Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Fatiha 1:1 – Âl-i İmran 3:200

ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้ทรงเมตตาเสมอ

การสรรเสริญทั้งหลายนั้น เป็นสิทธิของอัลลอฮ์ ผู้เป็นพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้ทรงเมตตาเสมอ

ผู้ทรงอภิสิทธิ์แห่งวันตอบแทน

เฉพาะพระองค์เท่านั้น ที่พวกข้าพระองค์เคารพอิบาดะฮ์ และเฉพาะพระองค์เท่านั้น ที่พวกข้าพระองค์ขอความช่วยเหลือ

ขอพระองค์ทรงแนะนำพวกข้าพระองค์ ซึ่งทางอันเที่ยงตรง

(คือ) ทางของบรรดาผู้ที่พระองค์ได้ทรงโปรดปรานแก่พวกเขา มิใช่ทางของพวกที่ถูกกริ้ว และมิใช่ทางของพวกที่หลงผิด

อะลิฟ ลาม มีม[1] ——— [1] อักษรเหล่านี้และอักษรอื่น ๆ ที่เป็นอักษรเดียว (ไม่ประสมคำ) ที่ปรากฏอยู่ตอนต้นของหลายซูเราะฮ์ เป็นสัญลักษณ์ที่ชี้ให้เห็นถึงความมหัศจรรย์ของอัลกุรอาน โดยที่ได้มีการท้าทายบรรดาผู้ตั้งภาคีด้วยอัลกุรอานนี้ แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถโต้แย้งมันได้ ทั้ง ๆ ที่คัมภีร์นี้ถูกประกอบขึ้นจากตัวอักษรเหล่านี้อันเป็นรากฐานภาษาของชาวอาหรับเอง ดังนั้น การที่ชาวอาหรับไม่สามารถประพันธ์สิ่งใดให้เสมือนอัลกุรอานได้ ทั้ง ๆ ที่พวกเขาเป็นผู้มีวาทศิลป์มากที่สุดในหมู่มนุษย์ ย่อมเป็นหลักฐานที่บ่งบอกว่า คัมภีร์อัลกุรอานคือวิวรณ์ (วะฮีย์) ที่มาจากอัลลอฮ์

คัมภีร์นี้ ไม่มีความสงสัยใด ๆ ในนั้นเลย เป็นทางนำสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

คือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อสิ่งเร้นลับ และดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และส่วนหนึ่งจากสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขานั้น พวกเขาก็บริจาค

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้าเจ้า และต่อวันปรโลกนั้นพวกเขาเชื่อมั่น

ชนเหล่านี้ คือ ผู้ที่อยู่บนทางนำจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และชนเหล่านี้ คือ ผู้ประสบความสำเร็จ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น มันมีค่าผลกันสำหรับพวกเขา ไม่ว่าเจ้าจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ก็ตาม พวกเขาก็ไม่ศรัทธา

อัลลอฮ์ทรงประทับตราปิดหัวใจของพวกเขาและการได้ยินของพวกเขา และบนสายตาของพวกเขานั้นมีสิ่งบดบังอยู่ และสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันมหันต์

และในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่กล่าวว่า "เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลกแล้ว" ทั้งที่พวกเขาไม่ได้เป็นผู้ศรัทธา

พวกเขาต่างหลอกลวงอัลลอฮ์และบรรดาผู้ศรัทธา และพวกเขาหาได้หลอกลวงใครไม่ นอกจากตัวของพวกเขาเองเท่านั้น แต่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

ในหัวใจของพวกเขานั้นมีโรคแล้วอย่างหนึ่ง ดังนั้นอัลลอฮ์ได้เพิ่มโรคอีกอย่างหนึ่ง และสำหรับพวกเขาก็คือการลงโทษอันเจ็บแสบอันเนื่องจากที่พวกเขาได้กล่าวเท็จ

และเมื่อได้มีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าอย่าก่อความเสียหายบนหน้าแผ่นดิน” พวกเขาก็กล่าวว่า “แท้จริงพวกเราเป็นผู้ปรับปรุงให้ดีขึ้นต่างหาก”

พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพวกเขาเหล่านั่นแหละเป็นผู้ที่ก่อความเสียหาย แต่ทว่าพวกเขาไม่รู้สึกตัว

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงศรัทธาดังที่ชนเหล่านี้ได้ศรัทธากัน” พวกเขากล่าวว่า “จะให้เราศรัทธาเหมือนที่คนโฉดเขลาเหล่านั้นศรัทธากันกระนั้นหรือ?” พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพวกเขานั่นแหละคือกลุ่มชนผู้โฉดเขลาแต่พวกเขาไม่รู้

และเมื่อพวกเขาได้พบกับบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาก็กล่าวว่า “เราได้ศรัทธาแล้ว” และเมื่อพวกเขาอยู่ตามลำพังกับบรรดาหัวโจกของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเราอยู่กับพวกท่าน แท้จริงเราเป็นเพียงผู้เย้ยหยันเท่านั้น"

อัลลอฮ์ทรงเย้ยหยันพวกเขา และจะทรงยืดเวลาให้พวกเขาใช้ชีวิตด้วยความสับสนในการละเมิดของพวกเขาต่อไป

ชนเหล่านั้นคือผู้ที่ซื้อความหลงผิดด้วยทางนำที่ถูกต้อง ดังนั้นการค้าขายของพวกเขาจึงไม่ก่อกำไรใดๆ และพวกเขาก็ไม่ได้เป็นกลุ่มชนที่ได้รับทางนำ

อุปมาพวกเขานั้น ดังผู้ที่ก่อไฟขึ้นมา เมื่อไฟได้ส่องสว่างถึงสิ่งที่อยู่รอบตัวเขาแล้ว อัลลอฮ์ก็ทรงเอาแสงสว่างนั้นไปจากพวกเขา และทิ้งพวกเขาไว้ในที่มืดมิด ซึ่งพวกเขาไม่สามารถมองเห็นได้

(พวกเขาเหล่านั้น)เป็นคนหูหนวก เป็นใบ้ และตาบอด ดังนั้นพวกเขาจึงไม่สามารถกลับไปหาทางนำได้อีก

หรือดังฝนที่ตกหนักจากฟากฟ้า โดยในนั้นเต็มไปด้วยความมืดมิด ฟ้าร้องและฟ้าแลบ ทำให้พวกเขาเอานิ้วอุดหูของพวกเขาด้วยความหวาดกลัวเสียงฟ้าผ่า เพราะกลัวความตาย และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงล้อมรอบบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย

สายฟ้าแลบเกือบเฉี่ยวเอาการมองเห็นของพวกเขาไป เมื่อใดก็ตามที่ฟ้าแลบได้ส่องแสงแก่พวกเขา พวกเขาก็เดินไปในแสงนั้น และเมื่อความมืดปกคลุมพวกเขา พวกเขาก็หยุดยืน และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์ก็จะทรงเอาการได้ยินและการมองเห็นของพวกเขาไป แท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง

โอ้มนุษย์เอ๋ย จงเคารพภัคดีต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าที่ทรงบังเกิดพวกเจ้าและบรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง

(พระองค์)คือผู้ทรงทำให้แผ่นดินเป็นที่ปูรองสำหรับพวกเจ้า และท้องฟ้าเป็นหลังคา และทรงประทานน้ำฝนลงมาจากฟากฟ้า แล้วทรงให้ผลไม้นานาชนิดงอกเงยออกมาด้วยน้ำนั้นเพื่อเป็นปัจจัยยังชีพสำหรับพวกเจ้า ดังนั้นจงอย่าตั้งสิ่งใด ๆ เทียบเคียงกับอัลลอฮ์ ทั้งที่พวกเจ้ารู้อยู่แล้ว

และหากพวกเจ้าอยู่ในความคลางแคลงสงสัยเกี่ยวกับสิ่งที่เราได้ประทานลงมาแก่บ่าวของเรา ดังนั้นจงนำมาสักซูเราะฮ์หนึ่งที่เทียบได้กับสิ่งนั้น และจงเชิญชวนบรรดาผู้ให้การช่วยเหลือพวกเจ้านอกจากอัลลอฮ์ หากพวกเจ้าเป็นผู้พูดจริง

ดังนั้น หากพวกเจ้าทำมิได้ และแน่นอนพวกเจ้ามิอาจทำมันได้ ก็จงระวังไฟนรก ซึ่งเชื้อเพลิงของมัน คือ มนุษย์และหิน โดยที่มันได้ถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และจงแจ้งข่าวดีเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขามีสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่าง คราใดที่พวกเขาได้รับผลไม้จากสวนสวรรค์นั้นเป็นเครื่องยังชีพ พวกเขาจะกล่าวว่า: "นี่คือสิ่งที่เราเคยได้รับเป็นปัจจัยยังชีพมาก่อนหน้านี้" และสิ่งที่พวกเขาได้รับนั้นมีลักษณะที่คล้ายคลึงกัน และสำหรับพวกเขาจะมีคู่ครองที่บริสุทธิ์อยู่ในนั้น และพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงละอายที่จะทรงยกอุทาหรณ์ใดๆ ขึ้นมาเปรียบเทียบ ไม่ว่าจะเป็นยุงหรือสิ่งที่เล็กกว่านั้น ดังนั้น บรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาย่อมรู้ดีว่ามันคือความจริงจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาจะกล่าวว่า “อัลลอฮ์ทรงประสงค์สิ่งใดจากการยกอุทาหรณ์นี้?” ด้วยอุทาหรณ์นี้พระองค์ทรงทำให้ผู้คนมากมายหลงผิด และด้วยอุทาหรณ์นี้พระองค์ทรงแนะนำทางที่ถูกต้องแก่ผู้คนมากมาย และพระองค์จะไม่ทำให้ผู้ใดหลงผิดด้วยอุทาหรณ์นี้นอกจากบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนเท่านั้น

คือบรรดาผู้ที่ทำลายสัญญาของอัลลอฮ์หลังจากที่ได้สัญญาไว้กับพระองค์ และตัดสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้เชื่อมต่อ และบ่อนทำลายในผืนแผ่นดิน ชนเหล่านี้คือกลุ่มชนผู้ขาดทุน

พวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ได้อย่างไร?! ทั้งที่พวกเจ้าเคยปราศจากชีวิตมาก่อน แล้วพระองค์ก็ทรงให้พวกเจ้ามีชีวิตขึ้นมา จากนั้นพระองค์ก็จะทรงให้พวกเจ้าตาย แล้วพระองค์ก็จะทรงให้พวกเจ้าฟื้นคืนชีพอีกครั้ง แล้วพวกเจ้าก็จะถูกนำกลับไปสู่พระองค์

พระองค์คือผู้ทรงสร้างทุกสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนี้สำหรับพวกเจ้า จากนั้นพระองค์ทรงมุ่งสู่ฟากฟ้า แล้วทรงทำให้ชั้นฟ้านั้นสมบูรณ์เป็นเจ็ดชั้น และพระองค์คือผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

และจงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ตรัสแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า “แท้จริงข้าจะแต่งตั้งคอลีฟะฮ์บนหน้าแผ่นดิน” พวกเขากล่าวว่า “พระองค์จะทรงแต่งตั้งผู้ที่จะบ่อนทำลายและก่อการนองเลือดในแผ่นดินกระนั้นหรือ? ทั้งที่พวกเรากล่าวสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์และเทิดทูนความบริสุทธิ์ของพระองค์อยู่เสมอ” พระองค์ตรัสว่า “แท้จริงข้ารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้”

และพระองค์ได้ทรงสอนบรรดานามของทุกสรรพสิ่งแก่อาดัม หลังจากนั้นพระองค์ทรงนำสรรพสิ่งเหล่านั้นมาแสดงให้แก่บรรดามลาอิกะฮ์ แล้วทรงตรัสว่า: “พวกเจ้าจงบอกบรรดานามของสรรพสิ่งเหล่านั้นแก่ข้า หากพวกเจ้าเป็นผู้พูดจริง”

พวกเขากล่าวว่า “มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ พวกเราไม่มีความรู้ใด ๆ นอกจากสิ่งที่พระองค์ทรงสอนให้แก่พวกเราเท่านั้น แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง”

พระองค์ตรัสว่า “โอ้อาดัม จงบอกพวกเขาเถิดเกี่ยวกับบรรดานามของสิ่งเหล่านั้น” เมื่อเขาได้บอกนามของสิ่งเหล่านั้นแก่พวกเขาแล้ว พระองค์จึงตรัสว่า “ข้ามิได้บอกแก่พวกเจ้าดอกหรือว่า แท้จริงข้ารู้ดียิ่งถึงสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และข้ารู้ดียิ่งถึงสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและสิ่งที่พวกเจ้าปกปิด”

และจงรำลึกถึงขณะที่เรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า “จงสุญูดต่ออาดัม” แล้วพวกเขาทั้งหมดก็สุญูดกัน นอกจากอิบลีส มันปฏิเสธการสุญูดและแสดงความโอหัง ดังนั้นมันจึงกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ปฏิเสธศรัทธา

และเราได้กล่าวว่า “โอ้ อาดัมเอ๋ย เจ้าและคู่ครองของเจ้าจงพำนักอยู่ในสวนสวรรค์เถิด และจงกินจากสวนสวรรค์นั้นอย่างมีความสุข ณ ที่ใดก็ได้ที่เจ้าทั้งสองปรารถนา และอย่าเข้าใกล้ต้นไม้ต้นนี้ มิเช่นนั้นแล้ว เจ้าทั้งสองจะกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรม”

จากนั้นชัยฏอนได้ล่อลวงพวกเขาทั้งสองด้วยต้นไม้ต้นนั้น จึงทำให้ทั้งสองต้องออกจากที่ที่พวกเขาเคยพำนักอยู่ และเราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าจงลงไป โดยบางส่วนในหมู่พวกเจ้าจะเป็นศัตรูกันกับอีกบางส่วน และสำหรับพวกเจ้านั้น จะมีที่พำนักและสิ่งอำนวยประโยชน์ในผืนแผ่นดินนั้นจนถึงระยะเวลาหนึ่ง"

จากนั้นอาดัมได้รับถ้อยคำ(แห่งการกลับใจ)จากพระผู้อภิบาลของเขา แล้วพระองค์ก็ทรงตอบรับการกลับใจของเขา แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงตอบรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

เราได้กล่าวว่า “พวกเจ้าทั้งหมดจงลงไปจากที่นี่ ดังนั้นหากมีคำแนะนำจากข้ามายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดที่ปฏิบัติตามคำแนะนำของข้า ก็จะไม่มีความกลัวใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ”

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคือชาวนรก โดยที่พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล

โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบให้แก่พวกเจ้า และจงปฏิบัติตามพันธสัญญาที่พวกเจ้ามีต่อข้า แล้วข้าก็จะปฏิบัติตามพันธสัญญาที่ข้ามีต่อพวกเจ้า และเฉพาะข้าเท่านั้นพวกเจ้าจงเกรงกลัว

และจงศรัทธาต่อสิ่งที่ข้าได้ประทานลงมา(คัมภีร์อัลกุรอาน) เพื่อเป็นการยืนยันความจริงในสิ่งที่มีอยู่กับพวกเจ้า และพวกเจ้าอย่าได้เป็นคนแรกที่ปฏิเสธต่อคัมภีร์นั้น และจงอย่าได้นำโองการของข้าไปแลกเปลี่ยนกับ (ผลประโยชน์ใดๆ) ที่มีราคาเพียงเล็กน้อย และเฉพาะข้าเท่านั้นพวกเจ้าจงยำเกรง

และพวกเจ้าจงอย่าปะปนความจริงด้วยความเท็จ และจงอย่าปิดบังความจริงโดยที่พวกเจ้ารู้กันอยู่

และพวกเจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงจ่ายซะกาต และจงรุกั๊วะร่วมกับผู้ที่รุกั๊วะทั้งหลาย

พวกเจ้าใช้ให้ผู้คนกระทำความดี โดยที่พวกเจ้าลืมตัวของพวกเจ้าเอง ทั้งที่พวกเจ้าอ่านคัมภีร์กระนั้นหรือ? พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือ?

และพวกเจ้าจงขอความช่วยเหลือด้วยการอดทนและการละหมาด และแท้จริงการละหมาดนั้นเป็นเรื่องที่หนักยิ่ง นอกจากสำหรับบรรดาผู้ที่อ่อนน้อมเท่านั้น

พวกเขาคือ บรรดาผู้ที่ศรัทธามั่นว่าพวกเขาต้องพบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาต้องกลับไปหาพระองค์

โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบให้แก่พวกเจ้าเถิด และ (จงรำลึกเถิดว่า) แท้จริงข้าได้เทิดพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลาย

และจงเกรงกลัวต่อวันหนึ่งที่ไม่มีชีวิตใดที่จะให้การช่วยเหลือใด ๆ ให้อีกชีวิตหนึ่งได้ และจะไม่มีการยอมรับการขอความช่วยเหลือจากผู้ใด และจะไม่มีการรับค่าไถ่ใด ๆ จากชีวิตนั้น และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ช่วยเหลือพวกเจ้าให้พ้นจากพวกพ้องของฟิรเอาน์ ซึ่งพวกเขาได้ทรมานพวกเจ้าอย่างแสนสาหัส พวกเขาได้เชือดบรรดาลูกชายของพวกเจ้าและปล่อยบรรดาผู้หญิงของพวกเจ้าให้มีชีวิตอยู่ และในเรื่องนั้น ถือเป็นความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และจงรำลึกถึงขณะที่เราแยกทะเลออกเพื่อพวกเจ้า แล้วเราได้ช่วยพวกเจ้าให้รอด และเราได้ทำให้พวกพ้องของฟิรเอาน์จมน้ำ ขณะที่พวกเจ้ามองดูอยู่

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้สัญญากับมูซาสี่สิบคืน แล้วพวกเจ้าได้ยึดลูกวัวเป็นที่เคารพสักการะหลังจากที่เขาไม่อยู่ และพวกเจ้าคือกลุ่มผู้อธรรม

แล้วเราก็ได้ให้อภัยแก่พวกเจ้าหลังจากนั้น เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ประทานคัมภีร์และอัลฟุรกอนแก่มูซา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับคำแนะนำที่ถูกต้อง

และจงรำลึกถึงขณะที่มูซาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “โอ้ หมู่ชนของข้าเอ๋ย แท้จริงพวกเจ้าได้อธรรมต่อตนเอง ด้วยการที่พวกเจ้าได้เอาลูกวัวเป็นที่เคารพสักการะ ดังนั้น จงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระผู้สร้างของพวกเจ้า และจงฆ่าตัวของพวกเจ้าเสีย นั่นถือเป็นสิ่งที่ดีที่สุดสำหรับพวกเจ้า ณ พระผู้สร้างของพวกเจ้า” แล้วพระองค์ทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัวของพวกเจ้า แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัว ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และจงรำลึกถึงขณะที่พวกเจ้ากล่าวว่า “โอ้ มูซา เราจะไม่ศรัทธาต่อเจ้า จนกว่าเราจะได้เห็นอัลลอฮ์อย่างเปิดเผย” แล้วสายฟ้าฝ่าก็ฟาดใส่พวกเจ้าขณะที่พวกเจ้ามองดูอยู่

หลังจากนั้นเราได้ให้พวกเจ้าคืนชีพหลังจากที่พวกเจ้าได้ตายไปแล้ว เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

และเราได้ทำให้เมฆเป็นร่มเงาให้แก่พวกเจ้า และเราได้ส่ง อัน-มันนะ และอัศ-ซัลวา ลงมาแก่พวกเจ้า พวกเจ้าจงกินจากสิ่งที่ดีที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า และพวกเขาไม่ได้อธรรมต่อเราเลย แต่ทว่าพวกเขาต่างหากได้อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

และจงรำลึกถึง ตอนที่เรากล่าวว่า “จงเข้าไปในดินแดนนี้ (บัยตุลมักดิส) แล้วจงบริโภคสิ่งมีที่อยู่ในเมืองนี้อย่างมีความสุข ดังที่พวกเจ้าปรารถนา และจงเข้าทางประตูเมืองโดยโค้งคำนับด้วยความนอบน้อม และจงกล่าว “หิฏเฏาะฮ์” (โอ้อัลลอฮ์ โปรดอภัยบาปของเราด้วยเถิด) เพื่อเราจะได้อภัยโทษบาปต่าง ๆ ของพวกเจ้า และเราจะเพิ่มพูนแก่บรรดาผู้กระทำความดี”

แล้วบรรดาผู้อธรรมเหล่านั้น ได้เอาถ้อยคำอื่นมาแทนที่ (คำสั่งของเรา) ที่ได้กล่าวไว้แก่พวกเขา ดังนั้น เราได้ส่งการลงโทษจากฟากฟ้าลงมายังกลุ่มชนผู้อธรรม เนื่องจากพวกเขาฝ่าฝืน

และจงรำลึกถึงขณะที่มูซาได้อธิษฐานขอน้ำแก่กลุ่มชนของเขา แล้วเราก็กล่าวว่า "จงตีหินด้วยไม้เท้าของเจ้า" แล้วตาน้ำสิบสองตาก็พุ่งน้ำออกมาจากหินนั่น และทุกคนต่างก็รู้จักแหล่งน้ำของตน “จงกินและจงดื่มจากปัจจัยยังชีพของอัลลอฮ์ และอย่าก่อความเสื่อมทรามในแผ่นดิน ในฐานะผู้บ่อนทำลาย”

และจงรำลึกถึงขณะที่พวกเจ้ากล่าวว่า “โอ้ มูซา เราไม่สามารถทานอาหารชนิดเดียวกันได้ ดังนั้นจงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้เราด้วย เพื่อให้นำสิ่งที่งอกออกมาจากพื้นดินให้แก่พวกเรา ซึ่งได้แก่ พืชผัก แตงกวา กระเทียม ถั่ว และหัวหอม” มูซากล่าวว่า “พวกเจ้าต้องการเอาสิ่งที่ด้อยกว่ามาแทนที่สิ่งที่ดีกว่ากระนั้นหรือ? พวกเจ้าจงลงไปที่เมืองใดเมืองหนึ่ง แล้วพวกเจ้าจะได้ในสิ่งที่พวกเจ้าต้องการ” และแล้วพวกเขาก็ต้องประสบกับความอัปยศและความขัดสน และได้รับความพิโรธจากอัลลอฮ์ นั่นเป็นเพราะพวกเขาปฏิเสธโองการของอัลลอฮ์ และฆ่าบรรดานบีโดยปราศจากความเป็นธรรม นั่นเป็นเพราะการฝ่าฝืนของพวกเขาและพวกเขามักละเมิดอยู่เสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ที่เป็นชาวยิว คริสเตียน และบรรดาศอบิอีน (กลุ่มชนที่ศรัทธาต่อนบีบางท่าน) ผู้ใดในหมู่พวกเขาได้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันสุดท้าย และได้กระทำความดี ดังนั้นพวกเขาจะได้รับรางวัลของพวกเขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้เอาพันธสัญญาจากพวกเจ้า และเราได้ยกภูเขาให้อยู่เหนือพวกเจ้า (โดยที่เรากล่าวว่า): “จงยึดมั่นสิ่งที่เราได้ประทานแก่พวกเจ้า (คัมภีร์เตารอต) ด้วยความมุ่งมั่น และจงรำลึกสิ่งที่อยู่ในนั้น เพื่อพวกเจ้าจะได้ยำเกรง”

แล้วหลังจากนั้น พวกเจ้าก็ผินหลังให้ (หลังจากที่ได้ทำพันธสัญญากับอัลลอฮ์แล้ว) ถ้าไม่ใช่เพราะความกรุณาของอัลลอฮ์และความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อพวกเจ้า (โดยการเปิดประตูแห่งการสำนึกผิด) พวกเจ้าก็จะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุนอย่างแน่นอน

และแน่นอน พวกเจ้ารู้ดีอยู่แล้วถึงบรรดาผู้ที่ละเมิดในหมู่พวกเจ้าเกี่ยวกับวันสะบาโต (วันเสาร์) แล้วเราได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงกลายเป็นลิงที่น่ารังเกียจเถิด”

ดังนั้น เราได้ทำให้สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นเป็นบทเรียนแก่บรรดาผู้ที่อยู่ในขณะนั้นและผู้ที่มาหลังจากนั้น และเป็นการตักเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรง

และจงรำลึกถึง ขณะที่มูซาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “แท้จริงอัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้าให้เชือดวัวตัวเมียตัวหนึ่ง” พวกเขากล่าวว่า “เจ้าอยอกเล่นกับพวกเราใช่ใหม?” มูซากล่าวว่า: "ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ให้พ้นจากการเป็นหนึ่งในหมู่ผู้โง่เขลา"

พวกเขากล่าวว่า “เจ้าจงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้ชี้แจงแก่เราว่า “วัวตัวนั้นเป็นอย่างไร?” มูซากล่าวว่า “อัลลอฮ์ตรัสว่า ‘มันเป็นวัวที่ไม่แก่เกินไปและไม่อ่อนเกินไป แต่ให้อยู่ระหว่างนั้น’ ดังนั้นจงปฏิบัติตามที่พวกเจ้าได้รับบัญชาเถิด”

พวกเขากล่าวว่า “เจ้าจงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้ชี้แจงแก่เราว่า "มันมีสีอะไร? มูซากล่าวว่า “แท้จริงพระองค์ทรงตรัสว่า ‘มันเป็นวัวสีเหลือง สีเหลืองของมันนั้นเข็มสดใส สร้างความสุขสำหรับผู้พบเห็น”

พวกเขากล่าวว่า “เจ้าจงวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเจ้าให้ชี้แจงแก่เราว่า “วันตัวนั้นมีลักษณะอย่างไร? แท้จริงวัวที่ต้องการนั้นเป็นปริศนาสำหรับเรา (เพราะวัวทุกตัวมีลักษณะคล้ายกัน) และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพวกเราก็จะเป็นผู้ได้รับคำแนะนำ(หาวัวตัวนั้นเจอและเชื่อดมันอย่างแน่นอน”

เขากล่าวว่า “แท้จริงพระองค์ตรัสว่า ‘มันเป็นวัวที่ไม่ได้ถูกฝึกให้ไถดิน หรือทดน้ำเข้าทุ่งนา มีความสมบูรณ์ไร้ตำหนิ ไม่มีสีใดปะปนที่ตัวมัน’” พวกเขากล่าวว่า“บัดนี้เจ้าได้นำความจริงมาแล้ว” ดังนั้นพวกเขาจึงเชือดมัน ทั้งที่พวกเขาเกือบจะไม่ได้ทำแล้ว

และจงรำลึกถึงขณะที่พวกเจ้าได้ฆ่าชายคนหนึ่ง แล้วพวกเจ้าต่างก็ปกป้องตนเอง (โต้เถียงกันว่าใครคือฆาตกร) และอัลลอฮ์ทรงเปิดเผยสิ่งที่พวกเจ้าปกปิดไว้

ดังนั้น เรา (อัลลอฮ์) จึงกล่าวว่า “จงตีคนที่ตายนั้นด้วยส่วนใดส่วนหนึ่งของวัวที่ถูกเชือดนั้น” (แล้วพวกเขาก็ตีคนที่ตายนั้นแล้วเขาก็ฟื้นขึ้นมา) ในทำนองนั้นแหละอัลลอฮ์จะทรงทำให้คนที่ตายไปแล้วฟื้นขึ้นมาอีกครั้ง และทรงให้พวกเจ้าได้เห็นสัญญาณแห่งความยิ่งใหญ่ของพระองค์ เพื่อพวกเจ้าจะได้เข้าใจ

แล้วหลังจากนั้นหัวใจของพวกเจ้าก็แข็งกระด้าง มันเป็นดั่งก้อนหิน หรือยิ่งกว่านั้น และแท้จริงมีหินจำนวนหนึ่งซึ่งมีสายธารพวยพุ่งออกจากมัน และมีบางส่วนที่แตกแยกออกมาแล้วก็มีน้ำผุดขึ้นมา และมีบางส่วนก็ทลายลงมาอันเนื่องด้วยความเกรงกลัวที่มีต่ออัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นไม่เคยเพิกเฉยในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ดังนั้น พวกเจ้ายังหวังที่จะให้พวกเขาศรัทธาต่อพวกเจ้าอีกกระนั้นหรือ? ในขณะที่กลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขาเคยรับฟังคำดำรัสของอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็บิดเบือนมันหลังจากที่พวกเขาได้เข้าใจมันแล้ว โดยที่พวกเขารู้ดี

และเมื่อพวกเขาได้พบกับบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาก็กล่าวว่า เราศรัทธาแล้ว และเมื่อบางคนในหมู่พวกเขาได้อยู่ตามลำพังกับอีกบางคน พวกเขาก็กล่าวว่า พวกเจ้าจะบอกเล่าแก่พวกเขาถึงสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงเปิดเผยแก่พวกเจ้า เพื่อที่พวกเขาจะนำมันเป็นหลักฐานในการโต้แย้งกับพวกเจ้า ณ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้ากระนั้นหรือ? พวกเจ้าไม่ใช้สติปัญญาดอกหรือ?”

พวกเขาเหล่านั้นไม่รู้ดอกหรือ ซึ่งแท้จริงแล้ว อัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเขาปกปิด และในสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

และในหมู่พวกเขานั้นมีผู้ที่ไม่รู้หนังสือ พวกเขาไม่รู้เนื้อหาในคัมภีร์ (เตารอต) นอกจากความเพ้อฝัน (ที่เป็นคำอธิบายอันเป็นเท็จของผู้นำของพวกเขา) เท่านั้น และพวกเขาไม่มีอะไรนอกจากการคาดเดาเท่านั้น

ดังนั้น ความวิบัติจะประสบกับบรรดาผู้ที่เขียนคัมภีร์ด้วยมือของพวกเขาเอง จากนั้นพวกเขาก็กล่าวว่า: "สิ่งนี้มาจากอัลลอฮ์" เพื่อแลกกับ (ผลประโยชน์ทางโลกนี้) ที่มีราคาเพียงเล็กน้อย ดังนั้น ความวิบัติจะประสบกับพวกเขาเนื่องจากสิ่งที่มือของพวกเขาได้เขียนไว้ และความวิบัติจะประสบกับพวกเขาจากสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้

และพวกเขากล่าวว่า “ไฟนรกจะไม่แตะต้องพวกเราอย่างแน่นอน นอกจากไม่กี่วันเท่านั้น” จงกล่าวเถิด (มูฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าได้ยึดถือพันธสัญญาจากอัลลอฮ์แล้วไม่ใช่หรือ? ดังนั้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงผิดสัญญาของพระองค์อย่างแน่นอน หรือพวกเจ้าอุปโลกน์คำเท็จพูดถึงอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้กระนั้นหรือ?”

หาใช่เช่นนั้นไม่ ผู้ใดที่แสวงหาความชั่วและบาปของเขาได้ห้อมล้อมเขาไว้นั้น ดังนั้นพวกเขาคือชาวนรก ซึ่งพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย พวกเขาคือชาวสวรรค์ ซึ่งพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดไป

และจงรำลึกเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ขณะที่เราได้ทำพันธสัญญากับวงศ์วานของอิสรออีล (โดยกล่าวว่า) “จงอย่าเคารพสักการะต่อสิ่งใดนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และจงทำความดีต่อบิดามารดา และญาติพี่น้อง เด็กกำพร้า และผู้ขัดสน และ จงกล่าวคำที่สุภาพแก่เพื่อนมนุษย์ และจงดำรงการละหมาดและจ่ายซะกาต" แล้วพวกเจ้าก็ผินหลังให้โดยไม่ไส่ใจ (พันธสัญญานั้น) เว้นแต่ส่วนน้อยของพวกเจ้าเท่านั้น และพวกเจ้าคือกลุ่มชนผู้ผินหลัง (ต่อพันธสัญญานั้น)

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ทำพันธสัญญากับพวกเจ้า (โดยกล่าวว่า) “จงอย่าให้มีการหลั่งเลือดกัน และพวกเจ้าจะต้องไม่ขับไล่ตัวของพวกเจ้ากันเองออกจากหมู่บ้านของพวกเจ้า” จากนั้นพวกเจ้าได้ยืนยัน (ว่าจะยึดมั่นในพันธสัญญานี้) และพวกเจ้าเองต่างก็เป็นพยาน

แล้วพวกเจ้า (โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย) ก็คือคนเหล่านั้น [พวกเดียวกันที่] ฆ่ากันเอง และพวกเจ้าได้ขับไล่กลุ่มชนของพวกเจ้าออกจากหมู่บ้านของพวกเขา โดยร่วมมือ(กับผู้อื่น) ในการทำร้ายพวกเขาอย่างไม่ยุติธรรมและเป็นศัตรูกัน และหากพวกเขามาหาพวกเจ้าในฐานะเชลย พวกเจ้าก็เรียกค่าไถ่จากพวกเขา ทั้งที่การขับไล่พวกเขาออกไปนั้น เป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้า พวกเจ้าศรัทธาต่อบางส่วนของคัมภีร์แล้วปฏิเสธกับอีกบางส่วนกระนั้นหรือ? ดังนั้น ไม่มีรางวัลใด ๆ สำหรับบรรดาผู้ที่กระทำเช่นนั้นจากพวกเจ้า นอกจากความอัปยศในการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้เท่านั้น ส่วนในวันกิยามะฮ์นั้น พวกเขาจะถูกผลักเข้าสู่การลงโทษอันหนักหน่วง และอัลลอฮ์ไม่เคยเฉยเมยต่อสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

ชนเหล่านี้คือกลุ่มชนที่แลกซื้อชีวิตแห่งโลกนี้ด้วยวันปรโลก ดังนั้น จะไม่มีการลดโทษให้เบาลงสำหรับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

และแน่นอน เราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซา และเราได้ส่งบรรดาเราะซูลให้สานต่อหลังจากเขา และเราได้ประทานหลักฐานอันชัดแจ้งแก่อีซา บุตรของมัรยัม และเราได้ให้การช่วยเหลือเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) แล้วทุกครั้งที่มีเราะซูลมาหาพวกเจ้าพร้อมกับนำสิ่งที่ไม่สอดคล้องกับความปรารถนาของพวกเจ้า พวกเจ้าก็จะเย้อหยิ่งกระนั้นหรือ? แล้วเราะซูลบางคนพวกเจ้าก็ปฏิเสธพวกเขา และบางคนพวกเจ้าก็ฆ่าพวกเขากระนั้นหรือ?

และพวกเขากล่าวว่า “หัวใจของพวกเรามีเปลือกหุ้มอยู่” มิได้เป็นเช่นนั้นดอก แต่อัลลอฮ์ได้ทรงสาปแช่งพวกเขาเนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาต่างหาก ดังนั้น เพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่พวกเขาศรัทธา

และเมื่อมีคัมภีร์จากอัลลอฮ์ (อัลกุรอาน) มายังพวกเขา เป็นการยืนยันในสิ่งที่พวกเขามี โดยก่อนหน้านั้นพวกเขาจะวิงวอนขอชัยชนะเหนือบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาอยู่เสมอ ครั้นเมื่อสิ่งที่พวกเขารู้จัก (นบีมุฮัมมัดและอัลกุรอาน) ได้มายังพวกเขา พวกเขาก็ปฏิเสธมัน แล้วคำสาปแช่งของอัลลอฮ์ก็ประสบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

ช่างเป็นสิ่งที่เลวร้ายที่สุด การที่พวกเขายอมแลกชีวิตของพวกเขาเองด้วยการปฏิเสธสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมา (อัลกุรอาน) อันเนื่องจากความอิจฉาต่อการที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ในหมู่ปวงบ่าวของพระองค์ (นั่นคือ นบีมูฮัมหมัด) ด้วยเหตุผลดังกล่าว พวกเขาสมควรได้รับความพิโรธจากอัลลอฮ์ซ้ำแล้วซ้ำเล่า และสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นคือการลงโทษอันน่าอัปยศ

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงศรัทธาต่อสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา” พวกเขาก็กล่าวว่า “เราศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราเท่านั้น” และพวกเขาปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่มาหลังจากนั้น ทั้งที่สิ่งนั้นเป็นความจริงที่ยืนยันสิ่งที่มีอยู่กับพวกเขา จงกล่าวเถิดว่า “แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงฆ่าบรรดานบีของอัลลอฮ์ที่มาก่อนหน้านั้น หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง?”

และแน่นอน มูซาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าก็เอาลูกวัว (เป็นที่เคารพสักการะ) หลังจากที่เขาไม่อยู่ โดยที่พวกเจ้าเป็นผู้อธรรม

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ทำพันธสัญญากับพวกเจ้า และเราได้ยกภูเขาขึ้นเหนือพวกเจ้า (โดยกล่าวว่า) “จงยึดมั่นในสิ่งที่เราได้ประทานให้แก่พวกเจ้าด้วยความมุ่งมั่น และจงตั้งใจฟัง” พวกเขากล่าวว่า “เราได้ยินแล้วและเราก็ฝ่าฝืนแล้ว” การบูชาลูกวัวนั้นได้ตราตรึงอยู่ในใจของพวกเขา เนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “ช่างเป็นสิ่งที่เลวร้ายยิ่งนัก สิ่งที่การศรัทธาของพวกเจ้าใช้ให้พวกเจ้ากระทำเช่นนั้น หากพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด แก่ชาวยิวเหล่านั้น ) ว่า: “หากว่าสถานที่พำนักแห่งวันปรโลก ณ ที่อัลลอฮ์เป็นที่พำนักสำหรับพวกเจ้าเท่านั้น โดยปราศจากผู้อื่น ดังนั้นพวกเจ้าก็จงปรารถนาความตายเถิด หากพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนที่พูดจริง”

และแน่นอน พวกเขาจะไม่ปรารถนาความตายอย่างสิ้นเชิง อันเนื่องจากสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงบรรดาผู้อธรรมเสมอ

และแน่นอน เจ้า (มุฮัมหมัด) จะพบว่าพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีความละโมบมากในการใช้ชีวิต และยิ่งกว่าบรรดาผู้ตั้งภาคีด้วยซ้ำ แต่ละคนปรารถนาที่จะมีชีวิตอยู่ได้หนึ่งพันปี แต่ชีวิตที่ยืนยาวเช่นนี้ก็ไม่สามารถช่วยให้พวกเขารอดพ้นจากการลงโทษได้ และอัลลอฮ์นั้น คือผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเขากระทำอยู่เสมอ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ใครก็ตามที่เป็นศัตรูกับญิบรีล แท้จริงเขาคือผู้ที่ได้นำอัลกรุอานลงมายังหัวใจของเจ้าด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ เป็นการยืนยันในสิ่งที่มีอยู่ก่อนหน้าอัลกรุอาน และเป็นทางชี้นำ และเป็นข่าวดีแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลาย"

ผู้ใดที่เป็นศัตรูกับอัลลอฮ์ มลาอิกะฮ์และบรรดาศาสนทูตของพระองค์ และกับญิบรีลและมีกาเอล แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นศัตรูกับผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย

และโดยแน่นอน เราได้ประทานโองการอันชัดแจ้ง (อัลกุรอาน) ลงมาแก่เจ้าแล้ว และไม่มีผู้ใดปฏิเสธโองการได้ นอกจากบรรดาผู้ฝ่าฝืนเท่านั้น

มันควรแล้วหรือที่ทุกครั้งที่พวกเขาได้ให้คำมั่นสัญญาต่อพันธสัญญาใด ๆ แล้วอีกฝ่ายในหมู่พวกเขาก็โยนพันธสัญญานั้นทิ้งไป? แต่ (ที่จริงแล้ว) พวกเขาส่วนมากไม่ศรัทธาต่างหาก

และเมื่อมีศาสนทูตจากอัลลอฮ์ (มูฮัมหมัด) มายังพวกเขา เป็นผู้ยืนยันสิ่งที่มีอยู่กับพวกเขา กลุ่มหนึ่งจากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ก็จะโยนคัมภีร์ของอัลลอฮ์ไว้เบื้องหลังพวกเขา ราวกับว่าพวกเขาไม่รู้

พวกเขา (หันหลังให้กับคัมภีร์ของอัลลอฮ์) และปฏิบัติตาม (คำสอนเกี่ยวกับไสยศาสตร์) ที่บรรดาชัยฏอนได้สอนผู้คนในรัชสมัยของสุลัยมาน และสุลัยมานไม่ได้ปฏิเสธการศรัทธา(ไม่ได้เรียนรู้เรื่องไสยศาสตร์) แต่ชัยฏอนเหล่านั้นต่างหากที่ปฏิเสธการศรัทธาโดยพวกเขาได้สอนผู้คนเกี่ยวกับไสยศาสตร์และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่มลาอิกะฮ์ทั้งสอง คือ ฮะรูตและมะรูต ในดินแดนบาบิล (บาบิโลน) โดยที่ทั้งสองจะไม่สอนให้แก่ผู้ใด เว้นแต่หลังจากที่ทั้งสองได้แนะนำเขาแล้ว โดยกล่าวว่า “แท้จริงเราเป็นเพียงการทดสอบเท่านั้น (เพื่อทดสอบการศรัทธาของพวกเจ้า) ดังนั้นจงอย่ากลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา (จากการเรียนรู้มัน)” แล้วพวกเขาก็เรียนรู้จากทั้งสองซึ่งสิ่งที่ทำให้เกิดการหย่าร้างกันระหว่างบุคคลกับภรรยาของเขา และพวกเขาไม่อาจทำให้สิ่งนั้นเป็นอันตรายแก่ผู้ใดได้ นอกจากด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์เท่านั้น และพวกเขาก็เรียนรู้สิ่งที่เป็นโทษแก่พวกเขา และไม่ได้เป็นประโยชน์แก่พวกเขา และแท้จริงพวกเขา (ชาวยิว) รู้อยู่แล้วว่า ใครก็ตามที่เลือกเรียนไสยศาสตร์นั้น เขาจะไม่ได้รับประโยชน์ใด ๆ ในวันปรโลก แท้จริงมันช่างเป็นสิ่งที่เลวร้ายยิ่งนักกับการที่พวกเขาเลือกสิ่งนั้นสำหรับตัวของพวกเขาเอง หากพวกเขารู้

และหากว่าพวกเขาเหล่านั้นศรัทธา และยำเกรงแล้ว แน่นอน ผลตอบแทน ณ ที่อัลลอฮ์นั้นย่อมดีกว่า หากพวกเขารู้

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าพูดว่า “ราอินา” (โปรดพิจารณาสถานการณ์ของเราด้วย) แต่จงพูดว่า “อุนชูร์นา” (โปรดรอพวกเราด้วย) และจงฟัง และสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นคือการลงโทษอย่างเจ็บแสบ

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่เป็นชาวคัมภีร์ และบรรดาผู้ตั้งภาคี ต่างไม่ประสงค์ที่จะให้ความดีใดๆ ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้าจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงเลือกสรรผู้ที่พระองค์ประสงค์ด้วยความเมตตาของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้มีพระคุณอันใหญ่หลวง

เราจะไม่ยกเลิกโองการใด ๆ หรือทำให้มันถูกลืมไป เว้นแต่เราจะนำโองการที่ดีกว่าหรือคล้ายคลึงกับมันมา เจ้าไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง?

เจ้าไม่รู้ดอกหรือว่า แท้จริงอำนาจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้น เป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์? และไม่มีผู้ใดสำหรับพวกเจ้านอกจากอัลลอฮ์เท่านั้นที่สามารถปกป้องและให้ความช่วยเหลือ

หรือพวกเจ้าจะร้องขอต่อศาสนทูตของพวกเจ้า เช่นเดียวกับที่มูซาเคยถูกร้องขอก่อนหน้านี้กระนั้นหรือ? และผู้ใดเปลี่ยนเอาการปฏิเสธไว้แทนการศรัทธาแล้วไซร้ แน่นอนเขาได้หลงจากทางอันเที่ยงตรงไปแล้ว

ชาวคัมภีร์จำนวนมากปรารถนาที่จะทำให้พวกเจ้ากลับเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา หลังจากที่พวกเจ้าได้ศรัทธาแล้ว ทั้งนี้เพราะความอิจฉาริษยาที่เกิดจากตัวพวกของเขา หลังจากที่ความจริงได้ประจักษ์แก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้าจงให้อภัย และจงยกโทษให้ จนกว่าอัลลอฮ์จะประทานพระบัญชาของพระองค์ลงมา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และพวกเจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาดและจ่ายซะกาต และอะไรก็ตามที่เป็นความดีที่พวกเจ้าได้มอบไว้แก่ตัวของพวกเจ้าเองนั้น พวกเจ้าจะพบมัน ณ ที่อัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเห็นทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และพวกเขากล่าวว่า “คนอื่นจะไม่ได้เข้าสวรรค์อย่างสิ้นเชิง นอกจากผู้ที่เป็นยิว หรือเป็นคริสเตียนเท่านั้น” นั่นคือความปรารถนาอันไร้สาระของพวกเขา จงกล่าวเถิด (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าจงนำหลักฐานของพวกเจ้ามา หากพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนผู้พูดจริง”

หาใช่เป็นเช่นนั้นไม่ ผู้ใดที่บริสุทธิ์ใจต่ออัลลอฮ์โดยที่เขาเป็นมุห์สิน (ผู้ที่ประกอบอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์เสมือนกับว่าเขาเห็นพระองค์อยู่เบื้องหน้า) เขาจะได้รับผลตอบแทนของเขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของเขา และจะไม่มีความหวาดกลัวใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ

และชาวยิวได้กล่าวว่า “พวกคริสเตียนไม่ได้อยู่บนพื้นฐานใด ๆ (ศาสนาที่ถูกต้อง)” และคริสเตียนได้กล่าวว่า “พวกยิวไม่ได้อยู่บนพื้นฐานใด ๆ (ศาสนาที่ถูกต้อง)” ทั้งที่พวกเขาอ่านคัมภีร์กัน เช่นเดียวกันนั้น ผู้ที่ไม่มีความรู้ก็จะพูดในทำนองเดียวกันกับคำพูดของพวกเขา ดังนั้น อัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันฟื้นคืนชีพในสิ่งที่พวกเขาเคยขัดแย้งกัน

และใครเล่าที่อธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ปิดกั้นไม่ให้ใช้บรรดามัสยิดของอัลลอฮ์เพื่อการกล่าวถึงพระนามของพระองค์ และพยายามในการทำลายมัสยิดเหล่านั้น? พวกเขาเหล่านี้ ไม่บังควรแก่พวกเขาที่จะเข้าไปในมัสยิดเหล่านั้น เว้นแต่ด้วยความหวาดกลัว พวกเขาจะได้รับความอัปยศในโลกนี้ และในปรโลกนั้นพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันใหญ่หลวง

และทิศตะวันออก และทิศตะวันตกนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ ด้วยเหตุนี้ ไม่ว่าพวกเจ้าจะผินไปทางไหน ที่นั่นแหละคือพระพักตร์ของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ คือผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้

และพวกเขากล่าวว่า “อัลลอฮ์ทรงมีบุตร” มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ (จากสิ่งที่พวกเขากล่าว) แต่ แท้จริงแล้วทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นเป็นของพระองค์ ซึ่งทั้งหมดนั้นเป็นผู้ที่เคารพภัคดีต่อพระองค์

พระองค์เป็นผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และหากพระองค์ทรงกำหนดสิ่งใด ดังนั้น พระองค์เพียงแต่ประกาศิตแก่สิ่งนั้นว่า “จงเป็น” แล้วสิ่งนั้นก็จะปรากฏขึ้น

และบรรดาผู้ไม่รู้กล่าวว่า “ไฉนอัลลอฮ์จึงไม่ตรัสแก่พวกเรา หรือให้มีสัญญาณมายังพวกเรา?” เช่นเดียวกันนั้น บรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขาก็พูดในทำนองเดียวกันกับคำพูดของพวกเขา หัวใจของพวกเขาคล้ายคลึงกัน แท้จริงเราได้แสดงสัญญาณต่าง ๆ ไว้แล้วอย่างชัดเจนแก่กลุ่มชนที่ศรัทธามั่น

แท้จริงเราได้ส่งเจ้ามาด้วยความจริง ในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้ตักเตือน และเจ้าจะไม่ถูกถามเกี่ยวกับชาวนรก

ชาวยิวและชาวคริสต์นั้น จะไม่มีวันพอใจกับเจ้าจนกว่าเจ้าจะปฏิบัติตามศาสนาของพวกเขา จงกล่าวเถิด (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่า “แท้จริงทางนำของอัลลอฮ์นั้นคือทางนำที่แท้จริง” และแน่นอน หากเจ้าปฏิบัติตามความปรารถนาของพวกเขาหลังจากที่ความรู้ได้มายังเจ้าแล้ว เจ้าก็จะไม่มีผู้ใดคุ้มครองและผู้ช่วยเหลือใด ๆ จากการลงโทษของอัลลอฮ์เลย

บรรดาผู้ที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่พวกเขา โดยที่พวกเขาอ่านมันด้วยการอ่านที่ถูกต้อง ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนที่ศรัทธาต่อคัมภีร์นั้น และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่อคัมภีร์นั้น ดังนั้นพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ขาดทุน

โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่ข้าได้มอบแก่พวกเจ้า และแท้จริงข้าได้เทิดพวกเจ้าเหนือประชาชาติทั้งหลาย

และจงเกรงกลัวต่อวันหนึ่งที่ไม่มีชีวิตใดที่จะให้การช่วยเหลือใด ๆ ให้อีกชีวิตหนึ่ง และจะไม่มีการรับค่าไถ่ใด ๆ จากชีวิตนั้น และจะไม่มีการยอมรับการขอความช่วยเหลือจากผู้ใด และพวกเขาจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

และจงรำลึกถึง ขณะที่อิบรอฮีมถูกพระผู้อภิบาลของเขาทดสอบด้วยพระบัญชาบางประการ แล้วเขาก็ได้สนองตามพระบัญชานั้นโดยครบถ้วน อัลลอฮ์ตรัสว่า “แท้จริงข้าจะให้เจ้าเป็นผู้นำสำหรับมวลมนุษย์” เขากล่าวว่า “และจากวงศ์วานของข้าพระองค์ด้วย?” อัลลอฮ์ตรัสว่า “สัญญาของข้าจะไม่รวมบรรดาผู้อธรรม”

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ทำให้บ้านหลังนั้น (กะอ์บะฮ์) เป็นศูนย์กลาง และเป็นที่ปลอดภัยสำหรับมนุษย์ “และจงยึดเอาที่ยืนของอิบรอฮีมเป็นที่ละหมาดเถิด” เราได้สั่งเสียให้อิบรอฮีมและอิสมาอีลว่า “จงทำความสะอาดบ้านของข้า สำหรับบรรดาผู้ที่ทำการตอวาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการอิติกาฟ และบรรดาผู้ที่ทำการรุกูอ์และสุยูด"

และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมได้วิงวอนว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดทำให้เมืองนี้ (มักกะฮ์) เป็นเมืองที่ปลอดภัย และโปรดประทานปัจจัยยังชีพจากผลไม้นานาชนิดแก่ชาวเมือง นั่นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก” พระองค์ตรัสว่า “และผู้ใดที่ปฏิเสธศรัทธา ข้าจะให้เขาได้รับความสุขความสำราญในชั่วระยะเวลาหนึ่ง (ในโลกนี้) แล้วข้าจะบังคับเขาไปสู่การลงโทษในนรก และช่างเป็นจุดหมายปลายทางที่ชั่วช้ายิ่ง”

และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมและอิสมาอีลได้ก่อสร้างฐานของบ้านหลังนั้น (โดยทั้งสองกล่าวว่า) “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดรับการงานจากพวกเราด้วยเถิด แท้จริง พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้”

“โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทำให้เราทั้งสองเป็นผู้นอบน้อมต่อพระองค์ และให้ลูกหลานของเราเป็นประชาชาติที่จำนนต่อพระองค์ และโปรดแสดงให้เราเห็นแนวทางการปฏิบัติศาสนกิจของเรา และโปรดยอมรับการกลับใจของเรา แท้จริงพระองค์คือผู้ยอมรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”

“โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงส่งเราะซูลคนหนึ่งที่มาจากพวกเขาเองไปในหมู่พวกเขาเถิด เพื่อเขาจะได้อ่านโองการต่างๆ ของพระองค์ให้แก่พวกเขา สอนคัมภีร์และวิทยปัญญา (สุนนะฮ์) ให้แก่พวกเขา และทำการขัดเกลาพวกเขาให้บริสุทธิ์ แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ"

และใครเล่าที่จะไม่ปรารถนาศาสนาของอิบรอฮีม นอกจากผู้ที่หลอกตัวเองเท่านั้น และแท้จริงเราได้คัดเลือกเขาในโลกนี้ และแท้จริง ในปรโลกนั้นเขาจะอยู่ในหมู่ผู้คนดีอย่างแน่นอน

จงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า “จงสวามิภักดิ์เถิด” เขากล่าวว่า “ข้าได้สวามิภักดิ์ต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”

และอิบรอฮีมได้สั่งเสียแก่ลูกๆ ของเขาให้ปฏิบัติตามแนวทางนั้น และยะอ์กูบก็เช่นกันได้สั่งเสียว่า "โอ้ ลูก ๆ ของฉัน แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเลือกศาสนานี้ให้แก่พวกเจ้าแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าจงอย่าได้ตายเด็ดขาด เว้นแต่พวกเจ้าอยู่ในสถานะเป็นผู้สวามิภักดิ์(ต่ออัลลอฮ์)เท่านั้น”

หรือพวกเจ้าอยู่เป็นพยานขณะที่ความตายได้มาเยือนยะกูบ ในตอนที่เขากล่าวแก่ลูก ๆ ของเขาว่า “พวกเจ้าจะสักการะอะไรหลังจากฉันตายไปแล้ว?” พวกเขากล่าวว่า “พวกเราจะสักการะพระเจ้าของท่าน และพระเจ้าของบรรพบุรุษของท่าน อิบรอฮีม อิสมาอีล และอิสฮาก พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และเฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกเรายอมจำนน”

ชนเหล่านั้นเป็นประชาชาติที่ล่วงลับไปแล้ว สำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และสำหรับพวกเจ้าคือสิ่งที่พวกเจ้าได้ขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจะไม่ถูกถามถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไป

และพวกเขากล่าวว่า “จงมาเป็นยิวหรือคริสเตียน แล้วพวกเจ้าก็จะได้รับทางนำ” จงกล่าวเถิด (มูฮัมหมัด) "แต่ เราปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีมผู้อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว และเขาก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

จงกล่าวเถิด (โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย) ว่า : “เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราและต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่อิบรอฮีม และอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และลูกหลานของเขา และรวมถึงสิ่งที่ได้ถูกประทานให้กับมูซา และที่ถูกประทานให้แก่อีซา และสิ่งที่ถูกประทานให้แก่บรรดาศาสนทูตทั้งหลายจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราไม่ได้แบ่งแยกระหว่างพวกเขาคนใดคนหนึ่ง และเราทุกคนเป็นผู้จำนนต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว"

ดังนั้น หากพวกเขาศรัทธาดังที่พวกเจ้าศรัทธาต่อสิ่งนั้น (ต่อคัมภีร์และศาสนทูตของพระองค์) แท้จริงพวกเขาก็ได้รับทางนำแล้ว และหากพวกเขาผินหลังให้ ดังนั้น แน่นอนพวกเขาก็จะอยู่ในความขัดแย้งกัน(กับเจ้า) ดังนั้น อัลลอฮ์จะทรงปกป้องเจ้าจากพวกเขา และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

(จงยึดมั่น) การย้อม (ศาสนา) ของอัลลอฮ์ และใครเล่าจะมีการย้อม (ศาสนา) ที่ดียิ่งกว่าอัลลอฮ์? และแด่พระองค์เท่านั้นที่พวกเราเคารพภัคดี"

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจะโต้เถียงกับเราในเรื่องที่เกี่ยวกับอัลลอฮ์ทั้งที่พระองค์ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของเรา และเป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ากระนั้นหรือ? และเรามีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของเรา และพวกเจ้าก็มีหน้าที่รับผิดชอบต่อการกระทำของพวกเจ้า และแด่พระองค์เท่านั้นเราอุทิศตนอย่างบริสุทธิ์ใจ”

หรือพวกเจ้ากล่าวว่า แท้จริงอิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอ์กูบ และบรรดาลูกหลาน (ของยะกูบนั้น) เป็นชาวยิวหรือคริสเตียนกระนั้นหรือ?” จงกล่าวเถิดโอ้ มุฮัมหมัดว่า “พวกเจ้ารู้มากกว่าหรืออัลลอฮ์?” และใครเล่าที่จะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่ปกปิดหลักฐานที่เขามีที่มาจากอัลลอฮ์? แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงเพิกเฉยในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

นั่นคือประชาชาติที่ล่วงลับไปแล้ว พวกเขาจะได้รับในสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้ และพวกเจ้าก็จะได้รับในสิ่งที่พวกเจ้าขวนขวายไว้ และพวกเจ้าจะไม่ถูกถามในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

บรรดาผู้โฉดเขลาในหมู่มนุษย์จะกล่าวว่า “อะไรทำให้พวกเขาหันออกไปจากกิบละฮ์ของพวกเขาที่พวกเขาเคยผินอยู่?” จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) “ทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงแนะนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ไปสู่ทางอันเที่ยงตรง”

และในทำนองเดียวกันนี้ เราได้ทำให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติสายกลาง เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้เป็นสักขีพยานแก่มนุษยชาติ และเราะซูล (มูฮัมหมัด) เป็นสักขีพยานแก่พวกเจ้า และเรามิได้ทำให้เรื่องการเปลี่ยนทิศ (กิบละฮ์) จากที่เจ้าเคยผินนั้นเพื่ออื่นใด นอกจากเพื่อเราจะได้รู้ว่าใครที่ปฏิบัติตามเราะซูลอย่างแท้จริง และใครที่ผินหลังให้ และแท้จริงมันเป็นเรื่องที่ใหญ่มาก เว้นแต่สำหรับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงชี้แนะให้เท่านั้น และอัลลอฮ์จะไม่ทำให้การศรัทธาของพวกเจ้านั้นสูญเปล่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเปี่ยมล้นด้วยความอาทร ผู้ทรงเมตตาต่อมนุษย์เสมอ

หลายครั้งที่เราเห็นเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าซ้ำแล้วซ้ำเล่า แล้วเราก็ให้เจ้าผินหน้าไปทางกิบละฮ์ที่เจ้าพอใจ ดังนั้นจงผินหน้าไปทางมัสยิดอัลฮะรอม และไม่ว่าจะอยู่ที่ไหนก็จงหันหน้าไปทางนั้น และแท้จริงบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ พวกเขารู้ดีว่าสิ่งนั้นเป็นความจริงจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และอัลลอฮ์มิได้เพิกเฉยต่อทุกสิ่งที่พวกเขากระทำกัน

และแน่นอน! หากเจ้านำหลักฐานทั้งหมดมาให้แก่บรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์นี้ พวกเขาจะไม่ตามทิศทาง (กิบละฮ์) ของเจ้า และเจ้าก็จะไม่มีวันปฏิบัติตามทิศทางของพวกเขา และบางคนในหมู่พวกเขาก็ไม่ปฏิบัติตามกิบละฮ์ของอีกบางคน และหากเจ้าปฏิบัติตามความปรารถนาของพวกเขาหลังจากที่ความรู้ได้มายังเจ้าแล้ว แท้จริงเจ้าก็อยู่ในหมู่ผู้อธรรม

บรรดาผู้ที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่พวกเขานั้น พวกเขารู้จักเขาดี (มูฮัมหมัด) เหมือนกับที่พวกเขารู้จักลูก ๆ ของพวกเขาเอง และแท้จริง กลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขาจะปกปิดความจริงโดยที่พวกเขารู้ดี

ความจริงนั้นมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้นเจ้าอย่าได้อยู่ในหมู่ผู้สงสัยเป็นอันขาด

และสำหรับแต่ละประชาชาตินั้นย่อมมีทิศทาง (กิบละฮ์) ที่เป็นของตนเอง ดังนั้น พวกเจ้าจงแข่งขันในการทำความดีเถิด ไม่ว่าเจ้าจะอยู่ที่ใดก็ตาม อัลลอฮ์ก็จะทรงนำพวกเจ้าทั้งหมดมา (รวมตัวกันในวันกิยามะฮ์) แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และจากที่ใดก็ตามที่เจ้าออกไป (เพื่อทำการละหมาด) ก็จงผินหน้าไปทางมัสยิดอัลฮะรอม และแท้จริงมันคือความจริงจากพระผู้อภิบาลของเจ้า และอัลลอฮ์มิได้เพิกเฉยต่อทุกสิ่งที่พวกเขากระทำกัน

และจากที่ใดก็ตามที่เจ้าออกไปก็จงผินหน้าไปทางมัสยิดอัลฮะรอม และไม่ว่าพวกเจ้าจะอยู่ที่ใดก็จงผินหน้าไปทางมัสยิดนั้น เพื่อว่าผู้คนจะได้ไม่มีข้อโต้แย้งใด ๆ ต่อเจ้า เว้นแต่กลุ่มผู้อธรรมในหมู่พวกเขา ดังนั้นพวกเจ้าจงอย่ากลัวพวกเขา แต่จงกลัวข้า และเพื่อข้าจะได้มอบความโปรดปรานของข้าแก่พวกเจ้า และเพื่อพวกเจ้าจะได้รับทางนำ

ดังที่เราได้ส่งเราะซูลมายังพวกเจ้าจากพวกเจ้าเอง เพื่อให้เขาอ่านโองการของเราแก่พวกเจ้า และทำการขัดเกลาพวกเจ้า และทำการสอนพวกเจ้าถึงเนื้อหาในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) และสุนนะฮ์ และสอนพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้ายังไม่เคยรู้

ดังนั้น พวกเจ้าจงรำลึกถึงข้า แล้วข้าจะรำลึกถึงพวกเจ้าและจงขอบคุณข้า และอย่าเนรคุณต่อข้าเลย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงขอการช่วยเหลือด้วยความอดทนและการละหมาด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอยู่ร่วมกับบรรดาผู้อดทน

และพวกเจ้าอย่ากล่าวเกี่ยวกับบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าในหนทางของอัลลอฮ์ว่า “พวกเขาตายไปแล้ว” ในทางกลับกัน พวกเขามีชีวิตอยู่ แต่พวกเจ้าไม่เข้าใจการมีชีวิตของพวกเขา

และแน่นอน เราจะทดสอบพวกเจ้าด้วยสิ่งใดสิ่งหนึ่งจากความกลัว ความหิวโห การประสบกับการสูญเสียทางทรัพย์สิน ชีวิต และพืชผล และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้อดทนเถิด

(นั่นคือ) บรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาประสบกับความยากลำบาก พวกเขาก็กล่าวว่า “แท้จริงเราเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และพวกเราจะต้องกลับไปยังพระองค์"

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่ได้รับการเชยชมและความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาคือผู้ที่ได้รับทางนำ

แท้จริงแล้ว "เศาะฟา" และ "มัรวะฮ์" เป็นส่วนหนึ่งของสัญลักษณ์ทางศาสนาของอัลลอฮ์ ดังนั้นผู้ใดประกอบพิธีฮัจย์ที่บัยตุลลอฮ์ หรือทำอุมเราะฮ์ ก็ไม่ผิดหากเขากลับไปกลับมาระหว่างภูเขาทั้งสอง และผู้ใดกระทำความดีโดยสมัครใจ ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ทรงตอบแทน และผู้ทรงรอบรู้

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปกปิดสิ่งที่เราได้ประทานลงมาที่เป็นหลักฐานอันชัดแจ้งและแนวทางที่ถูกต้องหลังจากที่เราได้อธิบายมันอย่างชัดเจนแก่ผู้คนในคัมภีร์แล้ว พวกเขาเหล่านั้นคือผู้ถูกสาปแช่งโดยอัลลอฮ์ และจะถูกสาปแช่งโดยบรรดาผู้สาปแช่ง

นอกจากบรรดาผู้ที่สำนึกผิดและปรับปรุงแก้ไข และอธิบาย (สิ่งที่พวกเขาปกปิดไว้) ดังนั้น ชนเหล่านี้ ข้าตอบรับการกลับใจของพวกเขา และข้าคือผู้ทรงตอบรับการกลับใจ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริง บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและพวกเขาได้ตายไปในสภาพการเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาจะได้รับการสาปแช่งจากอัลลอฮ์ บรรดามลาอิกะฮ์ และมนุษย์ทั้งมวล

พวกเขาจะอยู่ในการสาปแช่งนั้นตลอดกาล โดยที่การลงโทษจะไม่ถูกผ่อนเบาแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่ได้รับการผ่อนผันใด ๆ

และพระเจ้าของเจ้าที่ควรแก่การเคารพสักการะคือพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์ ผู้ทรงกรุณาปรานี ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริงในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน การสับเปลี่ยนของกลางวันและกลางคืน การแล่นของเรือในทะเลพร้อมด้วยสิ่งที่อำนวยประโยชน์แก่มนุษย์ และน้ำฝนที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมาจากฟากฟ้า แล้วพระองค์ทรงทำให้แผ่นดินนั้นฟื้นขึ้นมาด้วยน้ำนั้นหลังจากที่มันตายไปแล้ว ทรงทำให้มีการแพร่กระจายของสัตว์ทุกชนิดในแผ่นดิน และการเปลี่ยนแปลงทิศทางของลม และเมฆที่ถูกกำหนดขึ้นระหว่างชั้นฟ้าและแผ่นดิน ทั้งหมดนั้นเป็นสัญญาณสำหรับกลุ่มชนที่ใช้ปัญญา

และในหมู่มนุษย์นั้นมีกลุ่มชนที่เคารพสักการะต่อสิ่งอื่นนอกเหนือจากอัลลอฮ์ พวกเขารักสิ่งนั้นเช่นเดียวกับที่พวกเขารักอัลลอฮ์ ส่วนบรรดาผู้ศรัทธานั้น ความรักของพวกเขาต่ออัลลอฮ์นั้นยิ่งใหญ่มาก และหากบรรดาผู้อธรรมได้เห็น (สภาพของพวกเขาในปรโลก) ขณะที่พวกเขาเห็นการลงโทษ พวกเขาก็จะตระหนักว่า แท้จริงพลังอำนาจล้วนเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงในการลงโทษ

(เมื่อพวกเขาเห็นการลงโทษ) บรรดาผู้นำก็ได้ปลีกตัวออกจากบรรดาผู้ตามของพวกเขา เพราะความน่าสะพรึงกลัวจากการลงโทษที่พวกเขาเห็น และความสัมพันธ์ทั้งหมดระหว่างพวกเขาถูกตัดขาด

และบรรดาผู้ตามกล่าวว่า “หากเรามีโอกาสอีกครั้ง เราก็จะปลีกตัวออกจากพวกเขาเหมือนที่พวกเขาปลีกตัวออกจากพวกเรา” ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาเห็นการกระทำของพวกเขาเป็นเหตุแห่งความเสียใจ และพวกเขาจะไม่มีวันออกจากไฟนรกได้

โอ้มนุษย์เอ๋ย จงกินสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินที่ศาสนาอนุมัติและที่ดีมีประโยชน์ และอย่าปฏิบัติตามแนวทางของชัยฏอน เพราะแท้จริงมันเป็นศัตรูที่ชัดเจนสำหรับพวกเจ้า

แท้จริงมันเพียงแต่จะสั่งให้พวกเจ้ากระทำความชั่วและผิดศีลธรรม และใช้ให้พวกเจ้ากล่าวอ้างถึงอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้ (ด้วยการกล่าวเท็จและใส่ร้ายพระองค์)

เมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงปฏิบัติตามสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมาเถิด” พวกเขาก็กล่าวว่า “มิได้ พวกเราจะปฏิบัติตามสิ่งที่เราได้รับมาจากบรรพบุรุษของเรา” (พวกเขาจะทำเช่นนั้น) แม้ว่าบรรพบุรุษของพวกเขาจะไม่เข้าใจอะไรเลย และไม่ได้รับการชี้นำสู่เส้นทางที่ถูกต้องกระนั้นหรือ?

และอุปมาบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา (ที่ปฏิบัติตามบรรพบุรุษ) ก็เปรียบเสมือนบุคคลที่เปล่งเสียง (เรียกฝูงปศุสัตว์ที่ไม่เข้าใจเสียงเรียกของตัวเอง) นอกจากได้ยินเสียงเรียกและเสียงตะโกนเท่านั้น พวกเขาคือคนหูหนวก เป็นใบ้และตาบอด ดังนั้น พวกเขาจึงไม่เข้าใจอะไรเลย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริโภคสิ่งดี ๆ (ฮาลาล) ที่เราได้จัดเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า และจงขอบคุณอัลลอฮ์เถิด หากพวกเจ้าเพียงแต่อัลลอฮ์เท่านั้นที่พวกเจ้าเคารพสักการะโดยแท้จริง

แท้จริง พระองค์ทรงห้ามไม่ให้พวกเจ้ากินซากสัตว์ เลือด เนื้อหมู และสัตว์ที่ถูกเชือดเพื่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ดังนั้นใครก็ตามที่ถูกบังคับ (ให้กินมันเนื่องจากเหตุฉุกเฉิน) โดยที่เขาไม่ปรารถนามัน และไม่เกินความจำเป็น ก็ไม่เป็นบาปใดๆ สำหรับเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมา และแลกเปลี่ยนกับผลประโยชน์ทางโลกที่มีราคาเพียงเล็กน้อยนั้น พวกเขาจะไม่อิ่มท้องของพวกเขาด้วยสิ่งอื่นใดนอกจากไฟนรกเท่านั้น และอัลลอฮ์จะไม่ทรงทักทายพวกเขาในวันกิยามะฮ์ จะไม่ทรงชำระพวกเขาให้บริสุทธิ์ (จากบาป) และพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ

ชนเหล่านั้นแหละคือกลุ่มชนที่แลกเปลี่ยนแนวทางที่หลงผิดโดยการละทิ้งทางนำของอัลลอฮ์ และแลกเปลี่ยนการลงโทษในนรกด้วยการละทิ้งการอภัยโทษจากอัลลอฮ์ ดังนั้น พวกเขาช่างเป็นกลุ่มชนที่อัศจรรย์ยิ่งที่สามารถทนกับไฟนรกได้

นั่นก็เพราะว่า อัลลอฮ์ได้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาด้วยความจริง และแท้จริงบรรดาผู้ที่ไม่เห็นด้วยกับคัมภีร์นั้น แท้จริงพวกเขาอยู่ในความแตกแยกที่ห่างไกล (จากความจริง)

หาใช่ความดีนั้นอยู่ที่การผินหน้าไปทางทิศตะวันออกและทิศตะวันตกเลย แต่ความดี คือการศรัทธาของบุคคลที่มีต่ออัลลอฮ์ วันปรโลก มลาอิกะฮ์ คัมภีร์ และบรรดานบี และบริจาคทรัพย์สินที่พวกเขารักให้กับญาติที่ไกล้ชิด เด็กกำพร้า คนยากจน คนที่อยู่ระหว่างการเดินทาง ผู้ที่ขอทาน และบริจาคเพื่อการปล่อยทาส และผู้ที่ดำรงไว้ซึ่งการละหมาดและจ่ายซะกาต บรรดาผู้ที่รักษาสัญญาเมื่อพวกเขาสัญญา และบรรดาผู้ที่อดทนในยามที่ทุกข์ยากกับความยากจน ในยามที่เจ็บป่วย และในยามที่สู้รบในสมรภูมิ พวกเขาคือกลุ่มชนที่มีความจริงใจ และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ยำเกรงที่แท้จริง

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย การลงโทษด้วยการประหารฆาตกรให้ตายตาม "กิศอศ" นั้นได้ถูกบัญญัติไว้เหนือพวกเจ้าแล้ว ในกรณีของการฆาตกรรม กล่าวคือ ชายอิสระต่อชายอิสระ ทาสต่อทาส และหญิงต่อหญิง ดังนั้นใครก็ตาม (ผู้ฆ่า) ได้รับการอภัยโทษบางส่วนจากพี่น้องของเขา (ผู้ปกครองของผู้ถูกฆ่า) ดังนั้นผู้ที่ให้อภัย ควรปฏิบัติตามแนวทางที่ดี (ในการเรียกร้องค่าสินไหมทดแทน) และ (ผู้ฆ่า) ควรชดใช้ (ค่าสินไหมทดแทน) ให้ดีที่สุดเท่าที่จะทำได้ นั่นเป็นการผ่อนปรนจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าและเป็นความเมตตาจากพระองค์ ดังนั้น ผู้ใดฝ่าฝืน (เพื่อแก้แค้น) หลังจากที่กฎนี้ได้บัญญัติแล้ว สำหรับเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ

และในการลงโทษด้วยกฎหมายนี้ (กิศอศ) นั้น เป็นการธำรงไว้ซึ่งชีวิตสำหรับพวกเจ้า โอ้ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย! เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง

การทำพินัยกรรมให้แก่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และบรรดาญาติที่ใกล้ชิดโดยชอบธรรมนั้นได้ถูกำหนดขึ้นแก่พวกเจ้าแล้ว เมื่อความตายได้มายังคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเจ้า หากเขาได้ทิ้งทรัพย์สมบัติไว้ ทั้งนี้เป็นหน้าที่แก่ผู้ยำเกรงทั้งหลาย

ดังนั้น ผู้ใดทำการเปลี่ยนแปลงพินัยกรรมนั้น หลังจากที่เขาได้ยินมันแล้ว แท้จริงโทษของการเปลี่ยนแปลงนั้นย่อมตกอยู่กับบรรดาผู้ที่เปลี่ยนมันเท่านั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

แต่หากผู้ใดรู้ว่าผู้ทำพินัยกรรมมีความลำเอียงหรือความอยุติธรรม แล้วมีการประนีประนอมระหว่างพวกเขา (ด้วยการแก้ไขในสิ่งที่เป็นปัญหานั้นผ่านการตักเตือนกัน) ก็จะไม่เป็นทำบาปอะไรสำหรับเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย การถือศีลอดนั้นได้ถูกบัญญัติแก่พวกเจ้าแล้ว เช่นเดียวกับที่ได้ถูกบัญญัติแก่บรรดาผู้ก่อนหน้าพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง

ในจำนวนวันที่ถูกกำหนดไว้ไม่นาน ดังนั้นผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วยหรืออยู่ระหว่างการเดินทางก็จงถือใช้ในวันอื่นแทน และได้บัญญัติให้จ่ายฟิดยะฮ์สำหรับผู้ที่ไม่สามารถถือศีลอดได้ ด้วยการให้อาหารแก่คนยากจน ดังนั้นใครก็ตามที่จ่าย (ฟิดยะฮ์) มากกว่าที่ถูกกำหนดไว้ ด้วยความสมัครใจมันก็เป็นความดีสำหรับเขา และการถือศีลอดสำหรับพวกเจ้านั้นย่อมดีกว่า (การจ่ายฟิดยะฮ์) หากพวกเจ้ารู้

เดือนรอมะฏอนนั้น เป็นเดือนที่อัลกุรอานถูกประทานลงมา เพื่อเป็นทางนำสำหรับมนุษย์ และเป็นหลักฐานอันชัดเจนให้กับทางนำดังกล่าว และเป็นที่จำแนกระหว่างความจริงกับความเท็จ ดังนั้นผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเข้าอยู่ในเดือนนี้ (หรือเห็นเดือนนี้) ก็จงถือศีลอดในเดือนและผู้ใดป่วยหรืออยู่ระหว่างการเดินทาง ก็จงถือใช้ในวันอื่นแทน อัลลอฮ์ทรงประสงค์ให้เกิดความง่ายดายแก่พวกเจ้า และไม่ประสงค์ที่จะให้เกิดความลำบากแก่พวกเจ้า และเพื่อให้พวกเจ้าได้ถือศิลอดครบจำนวนวัน (ของเดือนรอมฏอน) และเพื่อให้พวกเจ้าได้เทิดทูนความเกรียงไกรของอัลลอฮ์ ที่พระองค์ได้ทรงชี้นำพวกเจ้า และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณพระองค์

เมื่อบ่าวของข้าถามเจ้าถึงข้า แท้จริงข้าอยู่ใกล้ (พวกเขาเสมอ) ข้าตอบสนองต่อการเรียกร้องของผู้ที่วิงวอนเมื่อเขาได้วิงวอนต่อข้า ดังนั้นพวกเขาจึงควรตอบรับการเรียกร้องของข้า (โดยเชื่อฟังคำสั่งของข้า) และศรัทธาต่อข้า เพื่อว่าพวกเขาจะได้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง

เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าแล้วซึ่งการสมสู่กับบรรดาภรรยาของพวกเจ้าในค่ำคืนของการถือศีลอด พวกนางเป็นดังอาภรณ์แก่พวกเจ้า และพวกเจ้าก็เป็นดังอาภรณ์แก่พวกนาง อัลลอฮ์ทรงรู้ว่า พวกเจ้านั้นเคยทุจริตต่อตัวเอง ดังนั้นพระองค์จึงรับการสำนึกผิดของพวกเจ้าและทรงอภัยโทษให้กับพวกเจ้า บัดนี้ พวกเจ้าจงสมสู่กับพวกนาง และจงแสวงหาสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงกำหนดไว้ให้แก่พวกเจ้าเถิด และพวกเจ้าจงกิน และจงดื่ม จนกระกว่าเส้นด้ายสีขาวและเส้นด้ายสีดำจะประจักษ์แก่พวกเจ้า อัน เนื่องจากแสงแห่งรุ่งอรุณ แล้วพวกเจ้าจงถือศีลอดตลอดทั้งวันจนถึงเวลาพลบค่ำ และพวกเจ้าจงอย่าสมสู่กับพวกนางขณะที่พวกเจ้าเอียะติก๊าฟอยู่ในมัสยิด ที่กล่าวมานั่นคือขอบเขตที่อัลลอฮ์ได้กำหนดไว้ ดังนั้นพวกเจ้าจงอย่าเข้าใกล้มัน อย่างนั้นแหละ ที่อัลลอฮ์จะทรงชี้แจงโองการต่าง ๆ ของพระองค์แก่มนุษย์ทั้งหลาย เพื่อว่าพวกเขาจะได้ยำเกรง

และพวกเจ้าอย่ากินทรัพย์สินของพวกเจ้ากันเองในทางที่ผิด และอย่าได้ให้สินบนแก่ผู้พิพากษา เพื่อที่พวกเจ้าจะได้กินทรัพย์สินส่วนหนึ่งของผู้อื่นด้วยแนวทางที่เป็นบาป ทั้งที่พวกเจ้ารู้ดีว่า (มันบาป)

พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับจันทร์เสี้ยว จงกล่าวเถิดว่า “มันคือเครื่องหมายบอกเวลา (กิจการและการปฏิบัติงาน) ของผู้คน และการประกอบพิธีฮัจญ์” และไม่ใช่เป็นเรื่องของความดี การที่พวกเจ้าจะเข้าไปในบ้านจากทางด้านหลัง (ในขณะที่อยู่ในอิห์รอม) แต่ความดีที่แท้จริงนั้น คือผู้ที่ยำเกรงต่างหาก ดังนั้น จงเข้าไปในบ้านทางประตูของมัน และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ประสบความสำเร็จ”

และจงต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์กับบรรดาผู้ที่ต่อสู้กับพวกเจ้า แต่จงอย่าละเมิด (ขอบเขตที่อัลลอฮ์ได้กำหนดไว้) แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้ละเมิด

และจงฆ่าพวกเขา (ศัตรูที่ต่อสู้กับพวกเจ้า) ไม่ว่าพวกเจ้าจะพบพวกเขา ณ ที่ใดก็ตาม และขับไล่พวกเขาออกจากที่ที่พวกเขาเคยขับไล่พวกเจ้าออก และฟิตนะฮ์ (การใส่ร้ายด้วยการขัดขวางผู้ศรัทธาเพื่อให้ออกห่างจากศาสนาอิสลามนั้น) ร้ายแรงยิงกว่าการฆาตกรรม และอย่าต่อสู้กับพวกเขาที่มัสยิดอัลฮะรอม จนกว่าพวกเขาจะต่อสู้กับพวกเจ้าที่นั่น ดังนั้นหากพวกเขาต่อสู้กับพวกเจ้า ก็จงฆ่าพวกเขาเสีย เช่นนั้นแหละคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

แล้วถ้าหากพวกเขายุติการต่อสู้ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และจงต่อสู้กับพวกเขาจนกว่าจะไม่มีฟิตนะฮ์ (การตั้งภาคีและการขัดขวางผู้อื่นไม่ให้เข้าใกล้ศาสนาของอัลลอฮ์) อีกต่อไป และศาสนาของอัลลอฮ์เท่านั้นเป็นที่ปรากฎ แล้วหากพวกเขายุติ ดังนั้น ก็จะไม่มีความเป็นศัตรูกัน ยกเว้นต่อบรรดาผู้อธรรมเท่านั้น

เดือนฮะรอมต้องชดเชยด้วยเดือนฮะรอม และทุกสิ่งที่ได้รับการเชิดชู (หากมีการละเมิด) ก็ต้องมีการตอบโต้ที่สมดุล ดังนั้นผู้ใดที่ละเมิดต่อพวกเจ้า ก็จงตอบโต้เขาเยี่ยงที่เขาได้ละเมิดต่อพวกเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้ยำเกรงทั้งหลาย

และจงบริจาคในทางของอัลลอฮ์ และอย่าจงใจทำให้ตัวเองตกอยู่ในความพินาศ และจงทำความดีเถิด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้กระทำความดีทั้งหลาย

และจงทำฮัจย์และอุมเราะฮ์ให้เสร็จสิ้นสมบูรณ์เพื่ออัลลอฮ์เถิด แต่ถ้าพวกเจ้าถูกสกัดกั้น (โดยการป่วยหรือศัตรู) ดังนั้น ให้เชือดสัตว์พลีที่หาได้ง่าย และอย่าโกนศีรษะก่อนที่สัตว์พลีนั้นจะถึงสถานที่ของมัน แล้วหากผู้ใดในหมู่พวกเจ้าป่วยหรือมีสิ่งก่อกวนที่ศีรษะ (แล้วจำเป็นต้องโกนผม) ดังนั้น เขาจำเป็นต้องทำการฟิดยะฮ์ (ให้มีการชดเชย) ด้วยการถือศีลอด หรือการทำทาน หรือการเชือดสัตว์ ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ดังนั้น ใครก็ตามที่ทำอุมเราะฮ์ในช่วงเดือนฮัจญ์แล้วทำสิ่งที่เป็นข้อห้ามของการครองเอียะห์รอมจนถึงวันทำฮัจญ์ของปีนั้น ดังนั้น ให้เชือดสัตว์พลีที่หาได้ง่าย แต่ถ้าเขาหาไม่ได้ ก็จงถือศีลอดสามวันในช่วงการทำฮัจญ์ และอีกเจ็ดวันหลังจากที่พวกเจ้ากลับบ้านแล้ว นั่นคือครบสิบวันอย่างสมบูรณ์ ดังกล่าวนั้น สำหรับผู้ที่ครอบครัวไม่ได้อาศัยอยู่ในเขตแผ่นดินอัลมัสยิดิลฮะรอม และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงในการลงโทษ

(ระยะเวลา) การทำฮัจญ์นั้นมีหลายเดือนอันเป็นที่ทราบกันอยู่แล้ว ดังนั้น ผู้ใดที่วาญิบสำหรับเขาซึ่งการประกอบพิธีฮัจญ์ในเดือนเหล่านั้น เขาจะต้องไม่มีการสมสู่ ไม่พูดจาหยาบคาย และไม่มีการวิวาทกันในขณะทำฮัจญ์ และความดีใดๆ ที่พวกเจ้ากระทำนั้น อัลลอฮ์ทรงรู้ดี และจงเตรียมเสบียงเถิด แท้จริง เสบียงที่ดีที่สุดนั้น คือความยำเกรง และจงยำเกรงต่อข้าเถิด โอ้ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย

ไม่เป็นเรื่องที่ผิดอะไรสำหรับพวกเจ้า การที่พวกเจ้าแสวงหาความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (โดยการทำธุรกิจในขณะที่ทำฮัจญ์) จากนั้นเมื่อพวกเจ้าได้ทยอยออกจากทุ่งอะรอฟะฮ์ (ไปยังมุซดาลิฟะฮ์) ก็จงรำลูกถึงอัลลอฮ์ ณ สถานที่ อัล-มัชอัร อัล-ฮะรอม และจงรำลึกถึงพระองค์ ดังที่พระองค์ทรงประทานแนวทางที่ถูกต้องแก่พวกเจ้า และแท้จริงก่อนหน้านั้นพวกเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ที่หลงทาง

จากนั้น พวกเจ้าจงออกจาก (ทุ่งอะรอฟะฮ์) ที่ซึ่งผู้คนได้ทยอยกันออกไป และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

เมื่อพวกเจ้าเสร็จสิ้นจากการประกอบพิธีฮัจญ์ของพวกเจ้าแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์เหมือนกับที่พวกเจ้ารำลึกถึงบรรพบุรุษของพวกเจ้า หรือด้วยการรำลึกที่ยิ่งกว่านั้น ดังนั้น ในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่กล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานแก่พวกเราในโลกนี้ด้วยเถิด” แต่จะไม่มีส่วนดีใด ๆ สำหรับเขาในวันปรโลก

และในหมู่พวกเขานั้น ก็มีผู้ที่กล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานให้แก่พวกเราซึ่งสิ่งดีงามในโลกนี้ และสิ่งดีงามในปรโลก และโปรดคุ้มครองพวกเราให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรกด้วยเถิด

ชนเหล่านี้แหละ พวกเขาจะได้ส่วนดีจากสิ่งที่พวกเขาได้แสวงหาไว้ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระบัญชี

และพวกเจ้าจงรำลึกถึงอัลลอฮ์ตามวันต่าง ๆ ที่ถูกกำหนดไว้ ส่วนผู้ใดรีบออกจาก (มีนา) ในวันที่สอง ก็ไม่มีบาปใด ๆ สำหรับเขา และผู้ใดรั้งรอ (จนถึงวันที่สาม) ก็ไม่มีความผิดใด ๆ สำหรับเขา (ทั้งนี้) สำหรับผู้ที่มีความยำเกรง ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงรู้ไว้เถิดว่าพวกเจ้าจะถูกนำไปชุมนุมยังพระองค์

และในหมู่มนุษย์นั้น มีผู้ที่ทำให้เจ้ารู้สึกทึ่งในคำพูดของเขาเกี่ยวกับการใช้ชีวิตในโลกนี้ และเขาจะอ้างอัลลอฮ์เป็นพยานเกี่ยวกับสิ่งที่มีอยู่ในหัวใจของเขา ขณะเดียวกัน เขานั้นแหละที่เป็นปฏิปักษ์อย่างมากที่สุด

และเมื่อเขาหันหลังกลับไปแล้ว เขาก็มาดมั่นในแผ่นดิน (เช่นเคย) เพื่อก่อความเสียหายบนหน้าแผ่นดิน และทำลายพืชผล และเผ่าพันธุ์ และอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงชอบการก่อความเสียหาย

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด”ความเย่อหยิ่งที่ครอบงำพวกเขาทำให้พวกเขาคงอยู่ในการทำบาปต่อไป ดังนั้น นรกญะฮันนัมเท่านั้นที่เพียงพอสำหรับพวกเขา และมันช่างเป็นสถานที่พักผ่อนที่เลวร้ายที่สุด

และมีคนบางประเภท ซึ่งจะอุทิศชีวิตทั้งหมดของเขาเพื่อแสวงความพึงพอพระทัยจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเปี่ยมล้นด้วยความอาทรต่อปวงบ่าวของพระองค์เสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเข้าสู่อิสลามโดยสมบูรณ์เถิด และจงอย่าประพฤติตามรอยของชัยฏอน แท้จริงมันคือศัตรูที่เด่นชัดของพวกเจ้า

ดังนั้น หากพวกเจ้าหลงผิดหลังจากที่ได้มีหลักฐานที่ชัดเจนแก่พวกเจ้าแล้ว ก็จงรู้เถิดว่า แท้จริง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

พวกเขามิได้รอคอยสิ่งใด นอกจากการเสด็จมาของอัลลอฮ์มายังพวกเขาพร้อมกับบรรดาเมฆหมอก และ (การมาของ) บรรดามลาอิกะฮ์ และเรื่องราวทั้งหมดได้ถูกกำหนดไว้แล้ว และทุกสิ่งก็จะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์

เจ้าจงถามวงศ์วานอิสรออีลดูเถิดว่าสัญญาณอันชัดเจนกี่มากน้อยแล้ว ที่เราได้นำมายังพวกเขา และผู้ใดเปลี่ยนแปลงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ หลังจากที่มันได้มายังเขาแล้ว ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงในการลงโทษ

ชีวิตในโลกนี้ได้ถูกประดับประดาให้สวยงามแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย และพวกเขาจะเยาะเย้ยดูหมิ่นบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ยำเกรงนั้นย่อมเหนือกว่าพวกเขาในวันกิยามะฮ์ และอัลลอฮ์จะทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยไม่มีการคำนวณ

มนุษย์นั้นเคยเป็นประชาชาติเดียวกัน จากนั้นอัลลอฮ์ได้ทรงส่งบรรดานบีในฐานะผู้แจ้งข่าวดี และผู้ตักเตือน และได้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาพร้อมกับพวกเขาด้วยสัจธรรม เพื่อใช้ในการตัดสินระหว่างมนุษย์ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน และไม่มีผู้ใดขัดแย้งเกี่ยวกับคัมภีร์นอกจากบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์นั้นมา หลังจากที่บรรดาหลักฐานอันชัดเแจ้งได้มายังพวกเขาแล้ว ทั้งนี้เพราะความอิจฉาริษยาในระหว่างพวกเขา แล้วอัลลอฮ์ได้ทรงชี้นำบรรดาผู้ศรัทธาไปสู่สัจธรรมในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน ด้วยการอนุมัติของพระองค์ และอัลลอฮ์นั้นทรงชี้นำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ไปสู่ทางอันเที่ยงตรง

หรือพวกเจ้าคิดว่าพวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์โดยที่ (การทดสอบ) ยังมาไม่ถึงพวกเจ้าเหมือนที่เคยประสบกับผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเจ้ากระนั้นหรือ? พวกเขาถูกรุมเร้าด้วยความยากจน ความทุกข์ทรมาน และความหวั่นไหว จนกระทั้งเราะซูลและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับเขาต่างกล่าวว่า "เมื่อใดความช่วยเหลือของอัลลอฮ์จะมาถึง?" พึงรู้เถิดว่าแท้จริงความช่วยเหลือของอัลลอฮ์นั้นอยู่ใกล้แล้ว

พวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่าพวกเขาจะใช้จ่ายอะไร (และให้กับใครบ้าง)? จงกล่าวเถิดว่า “ทรัพย์สมบัติใด ๆ ก็ตามที่พวกเจ้าใช้จ่ายก็จงให้แก่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง บรรดาญาติที่ใกล้ชิด เด็กกำพร้า ผู้ขัดสน และผู้ที่อยู่ในการเดินทาง และความดีใด ๆ ที่พวกเจ้ากระทำ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งนั้นเสมอ”

การต่อสู้ได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้าแล้ว ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่รังเกียจสำหรับพวกเจ้า และบางทีการที่พวกเจ้าเกลียดสิ่งใด ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่ดีสำหรับพวกเจ้า และบางทีการที่พวกเจ้าชอบสิ่งใด ทั้งที่สิ่งนั้นไม่ดีสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีและพวกเจ้าไม่รู้

พวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เกี่ยวกับการสู้รบในเดือนต้องห้าม จงกล่าวเถิดว่า “การสู้รบในเดือนนั้นถือเป็นบาปอันใหญ่หลวง แต่การกีดกันผู้คนให้ออกจากแนวทางของอัลลอฮ์ การปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ การกีดกันไม่ให้เข้ามัสยิดอัลหะรอม และการขับไล่ผู้คนให้ออกจากมัสยิดนั้น ถือเป็นบาปที่ยิ่งใหญ่กว่า ณ ที่อัลลอฮ์ และฟิตนะฮ์นั้นเลวร้ายยิ่งกว่าการฆาตกรรม” พวกเขาจะยังคงต่อสู้กับพวกเจ้าต่อไปจนกว่าพวกเขาจะทำให้พวกเจ้าออกจากศาสนาของพวกเจ้าหากพวกเขาสามารถทำได้ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าออกจากศาสนาของตนและเสียชีวิตในฐานะผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น การงานของพวกเขาก็จะเป็นโมฆะทั้งในโลกนี้และปรโลก และพวกเขาคือชาวนรก พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดไป

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ที่อพยพ และต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ชนเหล่านี้แหละที่มุ่งหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

พวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เกี่ยวกับสิ่งมึนเมาและการพนัน จงกล่าวเถิดว่า “ในทั้งสองนั้น มีโทษอันมหันต์และมีประโยชน์บางประการแก่มนุษย์ แต่โทษของทั้งสองนั้นมากกว่าประโยชน์ของมัน” พวกเขาจะถามเจ้าว่าพวกเขาควรบริจาคอะไร? จงกล่าวเถิดว่า "ส่วนที่เกินจากความต้องการ" ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงแจกแจงโองการทั้งหลายแก่พวกเจ้า เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ใคร่ครวญ

ทั้งในโลกนี้และปรโลก พวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับเด็กกำพร้า จงกล่าวเถิดว่า “การปรับปรุงดูแลความมั่งคั่งของพวกเขาเป็นสิ่งที่ดียิ่ง” และถ้าหากพวกเจ้าเอาความมั่งคั่งของพวกเจ้าไปปะปนกับของพวกเขา แท้จริง พวกเขาก็คือพี่น้องของพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีว่าใครเป็นผู้ทำลายจากผู้ที่ปรับปรุงดูแล และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะนำความยากลำบากมาสู่พวกเจ้าอย่างแน่นอน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และพวกเจ้าจงอย่าแต่งงานกับบรรดาหญิงมุชริก จนกว่านางจะศรัทธา และทาสหญิงที่เป็นผู้ศรัทธานั้นดียิ่งกว่าหญิงที่เป็นมุชริก แม้ว่านางได้ทำให้พวกเจ้าพึงพอใจก็ตาม และอย่า (ให้ผู้หญิงของพวกเจ้า) แต่งงานกับบรรดาชายมุชริก จนกว่าพวกเขาจะศรัทธา และทาสชายที่เป็นผู้ศรัทธานั้นดียิ่งกว่าชายมุชริก และแม้ว่าเขาได้ทำให้พวกเจ้าพึงพอใจก็ตาม พวกเขานี้แหละ จะชักชวนไปสู่นรก ในขณะที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเชิญชวนไปสู่สวรรค์ และการอภัยโทษ ด้วยการอนุมัติของพระองค์ และพระองค์จะทรงแจกแจงบรรดาโองการของพระองค์แก่มนุษย์ เพื่อที่พวกเขาจะได้รับเป็นบทเรียน

และพวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เกี่ยวกับประจำเดือน จงกล่าวเถิดว่า "มันเป็นสิ่งที่ให้โทษ" ดังนั้นจงออกห่างจากผู้หญิงในช่วงมีประจำเดือน และอย่าเข้าใกล้นางจนกว่านางจะสะอาด ครั้นเมื่อนางได้ชำระร่างกายสะอาดแล้ว ก็จงไปหานางตามที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้าไว้ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้กลับใจ และทรงรักบรรดาผู้ที่รักษาตนให้สะอาดอยู่เสมอ

เหล่าผู้หญิงของพวกเจ้านั้น คือ แหล่งเพาะปลูกสำหรับพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงมายังที่เพาะปลูกของพวกเจ้าตามที่พวกเจ้าประสงค์ และจงจัดเตรียมไว้ให้สำหรับตัวของพวกเจ้าเอง และพึงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และพึงรู้ไว้เถิดว่า แท้จริงพวกเจ้านั้นจะเป็นผู้พบกับพระองค์ และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลายเถิด

และพวกเจ้าอย่าทำให้ชื่อของอัลลอฮ์เป็นอุปสรรคขัดขวางในการทำความดี การยำเกรง และการสร้างความปรองดองระหว่างผู้คน อันเนื่องด้วยการสาบานของพวกเจ้า (ที่มีต่อพระองค์เพื่อละทิ้งการทำดี แต่จงทำความดีและจงจ่ายกัฟฟาเราะฮ์อันเนื่องจากการสาบานนั้น) และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

อัลลอฮ์จะไม่ทรงถือสาพวกเจ้าเนื่องด้วยคำพูดพล่อยๆ ในการสาบานของพวกเจ้า แต่ทว่าพระองค์จะทรงถือสาพวกเจ้า เนื่องด้วยการเจตนาสาบานของหัวใจพวกเจ้า และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงขันติ

สำหรับบรรดาผู้ที่สาบานว่า จะไม่มีการสมสู่กับภรรยาของเขานั้น ให้มีการรอคอยไว้สี่เดือน แล้วถ้าหากเขากลับคืนดี แน่นอนอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และถ้าพวกเขาตัดสินใจเด็ดขาดที่จะหย่าแล้วไซร้ แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และบรรดาหญิงที่ถูกหย่าร้าง พวกนางต้องรอตัวเองเป็นเวลาสามกุรูอ์ และไม่อนุญาตให้พวกนางปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างไว้ในครรภ์ของพวกนาง หากพวกนางศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก และสามีของพวกนางมีสิทธิมากกว่าที่จะกลับคืนดีกับพวกนางในช่วงเวลานั้น หากพวกเขาตั้งใจที่จะปรับปรุงแก้ไข และพวกนางมีสิทธิที่สมดุลกับภาระหน้าที่ของตนในลักษณะที่เหมาะสม และผู้ชายมีสิทธิที่เหนือกว่าพวกนาง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

การหย่านั้นมีสองครั้ง หลังจากนั้นให้กลับคืนดีกับนางด้วยวิธีที่ชอบธรรม หรือปล่อยนางไปด้วยวิธีที่ดีที่สุด และไม่อนุญาตสำหรับพวกเจ้าที่จะเอาสิ่งใด ๆ จากสิ่งที่พวกเจ้าได้มอบให้แก่นาง ยกเว้นหากทั้งคู่กลัวว่าจะไม่สามารถยึดมั่นในกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ ดังนั้นหากพวกเจ้ากลัวว่าทั้งสองจะไม่สามารถยึดมั่นในกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์แล้ว ก็ไม่เป็นการผิดอะไรแก่เขาทั้งสองเกี่ยวกับสิ่งที่ภรรยามอบให้เพื่อไถ่ตัวนาง เหล่านั้นคือกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ ดังนั้น จงอย่าละเมิดกฎเกณฑ์นั้น และผู้ใดละเมิดกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ ดังนั้น พวกเขาคือกลุ่มชนผู้อธรรม

หลังจากนั้นถ้าเขาหย่านาง (เป็นครั้งที่สาม) นางก็ไม่เป็นที่อนุมัติแก่เขาหลังจากนั้น จนกว่านางจะแต่งงานกับชายอื่น หากเขาได้ทำการหย่านางแล้ว ก็ไม่เป็นการผิดอะไรแก่ทั้งสองที่จะกลับไปคืนดีกัน หากพวกเขาคิดว่าสามารถที่จะยึดมั่นในกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ เหล่านี้คือกฎเกณฑ์ของอัลลอฮ์ ซึ่งพระองค์ทรงแจกแจงมันแก่กลุ่มชนที่รู้

และหากพวกเจ้าหย่าบรรดาภรรยาของพวกเจ้าแล้ว จากนั้นระยะเวลาอิดดะฮ์ของพวกนางได้สิ้นสุดลง ก็จงยับยั้งพวกนางด้วยวิธีที่ชอบธรรม หรือไม่ก็ปล่อยพวกนางไปด้วยวิธีที่ชอบธรรม และอย่ายับยั้งพวกนางด้วยเจตนาทำร้าย เพื่อสร้างความอยุติธรรมแก่พวกนาง และใครก็ตามที่กระทำเช่นนี้ แท้จริงเขาได้อธรรมต่อตัวเขาเอง และอย่าใช้โองการของอัลลอฮ์เป็นที่เย้ยหยัน และจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้าเถิด และสิ่งที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้า ไม่ว่าจะเป็นคัมภีร์ (อัลกุรอาน) และฮิกมะฮ์ (ซุนนะฮ์) เพื่อเป็นการตักเตือนพวกเจ้า และพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และจงรู้ไว้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

และเมื่อพวกเจ้าหย่าบรรดาภรรยาของพวกเจ้าแล้ว และระยะเวลาอิดดะฮ์ของพวกนางได้สิ้นสุดลง ก็อย่าได้ขัดขวางพวกนางจากการแต่งงานใหม่กับสามีของพวกนาง เมื่อพวกเขาต่างพอใจกันระหว่างพวกเขาโดยชอบธรรม เหล่านี่เป็นคำเตือนแก่พวกเจ้าที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก นั่นเป็นสิ่งที่บริสุทธิ์กว่าและสะอาดกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในขณะที่พวกเจ้านั้นไม่รู้

และมารดาทั้งหลายนั้นจะให้นมแก่ลูก ๆ ของนางเป็นระยะเวลาสองปีเต็ม สำหรับผู้ที่ต้องการจะให้ครบถ้วนในการให้นม และหน้าที่ของพ่อเด็กนั้น คือ ปัจจัยยังชีพของพวกนาง และเครื่องนุ่งห่มของพวกนางโดยชอบธรรม บุคคลจะไม่ถูกใช้ให้ทำสิ่งใด เว้นแต่ตามความสามารถของเขาเท่านั้น ไม่อนุญาตให้ผู้เป็นแม่ต้องได้รับความทุกข์อันเนื่องด้วยลูกของนาง และไม่อนุญาตให้ผู้เป็นพ่อต้องได้รับความทุกข์อันเนื่องด้วยลูกของเขา และหน้าที่ของทายาทผู้รับมรดกก็เช่นเดียวกัน แต่ถ้าทั้งสองต้องการหย่านม อันเกิดจากความพอใจ และการปรึกษาหารือกันระหว่างทั้งสองแล้ว ก็ไม่เป็นการผิดอะไรสำหรับเขาทั้งสอง และหากพวกเจ้าประสงค์ที่จะให้มีแม่นมแก่ลูก ๆ ของพวกเจ้า ก็ไม่เป็นการผิดอะไรแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้าได้มอบสิ่งที่พวกเจ้าให้ (แก่นางเป็นค่าตอบแทน) โดยชอบธรรม และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และพึงทราบเถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และบรรดาผู้ที่ถึงแก่ชีวิตลงในหมู่พวกเจ้า และทิ้งคู่ครองไว้นั้น พวกนางจะต้องรอคอยตัวของพวกนางเอง สี่เดือนกับอีกสิบวัน ครั้นเมื่อระยะเวลาอิดดะฮ์ของพวกนางได้สิ้นสุดลงแล้ว ก็ไม่เป็นบาปอันใดแก่พวกเจ้า ในสิ่งที่พวกนางได้กระทำไปในส่วนตัวของพวกนางโดยชอบธรรม และอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้อย่างละเอียด ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำนั้น

และไม่เป็นที่ต้องห้ามอันใดแก่พวกเจ้า ในสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวเป็นนัยในการขอแต่งงานหญิง (ที่สามีของเขาเสียชีวิตแต่ยังอยู่ในอิดดะฮ์) หรือสิ่งที่พวกเจ้าเก็บงำไว้ในใจของพวกเจ้า อัลลอฮ์ทรงรู้ว่าพวกเจ้าจะบอกกล่าวแก่นางให้ทราบ แต่พวกเจ้าอย่าได้สัญญากับพวกนางเป็นการลับ นอกจากพวกเจ้าจะกล่าวถ้อยคำอันสุภาพดีเท่านั้น และพวกเจ้าจงอย่าตัดสินใจ (ที่จะปฏิบัติตาม) สัญญาการแต่งงาน จนกว่าระยะเวลาอิดดะฮ์ที่กำหนดไว้จะสิ้นสุดลง และพึงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเจ้า ดังนั้น จงระวังการลงโทษของพระองค์ และจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงขันติ

ไม่มีบาปอันใดแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าหย่าบรรดาหญิง โดยที่พวกเจ้ายังไม่ได้ร่วมหลับนอนกับพวกนาง หรือยังไม่ได้กำหนดมะฮัรใด ๆ แก่พวกนาง และจงมอบสิ่งตอบแทนแก่พวกนางตามสมควร โดยผู้มีฐานะกว้างขวางก็ให้ตามกำลังของเขา และผู้มีฐานะคับแค้นก็ให้ตามกำลังของเขา เป็นการมอบให้ตามความเหมาะสม ซึ่งเป็นหน้าที่ของบรรดาผู้กระทำความดี

และถ้าหากพวกเจ้าหย่าพวกนางก่อนที่พวกเจ้าจะแตะต้องพวกนางโดยที่พวกเจ้าได้กำหนดมะฮัรแก่พวกนางแล้ว ก็จงให้แก่นางครึ่งหนึ่งจากสิ่งที่พวกเจ้ากำหนดไว้ นอกจากว่าพวกนางจะยกให้ หรือบรรดาผู้ที่สิทธิ์ของการแต่งงานอยู่ในมือเขา (สามี) อนุญาตที่จะให้มะฮัรทั้งหมดแก่พวกนาง และการที่พวกเจ้าให้อภัยต่อกันนั้นเป็นสิ่งที่ใกล้กับความยำเกรงมากกว่า และพวกเจ้าอย่าลืมทำความดีระหว่างกัน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำเสมอ

พวกเจ้าจงให้ความตระหนักต่อการละหมาดทั้งหลายเถิด และการละหมาดที่อยู่กึ่งกลาง และพวกเจ้าจงยืนละหมาดเพื่ออัลลอฮ์อย่างนอบน้อมเถิด

และหากพวกเจ้ากลัว (อันตรายจากศัตรู) ก็จงละหมาดขณะเดินหรือขี่พาหนะ และเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ ดังที่พระองค์ได้ทรงสอนพวกเจ้าซึ่งสิ่งที่พวกเจ้ามิเคยรู้มาก่อน

และบรรดาผู้ที่จะถึงแก่ชีวิตลงในหมู่พวกเจ้า และต้องทิ้งคู่ครองไว้ จงให้มีพินัยกรรมไว้แก่คู่ครองของเขา ซึ่งสิ่งอำนวยประโยชน์ (ค่าเลี้ยงดูแก่นาง) เป็นเวลาหนึ่งปี โดยไม่มีการขับไล่ แต่หากพวกนางออกไป ก็ไม่เป็นบาปอันใดแก่พวกเจ้า (โอ้ ผู้ปกครองของผู้ตาย) เกี่ยวกับสิ่งที่พวกนางได้กระทำต่อตัวของพวกนาง จากสิ่งที่ชอบธรรม และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และสำหรับบรรดาหญิงที่ถูกหย่านั้น ย่อมมีสิทธิได้รับสิ่งตอบแทนอันเหมาะสม ซึ่งเป็นหน้าที่ของบรรดาผู้ยำเกรง

ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงแจกแจงบรรดาโองการของพระองค์ให้พวกเจ้าทราบเพื่อว่าพวกเจ้าจะได้เข้าใจ

เจ้าไม่รู้ดอกหรือ (โอ้ มูฮัมหมัด) เกี่ยวกับผู้คนที่หนีออกจากบ้านเกิดของพวกเขา ซึ่งพวกเขามีจำนวนนับพันเพราะกลัวความตาย? แล้วอัลลอฮ์ก็ได้ประกาศิตแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงตายซะ” จากนั้นพระองค์ก็ทรงให้พวกเขาฟื้นคืนชีพ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพระเจ้าที่เปี่ยมด้วยความโปรดปรานต่อมนุษย์ทั้งหลาย แต่มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่สำนึก

และพวกเจ้าจงต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด และพึงรู้ด้วยว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

ผู้ใดบ้างที่จะให้อัลลอฮ์ทรงยืม ด้วยการยืมที่ดี? แล้วพระองค์จะทรงเพิ่มพูนสิ่งที่ให้ยืมนั้น ให้แก่เขาอย่างมากมายหลายเท่า และอัลลอฮ์นั้นทรงกำไว้ และทรงแบออก และยังพระองค์เท่านั้น พวกเจ้าจะถูกคืนกลับไป

เจ้า (มุฮัมหมัด) มิได้เห็นบรรดาชนชั้นนำจากวงศ์วานของอิสรออีลหลังจากยุคของมูซาดอกหรือ? ขณะที่พวกเขาได้กล่าวแก่นบีของพวกเขาว่า “จงแต่งตั้งกษัตริย์ให้แก่พวกเราเถิด เพื่อที่พวกเราจะได้ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์” เขากล่าวว่า: “จะเป็นไปได้ไหม หากการสู้รบได้ถูกกำหนดแก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะไม่ต่อสู้?” พวกเขากล่าวว่า "เราจะไม่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ได้อย่างไร ทั้งที่พวกเราถูกขับไล่ออกจากบ้านของพวกเรา และต้องแยกจากลูกหลานของพวกเรา" ครั้นเมื่อการสู้รบได้ถูกกำหนดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาก็ผินหลังให้ ยกเว้นส่วนน้อยเท่านั้นในหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรมเหล่านั้น

และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “อัลลอฮ์ได้ทรงแต่งตั้งฏอลูตเป็นกษัตริย์แก่พวกเจ้าแล้ว” พวกเขากล่าวว่า “เขาจะมีอำนาจเหนือพวกเราได้อย่างไร ในเมื่อพวกเรามีสิทธิในอำนาจนั้นมากกว่าเขา และเขาไม่ได้รับทรัพย์สมบัติอันมากมาย?” นบีของพวกเขากล่าวว่า "แท้จริง อัลลอฮ์ได้ทรงเลือกเขาเหนือพวกเจ้า และทรงเพิ่มพูนให้เขาในด้านความรู้และความสามารถทางร่างกาย" และอัลลอฮ์ทรงประทานอำนาจการปกครองของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง”

และนบีของพวกเขาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “แท้จริง สัญญาณของการเป็นกษัตริย์ของเขานั้น คือการที่หีบจะมาหาพวกเจ้า ซึ่งในหีบนั้นมีความสงบสุขจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และมีสิ่งที่วงศ์วานของมูซาและวงศ์วานของฮารูนได้ทิ้งไว้ ซึ่งบรรดามลาอิกะฮ์เป็นผู้แบกมันมา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง”

ครั้นเมื่อฏอลูตได้นำกำลังทหารออกไป เขาได้กล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์จะเป็นผู้ทดสอบพวกเจ้า ด้วยแม่น้ำสายหนึ่ง ผู้ใดดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น เขาจะไม่ใช่พวกของฉัน และผู้ใดที่ไม่ดื่มน้ำนั้น แท้จริงเขานั้นเป็นพวกของฉัน นอกจากคนที่ดื่มเท่าที่มือของเขาวักน้ำขึ้นได้เท่านั้น" และแล้วพวกเขาเหล่านั้นก็ดื่มน้ำจากแม่น้ำนั้น นอกจากส่วนน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น ครั้นเมื่อฏอลูตและบรรดาผู้ศรัทธาที่ร่วมอยู่กับเขาได้ข้ามแม่น้ำนั้นไป พวกเขาก็กล่าวว่า "วันนี้พวกเราไม่มีกำลังใด ๆ ที่จะต่อสู้กับญาลูตและบรรดาไพร่พลของเขา" บรรดาผู้ที่มีความเชื่อมั่นว่าพวกเขาจะต้องพบกับอัลลอฮ์ได้กล่าวว่า "กี่มากน้อยแล้วที่กลุ่มที่มีจำนวนน้อยกว่า เอาชนะกลุ่มที่มีจำนวนมากกว่า ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นทรงอยู่กับบรรดาผู้ที่มีความอดทนทั้งหลาย"

และเมื่อพวกเขาได้ออกไปประจัญหน้ากับญาลูต และบรรดาไพร่พลของเขาแล้ว พวกเขาก็ได้วิงวอนต่ออัลลอฮฺ ว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงประทานความอดทนแก่เรา และโปรดให้เท้าของเราได้ยืนหยัดมั่นคง และโปรดทรงช่วยเหลือพวกเราให้ไดรับชัยชนะเหนือกลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธาด้วยเถิด”

แล้วพวกเขาก็เอาชนะ (ศัตรู) ของพวกเขา ด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์ และดาวูดก็ได้สังหารญาลูต และอัลลอฮ์ก็ทรงประทานอำนาจ และความปรีชาญาณแก่เขา และทรงสอนเขาจากสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ และหากว่าอัลลอฮฺไม่ทรงป้องกันมนุษย์ แน่นอนโลกก็จะเต็มไปด้วยความเสื่อมทราม แต่อัลลอฮ์นั้นทรงมีพระคุณเหนือสากลโลก

นั้นแหละ คือบรรดาโองการของอัลลอฮ์ ซึ่งเราจะอ่านโองการเหล่านั้นให้เจ้าฟังโดยสัจจริงเสมอ และแท้จริงเจ้านั้นเป็นผู้หนึ่งในบรรดาเราะซูลทั้งหลาย

บรรดาเราะซูลเหล่านั้น เราได้ให้เกียรติแก่บางคนเหนือกว่าอีกบางคน บางคนในหมู่พวกเขาเป็นบุคคลที่อัลลอฮ์ทรงสนทนาด้วย และบางคนพระองค์ทรงยกสถานะให้สูงขึ้นหลายขั้น และเราได้ประทานหลักฐานต่าง ๆ อันชัดแจ้งแก่อีซาบุตรของมัรยัม และเราได้สนับสนุนเขาด้วยวิญญาณบริสุทธิ์ (ญิบรีล) และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ บรรดาผู้ที่มาหลังจากพวกเขาก็คงไม่ฆ่ากันเองหลังจากที่หลักฐานที่ชัดเจนได้มายังพวกเขาแล้ว แต่พวกเขาก็ขัดแย้งกัน ดังนั้น บางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้ศรัทธาและบางคนเป็นผู้ปฏิเสธ และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเขาคงไม่ฆ่ากันเอง แต่อัลลอฮ์นั้น ทรงกระทำซึ่งสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงใช้จ่ายจากสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า ก่อนที่วันหนึ่งจะมาถึง ซึ่งเป็นวันที่ไม่มีการค้าขาย ไม่มีมิตรภาพ และไม่มีคนกลางที่จะคอยให้การช่วยเหลือใด ๆ และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น พวกเขาคือกลุ่มชนผู้อธรรมอย่างแท้จริง

อัลลอฮ์คือ ผู้ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์เท่านั้น ผู้ทรงมีชีวิต ผู้ทรงดำรงอยู่ตลอดไป การง่วงและการนอนหลับไม่บังเกิดแก่พระองค์ สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ไม่มีผู้ใดสามารถวิงวอน (ช่วยเหลือ) ต่อพระองค์ได้ เว้นแต่ได้รับอนุญาตจากพระองค์เท่านั้น พระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าของพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขา และพวกเขาไม่อาจล่วงรู้สิ่งใดจากความรู้ของพระองค์ เว้นแต่สิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์เท่านั้น กุรซีย์ของพระองค์นั้นกว้างขวางครอบคลุมชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และไม่เป็นภาระใด ๆ สำหรับพระองค์ในการดูแลมันทั้งสอง และพระองค์นั้น คือผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

ไม่มีการบังคับใด ๆ (ให้นับถือ) ในศาสนาอิสลาม แน่นอน ความชอบธรรมได้กระจ่างแจ้งจากความหลงผิด ดังนั้น ผู้ใดปฏิเสธอัฎ-ฎอฆูต และศรัทธาต่ออัลลอฮ์ แน่นอนเขาได้ยึดเหนี่ยวด้วยพันธะอันมั่นคงซึ่งไม่มีวันที่มันจะแตกสลายอย่างแน่นอน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

อัลลอฮ์คือผู้ทรงพิทักษ์บรรดาผู้ศรัทธา พระองค์ทรงนำพวกเขาออกจากส่วนลึกของความมืดต่าง ๆ สู่ความสว่าง ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น บรรดาผู้ปกป้องพวกเขานั้นคือ อัฎ-ฎอฆูต ซึ่งบรรดาฏอฆูตเหล่านั้นจะนำพวกเขาออกจากความสว่างไปสู่ที่ลึกแห่งความมืด พวกเขาเหล่านั้นคือชาวนรก พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดไป

เจ้ามิได้พิจารณาดูผู้ที่โต้เถียงกับอิบรอฮีมเกี่ยวกับพระผู้อภิบาลของเขาดอกหรือ? เนื่องจากอัลลอฮ์ได้ทรงประทานอำนาจให้แก่เขา เมื่ออิบรอฮีมกล่าวว่า “พระผู้อภิบาลของฉันคือผู้ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย” เขากล่าวว่า “ฉันก็สามารถให้เป็นและให้ตายได้เช่นกัน” อิบรอฮีมกล่าวว่า “อัลลอฮ์คือผู้ทรงนำดวงอาทิตย์มาจากทิศตะวันออก ดังนั้นเจ้าจงนำมันมาจากทิศตะวันตก” แล้วความชะงักงันก็เกิดขึ้นกับผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาและอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้ทางนำแก่กลุ่มชนผู้อธรรม

หรือเจ้ามิได้พิจารณาดูถึงผู้ที่เดินทางผ่านไปยังเมืองร้างเมืองหนึ่งที่พังทลายจนหลังคาพังทลายลงมาดอกหรือ? เขากล่าว (ด้วยความสงสัย) ว่า: “แล้วอัลลอฮ์จะทรงให้เมืองนี้กลับมามีชีวิตอีกครั้งได้อย่างไรหลังจากที่มันได้พังทลายไปแล้ว?” แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงให้เขาตายเป็นเวลาหนึ่งร้อยปี แล้วพระองค์ก็ทรงให้เขาฟื้นขึ้นมา พระองค์ตรัสว่า “เจ้าได้พักอยู่ที่นี่ (ตาย) นานเท่าใดแล้ว?” เขากล่าวว่า “ฉันได้พักอยู่หนึ่งวันหรือส่วนหนึ่งของมันเท่านั้น” พระองค์ตอบว่า “ไม่ใช่ แต่เจ้าได้อยู่มาเป็นเวลาหนึ่งร้อยปีแล้ว จงมองดูอาหารและเครื่องดื่มของเจ้าซึ่งไม่มีการเปลี่ยนแปลงใด ๆ แต่จงดูลาของเจ้า (ซึ่งกลายเป็นกระดูก) และเพื่อเราจะได้ทำให้เจ้า (เป็นสัญญาณที่แสดงถึงพลังอำนาจของเรา) แก่มนุษยชาติ และจงดูกระดูก (ของลา) ว่าเราได้ประกอบมันเข้าด้วยกันอย่างไร แล้วเราก็ห่อหุ้มมันด้วยเนื้อ” ดังนั้น เมื่อเป็นที่แน่ชัดแก่เขาแล้ว เขาก็กล่าวว่า "ฉันรู้แน่ชัดแล้วว่า แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง"

และจงรำลึกถึงขณะที่อิบรอฮีมกล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของข้า โปรดแสดงให้ข้าเห็นเถิดว่า พระองค์ทรงทำให้คนที่ตายไปแล้วกลับมีชีวิตขึ้นมาได้อย่างไร” พระองค์ตรัสว่า “เจ้ายังไม่ศรัทธากระนั้นหรือ?” อิบรอฮีมตอบว่า “หามิได้ แต่เพื่อให้หัวใจของข้าสงบ” พระองค์ตรัสว่า “ดังนั้น จงเอานกสี่ตัวมารวมไว้ที่เจ้า แล้วก็สับมันเป็นชิ้น ๆ แล้วจงวางพวกมันเป็นส่วน ๆ ไว้บนเนินเขาแต่ละลูก แล้วจงเรียกพวกมันมา พวกมันจะมาหาเจ้าโดยทันที” และจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

อุปมาบรรดาผู้ที่บริจาคทรัพย์ของพวกเขาในหนทางของอัลลอฮ์นั้น เปรียบเสมือนเมล็ดข้าวที่งอกออกมาเจ็ดรวง ในแต่ละรวงมีหนึ่งร้อยเมล็ด และอัลลอฮ์ทรงประทานรางวัลเป็นทวีคูณแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้

บรรดาผู้ที่บริจาคทรัพย์สินของพวกเขาในหนทางของอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็ไม่ได้ติดตามสิ่งที่พวกเขาบริจาคไปเพื่อการลำเลิก หรือทำร้าย (ความรู้สึกของผู้รับ) พวกเขาจะได้รับผลตอบแทนของพวกเขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เสียใจ

คำพูดที่ดี และการให้อภัยนั้น ย่อมดีกว่าการบริจาคทานที่ตามด้วยการก่อความเดือดร้อน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงขันติเสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าทำให้ (ผลบุญ) ของการบริจาคของพวกเจ้าเป็นโมฆะด้วยการลำเลิก (พูดถึงมัน) และคำพูดที่ทำร้ายจิตใจ (ผู้รับ) เช่นผู้ที่บริจาคทรัพย์สินของเขาเพื่ออวดให้ผู้คนเห็น โดยที่เขานั้นไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก ดังนั้น อุปมาของเขานั้น อุปไมยดังหินเรียบที่มีฝุ่นเกาะอยู่ เมื่อถูกฝนตกหนักก็จะถูกทิ้งไว้ให้เปลือยเปล่า พวกเขาจะไม่ได้รับผลตอบแทนใด ๆ จากสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ และอัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้นำกลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธา

และอุปมาบรรดาผู้ที่บริจาคทรัพย์สินของพวกเขาเพื่อแสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์ และเพื่อแสดงถึงความเชื่อมั่นจากตัวของพวกเขา อุปไมยดังสวนแห่งหนึ่งที่อยู่บนเนินสูงที่อุดมสมบูรณ์ ซึ่งมีฝนตกหนัก แล้วสวนนั้นก็ให้ผลผลิตเป็นสองเท่า และหากมันไม่ได้เจอกับฝนตกที่หนัก ดังนั้น แค่มีฝนตกที่ปรอย ๆ ลงมาก็พอเพียงแล้วสำหรับมัน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

มีใครในหมู่พวกเจ้าบ้างที่อยากมีสวนอินทผาลัมและองุ่นซึ่งเบื้องล่างของสวนนั้นมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน? ผลไม้นานาชนิดที่อยู่ในสวนนั้นล้วนเป็นของเขา และความชราภาพก็ได้มาเยือนเขา ขณะที่เขามีลูกเล็ก ๆ ที่ยังอยู่ในวัยที่อ่อนแอ แล้วสวนนั้นก็ได้ถูกพายุทำลาย ซึ่งไฟที่มาพร้อมกับพายุนั้นได้เผาผลาญมันจนหมดสิ้น ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงแจกแจงโองการทั้งหลายให้แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ใคร่ครวญ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงบริจาค (ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด) จากสิ่งที่ดี ๆ ที่พวกเจ้าขวนขวายมา และจากสิ่งที่เราได้นำงอกออกมาจากพื้นดินให้แก่พวกเจ้า และอย่าเลือกสิ่งที่ไม่ดีจากมันเพื่อบริจาค และพวกเจ้าเองก็ไม่อยากจะเป็นผู้รับมัน นอกจากพวกเจ้าจะหลับตารับมันไป และพวกเจ้าจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญอย่างยิ่ง

ชัยฏอนนั้น มันสัญญากับพวกเจ้า (คุกคามพวกเจ้า) ให้กลัวความยากจน และใช้ให้พวกเจ้ากระทำความชั่ว ขณะที่อัลลอฮ์นั้น ทรงสัญญากับพวกเจ้าซึ่งการอภัยโทษและความโปรดปรานจากพระองค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงไพศาล และผู้ทรงรอบรู้เสมอ

พระองค์ทรงประทานอัลฮิกมะฮ์ (ความเข้าใจอันลึกซึ้งเกี่ยวกับอัลกุรอานและอัสซุนนะฮ์) แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และใครก็ตามที่ได้รับอัลฮิกมะฮ์ แท้จริงเขาได้รับความดีอันมากมาย และไม่มีผู้ใดรับเป็นบทเรียน นอกจากบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้น

และอะไรก็ตามที่พวกเจ้าได้บริจาคไป ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคใดก็ตาม หรืออะไรก็ตามที่พวกเจ้าได้บนบานไป ไม่ว่าจะเป็นการบนบานอะไรก็ตาม แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรู้ถึงสิ่งนั้นดี และสำหรับผู้อธรรมทั้งหลายนั้น ย่อมไม่มีผู้ช่วยเหลือ

หากพวกเจ้าเปิดเผยสิ่งที่บริจาค ดังนั้น มันก็เป็นสิ่งที่ดี แต่หากพวกเจ้าปกปิดมัน และได้มอบมันให้แก่บรรดาผู้ที่ขัดสน มันเป็นสิ่งที่ดีกว่าสำหรับพวกเจ้า และพระองค์จะทรงลบล้างจากพวกเจ้าซึ่งบางส่วนจากความผิดพลาดของพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

หาใช่เป็นหน้าที่ของเจ้าไม่ ซึ่งการให้พวกเขาได้รับทางนำ แต่อัลลอฮ์ต่างหากเป็นผู้ประทานทางนำแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรัพย์สินใด ๆ ก็ตามที่พวกเจ้าบริจาคไป มันก็เพื่อประโยชน์สำหรับตัวของพวกเจ้าเอง และพวกเจ้าอย่าได้บริจาคสิ่งใด ๆ ยกเว้นเพื่อแสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์เท่านั้น และทรัพย์สินใด ๆ ที่พวกเจ้าบริจาคไปนั้น พวกเจ้าก็จะได้รับการตอบแทนเต็มจำนวน โดยที่พวกเจ้านั้นจะไม่ถูกอธรรมแต่อย่างใด

(การบริจาคทานนั้นควรมอบให้) แก่บรรดาผู้ที่ยากเข็ญที่ถูกจำกัดตัวให้อยู่ในหนทางของอัลลอฮ์ โดยที่พวกเขาไม่สามารถเดินทางไปไหนมาไหนเพื่อหาเลี้ยงชีพได้ ผู้ที่ไม่รู้ คิดว่าพวกเขาเป็นผู้มั่งมี อันเนื่องจากความสงบเสงี่ยมเจียมตัว เจ้าจะรู้จักพวกเขาได้ด้วยเครื่องหมายของพวกเขา พวกเขาจะไม่ขอจากผู้คนอย่างกระเซ้ากระซี้ และทรัพย์สินใด ๆ ก็ตามที่พวกเจ้าบริจาคไป แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับสิ่งนั้นเสมอ

บรรดาผู้ที่บริจาคทรัพย์สินของพวกเขาทั้งในเวลากลางคืน และกลางวัน ทั้งในแบบปกปิด และเปิดเผย ดังนั้น สำหรับพวกเขา จะได้รับการตอบแทนของพวกเขา ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใด ๆ สำหรับพวกเขา และพวกเขาก็ไม่เสียใจ

บรรดาผู้กินดอกเบี้ย พวกเขาจะไม่สามารถยืน ยกเว้นดังเช่นการยืนของผู้ที่ถูกชัยฏอนครอบงำ ที่เป็นเช่นนั้นเพราะพวกเขากล่าวว่า “แท้จริงการค้าขายก็เหมือนกับการกินดอกเบี้ย” และอัลลอฮ์ทรงอนุมัติการค้าขาย และทรงห้ามการกินดอกเบี้ย ดังนั้นผู้ใดที่ได้รับการตักเตือนจากพระผู้อภิบาลของเขา แล้วเขาก็เลิก ดังนั้นสิ่งที่เขาทำก่อนหน้า (การห้าม) ถือเป็นสิทธิของเขา และเรื่องของเขาก็ขึ้นอยู่กับอัลลอฮ์ และผู้ใดที่กลับไปทำเหมือนเดิม ดังนั้น พวกเขาเหล่านั้นคือชาวนรก โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนรกนั้นตลอดกาล

อัลลอฮ์จะทรงทำลายดอกเบี้ย และจะทรงเพิ่ม (ความจำเริญ) แก่ทรัพย์สินที่เป็นทานบริจาค และอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบผู้ยืนกรานในการเป็นผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และทำบาปอยู่เสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ศรัทธา และกระทำความดี ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจ่ายซะกาต พวกเขาจะได้รับการตอบแทน ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่มีความกลัวใด ๆ สำหรับพวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พึงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และจงละทิ้งดอกเบี้ยที่ยังเหลืออยู่ (โดยอย่าไปเก็บมันอีกกับผู้ที่เป็นลูกหนี้ของเจ้า) หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง

และถ้าพวกเจ้ามิได้ปฏิบัติตาม ก็พึงรับรู้ไว้ด้วยซึ่งสงครามจากอัลลอฮ์ และเราะซูลของพระองค์ และหากพวกเจ้าสำนึกผิดแล้ว สำหรับพวกเจ้าก็คือต้นทุนแห่งทรัพย์สินของพวกเจ้า โดยที่พวกเจ้าจะได้ไม่อธรรม และไม่ถูกอธรรม

และหากเขา (ลูกหนี้) เป็นผู้ยากไร้ (ไม่สามารถชำระหนี้ได้) ก็จงให้เวลาแก่เขา จนกว่าจะถึงคราวสะดวก และการที่พวกเจ้ายกหนี้ให้เป็นทานนั้น ย่อมเป็นการดียิ่งสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้ารู้

และพวกเจ้าจงยำเกรงต่อวันหนึ่ง ซึ่งเป็นวันที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์ แล้วทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนอย่างครบถ้วนตามสิ่งที่ชีวิตนั้นได้ขวนขวายไว้ โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรมเลยแม้แต่น้อย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าก่อหนี้ระหว่างพวกเจ้าตามระยะเวลาที่กำหนด พวกเจ้าก็จงบันทึกมันไว้ และให้ผู้จดบันทึกเขียนมันระหว่างพวกเจ้าด้วยความเที่ยงธรรม และผู้จดบันทึกไม่ควรปฏิเสธการเขียน ดังที่อัลลอฮ์ได้ทรงสอนเขาไว้ ดังนั้นจงให้เขาเขียน และให้ลูกหนี้เป็นคนสั่งให้เขียน และเขา (ลูกหนี้) จงยำเกรงอัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของเขา และเขาจะต้องไม่ลดหย่อนหนี้ของเขาแม้เพียงเล็กน้อย หากลูกหนี้เป็นคนที่เบาปัญญา หรืออ่อนแอ หรือไม่สามารถสั่งให้เขียนได้ ก็จงให้ผู้ปกครอง (ผู้ดูแลเขา) สั่งให้เขียนโดยเที่ยงธรรม และจงให้มีชายสองคนในหมู่พวกเจ้าเป็นพยานต่อบันทึกเอกสารนั้น แต่หากไม่มีชายสองคนก็ให้ชายหนึ่งคนและหญิงสองคนจากผู้ที่พวกเจ้าพอใจในการรับเป็นพยาน เพื่อว่าถ้าผู้หญิงคนหนึ่งในทั้งสองนั้นลืมอีกคนหนึ่งจะได้เตือนความจำให้ และบรรดาผู้เป็นพยานไม่ควรปฏิเสธเมื่อถูกเรียกตัว (เพื่อให้ข้อมูล) และพวกเจ้าจงอย่าเบื่อหน่ายที่จะบันทึกหนี้สินนั้นไม่ว่าน้อยหรือมากก็ตาม จนกว่าจะถึงเวลาชำระที่ถูกกำหนดไว้ ด้วยวิธีนี้ มันเป็นสิ่งที่เที่ยงธรรมยิ่ง ณ ที่อัลลอฮ์ และมีความมั่นคงกว่าสำหรับการเป็นหลักฐาน และเป็นสิ่งที่ใกล้ที่สุดเพื่อไม่ให้พวกเจ้าเกิดการระแวงสงสัย นอกจากมันเป็นการซื้อขายที่มีการแลกเปลี่ยนกันระหว่างพวกเจ้าด้วยเงินสด ดังนั้น ก็ไม่มีความผิดอะไรที่พวกเจ้าจะไม่เขียนบันทึกมัน และจงให้มีพยานทุกครั้งที่พวกเจ้าทำการค้าขายกัน และอย่าทำให้ผู้เขียนและพยานได้รับความเสียหาย (รวมทั้งผู้เขียนและพยานก็อย่าทำให้เกิดความเสียหาย) เพราะหากพวกเจ้ากระทำเช่นนั้น แท้จริงมันเป็นการผ่าฝืนที่มาจากพวกเจ้า ดังนั้น จงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพราะอัลลอฮ์คือผู้ทรงให้ความรู้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

และถ้าพวกเจ้าอยู่ในระหว่างการเดินทาง (ไม่มีเงินสดจ่าย) และไม่พบผู้เขียนคนใด ก็ให้มีบางสิ่งเป็นหลักประกันไว้ (โดยลูกหนี้) แต่หากพวกเจ้าไว้วางใจซึ่งกันและกัน ดังนั้น ผู้ที่ได้รับความไว้วางใจ (ลูกหนี้) ก็จงคืนสิ่งที่เขาได้รับความไว้ใจนั้นเสีย และให้เขาเกรงกลัวอัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของเขา และพวกเจ้าจงอย่าปกปิดพยานหลักฐาน และผู้ใดปกปิดมัน แท้จริงเขาเป็นผู้ที่มีจิตใจที่เป็นบาป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและทุกสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และหากพวกเจ้าเปิดเผยสิ่งที่อยู่ในใจของพวกเจ้า หรือพวกเจ้าเก็บซ่อนมันไว้ อัลลอฮ์ก็จะทรงนำสิ่งนั้นมาสอบสวนพวกเจ้า ดังนั้น พระองค์จะทรงอภัยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

ศาสนทูตของอัลลอฮ์ศรัทธาต่อสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาแก่เขาจากพระผู้อภิบาลของเขา เช่นเดียวกับบรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเขาทั้งหมดศรัทธาต่ออัลลอฮ์ บรรดามลาอิกะฮ์ของพระองค์ บรรดาคัมภีร์ของพระองค์ และต่อบรรดาศาสนทูตของพระองค์ (พวกเขากล่าวว่า) “เราไม่ได้แยกระหว่างศาสนทูตของพระองค์คนหนึ่งกับอีกคนหนึ่งเลย” และพวกเขากล่าวว่า “พวกเราได้ยินแล้วและพวกเราปฏิบัติตามแล้ว” (เราขอวิงวอน) “โปรดประทานการอภัยโทษแก่พวกเราด้วยเถิด โอ้พระผู้อภิบาลของเรา และยังพระองค์เท่านั้นที้ต้องกลับไป”

อัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้เป็นภาระแก่ชีวิตใด ๆ มากเกินกว่าความสามารถที่จะแบกรับได้ เขาจะได้รับการตอบแทนที่ดีตามที่เขาได้ขวนขวายไว้ และเขาจะได้รับการลงโทษจากความชั่วที่เขาได้ขวนขวายไว้ (พวกเขาวิงวอนต่ออัลลอฮ์ว่า) “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าลงโทษพวกเราหากพวกเราลืมหรือพวกเราผิดพลาดไป โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าบรรทุกภาระหนักใด ๆ แก่พวกเราเหมือนที่พระองค์ทรงบรรทุกไว้แก่บรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเรา โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าบรรทุกสิ่งที่เราทนไม่ได้ โปรดยกโทษให้แก่พวกเรา โปรดอภัยให้แก่พวกเรา และโปรดเมตตาแก่พวกเราเถิด พระองค์ทรงเป็นผู้ปกครองของพวกเรา ดังนั้นโปรดช่วยเหลือพวกเราให้ได้รับชัยชนะเหนือกลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธาด้วยเถิด”

อะลีฟ ลาม มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

อัลลอฮ์คือ ผู้ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์เท่านั้น ผู้ทรงมีชีวิต ผู้ทรงดำรงอยู่ตลอดไป

พระองค์ทรงประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ลงมาแก่เจ้าเป็นครั้งคราวด้วยความจริง เพื่อยืนยันคัมภีร์ที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้านี้ และพระองค์ทรงประทานอัตเตารอต และอัลอินญีล

ก่อนหน้า (ที่อัลกุรอานจะถูกประทานลงมา) เพื่อเป็นแนวทางสำหรับมนุษยชาติ และพระองค์ทรงประทานอัลฟุรกอนลงมา (เพื่อแยกแยะระหว่างความจริงกับความเท็จ) แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรโองการของอัลลอฮ์นั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอันสาหัส และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงมีสิทธิตอบโต้ (บรรดาผู้กระทำความผิดทั้งหลาย)

แท้จริงสำหรับอัลลอฮ์นั้น ไม่มีสิ่งใดที่จะซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ ทั้งในแผ่นดิน และในชั้นฟ้า

พระองค์คือผู้ทรงทำให้พวกเจ้าเป็นรูปร่างในครรภ์ (มารดาของพวกเจ้า) ตามที่พระองค์ทรงประสงค์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่สมควรได้รับการเคารพสักการะนอกจากพระองค์เท่านั้น ผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

พระองค์คือผู้ทรงประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้า ซึ่งในนั้นมีบรรดาโองการที่เป็น "มุห์กามาต" (เป็นโองการที่มีความหนักแน่น ชัดเจนในความหมาย และชัดเจนในเจตนารมณ์) ซึ่งโองการเหล่านั้นเป็นมารดา (เป็นหลัก) ของคัมภีร์ และโองการอื่นจากนั้นคือโองการ "มุตะชาบิฮาต" (คลุมเครือ ความหมายไม่ชัดเจน) ส่วนบรรดาผู้ที่ในใจของพวกเขามีความโน้มเอียงไปในทางที่ผิด พวกเขาจะปฏิบัติตามโองการที่เป็นมุตะชาบิฮาต เพื่อสร้างฟิตนะฮ์ (ความขัดแย้ง ความระส่ำระสาย) และเพื่อการตีความ (ให้บิดเบี้ยวเป็นไปตามที่เขาต้องการ) และไม่มีผู้ใดสามารถรู้ความหมายของมันได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และบรรดาผู้ที่มั่นคงในความรู้ พวกเขาจะกล่าวว่า “เราศรัทธาต่อโองการนั้น ทั้งหมดนี้มาจากพระผู้อภิบาลของเรา” และไม่มีผู้ใดรับเป็นบทเรียน นอกจากผู้มีสติปัญญาที่สมบูรณ์เท่านั้น

(พวกเขาวิงวอนต่ออัลลอฮ์ว่า) “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอย่าทำให้หัวใจของเราโน้มเอียงไปทางอื่น หลังจากที่พระองค์ได้ทรงนำทางเรา และโปรดประทานแก่เรา ซึ่งความเมตตาจากพระองค์ แท้จริงพระองค์นั้น คือผู้ทรงประทานให้อย่างมากมาย”

“โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรวบรวมมนุษย์ทั้งหลายมารวมตัวกัน ในวันที่ปราศจากความสงสัยอันใดๆ เกี่ยวกับวันนั้น” แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงผิดสัญญา

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น ทั้งทรัพย์สมบัติของพวกเขา และลูกหลานของพวกเขานั้นไม่สามารถช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้เลยแม้แต่น้อย และพวกเขานั่นแหละคือ เชื้อเพลิงแห่งไฟนรก

(สภาพของพวกเขา) ประดุจสภาพของพวกพ้องของฟิรเอาน์ และบรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขา ซึ่งพวกเขาไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงลงโทษพวกเขาตามความผิดของพวกเขา และอัลลอฮ์นั้นทรงรุนแรงยิ่งในการลงโทษ

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า “ในไม่ช้าพวกเจ้าจะได้รับความพ่ายแพ้ และจะถูกรวบรวมเข้าไปสู่นรกญะฮันนัม และนั่นคือสถานที่ที่เลวร้ายที่สุดที่ถูกเตรียมไว้”

แท้จริงได้มีสัญญาณหนึ่งได้ปรากฎแก่พวกเจ้า ในเหตุการณ์ที่ทั้งสองกลุ่มที่ได้เผชิญหน้ากัน กลุ่มหนึ่งต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ และอีกกลุ่มหนึ่งเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ซึ่งพวกเขา (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) ได้เห็นพวกเขา (กลุ่มผู้ศรัทธา) ด้วยตาของพวกเขามากกว่าพวกเขาถึงสองเท่า และอัลลอฮ์ทรงเสริมกำลังด้วยความช่วยเหลือของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ แท้จริงแล้วในเรื่องนี้ย่อมเป็นบทเรียนสำหรับผู้มีสายตาไตรตรอง

ได้ถูกทำให้เป็นที่ลุ่มหลงปรารถนาสำหรับมนุษย์ นั่นคือ ความรักความใคร่ที่มีต่อผู้หญิง และลูกๆ การสะสมทองคำและเงินเป็นกองๆ ม้าพันธุ์ดี ปศุสัตว์ และไร่นา สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นความสุขแห่งชีวิตในโลกนี้ และอัลลอฮ์นั้น ณ ที่พระองค์ มีสถานที่ที่ดีที่สุดสำหรับการกลับไป

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “จะให้ฉันบอกแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่ดีกว่านั้นไหม?” สำหรับบรรดาผู้ยำเกรง ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขานั้น มีสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่าง โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และจะอยู่พร้อมกับคู่ครองอันบริสุทธิ์ และจะได้รับความพึงพอใจจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์

(พวกเขาคือ) บรรดาผู้ที่กล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเราศรัทธาแล้ว ดังนั้น โปรดอภัยโทษให้แก่เรา ซึ่งบาปต่างๆ ของเรา และโปรดปกป้องเราให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรกด้วยเถิด”

บรรดาผู้อดทน บรรดาผู้ซื่อสัตย์ บรรดาผู้ภักดี บรรดาผู้บริจาคทาน และบรรดาผู้ขออภัยโทษในยามรุ่งสาง

อัลลอฮ์ทรงยืนยันว่า แท้จริงไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์เท่านั้น เช่นเดียวกับบรรดามลาอิกะฮ์และบรรดาผู้รู้ที่ดำรงไว้ซึ่งความยุติธรรม ต่างก็ยืนยันว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์ ผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แท้จริงศาสนา (ที่เป็นที่ยอมรับ) ณ ที่อัลลอฮ์นั้น คือศาสนาอิสลามเท่านั้น และบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ไม่ได้ขัดแย้งกัน เว้นแต่หลังจากที่ความรู้ได้มายังพวกเขา ทั้งนี้เนื่องจากความอิจฉาริษยาระหว่างพวกเขา และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระบัญชี

แล้วหากพวกเขาเถียงเจ้า ก็จงกล่าวว่า “ฉันจำนนต่ออัลลอฮ์เพียงผู้เดียว และบรรดาผู้ปฏิบัติตามฉัน” และจงกล่าวแก่ผู้ที่ได้รับคัมภีร์และบรรดาผู้อุมมีทั้งหลาย (ชาวอาหรับผู้ตั้งภาคี) ว่า “พวกเจ้าจำนนต่ออัลลอฮ์แล้วหรือ?” ดังนั้น หากพวกเขาจำนน แน่นอนพวกเขาก็ได้รับทางนำที่ถูกต้องแล้ว และหากพวกเขาผินหลังให้ แท้จริงหน้าที่ของเจ้านั้นเพียงการประกาศให้ทราบเท่านั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์เสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์ และฆ่าบรรดานบีโดยปราศจากความเป็นธรรม และฆ่าบรรดาผู้ที่เรียกร้องให้มีความยุติธรรมในหมู่มนุษย์ ดังนั้นจงแจ้งข่าวอันเป็นสุขแก่พวกเขาเถิด ด้วยการลงโทษอันเจ็บปวด

พวกเขาคือผู้ที่บรรดาการงานของพวกเขานั้นเป็นโมฆะทั้งในโลกนี้และปรโลก และไม่มีผู้ช่วยเหลือสำหรับพวกเขา

เจ้า (มุฮัมหมัด) มิได้มองดูบรรดาผู้ที่ได้รับส่วนหนึ่งจากคัมภีร์ดอกหรือ? พวกเขาถูกเชิญชวนไปสู่คัมภีร์ของอัลลอฮ์ เพื่อคัมภีร์นั้นจะได้ตัดสินระหว่างพวกเขา แล้วกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขาก็ผินหลังให้ และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ผินหลังเสมอ

ทั้งนี้เพราะพวกเขากล่าวว่า “เราจะไม่ถูกไฟนรกให้แตะต้องเลย เว้นแต่เป็นบางวันเท่านั้น” พวกเขาถูกหลอกในศาสนาของพวกเขาโดยสิ่งที่พวกเขาเคยกุขึ้นมา

ดังนั้น (สภาพของพวกเขา) จะเป็นอย่างไร เมื่อเราได้ชุมนุมพวกเขาในวันหนึ่งที่ไม่มีการสงสัยใด ๆ ในเรื่องนั้น และแต่ละชีวิตจะได้รับการตอบแทนอย่างครบถ้วนตามที่ชีวิตนั้นได้ขวนขวายไว้ และพวกเขาจะไม่ถูกอธรรมเลย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ข้าแต่อัลลอฮ์ผู้ทรงอภิสิทธิ์แห่งอำนาจทั้งปวง พระองค์นั้นจะทรงประทานอำนาจแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงถอดถอนอำนาจจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงให้เกียรติแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงยังความต่ำต้อยแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ความดีทั้งหลายนั้นอยู่ที่พระหัตถ์ของพระองค์ แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

พระองค์ทรงให้กลางคืนเข้าไปในกลางวัน และทรงให้กลางวันเข้าไปในกลางคืน และทรงให้สิ่งที่มีชีวิต ออกจากสิ่งที่ไม่มีชีวิต และทรงให้สิ่งที่ไม่มีชีวิตออกจากสิ่งที่มีชีวิต และทรงให้ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยปราศจากการคำนวณ”

บรรดาผู้ศรัทธาอย่าเอาบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นพันธมิตรอื่นจากบรรดาผู้ศรัทธา และผู้ใดที่กระทำเช่นนั้น ดังนั้น เขาจะไม่มีส่วนใดๆ กับ (ศาสนาของ) อัลลอฮ์ เว้นแต่ว่าพวกเจ้าจะกระทำเพื่อปกป้องตนเองจากอันตรายบางอย่างจากพวกเขา และอัลลอฮ์ทรงเตือนพวกเจ้าให้ยำเกรงพระองค์ และยังอัลลอฮ์เท่านั้นที่พวกเจ้าต้องกลับไป

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “หากพวกเจ้าปกปิดสิ่งที่อยู่ในอกของพวกเจ้า หรือพวกเจ้าเปิดเผยมัน อัลลอฮ์ก็ทรงรอบรู้สิ่งนั้นดี และพระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

(จงรำลึก) วันที่ทุกชีวิตจะพบกับความดีที่เขาได้ประกอบไว้ถูกนำมาอยู่ต่อหน้า และความชั่วที่เขาได้ประกอบไว้ก็เช่นกัน แต่ทุกชีวิตนั้นต่างก็ปรารถนาหากว่าระหว่างเขากับความชั่วนั้นอยู่ห่างกันเป็นระยะเวลาที่ไกลแสนไกล และอัลลอฮ์ทรงเตือนพวกเจ้าให้ยำเกรงพระองค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเปี่ยมล้นด้วยความอาทรต่อปวงบ่าวของพระองค์เสมอ

จงกล่าวว่า (โอ้ มุฮัมหมัด) “หากพวกเจ้ารักอัลลอฮ์ ก็จงปฏิบัติตามฉันเถิด อัลลอฮ์ก็จะทรงรักพวกเจ้า และจะทรงอภัยให้แก่พวกเจ้าซึ่งบาปทั้งหลายของพวกเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะซูลเถิด” แต่หากพวกเจ้าผินหลังให้ ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงชอบบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา”

แท้จริงแล้ว อัลลอฮ์ได้ทรงเลือกอาดัม นูห วงศ์วานของอิบรอฮีม และวงศ์วานของอิมรอน เหนือประชาชาติทั้งหลาย

(พวกเขา) เป็นเผ่าพันธุ์ที่สืบเชื้อสายมาจากกันและกัน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

จงรำลึกถึงขณะที่ภรรยาของอิมรอนกล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้บนต่อพระองค์เพื่อขออุทิศสิ่งที่อยู่ในครรภ์ของฉันให้เป็นผู้ที่อิสระ (เป็นบ่าวที่เคร่งครัดต่อพระองค์และรับใช้พระองค์ในการดูแลบัยตุลมักดิส) ดังนั้นโปรดรับมันจากฉันด้วยเถิด แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้”

ครั้นเมื่อนางได้คลอดบุตร นางก็กล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้ให้กำเนิดลูกสาวคนหนึ่ง และอัลลอฮ์นั้นทรงรู้ดีที่สุดเกี่ยวกับสิ่งที่นางได้คลอดออกมา และใช่ว่าเพศชายนั้นจะเหมือนกับเพศหญิงก็หาไม่ และฉันได้ตั้งชื่อเขาว่า “มัรยัม” แล้วฉันก็ขอต่อพระองค์โปรดคุ้มครองนาง และลูกหลานของนางให้พ้นจากชัยฏอนผู้ถูกสาปแช่ง”

ดังนั้น พระผู้อภิบาลของนางก็ได้ตอบรับการบนบานของนาง ด้วยการตอบรับที่ดี และทรงให้นาง ได้เติบโตเป็นอย่างดี และได้ทรงให้ซะกะรียาเป็นผู้อุปการะนาง คราใดที่ซะการียาเข้าไปพบนางที่มิห์รอบ (ห้องของนาง) เขามักจะพบอาหารอยู่ข้างๆ นางเสมอ เขากล่าวว่า "มัรยัมเอ๋ย เธอได้สิ่งนี้มาอย่างไร?" นางกล่าวว่า “มันมาจากอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยปราศจากการคิดคำนวณ"

จาก (เหตุการณ์) ตรงนั้น ซะกะรียาได้วิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเขา โดยกล่าวว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานแก่ฉันที่มาจากพระองค์ ซึ่งบุตรที่ดีคนหนึ่ง แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยินคำวิงวอนเสมอ”

จากนั้นมะลาอิกะฮ์ได้เรียกเขาขณะที่เขากำลังยืนละหมาดอยู่ในมิห์รอบ(มัสยิด) ว่า "แท้จริงอัลลอฮ์ทรงแจ้งข่าวดีแก่เจ้าเกี่ยวกับยะห์ยา เพื่อเป็นผู้ยืนยันถึงถ้อยคำจากอัลลอฮ์ เป็นผู้นำ ผู้รักษาไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ และเป็นนบีคนหนึ่งจากหมู่ชนที่เป็นคนดี”

เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ข้าพระองค์จะมีบุตรได้อย่างไร ทั้งที่ข้าพระองค์แก่มากแล้ว และภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมันด้วย” พระองค์ตรัสว่า “เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงกระทำตามที่พระองค์ทรงประสงค์”

เขากล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดให้มีสัญญาณแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด” พระองค์ตรัสว่า “สัญญาณของเจ้านั้น คือเจ้าจะไม่สามารถพูดคุยกับผู้คนเป็นเวลาสามวัน นอกจากด้วยท่าทางเท่านั้น และจงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าให้มาก ๆ และจงแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ทั้งในยามเย็นและยามเช้า”

และจงรำลึกถึงขณะที่มลาอิกะฮ์ได้กล่าวว่า “โอ้ มัรยัม แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเลือกเธอและทรงทำให้เธอบริสุทธิ์ และได้ทรงเลือกเธอเหนือบรรดาสตรีทั้งปวง”

โอ้ มัรยัมเอ๋ย จงสักการะพระผู้อภิบาลของเธอเถิด จงสุญูดและรุกูอ์ (โค้งคำนับ) ร่วมกับบรรดาผู้รุกูอ์ทั้งหลาย”

นั่นเป็นส่วนหนึ่งจากเรื่องราวที่เป็นสิ่งเร้นลับที่เราได้เปิดเผยแก่เจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) ถึงแม้ว่าเจ้าไม่ได้อยู่ร่วมกับพวกเขา ขณะที่พวกเขาโยนลูกธนูของพวกเขา (เพื่อจับสลาก) ว่าใครกันแน่ในหมู่พวกเขาจะเป็นผู้ดูแลมัรยัม และเจ้าก็ไม่ได้อยู่ร่วมกับพวกเขาขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันในเรื่องนั้น

จงรำลึกขณะที่มลาอิกะฮ์กล่าวว่า “โอ้ มัรยัม แท้จริงอัลลอฮ์ทรงแจ้งข่าวดีแก่เธอด้วยถ้อยคำหนึ่ง (จงเป็น) จากพระองค์ เขามีชื่อว่า อัลมาซีห์อีซา บุตรมัรยัม ซึ่งเป็นบุคคลที่มีเกียรติทั้งในโลกนี้และปรโลก และเป็นบุคคลหนึ่งที่อยู่ในบรรดาผู้ใกล้ชิดทั้งหลาย

และเขาจะสนทนากับผู้คนขณะอยู่ในเปล และเมื่อเขาเติบใหญ่ และเขาเป็นบุคคลหนึ่งที่อยู่ในบรรดาผู้มีคุณธรรมทั้งหลาย"

นางกล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันจะมีลูกได้อย่างไร ในเมือไม่เคยมีชายใดแตะต้องฉันเลย?” (มลาอิกะฮ์ญิบรีล) กล่าวว่า "เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ หากอัลลอฮ์ประสงค์สิ่งใดแล้ว แท้จริงพระองค์แค่เพียงตรัสกับสิ่งนั้นว่า "จงเป็น" แล้วสิ่งนั้นก็จะปรากฎขึ้น

และพระองค์ก็จะทรงสอนเขา ซึ่งการเขียน และความรู้อันถูกต้อง และสอนอัตเตารอต และอัลอินญีล

และเป็นเราะซูลไปยังวงศ์วานอิสรออีล (โดยกล่าวแก่พวกเขา) ว่า "แท้จริงฉันได้มายังพวกเจ้าพร้อมด้วยสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า คือฉันจะปั้นดินเป็นรูปนกแก่พวกเจ้า แล้วฉันก็เป่าลงไปที่ตัวมัน แล้วมันก็กลายเป็นนกดัวยการอนุมัติจากอัลลอฮ์ และฉันได้รักษาคนตาบอดตั้งแต่กำเนิด และคนที่เป็นโรคเรื้อน และฉันให้ชีวิตแก่คนที่ตายด้วยการอนุมัติของอัลลอฮ์ และฉันบอกแก่พวกเจ้าเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเจ้าบริโภคและสิ่งที่พวกเจ้าเก็บไว้ในบ้านของพวกเจ้า แท้จริง ในสิ่งที่เกิดขึ้นนั้น เป็นสัญญาณ (ที่แสดงถึงการเป็นเราะซูลของฉัน) สำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง”

และเป็นผู้ยืนยันสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าฉัน คือคัมภีร์เตารอต และเพื่อที่ฉันจะได้อนุมัติแก่พวกเจ้า ซึ่งบางสิ่งที่ถูกห้ามไว้แก่พวกเจ้า และฉันได้มายังพวกเจ้าพร้อมด้วยสัญญาณหนึ่ง (ปาฏิหาริย์) จากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นจงยำเกรงอัลลอฮ์และเชื่อฟังฉันเถิด

แท้จริงอัลลอฮ์ เป็นพระผู้อภิบาลของฉัน และพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้น จงเคารพภัคดีต่อพระองค์เถิด นี้แหละ คือแนวทางอันเที่ยงตรง”

ดังนั้น เมื่ออีซาได้ทราบถึงการปฏิเสธศรัทธาเกิดขึ้นในหมู่พวกเขา เขาก็กล่าวว่า "ใครเล่าจะเป็นผู้ช่วยเหลือของฉันในการ (เรียกร้องสู่ศาสนาของ) อัลลอฮ์?" บรรดาสาวกผู้บริสุทธิ์ใจกล่าวว่า “พวกเราคือผู้ช่วยเหลือ (ศาสนา) ของอัลลอฮ์ พวกเราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และท่านจงเป็นพยานเถิดว่า แท้จริงพวกเราคือผู้ยอมจำนนอย่างแท้จริง”

“ข้าแต่พระผู้อภิบาลของพวกข้าพระองค์ พวกข้าพระองค์ศรัทธาแล้วต่อสิ่งที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมา และพวกข้าพระองค์ก็ได้ปฏิบัติตามเราะซูลแล้ว ได้โปรดทรงบันทึกพวกข้าพระองค์ร่วมกับบรรดาผู้ที่กล่าวปฏิญาณยืนยันทั้งหลายด้วยเถิด”

และพวกเขาได้วางแผน และอัลลอฮ์ก็ทรงวางแผนด้วย และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงวางแผนที่ดีเยี่ยม

จงรำลึกขณะที่อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า “โอ้อีซา แท้จริงข้าเป็นผู้รับเจ้าไป และยกเจ้าขึ้นมายังข้า และเป็นผู้ชำระเจ้าให้พ้นจากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และเป็นผู้ทำให้บรรดาผู้ที่ปฏิบัติตามเจ้าเหนือกว่าบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจวบจนวันแห่งการฟื้นคืนชีพ แล้วพวกเจ้าจะกลับมายังข้า แล้วข้าจะตัดสินระหว่างพวกเจ้าในเรื่องที่พวกเจ้าขัดแย้งกัน”

ส่วนบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธานั้น ข้าจะลงโทษพวกเขาอย่างรุนแรงทั้งในโลกนี้และปรโลก และจะไม่มีผู้ช่วยเหลือสำหรับพวกเขา

ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดี พระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาซึ่งรางวัลต่าง ๆ สำหรับพวกเขาอย่างครบถ้วน และอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้อธรรม”

ดังกล่าวนั้น (เรื่องราวของอีซา) ที่เราได้อ่านมันให้แก่เจ้านั้นเป็นส่วนหนึ่งจากหลักฐาน (ที่แสดงถึงความจริงของคัมภีร์ที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า) และข้อตักเตือนที่ชัดเจน

แท้จริง อุปมา (การสร้าง) อีซา ณ ที่อัลลอฮ์นั้น ก็เหมือนกับ (การสร้าง) อาดัม พระองค์ทรงสร้างเขาจากดิน แล้วพระองค์ทรงประกาศิตแก่เขาว่า 'จงเป็น' แล้วเขาก็เป็นขึ้นมา

(สิ่งที่เราได้เล่าไว้) นั่นคือความจริงซึ่งมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้นเจ้าอย่าอยู่ในหมู่ผู้สงสัย

ดังนั้น ใครก็ตามที่โต้แย้งเจ้าในเรื่องของเขา (อีซา) หลังจากที่ความรู้ได้มายังเจ้าแล้ว ดังนั้น ก็จงกล่าวเถิดว่า “พวกท่านจงมาเถิด เราเรียกลูก ๆ ของเราและลูก ๆ ของพวกท่าน ผู้หญิงของเราและผู้หญิงของพวกท่าน ทั้งตัวเราและตัวของพวกท่าน จากนั้นเราต่างวิงวอนกัน เพื่อให้คำสาปแช่งของอัลลอฮ์ได้ประสบกับบรรดาผู้กล่าวเท็จ”

แท้จริง นี่เป็นเรื่องราวที่เป็นความจริงอย่างแน่นอน และไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรได้รับการเคารพสักการะนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และแท้จริงอัลลอฮ์นั้น คือพระเจ้าผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

แล้วหากพวกเขาผินหลังให้ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับบรรดาผู้บ่อนทำลาย

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “โอ้ชาวคัมภีร์! พวกท่านจงเข้ามาสู่การยึดมั่นต่อคำที่เหมือนกันระหว่างเราและพวกท่านเถิด คือ เราจะไม่เคารพสักการะสิ่งใด ๆ นอกจากอัลลอฮ์ และเราจะไม่ตั้งภาคีใด ๆ กับพระองค์ และพวกเราจะไม่ถือเอาระหว่างพวกเราด้วยกันเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์” แต่หากพวกเขาผินหลังให้ ก็จงกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงเป็นพยานเถิดว่า แท้จริงพวกเราเป็นมุสลิมที่ยอมจำนน”

โอ้ชาวคัมภีร์ ทำไมพวกท่านถึงโต้แย้งเกี่ยวกับอิบราฮีม ทั้งที่เตารอตและอินญีลไม่ได้ถูกประทานลงมา เว้นแต่หลังจากอิบราฮิมแล้ว พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาดอกหรือ?!

นี่แหละพวกท่าน (โอ้ ชาวคัมภีร์) พวกท่านคือบรรดาผู้โต้เถียงเกี่ยวกับสิ่งที่พวกท่านเองรู้ดี แล้วทำไมพวกท่านถึงโต้เถียงกันเกี่ยวกับสิ่งที่พวกท่านไม่รู้ อัลลอฮ์ทรงรู้ในขณะที่พวกท่านนั้นไม่รู้

อิบรอฮีมไม่เคยเป็นยิว และไม่เคยเป็นคริสต์ แต่ทว่าเขาคือผู้อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียว เป็นมุสลิม (จำนนต่ออัลลอฮ์) และเขาก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

แท้จริง ผู้ที่สมควรยิ่งที่เกี่ยวกับอิบรอฮีมนั้น ย่อมเป็นคนที่ปฏิบัติตามเขา และนบีท่านนี้และบรรดาผู้ที่ศรัทธา และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์บรรดาผู้ศรัทธาท้งหลาย

ชาวคัมภีร์กลุ่มหนึ่งได้หวังไว้ว่า หากพวกเขาทำให้พวกเจ้าหลงทาง และพวกเขาจะไม่ทำให้ผู้ใดหลงได้นอกจากตัวของพวกเขาเองเท่านั้น โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

โอ้ชาวคัมภีร์ เพราะเหตุใดเล่าพวกท่านจึงปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์ ทั้งที่พวกท่านก็ยืนยัน (ว่ามันคือความจริงที่มีปรากฏในคัมภีร์ของพวกท่าน)?

โอ้ชาวคัมภีร์ ทำไมพวกท่านถึงเอาความจริงมาปะปนกับความเท็จ และปกปิดความจริง ทั้งที่พวกท่านรู้ดี?

และชาวคัมภีร์กลุ่มหนึ่งกล่าวว่า “จงศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่บรรดาผู้ศรัทธาในตอนเช้า และจงปฏิเสธมันในตอนเย็น” เพื่อว่าพวกเขา (ผู้ศรัทธา) จะกลับมา (เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา)

และ (พวกเขากล่าวอีกว่า) “พวกเจ้าจงอย่าเชื่อผู้ใดเว้นแต่ผู้ที่นับถือศาสนาของพวกเจ้าเท่านั้น” จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) “แท้จริงแนวทางที่ถูกต้องคือแนวทางของอัลลอฮ์เท่านั้น (ไม่ใช่แนวทางที่พวกเจ้าโกหกเพราะกลัวว่า) ผู้อื่นจะได้รับดังที่พวกเจ้าได้รับ หรือกลัวว่าพวกเขาสามารถโต้แย้งกับพวกเจ้า ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า” จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “แท้จริงความโปรดปรานนั้นอยู่ในพระหัตถ์ของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงประทานมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงไพศาล ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง”

พระองค์ทรงเลือกสรรผู้ที่พระองค์ประสงค์เพื่อความเมตตาของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้มีพระคุณอันใหญ่หลวง

และในหมู่ชาวคัมภีร์นั้น มีบางคนซึ่งหากเจ้าฝากทรัพย์สมบัติมากมายให้เขา เขาก็จะคืนมันให้แก่เจ้า และในหมู่พวกเขามีบางคนซึ่งหากเจ้าฝากเหรียญทองคำหนึ่งดีนาร์ให้เขาแล้ว เขาจะไม่คืนมันให้แก่เจ้า เว้นแต่เจ้าจะยืนเฝ้าทวงพวกเขา นั่นเป็นเพราะพวกเขากล่าวว่า “ไม่มีบาปใด ๆ สำหรับพวกเราต่อบรรดาชาวอุมมี (ชาวอาหรับ)” และพวกเขากล่าวอ้างถึงอัลลอฮ์ด้วยความเท็จทั้งที่พวกเขารู้ดี

มิใช่เช่นนั้นดอก ผู้ใดที่รักษาสัญญาของเขาโดยครบถ้วน และยำเกรง (อัลลอฮ์) แล้ว แน่นอนอัลลอฮ์ทรงชอบผู้ที่ยำเกรงทั้งหลาย

แท้จริงบรรดาผู้ที่แลกเปลี่ยนสัญญาของอัลลอฮ์และคำสาบานของพวกเขา ด้วยผลประโยชน์ที่มีค่าเพียงเล็กน้อย ชนเหล่านี้จะไม่มีส่วนได้ใด ๆ สำหรับพวกเขาในปรโลก และอัลลอฮ์จะไม่ทรงพูดกับพวกเขา และจะไม่ทรงมองดูพวกเขาในวันกิยามะฮ์ และจะไม่ทำให้พวกเขาบริสุทธิ์ และพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ

และแท้จริงในหมู่พวกเขามีบางกลุ่มที่บิดเบือนคัมภีร์ด้วยลิ้นของพวกเขา เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้คิดว่ามันเป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ ทั้งที่มันมิได้เป็นส่วนหนึ่งของคัมภีร์ และพวกเขากล่าวว่า “มันมาจากอัลลอฮ์” ทั้งที่มันมิได้มาจากอัลลอฮ์ และพวกเขากล่าวอ้างถึงอัลลอฮ์ด้วยความเท็จทั้งที่พวกเขารู้ดี

มันไม่ใช่สิ่งที่ควรสำหรับบุคคลที่อัลลอฮ์ทรงประทานคัมภีร์ ความรู้ความเข้าใจ และความเป็นนบีให้แก่เขา จากนั้นเขาก็กล่าวกับผู้คนว่า “พวกเจ้าจงเป็นผู้ที่เคารพสักการะต่อข้าไม่ใช่ต่ออัลลอฮ์” (แต่ในทางกลับกันเขาจะกล่าวแก่ผู้คนว่า) “พวกเจ้าจงเป็นชาวรอบบานีย์เถิด (ผู้ที่เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ด้วยความรู้และการกระทำที่สมบูรณ์) เนื่องจากพวกท่านสอนคัมภีร์และศึกษาคัมภีร์อยู่เสมอ”

และเขาจะไม่ใช้พวกเจ้าให้ยึดเอามลาอิกะฮ์และบรรดานบีเป็นพระเจ้า เขาจะใช้พวกเจ้าให้ปฏิเสธศรัทธา หลังจากที่พวกเจ้าเป็นผู้นอบน้อม (ต่ออัลลอฮ์) แล้วกระนั้นหรือ?

และจงรำลึกขณะที่อัลลอฮ์ทรงรับเอาพันธสัญญาจากบรรดานบี (โดยตรัสว่า) “แท้จริงสิ่งใดๆ ที่ข้าได้ประทานให้แก่พวกเจ้าในรูปของคัมภีร์และวิทยปัญญา แล้วมีเราะซูลคนหนึ่งได้มาหาพวกเจ้าเป็นผู้ยืนยันสิ่งที่มีอยู่กับพวกเจ้า พวกเจ้าก็จงศรัทธาต่อเขาอย่างแท้จริงและจงสนับสนุนเขา” อัลลอฮ์ตรัสว่า “พวกเจ้ายืนยันและยอมรับพันธสัญญาในลักษณะนี้หรือไม่?” พวกเขาตอบว่า “พวกเราเรายอมรับ” อัลลอฮ์ตรัสว่า “ดังนั้นพวกเจ้าจงเป็นพยานเถิด แล้วข้าก็จะเป็นพยานร่วมกับพวกเจ้าในหมู่ผู้เป็นพยานทั้งหลาย”

ดังนั้นผู้ใดผินหลังให้หลังจาก (ยอมรับในพันธสัญญา) นั้นแล้ว ดังนั้น ชนเหล่านั้นแหละคือกลุ่มชนผู้ละเมิดอย่างแท้จริง

(หลังจากยอมรับในพันธสัญญานั้นแล้ว) พวกเขาควรแสวงหาศาสนาอื่นนอกเหนือจากศาสนาของอัลลอฮ์กระนั้นหรือ? โดยที่บรรดาผู้อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นจะยอมจำนนต่อพระองค์ไม่ว่าด้วยความสมัครใจหรือถูกบังคับก็ตาม และยังพระองค์เท่านั้นพวกเขาจะถูกส่งกลับไป

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาแก่ อิบรอฮีม อิสมาอีล อิสฮาก ยะอ์กูบ และลูกหลานของเขา และสิ่งที่ถูกประทานแก่มูซาและอีซา และนบีอื่น ๆ จากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เราจะไม่แยกศรัทธาระหว่างคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเขา (โดยศรัทธาต่อคนหนึ่งและปฏิเสธกับอีกคนหนึ่ง) และแด่อัลลอฮ์เท่านั้นพวกเรายอมจำนน"

และผู้ใดแสวงหาศาสนาอื่นจากอิสลาม ดังนั้น มันจะไม่ถูกรับจากเขาเป็นอันขาด และในปรโลกนั้นเขาจะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

จะเป็นไปได้อย่างไร?! ที่อัลลอฮ์จะทรงให้ทางนำแก่กลุ่มชนที่ปฏิเสธศรัทธาหลังจากที่พวกเขาเคยศรัทธาและได้ยืนยันว่าเราะซูล (มุฮัมหมัด) นั้นเป็นความจริง และหลักฐานอันชัดแจ้งได้มายังพวกเขาแล้ว และอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้ทางนำแก่กลุ่มชนผู้อธรรม

ชนเหล่านั้น การตอบแทนสำหรับพวกเขาคือ การสาปแช่งจากอัลลอฮ์ บรรดามลาอิกะฮ์ และมนุษย์ทั้งมวลจะเกิดขึ้นกับพวกเขา

พวกเขาจะอยู่ใน (การสาปแช่ง) นั้นตลอดกาล ซึ่งการลงโทษนั้นจะไม่ถูกผ่อนเบ่าให้แก่พวกเขา และพวกเขาก็จะไม่ได้รับการประวิงเวลา

เว้นแต่บรรดาผู้ที่สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวหลังจากนั้น และปรับปรุงแก้ไข แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาภายหลังจากที่พวกเขาศรัทธาแล้ว จากนั้นพวกเขาก็ทำการปฏิเสธเพิ่มขึ้นอีก การสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวของพวกเขานั้นจะไม่ถูกยอบรับ และชนเหล่านั้น คือกลุ่มชนผู้หลงทาง

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และพวกเขาได้ตายไปในสภาพการเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้นจะไม่มีการยอมรับจากผู้ใดในหมู่พวกเขาเลย แม้จะเป็นทองคำที่เต็มแผ่นดินก็ตาม หากเขาจะเสนอเป็นค่าไถ่ตัวด้วยสิ่งนั้น ชนเหล่านั้นสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บแสบ และไม่มีผู้ช่วยเหลือสำหรับพวกเขา

พวกเจ้าจะไม่มีทางบรรลุ (ความจริงของ) คุณธรรมจนกว่าพวกเจ้าจะบริจาคส่วนหนึ่งจากสิ่งที่พวกเจ้ารัก และสิ่งใดก็ตามที่พวกเจ้าบริจาคไปนั้น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งนั้นเสมอ

อาหารทุกชนิดเคยเป็นที่อนุมัติแก่วงศ์วานของอิสรออีล ยกเว้นอาหารที่อิสรออีล (ยะอ์กูบ) ได้ห้ามสำหรับตัวเขาเองก่อนที่คัมภีร์เตารอตจะถูกประทานลงมา จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “(หากพวกเจ้าคิดว่าอาหารเหล่านั้นเป็นที่ต้องห้ามในคัมภีร์เตารอต) ดังนั้น พวกเจ้าก็จงนำคัมภีร์เตารอตมา แล้วจงอ่านมันหากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง”

ดังนั้น ผู้ใดที่อุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์หลังจากนั้น ดังนั้นชนเหล่านี้แหละคือกลุ่มชนผู้อธรรม

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “อัลลอฮ์ทรงตรัสจริงแล้ว” ดังนั้นจงปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีมผู้ที่อุทิศตนแด่อัลลอฮ์แต่เพียงผู้เดียวเถิด และเขาไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

แท้จริงแล้ว บ้านหลังแรกที่ถูกตั้งขึ้นสำหรับมนุษย์ (เพื่อการอิบาดะฮ์) นั้น แน่นอนคือบ้านที่มักกะฮ์อันจำเริญ และเป็นทางนำแก่ผู้คนทั้งหลาย

ในบ้านนั้นมีสัญญาณมากมายที่ชัดแจ้ง (ส่วนหนึ่งในนั้นคือ) ที่ยืนของอิบรอฮีม และผู้ใดที่เข้าไปในบ้านนั้นเขาก็เป็นผู้ที่ปลอดภัย และการแสวงบุญไปยังบ้านนั้นเป็นหน้าที่สำหรับมนุษย์ที่มีต่ออัลลอฮ์สำหรับผู้ที่มีความสามารถ และผู้ใดปฏิเสธศรัทธา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงมั่งคั่งไม่ต้องการการพึ่งพา (สิ่งใด) จากสากลโลก

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “โอ้ชาวคัมภีร์! เพราะเหตุใดเล่าพวกเจ้าจึงปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของอัลลอฮ์?” และอัลลอฮ์นั้น ทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “โอ้ ชาวคัมภีร์ เพราะเหตุใดพวกท่านจึงขัดขวางบรรดาผู้ศรัทธา (ไม่ให้ปฏิบัติตาม) แนวทางของอัลลอฮ์ โดยพยายามทำให้มันคดเคี้ยวทั้งที่พวกท่านเองก็เป็นพยาน (ถึงความจริงของมัน)?! และอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงเป็นผู้ที่เพิกเฉยในสิ่งที่พวกท่านกระทำ”

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย หากพวกเจ้าเชื่อฟังกลุ่มหนึ่งกลุ่มใด ในหมู่ผู้ที่ได้รับคัมภีร์แล้ว พวกเขาก็จะทำให้พวกเจ้ากลับเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา หลังจากที่พวกเจ้าได้ศรัทธาแล้ว

และพวกเจ้าจะกลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาได้อย่างไร ในเมื่อโองการของอัลลอฮ์ถูกอ่านแก่พวกเจ้า และศาสนทูตของพระองค์ก็อยู่ในหมู่พวกเจ้า? และผู้ใดที่ยึดมั่นในศาสนาของอัลลอฮ์ แน่นอนเขาย่อมได้รับการชี้นำสู่เส้นทางอันเที่ยงตรง

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ด้วยการยำเกรงต่อพระองค์อย่างแท้จริงเถิด และพวกเจ้าจงอย่าได้ตายเว้นแต่ในฐานะมุสลิมเท่านั้น

และพวกเจ้าจงยึดสายเชือกของอัลลอฮ์ให้แน่นและอย่าแตกแยกกัน จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า เมื่อครั้นที่พวกเจ้าเคยเป็นศัตรูกันแล้วพระองค์ทรงทำให้หัวใจของพวกเจ้าคืนดีกัน และทำให้พวกเจ้าเป็นพี่น้องกันด้วยความเมตตาของพระองค์ และพวกเจ้าเคยปรากฏอยู่บนปากหลุมแห่งไฟนรก และพระองค์ทรงช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากหลุมนั้น นี่คือวิธีที่อัลลอฮ์ทรงแจกแจงโองการต่างๆ ของพระองค์แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับทางนำ

และจงให้มีกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเจ้าที่เรียกร้องสู่ความดี กำชับในเรื่องคุณธรรม และห้ามปรามสิ่งที่เป็นความชั่ว และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ประสบความสำเร็จ

และพวกเจ้าจงอย่าเป็นเช่นบรรดาผู้ที่แตกแยกกัน และขัดแย้งกันหลังจากที่บรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งได้มายังพวกเขาแล้ว และชนเหล่านี้แหละ สำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันมหันต์

ในวันที่มีใบหน้าที่ขาวผ่องสดใส และใบหน้าบางคนจะดำคล้ำ ส่วนบรรดาผู้ที่มีใบหน้าดำคล้ำนั้น (พวกเขาถูกถามว่า) “พวกเจ้าได้ปฏิเสธศรัทธา หลังจากที่พวกเจ้าศรัทธาแล้วกระนั้นหรือ?! ดังนั้น จงลิ้มรสการลงโทษอันเกิดจากการปฏเสธของพวกเจ้าเถิด”

และส่วนบรรดาผู้ที่ใบหน้าของพวกเขาขาวผ่องสดใสนั้น เขาจะอยู่ในความเมตตาของอัลลอฮ์ โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

เหล่านี้คือโองการของอัลลอฮ์ เราได้อ่านมันแก่เจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) ด้วยความจริง และอัลลอฮ์ไม่ทรงปรารถนาซึ่งความอยุติธรรมต่อทุกสิ่งในสากลโลก

และทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและทุกสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และยังอัลลอฮ์เท่านั้นที่กิจการทั้งหลายจะกลับไป

พวกเจ้า (โอ้ ประชาชาติของมูฮัมหมัด) เป็นกลุ่มชนที่ดีที่สุดที่อุบัติขึ้นแก่มนุษยชาติ พวกเจ้ากำชับในเรื่องคุณธรรม และห้ามปรามสิ่งที่เป็นความชั่ว และพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และหากชาวคัมภีร์ได้ศรัทธา แน่นอนมันจะเป็นการดีสำหรับพวกเขา ในหมู่พวกเขามีกลุ่มผู้ศรัทธา และส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้ละเมิด

พวกเขาไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ แก่พวกเจ้าได้ นอกจากความรำคาญเล็กๆ น้อย ๆ เท่านั้น และหากพวกเขาต่อสู้กับพวกเจ้า พวกเขาก็จะหันหลังหนีพวกเจ้า หลังจากนั้นพวกเขาจะไม่ได้รับชัยชนะ

ความอัปยศได้ถูกกำหนดไว้เหนือพวกเขาไม่ว่าพวกเขาจะอยู่ ณ ที่ใด เว้นแต่พวกเขาจะยึดมั่นในสายเชือก (ศาสนา) ของอัลลอฮ์ และยึดมั่นในสายเชือก (พันธสัญญา) ของมนุษย์ และพวกเขาจะได้รับความพิโรธจากอัลลอฮ์ตลอดไป และความทุกข์ยากได้ถูกกำหนดไว้เหนือพวกเขา ทั้งนี้เป็นเพราะว่าพวกเขาไม่ศรัทธาต่อโองการของอัลลอฮ์และฆ่าบรรดานบีโดยปราศจากความเป็นธรรม นั่นเป็นเพราะการเนรคุณของพวกเขา และพวกเขามักละเมิดอยู่เสมอ

พวกเขาหาใช่เหมือนกันไม่ ในหมู่ชาวคัมภีร์นั้นมีกลุ่มหนึ่งที่ยึดมั่นในความเที่ยงธรรม พวกเขาอ่านบรรดาโองการของอัลลอฮ์ในยามค่ำคืนในขณะที่พวกเขาละหมาด

พวกเขาศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลก และพวกเจ้ากำชับในเรื่องคุณธรรม และห้ามปรามสิ่งที่เป็นความชั่ว พวกเขาจะรีบเร่งกันในการทำความดีต่างๆ และชนเหล่านั้น เป็นกลุ่มชนที่อยู่ในหมู่ผู้ชอบธรรม

และความดีใด ๆ ที่พวกเขาได้กระทำ ดังนั้น ความดีของพวกเขานั้นจะไม่ถูกปฏิเสธอย่างแน่นอน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงบรรดาผู้ยำเกรงเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น ทั้งทรัพย์สินของพวกเขา และลูกหลานของพวกเขานั้นไม่สามารถช่วยพวกเขาให้รอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้เลยแม้แต่น้อย และพวกเขานั่นแหละคือชาวนรก โดยพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

อุปมาของสิ่งที่พวกเขาใช้จ่ายในชีวิตความเป็นอยู่ของโลกดุนยานี้ อุปไมยลมที่มีความหนาวจัด พัดกระหน่ำใส่ไร่นาของกลุ่มชนที่อธรรมต่อตัวเอง แล้วมันก็ทำลายไร่นานั้นจนพินาศ และอัลลอฮ์นั้นมิได้ทรงอธรรมพวกเขา แต่พวกเขาต่างหากที่อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงอย่าเอาคนสนิทเป็นที่เปิดเผยความลับนอกจากคนในวงของพวกเจ้าเท่านั้น (ผู้ศรัทธา) เพราะคนเหล่านี้จะไม่ลดละในการก่อความเสียหายให้เกิดขึ้นแก่พวกเจ้า พวกเขาชอบกับความลำบากที่เกิดขึ้นกับพวกเจ้า และบางครั้งความเกลียดชังก็ปรากฏชัดจากคำพูดของพวกเขา และความเกลียดชังที่พวกเขาซ่อนอยู่ในอกนั้นยิ่งใหญ่กว่า แท้จริงเราได้แจกแจงบรรดาโองการไว้แก่พวกเจ้าแล้ว หากพวกเจ้าใช้ปัญญา

นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าเป็น พวกเจ้ารักพวกเขา ทั้งที่พวกเขาไม่ได้รักพวกเจ้า และพวกเจ้าศรัทธาต่อคัมภีร์ทุกเล่ม และเมื่อพวกเขาพบกับพวกเจ้า พวกเขาก็กล่าวว่า “เราศรัทธา” และเมื่อพวกเขาอยู่แต่ลำพังระหว่างพวกเขา พวกเขาก็จะกัดนิ้วของพวกเขาเพราะความเดือดดาลที่มีต่อพวกเจ้า จงกล่าว (แก่พวกเขาเถิด โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าจงตายเพราะความเดือดดาลของพวกเจ้าเถิด” แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่งที่อยู่ในหัวอกทั้งหลาย

หากมีความดีใด ๆ เกิดขึ้นแก่พวกเจ้า (ความเจริญรุ่งเรืองและชัยชนะ) ก็ทำให้พวกเขาเศร้าใจ และหากความความทุกข์ยากใด ๆ ประสบแก่พวกเจ้า พวกเขาก็ดีใจกับมัน และถ้าพวกเจ้าอดทน และยำเกรงแล้วไซร้ อุบายของพวกเขาก็ย่อมไม่เป็นอันตรายแก่พวกเจ้าแต่อย่างใด แท้จริง (ความรอบรู้และอำนาจ) ของอัลลอฮ์นั้น ทรงครอบคลุมทุกสิ่งที่พวกเขากระทำ

และจงรำลึกถึงขณะที่เจ้าออกจากบ้านของเจ้าในตอนเช้าเพื่อวางตำแหน่งบรรดาผู้ศรัทธาให้พร้อมสำหรับการต่อสู้ (ในสงครามอุฮุด) และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

จงรำลึกถึงขณะที่สองกลุ่มในหมู่พวกเจ้า (บนีสะลิมะฮ์และบนีฮาริษะฮ์) ต้องการถอยเพราะความกลัวต่อความล้มเหลว และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้คุ้มครองทั้งสองกลุ่มนั้น และ (เมื่อเป็นเช่นนั้น) จงมอบหมายแด่อัลลอฮ์เถิด (โอ้) บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย

และแท้จริงแล้ว อัลลอฮ์ทรงช่วยเหลือพวกเจ้าในการรบที่บะดัรมาแล้ว ในขณะที่พวกเจ้าอยู่ในสภาพที่อ่อนแอ ดังนั้น พวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

จงรำลึกถึงขณะที่เจ้า (มุฮัมหมัด) กล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า “ยังไม่เพียงพอสำหรับพวกเจ้าอีกหรือที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงหนุนพวกเจ้าด้วยการส่งมลาอิกะฮ์จำนวนสามพันลงมา?”

ใช่! เพียงพอแน่นอน หากพวกเจ้าอดทนและยำเกรง และ (กำลังเสริมได้มายังศัตรูของพวกเจ้า) ได้มาโจมตีพวกเจ้าอย่างไม่คาดฝันขณะนี้ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าก็จะหนุนกำลังแก่ช่วยพวกเจ้าด้วยจำนวนมลาอิกะฮ์อีกห้าพันนาย โดยมีเครื่องหมายระบุไว้

และอัลลอฮ์มิได้ทรงให้กำลังหนุนนี้ นอกจากเพื่อเป็นข่าวดีแก่พวกเจ้า และเพื่อให้จิตใจของพวกเจ้าจะได้สงบสุขกับความช่วยเหลือนี้ และชัยชนะที่แท้จริงนั้น มาจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณเท่านั้น

เพื่อพระองค์จะทรงบั่นทอนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา หรือทรงให้พวกเขาได้รับความอัปยศ แล้วพวกเขาก็จะถอยกลับไปด้วยความสิ้นหวังปราชัย

เจ้าไม่มีสิทธิ์ใด ๆ (โอ้ มูฮัมหมัด) ในเรื่องที่เกี่ยวกับ (บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา) ไม่ว่าพระองค์จะทรงยอมรับการสำนึกผิดของพวกเขาหรือจะลงโทษพวกเขา เพราะแท้จริงแล้วพวกเขาคือผู้อธรรม

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงอภัยโทษแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงอย่ากินดอกเบี้ยหลายเท่าที่ถูกทบทวี (ด้วยการเพิ่มจำนวนเงินและขยายเวลา เมื่อถึงกำหนดชำระหนี้) และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ

และพวกเจ้าจงเกรงกลัวไฟนรกที่ถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเถิด

และพวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เถิด เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

และพวกเจ้าจงรีบเร่งไปสู่การอภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และไปสู่สวรรค์ซึ่งความกว้างของมันนั้น คือบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน โดยที่มันถูกเตรียมไว้สำหรับบรรดาผู้ที่ยำเกรง

พวกเขาคือผู้ที่บริจาคทรัพย์สินทั้งในยามสุขสบาย และในยามทุกข์ยาก และผู้ที่ระงับความโกรธ และผู้ที่ให้อภัยแก่ผู้อื่น และอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้กระทำความดีทั้งหลาย

และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขากระทำบาปใหญ่ หรืออธรรมต่อตัวเอง (ด้วยการกระทำบาปเล็ก) พวกเขาจะรำลึกถึงอัลลอฮ์ทันที ดังนั้นพวกเขาจึงขออภัยโทษสำหรับบาปต่าง ๆ ของพวกเขา และ (พวกเขารู้ดีว่า) ไม่มีผู้ใดให้อภัยสำหรับบาปเหล่านั้นได้นอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น และพวกเขาจะไม่ดื้อรั้นในสิ่งที่พวกเขาเคยกระทำกัน โดยที่พวกเขารู้ดี

ชนเหล่านั้น การตอบแทนแก่พวกเขา คือการอภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นคือรางวัลอันประเสริฐยิ่งแก่บรรดาผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริงกฎเกณฑ์อันแน่นอนของอัลลอฮ์ได้ผ่านพ้นมาแล้วก่อนหน้าพวกเจ้า (คือลงโทษบรรดาผู้ปฏิเสธ และให้ผลตอบแทนที่ดีแก่บรรดาผู้ศรัทธา) ดังนั้นพวกเจ้าจงเดินบนหน้าแผ่นดินนี้ แล้วจงใคร่ครวญดูถึงจุดจบของบรรดาผู้กล่าวเท็จนั้นเป็นอย่างไร

นี่ (อัลกุรอาน) เป็นข้อชี้แจงแก่มนุษย์ทั้งหลาย เป็นทางนำ และเป็นข้อตักเตือนสำหรับผู้ยำเกรงทั้งหลาย

และพวกเจ้าจงอย่าท้อถอย และอย่าเสียใจ และพวกเจ้าคือผู้สูงส่งยิ่ง หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา

หากพวกเจ้าได้รับบาดเจ็บ (จากสงครามอุฮุด) แท้จริงชนกลุ่มนั้นก็เคยได้รับบาดเจ็บเช่นเดียวกัน (จากสงรามบะดัร) และนั่นคือสภาพแห่งกาลเวลา (ของโลกนี้กับเหตุการณ์แห่งชัยชนะหรือความพ่ายแพ้) เราได้ทำให้มันสลับเปลี่ยนกันระหว่างมนุษย์ และเพื่ออัลลอฮ์จะได้รู้ถึงบรรดาผู้ที่ศรัทธา และเลือกบางส่วนในหมู่พวกเจ้าไว้เป็นพยาน (ด้วยการให้เสียชีวิตในหนทางของพระองค์) และอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงชอบบรรดาผู้อธรรมทั้งหลาย

เพื่อที่อัลลอฮ์จะได้ทรงขัดเกลาบรรดาผู้ศรัทธาให้บริสุทธิ์ และจะได้ทรงกำจัดบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาให้หมดไป

หรือ พวกเจ้าคิดว่า พวกเจ้าจะได้เข้าสวรรค์ โดยที่อัลลอฮ์ยังมิได้ทรงรู้จักบรรดาผู้ที่ต่อสู้ (ญิฮาด) ในหมู่พวกเจ้าและทรงรู้จักซึ่งบรรดาผู้ที่อดทน

และแน่นอนพวกเจ้า (โอ้บรรดาผู้ศรัทธา) เคยมีความปรารถนาจะพบเจอกับความตายก่อนที่พวกเจ้าจะได้พบกับมัน แล้วแน่นอนพวกเจ้าก็ได้เห็นมันแล้ว โดยที่พวกเจ้ากำลังมองดูอยู่

และมุฮัมหมัดนั้นไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าการเป็นเราะซูลคนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้าเขาก็มีเหล่าเราะซูลที่ล่วงลับไป แล้วหากเขาเสียชีวิตไปหรือถูกฆ่าตาย พวกเจ้าจะหันส้นเท้าของพวกเจ้ากลับกระนั้นหรือ? และผู้ใดที่หันส้นเท้าทั้งสองของเขากลับ เขาก็ไม่อาจทำอันตรายใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ได้ และอัลลอฮ์จะทรงตอบแทนแก่บรรดาผู้กตัญญูทั้งหลาย

และไม่เคยปรากฏแก่ชีวิตใดที่จะตาย เว้นแต่ด้วยอนุมัติจากอัลลอฮ์เท่านั้น ซึ่งเป็นลิขิตที่ถูกกำหนดไว้ และผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนในโลกนี้ เราก็จะประทานให้แก่เขาจากโลกนี้ และผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนในปรโลก เราก็จะประทานให้แก่เขาจากปรโลก และเราจะตอบแทนให้แก่บรรดาผู้กตัญญูทั้งหลาย

และมีนบีกี่มากน้อยแล้ว ที่เหล่าผู้ติดตามอันมากมายของเขาได้ต่อสู้ร่วมกับเขา ดังนั้น พวกเขาไม่เคยท้อแท้ต่อสิ่งที่ได้ประสบแก่พวกเขาในทางของอัลลอฮ์ และพวกเขาไม่เคยอ่อนแอ และไม่เคยยอมสยบ และอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้ที่อดทนทั้งหลาย

และพวกเขามิได้กล่าวสิ่งใดอีก นอกจากการอธิษฐานว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยบาปและความเกินเลยของเราในกิจการของเรา โปรดทำให้เท้าของเรามั่นคง (ในการต่อสู้) และช่วยเหลือเราให้ได้รับชัยชนะเหนือบรรดาผู้ปฏิเสธทั้งหลาย”

แล้วอัลลอฮ์ก็ได้ทรงประทานให้แก่พวกเขาซึ่งผลตอบแทนแห่งโลกนี้ และผลตอบแทนที่ดีแห่งปรโลก และอัลลอฮ์ทรงรักผู้กระทำดีทั้งหลาย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย หากพวกเจ้าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเหล่านั้น พวกเขาก็จะทำให้พวกเจ้าหันส้นเท้ากลับอย่างแน่นอน แล้วพวกเจ้าก็จะกลับกลายเป็นผู้ที่ขาดทุน

แต่ทว่าอัลลอฮ์ต่างหาก คือผู้ช่วยเหลือพวกเจ้า และพระองค์ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือที่ดีที่สุด

เราจะโยนความหวาดกลัวเข้าไปในหัวใจของบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาเหล่านั้น เนื่องจากการที่พวกเขาได้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งที่พระองค์ไม่ได้ทรงประทานหลักฐานใด ๆ มายืนยันในสิ่งนั้น และที่พำนักของพวกเขาคือนรก และมันช่างเป็นที่พำนักที่เลวร้ายยิ่งสำหรับผู้อธรรมทั้งหลาย

และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงปฏิบัติตามสัญญาของพระองค์ที่มีต่อพวกเจ้า เมื่อพวกเจ้าสามารถฆ่าพวกเขาด้วยการอนุมัติของพระองค์ จนกระทั่งถึงเวลาที่พวกเจ้าอ่อนแอ และมีความขัดแย้งกันในเรื่องนั้น (สงคราม) และฝ่าฝืนคำสั่ง (ของเราะซูล) หลังจากที่อัลลอฮ์ทรงแสดงแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าชอบ (ชัยชนะ) ในหมู่พวกเจ้านั้นมีผู้ที่ปรารถนาโลกนี้ และในหมู่พวกเจ้าก็มีผู้ที่ปรารถนาชีวิตหลังความตาย แล้วอัลลอฮ์ทรงให้พวกเจ้าละทิ้งพวกเขา เพื่อทดสอบพวกเจ้า และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงอภัยโทษแก่พวกเจ้าแล้ว และอัลลอฮ์นั้นทรงมีพระคุณเหนือบรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย

จงรำลึกถึงขณะที่พวกเจ้ากำลังหนีเอาตัวรอดและไม่ได้ละสายตามองใครเลย ขณะที่เราะซูล (ซึ่งยังคงต่อสู้อย่างกล้าหาญ) ได้เรียกพวกเจ้าอยู่เบื้องหลังพวกเจ้า (เพื่อให้ต่อสู้ต่อไปแต่พวกเจ้าไม่เชื่อฟัง) ด้วยเหตุนี้ พระองค์ก็ทรงตอบแทนพวกเจ้าด้วยความเสียใจ (ที่ต้องประสบกับความพ่ายแพ้) ตามด้วยความเสียใจ (กับความเจ็บปวดที่เกิดจากสงคราม) ดังนั้น (ที่ประทานโองการนี้มา) เพื่อพวกเจ้าจะได้ไม่เสียใจกับสิ่งที่พลาดไป (ชัยชนะ) และสิ่งที่ประสบกับพวกเจ้า และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

แล้วพระองค์ทรงประทานความสงบสุขภายหลังจากความเสียใจนั้นโดยทำให้การงีบหลับได้ปกคลุมกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเจ้า ในขณะที่อีกกลุ่มหนึ่งมัวแต่สนใจแต่เรื่องของตนเอง พวกเขาต่างก็คิดในทางที่ผิดต่ออัลลอฮ์ โดยปราศจากความเป็นธรรม เป็นการคิดแห่งยุคอวิชา พวกเขากล่าวว่า "มีสักสิ่งไหมในกิจการนั้นที่เป็นสิทธิ์ของเรา?" จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงกิจการทั้งหมดนั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์" พวกเขาปกปิดไว้ในใจของพวกเขา ซึ่งสิ่งที่พวกเขาไม่ได้เปิดเผยแก่เจ้า พวกเขากล่าวว่า "หากเรามีสิทธิ์สักอย่างในการเตรียมการ พวกเราก็คงไม่ถูกฆ่าตายที่นี่" จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า "แม้พวกเจ้าจะอยู่ในบ้านของพวกเจ้า แน่นอนบรรดาผู้ที่ถูกกําหนดให้ถูกฆ่า ก็จะออกไปสู่ที่ล้มตายของพวกเขา" (และการที่อัลลอฮ์ทรงทำเช่นนี้) เพื่อที่อัลลอฮ์จะได้ทดสอบสิ่งที่อยู่ในหัวอกของพวกเจ้า และเพื่อนำสิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเจ้าออกมา และอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่อยู่ในหัวอกทั้งหลาย

แท้จริงบรรดาผู้ที่ผินหลังหนีในหมู่พวกเจ้าในวันที่ทั้งสองกองทัพประจันบาลกันนั้น (ในสงครามอุฮุดนั้น) แท้จริงพวกเขาถูกชัยฏอนทำให้พลั้งพลาดไป เนื่องจากความผิดบางอย่างที่พวกเขาได้กระทำไว้ และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงอภัยให้แก่พวกเขาแล้ว แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงขันติ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าเป็นเช่นบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา โดยที่พวกเขาได้กล่าวแก่พวกพ้องของพวกเขา ขณะที่พวกเขากำลังเดินทางในผืนแผ่นดิน หรือขณะที่พวกเขาเป็นนักรบ ว่า “หากพวกเขาอยู่กับเรา พวกเขาจะไม่ตาย และไม่ถูกฆ่า” เพื่อว่าอัลลอฮ์จะทำให้เรื่องนั้นเป็นความโศกเศร้าในหัวใจของพวกเขา และอัลลอฮ์นั้นผู้ทรงให้เป็น และทรงให้ตาย และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และแน่นอน หากพวกเจ้าถูกฆ่าในทางของอัลลอฮ์ หรือพวกเจ้าตาย (ในขณะนั้น) แน่นอนการอภัยโทษ และการเอ็นดูเมตตาจากอัลลอฮ์นั้นดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาสะสมกัน

และแน่นอน ถ้าหากพวกเจ้าตายหรือถูกฆ่าตาย แน่นอนยังอัลลอฮ์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำไปชุมนุม

เนื่องด้วยความเมตตาจากอัลลอฮ์นั่นเอง เจ้าจึงได้สุภาพอ่อนโยนต่อพวกเขา และหากเจ้าเป็นผู้ประพฤติหยาบช้าและมีใจที่แข็งกระด้าง แน่นอนพวกเขาก็จะออกห่างจากวงล้อมของเจ้าไป ดังนั้นจงอภัยให้แก่พวกเขา และจงขออภัยให้แก่พวกเขาเถิด และจงปรึกษาหารือกับพวกเขาในกิจการทั้งหลาย ครั้นเมื่อเจ้าได้ตัดสินใจแล้ว ก็จงมอบหมายต่ออัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้มอบหมายทั้งหลาย

หากอัลลอฮ์ทรงช่วยเหลือพวกเจ้า ก็ไม่มีผู้ใดชนะพวกเจ้าได้ และหากพระองค์ทรงทอดทิ้งพวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดเล่าจะช่วยเหลือพวกเจ้าได้อีก หลังจากพระองค์? และต่ออัลลอฮ์เท่านั้น บรรดาผู้ศรัทธาก็จงมอบหมายเถิด

และเป็นไปไม่ได้ที่คนที่เป็นนบีจะยักยอก (ทรัพย์ที่ได้จากสงคราม) และผู้ใดยักยอก เขาจะมาพร้อมกับสิ่งที่เขายักยอกนั้นมาในวันกิยามะฮ์ แล้วแต่ละคนก็จะได้รับการตอบแทน (โทษ) ตามที่เขาได้ขวนขวายไว้ โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรม

ผู้ที่ปฏิบัติตามความพอพระทัยของอัลลอฮ์ จะเหมือนกับผู้ที่นำความกริ้วจากอัลลอฮ์กลับไปกระนั้นหรือ? และที่พำนักของเขาคือนรก และช่างเป็นจุดหมายปลายทางที่เลวร้ายยิ่ง

พวกเขาเหล่านั้นมีหลายระดับขั้น ณ อัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเขากระทำกัน

แน่นอนยิ่ง อัลลอฮ์ได้ทรงโปรดปรานบรรดาผู้ศรัทธา โดยที่พระองค์ได้ส่งเราะซูลคนหนึ่งจากหมู่ชนของพวกเขา เพื่ออ่านโองการของอัลลอฮ์แก่พวกเขา และขัดเกลาพวกเขา และสอนพวกเขาเกี่ยวกับคัมภีร์ (อัลกุรอาน) และฮิกมะฮ์ (ซุนนะฮ์) และแท้จริงพวกเขาก่อนหน้านั้น อยู่ในความหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

และเหตุใดเมื่อมีภัยได้ประสบแก่พวกเจ้า (ในสงครามอุฮุด) ทั้งที่พวกเจ้าได้เคยก่อให้ประสบกับความพ่ายแพ้แก่ศัตรูของพวกเจ้าถึงสองเท่า (ในสงครามบะดัร) แล้วพวกเจ้ากล่าวว่า "สิ่งนี้ (ความพ่ายแพ้) มาจากไหนกระนั้นหรือ?" จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “มันมาจากตัวของพวกเจ้าเอง แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และสิ่งที่ประสบแก่พวกเจ้า ในวันที่สองกองทัพประจันบาลกันนั้น ก็โดยอนุมัติของอัลลอฮ์ และเพื่อที่พระองค์จะได้รู้จักบรรดาผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง

และเพื่อที่พระองค์จะได้ทรงรู้จักบรรดาผู้ที่กลับกลอก และได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงมาต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์กันเถิด หรือไม่ก็จงป้องกัน" พวกเขากล่าวว่า "หากพวกเรารู้เรื่องการสู้รบ เราก็คงตามพวกเจ้าไปแล้ว" ในวันนั้นพวกเขาอยู่ใกล้กับการปฏิเสธยิ่งกว่าการศรัทธา พวกเขาพูดด้วยปากของพวกเขาซึ่งสิ่งที่ไม่มีอยู่ในใจของพวกเขา และอัลลอฮฺนั้นทรงรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเขาปกปิดกัน

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่พูดถึงพี่น้องของพวกเขา (ที่ถูกสังหารในสงครามอูฮุด) ในขณะที่พวกเขานั่งอยู่เฉย ว่า “หากพวกเขาเชื่อฟังเรา พวกเขาก็คงไม่ถูกฆ่าตาย” จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “หากเป็นเช่นนั้น ก็จงหลีกเลี่ยงความตายจากตัวของพวกเจ้าเอง หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริง”

และเจ้าอย่าคิดว่าบรรดาผู้ที่ถูกฆ่าในทางของอัลลอฮ์นั้นได้ตายแล้ว แท้จริงพวกเขายังมีชีวิตอยู่ ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขาในสภาพที่ได้รับปัจจัยยังชีพ

(และเช่นเดียวกัน) พวกเขามีความปลาบปลื้มต่อสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่พวกเขา จากความโปรดปรานของพระองค์ และพวกเขามีความปิติยินดีต่อบรรดาผู้ที่ยังมาไม่ทันพวกเขาซึ่งอยู่เบื้องหลังพวกเขาว่า ไม่มีความกลัวใด ๆ แก่พวกเขาและพวกเขาจะไม่เสียใจ

พวกเขาปิติยินดีในความโปรดปรานและพระคุณอันล้นเหลือจากอัลลอฮ์ และแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้รางวัลการตอบแทนของบรรดาผู้ศรัทธาสูญเปล่า

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่ตอบรับพระบัญชาของอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ (ให้ออกไปต่อสู้กับศัตรูที่รุกราน) หลังจากที่พวกเขาได้รับบาดเจ็บ (จากสงครามอุฮุด) สำหรับบรรดาผู้กระทำความดีในหมู่พวกเขา และมีความยำเกรงนั้น ย่อมได้รับผลบุญอันใหญ่หลวง

(กล่าวคือ) บรรดาผู้ซึ่งมีกลุ่มชนได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “แท้จริงมนุษย์คนได้รวบรวมกองทัพเพื่อโจมตีพวกเจ้า ดังนั้นจงกลัวพวกเขาเถิด” ดังนั้น คำกล่าวนั้นทำให้ความศรัทธาของพวกเขาเพิ่มขึ้น และพวกเขาตอบว่า “อัลลอฮ์ก็เพียงพอแล้วสำหรับพวกเรา และอัลลอฮ์เป็นผู้พิทักษ์ที่ดีที่สุด”

หลังจากนั้น (ไล่ศัตรูออกจากแผ่นดิน) พวกเขาก็กลับมาพร้อมกับความโปรดปรานและพระคุณอันล้นเหลือจากอัลลอฮ์ โดยไม่มีอันตรายใด ๆ ประสบแก่พวกเขาเลย และพวกเขาได้ปฏิบัติตามความพอพระทัยของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้มีพระคุณอันใหญ่หลวง

แท้จริงแล้ว พวกเขาเป็นเพียงชัยฏอนที่ข่มขู่พวกเจ้าให้กลัวพวกพ้องของมัน ดังนั้นพวกเจ้าจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวข้าเถิด หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา

และอย่าเสียใจเลย (โอ้ มุฮัมหมัด) กับบรรดาผู้ที่เร่งรีบไปสู่การปฏิเสธศรัทธา แท้จริงพวกเขาไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ได้ อัลลอฮ์ทรงประสงค์ที่จะไม่ให้พวกเขาได้รับส่วนแบ่งใด ๆ ในปรโลก และสำหรับพวกเขาก็คือการลงโทษอันมหันต์

แท้จริงบรรดาผู้ที่ซื้อ (เลือก) การปฏิเสธศรัทธา ด้วย (การละทิ้ง) การศรัทธานั้น พวกเขาไม่สามารถทำอันตรายใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ได้ และสำหรับพวกเขานั้นคือการลงโทษอันเจ็บแสบ

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธานั้น จงอย่าได้คิดว่า ที่เราได้ประวิงแก่พวกเขานั้น เป็นการดีแก่ตัวของพวกเขา แท้จริงที่เราได้ประวิงแก่พวกเขานั้น เพื่อพวกเขาจะได้เพิ่มพูนบาปกรรมเท่านั้น และสำหรับพวกเขานั้น คือการลงโทษอันอัปยศ

ไม่ใช่ว่าอัลลอฮ์จะทรงทอดทิ้งบรรดาผู้ศรัทธาไว้ในสภาพที่พวกเจ้ากําลังเป็นอยู่นี้ตลอด ทว่าจนกว่าพระองค์จะได้ทรงจําแนกผู้ที่เลวออกจากผู้ที่ดี และก็ไม่ใช่ว่าอัลลอฮ์จะทรงแสดงให้พวกเจ้ามองเห็นสิ่งเร้นลับ แต่ว่าอัลลอฮ์นั้นจะทรงคัดเลือกผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากบรรดาเราะซูลของพระองค์ ดังนั้นพวกเจ้าจงศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และบรรดาเราะซูลของพระองค์เถิด และหากพวกเจ้าศรัทธาและยำเกรงแล้ว ดังนั้น สำหรับพวกเจ้าคือรางวัลอันยิ่งใหญ่

และบรรดาผู้ที่ตระหนี่ในทรัพย์สินที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานแก่พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์นั้น จงอย่าได้คิดเป็นอันขาดว่าสภาพตระหนี่ของพวกเขานั้นดีสำหรับพวกเขา หากแต่มันเป็นความเลวร้ายแก่พวกเขาต่างหาก พวกเขาจะถูกทรัพย์สินที่พวกเขาได้ตระหนี่นั้นคล้องคอไว้ในวันพิพากษา และมรดกทั้งมวลแห่งชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำกัน

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงได้ยินคำกล่าวของบรรดา (ยิว) ที่กล่าวว่า “อัลลอฮ์นั้นยากจนและพวกเราเป็นคนมั่งมี” เรา (อัลลอฮ์) จะจารึกสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวไว้ และการกระทำของพวกเขาในการฆ่าบรรดานบีโดยปราศจากความเป็นธรรม และเราจะกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงลิ้มรสการลงโทษแห่งเปลวเพลิงเถิด

(การลงโทษ) นั้นก็เนื่องมาจากการกระทำโดยมือของพวกเจ้าเอง และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นไม่เคยอธรรมต่อปวงบ่าวของพระองค์เลย”

บรรดา (ชาวยิว) ที่กล่าวว่า “แท้จริงอัลลอฮ์ทรงสังเสียแก่เรา ไม่ให้เราศรัทธาต่อเราะซูลคนใด จนกว่าเขาจะนำสิ่งพลีที่ถูกไฟเผามาให้เรา” จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) “แท้จริงมีเราะซูลหลายท่านได้มายังพวกเจ้าแล้วก่อนหน้าฉันพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดเจน และได้นำสิ่งที่พวกเจ้าได้กล่าวไว้ด้วย แล้วไฉนเล่า พวกเจ้าจึงได้ฆ่าพวกเขา หากพวกเจ้าสัตย์จริง"

ดังนั้น หากพวกเขาปฏิเสธเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด ก็อย่าได้เสียใจ) เพราะแท้จริงบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน พวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดเจน (ปาฏิหาริย์) และบรรดาคัมภีร์ (ที่รวบรวมคำสอนและคำแนะนำต่าง ๆ ) และคัมภีร์ที่ชัดเจน

ทุกชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสความตาย และเฉพาะในวันฟื้นคืนชีพเท่านั้นที่พวกเจ้าจะได้รับการตอบแทน ดังนั้น ผู้ใดที่ถูกกันให้ห่างจากนรกแล้วถูกนำเข้าสู่สวนสวรรค์ แท้จริงเขาผู้นั้นย่อมชนะแล้ว และชีวิตในโลกนี้ไม่มีอะไรนอกจากความสุขที่หลอกลวงเท่านั้น

แน่นอนยิ่งพวกเจ้าจะถูกทดสอบทั้งด้านทรัพย์สินของพวกเจ้าและตัวของพวกเจ้า และแน่นอนพวกเจ้าจะได้ยินคำสบประมาทมากมายจากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้าและจากบรรดาผู้ตั้งภาคี และหากพวกเจ้าอดทนและยำเกรง (การทดสอบเหล่านั้นก็จะผ่านพ้นไป) แท้จริงนี่เป็นส่วนหนึ่งจากกิจการที่ต้องอาศัยความมุ่งมั่น

และจงรำลึกขณะที่อัลลอฮ์ทรงรับเอาพันธสัญญาจากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ว่า “แท้จริง พวกเจ้าต้องแจกแจง(เนื้อหาใน)คัมภีร์แก่ผู้คนทั้งหลาย และพวกเจ้าอย่าได้ปิดบังมัน” จากนั้นพวกเขาก็โยน (พันธสัญญานั้น) ไว้ข้างหลังพวกเขา และพวกเขาก็แลกมันกับราคาอันเล็กน้อย ดังนั้น ช่างเลวร้ายแท้ในสิ่งที่พวกเขาแลกเปลี่ยน

เจ้าจงอย่าคิด (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่าบรรดาผู้ที่ปิติยินดีในสิ่งที่ตนได้กระทำ และชอบที่จะไห้ได้รับการชมเชยในสิ่งที่พวกเขาไม่ได้กระทำ และอย่าคิดว่าพวกเขาจะรอดพ้นจากการลงโทษ และสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บแสบ

และอำนาจปกครองแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

แท้จริงในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการเปลี่ยนแปลงของกลางวันและกลางคืน นั้นย่อมเป็นสัญญาณ (แห่งอำนาจ ความปรีชาญาณ และความเมตตาอันไพศาลของอัลลอฮ์) สำหรับบรรดาผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย

คือบรรดาผู้ที่รำลึกถึงอัลลอฮ์ทั้งในสภาพยืน และนั่ง และในสภาพที่นอนตะแคง และพวกเขาพินิจพิจารณากันในการสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดิน (โดยกล่าวว่า) "โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์ไม่ได้ทรงสร้างสิ่งนี้มาโดยเปล่าประโยชน์เลย มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ โปรดคุ้มครองพวกเราให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรกด้วยเถิด

โอ้พระผู้อภิบาลของพวกเรา แท้จริงผู้ใดที่พระองค์ทรงให้เข้านรก แน่นอนพระองค์ได้ทรงทำให้เขาอัปยศแล้ว และสำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้นย่อมไม่มีผู้ช่วยเหลือใดๆ

โอ้พระผู้อภิบาลของพวกเรา แท้จริงเราได้ยินผู้ประกาศคนหนึ่ง ซึ่งเขาได้เรียกร้องเพื่อสู่การศรัทธา (เขากล่าวว่า) “จงศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด” ดังนั้นพวกเราก็ศรัทธา โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดอภัยโทษบาปของเราแก่พวกเรา และโปรดลบล้างความผิดของเราออกไปจากพวกเรา และโปรดให้พวกเราสิ้นชีวิตร่วมกับบรรดาผู้ที่เป็นคนดีทั้งหลาย

โอ้พระผู้อภิบาลของพวกเรา โปรดประทานสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสัญญาไว้แก่เราผ่านทางเราะซูลของพระองค์ และโปรดอย่าให้ความอัปยศเกิดขึ้นกับพวกเราในวันพิพากษา แท้จริงพระองค์ไม่ทรงผิดสัญญา"

แล้วพระผู้อภิบาลของพวกเขาก็ทรงตอบรับพวกเขา โดยกล่าวว่า "แท้จริงข้าจะไม่ทำให้การงานของบรรดาผู้ทำความดีในหมู่พวกท่านสูญเปล่า ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงก็ตาม (เพราะ) บางส่วนของพวกเจ้านั้นมาจากอีกบางส่วน ดังนั้น บรรดาผู้ที่อพยพ (เพื่อรักษาศาสนาของตน) และถูกขับไล่ให้ออกจากหมู่บ้านของพวกเขา และได้รับความเดือดร้อนในหนทางของข้าและได้ต่อสู้และถูกฆ่าตายนั้น แน่นอนข้าจะลบล้างความผิดของพวกเขาให้พ้นจากพวกเขา และแน่นอนข้าจะให้พวกเขาเข้าบรรดาสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่างของมัน ทั้งนี้เพื่อเป็นรางวัลตอบแทนจากอัลลอฮ์ และ ณ ที่อัลลอฮ์นั้น มีการตอบแทนอันดียิ่ง”

อย่าให้การเคลื่อนไหวของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในบ้านเมืองนี้ทำให้เจ้าหลงเป็นอันขาด

มันเป็นเพียงความสุขที่เล็กน้อยเท่านั้น แล้วที่พำนักของพวกเขานั้นคือนรกญะฮันนัม และช่างเป็นที่พำนักที่เลวร้ายที่สุด

แต่บรรดาผู้ที่ยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขานั้น สำหรับพวกเขาคือบรรดาสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่างของมัน โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ทั้งนี้เป็นสถานที่รับรองที่มาจากอัลลอฮ์ และสิ่งที่มีอยู่ ณ ที่อัลลอฮ์นั้น คือสิ่งที่ดียิ่งที่มีไว้สำหรับบรรดาคนดีทั้งหลาย

และแท้จริงในหมู่ผู้ที่ได้รับคัมภีร์นั้น มีผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเขา โดยเป็นผู้นอบน้อมต่ออัลลอฮ์ พวกเขาจะไม่แลกเปลี่ยนโองการของอัลลอฮ์กับผลประโยชน์ที่มีค่าอันเล็กน้อย ชนเหล่านั้น พวกเขาจะได้รับการตอบแทนของพวกเขา ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระบัญชี

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอดทน จงเข็มแข็งในความอดทน จงยืนหยัดมั่นคง และจงยำเกรงอัลลอฮ์ เพื่อว่าพวกเจ้าจะประสบความสำเร็จ