Makedonca Meal — Makedon âlimler heyeti — Kalem 68:1 – Nas 114:6

1. Нун. Се колнам во перото и во тоа што тие (мелеците) го пишуваат,

2. ти не си, со милоста на Господарот свој, луд;

3. ти сигурно награда непрекидна ќе добиеш,

4. бидејќи ти навистина имаш најдобар карактер

5. и ти ќе видиш, а и тие ќе видат,

6. кој од вас е заведен.

7. Господарот твој добро го знае тој што од Неговиот пат скршнал и Тој добро ги знае тие што се на Вистинскиот пат.

8. Затоа не им се покорувај на лажливците,

9. тие едвај би дочекале ти да попуштиш, па и тие би попуштиле,

10. и не слушај никаков презрен кривоклетник,

11. клеветник, тој што пренесува туѓи зборови,

12. скржавец, насилник, голем грешник,

13. суров и, освен тоа, во туѓо племе натрапник,

14. само затоа што е богат и што има многу синови,

15. кој, кога ајетите Наши му се кажуваат, вели: „Тоа се само приказни на народите древни!“

16. Ние на носот ќе му втиснеме белег!

17. Ние во искушение ги ставивме, како што ги ставивме во искушение сопствениците на една градина кога се заколнаа дека сигурно рано изутрина ќе ја оберат,

18. а не рекоа: „Ако даде Аллах!“

19. И додека тие спиеја, неа, од Господарот твој, ја зафати несреќа

20. и таа осамна опустошена.

21. А в зори тие едни со други се довикуваа:

22. „Поранете во градината своја ако мислите да ја оберете!“

23. И тие тргнаа, тивко разговарајќи:

24. „Ниту еден сиромав нека не ви влезе никако денес!“

25. И тие поранија уверени дека ќе можат тоа да го спроведат,

26. а кога ја здогледаа, повикаа: „Ние заталкавме;[1] ——— [1] За момент помислиле дека го згрешиле патот и дека ги згрешиле градините, а по­тоа се свестиле што ги снашло.

27. згора на тоа, лишени сме од сè!“

28. Подобриот меѓу нив рече: „Нели ви говорев дека треба да Го славиме Аллах?!“

29. „Славен и Возвишен нека е Господарот наш!“, рекоа, „ние, навистина, бевме неправедни!“

30. И тогаш почнаа едни со други да се прекоруваат.

31. „Тешко нам!“ – говореа – „ние навистина бевме алчни;“

32. „Господарот наш може подобра од неа да ни замени, само од Господарот наш ние се надеваме на надомест!“

33. Ете таква беше казната, а на оној свет, нека знаат, казната е уште поголема!

34. За оние кои ќе се плашат од Аллах ќе има, навистина Џенети на уживање кај Господарот нивен,

35. зарем муслиманите со злосторниците ќе ги изедначиме?!

36. Што ви е, како расудувате?

37. Зарем имате Книга, па во неа читате

38. дека ќе го имате тоа што ќе го одберете?

39. Или, зарем имате од Нас заклетви кои до Судниот ден ќе важат дека тоа што вие ќе го одредите ќе го имате?

40. Прашај ги кој од нив е гарант за тоа.

41. Или, имаат ли тие соучесници? Па нека ги донесат соучесниците свои, доколку ја говорат вистината.

42. На Денот кога Потколеницата ќе се открие и кога ќе бидат повикани со лицето на тлото да паднат, па нема да можат,

43. со своите спуштени погледи, ќе ги поклопи понижувањето! А беа повикани со лицето на тло да паѓаат додека беа здрави.

44. Затоа остави ме Мене и тие што овој Говор го негираат, Ние постепено, од каде што не се надеваат (на страдањето) ќе ги приближуваме

45. и ќе им давам време; итрината Моја е навистина жестока!

46. Зарем ти бараш награда од нив, па се оптоварени со данок?

47. Или кај нив е знаењето за гајбот, па препишуваат?

48. Ти трпеливо чекај ја пресудата на Господарот свој и не биди како оној што беше во китот, кога извика, а беше огорчен,

49. и да не го стигнеше Аллаховата милост, на пусто место ќе беше исфрлен и прекор ќе заслужеше,

50. но, Господарот негов го избра и го направи еден од оние што се добри.

51. Неверниците скоро да те кутнат со погледите свои кога Опомената ја слушаат, велејќи: „Тој навистина е луд!“

52. А Куранот е само опомена за целиот свет!

1. Часот неизбежен,

2. што е Часот неизбежен?

3. И дали ти знаеш што е Часот неизбежен?

4. Семуд и Ад Крајот на светот го негираа,

5. па Семуд е уништен со гласот страотен,

6. а Ад е уништен со ветер леден, силен.

7. Тој кому власта над нив, седум ноќи и осум дена последователни му ја препушти, па во нив, луѓе исполегнати како шупливи палмини стебла виде,

8. и дали виде некој од нив дека остана?

9. А дојдоа фараонот, и тие пред него, и поради одвратните постапки на (жителите на) превртените населби,

10. и му беа непослушни на Пратеникот на Господарот свој, па Тој со жестока казна ги казни.

11. Ние, кога водата преплави сè, во бродот ве носевме,

12. за поука да ви го направиме и тоа од заборав да го сочува увото што помни.

13. А кога еднаш во рогот ќе се дувне,

14. па Земјата и небото ќе се понесат и од еден удар ќе се здробат,

15. тој ден Крајот на светот ќе се случи

16. и небото ќе распука – тогаш лабаво ќе биде.

17. И мелеците на неговите краеви ќе стојат, а Аршот на Господарот твој, тој ден, над нив осуммина ќе го држат.

18. Тој ден ќе бидете изложени, и ниту една ваша тајна нема скриена да остане.

19. Тој на кого книгата негова во десната рака негова ќе му се даде, ќе рече: „Еве ви, читајте ја книгата моја,

20. јас цврсто верував дека сметката моја ќе ја полагам.“

21. И тој во животот ќе биде задоволен,

22. во Џенетот висок,

23. чиишто плодови на дофат на рака ќе бидат.

24. „Јадете и пијте радосни, за тоа што во деновите минати го заработивте!“

25. А тој на кого ќе му се даде книгата во левата рака негова ќе рече: „Камо среќа книгата моја да не ми е ни дадена

26. и да не ни дознаев за пресметката своја!

27. Камо среќа смртта да ме докрајчеше,

28. богатството мое не ми е од корист,

29. силата моја ја нема веќе!“

30. „Зграпчете го и во окови оковајте го,

31. потоа во оган пржете го,

32. а потоа во синџири седумдесет лакти долги врзете го;

33. навистина тој во Големиот Аллах не веруваше

34. и да се нахрани гладниот не поттикнуваше;

35. затоа тој денес овде близок пријател нема

36. ниту друга храна освен помии,

37. кои само неверниците ќе ги јадат.“

38. А Јас се колнам во тоа што го гледате

39. и во тоа што не го гледате,

40. Куранот навистина е говор објавен на благородниот Пратеник,

41. а не е говор на никаков поет – колку малку вие верувате!

42. и не се зборови на никаков гатач – колку малку вие размислувате!

43. Тој е Објава од Господарот на световите!

44. А да изнесуваше тој какви било зборови против Нас,

45. Ние со десницата би го зграпчиле,

46. а потоа главната вена би му ја пресекле,

47. и никој меѓу вас не би можел од тоа да го одбрани.

48. Навистина Куранот е поука за богобојазливите.

49. а Ние сигурно знаеме дека некои од вас нема во него да веруваат.

50. И тој навистина ќе биде причина за пропаст на неверниците,

51. а тој навистина е неприкосновена вистина.

52. Затоа ти слави го името на Господарот свој, Величествениот!

1. Некој запраша за казната којашто ќе им се случи

2. на неверниците – никој не може да го спречи

3. Аллах, Господарот на возвишеноста и степените, тоа да не го стори.

4. Кон Него се качуваат мелеците и Џибрил во денот кој трае педесет илјади години.

5. Ти стрпи се со пријатна трпеливост.

6. Тие мислат дека нема да се случи,

7. а Ние знаеме дека сигурно ќе се случи,

8. оној Ден кога небото ќе биде како талог од масло,

9. а планините како искубана волна,

10. кога пријателот нема пријателот свој ништо да го праша,

11. иако едни со други ќе се видат. Злосторникот едвај би дочекал од страдањето на тој Ден да се искупи со синовите свои,

12. и со жената своја, и со братот свој,

13. и со семејството свое што го штитеше,

14. и со сите останати на Земјата – само за да се избави.

15. Никогаш! Тој (пеколот), само распламтен ќе биде

16. кој рацете и нозете ќе ги корне,

17. ќе го повикува тој што главата ја вртел и избегнувал

18. и натрупувал и сокривал.

19. Човекот, навистина, е создаден лаком:

20. кога ќе го снајде неволја – очаен е,

21. а кога ќе го снајде благосостојба – себичен е,

22. освен клањачите,

23. коишто во своите намази се истрајни,

24. и тие во чиишто имоти ќе има одреден дел

25. за тој што проси и за тој што не проси,

26. и тие што во Судниот ден ќе веруваат,

27. и тие што од казната на Господарот свој ќе стравуваат,

28. а од казната на Господарот свој никој не е сигурен,

29. и тие што своите срамни места ќе ги чуваат

30. освен од жените свои или од оние што се во нивна сопственост – тие, навистина, прекор не заслужуваат –

31. а тие што бараат вон тоа, тие паѓаат во грев,

32. и тие што доверените аманети ќе ги чуваат и обврските свои ќе ги исполнуваат,

33. и тие што сведочењата свои ќе ги извршуваат,

34. и тие што намазите свои ревносно ќе ги извршуваат,

35. тие во џенетските градини ќе бидат почестени.

36. Што им е на тие околу тебе коишто не веруваат па брзаат,

37. оддесно и одлево, во групи?!

38. Како секој од нив тежнее во Џенетот на уживањето да влезе?

39. Никогаш! Ние ги создаваме, од тоа што тие го знаат!

40. И Јас се колнам во Господарот на истоците и западите дека можеме

41. со подобри од нив да ги замениме и никој во тоа не може да Нè спречи.

42. Затоа остави ги нека кажуваат безмислици и нека се забавуваат додека Денот кој им се ветува не го дочекаат,

43. Денот во кој забрзано, како да брзаат кон идолите, од гробовите ќе излегуваат,

44. со спуштени погледи и потиштени од понижување. Тоа ќе биде оној Ден којшто им беше ветуван!

1. Ние го испративме Нух до неговиот народ: „Опомени го народот свој пред да го стигне болна казна!“

2. „О, народе мој,“ – говореше тој – „јас сум ви навистина јасен опоменувач!

3. Аллах обожувајте Го и од Него плашете се и мене послушни бидете ми.

4. Тој гревовите ваши ќе ви ги прости и во живот до одредениот час ќе ве остави, а кога Аллаховиот одреден час ќе дојде, да знаете дека навистина нема да се одложи.“

5. Тој рече: „Господару мој, јас навистина народот свој и дење и ноќе го повикував,

6. но повикувањето мое уште повеќе го оддалечи.

7. И кога и да ги повикував да им простиш, прстите свои во ушите ги ставаа и со алиштата свои се покриваа – беа упорни и претерано вообразени.

8. Потоа јас отворено ги повикував,

9. а тогаш јавно им објавував и во доверба им шепотев,

10. велејќи: „Барајте прошка од Господарот свој, бидејќи Тој, навистина, многу простува;

11. Тој дожд обилен ќе ви праќа

12. и ќе ви помогне со имоти и со синови, и ќе ви даде градини, и реки ќе ви даде.

13. Што ви е, зошто од Аллаховата величина не се плашите,

14. а Тој постепено ве создава?!

15. Зарем не гледате како Аллах седумте небеса, едно над друго, ги создаде,

16. и на нив осветлена Месечина даде, а Сонцето светилка го направи?

17. Аллах како и растенијата од земја ве создава,

18. потоа во неа ве враќа и од неа сигурно ќе ве изведе.

19. Аллах ви ја направи Земјата пространа,

20. за да патувате по неа по патиштата пространи.“

21. Нух рече: „Господару мој, тие мене не ме слушаат и се поведуваат по оние чиишто богатства и деца пропаста нивна само ја зголемуваат

22. и сплетки големи плетат.“

23. И велат: „Никако божествата ваши не ги оставајте, и никако, ниту Ведд, ниту Сува, а ни Јегус, ни Јеук, ниту Неср не ги напуштајте!“[1] ——— [1] Тоа се имињата на некои побожни луѓе кои живееле пред нив, кои умреле, па на чии­што гробови шејтанот (ѓаволот) ги навел да изградат споменици, а потоа ги за­вел убедувајќи ги луѓето да ги земат како посредници во молењето помеѓу нив и Бог, па за на крај да ги остави тотално да ги обожуваат.

24. А веќе многумина во заблуда заведоа, па Ти на насилниците само заблудата зголеми им ја!“

25. И тие поради гревовите свои се потопени, и во Огнот ќе бидат воведени и никого за себе, освен Аллах, како помошник нема да најдат.

26. И Нух рече: „Господару мој, не оставај на Земјата ниту еден неверник,

27. бидејќи, ако ги оставиш, тие робовите Твои во заблуда ќе ги одведат и само грешници и неверници ќе раѓаат!

28. Господару мој, прости ми мене, и на родителите мои, и на тој што како верник во домот мој ќе влезе, и на верниците и верничките, а на насилниците само пропаста зголеми им ја!“

1. Кажи: „Мене ми е објавено дека неколку џини прислушкувале и рекле: ,Ние навистина Куранот, кој предизвикува восхит, го слушавме;

2. кој на Вистинскиот пат упатува – и ние во него поверувавме и веќе никого нема на Господарот наш рамен да Му сметаме,‘

3. а Тој – нека биде возвишено достоинството на Господарот наш! – не Си зел ни сопруга ни дете!

4. Еден наш безумник за Аллах лаги говореше,

5. а ние мислевме дека ниту луѓето ниту џините за Аллах лаги не говорат;

6. и имаше луѓе кои од џините помош бараа, па така стравот уште повеќе им го зголемија;

7. и тие мислат, како што мислите и вие, дека Аллах никого нема да оживее;

8. и ние настојувавме небото да го допреме и утврдивме дека е со моќни чувари и огнени метеори;

9. и седевме околу него на местата за прислушкување за да чуеме нешто, но тој, што сега прислушкува, на метеор кој демне ќе наиде;

10. и ние не знаеме дали на оние на Земјата им се подготвува зло или Господарот нивен им сака добро.

11. А меѓу нас има и добри и такви коишто тоа не се, нè има различни видови;

12. и ние знаеме дека не можеме на Аллах, на Земјата, да Му се спротивставиме, ниту да Му избегаме.

13. И ние, штом Куранот го чувме, во него поверувавме; а кој верува во Господарот свој, ниту од штета ниту од неправда не треба да се плаши;

14. и нè има послушни муслимани, а нè има и заталкани; тие што исламот ќе го прифатат – Вистинскиот пат го избрале,

15. а тие што скршнале, во Џехенемот гориво ќе бидат.“

16. А да се придржуваат кон Вистинскиот пат, Ние со вода обилна би ги поеле,

17. за со тоа на искушение да ги ставиме; а тој што не сака Господарот свој да го спомнува – Тој во тешко страдание ќе го воведе.

18. Џамиите се само заради Аллах, и покрај Аллах не молете му се на никого!

19. А кога Аллаховиот роб стана да Му се помоли, тие во групи околу него збиени застанаа.

20. Кажи: „Јас само на Господарот свој Му се клањам, и никого Нему рамен не Му сметам.“

21. Кажи: „Јас не сум во состојба од вас некаква штета да отстранам, ниту на некој од вас каква било корист да му обезбедам.“

22. Кажи: „Мене никој од Аллаховата казна не може во заштита да ме земе; само кај Него јас можам прибежиште да најдам –

23. можам само да го соопштам тоа што е од Аллах и од посланието Негово.“ А тој што на Аллах и на Пратеникот Негов нема да им биде послушен – сигурно го чека огнот џехенемски; во него вечно и засекогаш ќе остане.

24. И кога тие ќе го видат тоа што им се ветува, ќе дознаат кој е послаб во помош и помалуброен.

25. Кажи: „Јас не знам дали наскоро ќе биде тоа што ви се ветува или Господарот мој одредил тоа по подолго време да биде.

26. Тој тајните ги знае и Тој тајните Свои не ги открива никому,

27. освен на тој што Тој за Пратеник ќе го одбере; затоа Тој и пред него и зад него ги поставува тие што ќе го чуваат

28. за да покаже дека посланијата од Господарот свој ги доставиле, Тој во детали го знае тоа што е во нив, Тој ја знае бројноста на сè што постои.“

1. О, ти завиткан![1] ——— [1] Аллах му наредува на Својот Пратеник Мухамед, Божјиот мир нека биде над него, да го прекине спиењето и да клања ноќен намаз (молитва). Затоа му се обра­тил во смисла: „О, ти завиткан спијачу!“, бидејќи тој бил покриен и завиткан во сво­јата покривка за време на спиењето.

2. Пробдеј ја ноќта, освен мал дел;

3. половината нејзина или помалку од неа;

4. или малку повеќе од неа, и изговарај го Куранот внимателно.

5. Ние навистина тешки зборови ќе ти праќаме –

6. та станувањето ноќе, навистина, посилно делува и се изговара појасно,

7. а ти дење, навистина, имаш многу работа.

8. И спомнувај го името на Господарот свој и Нему потполно посвети Му се –

9. Тој е Господар на истокот и на западот, нема бог освен Него, и Него земи Го за потпирач!

10. И истрпи го тоа што тие го говорат и одбегнувај ги на прикладен начин,

11. а Мене остави ми ги тие коишто велат дека лажеш, коишто раскошно живеат, и дај им малку време;

12. ќе има кај Нас, навистина, окови и пекол,

13. и храна која во грлото застанува, и страдање неподносливо,

14. на Денот кога Земјата и планините ќе се затресат, а планините ќе бидат песок кој се лизга.

15. Ние навистина ви пративме Пратеник за да сведочи против вас исто така како што и на фараонот Пратеник му пративме,

16. но фараонот не го послуша Пратеникот, па со тешка казна го казнивме.

17. Како, ако останете неверници, ќе се сочувате од Денот кој децата старци ќе ги направи?!

18. Небото тој Ден ќе се расцепи и заканата Негова ќе се исполни.

19. Ова навистина е поука; а кој сака, патот кон Господарот свој ќе го прифати!

20. Господарот твој сигурно знае дека ти клањајќи поминуваш помалку од две третини од ноќта, половина од неа или третина од неа, а и некои од тие што се со тебе. Аллах ја одредува должината на ноќта и денот. Тој знае дека вие тоа нема да можете да го издржите, па ви простува, а вие од Куранот рецитирајте го тоа што е лесно. Тој знае дека меѓу вас ќе има болни, а и такви коишто по светот ќе патуваат и Аллаховите благодати ќе ги бараат, и такви кои на Аллаховиот пат ќе се борат. Па рецитирајте го тоа што ви е лесно од него, и намазот извршувајте го, и зекат давајте, и на Аллах убав заем давајте Му! А доброто коешто за себе однапред ќе го дадете ќе го најдете кај Аллах уште подобро и поголемо за награда. И молете Го Аллах да ви прости, бидејќи Аллах простува и Милостив е.

1. О, ти покриен![1] ——— [1] О, ти покриен! Првите зборови на објавата Мухамед, Божјиот мир нека биде над не­го, ги примил на ридот Хира, недалеку од Мека и веднаш исплашен се вратил до­ма. Штом влегол, ја повикал, тресејќи се, својата сопруга Хатиџа и ѝ рекол: „Пок­риј ме, покриј ме!“

2. Стани и опоменувај!

3. И Господарот свој величај Го!

4. И облеката своја исчисти ја!

5. И стој настрана од идолите!

6. И не прави добрина барајќи повеќе за неа!

7. И поради Господарот свој стрпи се!

8. А кога ќе се дувне во рогот –

9. тоа ќе биде тежок ден,

10. за неверниците нема да биде лесен.

11. Остави ме Мене и тој што Јас го создадов сам

12. и огромно богатство му дадов

13. и синови коишто се со него

14. и чест и углед му пружив –

15. и уште копнее да му зголемам!

16. Никако! Тој навистина им пркоси на ајетите Наши –

17. а Јас ќе му натоварам нему тешкотии,

18. бидејќи смислуваше и пресметуваше (што ќе каже) –

19. и проклет да е како пресмета!

20. И уште еднаш, проклет да е како пресмета!

21. Потоа погледна,

22. па лицето му се стемни и се намурти

23. и потоа се сврте и се вообрази,

24. и рече: „Ова не е ништо друго освен маѓија којашто се наследува,

25. ова се само човечки зборови!“

26. Јас него во Секар ќе го фрлам!

27. А знаеш ли ти што е Секар?

28. Тој ништо нема да поштеди,

29. кожите црни ќе ги направи,

30. над нив се деветнаесетмина.

31. Ние за чувари на Огнот мелеци поставивме и го одредивме нивниот број како искушение за тие што не веруваат – за на тие на коишто им е дадена Книгата да се уверат, а на тие што веруваат верувањето да им се зголеми, и тие на коишто им е дадена Книгата и тие што се верници да не се сомневаат, и тие чиишто срца се болни и тие што се неверници да кажат: „Што сакаше Аллах со овој пример?“ Така Аллах го заблудува тој што сака и на Вистинскиот пат го упатува тој што сака. А војските на Господарот твој само Тој ги знае. И тој – Огнот е само опомена за луѓето.

32. Се колнам во Месечината,

33. и во ноќта кога ќе мине,

34. и во мугрите кога рудат,

35. тој навистина е еден од најголемите неволји,

36. за луѓето опомена,

37. за тој меѓу вас кој сака да го прифати или да го одбие, кој сака на Вистината да ѝ пристапи или да изостане!

38. Секоја душа е залог на тоа што го стекнала,

39. освен тие на десната страна,

40. тие во џенетските градини ќе се распрашуваат

41. за злосторниците:

42. „Што ве доведе во Секар?“

43. „Не бевме“ – ќе речат – „од тие што клањаа

44. и од тие што сиромашните ги хранеа,

45. и во безделништво со безделниците се впуштавме,

46. и Судниот ден го негиравме,

47. сè додека смртта не ни дојде.“

48. Ним посредувањето на посредниците нема да им користи.

49. Па зошто тие поуката ја избегнуваат?

50. Како да се преплашени диви магариња

51. избегани од лавовите.

52. Да! Секој човек од нив би сакал да му се дадат листовите раширени (објава).

53. Никогаш, бидејќи тие од оној свет не се плашат!

54. Навистина! Куранот е опомена,

55. и кој сака, ќе земе поука од него,

56. а тие ќе примаат поука само ако Аллах сака, единствено Тој е достоен од Него да се плашат и единствено Тој простува.

1. Се колнам во Денот во којшто Крајот на светот ќе настапи

2. и се колнам во душата која себеси се кори.

3. Зарем човекот мисли дека нема никогаш да ги собереме коските негови?

4. Напротив, Ние можеме повторно да ги создадеме и врвовите на неговите прсти.

5. Но, човекот додека е жив сака да греши,

6. па прашува: „Кога Крајот на светот ќе биде?“

7. Кога погледот од страв ќе се вкочани

8. и Месечината ќе се затемни

9. и Сонцето и Месечината ќе се спојат па сјајот ќе го изгубат –

10. тој ден човекот ќе повика: „Каде да се бега?“

11. Никаде! Засолниште нема.

12. Тој ден е враќањето кон твојот Господар,

13. тој ден човекот за тоа што го подготвил и за тоа што го пропуштил ќе биде известен,

14. самиот човек против себеси ќе сведочи,

15. макар и оправданијата свои да ги изнесува.

16. Не изговарај го Куранот со јазикот свој за што побргу да го запомниш,

17. Ние сме должни да го собереме за ти да го читаш.

18. А кога го читаме, ти следи го читањето негово,

19. а потоа, Ние сме должни да го објасниме.

20. Навистина, вие овој минлив свет го сакате,

21. а за оној другиот не се грижите.

22. Тој Ден некои лица блескави ќе бидат,

23. во Господарот свој ќе гледаат.

24. Тој ден некои лица темни ќе бидат,

25. ќе знаат дека ќе ги снајде голема несреќа!

26. Внимавај, кога душата ќе дојде в грло

27. и ќе се викне: „Кој ќе го излечи?“

28. и тој ќе се увери дека тоа е Часот на разделбата

29. и ногата до нога ќе се свитка.

30. Тој ден кон Господарот твој приведувањето ќе биде:

31. „Не веруваше и не клањаше,

32. туку негираше и грбот го вртеше,

33. а потоа кај своите горделиво заминуваше.“

34. Тешко тебе! Тешко тебе!

35. И уште еднаш: Тешко тебе! Тешко тебе!

36. Зарем човекот мисли дека без одговорност оставен ќе биде?

37. Зарем не беше капка семе која се вметнува,

38. потоа грутка на којашто тогаш Тој размер ѝ одреди и складен лик ѝ направи,

39. и од него тогаш пар, маж и жена, создаде,

40. и зарем Тој не е во можност мртвите да ги оживее?

1. Зарем не му дојде на човекот еден дел од времето во којшто не беше вреден за спомен?

2. Ние човекот од семена смеса го создаваме за на искушение да го ставиме, и правиме тој да слуша и гледа;

3. Ние на Вистинскиот пат му укажуваме, а негово е дали благодарен или неблагодарен ќе биде;

4. Ние за неверниците окови и синџири и оган распламтен подготвивме.

5. Добротворите од пехар ќе пијат со камфор зачинет пијалак

6. од изворот од кој само Аллаховите робови ќе пијат, и кои каде што сакаат без мака ќе се движат.

7. Тие заветот го исполнија и се плашеа од Денот чијашто кобност ќе биде присутна насекаде,

8. и даваа храна, иако и самите ја посакуваа, на сиромашниот, на сирачето и на заробеникот.

9. „Ние само заради Аллаховото лице ве храниме, од вас ни признание ни благодарност не бараме!

10. Ние од Господарот Наш се плашиме, оној Ден кога лицата темни и намуртени ќе бидат.“

11. И нив Аллах од стравот на тој Ден ќе ги сочува и блаженство и радост ќе им дари

12. и со Џенет и свила за тоа што го трпеа ќе ги награди:

13. потпрени на диваните, тие во него ни жед ни студ нема да почувствуваат,

14. ладовината негова во близина ќе им биде, а плодовите негови на дофат на рацете ќе им стојат.

15. Ќе ги служат од сребрени садови и чаши проѕирни,

16. проѕирни, од сребро, чијашто величина според желбите нивни ќе ја одредат.

17. Во него од чаша пијалак зачинет со ѓумбир ќе се пие

18. од извор во Џенетот, кој Селсебил се вика.

19. Ќе ги служи вечно млада послуга – да ги видиш, би помислил дека се бисери истурени.

20. И каде и да погледнеш, ќе видиш удобност и царство пространо.

21. Тие ќе носат облеки од тенка зелена свила, и од тешка свила, накитени со белезици од сребро, и ќе им даде Господарот нивни да пијат чист пијалак.

22. „Тоа ви е наградата; вашиот труд е достоен за благодарност!“

23. Одвреме-навреме Ние ти го објавуваме Куранот,

24. затоа издржи до одлуката на Господарот твој, и не слушај го ниту грешникот ниту неверникот нивен!

25. И спомнувај го името на Господарот свој и наутро и навечер,

26. и во еден дел од ноќта заради Него молитвата извршувај ја, и ноќе слави Го долго!

27. А таквите животот на овој свет навистина го сакаат, а ништо не ги интересира за Денот мачен што ги чека.

28. Ние ги создаваме и зглобовите им ги поврзуваме, а ако посакаме, ќе ги замениме со на нив слични.

29. Ова е поука, па кој сака ќе се придржува кон патот кој кон Господарот негов води,

30. а вие ќе го сакате само тоа што Аллах го сака – Аллах навистина сè знае и Мудар е.

31. Тој кого сака внесува во милоста Своја, а на неверниците им подготви болно страдание.

1. Се колнам во оние (мелеци) коишто еден по друг се праќаат,

2. па како виор итаат,

3. и во оние кои објавуваат,

4. па раздвојуваат

5. и Објавата ја доставуваат,

6. оправдување или опомена –

7. сигурно ќе биде тоа со што ви се заканува![1] ——— [1] Судниот ден.

8. Кога ѕвездите сјајот ќе го изгубат

9. и кога небото ќе се отвори

10. и кога планините во прав ќе се здробат,

11. и кога пратениците во одредено време ќе се зберат.

12. „До кој ден е одложено тоа?“

13. „До Судниот ден!“

14. А знаеш ли ти што е Судниот ден? –

15. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

16. Зарем Ние не ги уништивме древните народи

17. и по нив и оние коишто по нив доаѓаа?!

18. Исто така ќе постапуваме со сите грешници!

19. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

20. Зарем од незначителна течност не ве создаваме,

21. која на сигурно место ја ставаме

22. до рокот одреден?!

23. Таква е Нашата моќ; а како ли сме Ние само моќни!

24. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

25. Зарем не ја направивме Ние Земјата собиралиште

26. на живите и мртвите

27. и на неа неподвижни високи планини поставивме, и зарем не ви даваме Ние слатка вода да пиете?

28. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

29. Одете кон тоа што за невистина го сметавте,

30. одете кон чадот во три пламена раздвоен,

31. кој ладовина нема да дава и кој од пламенот нема да заштитува.

32. Тој како од кули ќе фрла искри,

33. како да се камили жолти.

34. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

35. Ова е Денот во којшто тие нема ни да прозборат

36. и правдањето нема да им биде дозволено.

37. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

38. Ова е Судниот ден, и вас и народите древни ќе ги збереме,

39. па ако знаете со некое лукавство да се послужите, обидете се против Мене!

40. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

41. Богобојазливите ќе бидат меѓу изворите, и под сенките

42. и меѓу овошјето кое ќе го сакаат.

43. „Јадете и пијте, нека ви е пријатно, за тоа што го правевте.“

44. Така Ние ќе ги наградиме оние коишто прават добри дела.

45. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

46. „Јадете и насладувајте се, но за кратко! – вие навистина сте грешници!“

47. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

48. А кога им се велеше: „Бидете понизни кон Аллах!“ – тие не сакаа да бидат понизни.

49. Тешко им тој Ден на тие што негираа!

50. Па во кој говор ќе веруваат, ако не во Куранот?!

1. За што тие едни со други се прашуваат?

2. За Веста голема,

3. за којашто тие различни мислења имаат.

4. Не треба така, тие ќе дознаат сигурно!

5. И уште еднаш, не треба така, тие ќе дознаат сигурно!

6. Зарем Земјата не ја направивме постела,

7. и планините столбови,

8. и вас како парови ве создадовме,

9. и сонот ваш за починка го направивме,

10. и ноќта како покривка ја дадовме,

11. и денот за заработување го одредивме,

12. и над вас седум силни[1] соѕидавме, ——— [1] Небеса.

13. и светилка[2] што пламти поставивме? ——— [2] Сонце.

14. Ние од облаците обилна вода спуштаме

15. и со нејзина помош правиме да растат житото и растенијата,

16. и градините густи.

17. Денот суден е навистина веќе одреден,

18. Денот кога во рогот ќе се дувне, па вие, сè група по група ќе доаѓате,

19. и небото ќе се отвори и многу порти ќе има,

20. и планините ќе се здробат и привидение ќе биде.

21. Џехенемот заседа ќе стане,

22. за насилниците место на враќање

23. каде што вечно ќе останат:

24. во него свежина нема да осетат, ниту пијалак ќе вкусат,

25. освен жешка вода и течности,

26. казна прикладна.

27. Тие не очекуваа дека ќе полагаат сметка

28. и доказите Наши претерано ги негираа,

29. а Ние сè избројавме и запишавме –

30. па трпете, мачењето сè полошо ќе ви го направиме!

31. А на богобојазливите местото на спасот им припаѓа:

32. градини и лозја,

33. и девици млади, со години исти,

34. и пехари полни.

35. Таму празни приказни и невистини нема да слушаат,

36. тоа им е награда од Господарот твој, дар доволен.

37. Господарот на небесата и на Земјата и на тоа што е меѓу нив, Милостивиот, Кому од страв нема да може да Му се прозбори

38. на Денот кога Џибрил и мелеците ќе бидат во редови наредени, кога само оној на кого Милостивиот ќе му дозволи ќе зборува, а вистината ќе ја каже.

39. Тоа е Вистинитиот ден, па кој сака, враќањето кон Господарот свој ќе го прифати.

40. Ние на блиска казна ве предупредуваме, на Денот во кој човек делата на рацете свои ќе ги види, а неверникот ќе извика: „Камо среќа прашина да останев!“

1. Се колнам во тие[1] што (душите ги) корнат грубо, ——— [1] Во првите ајети под поимот „тие“ се подрзабираат мелеците.

2. и во тие што (душите ги) вадат благо,

3. и во тие што пловат брзо,

4. па душите во одредиштата итајќи ги носат

5. и ги средуваат работите (со Аллахова дозвола)!

6. На Денот кога Земјата (со звукот на рогот) ќе се затресе,

7. по кој ќе се чуе следниот –

8. срцата тој ден ќе бидат исплашени,

9. а погледите нивни спуштени.

10. Ќе прашуваат: „Зарем навистина ќе бидеме вратени во првобитната состојба?

11. Зарем и кога изгниени коски ќе станеме?“

12. И уште велат: „Е, тогаш ние би биле изгубени!“

13. Тоа ќе биде само еден повик,

14. а тие веќе на површината на Земјата ќе бидат.

15. Дали до тебе допре веста за Муса,

16. кога Господарот негов го повика во светата долина Тува?

17. „Оди кај фараонот, затоа што се осилил,

18. и кажи му: ,Дали сакаш да се очистиш,

19. кон Господарот твој да те упатам, па да се плашиш од Него?‘“

20. И тогаш најголемото чудо му го покажа,

21. но тој го негираше и не го послуша,

22. туку се сврте и си замина брзајќи,

23. се собра и извика:

24. „Јас сум господарот ваш најголем!“ – рече тој,

25. и Аллах на овој и на оној свет го казни.

26. Тоа е поука за тој што од Аллах ќе се плаши!

27. А што е потешко: вас или небото да го создаде? Тој го создаде[2], ——— [2] Небото.

28. сводот негов високо го крена и го усоврши,

29. ноќите негови мрачни, а деновите светли ги направи.

30. Потоа Земјата ја распростре,

31. од неа вода и пасишта изведе,

32. и планините неподвижни ги направи –

33. за уживање ваше и за стоката ваша.

34. А кога ќе дојде најголемата неволја,

35. Денот кога човек ќе се сеќава на тоа што го правел,

36. и кога Џехенемот на секој што гледа ќе му се покаже,

37. тогаш на тој што се осилил

38. и животот на овој свет повеќе го сакал

39. Џехенемот сигурно ќе му стане престојувалиште.

40. А на тој што стравувал од стоењето пред Господарот свој и душата од страстите ја воздржал,

41. Џенетот сигурно живеалиште ќе му биде.

42. Те прашуваат за Крајот на светот: „Кога ќе се случи?“

43. Ти не знаеш, па како да зборуваш за него,

44. само Господарот твој знае за него.

45. Твојата опомена ќе му користи само на тој што ќе се плаши од него,[3] ——— [3] Од Судниот ден.

46. а ним, кога ќе го доживеат тој Ден, ќе им се пристори дека останале само една вечер или само едно утро негово.

1. Тој се намурти и се сврте

2. затоа што слепиот му пријде.

3. А што знаеш ти, можеби тој сака да се очисти,

4. или да се подучи, па поуката да му користи.

5. Тој што е богат,[1] ——— [1] Смета дека нема потреба од Аллах.

6. ти него го советуваш,

7. а ти не си виновен ако тој не сака да верува.

8. А тој што ти приоѓа брзајќи

9. и се плаши,

10. ти го занемаруваш.

11. Не чини така! Тоа е поука,

12. па кој сака, ќе се подучи,

13. на листови ценети

14. возвишени, чисти,

15. во рацете на гласниците[2] ——— [2] Во рацете на мелеците (ангелите) писари.

16. чесни и безгрешни.

17. Проклет нека е човекот! Колку ли е само неблагодарен!

18. Тој од што го создава?

19. Од капка семе го создава, па му одредува што сака,

20. и Вистинскиот пат достапен му го прави,

21. потоа животот му го одзема и прави да биде погребан,

22. и потоа, кога Тој ќе сака, ќе го оживее.

23. Навистина, тој сè уште не го исполнил тоа што Тој му го наредил!

24. Нека погледне човекот во храната своја.

25. Ние обилен дожд пролеваме,

26. потоа земјата со пукнатини ја расекуваме

27. и правиме од неа житото да израснува,

28. и грозје и зеленчук,

29. и маслинки и палми,

30. и градини густи,

31. и овошје и пасишта

32. за уживање ваше и за стоката ваша.

33. А кога ќе дојде гласот заглушувачки[3] ——— [3] Судниот ден.

34. на Денот кога човекот од братот свој ќе избега

35. и од мајката своја и од таткото свој

36. и од сопругата своја и од синовите свои,

37. тој Ден секој човек само за себеси ќе се грижи.

38. Некои лица тој Ден ќе бидат блескави,

39. насмеани, радосни.

40. А на некои лица тој Ден ќе има прашина,

41. ќе ги прекрива темнина,

42. тоа ќе бидат неверниците – развратници.

1. Кога Сонцето сјајот ќе го изгуби,

2. и кога ѕвездите ќе попаѓаат,

3. и кога планините ќе се придвижат,

4. и кога стелните камили без пастир ќе бидат напуштени,

5. и кога дивите животни ќе се соберат,

6. и кога морињата со оган ќе се наполнат,

7. и кога душите со телата ќе се спојат,

8. и кога живо закопаното девојче ќе биде запрашано

9. поради каква вина е убиено,

10. и кога листовите ќе се разделат,

11. и кога небото ќе се тргне,

12. и кога Џехенемот ќе се распали,

13. и кога Џенетот ќе се приближи –

14. секој ќе го дознае тоа што го подготвил.

15. И се колнам во ѕвездите кои се сокриваат,

16. кои се движат и кои од вид се губат,

17. и во ноќта кога таа велот го спушта,

18. и во зората кога дише –

19. Куранот навистина е кажување на Гласникот благороден,

20. моќен, од Господарот на Аршот ценет,

21. кому други му се потчинуваат, таму доверлив!

22. А другарот ваш не е луд:

23. тој на хоризонтот јасен го виде

24. и, кога е во прашање Објавата, тој не е скржав

25. и Куранот не е говор на проклетиот шејтан,

26. па тогаш каде одите?!

27. Куранот е само поука за световите,

28. за оној од вас кој сака да е на Вистинскиот пат,

29. а вие не можете ништо да сакате, ако тоа Аллах, Господарот на световите, не го сака!

1. Кога небото ќе се расцепи,

2. и кога ѕвездите ќе испопаѓаат

3. и кога морињата едни во други ќе се влеат,

4. и кога гробовите ќе се испревртат,

5. секој ќе дознае што подготвил, а што пропуштил.

6. О, човеку, што те измами толку та си Му непокорен на својот Благороден Господар,

7. Кој те создал – та направил да си складен и да си исправен –

8. и каков што сакал лик ти дал?

9. А не чини така! Вие во Судниот ден не верувате,

10. а над вас бдеат чувари,[1] ——— [1] Мелеци.

11. кај Нас благородни писари,

12. кои знаат што правите.

13. Честитите сигурно ќе бидат во Џенетот,

14. а грешниците сигурно во Џехенемот,

15. на Судниот ден во него ќе горат

16. и веќе од него изведени нема да бидат.

17. А знаеш ли ти што е Судниот ден?

18. И уште еднаш: Знаеш ли ти што е Судниот ден?

19. Денот кога никој никому нема да може ни малку да му помогне, тој Ден власта единствено Аллах ќе ја има.

1. Тешко им на тие што не мерат чесно,

2. кои полна мерка земаат кога купуваат од други,

3. а кога им мерат на други (на литар или на кантар) – кратат.

4. Како не помислуваат дека ќе бидат оживеани

5. на Денот голем,

6. на Денот кога луѓето поради Господарот на световите ќе се кренат![1] ——— [1] Од гробовите.

7. Навистина, книгата на грешниците е во Сиџин,

8. А знаеш ли ти што е тоа Сиџин?

9. Книга испишана!

10. Тешко им тој Ден на тие коишто негирале,

11. коишто оној свет го негирале,

12. а него може да го негира само престапник, грешник,

13. кој, кога Нашите ајети му биле кажувани, говорел: „Измислици на народите древни!“

14. А не е така! Тоа што го правеле ги прекрило срцата нивни.

15. Навистина, тој Ден тие ќе бидат тргнати од милоста на својот Господар,

16. потоа сигурно ќе влезат во огнот,

17. па ќе им се рече: „Еве, ова е тоа што го негиравте!“

18. Навистина, книгата на добродетелите е во Илијун.

19. А знаеш ли ти што е тоа Илијун?

20. Книга испишана!

21. Над неа бдеат оние блиските на Аллах.

22. Добрите, навистина, во задоволства ќе бидат,

23. од диваните ќе гледаат,

24. на лицата нивни ќе препознаеш радост од среќниот живот,

25. ќе им се даде, па пијалак запечатен ќе пијат,

26. чиј печат мошусот ќе биде – и за тоа нека се натпреваруваат оние коишто сакаат да се натпреваруваат!

27. Ќе биде помешан со водата од Тесним,[2] ——— [2] Тесним е име на изворот во рајот.

28. од изворот од којшто блиските на Аллах ќе пијат.

29. Грешниците им се смеат на тие што веруваат.

30. Кога крај нив поминуваат, едни на други си намигнуваат,

31. а кога кај семејствата свои се враќаат, правејќи шеги се враќаат;

32. кога ќе ги видат, тогаш велат: „Овие навистина заталкале!“ –

33. а тие не се пратени да ги чуваат.

34. Денес, тие што веруваа, на неверниците ќе им се потсмеваат,

35. од диваните ќе гледаат.

36. Зарем неверниците ќе бидат казнети поинаку, освен според тоа како што постапувале?!

1. Кога небото ќе се раскине,

2. и кога Господарот свој ќе го послуша – а тоа ќе биде должно за тоа –

3. и кога Земјата ќе се растегне,

4. и ќе го исфрли тоа што е во неа, и потполно ќе се испразни,

5. и ќе го послуша Господарот свој – а таа ќе биде должна за тоа –

6. ти, о, човеку, што многу се трудиш, трудот свој пред Господарот свој ќе го најдеш.

7. Оној кому книгата негова во неговата десна рака ќе му биде дадена

8. лесно ќе ја положи сметката

9. и кај своето семејство радосен ќе се врати.

10. А оној кому книгата негова од зад неговиот грб ќе му биде дадена

11. пропаста ќе ја повикува

12. и во огнот ќе гори,

13. бидејќи со семејството свое радосен беше

14. и мислеше дека никогаш нема да се врати –

15. а ќе се врати! Неговиот Господар за него, навистина, сè знае!

16. И се колнам во руменилото вечерно,

17. и во ноќта, и во тоа што таа со темнината го обвива,

18. и во полната Месечина,

19. вие, сигурно, на сè потешки и потешки прилики ќе наидувате!

20. Па што им е, зошто не сакаат да веруваат?!

21. И зошто, кога Куранот им се чита, на тло со лицето не паѓаат?!

22. Напротив, неверниците негираат,

23. а Аллах добро знае тие што кријат во себе,

24. затоа навести им неиздржливо страдање!

25. Но тие што ќе веруваат и што добри дела ќе прават, непрекидна награда ќе ги чека.

1. Се колнам во небото ѕвездено

2. и во Денот веќе одреден,

3. и во сведокот и во посведоченото.

4. Проклети нека се тие што рововите ги ископаа,

5. и кои со оган и гориво ги наполнија,

6. кога околу него седеа

7. и беа сведоци на тоа што на верниците им го правеа!

8. А им се одмаздуваа само затоа што веруваа во Аллах, Силниот и за благодарност Достојниот,

9. Чијашто власт е на небесата и на Земјата, а Аллах е Сведок на сè.

10. Тие што верниците и верничките ќе ги мачат, и потоа нема да се покајат, ги чека казна во Џехенемот и исто така пржење во огнот.

11. А тие што ќе веруваат и ќе прават добри дела ги чекаат џенетски градини низ кои реки течат, а тоа голем успех ќе биде.

12. Одмаздата на Господарот твој, навистина, ужасна ќе биде!

13. Тој од ништо создава и повторно тоа ќе го направи.

14. И Тој простува и полн е со љубов,

15. Господарот на Аршот, Возвишениот,

16. Тој прави што Му е Нему по волја.

17. Дали допре до тебе веста за војските,

18. за фараонот и за Семуд?

19. Но, тие што не веруваат постојано негираат,

20. а на Аллах тие нема да можат да Му избегаат.

21. А ова е Куранот величествен,[1] ——— [1] Левхил Махфуз.

22. на Плочата внимателно чувана.

1. Се колнам во небото и во Тарик!

2. А знаеш ли ти што е Тарик?

3. Ѕвезда блескава!

4. Нема човек над кого некој не бдее.

5. Нека погледне човекот од што е создаден!

6. Создаден е од течноста што се исфрла,

7. од врската на надворешните делови на телата на мажот и на жената.

8. И Тој навистина е кадар повторно да го создаде,

9. оној Ден кога ќе биде испитувана совеста,

10. кога човек ниту сила ниту бранител ќе има.

11. И се колнам во небото дождливо

12. и во земјата која се отвора кога растенијата никнуваат,

13. Куранот навистина е говор кој ја раздвојува вистината од невистината,

14. тој не е никаква лакрдија!

15. Тие се служат со разни интриги,

16. а Јас ги уништувам,

17. затоа на неверниците дај им уште време, остави ги уште некој миг.

1. Слави го името на Господарот свој Севишен,

2. Кој сè создава и прави складно,

3. и Кој сè со мера одреди и упати,

4. и Кој прави пасиштата да растат,

5. а потоа прави да станат суви, потемнети.

6. Ние ќе те научиме да учиш, па ништо нема да заборавиш,

7. освен тоа што Аллах ќе сака – бидејќи, Тој го знае тоа што јавно го изнесувате и тоа што го криете –

8. и сè што е добро Ние тебе достапно ќе ти го направиме.

9. Затоа опоменувај – ако опомената веќе од корист ќе биде.

10. Ќе се одѕвие на опомената тој што се плаши од Аллах,

11. а ќе ја избегнува најлошиот,

12. кој во огнот голем ќе гори,

13. па во него нема ниту да умре ниту да живее.

14. Ќе го постигне тоа што го сака тој што ќе се исчисти

15. и ќе го спомне името на Господарот свој, па намазот (молитвата) ќе го изврши!

16. Но, вие на животот од овој свет повеќе му давате предност,

17. а оној свет е подобар и вечен е.

18. Ова, навистина, го има во листовите дамнешни,

19. во листовите на Ибрахим и на Муса.

1. Допре ли до тебе веста за Гашија?

2. Кога некои лица потиштени,

3. преморени и напатени

4. во огнот жесток ќе се пржат,

5. од изворот жежок ќе пијат,

6. и кога друга храна освен трње нема да има,

7. коешто нема да нахрани, а ни гладот нема да го отстрани.

8. Некои лица тој Ден ќе бидат радосни,

9. со трудот свој задоволни;

10. во Џенетот возвишен,

11. во кој нема да слушаат зборови празни.

12. Во него има извори кои течат,

13. и дивани скапоцени,

14. и пехари подигнати,

15. и перници наредени,

16. и килими постелени.

17. Па зошто не ја погледнат камилата како е создадена,

18. и небото како е воздигнато,

19. и планините како се поставени,

20. и Земјата како е прострена?!

21. Ти опоменувај – твое е да опоменуваш,

22. ти над нив власт немаш!

23. А тој што главата од Вистината ја врти и не сака да верува,

24. него Аллах со најголема казна ќе го казни!

25. Нам, навистина, тие ќе ни се вратат,

26. и пред Нас, навистина, сметката ќе ја полагаат!

1. Се колнам во зората,

2. и во десетте ноќи,

3. парни и непарни,

4. и во ноќта кога исчезнува!

5. Зарем за паметниот тоа не е заклетва?

6. Зарем не знаеш, со народот Ад, Господарот твој што стори;

7. и со жителите на Ирем, кои имаа градби со високи столбови,

8. на коишто слични во ниедна земја им немаше;

9. и со народот Семуд, кои ги делкаа карпите во долините,

10. и со фараонот што имаше шатори; –

11. кои на земјата насилство чинеа

12. и пороци на неа умножија.

13. Па Господарот твој со камшикот на страданието ги казни,

14. зашто Господарот твој, навистина, набљудува сè!

15. А човекот, пак, кога Господарот негов сака да го искуша, па ќе му покаже почест и ќе го опсипе со благодати, вели: „Господарот мој кон мене благородно постапи!“.

16. А кога, пак, ќе го искуша со сиромаштија, човекот вели: „Господарот мој ме понижи!“.

17. А не е така! Вие внимание на сирачето не му посветувате,

18. и сиромавиот да се нахрани – еден со друг не си советувате,

19. а наследството алчно го јадете

20. и богатството претерано го сакате!

21. А не чини така! Кога Земјата на парчиња ќе се здроби,

22. и кога Господарот твој ќе дојде со мелеците во редови наредени,

23. и кога тој Ден Џехенемот ќе биде доведен; тогаш човекот ќе се сети – а за што ќе му е тогаш сеќавањето?! –

24. и ќе рече: „Камо среќа за овој живот да се подготвев!“

25. Тој Ден никој како Него нема да казнува,

26. и никој како Него нема во окови да врзува!

27. А ти, о, душо смирена,

28. врати Му се на Господарот свој задоволна, а и Тој од тебе задоволен.

29. Па влези меѓу робовите Мои,

30. и влези во Џенетот Мој!

1. Се колнам во овој град,

2. а тебе сè ќе ти биде допуштено во овој град.

3. Се колнам и во родителот и во тоа што го роди!

4. Ние го создаваме човекот за да се труди.

5. Зарем тој мисли дека никој ништо не му може?

6. „Големо богатство потрошив!“ – ќе каже.

7. Зарем мисли дека никој не го видел?

8. Зарем не му дадовме очи две

9. и јазик и усни две,

10. и доброто и злото му ги објаснивме?

11. Па зошто не е благодарен на благодатите?

12. А што мислиш ти, како може на благодатите благодарен да се биде?

13. Роб од ропство да се ослободи,

14. или, гладот кога владее, да се нахрани

15. сираче од родот близок,

16. или сиромав, со неволји оптоварен,

17. а со тоа и да е од оние коишто веруваат, коишто едни со други трпеливост си препорачуваат и коишто едни со други милост си препорачуваат.

18. Тие ќе бидат среќни!

19. А тие што не веруваат во доказите Наши, тие ќе бидат несреќни,

20. над нив ќе биде огнот затворен.

1. Се колнам во Сонцето и во светлината негова,

2. и во Месечината која го следи,

3. и во денот кога ќе го раздени,

4. и во ноќта кога ќе го засолни.

5. И во небото и во Тој што го крена,

6. и во Земјата и во Тој што ја направи пространа,

7. и во душата и во Тој што ја создаде,

8. па патот на доброто и патот на злото сфатливи ѝ ги стори.

9. Ќе успее само тој што ќе ја исчисти,

10. а ќе биде изгубен тој што ќе ја извалка!

11. Семуд поради насилството свое негираше,

12. кога еден несреќник меѓу нив се појави,

13. па Аллаховиот пратеник им довикна: „Грижете се за камилата Божја и за времето кога таа треба да пие!“

14. Но, не му поверуваа, туку ја заклаа. А Господарот нивен заради гревовите нивни ги уништи и до последен ги истреби,

15. не стравувајќи за последиците поради тоа!

1. Се колнам во ноќта кога темнините ги распостила,

2. и во денот кога ќе се раздени,

3. и во Тој што машко и женско создава –

4. вашиот труд навистина е различен:

5. На тој што дава и што не греши

6. и тоа најубавото што го смета за вистинито –

7. нему Џенет ќе му подготвиме;

8. а на тој што е скржав и се чувствува независен

9. и тоа најубавото што го смета за лажно –

10. нему Џехенемот ќе му го подготвиме,

11. и имотот, кога ќе умре, нема да му користи.

12. Ние сме должни да укажеме на Вистинскиот пат,

13. и единствено Нам ни припаѓаат оној и овој свет!

14. Затоа ве опоменувам со огнот распален,

15. во којшто само несреќникот ќе влезе,

16. тој што ќе негира и главата од вистината ќе ја врти!

17. А далеку од него ќе биде богобојазливиот,

18. тој што од имотот свој ќе дава, за да се исчисти,

19. не очекувајќи со благодарност да му се возврати,

20. туку единствено копнеејќи по Лицето на Господарот свој Севишен,

21. и тој навистина задоволен ќе биде!

1. Се колнам во утрото,

2. и во ноќта кога ќе стивне.

3. Господарот твој не те напуштил и не те замразил!

4. Оној свет, навистина, е подобар за тебе од овој свет,

5. а Господарот твој тебе сигурно ќе ти даде, па ќе бидеш задоволен!

6. Зарем ти не беше сираче, па Тој те заштити?

7. И за вистинската вера не знаеше, па Тој те упати?

8. И сиромашен беше, па Тој те збогати?

9. Затоа сирачето немој да го понижиш,

10. а просјакот немој да го одбиеш,

11. и за благодатите на Господарот твој кажувај!

1. Зарем не ги направивме градите твои пространи,

2. и товарот твој од тебе го симнавме,

3. што на плеќите твои тежеше,

4. и споменот на тебе високо го воздигнавме?

5. Па, навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување,

6. навистина, по секоја тешкотија доаѓа олеснување!

7. А кога ќе завршиш, на молитва предај се

8. и само на Господарот свој обраќај Му се!

1. Се колнам во смоквата и во маслинката,

2. и во гората Синајска,

3. и во градот овој безбеден,

4. дека човекот во најдобар облик го создаваме,

5. а потоа ќе го вратиме на најниските нивоa,

6. освен тие што веруваат и што прават добри дела, зашто нив ги чека постојана награда.

7. Па што, по ова, те наведува да го сметаш за лажен Судниот ден?

8. Па зарем Аллах не е Најмудриот Судија?!

1. Читај во името на Господарот твој Кој создава,

2. го создава човекот од грутка крв!

3. Читај, зашто Најблагороден е Господарот твој,

4. Кој поучува со перо,

5. Кој го подучува човекот за она што тој не го знае.

6. Навистина човекот се осилува

7. штом независен ќе се почувствува,

8. а кон Господарот твој, навистина сите ќе се вратат!

9. Го виде ли ти тој што му забранува

10. на робот молитвата да ја извршува?

11. Дали е тој на Вистинскиот пат,

12. или пак, наредува богобојазливост?

13. Или лаже и главата од вистината ја врти?

14. Зарем не знае дека Аллах гледа сè?

15. Не чини така! Ако не престане со тоа, ќе го фатиме за чело,

16. за челото лажно и грешно!

17. Па, нека си го повика тој друштвото свое,

18. а Ние ќе ги повикаме Зебаниите.[1] ——— [1] Зебании – мелеците казнувачи кои имаат задача да ги казнуваат џехенемлиите (луѓето во пеколот).

19. Не чини така! Не слушај го ти него, туку на Господарот свој со сеџда поклони Му се и настојувај да Му се приближиш!

1. Ние почнавме да го објавуваме (Куранот) во ноќта Кадр!

2. А што мислиш ти, што е ноќта Кадр?

3. Ноќта Кадр е подобра од илјада месеци.

4. Во таа ноќ мелеците и Џибрил, со одобрение од Господарот свој, се спуштаат поради секаква одлука.

5. Сигурноста е во неа сè до појавата на зората.

1. Не се одвоија од неверувањето неверниците меѓу следбениците на Книгата и многубошците, сè додека не им дојде доказот јасен:

2. Пратеник од Аллах кој рецитира листови чисти,

3. во коишто се наоѓаат прописи исправни.

4. А се поделија тие на коишто им е дадена Книгата токму тогаш кога им дојде доказот јасен,

5. а наредено им е само Аллах да Го обожуваат, искрено, како правоверни, верата да Му ја исповедаат, и намазот (молитвата) да го извршуваат, и зекат да даваат; – па тоа е исправната вера!

6. Тие што не веруваат од следбениците на Книгата и многубошците, сигурно ќе бидат во огнот џехенемски, во кој вечно ќе останат; – тие се најлошите суштества.

7. А тие што веруваат и прават добри дела – тие навистина се најдобрите суштества,

8. наградата нивна кај Господарот нивен ги чека; еденски градини низ кои реки течат, во кои вечно и засекогаш ќе останат; Аллах ќе биде од нив задоволен, а и тие ќе бидат од Него задоволни. Ете, тоа ќе биде за тој што од Господарот свој се плаши!

1. Кога Земјата со својот најжесток потрес ќе се потресе,

2. и кога Земјата тежините свои ќе ги исфрли,

3. и кога човекот ќе извика: „Што ѝ е?!“ –

4. тој Ден, таа, вестите свои ќе ги кажува,

5. бидејќи Господарот твој ќе ѝ нареди.

6. Тој Ден луѓето одделно ќе се појават за делата нивни да им се покажат;

7. тој што дури и трошка добро ќе стори – ќе го види,

8. и тој што дури и трошка зло ќе стори – ќе го види!

1. Се колнам во тркачките коњи задишани,

2. па искри искрат,[1] ——— [1] Исфрлаат искри удирајќи со копитата по камења.

3. и кои в зори напаѓаат,

4. и трчајќи прав креваат

5. и така во него заеднички влегуваат.

6. Човекот, навистина, на својот Господар Му е неблагодарен

7. и самиот за тоа, навистина е свесен,

8. и тој, навистина, по богатството е алчен.

9. А зарем тој не знае дека, кога ќе бидат оживеани тие што се во гробовите

10. и кога ќе излезе на виделина тоа што е во срцата,

11. Господарот нивен тој Ден, сигурно, сè за нив ќе знае?

1. Крајот на светот!

2. Што е тоа крајот на светот?

3. И што знаеш ти што е тоа крајот на светот?

4. Тој ден луѓето ќе бидат како пеперутки раштркани,

5. а планините како шарена волна растегната.

6. На тој што добрите дела ќе му бидат тешки[1] ——— [1] На вагата на Судниот ден.

7. пријатен живот ќе живее,

8. а на тој што добрите дела ќе му бидат лесни

9. престојувалиштето негово ќе биде Хавие.

10. А знаеш ли ти што е тоа Хавие?

11. Тоа е огнот распламтен!

1. Ве окупира натпреварувањето во умножувањето на богатството

2. сè додека гробовите не ги населите.

3. А не чини така, ќе дознаете секако!

4. И уште еднаш, не чини така, ќе дознаете сигурно!

5. Не чини така, знајте уверливо,

6. Џехенемот ќе го видите сигурно!

7. И уште еднаш, навистина ќе го видите уверени целосно!

8. Потоа, тој Ден, за убавиот живот ќе бидете прашани сигурно!

1. Се колнам во времето,

2. човекот навистина губи,

3. освен тие коишто веруваат и коишто прават добри дела, и коишто едни со други си ја препорачуваат вистината, и коишто едни со други си ја препорачуваат трпеливоста.

1. Тешко му на секој клеветник – потсмевач,

2. кој богатството го натрупува и го пребројува,

3. и мисли дека богатството негово бесмртен ќе го стори!

4. А не чини така! Тој секако ќе биде фрлен во Хутаме!

5. А знаеш ли ти што е Хутаме?

6. Огнот Аллахов разгорен,

7. кој до срцата ќе допира.

8. Тој над нив ќе биде затворен,

9. со огнени столбови засводен.

1. Зарем не си слушнал, со сопствениците на слонот, Господарот твој што стори?

2. Зарем лукавштината нивна не ја спречи

3. и против нив јата птици прати,

4. кои врз нив камења од глина печена фрлаа,

5. па Тој, како лисја истолчени, ги стори?

1. Заради навиката на Курејшиите,[1] ——— [1] Курејшиите се големото племе од Мека кои водат потекло од Ибрахимовиот син Ис­маил, основачот на Мека. Припадник на ова племе бил и последниот Божји Пра­те­ник Мухамед, Божјиот мир нека биде над него.

2. навиката нивна зиме и лете да патуваат,

3. Господарот на овој храм нека Го обожуваат,

4. Кој гладните ги храни и од страв ги брани.

1. Го знаеш ли ти тој што оној свет го негира?

2. Па тоа е тој што сирачето грубо го одбива,

3. и кој, да се нахрани сиромавиот, не поттикнува.

4. А тешко на тие што, кога намазот (молитвата) го извршуваат,

5. намазот свој како што треба не го извршуваат,

6. коишто само се преправаат

7. кои никому на заем не даваат!

1. Ние навистина ти ја дадовме Кевсер,

2. па затоа моли Му се на Господарот свој и курбан коли,

3. а тој што те мрази – сигурно без помен ќе остане.

1. Кажи: „О, вие неверници,

2. јас не ги обожувам тие што вие ги обожувате,

3. а ниту пак вие ќе бидете обожуватели на Тој што јас Го обожувам;

4. и јас не сум обожувател на тие што вие сте ги обожувале,

5. а ниту пак вие сте обожуватели на Тој што јас Го обожувам.

6. Вам – вашата вера, а мене – мојата вера!“

1. Кога Аллаховите помош и победа ќе дојдат,

2. и гледаш како луѓето во групи влегуваат во Аллаховата вера,

3. ти слави Го Господарот свој благодарејќи Му и моли Го да ти прости, Тој навистина покајанието го прима.

1. Нека пропаднат рацете на Ебу Лехеб, и тој пропадна!

2. Нема да му биде од корист богатството негово, а ни тоа што го стекнал,

3. ќе влезе тој сигурно во огнот разгорен,

4. и жена му која носи дрва;[1] ——— [1] Ебу Лехеб му бил чичко на Мухамед, Божјиот мир нека биде над него, но и негов нај­голем противник, заедно со својата жена Уму Џемила, сестрата на многу­бош­ки­от ли­дер Ебу Суфијан. Ебу Лехеб во секоја прилика го клеветел Мухамед, Божјиот мир не­ка биде над него, со тешки лаги, а неговата жена собирала трнливи дрва и трње кои ги фрлала по патот по кој поминувал Мухамед, Божјиот мир нека биде над него.

5. на вратот нејзин ќе има јаже од пламен исукано!

1. Кажи: „Тој е Аллах, Еден е!

2. Аллах е прибежиште секому!

3. Не родил и не е роден,

4. и никој не Му е рамен!“[1] ——— [1] Ова поглавје има вредност колку една третина од Куранот.

1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на мугрите

2. од злото на тоа што Тој го создава,

3. и од злото на мрачната ноќ кога ја распространува темнината,

4. и од злото на дувачите во јазли,[1] ——— [1] Се однесува на тие што прават маѓии и им нанесуваат штета на луѓето на вакви зли начини.

5. и од злото на завидливиот кога завидува!“

1. Кажи: „Барам заштита кај Господарот на луѓето,

2. Владетелот на луѓето,

3. Богот на луѓето,

4. од злото на тој[1] што шепотејќи зли мисли внесува, па се крие, ——— [1] Се однесува на шејтанот/ѓаволот.

5. којшто зли мисли внесува во градите на луѓето –

6. од џините и од луѓето!“