Makedonca Meal — Makedon âlimler heyeti — Şûrâ 42:1 – Mülk 67:30

1. Ха-мим.

2. Ајн-син-каф.

3. Ете, така Аллах, Силниот и Мудриот, ти објавува тебе, како и на тие пред тебе.

4. Негово е тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата, и Тој е Севишниот, Величествениот!

5. Небесата само што не се распаднале едни над други! А мелеците Го величаат и Го слават Господарот свој и молат прошка за тие што се на Земјата. – Аллах, навистина, е Тој Кој простува и Кој е Милостив.

6. Аллах внимава на тие кои, покрај Него, други заштитници земаат, а ти не си задолжен за нив.

7. Ете, така Ние ти го објавуваме тебе Куранот, на арапски јазик, за да ја опоменуваш Мајката на градовите (Мека) и тие околу неа, и да ги предупредиш за Денот кога ќе се соберат – во кој нема никаков сомнеж. Едните ќе одат во Џенетот, а другите во Џехенемот.

8. А да сака Аллах, би ги направил вистински верници, но, Тој во милоста Своја воведува кого сака, а неверниците немаат ниту заштитник, ниту помошник.

9. Зарем тие други, а не Него, за заштитници да земаат?! А Аллах е Единиот заштитник! Тој ќе ги оживее мртвите, само Тој е способен за сè.

10. Во што и да не се согласувате, пресудата за тоа е кај Аллах! Тоа ви е, ете, Аллах, Господарот мој – на Него се потпирам и Нему Му се обраќам –

11. Создателот на небесата и на Земјата! Тој како парови ве создава – а создава парови и од животните – за така да ве размножува. Ништо Нему не му е слично! Тој сè слуша и сè гледа.

12. Кај Него се клучевите од небесата и од Земјата, Тој кому сака му дава снабдување во изобилство, а и ускратува; Тој навистина знае сè.

13. Тој ви го пропишува во верата истото тоа што му го наредил и на Нух и тоа што ти го објавуваме тебе, и тоа што му го наредивме на Ибрахим и на Муса и на Иса: „Вистинската вера исповедајте ја и во тоа не се раздвојувајте!“ Тешко им е на многубошците да се одѕвијат на твојот повик. Аллах за Својата вера одбира кого Тој сака и го упатува во неа тој што искрено ќе Му се обрати.

14. А тие се раздвоија поради меѓусебната злоба токму тогаш кога им дојде знаењето. И да не е Зборот на Господарот твој претходно изречен, до означениот рок, на нив ќе им беше веќе пресудено. А тие на коишто, после нив, Книгата им се остава во наследство, многу се сомневаат во неа.

15. Затоа ти повикувај и биди истраен кон тоа, така како што ти се наредува, а не се поведувај по нивните страсти, и кажи: „Јас верувам во сите книги кои ги објавил Аллах, и наредено ми е праведно да ви судам; Аллах е и наш и ваш Господар, нам нашите, а вам вашите дела; нема препирање меѓу нас и вас; Аллах сите ќе нè собере и Нему сите ќе Му се вратат.“

16. А тие што се расправаат за Аллах откако Му се одѕвија, нивните докази се ништожни кај нивниот Господар; над нив е гневот и ги чека тешко страдање.

17. Аллах е Тој што Книгата со Вистина и праведност ја објави! А што знаеш ти – можеби Крајот на светот е блиску?!

18. Го избрзуваат тие што не веруваат во него, а оние кои веруваат, поради него стравуваат и знаат дека е вистина. Ете, навистина се во далечна заблуда тие што расправаат за Крајот на светот!

19. Аллах е добар кон робовите Свои; Тој дава снабдување кому сака и Тој е Моќниот и Силниот.

20. Кој ќе го сака посевот на оној свет, неговиот посев ќе го зголемиме! А кој ќе го сака посевот од овој свет, ќе му го дадеме, но на другиот свет тој нема никаков удел!

21. Зарем тие да имаат божества кои им пропишуваат да веруваат во тоа што Аллах не им го наредил? И да не е Зборот на Господарот твој претходно изречен, до означениот рок, на нив ќе им беше веќе пресудено. – А насилниците, навистина, ги чека неподносливо страдање.

22. Ќе ги видиш насилниците како треперат од страв поради тоа што го правеа, и казната ќе ги стигне; а тие што веруваа и правеа добри дела ќе бидат во прекрасните џенетски градини, сè што ќе посакаат кај Господарот свој ќе имаат; тоа ќе биде голема придобивка.

23. На овој начин Аллах им испраќа радосни вести на робовите Свои, на оние кои веруваат и прават добри дела. Кажи: „За ова не барам никаква награда од вас, освен роднинско внимание.“ А кој ќе стори добро, Ние за тоа ќе му го зголемиме доброто, бидејќи Аллах, навистина, многу простува и благодарен е.

24. Зарем тие да велат: „Тој измислува лаги за Аллах!“ А Аллах, ако сака, срцето твое ќе го запечати. Аллах ја поништува невистината и ја потврдува вистината со зборовите Свои; Тој добро ги знае мислите сечии;

25. Тој ги прима покајанијата од робовите Свои и ги простува лошите дела и знае што правите;

26. Тој им се одѕива на тие што веруваат и прават добри дела, и од добрината Своја им дава и повеќе, а неверниците ги чека жестоко страдање.

27. Кога Аллах сите Свои робови изобилно би ги снабдил, тие би станале насилници на Земјата, но Тој дава со мерка, толку колку што сака, бидејќи Тој добро ги познава и ги гледа Своите робови.

28. Тоа е Тој што го спушта дождот кога тие ќе загубат секаква надеж и ја распростира милоста Своја; Тој е вистинскиот заштитник и единиот достоен за благодарност.

29. И од доказите Негови е создавањето на небесата и на Земјата и на живите суштества кои ги расеа по нив; Тој е способен сите да ги собере кога ќе сака.

30. А несреќата која ќе ве снајде е поради гревовите кои сте ги направиле, а Тој многу од нив ги простува.

31. И вие нема да можете да Му избегате на Земјата, и освен Аллах немате ни заштитник, ни помошник!

32. И од доказите Негови се бродовите кои личат на планини кои пловат по морето.

33. Ако сака, Тој го смирува ветрот и тие остануваат неподвижни на површината негова – тоа се поуки за секого кој е стрплив и благодарен –

34. или ќе ги потопи поради гревовите што ги заработиле – а Тој многу од нив ги простува –

35. за да се уверат тие што ги негираат доказите Наши дека од казната Наша не можат да избегаат.

36. Сè што ви е дадено е само уживање во животот на овој свет, а тоа што е кај Аллах е подобро и потрајно за тие што веруваат и што на Господарот свој се потпираат;

37. и за тие што ги избегнуваат големите гревови и развратот и кои, кога некој ќе ги налути, простуваат;

38. и за тие што на Господарот свој Му се одѕиваат, и кои намаз извршуваат, и кои за работите свои се договараат, а дел од тоа со што сме ги снабдиле го даваат,

39. и за тие што им пружаат отпор на угнетувачите.

40. А казната за злото е слично зло, а тој што ќе прости и ќе се поправи Аллах ќе го награди; Тој навистина не ги сака тие што чинат неправда.

41. А тој што ќе возврати со иста мерка откако му е сторена неправда, па таквите не можат да бидат казнети,

42. а ќе бидат казнети тие што ги угнетуваат луѓето и тие што без никаква основа редот на Земјата го нарушуваат; нив ги чека болно страдање.

43. А кој ќе се стрпи и ќе прости – тоа навистина спаѓа во вистинските постапки.

44. А кого Аллах ќе го заблуди, за него помошник освен Него нема да има. И ти ќе видиш како ќе повикаат насилниците кога ќе го доживеат страдањето: „Постои ли некаков начин да се вратиме?“

45. И ќе видиш како понижени и истоштени се изложуваат на огнот, а тие под око го гледаат. Тие кои верувале, ќе речат: „Вистински страдалници се тие коишто на Судниот ден и себеси и децата свои ќе ги упропастат!“ А зарем насилниците нема да бидат во непрекидно страдање?

46. За нив нема да има помагачи да им помогнат, освен Аллах!; А кого Аллах ќе го заблуди, тој не е на Патот!

47. Одѕвијте Му се на Господарот свој пред да дојде Денот кој Аллах нема да го сопре. Тој Ден прибежиште нема да имате и нема да можете да негирате.

48. А ако главите ги свртат – па, Ние тебе не те пративме да бидеш нивен чувар, ти си должен само да известиш. Кога на човекот ќе му дадеме да ја почувствува милоста Наша, тој ѝ се радува, а кога ќе го снајде некаква несреќа поради тоа што ги сториле рацете нивни, тогаш човекот благодатите не ги признава.

49. Аллахова е власта на небесата и на Земјата. Тој создава сè што сака! Тојподарува женски деца кому сака, а кому сака – машки,

50. или им дава и машки и женски, а кого сака го остава без пород; Тој навистина сè знае и сè може.

51. На ниту еден човек не му е дадено Аллах да му се обраќа, освен преку вдахновение, или зад превез, или да прати пратеник кој, со Негова дозвола, го објавува тоа што Тој го сака! – Тој навистина е Возвишен и Мудар!

52. Ние на таков начин и тебе ти го објавуваме тоа што ти се објавува. Ти не знаеше што е Книга, ниту што е верување, но Ние ја направивме светла помош на која ги упатуваме од робовите Наши тие што сакаме. А ти, навистина, упатуваш на Правиот пат,

53. на Аллаховиот пат, Кому Му припаѓа сè што е на небесата и сè што е на Земјата. И ете, кај Аллах сè ќе се врати!

1. Ха-мим!

2. Се колнам во Книгата јасна!

3. Ние ја објавуваме како Куран на арапски јазик, за да разберете,

4. а тој во Главната Книга, кај Нас, е ценет и совршен.[1] ——— [1] Главната Книга, т.е. „Левхил Махфуз“ од која сите небесни книги се објавени.

5. Зарем да се откажеме Опомената да ви ја соопштуваме затоа што секоја граница на злото ја поминувате?

6. А колку веровесници Ние им испративме на претходните народи

7. и ниту еден веровесник не им дојде, а да не му се исмеваа!

8. Затоа ги уништувавме тие што беа помоќни од овие, а им е спомнат примерот за претходните народи.

9. Па ако ги запрашаш кој ги создаде небесата и Земјата, тие сигурно ќе речат: „Ги создаде Силниот и Сезнајниот!“

10. Тој што Земјата колевка ви ја направи и по неа патишта ви создаде, за да се упатувате.

11. Тој што од небото водата со мерка ја спушта, со чија помош во живот ги враќаме мртвите предели – така и вие од гробовите ќе бидете оживеани.

12. Тој што создава секаков вид на суштества во парови и ви дава бродови и животни за на нив да патувате,

13. на палубите и на грбовите нивни да се сместите и, потоа, кога ќе се исправите на нив, да се сетите на благодатите од Господарот свој и да кажете: „Славен и Возвишен нека е Тој што ова ни го потчини, ние не би можеле тоа сами да го постигнеме,

14. и ние кај Господарот свој сигурно ќе се вратиме!“

15. А тие Му припишуваат Нему дел од робовите Негови. Човекот, навистина, е очигледен неблагодарник.

16. Зарем од тие коишто Тој ги создава за Себе да земе ќерки, а вас да ве дарува со синови?

17. А кога некој од нив бива известен за тоа што на Семилосниот слично Му припишува (дека добил ќерка), лицето му се замрачува и тој се полни со гнев.

18. Зарем тие (ќерките) коишто растат во украси и коишто во расправа се беспомошни, Му ги припишувате на Аллах?

19. Тие ги сметаат мелеците, кои се робови на Семилосниот, за жени. Зарем тие присуствувале при создавањето нивно? – Нивните тврдења ќе бидат запишани и тие ќе одговараат!

20. Тие велат: „А да сакаше Семилосниот, ние нив немаше да ги обожуваме“. Тие за тоа ништо не знаат, тие само лажат.

21. Зарем Ние предходно им дадовме Книга, па се придржуваат кон неа?

22. Тие дури и велат: „Ние ги затекнавме предците наши како ја исповедаат верата и следејќи ги стапките нивни ние сме на Вистинскиот пат.“

23. Исто така, пред тебе, Ние ниту во еден град не испративме Опоменувач, а тие коишто живееја со раскошен живот да не зборуваа: „Ги затекнавме предците наши како ја исповедаат верата и ние стапките нивни ги следиме.“

24. „Зарем и тогаш“ – ќе велеше тој – „кога јас ви носам подобра (вера) од таа којашто од предците ваши сте ја запамтиле?“ А тие ќе одговараа: „Ние не веруваме во тоа што е пратено по вас!“[2] ——— [2] Кога Муса ги извел eвреите од египетското ропство во Светата земја и дошол до мо­рето, Бог му наредил да удри со својот стап по морето. Тоа се раздвоило и евре­и­те поминале низ него. Штом преминале од другата страна на морето, Муса пов­тор­но сакал да удри со стапот по морето за да се состави, но тогаш, Бог му наредил да не удира за фараонот и неговата војска да влезат по патот низ кој поминале eвре­ите и тогаш морето да се состави и тие да бидат потопени.

25. И Ние ги казнувавме, па види како завршија тие кои пратениците ги клеветеа за лага.

26. А кога Ибрахим му рече на таткото свој и на народот свој: „Јас се одрекувам од тие коишто вие ги обожувате,

27. јас Го обожувам само Тој што ме создаде, бидејќи Тој, навистина, на Вистинскиот пат ќе ме упати.“

28. Тој ги направи зборовите на тевхидот (монотеизмот) трајни за потомството свое, за да се враќаат (кон тие зборови).

29. А Јас дури и им допуштив на овие, а и на предците нивни, да уживаат сè додека не им дојде Вистината и очигледниот Пратеник.

30. А кога Вистината им дојде, рекоа: „Ова е маѓија, и ние во неа никако не веруваме!“

31. И уште рекоа: „Зошто не му е објавен овој Куран на некој угледен човек од овие два града?“

32. Зарем тие jа расподелуваат милоста на Господарот твој? Ние им даваме сè што им е потребно за животот на овој свет и Ние едните над другите ги издигнуваме за неколку степени, за едните да ги служат другите. – А милоста на Господарот твој е подобра од тоа што тие го натрупуваат.

33. А да немаше сите луѓе да станат неверници, Ние на тие што не веруваат во Семилосниот покривите на куќите од сребро ќе им ги направевме, а и скалите по кои се качуваат,

34. и вратите на куќите нивни и диваните на коишто се потпираат,

35. и украси од злато би им дале, бидејќи сето тоа е уживање во животот на овој свет, а оној свет кај Господарот твој ќе биде за тие што ќе ги извршуваат Неговите наредби, а ќе се чуваат од Неговите забрани.

36. Тој што ќе сврти грб на Опомената на Семилосниот, Ние шејтанот ќе му го натовариме, па тој неразделен другар ќе му стане;

37. тие луѓето од Вистинскиот пат ќе ги одвраќаат, а луѓето ќе мислат дека се на Вистинскиот пат.

38. И кога некој од нив ќе дојде пред Нас, ќе рече: „Камо среќа меѓу мене и тебе да имаше раздалеченост колку што има меѓу истокот и западот! Колку злобен другар си бил ти!“

39. Тој ден нема да ви е од корист што во маката заедно ќе бидете, кога правевте неправда.

40. Зар ти да направиш глувите да слушаат и да ги упатиш слепите и тие што се во јасна заблуда?!

41. Ако ти ја земевме душата, нив сигурно ќе ги казневме,

42. или, да сакавме да ти го покажеме тоа што им го ветивме – па Ние можеме нив со секаква казна да ги казниме.

43. Затоа држи се до тоа што ти се објавува, ти навистина си на Правиот пат.

44. Куранот навистина е чест и за тебе и за твојот народ; вие (за него) ќе одговарате.

45. Погледни во одредбите објавени на Пратениците Наши, кои пред тебе ги праќавме, дали наредивме, покрај Семилосниот, да се обожуваат други божества.

46. Уште одамна Ние го пративме Муса со доказите Наши кај фараонот и кај главатарите негови, и тој рече: „Јас сум, навистина, Пратеник од Господарот на световите!“

47. И бидејќи им ги донесе доказите Наши, тие, одеднаш, почнаа да ги исмејуваат.

48. И Ние доказите им ги покажувавме, сè еден поголем од друг! И со казна ги опфаќавме, за да се повратат (на Вистинскиот пат).

49. Тие велеа: „О, ти маѓепснику! Замоли Го Господарот свој, во наше име, врз основа на ветувањето што ти го дал, и ние сигурно по Вистинскиот пат ќе појдеме!“

50. А штом од неволјата ќе ги ослободевме, за миг ветувањето го прекршуваа.

51. И фараонот му се обрати на народот свој: „О, народе мој,“ – рече тој – „зарем не ми припаѓа мене царството во Египет и овие реки кои под мене течат – сфаќате ли?

52. И зарем јас не сум подобар од овој бедник кој едвај умее да говори?

53. Зошто не му се ставени белезици од злато или зошто заедно со него не дошле мелеци?“

54. И тој го заведе народот свој, па му се покорија; тие навистина беа грешен народ.

55. А кога го предизвикаа Нашиот гнев, Ние ги казнивме и сите ги потопивме,

56. и ги направивме пример и поука за подоцнежните народи.

57. А кога на народот твој како пример им беше наведен синот Мерјемин, тие одеднаш поради тоа кренаа врева

58. и рекоа: „Дали се подобри нашите кипови или тој?“ А ти го наведоа како пример само за да предизвикаат кавга, бидејќи тие се кавгаџиски народ.

59. Тој беше само роб кого Ние со пратеништво го почестивме и како пример за поука на синовите Израилови го направивме.

60. А да сакаме, Ние ќе направиме наместо вас, мелеците на Земјата да ве наследат;

61. навистина тој (Иса) е предзнак за Крајот на светот, затоа никако не се сомневајте во него и следете го упатството Мое! Ова е Правиот пат,

62. и шејтанот нека не ве одвраќа никако, та тој, навистина, ви е отворен непријател.

63. А кога Иса очигледни докази донесе, рече: „Ви носам мудрост и доаѓам да ви го објаснам тоа за што не се согласувате. Затоа, плашете се од Аллах и мене покорувајте ми се,

64. навистина Аллах е мој и ваш Господар, па Него обожувајте Го! Ова е Правиот пат!“

65. Но сектите од нивните редови помеѓу себе се подвоија. Па тешко им на насилниците од казната на Денот на болката!

66. Чекаат ли тие нешто друго освен тоа Крајот на светот да им дојде ненадејно, а тие да не ни осетат?

67. Тој Ден, тие коишто си беа пријатели, непријатели ќе станат, освен тие кои се плашеа од Аллах и кои се чуваа од гревовите:

68. „О, робови Мои, денес за вас стравот нема да постои, ниту пак ќе тагувате“;

69. тие што веруваа во ајетите Наши и коишто беа муслимани (послушни) – ќе им биде речено:

70. „Влезете во Џенетот, вие и сопружниците ваши, радосни!“

71. Тие ќе бидат служени од садови и чаши од злато. Во него ќе има сè што душите ќе посакаат и сè со што очите се насладуваат, и во него вечно ќе престојувате.

72. „Ете, тоа е Џенетот кој ви е подарен како награда за тоа што го правевте,

73. во него разновидни овошја ќе имате од кои ќе јадете.“

74. Навистина злосторниците вечно ќе останат во страданието џехенемско,

75. тоа нема да им се ублажи и никаква надеж за спас нема да имаат, тие во него очајни ќе бидат.

76. Не бевме Ние неправедни кон нив, тие самите на себеси неправда си нанесоа.

77. Тие ќе довикуваат: „О, (мелеку) Малик! Господарот твој нека пресуди да умреме!“ – а тој ќе рече: „Вие тука вечно ќе останете!“

78. Ние ви ја праќаме Вистината, но повеќето од вас ја презираат вистината.

79. Ако тие подготвуваат замки, и Ние замки ќе им поставиме.

80. Зарем тие мислат дека Ние не слушаме што разговараат насамо и како меѓусебно се договараат? Ние слушаме, а мелеците наши пратени, кои се со нив, запишуваат.

81. Кажи: „Кога Семилосниот би имал дете, јас и тогаш прв би Го обожувал!“

82. Нека е Славен и Возвишен Господарот на небесата и на Земјата, и Господарот на Аршот, од тоа како тие Го опишуваат!

83. Па ти остави ги нека кажуваат празни зборови и нека се забавуваат додека не го доживеат Денот кој им се заканува,

84. Тој е Бог и на небото и на Земјата. Тој е Мудриот и Сезнајниот!

85. И нека е возвишен Тој чијашто власт е на небесата и на Земјата, и помеѓу нив, единствено Тој знае кога ќе биде Крајот на светот и Нему сите ќе Му се вратите!

86. Тие на коишто тие, освен Нему, им се молат – нема да можат за други да се заземаат; ќе можат само тие кои ја признаваат Вистината, тие кои знаат.

87. А ако ги запрашаш кој ги создаде нив, сигурно ќе речат: „Аллах!“ Па тогаш каде се одметнуваат?!

88. А Пратеникот ги кажа зборовите свои: „Господару мој, ова навистина се луѓе кои не сакаат да веруваат!“

89. Ти сврти се од нив и кажи: „Останете во мир!“ – та тие наскоро ќе дознаат!

1. Ха-мим!

2. Се колнам во Книгата јасна,

3. Ние започнавме да ја објавуваме во Благословената ноќ, и Ние навистина опоменуваме;

4. во оваа ноќ се одлучува секоја совршено одредена работа,

5. по Наша заповед! Ние, навистина, испраќавме Пратеници

6. како милост од твојот Господар – Тој, навистина, сè слуша и сè знае –

7. Господарот на небесата и на Земјата, и на тоа што е помеѓу нив – ако цврсто сте уверени,

8. друг бог освен Него нема; Тој дава живот и смрт – Господарот ваш и Господарот на вашите дамнешни предци!

9. Но, тие се сомневаат и се забавуваат.

10. Затоа почекај го денот кога на небото видлив чад ќе се појави

11. кој луѓето ќе ги прекрие: „Ова е неиздржливо страдање!

12. Господару наш, отстрани го страдањето од нас, ние сигурно ќе веруваме!“

13. А како тие поуката ќе ја примат, а веќе им дојде Пратеникот јасен

14. од кого тие главите ги вртат и говорат: „Подучен – умно растроен!“

15. Доколку Ние страдањето малку ви го намалиме, вие сигурно во неверството ќе се вратите;

16. но тој Ден кога со сета сила ќе ги зграпчиме, навистина ќе ги казниме.

17. А Ние и пред нив фараоновиот народ во искушение го ставивме, и им дојде благородниот Пратеник:

18. „Предајте ми ги мене Аллаховите робови! Јас навистина сум ви доверлив Пратеник,

19. и не воздигнувајте се над Аллах, јас ви носам очигледен доказ,

20. и јас Му се обраќам на својот и на вашиот Господар, да не ме каменувате,

21. а ако не ми верувате, тогаш оставете ме на мира!“

22. И тој го повика на помош Господарот свој: „Ова навистина е злосторнички народ!“

23. Изведи ги ноќе робовите Мои, по вас потера ќе тргне

24. и остави го морето нека мирува, тие се војска која навистина ќе биде потопена.“

25. И колку градини и извори оставија,

26. и ниви засеани и живеалишта прекрасни,

27. и благодети во коишто уживаа!

28. Тоа така се случи, и Ние тоа на други во наследство им го оставивме,

29. ниту небото ниту Земјата не ги оплакуваше, и не беа поштедени.

30. А синовите Израилови од понижувачкото страдање ги спасивме,

31. од фараонот – тој навистина беше горделив, еден од тие коишто во злото секаква мерка премина –

32. и знаејќи какви се, меѓу современиците ги одбравме,

33. и некои докази полни со очигледно искушение им дадовме.

34. А овие, навистина, велат:

35. „Постои само нашата прва смрт, ние нема да бидеме оживеани;

36. предците наши донесете ни ги, ако е вистина тоа што го велите!“

37. Дали се подобри тие[1] или народот на Туба и оние пред него? – нив ги уништивме бидејќи беа злосторници. ——— [1] Во сила и моќ.

38. Ние не ги создадовме небесата и Земјата и тоа што е меѓу нив поради забава (без цел).

39. Ние ги создадовме со вистинита цел, но повеќето од нив не знаат.

40. Навистина Денот суден на сите нив рок одреден ќе им биде,

41. Денот кога пријателот нема нималку од корист на пријателот да му биде, ниту ќе бидат помогнати,

42. освен тие на кои Аллах ќе им се смилува, бидејќи – Тој е, навистина, Силниот и Милостивиот.

43. А дрвото Зекум навистина е

44. храна за грешниците,

45. како растопена лава во стомакот ќе врие,

46. како што водата зовриена врие.

47. „Зграпчете го и среде огнот одвлечете го,

48. а потоа, на главата полевајте му вода што врие!“

49. „Пробај, та ти си, навистина, „моќниот“ и „почитуваниот“[2], ——— [2] Иронично кажано.

50. ова е навистина тоа во што се сомневавте!“

51. А тие што се плашеа од Аллах, тие на сигурно место ќе бидат,

52. среде градини и извори,

53. во свила и кадифе облечени и едни кон други свртени.

54. Ете, така ќе биде и Ние со хурии со крупни очи ќе ги жениме.

55. Во нив ќе можат безбедни, кој вид на овошје и да сакаат, да бараат;

56. во нив, по првата смрт, смртта веќе нема да ја вкусат и Тој од страдањето во огнот ќе ги сочува,

57. тоа благодет од Господарот твој ќе биде; тоа навистина успех голем ќе биде!

58. А Куранот го направивме лесен, на твојот јазик, за тие да примат поука,

59. па затоа чекај, и тие ќе чекаат!

1. Ха-мим!

2. Објавувањето на Книгата е од Аллах, Силниот и Мудриот!

3. На небесата и на Земјата, навистина, постојат докази за тие што веруваат;

4. и создавањето ваше и на живите суштества кои ги распространи – се докази за луѓето кои се цврсто убедени;

5. и смената на ноќта и денот, и снабдувањето (дождот) кое Аллах од небото го спушта за со негова помош земјата, по мртвилото нејзино, да ја оживее и промената на ветровите – се докази за луѓето што сфаќаат.

6. Тоа се Аллаховите докази кои ти ги наведуваме како вистина, па во што, ако не во Аллаховите зборови и во Неговите докази, тие ќе веруваат?

7. Тешко му на секој лажливец, голем грешник!

8. Тој ги слуша Аллаховите зборови кога му се кажуваат, па потоа истрајува во неверувањето, вообразен како да не ги ни чул. Нему навести му страдање неиздржливо.

9. А кога ќе дознае за некои Наши зборови, тој им се потсмева. Таквите понижувачко страдање ги чека.

10. Пред нив е Џехенемот, и од никаква корист нема да им биде тоа што го стекнале, ниту тие што покрај Аллах за заштитници ги прифатија, нив ги чека голема казна.

11. Овој Куран е Упатство, а тие што не веруваат во доказите на Господарот свој ги чека неподносливо страдање.

12. Аллах е Тој што ви го потчини морето за бродовите, според одредението Негово, по него да пловат, за да можете да ги барате благодатите Негови и за да бидете благодарни.

13. И ви го потчини тоа што е на небесата и на Земјата, сè е од Него. Тоа се, навистина, знаци за луѓето што размислуваат.

14. Кажи им на верниците да им простат на тие кои не се надеваат на Аллаховите благодати за да ги награди луѓето за тоа што го работеле.

15. Тој што чини добро – за себе го чини, а тој што прави зло – го прави против себе, а на крајот сите кај Господарот свој ќе се вратите.

16. На синовите Израилови Книга и власт и веровесништво им дадовме, и со убава храна ги снабдивме, и над сите народи ги одликувавме,

17. и јасни докази за верата им дадовме, а тие се подвоија токму тогаш кога дојдоа до сознанието, и тоа поради непријателство и меѓусебна завист. Господарот твој на Судниот ден сигурно ќе им пресуди за тоа за што не се согласуваа.

18. А потоа тебе ти одредивме во верата по правецот одреден да одиш, затоа следи го и не поведувај се по страстите на тие што не знаат,

19. бидејќи тие воопшто не можат да те одбранат од Аллаховата казна! Злосторниците едни со други се штитат, а Аллах ги штити тие што се плашат од Него и што се чуваат од гревови.

20. Овој Куран е јасен Патоказ за луѓето, и упатство и милост за тие што веруваат цврсто.

21. Дали тие што прават зли дела мислат дека со нив ќе постапиме исто како и со тие што веруваат и што прават добри дела, дека во овој живот и по смртта ќе бидат исти? Колку лошо расудуваат!

22. А Аллах небесата и Земјата со Вистината ги создаде и поради тоа за секој човек да биде награден или казнет според тоа што го заработил, и на нив нема да им се направи неправда.

23. Што мислиш за тој што својата страст за свое божество ја зел, тој кого Аллах, иако тој бил свесен, го заблудил, и слухот негов и срцето негово ги запечатил, а пред очите негови перде му ставил? Кој, ако не Аллах, на Вистинскиот пат ќе го упати? Зошто не ја примате опомената?

24. Тие велат: „Постои само животот наш земски, живееме и умираме, единствено времето нè уништува.“ А тие за тоа ништо не знаат, тие само претставуваат.

25. А кога Нашите јасни зборови им се кажуваат, друг доказ немаат, освен што велат: „Предците наши вратете ги во живот, ако е вистина тоа што го зборувате.“

26. Кажи: „Аллах ви дава живот, потоа ќе стори да изумрете, а потоа на Судниот ден ќе ве собере, во тоа нема никаков сомнеж, но повеќето луѓе не знаат.“

27. Аллахова е власта на небесата и на Земјата! А на денот кога ќе настапи Часот на оживувањето, тој ден тие што ја следеле лагата ќе бидат изгубени.

28. И ќе ги видиш сите умети[1] како клечат на колена; секој умет ќе биде повикан според Книгата своја: „Денес ќе бидете наградени или казнети според тоа како сте постапувале! ——— [1] Кога на еден народ, племе или поширока област во одреден период би бил ис­пра­тен Божји Пратеник со верозакон за нив, тогаш целото тоа население прет­ста­ву­ва негов умет, негов народ, негова заедница, без разлика на местоположбата, жи­ве­а­лиштето и националната или племенска припадност. Така, по доаѓањето на Му­ха­мед како последен Божји Пратеник до Судниот ден, целото човештво од тој мо­мент па до Крајот на светот му припаѓа на неговиот умет, а на Судниот ден ќе биде по­викан неговиот умет/народ од кој ќе се издвојат тие што верувале во него и тие што не верувале во него.

29. Оваа Наша Книга само вистината ќе ја каже за вас, бидејќи наредивме да се запише сè што сте правеле.“

30. Тие што веруваа и што правеа добри дела, Господарот нивен во милоста своја ќе ги воведе. Тоа ќе биде очигледен успех.

31. А на тие што не веруваа: „Зарем ајетите Мои не ви се кажувани, а вие се вообразивте и станавте злосторнички народ?“

32. Кога ви се говореше: „Аллаховото ветување навистина е вистина! И во Часот на оживувањето нема ни малку сомнеж.“ – вие говоревте: „Ние не знаеме што е Часот на оживувањето, ние само замислуваме, ние не сме убедени“;

33. и ќе им се покажат нивните гнасни дела и од сите страни ќе ги опколи тоа на што се потсмеваа,

34. и ќе се рече: „Денес Ние вас ќе ве заборавиме како што вие заборавивте дека овој ваш Ден ќе го доживеете, огнот престојувалиште ќе ви биде и никој нема да може да ви помогне

35. затоа што на Аллаховите зборови се потсмевавте и затоа што животот на Земјата ве измами.“ Од тој Ден никој од Џехенемот нема да ги извлече, ниту од нив ќе се бара на Аллах да му угодат.

36. Па, на Аллах Му припаѓа сета благодарност, Господарот на небесата и Господарот на Земјата, Господарот на сите светови!

37. Нему Му припаѓа величественоста на небесата и на Земјата, Тој е Силниот и Мудриот!

1. Ха-мим!

2. Објавувањето на Книгата е од Аллах, Силниот и Мудриот!

3. Ние небесата и Земјата и тоа што е меѓу нив со Вистината ги создадовме и до рокот одреден, но неверниците ги вртат главите од тоа со што се опоменуваат.

4. Кажи: „Што мислите за тие на коишто, покрај Аллах, им се молите? Покажете ми кој дел од Земјата го создале, и дали имаат некаков удел во небесата? Донесете ми ја Книгата објавена пред оваа или само некаков остаток од знаењето, ако вистината ја зборувате.“

5. Кој е во поголема заблуда од тие што, наместо на Аллах, им се клањаат на оние кои до Судниот ден нема да им се одѕвијат и кои се рамнодушни кон нивните молби.

6. Кога луѓето ќе бидат собрани, тие ќе им бидат непријатели и ќе негираат дека ги обожувале.

7. А кога овие Наши јасни ајети им се кажуваат, тогаш тие што не веруваат зборуваат за Вистината штом ќе им дојде: „Ова е вистинска маѓија!“

8. Зарем тие да велат: „Тој го измислува!“? Кажи: „Па, ако го измислувам, вие немате ни малку моќ од Аллах да ме одбраните; Тој добро знае што зборувате за Куранот. Тој ни е доволен сведок и мене и вам; Тој простува и Милостив е.“

9. Кажи: „Јас не сум прв Пратеник и не знам што ќе биде со мене или со вас; јас го следам само тоа што ми се објавува и должен сум само отворено да опоменувам.“

10. Кажи: „Кажете ми што ќе биде со вас ако тој, Куранот, е од Аллах, а вие во него не сакате да верувате, и ако еден од синовите Израилови посведочи дека и тој е од Аллах, па и тој поверува, а вие се вообразите?“ Аллах навистина нема да му укаже на Вистинскиот пат на народот кој себеси неправда си чини.

11. И неверниците за верниците велат: „Да е некаква добрина, тие во неа нас не би нè претекнале.“ А зашто со помош на него вистинскиот пат не го најдоа, сигурно ќе речат: „Ова е дамнешна измислица.“

12. Книгата на Муса беше водич и милост пред него. А ова е Книга на арапски јазик која неа ја потврдува, за да ги опомене тие што прават лошо и за да ги израдува тие што прават добро.

13. Тие што велат: „Наш Господар е Аллах!“ – и ќе истраат на Вистинскиот пат, нека не се плашат од ништо и нека не тагуваат за ништо!

14. Тие жители ќе бидат на Џенетот и во него вечно ќе престојуваат, и тоа ќе им биде награда за тоа што го правеа.

15. Човекот го задолживме на родителите свои добро да им прави; мајката негова со мака го носи и со мака го раѓа! А неговото носење и доење е триесет месеци. Па кога ќе ја достигне зрелоста своја и кога ќе наполни четириесет години, тој ќе рече: „Господару мој, упати ме да Ти бидам благодарен на Твојата благодат, која што си ми ја подарил мене и на моите родители, и да правам добро со коешто си Ти задоволен, и направи ги добри потомците мои! Јас навистина пред Тебе се покајувам и јас сум муслиман, предан на Тебе.“

16. Ете, од таквите ќе ги примиме Ние добрите дела кои ги правеа, а преку лошите постапки нивни ќе поминеме; тие ќе бидат од жителите на Џенетот, ќе го исполниме вистинитото ветување кое им е дадено.

17. А тој што на родителите свои ќе им каже: „Уф, од вас, што ми ветувате, зарем ми се заканувате дека ќе бидам оживеан кога пред мене толкави народи исчезнале!“ – а тие двајца довикувајќи го Аллах на помош, велат: „Тешко тебе, верувај! Аллаховото ветување, навистина, ќе се оствари!“ Тој одговара: „Тоа се измислици на древните народи!“

18. Тоа се тие над кои треба да се исполни Зборот кажан за древните народи: џините и луѓето кои пред нив беа и исчезнаа, тие, навистина, се губитници.

19. За сите ќе има посебни степени според тоа што го правеле; да ги награди или да ги казни за делата нивни – неправда нема да им се стори.

20. А на Денот тие што не веруваа пред Огнот ќе бидат изложени, ќе речат: „Вие во својот живот на Земјата сите свои наслади ги искористивте и во нив уживавте, а денес со срамно страдање ќе бидете казнети затоа што на Земјата, без никаква основа, вообразено се однесувавте и затоа што грешевте.“

21. И спомни го братот на Ад, кога народот свој во Ахкаф го опоменуваше – а имаше и пред него и по него опоменувачи: „Не обожувајте никого освен Аллах! Јас, навистина, стравувам дека ќе бидете во маки на Големиот ден!“

22. Тие одговараа: „Зарем ни дојде нам за од божествата наши да нè одвратиш. Нека се исполнат, ете, заканите твои, ако вистината ја зборуваш!“

23. „Само Аллах знае кога ќе биде тоа!“ – Рече тој – „јас ви го кажувам тоа што ми се објавува, а вие сте, гледам, народ кој се оддал во незнаење.“

24. И кога ја здогледаа (заканата) во вид на облак на хоризонтот, кој кон долините нивни се движеше, повикаа: „Овој облак ни носи дожд!“ – „Не, тоа е тоа што го избрзуваа: ветер кој болно страдање ви носи,

25. кој според одредението на Господарот свој сè руши.“ И наутро се видоа само празните живеалишта нивни; така Ние го казнуваме злосторничкиот народ.

26. Ним им дадовме можности кои вам не ви ги дадовме; и слух и вид и разум им дадовме, но ниту слухот нивен, ниту видот нивен, ни разумот нивен од никаква корист не им беа, бидејќи Аллаховите докази ги негираа – и од сите страни ги опкружи тоа на што се исмејуваа.

27. Некои градови околу вас уште одамна ги уништивме, а им ги објаснивме на разни начини доказите, со надеж да се покајат.

28. А зошто не им помогнаа тие кои, покрај Аллах, ги прифатија да им бидат посредници и богови? Но, нив ги немаше. Тоа беа само нивни клевети и лаги.

29. Кога ти пративме неколку џини да го слушаат Куранот, кога дојдоа да го чујат, рекоа: „Молчете и слушајте!“ А кога се заврши, се вратија кај народот свој да опоменуваат.

30. „О, народе наш“ – говореа тие – „ние ја слушавме Книгата која по Муса се објавува, која потврдува дека се вистинити и тие пред неа, и која кон Вистината и на Правиот пат упатува.

31. О, народе наш, одѕвијте му се на Аллаховиот гласник и верувајте во Аллах, Тој некои од вашите гревови ќе ви ги прости и од страдањето неиздржливо ќе ве заштити!“

32. А тие што нема да му се одѕвијат на Аллаховиот гласник, таквите на Земјата нема да избегаат и освен Него заштитник нема да најдат. Тие се во јасна заблуда.

33. Зарем не знаат дека Аллах – Кој небесата и Земјата ги создаде и Кој не се измори создавајќи ги – е кадарен да ги оживее мртвите? Да, Тој може сè.

34. А на Денот кога тие што не веруваа пред огнот ќе бидат застанати: „Зарем ова не е вистина?“ – ќе одговорат: „Да, се колнеме во Господарот наш!“ – „Е па искусете ја казната“ – ќе рече Тој – „бидејќи постојано негиравте“.

35. Ти издржи како што издржаа одлучните Пратеници и не барај казната што побргу да им дојде! А оној Ден кога ќе го доживеат тоа што им се ветува, ќе им се пристори дека останале само еден час од денот! Ова е известување! А зарем некој друг ќе биде уништен, освен народот грешнички?

1. Аллах ќе ги поништи делата на тие што не веруваат и од патот Негов што одвраќаат.

2. А на тие што веруваат и што прават добри дела и што веруваат во тоа што му се објавува на Мухамед – а тоа е Вистината од нивниот Господар – Тој преку нивните лоши постапки ќе мине и состојбите нивни ќе ги подобри,

3. затоа што неверниците ја следат невистината, а верниците ја следат Вистината од својот Господар. Така Аллах на луѓето им ги наведува нивните примери.

4. Кога со неверниците во борба ќе се сретнете, по вратовите удрете ги сè додека не ги ослабнете, и тогаш врзете ги, а потоа, или великодушно ослободете ги од заробеништво или барајте откупнина, сè додека не престане борбата. Така направете! Да сака Аллах, Тој сам ќе ги совлада, но Тој сака да ве искуша едните со помош на другите. Тој нема да ги поништи делата на тие што ќе загинат на Аллаховиот пат,

5. и Тој, сигурно, ќе ги упати и состојбите нивни ќе ги подобри,

6. и во Џенетот ќе ги воведе, со којшто веќе ги запознал.

7. О, верници, ако Го помогнете Аллах, и Тој вам ќе ви помогне и чекорите ваши ќе ги зацврсти.

8. А тие што не веруваат – пропаст за нив! Тој нема делата нивни да ги прифати,

9. затоа што не го сакаат тоа што Аллах го објавува, и Тој делата нивни ќе ги поништи.

10. Зошто тие не отидат по светот да видат каков беше крајот на оние пред нив? Нив Аллах ги истреби, а тоа ги чека и останатите неверници,

11. затоа што Аллах е заштитник на тие што веруваат и затоа што неверниците заштитник немаат.

12. Тие што веруваат и што прават добри дела Аллах ќе ги воведе во Џенетските градини низ кои реки течат, а тие што не веруваат – што се насладуваат и ждерат како што ждерат животните – нивно престојувалиште ќе биде Огнот!

13. А колку градови уништивме, многу помоќни од твојот град кој те протера, и немаше никој да им помогне.

14. Зарем тој што има јасна претстава за Господарот свој е како тој на којшто неговите лоши дела му се чинат убави и кој по страстите свои се поведува?

15. Примерот за Џенетот, кој им е ветен на тие што се плашат од Аллах е: во него се реките од вода проточна и реки од млеко со непроменлив вкус, и реки од вино, пријатно за тие што ќе пијат, и реки од процеден мед, и има разновидно овошје и прошка од Господарот нивен – зарем тоа е исто со страдањето кое ги чека тие што во Огнот вечно ќе престојуваат, кои со зовриена вода ќе се појат, која цревата ќе им ги кине!

16. Има такви што доаѓаат да те слушаат, а штом ќе се оддалечат од тебе, ги прашуваат тие на коишто им е дадено знаење: „Што рече тој пред малку?“ Тоа се тие чиишто срца Аллах ги запечатил и кои по страстите свои се водат.

17. А тие што се на Вистинскиот пат Тој Упатството ќе им го зголеми и ќе им ја зацврсти нивната богобојазливост.

18. Зарем тие чекаат Крајот на светот ненадејно да им дојде, а веќе дошле предзнаците негови? А што ќе им користи нивната опомена кога тој ќе им дојде?

19. Знај дека нема друг бог освен Аллах! Барај прошка за своите гревови и за верниците и за верничките! Аллах знае каде се движите и каде престојувате.

20. А тие што веруваат велат: „Зошто не се објави едно поглавје?“ А кога ќе се објави јасно поглавје и во него ќе се спомне борбата, ќе можеш да ги видиш тие во чиишто срца има болест како те гледаат со поглед како пред смрт онесвестен! А подобра би им била

21. послушноста и разумниот говор! А кога за борбата ќе биде одлучено, подобро ќе им биде да се искрени кон Аллах.

22. Можеби и вие, кога би се одметнале, неред на Земјата би правеле и роднинските врски би ги кинеле!

23. Тоа се тие коишто Аллах ги проколнал и глуви и слепи ги направил.

24. Како тие не размислат за Куранот, или на срцата имаат катанци?!

25. Навистина на тие што отпаднале од верата своја откако Упатството им беше јасно, шејтанот на грев ги наведуваше и лажна надеж им влеваше.

26. Тоа е затоа што им велеа на тие кои не го сакаат тоа што Аллах го објавува: „Ние во некои работи ќе ви се покоруваме.“ – а Аллах добро ги знае нивните тајни.

27. А како ќе им биде дури кога мелеците душите ќе им ги земаат удирајќи ги по лицата и по грбовите нивни!

28. Така ќе биде затоа што го следеа тоа коешто го предизвикува Аллаховиот гнев, а тоа од коешто Тој е задоволен го презираа; Тој делата нивни ќе ги поништи.

29. Зарем тие со болни срца мислат дека Аллах нема да ги изнесе злобите нивни на виделина?

30. А да сакаме, Ние навистина би ти ги покажале, а ти по белезите нивни сигурно би ги познал. Но, ти ќе ги познаеш по начинот на нивниот говор, а Аллах ги знае постапките ваши.

31. Ние ќе ве проверуваме сè додека не укажеме на борците и постојаните меѓу вас, а и вестите за вас ги проверуваме.

32. Тие што не веруваат и што одвраќаат од Аллаховиот пат, и што му се спротивставуваат на Пратеникот, откако им е пратено јасно Упатство, воопшто нема да му наштетат на Аллах и Тој делата нивни ќе им ги поништи.

33. О, верници, покорувајте Му се на Аллах и покорувајте Му се на Пратеникот, и не поништувајте ги делата свои!

34. На тие што не веруваат и од Аллаховиот пат што одвраќаат, па потоа како неверници умираат, Аллах навистина нема да им прости.

35. И не се истоштувајте и не нудете примирје кога сте посилни, бидејќи Аллах е со вас, Тој нема да ве лиши од наградата за делата ваши.

36. Животот на овој свет е само игра и забава! А ако верувате и ако гревовите ги избегнувате, Тој ќе ве награди и имотите ваши од вас нема да ги бара.

37. Кога би ги барал од вас и кога би бил упорен кон вас, би станале скржави, и тоа би ја покажало вашата злобност.

38. Вие, ете, се повикувате дека трошите на Аллаховиот пат, но некои од вас се скржави, а кој е скржав на своја штета е скржав, бидејќи Аллах е богат, а вие сте сиромашни. А ако главите ги свртите, Тој со друг народ ќе ве замени, кој тогаш нема да биде какви што сте вие.

1. Ние ќе ти дадеме да победиш со јасна победа

2. за Аллах да ти ги прости претходните и подоцнежните гревови, благодатта Своја кон тебе потполна да ја направи, на Правиот пат да те упати

3. и Аллах со моќна помош да ти помогне.

4. Тој влева смиреност во срцата на верниците за верувањето свое уште повеќе да го зголемат, а војските на небесата и на Земјата се Аллахови; Аллах сè знае и Мудар е –

5. за да ги воведе верниците и верничките во Џенетските градини низ кои реки течат, во кои вечно ќе престојуваат, и за да ги прекрие нивните лоши дела – а тоа кај Аллах е голем успех,

6. и за да ги казни лицемерите и лицемерките, и многубошците и многубошките, коишто за Аллах зло мислат – злото нека нив ги снајде! Аллах на нив се налути и ги проколна и им го подготви Џехенемот, а тој е грозно престојувалиште!

7. Аллахови се војските на небесата и на Земјата; Аллах е Силниот и Мудриот!

8. Ние те праќаме тебе како сведок и како носител на радосни вести и како опоменувач!

9. – во Аллах и во Пратеникот Негов да верувате, и верата Негова да ја помогнете, да Го почитувате, и наутро и навечер да Го славите и да Го величате.

10. Тие што тебе ти се заколнаа на верност – Му се заколнаа, навистина, на верност на самиот Аллах – Аллаховата рака е над рацете нивни! Тој што ќе ја прекрши заклетвата, на своја штета ја крши, а кој ќе го исполни тоа за што се обврзал кај Аллах, Тој ќе му даде голема награда.

11. Бедуините коишто изостанаа ќе ти зборуваат: „Нè задржаа стадата наши и семејствата наши, па замоли прошка за нас!“ Тие со јазиците свои го зборуваат тоа што не е во срцата нивни. Кажи: „Па кој може да ја промени Аллаховата одлука ако Тој сака да ви наштети, или ако сака некакво добро да ви направи?“ Напротив! Аллах добро го знае тоа што го правите.

12. Вие мислевте дека Пратеникот и верниците нема никогаш да се вратат кај своите семејства; вашите срца беа задоволни поради тоа и вие на најлошото помислувавте, вие сте расипан народ.

13. Тој што не верува во Аллах и во Пратеникот Негов – па, Ние за неверниците распламтен оган подготвивме!

14. Аллахова е власта на небесата и на Земјата, Тој простува кому сака, а казнува кого сака – Аллах многу простува и Милостив е.

15. Тие што изостанаа, кога ќе појдете пленот да го земете, сигурно ќе кажат: „Пуштете нè и нас да ве следиме!“ Тие сакаат да го изменат Аллаховиот говор. Кажи: „Вие нема да нè следите, тоа уште претходно Аллах го кажа!“, а тие ќе кажат: „Не е така, туку вие нам ни завидувате.“ А не е ни тоа, туку тие малку разбираат.

16. Кажи им на бедуините кои изостанаа: „Ќе бидете повикани против народ со жестока сила да се борите, или исламот ќе го примат. Па ако сте покорни, Аллах убава награда ќе ви даде, а ако одбегнете, како и досега што одбегнувавте, ќе ве казни со болна казна.“

17. Не е грешен ниту слепиот, ниту сакатиот, ниту болниот! Тој што Му се покорува на Аллах и на Пратеникот Негов, Тој во Џенетските градини низ кои реки течат ќе ги воведе, а тој што грбот ќе го сврти, со болна казна ќе го казни.

18. Аллах е задоволен со тие верници кои под дрвото ти се заколнаа на верност. Тој знаеше што е во срцата нивни, па спушти спокој врз нив, и ќе ги награди со блиска победа

19. и со богат плен што ќе го земат, а Аллах е Силниот и Мудриот.

20. Аллах ви ветува броен плен што ќе го земете, а со ова побрза и рацете на луѓето од вас ги задржа – за тоа да биде знак за верниците и за да ве упати на Правиот пат –

21. и другиот, што не бевте во состојба да го земете, – Аллах ви го даде, бидејќи Аллах може сè.[1] ——— [1] Се мисли на богатиот плен кој муслиманите го добиле по освојувањето на Мека од арапското племе Хевазин, кое ги нападнало муслиманите на местото Хунејн, ос­ма­та година по хиџра, кога по ослободувањето на Мека се враќале во Медина.

22. А да ја почнеа неверниците борбата со вас, сигурно во бегство ќе се дадеа и потоа ни заштитник ни помошник немаше да најдат.

23. Според Аллаховиот закон кој важи отсекогаш, а ти нема да видиш дека Аллаховиот закон се менува.

24. Тој ги задржа рацете нивни од вас и вашите од нив среде Мека, и тоа откако ви пружи можност да ги победите, а Аллах добро го гледа тоа што го правите.

25. Тие се тие што не веруваат и ви забрануваат да пристапите во Светиот Храм, и курбаните кои ги водите со себе до местата свои да стигнат. И да немаше мажи верници и жени вернички, кои вие не ги познавате, па не знаејќи, да ги убиевте, и поради тоа срам да не би доживеале – Ние би ви ги препуштиле. А не ги препуштивме за Аллах во милоста Своја да го воведе тој што сака. А тие да беа одвоени, навистина со тешка казна ќе ги казневме тие меѓу нив што не веруваа.

26. Кога неверниците ги полнеа своите срца со жар, со паганска жар, Аллах ја спушти смиреноста Своја на Пратеникот Свој и на верниците, и ги обврза на Зборот на богобојазливоста – а тие и се најзаслужни и најдостојни за тоа – а Аллах знае сè.

27. Аллах ќе го оствари сонот на Пратеникот Свој дека сигурно ќе влезете безбедни во Светиот Храм – ако сака Аллах – некои со избричени глави а некои со потскратена коса, без страв. Тој го знаеше тоа што вие не го знаевте и затоа, пред тоа, неодамнешната победа ви ја даде.

28. Тој го прати Пратеникот Свој со Упатството и со Вистинската вера за да ја издигне над сите вери. А Аллах е доволен Сведок!

29. Мухамед е Аллахов Пратеник, а неговите следбеници се строги кон неверниците, а сомилосни меѓу себе; ги гледаш како чинат руку и сеџда сакајќи ја Аллаховата награда и задоволство – на лицата имаат знаци, траги од паѓањето со лицето на тло. Така се опишани во Тевратот. А во Инџилот – тие се како растение кое никулецот свој го исфрла, па потоа го зацврстува, а тој се исправа на своето стебло, предизвикувајќи воодушевување кај сејачот – за Тој со верниците да ги разгневи неверниците. А на тие што веруваат и што прават добри дела, Аллах им ветува прошка и награда голема.

1. О, верници, не истапувајте пред Аллах и пред Пратеникот Негов, и плашете се од Аллах! Аллах, навистина, сè слуша и сè знае.

2. О, верници, не кревајте го гласот свој над гласот на Веровесникот и не разговарајте гласно со него, како што разговарате гласно едни со други, да не бидат поништени делата ваши, а вие и да не забележите.

3. Навистина, на тие што ќе ги стишат гласовите свои пред Аллаховиот Пратеник – а тоа се тие чии срца Аллах ги искушал во богобојазливоста – им припаѓа прошка и голема награда.

4. Навистина, тие што те повикуваат зад собите – повеќето од нив не сфаќаат.[1] ——— [1] Многумина бедуини кога би доаѓале во Медина и би го довикувале Мухамед, Бож­јиот мир нека биде над него, толку гласно, што секој кој би бил во близина мо­жел да ги чуе. Не знаеле да му го укажат заслуженото почитување на Мухамед, Бож­јиот мир нека биде над него. Затоа во овој ајет се прекоруваат.

5. А да се стрпеа додека ти самиот не излезеше, подобро ќе им беше, а Аллах простува и Милостив е.

6. О, верници, ако некој грешник ви донесе некаква вест, добро проверете ја, не знаејќи некому зло да не му направите, па, заради тоа што сте го сториле да се покаете.

7. И знајте дека меѓу вас е Аллаховиот Пратеник; кога тој би ве послушал во многу нешта, навистина би настрадале, но Аллах на некои од вас вистинското верување им го омили, и во срцата ваши како убаво ви го прикажа, а неверувањето и развратот и непослушноста ви ги направи замразени. Таквите се на Вистинскиот пат,

8. со добрината и благодатта Аллахова – а Аллах сè знае и мудар е.

9. Ако се судрат две групи верници, смирете ги; а ако едната од нив сепак ѝ стори насилство на другата, тогаш борете се против таа што сторила насилство сè додека не се врати кон Аллаховите прописи. Па ако се врати, тогаш непристрасно смирете ги и бидете праведни; Аллах, навистина, ги сака праведните.

10. Верниците се само браќа, затоа смирете ги вашите двајца браќа и плашете се од Аллах за да ви се укаже милоста.

11. О, верници, мажите едни на други нека не им се потсмеваат, можеби едните се подобри од нив, а ниту жените на други жени, можеби тие се подобри од нив. И не прекорувајте се едни со други и не нарекувајте се едни со други со грди прекари! О, колку е грдо грешничкото име по верувањето! А тие што нема да се покајат – самите на себеси неправда си чинат.

12. О, верници, чувајте се од многу сомнежи, некои сомнежи се навистина грев. И не шпионирајте се едни со други и не озборувајте се едни со други! Зарем на некого од вас му е мило да го јаде месото на својот мртов брат? – а вам тоа ви е одвратно – затоа плашете се од Аллах, Аллах, навистина, го прима покајанието и Милостив е.

13. О, луѓе, Ние од еден маж и од една жена ве создадовме и на народи и племиња ве поделивме за да се запознавате. Најугледен кај Аллах е тој што најмногу се плаши од Него; Аллах, навистина, сè знае и ништо не Му е скриено.

14. Некои бедуини велат: „Ние веруваме!“ Кажи: „Вие не верувате. Туку кажете: ,Го примивме исламот!‘ – а иманот уште не е влезен во вашите срца. А ако Му бидете покорни на Аллах и на Неговиот Пратеник, Тој ни малку нема да ви ја намали наградата за вашите дела.“ – Аллах, навистина, простува и Милостив е.

15. Вистински верници се само тие што веруваат во Аллах и во Пратеникот Негов и потоа веќе не се сомневаат, и се борат на Аллаховиот пат со имотите свои и со животите свои. Тие се искрените!

16. Кажи: „Зарем вие да Го запознавате Аллах за верувањето свое, кога Аллах знае сè што е на небесата и на Земјата! Аллах сè знае.“

17. Тие ти префрлаат што примиле ислам. Кажи: „Не префрлајте ми што го примивте исламот; напротив, Аллах вам ви подари милост со тоа што во вистинската вера ве упати, ако искрено говорите.“

18. Аллах сигурно ги знае тајните на небесaтa и на Земјата и Аллах добро го гледа тоа што го правите.

1. Каф! Се колнам во славниот Куран,

2. тие се чудат што им дошол еден од нив да ги опоменува, па, неверниците велат: „Тоа е чудно нешто!

3. Зарем кога ќе изумреме и земја ќе станеме? Тоа е незамисливо враќање!“

4. Ние знаеме што од нив земјата ќе уништи, кај нас е Книгата која сè чува.

5. Меѓутоа, тие ја негираат Вистината која им доаѓа и тие се колебливи во збунета состојба.

6. Зошто не го погледнат небото над себе? – како го создадовме и го украсивме и како во него нема пукнатини!

7. А Земјата ја распостеливме и по неа неподвижни брда расфрлавме и дадовме од неа прекрасни разновидни растенија да никнуваат,

8. за да размисли и за да се опомене секој роб кој на Господарот свој Му се обраќа.

9. Ние од небото спуштаме благословена вода и со нејзина помош правиме да никнуваат градини и жито што се жнее,

10. и високи палми во кои плодовите се натрупани едни над други,

11. како храна за робовите и Ние со неа ги оживуваме мртвите предели; такво ќе биде и оживувањето.

12. Пред нив негираше народот на Нух, и жителите на Рес и Семуд,

13. и Ад, и народот фараонов, и народот на Лут,

14. и жителите на Ејка и народот на Туба; сите тие пратениците за лажни ги сметаа и казната Моја ја заслужија.

15. Па зарем при првото создавање станавме немоќни? Не, но тие во повторното создавање се сомневаат.

16. Ние го создаваме човекот и знаеме душата негова што му шепоти, бидејќи Ние сме му поблиски од вратната вена.

17. Кога двајца ќе се сретнат и ќе седнат едниот од десната, а другиот од левата страна,

18. тој нема да изусти ни еден збор, а покрај него да не е присутен тој што бдее.

19. Смртните маки навистина ќе дојдат – тоа е нешто од што не можеш да избегаш,

20. и во рогот ќе се дувне – тоа е Денот ветен со кој се заканува –

21. и секој ќе дојде, а со него водич и сведок.

22. „Ти не внимаваше за ова, па ти го тргнавме пердето твое, денес видот ти е остар.“

23. А придружникот[1] негов ќе каже: „Ова што е кај мене, подготвено е.“ ——— [1] Секој човек има два придружника. Првиот е мелек, кој го повикува да прави доб­ри дела, а вториот е џин-шејтан, кој го повикува да прави лоши дела.

24. „Фрлете го, вие двајца, во Џехенемот секој неблагодарен, инаетчија,

25. кој не дозволуваше да се чинат добри дела и кој беше насилник и сомничавец,

26. кој покрај Аллах во друг бог веруваше – затоа фрлете го во жестоко страдање!“

27. А вториот прудрижник негов ќе каже: „Господару наш, јас не го заведов со сила, самиот беше во голема осиленост.“

28. „Не препирајте се пред Мене!“ – ќе рече Тој – „уште одамна ви се заканив.

29. Мојот Збор не се менува и Јас кон робовите Мои не сум неправеден.“

30. На Денот кога ќе го прашаме Џехенемот: „Дали се наполни?“ – тој ќе одговори: „Има ли уште?“

31. А Џенетот ќе биде приближен кон богобојазливите, ниту од еден нема далеку да биде.

32. „Ова е тоа што ви е ветено, на секој што се каеше и што се чуваше,

33. кој од Семилосниот се плашеше, иако не Го видел, и кој ќе дојде со верно, посветено срце.

34. Влезете во него, со селам, спасени. Ова е Денот на вечноста!“

35. Во него ќе имаат сè што ќе посакаат, а кај Нас има и повеќе.

36. А колку народи пред овие уништивме, коишто беа помоќни од нив, па по светот засолниште бараа – од пропаста има ли спас?!

37. Во тоа, навистина, има поука за тој што има разум, или што слуша, а присебен е.

38. Ние ги создадовме небесата и Земјата и тоа што е меѓу нив за шест временски периоди, и не Нè совлада никаков замор.

39. Затоа стрпливо поднесувај го тоа што тие го велат и величај Го Господарот свој и заблагодарувај Му се пред Сонцето да излезе и пред да зајде,

40. и слави Го и величај Го ноќе и по извршувањето на намазот.

41. И слушај! Денот кога гласникот ќе повика од место блиско,

42. Денот кога тие навистина ќе чујат глас – тоа ќе биде Денот на оживувањето.

43. Ние навистина даваме живот и даваме смрт, и кај Нас сè ќе се врати!

44. А на Денот кога над нив земјата ќе распука тие итајќи ќе излезат; тоа ќе биде за Нас лесно оживување.

45. Ние добро знаеме што зборуваат тие; ти не можеш да ги присилиш, туку со Куранот потсети го тој што се плаши од Мојата закана!

1. Се колнам во тие ветрови што креваат прашина,

2. и тие што носат товар,

3. и во тие што лесно пловат,

4. и во тие што наредбите ги спроведуваат –

5. Вистина е тоа што ви се ветува.

6. Наградата и казната сигурно ќе бидат!

7. Се колнам во небото со складна убавина,

8. вие нееднакво зборувате.

9. Од Него се одвраќа тој за којшто се знаело дека ќе се одврати.

10. Проклети нека бидат лажливците

11. кои потонаа во неверување, рамнодушни!

12. Тие прашуваат: „Кога е Судниот ден?“

13. Тој Ден кога во огнот ќе се пржат!

14. „Искусете ја казната своја – тоа е она што го избрзувавте!“

15. Тие кои од Аллах се плашеа – во џенетските градини, меѓу изворите ќе живеат.

16. Ќе го примаат тоа што Господарот нивен ќе им го дарува, бидејќи тие, пред тоа, правеле добри дела,

17. ноќе само малку спиеја,

18. и во мугрите прошка за гревовите молеа,

19. а во имотите нивни имаше дел и за тој што проси и за тој што е лишен[1]. ——— [1] Лишен од Аллаховото давање.

20. На Земјата има докази за тие што цврсто веруваат,

21. а и во вас самите – зарем не гледате?

22. А на небото е снабдувањето ваше и тоа што ви се ветува,

23. и се колнам во Господарот на небото и Земјата дека тоа е вистина, како што е вистина тоа дека зборувате!

24. Дали до тебе допре веста за почестените гости на Ибрахим?

25. Кога му дојдоа и му рекоа: „Мир со вас!“, и тој рече: „Мир со вас, луѓе непознати!“

26. И тој незабележливо отиде кај домашните свои и донесе испечено теле.

27. И им го приближи: „Зарем не сакате да јадете?“ – запраша,

28. чувствувајќи во душата страв од нив. „Не плаши се!“ – рекоа, и го израдуваа со момче кое ќе биде учено.

29. И се појави жената негова викајќи и по лицето удирајќи се: „Зарем јас стара, неротка?!“

30. „Така одреди Господарот твој“ – рекоа тие – „Тој е Мудар и Сезнаен.“

31. „А што имате да кажете, о, гласници?“ – праша Ибрахим.

32. „Пратени сме кај злосторничкиот народ“ – рекоа –

33. „да истуриме врз нив грутки од глина,

34. обележано кај Господарот твој за тие што во развратот секоја мерка ја преминале.“

35. И Ние од него ги изведовме верниците,

36. а во него само една муслиманска куќа најдовме,

37. и во него оставивме знак за сите што од страдањето неиздржливо се плашат.

38. И во Мусаовото случување има поука. Кога кај фараонот со очигледен доказ го пративме,

39. а тој, потпирајќи се на моќта своја, ја сврте главата и рече: „Маѓепсник е или е луд!“

40. И Ние и него и војската негова ги фативме, па во море ги фрливме, бидејќи осудата ја заслужи.

41. И во Адовото случување има поука, кога на нив пративме ветер во кој немаше никакво добро;

42. Покрај што и да поминеше, ништо не поштеди, сè во гнилеж претвори.

43. И во Семудовото случување има поука, кога им беше кажано: „Уживајте уште извесно време!“

44. И тие беа глуви на наредбата на Господарот свој, па ги уништи страшен глас, а тие само гледаа,

45. и не можеа ниту да станат, ниту од казната да се одбранат.

46. И претходно го уништивме Нуховиот народ; тоа навистина беше развратен народ!

47. Ние небото со моќта Своја го создадовме, и Ние навистина го прошируваме.

48. и Земјата ја раширивме – толку Сме прекрасни Ние што ја раширивме!

49. И од сè по пар создаваме за да земете поука!

50. „Затоа побрзајте кон Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен!

51. И не прифаќајте друг бог покрај Аллах, јас сум ви од Него опоменувач јасен!“

52. А така беше, ниту на тие пред овие не им дојде ниту еден Пратеник, а да не речeа: „Маѓепсник е!“ или „Луд е!“

53. Зарем тоа во аманет го оставале едни на други? Не, туку тие се луѓе кои во злото секоја мерка ја преминале.

54. Ти сврти се од нив, нема прекорен да бидеш!

55. Опоменувај! Опомената на верниците навистина ќе им користи.

56. Џините и луѓето ги создадов само за да Ме обожуваат.

57. Јас не барам снабдување од нив, ниту сакам да Ме хранат,

58. Снабдувач е само Аллах, Моќниот и Силниот!

59. А злосторниците ќе ги стигне слична казна како што ги стигна тие што беа како нив, и нека не Ме избрзуваат,

60. бидејќи, тешко на неверниците од Денот кој им се заканува!

1. Се колнам во (планината) Тур,

2. и во Книгата во редови напишана,

3. на кожа развиена;

4. и во Храмот со поклоници полн,

5. и во сводот издигнат,

6. и во морето со оган наполнето, –

7. казната на Господарот твој сигурно ќе се случи.

8. Никој нема да може да ја отстрани

9. на Денот кога небото силно ќе се разбранува,

10. а планините од местото ќе се помрднат!

11. Тешко им на тој Ден на тие што негираа,

12. кои во лаги се впуштаа, забавувајќе се!

13. На Денот кога во џехенемскиот оган грубо ќе бидат турнати:

14. „Ова е огнот кој го негиравте,

15. па, маѓија ли е ова, или вие не гледате?

16. Пржете се во него, исто ви е – да трпите или да не трпите – тоа ви е казна за тоа што го правевте.“

17. А богобојазливите навистина ќе бидат во џенетските градини и во благодатите,

18. и ќе уживаат во тоа што Господарот нивен им го дал – нив Господарот нивен од страдањето во огнот ќе ги сочува.

19. „Јадете и пијте и нека ви е пријатно, тоа е за тоа што го правевте!“

20. Ќе бидат потпрени на наредените дивани, а ќе ги венчаме со крупнооки хурии.

21. Тие што веруваа и по кои децата нивни во верувањето се поведоа, ќе им ги приклучиме и децата нивни, а делата нивни нема ниту малку да ги намалиме – секој човек е одговорен за тоа што сам го направил.

22. И уште ќе ги даруваме и со овошје и со месо какво ќе сакаат,

23. едни на други, во него, полни чаши ќе додаваат – поради нив нема да има празни муабети и побуди кон грев,

24. а ќе ги служи нивна послуга налик на скриен бисер,

25. и ќе се обраќаат едни кон други и едни со други ќе се прашуваат:

26. „Порано меѓу своите семејства стравувавме“ – ќе речат –

27. „па Аллах милост ни дари и од страдањето во огнот нè сочува.

28. Ние во довите Го молевме, Тој навистина е Доброчинител и Милостив.“

29. Затоа ти опоменувај, бидејќи ти, со милоста на Господарот свој, не си ни пророк ни луд.

30. Зарем тие да велат: „Тој е поет, ќе почекаме да го тргнат случувањата на времето.“

31. „Па чекајте“ – кажи ти – „и јас заедно со вас ќе чекам!“

32. Дали ова умовите нивни им го наредуваат или тие се тврдоглав народ?

33. Зарем тие да велат: „Го измислува!“ – Не, туку тие не сакаат да веруваат.

34. Затоа нека состават тие говор сличен на Куранот, ако ја зборуваат вистината!

35. Дали тие без Создател се создадени или тие самите себеси се создадоа?!

36. Дали тие небесата и Земјата ги создадоа?! Не, туку тие не се убедени!

37. Дали се кај нив ризниците на Господарот твој, или дали тие владеат?

38. Зар тие имаат скали, па на нив прислушкуваат? Тој, меѓу нив, кој тврди дека нешто слушнал нека донесе јасен доказ.

39. Зарем за Него да се ќерките, а за вас да се синовите?!

40. Дали ти бараш надоместок од нив, па се оптоварени со долг?

41. Или, кај нив да не е знаењето за гајбот, па тие препишуваат?!

42. Зарем тие сакаат замки?! Па во замка ќе се фатат токму тие што не веруваат!

43. Зарем тие друг бог освен Аллах да имаат? Возвишен и Чист е Аллах од тоа што тие рамен Му припишуваат!

44. И кога би виделе дека парче небо паѓа, би рекле: „Натрупани облаци!“

45. Затоа пушти ги додека не се соочат со Денот во кој ќе изумрат,

46. со Денот кога стапиците нивни нема ни малку да им користат и кога никој нема да им помогне.

47. А за сите насилници ќе има и друга казна пред оваа, но повеќето од нив не знаат.

48. А ти трпеливо чекај ја пресудата од Господарот свој, зашто ти си пред Нашите очи; и величај Го и заблагодарувај Му на Господарот свој кога стануваш,

49. и ноќе величај Го и кога ѕвездите се губат.

1. Се колнам во ѕвездата кога заоѓа,

2. вашиот другар од Вистинскиот пат не скршна и не заталка!

3. Тој не зборува по своја волја.

4. Тоа е само Објавата која што му се доставува.

5. Го учи еден[1] со огромна моќ; ——— [1] Мелек.

6. силен, кој се појави во ликот свој,

7. на највисокиот хоризонт,

8. потоа се приближи и се наведна,

9. блиску за два лака, или поблиску –

10. и го објави на Неговиот роб тоа што му го објави.

11. Срцето не го негираше тоа што го виде,

12. па зошто се расправате со него за тоа што го видел?

13. Тој и по вторпат го виде,

14. кај Сидретул Мунтеха[2], ——— [2] Крајно Лотусово дрво кое симболизира најкрајна граница до каде човекот може да допре со знаење и тело.

15. каде што е џенетското престојувалиште.

16. Кога Сидр го прекриваше тоа што го прекриваше –

17. погледот не му скршна, ниту пречекори,

18. ги виде највеличествените знаменитости на својот Господар.

19. Што велите за Лат и Узат[3] ——— [3] Лат, Узат и Менат се трите најпознати божества кај предисламските Арапи. Лат би­ло божеството на жителите од градот Таиф, Узат било божеството на големото пле­ме Гатафан, а Менат на племето Хузејл и Хуза. Сите овие божества се од женски род, затоа што Арапите, меѓу другото, верувале дека овие божества се мелеци – Бож­ји ќерки.

20. и за Менат, третата најмалку ценета?

21. Зарем за вас се синовите, а за Него ќерките?!

22. Тоа тогаш би била неправедна поделба.

23. Тоа се само имиња кои вие и предците ваши им ги дадовте, Аллах за нив никаков доказ не пратил; тие се поведуваат само по претпоставки и по тоа по што душите им копнеат, а од Господарот нивен веќе им дојде Упатство.

24. И зарем човекот да добие сè што ќе посака?

25. Па на Аллах Му припаѓаат и овој и оној свет!

26. А колку мелеци има на небесaтa чиешто посредување никому нема да му биде од корист, сè додека Аллах тоа не го дозволи на оној кому Тој сака и во корист на оној од кого е задоволен.

27. Тие што не веруваат во оној свет ги нарекуваат мелеците со женски имиња,

28. а за тоа ништо не знаат, само претпоставки следат, а претпоставката на вистината нималку не ѝ користи.

29. Затоа ти остави го тој што го одбегнува Куранот и кој само животот на овој свет го сака.

30. Тоа е врвот на нивното знаење – Господарот твој добро ги знае тие што скршнаа од Неговиот пат и Тој добро ги знае тие што се на Вистинскиот пат.

31. Аллахово е сè што е на небесата и на Земјата – за, според тоа што го правеле, да ги казни тие што прават зло, а со најубава награда да ги награди тие што прават добро,

32. тие што ги избегнуваат големите гревови и развратот, а на послушните Тој ќе им прости бидејќи Господарот твој, навистина, многу простува, – Тој добро знае сè за вас, откога ве создаде од земја и откога бевте ембриони во утробите на мајките ваши; затоа не фалете се со безгрешноста своја – Тој добро го знае тој што се чува од гревови.

33. Кажи Ми ти Мене за тој што ја одбегнува вистината

34. и малку дава па потоа сосема престанува да дава,

35. зарем тој го има знаењето за гајбот, па гледа?

36. Зарем тој не е известен за тоа што се наоѓа во листовите на Муса

37. и на Ибрахим – кој потполно ги исполнуваше обврските –

38. дека ниту еден грешник туѓите гревови нема да ги носи,

39. и дека на човекот му припаѓа само тоа што тој сам ќе го стори,

40. и дека трудот негов сигурно ќе се види,

41. и дека според него во потполност награден или казнет ќе биде,

42. и дека кај Господарот твој повторно ќе се врати,

43. и дека Тој на смеење и на плачење наведува,

44. и дека Тој усмртува и оживува,

45. и дека Тој создава пар, машко и женско,

46. од капка семе кога се исфрла;

47. и дека Тој повторно ќе ги оживее,

48. и дека Тој дава богатство и моќ да стекнуваат,

49. и дека е Тој Господарот на Сириус,[4] ——— [4] Сириус, ѕвезда, која арапското племе Хуза ја сметало за Бог.

50. и дека Тој древниот народ Ад го уништи,

51. и Семуд, и дека никого не поштеди,

52. и народот на Нух, претходно, кој беше свиреп и осилен;

53. и урнатите населби Тој ги преврте,

54. и ги снајде тоа што ги снајде,

55. па, во која благодат од Господарот твој сè уште се сомневаш?

56. Ова е опомена како и претходните опомени:

57. Крајот на светот се приближува,

58. освен Аллах никој не може да го открие, ниту да го отстрани!

59. Па зарем за овој говор сте зачудени,

60. и се смеете, а не плачете,

61. со гордо кренати глави?

62. Подобро поклонете се на сеџда пред Аллах и Него обожувајте Го!

1. Се ближи Часот и Месечината се преполови!

2. А тие, секогаш кога ќе видат чудо, се вртат и велат: „Непрекината маѓија!“

3. Тие не веруваат и се поведуваат по своите желби, а сè е веќе одредено.

4. И им дојдоа вести кои треба да ги одвратат –

5. совршена мудрост – но, опомените не користат,

6. Затоа сврти се од нив! На Денот кога гласникот ќе ги повика на нешто ужасно

7. тие со спуштени погледи од гробовите ќе излегуваат, како расеани скакулци,

8. брзајќи кон гласникот, неверниците ќе велат: „Ова е тежок ден!“

9. Нуховиот народ не веруваше пред нив и робот Наш за лага го клеветеа, велејќи: „Лудак!“ – и Нух беше одбиен.

10. И Тој Господарот свој Го замоли: „Јас сум победен, па Ти помогни ми!“

11. И Ние портите небески ги отворивме за водата која непрекинато лиеше,

12. и сторивме од земјата изворите да провиреат, и водите се составија како што беше одредено,

13. а него го носевме на тој брод од даски и шајки изграден

14. којшто пловеше пред Нашите очи, – тоа беше награда за тој што го отфрлија.

15. И Ние тоа го оставивме како поука – па има ли некој да прими поука?

16. И какви беа казната Моја и опомените Мои?!

17. И Ние Куранот го направивме лесен за поука – па има ли некој да прими поука?

18. Не веруваше ни Ад, какви беа казната Моја и опомените Мои?!

19. Еден кобен ден над нив пративме леден ветар кој непрекинато дуваше

20. и луѓето ги креваше, како да се искорнати палмини стебла,

21. и какви беа казната Моја и опомените Мои?!

22. А Ние Куранот го направивме достапен за учење наизуст и поука, па има ли некој да прими поука?

23. И Семуд во опомените не веруваше.

24. „Зарем да следиме некого од нас?!“ – говореа. „Тогаш, навистина, би биле во заблуда и на мака.

25. Зарем токму нему, од сите нас, да му биде пратена Објавата? Не, тој е вообразен лажливец!“

26. Тие утре ќе дознаат кој е вообразен лажливец!

27. Ние ќе пратиме камила за да ги искушаме, па почекај ги и биди трпелив.

28. И предупреди ги дека водата ќе ја делат и тие и таа, на секој оброк ќе му пристапи тој што е на ред!

29. Но тие повикаа еден од нив, па тој се осмели и ја закла –

30. и какви беа казната Моја и опомените Мои?!

31. Ние на нив им пративме еден единствен крик, па тие станаа како здробени суви лисја, кои ги собира тој што има плевна.

32. А Ние го направивме Куранот достапен за учење наизуст и поука, па има ли некој да прими поука?

33. И Лутовиот народ во опомените не веруваше.

34. На нив им пративме ветер полн со песок – освен на Лутовото семејство, нив во мугрите ги спасивме,

35. од милоста Наша. Ете, Ние така ги наградуваме тие што заблагодаруваат.

36. А тој им се закануваше со силата Наша, но тие во заканите се сомневаа.

37. Тие од него гостите негови ги бараа, па Ние ги ослепевме: „Искусете ја казната Моја и заканите Мои!“

38. А рано наутро ги стигна казната постојана.

39. „Искусете ја казната Моја и заканите Мои!“

40. А Ние Куранот го направивме достапен за учење наизуст и поука, па има ли некој да прими поука?

41. И на фараоновите луѓе опомените им доаѓаа,

42. но тие ги негираа сите Наши знаци, па Ние ги казнивме така како што казнува Силниот и Моќниот.

43. Дали неверниците ваши се подобри од нив, или вие во книгите небески имате некаква гаранција?

44. Зарем тие да велат: „Ние сме непобедлива група!“

45. Групата сигурно поразена ќе биде, а тие ќе се дадат во бегство!

46. Меѓутоа, Крајот на светот им е закажан, а Крајот на светот е поужасен и погорчлив.

47. Злосторниците сигурно во заблуда и на мака беа, и ќе бидат

48. на Денот кога во Огнот ќе бидат одвлечени, со лицата надолу свртени: „Искусете го допирот на Огнот!“

49. Ние навистина сè со мерка создаваме,

50. и наредбата Наша е само еден збор – сè се случува за миг.

51. А Ние веќе ги уништивме сличните на вас, па има ли некој да прими поука?!

52. И сè што направија во книгата е,

53. сè, мало и големо, во редови е ставено.

54. Тие што се плашеа од Аллах ќе бидат во џенетските градини и покрај реките

55. на местото на Вистината, кај Семоќниот Владетел.

1. Семилосниот,

2. подучува со Куран,

3. го создава човекот,

4. го учи да изговара.

5. Сонцето и Месечината по утврдени патеки пловат,

6. и ѕвездите и дрвјата се покоруваат,

7. а небото го крена. И постави Мерка – правда,

8. за да не ги преминувате границите на правдата,

9. и правилно мерете и на кантарот не кратете!

10. А Земјата за созданијата ја рашири,

11. на неа има овошја и палми со плод во чашки,

12. и жито со плевел и листови на стеблата,

13. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

14. Тој, човекот од исушена глина, како што е грнчаријата, го создаде

15. а џините од пламен оган –

16. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?! –

17. Господарот на двата истока и двата запада –

18. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

19. Пушти две мориња да се допираат,

20. меѓу нив има преграда и тие не се мешаат –

21. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

22. Од нив се вади бисер и мерџан –

23. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

24. Негови се и бродовите кои како ридови високо по морето се издигнуваат –

25. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

26. Сè што е на неа (Земјата) минливо е,

27. останува само Лицето на Господарот твој, Величествено и Благородно –

28. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

29. Нему Му се молат тие што се на небесата и на Земјата; секој миг Тој се занимава со нешто –

30. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

31. Ќе се позанимаваме со вас, о луѓе и џини –

32. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

33. О, групи од џини и луѓе, ако можете низ слоевите на небесaтa и на Земјата да продрете, продрете, ќе можете да продрете само со голема моќ! –

34. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

35. Врз вас огнен пламен и густ чад ќе ви се испрати, и вие нема да можете да се одбраните –

36. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

37. А кога небото ќе се раздвои и како растопено масло румено ќе стане –

38. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

39. Тој Ден луѓето и џините за своите гревови нема да бидат прашани, –

40. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

41. а злосторниците по белезите свои ќе бидат препознаени, па за косите и за нозете ќе бидат зграпчени –

42. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

43. „Еве, тоа е Џехенемот кој злосторниците го негираа!“

44. и меѓу оган и зовриена вода тие ќе кружат –

45. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

46. А за тој што од стоењето пред Господарот свој се плашел, ќе му припаднат два предела (во Џенетот) –

47. па, која благодет од Господарот свој ја негирате?!

48. полни со стебла разгранети –

49. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

50. во кои ќе има два извора кои ќе течат –

51. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

52. во нив од секое овошје по два вида ќе има –

53. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

54. Потпрени врз постели чиишто постави од кадифе ќе бидат, а плодовите во двата предела на дофат на рацете ќе стојат –

55. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

56. Во нив ќе бидат тие што гледаат пред себе, тие што, пред нив, ни човек ни џин не ги допрел –

57. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

58. како тие да се скапоцен камен и мерџан –

59. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

60. Зарем наградата за добрина може да биде нешто друго освен добрина?!

61. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

62. Освен тие два, ќе има уште два други незначителни предели –

63. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

64. темнозелени –

65. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

66. со два извора што прскаат –

67. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

68. Во нив ќе има овошје и палми и шипинки –

69. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

70. Во нив ќе има убавици со прекрасни карактери –

71. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

72. Хурии во шатори скриени –

73. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

74. кои, пред нив, ни човек, ни џин не ги допрел –

75. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

76. Тие ќе бидат потпрени на зелени перници, прекриени со волшебни и прекрасни килими –

77. па, која благодат од Господарот свој ја негирате?!

78. Нека е Возвишено името на Господарот твој, Величествениот и Благородниот!

1. Кога Случувањето ќе се случи,

2. случувањето негово никој нема да го негира,

3. некои ќе ги понижи, а некои ќе ги возвиши;

4. кога Земјата силно ќе се стресе

5. и планините во парчиња ќе се здробат,

6. и ќе станат прашина расфрлена,

7. вас ќе ве има три вида:

8. тие оддесно – кои се тие оддесно?!

9. И тие одлево – кои се тие одлево?!

10. И тие првите – секогаш први!

11. Тие ќе Му бидат блиски на Аллах

12. во џенетските градини на насладувањето.

13. Ќе има многу од првите,

14. а малку од последните,

15. на диваните извезени,

16. едни кон други на нив потпрени ќе бидат;

17. ќе ги служат вечно млади момчиња,

18. со чаши и ибрици и со пехар полн со пијалак од изворите проточни

19. од кој глава нема да ги боли и поради кој умот нема да го загубат,

20. и со овошје коешто самите ќе го одбираат,

21. и со птичје месо какво што ќе посакаат.

22. Со нив ќе бидат и хуриите со крупни очи,

23. слични на бисер во школките скриен –

24. како награда за тоа што го правеле.

25. Во нив нема да слушаат празни беседи и грешен говор,

26. туку само зборовите: „Селам, селам!“

27. А тие оддесно – што е со тие оддесно?

28. Ќе бидат меѓу лотосовите дрвја без боцки,

29. и меѓу дрвјата на багремот со плодови нанижени,

30. и под сенката пространа,

31. покрај водата проточна

32. и среде овошјето разновидно

33. коешто секогаш ќе го има и коешто нема забрането да биде,

34. и на постелите високо кренати.

35. Со новото создавање Ние ќе создадеме хурии

36. и ќе ги направиме девици

37. мили на мажите нивни и со исти години

38. за тие оддесно.

39. Ќе ги има многу од првите,

40. а многу и од подоцнежните.

41. А тие одлево – што е со тие одлево?!

42. Тие ќе бидат во оган вжарен и во вода зовриена

43. и во сенката на чадот темен,

44. каде нема да има свежина ни каква било удобност.

45. Тие пред тоа со раскошен живот живееја

46. и упорно тешки гревови чинеа,

47. и велеа: „Зарем кога ќе умреме и кога земја и коски ќе станеме – зарем навистина ќе бидеме оживеани,

48. зарем и нашите древни предци?“

49. Кажи: „И древните и подоцнежните,

50. во одредено време, еден одреден ден ќе бидат собрани,

51. и тогаш вие, о заблудени, кои го негиравте оживувањето,

52. сигурно од дрвото Зекум ќе јадете,

53. и со него стомаците ќе ги полните,

54. а потоа на тоа зовриена вода ќе пиете,

55. како камили кои не можат жедта да ја изгаснат;

56. тоа на оној свет ќе биде гостењето нивно!

57. Ние ве создадовме – па зошто не поверувате?“

58. Кажете Ми вие Мене: дали на семето кое го уфрлате

59. вие облик му давате или Ние тоа го правиме?

60. Ние одредуваме кога кој од вас ќе умре, и никој не може да Нè спречи

61. ликовите ваши да ги измениме и одново во ликови кои вие нема да ги познаете да ве создадеме.

62. Познато ви е како првиот пат сте создадени, па зошто не се вразумите?

63. Кажете Ми вие Мене: што станува со тоа што ќе го посадите?

64. Дали вие му давате сила да никнува, или Ние тоа го правиме?

65. Ако сакаме можеме во суво растение да го претвориме, па би се вчудоневиделе:

66. „Ние навистина сме оштетени,

67. дури сме и лишени од сè!“

68. Кажете Ми вие Мене: водата што ја пиете –

69. дали вие или Ние од облаците ја спуштаме?

70. Ако сакаме можеме да ја направиме солена – па зошто не сте благодарни?

71. Кажете Ми вие Мене: огнот што го палите –

72. дали дрвото за него вие или Ние го создаваме?

73. Ние правиме тој да потсетува и да биде корисен за патниците кои престојуваат;

74. затоа слави го и величај го името на Господарот свој, Величествениот!

75. И се колнам во местата на постепеното спуштање на Куранот,

76. а тоа, да знаете, е голема заклетва.

77. Тоа е, навистина, благородниот Куран

78. во грижливо чуваната Книга.

79. Смеат да го допрат само тие што се чисти!

80. Тој е Објава од Господарот на световите,

81. па како овој говор го омаловажувате

82. и наместо благодарност што ви е подарено снабдувањето, вие во него не верувате?

83. А зошто вие, кога душата до гркланот ќе достигне,

84. и вие тогаш ќе гледате –

85. а Ние сме поблиску до тоа од вас, но вие не гледате

86. – зошто тогаш, ако сметката не мислите да ја полагате,

87. не ја повратите, доколку вистината ја зборувате?

88. И ако биде еден од тие што Му се блиски на Аллах –

89. удобност и убаво снабдување и џенетски благодати за него!

90. А ако биде еден од тие што се десно –

91. па, селам до тебе од тие што се десно!

92. А ако биде еден од заблудените, што негираа

93. па со зовриена вода ќе биде нагостен

94. и во огнот ќе биде пржен.

95. Навистина сето ова е чиста вистина!

96. Па слави го и величај го името на Господарот свој, Величествениот!

1. Тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата Го слави и Го велича Аллах, Тој е Силниот и Мудриот!

2. Негова е власта на небесата и на Земјата; Тој живот и смрт дава, и Тој може сè.

3. Тој е Првиот и Последниот, и Видливиот и Невидливиот; Тој знае сè!

4. Тоа е Тој што ги создаде небесата и Земјата за шест временски периоди, а потоа се возвиши над Аршот: Тој знае што влегува во земјата и што излегува од неа, и што од небото слегува и што кон него се крева, Тој е со вас каде и да сте, и Аллах гледа сè што правите.

5. Негова е власта на небесата и на Земјата, и кај Аллах сè ќе се врати!

6. Тој ја воведува ноќта во денот и денот во ноќта, и Тој ги знае мислите сечии.

7. Верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов и давајте од тоа што Тој ви го дал да го наследите, бидејќи тие од вас што ќе веруваат и што ќе даваат ги чека голема награда.

8. Што ви е што не верувате во Аллах? Пратеникот ве повикува да верувате во Господарот свој, а Тој веќе зеде завет од вас, ако сакате да бидете верници.

9. Тој на Својот роб му објавува јасни ајети за да ве изведе од темнините на светлина, а Аллах навистина е Благ и Милостив кон вас.

10. И што ви е што одбивате да трошите на Аллаховиот пат, а на Аллах Му припаѓа наследството на небесата и Земјата? Не се еднакви тие меѓу вас кои даваа прилози пред победата и лично се бореа – тие се на повисок степен од тие што после тоа даваа прилози и лично се бореа, а Аллах на сите им ветува најубава награда; Аллах добро го знае тоа што го правите.

11. Кој е тој што доброволно ќе Му даде заем на Аллах за Тој многукратно да му го врати, а со тоа и благородна награда да добие (во Џенетот)?

12. На Денот кога ќе видиш како пред верниците и верничките, и од нивната десна страна, светлото нивно ќе се движи: „Блазе си ви денес: џенетски градини, низ кои реки течат, во коишто вечно ќе живеете – тоа е голем успех!“

13. На Денот кога лицемерите и лицемерките ќе им велат на верниците: „Причекајте нè за да се послужиме со светлото ваше!“ – „Вратете се назад, па друго светло побарајте!“ – ќе се рече. И помеѓу нив ќе се постави преграда која ќе има врата; во неа ќе биде милоста, а вон неа страдањето.

14. „Зарем не бевме со вас?“ – ќе ги довикуваат. – „Бевте,“ – ќе одговорат – „но се доведовте во искушение, го исчекувавте нашето уништување, имавте сомнеж (во верата) и пустите желби ве залажуваа, сè додека не дојде Аллаховата наредба, а шејтанот ве измами во врска со Аллах.

15. Денес никаква откупнина нема да се прими од вас, а ниту од тие што не веруваа; огнот ќе биде живеалиште ваше, тој токму ви одговара, а тој е ужасно живеалиште!

16. Зарем не е време срцата на верниците да омекнат кога се спомнуваат Аллах и Вистината која се објавува, и тие да не бидат како оние на коишто уште одамна им е дадена Книгата, па срцата нивни, бидејќи помина многу време, сурови станаа и многу од нив се непослушни грешници.

17. Знајте дека Аллах ѝ дава живот на веќе мртвата земја! Ние ви ги објаснуваме доказите за да разберете.

18. На тие што ќе даваат милостина и зекат, од мажи и жени, и коишто доброволно на Аллах заем ќе Му даваат – многукратно ќе им се врати и нив ги чека благородна награда.

19. Тие што веруваат во Аллах и во Пратениците Негови – тие се искрени! А на шехидите – нивната награда и светлото нивно им припаѓа кај нивниот Господар! А тие што нема да веруваат и кои доказите Наши ќе ги негираат, тие ќе бидат жители на Огнот.

20. Знајте дека животот на овој свет е игра, и забава, и разубавување, и гордо натпреварување меѓу вас, и натпреварување со мноштвото имоти и деца! Пример за тоа е дождот, и растенијата од него ги восхитува сејачите, и тоа, по дождот, станува бујно, но потоа ќе го видиш пожолтено и потоа бива исушено. На овој свет има тешко страдание (за неверниците), а има и прошка и задоволство од Аллах (за верниците). А овосветскиот живот е лажно уживање!

21. Натпреварувајте се за да заслужите кај својот Господар прошка и Џенет, простран колку што се пространи небото и Земјата, и подготвен за тие што веруваат во Аллах и во Пратениците Негови. Тоа е Аллаховата благодат којашто ќе му ја даде на тој што Тој сака; а кај Аллах има голема благодат.

22. Нема неволја која ќе ја погоди Земјата и вас, а која не е, пред да ја дадеме, запишана во Книгата – тоа за Аллах е навистина лесно –

23. за да не тагувате по тоа што ви одминало, а и да не се радувате премногу на тоа што Тој ќе ви го даде. Аллах не сака никакви прекумерни трошачи, фалбаџии,

24. коишто се скржави и кои од луѓето бараат скржавост. А оној кој не сака да дава – па, Аллах е навистина независен и достоен за благодарност.

25. Ние Пратениците Наши со јасни докази ги праќавме и по нив Книга и Мерка – правда праќавме, за луѓето да постапуваат праведно – а железото го создадовме, во кое има голема моќ и кое на луѓето им користи – и за да укаже Аллах на тие што ја помагаат верата Негова и пратениците Негови кога не Го гледаат. Аллах, навистина, е Моќен и Силен.

26. Ние Нух и Ибрахим ги пративме и на некои од потомците нивни веровесништво и објава им дадовме; некои од потомците нивни се на Вистинскиот пат, а многу од нив се непослушни грешници.

27. Потоа, по нив, еден по друг Нашите Пратеници ги праќавме, додека Иса, синот Мерјемин, не го пративме, кому Инџилот му го дадовме, а во срцата на следбениците негови благост и сомилост влеавме, додека монаштвото тие самите, како новотарија го воведоа – Ние не им го пропишавме со желба да се стекне Аллаховото задоволство; но тие за тоа не водат грижа така како што треба, па тие меѓу нив коишто ќе веруваат исправно, ќе ги наградиме, а многу од нив се непослушни грешници.

28. О, вие коишто верувате – плашете се од Аллах и во Пратеникот Негов верувајте, Тој Својата двократна милост ќе ви ја подари, и ќе ви даде светло со чија помош ќе одите, и ќе ви прости, бидејќи Аллах простува и милостив е.

29. И нека знаат следбениците на Книгата дека тие никаква Аллахова благодат нема да добијат, бидејќи благодатта е само во Аллаховата рака – им ја дава на тие на коишто Тој сака; а кај Аллах е најголемата благодат.

1. Аллах ги слушна зборовите на таа што со тебе за својот маж се расправаше и на Аллах Му се жалеше[1], а Аллах го слуша вашиот меѓусебен разговор, бидејќи Аллах навистина сè слуша и сè гледа. ——— [1] Се однесува на жалбата на една жена која мажот грубо ја развел.

2. Тие од вас коишто на жените свои ќе им кажат дека веќе не им се допуштени, како што не им се допуштени мајките нивни – а тие не се нивни мајки, мајки нивни се само тие што ги родиле – тие навистина зборуваат лоши зборови и невистина, а Аллах сигурно ги брише гревовите и простува.

3. Тие што на жените свои ќе им кажат дека не им се допуштени, како што не им се допуштени мајките нивни, а потоа ќе решат да се вратат на ставот на кој биле пред изречените зборови, должни се, пред едни со други да се допрат, да ослободат еден роб од ропство. Тоа ви се наредува, а Аллах добро го знае тоа што вие го правите.

4. Тој што нема да најде, должен е непрекинато да пости два месеца пред еден со друг да се допрат. А тој што не може, должен е да нахрани шеесет сиромашни, за да потврди дека верува во Аллах и во Неговиот Пратеник – тоа ви се Аллаховите прописи. А неверниците ги чека болна казна.

5. Навистина, тие што Му се непослушни на Аллах и на Пратеникот Негов ќе бидат посрамотени, како што беа посрамотени и оние пред нив. А Ние објавивме јасни знаци, а неверниците ги чека срамно страдање

6. на Денот кога Аллах сите ќе ги оживее, па ќе ги извести за тоа што го правеле; Аллах за тоа сведе пресметка, а тие тоа го заборавија – Аллах е сведок на сè.

7. Зарем не знаеш дека Аллах знае што има на небесата и што има на Земјата? Нема тајни разговори меѓу тројца, а Тој да не е четвртиот, ниту меѓу петмина, а Тој да не е шестиот, ни кога се помалку ни кога се повеќе, а Тој да не е со нив каде и да се; Тој на Судниот ден ќе ги извести за тоа што го работеле, бидејќи Аллах сè добро знае.

8. Зарем не ги гледаш тие на коишто им е забрането да си дошепнуваат како потоа се враќаат на тоа што им е забрането и си дошепнуваат за гревот и за непријателството и за непослушноста кон Пратеникот. А кога ти доаѓаат те поздравуваат онака како што Аллах никогаш не те поздравил, и меѓу себе велат: „Би требало Аллах веќе еднаш да нè казни за тоа што го зборуваме!“ – Доволен ќе им биде Џехенемот! Во него ќе горат, а тој е грозно живеалиште!

9. О, верници, кога меѓу себе тајно ќе разговарате, не разговарајте за гревот и непријателството и непослушноста кон Пратеникот, туку разговарајте за доброчинството и богобојазливоста и плашете се од Аллах, пред Кого ќе бидете собрани.

10. Дошепнувањето е шејтанска работа, за да ги растажи тие што веруваат, а тоа не може ним ниту малку да им наштети, освен ако Аллах го допушти тоа. А верниците само на Аллах нека се потпираат!

11. О, верници, кога ќе ви се каже: „Направете место за другите таму каде што се седи“ – вие направете, па и вам Аллах место ќе ви направи; а кога ќе ви се каже: „Станете“ – вие станете, и Аллах на високи степени ќе ги воздигне тие што веруваат и на коишто им е дадено знаење. А Аллах добро го знае тоа што го правите.

12. О, верници, кога сакате со Пратеникот тајно да разговарате, пред разговорот дадете милостина. Тоа е подобро и почисто за вас. А ако немате – па, Аллах навистина простува и Милостив е.

13. Зарем ви е страв пред својот разговор да дадете милостина? А ако не дадете и ако Аллах ви прости, тогаш намазот извршувајте го и зекат давајте и бидете Му покорни на Аллах и на Пратеникот Негов! Аллах добро го знае тоа што вие го правите.

14. Зарем не ги гледаш тие коишто пријателуваат со луѓето на коишто Аллах е гневен? Тие не се ни ваши ни нивни и уште свесно на криво се колнат.

15. Аллах на нив тешка казна им подготви, бидејќи навистина е лошо тоа што го прават:

16. Ги зедоа своите заклетви како штит, па одвраќаат од Аллаховиот пат; нив ги чека срамна казна.

17. Ни богатствата нивни, ни децата нивни воопшто нема да им помогнат кај Аллах, тие ќе бидат жители на Огнот, во кој вечно ќе живеат.

18. На Денот во којшто Аллах сите ќе ги оживее тие Нему ќе Му се колнат, како што вам ви се колнат, мислејќи дека тоа нешто ќе им користи. Тие се навистина вистински лажливци.

19. Со нив завладеал шејтанот и направил да заборават да Го спомнуваат Аллах. Тие се шејтанова партија, а навистина, тие од шејтановата партија се вистински губитници.

20. Тие што Му се спротивставуваат на Аллах и на Пратеникот Негов сигурно ќе бидат меѓу најпонижените.

21. Аллах запишал: „Јас и Пратениците Мои сигурно ќе победиме!“ – Аллах е навистина Моќен и Силен.

22. Луѓето коишто веруваат во Аллах и во оној свет не треба да се сакаат со тие коишто на Аллах и на Пратеникот Негов им се спротивставуваат, па макар и тие да им се татковци нивни, или синови нивни, или браќа нивни, или роднини нивни. Тој на нив им всади верување во срцата нивни и со Светлото Свое ги зајакна, и Тој ќе ги воведе во џенетските градини низ коишто реки течат, за во нив вечно да останат. Аллах е задоволен со нив, а и тие ќе бидат задоволни со Него. Тие се Аллахова партија, а навистина Аллахова партија се тие што сигурно ќе успеат.

1. Тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата Го слави и Го велича Аллах, Тој е Силниот и Мудриот!

2. Тој при првото прогонство од домовите нивни ги протера тие следбеници на Книгата кои не веруваа. Вие не мислевте дека ќе отидат, а тие мислеа дека нивните тврдини од Аллаховата казна ќе ги одбранат, но Аллаховата казна им дојде оттаму од каде што не се надеваа и Тој во срцата нивни влеа страв; со сопствените раце и со рацете на верниците своите домови ги рушеа. Затоа земете од тоа поука, о, вие кои гледате!

3. А Аллах да не пропишеше веќе прогонство за нив, Тој ќе ги казнеше уште на овој свет! А ним на оној свет им припаѓа казна во Огнот

4. затоа што на Аллах и на Пратеникот Негов им се спротивставуваа; а тој што на Аллах ќе Му се спротивстави, Аллах навистина жестоко ќе го казни.

5. Тоа што исековте некои палми или ги оставивте исправено да стојат – тоа со Аллахова дозвола го сторивте, и за Тој да ги понижи непослушните грешници.

6. А вие не ги теравте ниту коњите ниту камилите впрегнати заради тоа што Аллах од нив, како плен, го подарил на Пратеникот Свој, туку Аллах им ја препушта власта на пратениците Свои над тие над коишто сака Тој; Аллах може сè.

7. Пленот од жителите на селата и на градовите кои Аллах му ги дарува на Пратеникот Свој им припаѓа: на Аллах и на Пратеникот Негов, и на неговите ближни, и на сирачињата, и на сиромашните и на патниците-намерници, за да не преоѓа само од раце во рацете на вашите богаташи; тоа што Пратеникот ќе ви го даде – земете го, а тоа што ќе ви го забрани – оставете го; и плашете се од Аллах бидејќи Аллах навистина жестоко казнува.

8. И на сиромашните мухаџири кои од својот роден крај се протерани и од имотот свој лишени, кои сакаат Аллаховата милост и наклоност да ја стекнат, и на Аллах и на Пратеникот Негов им помагаат – тоа се навистина вистински верници.

9. И на тие што пред нив Медина ја населија и верувањето го прифатија; тие ги сакаат оние коишто им се доселуваат и во градите свои никаква тешкотија не чувствуваат, и сакаат повеќе за нив отколку за себе, иако и на нив самите им е потребно. А тие што ќе се сочуваат од лакомоста и скржавоста, тие сигурно ќе успеат.

10. Тие што доаѓаат по нив, велат: „Господару наш, прости ни нам и на браќата наши кои во верата нè претекнаа и не допуштај во срцата наши да има ниту малку злоба кон верниците; Господару наш, Ти си, навистина, добар и Милостив!“

11. Зарем не гледаш како лицемерите им говорат на своите пријатели, на следбениците на Книгата кои не веруваат: „Ако бидете протерани, ние сигурно со вас ќе појдеме и кога ќе се однесува на вас, никогаш никому нема да му се покориме; а ако бидете нападнати, сигурно на помош ќе ви дојдеме.“ – а Аллах е сведок дека тие навистина се лажливци:

12. Кога би биле протерани, тие не би тргнале со нив; кога би биле нападнати, тие не би им дошле на помош; и кога би им дошле на помош, сигурно би избегале и тие без помош би останале.

13. Тие повеќе се плашат од вас отколку од Аллах, затоа што тие се неразумни луѓе.

14. Само во утврдените градови или зад ѕидините, тие против вас смеат заедно да се борат. Нивното непријателство е жестоко меѓу нив. Ти мислиш дека тие се сложни, меѓутоа срцата нивни се разединети, затоа што тие се луѓе кои немаат ум.

15. Слични се на тие што неодамна тука сета погубност на постапките свои ја искусија – нив ги чека неподносливо страдање;

16. Слични се на шејтанот кога ќе му каже на човекот: „Биди неверник!“ – па кога тој ќе стане неверник, тој тогаш ќе рече: „Јас се одрекувам од тебе, и навистина се плашам од Аллах, Господарот на световите!“

17. Двајцата на крај ги чека огнот, во кој вечно ќе престојуваат, а тоа ќе биде казна за сите злосторници.

18. О, верници, плашете се од Аллах, и секој човек нека гледа што подготвил за утре и плашете се од Аллах, бидејќи Тој добро знае што правите.

19. И не бидете како тие што заборавија на Аллах, па Тој направи самите себеси да се заборават; тоа се вистински непослушни грешници.

20. Не се еднакви жителите на Џехенемот и жителите на Џенетот; жителите на Џенетот ќе го постигнат тоа што го сакаат.

21. Ако го објавиме овој Куран на некој рид, ти би видел како е полн со стравопочит и како би се распаднал од страв пред Аллах. Такви примери им наведуваме на луѓето за да размислат.

22. Тој е Аллах, нема друг бог освен Него, Тој е познавач на невидливиот и на видливиот свет, Тој е Семилосен, Милостив!

23. Тој е Аллах, нема друг бог освен Него, Владетелот, Светиот, Тој што е без недостатоци, Тој што го обезбедува секого, Тој што бдее над сите, Силниот, Возвишениот, Гордиот. Возвишен и Чист е Аллах од тоа што Му го припишуваат!

24. Тој е Аллах, Создателот, Тој што создава од ништо, Тој што му дава облик на сè, Тој има најубави имиња. Него Го слави и Го велича сè што е на небесата и на Земјата, Тој е Силниот и Мудриот.

1. О, верници, не земајте ги Моите непријатели и своите непријатели за блиски пријатели, искажувајќи кон нив наклоност, а тие ја негираат Вистината која ви доаѓа, и го протеруваат Пратеникот, а и вас, само затоа што во Аллах, Господарот ваш, верувате, доколку сте излегле заради борба на Мојот пат и барајќи го Моето задоволство. Вие тајно љубов им искажувате, а Јас го знам и тоа што го криете и тоа што јавно го правите. А кој од вас тоа ќе го прави, па тој скршнал од Вистинскиот пат.

2. Ако тие ве стигнат, ќе бидат непријатели ваши и ќе ги пружат кон вас, со зли намери, рацете свои и јазиците свои, и едвај ќе чекаат да станете неверници.

3. Ни роднините ваши ни децата ваши нема да ви бидат од корист, на Судниот ден Тој ќе ве раздвои; а Аллах добро го гледа тоа што го правите.

4. Прекрасен пример за вас е Ибрахим и тие што беа со него кога на народот свој му рекоа: „Ние со вас немаме ништо, а ниту со тие што вие, наместо Аллах, ги обожувате; ние се одрекуваме од вас, и непријателство и омраза помеѓу нас постојано ќе се јавува сè додека во Аллах, во Него Единиот, не поверувате!“ – не и во зборовите на Ибрахим кон таткото свој: „Јас ќе се молам да ти се прости, но не можам со ништо да те одбранам од Аллах.“ Господару наш, на Тебе се потпираме и Тебе Ти се обраќаме и кај Тебе ќе се вратиме.

5. Не допуштај, Господару наш, да нè ставиш на искушение на неверниците и прости ни, Господару наш! Ти си навистина Силниот и Мудриот.

6. Тие ви беа убав пример – тие што се надеваат на Аллах и на оној свет. А тој што грбот ќе го сврти – па Аллах, навистина, од никого не е зависен и само Тој е достоен за благодарност!

7. Аллах сигурно ќе воспостави љубов помеѓу вас и оние со коишто сте скарани; Аллах е Семоќен; Аллах многу простува и Тој е Милостив.

8. Аллах не ви забранува да чините добро и да бидете праведни кон тие што не војуваат против вас заради верата и кои од родниот крај не ве прогонуваат – Аллах, навистина, ги сака тие што се праведни –

9. но ви забранува да пријателувате со тие што војуваат против вас поради верата ваша и кои од родниот крај ве прогонуваат и кои помагаат да бидете прогонети. Тие што пријателуваат со нив самите себеси си чинат неправда.

10. О, верници, кога ќе ви дојдат верничките како мухаџирки, проверете ги, – а Аллах добро знае какво е верувањето нивно – па, ако се уверите дека се вернички, тогаш не враќајте ги кај неверниците; тие не им се допуштени ним, ниту пак тие (неверниците) им се допуштени ним (на верничките); а ним дајте им го тоа што го потрошиле. Не ви е грев да се ожените со нив кога нивните венчални дарови ќе им ги дадете. Многубошките не задржувајте ги во брак! Барајте го тоа што сте го потрошиле, а и тие нека го бараат тоа што го потрошиле! Тоа е Аллаховиот суд, Тој суди меѓу вас, а Аллах сè знае и Мудар е.

11. А ако некоја од жените ваши кај неверниците избега, и ако потоа вие заробите плен во борба, тогаш на тие, чиишто жени избегале, венчалните дарови кои им ги дале надокнадете им ги. И плашете се од Аллах, во Кој верувате!

12. О, Веровеснику, кога ќе ти дојдат верничките да ти се заколнат на верност: дека на Аллах нема никој рамен да Му сметаат, и дека нема да крадат, и дека нема да блудничат, и дека нема децата свои да ги убиваат, и дека на мажите туѓи деца нема да им подметнуваат и дека нема, во тоа што е добро послушност да откажуваат – ти заклетвата нивна прифати ја и моли Го Аллах да ти прости; Аллах, навистина, многу простува, и Тој е Милостив.

13. О, верници, не пријателувајте со луѓето на коишто Аллах се разгневил; тие ја изгубија надежта дека каква било награда на оној свет ќе имаат, исто како што ја изгубија надежта и неверниците дека нивните умрени живи ќе се вратат.

1. Тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата Го слави и Го велича Аллах, Тој е Силниот и Мудриот!

2. О, верници, зошто го зборувате тоа што не го правите?

3. Многу е презрено кај Аллах да го зборувате тоа што не го правите!

4. Аллах ги сака тие што се борат на Неговиот пат во строеви како да се цврсто и споено здание (бедем).

5. Кога Муса му рече на народот свој: „О, народе мој, зошто ме вознемирувате, а добро знаете дека јас сум ви Аллахов Пратеник!“ И кога тие скршнаа настрана – Аллах стори срцата нивни да застранат, а Аллах нема да му укаже на Вистинскиот пат на народот кој е непослушен.

6. А кога Иса, синот Мерјемин, рече: „О, синови Израилови, јас сум ви Аллахов Пратеник да го потврдам пред мене објавениот Теврат и да ви донесам радосна вест за Пратеникот чиешто име е Ахмед, кој ќе дојде после мене“, и кога им ги донесе тој јасните докази, тие рекоа: „Ова е јасна маѓија!“

7. А има ли понеправеден од тој што за Аллах изнесува лаги додека се повикува во ислам? – А Аллах нема да му укаже на Вистинскиот пат на насилничкиот народ.

8. Тие сакаат да го изгаснат Аллаховото светло со устите свои, а Аллах го надополнува светлото Свое, макар тоа и да го мразат неверниците.

9. Тој го прати Пратеникот Свој со Упатството и со Вистинската Вера за да ја издигне над сите вери, макар тоа и да го мразат многубошците.

10. О, верници, сакате ли да ви укажам на трговијата, која ќе ве спаси од болното страдање?

11. Верувајте во Аллах и во Неговиот Пратеник и со имотите свои и животите свои на Аллаховиот пат борете се – да знаете, тоа ви е подобро.

12. Тој гревовите ваши ќе ви ги прости и во џенетските градини, низ кои реки течат, ќе ве воведе, и во прекрасни дворови во еденските градини; – тоа ќе биде голем успех –

13. а ќе ви даде и друга благодат којашто ја сакате: Аллаховата помош и блиската победа! Затоа израдувај ги со радосни вести верниците!

14. О, верници, бидете Аллахови помагачи како што им рече Иса, синот Мерјемин, на блиските следбеници: „Кои се моите помагачи во повикувањето кон Аллах?“ Блиските следбеници одговорија „Ние сме Аллаховите помагачи!“ Па една група од синовите Израилови поверува, а другата не! Па тие што веруваа против непријателите нивни ги зајакнавме, и тие победија.

1. Тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата Го слави и Го велича Аллах, Владетелот, Светиот, Силниот, Мудриот!

2. Тој на неписмените им испрати Пратеник, еден помеѓу нив, ајетите Негови да им ги кажува и да ги исчисти и да ги научи за Книгата и за мудроста, иако претходно беа во јасна заблуда,

3. и на другите коишто сè уште не им се приклучиле, Тој е Силниот и Мудриот.

4. Тоа е Аллаховата добрина којашто Тој ја дава на тој што Тој сака, а кај Аллах добрината е голема.

5. Примерот на тие на коишто Тевратот им беше задолжен, па потоа тие не се придржуваа за него – слични се на магаре што носи книги. О, колку се лоши тие што ги негираат Аллаховите ајети! А Аллах нема да му укаже на Вистинскиот пат на насилничкиот народ.

6. Кажи: „О, eвреи, ако тврдите дека од сите луѓе само вие сте единствени Аллахови миленици, тогаш смртта посакајте ја, ако ја зборувате вистината.“

7. А поради тоа што го прават рацете нивни, никогаш нема да ја посакаат, а Аллах добро ги знае насилниците.

8. Кажи: „Смртта од којашто бегате навистина ќе ве стигне. Потоа кај Тој што ги познава невидливиот и видливиот свет ќе бидете вратени и Тој ќе ве извести за тоа што го правевте.“

9. О, верници, кога во петок на намаз ќе се повика, побрзајте кон спомнувањето на Аллах, и купопродажбата оставете ја, тоа ви е подобро, да знаете!

10. А кога намазот ќе се изврши, тогаш по земјата раштркајте се и Аллаховата благодат барајте ја и Аллах многу споменувајте Го, за да го постигнете тоа што го сакате.

11. Но кога тие ќе здогледаат некаква трговска роба или забава, се залетуваат по неа и тебе те оставаат сам да стоиш. Кажи: „Тоа што е кај Аллах е подобро и од забавата и од трговијата.“ А Аллах е најдобриот Снабдувач.[1] ——— [1] Кога Мухамед, Божјиот мир нека биде над него, во петок напладне (џума намаз) во џамија држел говор (хутба) се зачуле тапани и тапанчиња. Тоа било знак дека доаѓа караван со намирници. Бидејќи во Медина имало недостиг од храна, па мно­гу­мина мус­лимани излегле од џамијата да се снабдат со намирници, оставајќи го Му­хамед, Божјиот мир нека биде над него, среде говор. Поради тоа, со овој ајет се пре­корени.

1. Кога лицемерите ти доаѓаат, велат: „Ние тврдиме дека ти навистина си Аллахов Пратеник!“ – И Аллах знае дека ти навистина си Негов Пратеник, а Аллах тврди и дека лицемерите се вистински лажливци.

2. Тие своите заклетви за штит ги земаат, па од Аллаховиот пат одвраќаат. Навистина е лошо како постапуваат.

3. Тоа е затоа што беа верници, па станаа неверници, и тогаш срцата им се запечатија, па не сфаќаат.

4. Кога ќе ги погледнеш, нивниот изглед те восхитува; а кога ќе проговорат, ти ги слушаш зборовите нивни – но, тие се како потпрени шупливи трупци, и мислат дека секој повик е против нив. Тие се вистински непријатели, па причувај се од нив! Аллах да ги убие, каде се одметнуваат?!

5. А кога ќе им се каже: „Дојдете, Аллаховиот Пратеник ќе моли да ви се прости.“ – тие главите свои ги тресат и ги гледаш како надмено одбиваат.

6. Сеедно им е – било да молиш прошка за нив или не, Аллах навистина нема да им прости, Аллах навистина нема да му укаже на Вистинскиот пат на непослушниот народ.

7. Тие говорат: „Не давајте им ништо на тие што се со Аллаховиот Пратеник, за да го напуштат!“ А ризниците на небесата и на Земјата се Аллахови, но лицемерите не сфаќаат.

8. Тие велат: „Ако се вратиме во Медина, сигурно посилниот ќе го истера послабиот од неа!“ А силата е кај Аллах и кај Пратеникот Негов и кај верниците, но лицемерите не знаат.

9. О, верници, нека не ве занесат богатствата ваши и децата ваши од сеќавањето на Аллах. А тие што ќе го сторат тоа, ќе бидат изгубени.

10. Давајте од тоа со што Ние ве снабдуваме пред некому од вас смртта да му дојде, па тогаш да каже: „Господару мој, само уште за кратко време да ја одложиш, па милостина да давам и добар да бидам!“

11. Аллах сигурно нема да му го одложи на никој кому смртниот час негов ќе му дојде; а Аллах добро го знае тоа што вие го правите.

1. Тоа што е на небесата и тоа што е на Земјата Го слави и Го велича Аллах. Нему власта и Нему сета благодарност Му припаѓа; Тој може сè!

2. Тој ве создава, па меѓу вас има неверници, а има меѓу вас и верници. Аллах добро гледа сè што вие работите.

3. Тој со Вистина ги создаде небесата и Земјата и Тој ви дава облик и ликовите ваши ги прави убави, и Нему сè ќе Му се врати.

4. Тој знае што постои на небесата и на Земјата и знае што криете и што покажувате; Аллах совршено ги знае мислите сечии.

5. Зарем не допре до вас веста за тие што уште одамна не веруваа, па кобноста на постапката своја ја искусија – а уште и болна казна ги чека

6. – затоа што кога пратениците нивни јасни докази им носеа, говореа: „Зарем луѓе да нè упатуваат?“ Па не веруваа и главите ги вртеа; а на Аллах никој не Му е потребен, Аллах од никого не е зависен, само Тој е достоен за благодарност!

7. Неверниците тврдат дека нема да бидат оживеани. Кажи: „Ќе бидете, се колнам во мојот Господар, сигурно ќе бидете оживеани, па за тоа што го правевте навистина ќе бидете известени!“ – а тоа за Аллах е лесно.

8. Затоа верувајте во Аллах и во Пратеникот Негов и во светлото коешто го објавуваме, Аллах добро го знае тоа што го правите.

9. На Денот кога Тој ќе ве собере, на денот на Собирот, тоа е ден кога ќе ви биде јасно дека меѓусебно се измамивте. Кој верувал и правел добри дела, Тој ќе му ги прекрие лошите дела и ќе го воведе во џенетските градини низ кои реки течат; во нив вечно и за навек ќе живее. Тоа ќе биде голем успех!

10. А тие што не веруваа и коишто ајетите Наши ги негираа, ќе бидат жители на огнот; во него вечно ќе останат, тоа ќе биде ужасно место каде што ќе се вратат!

11. Никаква неволја не се случува освен со Аллахова дозвола. А кој верува во Аллах, Тој ќе го упати неговото срце, а Аллах сè добро знае.

12. И покорувајте им се на Аллах и на Пратеникот Негов; а ако се свртите, па Пратеникот Наш е должен само јасно да соопштува.

13. Само Аллах е Бог! И верниците само на Аллах нека се потпираат!

14. О, верници, меѓу жените ваши и децата ваши, навистина, имате непријател, па внимавајте на нив! Па поминете преку тоа, и примете го оправдувањето, и простете, па и Аллах простува и Милостив е.

15. Имотите ваши и децата ваши се само искушение, а кај Аллах наградата е голема!

16. Па плашете се од Аллах колку што можете, и слушајте и покорувајте се и (милостина) давајте за свое добро. А тие што ќе бидат сочувани од скржавоста и алчноста, ќе бидат тие коишто ќе успеат.

17. Ако на Аллах Му дадете убав заем, Тој ќе ви го зголеми и ќе ви прости, зашто Аллах е благодарен и благ.

18. Познавач е на невидливиот и видливиот свет, Силниот и Мудриот.

1. О, Веровеснику, кога ќе сакате да се разведете од сопругите, пуштете ги во времето кога се чисти, а потоа времето што треба да помине бројте го и од Господарот свој, Аллах, плашете се. Не терајте ги од становите нивни, а ни тие нека не излегуваат, освен ако сторат очигледно срамно дело. Тоа се Аллаховите прописи. Тој што ги крши Аллаховите прописи, самиот себеси неправда си чини. Ти не знаеш, Аллах може после тоа да пружи можност за помирување.

2. Па кога ќе го достигнат времето на своето чекање, вие или на убав начин задржете ги или великодушно од нив конечно разведете се, и како сведоци двајца ваши праведни луѓе земете, и сведочењето заради Аллах извршете го! Тоа е совет за тој што верува во Аллах и во оној свет – а на тој што се плаши од Аллах, Тој ќе му најде излез

3. и ќе го снабди од каде што не се надева; тој што се потпира на Аллах, Тој му е доволен. Аллах, навистина, ќе го исполни тоа што го одлучил; Аллах веќе му одредил рок на сè.

4. А тие ваши сопруги кои надежта во месечниот циклус ја изгубиле и тие што не го ни добиле, тие треба да чекаат три месеци, ако паѓате во сомнеж. Трудниците чекаат сè додека не родат. А тој што се плаши од Аллах, Тој во сè ќе му даде леснотија.

5. Тоа е, ете, Аллаховиот пропис, кој Тој ви го објавува. А на тој што ќе се плаши од Аллах, Тој преку неговите лоши постапки ќе мине и уште голема награда ќе му даде.

6. Оставете ги нив да живеат таму каде што живеете и вие, според своите можности, и не правете им тешкотии со цел притисок да им извршите. Ако се трудни, дајте им издршка сè додека не се породат; а ако ви ги дојат децата, тогаш дајте им ја заслужената награда и договорајќи се меѓусебно на убав начин. А ако настанат недоразбирања, тогаш друга нека му го дои детето.

7. Богатиот нека троши според богатството свое, а тој што е сиромашен – според тоа колку што Аллах му дал, бидејќи Аллах никого не задолжува повеќе отколку што му дал; Аллах сигурно по тешкотијата ќе даде олеснување.

8. А колку ли села и градови се оглушија на заповедта на Господарот нивен и на Пратеникот Негов? Па со нив жестоко се пресметавме, а и ќе ги казниме со ужасно страдание.

9. Тие ја искусија погубноста на постапките свои, а пропаста ќе биде - нивниот крај.

10. Аллах за нив подготви неиздржливо страдање, затоа плашете се од Аллах, о, вие коишто сте обдарени со разум, вие коишто верувате! Аллах веќе ви прати опомена,

11. Пратеник, кој Аллаховите јасни ајети ви ги кажува, за од темнини на светлина да ги изведе тие што веруваат и што прават добри дела. А тој што ќе верува во Аллах и ќе прави добри дела, ќе го воведе во џенетските градини, низ кои реки течат, и во нив за навек ќе останат, Аллах ќе му дава прекрасно снабдување.

12. Аллах создаде седум небеса и исто толку земји; Неговата наредба до сите нив достигнува за да знаете дека Аллах е моќен за сè и дека Аллах со знаењето Свое опфаќа сè!

1. О, Веровеснику, зошто си го забрануваш себеси тоа што Аллах ти го дозволил, сакајќи го задоволството на своите сопруги? А Аллах многу простува и Милостив е.

2. Аллах ви пропиша како своите заклетви да си ги искупите; Аллах е вашиот Господар; Тој сè знае и Мудар е.

3. Кога Веровесникот на една од своите сопруги една тајна ѝ довери, па таа ја издаде – а Аллах тоа нему му го откри – тој еден дел ѝ беше кажал, а останатото го премолчел. Па кога тој за тоа ја извести, таа праша: „Кој те извести за тоа?“ – тој рече: „Ме извести Сезнајниот, Кому ништо не Му е скриено.“

4. Ако вие две Му се покаете на Аллах, па вие го сторивте тоа за што требало да се покаете. А ако се здружите против него, па Аллах е негов заштитник, и Џибрил, и честитите верници; на крај, и сите мелеци ќе му бидат на помош.

5. Ако тој ве разведе, Господарот негов наместо вас ќе му даде подобри жени од вас; муслиманки, вернички, послушни на Аллах, покајници, кои се плашат од Аллах, кои постат, вдовици и девојки.

6. О, вие кои верувате, себеси и семејствата свои вардете ги од Огнот чиешто гориво луѓето и камењата ќе бидат, и за кој строги и силни мелеци ќе се грижат, коишто на тоа што Аллах ќе им го заповеда нема да бидат непослушни, и кои тоа што ќе им се нареди ќе го извршат.

7. О, вие кои не верувавте, денес не правдајте се, се казнувате само за тоа што го работевте.

8. О, вие кои верувате, покајте Му се на Аллах искрено, за Господарот ваш да премине преку вашите лоши постапки и во џенетските градини, низ кои реки течат, да ве воведе, на Денот во кој Аллах нема да го осрамоти Веровесникот и тие коишто заедно со него веруваа; светлото нивно ќе оди пред нив од нивната десна страна. „Господару наш“ – ќе велат тие – „направи го потполно светлото наше и прости ни, бидејќи Ти, навистина, можеш сè.“

9. О, Веровеснику, бори се против неверниците и лицемерите и биди строг спрема нив! Нивно престојувалиште ќе биде Џехенемот, а тоа е ужасно живеалиште!

10. Аллах ги наведува како поука за тие што не веруваат, жената на Нух и жената на Лут: беа мажени за двајца Наши честити робови, па ги измамија, и тие двајца нема да можат кај Аллах да им помогнат, и ќе се каже: „Влезете вие две во Огнот, со тие што влегуваат!“

11. А на тие што веруваат, Аллах како поука им ја наведува жената фараонова, кога рече: „Господару мој, изгради ми кај Себе куќа во Џенетот и спаси ме од фараонот и неговите постапки, и избави ме од неправедниот народ!“

12. И Мерјем, ќерката Имранова, која невиноста своја ја сочува, а Ние вдахнавме живот во неа, и таа во зборовите на Господарот свој и во книгите Негови веруваше и беше од тие што го поминуваат времето во молитва.

1. Благословен е Тој во Чијашто рака е власта – Тој може сè!

2. Тој што ги даде смртта и животот за да ве искуша кој од вас подобро ќе постапува; Тој е Силниот, Тој што простува,

3. Тој што седумте неба едни врз други ги создаде како слоеви – ти во тоа што Семилосниот го создава не гледаш никаков несклад, па повторно погледни да не видиш некаков недостаток,

4. потоа повторно двапати погледни, погледот ќе ти се врати истоштен и уморен.

5. Ние најблиското небо со сјајни светилки го украсивме и ги направивме оган за гаѓање на шејтаните, за коишто подготвивме страдање во огнот.

6. А за тиe што не веруваат во својот Господар, им припаѓа казна во Џехенемот, а тој е ужасно престојувалиште!

7. Кога во него ќе бидат фрлени, бучењето негово ќе го чујат, и тој ќе врие,

8. скоро да се распадне од бес. Кога и да се фрли група на луѓе во него, стражарите во него ќе ги запрашаат: „Зарем никој не доаѓаше да ве опоменува?“

9. „Да, доаѓаше тој што нè опоменуваше“ – ќе одговорат – „а ние негиравме и велевме: ,Аллах не објавил ништо, вие сте во голема заблуда!‘“

10. И ќе речат: „Да слушавме или да размислувавме, немаше да бидеме меѓу жителите на огнот!“

11. И тие ќе ги признаат своите гревови – па, жителите на Џехенемот огнен далеку нека бидат од нас!

12. За тие коишто од Господарот свој се плашат, дури и кога никој не ги гледа, има прошка и награда голема!

13. Било да зборувате вие тивко или гласно – па Тој сигурно ги знае мислите сечии!

14. А како и не би знаел Тој што создава, Тој што сè детално знае, Којшто за сè е известен.

15. Тој Земјата погодна ви ја направи, па одете по пределите нејзини и хранете се со тоа што Тој го дава, Нему по оживувањето ќе Му одговарате.

16. Дали сте сигурни дека Тој што е на небесата нема в земја да ве втера, кога таа ќе почне ненадејно да се тресе?

17. Или, дали сте сигурни дека Тој што е на небесата нема вам ветер со камења да ви прати? Тогаш би дознале каква е заканата Моја!

18. А негираа и тие пред нив, па каква само беше казната Моја!

19. Зарем тие не ги гледаат птиците над себе како со раширени крилја летаат, а и ги собираат? Само Семилосниот ги држи; Тој навистина сè добро гледа.

20. Или кој е тој што ќе биде ваша војска и ќе ви помогне вам, освен Семилосниот?! – Неверниците себе се залажуваат.

21. Или, кој е тој што ќе ве нахрани, ако Тој храната своја ја скрати? – Но, тие се упорни во горделивоста и во бегањето од вистината.

22. Дали е поупатен тој што оди наведнат со лицето кон земјата или тој што по Правиот пат исправено оди?

23. Кажи: „Тој ве создава и ви дава слух и вид и ум, а вие малку заблагодарувате!“

24. Кажи: „Тој по Земјата ве расеа и пред Него ќе бидете собрани.“

25. А тие говорат: „Кога веќе еднаш ќе се случи таа закана, ако вистината ја зборувате?!“

26. Кажи: „Само Аллах знае! Јас сум должен само јавно да опоменувам.“

27. Кога казната одблизу ќе ја погледнат, очај ќе ги прекрие лицата на тие што не веруваа и ќе биде речено: „Еве, ова е тоа што го избрзувавте!“

28. Кажи: „Кажете ми вие мене: ако Аллах мене ми испрати смрт и на тие што се со мене, или ако ни се смилува, кој ќе ги заштити неверниците од неиздржливото страдање?“

29. Кажи: „Тој е Семилосниот, во Него веруваме и врз Него се потпираме, а вие сигурно ќе дознаете кој е во јасна заблуда.“

30. Кажи: „Што мислите, ако ви пресушат водите, кој ќе ви даде протечна вода?“