Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Nisa' 4:1 – Enam 6:165

โอ้มนุษย์ทั้งหลาย จงยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ผู้ทรงบังเกิดพวกเจ้าจากชีวิตหนึ่ง และทรงสร้างจากชีวิตนั้นซึ่งคู่ครองของเขา และจากทั้งสองคนนั้น พระองค์ทรงให้กำเนิดชายและหญิงมากมายแพร่ขยาย และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ที่พวกเจ้าได้ร้องขออยู่เสมอโดยเอ่ยพระนามของพระองค์ และรักษาความสัมพันธ์ ระหว่างเครือญาติไว้ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเฝ้าดูพวกเจ้าอยู่เสมอ

และจงมอบให้แก่เด็กกำพร้าซึ่งทรัพย์สินของพวกเขา (ที่บรรลุศาสนภาวะแล้ว) และอย่าเปลี่ยนสิ่งที่ไม่ดีด้วยสิ่งที่ดี และอย่ากินทรัพย์สินของพวกเขา (โดยการรวมทรัพย์สินของพวกเขา) กับทรัพย์สินของพวกเจ้า เพราะว่าแท้จริงมันเป็นบาปอันใหญ่หลวง

และหากพวกเจ้าเกรงว่าจะไม่สามารถให้ความอยุติธรรมต่อเด็กกำพร้า (เมื่อพวกเจ้าแต่งงานกับพวกเขา) ก็จงแต่งงานกับสตรีอื่นที่เหมาะสมสำหรับพวกเจ้า สอง สาม หรือสี่คน ดังนั้น หากพวกเจ้าเกรงว่าความยุติธรรมจะไม่เกิดขึ้น (ระหว่างภรรยาของพวกเจ้า) ก็จงมีเพียงคนเดียว หรือหญิงที่เป็นทาสที่พวกเจ้าครอบครอง นั้นเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงที่สุดกับการที่พวกเจ้าจะไม่ลําเอียง

และจงให้สินสอดของพวกนางเป็นของกำนัลบังคับแก่บรรดาสตรีด้วยความเต็มใจ และหากพวกเธอเต็มใจที่จะมอบสินสอดบางส่วนแก่พวกเจ้า ก็จงบริโภคมันตามสมควร ด้วยความเอร็ดอร่อยและโอชา

และจงอย่าให้แก่บรรดาผู้ที่โง่เขลา ซึ่งทรัพย์ของพวกเจ้า ที่อัลลอฮ์ได้ทรงให้เป็นสิ่งค้ำจุนแก่พวกเจ้า และจงให้ปัจจัยยังชีพและเครื่องนุ่งห่มแก่พวกเขาในทรัพย์นั้น และจงพูดกล่าวแก่พวกเขาด้วยคำวาจาที่ดี

และจงทดสอบบรรดาเด็กกำพร้า จนกว่าพวกเขาจะถึงวัยสมรส จากนั้น หากพวกเจ้าเห็น (สัญญาณที่แสดงให้เห็นว่าพวกเขาฉลาดและสามารถปกป้องทรัพย์สินของพวกเขาได้) ก็จงมอบทรัพย์สินของพวกเขาให้แก่พวกเขา และอย่ากินทรัพย์สินนั้นอย่างฟุ่มเฟือยและเร่งรีบ (คว้าโอกาส) ก่อนที่พวกเขาจะเติบโตขึ้น และผู้ใด (ในหมู่ผู้ดูแลทรัพย์สินของเด็กกำพร้านั้น) เป็นผู้มั่งมี เขาจงงดเว้น (จากการใช้ทรัพย์สินนั้น) และผู้ใดมีฐานะยากจนก็สามารถกินได้ตามสมควร ครั้นเมื่อพวกเจ้าส่งมอบทรัพย์สินของพวกเขาแก่พวกเขาแล้ว ก็จงให้มีพยานยืนยันแก่พวกเขา และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้สอบสวน

สำหรับบรรดาผู้ชายนั้น มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งจากทรัพย์สินที่เป็นมรดกจากผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และจากญาติของตน และสำหรับบรรดาผู้หญิงก็มีสิทธิได้รับส่วนแบ่งจากทรัพย์สินที่เป็นมรดกจากผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และญาติของตน ไม่ว่าจะน้อยหรือมากก็ตาม ตามส่วนที่ได้ถูกกำหนดไว้

และเมื่อญาติ (ผู้ไม่มีสิทธิรับมรดก) เด็กกำพร้า และคนยากจน อยู่ด้วยในระหว่างการแบ่ง (มรดก) ก็จงมอบส่วนหนึ่งจากมรดกนั้นให้พวกเขา และจงพูดกับพวกเขาด้วยคำพูดที่ดี

และบรรดาผู้ที่หากพวกเขาเสียชีวิตและละทิ้งลูก ๆ ที่อ่อนแอไว้ข้างหลัง พวกเขาจะรู้สึกกังวล (ต่ออนาคตและความปลอดภัยของ ) ลูก ๆ ของพวกเขา ดังนั้น จงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ (เกี่ยวกับเด็กกำพร้า) และจงพูดด้วยการพูดที่เที่ยงตรง

แท้จริงบรรดาผู้ที่กินทรัพย์สินของเด็กกำพร้าอย่างไม่ยุติธรรม แท้จริงแล้วพวกเขาจะกลืนไฟเข้าในท้องของพวกเขา และพวกเขาจะถูกเผาในไฟนรกอันลุกโชน

อัลลอฮ์ได้ทรงสั่งเสียไว้แก่พวกเจ้าเกี่ยวกับ (การแบ่งมรดก) แก่ลูกหลานของพวกเจ้า นั่นคือส่วนแบ่งของลูกชายเท่ากับส่วนแบ่งของลูกสาวสองคน และถ้าลูกทั้งหมดเป็นผู้หญิงมากกว่าสองคน ส่วนแบ่งของลูกสาวก็จะเท่ากับสองในสามจากทรัพย์สินที่ผู้ตายได้ทิ้งไว้ และถ้ามีลูกสาวเพียงคนเดียว นางก็จะได้รับทรัพย์สินครึ่งหนึ่ง และสำหรับบิดามารดา (ของผู้ตาย) แต่ละคนจะได้หนึ่งในหกจากทรัพย์สินที่ผู้ตายทิ้งไว้หากผู้ตายมีลูก แต่หากผู้ตายไม่มีลูกและมีเพียงพ่อกับแม่ (เท่านั้น) ดังนั้นแม่ของเขาก็จะได้รับหนึ่งในสาม ถ้าผู้ตายมีพี่น้องหลายคน ดังนั้นแม่ของเขาก็จะได้หนึ่งในหก (ทั้งนี้การแบ่งสัดส่วนที่กล่าวมาข้างต้นนั้น) หลังจากที่ได้ปฏิบัติตามพินัยกรรมที่ทำไว้และหลังจากชำระหนี้แล้ว (เกี่ยวกับ) พ่อแม่และลูก ๆ ของพวกเจ้านั้น พวกเจ้าไม่รู้หรอกว่าคนไหนในพวกเขาที่ใกล้ชิดกับพวกเจ้ามากกว่ากันที่เป็นประโยชน์ต่อพวกเจ้า นี่คือคำสั่งจากอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และสำหรับพวกเจ้าจะได้รับครึ่งหนึ่งจากทรัพย์สินที่ภรรยาของพวกเจ้าทิ้งไว้หากพวกนางไม่มีลูก แต่ถ้าพวกนางมีลูก พวกเจ้าก็จะได้รับหนึ่งในสี่ของทรัพย์สินที่พวกนางทิ้งไว้ ทั้งนี้หลังจากที่ได้ปฏิบัติตามพินัยกรรมที่พวกนางได้สั่งเสียไว้ และหลังจากชำระหนี้สินแล้ว และสำหรับพวกนาง (ภรรยา) จะได้รับหนึ่งในสี่จากทรัพย์สินที่พวกเจ้าทิ้งไว้ถ้าพวกเจ้าไม่มีลูก แต่ถ้าพวกเจ้ามีลูก พวกนางก็จะได้รับหนึ่งในแปดจากทรัพย์สินที่พวกเจ้าทิ้งไว้ ทั้งนี้หลังจากที่พินัยกรรมของพวกเจ้าได้รับการปฏิบัติแล้ว และหลังจากชำระหนี้สินแล้ว และหากบุคคลใดเสียชีวิตไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงโดยไม่มีพ่อและไม่มีลูก แต่มีพี่น้องเพศชายคนหนึ่ง (ร่วมมารดาเดียวกัน) หรือพี่น้องเพศหญิงหนึ่งคน (ร่วมมารดาเดียวกัน) ดังนั้นสำหรับแต่ละคนจากทั้งสองนั้นจะได้รับหนึ่งในหก แต่ถ้ามีพี่น้องร่วมมารดามากกว่าหนึ่งคน ดังนั้นพวกเขาจะได้รับร่วมกันในส่วนแบ่งหนึ่งในสาม ทั้งนี้หลังจากที่ได้ปฏิบัติตามพินัยกรรมที่เขาได้สั่งเสียไว้และหลังจากชำระหนี้สินแล้ว โดยไม่ส่งผลกระทบใด ๆ (แก่ทายาท) (บทบัญญัติดังกล่าวนี้) เป็นการสั่งเสียจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติ

ที่กล่าวมาทั้งหมดนั้นเป็นขอบเขตของอัลลอฮ์ และผู้ใดเชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ พระองค์ก็จะทรงให้เข้าสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านเบื้องล่างของมัน พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

และผู้ใดฝ่าฝืนอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ และละเมิดขอบเขตของพระองค์ พระองค์ก็จะทรงนำเขาเข้าสู่ไฟนรก เขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล และสำหรับเขาคือการลงโทษอันน่าอัปยศ

และผู้ที่กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจ (ล่วงประเวณี) ในหมู่สตรีของพวกเจ้า ก็จงให้มีพยานชายสี่คนในหมู่พวกเจ้าซึ่งเป็นสักขีพยานในการกระทำของพวกนาง แล้วหากคำให้การของพยานได้ยืนยันถึงการกระทำนั้น ก็จงกักขังพวกนาง (หญิงล่วงประเวณี) ไว้ในบ้านจนกว่าความตายจะพรากชีวิตของพวกนางไป หรือจนกว่าอัลลอฮ์จะทรงให้ทางออกให้พวกนาง

และชายสองคนในหมู่พวกเจ้าที่กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจ (ล่วงประเวณี) ดังนั้นจงลงโทษเขาทั้งสองคน (ด้วยคำพูดและการกระทำที่ทำให้พวกเขาอับอายถูกกตำหนิ) แล้วหากพวกเขาทั้งสองกลับเนื้อกลับตัวและปรับปรุงตัวเองแล้ว ก็จงปล่อยพวกเขาไป แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงตอบรับการสำนึกผิด ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัวเฉพาะบรรดาผู้ที่กระทำความชั่วเนื่องจากรู้เท่าไม่ถึงการณ์เท่านั้น แล้วพวกเขาก็สำนึกผิดในทันที จากนั้น (ด้วยสองเหตุผลดังกล่าวนี้) พวกเขาเหล่านี้เป็นกลุ่มชนที่อัลลอฮ์ทรงตอบรับการกลับเนื้อกลับตัวของพวกเขา และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และการกลับเนื้อกลับตัวจะไม่เป็นประโยชน์อันใดสำหรับบรรดาผู้กระทำความชั่วซ้ำ ๆ เป็นประจำ จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังบุคคลหนึ่งในหมู่พวกเขา เขาก็กล่าวว่า "แท้จริงตอนนี้ฉันกลับเนื้อกลับตัวแล้ว" และ (เช่นกัน) ผู้ที่ตายในสภาพที่เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ชนเหล่านี้เราได้เตรียมการลงโทษอันเจ็บแสบไว้แล้วสำหรับพวกเขา

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย ไม่เป็นที่อนุมัติสำหรับพวกเจ้าที่จะเอาบรรดาสตรี (ภรรยาของพ่อ) เป็นมรดกด้วยการบังคับ และไม่เป็นที่อนุมัติเช่นเดียวกัน (สำหรับพวกเจ้าผู้เป็นสามี) ที่จะสร้างความเดือนร้อนแก่พวกนาง (บรรดาภรรยา) เพื่อต้องการเอาบางส่วนจากสิ่งที่พวกเจ้าได้เคยมอบให้แก่พวกนางนั้นกลับคืนมา นอกจากว่าพวกนางได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจอย่างชัดแจ้งเท่านั้น (เช่นการล่วงประเวณี) และจงอยู่ร่วมกับพวกนางด้วยดี หากพวกเจ้ารังเกียจพวกนาง (ก็จงอดทนไว้) เพราะบางที่การที่พวกเจ้ารังเกียจสิ่งใด ในขณะที่อัลลอฮ์ต้องการทำให้สิ่งที่พวกเจ้าเกลียดนั้นมีความดีมากมาย

และหากพวกเจ้าต้องการที่จะเปลี่ยนคู่ครองคนหนึ่งแทนที่คู่ครองอีกคนหนึ่ง (ที่พวกเจ้าได้หย่าร้างไป) โดยที่พวกเจ้าได้มอบทรัพย์สินจำนวนมากให้กับนาง (ภรรยาที่หย่าร้าง) ดังนั้น พวกเจ้าจงอย่าได้เอาจากทรัพย์สินนั้นแม้แต่น้อย พวกเจ้าจะเอาทรัพย์สินนั้นด้วยการอุปโลกน์ความเท็จขึ้นมา และการกระทำบาปอย่างชัดแจ้งกระนั้นหรือ?

และพวกเจ้าจะเอาทรัพย์สินนั้นกลับคืนมาได้อย่างไร ในเมื่อพวกเจ้าได้แนบกายระหว่างกันแล้ว และพวกนาง (ภรรยาของพวกเจ้า) ได้รับคำมั่นสัญญาที่หนักแน่นจากพวกเจ้าแล้ว?

และพวกเจ้าจงอย่าแต่งงานกับหญิงที่บิดาของพวกเจ้าได้แต่งงานด้วย เว้นแต่ที่เคยเกิดขึ้นมาเท่านั้น แท้จริงการกระทำเช่นนั้นเป็นสิ่งที่น่ารังเกียจ และเป็นที่เกลียดชัง (โดยอัลลอฮ์) และเป็นวิถีทางที่ชั่วช้า

เป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้า คือการแต่งงานกับมารดาของพวกเจ้า ลูกสาวของพวกเจ้า พี่น้องหญิงของพวกเจ้า พี่น้องหญิงของบิดา พี่น้องหญิงของมารดา และลูกสาวของพี่น้องชายของพวกเจ้า และลูกสาวของพี่น้องหญิงของพวกเจ้า และมารดาของพวกเจ้าที่ให้นมแก่พวกเจ้า และพี่น้องหญิงร่วมแม่นมเดียวกันกับเจ้า และมารดาของภรรยาของพวกเจ้า และลูกเลี้ยงที่อยู่ในความคุ้มครองของพวกเจ้าจากภรรยาที่พวกเจ้าได้สมสู่กับนาง แต่หากพวกเจ้าไม่ได้สมสู่กับนาง (และพวกเจ้าได้หย่าร้างพวกนาง) ก็ไม่มีความผิดใด ๆ ที่พวกเจ้า (จะแต่งงานกับพวกนาง) และ (เป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้าทีจะแต่งงานเช่นกันคือ) ภรรยาของลูก ๆ ของพวกเจ้าที่มาจากเชื้อสายของพวกเจ้า และห้ามไม่ให้พวกเจ้ารวมระหว่างหญิงสองพี่น้องไว้ด้วยกัน (เพื่อเป็นภรรยาของพวกเจ้า) เว้นแต่ที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วก่อนหน้านี้เท่านั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และ (เป็นที่ต้องห้ามสำหรับพวกเจ้าคือการแต่งงาน) กับผู้หญิงที่เป็นภรรยาของผู้อื่น ยกเว้นผู้หญิงที่เป็นทาสที่อยู่ในการครอบครองของพวกเจ้า นี่เป็นบัญญัติของอัลลอฮ์สำหรับพวกเจ้า และเป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าซึ่งบรรดาสตรีอื่นจากที่กล่าวมานั้น ด้วยการจ่ายทรัพย์สินของพวกเจ้าให้แก่พวกนาง (ด้วยการแต่งงาน) เพื่อรักษาความบริสุทธิ์ ไม่ใช่เพื่อการล่วงประเวณี ดังนั้นหญิงใดที่พวกเจ้าปรารถนาจะเสพสุขกับนางจากบรรดาหญิงเหล่านั้น ก็จงให้แก่พวกนางซึ่งสินสอดของพวกนาง มันเป็นบัญญัติที่วาญิบสำหรับพวกเจ้า และไม่เป็นที่ต้องห้ามแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าต่างพอใจระหว่างกัน ภายหลังจากได้มีการกำหนดสินสอดแล้ว แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าไม่มีความสามารถในการแต่งงานกับผู้หญิงที่ดี (ที่เป็นอิสระ) และเป็นผู้ศรัทธาแล้ว พวกเจ้าก็จงแต่งงานกับหญิงที่เป็นทาสที่เป็นผู้มีศรัทธาที่อยู่ในการครอบครองของพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ดียิ่งถึงการศรัทธาของพวกเจ้า พวกเจ้าแต่ละคน (สามีอิสระและภรรยาที่เป็นทาส) ต่างก็มีเชื้อสายเดียวกัน (นั่นคือจากอาดัมและศาสนาเดียวกัน) ดังนั้นจงแต่งงานกับพวกนางโดยได้รับอนุญาตจากผู้เป็นนายของพวกนางและมอบสินสอดของพวกนางโดยชอบธรรม ในฐานะที่พวกนางเป็นหญิงที่บริสุทธิ์ ไม่ใช่เป็นหญิงที่ค้าประเวณี และไม่ใช่หญิงที่คบชู้ หลังจากที่พวกนาง (ทาสหญิง) แต่งงานกัน แล้วพวกนางได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจ (ผิดประเวณี) พวกนางก็จะถูกลงโทษเพียงครึ่งหนึ่งของโทษของสตรีอิสระ ดังกล่าวนั้นมีไว้สำหรับบรรดาผู้ที่กลัวจะนำตัวเองไปสู่การล่วงประเวณี และการที่พวกเจ้าอดทน (ไม่แต่งงานกับหญิงที่เป็นทาส) ย่อมดีกว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

อัลลอฮ์ทรงปรารถนาที่จะแจกแจง (บทบัญญัติของพระองค์) แก่พวกเจ้า และชี้นำพวกเจ้าสู่วิถีทางของบรรดาผู้ที่มาก่อนพวกเจ้า และจะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงมีปรีชาญาณ

และอัลลอฮ์ทรงปรารถนา (ชำระพวกเจ้าให้สะอาดจากบาปด้วยการ) ยอมรับการกลับตัวกลับใจของพวกเจ้า ในขณะที่คน (ชั่ว) ที่ฝักใฝ่ในตัณหาต้องการทำให้พวกเจ้าหันเหออกไป (จากความจริง) ให้ไกลที่สุด

อัลลอฮ์ทรงปรารถนาที่จะอนุโลมให้แก่พวกเจ้า และเนื่องด้วยมนุษย์นั้นถูกบังเกิดขึ้นในสภาพที่อ่อนแอ

โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่ากินทรัพย์สินของพวกเจ้า ในระหว่างพวกเจ้าโดยมิชอบ นอกจากมันจะเป็นการค้าขายที่เกิดจากความพอใจในหมู่พวกเจ้า และจงอย่าฆ่าตัวของพวกเจ้าเอง แท้จริงอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงเมตตาต่อพวกเจ้าเสมอ

และผู้ใดที่กระทำเช่นนั้นโดยเจตนาละเมิดและอธรรมแล้ว เราก็จะให้เขาเข้าในไฟนรก และนั่นเป็นสิ่งที่ง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

หากพวกเจ้าออกห่างจากบรรดาบาปใหญ่ที่พวกเจ้าถูกห้ามไว้ไม่ให้กระทำแล้ว เราจะลบล้างเหล่าความผิดของพวกเจ้าอย่างแน่นอน (บรรดาบาปเล็กๆ ของพวกเจ้า) และเราจะยอมรับพวกเจ้าสู่สถานที่อันมีเกียรติยิ่ง (สวรรค์)

และพวกเจ้าอย่าคาดหวังในพระคุณอันล้นเหลือที่อัลลอฮ์ทรงประทานแก่บางคนมากกว่าอีกบางคน (ในด้านความมั่งคั่ง ความรู้ หรือความยิ่งใหญ่ เพราะมันถูกกำหนดไว้แล้ว) สำหรับผู้ชายมีส่วนในสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้ และสำหรับผู้หญิงก็มีส่วนในสิ่งที่พวกนางได้ขวนขวายไว้ และจงขอต่ออัลลอฮ์จากความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

และสำหรับแต่ละคนนั้น (ชายและหญิงที่เสียชีวิต) เราได้ให้มีผู้รับมรดก จากสิ่งที่ผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และญาติที่ใกล้ชิดได้ทิ้งไว้ และบรรดาผู้ที่พวกเจ้าได้ตกลงสัญญากันไว้นั้น ก็จงให้แก่พวกเขาซึ่งส่วนได้ของพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพยานในทุกสิ่ง

บรรดาผู้ชายเป็นผู้พิทักษ์ที่รับผิดชอบบรรดาผู้หญิง อันเนื่องด้วยพระคุณอันล้นเหลือที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้พวกเจ้าบางคน (ผู้ชาย) เหนือกว่าอีกบางคน (ผู้หญิง) และเพราะพวกเขา (ผู้ชาย) ได้ใช้จ่าย (ให้ปัจจัยยังชีพ) ทรัพย์สินส่วนหนึ่งของพวกเขาด้วย ดังนั้น สตรีผู้เคร่งครัดคือผู้ที่เชื่อฟังอัลลอฮ์ และดูแลตัวเอง เมื่อสามีของนางไม่อยู่ ด้วยการคุ้มครองจากอัลลอฮ์ และผู้หญิงที่พวกเจ้ากังวลในเรื่องการฝ่าฝืน (นุชูช) ก็จงตักเตือนพวกนาง และ (หากพวกนางดื้อรั้น) ก็จงแยกที่นอนกับพวกนาง และ (หากพวกนางยังดื้อรั้นอีก) ก็จงลงโทษพวกนาง (ด้วยการตีเบาๆ เพื่อสั่งสอนพวกนาง) แล้วถ้าพวกนางเชื่อฟังพวกเจ้าแล้ว พวกเจ้าก็อย่าหาทางที่จะก่อความเดือดร้อนแก่พวกนาง แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

และหากพวกเจ้าหวั่นเกรงว่าจะเกิดความแตกแยกระหว่างพวกเขาทั้งสอง (สามีและภรรยา) ก็จงแต่งตั้ง "คนกลาง" คนหนึ่งจากครอบครัวของฝ่ายชายและอีกคนจากครอบครัวของฝ่ายหญิง หาก “คนกลาง” ทั้งสองมุ่งหวังที่จะให้เกิดการคืนดีกัน อัลลอฮ์ก็จะทรงทำให้ทั้งสอง (สามีและภรรยา) เห็นพ้องต้องกันอย่างแน่นอน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเชี่ยวชาญยิ่ง

และพวกเจ้าจงเคารพสักการะอัลลอฮ์เถิด และอย่าให้มีสิ่งใดเป็นภาคีกับพระองค์ และจงทำดีต่อผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และต่อผู้เป็นญาติที่ใกล้ชิด และเด็กกำพร้า และผู้ขัดสน และเพื่อนบ้านใกล้เคียง และเพื่อนที่ห่างไกล และเพื่อนเคียงข้าง และผู้เดินทาง และผู้ที่พวกเจ้าครอบครอง แท้จริงอัลลอฮ์ ไม่ทรงชอบผู้ยะโส ผู้โอ้อวด

บรรดาผู้ที่ตระหนี่ และใช้ผู้คนให้ตระหนี่ และปิดบังสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานให้แก่พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์ และเราได้เตรียมการลงโทษอันน่าอัปยศไว้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย

และบรรดาผู้บริจาคทรัพย์สินของพวกเขาเพื่ออวดแก่ผู้อื่น และพวกเขาไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และไม่ศรัทธาต่อวันปรโลก และผู้ใดมีชัยฏอนเป็นเพื่อนสนิทของเขา ดังนั้น เขาย่อมมีสหายที่ชั่วร้ายที่สุด

และอะไรจะเกิดขึ้นแก่พวกเขา หากพวกเขาศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก และพวกเขาบริจาคส่วนหนึ่งจากปัจจัยยังชีพที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่พวกเขา?! และอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ถึงสภาพของพวกเขาดี

แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงอธรรม (ต่อผู้ใด) แม้เพียงเท่าน้ำหนักผงธุลีก็ตาม และหาก (การกระทำที่มีน้ำหนักเท่าผลธุลีนั้น) เป็นการกระทำที่ดี พระองค์ก็จะเพิ่มพูนความดีนั้นเป็นทวีคูณ และพระองค์จะทรงตอบแทนจากพระองค์ซึ่งการตอบแทนอันใหญ่หลวง

แล้วเหตุการณ์จะเป็นอย่างไร (ในวันกิยามะฮ์) เมื่อเรานำพยานจากแต่ละประชาชาติมาเป็นพยาน (ศาสนทูตของพวกเขาเองเพื่อเป็นพยานต่อการกระทำของพวกเขา) และเรานำเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) มาเป็นพยานแก่ประชาชาติของเจ้า?

ในวันนั้น บรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และได้ฝ่าฝืนเราะซูล มุ่งหวังหากแผ่นดินถูกทำให้ทับถมพวกเขาจนราบเรียบ และพวกเขาไม่สามารถจะปิดบังคำพูดใดๆ แก่อัลลอฮ์ได้

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงอย่าเข้าใกล้การละหมาดในขณะที่พวกเจ้ากำลังมึนเมา จนกว่าพวกเจ้าจะได้สติและรู้ว่ากำลังพูดอะไรอยู่ และอย่า (เข้าใกล้มัสยิด) ขณะที่พวกเจ้าอยู่ในยุนุบ (มีฮาดาสใหญ่) เว้นแต่พวกเจ้าเป็นผู้ที่เดินผ่านเท่านั้น จนกว่าพวกเจ้าจะอาบน้ำ และหากพวกเจ้าป่วยหรือกำลังเดินทาง หรือคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้ามีการถ่ายทุกข์ หรือสัมผัสกับหญิง แล้วพวกเจ้าไม่พบน้ำ (สำหรับอาบน้ำหรืออาบน้ำละหมาด) ก็จงทำการตะยัมมุมด้วยดินที่สะอาด จงลูบใบหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงยกโทษให้เสมอ

เจ้ามิได้สังเกตบรรดาผู้ที่ได้รับส่วนหนึ่งของคัมภีร์ (เตารอต)ดอกหรือ? พวกเขาซื้อ (เลือก) การหลงทาง (โดยละทิ้งทางนำของอัลลอฮ์) และพวกเขาก็ตั้งใจที่จะให้พวกเจ้าหลงทาง

และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งเกี่ยวกับศัตรูของพวกเจ้า และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือ

ในบรรดาชาวยิวมีผู้ที่บิดเบือนถ้อยคำของอัลลอฮ์ (เนื้อหาของคัมภีร์เตารอต) จากสถานที่และความหมายที่แท้จริงของมัน และพวกเขากล่าว (กับนบีมุฮัมหมัด) ว่า “เราได้ยินแล้ว” (ในขณะที่หัวใจของพวกเขากล่าวว่า) เราได้ฝ่าฝืนแล้ว” และ (พวกเขากล่าวอีกว่า) “เจ้าจงฟังเราเถิด มิใช่ (เรา) เป็นผู้ฟัง” และ (พวกเขายังกล่าวอีกว่า) “รออินา” (โปรดเห็นใจพวกเราด้วยเถิด) (แต่จุดประสงค์ของคำที่ว่า “รออินา” นั้น) เป็นเพียงการใช้ถ้อยคำที่เป็นนัยเพื่อประสงค์ร้ายต่อศาสนาเท่านั้น และหากพวกเขากล่าวว่า “พวกเราได้ยินและพวกเราเชื่อฟัง และโปรดรับฟังและโปรดรอพวกเราด้วย” แท้จริงนั่นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเขาและถูกต้องยิ่งกว่า แต่อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งพวกเขาเนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธาเว้นแต่ส่วนน้อยเท่านั้น

โอ้บรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์ทั้งหลาย จงศรัทธาต่อสิ่งที่เราได้ประทานลงมา (อัลกุรอาน) เพื่อยืนยันสิ่ง (คัมภีร์) ที่มีอยู่กับพวกเจ้า ก่อนที่เราจะ (ลงโทษพวกเจ้าด้วยการ) ลบรูปหน้าของพวกเจ้า (จนกระทั่งมันแบนราบ ไม่มีปาก จมูกและตา) แล้วหมุนมันกลับไปอยู่ด้านหลังของมัน หรือเราได้สาปแช่งพวกเขา เช่นเดียวกับที่เราสาปแช่งบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนข้อห้ามในการทำงานในวันสับบะโต (วันเสาร์) และคำสั่งของอัลลอฮ์นั้นย่อมได้รับการปฏิบัติเสมอ

แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษบาปที่เกิดจากการตั้งภาคีต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงอภัยบาปที่นอกเหนือจากนั้นสำหรับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ แท้จริงเขาได้กระทำบาปอันใหญ่หลวง

เจ้าไม่เห็นดอกหรือบรรดาผู้ที่ยกย่องตนเองว่าบริสุทธิ์? เปล่าเลย! อัลลอฮ์ต่างหากที่จะทรงให้บริสุทธิ์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพวกเขาจะไม่ถูกอธรรมแม้เพียงเยื่อบางๆ ในร่องเมล็ดอินทผลัม

จงดูเถิดว่า พวกเขาคิดจะอุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ตลอดได้อย่างไร? และพอเพียงแล้วที่ความเท็จนั้นเป็นบาปอันชัดแจ้ง

เจ้ามิได้สังเกตบรรดาผู้ที่ได้รับส่วนหนึ่งของคัมภีร์ (เตารอต) ดอกหรือ? โดยที่พวกเขาศรัทธาต่ออัลญิบติ และอัฏ-ฏอฆูต และกล่าวแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา (ชาวมักกะฮ์) ว่า “พวกเขาเหล่านี้เป็นผู้ที่อยู่ในทางที่เที่ยงตรงกว่าบรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย”

ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนที่ถูกอัลลอฮ์สาปแช่ง และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งเขาแล้ว ดังนั้น เจ้าก็จะไม่พบผู้ช่วยเหลือใด ๆ แก่เขา

หรือว่าพวกเขามีส่วนได้ใดๆ จากอำนาจ ถ้าเช่นนั้นแล้ว พวกเขาก็จะไม่ให้แก่คนอื่น แม้เพียงจุดบนเมล็ดอินทผาลัม

หรือพวกเขาอิจฉาผู้อื่น (มูฮัมหมัดและประชาชนของเขา) เนื่องจากสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ประทานแก่พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์?! แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์ และวิทยปัญญาแก่วงศ์วานของอิบรอฮีมแล้ว และเราได้ประทานอำนาจอันยิ่งใหญ่แก่พวกเขา

ดังนั้น ในหมู่พวกเขา (พวกยิว) มีผู้ที่ศรัทธา (ต่อสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานแก่วงศ์วานของอิบรอฮีม) และในหมู่พวกเขาก็มีผู้ที่ผินหลังให้ และเพียงพอแล้ว (สำหรับพวกเขา) กับไฟนรกญะฮันนัมที่ลุกโชนอยู่เสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาโองการของเรา เราจะเผาพวกเขาในเพลิงนรก ทุกครั้งที่ผิวหนังของพวกเขาถูกเผาไหม้จนสุก เราจะแทนที่ผิวหนังนั้นด้วยผิวหนังอื่นให้แก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษ และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีนั้น เราจะให้พวกเขาเข้าในบรรดาสรวงสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่างของมัน พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล พวกเขาจะมีคู่ครองที่บริสุทธิ์ในสวรรค์นั้น และเราจะให้พวกเขาได้อยู่ในที่ร่ม (ที่ไม่ร้อนและไม่เย็น)

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้าให้มอบคืนบรรดาของฝากให้แก่เจ้าของมัน และ (ทรงบัญชาพวกเจ้า) เมื่อพวกเจ้าตัดสินระหว่างมนุษย์ พวกเจ้าก็จงตัดสินด้วยความยุติธรรม แท้จริงอัลลอฮ์ทรงชี้นำพวกเจ้าด้วยคำสอนที่ดี แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และเชื่อฟังเราะซูล และผู้ปกครองในหมู่พวกเจ้าเถิด ดังนั้น หากพวกเจ้าขัดแย้งกันในสิ่งใด ก็จงนำสิ่งนั่นกลับไปยังอัลลอฮ์ และเราะซูล หากพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลกอย่างแท้จริง นั่นคือผลลัพธ์ที่ดีที่สุด และสวยงามที่สุดสำหรับพวกเจ้า

เจ้าไม่เห็นบรรดา (มุนาฟิกีนผู้กลับกลอก) ที่อ้างว่าพวกเขาศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าและสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้าเจ้าดอกหรือ? พวกเขาต้องการมอบการตัดสินให้แก่ฏอฆูต ทั้งที่พวกเขาจะได้ถูกใช้ให้ปฏิเสธมันแล้วก็ตาม และชัยฏอนนั้นต้องการ หลอกพวกเขาให้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “พวกเจ้าจงมายังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา (ซึ่งการตัดสินที่มีในอัลกุรอาน) และมายังการตัดสินของเราะซูลเถิด” เจ้าก็จะเห็นบรรดามุนาฟิกีนนั้นจะทำการผินหลังให้แก่เจ้าอย่างจริงจัง

ดังนั้น จะเกิดอะไรขึ้นกับพวกเขา (บรรดามุนาฟิก) หากมีเหตุร้ายหนึ่งประสบกับพวกเขาที่เกิดจากฝีมือของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาก็มาหาเจ้าโดยสาบานว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เราไม่ปรารถนาสิ่งอื่นใด นอกจากความดีและการปรองดองกันเท่านั้น”

ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนที่อัลลอฮ์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในหัวใจของพวกเขา ดังนั้นจงหันหลังให้พวกเขา และตักเตือนพวกเขา และกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำที่ตราตรึงที่สุดในจิตใจของพวกเขา

และเรามิได้ส่งเราะซูลคนใดมาเว้นแต่เพื่อเป็นที่ภัคดีด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และหากพวกเขา เมื่อมีการอธรรมต่อตนเอง แล้วพวกเขาได้มาหาเจ้า และขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ และเราะซูลก็ขออภัยโทษแก่พวกเขาด้วยแล้ว แน่นอนพวกเขาจะพบว่าอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงตอบรับการสำนึกผิด ผู้ทรงเมตตาเสมอ

ดังนั้นขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลของเจ้า พวกเขาจะไม่ถือว่าเป็นผู้ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะให้เจ้าเป็นผู้ตัดสินในข้อพิพาทต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นระหว่างพวกเขา จากนั้นพวกเขาจะไม่รู้สึกถึงความคับอกคับใจใด ๆ ในใจของพวกเขาต่อการตัดสินของเจ้า และพวกเขายอมรับการตัดสินนั้นอย่างสมบูรณ์

และแม้นว่าเราได้กำหนดแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงฆ่าตัวของพวกเจ้าเองหรือจงออกไปจากหมู่บ้านของพวกเจ้า พวกเขาก็ไม่กระทำตามกำหนดนั้น นอกจากเพียงเล็กน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้น และหากว่าพวกเขาได้กระทำตามสิ่งที่พวกเขาได้รับคำแนะนำแล้ว แน่นอนก็เป็นสิ่งดียิ่งแก่พวกเขา และเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขามั่นคงยิ่งกว่า

และถ้าเช่นนั้นแล้ว แน่นอนเราก็จะประทานให้แก่พวกเขา ซึ่งค่าตอบแทนอันใหญ่หลวงจากที่เรา

และแน่นอน เราก็จะชี้นำพวกเขาซึ่งทางอันเที่ยงตรง

และผู้ใดที่เชื่อฟังอัลลอฮ์และเราะซูลแล้ว ดังนั้น พวกเขาก็จะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานแก่พวกเขา ได้แก่บรรดานบี บรรดาศิดดีกีน (กลุ่มคนที่มีศรัทธาอย่างแน่วแน่) บรรดาผู้ตายชะฮีด และบรรดาคนดี และชนเหล่านั้นแหละคือมิตรสหายที่ดียิ่งเสมอ

นั่นเป็นความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงรอบรู้

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงเตรียมตัวและระวังภัย แล้วจงออกไป (ทำสงคราม) เป็นกลุ่มๆ หรือออกไปทั้งหมดพร้อมกัน

และแท้จริงในหมู่พวกเจ้านั้นมีผู้ที่จงใจทำให้ช้า (ในการเข้าสู่สนามรบ) ดังนั้น หากมีเหตุร้ายใด ๆ เกิดขึ้นกับพวกเจ้า (ได้รับบาดเจ็บหรือเสียชีวิต) เขาก็จะกล่าวว่า “แท้จริงอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานแก่ฉัน ที่ฉันไม่ได้ร่วมอยู่กับพวกเขา”

และหากพวกเจ้าได้รับความโปรดปรานจากอัลลอฮ์ แน่นอนเขาก็จะพูดประหนึ่งไม่เคยมีความสัมพันธ์ที่ดีต่อกันระหว่างพวกเจ้ากับเขา มาก่อนเลย ว่า “โอ้ ถ้าฉันได้เข้าร่วมกับพวกเขา ฉันก็ได้รับชัยชนะที่ยิ่งใหญ่เช่นกัน?”

ดังนั้น จงให้บรรดา (ผู้ศรัทธา) ที่เสียสละชีวิตความเป็นอยู่แห่งโลกนี้ด้วยปรโลกนั้น ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด และผู้ใดที่ต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ แล้วเขาถูกฆ่าหรือได้รับชัยชนะ เราจะตอบแทนเขาด้วยรางวัลที่ยิ่งใหญ่

และมีสิ่งใดขัดขวางพวกเจ้าที่ทำให้พวกเจ้าไม่ต้องการที่จะต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ทั้งที่บรรดาชาย หญิง และเด็กๆ ที่ถูกกดขี่ต่างก็วิงวอนต่ออัลลอฮ์ว่า “โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดนำเราออกจากเมืองนี้ (มักกะฮ์) ซึ่งมีชาวเมืองเป็นผู้กดขี่ และโปรดให้มีคนหนึ่งจากพระองค์เป็นผู้นำคอยดูแลพวกเรา และโปรดให้มีคนหนึ่งจากพระองค์เป็นผู้ช่วยเหลือที่คอยปกป้องพวกเรา”

บรรดาผู้ที่ศรัทธานั้น พวกเขาจะต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น พวกเขาจะต่อสู้ในหนทางของฎอฆูต ดังนั้นพวกเจ้าจงต่อสู้บรรดาสมุนของชัยฏอนเถิด แท้จริงอุบายของชัยฏอนนั้นเป็นสิ่งที่อ่อนแอยิ่ง

เจ้าไม่ได้เห็นดอกหรือ? (โอ้ มุฮัมหมัด) บรรดาผู้ที่ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงระงับมือของพวกเจ้า (จากการต่อสู้) ก่อนเถิด และจงดำรงการจงละหมาด และจงชําระซะกาต" ครั้นเมื่อการสู้รบได้ถูกกําหนดขึ้นแก่พวกเขา ทันใดนั้นกลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเขา (กลุ่มมุนาฟิกีน) ก็กลัวต่อมนุษย์ (ศัตรู) เสมือนกับการกลัวอัลลอฮ์ หรือกลัวยิ่งกว่านั้นอีก และพวกเขากล่าวว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา เพราะเหตุใดพระองค์จึงได้กําหนดการสู้รบขึ้นแก่พวกเรา? หากพระองค์จะทรงเลื่อนเวลาอีกสักหน่อยให้แก่พวกเราไม่ได้หรือ?" จงกล่าวเถิด "ความสุขแห่งโลกนี้มีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น และปรโลกนั้นดียิ่งกว่าสำหรับผู้ที่ยำเกรง และพวกเจ้าจะไม่ถูกอธรรมแม้เท่าขนาดร่องเมล็ดอินทผาลัม"

ไม่ว่าพวกเจ้าจะอยู่ที่ไหน ความตายก็ย่อมมาถึงพวกเจ้า และแม้ว่าพวกเจ้าจะอยู่ในป้อมปราการที่สูงตระหง่านก็ตาม และหากพวกเขาได้รับสิ่งที่ดีๆ (ความหรูหราแห่งชีวิตในโลกนี้) พวกเขาก็กล่าวว่า “สิ่งนี้มาจากอัลลอฮ์” และหากพวกเขาประสบกับความเลวร้ายอันใดพวกเขาก็กล่าวว่า “สิ่งนี้มาจากเจ้า” จงกล่าวเถิด (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่า “ทุกสิ่งนั้น มาจากอัลลอฮ์” แล้วมันเกิดอะไรขึ้นกับคนเหล่านี้หรือ? พวกเขาแทบจะไม่เข้าใจสิ่งที่เจ้าบอกพวกเขาเลย?

ความดีใด ๆ ที่เจ้าได้รับนั้นมาจากอัลลอฮ์ และความเลวร้ายใด ๆ ที่ประสบแก่เจ้านั้นมาจากตัวของเจ้าเอง และเราได้ส่งเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) มาเป็นเราะซูลแก่มวลมนุษย์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน

ผู้ใดเชื่อฟังเราะซูล แน่นอนเขาได้เชื่อฟังอัลลอฮ์แล้ว และผู้ใดผินหลังให้ เราก็ไม่ได้ส่งเจ้ามาเป็นผู้ควบคุมพวกเขา

และพวกเขา (บรรดามุนาฟิกีน) กล่าวว่า “(พวกเรา) เชื่อฟัง” แต่เมื่อพวกเขาออกจากที่ของเจ้าไปแล้ว กลุ่มหนึ่งในพวกเขาก็วางแผนในตอนกลางคืนนอกเหนือจากสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวไว้ก่อนหน้านี้ (ว่าจะเชื่อฟัง) และอัลลอฮ์ได้ทรงบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้วางแผนไว้ในตอนกลางคืนนั้น ดังนั้น จงผินหลังให้กับพวกเขา และจงมอบหมายต่ออัลลอฮ์เถิด และอัลลอฮ์ก็เพียงพอแล้วที่จะเป็นผู้ที่ได้รับมอบหมายให้คุ้มครองรักษา

(พวกเขาทำเช่นนั้น) พวกเขาไม่พิจารณาดูอัลกุรอานดอกหรือ? และหากอัลกุรอานไม่ได้มาจากอัลลอฮ์ แน่นอนพวกเขาก็จะพบว่าในนั้นมีความย้อนแย้งกันมากมาย

และเมื่อมีเรื่องหนึ่งเรื่องใดมายังพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นความสงบสุขหรือความหวาดกลัว พวกเขาก็จะแพร่มันออกไป และหากว่าพวกเขาได้นำเรื่องนั้นกลับไปยังเราะซูล และยังผู้ปกครองในหมู่พวกเขา แน่นอนบรรดาผู้ที่วินิจฉัยมันในหมู่พวกเขาก็ย่อมรู้มันได้ และหากไม่ใช่เพราะความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า และความเมตตาของพระองค์แล้ว พวกเจ้าก็จะปฏิบัติตามชัยฏอนกันอย่างแน่นอน ยกเว้นส่วนน้อยเท่านั้น

ดังนั้น (โอ้ มุฮัมหมัด) เจ้าจงต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์เถิด เจ้าจะไม่ถูกใช้ให้รับภาระของผู้ใด นอกจากภาระของเจ้าเองเท่านั้น และจงปลุกเร้าจิตวิญญาณของผู้ศรัทธา (เพื่อให้พวกเขาต่อสู้อย่างกล้าหาญ) หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงยับยั้งความรุนแรงจากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจมากกว่า และทรงรุนแรงกว่าในการลงโทษ

ผู้ใดที่ให้ความช่วยเหลือในเรื่องความดี เขาจะได้รับส่วนหนึ่งจากมัน และผู้ใดที่ให้ความช่วยเหลือในเรื่องความชั่ว เขาจะได้รับส่วนหนึ่งจากมัน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และเมื่อพวกเจ้าได้รับคำอวยพรจะด้วยคำอวยพรใดก็ตาม ก็จงตอบกลับด้วยคำอวยพรที่ดีกว่า หรือตอบกลับด้วยคำอวยพรนั้นเช่นกัน แท้จริงอัลลอฮ์ทรงคำนวณนับในทุกสิ่ง

อัลลอฮ์นั้นคือ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรได้รับการเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์เท่านั้น แท้จริงพระองค์จะทรงรวบรวมพวกเจ้าในวันกิยามะฮ์ ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในวันนั้น และผู้ใดเล่าที่จะมีคำพูดได้จริงยิ่งกว่าอัลลอฮ์?

แล้วเหตุใดพวกเจ้าจึงแบ่งออกเป็นสองกลุ่มในเรื่องจุดยืนที่เกี่ยวกับกลุ่มมุนาฟิกีน และอัลลอฮ์ทรงทำให้พวกเขาปฏิเสธศรัทธาเนื่องด้วยการกระทำของพวกเขาเอง? พวกเจ้าต้องการที่จะให้ทางนำแก่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงทำให้หลงทางกระนั้นหรือ? และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงทำให้หลงทาง เจ้าจะไม่มีทางพบทางที่จะช่วยเขาได้

พวกเขาต่างหวังกันว่า หากพวกเจ้ากลายเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ดั่งที่พวกเขาได้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น พวกเจ้าก็เหมือนกับพวกเขา ดังนั้นจงอย่าได้ยึดเอาผู้ใดในหมู่พวกเขาเป็นมิตร จนกว่าพวกเขาจะอพยพไปในทางของอัลลอฮ์ แล้วหากพวกเขาจงใจผินหลังให้ ก็จงจับกุมพวกเขาและจงสังหารพวกเขา ณ ที่ใดก็ตามที่พวกเจ้าพบเจอพวกเขา และจงอย่าเอาผู้ใดในหมู่พวกเขาเป็นมิตรและเป็นผู้ช่วยเหลือ

ยกเว้นผู้ที่ขอความคุ้มครองต่อกลุ่มชนที่ระหว่างพวกเจ้ากับกลุ่มชนนั้นมีสนธิสัญญา (สันติภาพระหว่างกัน) หรือบรรดาผู้ที่มาหาพวกเจ้าด้วยใจที่อัดอั้นที่จะต่อสู้กับพวกเจ้าหรือต่อสู้กับผู้คนของพวกเขา และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์ก็จะทรงให้พวกเขามีอำนาจเหนือพวกเจ้า แล้วพวกเขาก็จะต่อสู้กับพวกเจ้า แต่ถ้าพวกเขาปล่อยพวกเจ้าไว้ และไม่ต่อสู้กับพวกเจ้าและได้เสนอข้อตกลงสันติภาพกับพวกเจ้า อัลลอฮ์ก็จะไม่ทรงเปิดทางให้พวกเจ้า (เพื่อต่อสู้หรือจับกุม) พวกเขา

(นอกจากนี้) พวกเจ้าจะพบกับกลุ่มอื่นอีก (จากกลุ่มมุนาฟิกีนซึ่งพวกเขาจะแสดงความเป็นผู้ศรัทธา) เพื่อหวังความปลอดภัยของพวกเขาจากพวกเจ้า และ (ในทางกลับกันพวกเขาจะแสดงความเป็นผู้ปฏิเสธ) เพื่อที่พวกเขาจะได้รับความปลอดภัยจากผู้คนของพวกเขา คราใดที่พวกเขาถูกเชิญให้กลับไปสู่ฟิตนะฮ์ (สู่การปฏิเสธศรัทธา และตั้งภาคี) พวกเขาจะพุ่งเข้าไปในนั้นทันที ดังนั้น หากพวกเขาไม่ปล่อยพวกเจ้า และ (ไม่) เสนอข้อตกลงสัญญาสันติภาพกับพวกเจ้า และ (ไม่) ยับยั้งมือของพวกเขา (จากการต่อสู้กับพวกเจ้า) ก็จงจับพวกเขาเป็นเชลย และสังหารพวกเขา ณ ทุกที่ที่พวกเจ้าพบพวกเขา และชนเหล่านี้คือกลุ่มชนที่เราได้ให้อำนาจอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้าในการกำจัดพวกเขา

และไม่ใช่วิสัยของผู้ศรัทธาที่จะสังหารผู้ศรัทธา นอกจากเพราะความผิดพลาด (โดยไม่ได้เจตนา) และผู้ใดที่สังหารผู้ศรัทธาเพราะความผิดพลาด ก็ให้มีการปล่อยทาสที่ศรัทธาคนหนึ่งให้เป็นไท และให้มีค่าทำขวัญซึ่งถูกมอบให้แก่ครอบครัวของเขา นอกจากว่าครอบครัวของเขาจะยกให้เป็นทาน แต่หากเขา (ผู้ถูกสังหาร) อยู่ในหมู่ชนที่เป็นศัตรูของพวกเจ้า โดยที่เขา (ผู้สังหาร) เป็นผู้ศรัทธา ก็ให้มีการปล่อยทาสที่ศรัทธาคนหนึ่งให้เป็นไท และถ้าเขาอยู่ในหมู่ชนที่มีพันธสัญญาระหว่างพวกเจ้ากับพวกเขา ก็ให้มีการทำขวัญซึ่งถูกมอบให้แก่ครอบครัวของเขา และให้มีการปล่อยทาสที่ศรัทธาคนหนึ่ง และผู้ใดที่ไม่มี(ทาส) ก็ให้เขาถือศีลอดสองเดือนต่อเนื่องกัน เพื่อให้การสำนึกผิดนั้นได้รับการตอบรับจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาน

และผู้ใดฆ่าผู้ศรัทธาโดยเจตนา ดังนั้นการตอบแทนสำหรับเขาคือ นรกญะฮันนัม โดยที่เขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และอัลลอฮ์ก็ทรงกริ้วโกรธเขา และทรงสาปแช่งเขา และได้ทรงเตรียมไว้สำหรับเขาซึ่งการลงโทษอันใหญ่หลวง

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าเดินทางไป (ต่อสู้) ในหนทางของอัลลอฮ์ ก็จงตรวจสอบให้ชัดแจ้งเสียก่อนและจงอย่ากล่าวแก่ผู้ที่กล่าวสลามแก่พวกเจ้าว่า "เจ้าไม่ใช่ผู้ศรัทธา" (จากนั้นพวกเจ้าก็ฆ่าเขา) เพียงเพื่อหวังในประโยชน์อันเล็กน้อยแห่งชีวิตในโลกนี้ แต่ ณ ที่อัลลอฮ์นั้นมีปัจจัยยังชีพอันมากมาย ในทำนองเดียวกันนั้นพวกเจ้าก็เคยเป็นมาก่อน แล้วอัลลอฮ์ได้ทรงโปรดปรานแก่พวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงตรวจสอบให้ชัดแจ้งเสียก่อน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้อย่างถี่ถ้วนในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

มันไม่เหมือนกันระหว่างผู้ศรัทธาที่นั่งอยู่กับที่ (ที่ไม่มีส่วนร่วมในการต่อสู้) เว้นแต่ผู้ที่อ่อนแอ กับบรรดาผู้ที่ต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ด้วยทรัพย์สินและชีวิตของพวกเขา อัลลอฮ์ทรงเชิดชูบรรดาผู้ที่ต่อสู้และเสียสละด้วยทรัพย์สินของพวกเขาและชีวิตของพวกเขาเหนือกว่าบรรดาผู้ที่นั่งอยู่กับที่นั้นหนึ่งขั้น และทั้งหมดนั้น (ทั้งสองกลุ่ม) อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาไว้ว่าจะให้การตอบแทนอันดีงาม แต่อัลลอฮ์ทรงเชิดชูบรรดาผู้ที่ต่อสู้เหนือกว่าบรรดาผู้ที่นั่งอยู่กับที่ ด้วยการตอบแทนอันใหญ่หลวง

(คือพวกเขาจะได้รับ) หลายขั้น จากพระองค์ และ (จะได้รับ) การอภัยโทษ และการเอ็นดูเมตตาด้วย และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเอ็นดูเมตตาเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์ได้เอาชีวิตของพวกเขาไป โดยที่พวกเขาเป็นผู้ที่อธรรมต่อตนเอง (เพราะปฏิเสธที่จะอพยพและเต็มใจที่จะถูกกดขี่โดยกลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธา) มลาอิกะฮ์ได้ถามว่า "พวกเจ้าเคยอยู่ในสภาพใด?" พวกเขากล่าวว่า "พวกเราเป็นผู้ที่ถูกกดขี่ในแผ่นดิน" มลาอิกะฮ์กล่าวว่า “แผ่นดินของอัลลอฮ์ไม่กว้างขวางพอสำหรับพวกเจ้าที่จะอพยพกระนั้นหรือ?” ดังนั้น ชนเหล่านี้แหละ ที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัม และมันเป็นที่กลับไปที่เลวร้ายยิ่ง

นอกจากบรรดาผู้ที่อ่อนแอ ทั้งจากผู้ชาย ผู้หญิงและเด็กที่ไม่มีความสามารถในการหาอุบาย (หลบหนี) และไม่รู้วิธีการใด ๆ (ในการอพยพ)

ดังนั้น พวกเขาเหล่านั้น หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้พวกเขา และอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงยกโทษให้เสมอ

และผู้ใดที่อพยพไปในหนทางของอัลลอฮ์ เขาก็จะพบในผืนแผ่นดิน ซึ่งสถานที่อพยพไปอันมากมาย และความมั่งคั่งด้วย และผู้ที่ออกจากบ้านของเขาไป ในฐานะผู้อพยพไปยังอัลลอฮ์ และเราะซูลของพระองค์ แล้วความตายก็มาประสบแก่เขา แน่นอนการตอบแทนอย่างครบสมบูรณ์สำหรับเขานั้นย่อมขึ้นอยู่ที่อัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และเมื่อพวกเจ้าเดินทางไปในแผ่นดิน ก็ไม่เป็นความผิดอันใดสำหรับพวกเจ้าในการที่พวกเจ้าจะทำการย่อละหมาด หากพวกเจ้าเกรงว่าบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาจะทำอันตรายแก่พวกเจ้า แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นเป็นศัตรูอันชัดแจ้งสำหรับพวกเจ้า

และเมื่อเจ้า (มุฮัมหมัด) อยู่ในหมู่พวกเขา (ในช่วงสงคราม) และเจ้าเป็นผู้นำการละหมาดร่วมกับพวกเขาก็จงให้กลุ่มหนึ่งจากพวกเขายืน (ละหมาด) ร่วมกับเจ้า และให้พวกเขาถืออาวุธของพวกเขาไว้ เมื่อพวกเขาสุญูดแล้วก็จงให้พวกเขาถอยไปอยู่ด้านหลังพวกเจ้า (เพื่อป้องกันการโจมตีของศัตรูจากด้านหลัง) และให้อีกกลุ่มหนึ่งที่ยังไม่ได้ละหมาดเข้ามา แล้วให้พวกเขาละหมาดร่วมกับเจ้า และให้พวกเขาใช้มาตรการป้องกันและถืออาวุธของพวกเขา บรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาชอบที่จะให้พวกเจ้าไม่ใส่ใจเกี่ยวกับอาวุธและสัมภาระของพวกเจ้า เพื่อที่พวกเขาจะได้โจมตีพวกเจ้าทั้งหมดในคราวเดียว และไม่เป็นความผิดอันใดสำหรับพวกเจ้าที่จะวางอาวุธ หากพวกเจ้ามีความเดือดร้อน เนื่องจากฝนตกหรือพวกเจ้าป่วย และพวกเจ้าควรใช้ความระมัดระวัง แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงเตรียมการลงโทษอันน่าอัปยศแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว

ครั้นเมื่อพวกเจ้าเสร็จจากการละหมาดแล้ว ก็จงกล่าวรำลึกถึงอัลลอฮ์ ทั้งในสภาพยืนและนั่งและในสภาพนอนเอกเขนกของพวกเจ้า ครั้นเมื่อพวกเจ้าปลอดภัยแล้ว ก็จงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด แท้จริงการละหมาดนั้นเป็นบัญญัติที่ถูกกำหนดเวลาไว้แก่ผู้ศรัทธาทั้งหลาย

และพวกเจ้าอย้าท้อแท้ (หมดกำลังใจ) ในการตามล่าศัตรู หากพวกเจ้าเจ็บปวด พวกเขาก็จะเจ็บปวดเช่นเดียวกับความเจ็บปวดของพวกเจ้า แต่พวกเจ้าหวัง (การตอบแทน) จากอัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งที่พวกเขาไม่ได้หวัง และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ลงมาแก่เจ้าด้วยความจริง เพื่อเจ้าจะได้ใช้ในการตัดสินระหว่างผู้คน ตามสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงสอนเจ้าไว้ และจงอย่าเป็นผู้เถียงแทนผู้บิดพลิ้วทั้งหลาย

และจงขอภัยโทษต่ออัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และจงอย่าโต้เถียงแทนบรรดาผู้ที่บิดพลิ้วต่อตัวของพวกเขาเองเลย แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบผู้บิดพลิ้ว ผู้ทำบาป

พวกเขาอาจจะปกปิด (ความชั่ว) ให้พ้นจากปวงมนุษย์ได้ แต่พวกเขาไม่อาจจะปกปิดให้พ้นจากอัลลอฮ์ได้ และพระองค์ทรงอยู่กับพวกเขา เมื่อพวกเขาวางแผนกันในเวลากลางคืนซึ่งถ้อยคำที่พระองค์ไม่ทรงพอพระทัย แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงครอบคลุมทุกสิ่งที่พวกเขากระทำ

นี่แหละพวกท่าน พวกท่านคือบรรดาผู้โต้เถียงแทนพวกเขาในชีวิตโลกนี้ แล้วผู้ใดเล่าที่จะโต้เถียงกับอัลลอฮ์แทนพวกเขาในวันกิยามะฮ์ หรือว่าใครเล่าจะเป็นผู้รับมอบหมายให้คุ้มครองพวกเขา?!

และผู้ใดที่กระทำความชั่วหรืออธรรมแก่ตัวเอง ภายหลังจากนั้นแล้วเขาก็ขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ เขาก็จะพบว่า อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

ผู้ใดที่แสวงหาบาปกรรมไว้ ดังนั้น แท้จริงแล้วเขาแสวงหามันไว้ให้เป็นภัยแก่ตัวของเขาเองเท่านั้น และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และผู้ใดที่แสวงหาความผิดหรือบาปกรรม แล้วก็โยนบาปกรรมนั้นให้แก่ผู้บริสุทธิ์ แน่นอนเขาย่อมได้รับความผิดฐานกล่าวเท็จและกระทำบาปอันชัดแจ้ง

และหากมิใช่เพราะความโปรดปรานและความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) แน่นอนความมุ่งหวังของกลุ่มหนึ่งจากพวกเขาก็อาจชักจูงเจ้าให้หลง (ได้สำเร็จ) แต่พวกเขาไม่อาจชักจูงผู้ใดให้หลงผิดได้ นอกจากตัวของพวกเขาเอง และพวกเขาก็ไม่อาจทำอันตรายแก่เจ้าได้แม้แต่น้อย และอัลลอฮ์ทรงประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) และวิทยปัญญาลงมาแก่เจ้า และได้ทรงสอนเจ้าในสิ่งที่เจ้าไม่รู้ และความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงนัก

ไม่มีความดีใดๆ ในการกระซิบส่วนใหญ่ของพวกเขา เว้นแต่เสียงกระซิบของผู้ที่ใช้ให้บริจาคทาน หรือทำความดี หรือสร้างสันติภาพระหว่างมนุษย์ และผู้ใดกระทำการนี้โดยมุ่งหวังที่จะแสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์ ดังนั้นเราก็จะตอบแทนเขาซึ่งการตอบแทนอันใหญ่หลวง

และผู้ใดที่ฝ่าฝืนเราะซูล หลังจากที่ความจริงได้ประจักษ์แก่เขาแล้ว และเขาได้ปฏิบัติตามแนวทางที่มิใช่ทางของบรรดาผู้ศรัทธา เราจะทิ้งเขาให้อยู่กับสิ่งที่เขาเลือกไว้ (สำหรับตัวเขาเอง) และ (ในวันปรโลก) เราจะให้เขาตกนรกญะฮันนัม และมันเป็นที่กลับไปที่เลวร้ายยิ่ง

แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษบาปที่เกิดจากการตั้งภาคีต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงอภัยบาปที่นอกเหนือจากนั้นสำหรับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ แท้จริงเขาได้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

พวกเขาจะไม่วิงวอนขออื่นจากพระองค์นอกจาก (เจว็ดที่มีชื่อ) ผู้หญิง และพวกเขาไม่ได้วิงวอนขอ (ต่อสิ่งใด) นอกจากชัยฏอนที่ดื้อรั้นเท่านั้น

อัลลอฮ์ได้ทรงสาปแช่งมันแล้ว และมันได้กล่าวว่า “ขอยืนยันว่า ข้าจะเอาส่วนที่ถูกกำหนดไว้จากปวงบ่าวของพระองค์ (เป็นผู้ติดตามของข้า)

“และแน่นอนข้าจะทำให้พวกเขาหลงผิด และแน่นอนข้าจะทำให้พวกเขามีความหวังอันเท็จ และแน่นอนข้าจะใช้พวกเขา แล้วแน่นอนพวกเขาก็จะตัดหูปศุสัตว์ และแน่นอนข้าจะใช้พวกเขา แล้วแน่นอนพวกเขาก็จะดัดแปลงสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้าง" และผู้ใดที่ยึดเอาชัยฏอนเป็นผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์ แน่นอนเขาจะต้องประสบกับความสูญเสียอย่างชัดแจ้ง

(ชัยฏอน) จะให้สัญญาแก่พวกเขา และจะกระตุ้นความหวังอันเท็จแก่พวกเขา แต่ชัยฏอนนั้นจะไม่ให้สัญญาใด ๆ แก่พวกเขา นอกจากการหลอกลวงเท่านั้น

ชนเหล่านั้นแหละที่พำนักของพวกเขา คือนรกญะฮันนัม และพวกเขาจะไม่มีทางรอดพ้นจากมันได้เลย

และบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีทั้งหลายนั้น เราจะให้พวกเขาเข้าอยู่ในสวนสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่างนั้น พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล สัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นความจริงเสมอ และผู้ใดเล่าที่จะมีคำพูดได้จริงยิ่งกว่าอัลลอฮ์?

มิใช่ความเพ้อฝันของพวกเจ้า และมิใช่ความเพ้อฝันของชาวคัมภีร์ ผู้ใดที่กระทำชั่วเขาก็ถูกตอบแทนด้วยความชั่วนั้น และเขาจะไม่พบผู้คุ้มครอง และผู้ช่วยเหลือใด สำหรับเขานอกจากอัลลอฮ์

และผู้ใดที่กระทำคุณงามความดี จากเพศชายหรือเพศหญิงโดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้นพวกเขาจะได้เข้าสวรรค์ และพวกเขาจะไม่ถูกอธรรมแม้เท่ารูเล็กๆ ที่อยู่บนหลังเมล็ดอินทผาลัม

และผู้ใดเล่าจะมีศาสนาที่ดีไปกว่าผู้ที่มอบตัวต่ออัลลอฮ์ด้วยความบริสุทธิ์ใจ โดยที่เขาประกอบความดีด้วย และเขาปฏิบัติตามศาสนาอันเที่ยงตรงของอิบรอฮีม? และอัลลอฮ์ทรงรับอิบรอฮีมเป็นที่รักของพระองค์

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และ (ความรู้ ความสามารถ) ของอัลลอฮ์นั้นครอบคลุมทุกสิ่ง

และพวกเขาขอคำชี้ขาดจากเจ้าเกี่ยวกับเรื่องสตรี จงกล่าวเถิดว่า “อัลลอฮ์ทรงให้คำชี้ขาดแก่พวกเจ้าเกี่ยวกับพวกนาง และสิ่งที่ถูกอ่านให้แก่พวกเจ้าในคัมภีร์เกี่ยวกับบรรดาหญิงกำพร้าที่พวกเจ้าไม่ได้มอบสิทธิที่ถูกกำหนดไว้แก่พวกนาง ทั้งที่พวกเจ้าปรารถนาจะแต่งงานกับพวกนาง และเกี่ยวกับเรื่องเด็ก ๆ ที่อ่อนแอ และการที่พวกเจ้าต้องดำรงความยุติธรรมแก่บรรดาเด็กกำพร้า และความดีใด ๆ ที่พวกเจ้าได้กระทำไป แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในความดีนั้น

และหากสตรีใดเกรงว่าสามีของนางดูถูกดูหมิ่นนาง หรือหันหลังให้กับนาง ก็ไม่บาปอะไรแก่พวกเขาทั้งสองที่จะปรับความเข้าใจคืนดีกัน และการปรับความเข้าใจคืนดีกันนั้นเป็นสิ่งที่ดีกว่า และจิตใจคนนั้นถูกทำให้มีความตระหนี่ติดมาด้วย และหากพวกเจ้าปฏิบัติ (ต่อภรรยาของพวกเจ้า) เป็นอย่างดีและยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์) ดังนั้น แท้จริง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรู้อย่างถี่ถ้วนในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำกัน

และพวกเจ้า (บรรดาสามีทั้งหลาย) จะไม่สามารถให้ความยุติธรรมระหว่างภรรยาของพวกเจ้าได้ แม้ว่าพวกเจ้าจะพยายามแค่ไหนก็ตาม ดังนั้นอย่าหันเห (ไปจากคนที่ไม่ได้รัก) โดยสิ้นเชิง โดยทิ้งให้นางอยู่เหมือนคนที่ถูกแขวนไว้ (จะว่ามีสามีที่คอยดูแลสิทธิต่างๆ ก็ไม่ใช่ หรือไม่มีสามีที่รอคอยการแต่งงานก็ไม่เชิง) และหากพวกเจ้าปรับความเข้าใจคืนดีกัน และยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์) แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และหากทั้งสองแยกทางกัน อัลลอฮ์ก็จะทรงให้ความพอเพียงแก่พวกเขาจากความมั่งมีของพระองค์ และอัลลอฮ์นั้นทรงเปี่ยมล้นด้วยความมั่งมี ผู้ทรงปรีชาญาณ

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ และแท้จริงเราได้สั่งเสียแก่บรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า และแก่พวกเจ้าด้วย นั่นคือ พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด แต่หากพวกเจ้าปฏิเสธศรัทธา แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์เท่านั้น และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงมั่งมี และทรงได้รับการสรรเสริญเสมอ

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์รักษา

หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์จะทรงทำลายพวกเจ้า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย และพระองค์ก็จะทรงแทนที่พวกเจ้าด้วยประชาชาติอื่น และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือสิ่งนั้น

ผู้ใดที่ปรารถนาสิ่งตอบแทนในโลกนี้ ดังนั้น ณ อัลลอฮ์แล้ว มีทั้งสิ่งตอบแทนในโลกนี้และปรโลก และอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงเป็นผู้ยึดมั่นในความยุติธรรมอย่างแท้จริง เป็นพยานเพื่ออัลลอฮ์ แม้กระทั่งต่อตัวของพวกเจ้าเอง หรือต่อบิดามารดาและญาติที่ไกล้ชิด หากเขา (ผู้ถูกกล่าวหา) เป็นคนรวยหรือจน เพราะอัลลอฮ์ต้องมาก่อนทั้งสองนั้น ดังนั้นอย่าปฏิบัติตามความใคร่ (ของตน) เกรงว่าพวกเจ้าจะเบี่ยงเบน (ไปจากความจริงในคำให้การ) และหากพวกเจ้าบิดเบือนคำให้การ หรือปฏิเสธ (จากการเป็นพยาน) แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เถิด และคัมภีร์ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาแก่เราะซูลของพระองค์ และคัมภีร์ที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาก่อนหน้านั้น และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และมลาอิกะฮ์ของพระองค์และบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และวันปรโลกแล้วไซร้ ดังนั้น แท้จริงเขาได้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

แท้จริงบรรดาผู้ที่ศรัทธา จากนั้นพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธา แล้วพวกเขาก็ศรัทธา (อีกครั้งหนึ่ง) แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธาอีก แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธศรัทธาเพิ่มมากขึ้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขาและจะไม่ทรงชี้ทางนำใดแก่พวกเขา

จงแจ้งข่าวแก่พวกมุนาฟิกเถิดว่า แท้จริงสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บแสบ

(นั่นคือ) บรรดาผู้ที่เอาบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นมิตรโดยละทิ้งบรรดาผู้ศรัทธา พวกเขาแสวงหาอำนาจจากพวกเขาเหล่านั้นกระนั้นหรือ?! ดังนั้น (จงรู้เถิดว่า) แท้จริงอำนาจทั้งหมดนั้นเป็นสิทธิของอัลลอฮ์

และแน่นอน อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแก่พวกเจ้าในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ว่า เมื่อพวกเจ้าได้ยินบรรดาโองการของอัลลอฮ์ถูกปฏิเสธและถูกเยาะเย้ย (โดยบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและบรรดามุนาฟิก) ดังนั้น จงอย่านั่งร่วมกับพวกเขา จนกว่าพวกเขาจะพูดคุยกันในเรื่องอื่นจากนั้น มิฉะนั้น พวกเจ้าก็จะเป็นเหมือนพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรวบรวมบรรดามุนาฟิกและบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหมดไว้ในนรกญาฮันนัม

(บรรดามุนาฟิกเหล่านั้น) คือผู้ที่รอคอย (เหตุการณ์) ที่จะเกิดขึ้นกับพวกเจ้า ดังนั้นหากพวกเจ้าได้รับชัยชนะจากอัลลอฮ์พวกเขาจะกล่าวว่า "พวกเรามิได้ร่วมรบกับพวกท่านดอกหรือ?" และหากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รับส่วน (ในสงคราม) พวกเขาก็จะกล่าว (แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา) ว่า "เราไม่ได้ช่วยเหลือพวกท่านและปกป้องพวกท่านให้รอดพ้นจากบรรดาผู้ศรัทธาดอกหรือ?" แล้วอัลลอฮ์จะทรงพิพากษาระหว่างพวกเจ้าทั้งหมดในวันกิยามะฮ์ และอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธามีหนทางเหนือบรรดาผู้ศรัทธาเป็นอันขาด

แท้จริงแล้ว บรรดามุนาฟิกเหล่านั้นกำลังหลอกลวงอัลลอฮ์ (โดยแสร้งทำเป็นว่าเป็นผู้ศรัทธา) ขณะเดียวกันพระองค์ก็ทรงหลอกลวงพวกเขากลับ (โดยปล่อยให้พวกเขาอยู่ในสภาพมุนาฟิกต่อไป) เมื่อพวกเขายืนละหมาด พวกเขาก็ลุกขึ้นอย่างเกียจคร้าน โดยหวังให้ผู้คนเห็นเท่านั้น และพวกเขาจะไม่รำลึกถึงอัลลอฮ์เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

พวกเขาอยู่ในสภาวะ "มุซับซับ" (สับสนไม่มีจุดยืนที่ตายตัว) ระหว่าง นั้น พวกเขาจะไม่เข้าข้างกลุ่ม (ผู้ปฏิเสธ) โดยตรง และไม่เข้าข้างกลุ่ม (ผู้ศรัทธา) และผู้ใดที่อัลลอฮ์ให้หลงทางแล้ว เจ้าก็จะไม่มีวันพบหนทางใดที่จะช่วยเหลือเขาได้

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าอย่าได้ยึดเอาบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นมิตรอื่นจากผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าต้องการที่จะให้อัลลอฮ์มีหลักฐานอันชัดเจนจัดการแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ?

แท้จริงบรรดามุนาฟิกนั้นอยู่ในชั้นต่ำสุดจากนรก และเจ้าจะไม่พบผู้ช่วยเหลือใดสำหรับพวกเขาเป็นอันขาด

นอกจากบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัว และแก้ไขการกระทำของตน และพวกเขายึดมั่นในศาสนาของอัลลอฮ์ และปฏิบัติศาสนาของตนด้วยความบริสุทธิ์ใจเพื่ออัลลอฮ์ ดังนั้น ชนเหล่านั้นจะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ศรัทธา และอัลลอฮ์จะทรงประทานแก่ผู้ศรัทธาทั้งหลายซึ่งการตอบแทนอันยิ่งใหญ่

อัลลอฮ์จะทรงลงโทษพวกเจ้าได้อย่างไร? หากพวกเจ้ากตัญญู และศรัทธา และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงขอบคุณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

อัลลอฮ์ไม่ทรงชอบคำพูดที่หยาบคายที่พูดอย่างเปิดเผย เว้นแต่โดยผู้ที่ถูกอธรรม และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

หากพวกเจ้าเปิดเผยความดี หรือปกปิดมันไว้ หรือให้อภัยต่อความผิดใดๆ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเดชานุภาพเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และต้องการแยกศรัทธาระหว่างอัลลอฮ์และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และพวกเขากล่าวว่า "เราศรัทธาต่อเราะซูลบางคนและปฏิเสธศรัทธาต่ออีกบางคน" และพวกเขาปรารถนาที่จะเลือกทางที่อยู่ระหว่างการศรัทธาและปฏิเสธศรัทธา

ชนเหล่านั้นแหละคือผู้ปฏิเสธศรัทธาโดยแท้จริง และเราได้เตรียมไว้แล้ว ซึ่งการลงโทษที่ยังความอัปยศแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และบรรดาเราะซูลของพระองค์ และมิได้แยกระหว่างคนหนึ่งคนใดในหมู่พวกเขา ชนเหล่านั้น พระองค์จะทรงประทานแก่พวกเขาซึ่งการตอบแทนของพวกเขา และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

บรรดาชาวคัมภีร์จะร่ำขอให้เจ้านำคัมภีร์ฉบับหนึ่งจากฟากฟ้าลงมาแก่พวกเขา เช่นนั้นแหละ แท้จริงพวกเขาเคยได้ร้องขอจากมูซาซึ่งสิ่งที่ใหญ่กว่านั้นมาแล้ว โดยที่พวกเขากล่าวว่า “จงให้พวกเราเห็นอัลลอฮ์โดยชัดแจ้งเถิด” แล้วฟ้าผ่าก็ได้คร่าพวกเขา เนื่องด้วยความอธรรมของพวกเขา ภายหลังจากนั้น พวกเขาก็ได้ยึดถือลูกวัวหลังจากที่บรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งได้มายังพวกเขา แล้วเราก็อภัยให้พวกเขาจากการกระทำดังกล่าว และเราได้ให้แก่มูซาซึ่งอำนาจอันชัดเจน

และเราได้ยกภูเขาอัฏฏูรขึ้นเหนือพวกเขาเพื่อให้ได้มาซึ่งพันธสัญญาของพวกเขา และเราได้กล่าวแก่พวกเขาว่า จงเข้าประตูนั้นไป โดยก้มศีรษะลง และเราได้กล่าวแก่พวกเขาว่า “จงอย่าได้ละเมิดในวันสับบะโต” และเราได้เอาจากพวกเขาซึ่งพันธสัญญาอันหนักแน่น

(แล้วเราก็ได้สาปแช่งพวกเขา) อันเนื่องด้วยการที่พวกเขาละเมิดในพันธสัญญาของพวกเขา และปฏิเสธบรรดาโองการของอัลลอฮ์ และฆ่าบรรดานบีอย่างไร้ความเป็นธรรม และการที่พวกเขากล่าวว่า “หัวใจของเรานั้นมีเปลือกหุ้มอยู่" หามิได้ อัลลอฮ์ได้ทรงประทับตราบนหัวใจของพวกเขาต่างหาก เนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ศรัทธายกเว้นเพียงเล็กน้อยเท่านั้น

และเนื่องจากการที่พวกเขาปฏิเสธศรัทธา และกล่าวให้ร้ายแก่มัรยัม ซึ่งความเท็จอันใหญ่หลวง

และการที่พวกเขากล่าวว่า แท้จริงพวกเราได้ฆ่า อัล-มะซีห์ อีซา บุตรของมัรยัม เราะซูลของอัลลอฮ์ และพวกเขาหาได้ฆ่าอีซาและหาได้ตรึงเขาบนไม้กางเขนไม่ ทว่าถูกทำให้พวกเขาเห็นคลับคล้าย และแท้จริงบรรดาผู้ที่ขัดแย้งในตัวเขานั้น แน่นอนย่อมอยู่ในความสงสัยเกี่ยวกับเขา พวกเขาหามีความรู้ใดๆ ต่อเขาไม่ นอกจากคล้อยตามความนึกคิดเท่านั้น และพวกเขาไม่ได้ฆ่าเขาอย่างแน่นอน

หามิได้ อัลลอฮ์ได้ทรงยกเขา (อีซา) ขึ้นไปยังพระองค์ต่างหาก และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และไม่มีชาวคัมภีร์คนใด เว้นแต่เขาจะศรัทธาต่อเขา (นบีอีซา) ก่อนที่เขาจะตาย และวันกิยามะฮ์ เขา (นบีอีซา) จะเป็นพยานยืนยันพวกเขาเหล่านั้น

แล้วก็เนื่องด้วยความอธรรมจากบรรดาผู้ที่เป็นยิว เราจึงได้ให้เป็นที่ต้องห้ามแก่พวกเขาซึ่งบรรดาสิ่งดีๆ ที่ได้ถูกอนุมัติแก่พวกเขามาแล้ว และเนื่องด้วยการที่พวกเขาขัดขวางทางของอัลลอฮ์อย่างมากมาย

และเนื่องด้วยการที่พวกเขาเอาดอกเบี้ย ทั้งๆ ที่พวกเขาถูกห้ามในเรื่องนั้น และเนื่องด้วยการที่พวกเขากินทรัพย์สินของผู้คนโดยมิชอบธรรม และเราได้เตรียมไว้แล้ว สำหรับผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย ซึ่งการลงโทษอันเจ็บแสบ

แต่ทว่าบรรดาผู้ที่มั่นคงในความรู้ในหมู่พวกเขา และบรรดาผู้ที่ศรัทธานั้น พวกเขาจะศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า และสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนเจ้า และ (โดยเฉพาะ) บรรดาผู้ที่ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และบรรดาผู้ที่ชำระซะกาต และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก ชนเหล่านั้น เราจะให้แก่พวกเขาซึ่งการตอบแทนอันใหญ่หลวง

แท้จริงเราได้ประทานวะฮีย์แก่เจ้า ดังที่เราได้ประทานวะฮีย์แก่นูห์ และบรรดานบีหลังจากเขา และเราได้ประทานวะฮีย์แก่อิบรอฮีมและอิสมาอีล และอิสฮาก และยะอ์กูบ และอัล-อัสบาฏ และอีซา และอัยยูบ และยูนุส และฮารูน และ สุลัยมาน และเราได้ประทานคัมภีร์ซะบูร์ แก่ดาวูด

และมีบรรดาเราะซูล ซึ่งแน่นอนเราได้เล่าถึงพวกเขาแก่เจ้ามาก่อนแล้ว และมีบรรดาเราะซูลซึ่งเรามิได้เล่าแก่เจ้าเกี่ยวกับพวกเขา และอัลลอฮ์ได้ทรงตรัสกับมูซาเป็นการเฉพาะอย่างแท้จริง

(พระองค์ได้ทรงส่ง) บรรดาเราะซูลมาในฐานะเป็นผู้แจ้งข่าวดีและผู้ตักเตือน เพื่อว่ามนุษย์จะได้ไม่มีข้ออ้างต่ออัลลอฮ์ภายหลังจากบรรดาเราะซูลเหล่านั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แต่ทว่าอัลลอฮ์นั้นทรงยืนยันในสิ่งที่พระองค์ได้ทรงประทานลงมาแก่เจ้า ว่า พระองค์ได้ทรงประทานสิ่งนั้นมาด้วยความรู้ของพระองค์และมลาอิกะฮ์ก็ยืนยันด้วย และพอเพียงแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงยืนยัน

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และขัดขวางทางของอัลลอฮ์นั้น แท้จริงพวกเขาได้หลงทางไปในทางที่ผิดอันไกลโพ้น

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและอธรรม (ต่อตนเอง) นั้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงอภัยโทษแก่พวกเขาเลย และจะไม่ชี้ทางให้แก่พวกเขา

ยกเว้นทางแห่งนรกญะฮันนัม โดยที่พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นเป็นเรื่องง่ายสำหรับอัลลอฮ์

โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงเราะซูลได้มายังพวกเจ้าแล้วพร้อมด้วยสัจธรรมจากพระเจ้าของพวกเจ้า ดังนั้นจงศรัทธาเถิด มันเป็นสิ่งที่ดีกว่าสำหรับพวกเจ้า แต่หากพวกเจ้าปฏิเสธศรัทธา (การปฏิเสธศรัทธาของพวกเจ้าก็ไม่เป็นผลเสียใด ๆ สำหรับอัลลอฮ์) เพราะแท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

โอ้ ชาวคัมภีร์! อย่าละเมิดขอบเขตในเรื่องศาสนาของพวกเจ้า และอย่าพูดถึงอัลลอฮ์นอกจากความจริงเท่านั้น แท้จริงแล้ว อัลมะซีห์ อีซา บุตรของมัรยัมนั้น เป็นเพียงเราะซูลของอัลลอฮ์ และพระวจนะของพระองค์ที่ทรงดำรัสให้มัรยัม และเป็นวิญญาณหนึ่งจากพระองค์ ดังนั้น จงศรัทธาต่ออัลลอฮ์และบรรดาเราะซูลของพระองค์เถิด และอย่ากล่าวว่า “(พระเจ้านั้นมีสามองค์)” จงหยุด (จากการกล่าวเช่นนั้น) มันจะเป็นการดีสำหรับพวกเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์ คือผู้ควรได้รับการเคารพสักการะแต่เพียงองค์เดียวเท่านั้น พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากการมีบุตร ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิทักษ์รักษา

อัลมาซีห์ไม่เคยปฏิเสธและหยิ่งยะโสจากการเป็นบ่าวของอัลลอฮ์เช่นเดียวกับบรรดามลาอิกะฮ์ผู้ไกล้ชิด (พระองค์) และผู้ใดปฏิเสธและหยิ่งผยองจากการเคารพสักการะต่อพระองค์ ดังนั้น พระองค์ก็จะทรงชุมนุมพวกเขาทั้งหมดไว้ยังพระองค์

ส่วนบรรดาผู้ที่ศรัทธา และประกอบคุณงามความดี พระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาโดยครบถ้วน ซึ่งรางวัลของพวกเขา และจะทรงเพิ่มให้แก่พวกเขาด้วย จากความโปรดปรานของพระองค์ และส่วนส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธและหยิ่งผยองนั้น ดังนั้น พระองค์จะทรงลงโทษพวกเขาด้วยการลงโทษอันเจ็บแสบ และพวกเขาจะไม่พบผู้คุ้มครอง และผู้ช่วยเหลือออื่นใดสำหรับพวกเขานอกจากอัลลอฮ์

โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงได้มีหลักฐานจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ามายังพวกเจ้าแล้ว และเราได้ประทานแสงสว่างอันแจ่มแจ้งลงมายังพวกเจ้าด้วย

ส่วนบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และยึดมั่น (ในแสงสว่างที่ถูกประทานลงมา) พระองค์จะทรงให้พวกเขาเข้าอยู่ในความเมตตาและความโปรดปรานของพระองค์ และจะทรงชี้นำพวกเขาซึ่งทางอันเที่ยงตรงไปสู่พระองค์

และพวกเขาขอคำชี้ขาดจากเจ้า (เกี่ยวกับเรื่อง อัลกะลาละฮ์) จงกล่าวเถิดว่า “อัลลอฮ์ะทรงให้คำชี้ขาดแก่พวกเจ้าเกี่ยวกับเรื่องอัลกะลาละฮ์ (กล่าวคือ) หากบุคคลใดเสียชีวิตโดยไม่มีบุตร แต่มีพี่น้องสาว ดังนั้นสำหรับพี่น้องสาวคนนั้นจะได้ครึ่งหนึ่งจากทรัพย์สินที่ผู้ตายทิ้งไว้ และพี่น้องชายของเขาจะได้รับมรดก (ทั้งหมดจากทรัพย์สินของพี่น้องสาวที่ทิ้งไว้) หากนางไม่มีบุตร หากมีพี่น้องสาวสองคน ดังนั้นทั้งสองจะได้รับทรัพย์สินสองในสามที่ผู้ตายทิ้งไว้ และหากพวกเขา (พี่น้องของผู้เสียชีวิต) มีจำนวนมากทั้งชายและหญิง ดังนั้นส่วนแบ่งของผู้ชายหนึ่งคนเท่ากับส่วนแบ่งของผู้หญิงสองคน” อัลลอฮ์ทรงอธิบายแก่พวกเจ้า เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ไม่หลงทาง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงรักษาบรรดาสัญญาให้ครบถ้วนเถิด สัตว์ประเภทปศุสัตว์นั้นได้ถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว ยกเว้นสิ่งที่ถูกอ่านแก่พวกเจ้า และการล่าสัตว์ในขณะที่พวกเจ้าอยู่ในอิห์รอม แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงตัดสินชี้ขาดตามที่พระองค์ทรงประสงค์

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงอย่าละเมิดบรรดาสิ่งศักดิ์สิทธิ์ของอัลลอฮ์ อย่าละเมิดเดือนต้องห้าม อย่าละเมิดสัตว์สำหรับพลีทานและสัตว์ที่คล้องเครื่องหมายไว้ และอย่าละเมิดบรรดาผู้มุ่งหน้าไปยังบัยตุลหะรอม เพื่อแสวงหาความโปรดปรานและความพึงพอพระทัยจากพระเจ้าของพวกเขา และเมื่อพวกเจ้าเสร็จสิ้นอิห์รอมแล้ว พวกเจ้าก็ออกล่าสัตว์ได้ และอย่าให้ความเกลียดชังต่อกลุ่มชนที่เคยขัดขวางพวกเจ้ามิให้เข้ามัสยิดฮะรอมนั้น ทำให้พวกเจ้าละเมิด (ต่อพวกเขา) และพวกเจ้าจงช่วยเหลือกันในสิ่งที่เป็นคุณธรรมและความยำเกรง และจงอย่าช่วยเหลือกันในสิ่งที่เป็นบาปและเป็นศัตรูกัน และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรุนแรงในการลงโทษ

ได้ถูกห้ามแก่พวกเจ้าแล้ว ซึ่งสัตว์ที่ตายเอง และเลือด และเนื้อสุกร และสัตว์ที่ถูกเปล่งนามอื่นจากอัลลอฮ์ ยามที่(เชือด)มัน และสัตว์ที่ถูกรัดคอตาย และสัตว์ที่ถูกตีตาย และสัตว์ที่ตกเหวตาย และสัตว์ที่ถูกขวิดตาย และสัตว์ที่ถูกสัตว์ร้ายกัดกิน นอกจากที่พวกเจ้าเชือดกัน และสัตว์ที่ถูกเชือดบนแท่นบูชา และการที่พวกเจ้าเสี่ยงทายด้วยไม้ติ้ว เหล่านั้นเป็นการละเมิด วันนี้บรรดาผู้ปฏิเสธการศรัทธา หมดหวังในศาสนาของพวกเจ้าแล้ว ดังนั้นพวกเจ้าจงอย่ากลัวพวกเขา และจงกลัวข้าเถิด วันนี้ข้าได้ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าสมบูรณ์เพื่อพวกเจ้า และข้าได้ทำให้ความโปรดปรานของข้าที่มีต่อพวกเจ้านั้นบริบูรณ์ และข้าได้เลือกให้อิสลามเป็นศาสนาสำหรับพวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดได้รับความคับขันในความหิวโหย โดยไม่ใช่เป็นผู้จงใจกระทำบาป แน่นอนอัลลอฮ์คือพระผู้ทรงอภัยโทษ พระผู้ทรงเมตตาเสมอ

พวกเขาจะถามเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "มีอะไรบ้างที่เป็นที่อนุมัติแก่พวกเขา? จงตอบแก่พวกเขาเถิดว่า: “ที่ถูกอนุมัติแก่พวกเจ้านั้นคือสิ่งดีๆ ทั้งหลาย และบรรดาสัตว์สำหรับล่าเนื้อที่พวกเจ้าฝึกสอนมัน โดยฝึกมันตามที่อัลลอฮ์ได้ทรงสอนพวกเจ้าไว้นั้น ดังนั้น จงกินสิ่งที่พวกมันจับมาให้แก่พวกเจ้า และจงกล่าวพระนามของอัลลอฮ์บนตัวมันเสียก่อน (เมื่อพวกเจ้าจะปล่อยให้มันออกไปล่าสัตว์) และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรวดเร็วในการชำระบัญชี”

วันนี้สิ่งดีๆ ทั้งหลายได้ถูกอนุมัติแก่พวกเจ้าแล้ว และอาหารของบรรดาผู้ที่ได้รับคัมภีร์นั้น เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า และอาหารของพวกเจ้าก็เป็นที่อนุมัติแก่พวกเขา และบรรดาหญิงบริสุทธิ์ในหมู่ผู้ศรัทธาหญิง และบรรดาหญิงบริสุทธิ์ในหมู่ผู้ที่ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้าก็เป็นอนุมัติแก่พวกเจ้า เมื่อพวกเจ้าได้มอบให้แก่พวกนางซึ่งมะฮัรของพวกนางในฐานะเป็นผู้แต่งงาน มิใช่เป็นผู้กระทำการซินา และมิใช่ยึดเอานางเป็นเพื่อน (คู่ซินาอย่างลับ ๆ) และผู้ใดปฏิเสธการศรัทธา แน่นอนการงานของเขาก็จะสูญเปล่า และเขาจะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุนในปรโลก

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เมื่อพวกเจ้าต้องการจะปฎิบัติการละหมาด ก็จงล้างใบหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้าถึงข้อศอก และจงลูบศีรษะของพวกเจ้า และล้างเท้าของพวกเจ้าถึงตาตุ่มทั้งสอง และหากพวกเจ้ามีญะนาบะฮ์ ก็จงชำระร่างกายให้สะอาด และหากพวกเจ้าป่วย หรืออยู่ในการเดินทาง หรือคนใดในหมู่พวกเจ้ามาจากการถ่ายทุกข์ หรือได้สัมผัสสตรีมา แล้วพวกเจ้าไม่พบน้ำ ดังนั้น จงทำการตะยัมมุมด้วยดินที่สะอาด แล้วลูบใบหน้าของพวกเจ้า และมือของพวกเจ้า จากดินนั้น อัลลอฮ์นั้นไม่ทรงประสงค์เพื่อจะให้มีความยากลำบากใดๆ แก่พวกเจ้า แต่ทว่าทรงประสงค์ที่จะให้พวกเจ้าสะอาด และเพื่อให้ความโปรดปรานของพระองค์นั้นครบถ้วนสมบูรณ์แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

และจงรำลึกถึงพระคุณของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้าเถิด และพันธสัญญาของพระองค์ที่พระองค์ทรงทำไว้กับพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้ากล่าวว่า "พวกเราได้ยินและพวกเราเชื่อฟัง" และพึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่อยู่ในทรวงอก

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงเป็นผู้ปฏิบัติหน้าที่ด้วยดีเพื่ออัลลอฮ์เถิด เป็นพยานด้วยความเที่ยงธรรม และจงอย่าให้การเกลียดชังพวกหนึ่งพวกใด ทำให้พวกเจ้าไม่ยุติธรรม จงยุติธรรมเถิด มันเป็นสิ่งที่ใกล้กับความยำเกรงยิ่งกว่า และพึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงรอบรู้อย่างละเอียดในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และอัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาแก่บรรดาผู้ที่ศรัทธา และประกอบคุณงามความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขานั้น คือ การอภัยโทษ และการตอบแทนอันยิ่งใหญ่

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา ชนเหล่านั้นคือชาวนรก

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงรำลึกถึงพระคุณของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้าเถิด จงรำลึกเถิดว่า เคยมีพวกหนึ่งได้ตั้งใจที่จะยื่นมือของพวกเขามาทำร้ายพวกเจ้าแล้วพระองค์ก็ทรงยับยั้งมือพวกเขาออกจากพวกเจ้า และพึงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และต่ออัลลอฮ์นั้นบรรดาผู้ศรัทธาก็จงมอบหมายเถิด

และแท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงทำพันธสัญญากับวงศ์วานอิสรออีล และเราได้แต่งตั้งผู้นำสิบสองคนในหมู่พวกเขา และอัลลอฮ์ทรงตรัส (แก่พวกเขาว่า) "แท้จริงข้าอยู่ร่วมกับพวกเจ้า หากพวกเจ้าดำรงไว้ซึ่งละหมาด และจ่ายซะกาต และศรัทธาต่อบรรดาเราะซูลของข้า และช่วยเหลือพวกเขา และพวกเจ้าได้ให้กู้ที่ดีแก่อัลลอฮ์ (ด้วยการบริจาคทานและกระทำความดีในหนทางของพระองค์) ข้าจะลบล้างบาปทั้งหลายของพวกเจ้าอย่างแน่นอน และข้าจะให้พวกเจ้าเข้าสู่สรวงสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่านอยู่เบื้องล่างของมัน ดังนั้นผู้ใดที่ปฏิเสธศรัทธาในหมู่พวกเจ้า หลังจากนั้นแล้ว แน่นอนเขาได้หลงไปจากทางที่ถูกต้องแล้ว”

แต่เนื่องจากการที่พวกเขาทำลายพันธสัญญาของพวกเขา เราจึงได้สาปแช่งพวกเขา และเราได้ทำให้หัวใจของพวกเขาแข็งกระด้าง พวกเขากระทำการบิดเบือนบรรดาถ้อยคำให้ออกจากที่ที่แท้จริงของมัน (ทั้งด้วยการเปลี่ยนคำและเปลี่ยนความหมาย) และพวกเขาลืม (ละทิ้งไม่สนใจ) สิ่งที่พวกเขาได้รับการเตือนไว้ และเจ้า (มุฮัมหมัด) ย่อมมองเห็นการทรยศที่พวกเขากระทำ เว้นแต่เพียงไม่กี่คนเท่านั้น (ที่ไม่ทรยศหักหลัง) ดังนั้น จงให้อภัยและจงยกโทษให้พวกเขาเถิด เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ทรงรักบรรดาผู้ที่มุ่งมั่นในการทำความดีทั้งหลาย

และในหมู่บรรดาผู้ที่กล่าวว่า "แท้จริงเราเป็นคริสเตียน" เราก็ได้ทำพันธสัญญากับพวกเขา แต่พวกเขาลืมส่วนหนึ่งจากสิ่งที่พวกเขาถูกตักเตือนไว้ด้วยสัญญานั้น ดังนั้นเราได้ปลูกฝังความเป็นปฏิปักษ์และความเกลียดชังในหมู่พวกเขาจนกระทั่งวันกิยามะฮ์ และอัลลอฮ์จะทรงบอกพวกเขาถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำกัน

โอ้ชาวคัมภีร์! แท้จริงเราะซูลของเรา (มุฮัมหมัด) ได้มายังพวกเจ้าแล้ว โดยเขาจะอธิบายแก่พวกเจ้าอย่างมากมายที่พวกเจ้าได้ซ่อนไว้จากคัมภีร์ และเขาจะงดเว้นไว้มากมาย แท้จริงแสงสว่างจากอัลลอฮ์ และคัมภีร์อันชัดแจ้งนั้นได้มายังพวกเจ้าแล้ว

ด้วยคัมภีร์นั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงชี้นำผู้ที่ปฏิบัติตามความพึงพระทัยของพระองค์ ซึ่งบรรดาทางแห่งความปลอดภัย และจะทรงให้พวกเขาออกจากความมืดไปสู่แสงสว่างด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ และจะทรงชี้นำพวกเขาสู่ทางอันเที่ยงตรง

แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า "แท้จริงอัลลอฮ์นั้นคือ อัลมะซีห์ บุตรของมัรยัม" จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า "(คำกล่าวอ้างนั้นไม่เป็นความจริง) แล้วใครเล่าจะมีอำนาจขัดขวางความประสงค์ของอัลลอฮ์ได้ หากพระองค์ประสงค์จะทำลายอัลมะซีห์ บุตรของมัรยัม และมารดาของเขา และมนุษย์ทั้งมวลในโลกนี้?” อำนาจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง พระองค์ทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และบรรดาชาวยิวและชาวคริสเตียนได้กล่าวว่า "พวกเราคือบุตรของอัลลอฮ์ และเป็นคนที่พระองค์ทรงรัก" จงกล่าวเถิด "แล้วไฉนเล่าพระองค์จึงทรงลงโทษพวกเจ้า เนื่องด้วยความผิดทั้งหลายของพวกเธอ? ไม่ใช่เช่นนั้นดอก! พวกเจ้าเป็นมนุษย์เช่นเดียวกับคนอื่นๆ ที่พระองค์ทรงสร้างมาต่างหาก พระองค์ทรงอภัยโทษแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอํานาจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสองนั้นเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์เท่านั้น และยังพระองค์เท่านั้นคือการกลับคืนครั้งสุดท้าย”

โอ้ ชาวคัมภีร์! แท้จริงเราะซูลของเราได้มายังพวกเจ้าแล้ว โดยที่เขาจะอธิบายแก่พวกเจ้า ภายหลังจากการเว้นช่วงจากบรรดาเราะซูล ทั้งนี้ เนื่องจากการที่พวกเจ้ากล่าวว่า "ไม่เคยมีผู้แจ้งข่าวดีหรือผู้ตักเตือนคนใดมายังพวกเรา" แท้จริงได้มีผู้แจ้งข่าวดีและผู้ตักเตือนมายังพวกเจ้าแล้ว และอัลลอฮ์นั้นทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และ (จงเตือนพวกเขาเถิด โอ้ มุฮัมหมัด) ขณะที่มูซาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “โอ้ หมู่ชนของฉัน! จงรำลึกถึงพระคุณของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า เมื่อพระองค์ทรงให้มีบรรดานบีเกิดขึ้นในหมู่พวกเจ้า และพระองค์ทรงทำให้พวกเจ้าเป็นกษัตริย์ (เป็นอิสระหลังจากที่ตกเป็นทาสของฟิรเอาน์) และพระองค์ทรงประทานให้แก่พวกเจ้าซึ่งสิ่งที่ไม่เคยให้แก่ผู้ใดในโลกนี้ (ในขณะนั้น)"

(มูซากล่าวแก่หมู่ชนของเขาอีกว่า) "โอ้ หมู่ชนของฉัน จงเข้าไปในดินแดนอันบริสุทธิ์เถิด (ปาเลสไตน์) ที่อัลลอฮ์ได้ทรงกําหนดให้แก่พวกเจ้าเถิด และจงอย่าหันหลังของพวกเจ้ากลับ (เพราะหากพวกเจ้าหันหลังกลับ) พวกเจ้าก็จะเป็นผู้ขาดทุน"

พวกเขากล่าวว่า "โอ้มูซา แท้จริงในแผ่นดินอันบริสุทธิ์นั้น มีพวกที่โหดเหี้ยม และพวกเราจะไม่เข้าไปในแผ่นดินนั้นเป็นอันขาด จนกว่าพวกเขาจะออกไปจากที่นั้น ดังนั้น ถ้าพวกเขาออกไปจากที่นั้นแล้ว พวกเราจึงจะเป็นผู้เข้าไป"

มีชายสองคนในหมู่ผู้ยำเกรง ซึ่งอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานแก่เขาทั้งสอง ได้กล่าวว่า "จงเข้าโจมตีพวกเขาทางประตูนั้น เพราะเมื่อเจ้าเข้าไปในประตูนั้น พวกเจ้าจะเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน และแด่อัลลอฮ์นั้นพวกเจ้าจงมอบหมายเถิด หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาที่แท้จริง"

พวกเขากล่าวว่า “โอ้ มูซา แท้จริงพวกเราจะไม่เข้าไปในแผ่นดินนั้นโดยเด็ดขาด ตราบใดที่พวกเขายังคงอยู่ที่นั้น ดังนั้น เจ้าจงไปกับพระผู้อภิบาลของเจ้า และจงต่อสู้ (กับพวกเขา) พวกเราจะนั่งอยู่ที่นี่”

มูซากล่าว (วิงวอนต่ออัลลอฮ์) ว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของข้า! แท้จริงข้าไม่สามารถควบคุมได้นอกจากตัวข้าเองและพี่ชายของข้าเท่านั้น ดังนั้น โปรดแยกเราออกจากหมู่ชนคนชั่วเหล่านั้นด้วยเถิด”

พระองค์ตรัสว่า“แท้จริง แผ่นดินนี้นี้จะเป็นที่ต้องห้ามแก่พวกเขาสี่สิบปี ซึ่งพวกเขาจะต้องระเหเร่ร่อนไปในผืนแผ่นดิน ดังนั้นเจ้าจงอย่าเสียใจต่อหมู่ชนผู้ละเมิดเหล่านี้เลย”

และจงเล่าให้พวกเขา (ยิว) ฟัง ถึงความจริงเกี่ยวกับบุตรชายทั้งสองของอาดัม เมื่อครั้งที่ทั้งสองได้พลีเครื่องพลี แล้วเครื่องพลีนั้นก็ถูกรับจากคนหนึ่งในสอง และมันไม่ได้ถูกรับจากอีกคนหนึ่ง เขาจึงได้กล่าวว่า “ฉันจะฆ่าเจ้า” เขากล่าวว่า “อัลลอฮ์จะทรงรับจากบรรดาผู้มีความยำเกรงเท่านั้น”

“หากเจ้ายื่นมือของเจ้ามายังฉัน เพื่อจะฆ่าฉัน ฉันก็จะไม่ยื่นมือของฉันไปยังเจ้า เพื่อจะฆ่าเจ้า แท้จริง ฉันกลัวอัลลอฮ์ พระเจ้าแห่งสากลโลก”

“แท้จริงฉันต้องการที่จะให้เจ้านำบาปของฉันและบาปของเจ้ากลับไป แล้วเจ้าก็จะกลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ชาวนรก และนั่นแหละคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้อธรรม”

ดังนั้นตัณหา (กอบีล) จึงผลักดันเขา (จนเขาโกรธ) ให้ฆ่าน้องชายของเขา แล้วเขาก็ฆ่าเขา ดังนั้นเขาจึงเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ขาดทุน

จากนั้นอัลลอฮ์ก็ส่งนกกามาขุดดินเพื่อแสดงให้เขาเห็นถึงวิธีการฝังศพน้องชายของเขา เขากล่าวว่า “ฉันไม่สามารถที่จะเป็นเช่นกาตัวนี้แล้วกลบศพน้องชายของฉันเชียวหรือนี่?! แล้วเขาก็กลายเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ตรอมใจ”

เนื่องจากเหตุนั้น เราจึงได้บัญญัติแก่วงศ์วานของอิสรออีลว่าแท้จริงผู้ใดฆ่าชีวิตหนึ่งโดยมิใช่เป็นการชดเชยอีกชีวิตหนึ่ง หรือมิใช่เพราะเขาก่อความเสียหายในแผ่นดิน ก็ประหนึ่งว่าเขาได้ฆ่ามนุษย์ทั้งมวล และผู้ใดไว้ชีวิตหนึ่ง ก็ประหนึ่งว่าเขาไว้ชีวิตมนุษย์ทั้งมวล และแท้จริงบรรดาเราะซูลของเราได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยบรรดาหลักฐานอันชัดเจน แล้วหลังจากนั้น ส่วนมากของพวกเขาก็ได้ทำความชั่วในแผ่นดินจนเกินขอบเขตจริงๆ

แท้จริง การลงโทษเดียวแก่บรรดาผู้ที่ต่อสู้กับอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ และก่อความหายนะบนหน้าแผ่นดินก็คือ พวกเขาถูกฆ่าหรือถูกตรึงกางเขน หรือถูกตัดมือและเท้าตามแนวขวาง (มือขวาและเท้าซ้ายหรือในทางกลับกัน) หรือถูกเนรเทศออกจากแผ่นดิน นั่นคือความอัปยศแก่พวกเขาในโลกนี้ และในปรโลกพวกเขาจะได้รับความทุกข์ทรมานอันใหญ่หลวง

นอกจากบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัวก่อนที่พวกเจ้าจะสามารถควบคุมพวกเขาได้ ดังนั้นจงรู้เถิดว่าอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษและทรงเมตตาเสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และแสวงหาหนทางแห่งการใกล้ชิดต่อพระองค์ และจงต่อสู้ในหนทางของพระองค์ เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น หากพวกเขามีสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมด และมีเยี่ยงนั้นอีกรวมกัน เพื่อจะใช้มันไถ่ตัวให้พ้นจากการลงโทษในวันกิยามะฮ์แล้ว มันก็จะไม่ถูกรับจากพวกเขา และสำหรับพวกเขานั้นคือการลงโทษอันเจ็บแสบ

พวกเขาปรารถนาที่จะออกจากไฟนรก แต่พวกเขาก็ไม่อาจที่จะออกจากมันได้ และพวกเขานั้นจะได้รับการลงโทษตลอดไป

และขโมยชายและขโมยหญิงนั้นจงตัดมือของเขาทั้งสอง ทั้งนี้เพื่อเป็นการลงโทษในสิ่งที่ทั้งสองนั้นได้กระทำไว้ เพื่อเป็นเยี่ยงอย่างการลงโทษจากอัลลอฮ์ และอัลลอฮ์คือผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แล้วผู้ใดสำนึกผิดหลังจากการอธรรมของเขา และแก้ไขปรับปรุงแล้ว แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

เต้าไม่รู้หรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น ทรงมีอํานาจในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์จะทรงลงโทษผู้ใดที่พระองค์ทรงประสงค์ และจะทรงอภัยโทษแก่ผู้ใดที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์คือผู้ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง

โอ้เราะซูลเอ๋ย จงอย่าให้เป็นที่เสียใจแก่เจ้าซึ่งบรรดาผู้ที่รีบเร่งในการปฏิเสธศรัทธาจากหมู่ผู้ที่กล่าวด้วยปากของพวกเขาว่า พวกเราศรัทธาแล้ว โดยที่หัวใจของพวกเขามิได้ศรัทธา และจากหมู่ผู้ที่เป็นยิว โดยที่พวกเขาชอบฟังคำมุสา พวกเขาชอบฟังเพื่อพวกอื่นที่มิได้มุ่งหาเจ้า พวกเขาบิดเบือนบรรดาถ้อยคำหลังจาก (ที่มันถูกวางใน) ที่ของมัน พวกเขากล่าวว่า หากพวกเจ้าได้รับสิ่งนี้ก็จงเอามันไว้ และถ้าหากพวกเจ้ามิได้รับมันก็จงระวัง และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ซึ่งการทดสอบเขาแล้ว ดังนั้น เจ้าก็ไม่มีสิทธิแต่อย่างใดจากอัลลอฮ์ที่จะช่วยเหลือเขาได้ ชนเหล่านั้น คือผู้ที่อัลลอฮ์มิทรงประสงค์จะให้หัวใจของพวกเขาสะอาด โดยที่พวกเขาจะได้รับความอัปยศในโลกนี้ และจะได้รับการลงโทษอันมหันต์ในปรโลก

พวกเขาชอบฟังคำมุสา ชอบกินสิ่งต้องห้าม ถ้าหากพวกเขามาหาเจ้า ก็จงตัดสินระหว่างพวกเขา หรือไม่ก็ผินหลังให้แก่พวกเขาเสีย และถ้าหากเจ้าผินหลังให้แก่พวกเขา พวกเขาก็จะไม่อาจทำอันตรายใด ๆ แก่เจ้าได้อย่างสิ้นเชิง และหากเจ้าตัดสิน ก็จงตัดสินระหว่างพวกเขาด้วยความยุติธรรม แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรักบรรดาผู้ที่ยุติธรรมเสมอ

และอย่างไรเล่าที่พวกเขาจะให้เจ้าตัดสินทั้งๆ ที่พวกเขามีคัมภีร์อัตเตารอตอยู่ ซึ่งในนั้นมีข้อตัดสินของอัลลอฮ์อยู่แล้วภายหลังจากนั้น พวกเขาก็ผินหลังให้ ชนเหล่านั้น หาใช่เป็นผู้ศรัทธาไม่

แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์อัตเตารอตลงมา โดยที่ในนั้นมีข้อชี้นำ และแสงสว่าง ซึ่งบรรดานบีที่สวามิภักดิ์ได้ใช้มันตัดสินบรรดาผู้ที่เป็นยิว และบรรดาผู้ที่รู้ในอัลลอฮ์แล้ว และนักปราชญ์ทั้งหลายก็ได้ใช้มันตัดสิน เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาได้รับมอบหมายให้รักษาไว้ (นั่นคือ) คัมภีร์ของอัลลอฮ์ และพวกเขาก็เป็นพยานยืนยันในคัมภีร์นั้นด้วย ดังนั้นพวกเจ้า จงอย่ากลัวมนุษย์แต่จงกลัวข้าเถิด และจงอย่าแลกเปลี่ยนบรรดาโองการของข้ากับผลประโยชน์ที่มีราคาอันเล็กน้อย และผู้ใดที่มิได้ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแล้ว ชนเหล่านั้นคือผู้ปฏิเสธการศรัทธา

และเราได้บัญญัติแก่พวกเขาไว้ในคัมภีร์นั้นว่า ชีวิตด้วยชีวิต และตาด้วยตา และจมูกด้วยจมูก และหูด้วยหู และฟันด้วยฟัน และบรรดาบาดแผลก็ให้มีการชดเชยเยี่ยงเดียวกัน และผู้ใดให้การชดเชยนั้นเป็นทาน มันก็เป็นสิ่งลบล้างบาปของเขา และผู้ใดมิได้ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแล้ว ชนเหล่านั้นคือผู้อธรรม

และเราได้ให้อีซา บุตรของมัรยัมได้เดินตามรอยในการสานต่อซึ่งงานต่างๆ (ของบรรดานบีแห่งวงศ์วานอิสรออีล) โดยเป็นผู้ยืนยันสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเขา คือ อัต-เตารอต และเราได้ให้อัล-อินญีลแก่เขาซึ่งในนั้นมีคำชี้นำและแสงสว่าง และเป็นที่ยืนยันสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าเขา คือ อัต-เตารอต และเป็นคำชี้นำ และคำตักเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรงทั้งหลาย

และบรรดาผู้ที่ได้รับอัล-อินญีลก็จงตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาในนั้น และผู้ใดที่มิได้ตัดสินด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแล้ว พวกเขาเหล่านั้น คือผู้ที่ละเมิด

และเราได้ประทานคัมภีร์(อัลกุรอาน)ลงมาแก่เจ้าด้วยความจริงเพื่อเป็นการยืนยันถึงความจริงของคัมภีร์ที่อยู่เบื้องหน้ามันและปกป้องคัมภีร์นั้น ดังนั้นเจ้าจงตัดสินระหว่างพวกเขา ด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาเถิด และจงอย่าปฏิบัติตามความปรารถนาของพวกเขา ด้วยการออกจากความจริงที่ได้มายังเจ้า สำหรับแต่ละประชาชาติในหมู่พวกเจ้านั้นเราได้ให้มีบทบัญญัติและแนวทางไว้ และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์แล้วแน่นอนก็ทรงให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติเดียวกันแล้ว แต่ทว่าเพื่อที่จะทรงทดสอบพวกเจ้าในสิ่งที่พระองค์ได้ประทานแก่พวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงแข่งขันกันในความดีทั้งหลายเถิด ยังอัลลอฮ์นั้นคือ การกลับไปของพวกเจ้าทั้งหมด แล้วพระองค์จะทรงแจ้งให้พวกเจ้าทราบในสิ่งที่พวกเจ้ากำลังขัดแย้งกันในสิ่งนั้น

และเจ้าจงตัดสินระหว่างพวกเขาด้วยสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาเถิด และจงอย่าปฏิบัติตามความใคร่ใฝ่ต่ำของพวกเขา และจงระวังพวกเขาให้ดี เพราะพวกเขาจะจูงใจเจ้าให้เขวออกจากบางสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมาแก่เจ้า แล้วถ้าหากพวกเจ้าผินหลังให้ ก็พึงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงประสงค์ที่จะลงโทษพวกเขาตามความผิดบางอย่างที่พวกเขาได้กระทำ และแท้จริง ส่วนใหญ่ของมนุษย์นั้นเป็นผู้ละเมิด

ข้อตัดสินสมัยญาฮิลีญะฮ์ กระนั้นหรือที่พวกเขาปรารถนา และใครเล่าที่จะมีข้อตัดสินดียิ่งกว่าอัลลอฮ์สำหรับกลุ่มชนที่เชื่อมั่น

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าได้เอาชาวยิวและชาวคริสต์มาเป็นมิตร บางส่วนของพวกเขาคือมิตรของอีกบางส่วน และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเอาพวกเขามาเป็นมิตร แน่นอนผู้นั้นก็เป็นคนหนึ่งในพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นไม่ทรงชี้นำกลุ่มชนที่อธรรม

แล้วเจ้าจะได้เห็นบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีโรค ต่างรีบเร่งกันไปอยู่ในหมู่พวกเขา โดยกล่าวว่า พวกเรากลัวภัยพิบัติ จะเวียนมาประสบแก่พวกเรา อาจเป็นไปได้ว่าอัลลอฮ์นั้นจะทรงนำมาซึ่งชัยชนะ หรือไม่ก็นำพระบัญชาอย่างหนึ่งอย่างใดมาจากที่พระองค์ แล้วพวกเขาก็กลายเป็นผู้เสียใจต่อสิ่งที่พวกเขาปกปิดไว้ในใจของพวกเขา

และบรรดาผู้ศรัทธากล่าวว่า ชนเหล่านี้หรือ คือผู้ที่สาบานต่ออัลลอฮ์อย่างจริงจังว่า แท้จริงพวกเขานั้นจะร่วมอยู่กับพวกเจ้า การงานของพวกเขานั้นไร้ผล แล้วพวกเขาก็กลายเป็นผู้ขาดทุน

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย ผู้ใดในหมู่พวกเจ้ากลับออกจากศาสนาของพวกเขาไป อัลลอฮ์ก็จะทรงนำมาซึ่งพวกหนึ่ง ที่พระองค์ทรงรักพวกเขาและพวกเขาก็รักพระองค์ เป็นผู้นอบน้อมถ่อมตนต่อบรรดาผู้ศรัทธา แข็งกร้าวต่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาจะเสียสละและต่อสู้ในทางของอัลลอฮ์ และไม่กลัวการตำหนิของผู้ตำหนิคนใด นั่นคือความโปรดปรานของอัลลอฮ์ซึ่งพระองค์จะทรงประทานมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงกว้างขวาง ผู้ทรงรอบรู้

แท้จริงผู้ที่เป็นมิตรของพวกเจ้านั้น คืออัลลอฮ์ และเราะซูลของพระองค์ และบรรดาผู้ศรัทธาที่ดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และชำระซะกาตและขณะเดียวกันพวกเขาก็เป็นผู้นอบน้อม

และผู้ใดที่ยึดอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ และบรรดาผู้ศรัทธาเป็นผู้ช่วยเหลือ (เขาจะได้รับชัยชนะ) เพราะแท้จริงพรรคของอัลลอฮ์นั้นเป็นกลุ่มผู้ชนะอย่างแน่นอน

โอ้บรรดาผู้ศรัทธา จงอย่าเอาบรรดาผู้ที่ทำให้ศาสนาของพวกเจ้าเป็นการเยาะเย้ยและการล้อเล่น จากบรรดาผู้ได้รับคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้าและบรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านั้น เป็นผู้ช่วยเหลือ และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง

และเมื่อพวกเจ้าได้เรียกร้องไปสู่การละหมาด พวกเขาก็ถือเอาการละหมาดเป็นการเย้ยหยันเป็นการล้อเล่น นั่นก็เพราะพวกเขาเป็นพวกที่ไม่ใช้ปัญญา

จงกล่าวเถิดว่า "โอ้ ชาวคัมภีร์ พวกเจ้ามิได้ตำหนิติเตียนและปฏิเสธพวกเรา (เพราะอื่นใด) นอกจากว่าพวกเราศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เรา และสิ่งที่ถูกประทานลงมาก่อนแล้วเท่านั้น และแท้จริงส่วนมากของพวกเจ้านั้นเป็นผู้ละเมิด"

จงกล่าวเถิดว่า: "พวกเจ้าอยากให้ฉันบอกพวกเจ้าเกี่ยวกับสิ่งที่เลวร้ายกว่านั้น ณ ที่อัลลอฮ์หรือไหม?" พวกเขาคือกลุ่มชนที่ถูกอัลลอฮ์สาปแช่ง และทรงกริ้วต่อพระองค์ และกลุ่มชนที่ถูกสร้างเป็นลิงและสุกร และผู้เคารพสักการะฏอฆูตในหมู่พวกเขา เหล่านี้คือผู้ที่อยู่ในตำแหน่งที่เลวร้ายกว่าและหลงทางที่ถูกต้องมากกว่า”

และเมื่อเขาเหล่านั้น มาหาพวกเจ้า พวกเขาก็กล่าวว่า เราศรัทธาแล้ว ทั้งๆ ที่โดยแท้จริงนั้น พวกเขาเข้ามาในสภาพผู้ปฏิเสธศรัทธา และขณะที่พวกเขาออกไปก็ในสภาพนั้นเช่นกัน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเขาปกปิด

และเจ้าจะได้เห็นถึงส่วนใหญ่ในหมู่พวกเขาต่างรีบเร่งกันในการทำบาป และการเป็นศัตรูกัน และการที่พวกเขากินสิ่งที่เป็นที่ต้องห้าม ช่างเลวจริงๆ สิ่งที่พวกเขากระทำกัน

ไฉนเล่าผู้ที่รู้แจ้งในอัลลอฮ์และนักปราชญ์เหล่านั้นจึงไม่ห้ามพวกเขา ในการที่พวกเขาพูดสิ่งที่เป็นบาป และในการที่พวกเขากินสิ่งที่ต้องห้ามช่างเลวจริงๆ สิ่งที่พวกเขาทำกัน

และชาวยิวกล่าวว่า: "พระหัตถ์ของอัลลอฮ์ถูกล่ามตรวนไว้ (ตระหนี่)" มือของพวกเขาต่างหากที่ถูกล่ามไว้ และพวกเขาถูกสาปแช่งเพราะสิ่งที่พวกเขาพูด(คือพระหัตถ์ของอัลลอฮ์นั้นถูกล่ามตรวนไว้) แต่พระหัตถ์ทั้งสองของพระองค์นั้นแบออกอยู่เสมอ พระองค์จะทรงจ่ายตามที่พระองค์ทรงประสงค์ และแท้จริงสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น จะทำให้ส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืนและปฏิเสธศรัทธาเพิ่มมากขึ้น และเราได้ปลูกฝังความเป็นปฏิปักษ์และความเกลียดชังระหว่างพวกเขาจนถึงวันกิยามะฮ์ ทุกครั้งที่พวกเขาจุดไฟแห่งสงคราม อัลลอฮ์ก็จะทรงดับไฟนั้น และพวกเขาจะพยายามบ่อนทำลายในแผ่นดินต่อไป ขณะที่อัลลอฮ์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้บ่อนทำลาย

และหากชาวคัมภีร์ได้ศรัทธาและยำเกรงต่ออัลลอฮ์แล้ว แน่นอนเราจะลบล้างความผิดของพวกเขาออกจากพวกเขา และแน่นอนเราจะให้พวกเขาเข้าสวรรค์อันสำราญ

และหากพวกเขายึดมั่นต่อคัมภีร์เตารอตและอินญีล และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเขาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขาแล้ว (อัลกุรอาน) แน่นอนพวกเขาก็จะได้บริโภคจากเบื้องบนของพวกเขาและจากเบื้องล่างใต้เขาของพวกเขา ในหมู่พวกเขานั้นมีชนเผ่าที่ชอบธรรม และส่วนใหญ่จากพวกเขามักจะกระทำความชั่วอยู่เสมอ

โอ้เราะซูลเอ๋ย จงประกาศสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้าเถิด และหากเจ้าไม่กระทำเช่นนั้น ก็แสดงว่าเจ้าไม่ได้ประกาศสาส์นของพระองค์ และอัลลอฮ์จะทรงปกป้องเจ้าให้พ้นจาก (ความชั่วของ) มนุษย์ แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้นำแก่กลุ่มผู้ปฏิเสธศรัทธา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “โอ้ ชาวคัมภีร์! พวกเจ้าไม่ได้ยืนหยัดบนศาสนาใด ๆ จนกว่าพวกเจ้าจะยึดมั่นในคำสอนของคัมภีร์เตารอตและอินญีล และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้าจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (อัลกุรอาน)" และแท้จริงสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) จากพระผู้อภิบาลของเจ้า จะทำให้พวกเขาส่วนใหญ่เกิดการฝ่าฝืนและการปฏิเสธศรัทธามากขึ้น ฉะนั้นอย่าเสียใจกับหมู่ชนที่ปฏิเสธศรัทธา

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ที่เป็นยิว และบรรดาอัศ-ซอบิอีน และบรรดาผู้ที่เป็นคริสเตียนนั้น ผู้ใดก็ตามที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และวันปรโลก พร้อมกับประกอบคุณงามความดีแล้ว ดังนั้นพวกเขาจะไม่มีความหวาดกลัวใดๆ เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาจะไม่ระทมเสียใจ

แท้จริงเราได้ทำพันธสัญญากับวงศ์วานของอิสรออีล และเราได้ส่งบรรดาเราะซูลมายังพวกเขา ทุกครั้งที่มีเราะซูลมายังพวกเขาโดยนำสิ่งไม่เป็นที่ปรารถนามาให้พวกเขา ดังนั้น เราะซูลบางคนพวกเขาปฏิเสธศรัทธา และ (เราะซูลอีกบางคน) พวกเขาก็จะฆ่าเสีย

และพวกเขาคิดว่าจะไม่มีภัยใดๆ เกิดขึ้น (กับพวกเขาจากการฆ่าบรรดานบี) ดังนั้น พวกเขาจึงตาบอดและหูหนวก แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงตอบรับการสำนึกผิดของพวกเขา แล้วส่วนใหญ่ของพวกเขาก็ตาบอดและหูหนวกอีก และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเห็นในสิ่งที่พวกเขากระทำ

แท้จริง! บรรดาผู้ที่กล่าวว่า “แท้จริงอัลลอฮ์นั้น คืออัลมะซีห์ บุตรของ มัรยัม” ได้ตกเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา แม้ว่าอัลมะซีห์จะกล่าวว่า: “โอ้ วงศ์วานของอิสรออีล! จงเคารพสักการะอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของฉัน และพระผู้อถิบาลของพวกเจ้าเถิด เพราะแท้จริง ผู้ใดตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงให้สวรรค์เป็นที่ต้องห้ามสำหรับเขา และที่พำนักของเขานั้นคือนรก และสำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้นย่อมไม่มีผู้ช่วยเหลือ"

แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า “แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นหนึ่งในสามพระเจ้า” เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา และไม่มีพระเจ้าอื่นใด (ที่สมควรได้รับการเคารพสักการะ) เว้นแต่พระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น และหากพวกเขาไม่หยุดสิ่งที่พวกเขากล่าวไว้นั้น แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจากพวกเขานั้นจะถูกลงโทษอันเจ็บแสบ

พวกเขาจะไม่สำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวต่ออัลลอฮ์ และขออภัยโทษต่อพระองค์กระนั้นหรือ และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษผู้ทรงเมตตาเสมอ

อัลมะซีห์ บุตรของมัรยัมนั้นมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นเราะซูลคนหนึ่งเท่านั้น ซึ่งก่อนหน้าเขาก็มีบรรดาเราะซูลมาแล้ว และมารดาของเขานั้นคือหญิงที่มีสัจจะวาจา ซึ่งทั้งสองนั้นรับประทานอาหาร จงดูเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่าอย่างไรเล่าที่เราได้แจกแจงโองการต่าง ๆ แก่พวกเขา? และจงดูเถิดว่าอย่างไรเล่าพวกเขาจึงถูกหันเหไปได้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าจะเคารพสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งที่ไม่มีอำนาจในการทำอันตรายใดๆ และให้ประโยชน์ใดๆ แก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ?!" และอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "โอ้ ชาวคัมภีร์! จงอย่าปฏิบัติให้เกินขอบเขตในศาสนาของพวกเจ้า โดยปราศจากความเป็นจริง และจงอย่าปฏิบัติตามความปรารถนาของพวกหนึ่งพวกใดที่พวกเขาได้หลงผิดมาก่อนแล้ว และได้ทำให้ผู้คนมากมายหลงผิดด้วย และพวกเขาก็ได้หลงผิดไปจากทางอันเที่ยงตรง

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจากวงศ์วานของอิสรออีลนั้น ได้ถูกสาปแช่งด้วยคำพูดของดาวูด และอีซา บุตรของมัรยัม นั่นก็เนื่องจากพวกเขาไม่เชื่อฟังและมักจะละเมิดอยู่เสมอ

พวกเขาไม่ห้ามปรามกันในความชั่วที่พวกเขากระทำกัน ช่างเลวร้ายยิ่งนัก สิ่งที่พวกเขากระทำกัน

เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) จะเห็นส่วนมากในหมู่พวกเขานั้นเป็นมิตรกับบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา แท้จริง มันเป็นสิ่งที่เลวร้ายมากที่พวกเขาได้เตรียมไว้สำหรับพวกเขาเอง (ปรโลก) อันเป็นเหตุให้ความพิโรธของอัลลอฮ์เกิดขึ้นกับพวกเขา และพวกเขาจะอยู่ในการลงโทษตลอดกาล

และหากพวกเขาศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และนบี และสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เขาแล้ว พวกเขาก็จะไม่ยึดเอาพวกเขา (ผู้ปฏิเสธ) เหล่านั้นเป็นมิตร แต่ทว่าส่วนมากในหมู่พวกเขานั้นเป็นผู้ละเมิด

แน่นอนเจ้า (มุฮัมหมัด) จะพบกับกลุ่มที่เป็นศัตรูอย่างรุนแรงที่สุดสำหรับผู้ศรัทธา นั่นคือชาวยิวและบรรดาผู้ตั้งภาคี และแน่นอนเจ้าจะพบกับผู้ที่มีความรักที่ใกล้ชิดที่สุดกับบรรดาผู้ศรัทธา นั่นคือบรรดาผู้ที่กล่าวว่า "พวกเราเป็นชาวคริสเตียน" นั่นก็เพราะว่าในหมู่พวกเขานั้นมีนักปราชญ์และนักบวช และพวกเขาไม่หยิ่งผยอง

และเมื่อพวกเขาได้ยินสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราะซูล เจ้าก็จะเห็นดวงตาของพวกเขาหลั่งน้ำตาออกมา เนื่องจากสิ่งที่พวกเขารู้ถึงความจริง โดยที่พวกเขากล่าวว่า : "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราได้ศรัทธาแล้ว ดังนั้นโปรดบันทึกพวกเราร่วมกับบรรดาผู้เป็นพยานทั้งหลาย

“และไม่มีเหตุผลใดที่เราจะไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และความจริงที่มาถึงเรา และเราหวังว่าพระผู้อภิบาลของเราจะให้เราเข้า (สู่สวรรค์) ร่วมกับบรรดาผู้มีคุณธรรมทั้งหลาย”

ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงตอบแทนพวกเขาเนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขากล่าวไว้ ด้วยสรวงสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่ภายใต้สวนเหล่านั้น โดยที่พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นคือการตอบแทนแก่บรรดาผู้กระทำความดี

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธา และไม่เชื่อต่อบรรดาโองการของเรา ชนเหล่านั้นคือชาวนรก

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าอย่าได้ทำให้สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงอนุมัติแก่พวกเจ้า กลายเป็นสิ่งที่ต้องห้าม และจงอย่าละเมิด (ขอบเขตที่กำหนดไว้) แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้ที่ละเมิด

และพวกเจ้าจงบริโภคสิ่งที่อนุมัติที่ดี ๆ จากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า และพึงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ผู้ที่พวกเจ้าศรัทธาต่อพระองค์เถิด

อัลลอฮ์จะไม่ทรงเอาโทษพวกเจ้าเนื่องด้วยถ้อยคำที่ไร้สาระที่เป็นคำสาบานของพวกเจ้า (ที่ไม่ได้ตั้งใจ) แต่ทว่าพระองค์จะทรงเอาโทษพวกเจ้าเนื่องด้วยคำสาบานที่พวกเจ้าจงใจไว้ ดังนั้นการไถ่โทษมันนั้นคือการให้อาหารแก่คนยากจนสิบคน นั่นคือ จากอาหารของผู้ที่มีฐานะปานกลางที่พวกเจ้าให้รับประทานแก่ผู้ที่อาศัยในเมืองของพวกเจ้า หรือให้เสื้อผ้า หรือปล่อยทาส (ที่เป็นผู้ศรัทธา) คนหนึ่งให้เป็นอิสระ และผู้ใดไม่มี (ทั้งสามประการนี้) ก็ให้ทำการถือศีลอดเป็นเวลาสามวัน นั่นคือการไถ่โทษต่อคำสาบานของพวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าสาบาน (และได้ฝ่าฝืนมัน) และจงรักษาคำสาบานของพวกเจ้า ในทำนองนั้นแหละอัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการต่างๆ ของพระองค์แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจักขอบคุณ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย แท้จริงของมึนเมา การพนัน รูปเคารพ (เพื่อการเซ่นไหว้เวลาเชือดสัตว์) และการเสี่ยงติ้วนั้น ล้วนเป็นสิ่งโสมมอันเกิดจากการกระทำของชัยฏอน ดังนั้นพวกเจ้าจงหลีกเลี่ยงจากการกระทำเหล่านั้นเสีย เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ประสบความสำเร็จ

แท้จริงชัยฏอนตั้งใจที่จะสร้างการเป็นศัตรูกันและความเกลียดชังระหว่างพวกเจ้า ผ่านทางสิ่งมึนเมา และการพนัน และขัดขวางไม่ให้พวกเจ้ารำลึกถึงอัลลอฮ์และการละหมาด แล้วพวกเจ้าจะไม่ยุติหรือ?

และพวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และจงเชื่อฟังเราะซูลเถิด และจงระมัดระวัง (อย่าฝ่าฝืนคำสั่งของอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์) เพราะหากพวกเจ้าผินหลังให้ ก็จงรู้เถิดว่า แท้จริงหน้าที่ของเราะซูลของเรานั้นคือการเผยแผ่อย่างชัดเจนเท่านั้น

ไม่เป็นบาปอันใดสำหรับผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีในสิ่งที่พวกเขาได้บริโภค (สิ่งมึนเมามาแต่ก่อนนั้น) ตราบใดที่พวกเขามีความยำเกรง มีความศรัทธา และประกอบคุณงามความดี แล้วพวกเขาก็ยำเกรงและศรัทธา แล้วพวกเขาก็ยำเกรงและกระทำความดี และอัลลอฮ์ทรงรักผู้กระทำความดีทั้งหลาย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงทดสอบพวกเจ้า (ขณะที่พวกเจ้าครองอิห์รอม) ด้วยบางสิ่งจากสัตว์ป่าซึ่งมือของพวกเจ้าจับได้ง่าย และหอกของพวกเจ้าพุ่ง (อย่างง่ายดาย) เพื่อที่อัลลอฮ์จะได้ทรงรู้ว่าใครเป็นผู้ที่ยำเกรงพระองค์ในขณะที่พวกเขาไม่เห็นพระองค์ ดังนั้น ผู้ใดที่ละเมิดหลังจากนั้นแล้ว เขาก็จะได้รับโทษอันเจ็บแสบ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าฆ่าสัตว์ล่าในขณะที่พวกเจ้ากำลังครองอิห์รอมอยู่ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าได้ฆ่ามันโดยเจตนา และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าได้ฆ่ามันโดยเจตนา ดังนั้น การชดเชย นั่นคือด้วยปศุสัตว์ชนิดเดียวกับที่ถูกฆ่า (จากปศุสัตว์) โดยผู้ที่มีความยุติธรรมสองคนในหมู่พวกเจ้าจะตัดสินเกี่ยวกับเรื่องนี้ เพื่อเป็นสัตว์พลีที่ส่งไปถึงอัลกะอ์บะฮ์ หรือจ่ายกัฟฟาเราะห์ด้วยการให้อาหารแก่คนยากจน (ที่อาศัยในแผ่นดินฮะรอม) หรือโดยการถือศีลอดตามจำนวนอาหารที่มอบให้กับคนยากจน เพื่อเขาจะได้สัมผัสถึงความรู้สึกไม่ดีต่อการกระทำของเขา อัลลอฮ์ทรงอภัยสิ่งที่ผ่านไปแล้ว และผู้ใดกระทำอีก อัลลอฮ์ก็จะทรงลงโทษเขา และอัลลอฮ์ คือผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงลงโทษ

เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้าซึ่งการล่าสัตว์ทะเล และอาหารที่ได้จากทะเล ทั้งนี้เพื่อเป็นสิ่งอำนวยประโยชน์แก่พวกเจ้าและผู้ที่กำลังเดินทาง และได้ถูกห้ามแก่พวกเจ้าซึ่งการล่าสัตว์บกในขณะที่พวกเจ้าครองอิห์รอมอยู่ และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด ผู้ที่พวกเจ้าจะถูกรวบรวมไว้ยังพระองค์

อัลลอฮ์ได้ทรงทำให้อัล-กะอ์บะฮ์ อันเป็นบ้านที่ต้องห้ามนั้น เป็นศูนย์กลาง (แห่งความมั่นคง ด้านการเคารพสักการะและกิจการต่าง ๆ ทางโลก) สำหรับมนุษย์ และ (เช่นเดียวกัน) เดือนต้องห้าม และสัตว์พลี และสัตว์ที่ถูกสวมเครื่องหมายไว้ที่คอเพื่อเป็นสัตว์พลี เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รู้ว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน และแท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

พวกเจ้าพึงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้รุนแรงในการลงโทษ และแท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

หน้าที่ของเราะซูลนั้นมิใช่อะไรอื่น นอกจากการประกาศให้ทราบเท่านั้น และอัลลอฮ์ทรงรู้สิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผย และสิ่งที่พวกเจ้าปกปิดเอาไว้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ความชั่วและความดีนั้นย่อมไม่เท่าเทียมกัน แม้ว่าความชั่วที่มากมายนั้นจะเป็นที่ดึงดูดใจเจ้าก็ตาม” ดังนั้นจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด โอ้ บรรดาผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ประสบความสำเร็จ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงอย่าถามเกี่ยวกับเรื่องที่หากอธิบายแก่พวกเจ้าแล้วจะทำให้พวกเจ้าลำบากใจ และหากเจ้าถามถึงเรื่องเหล่านั้นในขณะที่อัลกุรอานถูกประทานลงมา มันก็จะถูกอธิบายแก่พวกเจ้า อัลลอฮ์ทรงอภัย (แก่พวกเจ้า) จาก (ความผิดพลาด) นั้นแล้ว และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงขันติเสมอ

แท้จริงได้มีชนกลุ่มหนึ่งก่อนหน้าพวกเจ้าได้ถามถึงสิ่งเหล่านั้น แล้วพวกเขาก็กลายเป็นผู้ปฏิเสธสิ่งต่างๆ เหล่านั้น

อัลลอฮ์มิได้ทรงทำให้มีขึ้น ซึ่งบะฮีเราะฮ์ และซาอิบะฮ์ และวะซีละฮ์ และฮาม แต่ทว่าบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่างหากที่อุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ และส่วนมากในหมู่พวกเขานั้น เป็นผู้ไม่ใช้ปัญญา

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า “เรามาเชื่อฟังสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ทรงประทานลงมา (อัลกุรอาน) และต่อเราะซูลของพระองค์เถิด” พวกเขาตอบว่า “เพียงพอแล้วสำหรับเรา ซึ่งสิ่งที่เราได้รับมาจากบรรพบุรุษของเรา” (พวกเขาจะยังเชื่อฟัง) แม้ว่าบรรพบุรุษของพวกเขาจะไม่รู้อะไรเลยและไม่ได้รับการชี้แนะก็ตามกระนั้นหรือ?

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จำเป็นสำหรับพวกเจ้าซึ่งการดูแลตัวของพวกเจ้า (จากการกระทำสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงห้าม) บรรดาผู้ที่หลงทางจะไม่ทำอันตรายแก่พวกเจ้าได้ หากพวกเจ้าได้รับการชี้นำแล้ว ยังอัลลอฮ์เท่านั้นที่พวกเจ้าทั้งหมดจะกลับไป (ในวันกิยามะฮ์) แล้วพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไป

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย การเป็นพยานระหว่างพวกเจ้า เมื่อความตายได้มายังผู้ใดในหมู่พวกเจ้า ขณะมีการทำพินัยกรรมนั้น คือสองคนที่เป็นผู้เที่ยงธรรมในหมู่พวกเจ้า หรือคนอื่นสองคนที่มิใช่ในหมู่พวกเจ้า หากพวกเจ้าได้เดินทางไปในผืนแผ่นดินแล้วได้มีเหตุภัยแห่งความตายประสบกับพวกเจ้า โดยที่พวกเจ้าจะต้องกักตัวเขาทั้งสองไว้หลังจากละหมาดแล้วทั้งสองนั้นก็จะสาบานต่ออัลลอฮ์ หากพวกเจ้าสงสัยว่าเราจะไม่นำการสาบานนั้นไปแลกเปลี่ยนกับราคาใด ๆ และแม้ว่าเขาจะเป็นญาติใกล้ชิดก็ตาม และเราจะไม่ปกปิดหลักฐานของอัลลอฮ์ (ถ้ามิเช่นนั้น) แน่นอนเราก็จะอยู่ในหมู่ผู้ที่กระทำบาปโดยทันที

แล้วหากได้ค้นพบว่าพยานทั้งสองคนนั้นสมควรได้รับโทษ ก็ให้คนอื่นสองคนทำหน้าที่ในตำแหน่งพยานทั้งสองนั้นแทน จากบรรดาผู้ที่มีคนสองคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้สมควร แล้วทั้งสองนั้นก็จะสาบานต่ออัลลอฮ์ว่า แน่นอนการเป็นพยานของเรานั้นสมควรยิ่งกว่าการเป็นพยานของเขาทั้งสอง และเรามิได้ละเมิด (ถ้ามิเช่นนั้น) แน่นอนเราก็จะอยู่ในหมู่ผู้อธรรมโดยทันที

นั้นแหละคือสิ่งที่ใกล้ยิ่งกว่า ในการที่พวกเขาจะนำมาซึ่งการเป็นพยานตามความเป็นจริงของมัน หรือในการที่พวกเขาเกรงว่า คำสาบานจะถูกปฏิเสธหลังจากที่พวกเขาสาบาน จงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ และจงสดับฟังเถิด แท้จริงอัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงชี้นำบรรดาที่เป็นผู้ละเมิดทั้งหลาย

วันที่อัลลอฮ์จะทรงชุมนุมบรรดาเราะซูล แล้วพระองค์ทรงตรัสว่าสิ่งใดบ้างที่พวกเจ้าได้รับการตอบสนอง พวกเขากล่าวว่า ไม่มีความรู้ใดๆ แก่พวกเราเลย แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ยิ่งในความเร้นลับทั้งหลาย

(จงรำลึกถึง) ขณะที่อัลลอฮ์ตรัสแก่อีซา บุตรมัรยัม ว่า "จงรำลึกถึงความโปรดปรานของข้าที่มีต่อเจ้าและมารดาของเจ้า ขณะที่ข้าได้สนับสนุนเจ้าด้วยวิญญาณอันบริสุทธิ์โดยที่เจ้าพูดกับผู้คนขณะที่ยังอยู่ในเปล และ(ขณะที่อยู่ใน) วัยฉกรรก์ และขณะที่ข้าได้สอนเจ้า ซึ่งการคัดเขียนและวิทยปัญญาและเตารอฮ์และอินญีล และขณะที่เจ้าสร้างขึ้นจากดินดั่งรูปนกด้วยอนุมัติของข้า แล้วเจ้าก็เป่ามัน แล้วมันก็กลายเป็นนกขึ้นมาจริงด้วยอนุมัติของข้า และเจ้ารักษาคนตาบอดแต่กําเนิด และคนเป็นโรคผิวหนังหายจากโรคด้วยอนุมัติของข้า และขณะที่เจ้าทำให้บรรดาคนตายออกมาด้วยอนุมัติของข้า และขณะที่ข้าได้ยับยั้งวงศ์วานของอิสรออีลออกจากเจ้า เมื่อเจ้านำบรรดาหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา" แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธในหมู่พวกเขาก็กล่าวว่า "สิ่งนี้ไม่ใช่อื่นใดนอกจากมายากลอันชัดแจ้งเท่านั้น"

และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่ข้าได้ดลใจแก่เหล่าฮะวาริยูนว่า "จงศรัทธาต่อข้าและต่อเราะซูลของข้าเถิด" พวกเขากล่าวว่า "พวกเราศรัทธากันแล้ว และโปรดได้ทรงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงพวกเรานั้น เป็นผู้สวามิภักดิ์"

และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่เหล่าหะวารียูนกล่าวว่า “โอ้ อีซา บุตรมัรยัม! พระผู้อภิบาลของเจ้าสามารถที่จะนำสำรับอาหารจากฟากฟ้าลงมาให้เราได้หรือไม่?” อีซากล่าวว่า: "พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์ หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง"

พวกเขากล่าวว่า “พวกเราเพียงแต่อยากจะกินจากสำรับนั้นเท่านั้นและเพื่อให้จิตใจของเราสงบมั่น และเพื่อที่เราจะได้รู้อย่างแน่ชัดด้วยว่าแท้จริงท่านได้พูดความจริงแก่เรา และเพื่อที่พวกเราจะได้เป็นพยานยืนยันในเรื่องนั้นด้วย"

อีซาบุตรมัรยัม ได้กล่าวว่า "โอ้อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประทานสำรับอาหารจากฟากฟ้าลงมาแก่พวกเราด้วยเถิด จะได้เป็นวันรื่นเริงแก่พวกเรา ทั้งผู้ที่อยู่กับพวกเราและผู้ที่ตามหลังพวกเรา และเป็นสัญญาณหนึ่งจากพระองค์ และโปรดประทานปัจจัยยังชีพแก่เรา และพระองค์นั้นคือผู้ประทานปัจจัยยังชีพที่ดีที่สุด"

อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า “แท้จริง ข้าจะให้สำรับอาหารลงมาแก่พวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาหลังจากนั้นแล้ว แน่นอนข้าจะลงโทษเขาด้วยการลงโทษอันน่าสังเวช ซึ่งข้าไม่เคยลงโทษผู้ใดในสากลโลก”

และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่อัลลอฮ์ตรัสว่า "โอ้ อีซา บุตรมัรยัม! เจ้าเป็นคนบอกแก่ผู้คนว่า 'จงยึดถือฉันและมารดาของฉันเป็นพระเจ้าทั้งสององค์ นอกเหนือจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ'?" เขากล่าวว่า "มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์! มันไม่สมควรดอก ที่ฉันจะกล่าวสิ่งที่ไม่ใช่สิทธิของฉัน หากฉันได้กล่าวสิ่งนั้นไป พระองค์ก็ย่อมทรงรู้ดี เพราะพระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในตัวของฉัน และฉันไม่รู้สิ่งที่อยู่ในพระองค์ แท้จริงพระองค์คือพระผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับทั้งหลาย”

“ฉันไม่ได้กล่าวแก่พวกเขา เว้นแต่สิ่งที่พระองค์ทรงบัญชาให้ฉันกล่าวเท่านั้น กล่าวคือ 'พวกเจ้าจงเคารพสักการะอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด' และฉันย่อมเป็นพยานยืนยันต่อพวกเขา ตราบใดที่ฉันยังอยู่ในหมู่พวกเขา ครั้นเมื่อพระองค์ได้ทรงรับฉันไปแล้ว พระองค์ก็ทรงเป็นผู้ดูแลพวกเขา และพระองค์ทรงเป็นสักขีพยานในทุกสิ่ง”

“หากพระองค์จะทรงลงโทษพวกเขา พวกเขาก็คือบ่าวของพระองค์ และหากพระองค์จะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา แท้จริงพระองค์ก็คือพระผู้ทรงอำนาจ พระผู้ทรงปรีชาญาณ”

อัลลอฮ์ตรัสว่า “นี่คือวันที่ความสัตย์จะอํานวยประโยชน์แก่บรรดาผู้สัตย์ซื่อทั้งหลาย พวกเขาจะได้รับสรวงสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดไป อัลลอฮ์ทรงพอพระทัยพวกเขา และพวกเขาก็พอใจกับพระองค์ นั่นคือความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่"

อำนาจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ และสิ่งที่อยู่ในนั้น และพระองค์ทรงเป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงบันดาลให้เกิดความมืดและแสงสว่าง แต่แล้วบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธานั้น ก็ยังให้สิ่งอื่นเท่าเทียมกับพระผู้อภิบาลของเขา

พระองค์ คือ ผู้ที่ทรงบังเกิดพวกเจ้ามาจากดิน แล้วทรงกำหนดเวลา (สำหรับการใช้ชีวิตในโลกนี้) และทรงกำหนดอีกวาระเวลาหนึ่ง (เพื่อการฟื้นคืนชีพ) ไว้ ณ ที่พระองค์ ในขณะเดียวกัน พวกเจ้ายังอยู่ในความสงสัย

และพระองค์คืออัลลอฮ์ (พระเจ้าผู้ที่ได้รับการเคารพสักการะ) ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์ทรงรู้สิ่งที่เป็นความลับของพวกเจ้า และสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผย และทรงรู้สิ่งที่พวกเจ้าขวนขวายไว้

และไม่มีหลักฐานใด ๆ ที่จะมายังพวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา) จากบรรดาหลักฐานของพระผู้อภิบาลของพวกเขา นอกจากว่า พวกเขาเป็นผู้ที่ผินหลังให้กับมันอยู่เสมอ

แน่นอนพวกเขาปฏิเสธความจริง (อัลกุรอาน) เมื่อความจริงนั้นได้มายังพวกเขา แต่ในไม่ช้าพวกเขาจะเผชิญกับเรื่องราวที่พวกเขาเคยเยาะเย้ย (นั่นคือ พวกเขาจะได้รับความหายนะ)

พวกเขามิได้เห็นดอกหรือว่า กี่ประชาชาติมาแล้ว ที่เราได้ทำลายมาก่อนหน้าพวกเขา ซึ่งเราได้ให้พวกเขามีอำนาจและความสามารถในแผ่นดิน ซึ่งสิ่งที่เรามิได้มีให้แก่พวกเจ้า และเราได้ส่งฝนมายังพวกเขาอย่างมากมาย และเราได้ให้มีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้อล่างของพวกเขา แล้วเราก็ทำลายพวกเขาเสีย เนื่องด้วยบรรดาความผิดของพวกเขา และเราได้ให้มีขึ้นหลังจากพวกเขาซึ่งประชาชาติอื่น

และหากเราได้นำคัมภีร์ในกระดาษลงมาแก่เจ้า แล้วพวกเขาได้สัมผัสมันด้วยมือของพวกเขาเอง แน่นอนบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาก็จะกล่าวว่า "สิ่งนี้ไม่ใช่สิ่งใด นอกจากเป็นมายากลอันชัดแจ้งเท่านั้น"

และพวกเขากล่าวว่า “เหตุใดมลาอิกะฮ์จึงไม่ถูกส่งลงมายังเขา?” และหากเราได้ส่งมลาอิกะฮ์ลงมา แน่นอนกิจการทั้งหลายก็จะจบลง (เพราะความดื้อรั้นและการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา) แล้วพวกเขาก็จะไม่ได้รับการประวินเวลาไว้

และหากเราจะทำให้เขา (เราะซูล) เป็นมลาอิกะฮ์ แน่นอนเราก็จะทำให้เขามีรูปร่างเป็นผู้ชาย และแน่นอน เราก็ยิ่งทำให้สิ่งที่พวกเขาคลุมเครือกันอยู่นั้น เป็นที่คลุมเครือแก่พวกเขาอีก

และแน่นอน มีบรรดาเราะซูลจำนวนหนึ่งถูกเย้ยหยันมาแล้วก่อนหน้าเจ้า ดังนั้น บรรดาผู้ที่เย้ยหยันในหมู่พวกเขาจะถูกล้อม (ด้วยการลงโทษ) ซึ่งเป็นสิ่งที่พวกเขาเคยเยาะเย้ยกัน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าจงเดินไปในแผ่นดินเถิด แล้วจงดูว่า ผลสุดท้ายของบรรดาผู้ปฏิเสธนั้นเป็นอย่างไร?"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นเป็นของผู้ใด?" จงกล่าวเถิดว่า "เป็นของอัลลอฮ์" พระองค์ได้ทรงกําหนดความเมตตาเหนือพระองค์เอง แน่นอนพระองค์จะทรงรวบรวมพวกเจ้าไปสู่วันฟื้นคืนชีพ ซึ่งเป็นวันที่ไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในเรื่องนี้ บรรดาผู้ที่ทำให้ตัวของพวกเขาขาดทุนนั้น พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา

และสิ่งที่สงบเงียบอยู่ในเวลากลางคืนและกลางวันนั้นเป็นสิทธิของพระองค์ และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "ฉันควรที่จะยึดถือผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และพระองค์คือผู้ให้อาหาร มิใช่ผู้ได้รับอาหาร?" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันได้รับบัญชาให้เป็นคนแรกที่ยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ และจงอย่าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "ฉันกลัวการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่ หากฉันฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของฉัน"

ผู้ใดที่ถูกเบนออกจากเขา (ซึ่งการลงโทษ) ในวันนั้นแล้ว แน่นอนพระองค์ทรงเอ็นดูเมตตาเขา และนั่นคือชัยชนะอันยิ่งใหญ่

และหากอัลลอฮ์ทรงบันดาลให้เจ้าประสบอยู่ในอันตรายแล้ว ก็ไม่มีผู้ใดจะขจัดมันออกไปได้ นอกจากพระองค์เท่านั้น และหากพระองค์ทรงบันดาลให้เจ้าประสบกับความดีแล้ว แท้จริง พระองค์นั้นทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง

และพระองค์คือผู้ทรงชนะเหนือปวงบ่าวของพระองค์ และพระองค์คือผู้ทรงปรีชาญาณผู้ทรงรอบรู้อย่างละเอียดถี่ถ้วน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "สิ่งใดที่ใหญ่ยิ่งที่สุดในการเป็นพยาน?" จงกล่าวเถิดว่า "อัลลอฮ์ พระผู้ทรงเป็นพยานระหว่างฉันกับพวกเจ้า และอัลกุรอานนี้ก็ได้ถูกประทานลงมาแก่ฉัน เพื่อที่ฉันจะได้ใช้อัลกุรอานนี้ตักเตือนพวกเจ้าและผู้ที่อัลกุรอานนี้ไปถึง พวกเจ้าจะยืนยันอย่างจริงจังกระนั้นหรือ ว่ามีพระผู้เป็นเจ้าอื่นร่วมกับอัลลอฮ์?" จงกล่าวเถิดว่า "ฉันจะไม่ยืนยัน" จงกล่าวเถิดว่า "พระองค์นั้นคือพระผู้เป็นเจ้าแต่เพียงพระองค์เดียวเท่านั้น และแท้จริงฉันขอปลีกตัวออกจากสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคี"

บรรดาผู้ที่เราได้ให้คัมภีร์แก่พวกเขานั้น พวกเขารู้จักเขา เช่นเดียวกับที่พวกเขารู้จักลูกๆ ของพวกเขาเอง บรรดาผู้ที่ทำให้ตัวของพวกเขาขาดทุนนั้น ดังนั้น พวกเขาจะไม่ศรัทธา

และผู้ใดเล่าจะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่อุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ หรือปฏิเสธบรรดาโองการของพระองค์? แท้จริงบรรดาผู้อธรรมจะไม่ประสบความสำเร็จ

และ (จงรำลึกถึง) วันที่เราจะชุมนุมพวกเขาทั้งมวล แล้วเราจะกล่าวแก่บรรดาผู้ตั้งภาคีว่า "ไหนเล่าบรรดาภาคีของพวกเจ้าที่พวกเจ้าอ้างกัน?"

แล้วพวกเขาก็ไม่มีข้อแก้ตัวใด ๆ นอกจากการกล่าวว่า “ขอสาบานต่ออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราไม่เคยเป็นผู้ตั้งภาคีมาก่อนเลย”

จงดูเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า พวกเขาได้โกหกแก่ตัวพวกเขาเองอย่างไร? และสิ่งที่พวกเขาเคยอุปโลกน์ขึ้นก็ได้หายไปจากพวกเขา

และในหมู่พวกเขามีผู้ที่สดับฟังคำอ่านของเจ้า ทั้งที่เราได้ปิดกั้นหัวใจของพวกเขาไว้ (เพื่อที่พวกเขาจะได้ไม่เข้าใจ) และบันดาลให้มีความหนวกอยู่ในหูของพวกเขา และแม้ว่าพวกเขาได้เห็นสัญญาณทั้งหลาย (แห่งความจริง) พวกเขาก็จะไม่ศรัทธาต่อมัน จนกระทั้งพวกเขามาหาเจ้าพวกเขาจะโต้เถียงกับเจ้า บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า "(อัลกุรอาน) นี้มิใช่อื่นใดนอกจากนิยายจากบรรพชนเท่านั้น"

และพวกเขาห้าม (มิให้ผู้อื่นศรัทธา) ต่อเขา (เราะซูล) และพวกเขาก็ปลีกตัวออกห่างจากเขา และพวกเขาไม่ได้ก่อความพินาศให้แก่ใครเลยนอกจากแก่ตัวพวกเขาเอง แต่พวกเขาไม่รู้ตัว

และหากเจ้า (มุฮัมหมัด) มองเห็นขณะที่พวกเขาถูกนำไปยืนต่อหน้าไฟนรก แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “โอ้ ความหวังของเรา หากเราได้กลับมา (มีชีวิตในโลกนี้อีกครั้ง) และเราจะไม่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของเรา และเราจะเป็นผู้ที่อยู่ในหมู่ผู้มีศรัทธา”

แต่ทว่าได้ประจักษ์แก่พวกเขาแล้ว สิ่งที่พวกเขาปกปิดไว้แต่กาลก่อน และหากว่าพวกเขาถูกส่งกลับไป แน่นอนพวกเขาก็จะกลับกระทำซ้ำอีกในสิ่งที่พวกเขาถูกห้ามไว้ และแท้จริงพวกเขาเป็นผู้กล่าวเท็จ

และพวกเขาจะกล่าวว่า: "ไม่มีชีวิตอื่นใดนอกจากชีวิตของเราในโลกนี้เท่านั้น และเราจะไม่ถูกให้ฟื้นคืนชีพหลังจากที่เราตาย"

และหากเจ้า (มุฮัมหมัด) มองเห็นขณะที่พวกเขาถูกนำไปยืนต่อหน้า พระผู้อภิบาลของพวกเขา แล้วพระองค์ทรงตรัสว่า “วันนี้เป็นวันพิพากษาเป็นเรื่องจริงมิใช่หรือ? พวกเขาตอบว่า "ใช่แล้ว โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา!” พระองค์ตรัสว่า “ฉะนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรสแห่งการลงโทษเนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเจ้าเถิด”

แท้จริงบรรดาผู้ที่ปฏิเสธการพบกับอัลลอฮ์นั้นได้ขาดทุนแล้ว ครั้นเมื่อวันพิพากษามาถึงพวกเขาโดยฉับพลัน พวกเขาก็กล่าวว่า “โอ้ ความเสียใจของเรา ต่อสิ่งที่เราได้ละเลยในโลกนี้!” ขณะที่พวกเขาแบกบาปของพวกเขาไว้บนหลัง พึงรู้เถิดว่า สิ่งที่พวกเขาแบกอยู่นั้น ช่างเลวร้ายยิ่งนัก

และชีวิตในโลกนี้นั้นไม่มีอะไรนอกจากการเล่นและความเพลิดเพลินเท่านั้น แต่ปรโลกนั้นดียิ่งกว่าสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาดอกหรือ?

แท้จริงเรารู้ดีว่า สิ่งที่พวกเขาพูดนั้นทำให้เจ้าเสียใจ (ดังนั้นอย่าเสียใจเลย) เพราะแท้จริงแล้วพวกเขาไม่ได้ปฏิเสธเจ้าดอก แต่บรรดาผู้อธรรมนั้นปฏิเสธต่อโองการของอัลลอฮ์ต่างหาก

และแท้จริงบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าก็ถูกปฏิเสธเช่นกัน แล้วพวกเขาก็อดทนต่อสิ่งที่พวกเขาถูกปฏิเสธ และพวกเขาถูกทำร้าย จนกระทั่งความช่วยเหลือของเราได้มายังพวกเขา และแท้จริงแล้วไม่มีใครสามารถเปลี่ยนแปลงพระวจนะของอัลลอฮ์ได้ (สัญญาแห่งความช่วยเหลือของพระองค์) และแท้จริงมีข่าวคราวเกี่ยวกับบรรดาเราะซูลได้มายังเจ้าแล้ว

และหากว่าการผินหลังให้ของพวกเขานั้นมันใหญ่โตแก่เจ้าแล้ว หากเจ้าสามารถที่จะแสวงหาช่องทางใดๆ ลงในแผ่นดิน หรือบันไดสู่ฟากฟ้า แล้วทำสัญญาณหนึ่งมายังพวกเขา และหากว่าอัลลอฮ์ ทรงประสงค์แล้ว แน่นอนพระองค์ก็ทรงรวบรวมพวกเขาให้อยู่บนทางนำแล้ว ดังนั้นเจ้าจงอย่าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้งมงายเลย

แท้จริง ที่จะตอบรับได้นั้นเพียงบรรดาผู้ที่ฟังเท่านั้น และบรรดาผู้ที่ตายนั้น อัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาฟื้นคืนชีพ หลังจากนั้น พวกเขาก็จะถูกนำกลับไปยังพระองค์

และพวกเขากล่าวว่า "ไฉนเล่าจึงไม่มีสัญญาณใด ๆ จากพระผูัอภิบาลของเขาถูกนำลงมาแก่เขา?" จงกล่าวเถิดว่า "แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงสามารถที่จะนำสัญญาณใดก็ได้ลงมา ทว่าพวกเขาส่วนมากนั้นไม่รู้"

และไม่มีสัตว์ใดในแผ่นดิน และไม่มีสัตว์ปีกใดที่บินด้วยสองปีกของมัน นอกจากประหนึ่งเป็นประชาชาติเยี่ยงพวกเจ้านั่นเอง เรามิได้ให้บกพร่องแต่อย่างใดในคัมภีร์ แล้วยังพระผู้อภิบาลของพวกเขานั้น พวกเขาจะถูกนำไปชุมนุม

และบรรดาผู้ที่กล่าวเท็จต่อโองการทั้งหลายของเรานั้น คือผู้ที่หูหนวกและเป็นใบ้ ซึ่งอยู่ในความมืดอันมากมาย ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้เขาหลงทางไป และผู้ใดที่พระองค์ประสงค์ ก็จะทรงให้เขาอยู่บนทางอันเที่ยงตรง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าเห็นกันบ้างไหม? หากการลงโทษของอัลลอฮ์มายังพวกเจ้า หรือวันกิยามะฮ์ได้มายังพวกเจ้า อื่นจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ ที่พวกเจ้าจะวิงวอนขอ? หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง"

หามิได้! เฉพาะพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะวิงวอนขอ แล้วพระองค์ก็จะทรงขจัดอันตรายที่พวกเจ้าวิงวอนขอต่อพระองค์หากพระองค์ทรงประสงค์ และพวกเจ้าก็จะลืมสิ่งที่พวกเจ้าได้ตั้งเป็นภาคีไว้

และแท้จริงเราได้ส่งไปยังประชาชาติอันมากมายก่อนหน้าเจ้า แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขาด้วยความแร้นแค้นและการเจ็บป่วย เพื่อว่าพวกเขาจะได้นอบน้อม

แล้วไฉนเล่า พวกเขาจึงไม่นอบน้อม เมื่อการลงโทษของเราได้มายังพวกเขา แต่ทว่าหัวใจของพวกเขาแข็งกระด้าง และชัยฏอนก็ได้ให้เป็นที่สวยงามแก่พวกเขาด้วยในสิ่งที่พวกเขากระทำกัน

ครั้นเมื่อพวกเขาลืมสิ่งที่พวกเขาถูกตักเตือน เราก็เปิดเหล่าประตูแห่งของทุกสิ่ง (ความหรูหราและความเพลิดเพลิน) แก่พวกเขา ดังนั้นเมื่อพวกเขามีความระเริงกับสิ่งที่พวกเขาได้รับ เราก็ลงโทษพวกเขาอย่างกะทันหัน แล้วพวกเขาก็หมดหวัง

จากนั้นผู้อธรรมทั้งหลายก็ถูกทำลายจนคนสุดท้าย และ (ด้วยเหตุนี้ จงขอบคุณต่ออัลลอฮ์สำหรับการทำลายล้างนี้ ด้วยการกล่าวว่า) “มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าคิดอย่างไร หากอัลลอฮ์ทรงเอาการได้ยินและการมองเห็นของพวกเจ้า และพระองค์ทรงปิดผนึกบนหัวใจของพวกเจ้า? พระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ที่จะนำมันให้กับพวกเจ้า?” จงดูเถิดว่า เราได้แจกแจงสัญญาณแห่งความยิ่งใหญ่ของเราอย่างไร แล้วพวกเขาก็ผินหลังให้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าเห็นแล้วมิใช่ดอกหรือว่า หากการลงโทษของอัลลอฮ์มายังพวกเจ้าโดยกระทันหันก็ดี หรือโดยเปิดเผยก็ดี จะไม่มีใครถูกทำลาย นอกจากกลุ่มชนผู้อธรรมเท่านั้น

และเราจะไม่ส่งบรรดาเราะซูลมา นอกจากในฐานะผู้แจ้งข่าวดี และผู้ตักเตือนเท่านั้น ดังนั้นผู้ใดที่ศรัทธาและปรับปรุงแก้ไขแล้ว ดังนั้น ไม่มีความกลัวอันใดแก่พวกเขา และพวกเขาก็จะไม่เสียใจ

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธบรรดาโองการของเรานั้น การลงโทษจะประสบแก่พวกเขา เนื่องจากการที่พวกเขาละเมิด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "ฉันจะไม่กล่าวแก่พวกเจ้าว่า บรรดาคลังสมบัติของอัลลอฮ์มีอยู่กับฉัน และฉันก็ไม่รู้สิ่งเร้นลับ และฉันไม่บอกแก่พวกเจ้าว่า ฉันคือมลาอิกะฮ์ ฉันจะไม่ปฏิบัติตามนอกจากสิ่งที่ถูกวะฮีย์ลงมาแก่ฉันเท่านั้น" จงกล่าวเถิด "คนตาบอดกับคนตาดีนั้นจะเท่าเทียมกันหรือ? พวกเจ้าไม่ใคร่ครวญดอกหรือ?"

และเจ้าจงตักเตือนด้วยอัลกุรอาน แก่บรรดาผู้เกรงกลัวว่าพวกเขาจะถูกนำไปชุมนุมยังพระเจ้าของพวกเขา โดยที่อื่นจากพระองค์แล้วไม่มีผู้ช่วยเหลือคนใด และไม่มีผู้ทำการชะฟาอะฮ์คนใดสำหรับพวกเขา เพื่อว่าพวกเขาจะได้ยำเกรง

เจ้าจงอย่าขับไล่บรรดาผู้ที่วิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา ทั้งในยามเช้าและยามเย็น โดยปรารถนาความโปรดปรานจากพระองค์ สภาพของพวกเขาไม่เป็นภัยแก่เจ้าแต่อย่างใด และสภาพของเจ้าก็ไม่เป็นภัยแก่พวกเขาแต่อย่างใด จากการชำระเจ้า แล้วเหตุใดเล่าเจ้าจึงจะขับไล่พวกเขา (ถ้าเจ้าทำเช่นนั้นแล้ว) เจ้าก็จะกลายเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรม

และในทำนองนั้นเราได้ทดสอบพวกเขาบางคนด้วยอีกบางคน เพื่อพวกเขาจะได้กล่าวว่า "ชนเหล่านี้กระนั้นหรือที่อัลลอฮ์ทรงกรุณาแก่พวกเขาในระหว่างพวกเรา" อัลลอฮ์นั้นคือพระผู้ทรงรู้ดียิ่งเกี่ยวกับบรรดาผู้ที่กตัญญูไม่ใช่หรือ?

และเมื่อบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อบรรดาสัญญาณของเราได้มายังเจ้า ก็จงกล่าวว่า “ขอความสันติจงมีแด่พวกเจ้า พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้กําหนดความเมตตาเหนือพระองค์เองว่า แท้จริงผู้ใดกระทำความชั่วในหมู่พวกเจ้าด้วยความไม่รู้ แล้วเขาก็กลับเนื้อกลับตัวในภายหลัง และได้ปรับปรุงแก้ไขแล้ว แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ”

และในทำนองนั้น เราจะแจกแจงโองการทั้งหลาย (เพื่อให้ทางที่ถูกต้องชัดเจน) และเพื่อให้ทางของบรรดาคนบาปนั้นจะได้ชัดเจนด้วย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงฉันถูกห้ามไม่ให้เคารพสักการะบรรดาผู้ที่พวกเจ้าวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์" จงกล่าวเถิด "ฉันจะไม่ปฏิบัติตามอารมณ์ของพวกเจ้า มิฉะนั้น ฉันก็ต้องหลงผิดไปด้วย และฉันก็จะไม่เป็นหนึ่งในหมู่ผู้ได้รับการชี้นำ"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “แท้จริงฉันอยู่บนหลักฐานอันชัดเจนจากพระผู้อภิบาลของฉัน (อัลกุรอาน) ในขณะที่พวกเจ้าปฏิเสธมัน ฉันไม่มีสิ่งที่พวกเจ้าขอให้เร่งรีบ (การลงโทษ) การชี้ขาดไม่ใช่สิทธิของผู้ใดนอกจากสิทธิของอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์จะทรงแจ้งความจริง และพระองค์ทรงเลิศยิ่งในเหล่าผู้ชี้ขาดทั้งหลาย”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “หากฉันมี (อำนาจในการนำ) สิ่งที่พวกเจ้าขอให้มันเกิดขึ้นอย่างเร่งรีบนั้น (ฉันก็จะนำมันมา) แล้วเรื่องระหว่างฉันกับพวกเจ้าก็จะได้ยุติลง และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้บรรดาผู้อธรรมทั้งหลาย"

และที่พระองค์นั้นมีบรรดากุญแจแห่งความเร้นลับ ไม่มีผู้ใดรู้กุญแจเหล่านั้น นอกจากพระองค์เท่านั้น และพระองค์ทรงรู้สิ่งที่อยู่ในแผ่นดินและในทะเล และไม่มีใบไม้ที่ร่วงหล่นนอกจากพระองค์ทรงรู้มัน และไม่มีเมล็ดพืชใดที่อยู่ในความมืดมิดของแผ่นดิน และไม่มีสิ่งที่เปียกชุ่มอันใด และไม่มีสิ่งที่แห้งอันใด เว้นแต่มันจะอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้พวกเจ้านอนหลับในเวลากลางคืน และทรงรู้สิ่งที่พวกเจ้าทำในตอนกลางวัน แล้วพระองค์จะทรงปลุกพวกเจ้าในเวลานั้น (จากการหลับใหล) เพื่อจะได้บรรลุวาระที่กำหนดไว้ (ความตาย) แล้วยังพระองค์คือการกลับของพวกเจ้า แล้วพระองค์จะทรงเปิดเผยแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

และพระองค์คือผู้ทรงอำนาจเหนือปวงบ่าวของพระองค์ และทรงส่งบรรดาผู้บันทึกความดีและความชั่วมายังพวกเจ้าด้วย จนกระทั่งเมื่อความตายได้มายังคนใดในหมู่พวกเจ้าแล้ว บรรดาทูตของเรา ก็จะรับชีวิตของพวกเขาไป โดยที่พวกเขาจะไม่ทำให้บกพร่องเลย

แล้วพวกเขาก็ถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์ผู้เป็นนายอันแท้จริงของพวกเรา พึงรู้เถิดว่า การชี้ขาดนั้นเป็นสิทธิของพระองค์เท่านั้น และพระองค์ทรงเป็นผู้ที่รวดเร็วยิ่งในหมู่ผู้สอบสวนทั้งหลาย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ใครเป็นผู้ช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากภัยพิบัติท่ามกลางความมืดทั้งทางบกและทางทะเล? โดยที่พวกเจ้าวิงวอนต่อพระองค์อย่างนอบน้อม (ทั้งในแบบเปิดเผย) และอย่างลับ ๆ (โดยกล่าวว่า) “แท้จริงหากพระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากภัยพิบัตินี้ แน่นอน เราก็จะอยู่ในหมู่ผู้กตัญญูรู้คุณ”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "อัลลอฮ์จะช่วยพวกเจ้าให้รอดพ้นจากมัน และจากความทุกข์ยากทุกอย่างอีกด้วย แต่แล้วพวกเจ้าก็กลับตั้งภาคี"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พระองค์คือผู้ทรงอำนาจที่จะส่งการลงโทษแก่พวกเจ้าจากเบื้องบนของพวกเจ้า หรือจากใต้เท้าของพวกเจ้า หรือพระองค์ทรงทำให้พวกเจ้าแตกแยกออกเป็นกลุ่ม ๆ และทรงทำให้พวกเจ้ารู้สึกว่าบางคนในหมู่พวกเจ้ากระทำการอันรุนแรงต่ออีกฝ่าย” จงดูเถิดว่า เราได้แจกแจงโองการแห่งหลักฐานต่างๆ ในรูปแบบต่างๆ เพื่อว่าพวกเขาจะเข้าใจ

และกลุ่มชนของเจ้า (โอ้ มูฮัมหมัด) ได้ปฏิเสธมัน (อัลกุรอาน) ทั้งที่มันเป็นความจริง จงกล่าวเถิดว่า: "ฉันไม่ใช่ผู้ที่ได้รับมอบหมายให้ดูแลพวกเจ้า (ฉันเป็นเพียงศาสนทูตที่มีหน้าที่ประกาศคำสั่งของอัลลอฮ์แก่พวกเจ้าเท่านั้น)"

สำหรับทุกข่าว (ที่บรรดาเราะซูลนำมา) ย่อมมีเวลาที่มันจะต้องเกิดขึ้น แล้วเจ้าจะได้รู้ในภายหลัง

และเมื่อเจ้าเห็นบรรดาผู้คนพูดจาเยาะเย้ยโองการของเรา ก็จงหันหนีพวกเขาไว้จนกว่าพวกเขาจะพูดเรื่องอื่น และหากว่าชัยฏอนทำให้เจ้าลืม (ทำให้เจ้านั่งร่วมกับพวกเขา) ก็จงอย่านั่งร่วมกับพวกอธรรมเหล่านี้อีกต่อไปหลังจากการตักเตือนนี้แล้ว

และไม่มีความผิดใด ๆ แก่บรรดาผู้ยำเกรงต่อบาปของพวกเขา (ที่เยาะเย้ยโองการของอัลลอฮ์) แต่ (หน้าที่ของผู้ยำเกรงนั้น) คือการตักเตือนเพื่อว่าพวกเขาจะได้ยำเกรง

และจงออกห่างจากบรรดาผู้ที่ทำให้ศาสนาของพวกเขาเป็นเกมการละเล่นและความบันเทิง และพวกเขาถูกล่อลวงด้วยชีวิตแห่งโลกนี้ และจงตักเตือนพวกเขาด้วยอัลกุรอาน เพื่อว่าแต่ละคน (ในโลกหน้า) จะได้ไม่ตก (อยู่ในการลงโทษในนรก) เพราะสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้ (จากความชั่ว) ไม่มีผู้คุ้มครองหรือผู้ช่วยเหลือใดแก่เขานอกจากอัลลอฮ์ และหากเขาต้องการจะไถ่ถอนตัวด้วยค่าไถ่ใด ๆ ก็ตาม ก็จะไม่ได้รับการยอมรับจากเขา ชนเหล่านั้นแหละคือกลุ่มชนที่จมดิ่งลง (สู่การลงโทษในนรก) เพราะสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับเครื่องดื่มจากน้ำร้อนที่เดือดพล่าน และความทรมานที่แสนเจ็บปวด เนื่องจากพวกเขาปฏิเสธศรัทธา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “หากเราวิงวอนขอและสักการะสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งไม่ให้ประโยชน์ใด ๆ แก่เรา และไม่ให้โทษใด ๆ แก่เรา และเราจะถูกย้อนกลับ (กลายเป็นผู้ปฏิเสธ) หลังจากที่เราได้รับทางนำจากอัลลอฮ์แล้ว จะเหมือนกับบุคคลที่ถูกชัยฏอนบนโลกนี้ชักจูงให้หลงทางในสภาพที่สับสนในขณะที่เขามีเพื่อนคอยชักชวนเขาไปสู่ทางที่เที่ยงตรง (โดยบอกกับเขา) ว่า: “จงมากับเราเถิด” กระนั้นหรือ? “จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) แท้จริงทางนำของอัลลอฮ์นั้นเป็นทางนำอย่างแท้จริง และเราถูกบัญชาให้ยอมจำนนต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก”

และ (พวกเราได้รับบัญชา) ว่า จงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงยำเกรงต่อพระองค์เถิด และพระองค์คือผู้ที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไปชุมนุม

และพระองค์คือผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินด้วยความจริง และในวันฟื้นคืนชีพ พระองค์จะทรงตรัสว่า "จงเป็น" แล้วมันจะเป็นขึ้นมา คำดำรัสของพระองค์เป็นจริงเสมอ และอำนาจแห่งการปกครองเป็นของพระองค์ในวันที่แตรถูกเป่า พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งทั้งสิ่งที่เร้นลับ และสิ่งที่เปิดเผย และพระองค์คือผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่อิบรอฮีมได้กล่าวแก่อาซัร บิดาของเขาว่า "ท่านจะยึดถือบรรดาเจว็ดเป็นที่เคารพสักการะกระนั้นหรือ? แท้จริงฉันเห็นว่าท่านและกลุ่มชนของท่านนั้นอยู่ในความหลงผิดอันชัดแจ้ง"

และในทำนองนั้น เราได้แสดงแก่อิบรอฮีมให้เห็นถึงความยิ่งใหญ่และอำนาจ (ของเรา) ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และเพื่อเขาจะได้เป็นคนหนึ่งที่อยู่ในหมู่ผู้เชื่อมั่นทั้งหลาย

ครั้นเมื่อเขาอยู่ในความมืดมิด เขาก็เห็นดาวดวงหนึ่ง (ส่องแสงอยู่) แล้วเขาก็กล่าวว่า "นี่คือพระเจ้าของฉัน" แต่เมื่อดาวนั้นลับหายไป เขาก็กล่าวว่า “ฉันไม่ชอบบรรดาผู้ที่หายไป”

ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงจันทร์กำลังขึ้น เขากล่าวว่า “นี่คือพระเจ้าของฉันหรือ?” แต่หลังจากดวงจันทร์ลับขอบฟ้า เขากล่าวว่า “แท้จริงหากพระผู้อภิบาลของฉันไม่ทรงชี้แนะทางแก่ฉัน แน่นอนฉันก็คงเป็นหนึ่งในกลุ่มชนที่หลงผิด”

ครั้นเมื่อเขาเห็นดวงอาทิตย์กำลังขึ้น เขากล่าวว่า “นี่คือพระเจ้าของฉันหรือ? สิ่งนี่ใหญ่กว่า” แต่หลังจากดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า เขากล่าวว่า “โอ้กลุ่มชนของฉัน แท้จริงฉันขอปลีกตัวออกจากสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคี (กับอัลลอฮ์)”

“แท้จริง ฉันผินหน้าของฉันไปทางพระผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ด้วยความศรัทธาอันแท้จริง และฉันก็ไม่ใช่คนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี”

และกลุ่มชนของเขาได้โต้แย้งเขา เขากล่าวว่า “พวกเจ้าจะโต้แย้งฉันเกี่ยวกับอัลลอฮ์ชหรือ ในเมื่อพระองค์ทรงประทานแนวทางที่ถูกต้องแก่ฉันแล้ว? และฉันไม่กลัวสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่อพระองค์ เว้นแต่สิ่งที่พระผู้อภิบาลของฉันประสงค์เท่านั้น (โดยแท้จริง) ความรู้ของพระผู้อภิบาลของฉันนั้นครอบคลุมทุกสิ่ง แล้วพวกเจ้าจะไม่รับเป็นบทเรียนบ้างหรือ?

“และฉันจะกลัวสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคีได้อย่างไร (ซึ่งมันไม่สามารถให้อันตรายใด ๆ ) ในเมื่อพวกเจ้าไม่กลัวในการที่พวกเจ้าตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ ซึ่งพระองค์ไม่ได้ส่งหลักฐานใด ๆ เกี่ยวกับสิ่งนั้นลงมาให้แก่พวกเจ้า? แล้วกลุ่มไหนในสองกลุ่มนี้จะมีสิทธิได้รับความปลอดภัย (จากอันตราย) มากกว่ากัน หากพวกเจ้ารู้?”

บรรดาผู้ศรัทธาและไม่ปะปนการศรัทธาของพวกเขาเข้ากับการอธรรม (การตั้งภาคี) พวกเขาคือผู้ที่พบกับความสงบสุข และพวกเขาคือผู้ที่ได้รับทางนำที่แท้จริง

และนั่นคือข้อโต้แย้งของเรา ซึ่งเราได้ให้แก่อิบรอฮีมเพื่อเอาชนะกลุ่มชนของเขา เราจะยกผู้ที่เราประสงค์ขึ้นหลายขั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงปรีชาญาณและทรงรอบรู้

และเราได้ประทานแก่อิบรอฮีม คือ อิสฮาก และ ยะอ์กูบ แต่ละคนนั้นเราได้นำพวกเขาสู่ทางที่เที่ยงตรง และนูห์เราก็ได้นำสู่ทางที่เที่ยงตรงก่อนหน้านั้น และ (เราได้นำสู่ทางที่เที่ยงตรง) จากวงศ์วานของเขา (นูห์) คือ ดาวูด สุลัยมาน อัยยูบ ยูซุฟ มูซา และฮารูน และด้วยเหตุนี้เราจะตอบแทนแก่ผู้มุ่งมั่นทำความดีทั้งหลาย

และ (เราได้นำสู่ทางที่เที่ยงตรงเช่นกัน) คือ ซะกะรียา ยาห์ยา อีซา และอิลยาส แต่ละคนล้วนอยู่ในหมู่คนดี

และ (เราได้นำสู่ทางที่เที่ยงตรงเช่นกัน) คือ อิสมาอีล อัลยาซะอ์ ยูนุส และลูฏ ซึ่งแต่ละคนนั้นเราได้โปรดปรานพวกเขาเหนือประชาชาติทั้งหลาย

และ (เราได้นำสู่ทางอันเที่ยงตรงเช่นกัน) ส่วนหนึ่งจากบรรพบุรุษของพวกเขา ลูกหลานของพวกเขา และพี่น้องของพวกเขา และเราได้เลือกพวกเขา (เป็นนบีและศาสนทูต) และเราได้แนะนำพวกเขาไปสู่ทางอันเที่ยงตรง

นั่นคือแนวทางที่ถูกต้องของอัลลอฮ์ ซึ่งพระองค์จะทรงนำผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ไปในทางนั้น และหากพวกเขาตั้งภาคี (ต่ออัลลอฮ์) แน่นอนสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้นั้นก็จะสูญสลายไปจากพวกเขา

ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนที่เราได้ประทานคัมภีร์อันศักดิ์สิทธิ์ และวิทยปัญญา (ความรู้ความเข้าใจ) และการเป็นนบี ดังนั้น หากชนเหล่านั้นปฏิเสธศรัทธาต่อมัน (สิ่งที่ประทานให้ทั้งสามประการนั้น) แน่นอนเราจะมอบมันให้แก่กลุ่มชนผู้ไม่ปฏิเสธมัน

ชนเหล่านี้ (บรรดานบีและเราะซูล) คือบรรดาผู้ที่ได้รับทางนำจากอัลลอฮ์ ดังนั้น เจ้าจงปฏิบัติตามแนวทางของพวกเขาเถิด จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า “ฉันไม่ได้ขอรางวัลใด ๆ จากพวกเจ้าสำหรับการเรียกร้องสู่แนวทางที่ถูกต้องนี้(ทางแห่งอัลกุรอาน) อัลกุรอานไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นสิ่งเตือนใจสำหรับประชาชาติแห่งสากลโลก(ทั้งญินและมนุษย์)

และพวกเขา (ชาวยิว) ไม่ได้ให้เกียรติอัลลอฮ์ให้สมกับเกียรติอันยิ่งใหญ่ของพระองค์อย่างแท้จริง ขณะที่พวกเขากล่าวว่า: "อัลลอฮ์ไม่ได้ประทานสิ่งใดลงมาแก่มนุษย์คนใด" จงถาม (ชาวยิวเหล่านั้นว่า) "ใครเป็นผู้ประทานคัมภีร์ (เตารอต) ที่มูซาได้นำมา เพื่อเป็นแสงสว่างและเป็นแนวทางแก่มนุษย์ ซึ่งพวกเจ้าได้บันทึกไว้ในม้วนกระดาษ ที่พวกเจ้าได้เปิดเผยให้ผู้คนได้เห็น และพวกเจ้าได้ปกปิดมันไว้มากมาย (เกือบทั้งหมด) และพวกเจ้าถูกสอนในสิ่งที่ทั้งพวกเจ้าและบรรพบุรุษของพวกเจ้าไม่ได้รู้มาก่อน" จงกล่าว (แก่พวกเขาเถิด) ว่า "อัลลอฮ์นั่นเอง (เป็นผู้ที่ประทานมันลงมา)" แล้วจงปล่อยพวกเขาให้หลงระเริงในการหลงผิดกับการเยาะเย้ยของพวกเขาต่อไป

และนี่คือคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ที่เราได้ประทานลงมา ซึ่งมีความจำเริญ (คุณประโยชน์มากมาย) และยืนยันความจริง (ของบรรดาคัมภีร์) ที่ถูกประทานลงมาก่อนหน้านี้ และเพื่อว่าเจ้าจะได้ตักเตือนผู้คนชาวอุมมุลกุรอ (มักกะฮ์) และผู้คนที่อาศัยอยู่รอบ ๆ และบรรดาผู้ศรัทธาต่อปรโลกนั้น พวกเขาย่อมศรัทธาต่อคัมภีร์นี้ และพวกเขายังคงดำรงการละหมาดของพวกเขาต่อไป

และใครเล่าที่จะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่อุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ หรือผู้ที่กล่าวว่า “มีโองการประทานมาให้แก่ฉัน” ทั้งที่ไม่มีโองการใดๆ ถูกประทานแก่เขาเลย และผู้ที่กล่าวว่า “ฉันจะประทานสิ่งที่เหมือนกับที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา” และ (เป็นสิ่งที่น่ากลัว) หากเจ้าได้เห็นขณะที่บรรดาผู้อธรรมตกอยู่ในความทุกข์ทรมานแห่ง “ซะกะรอตุลมาวต์” (ความทุกข์ทรมานขณะที่จะตาย) และบรรดามลาอิกะฮ์ก็ยื่นมือของพวกเขาออกมา (ด้วยการทุบตีและทรมาน) (พร้อมกับกล่าวว่า): “จงนำวิญญาณของพวกเจ้าออกมา ในวันนี้ พวกเจ้าจะได้รับการตอบแทนด้วยการลงโทษที่น่าอัปยศอดสู เนื่องจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กล่าวร้ายต่ออัลลอฮ์อย่างไม่ชอบธรรม และพวกเจ้าปฏิเสธบรรดาโองการของพระองค์อย่างเย่อหยิ่ง”

และแท้จริงพวกเจ้าจะมายังเราโดยลำพังดังที่เราได้บังเกิดพวกเจ้ามาในครั้งแรก และพวกเจ้าได้ละทิ้งสิ่งที่เราได้ประทานแก่พวกเจ้าไว้ข้างหลังพวกเจ้า และเราไม่เห็นผู้ใดอยู่กับพวกเจ้าที่เป็นผู้ช่วยเหลือพวกเจ้า ที่พวกเจ้าอ้างว่าเป็นภาคีกับอัลลอฮ์ แท้จริงความสัมพันธ์ระหว่างพวกเจ้า (กับสิ่งที่เป็นภาคีเหล่านั้น) ได้ขาดลงแล้ว และสิ่งที่พวกเจ้าเคยอ้างไว้ว่า (เป็นภาคีของอัลลอฮ์นั้น) ได้หายไปจากพวกเจ้า

แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ทรงทำให้เมล็ดธัญพืชและเมล็ดพืชผลงอกขึ้นมา พระองค์ทรงให้สิ่งที่มีชีวิตออกมาจากสิ่งที่ตาย และทรงให้สิ่งที่ตายออกมาจากสิ่งที่มีชีวิต นั่นแหละคืออัลลอฮ์ แล้วไฉนพวกเจ้าจึงผินหลังให้?

พระองค์คือผู้ทรงทำให้แสงแห่งรุ่งอรุณได้ทอแสงออกมา และผู้ทรงทำให้กลางคืนเป็นเวลาพักผ่อน และทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ได้โคจร (อยู่ในวงโคจรของมัน) ตามการคำนวณที่ได้กำหนดไว้ นั่นคือการกำหนดของผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

และพระองค์คือผู้ทรงสร้างดวงดาวต่างๆ แก่พวกเจ้า เพื่อเป็นแนวทางแก่พวกเจ้าในการฟันฝ่าความมืดมิดทั้งทางบกและทางทะเล แน่นอนเราได้แจกแจงสัญญาณต่าง ๆ ไว้อย่างชัดเจนแก่กลุ่มชนที่รู้

และพระองค์คือผู้ทรงสร้างพวกเจ้าจากชีวิตหนึ่ง (อาดัม) แล้ว (สำหรับพวกเจ้านั้น) มีสถานที่ที่มั่นคงที่ได้ถูกเตรียมไว้ (ในครรภ์ของมารดาหรือในแผ่นดินนี้) และสถานที่เก็บไว้ (หลุมศพ) แท้จริงเราได้แจกแจงสัญญาณแห่งความยิ่งใหญ่ของเราแก่หมู่ชนที่เข้าใจ

และพระองค์คือผู้ทรงประทานน้ำฝนลงมาจากฟากฟ้า แล้วเราได้ทำให้พืชนานาชนิดเติบโตขึ้นมาด้วยฝนนั้น แล้วเราได้นำพืชสีเขียวออกมาจากพืชเหล่านั้น และเราได้นำเมล็ดพืชมากมายออกมาเป็นกระจุก และจากต้นอินทผลัมจากกาบของมันนั้นมีจั่นที่ห้อยต่ำลงมา และสวนองุ่น มะกอก และผลทับทิม ซึ่งมีรูปร่างคล้ายกันแต่แตกต่างกัน (ในด้านรสชาติ) พวกเจ้าจงดูผลของมันเมื่อมันออกผลและสุขงอม แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณ (แห่งความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์) แก่หมู่ชนที่ศรัทธา

และพวกเขาได้ยกพวกญินเป็นภาคีร่วมกับอัลลอฮ์ ทั้งที่พระองค์ได้ทรงสร้างพวกเขา และพวกเขาได้อุปโลกน์บุตรและธิดาให้แก่พระองค์โดยปราศจากความรู้ พระองค์ทรงบริสุทธิ์และทรงสูงส่งเหนือสิ่งที่พวกเขาพรรณนา

(พระองค์คือ) ผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์จะมีบุตรได้อย่างไรในเมื่อพระองค์ไม่มีคู่ครอง และพระองค์ทรงสร้างทุกสิ่งและพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง

นั่นแหละคืออัลลอฮ์ ผู้เป็นพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ไม่มีผู้ควรได้รับการเคารพสักการะนอกจากพระองค์ ผู้ทรงบังเกิดทุกสิ่ง ดังนั้น พวกเจ้าจงเคารพสักการะพระองค์เถิด และพระองค์ทรงเป็นผู้รับมอบหมายให้คุ้มครองรักษาในทุกสิ่ง

สายตาทั้งหลายย่อมไม่ถึงพระองค์ แต่พระองค์ทรงถึงสายตาเหล่านั้น และพระองค์ก็คือผู้ทรงละเอียดอ่อน ผู้ทรงรอบรู้อย่างถี่ถ้วน

(จงกล่าวเถิดโอ้ มุฮัมหมัด) “แท้จริงหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นได้มายังพวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดที่มองเห็น (ความจริงและยอมรับมัน) ดังนั้น (ประโยชน์ของมัน) ก็เพื่อตัวของเขาเอง และผู้ใดตาบอด (ไม่เห็นความจริง) ดังนั้น (โทษของมัน) ก็จะเกิดขึ้นกับตัวเขาเอง และฉันไม่ใช่ผู้พิทักษ์สำหรับพวกเจ้า”

และด้วยเหตุนี้ เราได้แจกแจงโองการทั้งหลายไว้ เพื่อที่พวกเขาจะได้กล่าวว่า “เจ้าได้เรียนรู้โองการเหล่านี้มา (จากชาวคัมภีร์)” และเพื่อเราจะได้อธิบายให้แจ่มแจ้งแก่กลุ่มชนที่รู้

จงปฏิบัติตามสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้าเถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากพระองค์เท่านั้น และจงผินหลังให้กับบรรดาผู้ตั้งภาคี

และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเขาก็จะไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์ และเรามิได้แต่งตั้งเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ให้เป็นผู้คุ้มครองพวกเขา และเจ้าก็ไม่ใช่ผู้จัดการเหนือพวกเขาด้วย

และพวกเจ้า (โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย) จงอย่าสาปแช่งสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ เพราะว่าพวกเขาจะสาปแช่งอัลลอฮ์ภายหลังอย่างเกินขอบเขต โดยขาดความรู้ เช่นนั้นแหละเราได้ทำให้การงานของทุกประชาชาตินั้นเป็นสิ่งที่สวยงาม แล้วยังพระผู้อภิบาลของพวกเขาคือที่กลับไปของพวกเขา แล้วพระองค์จะทรงบอกแก่พวกเขาสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

และพวกเขาได้สาบานต่ออัลลอฮ์ด้วยคำสาบานที่หนักแน่นว่า หากมีปาฏิหาริย์ใดสักอย่างหนึ่งมายังพวกเขา (ตามที่พวกเขาร้องขอ) พวกเขาก็จะศรัทธาต่อปาฏิหาริย์นั้นอย่างแน่นอน จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “แท้จริงปาฏิหาริย์เหล่านั้น อัลลอฮ์เท่านั้นเป็นผู้กำหนด” และพวกเจ้า (โอ้ บรรดาผู้ศรัทธา) ไม่ตระหนักบ้างหรือว่า เมื่อปาฏิหาริย์ (ที่พวกเขาขอนั้น) มาถึง พวกเขาก็ไม่ศรัทธา

และเราจะผลิกจิตใจและสายตาของพวกเขา ดังที่พวกเขาปฎิเสธศรัทธาต่ออัลกุรอานในครั้งแรก และเราจะปล่อยพวกเขาให้ระเหเร่ร่อนอยู่ในความละเมิดของพวกเขาต่อไป

และหากเราได้ส่งมลาอิกะฮ์ลงมายังพวกเขา และบรรดาผู้ที่ตายไปแล้วได้พูดคุยกับพวกเขา และเราได้รวบรวมทุกสิ่งให้อยู่ตรงหน้าพวกเขา (เพื่อเป็นพยานถึงความจริงของนบีมุฮัมหมัด) พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา นอกจากอัลลอฮ์จะทรงประสงค์เท่านั้น แต่พวกเขาส่วนมากจะไม่รู้

และในทำนองนั้น เราได้กำหนดศัตรูให้แก่นบีทุกคน ซึ่งเป็นบรรดาชัยฏอนจากหมู่มนุษย์และญิน พวกเขาจะกระซิบให้กันและกันด้วยถ้อยคำที่สวยงามเพื่อการหลอกลวง และหากพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ พวกเขาก็จะไม่กระทำเช่นนั้น ดังนั้นจงทิ้งพวกเขา และสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ขึ้น

และเพื่อว่าหัวใจของบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อปรโลกจะเอนเอียงไปกับเสียงกระซิบนั้น และเพื่อให้พวกเขาเห็นด้วยกับมัน และเพื่อที่พวกเขา (จะได้ทำกันต่อไป) ซึ่งสิ่งที่พวกเขาเป็นผู้กระทำกันอยู่

มันเหมาะสมสำหรับฉันแล้วหรือที่จะต้องแสวงหาผู้พิพากษาอื่นจากอัลลอฮ์? ทั้งที่พระองค์เป็นผู้ที่ประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ลงมาแก่พวกเจ้า โดยมีการแจกแจงอย่างละเอียดในนั้น และบรรดาผู้ที่เราได้ให้คัมภีร์แก่พวกเขานั้นต่างก็รู้ดีว่า คัมภีร์ (อัลกุรอาน) นั้นถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าด้วยความจริง ดังนั้น เจ้าอย่าได้เป็นบุคคลในหมู่ผู้สงสัยเลย

และถ้อยคำแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นครบถ้วนแล้วโดยสัตย์จริงและเที่ยงธรรม อย่างไม่มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงบรรดาถ้อยคำของพระองค์ได้ และพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และหากเจ้าเชื่อฟังคนส่วนใหญ่ในแผ่นดิน พวกเขาก็จะทำให้เจ้าหลงจากทางของอัลลอฮ์ พวกเขาไม่ปฏิบัติตามสิ่งใดนอกจากการคาดเดาเท่านั้น และพวกเขาไม่ได้ทำอะไรเลยนอกจากการโกหก

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น คือผู้ที่ทรงรู้ยิ่งต่อผู้ที่กำลังหลงไปจากทางของพระองค์ และพระองค์ทรงรู้ยิ่งต่อบรรดาผู้ที่ได้รับการชี้นำ

ดังนั้นพวกเจ้าจงบริโภคจากสิ่งที่มีการกล่าวพระนามของอัลลอฮ์ขึ้นบนมัน (ขณะเชือดมัน) หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาต่อบรรดาโองการของพระองค์

และมีอะไรเกิดขึ้นกับพวกเจ้ากระนั้นหรือ? ที่ทำพวกเจ้าไม่อยากบริโภคสิ่งที่พระนามของอัลลอฮ์ได้ถูกกล่าวไว้ในขณะที่เชือดมัน ทั้งที่พระองค์ได้อธิบายอย่างละเอียดแก่พวกเจ้าแล้วเกี่ยวกับสิ่งที่พระองค์ได้ทรงห้ามพวกเจ้าไว้ ยกเว้นสิ่งที่พวกเจ้าตกอยู่ในสภาพที่จำเป็นต้องบริโภคสิ่งนั้น และแท้จริง หลายคนได้หลอกลวงผู้อื่นด้วยอารมณ์ของพวกเขาโดยปราศจากความรู้ แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้านั้น พระองค์คือผู้ทรงรู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ละเมิด

และพวกเจ้า (โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย) จงละทิ้งบาปที่เปิดเผยและที่ซ่อนเร้น แท้จริงบรรดาผู้ที่ขวนขวายในการกระทำบาปนั้น พวกเขาจะต้องได้รับการตอบแทนตามที่พวกเขาได้กระทำไว้

และพวกเจ้าจงอย่าบริโภคจากสิ่งที่ไม่ได้กล่าวพระนามของอัลลอฮ์ในการเชือดมัน และแท้จริง (การบริโภคสิ่งนั้น) มันเป็นการฝ่าฝืนอย่างแน่นอน และแท้จริงบรรดาชัยฏอนนั้นจะกระซิบแก่บรรดาบริวารของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้โต้เถียงพวกเจ้า และหากพวกเจ้าเชื่อฟังพวกเขา แท้จริงพวกเจ้าก็จะเป็นผู้ตั้งภาคีอย่างแน่นอน

และผู้ที่ตาย (หัวใจของเขา) และเราทำให้เขาฟื้นขึ้นมา และเราได้ให้แสงสว่างแก่เขา ซึ่งทำให้เขาใช้ชีวิตด้วยแสงสว่างนั้นท่ามกลางผู้คน จะเหมือนกับคนที่ใช้ชีวิตในความมืดมิดที่ไม่สามารถออกจากความมืดนั้นได้กระนั้นหรือ? เช่นนั้นแหละ การกระทำของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นได้รับการประดับให้รู้สึกดูดีอยู่เสมอ

และในทำนองเดียวกันนั้น เราได้กำหนดให้ทุก ๆ เมืองนั้น มีคนชั่วผู้มีอำนาจประจำเมืองนั้น เพื่อพวกเขาจะได้หลอกลวงในแผ่นดินนั้น แต่พวกเขามิได้หลอกลวงเว้นแต่ตัวของพวกเขาเองเท่านั้น แต่พวกเขาหาได้ตระหนักไม่

และเมื่อได้มีโองการใดมายังพวกเขา พวกเขากล่าวว่า : "พวกเราจะไม่ศรัทธาเป็นอันขาด จนกว่า (จะมีวะฮีย์) ประทานลงมายังเรา เยี่ยงที่ได้ถูกประทานแก่บรรดาเราะซูลของอัลลอฮ์" อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งว่า จะมอบสาส์นของพระองค์ไว้ให้ผู้ใด ในไม่ช้า บรรดาผู้กระทำผิด จะได้ประสบกับความต่ำต้อย ณ ที่อัลลอฮ์ และการลงโทษอย่างรุนแรงเนื่องจากพวกเขาได้วางแผนการประกอบความชั่วไว้

ดังนั้น ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์จะนำทางเขา พระองค์ก็จะทรงเปิดหัวอก (จิตใจ) ของเขาเพื่อรับอิสลาม และผู้ใดที่พระองค์ทรงประสงค์จะให้เขาหลงทาง พระองค์ก็จะทรงทำให้หัวอกของเขาแคบบีบรัด ราวกับว่าเขากำลังขึ้นไปยังฟากฟ้า ในทำนองนั้นแหละ อัลลอฮ์จะทรงทำให้มีความโสมมแก่บรรดาผู้ไม่ศรัทธา

และนี่คือหนทางแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าอันเที่ยงตรง แน่นอนเราได้แจกแจงโองการทั้งหลายแก่กลุ่มชนที่ตระหนักเอาใจใส่

สำหรับพวกเขาคือ ดารุสสลาม (สวรรค์) ณ พระผู้อภิบาลของพวกเขา และพระองค์คือผู้ทรงช่วยเหลือพวกเขา เนื่องจากความดีที่พวกเขาได้ทำไว้

และ (จงรำลึกถึง) วันที่อัลลอฮ์จะทรงชุมนุมพวกเขาทั้งหมด (แล้วกล่าวว่า) “โอ้ ญินทั้งหลาย! แท้จริงพวกเจ้านั้นได้ล่อลวงผู้ติดตามจากมนุษย์มากมาย" และบรรดาบริวารของพวกเขาจากหมู่มนุษย์กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราบางส่วน (จากมนุษย์) ได้รับประโยชน์กับอีกบางส่วน (จากญิน) และเราได้มาถึงกำหนดเวลาของเราแล้ว (วันกิยามะฮ์) ซึ่งพระองค์ทรงกำหนดไว้สำหรับเรา" (อัลลอฮ์) ตรัสว่า “นรกเป็นที่พำนักของพวกเจ้า พวกเจ้าก็จะอยู่ในนั้นตลอดกาล เว้นแต่สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์” แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

และในทำนองเดียวกันนั้น เราได้ทำให้ผู้อธรรมบางคนมีเพื่อนสนิทกับอีกบางคน เนื่องด้วยสิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้

โอ้ มวลญินและมนุษย์ทั้งหลาย บรรดาเราะซูลจากพวกเจ้ามิได้มายังพวกเจ้าดอกหรือ? โดยที่พวกเขาจะเล่าถึงบรรดาโองการทั้งหลายของเราแก่พวกเจ้า และเตือนสำทับพวกเจ้าถึงการพบกันของพวกเจ้าในวันนี้ พวกเขากล่าวว่า “เราเป็นพยานต่อ (ความผิดพลาด) ที่ตัวของเราได้กระทำไป” และพวกเขาถูกล่อลวงด้วยการใช้ชีวิตในโลกนี้ และ (เพราะเหตุนั้น) พวกเขาก็เป็นพยานต่อตัวของพวกเขาเองว่า พวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา

ทั้งนี้เพราะว่าพระผู้อภิบาลของเจ้าจะไม่ทรงทำลายเมืองต่างๆ อย่างไม่ยุติธรรม โดยที่ชาวเมืองนั้นไม่รู้ตัว

และ (การตอบแทน) สำหรับแต่ละคนนั้นมีหลายระดับขั้น ตามสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ และพระผู้อภิบาลของเจ้าไม่ทรงเมินเฉยต่อสิ่งที่พวกเขากระทำ

และพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงเปี่ยมด้วยความเมตตา หากพระองค์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำลายพวกเจ้าและภายหลังพวกเจ้า (ถูกทำลาย) พระองค์จะทรงแทนที่พวกเจ้าด้วยผู้ที่พระองค์ประสงค์ ดังที่พระองค์ทรงสร้างพวกเจ้าจากเชื้อสายของกลุ่มชนอื่น

แท้จริงสิ่งที่ได้ถูกสัญญาแก่พวกเจ้าไว้นั้น ต้องมาถึงอย่างแน่นอน และพวกเจ้าจะไม่เป็นผู้ที่จะรอดไปได้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “โอ้ กลุ่มชนของฉัน พวกเจ้าจงปฏิบัติ (ศาสนกิจของพวกเจ้า) บนแนวทางของพวกเจ้า แท้จริงฉันก็ปฏิบัติ (ศาสนกิจของฉันบนแนวทางของฉัน) แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าใครจะได้รับความรุ่งโรจน์ในโลกนี้ แท้จริงบรรดาผู้อธรรมย่อมไม่ประสบผลสำเร็จ”

และพวกเขา (บรรดาผู้ตั้งภาคี) ได้จัดสรรพืชผลและปศุสัตว์บางส่วนที่อัลลอฮ์ทรงสร้างขึ้น (บางส่วนเพื่ออัลลอฮ์ และบางส่วนเพื่อสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะ) แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “สิ่งนี่เพื่ออัลลอฮ์ ตามความคิดเห็นของพวกเขา และสิ่งนี่เพื่อสิ่งเคารพของเรา” แล้วสิ่งที่ถูกกำหนดไว้เพื่อสิ่งเคารพของพวกเขานั้นจะไปไม่ถึงอัลลอฮ์ (เพราะพวกเขาไม่ได้บริจาคในทางของอัลลอฮ์) และสิ่งที่ถูกกำหนดไว้เพื่ออัลลอฮ์ก็ไปถึงสิ่งเคารพของพวกเขาด้วย ช่างชั่วช้ามาก สิ่งที่พวกเขาตัดสินนั้น

และในทำนองเดียวกันนั้น บรรดาสิ่งที่เป็นภาคีของพวกเขานั้น (บรรดาชัยฏอน) ได้ยุยงส่วนใหญ่ในหมู่ผู้ตั้งภาคีด้วยคำพูดที่สวยงามเพื่อให้ฆ่าลูก ๆ ของพวกเขา เพื่อทำลายพวกเขาและสร้างความสับสนเกี่ยวกับศาสนาของพวกเขา และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พวกเขาก็จะไม่ทำเช่นนั้น ดังนั้น จงปล่อยพวกเขาไป และสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ขึ้นมา

และพวกเขากล่าวว่า “นี่คือปศุสัตว์และพืชผลทางการเกษตรที่ต้องห้าม ซึ่งไม่มีผู้ใดรับประทานได้ นอกจากผู้ที่เราต้องการเท่านั้น” ตามข้อกล่าวอ้างของพวกเขา และยังมีปศุสัตว์ที่ห้ามที่จะขี่หลังของมัน และปศุสัตว์ที่ไม่ได้กล่าวพระนามของอัลลอฮ์เมื่อทำการเชือดมัน (ทั้งหมดที่กล่าวมานั้น) เป็นการอุปโลกน์ความเท็จขึ้นต่ออัลลอฮ์ พระองค์จะทรงลงโทษพวกเขาอันเนื่องจากสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ขึ้น

และพวกเขากล่าวว่า "สิ่งที่อยู่ในท้องของปศุสัตว์เหล่านี้นั้น สำหรับบรรดาผู้ชายในหมู่พวกเราโดยเฉพาะ และเป็นสิ่งที่ต้องห้ามแก่บรรดาภรรยาของเรา" และหากว่ามัน (คลอดออกมาแล้ว) ตาย ดังนั้น พวกเขาต่างก็มีส่วนในปศุสัตว์นั้น พระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาสำหรับการกล่าวอ้างของพวกเขาในลักษณะนั้น แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

แน่นอน พวกเขาเหล่านั้นขาดทุนแล้ว บรรดาผู้ที่ฆ่าลูกๆ ของพวกเขา อย่างโง่เขลาโดยปราศจากความรู้ และให้เป็นที่ต้องห้ามในสิ่งที่อัลลอฮ์ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา ทั้งนี้เป็นการอุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ แท้จริงพวกเขานั้นได้หลงทาง และพวกเขาไม่ได้เป็นผู้ที่ได้รับทางนำ

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้สวนต่างๆ งอกเงยออกมา ทั้งพืชที่มีเถาและพืชที่ไม่มีเถา ตลอดจนอินทผาลัม และพืชที่มีรสชาติต่างๆ มะกอกและทับทิมซึ่งมีรูปทรงและสีคล้ายกันแต่มี (รสชาติ) ที่ไม่เหมือนกัน พวกเจ้าจงบริโภคผลของมัน เมื่อมันออกผล และจงจ่ายซะกาตเมื่อถึงวันเก็บเกี่ยวผลผลิต และอย่าฟุ่มเฟือย แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้ที่ฟุ่มเฟือยทั้งหลาย

และในบรรดาปศุสัตว์นั้น บางชนิดใช้เพื่อการขนส่ง และบางชนิดใช้เพื่อการเชือด จงบริโภคปัจจัยยังชีพที่อัลลอฮ์ได้ประทานแก่พวกเจ้า และจงอย่าปฏิบัติตามรอยเท้าของชัยฏอน เพราะแท้จริงแล้วชัยฎอนนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจที่แท้จริงของพวกเจ้า

(อัลลอฮ์ทรงสร้างปศุสัตว์) แปดตัวเป็นคู่ ๆ จากแกะสองตัว แพะสองตัว จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) “ตัวผู้สองตัวที่พระองค์ทรงห้ามไว้ หรือตัวเมียสองตัว หรือสิ่งที่อยู่ในครรภ์ของตัวเมียทั้งสอง จงแจ้งแก่ฉันด้วยความรู้เถิด หากพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนผู้สัตย์จริง”

และจากอูฐสองตัวและจากวัวสองตัว จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “มันเป็นตัวผู้สองตัวที่พระองค์ทรงห้ามไว้ หรือตัวเมียสองตัว หรือสิ่งที่อยู่ในครรภ์ของตัวเมียทั้งสอง? หรือพวกเจ้าอยู่ในเหตุการณ์เป็นพยานขณะที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาพวกเจ้าในเรื่องนี้ (ที่ว่าอัลลอฮ์ทรงห้ามปศุสัตว์ที่พวกเจ้าว่าเป็นสัตว์ต้องห้าม)?” ดังนั้น ใครเล่าจะอยุติธรรมยิ่งไปกว่าคนที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์และชักจูงผู้คนให้หลงทางโดยปราศจากความรู้? แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงชี้แนะทางที่ถูกต้องแก่กลุ่มผู้อธรรม

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “ฉันไม่พบสิ่งใดในสิ่งที่ถูกวะฮีย์แก่ฉันมา เป็นสิ่งต้องห้ามแก่ผู้บริโภคที่เขาได้บริโภคกัน นอกจากสิ่งนั้นเป็นซากสัตว์ หรือเลือดที่ไหลออกมา หรือเนื้อสุกร เพราะแท้จริงมันเป็นสิ่งโสมม หรือการกระทำที่เป็นการฝ่าฝืน คือ สัตว์ที่ถูกเชือดด้วยการกล่าวนามอื่นจากอัลลอฮ์” ดังนั้น ผู้ใดที่ตกอยู่ในสภาพที่จำเป็น (ก็ให้บริโภคมันโดยฉุกเฉิน) โดยที่เขาไม่เจตนาฝ่าฝืน และไม่เกิน (ขอบเขตฉุกเฉิน) แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และเราได้ห้ามบรรดาสัตว์ที่มีกีบแก่ชาวยิว และจากวัวและแกะ เราได้ห้ามไขมันของมันแก่พวกเขา เว้นแต่ (ไขมัน) ที่อยู่บนหลังของมันหรือเครื่องใน หรือสิ่งที่ติดอยู่กับกระดูก ในทำนองนั้นแหละเราได้ตอบแทนพวกเขาเนื่องจากการละเมิดของพวกเขา และแท้จริงเรานั้นเป็นผู้สัตย์จริงเสมอ

ดังนั้นหากพวกเขาได้กล่าวเท็จต่อเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ก็จงกล่าวเถิดว่า “พระผู้อภิบาลของพวกเจ้านั้นทรงเปี่ยมด้วยความเมตตาอันกว้างขวาง และการลงโทษของพระองค์นั้นจะไม่ถูกโต้กลับให้พ้นจากกลุ่มชนผู้กระทำความผิด”

บรรดาผู้ตั้งภาคีจะกล่าวว่า: “หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอน พวกเราและบรรพบุรุษของพวกเราจะไม่ตั้งภาคี และเราจะไม่ทำให้สิ่งใดกลายเป็นสิ่งต้องห้าม” ในทำนองเดียวกันนั้น บรรดาชนที่มาก่อนหน้าพวกเขาได้โกหก (เราะซูลของพวกเขา) จนกระทั่งพวกเขาได้รู้สึกถึงการลงโทษของเรา จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้ามีความรู้ใช่ไหม ดังนั้น ก็จงแสดงความรู้นั้นออกมาแก่เรา? พวกเจ้าไม่ได้ปฏิบัติตามสิ่งใดนอกจากการคาดเดาเท่านั้น และพวกเจ้าไม่มีอะไรเลยนอกจากการกล่าวเท็จเท่านั้น"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า : “อัลลอฮ์นั้นทรงมีหลักฐานที่ชัดเจน” ดังนั้น หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้ทางนำแก่พวกเจ้าทุกคนอย่างแน่นอน”

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า: “จงนำพยานของพวกเจ้ามายืนยันว่าแท้จริงอัลลอฮ์ทรงห้ามสิ่งเหล่านี้ (สิ่งที่พวกเจ้าห้าม)” แล้วหากพวกเขายืนยัน เจ้าก็จงอย่าได้ยืนยันร่วมกับพวกเขา และอย่าปฏิบัติตามอารมณ์ของบรรดาผู้ปฏิเสธบรรดาโองการของเรา และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อปรโลก และพวกเขาได้ทำให้สิ่งอื่นมีสถานะเท่าเทียมกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าจงมาเถิด ฉันจะอ่านให้พวกเจ้าฟังถึงสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้ทรงห้ามพวกเจ้าไว้ นั่นคือ พวกเจ้าอย่าตั้งภาคีใด ๆ กับพระองค์ และจงทำดีต่อผู้บังเกิดเกล้าทั้งสอง และอย่าฆ่าลูก ๆ ของพวกเจ้าอันเนื่องจากความยากจน เราเป็นผู้จัดหาปัจจัยยังชีพให้แก่พวกเจ้าและแก่พวกเขา และอย่าเข้าใกล้สิ่งลามกอนาจาร ทั้งสิ่งที่เปิดเผยและสิ่งที่ไม่เปิดเผย และอย่าฆ่าชีวิตที่อัลลอฮ์ทรงห้ามไว้ เว้นแต่ด้วยสิทธิอันชอบธรรมเท่านั้น นั่นแหละที่พระองค์ได้ทรงสั่งเสียมันไว้แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะใช้ปัญญา”

“และจงอย่าเข้าใกล้ทรัพย์สินของเด็กกำพร้าเว้นแต่ในทางที่ดี (เพื่อดูแลและพัฒนามัน) จนกว่าเขาจะบรรลุวัยฉกรรจ์ (เป็นผู้ใหญ่และสามารถจัดการทรัพย์สินของเขาเองได้) และจงตวงและชั่งให้ครบถ้วนด้วยความยุติธรรม เราจะไม่ทำให้ (ศาสนาของเรา) เป็นภาระแก่ชีวิตใด นอกจากอยู่ในความสามารถของเขา และเมื่อพวกเจ้าพูด (อะไรบางอย่าง) ก็จงพูดอย่างเที่ยงธรรม แม้ว่าบุคคลนั้นจะมีความสัมพันธ์ที่ไกล้ชิดก็ตาม และพันธสัญญาของอัลลอฮ์นั้นพวกเจ้าจงรักษามันไว้ นั่นคือสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสั่งเสียไว้แก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้รำลึก”

และแท้จริงนี่คือทางของข้าอันเที่ยงตรง ดังนั้นพวกเจ้าจงปฏิบัติตามมันเถิด และอย่าปฏิบัติตามแนวทางต่างๆ (อื่นจากอิสลาม) เพราะมันจะทำให้พวกเจ้าแยกออกไปจากทางของพระองค์ นั่นแหละที่พระองค์ได้สั่งเสียมันไว้แก่พวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ยำเกรง

หลังจากนั้น เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา ทั้งนี้เพื่อเป็นการเติมเต็ม (ความโปรดปรานของเรา) แก่ผู้ที่ทำความดี และเพื่อเป็นการอธิบายอย่างละเอียดในทุกสิ่ง ตลอดจนเป็นแนวทางและเป็นความเมตตาเพื่อที่พวกเขาจะได้ศรัทธาในการพบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และนี้คือคัมภีร์ เราได้ประทานมันลงมา (เป็นคัมภีร์) ที่มีความจำเริญ ดังนั้น พวกเจ้าจงปฏิบัติตามมันเถิด และจงยำเกรง เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ไม่กล่าวว่า: "แท้จริงคัมภีร์นั้น ถูกประทานลงมาแก่สองกลุ่มก่อนหน้าเราเท่านั้น (ยิวและคริสเตียน) และแท้จริงพวกเราไม่เข้าใจ สิ่งที่พวกเขาอ่านและเรียนรู้"

หรือเพื่อว่า (พวกเจ้าจะได้ไม่) กล่าวว่า “แท้จริงหากคัมภีร์ถูกประทานลงมาแก่เรา เราก็ย่อมได้รับคำแนะนำที่ดียิ่งกว่าพวกเขา” แท้จริงได้มีหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ามายังพวกเจ้าแล้ว ตลอดจนเป็นแนวทางที่ถูกต้อง และเป็นความเมตตา (จากอัลลอฮ์) ดังนั้น ใครเล่าจะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่ปฏิเสธโองการของอัลลอฮ์แล้วผินหลังให้โองการเหล่านั้น? เราจะตอบแทนบรรดาผู้ที่ผินหลังต่อโองการของเราด้วยการลงโทษที่เลวร้ายที่สุด เนื่องจากการที่พวกเขาผินหลังอยู่เสมอ

พวกเขามิได้รอคอยอะไร นอกจากการมาถึงของมลาอิกะฮ์ (เพื่อเอาชีวิตของพวกเขา) หรือการมาถึงของพระผู้อภิบาลของเจ้า (เพื่อตัดสินในวันกิยามะฮ์) หรือการมาถึงของสัญญาณบางอย่างของพระผู้อภิบาลของเจ้า ในวันที่สัญญาณบางอย่างของพระผู้อภิบาลของเจ้ามาถึงนั้น การศรัทธาของผู้ที่ปฏิเสธก่อนหน้านั้น หรือไม่พยายามทำความดีด้วยการศรัทธานั้น มันจะไม่เป็นประโยชน์ใดๆ แก่เขาเลย จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด): "พวกเจ้าจงรอ (การมาถึงของสิ่งเหล่านั้นเถิด) แท้จริงพวกเราเป็นผู้ที่กำลังรอเช่นกัน"

แท้จริงบรรดาผู้ที่แยกศาสนาของพวกเขา และพวกเขาได้แตกเป็นนิกายมากมายนั้น เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ไม่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้กับพวกเขาแต่อย่างใด แท้จริงเรื่องราวของพวกเขานั้น ย่อมไปสู่อัลลอฮ์แล้วพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขากระทำไว้

ผู้ใดที่นำหนึ่งความดีมา ดังนั้น สำหรับเขาจะได้สิบเท่าเยี่ยงนั้น และผู้ใดที่นำหนึ่งความชั่วมา ดังนั้น เขาจะไม่ถูกตอบแทน เว้นแต่เพียงเยี่ยงนั้น โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรมแต่อย่างใด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงฉันนี้ พระผู้อภิบาลของฉันได้ทรงนำฉันสู่ทางอันเที่ยงตรง คือศาสนาที่มั่นคง อันเป็นแนวทางของอิบรอฮีมผู้ใฝ่หาความจริง และเขา (อิบรอฮีม) ไม่ได้อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงการละหมาดของฉัน และการอิบาดะฮ์ของฉัน และการมีชีวิตของฉัน และการตายของฉันนั้น เพื่ออัลลอฮ์ผู้เป็นพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

ไม่มีภาคีอันใดแก่พระองค์ และด้วยเหตุนั้น ฉันจึงได้รับบัญชา และฉันเป็นคนแรกในหมู่ผู้นอบน้อมทั้งหลาย"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "อื่นจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ ที่ฉันจะแสวงหาพระผู้อภิบาล? ทั้งๆ ที่พระองค์นั้นเป็นพระผู้อภิบาลของทุกสิ่ง และแต่ละชีวิตนั้นจะไม่ขวนขวายสิ่งใด เว้นแต่เพื่อตัวมันเอง และไม่มีผู้แบกภาระคนใดที่จะแบกภาระของผู้อื่นได้ แล้วยังพระผู้อภิบาลของพวกเจ้านั้น คือการกลับไปของพวกเจ้า แล้วพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าขัดแย้งกัน"

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้พวกเจ้าเป็นคอลีฟะฮ์ (เป็นผู้สืบช่วงต่อจากผู้ที่มาก่อนหน้านั้น) ในแผ่นดิน และได้ทรงเทิดฐานะของบางคนในหมู่พวกเจ้าให้เหนือกว่าอีกบางคนหลายขั้น เพื่อที่พระองค์จะทรงทดสอบพวกเจ้าในสิ่งที่พระองค์ได้ทรงประทานแก่พวกเจ้าไว้ แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น ทรงรวดเร็วในการลงโทษ และแท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ