო! მიჰყევით მოციქულთ.
Yâsin 36:21
მიჰყევით მათ, ვინც არ გთხოვთ თქვენ საზღაურს [ჭეშმარიტებისკენ მოწოდებისთვის გადახდას] და ვინც ჭეშმარიტ გზაზეა.
Yâsin 36:22
და რატომ არ უნდა ვეთაყვანო იმას, ვინც შემქმნა მე და ვისთანაც თქვენ დაბრუნდებით?
Yâsin 36:23
ნუთუ მის გარდა [ალლაჰის გარდა] სხვა ღმერთებს ავირჩევ (თაყვანსაცემად), რომლებიც ვერაფერს შეძლებენ? თუ მოწყალე [ალლაჰი] ინებებს, რომ ზიანი მომაყენოს, მათი შუამდგომლობა ვერაფერს მიშველის და ვერც მიხსნიან.
Yâsin 36:24
მაშინ მე ნამდვილად აშკარა გზასაცდენილობაში ვიქნებოდი.
Yâsin 36:25
ჭეშმარიტად, მე ვირწმუნე თქვენი უფალი, მაშ მე მომისმინეთ[1]».
———
[1]ამის შემდეგ მასთან მიცვივდნენ ადამიანები, რომელთაც ის შეაგონებდა, და მოკლეს იგი.
Yâsin 36:26
[მას შემდეგ, რაც ის მოკვდა] მას ეთქვა: «შედი სამოთხეში!» [და] მან თქვა [უკვე ნეტარებაში მყოფმა]: «ო, ნეტავ ჩემმა ხალხმა იცოდეს,
Yâsin 36:27
რომ ჩემმა უფალმა მაპატია და პატივდებულთა შორის გამხადა!»
Yâsin 36:28
۞ და ჩვენ არ წარმოგვიგზავნია მისი ხალხის წინააღმდეგ (რომლებმაც მოკლეს იგი და არ მიიღეს ჭეშმარიტება) მის შემდეგ [მისი სიკვდილის შემდეგ] ზეციდან [ანგელოზთა] ჯარი, და არც ვიყავით ისეთნი, რომ (სასჯელად) ანგელოზები გამოგვეგზავნა.
Yâsin 36:29
და ის იყო მხოლოდ ერთი საშინელი ხმა და აჰა, ისინი გაცამტვერდნენ [დაიღუპნენ].
Yâsin 36:30
ვაი, იმ მონებს! არ მოსულა მათთან არც ერთი მოციქული, ვისზეც ისინი არ დასცინოდნენ.
Yâsin 36:31
ნუთუ ისინი [რომლებიც დასცინიან] ვერ ხედავდნენ, რამდენი თაობა (მათამდე) დავღუპეთ და რომ ისინი მათთან აღარ დაბრუნდებიან?
Yâsin 36:32
და ჭეშმარიტად, ყველა [სასჯელის დღეს] ერთად შეიკრიბებიან ჩვენთან.
Yâsin 36:33
და სასწაულია მათთვის [ურწმუნოთათვის] მკვდარი მიწა (რომელზეც არ იყო არავითარი მცენარე); ჩვენ გავაცოცხლეთ იგი და გამოვიყვანეთ იქიდან მარცვალი, რომლიდანაც მიირთმევენ ისინი.
Yâsin 36:34
და ჩვენ მოვაწყეთ მასზე [ამ მიწაზე, რომელიც მკვდარი იყო] ბაღები ფინიკებისა და ვაზისა [ვენახები] და ამოვუშვით მასზე [მიწაზე] წყარონი (რომლითაც ირწყვება ბაღები),
Yâsin 36:35
რათა მიირთვან მათი [ბაღების] ნაყოფიდან და ის, რაც გაამზადეს მათმა ხელებმა. ნუთუ ისინი არ იქნებიან მადლიერნი (ამ უსასრულო წყალობათა გამო)?
Yâsin 36:36
ყოვლად დიდებულია ის, რომელმაც შექმნა ყველა წყვილი იმისგან, რასაც მიწა ამოზრდის [მცენარეთაგან], და მათგანვე [კაცებისა და ქალებისგან], და იმისგან, რაც მათ არ იციან [ალლაჰის სხვა ქმნილებებისგან].
Yâsin 36:37
და ნიშანია მათთვის ღამე. ჩვენ ვხსნით [ვაშორებთ] მისგან დღეს, და აი – ისინი [ხალხი] უმალ სიბნელეში აღმოჩნდებიან.
Yâsin 36:38
და (ასევე ნიშანია მათთვის ის, რომ) მზე მიედინება თავისი საცხოვრისისკენ. ასეთი არის დადგენილება (ალლაჰის) ყოვლდაძლიერისა, ყოვლისმცოდნისა.
Yâsin 36:39
და (ასევე ნიშანია ის, რომ) მთვარე ჩვენ განვსაზღვრეთ მისი ფაზებით, ვიდრე ის (ახლიდან) არ დაბრუნდება (იმ სახით), როგორც ძველი ფინიკის ტოტი [როგორც ახალი მთვარე].
Yâsin 36:40
მზეს არ შეშვენის [არ შეუძლია], რომ დაეწიოს მთვარეს, და ვერც ღამე დაასწრებს დღეს, და თითოეული [მზე, მთვარე და ვარსკვლავები] თავის ორბიტაზე დაცურავს [მოძრაობს].
Yâsin 36:41
და სასწაულია მათთვის ის, რომ ჩვენ გადავიყვანეთ მათი შთამომავლობა დატვირთული კიდობანით [მოციქული ნუჰის/ნოეს].
Yâsin 36:42
და ჩვენ შევქმენით მათთვის მისი მსგავსიდან ის, რაზეც ისინი სხდებიან [მოგზაურობისთვის].
Yâsin 36:43
და თუ ვისურვებთ, დავახრჩობთ მათ და არავინ ეყოლებათ შემწე, და ისინი არ იქნებიან გადარჩენილნი.
Yâsin 36:44
გარდა ჩვენი მოწყალებითა და სარგებლად განსაზღვრულ ჟამამდე [სიკვდილამდე].
Yâsin 36:45
და როდესაც ეთქმებათ მათ [იმათ, ვინც არ იღებს ჭეშმარიტებას]: «გეშინოდეთ იმისა, რაც იყო თქვენამდე, და იმისა, რაც იქნება თქვენ შემდეგ [სასჯელის დღეს], რათა ეგების შეწყალებულ იქნეთ!»
Yâsin 36:46
და არ მოსდით მათ [ურწმუნოებს] არც ერთი ნიშანი [სასწაული] მათი უფლის ნიშნებიდან, რომ ისინი არ მიბრუნებულიყვნენ მათგან [ზურგი აქციეს ალლაჰის ნიშნებს/აიათებს].
Yâsin 36:47
და როდესაც ეუბნებიან მათ [იუდეველთ ან მრავალღმერთიანთ]: «გაიღეთ იქიდან (ქონებიდან), რომელიც ალლაჰმა მოგანიჭათ თქვენ [მიეცით ღარიბებს]!» – ისინი, რომლებიც გახდნენ ურწმუნონი, ეუბნებიან მორწმუნეთ: «ნუთუ ჩვენ დავაპუროთ ისინი, ვისაც ალლაჰს, რომ ესურვა, თვითონ დააპურებდა მათ[1]? თქვენ (მორწმუნენი) (როცა ამას გვიქადაგებთ) იმყოფებით მხოლოდ აშკარა გზააბნევაში».
———
[1]ურწმუნოებს ესმოდათ, როგორ ამბობდნენ მორწმუნეები: «ალლაჰი არის მარჩენალი (არ-რაზზაყ) და ის აძლევს სიმდიდრეს, ვისაც ინებებს, და ღარიბად აქცევს, ვისაც ინებებს». ისეთი სიტყვებით, როგორიცაა: «ნუთუ ჩვენ დავაპუროთ ის, ვისაც ალლაჰს, რომ ნდომებოდა, თავად გამოკვებავდა?» — ისინი ცდილობდნენ, მორწმუნეთა სიტყვები თავად მორწმუნეების წინააღმდეგ გამოეყენებინათ და ამბობდნენ: «ჩვენ არ გვინდა ალლაჰის ნებას შევეწინააღმდეგოთ; თუ მან ინება, რომ ვინმე ღარიბი ყოფილიყო, მაშინ ჩვენც არ გვინდა, რაიმე მივცეთ». მაგრამ ეს მათი შეცდომა, სიჯიუტე და სიცრუის გამოყენებით ჭეშმარიტებასთან დავის მცდელობა იყო. უზენაესმა ალლაჰმა თავისი ქმნილებებიდან ზოგიერთს სიმდიდრე უბოძა, ზოგს კი სიღარიბე, და უბრძანა, რომ მდიდრებმა ღარიბები გამოკვებონ. ამით იგი მათ ცდის, რადგან ვალდებულებად დააკისრა, თავიანთი ქონების ნაწილი გაჭირვებულებს გამოუყონ. დიახ, უზენაეს ალლაჰი, თუ ინებებს, შეუძლია ნებისმიერი ადამიანი გამოკვებოს — და ეს ჭეშმარიტებაა. მაგრამ ურწმუნოები ამ ჭეშმარიტებას იყენებენ სხვა ჭეშმარიტების — ალლაჰის ბრძანების — უარსაყოფად, რომლის მიხედვითაც მდიდრებმა თავიანთი ქონების ნაწილი ღარიბებს უნდა მისცენ. ამიტომ, ასეთი პოზიციიდან კამათი მცდარია. (ფათჰ ალ-ყადირ, აშ-შაუქანი)
Yâsin 36:48
და ამბობენ [ურწმუნოები]: «როდის დადგება ეს აღთქმა [განკითხვის დღე], თუკი მართალნი ხართ?»
Yâsin 36:49
ისინი არაფერს არ ელიან, გარდა ერთი შემაძრწუნებელი ხმისა [იმ საყვირის ხმა, სადაც ჩაბერავს ანგელოზი ისრაფილი], (როდესაც დასრულდება ეს სამყარო). ის (მოულოდნელად) მოადგება მათ, მაშინ, როცა ისინი ერთმანეთთან დავობენ.
Yâsin 36:50
და ვერ შეძლებენ ისინი (თუნდაც) (დატოვონ) ანდერძი და ვერ დაბრუნდებიან თავიანთ ოჯახებში.
Yâsin 36:51
და (შემდეგ) (მეორედ) ჩაბერავენ საყვირში (და ყველა სული დაუბრუნდება თავის სხეულს), და აი – ისინი გამოვლენ საფლავებიდან და თავიანთი უფლისკენ გაეშურებიან (რომ მის წინაშე წარსდგნენ).
Yâsin 36:52
ისინი იტყვიან: «ჰოი, უბედურებავ ჩვენო! ვინ აღგვადგინა ჩვენ ჩვენი განსვენების ადგილიდან [საფლავიდან]?» (მათ პასუხად ეთქმებათ): «ეს არის ის, რაც მწყალობელი დაჰპირდა (თავის მონებს), და ჭეშმარიტებას ამბობდნენ შუამავლები».
Yâsin 36:53
(და) საკმარისი იყო მხოლოდ ერთი (ძლიერი) ხმა [საყვირში მეორე ჩაბერვა], და აი – ისინი [შექმნილნი] ჩვენ წინაშე წარსდგნენ.
Yâsin 36:54
და დღეს [სასჯელის დღეს] არცერთი სული არ იქნება დაჩაგრული არაფრით. და არაფერი მოგეზღვებათ იმის გარდა, რასაც აკეთებდით.
Yâsin 36:55
ჭეშმარიტად, სამოთხის მკვიდრნი დღეს, (დაკავებულნი სამოთხის ნეტარებათა მიღების) საქმეებით და ტკბებიან.
Yâsin 36:56
ისინი და მათი მეუღლეები სამოთხის (ხეების) ჩრდილებში ისხდებიან საწოლებზე.
Yâsin 36:57
მათთვის იქ [სამოთხეში] (ბევრგვარი) ხილია და ყველაფერი, რასაც კი მოისურვებენ.
Yâsin 36:58
(და ეთქმებათ მათ): «მშვიდობა თქვენ!» — ეს იქნება სიტყვა მწყალობელი უფლისგან.
Yâsin 36:59
(და ურწმუნოებს ეთქმებათ სასჯელის დღეს): «გამოეყავით დღეს (მორწმუნეთაგან), ჰეი, დამნაშავენო (ურწმუნენო)!»
Yâsin 36:60
۞ (და ალლაჰი ეტყვის ურწმუნოებს): «ნუთუ მე არ გამცნეთ მცნება თქვენ (ჩემი მოციქულების მეშვეობით), ჰეი, ადამის შვილებო, რომ არ გეცათ თაყვანი შაიტანისთვის? და რომ ჭეშმარიტად, ის თქვენთვის აშკარა მტერია!
Yâsin 36:61
(და მე გიბრძანებდით,) რომ (მხოლოდ) ჩემთვის გეცათ თაყვანი, ეს არის მართალი გზა.
Yâsin 36:62
და მან უკვე [შაიტანმა] აცდუნა თქვენგან მრავალი. ნუთუ არ დაფიქრდით?
Yâsin 36:63
აი — ჯოჯოხეთი, რომელიც თქვენთვის იყო აღთქმული.
Yâsin 36:64
შედით მასში დღეს — იმის გამო, რომ ურწმუნოება ჩაიდინეთ!»
Yâsin 36:65
დღეს დავუდებთ ჩვენ ბეჭედს მათ ბაგეებს, და ილაპარაკებენ ჩვენთან მათი ხელები და დაამოწმებენ მათი ფეხები, იმაზე რაც მოიპოვეს.
Yâsin 36:66
და რომ გვენება, თვალის ჩინს წავართმევდით. და გაიქცეოდნენ გზისკენ, მაგრამ როგორ დაინახავდნენ?
Yâsin 36:67
და ჩვენ რომ გვენება, გადავაქცევდით მათ [სხვა ქმნილებად] იმავე ადგილზე (სადაც ისინი იმყოფებიან), და ისინი ვერ შეძლებდნენ წასვლას (წინ) და ვერც დაბრუნებას (უკან).
Yâsin 36:68
ვისაც ჩვენ გავუხანგრძლივებთ სიცოცხლეს (სიბერემდე მიყვანით), მას ჩვენ (კვლავ) ვაბრუნებთ მის ბუნებრივ მდგომარეობაში [როდესაც სუსტდება მისი გონებაც და სხეულიც]. ნუთუ ვერ მიხვდებიან ისინი]?
Yâsin 36:69
და ჩვენ არ გვისწავლია მისთვის [მუჰამმადისთვის] ლექსები, და არც შეეფერება მას ეს [პოეზია]. ეს არის მხოლოდ შეგონება და ნათელი ყურანი.
Yâsin 36:70
იმისათვის, რომ გააფრთხილოს (ყურანით) ცოცხლები, და რომ აღსრულდეს სიტყვა ურწმუნოებზე.
Yâsin 36:71
ნუთუ ვერ დაინახეს, რომ ჩვენ შევქმენით მათთვის პირუტყვი იმისგან, რასაც ჩვენმა ხელებმა შემქნეს [თვითონ ალლაჰმა], და ისინი არიან მათი მფლობელნი [ამით სარგებლობენ]?
Yâsin 36:72
ჩვენ დავუმორჩილეთ მათ პირუტყვი: ზოგიერთზე ისინი სხდებიან [სატრანსპორტოდ იყენებენ], ხოლო სხვებს ჭამენ.
Yâsin 36:73
და მათთვის პირუტყვში არის სხვა სარგებელიც და სასმელიც [რძე]. ნუთუ არ იქნებიან მადლიერნი?
Yâsin 36:74
და დაიდგინეს მათ ღვთაებები ალლაჰის გარდა, იმ იმედით, რომ ისინი დაეხმარებოდნენ.
Yâsin 36:75
ვერ შეძლებენ ისინი [ცრუ ღვთაებები] მათ დახმარებას, და თვითონ ისინი [მრავალღმერთიანები] მათთვის გამზადებული ლაშქარია.
Yâsin 36:76
ნუ გაღონებს შენ [ო, მუჰამმად] მათი სიტყვები[1]. ჩვენ ვიცით, რას მალავენ ისინი თავიანთ გულებში და რას ავლენენ [ღიად].
———
[1]როდესაც ისინი არ აღიარებენ შენს წინასწარმეტყველებას და ამბობენ, თითქოს ხარ ჯადოქარი, პოეტი ან შეშლილი.
Yâsin 36:77
ნუთუ არ დაუნახავს ადამიანს, რომ ჩვენ შევქმენით იგი წვეთისაგან [სათესლე სითხისგან], და აი, იგი – აშკარად კამათობს [და ჯიუტად ამტკიცებს, რომ აღდგომა შეუძლებელია!]
Yâsin 36:78
და მოჰყავს მას [აღდგომის უარმყოფელს] ჩვენთვის მაგალითები (ანუ ადარებს შემოქმედს ქმნილებას) და ავიწყდება საკუთარი შექმნა [როგორ შეიქმნა თავად წვეთისაგან]. ამბობს: «ვინ გააცოცხლებს ძვლებს, რომლებიც უკვე დამპალი და ჩამოშლილია?»
Yâsin 36:79
უთხარი (მას): «გააცოცხლებს მათ ის [ალლაჰი], ვინც პირველად შექმნა ისინი (არაფრიდან), და იგი ყოველი ქმნილების მცოდნეა.
Yâsin 36:80
რომელმაც შექმნა თქვენთვის მწვანე ხიდან ცეცხლი, და აი – თქვენ მისგან [ამ შეშისგან] ანთებთ ცეცხლს.
Yâsin 36:81
ნუთუ ის, ვინც შექმნა ცანი და მიწა არაფრიდან, ვერ შეძლებს მათ მსგავსის [ადამიანთა] შექმნას?! დიახ, რა თქმა უნდა შეძლებს, და ის არის ყოვლის შემოქმედი, ყოვლისმცოდნე!»
Yâsin 36:82
და მისი [ალლაჰის] ბრძანებაა, როცა მას სურს რაიმეს [შექმნა], მხოლოდ ეუბნება: «იყავ!» – და ის ხდება[1].
———
[1]ზუსტად ასე, მხოლოდ ერთი მისი სიტყვით მოხდება ყველა მკვდრის აღდგომა და ალლაჰის სამსჯავროზე შეკრება.
Yâsin 36:83
და უზენაესია ის[ ყოვლად უწმინდესი და უნაკლო], რომლის ხელშია უფლობა ყველაფერზე, და მისკენვე დაბრუნდებით სამსჯავროს დღეს!
Saffat 37:1
ვფიცავ [მე [ალლაჰი)] მათ [ანგელოზებს], რომლებიც (თავიანთი უფლის თაყვანისცემაში) დგანან მწკრივებად,
Saffat 37:2
და ვფიცავ [ანგელოზებს], რომლებიც მტკიცედ დევნიან ღრუბლებს,
Saffat 37:3
და ვფიცავ მათით, ვინც კითხულობს შეგონებას [ვინც ახსენებს ალლაჰს და კითხულობს მის სიტყვას].
Saffat 37:4
ჭეშმარიტად, თქვენი ღმერთი, არის ერთი [არ არსებობს სხვა ღმერთი გარდა მისი],
Saffat 37:5
ის არის უფალი [შვიდი] ცისა და მიწის და იმისა, რაც მათ შორისაა და აღმოსავლეთების უფალი [მზისა და სხვა ციური სხეულების მბრძანებელი]!
Saffat 37:6
ჭეშმარიტად, ჩვენ შევამკეთ უახლოესი ზეცა [სამყარო] ვარსკვლავების სილამაზით.
Saffat 37:7
და დასაცავად ყოველი მეამბოხე/ურჩი სატანისგან.
Saffat 37:8
ვერ ისმენენ ისინი [ეშმაკები] უმაღლესი საზოგადოების [ანგელოზთა] საუბარს, და თავს ესხმიან მათ [ეშმაკებს] [ელვებით] ყოველი მხრიდან.
Saffat 37:9
რათა განიდევნონ ისინი [ეშმაკები] (ზეციური მოსმენისგან), და მათთვისაა მომზადებული მარადიული სასჯელი ჯოჯოხეთში.
Saffat 37:10
(ეშმაკები ვერ ისმენენ უმაღლეს საზოგადოებას) გარდა იმათგან [ეშმაკთაგან], ვინც სწრაფად მოიპარავს სიტყვას [ანგელოზთა ნათქვამს], და მას მყისვე მისდევს მბზინავი, მფრქვეველი ალმური.
Saffat 37:11
ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო]: ნუთუ ისინი უფრო ძნელად შესაქმნელნი არიან, თუ ის, რასაც ჩვენ შევქმენით [ყველა სხვა ქმნილება]? ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ისინი [მათი მამა ადამი] წებოვანი თიხისგან.
Saffat 37:12
მაგრამ შენ [ო, მოციქულო] გაოცებული ხარ იმით, [თუ როგორ უარყოფენ ისინი აღდგომის რწმენას] და ამასთანავე დასცინიან კიდეც.
Saffat 37:13
და როცა მათ შეაგონებენ, არ შეიგონებენ.
Saffat 37:14
და როცა ისინი ხედავენ ნიშანს [სასწაულს], დასცინიან.
Saffat 37:15
და თქვეს მათ [ურწმუნოებმა]: «ეს [რაც შენ მოიტანე] მხოლოდ აშკარა ჯადოქრობაა!
Saffat 37:16
ნუთუ შესაძლებელია, რომ როდესაც მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მართლა აღვდგებით?
Saffat 37:17
ან (ნუთუ) აღდგებიან ჩვენი პირვანდელი მამებიც?»
Saffat 37:18
უთხარი მათ [ო, მოციქულო]: «დიახ, (ყველანი აღდგებიან სამსჯავროს დღეს) და თქვენ იმ დღეს იქნებით დამცირებულნი!»
Saffat 37:19
ეს იქნება მხოლოდ ერთი ხმა [მეორე შებერვა], და აი – ისინი უკვე ხედავენ [სამსჯავროს დღის მოვლენებს].
Saffat 37:20
და იტყვიან: «ვაი ჩვენ! ეს არის სამსჯავროს დღე!»
Saffat 37:21
(მათ ეტყვიან): «ეს არის სასამართლოს დღე, რომელიც თქვენ სიცრუედ მიიჩნიეთ!»
Saffat 37:22
۞ (უზენაესი უბრძანებს ანგელოზებს): «შეკრიბეთ ყველა ის, ვინც უსამართლობას სჩადიოდა, მათთან ერთად მათი მსგავსებიც და ისინიც, ვისაც ისინი თაყვანს სცემდნენ
Saffat 37:23
ალლაჰის გარდა, და წაიყვანეთ ისინი ჯოჯოხეთის გზისკენ,
Saffat 37:24
და შეაჩერეთ ისინი (ვიდრე ჯოჯოხეთს მიაღწევენ), – ჭეშმარიტად, ისინი გამოიკითხებიან [თითოეულ სიტყვასა და საქმეზე]».
Saffat 37:25
(მათ ეტყვიან): «რა დაგემართათ, რომ არ ეხმარებით ერთმანეთს?»
Saffat 37:26
არა! ისინი დღეს სრულიად დამორჩილებულნი იქნებიან.
Saffat 37:27
და მიუახლოვდებიან [ურწმუნონი] ერთმანეთს, და გამოკითხავენ ერთმანეთს.
Saffat 37:28
ისინი ეუბნებიან (თავიანთ წინამძღოლებს): "ჭეშმარიტად, თქვენ მოდიოდით ჩვენთან მარჯვნიდან[1]».
———
[1]რწმენისა და ჭეშმარიტების მხრიდან და წარმოგვიდგენდით რწმენასა და მორჩილებას ალლაჰისადმი როგორც უმნიშვნელოს, გვიჩენდით ზიზღს ჭეშმარიტების მიმართ და ცთომილებას გვიჩვენებდით ლამაზად.
Saffat 37:29
(მათი წინამძღოლები) უპასუხებენ მათ: «პირიქით, თქვენ თვითონ არ იყავით მორწმუნენი.
Saffat 37:30
და ჩვენ არ გვქონდა თქვენზე ძალაუფლება. მაგრამ თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო) (თვითონვე) იყავით ხალხი, გადამეტებული [ზღვარს გადასული ცოდვებში].
Saffat 37:31
და ახდა ჩვენზე ჩვენი უფლის სიტყვა [მისი მუქარა],
(ამიტომ) ჩვენ (თქვენთან ერთად) უეჭველად ვიგემებთ (სასჯელს)!
Saffat 37:32
და ჩვენ დაგაბნიეთ თქვენ [გაგაშორეთ ჭეშმარიტ რწმენას],
რადგან, ჭეშმარიტად, ჩვენ (თვითონვე) ვიყავით დაბნეულნი».
Saffat 37:33
და იმ დღეს ისინი [როგორც წინამძღოლები, ასევე მათი მიმდევრები] თანამონაწილენი იქნებიან სასჯელში[1].
———
[1]ზუსტად ისე, როგორც ამ ქვეყნაში იყვნენ თანამონაწილენი ალლაჰის ურჩობაში.
Saffat 37:34
ჭეშმარიტად, ასე ვიქცევით დამნაშავეებთან [ვინც ურწმუნოება და ცოდვები აირჩია]!
Saffat 37:35
რადგან ჭეშმარიტად, ისინი, როცა მათ ეუბნებოდნენ: «არ არსებობს ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა ალლაჰისა!» – ამპარტავნობდნენ.
Saffat 37:36
და ამბობდნენ: «ნუთუ მართლა დავტოვებთ ჩვენს ღმერთებს (ვიღაც) პოეტის გამო, რომელიც შეპყრობილია?»
Saffat 37:37
ოჰ, არა! ის (მუჰამმადი) მოვიდა ჭეშმარიტებით და დაადასტურა მოციქულების სიმართლე.
Saffat 37:38
ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანნო), უეჭველად იგემებთ მტანჯველ სასჯელს!
Saffat 37:39
და მოგეგებათ თქვენ მხოლოდ იმ [ცოდვებზე], რასაც თქვენ ჩადიოდით.
Saffat 37:40
გარდა ალლაჰის რჩეული მსახურებისა,
Saffat 37:41
ისინი მიიღებენ მათთვის აღთქმულ ცნობილ სარჩოს (სამოთხეში).
Saffat 37:42
(მრავალფეროვან, გემრიელ) ნაყოფებს, და ისინი იქნებიან პატივში.
Saffat 37:43
კურთხეულ (მარადიულ) ბაღებში.
Saffat 37:44
ნაქარგ საწოლებზე (და მოსაუბრენი) ერთმანეთისკენ მიბრუნებული სახით.
Saffat 37:45
მათ შემოივლიან თასებით (სამოთხის ღვინისა), რომელიც (გამოდის) წყაროდან.
Saffat 37:46
თეთრი (ფერით) და სასიამოვნო (გემოთი) მსმელთათვის.
Saffat 37:47
არ არის მასში [სამოთხის ღვინოში] სიგიჟე [გონებას არ აბნელებს] (განსხვავებით ამქვეყნიური ღვინისგან), და ისინი არ დათვრებიან მისგან.
Saffat 37:48
და მათ (სამოთხეში) ეყოლებათ მზერადახრილნი[1], დიდი და ლამაზი თვალებით.
———
[1]ჰურიები, რომლებიც არავის უყურებენ თავიანთი მეუღლეების გარდა.
Saffat 37:49
მსგავსნი ხელუხლებელი კვერცხებისა[1].
———
[1]თეთრი ფერისანი, რომელთაც მოყვითალო ფერიც შერევიათ.
Saffat 37:50
და მათგან ზოგი ახლოვდება სხვებთან, და იკითხავენ (ერთმანეთს, როგორ ცხოვრობდნენ მიწიერ ცხოვრებაში).
Saffat 37:51
მათგან ერთ-ერთი [სამოთხის მკვიდრთაგან] იტყვის: «მე მყავდა (ერთი) მეგობარი.
Saffat 37:52
ამბობდა [ის მეგობარი დაცინვით]: "ნუთუ შენ იმათ შორის ხარ, ვინც ჭეშმარიტად მიიჩნევს (აღდგომას)?!
Saffat 37:53
ნუთუ (შესაძლებელია, რომ) როცა მოვკვდებით და მიწად და ძვლებად ვიქცევით, მაშინ ნამდვილად გავსამართლდებით?"»
Saffat 37:54
იტყვის იგი [მორწმუნე] (იმათ, ვისთანაც ის საუბრობს სამოთხეში): «ნუთუ არ შეხედავთ (სად არის ახლა ის მეგობარი)?»
Saffat 37:55
და მან შეხედა და იხილა იგი ჯოჯოხეთის შუაგულში.
Saffat 37:56
ეტყვის იგი [მორწმუნე] (თავის ურწმუნო მეგობარს): «ვფიცავ ალლაჰს! შენ კინაღამ მეც დამღუპე.
Saffat 37:57
და რომ არა ჩემი უფლის წყალობა (იმით, რომ მან მაჩუქა რწმენა და გამამტკიცა მასში), უეჭველად, ვიქნებოდი დასჯილთა შორის (შენთან ერთად)».
Saffat 37:58
(და იტყვის მორწმუნე): «ნუთუ ჩვენ (უკვე) (აღარასოდეს) აღარ მოვკვდებით?!
Saffat 37:59
გარდა ჩვენი პირველი სიკვდილისა, და ჩვენ აღარ ვიქნებით დასჯილნი.
Saffat 37:60
ჭეშმარიტად, ეს არის დიადი გამარჯვება».
Saffat 37:61
ასეთი (უდიდესი სიკეთის) მოსაპოვებლად იღვაწონ [იშრომონ] მშრომელებმა (ამქვეყნიურ ცხოვრებაში).
Saffat 37:62
ეს [სამოთხის ნეტარება] უკეთესია, როგორც მასპინძლობა [როგორც ალლაჰისგან ბოძებული ძღვენი], თუ ზაყყუმის ხე?
Saffat 37:63
ჭეშმარიტად, ჩვენ გავხადეთ იგი [ზაყყუმის ხე] გამოსაცდელად უსამართლოთა [ურწმუნოთათვის].
Saffat 37:64
ჭეშმარიტად, ეს არის ხე, რომელიც გამოდის [იზრდება] ჯოჯოხეთის ძირში.
Saffat 37:65
მისი ნაყოფი [იმდენად მახინჯია], რომ ეშმაკების თავებს ჰგავს.
Saffat 37:66
ხოლო ისინი სინამდვილეში ჭამენ მათ [ზაყუმის ნაყოფს] და ივსებენ მისით თავიანთ მუცლებს.
Saffat 37:67
შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათთვის (იქ) იქნება სასმელი — მდუღარე წყლის ნაზავი.
Saffat 37:68
შემდეგ კი, ჭეშმარიტად, მათი დაბრუნება აუცილებლად ჯოჯოხეთში იქნება.
Saffat 37:69
რადგან ჭეშმარიტად, მათ ნახეს თავიანთი მამები [წინაპრები] გზააბნეულობაში.
Saffat 37:70
და ისინი მათ კვალს სწრაფად გაჰყვნენ [დაუფიქრებლად].
Saffat 37:71
და უკვე მათამდე წინა [თაობის] უმეტესობა გზას ასცდა.
Saffat 37:72
და ჩვენ მათთან შემგონებლები გავგზავნეთ,
Saffat 37:73
და შეხედე, როგორი იყო შეგონებულთა აღსასრული!
Saffat 37:74
ალლაჰის გულწრფელ მსახურთა გარდა.
Saffat 37:75
და აი, უკვე მოგვმართა ნუჰმა და რა შესანიშნავად ვუპასუხეთ მის ვედრებას.
Saffat 37:76
და ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [ნუჰი] და მისი ოჯახი [გარდა მისი ცოლისა და ერთი შვილისა] დიდი მწუხარებისგან.
Saffat 37:77
და ჩვენ ისე მოვაწყვეთ, რომ მისი შთამომავლობა
დარჩენილიყო [მას შემდეგ, რაც მისი ხალხი დაიხრჩვენ].
Saffat 37:78
და დავტოვეთ მის შესახებ (კეთილი ხსენება) უკანასკნელ თაობებში:
Saffat 37:79
«მშვიდობა (წინასწარმეტყველ) ნუჰს სამყაროთა შორის [ყველა ანგელოზს, ჯინსა და ადამიანს შორის]!»
Saffat 37:80
ჭეშმარიტად, ზუსტად ასე ვაჯილდოვებთ ჩვენ კეთილისმქმნელთ.
Saffat 37:81
ჭეშმარიტად, იგი ჩვენი მორწმუნე მსახურთაგანი იყო.
Saffat 37:82
შემდეგ კი ჩვენ დავახრჩეთ სხვები.
Saffat 37:83
და ჭეშმარიტად, მისივე თემიდან იყო [შუამავალი] იბრაჰიმი.
Saffat 37:84
აი, იგი [იბრაჰიმი] მივიდა თავის უფალთან უბიწო გულით.
Saffat 37:85
აი, მან [იბრაჰიმმა] უთხრა თავის მამას და ხალხს: «რას სცემთ თაყვანს?
Saffat 37:86
ნუთუ, ცრუს იგონებთ და გსურთ თაყვანი სცეთ, ალლაჰის გარდა, [გამოგონილ] ღმერთებს?
Saffat 37:87
აბა, რას ფიქრობთ სამყაროთა უფალზე?»
Saffat 37:88
და მან შეხედა ვარსკვლავებს.
Saffat 37:89
და თქვა: «ჭეშმარიტად, მე ავად ვარ!»
Saffat 37:90
და მათ [მისმა ხალხმა] ზურგი აქციეს მას [შუამავალ იბრაჰიმს][და წავიდნენ დღესასწაულზე].
Saffat 37:91
და შეიპარა იგი [იბრაჰიმი] მათ ღვთაებებთან და უთხრა [დაცინვით]: «ნუთუ არ ჭამთ [იმ საკვებს, რასაც თქვენი თაყვანისმცემლები გთავაზობენ]?
Saffat 37:92
რა გჭირთ, რატომ არ ლაპარაკობთ [არ პასუხობთ ჩემს კითხვას]?»
Saffat 37:93
და მიუახლოვდა იგი [იბრაჰიმი] მათ, და ურტყამდა მარჯვენა ხელით (ამტვრევდა მათ),
Saffat 37:94
და მივიდნენ ისინი [მისი ხალხი] მასთან [იბრაჰიმთან] აჩქარებულნი.
Saffat 37:95
უთხრა: «ნუთუ თაყვანს სცემთ იმას, რასაც თავადვე გამოჩიჩქნით [ხისგან და ქვისგან]?
Saffat 37:96
ხოლო ალლაჰმა შეგქმნათ თქვენ და ისიც, რასაც თქვენ აკეთებთ».
Saffat 37:97
(მრავალღმერთოვნებმა) თქვეს: «აუშენეთ მისთვის [იბრაჰიმისთვის] ნაგებობა, (ამოავსეთ ის შეშით, დაანთეთ) და ჩააგდეთ ცეცხლში!»
Saffat 37:98
და განიზრახეს მის წინააღმდეგ მზაკვრობა (მისი მოკვლის მიზნით), ხოლო ჩვენ დავაქვეითეთ ისინი [დავამარცხეთ].
Saffat 37:99
და თქვა მან [მოციქულმა იბრაჰიმმა]: «მე მივდივარ ჩემს უფალთან (იქ, სადაც თავისუფლად შევძლებ მის მსახურებას), და ის დამადგენს [სწორ] გზას». (და ასე გადასახლდა იგი შამში).
Saffat 37:100
(შემდეგ მან ალლაჰს მიმართა): «უფალო ჩემო! მომმადლე შთამომავლობა, (რომელიც იქნება) მართალთაგანი!»
Saffat 37:101
და გავახარეთ იგი მომთმენი ვაჟით (ისმაილით).
Saffat 37:102
და როცა მან [ისმაილმა] მიაღწია (ისეთ ასაკს), რომ (უკვე) შეეძლო სიარული და შრომა მასთან ერთად, უთხრა [იბრაჰიმმა]: «ო, შვილო ჩემო! ჭეშმარიტად, მე ვხედავ სიზმარში (გამოცხადებას), რომ გწირავ შენ მსხვერპლად [ალლაჰისთვის], მაშ, შეხედე, რას ფიქრობ ამაზე». მან [ისმაილმა] თქვა: «ო, მამაჩემო! გააკეთე, რაც შენ გიბრაძანა (ალლაჰმა); (და) აღმომაჩენ, თუ ალლაჰი ინებებს, მომთმენთაგან»[1].
———
[1]და ისინი გავიდნენ მინას ველზე და მივიდნენ იმ ადგილამდე, სადაც უნდა მოხდეს მსხვერპლშეწირვა უზენაესისთვის.
Saffat 37:103
და როდესაც ორივენი [იბრაჰიმი და მისი ვაჟი ისმაილი] დაემორჩილნენ [ალლაჰს] და [იბრაჰიმმა] დააწვინა იგი შუბლით მიწაზე [იმისთვის, რომ მსხვერპლად შეეწირა ალლაჰისთვის],
Saffat 37:104
და ჩვენ მივმართეთ მას [იმ მძიმე დროს, როცა უკვე მიახლოებული იყო დანა მისი ვაჟის ყელს]: «ო, იბრაჰიმ, [შეჩერდი]!
Saffat 37:105
შენ უკვე დაადასტურე [საქმით] სიზმარი [წინასწარმეტყველური ხილვა]». ნამდვილად, ასე ვაჯილდოებთ კეთილის მოქმედთ.
Saffat 37:106
ჭეშმარიტად, ეს იყო აშკარა გამოცდა.
Saffat 37:107
და ჩვენ შევცვალეთ იგი [ისმაილი] დიდ შესაწირავი მსხვერპლით [ვერძით],
Saffat 37:108
და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.
Saffat 37:109
მშვიდობა იბრაჰიმს [ალლაჰისგან]!
Saffat 37:110
ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.
Saffat 37:111
ჭეშმარიტად, იგი [იბრაჰიმი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყო.
Saffat 37:112
და გავახარეთ იგი [იბრაჰიმი] ისჰაყით, შუამავლად და მართალთაგან.
Saffat 37:113
და ჩვენ დავლოცეთ ის [იბრაჰიმი] და ისჰაყი. მაგრამ მათი შთამომავლობიდან არიან კეთილის მოქმედნიც და ასევე აშკარად საკუთარ თავს უსამართლოდ მომქცევნიც.
Saffat 37:114
და [ასევე] ჩვენ მოვუვლინეთ წყალობა მუსას და ჰარუნს.
Saffat 37:115
და ჩვენ გადავარჩინეთ ისინი ორივენი და მათი ხალხიც დიდი მწუხარებისგან [დამცირებისგან, მონობისგან და წითელ ზღვაში დახრჩობისგან].
Saffat 37:116
და ჩვენ დავეხმარეთ მათ, და ისინი გახდნენ გამარჯვებულნი [ფარაონსა და მისი ხალხზე].
Saffat 37:117
და ჩვენ მივანიჭეთ მათ ორს [მუსას და ჰარუნს] ნათელი წიგნი [თორა].
Saffat 37:118
და ჩვენ წარვმართეთ ისინი ორივენი [მუსა და ჰარუნი] სწორ გზაზე.
Saffat 37:119
და ჩვენ დავტოვეთ მათ შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.
Saffat 37:120
მშვიდობა მუსას და ჰარუნს [ალლაჰისგან].
Saffat 37:121
ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოვებთ კეთილისქმნელთ.
Saffat 37:122
ჭეშმარიტად, ისინი ორივენი ჩვენი მორწმუნე მორჩილთა შორის იყვნენ.
Saffat 37:123
და ჭეშმარიტად, ილიასი [ასევე] იყო გამოგზავნილთაგან.
Saffat 37:124
აი, უთხრა მან თავის ხალხს [ისრაილის შთამომავლებს]: «ნუთუ არ შეგეშინდებათ [ალლაჰის სასჯელის]?
Saffat 37:125
ნუთუ თქვენ მიმართავთ [ვედრებით] ბა'ლას[1] და ტოვებთ შემოქმედთაგან საუკეთესოს,
———
[1]ბა'ლუნ, მათი კერპის სახელია.
Saffat 37:126
[ტოვებთ] ალლაჰს, თქვენს უფალს და თქვენს პირველ მამათა უფალს[1]?
———
[1]რომელმაც შეგქმნათ თქვენ და თქვენი წინაპრები და შესაძლებელი გახადა თქვენი არსებობა.
Saffat 37:127
და მათ უარყვეს იგი [ილიას შუამავალი]. და ჭეშმარიტად, ისინი უეჭველად მოყვანილ იქნებიან [სასამართლო დღეზე].
Saffat 37:128
გარდა ალლაჰის რჩეული მორჩილებისა[1].
———
[1]ვინც ალლაჰმა თავისი წყალობით გამოარჩია იმის გამო, რომ მხოლოდ მას აღიარებდნენ უფლად და ღმერთად.
Saffat 37:129
და ჩვენ დავტოვეთ მის შესახებ [კეთილი ხსენება] მომდევნო თაობებში.
Saffat 37:130
მშვიდობა [შუამავალ] ილ იასინს [ილიასს].
Saffat 37:131
ჭეშმარიტად, სწორედ ასე ვაჯილდოებთ ჩვენ გულწრფელ კეთილისქმნელთ.
Saffat 37:132
ჭეშმარიტად, იგი [შუამავალი ილიასი] ჩვენი მორწმუნე მორჩილთაგანი იყო.
Saffat 37:133
და ჭეშმარიტად, ლუტი იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].
Saffat 37:134
აი, ჩვენ გადავარჩინეთ იგი [შუამავალი ლუტი] და მისი მთელი ოჯახი.
Saffat 37:135
გარდა მოხუცი ქალისა [მისი ცოლისა], რომელიც დარჩენილთა შორის აღმოჩნდა [თავის ხალხთან ერთად დაიღუპა თავისი ურწმუნოების გამო].
Saffat 37:136
შემდეგ ჩვენ გავანადგურეთ სხვები.
Saffat 37:137
და, ჭეშმარიტად, თქვენ (ო, მექქელებო) თქვენს სავაჭრო მოგზაურობებში მათ [ლუტის დასახლებას] დილაობით ჩაუვლით.
Saffat 37:138
და ღამითაც: ნუთუ ვერ აცნობიერებთ [რომ იგივე შეიძლება თქვენც დაგემართოთ]?
Saffat 37:139
და ჭეშმარიტად, იუნუსიც იყო გამოგზავნილთაგან [შუამავალთაგან].
Saffat 37:140
აი, [ერთხელ] იგი [შუამავალი იუნუსი] გაიქცა [თავისი ხალხისგან ღმერთის ნებართვის გარეშე] [გაბრაზებული მათზე] გადატვირთული (ხალხითა და ტვირთით სავსე] გემისკენ.
Saffat 37:141
და მან წილი ყარა [სხვა ადამიანებთან ერთად] და დამარცხებულთა შორის აღმოჩნდა[1].
———
[1]კენჭისყრის შედეგად გემიდან ზღვაში გადააგდეს.
Saffat 37:142
და ის ჩაყლაპა ვეშაპმა, და იგი იყო გაკიცხულთაგანი.
Saffat 37:143
და რომ არა ის, რომ იგი [მანამ, სანამ ვეშაპის მუცელში აღმოჩნდებოდა] იყო ალლაჰის მადიდებელთა შორის,
Saffat 37:144
უთუოდ დარჩებოდა მის [ვეშაპის] მუცელში იმ დღემდე, ვიდრე არ აღსდგებოდნენ.
Saffat 37:145
და ჩვენ კი გამოვაგდეთ იგი [იუნუსი] ცარიელ უდაბნოში [იქ, სადაც არც ადამიანი ცხოვრობს და არც რამე იზრდება], და ის იყო ძალაგამოცლილი.
Saffat 37:146
და აღმოვაცენეთ ჩვენ მასზე გოგრის ხე [მოციქულ იუნუსისთვის ჩრდილად და საკვებად].
Saffat 37:147
და გავგზავნეთ ჩვენ იგი [იუნუსი] ასი ათასთან, და უფრო მეტნიც იყვნენ[1].
———
[1]ანუ სადაც ის იქნა გაგზავნილი, ის მოსახლეობა ასი ათასს აღემატებოდა.
Saffat 37:148
და ირწმუნეს მათ[1] და გადავუვადეთ მათ [სასჯელი] გარკვეულ დრომდე.
———
[1]ალლაჰი და ის ჭეშმარიტება, რითაც მოვიდა მათთან და რწმენისკენ მოუწოდა [იმ მომენტში, როცა თითქმის უკვე უნდა მოსულიყო მათზე ალლაჰის სასჯელი].
Saffat 37:149
ჰკითხე მათ [ო, მოციქულო] [შენს ხალხს]: «ნუთუ [ფიქრობენ, რომ] შენს უფალს ჰყავს ქალიშვილები, ხოლო მათ კი ვაჟები?![1]
———
[1]როგორ მიაწერენ ალლაჰს ქალიშვილებს, რომელთა დაბადების თვითონ ეშინიათ და ერიდებათ?!
Saffat 37:150
[და ჰკითხე მათ]: «ნუთუ ჩვენ ქალებად შევქმენით ანგელოზები, და ისინი იყვნენ ამის მოწმენი [ესწრებოდნენ მათ შექმნას]?»
Saffat 37:151
ო, დიახ! ჭეშმარიტად, ისინი თავიანთი მოგონილი სიცრუისგან უეჭველად ამბობენ:
Saffat 37:152
«ალლაჰმა შვა!» – და [ხოლო] ისინი ჭეშმარიტად მატყუარები არიან [როდესაც ამბობენ იმას, რაც თვითონვე არ იციან].
Saffat 37:153
ნუთუ მან აირჩია [თავისთვის] ქალიშვილები, ხოლო ვაჟები დატოვა?
Saffat 37:154
რა გჭირთ თქვენ [ო, ხალხო], როგორ განსჯით?[1]
———
[1]როგორ შეგიძლიათ ალლაჰს მიაწეროთ ქალიშვილები, რომელთა ყოლაც თვითონვე გერიდებათ თქვენთვის?
Saffat 37:155
ნუთუ არ შეიგონებთ [რომ ალლაჰს არ შეშვენის შვილების აყვანა] [ვინაიდან იგი ამაზე უზენაესია]?
Saffat 37:156
ან იქნებ თქვენ გაქვთ ნათელი მტკიცებულება [თქვენი სიტყვებისა და მოგონილის დასამტკიცებლად]?
Saffat 37:157
მოიტანეთ მაშინ თქვენი წიგნი, თუ სიმართლეს ამბობთ.
Saffat 37:158
და დაადგინეს [მოიგონეს] მათ [მრავალღმერთიანებმა] ნათესაობა მას [ალლაჰსა] და ჯინებს შორის. ხოლო ჯინებმა კი კარგად იციან, რომ ისინი [ვინც ამას ამბობს] წარდგენილნი იქნებიან [სასჯელისათვის].
Saffat 37:159
წმინდაა ალლაჰი [წმინდაა იგი და აღმატებულია] იმისგან, რასაც ისინი [ურწმუნონი] მიაწერენ მას.
Saffat 37:160
გარდა ალლაჰის რჩეულ მორჩილთა[1].
———
[1] ისინი, ვინც ალლაჰმა თავისი მოწყალებით შეარჩია იმისთვის, რომ მხოლოდ მას აღიარებდნენ უფლად და ღმერთად, და არ მიაწერდნენ მას არაფერს, რაც მას არ შეშვენის.
Saffat 37:161
ჭეშმარიტად, თქვენ [ო, მრავალღმერთიანნო] და ის, რასაც თაყვანს სცემთ [თქვენი ცრუ ღმერთები],
Saffat 37:162
ვერც ერთს თქვენგანს ვერ შეიყვანთ ცდუნებაში [ვერ შეიყვანთ შეცდომაში] მის წინააღმდეგ [ალლაჰის ნების საწინააღმდეგოდ],
Saffat 37:163
გარდა მხოლოდ იმათისა, ვისთვისაც [უკვე განსაზღვრულია] ჯოჯოხეთში შესვლა.
Saffat 37:164
და [ანგელოზებმა თქვეს]: «არ არის ჩვენ შორის არც ერთი, ვისაც არ ჰქონდეს განსაზღვრული ადგილი [ზეცაში].
Saffat 37:165
და, ჭეშმარიტად, ჩვენ [ვდგავართ] მწკრივებად (ალლაჰის თაყვანისცემასა და მორჩილებაში).
Saffat 37:166
და ჭეშმარიტად, ჩვენ უეჭველად ვადიდებთ [ალლაჰს],
Saffat 37:167
ხოლო ისინი [მექქელი მრავალღმერთიანები] ჯიუტად ამბობდნენ:
Saffat 37:168
«ნეტავ ჩვენ გვქონოდა შეხსენება [ალლაჰის წიგნი ან მისი წინასწარმეტყველი] წინამორბედთაგან,
Saffat 37:169
მაშინ ჩვენ, უეჭველად, ვიქნებოდით ალლაჰის რჩეული მორჩილნი».
Saffat 37:170
მაგრამ მათ უარყვეს იგი (მუჰამმადი). და მალე ისინი შეიტყობენ [რა სასჯელიც ელით]
Saffat 37:171
და უკვე უცვლელია ჩვენი სიტყვა, (რომელიც ნათქვამია) ჩვენი მსახური მოციქულების შესახებ, (რომ)…
Saffat 37:172
ჭეშმარიტად, მათ მიენიჭებათ დახმარება [როგორც მტკიცებულებით, ისე ძალით] [მათი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში]
Saffat 37:173
და ჭეშმარიტად, ჩვენი ლაშქარი (მათთვისაა) — სწორედ ის იქნება გამარჯვებული.
Saffat 37:174
და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ [მათ, ვინც ჭეშმარიტებას არ იღებს] განსაზღვრულ დრომდე.
Saffat 37:175
და შეხედე მათ [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელი დაატყდებათ].
Saffat 37:176
ნუთუ ისინი ჩქარობენ ჩვენს სასჯელს?
Saffat 37:177
ხოლო როცა იგი [ჩვენი სასჯელი] მათ მოედანზე [მათ ეზოებში] დაეშვება, მაშინ ცუდი იქნება დილა მათთვის, ვინც გაფრთხილებულნი იყვნენ!
Saffat 37:178
და განერიდე (ო, მოციქულო) მათ განსაზღვრულ დრომდე.
Saffat 37:179
და შეხედე [და დაელოდე], და ისინიც იხილავენ [რა სასჯელიც დაატყდებათ]!
Saffat 37:180
დიდებულია შენი უფალი, სიდიადის უფალი, და უზენაესია იგი იმაზე, რასაც ისინი [ურწმუნოები] მას მიაწერენ!
Saffat 37:181
მშვიდობა გზავნილებს [შუამავლებს].
Saffat 37:182
ქება-დიდება ალლაჰს სამყაროთა უფალს!
Sâd 38:1
საად [1]. (მე, ალლაჰი) ვფიცავ ყურანს, (რომელიც) შეხსენებას შეიცავს (ადამიანებისთვის)!
———
[1] ეს ასოები და სურების დასაწყისში არსებული სხვა მოწყვეტილი ასოები (الحروف المقطعة) მიუთითებს ყურანის სასწაულებრივ ბუნებაზე. მათი მეშვეობით მრავალღმერთიანებს გამოწვევა მიეცათ, მაგრამ მათ ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის მოტანა, მიუხედავად იმისა, რომ ყურანი სწორედ იმ ასოებისგან შედგება, რომლებისგანაც არაბული ენაა შექმნილი. ამიტომ ის ფაქტი, რომ არაბებმა — მიუხედავად იმისა, რომ ისინი ყველაზე მჭევრმეტყველნი იყვნენ — ვერ შეძლეს მისი მსგავსი რამის შექმნა, მოწმობს, რომ ყურანი ალლაჰის გამოცხადებაა.
Sâd 38:2
ხოლო ისინი, ვინც გახდნენ ურწმუნონი, იმყოფებიან ამპარტავნებაში და განხეთქილებაში [ჭეშმარიტებასთან წინააღმდეგობაში].
Sâd 38:3
რამდენი თაობა გავანადგურეთ მათამდე, და მაშინ, როცა სასჯელი მოვიდა, მათ შეჰღაღადეს [მიმართეს მონანიებას], მაგრამ უკვე ძალიან გვიანი იყო, რომ თავიდან აეცილებინათ იგი.
Sâd 38:4
და გაუკვირდათ მათ [ურწმუნოებს], რომ მოვიდა მათთან შემგონებელი მათგანვე. და თქვეს ურწმუნოებმა: «ეს მატყუარა ჯადოქარია!
Sâd 38:5
ნუთუ მან ღმერთები ერთ ღმერთად აქცია? ნამდვილად, ეს [რისკენაც ის მოუწოდებს] — ჭეშმარიტად საოცარი საქმეა!»
Sâd 38:6
და წავიდნენ მათგან დიდებულნი [ყურაიშელები] (ერთ-ერთი შეკრებიდან, სადაც ალლაჰის მოციქული მათ ერთღმერთიანობისკენ მოუწოდებდა) და ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: «წადით (თქვენი გზით და თქვენი რწმენით) და მტკიცედ იყავით თქვენი ღმერთების მიმართ! ჭეშმარიტად, ეს [რისკენაც მუჰამმადი მოუწოდებს] არის რაღაც, რაც (მას) სურს [ამით მას პატივის მოპოვება და მიმდევრების შეძენა უნდა].
Sâd 38:7
ჩვენ არ გვსმენია ამის შესახებ ბოლო სწავლებაში [ქრისტიანობაში]. ეს სხვა არაფერია, თუ არა მოგონილი.
Sâd 38:8
ნუთუ შეხსენება [ყურანი] სწორედ მას [მუჰამმადს] (და არა სხვას) ჩამოევლინა ჩვენს შორის?» არა! ისინი ეჭვში არიან ჩემი შეხსენების შესახებ! არა! მათ ჯერ კიდევ არ უგემიათ ჩემი სასჯელი!
Sâd 38:9
ან ნუთუ მათ ხელთ აქვთ შენი უფლის წყალობის საუნჯეები უზენაესისა და უხვად მიმნიჭებლისა?
Sâd 38:10
ან ნუთუ მათ ეკუთვნით ძალაუფლება ცათა, მიწის და იმ ყველაფრის, რაც მათ შორისაა? მაშ, ავიდნენ ისინი თოკებით [მაღალ ცაზე].
Sâd 38:11
ეს ლაშქარი ერთხელ განადგურდება, და იგი (ერთ-ერთია) იმ დაჯგუფებებს შორის.
Sâd 38:12
მათზე ადრე უარყვეს (თავიანთი მოციქულები) ნუჰის ხალხმა, ადმა [ჰუდის ხალხმა] და ფარაონმა, ძელების [პირამიდებისა და მრავალრიცხოვანი ლაშქრის] მფლობელმა.
Sâd 38:13
და სამუდმა [სალიჰის ხალხმა], ლუტის ხალხმა და ალ-აიქის მკვიდრებმა [შუ'აიბის ხალხმა]. და ისინი (იყვნენ) დაჯგუფებები.
Sâd 38:14
თითოეულმა მათგანმა უარყო [ალლაჰის მოციქულები], და დაატყდათ ჩემი სასჯელი!
Sâd 38:15
და არაფერს ელიან ისინი [მრავალღმერთიანები], გარდა ერთი გამანადგურებელი ხმაურისა [საყვირის ხმაურისა, რომელშიც ჩაბერავს ანგელოზი ისრაფილი], ამის შემდეგ კი უკვე არ იქნება დაბრუნება.
Sâd 38:16
და თქვეს მათ [დაცინვით]: «უფალო ჩვენო! დააჩქარე ჩვენთვის ჩვენი წილი [სასჯელისა] ანგარიშსწორების დღემდე».
Sâd 38:17
მოითმინე [ო, შუამავალო] ის, რასაც ამბობენ ისინი, და გაიხსენე ჩვენი მონა, [შუამავალი] დაუდი ძალის მქონე. ჭეშმარიტად, ის იყო მობრუნებული [ალლაჰისკენ].
Sâd 38:18
ჭეშმარიტად, ჩვენ დავუქვემდებარეთ მას [შუამავალ დაუდს] მთები, რომლებიც მასთან ერთად ადიდებდნენ ალლაჰს საღამოობით და მზის ამოსვლისას.
Sâd 38:19
და (დავუმორჩილეთ მას) ფრინველებიც, ერთად შეკრებილნი. ყველა მათგანი [მთებიც და ფრინველებიც] მას ემორჩილებოდა [წინასწარმეტყველ დაუდს].
Sâd 38:20
და გავამყარეთ მისი მმართველობა, და მივანიჭეთ მას სიბრძნე და გამჭრიახობა.
Sâd 38:21
განა არ მოგივიდა შენ (ო, შუამავალო) ცნობა მოდავეებზე, თუ როგორ გადაძვრნენ ისინი კედელზე (და არა კარით) და (აღმოჩნდნენ) სამლოცველოში?[1]
———
[1] სადაც იმ დროს წინასწარმეტყველი დაუდი ალლაჰის თაყვანისცემით იყო დაკავებული?
Sâd 38:22
როცა ისინი დაუდთან შევიდნენ, მას შეეშინდა მათი (რადგან ჩვეულებრივ მასთან არავინ შედიოდა, ხოლო ეს ორი კედელზეც კი გადმოძვრა). მათ უთხრეს: «ნუ გეშინია! ჩვენ ორი მოდავე მხარე ვართ — ერთმა ჩვენგანმა მეორეს უსამართლობა გაუკეთა. ამიტომ განსაჯე ჩვენ შორის ჭეშმარიტებით, ნუ იქნები უსამართლო და გვიჩვენე სწორი გზა».
Sâd 38:23
(ერთ-ერთმა მათგანმა თქვა): «აი, ეს ჩემი ძმაა. მას ოთხმოცდაცხრამეტი ცხვარი ჰყავს, მე კი ერთი ცხვარი მყავს. მან მითხრა: "მომანდე იგი მე!" — და თავისი სიტყვით [მჭევრმეტყველებით] მაჯობა».
Sâd 38:24
[დაუდმა] თქვა: «მან [შენმა ძმამ] უსამართლოდ მოგექცა, როცა შენი ცხვარი თავის ცხვრებს მიამატა. და, ჭეშმარიტად, მრავალი თანამონაწილე (რაიმე საქმეში) ერთმანეთს უსამართლოდ ექცევა, გარდა მათისა, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები აკეთა, — და ასეთები ცოტანი არიან». და იფიქრა დაუდმა, რომ ჩვენ მხოლოდ გამოვცადეთ იგი ამ დავით; მაშინ მან თავისი უფლისგან პატიება ითხოვა, მუხლმოდრეკით დაემხო და მონანიებით მიუბრუნდა (ალლაჰს). ۩
Sâd 38:25
და მივუტევეთ მას ეს [საქმე]. და უეჭველად, მისთვის ჩვენთან დაახლოება და საუკეთესო დაბრუნება აქვს.
Sâd 38:26
ო, დაუდ! ჭეშმარიტად, ჩვენ დაგადგინეთ მმართველად დედამიწაზე [მოგანიჭეთ ძალაუფლება]. მაშ, განსაჯე ადამიანებს შორის ჭეშმარიტებით და ნუ გაჰყვები ვნებას, თორემ ის გადაგახვევინებს ალლაჰის გზიდან! ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც გადაუხვევს ალლაჰის გზას, მძიმე სასჯელია იმის გამო, რომ მათ დაივიწყეს განკითხვის დღე.
Sâd 38:27
და ჩვენ არ შეგვიქმნია ცა, მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, ამაოდ. ეს არის მხოლოდ ვარაუდი იმათი, ვინც ურწმუნო გახდა. და ვაი [მძიმე სასჯელი] იმათ, ვინც ურწმუნო გახდა, ცეცხლის გამო!
Sâd 38:28
ნუთუ ჩვენ მათ, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები აკეთა, გავუთანაბრებთ მათ, ვინც დედამიწაზე ბოროტებას თესავს? ან ნუთუ ღვთისმოშიშებს ცოდვის მოყვარულებს გავუთანაბრებთ?
Sâd 38:29
(ეს არის) წიგნი [ყურანი], რომელიც ჩვენ შენ ჩამოგივლინეთ, კურთხეული, რათა (ადამიანები) დაფიქრდნენ მის აიათებზე და რათა (მათ შორის) გონიერებმა გაიხსენონ.
Sâd 38:30
და ვუბოძეთ ჩვენ დაუდს (ვაჟი) სულაიმანი. რა შესანიშნავი მსახური იყო (სულაიმანი)! ჭეშმარიტად, იგი (ხშირად) მიმართავდა [ალლაჰს].
Sâd 38:31
აი, ერთ საღამოს მას [სულაიმანს] წარუდგინეს ცხენები — მშვიდად მდგარნი, კეთილშობილური ჯიშის[1].
———
[1] სამ ფეხზე დგანან, და მეოთხე ფეხის მხოლოდ ჩლიქის წინამხარე ეხება მიწას.
Sâd 38:32
და თქვა მან: «ჭეშმარიტად, ისე მოხდა, რომ მიწიერი სიკეთის [ცხენების] სიყვარული ჩემი უფლის ხსენებაზე მეტად შემიყვარდა, (იმდენად, რომ მათით გავერთე) ვიდრე იგი [მზე] საფარს [ჰორიზონტს] მიღმა არ მიიმალა[1].
———
[1] სულეიმანს ცხენების ყურებისას გართულს, მზეც ჩავიდა და ლოცვაც გამორჩა.
Sâd 38:33
დამიბრუნეთ ისინი [ცხენები]!» და დაიწყო მათი ფერება წვივებსა და კისრებზე[1].
———
[1] არსებობს ის აზრიც, რომ მან ხელი გადაუსვა მოფერებით და არა ხმალი.
Sâd 38:34
და უკვე გამოვცადეთ ჩვენ სულაიმანი და მის ტახტზე სხეული[1] დავაგდეთ, შემდეგ კი იგი (მონანიებით) ალლაჰს მიუბრუნდა.
———
[1] არსებობს სანდო გადმოცემა, რომ ალლაჰის მოციქულმა (ალლაჰის ლოცვა და მშვიდობა მას) თქვა: ერთხელ წინასწარმეტყველმა სულაიმანმა თქვა, რომ ერთ ღამეში თავის ას მონა ქალთან მივიდოდა და თითოეული მათგანი ვაჟს გააჩენდა, რომელიც შემდეგ ალლაჰის გზაზე მებრძოლი მხედარი გახდებოდა. მაგრამ მან არ თქვა: "თუ ალლაჰი ინებებს" (إن شاء الله). შემდეგ იგი ყველა ამ ას მონა ქალთან მივიდა, თუმცა მხოლოდ ერთმა გააჩინა ნახევრად პარალიზებული ბავშვი. მან ეს ავადმყოფი ჩვილი წინასწარმეტყველ სულაიმანთან მიიყვანა და მის ტახტზე დააწვინა.
Sâd 38:35
[სულაიმანმა] თქვა: «უფალო ჩემო! მაპატიე მე და მომანიჭე ისეთი მეფობა [ძალაუფლება], რომელიც ჩემს შემდეგ არავის შეეფერება. ჭეშმარიტად, შენ ხარ მომმადლებელი».
Sâd 38:36
და [ჩვენ ვუპასუხეთ მის ვედრებას და] დავუმორჩილეთ მას ქარი, რომელიც მისი ბრძანებით მსუბუქად [მორჩილად] ქროდა იქ, სადაც მას სურდა,
Sâd 38:37
და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სატანები ყოველი მშენებელი და მყვინთავი,
Sâd 38:38
და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სხვები, ბორკილებით შეკრულნი [რათა მათ ზიანი არ მიეყენებინათ სხვებისთვის].
Sâd 38:39
ეს ჩვენ მოგანიჭეთ [ო, სულაიმან]. ამიტომ მიეცი [უბოძე, ვისაც მოისურვებ] ან შეიკავე [არ მისცე, ვისაც მოისურვებ] ყოველგვარი ანგარიშის გარეშე.
Sâd 38:40
და ჭეშმარიტად, მისთვის ჩვენს წინაშე არის სიახლოვე და მშვენიერი დაბრუნების ადგილი.
Sâd 38:41
და გაიხსენე ჩვენი მორჩილი — აიუბი. აი, როცა მან შეჰღაღადა თავის უფალს: «ჭეშმარიტად, შემეხო მე სატანა ტანჯვითა და სასჯელით[1]».
———
[1] ალლაჰმა უზენაესმა გამოსცადა წინასწარმეტყველი აიიუბი იმით, რომ ავადმყოფობა მოუვლინა, რომელმაც მთელი მისი სხეული მოიცვა, გარდა გულისა. ყველა ადამიანმა მიატოვა იგი, მისი ცოლის გარდა. მისი ცოლი, ჭეშმარიტი და გულწრფელი მორწმუნე, უყვარდა იგი, კვებავდა, უვლიდა მას თვრამეტი წლის განმავლობაში, თავად შრომობდა და ამით ოჯახს არჩენდა.
Sâd 38:42
(ალლაჰმა უთხრა): «დაარტყი ფეხი შენი [დედამიწაზე] და ამოხეთქავს შენთვის წყარო! ეს არის ცივი წყალი საბანაოდ და სასმელად [რითაც შენ განიკურნები]».
Sâd 38:43
და ჩვენ ვუბოძეთ მას [აიუბს] მისი ოჯახი და იმდენივე მათი მსგავსიც მათთან ერთად, ჩვენი წყალობისგან, და როგორც შეგონება გონიერთათვის [რათა იცოდნენ, რომ მოთმინებას ბედნიერი შედეგი მოაქვს].
Sâd 38:44
(და ჩვენ ვუთხარით მას): «აიღე ხელში ბალახის კონა და დაარტყი[1] მას (შენს ცოლს), და ნუ დაარღვევ შენს მიერ დადებულ ფიცს!» ჭეშმარიტად, ჩვენ ის მომთმენად ვპოვეთ. რა შესანიშნავი მსახური იყო (აიიუბი)! ჭეშმარიტად, იგი (მუდამ) ალლაჰისკენ მომქცევი იყო!
———
[1]ერთხელ, თავისი ავადმყოფობის დროს, წინასწარმეტყველი აიიუბი რაღაც მიზეზის გამო თავის ცოლზე განრისხდა და ალლაჰს შეჰფიცა, რომ როდესაც გამოჯანმრთელდებოდა, მას ას დარტყმას მიაყენებდა. მაგრამ მისი ცოლი მართალი ქალი იყო, და ალლაჰმა უზენაესმა გაუადვილა მას აიიუბის მიერ ამ ფიცის შესრულება.
Sâd 38:45
და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ჩვენი მორჩილნი – იბრაჰიმი, ისჰაყი და იაყუბი, (რომლებიც იყვნენ) მტკიცენი (ალლაჰის მორჩილებაში) და გამჭრიახნი.
Sâd 38:46
ჭეშმარიტად, ჩვენ ავირჩიეთ ისინი, (გაგვიმყარებინა მათ გულებში) ხსოვნა სამყოფელისა (მარადისობისა).
Sâd 38:47
და ჭეშმარიტად, ისინი ჩვენთან, უდავოდ, არიან რჩეულთა და საუკეთესოთა შორის.
Sâd 38:48
და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ისმაილი, და ალ-იასა‘ა, და ზულ-ქიფლი. ყველანი (ისინი) საუკეთესოთა შორის არიან.
Sâd 38:49
ეს [ყურანი] არის შეგონება (შენთვის, ო მოციქულო, და შენი საზოგადოებისათვის). და ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც ღვთისმოშიშნი არიან, უეჭველად, იქნება მშვენიერი დაბრუნების ადგილი.
Sâd 38:50
(სამოთხის) მარადიულობის ბაღები, რომელთა კარიბჭეები მათთვის გახსნილია.
Sâd 38:51
იქ, მყოფნი (სამოთხის სარეცელებზე), მოითხოვენ მრავალნაირ ნაყოფებსა და სასმელს.
Sâd 38:52
და მათთვის იქნებიან თავიანთი მზერების დამცავნი [ჰურიები, რომლებიც არ უყურებენ არავის, გარდა თავიანთი ქმრებისა], თანატოლნი.
Sâd 38:53
ეს არის ის, რაც შეგპირდათ თქვენ ანგარიშის დღისათვის!
Sâd 38:54
ჭეშმარიტად, ეს – უეჭველად ჩვენი სარჩოა, (რომელსაც) არ აქვს ამოწურვა [რომელიც არ დაიცლება]!
Sâd 38:55
ეს [ყველაფერი, რაც იყო ჩამოთვლილი] — (ალლაჰის მოშიშთათვის)! ხოლო დაუმორჩილებლობაში მყოფთათვის, რა თქმა უნდა, ყველაზე საშინელი დაბრუნების ადგილია.
Sâd 38:56
ჯოჯოხეთი, სადაც ისინი დაიწვებიან, და (რა) საშინელია ეს (ცეცხლის) სარეცელი!
Sâd 38:57
ესაა — დაე, დააგემოვნონ იგი — ადუღებული წყალი და ჩირქი (ჯოჯოხეთის მკვიდრთა სხეულებიდან გამომავალი),
Sâd 38:58
და (მათთვის იქნება) (ასევე) სხვა (სასჯელი) ამგვარისაგან და (სხვადასხვა) სახეობის.
Sâd 38:59
(ჯოჯოხეთის მკვიდრნი ერთმანეთზე გაბრაზებულნი დასწყევლავენ და იტყვიან): «ეს არის ბრბო, რომელიც (თქვენთან ერთად) იყრება (ჯოჯოხეთში)». (მათ უპასუხებენ): «არ არის მათთვის კეთილი მისალმება [ეტყვიან წყევლის მიზნით], ჭეშმარიტად, ისინი დაიწვებიან ცეცხლში!»
Sâd 38:60
ეტყვიან (ალლაჰის დაუმორჩილებლობაში მყოფთ) (მათი მიმდევარნი): «პირიქით, თქვენთვის ნუ იყოს კეთილი მისალმება! თქვენ დაგვიდგინეთ ეს [სიბნელეში შეყვანა], და რა საშინელია ეს სამყოფელი!»
Sâd 38:61
იტყვიან (ისინი, ვინც მიჰყვებოდნენ ურჩებს): «(ო,) უფალო ჩვენო! ვინც მოგვიჩინა ეს [ცდუნება და შეცდომაში შეყვანა], გაუორმაგე მას სასჯელი ცეცხლში!»
Sâd 38:62
იტყვიან (უღვთონი): «რა ხდება ჩვენს თავს? რატომ ვერ ვხედავთ ადამიანებს, რომლებსაც (მიწიერ ცხოვრებაში) ცუდებად (და უბედურებად) ვთვლიდით [იგულისხმებენ ღარიბ მორწმუნეებს].
Sâd 38:63
ნუთუ დავცინოდით მათ (შეცდომით)? თუ (ისინიც ჩვენთან ერთად არიან), (მაგრამ) ჩვენი თვალები მათგან მიბრუნებულია [უბრალოდ ვერ ვხედავთ მათ]?»
Sâd 38:64
ჭეშმარიტად, ეს — უეჭველად, სინამდვილეა [ეს აუცილებლად იქნება] — ჯოჯოხეთის მკვიდრთა დავობა.
Sâd 38:65
უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ჭეშმარიტად, მე მხოლოდ შემგონებელი ვარ თქვენთვის, და არ არსებობს არავითარი ღმერთი (თაყვანისცემის ღირსი), გარდა ალლაჰისა, ერთადერთისა, ყოვლისმძლევისა.
Sâd 38:66
უფალი ზეცებისა და მიწის, და იმისა, რაც მათ შორისაა, დიდებულისა, მრავალმიმტევებლისა».
Sâd 38:67
უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ეს [ყურანი] — დიადი უწყებაა,
Sâd 38:68
(რისგანაც) თქვენ განერიდებით.
Sâd 38:69
არ მქონდა ცოდნა უმაღლესი კრების [ზეციური ანგელოზების] შესახებ — თუ როგორ დავობდნენ ისინი (ადამის შექმნასთან დაკავშირებით), (სანამ ალლაჰმა არ მაცნობა ამის შესახებ).
Sâd 38:70
ჭეშმარიტად, ჩემთვის შთაგონებულია მხოლოდ ის, რომ მე (თქვენთვის) ნათელი შეგონების მომცემი ვარ».
Sâd 38:71
(და მოუყევი მათ, ო, მოციქულო, ის ამბავი) როცა უთხრა შენმა უფალმა ანგელოზებს: «ჭეშმარიტად, მე შევქმნი ადამიანს თიხისგან.
Sâd 38:72
ხოლო როდესაც მე მას სრულყოფილ სახეს მივცემ და ჩავბერავ მასში ჩემი სულიდან, მაშინ დაემხეთ მის წინაშე [პატივისცემის ნიშნად] მუხლმოყრილნი».
Sâd 38:73
და დაემხნენ ანგელოზნი პირქვე, ყველანი ერთად.
Sâd 38:74
გარდა იბლისისა — მან გამოავლინა ამპარტავნება და აღმოჩნდა ურწმუნოთა შორის (ალლაჰის დაუმორჩილებლობის გამო).
Sâd 38:75
უთხრა [ალლაჰმა]: «ო, იბლის! რამ შეგიშალა ხელი, რომ დამხობილიყავი მის წინაშე, ვინც მე ჩემი ხელებით შევქმენი? ნუთუ ამპარტავნებით აივსე (ო, იბლის) (ადამის წინაშე) თუ იყავი ამაღლებულთაგანი (შენი უფლის წინაშე)?!»
Sâd 38:76
თქვა [იბლისმა]: «მე უკეთესი ვარ მასზე [ადამზე]: შენ ხომ ცეცხლისგან შემქმენი, ხოლო ის - თიხისგან შექმენი».
Sâd 38:77
(ალლაჰმა) უთხრა: «მაშ, გადი იქიდან! [სამოთხიდან] უეჭველად, შენ ქვებით ჩასაქოლი ხარ (წყეული ხარ).
Sâd 38:78
და, ნამდვილად, შენზე იქნება ჩემი წყევლა განკითხვის დღემდე».
Sâd 38:79
თქვა (იბლისმა): «ო, ჩემო უფალო! მომანიჭე გადავადება იმ დღემდე, როდესაც ისინი აღდგებიან [სასამართლო დღისათვის]!»
Sâd 38:80
უთხრა (ალლაჰმა): «ჭეშმარიტად, შენ იმათგან ხარ, ვისაც გადავადება მიეცა.
Sâd 38:81
იმ დღემდე, რომლის დრო (მოსვლა) ცნობილია (მხოლოდ ალლაჰისთვის)!»
Sâd 38:82
(იბლისმა) თქვა: «შენს დიდებას ვფიცავ! უეჭველად, გზას ავაცდენ მათ ყველას (ადამის შთამომავლობას),
Sâd 38:83
გარდა მხოლოდ შენი იმ მონებისა, რომლებიც შენ მიერ არიან რჩეულნი!»
Sâd 38:84
(უზენაესმა) თქვა: «ეს არის ჭეშმარიტება (ჩემგან), და მე მხოლოდ ჭეშმარიტებას ვამბობ,
Sâd 38:85
უეჭველად, მე ავავსებ ჯოჯოხეთს შენით (ო, იბლის) და იმათით, ვინც შენ გაგყვება — ყველანით!»
Sâd 38:86
უთხარი (ო, მოციქულო) (ურწმუნოებს): «მე არ გთხოვთ თქვენგან ამისათვის [რომ ჭეშმარიტებას გაძლევთ] არავითარ ჯილდოს, და (თქვენ იცით, რომ) მე არ ვარ იმათგან, ვინც თავს სხვად ასაღებს».
Sâd 38:87
ეს [ყურანი] — მხოლოდ შეგონებაა სამყაროებისთვის [ჯინთათვის და ადამიანთათვის].
Sâd 38:88
და, უეჭველად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანებო) შეიტყობთ მის ამბავს [იმას, რომ ყურანი ჭეშმარიტებაა] გარკვეული დროის შემდეგ[1]!
———
[1] ისლამის გამარჯვების შემდეგ, როცა ადამიანები ჯგუფ-ჯგუფად მიიღებენ ამ სარწმუნოებას, და ასევე მალე გაიგებთ როდესაც მოკვდებით.