Filipino (Tagalog) Al-Mukhtasar in interpreting the Noble Quran — Maide 5:1 – Enfal 8:75

O mga sumampalataya, lumubos kayo sa lahat ng mga kasunduang pinagtibay sa pagitan ninyo at ng Tagalikha ninyo at sa pagitan ninyo at ng nilikha Niya. Nagpahintulot nga si Allāh para sa inyo – bilang awa sa inyo – ng hayop ng mga panghayupan (mga kamelyo, mga baka, at mga tupa) maliban sa anumang bibigkasin sa inyo ang pagbabawal niyon at maliban sa ipinagbawal sa inyo na pangangaso sa kati habang nasa kalagayan ng iḥrām sa ḥajj o `umrah. Tunay na si Allāh ay naghahatol ng ninanais Niya na pagpapahintulot at pagbabawal ayon sa karunungan Niya sapagkat walang nakapipilit sa Kanya at walang nakatututol sa kahatulan Niya.

O mga sumampalataya, huwag kayong lumapastangan sa mga ipinagbabawal ni Allāh na nag-utos sa inyo ng paggalang sa mga ito. Magpigil kayo sa mga pinipigilan sa iḥrām gaya ng pagsusuot ng tinahian at sa mga ipinagbabawal sa Ḥaram gaya ng pangangaso. Huwag kayong lumapastangan [sa pagbabawal] sa pakikipaglaban sa mga banal na buwan: ang Dhul Qa`dah, ang Dhul Hijjah, ang Muḥarram, at ang Rajab. Huwag kayong lumapastangan sa inihahandog, [na dinala] sa Ḥaram na mga hayupan upang ialay kay Allāh doon, sa pamamagitan ng pangangamkam at tulad nito o ng pagpigil sa pag-abot nito sa pook nito. Huwag kayong lumapastangan sa hayop na sinuutan ng kuwintas yari sa lana o iba pa rito para sa pagpaparamdam na ito ay alay. Huwag kayong lumapastangan sa mga nagsasadya sa Pinakababanal na Bahay ni Allāh, na naghahanap ng tubo sa pangangalakal at ng kaluguran ni Allāh. Kapag kumalas kayo sa iḥrām sa isang ḥajj o isang `umrah at lumabas kayo mula sa Ḥaram ay mangaso kayo kung niloob ninyo. Huwag ngang mag-udyok sa inyo ang pagkamuhi sa ilan sa mga tao, dahil sa pagbalakid nila sa inyo sa Masjid na Pinakababanal, sa pang-aapi at pag-iwan sa katarungan sa kanila. Magtulungan kayo, O mga mananampalataya, sa paggawa ng ipinag-utos sa inyo at pag-iwan sa sinaway sa inyo. Huwag kayong magtulungan sa mga pagsuway na nagkakasala ang tagagawa nito at sa paglabag sa mga nilikha sa buhay nila, mga ari-arian nila, at mga dangal nila. Mangamba kayo kay Allāh sa pamamagitan ng pananatili sa pagtalima sa Kanya at paglayo sa pagsuway sa Kanya. Tunay na si Allāh ay matindi ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya kaya mag-ingat kayo sa parusa Niya.

Nagbawal si Allāh sa inyo ng anumang namatay na hayop nang walang pagkatay. Nagbawal Siya ng dugong nabubo, laman ng baboy, anumang binanggit dito ang pangalang iba sa pangalan ni Allāh sa sandali ng pagkatay, namatay dahil sa sakal, namatay dahil sa pagkapalo, namatay dahil sa pagkahulog mula sa isang mataas na lugar, namatay dahil sa pagsuwag ng ibang hayop, at anumang sinila ng mabangis na hayop tulad ng leyon, tigre, at lobo, maliban sa naabutan ninyo nang buhay pa mula sa mga nabanggit at nakatay ninyo sapagkat ito ay ipinahihintulot sa inyo. Nagbawal Siya sa inyo ng anumang ang pag-aalay rito ay para sa mga anito. Nagbawal Siya sa inyo na maghanap kayo ng ibinahagi para sa inyo kabilang sa nakalingid sa pamamagitan ng [pagpapahula sa] tagdan: isang bato o isang palasong nasusulatan ng "gawin mo" o "huwag mong gawin" para magsagawa ng anumang lumabas mula sa mga ito. Ang paggawa ng mga ipinagbabawal na nabanggit na iyon ay isang paglabas sa pagtalima kay Allāh. Sa araw na ito ay nawalan ang mga tumangging sumampalataya ng pag-asa sa pagtalikod ninyo sa Relihiyong Islām dahil sa nakita nila na lakas nito. Kaya huwag kayong mangamba sa kanila at mangamba kayo sa Akin lamang. Sa araw na ito lumubos Ako para sa inyo ng Relihiyon ninyo na siyang ang Islām, bumuo Ako sa inyo ng biyaya Kong nakalitaw at nakakubli, at pumili Ako para sa inyo ng Islām bilang relihiyon kaya hindi Ako tatanggap ng isang relihiyong iba pa rito. Ngunit ang sinumang napilitan, dahilan sa isang kagutuman, sa pagkain mula sa namatay nang hindi kumikiling sa kasalanan ay walang kasalanan sa kanya roon. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad, Maawain.

Nagtatanong sa iyo, O Sugo, ang mga Kasamahan mo kung ano ang ipinahintulot ni Allāh para sa kanila na kainin. Sabihin mo, O Sugo: "Nagpahintulot si Allāh para sa inyo ng anumang naging kaaya-aya sa mga pagkain at ng pagkain ng pinangaso ng mga sinanay na mga hayop na may mga pangil gaya ng mga aso at mga leopardo at mga ibong may mga pandagit na kuko gaya ng mga lawin. Nagturo kayo sa mga ito ng pangangaso, na kabilang sa iminagandang-loob ni Allāh sa inyo na kaalaman sa paghubog sa mga ito hanggang sa kapag inuutusan ang mga ito ay nauutusan ang mga ito at kapag pinipigilan ang mga ito ay napipigilan ang mga ito. Kaya kumain kayo mula sa nahuli ng mga ito kabilang sa pinangangasong hayop kahit pa man napatay na. Bumanggit kayo sa pangalan ni Allāh sa pagpapawala sa mga ito. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pagpipigil sa mga sinasaway Niya." Tunay na si Allāh ay mabilis ang pagtutuos sa mga gawa.

Sa araw na ito, nagpahintulot si Allāh para sa inyo ng pagkain ng mga minamasarap at pagkain ng mga kinatay ng mga May Kasulatan kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano. Nagpahintulot Siya para sa kanila ng mga kinatay ninyo. Nagpahintulot Siya para sa inyo ng pag-aasawa ng mga malayang babaing malinis ang puri kabilang sa mga babaing mananampalataya at mga malayang babaing malinis ang puri kabilang sa mga nabigyan ng Kasulatan bago pa ninyo na mga Hudyo at mga Kristiyano, kapag nagbigay kayo sa kanila ng mga bigay-kaya sa kanila, habang kayo naman ay mga nagpapakalinis ng puri laban sa paggawa ng kahalayan at hindi mga gumagawa ng mga kasintahang nakagagawa kayo ng pangangalunya sa mga iyon. Ang sinumang tumangging sumampalataya sa isinabatas ni Allāh para sa mga lingkod Niya na mga patakaran ay nawalang-saysay nga ang gawa niya dahil sa pagkawala ng kundisyon nito, ang pananampalataya. Siya sa Araw ng Pagbangon ay kabilang sa mga lugi dahil sa pagpasok niya sa Apoy bilang mananatiling pananatiliin doon.

O mga sumampalataya, kapag nagnais kayo na tumayo para sa pagsasagawa ng pagdarasal, habang kayo ay mga nawalan ng kadalisayang na maliit, magsagawa kayo ng wuḍū sa pamamagitan ng paghuhugas ninyo ng mga mukha ninyo, paghuhugas ninyo ng mga kamay ninyo kasama ng mga siko ng mga ito, paghahaplos ninyo sa mga ulo ninyo, at paghuhugas ninyo ng mga paa ninyo kasama ng mga bukungbukong na mga nakausli sa kasukasuan ng binti. Kung kayo ay nawalan ng kadalisayang malaki, maligo kayo. Kung kayo ay mga may-sakit, na nangangamba kayo ng paglala ng sakit o pagkaantala ng paggaling nito, o kayo ay mga naglalakbay habang nasa kalagayan ng kalusugan, o kayo ay mga nawalan ng kadalisayang maliit dahil sa pagtugon sa tawag ng kalikasan, halimbawa, O mga nawalan ng kadalisayang malaki dahil sa pakikipagtalik sa mga maybahay at hindi kayo nakatagpo ng tubig matapos ng paghahanap nito upang ipandalisay ninyo, magsadya kayo sa lupa, pumalo kayo rito ng mga kamay ninyo, magpunas kayo sa mga mukha ninyo, at magpunas kayo sa mga kamay ninyo mula rito. Hindi nagnanais si Allāh na gumawa sa inyo ng hirap sa mga patakaran Niya sa pamamagitan ng pag-oobliga sa inyo sa paggamit ng tubig na hahantong sa kapinsalaan ninyo sapagkat nagsabatas Siya para sa inyo ng isang pamalit doon sa sandali ng kaimposiblehan [ng paggamit ng tubig] dahil sa sakit o kawalan ng tubig, bilang paglulubos sa biyaya Niya sa inyo, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa biyaya Niya sa inyo at hindi kayo tatangging kumilala rito.

Umalaala kayo sa biyaya ni Allāh sa inyo sa pamamagitan ng kapatnubayan sa Islām at umalaala kayo sa tipan Niya na nakipagtipan Siya sa inyo nang nagsabi kayo noong nangako kayo ng katapatan sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa pagdinig at pagtalima sa sandali ng kasiglahan at kaatubilian: "Nakarinig kami sa sabi mo at tumalima kami sa utos mo." Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya – kabilang sa mga ito ang mga tipan Niya – at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Tunay na si Allāh ay Maalam sa anumang nasa mga puso kaya walang nakakukubli sa kanya mula rito na anuman.

O mga sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya, kayo ay maging mga mapagpanatili sa mga karapatan ni Allāh sa inyo bilang mga naghahangad dahil niyon ng kaluguran ng mukha Niya, at kayo ay maging mga saksi sa katarungan hindi sa pang-aapi. Huwag ngang mag-uudyok sa inyo ang pagkamuhi sa ilang tao sa pag-iwan sa katarungan sapagkat ang katarungan ay hinihiling sa kaibigan at kaaway. Kaya magmakatarungan kayo sa kanilang dalawa sapagkat ang katarungan ay higit na malapit sa pangamba kay Allāh at ang pang-aapi ay higit na malapit sa kapusukan laban sa Kanya. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawa ninyo. Gaganti Siya sa inyo sa mga ito.

Nangako si Allāh – na hindi sumisira sa pangako – sa mga sumampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya at gumawa ng mga maayos ng kapatawaran sa mga pagkakasala nila ng gantimpalang sukdulan, ang pagpasok sa Paraiso.

Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa mga tanda Niya, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Apoy na papasukin nila bilang kaparusahan sa kawalang-pananampalataya nila at pagpapasinungaling nila, bilang mga mamamalagi roon gaya ng pamamalagi ng kasamahan sa kasamahan niya.

O mga sumampalataya, alalahanin ninyo sa pamamagitan ng mga puso ninyo at mga dila ninyo ang ibiniyaya ni Allāh sa inyo na katiwasayan at pagpukol ng pangamba sa mga puso ng mga kaaway ninyo nang naglayon sila na magbuhat ng mga kamay nila sa inyo upang humagupit sila sa inyo at kumitil sila, ngunit nagpabaling sa kanila si Allāh palayo sa inyo at nangalaga sa inyo laban sa kanila. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Sa kay Allāh lamang umasa ang mga mananampalataya sa pagtamo ng mga kapakanan nilang pangmundo at pangkabilang-buhay.

Talaga ngang tumanggap si Allāh ng kasunduang binigyang-diin sa mga anak ni Israel sa darating na pagbanggit nito mamaya. Nagtalaga Siya sa kanila ng labindalawang pangulo, na ang bawat pangulo ay magiging isang tagapagmasid sa sinumang nasa ilalim niya. Nagsabi si Allāh sa mga anak ni Israel: "Tunay na Ako ay kasama sa inyo sa pamamagitan ng pag-aadya at pag-aayuda kapag nagsagawa kayo ng pagdarasal sa paraang pinakalubos, nagbigay kayo ng zakāh ng mga ari-arian ninyo, naniwala kayo sa mga sugo Ko sa kalahatan nang walang pagtatangi-tangi sa pagitan nila, gumalang kayo sa kanila, nag-adya kayo sa kanila, at gumugol kayo sa mga uri ng kabutihan. Kaya kapag nagsagawa kayo niyon sa kabuuan niyon, talagang magtatakip-sala nga Ako sa inyo sa mga masagwang gawa na nagawa ninyo at talagang magpapapasok nga Ako sa inyo sa Araw ng Pagbangon sa mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito. Kaya ang sinumang tumangging sumampalataya matapos ng pagtanggap sa tipang pinagtibay na ito ay lumigoy nga siya sa daan ng katotohanan nang nakaaalam at nananadya."

Kaya dahilan sa pagkalas nila sa kasunduang tinanggap sa kanila, nagtaboy Kami sa kanila mula sa awa Namin at gumawa Kami sa mga puso nila na maging magaspang at matigas, na walang umaabot sa mga ito na isang kabutihan at walang nagpapakinabang sa mga ito na isang pangaral. Naglilihis sila sa mga salita palayo sa mga katuturan ng mga ito sa pamamagitan ng pagpapalit sa mga bigkas sa mga ito at ng pagpapakahulugan sa mga kahulugan ng mga ito ayon sa umaalinsunod sa mga pithaya nila. Iniwan nila ang paggawa sa ilan sa ipinaalaala sa kanila. Hindi ka natitigil, O Sugo, sa pagtuklas mo mula sa kanila ng isang kataksilan kay Allāh at sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya, maliban sa kaunti sa kanila na tumupad sa tipang tinanggap sa kanila. Kaya magpaumanhin ka sa kanila, huwag kang manisi sa kanila, at magpawalang-sala ka sa kanila sapagkat tunay na iyon ay bahagi ng paggawa ng maganda. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga tagagawa ng maganda.

Gaya ng pagtanggap sa mga Hudyo ng isang kasunduang binigyang-diin na pinagtibay, tinanggap sa mga nagmamalinis sa mga sarili nila na sila raw ay mga tagasunod ni Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ngunit iniwan nila ang paggawa sa isang bahagi mula sa ipinaalaala sa kanila gaya ng ginawa ng mga ninuno nila kabilang sa mga Hudyo. Inihasik sa gitna nila ang hidwaan at ang matinding pagkasuklam hanggang sa Araw ng Pagbangon kaya sila ay naging mga nag-aawayang naglalaban-laban, na nagpaparatang ng kawalang-pananampalataya ang isa't isa sa kanila. Magpapabatid sa kanila si Allāh ng anumang dating pinaggagawa nila at gaganti Siya sa kanila rito.

O mga May Kasulatan na mga Hudyo na mga tagasunod ng Torah at mga Kristiyano na mga tagasunod ng Ebanghelyo, dumating nga sa inyo ang Sugo Naming si Muḥammad – sumakanya ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan – na naglilinaw sa inyo ng marami mula sa dating itinatago ninyo mula sa kasulatang pinababa sa inyo at nagpapalampas sa marami buhat doon na kabilang sa anumang walang kapakanan doon maliban sa pagbubunyag sa inyo. Dumating nga sa inyo ang Qur'ān bilang Aklat mula sa ganang kay Allāh. Ito ay isang liwanag na ipinantatanglaw at isang aklat na naglilinaw sa bawat kinakailangan ng mga tao sa mga nauukol sa kanila na pangmundo at pangkabilang-buhay.

Nagpapatnubay si Allāh sa pamamagitan ng Aklat na ito sa sinumang sumunod sa anumang nagpapalugod sa Kanya gaya ng pananampalataya at gawang maayos tungo sa mga daan ng kaligtasan mula sa parusa Niya, ang mga daang nagpaparating sa Paraiso. Nagpapalabas Siya sa kanila mula sa mga kadiliman ng kawalang-pananampalataya at pagsuway tungo sa liwanag ng pananampalataya at pagtalima ayon sa pahintulot Niya. Nagtutuon Siya sa kanila tungo sa daang tuwid na matatag, ang daan ng Islām.

Talaga ngang tumangging sumampalataya ang mga nagsasabi kabilang sa mga Kristiyano na si Allāh ay ang Kristo Jesus na anak ni Maria. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Sino ang nakakakaya na pumigil kay Allāh sa pagpuksa kay Kristo Jesus na anak ni Maria, at [nakakakaya] na pumuksa sa ina niya at pumuksa sa mga nasa lupa sa kabuuan nila kapag nagnais Siya ng pagpuksa sa kanila? Kapag hindi nakakaya ang isa man na pumigil sa Kanya roon, nagpapatunay iyon na walang Diyos kundi si Allāh at na ang lahat – si Jesus, ang ina niya, at ang lahat ng nilikha – ay nilikha ni Allāh. Sa kay Allāh ang paghahari sa mga langit at lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito. Lumilikha Siya ng anumang niloloob Niya. Kabilang sa niloob Niyang likhain ay si Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kaya ito ay lingkod Niya at Sugo Niya. Si Allāh, sa bawat bagay, ay May-kakayahan.

Nag-aangkin ang kapwa mga Hudyo at mga Kristiyano na sila ay mga anak ni Allāh at mga iniibig Niya. Sabihin mo, O Sugo, bilang pagtugon sa kanila: "Bakit pagdurusahin kayo ni Allāh sa mga pagkakasala na nagawa ninyo? Kung sakaling kayo ay mga iniibig Niya gaya ng inakala ninyo, talaga sanang hindi Niya kayo pinagdusa sa pamamagitan ng pagkapatay at pagbabagong-anyo sa Mundo at sa pamamagitan ng Apoy sa Kabilang-buhay dahil Siya ay hindi nagpaparusa sa sinumang inibig Niya. Bagkus kayo ay mga tao gaya ng ibang mga tao. Ang sinumang gumawa ng maganda kabilang sa inyo ay gagantihan Niya ng Paraiso. Ang sinumang gumawa ng masagwa ay parurusahan Niya ng Apoy. Si Allāh ay nagpapatawad sa sinumang loloobin Niya dahil sa kabutihang-loob Niya at nagpaparusa sa sinumang loloobin Niya dahil sa katarungan Niya. Sa kay Allāh lamang ang paghahari sa mga langit at lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito. Tungo sa Kanya lamang ang babalikan.

O mga May Kasulatan kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano, dumating nga sa inyo ang Sugo Niyang si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – matapos ng pagkaputol [ng pagdating] ng mga sugo at dala ng tindi ng pangangailangan sa pagsugo sa kanya upang hindi kayo magsabi bilang mga nagdadahilan: "Walang dumating sa amin na anumang sugong nagbabalita ng nakagagalak sa amin hinggil sa gantimpala ni Allāh ni nagbababala sa amin ng parusa Niya," sapagkat dumating nga sa inyo si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – bilang tagapagbalita ng nakagagalak hinggil sa gantimpala Niya at bilang tagapagbabala ng parusa Niya. Si Allāh, sa bawat bagay, ay May-kakayahan: hindi Siya napanghihina ng anuman. Bahagi ng kakayahan Niya ang pagsusugo ng mga sugo, na ang pangwakas nila ay si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Moises sa mga kalipi niyang mga anak ni Israel: "O mga kalipi, alalahanin ninyo sa pamamagitan ng mga puso ninyo at mga dila ninyo ang biyaya ni Allāh sa inyo nang gumawa Siya sa inyo ng mga propeta na nag-aanyaya sa inyo tungo sa patnubay, gumawa Siya sa inyo na mga haring naghahari kayo sa nauukol sa mga sarili ninyo matapos na kayo noon ay mga pinagmamay-aring inaalipin, at nagbigay Siya sa inyo mula sa mga biyaya Niya, na hindi Niya ibinigay sa isa man kabilang sa mga nilalang sa panahon ninyo.

Nagsabi si Moises: "O mga kalipi, magsipasok kayo sa lupaing dinalisay (ang Bahay ng Pinagbanalan at ang Paligid nito) na nangako sa inyo si Allāh ng pagpasok doon at ng pakikipaglaban sa sinumang nasa loob niyon kabilang sa mga tagatangging sumampalataya. Huwag kayong matalo sa harapan ng mga higante sapagkat ang kauuwian ninyo ay ang pagkalugi sa Mundo at Kabilang-buhay."

Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "O Moises, tunay na sa loob ng Lupang Binanal ay may mga taong may lakas at may matinding bangis. Ito ay pumipigil sa amin sa pagpasok doon kaya hindi kami papasok doon hanggat namamalagi ang mga ito sa loob niyon dahil wala kaming kapangyarihan at walang lakas sa pakikipaglaban sa kanila. Kaya kung lalabas sila mula roon, tunay na kami ay mga papasok doon.

May nagsabing dalawang lalaki kabilang sa mga kasamahan ni Moises kabilang sa mga natatakot kay Allāh at nangangamba sa parusa Niya, na nagbiyaya si Allāh sa kanilang dalawa ng pagtutuon sa pagtalima sa Kanya, na natatangi sa mga kalipi nilang dalawa sa pagsunod sa utos ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Magsipasok kayo sa kinaroroonan ng mga higante sa pintuan ng lungsod sapagkat kapag nakalusot kayo sa pinto at nakapasok kayo roon, tunay na kayo – ayon sa pahintulot ni Allāh – ay mananaig sa kanila dala ng pagtitiwala sa kalakaran ni Allāh sa pagsasaayos ng pagwawagi dahil sa paggamit ng mga kadahilanan gaya ng pananampalataya kay Allāh at paghahanda ng mga kaparaanang materyal. Sa kay Allāh lamang sumandig kayo at manalig kayo, kung kayo ay mga mananampalataya nang totohanan sapagkat ang pananampalataya ay nag-oobliga ng pananalig sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya."

Nagsabi ang mga kalipi ni Moises na mga anak ni Israel habang mga nagpupumilit sa pagsalungat sa utos ng propeta nilang si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na kami ay hindi papasok sa lungsod hanggat namamalagi ang mga higante roon. Kaya pumunta ka, O Moises, at ang Panginoon mo at makipaglaban kayong dalawa sa mga higante. Tungkol naman sa amin, mananatili kaming mga namamalagi sa pook namin habang mga nagpapaiwan sa pakikipaglaban kasama sa inyong dalawa."

Nagsabi si Moises sa Panginoon niya: "O Panginoon ko, walang kapamahalaan para sa akin sa isa man maliban sa sarili ko at kapatid kong si Aaron, kaya magpahiwalay Ka sa pagitan namin at ng mga taong lumalabas sa pagtalima sa Iyo at pagtalima sa sugo Mo."

Nagsabi si Allāh sa propeta Niyang si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na si Allāh ay nagbawal sa mga anak ni Israel ng pagpasok sa Lupang Binanal sa yugtong apatnapung taon, habang naliligaw sila sa yugtong ito sa disyerto, na mga nalilitong hindi napapatnubayan. Kaya huwag kang malumbay, O Moises, sa mga taong lumalabas sa pagtalima kay Allāh sapagkat tunay na ang tatama sa kanila na parusa ay dahilan sa mga pagsuway nila at mga pagkakasala nila."

Magsalaysay ka, O Sugo, sa mga naiinggit na tagalabag sa katarungan na ito kabilang sa mga Hudyo ng sanaysay ng dalawang anak ni Adan na sina Cain at Abel ayon sa katapatang walang pag-aalangan hinggil doon nang naghandog silang dalawa ng alay na ipinapanlapit-loob ng bawat isa sa kanilang dalawa kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Tumanggap si Allāh sa alay na inihandog ni Abel dahil ito ay kabilang sa mga may pangingilag sa pagkakasala. Hindi Siya tumanggap sa alay ni Cain dahil ito ay hindi kabilang sa mga may pangingilag sa pagkakasala. Minasama ni Cain ang pagtanggap sa alay ni Abel dala ng inggit at nagsabi: "Talagang papatayin nga kita, O Abel." Nagsabi naman si Abel: "Tumatanggap lamang si Allāh ng isang alay mula sa sinumang nangilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Talagang kung pagbubuhatan mo ako ng kamay, na naglalayon ng pagpatay sa akin, ako ay hindi gaganti sa iyo ng tulad sa gawain mo. Iyon ay hindi isang karuwagan mula sa akin bagkus ako ay nangangamba kay Allāh, na Panginoon ng mga nilikha."

Kaya nagsabi pa si Abel kay Cain habang naninindak: "Tunay na ako ay nagnanais na bumalik ka kalakip ng kasalanan ng pagpatay sa akin, dala ng kawalang-katarungan at paglabag, karagdagan sa mga kasalanan mong nauna para ikaw ay maging kabilang sa mga maninirahan sa Apoy, na papasok doon sa Araw ng Pagbangon. Ang ganting iyon ay ang ganti sa mga lumalabag. Ako ay hindi nagnanais na bumalik kalakip ng kasalanan ng pagpatay sa iyo para ako ay maging kabilang sa kanila."

Pinaganda para kay Cain ng kaluluwa niyang palautos ng kasagwaan ang pagpatay sa kapatid niyang si Abel dala ng kawalang-katarungan kaya naman pinatay niya ito kaya siya, dahilan doon, ay naging kabilang sa mga nagbabawas sa mga sarili nila ng mga mabuting bahagi nila sa Mundo nila at Kabilang-buhay nila.

Kaya nagsugo si Allāh ng isang uwak na bubungkal sa lupa sa harapan ni Cain upang maglibing ito roon ng isang patay na uwak upang magturo ito sa kanya kung papaanong magtatakip ng katawan ng kapatid niya. Nagsabi ang pumatay sa kapatid niya nang sandaling iyon: "O kapighatian, pinanghina ako na ako ay maging tulad ng uwak na ito na nagkubli sa ibang uwak na patay para magkubli ako sa bangkay ng kapatid ko." Kaya nagkubli siya nito saka siya ay naging kabilang sa mga nanghihinayang.

Dahil sa pagpatay ni Cain sa kapatid niya, ipinaalam ni Allāh sa mga anak ni Israel na ang sinumang pumatay ng isang tao nang hindi dahilan sa ganting kaparusahan o panggugulo sa lupa sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya o pakikidigma ay para bang pinatay niya ang mga tao sa kalahatan dahil walang pagkakaiba sa ganang kanya sa pagitan ng inosente at may-sala. Ang sinumang nagpigil sa pagpatay ng isang taong ipinagbawal ni Allāh [ang pagpatay rito] – pagkataas-taas Siya – habang naniniwala sa pagkabawal ng pagpatay rito at hindi niya pinatay ay para bang binuhay niya ang mga tao sa kalahatan dahil ang ginawa niya ay nagdudulot ng kaligtasan sa kanila sa kalahatan. Talaga ngang dumating ang mga sugo ni Allāh sa mga anak ni Israel kalakip ng mga maliwanag na katwiran at mga hayag na patunay. Sa kabila nito, tunay na ang marami sa kanila ay mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh sa pamamagitan ng pagkagawa ng mga pagsuway at pagsalungat sa mga sugo nila.

Walang kahihinatnan ang mga nakikipagdigma kay Allāh at sa Sugo Niya at nakikihamok sa Kanya sa pamamagitan ng pangangaway at panggugulo sa lupa sa pamamagitan ng pagpatay, pagkuha ng mga ari-arian ng iba, at panunulisan sa daan kundi na pagpapatayin sila nang walang pagbibitay, o pagpapatayin sila kasabay ng pagbibitay sa isang kahoy at tulad nito, o pagpuputulin ang kanang kamay ng bawat isa sa kanila kasama ng kaliwang paa – pagkatapos kung umulit ito ay puputulin naman ang kaliwang kamay niya kasama ng kanang paa niya – o ipatapon sila sa ibang bayan. Ang parusang iyon ay ukol sa kanila: isang kahihiyan sa Mundo; at ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang sukdulan,

maliban sa mga nagbalik-loob kabilang mga nakikipagdigmang ito noon bago pa ng pagkakaya ninyo [sa pagkadakip], O mga may kapamahalaan, sa kanila. Kaya alamin ninyo na si Allāh ay Mapagpatawad sa kanila matapos ng pagbabalik-loob, Maawain sa kanila. Bahagi ng awa Niya sa kanila ang pag-aalis ng parusa sa kanila.

O mga sumampalataya, mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, hilingin ninyo ang mapalapit sa Kanya sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Niya sa inyo at ng paglayo sa sinaway Niya sa inyo, at makibaka kayo sa mga tagatangging sumampalataya bilang paghahangad sa kaluguran Niya, nang sa gayon kayo ay magtatamo ng hinihiling ninyo at makaiiwas sa kinasisindakan ninyo kapag nagsagawa kayo niyon.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, kung sakaling itinakda na taglay ng bawat isa sa kanila ang pagmamay-ari sa anumang nasa lupa sa kalahatan at tulad nito kasama nito saka naghandog sila nito upang magpawala sila sa mga sarili nila mula sa pagdurusang dulot ni Allāh sa Araw ng Pagbangon, hindi tatanggapin mula sa kanila ang pantubos na iyon. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit.

Magnanais sila ng paglabas mula sa Apoy kapag pumasok sila roon ngunit paano mangyayari sa kanila iyon sapagkat hindi sila makalalabas mula roon? Ukol sa kanila roon ay isang pagdurusang mamamalagi.

Ang lalaking magnanakaw at ang babaing magnanakaw ay putulin ninyo, O mga pinuno, ang kanang kamay ng bawat isa sa kanila bilang pagganti sa kanila, bilang kaparusahan mula kay Allāh sa nagawa nila na pagkuha sa mga ari-arian ng mga tao nang wala sa katwiran, at bilang pagpapasindak sa kanila at sa iba pa sa kanila. Si Allāh ay Makapangyarihan: hindi Siya nadadaig ng anuman, Marunong sa pagtatakda Niya at pagbabatas Niya.

Kaya ang sinumang nagbalik-loob kay Allāh mula sa pagnanakaw at nagsaayos ng gawain niya, tunay na si Allāh ay tatanggap sa kanya ng pagbabalik-loob bilang pagmamabuting-loob mula sa Kanya. Iyon ay dahil si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila; subalit hindi naaalis sa kanila ang takdang parusa sa pamamagitan ng pagbabalik-loob kapag umabot na ang usapin sa mga namamahala.

Talaga ngang nakaalam ka, O Sugo, na si Allāh ay may-ari ng paghahari sa mga langit at lupa: gumagawa Siya sa mga ito ng anumang niloloob Niya, at na Siya ay nagpaparusa sa sinumang loloobin Niya ayon sa katarungan Niya at nagpapatawad sa sinumang loloobin Niya ayon sa kabutihang-loob Niya. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan: hindi Siya napanghihina ng anuman.

O Sugo, huwag magpalungkot sa iyo ang mga nagmamabilis sa paglalantad sa mga gawain ng kawalang-pananampalataya upang magpangitngit sila sa iyo sa mga mapagpaimbabaw na naglalantad ng pananampalataya habang naglilingid ng kawalang-pananampalataya. Huwag magpalungkot sa iyo ang mga Hudyo na nakikinig sa kasinungalingan ng mga nakatatanda nila at tumatanggap nito bilang mga gumagaya sa mga pinuno nila na hindi pumunta sa iyo dala ng isang pag-ayaw nila sa iyo. Nagpapalit sila sa Salita ni Allāh sa Torah ayon sa umaalinsunod sa mga pithaya nila. Nagsasabi sila sa mga tagasunod nila: "Kung umayon ang kahatulan ni Muḥammad sa mga pithaya ninyo ay sumunod kayo sa kanya. Kung sumalungat iyon sa mga ito ay mangilag kayo sa kanya." Ang sinumang nagnais si Allāh ng pagliligaw sa kanya kabilang sa mga tao ay hindi ka makatatagpo, O Sugo, ng sinumang magtutulak palayo sa kanya ng pagkaligaw at magpapatnubay sa kanya tungo sa landas ng katotohanan. Ang mga inilalarawang iyon sa pamamagitan ng mga katangiang ito kabilang sa mga Hudyo at mga mapagpaimbabaw ay ang mga hindi nagnais si Allāh ng pagdadalisay sa mga puso nila mula sa kawalang-pananampalataya. Ukol sa kanila sa Mundo ay isang kahihiyan at isang kasiraang-puri. Ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay isang pagdurusang sukdulan, ang pagdurusa sa Apoy.

Ang mga Hudyo na ito ay mga madalas makinig sa kasinungalingan at mga madalas makinabang sa yamang galing sa ipinagbabawal gaya ng patubo sa pautang. Kaya kung nagpahatol sila sa iyo, O Sugo, ay magpasya ka sa pagitan nila kung loloobin mo o iwan mo ang pagpapasya sa pagitan nila kung loloobin mo sapagkat ikaw ay makapipili sa dalawang kalagayan. Kung iiwan mo ang pagpapasya sa pagitan nila ay hindi sila makakakaya na puminsala sa iyo ng anuman. Kung magpapasya ka sa pagitan nila ay magpasya ka sa pagitan nila ayon sa katarungan kahit sila man ay mga tagalabag sa katarungan at mga kaaway. Tunay na si Allāh ay umiibig sa mga makatarungan sa hatol nila, kahit pa man ang mga nagpapahatol ay mga kaaway ng tagahatol.

Tunay na ang kalagayan ng mga ito ay talagang kataka-taka sapagkat sila ay tumatangging sumampalataya sa iyo ngunit nagpapahatol sa iyo dala ng paghahangad sa paghatol mo ng umaayon sa mga pithaya nila samantalang taglay nila ang Torah na nag-aangkin sila ng pananampalataya raw roon, na naroon ang kahatulan ni Allāh, pagkatapos umaayaw sila sa hatol mo kapag hindi umalinsunod sa mga pithaya nila. Kaya naman nagsama sila sa kawalang-pananampalataya sa nasa kasulatan nila at sa pag-ayaw sa hatol mo. Ang kagagawan ng mga ito ay hindi kagagawan ng mga mananampalataya kaya sila, samakatuwid, ay hindi kabilang sa mga manananampalataya sa iyo at sa inihatid mo.

Tunay na Kami ay nagpababa ng Torah kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na doon ay may paggabay at pahiwatig sa kabutihan, at liwanag na ipinantatanglaw. Humahatol sa pamamagitan nito ang mga propeta ng mga anak ni Israel na mga nagpaakay kay Allāh sa pamamagitan ng pagtalima. Humahatol sa pamamagitan nito ang mga maalam at ang mga marunong sa batas na nagtuturo sa mga tao ng ipinaingat sa kanila ni Allāh sa Kasulatan Niya. Gumawa Siya sa kanila bilang mga tagapag-ingat dito, na nangangalaga rito laban sa paglilihis at pagpapalit ng kahulugan. Sila ay mga saksi rito na ito ay katotohanan. Sa kanila sumasangguni ang mga tao hinggil sa pumapatungkol dito. Kaya huwag kayong mangamba, O mga Hudyo, sa mga tao ngunit mangamba kayo kay Allāh lamang. Huwag kayong tumanggap ng isang pamalit sa hatol ayon sa pinababa ni Allāh kapalit ng kaunting halaga gaya ng posisyon o prestihiyo o salapi. Ang sinumang hindi humatol ng ayon sa pinababa ni Allāh mula sa pagkakasi habang nagtuturing na ipinahihintulot iyon o nagmamagaling higit dito ng iba pa rito o nagpapantay niyon dito, ang mga iyon ay ang mga tagatangging sumampalataya nang totohanan.

Nagsatungkulin si Allāh sa mga Hudyo sa Torah na ang sinumang pumatay ng isang tao nang sinasadya, na walang karapatan, ay papatayin dahil doon. Ang sinumang dumukot ng isang mata nang sinasadya ay dudukutin ang mata niya. Ang sinumang tumapyas ng isang ilong nang sinasadya ay tatapyasin ang ilong. Ang sinumang pumutol ng isang tainga ay puputulin ang tainga niya. Ang sinumang bumungal ng isang ngipin ay bubungalin ang ngipin niya. Nagtakda si Allāh sa kanila na hinggil sa mga sugat ay parurusahan ang may-sala ng tulad sa krimen niya. Ang sinumang nagkusang-loob ng pagpapaumanhin sa may-sala, ang pagpapaumanhin niya ay magiging isang panakip-sala sa mga pagkakasala niya dahil sa pagpapaumanhin niya sa lumabag sa katarungan sa kanya. Ang sinumang hindi humatol ng ayon sa pinababa ni Allāh kaugnay sa pumapatungkol sa pantay na ganti at sa pumapatungkol sa iba pa rito, siya ay lumalampas sa mga hangganan ni Allāh.

Nagpasunod Kami sa mga bakas ng mga propeta ng mga anak ni Israel kay Hesus na anak ni Maria bilang mananampalataya sa Torah at bilang tagapaghatol ayon dito. Nagbigay Kami sa kanya ng Ebanghelyo bilang naglalaman ng kapatnubayan sa katotohanan at ng nag-aalis ng mga kalituhan mula sa mga katwiran at lumulutas sa mga suliranin mula sa mga kahatulan, at bilang sumasang-ayon sa bumaba bago pa nito na Torah maliban sa kaunti kabilang sa pinawalang-bisa nito na mga kahatulan niyon. Gumawa Kami sa Ebanghelyo bilang patnubay, na napapatnubayan sa pamamagitan nito ang mga tagapangilag magkasala, at bilang pampigil sa paggawa ng ipinagbawal nito sa kanila.

Sampalatayanan ng mga Kristiyano ang pinababa ni Allāh sa Ebanghelyo at humatol sila ayon dito hinggil sa inihatid nito na katapatan bago ng pagpapadala kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa kanila. Ang sinumang hindi humatol ng ayon sa pinababa ni Allāh, ang mga iyon ay ang mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh, ang mga nag-iiwan sa katotohanan, ang mga kumikiling sa kabulaanan.

Nagpababa sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān na may katapatang walang duda at walang alinlangan na ito ay mula sa ganang Kanya bilang tagapagpatotoo para sa nauna rito na mga kasulatang pinababa at bilang pinagkakatiwalaan sa mga ito. Kaya ang anumang umaayon dito mula sa mga iyon, iyan ay katotohanan; at ang anumang sumasalungat dito, iyan ay kabulaanan. Kaya humatol ka sa pagitan nila ayon sa pinababa ni Allāh sa iyo kaugnay roon. Huwag kang sumunod sa mga pithaya nilang pinanghahawakan nila habang iniiwan ang pinababa sa iyo na katotohanang walang duda hinggil doon. Gumawa si Allāh para sa bawat kalipunan ng isang batas mula sa mga patakarang panggawain at ng isang paraang maliwanag na napapatnubayan sila sa pamamagitan nito. Kung sakaling niloob ni Allāh na pag-isahin ang mga batas, talaga sanang pinag-isa Niya ang mga ito subalit Siya ay gumawa para sa bawat kalipunan ng batas upang sulitin ang lahat para malantad ang tagatalima sa tagasuway. Kaya magmadali kayo tungo sa paggawa ng mga kabutihan at pag-iwan sa mga nakasasama sapagkat tungo kay Allāh lamang ang pagbabalik ninyo sa Araw ng Pagbangon. Magbabalita Siya sa inyo tungkol sa anumang kayo noon kaugnay roon ay nagkakasalungatan. Gaganti Siya sa inyo sa anumang ipinauna ninyo na mga gawa.

Na humatol ka sa pagitan nila, O Sugo, ng ayon sa pinababa ni Allāh sa iyo, huwag kang sumunod sa mga pananaw nilang namumutawi mula sa pagsunod ng pithaya, at mag-ingat ka sa kanila na magligaw sila sa iyo palayo sa ilan sa pinababa ni Allāh sa iyo sapagkat hindi sila mag-aalintana ng isang pagpupunyagi alang-alang doon. Kaya kung umayaw sila sa pagtanggap sa kahatulan ayon sa pinababa ni Allāh sa iyo ay alamin mo na nagnanais lamang si Allāh na magparusa sa kanila, dahil sa ilan sa mga pagkakasala nila, ng isang kaparusahang pangmundo at magpaparusa Siya sa kanila sa lahat ng mga ito sa Kabilang-buhay. Tunay na marami sa mga tao ay talagang mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh.

Umaayaw ba sila sa paghatol mo habang humihiling ng paghatol ng mga alagad ng Kamangmangan kabilang sa mga mananamba ng mga diyus-diyusan, na mga humahatol bilang pagsunod sa mga pithaya nila? Walang isang higit na magaling sa paghatol kaysa kay Allāh sa ganang mga alagad ng katiyakan, na mga nakauunawa buhat kay Allāh ng pinababa sa Sugo Niya, hindi mga alagad ng kamangmangan at mga pithaya na walang tinatanggap kundi ang umaalinsunod sa mga pithaya nila kahit pa ito ay kabulaanan.

O mga sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya, huwag kayong gumawa mula sa mga Hudyo at mga Kristiyano ng mga kapanalig at mga hinirang na makikipagtangkilikan kayo sa kanila sapagkat ang mga Hudyo ay nakikipagtangkilikan lamang sa mga alagad ng kapaniwalaan nila at ang mga Kristiyano ay nakikipagtangkilikan lamang sa mga alagad ng kapaniwalaan nila. Ang kapwa pangkat ay pinagbubuklod ng pakikipag-away sa inyo. Ang sinumang tumatangkilik sa kanila kabilang sa inyo, tunay na siya ay nasa panig nila. Tunay na si Allāh ay hindi nagpapatnubay sa mga taong tagalabag sa katarungan dahilan sa pakikipagtangkilikan nila sa mga tagatangging sumampalataya.

Kaya nakikita mo, O Sugo, ang mga mapagpaimbabaw na mga mahina ang pananampalataya habang nagdadali-dali sa pakikipagtangkilikan sa mga Hudyo at mga Kristiyano, samantalang mga nagsasabi: "Nangangamba kami na magtagumpay ang mga ito at maging ukol sa kanila ang kapamahalaan saka may dumapo sa amin mula sa kanila na isang kinasusuklaman." Ngunit harinawang si Allāh ay maglalagay ng tagumpay sa Sugo at mga mananampalataya, o magdadala ng isang bagay mula sa ganang Kanya na magsisimula sa pamamagitan nito ang kapangyarihan ng mga Hudyo at mga nakikipagtangkilikan sa kanila kaya ang mga nagmamabilis sa pakikipagtangkilikan sa kanila ay mga magsisisi dahil sa ikinubli nila na pagpapaimbabaw sa mga puso nila dahil sa kabulaanan ng kinakapitan nila na mga mahinang kadahilanan.

Magsasabi ang mga mananampalataya habang mga nagtataka sa kalagayan ng mga mapagpaimbabaw na ito: "Ang mga sumumpang ito ba habang mga nagbibigay-diin sa pananampalataya nila na tunay na sila ay talagang kasama ninyo, O mga mananampalataya, sa pananampalataya, pag-aadya, at pakikipagtangkilikan?" Nawalang-kabuluhan ang mga gawa nila kaya sila ay naging mga lugi dahil sa pagkaalpas ng nilayon nila at inihanda para sa kanila na pagdurusa.

O mga sumampalataya, ang sinumang tatalikod kabilang sa inyo sa relihiyon niya patungo sa kawalang-pananampalataya ay papalitan ni Allāh ng mga taong iibig Siya sa kanila at iibig sila sa Kanya dahil sa pagpapakatuwid nila, na mga maawain sa mga mananampalataya, na mga matindi sa mga tagatangging sumampalataya, na nakikibaka sa pamamagitan ng mga yaman nila at mga sarili nila upang ang Salita ni Allāh ay maging ang kataas-taasan, at hindi natatakot sa pamumuna ng sinumang namumuna dahil sa pagpapauna nila sa kaluguran ni Allāh higit sa kaluguran ng mga nilikha. Iyon ay bahagi ng bigay ni Allāh na ibinibigay Niya sa sinumang loloobin Niya kabilang sa mga lingkod Niya. Si Allāh ay Malawak ang kabutihang-loob at ang paggawa ng maganda, Maalam sa sinumang nagiging karapat-dapat sa kabutihang-loob Niya kaya nagkakaloob nito sa kanya, samantalang ang sinumang hindi nagiging karapat-dapat dito ay pinagkakaitan Niya nito.

Hindi ang mga Hudyo ni ang mga Kristiyano ni ang iba pa sa kanila kabilang sa mga tagatangging sumampalataya ang mga katangkilik ninyo, bagkus tunay na ang katangkilik ninyo at ang tagaadya ninyo ay si Allāh, ang Sugo Niya, at ang mga mananampalataya na nagsasagawa ng pagdarasal nang lubusan at nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila habang sila ay mga nagpapakumbaba kay Allāh bilang mga nagpapakaaba.

Ang sinumang tatangkilik kay Allāh, sa Sugo Niya, at sa mga sumampalataya sa pamamagitan ng pag-aadya, siya ay kabilang sa lapian ni Allāh. Ang lapian ni Allāh ay ang mga mananaig dahil si Allāh ang tagaadya nila.

O mga sumampalataya, huwag kayong gumawa sa mga nanunuya sa relihiyon ninyo at naglalaru-laro rito kabilang sa mga binigyan ng kasulatan bago pa ninyo kabilang sa mga Hudyo, mga Kristiyano, at mga tagapagtambal bilang mga kapanalig at mga hinirang. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwas sa sinaway Niya sa inyo na pakikipagtangkilikan sa kanila, kung kayo ay mga mananampalataya sa Kanya at sa pinababa Niya sa inyo.

Gayon din, nanunuya sila at naglalaro kapag nanawagan kayo para sa pagdarasal na pinakadakila sa pagpapalapit-loob kay Allāh. Iyon ay dahilan sa sila ay mga taong hindi nakapag-uunawa tungkol kay Allāh sa mga kahulugan ng pagsamba sa Kanya at mga batas Niya na isinabatas Niya para sa mga tao.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga nangungutya kabilang sa mga May Kasulatan: "Namimintas kaya kayo sa amin maliban pa sa pananampalataya namin kay Allāh, sa pinababa sa amin, at sa pinababa sa mga nauna pa sa amin; at sa pananampalataya namin na ang higit na marami sa inyo ay mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh dahil sa pag-iwan ninyo sa pananampalataya at pagsunod sa mga ipinag-uutos? Kaya ang ipinipintas ninyo sa amin ay isang papuri para sa amin at hindi pamumula."

Sabihin mo, O Sugo: "Magpapabatid kaya Ako sa inyo hinggil sa kung sino silang higit na karapat-dapat sa kapintasan at higit na matindi sa parusa kaysa sa mga ito? Tunay na sila ay ang mga ninuno nila na itinaboy ni Allāh mula sa awa Niya, kinagalitan Niya, at inanyuan Niya, matapos ng pagpapalit-anyo, bilang mga unggoy at mga baboy. Gumawa Siya mula sa kanila ng mga mananamba ng mapagmalabis. Ang mapagmalabis ay ang bawat sinumang sinasamba bukod pa kay Allāh nang nalulugod. Ang mga nabanggit na iyon ay higit na masama sa kalagayan sa Araw ng Pagbangon at higit na ligaw sa pagsisikap sa landas na tuwid."

Kapag dumating sa inyo, O mga mananampalataya, ang mga mapagpaimbabaw kabilang sa kanila ay naglalantad sila sa inyo ng pananampalataya bilang pagpapaimbabaw mula sa kanila. Ang reyalidad ay na sila sa sandali ng pagpasok nila at paglabas nila ay mga nababalutan ng kawalang-pananampalataya, na hindi sila nakakakalas dito. Si Allāh ay higit na maalam sa kinikimkim nila na kawalang-pananampalataya kahit naglantad sila sa inyo ng pananampalataya. Gaganti Siya sa kanila roon.

Nakakikita ka, O Sugo, ng marami sa mga Hudyo at mga mapagpaimbabaw na nagdadali-dali sa paggawa ng mga pagsuway tulad ng pagsisinungaling, paglabag sa mga iba sa pamamagitan ng kawalang-katarungan sa mga ito, at pakikinabang sa mga yaman ng mga tao sa pamamagitan ng ipinagbabawal. Kay sagwa ang ginagawa nila!

Bakit kaya hindi sumusuwata sa kanila ang mga pinuno nila at ang mga maalam nila sa minamabilis nilang pagsasabi ng kasinungalingan, pagsaksi sa kabulaanan, at pakikinabang sa mga yaman ng mga tao sa pamamagitan ng kabulaanan? Talaga ngang sumagwa ang pinaggagawa ng mga pinuno nila at mga maalam nila na hindi sumasaway sa kanila sa nakasasama.

Nagsabi ang mga Hudyo noong may tumama sa kanila na isang hirap at isang tagtuyot: "Ang kamay ni Allāh ay nakakuyom sa pagkakaloob ng biyaya at bigay; nagkait Siya sa amin ang nasa Kanya." Pakatandaan, napigilan ang mga kamay nila sa paggawa ng kabutihan at pagbibigay. Itinaboy sila mula sa awa ni Allāh dahil sa sinabi nilang ito. Bagkus ang mga kamay Niya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay mga nakabukas sa kabutihan at pagbibigay. Gumugugol Siya kung papaano Niyang niloloob. Nagbubukas Siya at nagkukuyom. Walang tagahadlang sa Kanya at walang tagapilit sa Kanya. Walang naidaragdag sa mga Hudyo ang pinababa sa iyo, O Sugo, kundi isang paglampas sa hangganan at isang pagkakaila. Iyon ay dahil sa taglay nilang inggit. Pumukol si Allāh sa pagitan ng mga pangkatin ng mga Hudyo ng pagkamuhi at pagkasuklam. Sa tuwing nagbubuklod sila para sa digmaan at naghahanda para rito ng kagamitan, o nagsasabwatan para pagpapaningas nito, dumudurog si Allāh sa bukluran nila at nag-aalis ng lakas nila. Hindi sila tumitigil sa pagsisikap sa paggawa ng anumang may kaguluhan fsa lupa gaya ng pagsisikap para magpabula sa Islām at pagpapakana laban dito. Si Allāh ay hindi umiibig sa mga alagad ng kaguluhan.

Kung sakaling ang mga Hudyo at ang mga Kristiyano ay sumampalataya sa inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at nangilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwas sa mga pagsuway ay talaga sanang magtatakip-sala Kami sa kanila sa mga pagsuway na ginawa nila kahit pa man ang mga ito ay marami at talaga sanang magpapapasok Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa mga hardin ng lugod, na magtatamasa sila sa anumang nasa mga ito na lugod na hindi mapuputol.

Kung sakaling ang mga Hudyo ay gumawa ng ayon sa Torah at ang mga Kristiyano ay gumawa ng ayon sa Ebanghelyo, at gumawa sila sa kalahatan ng ayon sa pinababa sa kanila mula sa Qur'ān, talaga sanang magpapadali Ako para sa kanila ng mga kadahilanan ng pagkamit ng panustos gaya ng pagpapababa ng ulan at pagpapatubo ng lupa. Kabilang sa mga May Kasulatan ang makatamtamang nananatili sa katotohanan ngunit ang marami kabilang sa kanila ay kay sagwa ang gawain nila dahil sa kawalan ng pananampalataya nila.

O Sugo, magpabatid ka ng pinababa sa iyo mula sa Panginoon mo nang buo at huwag kang maglihim mula rito ng anuman sapagkat kung naglihim ka mula rito ng anuman, ikaw ay hindi nagpapaabot ng pasugo ng Panginoon mo. (Nagpaabot nga ang Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ng lahat ng ipinag-utos sa kanya na ipaabot kaya ang sinumang nag-akala ng kasalungatan niyon ay nagpabigat nga ng kabulaanan laban kay Allāh.) Si Allāh ay mangangalaga sa iyo sa mga tao matapos ng araw na ito kaya hindi sila makakakaya ng pagpaparating sa iyo ng kasamaan at walang kailangan sa iyo kundi ang pagpapaabot. Si Allāh ay hindi nagtutuon sa pagkagabay sa mga tagatangging sumampalataya na hindi nagnanais ng kapatnubayan.

Sabihin mo, O Sugo: "Kayo, O mga Hudyo at mga Kristiyano, ay hindi nakabatay sa anuman mula sa relihiyong maisasaalang-alang hanggang sa gumawa kayo ayon sa Torah at Ebanghelyo at gumawa kayo ayon sa pinababa sa inyo mula sa Qur'ān, na hindi tutumpak ang pananampalataya ninyo malibang sa pamamagitan ng pananampalataya rito at paggawa ayon sa nasa loob nito. Talagang magdaragdag nga sa marami sa mga May Kasulatan ang pinababa sa iyo mula sa Panginoon mo ng isang pagmamalabis sa isang [dating] pagmamalabis at ng isang kawalang-pananampalataya sa isang [dating] kawalang-pananampalataya dahil sa taglay nilang inggit. Kaya huwag kang mamighati sa mga tagatangging sumampalatayang ito. Sa sinumang sumunod sa iyo kabilang sa mga mananampalataya ay may yaman at kasapatan.

Tunay na ang mga mananampalataya; ang mga Hudyo; ang mga Sabeo, na isang pangkat ng mga tagasunod ng ilan sa mga propeta; at ang mga Kristiyano, ang sinumang sumampalataya kabilang sa kanila kay Allāh at sa Huling Araw at gumawa ng mga gawang matuwid ay walang pangamba sa kanila sa kahaharapin nila ni sila ay malulungkot sa nakaalpas sa kanila mula sa mga mabuting bahagi sa Mundo.

Talaga ngang tumanggap Kami ng mga kasunduang binigyang-diin sa mga anak ni Israel ng pagdinig at pagtalima at nagsugo Kami ng mga sugo upang magpaabot sa kanila ng Batas ngunit sumira sila sa tinanggap sa kanila mula sa tipan at sumunod sila sa idinidikta ng mga pithaya nila gaya ng pag-ayaw sa inihatid sa kanila ng mga sugo nila at gaya ng pagpapasinungaling nila sa iba at pagpatay nila sa iba pa.

Nagpalagay sila na ang pagsira nila sa mga tipan at mga kasunduan, ang pagpapasinungaling nila, at ang pagpatay nila sa mga propeta ay hindi nagreresulta ng isang kapinsalaan sa kanila ngunit nagresulta ito ng hindi nila ipinagpalagay kaya nabulag sila sa katotohanan kaya hindi sila napatnubayan tungo rito at nabingi sila sa pagdinig nito ayon sa pagdinig ng pagtanggap. Pagkatapos tumanggap si Allāh sa kanila ng pagbabalik-loob dala ng isang pagmamabuting-loob mula sa Kanya. Pagkatapos nabulag sila matapos niyon sa katotohanan at nabingi sila sa pagdinig nito ayon sa pagdinig ng pagtanggap. Nangyari iyon sa marami sa kanila. Si Allāh ay Nakakikita sa anumang ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya mula roon na anuman. Gaganti Siya sa kanila roon.

Talaga ngang tumangging sumampalataya ang mga Kristiyanong nagsasabing si Allāh ay ang Kristo Jesus na anak ni Maria dahil sa pag-uugnay nila ng pagkadiyos sa iba pa kay Allāh gayong ang Kristo na anak ni Maria mismo ay nagsabi sa kanila: "O mga anak ni Israel, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat Siya ay Panginoon ko at Panginoon ninyo at tayo sa pagkaalipin sa Kanya ay magkapantay." Iyon ay dahil ang sinumang nagtatambal kay Allāh ng iba pa sa Kanya, tunay na si Allāh ay nagkait nga sa kanya sa pagpasok sa Paraiso magpakailanman. Ang paglalagyan niya ay Apoy ng Impiyerno. Walang ukol sa kanya na tagapag-adya sa ganang kay Allāh ni tagatulong ni tagasagip na sasagip sa kanya mula sa naghihintay sa kanya na pagdurusa.

Talaga ngang tumangging sumampalataya ang mga Kristiyanong nagsasabi: "Tunay na si Allāh ay binubuo ng tatlo: ang Ama, ang Anak, at ang Espiritu Santo." Pagkataas-taas si Allāh kaysa sa sabi nila ayon sa kataasang malaki. Si Allāh ay hindi marami. Siya ay nag-iisang Diyos lamang; walang katambal sa Kanya. Kung hindi sila titigil sa karumal-dumal na pinagsasabing ito ay talagang may aabot sa kanila na isang pagdurusang nakasasakit.

Kaya hindi uurong ang mga ito sa pinagsasabi nilang ito habang mga nagbabalik-loob kay Allāh mula roon, at humihiling sa Kanya ng kapatawaran sa nagawa nila na pagtatambal sa Kanya? Si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob mula sa anumang pagkakasalang nangyari kahit pa man ang pagkakasala ay ang kawalang-pananampalataya sa Kanya, Maawain sa mga mananampalataya.

Walang iba ang Kristo Jesus na anak ni Maria kundi isang sugo kabilang sa mga sugo. Magaganap sa kanya ang anumang naganap sa kanila na kamatayan. Ang ina niyang si Maria – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay marami sa katapatan at paniniwala. Silang dalawa ay kumakain ng pagkain dahil sa pangangailangan nila rito kaya papaanong sila ay naging mga diyos sa kabila ng pangangailangan nila sa pagkain? Kaya tumingin ka, O Sugo, ayon sa pagtingin ng pagmumuni-muni kung papaano nililiwanag ni Allāh para sa kanila ang mga tandang nagpapatunay sa kaisahan Niya at sa kabulaanan ng taglay nilang pagpapalabis sa pag-uugnay ng pagkadiyos sa iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – habang sila sa kabila niyon ay nagkakaila sa mga tandang ito. Pagkatapos tumingin ka ayon sa pagtingin ng pagmumuni-muni kung papaano silang nababaling palayo sa katotohanan sa isang pagbaling sa kabila nitong mga tandang maliwanag na nagpapatunay sa kaisahan ni Allāh.

Sabihin mo, O Sugo, habang nangangatwiran sa kanila kaugnay sa pagsamba nila sa iba pa kay Allāh: "Sumasamba ba kayo sa hindi nagdudulot sa inyo ng pakinabang at hindi nagtutulak palayo sa inyo ng pinsala sapagkat ito ay walang-kakayahan samantalang si Allāh ay malaya sa kawalang-kakayahan? Si Allāh lamang ay ang Madinigin sa mga sinasabi ninyo kaya naman walang nakalulusot sa Kanya sa mga ito na anuman, ang Maalam sa mga ginagawa ninyo kaya walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman. Gaganti Siya sa inyo sa mga ito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga Kristiyano: "Huwag kayong lumampas sa hangganan kaugnay sa ipinag-utos sa inyo na pagsunod sa katotohanan at huwag kayong magpalabis sa pagdakila sa sinumang ipinag-utos sa inyo ang pagdakila roon – tulad ng mga propeta – para maniwala kayo kaugnay sa kanila ng pagkadiyos gaya ng ginawa ninyo kay Jesus na anak ni Maria dahilan sa paggaya ninyo sa mga ninuno ninyo kabilang sa mga alagad ng pagkaligaw, na nagligaw sila sa marami sa mga tao at naligaw sila palayo sa daan ng katotohanan."

Nagpapabatid si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – na Siya ay nagtaboy sa mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga anak ni Israel mula sa awa Niya ayon sa nasaad sa kasulatan na pinababa Niya kay David, ang Salmo, at sa kasulatan na pinababa Niya kay Jesus na anak ni Maria, ang Ebanghelyo. Ang pagtataboy na iyon mula sa awa ay dahilan sa nagawa nila na mga pagsuway at paglabag sa mga pinakababanal kay Allāh.

Sila noon ay hindi sumasaway sa isa't isa sa kanila sa pagkagawa ng pagsuway, bagkus naglalantad ang mga tagasuway kabilang sa kanila ng ginagawa nila na mga pagsuway at mga nakasasamang gawa dahil walang isang tagatutol na tumututol sa kanila. Talagang sumagwa ang dati nilang ginagawa na pagpapabaya sa pagsaway sa nakasasama.

Nakasasaksi ka, O Sugo, sa marami sa mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga Hudyong ito na umiibig sa mga tagatangging sumampalataya at kumikiling sa mga iyon, at nakikipag-away sa iyo at nakikipag-away sa mga Monoteista. Kay sagwa ang ipinangangahas nila na pakikipagtangkilikan nila sa mga tagatangging sumampalataya sapagkat ito ay dahilan ng galit ni Allāh sa kanila at ng pagpapasok Niya sa kanila sa Apoy bilang mga mananatili roon; hindi sila lalabas mula roon magpakailanman.

Kung sakaling ang mga Hudyong ito ay sumasampalataya kay Allāh nang totohanan at sa Propeta Niya, hindi sana sila gumawa sa mga tagapagtambal bilang mga katangkilik na iniibig nila at kinikilingan nila sa halip ng mga mananampalataya dahil sila ay sinaway laban sa paggawa sa mga tagatangging sumampalataya bilang mga katangkilik subalit marami sa mga Hudyong ito ay mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh, sa pagtangkilik sa Kanya, at sa pagtangkilik sa mga mananampalataya.

Talagang makatatagpo ka nga, O Sugo, na ang pinakamalaki sa mga tao sa pagkamuhi sa mga mananampalataya sa iyo at sa inihatid mo ay ang mga Hudyo dahil sa taglay nilang poot, inggit, at pagmamalaki; ang mga mananamba ng mga diyus-diyusan; at ang iba pa sa kanila kabilang sa mga tagapagtambal kay Allāh. Talagang makatatagpo ka nga na ang pinakamalapit sa kanila sa pag-ibig sa mga mananampalataya sa iyo at sa inihatid mo ay ang mga nagsasabi tungkol sa mga sarili nila na tunay na sila ay mga Kristiyano. Ang kalapitan ng pagmamahal ng mga ito sa mga mananampalataya ay dahil mayroon sa kanila na mga maalam at mga palasamba at na sila ay mga nagpapakumbaba, hindi mga nagpapakamalaki dahil ang nagpapakamalaki ay hindi umaabot ang kabutihan sa puso niya.

Ang mga ito – gaya ng Hari ng Ethiopia at mga kasamahan nito – ay may mga pusong malambot yayamang sila ay naiyak dala ng kataimtiman sa sandali ng pakikinig sa pinababa mula sa Qur'ān yayamang nakilala nila na ito ay mula sa katotohanan dahil sa pagkakilala nila sa inihatid ni Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsasabi sila: "O Panginoon Namin, sumampalataya kami sa pinababa Mo sa Sugo Mo na si Muḥammad – basbasan Mo siya at pangalagaan – kaya isulat Mo kami, O Panginoon namin, kasama ng kalipunan ni Muḥammad – basbasan Mo siya at pangalagaan – na magiging isang katwiran laban sa mga tao sa Araw ng Pagbangon.

May aling dahilan na humaharang sa pagitan natin at ng pananampalataya kay Allāh at sa pinababa Niya na katotohanang inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – samantalang tayo ay umaasa sa pagpasok sa Paraiso kasama sa mga propeta at mga tagasunod nilang mga tumatalima kay Allāh, na mga nangangamba sa parusa Niya?

Kaya gumanti sa kanila si Allāh sa pagsampalataya nila at pag-amin nila sa katotohanan ng mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at mga punong-kahoy ng mga ito bilang mga namamalagi sa mga ito magpakailanman. Iyon ay ang ganti sa mga tagagawa ng maganda sa pagsunod nila sa katotohanan at pagpapaakay nila rito nang walang pasubali o kundisyon.

Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya, at nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh na pinababa Niya sa Sugo Niya, ang mga iyon ay ang mga mananatili sa Apoy na naglalagablab; hindi sila makalalabas mula roon magpakailanman.

O mga sumampalataya, huwag kayong magbawal ng mga minamasarap na pinapayagan gaya ng mga pagkain, mga inumin, at mga pag-aasawa. Huwag kayong magbawal ng mga ito dala ng pagkakasya sa kaunti o pagkamananamba. Huwag kayong lumampas sa mga hangganan ng ipinagbawal ni Allāh sa inyo. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya, bagkus napupuot Siya sa kanila.

Kumain kayo mula sa inakay ni Allāh sa inyo mula sa panustos Niya sa kalagayan ng pagiging ipinahintulot na kaaya-aya nito, hindi kung ito ay ipinagbabawal gaya ng nakuha dahil sa pangangamkam o sa minamasamang paraan. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sapagkat Siya ang sinasampalatayanan ninyo at ang pananampalataya ninyo sa Kanya ay nag-oobliga sa inyo na mangilag kayong magkasala sa Kanya.

Hindi magtutuos sa inyo si Allāh, O mga mananampalataya, sa nangyayari sa mga dila ninyo na panunumpa nang hindi sadyaan. Magtutuos lamang Siya sa inyo dahil sa [panunumpang] nagpasya kayo niyon, nagbigkis kayo sa mga puso [ninyo] roon, at nagsinungaling kayo [matapos ng panunumpa]. Kaya papawi Siya sa inyo ng kasalanan ng pinagpasyahan ninyo na mga panunumpa at binigkas ninyo nang nagsinungaling kayo. [Ang panakip-sala ay] isa sa tatlong bagay ayon sa pipiliin: ang pagpapakain sa sampung dukha ng katamtaman sa pagkain ng mga naninirahan sa bayan ninyo: para sa bawat dukha ay kalahating Sā`, o ang pagpapadamit sa kanila ng itinuturing sa kaugalian bilang damit, o ang pagpapalaya sa isang aliping mananampalataya. Ngunit kapag hindi nakatagpo ang nagtatakip-sala sa panunumpa niya ng isa sa tatlong bagay na ito, magtatakip-sala siya rito sa pamamagitan ng pag-aayuno nang tatlong araw. Ang nabanggit na iyon ay panakip-sala sa mga panunumpa ninyo, O mga mananampalataya, kapag nanumpa kayo kay Allāh at nagsinungaling kayo [matapos ng panunumpa]. Mangalaga kayo sa mga panunumpa ninyo laban sa pagsumpa kay Allāh nang pasinungaling, laban sa kadalasan ng panunumpa kay Allāh, at laban sa kawalan ng pagtupad sa panunumpa hanggat ang kawalan ng pagtupad ay hindi mabuti. Kaya gumawa kayo ng kabutihan at magtakip-sala kayo sa mga panunumpa ninyo gaya ng nilinaw ni Allāh sa inyo na panakip-sala sa mga [sinirang] panunumpa. Naglilinaw si Allāh para sa inyo ng mga kahatulan Niyang tagapaglinaw sa ipinahihintulot at ipinagbabawal, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat kay Allāh dahil nagturo Siya sa inyo ng hindi ninyo dati nalalaman.

O mga sumampalataya, ang nakalalasing na nag-aalis ng isip, ang sugal na naglalaman ng taya ng dalawang panig, ang mga bato na nagkakatay sa tabi ng mga ito ang mga tagapagtambal bilang pagdakila sa mga ito o nagtatayo sila ng mga ito para sa pagsamba sa mga ito, at ang mga patpat ng palaso na sila noon ay humihiling sa pamamagitan ng mga ito kung ano ang ibinahagi sa kanila mula sa Lingid [sa kanila], ang lahat ng iyon ay kasalanan mula sa panghahalina ng demonyo, kaya lumayo kayo sa kanya, nang sa gayon kayo ay magtatamo ng isang buhay na marangal sa Mundo at ng kaginhawahan sa Paraiso sa Kabilang-buhay.

Naglalayon lamang ang demonyo sa paghahalina sa nakalalasing at sugal ng pagsasadlak ng poot at suklam sa pagitan ng mga puso at ng pagpapabaling palayo sa pag-alaala kay Allāh at sa pagdarasal, kaya kayo ba, O mga mananampalataya, ay mga mag-iiwan sa mga nakasasamang ito? Walang duda na iyon ay ang nababagay sa inyo kaya tumigil kayo.

Tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-utos ng Batas ng Islām at pag-iwas sa sinaway nito at mag-ingat kayo laban sa pagsalungat. Ngunit kung umayaw kayo roon ay alamin ninyo na tanging tungkulin ng Sugo ni Allāh ay ang pagpapaabot ng ipinag-utos Niya na ipaabot, at naipaabot nga naman nito. Kayo kung napatnubayan kayo, ito ay para sa mga sarili ninyo; at kung nakagawa kayo ng masagwa, ito ay laban naman sa mga sarili.

Walang kasalanan sa mga sumampalataya at gumawa ng mga gawang maayos bilang pagpapakalapit-loob [kay Allāh] kaugnay sa anumang ininom nila na alak bago ng pagbabawal nito, kapag umiwas sila sa mga ipinagbabawal habang mga nangingilag sa pagkainis ni Allāh sa kanila, habang mga mananampalataya sa Kanya, habang mga nagsasagawa ng mga gawang maayos. Pagkatapos nadagdagan sila ng pagsasaalang-alang kay Allāh hanggang sa sila ay naging sumasamba sa Kanya na para bang sila ay nakakikita sa Kanya. Si Allāh ay umiibig sa mga sumasamba sa Kanya na para bang sila ay nakakikita sa Kanya dahil sa taglay nilang pagkadama ng namamalaging pagsasaalang-alang kay Allāh. Iyon ay ang nag-aakay sa mananampalataya tungo sa pagpapaganda sa gawa niya at pagpapahusay nito.

O mga sumampalataya, talagang susubok nga sa inyo si Allāh ng isang bagay na mag-aakay Siya nito sa inyo gaya ng pinangangasong hayop na ligaw habang kayo ay mga nasa iḥrām, na nakakukuha kayo sa mga maliit ng mga ito sa pamamagitan ng mga kamay ninyo at ng mga malaki sa pamamagitan ng mga sibat ninyo. [Ito ay] upang maghayag si Allāh ayon sa kaalaman ng paghahayag. Magtutuos Siya dahil doon sa mga tao kung sino ang nangangamba sa Kanya nang lingid dahil sa kalubusan ng pananampalataya nito sa kaalaman ni Allāh, kaya naman magpipigil ito sa panghuhuli sa pinangangasong hayop dala ng pangamba sa Tagapaglikha nito na hindi nakakukubli sa Kanya ang gawa nito. Kaya ang sinumang lumampas sa hangganan at nangaso habang siya ay nasa iḥrām ng ḥajj o `umrah, ukol sa kanya ay isang parusang nakasasakit sa Araw ng Pagbangon dahil sa pagkagawa niya sa sinaway ni Allāh.

O mga sumampalataya, huwag kayong pumatay ng pinangangasong hayop na ligaw habang kayo ay mga nasa iḥrām ng ḥajj o `umrah. Ang sinumang pumatay nito kabilang sa inyo nang sinasadya, kailangan sa kanya ay ganting nakatutulad ng pinatay niya mula sa pinangangasong hayop gaya ng kamelyo o baka o tupa. Ihahatol ito ng dalawang lalaking nagtataglay ng katangian ng pagkamakatarungan sa mga Muslim. Ang anumang inihatol nilang dalawa ay gagawin rito ang ginagawa sa handog gaya ng pagpapadala sa Makkah at pagkakatay nito sa Ḥaram, o sa halaga niyon na pagkaing ibinibigay sa mga maralita ng Ḥaram: para sa bawat maralita ay kalahating Sā', o sa pag-aayuno ng isang araw katumbas ng bawat kalahating ṣā' ng pagkain. Ang lahat ng iyon ay upang makalasap ang pumatay ng pinangangasong hayop sa kinahihinatnan ng paglalakas-loob niya sa pagpatay niyon. Nagpalampas si Allāh sa anumang nakalipas na pagpatay sa pinangangasong hayop ng Ḥaram at pagpatay ng taong nasa iḥrām sa pinangangasong hayop ng ilang bago ng pagbabawal nito. Ang sinumang nanumbalik doon matapos ng pagbabawal ay maghihiganti si Allāh sa kanya sa pamamagitan ng pagpaparusa sa kanya dahil doon. Si Allāh ay Malakas, Matatag. Bahagi ng lakas Niya na Siya ay naghihiganti sa sinumang sumuway sa Kanya kung niloob Niya. Hindi Siya napipigil doon ng isang tagapigil.

Nagpahintulot si Allāh para sa inyo ng panghuhuli ng mga hayop na pantubig at ng anumang ibinubuga ng dagat para sa inyo buhay man o patay bilang kapakinabangan para sa sinumang kabilang sa inyo na isang nanunuluyan o isang naglalakbay, na magbabaon nito. Nagbawal Siya sa inyo ng nahuhuli sa katihan hanggat kayo ay nananatiling mga nasa iḥrām ng ḥajj o `umrah. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sapagkat Siya lamang ay ang panunumbalikan ninyo sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo.

Ginawa ni Allāh ang Ka’bah, ang Bahay na binanal, bilang pagpapanatili para sa mga tao. Nagpapanatili ito ng mga kapakanan nilang panrelihiyon gaya ng pagdarasal, ḥajj, at `umrah, at ng mga kapakanan nilang pangmundo sa pamamagitan ng katiwasayan sa Ḥaram at ng pagkalap ng mga bunga ng bawat bagay patungo roon. Ginawa Niya ang mga buwang pinakababanal: ang Dhulqa`dah, ang Dhulḥijjah, ang Muḥarram, at ang Rajab bilang pagpapanatili para sa kanila dahil sa katiwasayan nila roon laban sa pakikipaglaban sa kanila ng iba ba sa kanila. [Ginawa Niya] ang alay at ang mga hayop na nakakuwintas na nagpapahiwatig na ang mga ito ay inaakay patungo sa Ḥaram bilang pagpapanatili para sa kanila dahil sa katiwasayan ng mga may-ari ng mga ito laban sa pagsasailalim sa kanila sa isang kapinsalaan. Yaong ipinagmagandang-loob ni Allāh sa inyo ay upang makaalam kayo na si Allāh ay nakaaalam sa anumang nasa mga langit at anumang nasa lupa, at na si Allāh, sa bawat bagay, ay Maalam sapagkat tunay na ang pagsasabatas Niya para roon para magkamit ng mga kapakanan para sa inyo at magtulak ng mga kapinsalaan palayo sa inyo bago mangyari ang mga ito ay isang patunay sa kaalaman Niya sa nakabubuti para sa mga tao.

Alamin ninyo, O mga tao, na si Allāh ay matindi ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya, Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob, Maawain dito.

Walang tungkulin ang Sugo kundi ang pagpapaabot sa anumang ipinag-utos sa kanya ni Allāh na ipaabot niya kaya naman wala sa kanya ang pagtutuon sa mga tao tungo sa kapatnubayan sapagkat iyon ay nasa kamay ni Allāh lamang. Si Allāh ay nakaaalam sa anumang inilalantad ninyo at anumang ikinukubli ninyo na kapatnubayan o pagkaligaw. Gaganti Siya sa inyo roon.

Sabihin mo, O Sugo: "Hindi pumapantay ang karima-rimarim mula sa bawat bagay sa kaaya-aya mula sa bawat bagay, kahit pa man nagpahanga sa iyo ang dami ng karima-rimarim sapagkat tunay na ang dami nito ay hindi nagpapatunay sa kainaman nito." Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh, O mga may mga pang-unawa, sa pamamagitan ng pag-iwan sa karima-rimarim at ng paggawa ng kaaya-aya, nang sa gayon kayo ay magtatamo ng Paraiso.

O mga sumampalataya, huwag kayong magtanong sa Sugo ninyo tungkol sa mga bagay na walang pangangailangan para sa inyo sa mga ito at hindi kabilang sa nakatutulong sa inyo sa nauukol sa relihiyon ninyo. Kung ilalantad ang mga ito sa inyo ay magpapasama ng loob ninyo ang mga ito dahil sa taglay ng mga ito na hirap. Kung magtatanong kayo tungkol sa mga bagay na ito, na sinaway kayo sa pagtatanong tungkol sa mga ito sa sandaling bumababa ang pagkakasi sa Sugo, ay pinaglilinaw ang mga ito sa inyo. Iyon kay Allāh ay madali. Nagpalampas nga si Allāh sa mga bagay na nanahimik tungkol sa mga ito ang Qur'ān kaya huwag kayong magtanong tungkol sa mga ito sapagkat tunay na kayo, kung nagtanong kayo tungkol sa mga ito, ay bababaan ng pag-aatang sa kahatulan ng mga ito. Si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya kapag nagbalik-loob sila, Matimpiin sa pagpaparusa sa kanila dahil sa mga ito.

May nagtanong ng tungkol sa tulad ng mga ito, na mga tao kabilang sa nauna sa inyo, ngunit noong inatangan sila ng mga ito ay hindi sila nagsagawa sa mga ito, saka sila ay naging mga tagatangging sumampalataya dahilan sa mga ito.

Nagpahintulot si Allāh ng mga hayupan sapagkat hindi Siya nagbawal mula sa mga ito ng ipinagbawal ng mga tagapagtambal sa mga sarili nila para sa mga anito nila, na kabilang [sa mga ito] ang baḥīrah, na babaing kamelyo na pinuputol ang tainga nito kapag nakapagsilang ng isang takdang bilang; ang sā’ibah, na babaing kamelyo na kapag umabot sa isang takdang edad ay iniiwan sa mga anito nila; ang waṣīlah, na babaing kamelyo na nagpapatuloy ang pagsisilang sa isang babae matapos ng isang babae; ang ḥāmī, na lalaking kamelyo kapag nagkaanak mula sa sarili ng isang bilang ng mga kamelyo. Subalit ang mga tagatangging sumampalataya ay nag-akala ng isang kasinungalingan at paninirang-puri na si Allāh ay nagbawal sa mga nabanggit. Ang higit na marami sa mga tagatangging sumampalataya ay hindi nakatatalos sa pagkakaiba sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan, at ng ipinahintulot at ipinagbabawal.

Kapag sinabi sa mga gumawa-gawang ito laban kay Allāh ng kasinungalingan ng pagbabawal sa ilan sa mga hayupan: "Halikayo sa pinababa ni Allāh na Qur'ān at sa Sunnah ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – upang makakilala kayo sa ipinahihintulot sa ipinagbabawal" ay nagsasabi naman sila: "Nakasasapat sa amin ang nakuha namin at minana namin buhat sa mga ninuno namin na mga paniniwala, mga sinasabi, at mga ginagawa." Papaanong nakasasapat sa kanila iyon samantalang noon nga ang mga ninuno nila ay hindi nakaaalam ng anuman at hindi napapatnubayan sa katotohanan? Kaya naman walang sumusunod sa kanila kundi ang sinumang higit na mangmang kaysa sa kanila at higit na ligaw sa landas sapagkat sila ay mga mangmang na ligaw.

O mga sumampalataya, mangalaga kayo sa mga sarili ninyo kaya obligahin ninyo ang mga ito ng pagsasagawa ng anumang nagpapabuti sa mga ito. Hindi makapipinsala sa inyo ang sinumang naligaw kabilang sa mga tao at hindi tumugon sa inyo kapag napatnubayan kayo mismo. Bahagi ng pagkapatnubay ninyo ang pag-uutos ninyo sa nakabubuti at ang pagsaway ninyo sa nakasasama. Tungo kay Allāh lamang ang pagbabalik ninyo sa Araw ng Pagbangon, saka magpapabatid Siya sa inyo ng anumang dati ninyo ginagawa sa Mundo at gaganti Siya sa inyo roon.

O mga sumampalataya, kapag nalapit ang kamatayan ng isa sa inyo dahil sa paglitaw ng isa sa mga palatandaan ng kamatayan ay magpasaksi siya sa tagubilin niya sa dalawang makatarungan kabilang sa mga Muslim o sa dalawang lalaki kabilang sa mga tagatangging sumampalataya sa sandali ng pangangailangan dahil sa kawalan ng iba pa sa dalawang ito kabilang sa mga Muslim, kung naglakbay kayo at bumaba sa inyo ang kamatayan. Kung nangyari ang pag-aalinlangan sa pagsaksi nilang dalawa ay magpatigil kayo sa kanilang dalawa matapos ng isa sa mga pagdarasal. Kaya manunumpa silang dalawa kay Allāh na hindi silang dalawa magbebenta ng bahagi nilang dalawa mula kay Allāh kapalit ng isang panumbas; hindi silang dalawa papanig sa isang kaanak; hindi silang dalawa magkukubli ng isang pagsasaksi para kay Allāh sa ganang kanilang dalawa; at na silang dalawa, kung gumawa dalawa niyon, ay magiging kabilang sa mga nagkakasalang sumusuway kay Allāh.

Ngunit kung luminaw, matapos ng pagpapanumpa, ang kasinungalingan nilang dalawa sa pagsasaksi o panunumpa, o lumitaw ang kataksilan nilang dalawa, pasasaksihin o panunumpain ang dalawang iba pang tatayo sa katayuan nilang dalawa kabilang sa pinakamalapit na mga tao sa namatay kung ano ang totoo. Susumpa ang dalawang ito kay Allāh [ng ganito]: "Talagang ang pagsasaksi namin sa kasinungalingan nilang dalawa at kataksilan nilang dalawa ay higit na totoo kaya sa pagsasaksi nilang dalawa sa katapatan nilang dalawa at pagkamapagkakatiwalaan nilang dalawa. Hindi kami sumumpa ng kabulaanan. Tunay na kami, kung sumaksi kami sa kabulaanan, ay talagang kabilang sa mga tagalabag sa katarungan, na mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh."

Ang nabanggit na iyon na pagpapasumpa sa dalawang tagasaksi matapos ng pagdarasal sa sandali ng pagdududa sa pagsasaksi nilang dalawa at laban sa pagtanggi sa pagsasaksi nilang dalawa ay higit na malapit na magsagawa silang dalawa ng pagsasaksi ayon sa paraang legal para sa pagsasagawa nito kaya hindi silang dalawa maglilihis sa pagsasaksi o magpapalit nito o magtataksil, at higit na malapit na mangamba silang dalawa na tanggihan ang mga panunumpa ng mga tagapagmana matapos ng mga panunumpa nilang dalawa sapagkat manunumpa sila ng kasalungatan sa sinaksihan nilang dalawa kaya maiiskandalo silang dalawa. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwan sa kasinungalingan at kataksilan sa pagsasaksi at panunumpa. Duminig kayo sa ipinag-utos sa inyo ayon sa pagdinig na sinasamahan ng pagtanggap. Si Allāh ay hindi nagtutuon sa mga lumalabas sa pagtalima sa Kanya.

Banggitin ninyo, O mga tao, sa Araw ng Pagbangon kung kailan kakalap si Allāh sa lahat ng mga sugo saka magsasabi Siya sa kanila: "Ano ang itinugon sa inyo ng mga kalipunan ninyo na pinagsuguan Ko sa inyo?" Magsasabi sila, habang mga nagpapaubaya ng sagot kay Allāh: "Walang kaalaman sa amin at ang kaalaman ay sa Iyo lamang, O Panginoon namin; tunay na Ikaw – tanging Ikaw – ay ang nakaaalam sa mga bagay-bagay na nakalingid."

Banggitin kapag magsasabi si Allāh habang nakikipag-usap kay Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Jesus na anak ni Maria, bumanggit ka sa biyaya Ko sa iyo nang lumikha Ako sa iyo nang walang ama at bumanggit ka sa biyaya Ko sa ina mo na si Maria – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – nang humirang Ako sa kanya higit sa mga babae sa panahon niya. Bumanggit ka mula sa ibiniyaya Ko sa iyo nang nagpalakas Ako sa iyo sa pamamagitan ni Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong nagsasalita ka sa mga tao habang ikaw ay isang sanggol sa pag-aanyaya sa kanila tungo sa Akin at nagsasalita ka sa kanila sa kasapatang-gulang mo hinggil sa ipinasugo Ko sa iyo sa kanila. Kabilang sa ibiniyaya Ko sa iyo na nagturo Ako sa iyo ng pagsulat, nagturo Ako sa iyo ng Torah na pinababa kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at ng Ebanghelyo na pinababa sa iyo, at nagturo Ako sa iyo ng mga lihim ng Batas, mga pakinabang nito, at mga karunungan nito. Kabilang sa ibiniyaya Ko sa iyo na ikaw ay nagbibigay-anyo mula sa putik ng anyo ng isang ibon, pagkatapos umiihip ka rito at ito ay nagiging isang ibon; na ikaw ay nagpapagaling sa ipinanganak na bulag mula sa pagkabulag nito, nagpapagaling ng ketongin at ito ay nagiging magaling ang balat, at bumubuhay ng mga patay sa pamamagitan ng panalangin mo sa Akin na buhayin sila. Lahat ng iyon ay ayon sa pahintulot Ko. Kabilang sa ibiniyaya Ko sa iyo na nagtanggol Ako sa iyon sa mga anak ni Israel noong nagbalak sila ng pagpatay sa iyo nang dinalhan mo sila ng mga himalang maliwanag ngunit walang nangyari sa kanila malibang tumanggi silang sumampalataya sa mga ito at nagsabi sila: Walang iba itong inihatid ni Jesus kundi isang panggagaway na maliwang."

Bumanggit ka ng kabilang sa ibiniyaya ko sa iyo na nagkaloob Ako sa iyo ng mga katulong nang nagpahiwatig Ako sa mga disipulo na sumampalataya sila sa Akin at sa iyo kaya nagpaakay naman sila roon, tumugon, at nagsabi: "Sumampalataya kami at sumaksi Ka, O Panginoon namin, na kami ay mga sumusuko sa Iyo, mga nagpapaakay."

Bumanggit ka noong nagsabi ang mga disipulo: "O Jesus na anak ni Maria, makakakaya kaya ang Panginoon mo, kapag dumalangin ka sa Kanya, na magpababa sa atin ng isang hapag mula sa langit?" Kaya sumagot sa kanila si Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa pamamagitan ng pag-uutos sa kanila ng pangingilag sa pagkakasala kay Allāh at ng pagtigil ng paghiling ng hiningi nila yayamang baka may dulot itong isang tukso sa kanila. Nagsabi siya sa kanila: "Manalig kayo sa Panginoon ninyo sa paghiling ng panustos kung kayo ay mga mananampalataya."

Nagsabi ang mga disipulo kay Jesus: "Nagnanais kami na kumain mula sa hapag na ito, mapanatag ang mga puso namin sa kalubusan ng kakayahan ni Allāh at na ikaw ay Sugo Niya, makaalam kami ayon sa kaalaman ng katiyakan na ikaw ay nagpakatapat sa amin sa inihatid mo mula sa ganang kay Allāh, at maging kabilang kami sa mga tagasaksi roon para sa hindi nakadalo roon kabilang sa mga tao."

Kaya sumagot si Hesus sa hiling nila at dumalangin Siya kay Allāh, na nagsasabi: "Panginoon namin, magpababa Ka sa amin ng isang hapag ng pagkain, na gagawin namin mula sa araw ng pagbaba nito bilang pagdiriwang na dadakilain namin bilang pasasalamat sa Iyo ng mga buhay kabilang sa amin ngayong araw at ng sinumang darating matapos namin kabilang sa amin, at upang maging isang palatandaan at isang patotoo sa kaisahan Mo at sa katapatan ng ipinadala Mo. Magtustos Ka sa amin ng isang panustos na tutulong sa amin sa pagsamba sa Iyo, at Ikaw, O Panginoon namin, ay pinakamainam sa mga tagatustos."

Kaya tumugon si Allāh sa panalangin ni Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at nagsabi: "Tunay na Ako ay magbababa ng hapag na ito na hiniling ninyo ang pagpapababa nito sa inyo. Kaya ang sinumang tumangging sumampalataya matapos ng pagpapababa nito ay huwag nga siyang maninisi maliban sa sarili niya sapagkat magpaparusa Ako sa kanya ng isang pagdurusang matinding hindi Ako nagpaparusa nito sa isa man dahil siya ay nakasasaksi sa himalang kahanga-hanga kaya ang kawalang-pananampalataya niya ay naging kawalang-pananampalataya ng pagmamatigas." Nagsasakatuparan si Allāh para sa kanila ng pangako Niya kaya nagpababa Siya nito sa kanila.

Banggitin mo kapag magsasabi si Allāh sa Araw ng Pagbangon habang nakikipag-usap kay Jesus na anak ni Maria – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Jesus na anak ni Maria, nagsabi ka ba sa mga tao: Gawin ninyo ako at ang ina ko bilang dalawang sinasamba bukod pa kay Allāh?" Kaya sasagot si Jesus habang nagpapawalang-kapintasan sa Panginoon niya: "Hindi nararapat para sa akin na magsabi ako sa kanila maliban ng katotohanan. Kung itinakda na ako ay nagsabi niyon, nakaalam Ka nga niyon dahil walang nakakukubli sa Iyo na anuman. Nakaaalam Ka ng inililingid ko sa sarili ko at hindi ako nakaaalam ng nasa sarili Mo. Tunay na Ikaw – tanging Ikaw – ay ang nakaaalam sa bawat nakaliban, bawat nakakubli, at bawat nakalitaw.

Nagsabi si Jesus sa Panginoon niya: "Wala akong sinabi sa mga tao maliban sa ipinag-utos Mo sa akin na magsabi ng ipinag-uutos sa kanila na pagbubukod-tangi sa Iyo sa pagsamba. Ako noon ay mapagmasid sa sinasabi nila sa yugto ng kairalan ko sa gitna nila ngunit noong nagpawakas Ka sa panahon ng pananatili ko sa gitna nila sa pamamagitan ng pag-angat sa akin sa langit nang buhay, Ikaw, O Panginoon ko, ay ang mapag-ingat sa mga gawain nila. Ikaw sa bawat bagay ay Saksi: walang naililingid sa Iyo na anuman kaya hindi nakakukubli sa Iyo ang sinabi ko sa kanila at ang sinabi nila matapos ko.

Kung magpaparusa Ka sa kanila, O Panginoon, tunay na sila ay mga lingkod Mo, na nagagawa Mo sa kanila ang niloloob Mo; at kung magmamagandang-loob Ka ng kapatawaran sa sinumang sumampalataya kabilang sa kanila, walang tagapigil sa Iyo roon sapagkat tunay na Ikaw ay ang Makapangyarihan na hindi napapanaigan, ang Marunong sa pangangasiwa Mo."

Magsasabi si Allāh kay Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Ito ay Araw na magpapakinabang sa mga tapat sa mga layunin, mga gawain, at mga sinasabi ang katapatan nila. Ukol sa kanila ay mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at mga punong-kahoy ng mga ito bilang mga mamamalagi sa mga ito magpakailanman; hindi sila dadapuan ng kamatayan." Nalugod si Allāh sa kanila sapagkat hindi Siya naiinis sa kanila magpakailanman at nalugod sila sa Kanya dahil nagkamit sila ng kaginhawahang namamalagi. Ang ganti at ang pagkalugod sa kanila na iyon ay ang pagkatamong sukdulan sapagkat walang pagkatamong papantay rito.

Sa kay Allāh lamang ang paghahari sa mga langit at lupa sapagkat Siya ay ang Tagapaglikha ng mga ito at ang Tagapangasiwa sa nauukol sa mga ito, at sa Kanya ang paghahari sa anumang nasa mga ito na lahat ng mga nilikha. Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan kaya walang nakapagpapahina sa Kanya na anuman.

Ang paglalarawan sa pamamagitan ng kalubusang walang-takda at ang pagbubunyi sa pamamagitan ng mga kagandahang pinakamataas kalakip ng pag-ibig ay napagtibay ukol kay Allāh na lumikha ng mga langit at lumikha ng lupa nang walang naunang pagkakatulad at lumikha ng gabi at maghapon na nagsusunuran, kaya nagpadilim Siya sa gabi at nagtanglaw Siya sa maghapon. Sa kabila nito, ang mga tumangging sumampalataya ay nagpapantay sa Kanya sa iba pa sa Kanya at gumagawa rito bilang katambal para sa Kanya.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang lumikha sa inyo, O mga tao, mula sa putik nang lumikha Siya sa ama ninyong si Adan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – mula rito. Pagkatapos nagtalaga Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ng yugto ng pamamalagi ninyo sa makamundong buhay at nagtalaga Siya ng isa pang taning na walang nakaaalam kundi Siya para sa pagbubuhay sa inyo sa Araw ng Pagbangon. Pagkatapos kayo ay nagdududa sa kakayahan niya – kaluwalhatian sa Kanya – sa pagbubuhay.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang sinasamba ayon sa karapatan sa mga langit at sa lupa. Walang nakakukubli sa Kanya na anuman sapagkat Siya ay nakaaalam sa anumang ikinukubli ninyo na mga layunin, mga sinasabi, at mga ginagawa; at nakaaalam sa anumang inihahayag ninyo mula roon. Gaganti Siya sa inyo sa mga iyon.

Walang pumupunta sa mga tagapagtambal na isang katwiran mula sa ganang Panginoon nila malibang iniwan nila habang hindi mga pumapansin dito. Dumating nga sa kanila ang mga katwirang nagliliwanag at ang mga patotoong hayag na nagpapatunay sa kaisahan ni Allāh at dumating sa kanila ang mga tandang nagpapatunay sa katapatan ng mga sugo Niya. Gayon pa man, umayaw sila sa mga ito nang hindi mga nag-aalintana sa mga ito.

Sila – kung umayaw sila sa mga katwirang naglilinaw at mga patotoong hayag na iyon – ay umayaw nga sa higit na maliwanag sapagkat nagpasinungaling nga sila sa inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na Qur'ān. Makikilala nila na ang dati nilang kinukutya kabilang sa inihatid niya sa kanila ay ang katotohanan kapag nakikita nila ang pagdurusa sa Araw ng Pagbangon.

Hindi ba nakaalam ang mga tagatangging sumampalatayang ito sa kalakaran ni Allāh sa pagpapahamak sa mga kalipunang tagalabag sa katarungan? Nagpahamak nga si Allāh bago pa nila ng maraming kalipunan na binigyan Niya ng mga kaparaanan ng lakas at pananatili sa lupa habang hindi Niya ibinigay sa mga tagatangging sumampalatayang ito. Nagpababa Siya sa kanila ng mga ulan na nagkakasunuran. Nagpadaloy Siya para sa kanila ng mga ilog na dumadaloy mula sa ilalim ng mga tahanan nila ngunit sumuway sila sa Kanya kaya nagpahamak Siya sa kanila dahil sa nagawa nila na mga pagsuway. Lumikha Siya, nang matapos nila, ng mga kalipunang iba pa.

Kung sakaling nagbaba Kami sa iyo, O Sugo, ng isang aklat na nakasulat sa mga papel at nakasaksi sila rito sa pamamagitan ng mga mata nila at nakatiyak sila rito sa pamamagitan ng pagkadama nila sa aklat sa pamamagitan ng mga kamay nila, talagang hindi sila sumampalataya rito dala ng isang pagtanggi mula sa kanila at isang pagkayamot, at talaga sanang nagsabi sila: "Hindi lumampas ang inihatid mo sa pagiging isang panggagaway na maliwanag kaya hindi kami sasampalataya rito."

Nagsabi ang mga tagatangging sumampalataya na ito: "Kung sakaling nagpababa si Allāh kasama kay Muḥammad ng isang anghel na magsasalita sa amin at sasaksi na siya ay isang sugo, talaga sanang sumampalataya kami." Kung sakaling nagpababa Kami ng isang anghel ayon sa paglalarawan na ninais nila ay talaga sanang nagpahamak Kami sa kanila kapag hindi sila sumampalataya at hindi sila palulugitan para sa pagbabalik-loob kapag bumaba iyon.

Kung sakaling gumawa Kami sa isinugo sa Kanila na isang anghel ay talaga sanang gumawa Kami sa kanya sa anyo ng isang lalaki upang magawa nila na makapakinig sa kanya at tumanggap sa kanya yayamang hindi sila makakakaya niyon sa anghel ayon sa anyo nitong nilikha Namin ito. Kung sakaling gumawa Kami sa kanya sa anyo ng isang lalaki ay talaga sanang nagpalito sa kanila ang lagay niya.

Kaya kung nangungutya ang mga ito sa paghiling nila ng pagpapababa ng isang anghel kasama sa iyo ay may nangutya ngang mga kalipunan bago mo pa sa mga sugo sa mga iyon kaya pumalibot sa kanila ang pagdurusang dati nilang ikinakaila at kinukutya sa sandali ng pagpapangamba sa kanila roon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapasinungaling na nangungutyang ito: "Humayo kayo sa lupain, pagkatapos magmuni-muni kayo kung papaano naging ang wakas ng mga tagapasinungaling sa mga sugo ni Allāh sapagkat dumapo sa kanila ang parusa ni Allāh matapos ng dati nilang taglay na lakas at kapangyarihan."

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Kanino ang paghahari sa mga langit, ang paghahari sa mga lupa, at ang paghahari sa anumang nasa pagitan ng mga ito?" Sabihin mo: "Ang paghahari sa mga ito sa kabuuan ng mga ito ay sa kay Allāh." Itinakda Niya sa sarili Niya ang awa bilang pagmamabuting-loob mula sa Kanya sa mga lingkod Niya kaya naman hindi Siya nagmamadali sa kanila ng kaparusahan, hanggang sa kapag hindi sila nagbalik-loob ay magtitipon siya sa kanila sa kalahatan sa Araw ng Pagbangon, ang Araw na ito na walang duda hinggil dito. Ang mga nagpalugi sa mga sarili nila sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya kay Allāh ay hindi sumasampalataya para sumagip sila sa mga sarili nila sa kalugihan.

Sa Kanya lamang ang pagmamay-ari sa bawat bagay kabilang sa tumitigil sa gabi at maghapon. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi nila, ang Maalam sa mga ginagawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga iyon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na sumasamba kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya gaya ng mga anito at iba pa sa mga ito: "Maiisip ba na gagawa ako sa iba pa kay Allāh bilang tagaadya o doon ako magpapaadya samantalang Siya ang lumikha sa mga langit at lupa nang walang naunang pagkakatulad at hindi naunahan sa pagkalikha sa mga ito? Siya ay ang tumutustos sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya at walang isa kabilang sa mga lingkod Niya na tumutustos sa Kanya sapagkat Siya ay ang Walang-pangangailangan sa mga lingkod Niya samantalang ang mga lingkod Niya ay mga nangangailangan sa Kanya. Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ako ay inutusan ng Panginoon ko – kaluwalhatian sa Kanya – na maging una sa nagpaakay sa Kanya at nagpasailalim sa Kanya kabilang sa Kalipunang ito. Sinaway Niya ako na maging kabilang sa mga nagtatambal kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya."

Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ako ay nangangamba – kung sumuway ako kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa ng ipinagbawal Niya sa akin gaya ng shirk at iba pa rito o pag-iwan sa ipinag-utos Niya sa akin gaya ng pananampalataya at iba rito kabilang sa mga pagtalima – na pagdurusahin Niya ako ng isang pagdurusang sukdulan sa Araw ng Pagbangon."

Ang sinumang inilayo ni Allāh sa pagdurusang iyon sa Araw ng Pagbangon ay nagtamo nga dahil sa awa ni Allāh sa kanya. Ang kaligtasang iyon sa pagdurusa ay ang pagkatamong maliwanag na hindi ito mapapantayan ng isang pagkatamo.

Kung may umaabot sa iyo, O anak ni Adan, mula kay Allāh na isang pagsubok ay walang tagatulak sa pagsubok palayo sa iyo kundi si Allāh. Kung may umaabot sa iyo mula sa Kanya na isang kabutihan ay walang tagahadlang sa Kanya mula roon at walang tagatanggi sa kabutihang-loob Niya sapagkat Siya ay ang Nakakakaya sa bawat bagay: walang nagpapahina sa Kanya na anuman.

Siya ay ang tagapanaig sa mga lingkod Niya, ang tagapag-aba sa kanila, ang nakatataas sa kanila sa bawat paraan, na walang nakapagpapahina sa Kanya na anuman ni nadadaig ng isa man. Ang lahat sa Kanya ay mga nagpapasailalim. [Siya ay] na nasa ibabaw ng mga lingkod Niya ayon sa nababagay sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Siya ay ang Marunong sa paglikha Niya, pangangasiwa Niya, at batas Niya, ang Mapagbatid kaya walang nakakukubli sa Kanya na anuman.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na nagpapasinungaling sa iyo: "Aling bagay ang pinakakapita-pitagan at pinakasukdulan sa pagsasaksi sa katapatan ko?" Sabihin mo: "Si Allāh ay pinakakapita-pitagan at pinakasukdulan sa pagsaksi sa katapatan ko. Siya ay Saksi sa pagitan ko at ninyo. Nakaaalam Siya sa anumang inihatid ko sa inyo at anumang tatanggihan ninyo. Nagkasi nga si Allāh sa akin ng Qur'ān na ito upang magpangamba ako sa inyo nito at magpangamba ako nito sa sinumang inabot nito na tao at jinn. Tunay na kayo, O mga tagapagtambal, ay sumasampalataya na kasama kay Allāh ay may mga sinasambang iba pa. Sabihin mo, O Sugo: "Hindi ako sumasaksi sa kinikilala ninyo dahil sa kabulaanan nito. Si Allāh ay nag-iisang Diyos lamang: walang katambal sa Kanya. Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa bawat itinatambal ninyo kasama sa Kanya."

Ang mga Hudyo na nabigyan Namin ng Torah at ang mga Kristiyano na nabigyan Namin ng Ebanghelyo ay nakakikilala kay Propeta Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – nang lubos na pagkakilala gaya ng pagkakilala nila sa mga anak nila kaysa sa mga anak ng iba sa kanila. Ang mga nagpaluging iyon sa mga sarili nila dahil sa pagpapasok sa mga ito sa Apoy, sila ay hindi sumasampalataya.

Walang isang higit na sukdulan sa kawalang-katarungan kaysa sa sinumang nag-ugnay kay Allāh ng isang katambal saka sumamba rito kasama sa Kanya o nagpasinungaling sa mga tanda Niya na pinababa Niya sa Sugo Niya. Tunay na ang mga tagalabag sa katarungan sa pamamagitan ng pag-uugnay ng katambal kay Allāh at ng pagpapasinungaling sa mga tanda Niya ay hindi magtatamo [ng tagumpay] magpakailanman kapag sila ay hindi nagbalik-loob.

Banggitin mo sa Araw ng Pagbangon kapag magtitipon si Allāh sa kanila sa kalahatan, na hindi Siya mag-iwan sa kanila ng isa man, pagkatapos magsasabi Siya sa mga sumamba kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya bilang pagsumbat sa kanila: "Nasaan ang mga itinambal ninyo, na kayo noon ay nag-aangkin nang pasinungaling na sila ay mga katambal kay Allāh?"

Pagkatapos walang iba ang pagdadahilan nila matapos ang pagsusulit na ito kundi na magpawalang-ugnayan sila sa mga sinasamba nila at magsasabi sila ng isang kasinungalingan: "Sumpa man kay Allāh na Panginoon Namin, kami noon sa Mundo ay hindi mga tagapagtambal sa Iyo, bagkus kami noon ay mga mananampalataya sa Iyo, na mga naniniwala sa kaisahan Mo."

Tumingin ka, O Muḥammad, kung papaanong nagsinungaling ang mga ito laban sa mga sarili nila sa pagkakaila nila ng shirk sa mga sarili nila, at naglaho sa kanila at nagtatwa sa kanila ang dati nilang nililikha-likha na mga katambal kay Allāh sa buhay nila sa Mundo.

Kabilang sa mga tagapagtambal ang nakikinig sa iyo, O Sugo, kapag binigkas mo ang Qur'ān subalit sila ay hindi nakikinabang sa napakikinggan nila dahil Kami ay naglagay sa mga puso nila ng mga takip upang hindi nila maunawaan ang Qur'ān dahilan sa pagmamatigas nila at pag-ayaw nila, at naglagay naman Kami sa mga tainga nila ng pagkabingi para sa pagdinig na napakikinabangan. Anuman ang nakikita nila sa mga katunayang maliwanag at mga katwirang hayag ay hindi sila mananampalataya sa mga ito. Hanggang sa kapag dumating ka sa kanila, makikipag-alitan sila sa iyo sa katotohanan sa pamamagitan kabulaanan, na nagsasabi: "Walang iba ang inihatid mo kundi isang kinuha buhat sa mga aklat ng mga sinauna."

Sila ay sumasaway sa mga tao laban sa pananampalataya sa Sugo at nagpapakalayo-layo sa kanya kaya hindi nila hinahayaan ang sinumang nakikinabang sa kanya at hindi sila mismo nakikinabang sa kanya. Hindi sila nagpapahamak dahil sa pinaggagawa nilang ito kundi sa mga sarili nila ngunit hindi nila nalaman na ang isinasagawa nila ay pagpapahamak sa mga ito.

Kung sakaling nakikita mo, O Sugo, kapag isasalang sila sa Araw ng Pagbangon sa ibabaw ng Apoy saka magsasabi sila dala ng panghihinayang: "O kung sana kami ay pababalikin sa buhay na pangmundo at [upang] hindi magpasinungaling sa mga tanda ni Allāh at maging kabilang sa mga mananampalataya kay Allāh, talaga sanang makakikita ka ng isang kagulat-gulat mula sa kasagwaan ng kalagayan nila!"

Ang usapin ay hindi gaya ng sinabi nila na sila, kung sakaling isnauli sila, ay talaga sanang sumampalataya sila. Bagkus lalantad sa kanila ang dati nilang itinatago mula sa sinasabi nila: "Sumpa man kay Allāh, kami noon ay hindi mga tagapagtambal" kapag sasaksi laban sa kasinungalingan nila ang mga bahagi ng katawan nila. Kung sakaling itinakdang sila ay babalik sa Mundo ay talagang babalik sila sa sinasaway sa kanila na kawalang-pananampalataya at pagtatambal. Tunay na sila ay talagang mga sinungaling sa pangako nila ng pananampalataya kapag bumalik sila.

Nagsabi ang mga tagapagtambal na ito: "Walang buhay kundi ang buhay na kami ay narito, at kami ay hindi mga bubuhayin para sa pagtutuos."

Kung sakaling nakakikita ka, O Sugo, kapag pinatayo ang mga tagakaila sa Pagkabuhay sa harapan ng Panginoon nila, ay talaga sanang makakikita ka ng kataka-taka mula sa kasagwaan ng kalagayan nila kapag magsasabi sa kanila si Allāh: "Ang Pagbubuhay na ito, na kayo noon ay nagpapasinungaling dito, ay hindi ba totoong napagtibay na walang pag-aalangan hinggil dito ni duda?" Magsasabi sila: "Sumumpa kami sa Panginoon namin na lumikha sa amin, tunay na ito ay talagang totoo, na napagtibay na walang duda hinggil dito." Kaya magsasabi sa kanila si Allāh sa sandaling iyon: "Kaya lasapin ninyo ang pagdurusa dahilan sa kawalang-pananampalataya ninyo sa Araw na ito sapagkat kayo noon dito ay nagpapasinungaling sa buhay na pangmundo."

Nalugi nga ang mga nagpasinungaling sa Pagkabuhay sa Araw ng Pagbangon at nagturing na malayong mangyari ang pagtayo sa harap ni Allāh, na hanggang sa kapag dumating sa kanila ang Huling Sandali nang biglaan nang walang nauunang kaalaman ay magsasabi sila dala ng tindi ng pagsisisi: "O talagang panghihinayang namin at kabiguan ng pag-asa namin dahil nagkulang kami sa nauukol kay Allāh dala sa kawalang-pananampalataya sa Kanya at kawalan ng paghahanda para sa Araw ng Pagkabuhay," habang sila ay nagdadala ng mga masagwang gawa nila sa ibabaw ng mga likod nila. Pansinin, kay pangit ang pinapasan nila mula sa mga masagwang gawang iyon!

Walang iba ang buhay na pangmundo na sinasaligan ninyo kundi isang paglalaro at isang kahibangan para sa sinumang hindi gumagawa rito ng nagpapalugod kay Allāh. Ang tahanan sa Kabilang-buhay naman, iyon ay higit na mabuti para sa mga nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa ng ipinag-utos Niya gaya ng pananampalataya at pagtalima, at ng pag-iwan sa sinaway Niya gaya ng shirk at pagsuway. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa, O mga tagapagtambal, niyon para sumampalataya kayo at gumawa kayo ng mga maayos?

Kami ay nakaaalam na ikaw, O Sugo, ay pinalulungkot ng pagpapasinungaling nila sa iyo nang lantaran kaya alamin mo na sila ay hindi nagpapasinungaling sa iyo sa mga sarili nila dahil sa pagkakaalam nila sa katapatan mo at pagkamapagkakatiwalaan mo, subalit sila ay mga taong tagalabag sa katarungan na nagkakaila sa nauukol sa iyo nang lantaran samantalang sila ay nakatitiyak nito sa mga sarili nila.

Huwag kang mag-akala na ang pagpapasinungaling na ito ay natatangi sa inihatid mo sapagkat may pinasinungalingan nga na mga sugo bago mo pa at sinaktan sila ng mga kalipi nila ngunit hinarap nila iyon nang may pagtitiis sa pag-aanyaya at pakikibaka sa landas ni Allāh hanggang sa dumating sa kanila ang pag-aadya mula kay Allāh. Walang tagapalit sa itinakda ni Allāh na pag-aadya. Nangako Siya nito sa mga sugo Niya. Talaga ngang may dumating sa iyo, O Sugo, na mga salaysay bago mo pa mula sa mga sugo, mga dinanas nila mula sa mga kalipi nila, at ipinagkaloob sa kanila ni Allāh na pag-aadya laban sa mga kaaway nila sa pamamagitan ng pagpapahamak sa mga ito.

Kung nangyaring humirap sa iyo, O Sugo, ang dinaranas mo na pagpapasinungaling nila at pag-ayaw nila sa inihatid mo sa kanila na katotohanan saka kung nakaya mo na humiling ng isang lagusan sa lupa o isang akyatan sa langit para magdala ka sa kanila ng isang katwiran at isang patotoo, na iba pa sa ipinang-alalay ni Allāh sa iyo, ay gawin mo. Kung sakaling niloob ni Allāh ang pagsasama sa kanila sa patnubay na inihatid mo ay talaga sanang ipinagsama Niya sila, subalit Siya ay hindi lumuob niyon dahil sa isang malalim na kasanhian. Kaya naman huwag ka ngang magiging kabilang sa mga mangmang doon para mauwi ang sarili mo sa mga panghihinayang dahil sila ay hindi sumampalataya.

Tumutugon lamang sa iyo habang tumatanggap sa inihatid mo ang mga nakaririnig sa salita at nakaiintindi nito. Ang mga tagatangging sumampalataya ay mga patay na walang kahalagahan sa kanila sapagkat namatay na ang mga puso nila. Ang mga patay ay bubuhayin ni Allāh sa Araw ng Pagbangon, pagkatapos tungo sa Kanya lamang sila pababalikin upang gumanti Siya sa kanila sa anumang gawang ipinauna nila.

Nagsabi ang mga tagapagtambal habang mga nangyayamot at mga nag-aantala sa pananampalataya: "Bakit kaya walang pinababa kay Muḥammad na isang tandang mahimala na magiging isang patotoo mula sa Panginoon niya sa katapatan niya kaugnay sa inihatid Niya?" Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na si Allāh ay nakakakaya sa pagbaba ng isang tanda ayon sa ninanais nila subalit ang higit na marami sa mga tagapagtambal na humihiling ng pagpapababa ng isang tanda ay hindi nakaaalam na ang pagpapababa sa mga tanda ay alinsunod sa kasanhian Niya – pagkataas-taas Siya – at hindi alinsunod sa hinihiling nila." Kung sakaling nagpababa Siya nito, pagkatapos hindi sila naniwala, talaga sanang nagpahamak Siya sa kanila.

Walang anumang hayop na kumikilos sa ibabaw ng lupa ni ibong lumilipad sa langit malibang mga uring tulad ninyo, O mga anak ni Adan, sa pagkakalikha at pagtutustos. Walang iniwan si Allāh sa Tablerong Pinag-iingatan na anuman malibang pinagtibay Niya. Ang lahat – ang kaalaman sa kanila – ay nasa ganang kay Allāh. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila lamang sa Araw ng Pagbangon titipunin sila para sa pagpapasya ng ihuhusga para gumanti Siya sa bawat isa dahil sa nagiging karapat-dapat dito.

Ang mga nagpasinungaling sa mga tanda Namin ay tulad ng mga bingi na hindi nakaririnig at mga pipi na hindi nagsasalita habang sila bukod pa roon ay nasa mga kadiliman na hindi nakakikita. Kaya paano para sa sinumang ito ang kalagayan niya na mapatnubayan? Ang sinumang loloobin ni Allāh ang pagliligaw rito kabilang sa mga tao ay magliligaw Siya rito. Ang sinumang loloobin Niya ang kapatnubayan dito ay magpapatnubay Siya rito sa pamamagitan ng paglalagay rito sa isang daang tuwid na walang kabaluktutan doon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Magpabatid kayo sa akin, kung may dumating sa inyo na isang parusa mula kay Allāh o dumating sa inyo ang Huling Sandali na pinangakuan kayo na ito ay darating, hihiling ba kayo sa sandaling iyon sa iba pa kay Allāh upang pawiin ang ibinaba sa inyo na pagsubok at kalamidad kung kayo ay mga tapat sa pag-aangkin na ang mga sinasamba ninyo ay nagdudulot ng pakinabang at nagtutulak ng pinsala?"

Ang totoo ay na kayo ay hindi dadalangin sa sandaling iyon sa iba pa kay Allāh na lumikha sa inyo para magbaling Siya palayo sa inyo ng kasawian at mag-alis Siya sa inyo ng pinsala kung niloob Niya sapagkat Siya ay ang karapat-dapat doon at ang nakakakaya niyon. Hinggil naman sa mga sinasamba ninyo na itinambal ninyo kasama kay Allāh, mag-iiwan kayo ng mga ito dahil sa pagkakaalam ninyo na ang mga ito ay hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala.

Talaga ngang nagpadala Kami sa mga kalipunan bago mo pa, O Sugo, ng mga sugo ngunit nagpasinungaling sila sa mga ito at umayaw sila sa inihatid ng mga ito sa kanila kaya nagparusa Siya sa kanila ng mga sigalot gaya ng karalitaan at ng nakapipinsala sa mga katawan nila gaya ng karamdaman upang magpasailalim sila sa Panginoon nila at magpakaaba sa Kanya.

Kung sakaling sila, nang dumating sa kanila ang pagsubok ni Allāh, ay nagpakaaba sa Kanya at nagpasailalim sa Kanya, talaga sanang pinawi Niya sa kanila ang pagsubok at talaga sanang kinaawaan Niya sila. Subalit sila ay hindi gumawa niyon, bagkus tumigas ang mga puso nila kaya hindi sila nagsaalang-alang at hindi sila napangaralan. Pinaganda sa kanila ng demonyo ang dati nilang nagagawa na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway kaya nagpatuloy sila sa dating lagay nila.

Kaya noong iniwan nila ang ipinangaral sa kanila dala ng katindihan ng karalitaan at karamdaman at hindi nila ginawa ang mga utos ni Allāh, pinainan Niya sila sa pamamagitan ng pagbukas sa mga pinto ng panustos sa kanila at ng pagpapayaman sa kanila matapos ng karalitaan at pinalusog Niya ang mga katawan nila matapos ng karamdaman, na hanggang sa nang dumapo sa kanila ang kawalang-pakundangan at naghari sa kanila ang paghanga sa sarili dahil sa ipinatamasa sa kanila ay dumating naman sa kanila ang parusa Niya nang biglaan kaya biglang sila ay mga nalilito, mga nawawalan ng pag-asa sa inaasam nila.

Kaya pinutol ang pinakahuli sa mga alagad ng kawalang-pananampalataya sa pamamagitan ng pagpuksa sa kanila sa kalahatan sa pamamagitan ng pagpapahamak at ng pag-aadya sa mga sugo ni Allāh. Ang pasasalamat at ang pagbubunyi ay ukol kay Allāh lamang, ang Panginoon ng mga nilalang, dahil sa pagpapahamak Niya sa mga kaaway Niya at pag-aadya Niya sa mga katangkilik Niya.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Magpabatid kayo sa akin kung biningi kayo ni Allāh sa pamamagitan ng pag-alis sa mga pandinig ninyo at binulag Niya kayo sa pamamagitan ng pagkuha sa mga paningin ninyo at pagpinid sa mga puso ninyo kaya hindi kayo nakaunawa ng anuman, sinong sinasamba ayon sa karapatan ang magdudulot sa inyo ng nawala ninyo mula roon? Magmuni-muni ka, O Sugo, kung papaano Siyang naglilinaw sa kanila ng mga katwiran at nag-uuri-uri ng mga patotoo, pagkatapos sila ay umaayaw sa mga ito!"

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Magpabatid kayo sa akin kung dumating sa inyo ang pagdurusa mula kay Allāh nang biglaan nang walang pagkadama nito mula sa inyo, o dumating ito sa inyo nang hayagang lantaran sa mga mata sapagkat tunay na walang kinukuha sa pamamagitan ng pagdurusang iyon kundi ang mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pagpapasinungaling sa mga sugo Niya."

Hindi Kami nagsugo ng mga sugo Namin kundi upang magpabatid sa mga alagad ng pananampalataya at pagtalima ng magpapagalak sa kanila na kaginhawahang mananatili, na hindi mauubos ni mapuputol, at upang magpangamba sa mga alagad ng kawalang-pananampalataya at pagsuway sa parusa Naming matindi. Kaya ang mga sumampalataya sa mga sugo at nagpakatuwid sa gawain nila ay walang pangamba sa kanila sa kahaharapin nila sa Kabilang-buhay nila ni sila ay malulungkot at manghihinayang sa anumang nakaalpas sa kanila mula sa mga kapalarang pangmundo.

Ang mga nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh ay tatama sa kanila ang pagdurusa dahilan ng paglabas nila sa pagtalima kay Allāh.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Hindi ako nagsasabi sa inyo na tunay na taglay ko ang mga imbakan ni Allāh ng panustos para makapagsagawa ako rito ng anumang niloob ko. Hindi ako nagsasabi sa inyo na tunay na ako ay nakaaalam sa Lingid maliban sa ipinatalos sa akin ni Allāh sa pamamagitan ng pagkakasi. Hindi ako nagsasabi sa inyo na tunay na ako ay isang anghel kabilang sa mga anghel sapagkat Ako ay isang sugo mula kay Allāh. Hindi ako sumusunod maliban sa ikinakasi sa akin. Hindi ako nagkukunwari ng anumang wala sa akin." Sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Nagkakapantay kaya ang tagatangging sumampalataya na nabulag ang paningin sa katotohanan at ang mananampalataya na nakakita ng katotohanan at sumampalataya rito? Kaya hindi ba kayo nagmumuni-muni sa pamamagitan ng mga isipan ninyo, O mga tagapagtambal, sa mga nakapalibot sa inyo na mga tanda."

Magpangamba ka, O Sugo, sa pamamagitan ng Qur'ān na ito sa mga nangangamba na kakalapin sila tungo sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon – walang ukol sa kanila na isang katangkilik bukod pa kay Allāh na nagdudulot sa kanila ng pakinabang, ni isang mapagpamagitang mag-aalis sa kanila ng pinsala – nang sa gayon sila ay mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Ang mga ito ay ang mga nakikinabang sa Qur'ān.

Huwag kang magpalayo, O Sugo, sa pagtitipon mo ng mga maralita ng mga Muslim na nasa isang pagsambang palagian kay Allāh sa simula ng maghapon at katapusan nito bilang mga nagpapakawagas sa pag-ukol sa Kanya ng pagsamba. Huwag kang magpalayo sa kanila upang makaakit ka ng mga pinakamalaki sa mga tagapagtambal. Walang kailangan sa iyo na pagtutuos sa mga maralitang ito sa anuman. Ang pagtutuos sa kanila ay nasa ganang Panginoon nila lamang. Walang kailangan sa kanila na pagtutuos sa iyo sa anuman. Tunay na ikaw, kung nagpalayo ka sa kanila sa pagtitipon mo, ay magiging kabilang sa mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh.

Gayon Kami sumubok sa ilan sa kanila sa pamamagitan ng iba pa kaya ginawa Namin sila na mga nagkakaibahan sa mga kapalarang pangmundo. Sumubok Kami sa kanila ng ganoon upang magsabi ang mga mayamang tagatangging sumampalataya sa mga maralita ng mga mananampalataya: "Ang mga maralitang ito ba ay nagmagandang-loob si Allāh sa kanila sa pamamagitan ng kapatnubayan sa gitna namin? Kung sakaling ang pananampalataya ay mabuti, hindi sana nila kami naunahan doon sapagkat kami ay ang mga may pangunguna." Hindi ba si Allāh ay higit na nakaaalam sa mga tagapagpasalamat sa mga biyaya Niya para magtuon Siya sa kanila sa pananampalataya at higit na nakaaalam sa mga tagatangging kumilala sa mga ito para magtatwa Siya sa kanila sapagkat hindi sila sumasampalataya? Oo nga; tunay na si Allāh ay higit na maalam sa kanila.

Kapag dumating sa iyo, O Sugo, ang mga sumasampalataya sa mga tanda ni Allāh na sumasaksi sa katapatan ng inihatid mo ay gumanti ka sa kanila ng pagbati ng kapayapaan bilang pagpaparangal sa kanila. Magbalita ka sa kanila ng nakalulugod na lawak ng awa ni Allāh sapagkat nagsatungkulin Siya sa sarili Niya ng pagkaawa bilang pagsasatungkulin ng pagmamabuting-loob. Ang sinumang nakagawa kabilang sa inyo ng isang pagsuway sa sandali ng kamangmangan at kahunghangan, pagkatapos nagbalik-loob nang matapos ng pagkagawa niya nito at nagsaayos ng gawain niya, tunay na si Allāh ay magpapatawad sa kanya sa nagawa niya sapagkat si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Kung paanong naglinaw Kami para sa iyo ng nabanggit, naglilinaw Kami ng mga patunay Namin at mga katwiran Namin laban sa mga alagad ng kabulaanan at para sa pagpapaliwanag sa daan ng mga salarin at pamamaraan nila para makaiwas dito at makapag-ingat laban dito.

Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ako ay sinaway ni Allāh sa pagsamba sa mga sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh." Sabihin mo, O Sugo: "Hindi ako sumusunod sa mga pithaya ninyo sa pagsamba sa iba pa kay Allāh sapagkat ako, kung sumunod sa mga pithaya ninyo roon, ay magiging isang naliligaw palayo sa daan ng katotohanan, na hindi napapatnubayan tungo roon." Ito ang lagay ng bawat sumunod sa pithaya nang walang patotoo mula kay Allāh.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Tunay na ako ay nasa isang maliwanag na patotoo mula sa Panginoon ko, hindi nasa isang pithaya, samantalang kayo ay nagpasinungaling sa patotoong ito. Wala sa ganang akin ang minamadali ninyo na pagdurusa at mga tandang mahimala na hiniling ninyo. Iyon ay nasa mga kamay ni Allāh lamang sapagkat ang paghahatol – at bahagi ng kabuuan nito ang hiniling ninyo – ay ukol kay Allāh lamang. Nagsasabi Siya ng katotohanan at humahatol Siya nito. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay pinakamainam na naglinaw at nagbukod sa tagapagtotoo mula sa tagapagpabula."

Sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Kung sakaling nasa ganang akin at nasa hawak ko ang minamadali ninyo na pagdurusa ay talaga sanang nagpababa ako nito sa inyo. Sa sandaling iyon ay pagpapasyahan ang usaping nasa pagitan ko at ninyo. Si Allāh ay higit na maalam sa mga tagalabag sa katarungan kung gaano katagal Siya magpapalugit sa kanila at kung kailan Siya magpaparusa sa kanila."

Nasa kay Allāh lamang ang mga imbakan ng Lingid; hindi nakaaalam sa mga iyon ang iba pa sa Kanya. Nakaaalam Siya sa lahat ng nasa katihan na mga nilikha na hayop, halaman, at walang-buhay na bagay. Nakaaalam Siya sa anumang nasa dagat na hayop, halaman, walang-buhay na bagay, at anumang nalalaglag na dahon sa alinmang pook. Walang natatagpuang isang butil na nakatago sa lupa, walang natatagpuang isang mahalumigmig, at walang natatagpuang isang tuyot malibang ito ay pinagtibay sa isang talaang maliwanag, ang Tablerong Pinag-iingatan.

Si Allāh ay ang kumukuha sa mga kaluluwa ninyo sa isang pagkuhang pansamantala sa sandali ng pagtulog. Siya ay ang nakaaalam sa nakamit ninyo na mga gawa sa maghapon sa oras ng aktibidad ninyo. Pagkatapos bumubuhay Siya sa inyo sa maghapon matapos ng pagkuha sa mga kaluluwa ninyo sa pagtulog upang magsagawa kayo ng mga gawain ninyo hanggang sa magwakas ang mga taning ng mga buhay ninyong naitakda sa ganang kay Allāh. Pagkatapos tungo sa Kanya lamang ang pagbabalik ninyo sa pamamagitan ng Pagbubuhay sa Araw ng Pagbangon. Pagkatapos magpapabatid Siya sa inyo hinggil sa dati ninyong ginagawa sa buhay ninyo sa Mundo. Gaganti Siya sa inyo roon.

Siya ay ang tagapanaig sa mga lingkod Niya, ang tagapag-aba sa kanila, ang nakatataas sa kanila sa bawat paraan, na nagpasailalim sa Kanya ang bawat bagay, na nasa ibabaw ng mga lingkod Niya ayon sa pagkaibabaw na naaangkop sa kapitaganan sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya. Nagpapadala Siya sa inyo, O mga tao, ng mga anghel na mararangal na nag-isa-isa sa mga gawa ninyo hanggang sa matapos ang taning ng isa sa inyo sa pamamagitan ng pagkuha ng anghel ng kamatayan at mga katulong nito sa kaluluwa niya. Sila ay hindi nagkukulang sa ipinag-utos sa kanila.

Pagkatapos isasauli ang lahat ng mga kinuha ang mga kaluluwa nila kay Allāh, ang Tagapagmay-ari nilang totoo, upang gumanti Siya sa kanila sa mga gawa nila. Ukol sa Kanya ang paghuhusgang natutupad at ang paghahatol na makatarungan sa kanila. Siya ay ang pinakamabilis na bumilang sa inyo at mag-isa-isa sa mga gawain ninyo.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Sino ang sasagip sa inyo at magliligtas sa inyo mula sa mga kapapahamakan na nakatatagpo ninyo sa mga kadiliman ng katihan at dagat? Dumadalangin kayo sa Kanya lamang habang mga nagpapakaaba na nagpapakababa nang palihim at hayagan, [na nagsasabi]: "Talagang kung magbibigay-kaligtasan sa amin ang Panginoon namin mula sa mga kapapahamakang ito, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga tagapagpasalamat sa mga biyaya Niya sa amin sa pamamagitan ng hindi namin pagsamba sa iba sa Kanya."

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Si Allāh ay ang sasagip sa inyo mula roon at magbibigay-kaligtasan sa inyo mula sa bawat dalamhati, pagkatapos kayo, matapos niyon, ay nagtatambal kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya sa kalagayan ng kaluwagan kaya may aling kawalang-katarungang higit pa sa isinasagawa ninyo?"

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Si Allāh ay ang Nakakakaya na magpadala sa inyo ng isang pagdurusang darating sa inyo mula sa ibabaw ninyo tulad ng mga bato, mga lintik, at mga baha; o darating sa inyo mula sa ilalim ninyo tulad ng mga lindol at paglamon ng lupa; o na magpasalungat sa mga puso ninyo saka susunod ang bawat isa sa inyo sa pithaya niya kaya maglalaban ang isa't isa sa inyo." Magmuni-muni ka, O Sugo, kung papaano Kaming nag-uuri-uri para sa kanila ng mga patunay at mga patotoo at naglilinaw ng mga ito, nang sa gayon sila ay makaiintindi na ang inihatid mo ay katotohanan at na ang taglay nila ay kabulaanan.

Nagpasinungaling sa Qur'ān na ito ang mga tao mo gayong ito ay ang katotohanang walang pag-aalangan hinggil sa pagiging mula sa ganang kay Allāh. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Hindi ako isang inaatangan ng pagmamasid sa inyo sapagkat walang iba ako kundi isang tagababala sa inyo sa harap ng isang pagdurusang matindi."

Para sa bawat ulat ay isang panahong titigilan nito at isang wakas na pagwawakasan nito. Kabilang doon ang ulat ng kauuwian ninyo at kahihinatnan ninyo at malalaman ninyo iyon kapag bubuhayin kayo sa Araw ng Pagbangon.

Kapag nakakita ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal na nagsasalita kaugnay sa mga talata Namin nang may panunuya at pangungutya, lumayo ka sa kanila hanggang sa pumasok sila sa isang pag-uusap na walang panunuya at pangungutya sa mga talata Namin. Kapag nagpalimot sa iyo ang demonyo at nakaupo ka kasama nila, pagkatapos nakaalaala ka, lumisan ka sa pagtitipon nila at huwag kang umupo kasama sa mga tagalabag na ito.

Walang kailangan sa mga nangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, na pagtutuos sa mga tagalabag sa katarungan na ito sa anuman. Kailangan sa kanila lamang na sumaway sa mga ito sa ginagawa ng mga ito na nakasasama, nang sa gayon ang mga ito ay mangingilag magkasala Allāh kaya susunod ang mga ito sa mga ipinag-uutos Niya at iiwas ang mga ito sa mga sinasaway Niya.

Pabayaan mo, O Sugo, ang mga tagapagtambal na ito na gumawa sa relihiyon nila bilang laro at paglilibang, na nanlalait dito at nangungutya rito. Dumaya sa kanila ang buhay na pangmundo sa pamamagitan ng taglay nito na mga kasiyahang naglalaho. Mangaral ka, O Propeta, ng Qur'ān sa mga tao upang hindi maisuko ang isang kaluluwa sa kapahamakan dahilan sa nakamit niya na mga masagwang gawa. Walang ukol sa kanya, bukod pa kay Allāh, na isang kakamping pagpapaadyaan niya ni isang tagapagpagitnang makapipigil para sa kanya ng pagdurusang dulot ni Allāh sa Araw ng Pagbangon. Kapag tutubos siya [ng sarili] mula sa pagdurusang dulot ni Allāh sa pamamagitan ng alinmang pantubos ay hindi tatanggapin mula sa kanya. Ang mga nagsukong iyon sa kapahamakan ng mga sarili nila dahilan sa nagawa nila na mga pagsuway, ukol sa kanila sa Araw ng Pagbangon ay isang lumabis-labis sa init at isang pagdurusang nakasasakit dahilan sa kawalang-pananampalataya nila.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Sasamba ba kami sa bukod pa kay Allāh, na mga diyus-diyusang hindi nakapagdudulot ng pakinabang para magpakinabang sa amin ni ng pinsala para maminsala sa amin; at tatalikod kami sa pananampalataya matapos na magtuon sa amin si Allāh rito kaya kami ay magiging tulad ng iniligaw ng mga demonyo saka iniwang litung-lito na hindi napapatnubayan sa landas, habang mayroon siyang mga kasamahan sa daang tuwid na nag-aanyaya sa kanya tungo sa katotohanan samantalang siya naman ay nagpipigil sa pagtugon sa kanila sa inaanyaya nila sa kanya?" Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Tunay na ang patnubay ni Allāh ay ang patnubay na totoo. Nag-utos nga sa amin si Allāh na magpaakay kami sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – sa pamamagitan ng pananatili sa paniniwala sa kaisahan Niya at pagsamba sa Kanya lamang sapagkat Siya ay Panginoon ng mga nilalang.

Nag-utos nga Siya sa amin ng pagpapanatili sa pagdarasal sa paraang pinakalubos, at nag-utos Siya sa amin ng pangingilag sa pagkakasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya sapagkat Siya lamang ay ang pagtitipunan sa Araw ng Pagbangon upang gumanti Siya sa kanila sa mga gawa nila.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay ang lumikha ng mga langit at lupa ayon sa katotohanan. Sa araw na magsasabi Siya sa anuman na mangyari ay mangyayari ito. Kapag magsasabi Siya sa Araw ng Pagbangon na bumangon kayo ay babangon sila. Ang sabi Niya ay ang katapatan na magaganap nang walang pasubali. Sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – tanging sa Kanya, ang paghahari sa Araw ng Pagbangon kapag iihip si Anghel Isrāfīl sa sungay sa ikalawang pag-ihip. [Siya] ang Nakaaalam sa anumang nalingid at ang Nakaaalam sa anumang nasaksihan. Siya ay ang Marunong sa paglikha Niya at pangangasiwa Niya, ang Mapagbatid na walang nakakukubli sa Kanya na anuman kaya naman ang mga nakalihim sa mga bagay-bagay sa ganang Kanya ay gaya ng mga nakalantad sa mga ito.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa ama niyang tagapagtambal na si Āzar: "O Ama ko, gumagawa ka ba sa mga anito bilang mga diyos na sinasamba mo bukod pa kay Allāh? Tunay na ako ay nakakikita sa iyo at mga kalipi mong sumasamba sa mga diyus-diyusan sa isang pagkaligaw na malinaw at isang kalituhan sa daan ng katotohanan dahilan sa pagsamba ninyo sa iba pa kay Allāh sapagkat Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang sinasamba ayon sa karapatan samantalang ang iba pa sa Kanya ay isang sinasamba ayon sa kabulaanan."

Gaya ng pagpapakita ni Allāh kay Abraham ng pagkaligaw ng ama nito at mga kalipi nito, ipinakita ni Allāh kay Abraham ang malawak na paghahari sa mga langit at lupa upang makapagpatunay ito sa pamamagitan ng malawak na paghaharing iyon sa kaisahan ni Allāh at pagkakarapat-dapat Niya sa pagsamba – tanging Siya – upang si Abraham ay maging kabilang sa mga nakatitiyak na Siya ay nag-iisa – walang katambal sa Kanya – at na Siya ay Nakakakaya sa bawat bagay.

Kaya noong dumilim sa kanya ang gabi ay nakakita siya ng isang tala kaya nagsabi: "Ito ay Panginoon ko;" ngunit noong naglaho ang tala ay nagsabi siya: "Hindi ko naiibigan ang naglalaho dahil ang Diyos na totoo ay naririyan, hindi naglalaho."

Nang nakita niya ang buwan na lumalabas ay nagsabi siya: "Ito ay Panginoon ko;" ngunit noong nawala ito ay nagsabi siya: "Talagang kung hindi magtutuon sa akin si Allāh sa paniniwala sa kaisahan Niya at pagsamba sa Kanya lamang talagang ako nga ay magiging kabilang sa mga taong malayo sa Relihiyon Niyang totoo."

Kaya nang nakita niya ang araw na lumilitaw ay nagsabi siya: "Ang lumilitaw na ito ay Panginoon ko; ang lumilitaw na ito ay higit na malaki kaysa sa tala at kaysa sa buwan;" ngunit noong naglaho ito ay nagsabi siya: "O mga kalipi ko, tunay na ako ay walang-kaugnayan sa anumang itinatambal ninyo kasama kay Allāh;

Tunay na ako ay nagpakawagas sa pag-uukol ng relihiyon ko sa lumikha ng mga langit at lupa nang walang naunang pagkakatulad, habang kumikiling palayo sa pagtatambal tungo sa dalisay na paniniwala sa kaisahan [ni Allāh], at hindi ako kabilang sa mga tagapagtambal na mga sumasamba kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya."

Nakipag-alitan sa kanya ang mga kalipi niyang mga tagapagtambal hinggil sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Nagpangamba sila sa kanya laban sa mga anito nila kaya nagsabi siya sa kanila: "Nakikipag-alitan ba kayo sa akin hinggil sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagbubukod-tangi sa Kanya sa pagsamba samantalang nagtuon nga sa akin ang Panginoon tungo sa Kanya? Hindi ako nangangamba sa mga anito ninyo sapagkat ang mga ito ay hindi nakapagdudulot ng isang pinsala para maminsala sa akin ni ng isang pakinabang para magpakinabang sa akin malibang niloob ni Allāh sapagkat ang anumang niloob ni Allāh ay mangyayari. Kaalinsabay ng kaalaman ni Allāh sa bawat bagay, walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa lupa ni sa langit. Kaya hindi ba kayo nakapag-aalaala, O mga tao, sa kalagayan ninyo na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtatambal sa Kanya para sumampalataya kayo kay Allāh lamang?"

Papaanong magaganap sa akin ang pangamba para sa anumang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh gaya ng mga diyus-diyusan samantalang walang nagaganap sa inyo mismo na pangamba dahil sa pagtatambal ninyo kay Allāh nang nagtambal kayo kasama sa Kanya ng nilikha Niya nang walang patotoo para sa inyo roon? Kaya alin sa dalawang umpukan: umpukan ng mga monoteista at umpukan ng mga tagapagtambal, ang higit na karapat-dapat sa katiwasayan at kaligtasan? Kung kayo ay nakaaalam sa higit na karapat-dapat sa dalawa, sumunod kayo roon. Ang karapat-dapat sa dalawa – walang pag-aalinlangan – ay ang umpukan ng mga mananampalatayang monoteista.

Ang mga sumampalataya kay Allāh, sumunod sa isinabatas Niya, at hindi naghalo sa pananampalataya nila ng isang pagtatambal, ukol sa kanila ang katiwasayan at ang kaligtasan – tanging sa kanila hindi sa iba pa sa kanila. Sila ay mga naituon; nagtuon sa kanila ang Panginoon nila sa daan ng kapatnubayan.

Ang katwirang iyon ay ang sabi niya: "Kaya alin sa dalawang pangkat ang higit na karapat-dapat sa katiwasayan," na nanaig si Abraham sa pamamagitan nito sa mga kalipi niya hanggang sa naputol ang katwiran nila. Ito ay katwiran Namin; nagtuon Kami sa kanya para mangatwiran sa mga kalipi niya sa pamamagitan nito at nagbigay Kami sa kanya nito. Nag-aangat Kami sa sinumang niloloob Namin mula sa mga lingkod namin sa mga antas sa Mundo at Kabilang-buhay. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay Marunong sa paglikha Niya at pangangasiwa Niya, Maalam sa mga lingkod Niya.

Nagkaloob Kami kay Abraham ng anak niyang si Isaac at apo niyang si Jacob. Nagtuon Kami sa bawat isa sa kanilang dalawa tungo sa landasing tuwid at nagtuon Kami kay Noe bago pa nila. Nagtuon Kami tungo sa daan ng katotohanan sa mga supling ni Noe: sa bawat isa kina David at anak niyang si Solomon, kina Job, Jose, at Moises, at kapatid niyang si Aaron – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan. Tulad ng pagganting ito na iginanti Namin sa mga propeta dahil sa paggawa nila ng maganda, gaganti Kami sa mga tagagawa ng maganda na iba pa sa kanila dahil sa paggawa ng mga ito ng maganda.

Nagtuon si Allāh, gayon din, sa bawat isa kina Zacarias, Juan, Jesus na anak ni Maria, at Elias – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan. Lahat ng mga propetang ito ay kabilang sa mga maayos. Pumili si Allāh sa kanila bilang mga sugo.

Nagtuon Kami, gayon din, kina Ismael, Eliseo, Jonas, at Lot – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan. Lahat ng mga propetang ito, sa pangunguna sa kanila ni Propeta Muḥammad – sumakanya ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan – ay itinangi Namin sa mga nilalang.

Nagtuon Kami sa ilan sa mga ama nila, ilan sa mga anak nila, at ilan sa mga kapatid nila kabilang sa niloob Namin ang pagtutuon sa kanila. Pinili Namin sila at itinuon Namin sila sa pagtahak sa daang matuwid na siyang daan ng paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagtalima sa Kanya.

Ang nangyaring iyon sa kanila na pagtutuon ay pagtutuon ni Allāh; nagtutuon Siya roon ng sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya. Kung sakaling nagtambal sila kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya ay talaga sanang nawalang-saysay ang mga gawa nila dahil ang pagtatambal ay isang tagapawalang-saysay sa gawaing maayos.

Ang mga propetang nabanggit na iyon ay ang mga binigyan Namin ng mga kasulatan, binigyan Namin ng karunungan, at binigyan Namin ng pagkapropeta; ngunit kung tatangging sumampalataya ang mga kalipi mo sa ibinigay Namin sa mga iyon na tatlong ito, naglaan na Kami para sa mga iyan at nagtalaga Kami ng mga taong hindi mga tagatangging sumampalataya sa mga iyan. Bagkus sila ay mga mananampalatayang kumakapit sa mga iyan. Sila ay ang mga lumikas, ang mga tagaadya, at ang mga sumunod sa kanila ayon sa pamamagitan ng paggawa ng maganda hanggang sa Araw ng Paggagantimpala.

Ang mga propetang iyon at ang sinumang nabanggit kasama sa kanila kabilang sa mga ama nila, mga anak nila, at mga kapatid nila ay ang mga alagad ng kapatnubayan sa totohanan, kaya sumunod ka sa kanila at gumaya ka sa kanila. Sabihin mo, O Sugo, sa mga kalipi mo: "Hindi ako humihiling sa inyo dahil sa pagpapaabot ng Qur'ān ng isang ganti sapagkat ang Qur'ān ay walang iba kundi isang pangaral para sa mga nilalang na tao at jinn upang ipanggabay nila tungo sa landasing tuwid at daang tumpak.

Hindi dumakila ang mga tagapagtambal kay Allāh nang totoong pagdakila sa Kanya nang nagsabi sila sa Propeta Niyang si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan: "Hindi nagpababa si Allāh sa isang tao ng anuman na pagkakasi." Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Sino ang nagpababa ng Torah kay Moises bilang liwanag, kapatnubayan, at paggabay para sa mga tao niya? Inilalagay ito ng mga Hudyo sa mga sinusulatan, na naglalantad sila mula rito ng umaalinsunod sa mga pithaya nila at nagtatago sila ng sumasalungat sa mga iyon gaya ng paglalarawan kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan." Nakaalam kayo mismo, O mga Arabe, mula sa Qur'ān ng hindi ninyo mismo nalaman, ni ng mga ninuno ninyo noong una. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Nagpababa nito si Allāh." Pagkatapos iwan mo sila sa kamangmangan nila at pagkaligaw habang nangungutya sila at nanlalait sila hanggang sa puntahan sila ng kamatayang tiyak.

Itong Qur'ān ay isang aklat na pinababa Namin sa iyo, O Propeta. Ito ay isang aklat na pinagpala, na tagapagpatotoo para sa nauna rito na mga kasulatang makalangit upang magbabala ka sa pamamagitan nito sa mga mamamayan ng Makkah at sa nalalabi sa mga tao sa mga silangan ng lupa at mga kanluran nito upang mapatnubayan sila. Ang mga sumasampalataya sa buhay na pangkabilang-buhay ay sumasampalataya sa Qur'ān na ito, gumagawa ayon sa nasaad dito, at nangangalaga sa pagdarasal nila sa pamamagitan ng pagpapanatili sa mga saligan nito, mga tungkulin dito, at mga itinuturing na kaibig-ibig dito sa mga oras nitong itinakda para rito ayon sa Batas [ng Islām].

Walang isang higit na mabigat sa kawalang-katarungan kaysa sa sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan dahil nagsabi: "Hindi nagpababa si Allāh sa isang tao ng anuman;" o nagsabi ng isang kasinungalingan: "Tunay na si Allāh ay nagkasi sa kanya," samantalang si Allāh ay hindi nagkasi sa kanya ng anuman; o nagsabi: "Magpapababa ako ng tulad sa pinababa ni Allāh na Qur'ān." Kung sakaling nakikita mo, O Sugo, kapag dinadapuan ang mga tagalabag ng katarungan na ito ng hapdi ng kamatayan samantalang ang mga anghel ay nag-aabot ng mga kamay ng mga ito sa kanila sa pagpaparusa at paghagupit, na nagsasabi sa kanila bilang panunuligsa: "Magpalabas kayo ng mga kaluluwa ninyo sapagkat kami ay kukuha ng mga iyan. Sa araw na ito ay gagantihan kayo ng isang pagdurusang hahamak sa inyo at magpapaaba sa inyo dahilan sa kayo noon ay nagsasabi laban kay Allāh ng kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-aangkin ng pagkapropeta, pagkakasi, at pagpapababa ng tulad sa pinababa ni Allāh, at dahilan sa pagkamapagmalaki ninyo laban sa pananampalataya sa mga tanda Niya. Kung sakaling nakakikita ka niyon ay talaga sanang nakakita ka ng isang bagay na kahindik-hindik."

Sasabihin sa kanila sa Araw ng Pagkabuhay: Talaga ngang pumunta kayo sa Amin sa araw na ito bilang mga indibiduwal na walang ari-ariang kasama sa inyo ni katungkulan gaya ng pagkabuo Namin sa inyo sa unang pagkakataon na mga nakayapak, na mga nakahubo, na mga supot. Umiwan kayo ng ibinigay Namin sa inyo mula roon sa likuran ninyo sa Mundo nang labag sa loob ninyo. Hindi Kami nakakikita ngayong araw kasama sa inyo ng mga diyos na inangkin ninyo na sila ay mga tagapagpagitna para sa inyo at inangkin ninyo na sila ay mga katambal kay Allāh sa pagiging karapat-dapat sa pagsamba. Talaga ngang nagkaputul-putol ang pagkakaugnay sa pagitan ninyo. Naglaho sa inyo ang dati ninyong inaangkin na pamamagitan nila, at na sila ay mga katambal kay Allah.

Tunay na si Allāh lamang ay ang nagbibiyak ng mga butil kaya lumalabas mula sa mga ito ang mga tanim at nagbibiyak ng mga buto kaya lumalabas mula sa mga ito ang mga punong gaya ng puno ng datiles, ubas, at iba pa sa dalawang ito. Nagpapalabas Siya ng buhay mula sa patay yayamang lumalabas ang tao at ang nalalabi sa mga hayop mula sa punlay at nagpapalabas Siya ng patay mula sa buhay yayamang lumalabas ang punlay mula sa tao at ang itlog mula sa manok. Yaong gumagawa nito ay si Allāh na lumikha sa inyo. Kaya papaano kayo nababaling, O mga tagapagtambal, palayo sa katotohanan sa kabila ng nasasaksihan ninyo mula sa karikitan ng pagkakagawa Niya?

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay ang nagpapabuka ng liwanag ng madaling-araw mula sa dilim ng gabi. Siya ay ang gumawa sa gabi bilang pamamahinga para sa mga tao. Namamahinga sila rito mula sa pagkilos para sa paghahanap ng kabuhayan, upang makapagpahinga sila mula sa pagod nila sa paghahanap niyon sa maghapon. Siya ay ang gumawa sa araw at buwan na umiinog ayon sa isang pagtutuos na nakatakda. Ang nabanggit na iyon na bahagi ng karikitan ng pagkakagawa ay ang pagtatakda ng Makapangyarihan na walang nakikipanaig sa Kanya na isa man, Maalam sa mga nilikha Niya at anumang naaangkop sa kanila.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay ang lumikha para sa inyo, O mga anak ni Adan, ng mga bituin sa langit upang mapatnubayan kayo sa pamamagitan ng mga ito sa mga paglalakbay ninyo kapag nagpalito sa inyo ang mga daan sa katihan at dagat. Nilinaw nga Namin ang mga patunay at ang mga patotoong nagpapatunay sa kakayahan Namin para sa mga taong nagbubulay-bulay sa mga patunay at mga patotoo na iyon kaya makikinabang sila sa mga iyon.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay ang lumikha sa inyo mula sa nag-iisang kaluluwa, ang kaluluwa ng ama ninyong si Adan, sapagkat nagsimula ang paglikha sa inyo sa paglikha sa ama ninyo mula sa putik. Pagkatapos lumikha Siya sa inyo mula rito. Lumikha Siya para sa inyo ng titigilan ninyo gaya ng mga sinapupunan ng mga ina ninyo at ng isang pinaglalagakan na paglalagakan sa inyo gaya ng mga gulugod ng mga ama ninyo. Nilinaw nga namin ang mga tanda para sa mga taong umiintindi sa Salita ni Allāh.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay ang nagpababa mula sa langit ng tubig, ang tubig ng ulan. Nagpatubo Siya sa pamamagitan nito ng bawat isa sa mga uri ng mga halaman. Nagpalabas Siya mula sa mga halaman ng mga pananim at mga punong luntian, na nagpapalabas naman Siya mula sa mga ito ng mga butil na pumapatong sa isa't isa gaya ng nangyayari sa mga puso ng mga butil. Mula sa mga bulaklak ng mga punong datiles lumalabas ang mga piling ng mga ito nang malapit, na naaabot ng nakatayo at nakaupo. Nagpalabas Siya ng mga hardin ng mga ubas. Nagpalabas Siya ng oliba at granada, na nagkakatulad ang mga dahon ng dalawang ito, na nagkakaiba ang mga bunga ng dalawang ito. Tumingin kayo, O mga tao, sa mga bunga ng mga ito sa unang paglitaw at sa mga ito kapag nahihinog. Tunay na sa gayon, O mga tao, ay talagang may mga patunay na maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa mga taong sumasampalataya kay Allāh sapagkat sila ay ang mga nakikinabang sa mga patunay at mga patotoong ito.

Gumawa ang mga tagapagtambal sa mga jinn bilang mga katambal para kay Allāh sa pagsamba nang naniwala sila na ang mga ito ay nakapagpapakinabang at nakapipinsala, samantalang nagpairal nga sa kanila si Allāh at hindi lumikha sa kanila ang iba pa sa Kanya, kaya naman Siya ay higit na karapat-dapat na sambahin. Lumikha-likha sila [para sa Kanya] ng mga anak na lalaki gaya ng ginawa ng mga Hudyo kay Ezra at ng mga Kristiyano kay Hesus, at ng mga anak na babae gaya ng ginawa ng mga tagapagtambal sa mga anghel. Pagkasakdal-sakdal Siya at pagkabanal-banal Siya kaysa sa anumang inilalarawan sa Kanya ng mga kampon ng kabulaanan.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay Tagalikha ng mga langit at Tagalikha ng lupa nang walang naunang pagkakatulad. Papaano mangyayaring mayroon siyang anak samantalang hindi naman nangyaring mayroon siyang asawa? Siya ay lumikha nga sa bawat bagay at Siya sa bawat bagay ay maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman.

Iyon, O mga tao, ang nailalarawan sa mga katangiang iyon. Siya ay Panginoon ninyo sapagkat walang Panginoon para sa inyo na iba pa sa Kanya at walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Siya ay tagapairal ng bawat bagay kaya sumamba kayo sa Kanya lamang sapagkat Siya ay ang karapat-dapat sa pagsamba. Siya sa bawat bagay ay Mapag-ingat.

Hindi nakasasaklaw sa Kanya ang mga paningin samantalang Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nakaaabot sa mga paningin at nakasasaklaw sa mga ito. Siya ay ang Nakatatalos sa mga lingkod Niyang maayos, ang Mapagbatid sa kanila.

May dumating nga sa inyo, O mga tao, na mga katwirang maliwanag at mga patotoong hayag mula sa Panginoon ninyo. Kaya naman ang sinumang nagpakaunawa at nagpahinuhod sa mga ito, ang pakinabang doon ay manunumbalik sa kanya; at ang sinumang nabulagan sa mga ito, hindi nagpakaunawa sa mga ito, at hindi nagpahinuhod sa mga ito, ang pinsala niyon ay nalilimitahan sa kanya. Hindi ako sa inyo isang mapagmasid, na umiisa-isa sa mga gawa ninyo. Ako ay isang sugo lamang mula sa Panginoon ko, ang Mapagmasid sa inyo.

Kung paanong nag-uri-uri ng mga patunay at mga patotoo sa kakayahan ni Allāh, nag-uuri-uri ng mga talata hinggil sa pangako, banta, at pangaral. Magsasabi ang mga tagapagtambal: "Hindi ito isang pagkakasi; nag-aral ka lamang nito buhat sa mga May Kasulatan mula sa nauna sa iyo." Ito ay upang linawin Namin ang katotohanan sa mga tao sa pamamagitan ng pagsasarisari Namin ng mga talatang ito para sa mga mananampalataya kabilang sa Kalipunan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sapagkat sila ay ang mga tumatanggap sa katotohanan at sumusunod dito.

Sumunod ka, O Sugo, sa ikinakasi sa iyo ng Panginoon mo na katotohanan sapagkat walang sinasamba ayon sa katotohanan na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Huwag mong abalahin ang puso mo dahil sa mga tagalabag sa katarungan at pagmamatigas nila sapagkat ang usapin ukol sa kanila ay nasa kay Allāh.

Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi sila magtambal sa Kanya ng isa man ay hindi sana sila nagtambal sa Kanya ng isa man. Hindi ka, O Sugo, ginawa na isang mapagmasid na nag-iisa-isa sa kanila ng mga gawa nila. Hindi ka sa kanila isang katiwala. Ikaw ay sugo lamang. Walang tungkulin sa iyo kundi ang pagpapaabot.

Huwag kayong mang-alipusta, O mga mananampalataya, sa mga anitong sinasamba ng mga tagapagtambal kasama kay Allāh, kahit pa man ang mga ito ay pinakahamak na bagay at pinakakarapat-dapat sa pag-alipusta, upang hindi mang-alipusta ang mga tagapagtambal kay Allāh dala ng pagmamataas laban sa Kanya at kamangmangan sa naaangkop sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Kung paanong ipinang-akit para sa mga ito ang taglay ng mga ito na pagkaligaw, ipinang-akit ni Allāh para sa bawat kalipunan ang gawa nila, kabutihan man o kasamaan, kaya ginawa nila ang ipinaakit Niya sa kanila mula roon. Pagkatapos tungo sa Panginoon nila ang babalikan nila sa Araw ng Pagbangon saka magpapabatid Siya sa kanila hinggil sa dati nilang ginagawa sa Mundo at gaganti Siya sa kanila roon.

Nanumpa ang mga tagapagtambal kay Allāh ng pinakamatindi sa mga panunumpa nila na nakakakaya nila na talagang kung naghatid sa kanila si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ng isang tanda mula sa mga tanda na iminungkahi nila ay talagang sasampalataya nga sila rito. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Ang mga tanda ay hindi nasa ganang akin para magpababa ako ng mga ito; ang mga ito ay nasa ganang kay Allāh lamang. Nagpapababa Siya ng mga ito kapag niloob Niya. Ano ang magpapaalam sa inyo, O mga mananampalataya, na ang mga tandang ito, kapag dumating alinsunod sa iminungkahi nila, ay hindi sila sasampalataya? Bagkus mananatili sila sa pagmamatigas nila at pagtanggi nila dahil sila ay hindi nagnanais ng kapatnubayan."

Pumipihit Kamit sa mga puso nila at mga paningin nila sa pamamagitan ng pagharang sa pagitan ng mga ito at ng pagkapatnubay sa katotohanan kung paanong humarang Kami sa pagitan nila at ng pagsampalataya sa Qur'ān sa unang pagkakataon dahilan sa pagmamatigas nila, at nag-iiwan Kami sa kanila sa pagkaligaw nila at paghihimagsik nila sa [Amin na] Panginoon nila habang mga litung-litong natutuliro.

Kahit pa Kami ay sumagot sa kanila sa pamamagitan ng paggawa ng iminungkahi nila saka nagbaba Kami sa kanila ng mga anghel at nakasaksi sila sa mga ito, kumausap sa kanila ang mga patay at nagpabatid ang mga ito sa kanila hinggil sa katapatan mo sa inihatid mo, at nagtipon Kami para sa kanila ng bawat bagay mula sa iminungkahi nila na haharapin nila nang mata sa mata, hindi sila naging ukol sumampalataya sa inihatid mo, maliban sa sinumang niloob Namin para rito ang kapatnubayan kabilang sa kanila. Subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam niyon kaya hindi sila dumudulog kay Allāh para magtuon Siya sa kanila para sa kapatnubayan.

Kung paanong sumubok Kami sa iyo sa pamamagitan ng pangangaway ng mga tagapagtambal na ito sa iyo, sumubok Kami sa bawat propeta noong bago mo. Nagtalaga Kami para sa bawat isa sa kanila ng mga kaaway na mga naghihimagsik na tao at mga kaaway na mga naghihimagsik na jinn. Nanulsol ang iba sa kanila sa iba pa kaya naipang-akit ng mga ito sa kanila ang kabulaanan upang linlangin sila. Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi nila gawin iyon ay hindi sana nila ginawa iyon, subalit Siya ay lumuob sa kanila niyon bilang isang pagsubok. Kaya iwan mo sila at ang anumang ginagawa-gawa nila na kawalang-pananampalataya at kabulaanan. Huwag kang pumansin sa kanila.

at upang kumiling sa isinusulsol ng ilan sa kanila sa iba pa ang mga puso ng mga hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay, at upang tumanggap sila niyon para sa mga sarili nila at masiyahan sila roon, at upang magkamit sila ng anumang sila ay mga magkakamit kabilang sa mga pagsuway at mga kasalanan.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito na sumasamba kasama kay Allāh sa iba pa sa Kanya: "Maiisip ba na tumanggap ako ng iba pa kay Allāh bilang hukom sa pagitan ko at ninyo? Si Allāh ay ang nagpababa sa inyo ng Qur'ān bilang tagapaglinaw na tagalubos para sa bawat bagay." Ang mga Hudyong binigyan Namin ng Torah at ang mga Kristiyanong binigyan Namin ng Ebanghelyo ay nakaaalam na ang Qur'ān ay ibinaba sa iyo na naglalaman ng katotohanan, dahil nakatagpo sila sa mga kasulatan nila ng patunay roon. Kaya huwag ka ngang maging kabilang sa mga nagdududa sa ikinasi Namin sa iyo.

Umabot ang Qur'ān sa rurok ng katapatan sa mga sinasabi at mga ulat; walang tagapagpaiba sa mga salita Niya. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Maalam sa mga ito kaya walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga ito. Gaganti Siya sa sinumang nagsisikap para sa pagpapalit ng mga salita Niya.

Kung sakaling itinakda na ikaw ay tumalima, O Sugo, sa higit na marami sa nasa lupa kabilang sa mga tao ay magliligaw sila sa iyo palayo sa Relihiyon ni Allāh sapagkat umiral nga ang kalakaran ni Allāh na ang katotohanan ay maging kasama ng kakaunti. Ang higit na marami sa mga tao ay sumusunod sa pagpapalagay lamang na walang sinasandigan yayamang nag-akala sila na ang mga sinasamba nila ay nagpapalapit-loob sa kanila kay Allāh nang dikitan habang sila ay nagsisinungaling hinggil doon.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay higit na maalam sa sinumang naliligaw palayo sa landas Niya kabilang sa mga tao. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan doon; walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.

Kaya kumain kayo, O mga tao, mula sa binanggit ang pangalan ni Allāh roon sa sandali ng pagkatay, kung kayo ay mga mananampalataya nang totohanan sa mga patotoo Niyang maliwanag.

Ano ang pumipigil sa inyo, O mga mananampalataya, na kumakain kayo mula sa anumang binanggit ang pangalan ni Allāh rito samantalang nilinaw nga Niya sa inyo ang ipinagbawal Niya sa inyo, kaya kinakailangan sa inyo ang pag-iwan dito, maliban kapag pinilit kayo roon ng kagipitan sapagkat ang kagipitan ay nagpapahintulot sa ipinagbabawal? Tunay na marami sa mga tagapagtambal ay talagang nagpapalayo ng mga tagasunod nila sa katotohanan dahil sa mga tiwaling opinyon nila dala ng kamangmangan mula sa kanila, yayamang nagpapahintulot sila ng ipinagbawal ni Allāh sa kanila gaya ng maytah (hayop na namatay nang hindi nakatay ayon patakaran sa Islām) at iba pa rito at nagbabawal sila ng ipinahintulot Niya sa kanila gaya ng baḥīrah, waṣīlah, ḥāmī, at iba pa sa mga ito. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay higit na maalam sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya. Gaganti Siya sa kanila sa paglampas nila sa mga hangganan Niya.

Iwanan ninyo, O mga tao, ang paggawa ng mga pagsuway nang hayagan at palihim. Tunay na ang mga gumagawa ng mga pagsuway nang palihim at hayagan ay gagantihan ni Allāh sa nakamit nila mula sa mga ito.

Huwag kayong kumain, O mga Muslim, mula sa anumang hindi binanggit ang pangalan ni Allāh roon, binanggit man doon ang pangalan ng iba pa sa Kanya o hindi. Tunay na ang pagkain mula roon ay talagang paglabas sa pagtalima kay Allāh tungo sa pagsuway sa Kanya. Tunay na ang mga demonyo ay talagang nanunulsol sa mga katangkilik nila sa pamamagitan ng pagpupukol ng maling-akala upang makipagtalo sila sa inyo kaugnay sa pagkain ng maytah (hayop na namatay nang hindi nakatay ayon patakaran sa Islām). Kung tumalima kayo sa kanila, O mga Muslim, sa ipinupukol nila na maling-akala ng pagpapahintulot ng maytah, kayo at sila ay magiging magkatulad sa pagtatambal.

Ang tao na bago ng kapatnubayan ni Allāh sa kanya ay isang patay dahil sa taglay niyang kawalang-pananampalataya, kamangmangan, at mga pagsuway saka binuhay siya ni Allāh sa pamamagitan ng kapatnubayan sa kanya sa pananampalataya, kaalaman, at pagtalima, ay nakapapantay ba ng taong nasa mga kadiliman ng kawalang-pananampalataya, kamangmangan, at mga pagsuway, na hindi niya nakakakaya ang paglabas mula sa mga ito, na nakalito sa kanya ang mga daan, at dumilim sa kanya ang mga tinatahak? Kung paanong pinaganda sa mga tagapagtambal na ito ang ginagawa nila na shirk, pagkain ng maytah, at pakikipagtalo sa pamamagitan ng kabulaanan, pinaganda sa mga tagatangging sumampalataya ang dati nilang ginagawa na mga pagsuway upang gantihan sila sa mga ito sa Araw ng Pagbangon ng pagdurusang masakit.

Tulad ng nangyari sa mga pinakamalaking tao ng mga tagapagtambal sa Makkah na pagbalakid sa landas ni Allāh, gumawa Siya sa bawat pamayanan ng mga pangulo at mga pinunong gumagawa ng panggugulang nila at pakana nila sa pag-aanyaya tungo sa landas ng demonyo at pakikidigma sa mga sugo at mga tagasunod ng mga ito. Ang reyalidad ay na ang panlalansi nila at ang pakana nila ay bumabalik lamang sa kanila subalit sila ay hindi nakadarama niyon dahil sa kamangmangan nila at pagsunod sa mga pithaya nila.

Kapag dumating sa mga malaking tao ng mga tagatangging sumampalataya ang isa sa mga tanda na ibinaba ni Allāh sa Propeta Niya ay nagsasabi sila: "Hindi kami sasampalataya hanggang sa magbigay sa amin si Allāh ng tulad sa ibinigay Niya sa mga propeta na pagkapropeta at pagkasugo." Kaya tumugon si Allāh sa kanila na Siya ay higit na maalam sa kung sino ang naaangkop sa pagkasugo at pagsasagawa sa mga tungkulin nito para itangi Niya ito sa pagkapropeta at pagkasugo. Magtatamo ang mga maniniil na ito ng isang kaabahan, isang panghahamak dahil sa pagkamapagmalaki nila, at isang pagdurusang matindi dahilan sa panlalansi nila.

Kaya sa sinumang magnanais si Allāh na magtuon tungo sa daan ng kapatnubayan ay magpapaluwag Siya ng dibdib nito at maghahanda Siya rito sa pagtanggap sa Islām. Sa sinumang magnanais Siya na magtatwa at hindi magtuon sa kapatnubayan ay gagawin Niya ang dibdib nito na matindi ang kasikipan sa pagtanggap sa katotohanan sa paraang nagiging imposible ang pagpasok ng katotohanan sa puso nito gaya ng pagkaimposible ng pag-akyat nito sa langit at kawalang-kakayahan nito roon sa sarili nito. Kung paanong naglagay si Allāh sa kalagayan ng naliligaw sa kalagayang ito na matinding paninikip, maglalagay Siya ng pagdurusa sa mga hindi sumasampalataya.

Itong relihiyong isinabatas ni Allāh para sa iyo, O Sugo, ay landasing matuwid ni Allāh na walang kabaluktutan dito. Nilinaw nga Niya ang mga tanda para sa sinumang may kamalayan at pag-intinding nagkakamalay siya sa pamamagitan nito tungkol kay Allāh.

Ukol sa kanila ay tahanang maliligtas sila roon laban sa bawat kinasusuklaman: ang Paraiso. Si Allāh ay tagaadya nila at tagaayuda nila bilang ganti sa dati nilang ginagawa na mga matuwid.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na kakalap si Allāh sa dalawang pangunahing nilikha: ang tao at ang jinn. Pagkatapos magsasabi si Allāh: "O umpukan ng jinn, nagparami nga kayo ng pagliligaw sa tao at pagbalakid sa kanila sa landas ni Allāh." Magsasabi ang mga tagasunod nila kabilang sa tao habang mga sumasagot sa Panginoon nila: "O Panginoon namin, nagtamasa ang bawat isa kabilang sa amin sa kasamahan niya sapagkat ang jinn ay nagtamasa sa pagtalima ng tao sa kanya at ang tao ay nagtamasa sa pagkamit niya ng mga nasa niya. Umabot sa amin ang taning na itinaning Mo para sa amin sapagkat ito ay Araw ng Pagbangon." Magsasabi si Allāh: "Ang Apoy ay pagtitigilan ninyo bilang mga mananatili roon, maliban sa niloob ni Allāh na isang sukat ng yugto sa pagitan ng pinagbuhayan sa kanila mula sa mga libingan nila hanggang sa kahahantungan nila sa Impiyerno sapagkat iyon ang yugtong hindi isinama ni Allāh sa pananatili nila sa Apoy." Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay Marunong sa pagtatakda Niya at pangangasiwa Niya, Maalam sa mga lingkod Niya hinggil sa kung sino ang nagiging karapat-dapat sa kanila sa pagdurusa.

Gaya ng pagpapatangkilik Namin sa mga naghihimagsik na jinn at pagpapangibabaw Namin sa kanila sa ilan sa mga tao upang magligaw sila sa mga ito, ipinatatangkilik Namin ang bawat tagalabag sa katarungan sa isa pang tagalabag sa katarungan, na humihimok sa kanya sa kasamaan, nag-uudyok sa kanya roon, nagpalayo ng loob niya sa kabutihan, at nagpapasalat sa kanya rito bilang ganti para sa kanila dahil sa dati nilang nakakamit na mga pagsuway.

Magsasabi si Allāh sa kanila sa Araw ng Pagbangon: "O umpukan ng jinn at tao, wala bang pumunta sa inyo na mga sugo kabilang sa kauri ninyo sapagkat sila ay kabilang sa tao, na bumibigkas sa inyo ng pinababa ni Allāh sa kanila at nagpapangamba sa inyo sa pakikipagkita sa Araw ninyong ito na siyang Araw ng Pagbangon?" Magsasabi sila: "Opo; kumilala kami ngayong Araw laban sa mga sarili namin na ang mga sugo Mo ay nagpaabot nga sa amin. Kumilala kami sa pakikipagkita sa Araw na ito subalit nagpasinungaling Kami sa mga sugo Mo at nagpasinungaling Kami sa pakikipagkita sa Araw na ito." Luminlang sa kanila ang buhay na pangmundo dahil sa taglay nitong gayak, palamuti, at lugod na lumilipas. Kumilala sila laban sa sarili nila na sila noon sa Mundo ay mga tagatangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya. Hindi magpapakinabang sa kanila ang pagkilalang ito ni ang pananampalataya dahil sa pagkaalpas ng oras nito.

Ang pagbibigay-dahilang iyon sa pamamagitan ng pagsusugo sa mga sugo sa tao at jinn ay upang hindi parusahan ang isa dahil sa nagawang krimen nito habang walang naisugo sa kanya na isang sugo at walang umabot sa kanya na isang paanyaya sapagkat hindi Kami nagpaparusa sa isang kalipunan kabilang sa mga kalipunan malibang matapos ng pagsusugo ng mga sugo sa kanila.

Ang lahat sa kanila ay may mga antas ayon sa mga gawa nila sapagkat hindi nagkakapantay ang marami sa kasamaan at ang kaunti sa kasamaan, ni ang tagasunod at ang sinusunod gaya ng hindi pagkakapantay ng gantimpala ng mga gumagawa ng mga maayos. Ang Panginoon mo ay hindi nalilingat sa dati nilang ginagawa, bagkus Siya ay nakababatid doon: walang nakakukubli sa Kanya mula roon na anuman. Gaganti Siya sa kanila sa mga gawa nila.

Ang Panginoon mo, O Sugo, ay ang Walang-pangangailangan sa mga lingkod Niya kaya hindi Siya nangangailangan sa kanila ni sa pagsamba nila. Hindi nakapipinsala sa Kanya ang kawalang-pananampalataya nila. Sa kabila ng kawalang-pangangailangan Niya sa kanila, Siya ay May Awa sa kanila. Kung loloobin Niya ang pagpapahamak sa inyo, O mga taong sumusuway, ay lilipulin Niya kayo sa pamamagitan ng isang parusang mula sa ganang Kanya at paiiralin Niya matapos ng pagpapahamak sa inyo ang sinumang loloobin Niya kabilang sa mga sumasampalataya sa Kanya at tumatalima sa Kanya, gaya ng pagkalikha Niya sa inyo mismo mula sa inapo ng mga ibang taong bago ninyo noon.

Tunay na ang ipinangangako sa inyo, O mga tagatangging sumampalataya, na pagbubuhay, pagtitipon, pagtutuos, at parusa ay talagang darating na hindi maiiwasan. Hindi kayo makalulusot sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng pagtakas sapagkat Siya ay hahawak sa mga buhok ng bumbunan ninyo at magpaparusa sa inyo sa pamamagitan ng parusa Niya.

Sabihin mo, O Sugo: "O mga tao ko, manatili kayo sa pamamaraan ninyo at anumang kayo ay nariyan gaya ng kawalang-pananampalataya at pagkaligaw sapagkat napagpaumanhinan na ako at naglahad na ako ng katwiran sa inyo sa pamamagitan ng pagpapaabot na malinaw, kaya ako ay hindi pumapansin sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagkaligaw ninyo bagkus mananatili ako sa anumang ako ay nariyan gaya ng katotohanan. Saka malalaman ninyo kung sino ang magkakaroon ng pag-aadya sa Mundo, sino ang magmamana ng lupa, at sino ang pag-uukulan ng tahanan sa Kabilang-buhay. Tunay na hindi magtatamo ang mga tagapagtambal: hindi sa Mundo at hindi sa Kabilang-buhay. Bagkus ang kahihinatnan nila ay ang pagkalugi, kahit pa nagtamasa sila ng tinamasa nila sa Mundo."

Nagpauso ang mga tagapagtambal kay Allāh ng pagtatalaga para kay Allāh ng isang bahagi mula sa nilikha Niya na mga tanim at mga hayupan saka inangkin nilang ito ay para kay Allāh, at ng isa pang bahagi para sa mga diyus-diyusan nila at mga rebulto nila. Ang anumang inilaan nila para sa mga pantambal nila kay Allāh ay hindi nakararating sa mga guguling isinabatas ni Allāh ang paggugol gaya ng sa mga maralita at mga dukha at ang anumang inilaan nila para kay Allāh, ito ay nakararating sa mga pantambal nila kay Allāh na mga diyus-diyusan, na ginugugol sa mga kapakanan ng mga ito. Pakatandaan, kay sagwa ang hatol nila at ang pagbahagi nila!

Kung paanong pinaganda ng demonyo para sa mga tagapagtambal ang pasyang mapang-aping ito, pinaganda rin sa marami sa mga tagapagtambal ng mga pantambal nila kabilang sa mga demonyo ang pagpatay nila sa mga anak nila dala ng takot sa karalitaan upang magpahamak ang mga ito sa kanila sa pamamagitan ng pagkakasadlak sa pagpatay ng buhay na ipinagbawal ni Allāh ang pagpatay nito malibang ayon sa katwiran, at upang manlito ang mga ito sa kanila sa relihiyon nila kaya hindi nila nakikilala kung ano ang isinabatas at kung ano ang hindi isinabatas. Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi sila gumawa niyon ay hindi sana sila gumawa niyon, subalit Siya ay lumuob niyon dahil sa isang kasanhiang malalim. Kaya iwanan mo, O Sugo, ang mga tagapagtambal na ito at ang paggawa-gawa nila ng kasinungalingan laban kay Allāh sapagkat tunay na iyon ay hindi nakapipinsala sa iyo at isuko mo kay Allāh ang nauukol sa kanila.

Nagsabi ang mga tagapagtambal: "Ang mga ito ay mga hayupan at mga tanim na ipinagbabawal." Walang kakain mula sa mga ito kundi ang sinumang niloloob nila ayon sa pag-aangkin nila at paggawa-gawa nila, kabilang sa mga tagapaglingkod ng mga diyus-diyosan at iba pa sa kanila. Ang mga ito ay mga hayupang ipinagbawal ang mga likod, kaya hindi sinasakyan at hindi kinakargahan. Ang mga ito ay ang baḥīrah, ang sā'ibah, at ang ḥāmī. Ang mga ito ay mga hayupan na hindi sila bumabanggit ng pangalan ni Allāh sa mga ito sa sandali ng pagkakatay. Kumakatay lamang sila ng mga ito sa ngalan ng mga anito nila. Gumawa sila niyon sa kalahatan niyon dala ng pagsisinungaling laban kay Allāh, na iyon daw ay mula sa ganang Kanya. Gaganti sa kanila si Allāh sa pamamagitan ng parusa Niya dahilan sa sila noon ay gumawa-gawa laban sa Kanya.

Nagsabi sila: "Ang nasa mga tiyan ng mga sā’ibah at mga baḥīrah na ito na mga sanggol, kung ipinanganak na buhay, ay ipinahihintulot sa mga lalaki namin at ipinagbabawal sa mga maybahay min. Kung ipinanganak ang mga sanggol na nasa tiyan ng mga ito na patay, ang mga lalaki at ang mga babae rito ay magkakatambal." Gaganti sa kanila si Allāh – pagkataas-taas Siya – dahil sa sabi nilang ito ng nagiging karapat-dapat sa kanila. Tunay na Siya ay Marunong sa batas Niya, at pangangasiwa Niya sa kapakanan ng nilikha Niya, Maalam sa kanila.

Napahamak nga ang mga pumatay sa mga anak nila dahil sa kahinaan ng mga isip nila at kamangmangan nila, at nagbawal sa itinustos sa kanila ni Allāh na mga hayupan habang mga nag-uugnay niyon kay Allāh bilang isang kasinungalingan. Nalayo nga sila sa landasing tuwid, at sila noon ay hindi mga napatnubayan tungo roon.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang lumikha ng mga patanimang nakalatag sa balat ng lupa para sa [halamang] walang katawan at para sa nakaangat sa ibabaw ng mga ito na may katawan. Siya ang lumikha ng mga datiles at lumikha ng mga pananim na nagkakaiba-iba ang mga bunga sa anyo at lasa. Siya ang lumikha ng mga oliba at mga granada, na ang mga dahon ng mga ito ay nagkakahawigan at ang mga lasa ng mga ito ay hindi nagkakahawigan. Kumain kayo, O mga tao, mula sa bunga ng mga ito kapag namunga ang mga ito at magbigay kayo ng zakāh ng mga ito sa araw ng pag-aani ng mga ito. Huwag kayong lumampas sa mga hangganang legal sa Islām sa pagkain at paggugol sapagkat si Allāh ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya kaugnay sa mga ito ni sa iba pa sa mga ito, bagkus kinasusuklaman Niya. Tunay na ang lumikha niyon sa kabuuan niyon ay ang pumayag nito sa mga lingkod Niya kaya hindi ukol sa mga tagapagtambal ang pagbabawal niyon.

Siya ay ang nagpaluwal para sa inyo ng mga hayupan na naaangkop na pagpasanin gaya ng mga malaki sa mga kamelyo at hindi naaangkop para roon gaya ng mga maliit sa mga ito at gaya ng mga tupa. Kumain kayo, O mga tao, mula sa itinustos sa inyo ni Allāh kabilang sa mga bagay na pinayagan Niya sa inyo. Huwag kayong sumunod sa mga bakas ng demonyo sa pagpapahintulot ng ipinagbawal ni Allāh at pagbabawal ng ipinahintulot Niya gaya ng ginagawa ng mga tagapagtambal. Tunay na ang demonyo para sa inyo, O mga tao, ay isang kaaway na maliwanag ang pangangaway yayamang nagnanais ito sa inyo na sumuway kayo kay Allāh sa pamamagitan niyon.

Lumikha Siya para sa inyo ng walong kategorya. Mula sa mga tupa ay magkapares: isang lalaki at isang babae; at mula sa mga kambing ay dalawa. Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal: "Nagbawal ba si Allāh – pagkataas-taas Siya – sa dalawang lalaki mula sa dalawang pares dahil sa kadahilanan ng pagkalalaki? Kung nagsabi sila ng oo ay sabihin mo sa kanila: 'Bakit kayo nagbabawal sa mga babae?' O na Siya ba ay nagbawal sa dalawang babae dahil sa kadahilanan ng pagkababae? Kung nagsabi sila ng oo ay sabihin mo sa kanila: 'Bakit kayo nagbabawal sa dalawang lalaki?' O na Siya ba ay nagbawal sa nilaman ng mga sinapupunan ng dalawang babae dahil sa kadahilanan ng pagkakalaman dito ng sinapupunan? Kung nagsabi sila ng oo ay sabihin mo sa kanila: 'Bakit kayo nag-iiba-iba sa nilaman ng mga sinapupunan sa pamamagitan ng pagbabawal sa mga lalaki nito minsan at ng pagbabawal sa mga babae nito minsan? Magpabatid kayo sa akin, O mga tagapagtambal, ng pinagbabatayan ninyo ng kaalamang tumpak kung kayo ay mga tapat sa pahayag ninyo na ang pagbabawal niyon ay mula kay Allāh.'"

Ang natitira sa walong kategorya ay magkapares mula sa mga kamelyo at magkapares mula sa mga baka. Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal: "Si Allāh ba ay nagbawal sa ipinagbawal mula sa mga ito dahil sa pagkalalaki nito o dahil sa pagkababae nito o dahil sa pagkakalaman dito ng sinapupunan? O kayo ba noon, O mga tagapagtambal, ay mga nakadalo ayon sa pag-aangkin ninyo nang nagtagubilin sa inyo si Allāh ng pagbabawal sa ipinagbawal ninyo mula sa mga hayupang ito? Walang isang higit mabigat sa kawalang-katarungan ni higit na malaki sa krimen kaysa sa sinumang gumawa-gawa laban kay Allāh ng kasinungalingan saka nag-ugnay sa Kanya ng pagbabawal ng hindi Niya ipinagbawal upang magpaligaw sa mga tao palayo sa landasing tuwid nang walang kaalaman na mapagbabatayan doon. Tunay na si Allāh ay hindi nagtutuon sa kapatnubayan sa mga tagalabag ng katarungan dahil sa paggagawa-gawa nila ng kasinungalingan laban kay Allāh.

Sabihin mo, O Sugo: "Hindi ako nakatatagpo sa anumang ikinasi ni Allāh sa akin ng isang bagay na ipinagbabawal maliban sa namatay nang walang pagkakatay o dugong dumadaloy o laman ng baboy sapagkat tunay na ito ay isang kasalaulaang ipinagbabawal o ito ay kabilang sa kinatay sa hindi pangalan ni Allāh gaya ng kinatay para sa mga anito nila. Ngunit ang sinumang napilit ng pangangailangan sa pagkain ng mga ipinagbabawal na ito dahil sa tindi ng gutom nang hindi naghahangad ng pagpapasarap sa pagkain nito, hindi lumalampas sa hangganan ng pangangailangan, ay walang kasalanan sa kanya roon. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay Mapagpatawad sa napipilitan kahit nakakain mula sa mga ito, Maawain sa kanya."

Nagbawal Kami sa mga hudyo ng anumang hindi nagkakahiwa-hiwalay ang mga daliri gaya ng mga kamelyo at mga ostrits. Nagbawal Kami sa kanila ng mga taba ng mga baka at mga tupa maliban sa kumapit sa mga likod ng dalawang uring ito o nadala ng mga bituka o nahalo sa buto gaya ng pigi at tagiliran. Gumanti nga Kami sa kanila dahil sa kawalang-katarungan nila sa pagbabawal niyon sa kanilang sarili. Tunay na Kami ay talagang Tapat sa bawat ipinababatid Namin.

Kaya kung nagpasinungaling sila sa iyo, O Sugo, at hindi nagpatotoo sa inihatid mo mula sa Panginoon mo ay sabihin mo bilang pag-uudyok sa kanila: "Ang Panginoon ninyo ay may awang malawak. Bahagi ng awa Niya sa inyo ay ang pagpapalugit Niya sa inyo at ang hindi pagmamadali Niya sa inyo sa pagdurusa." Sabihin mo pa sa kanila bilang pagbabala sa kanila: "Tunay na ang parusa Niya ay hindi nabawi buhat sa mga taong gumagawa ng mga pagsuway at mga kasalanan."

Magsasabi ang mga tagapagtambal habang mga nangangatwiran ng kalooban ni Allāh at pagtatakda Niya sa katumpakan ng pagtatambal nila kay Allāh: "Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi kami magtambal mismo ni ang mga magulang namin ay talaga sanang hindi kami nagtambal sa Kanya. Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi kami magbawal ng ipinagbawal namin sa mga sarili namin ay talaga sanang hindi kami nagbawal niyon." Sa pamamagitan ng tulad ng katwiran nilang napabubulaanan, nagpasinungaling ang mga nauna pa sa kanila sa mga sugo ng mga iyon, na mga nagsasabi: "Kung sakaling niloob ni Allāh na hindi kami magpasinungaling sa kanila ay talaga sanang hindi kami nagpasinungaling sa kanila." Nagpatuloy sila sa pagpapasinungaling na ito hanggang sa lumasap sila ng parusa Namin na pinababa Namin sa kanila. Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Mayroon kaya sa ganang inyo na isang patunay na nagpapatunay na si Allāh ay nalugod sa inyo na magtambal kayo sa Kanya at na magpahintulot kayo ng ipinagbawal Niya at magbawal kayo ng ipinahintulot Niya? Ang payak na pagkaganap niyon mula sa inyo ay hindi isang patunay sa pagkalugod Niya sa inyo. Tunay na kayo ay walang sinusunod kaugnay roon kundi ang palagay. Tunay na ang palagay ay hindi naipapalit sa katotohanan sa anuman. Kayo ay walang [ginagawa] malibang nagpapasinungaling."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal: "Kung wala kayong mga katwiran maliban sa mga mahinang katwirang ito, tunay na sa kay Allāh ang katwirang pamputol na mapuputol sa harap nito ang mga dahi-dahilan ninyong inilalahad ninyo at mawawalang-saysay sa pamamagitan nito ang mga maling akala ninyong kinakapitan ninyo. Kaya kung sakaling niloob ni Allāh ang pagtutuon sa inyo sa kalahatan sa katotohanan, O mga tagapagtambal, ay talaga sanang nagtuon Siya sa inyo roon."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito na nagbabawal sa ipinahintulot ni Allāh at nag-aangkin na si Allāh ay ang nagbawal niyon: "Magdala kayo ng mga saksi ninyo na sasaksi na si Allāh ay nagbawal ng mga bagay na ito na ipinagbawal ninyo." Ngunit kung sumaksi sila nang walang kaalaman na si Allāh ay nagbawal niyon, huwag kang maniwala sa kanila, O Sugo, sa pagsasaksi nila dahil ito ay isang pagsaksi sa kabulaanan. Huwag kang sumunod sa mga pithaya ng mga nagpapahatol sa mga pithaya nila sapagkat nagpasinungaling nga sila sa mga tanda ni Allāh nang ipinagbawal nila ang ipinahintulot ni Allāh sa kanila. Huwag kang sumunod sa mga hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay samantalang sila sa Panginoon nila ay nagtatambal saka nagpapantay sila sa Kanya sa iba pa sa Kanya. Papaanong sinusunod ang sinumang ito ang saloobin niya sa Panginoon niya?"

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tao: "Halikayo, bibigkas ako sa inyo ng ipinagbawal ni Allāh sa inyo: na magtambal kayo sa Kanya ng anuman kabilang sa mga nilikha Niya; na magpakasutil kayo sa mga magulang ninyo, bagkus kinakailangan sa inyo ang paggawa ng maganda sa kanila; na pumatay kayo ng mga anak ninyo dahilan sa karalitaan gaya ng ginagawa noon ng mga tao ng Panahon ng Kamangmangan, si Allāh ay nagtutustos sa inyo at nagtutustos sa kanila; nagbawal Siya na lumapit kayo sa mga malaswa: anumang inihayag mula sa mga ito at anumang inilihim; at na pumatay kayo ng buhay na ipinagbawal ni Allāh na patayin malibang ayon sa karapatan gaya ng pangangalunya matapos makapag-asawa at pagtalikod sa Islām." Ang nabanggit na iyon ay itinagubilin ni Allāh sa inyo, nang sa gayon kayo ay uunawa sa Kanya sa mga ipinag-uutos Niya at mga sinasaway Niya.

Nagbawal si Allāh na makialam kayo sa ari-arian ng ulila (ang nawalan ng ama niya bago nagbinata o nagdalaga) kundi ayon sa may dulot itong kabutihan, pakinabang sa kanya, at karagdagan sa ari-arian niya hanggang sa umabot siya sa kahustuhang gulang at matalos mula sa kanya ang katinuan ng isip. Nagbawal Siya sa inyo ng pang-uumit sa pagtatakal at timbangan, bagkus kinakailangan sa inyo ang katarungan sa pagkuha at pagbibigay sa pagtitinda at pagbili. Hindi Siya nag-aatang sa isang kaluluwa malibang ayon sa kakayahan nito. Kaya ang anumang hindi maaaring maiwasan na pagkadagdag o pagkakabawas sa mga takalan at iba pa sa mga ito ay walang paninisi roon. Nagbawal Siya sa inyo na magsabi kayo ng iba pa sa tama kaugnay sa pag-uulat o pagsasaksi, nang walang pagkiling sa isang kaanak o isang kaibigan. Nagbawal Siya sa inyo ng pagkalas sa kasunduan sa Kanya kapag nakipagkasunduan kayo sa Kanya, bagkus kinakailangan sa inyo ang paglubus-lubos niyon. Ang naunang nabanggit na iyon ay nag-utos sa inyo si Allāh ng isang utos na binibigyang-diin, sa pag-asang magsaalaala kayo sa kahihinatnan ng lagay ninyo.

Nagbawal Siya sa inyo na sumunod kayo sa mga landas ng pagkaligaw at mga daan nito, bagkus kinakailangan sa inyo ang pagsunod sa daang tuwid ni Allāh na walang kabaluktutan doon. Ang mga daan ng pagkaligaw ay nagpapahantong sa inyo sa pagkakahati-hati at pagkakalayo sa daan ng katotohanan. Ang pagsunod na iyon sa daang tuwid ni Allāh ay ang itinagubilin Niya sa inyo, sa pag-asang mangilag kayong magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-utos Niya at pag-iwas sa sinaway Niya.

Karagdagan, matapos ng pagpapabatid sa nabanggit, nagpapabatid Kami na Kami ay nagbigay kay Moises ng Torah bilang pagbubuo sa biyaya, bilang ganti sa paggawa niya ng maganda sa gawain, bilang paglilinaw para sa bawat bagay na kakailanganin niya sa relihiyon, bilang katunayan sa katotohanan, at bilang awa, sa pag-asang sumampalataya sila sa pakikipagkita sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon para maghanda sila para sa Kanya ng gawang maayos.

Ang Qur'ān na ito ay isang Aklat na pinababa Namin, na marami ang pagpapala dahil sa nilalaman nito na mga pakinabang panrelihiyon at pangmundo, kaya sumunod kayo sa pinababa rito at mag-ingat kayo sa pagsalungat dito, sa pag-asang kaawaan kayo.

upang hindi kayo magsabi, O mga tagapagtambal ng mga Arabe: "Nagbaba lamang si Allāh ng Torah at Ebanghelyo sa mga Hudyo at mga Kristiyano bago pa namin at hindi Siya nagbaba sa amin ng isang kasulatan. Tunay na kami ay hindi nakaaalam ng pagbigkas ng mga kasulatan nila dahil ang mga ito ay nasa wika nila at hindi nasa wika namin."

Upang hindi kayo magsabi: "Kung sakaling nagbaba si Allāh sa amin ng isang kasulatan gaya ng pinababa Niya sa mga Hudyo at mga Kristiyano ay talaga sanang kami ay naging higit sa pagkamatuwid kaysa sa kanila," sapagkat may dumating nga sa inyo na isang aklat na pinababa ni Allāh sa Propeta ninyong si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa wika ninyo. Iyon ay isang katwirang maliwanag, isang paggabay tungo sa katotohanan, at isang awa para sa Kalipunang Islām. Kaya huwag kayong magpalusot sa pamamagitan ng mga mahinang palusot at magdahilan sa pamamagitan ng mga bulaang dahilan. Walang isa mang higit na mabigat sa kawalang-katarungan kaysa sa nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh at lumihis sa mga ito. Magpaparusa Siya sa mga lumilihis sa mga tanda Niya ng isang matinding parusa sa pamamagitan ng pagpapasok sa kanila sa Apoy ng Impiyerno bilang isang ganti sa paglihis nila at pag-ayaw nila sa mga ito.

Naghihintay kaya ang mga tagapasinungaling maliban pa na pumunta sa kanila ang anghel ng kamatayan at ang mga tagatulong nito para kunin ang mga kaluluwa nila sa Mundo; o pumunta ang Panginoon mo sa Araw ng Pagpapasya sa Kabilang-buhay, O Sugo, para sa pagpapasya ng husga sa pagitan nila; o pumunta ang ilan sa mga tanda ng Panginoon mo na nagpapatunay sa Huling Sandali? Sa araw na pupunta ang ilan sa mga tanda ng Panginoon mo, gaya ng pagsikat ng araw mula sa kanluran nito, ay hindi magpapakinabang sa isang tatangging sumampalataya ang pananampalataya nito at hindi magpapakinabang sa isang mananampalataya ang gawain nito [kung] hindi siya gumawa ng isang kabutihan bago pa nito. Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na tagapasinungaling na ito: "Maghintay kayo sa isa sa mga bagay na ito; tunay na Kami ay mga naghihintay."

Tunay na ang mga gumawa sa relihiyon nila na nagkahati-hati kabilang sa mga Hudyo at mga Kristiyano yayamang kumuha sila ng isang bahagi nito at nag-iwan sila ng isang bahagi nito at sila ay naging mga sektang nagkaiba-iba, ikaw, O Sugo, ay hindi kabilang sa kanila sa anuman sapagkat ikaw ay walang-kaugnayan sa anumang taglay nilang pagkaligaw. Walang kailangan sa iyo kundi ang pagbibigay-babala sa kanila sapagkat ang nauukol sa kanila ay nakatalaga kay Allāh. Pagkatapos Siya, sa Araw ng Pagbangon, ay magpapabatid sa kanila hinggil sa anumang dati nilang ginagawa sa Mundo para gumanti Siya sa kanila roon.

Ang sinumang naghatid sa Araw ng Pagbangon ng isang gawang maganda kabilang sa mga mananampalataya ay pag-iibayuhin ito ni Allāh para sa kanya na maging sampung magandang gawa. Ang sinumang naghatid ng isang gawang masagwa ay hindi siya parurusahan maliban ng tulad nito sa gaan at bigat, hindi higit kaysa rito. Sila, sa Araw ng Pagbangon, ay hindi lalabagin sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas sa gantimpala sa mga magandang gawa ni ng pagdagdag sa parusa sa mga masagwang gawa.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na tagapasinungaling na ito: "Tunay na ako ay ginabayan ng Panginoon ko tungo sa daang tuwid, ang daan ng relihiyong nagtataguyod sa mga kapakanan ng Mundo at Kabilang-buhay. Ito ay ang kapaniwalaan ni Abraham na nakakiling sa katotohanan, na hindi naging kabilang sa mga tagapagtambal kailanman."

Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ang dasal ko, ang pagkakatay para kay Allāh at sa ngalan ni Allāh hindi sa iba pa sa Kanya, ang buhay ko, at ang kamatayan ko, ang lahat ng iyon ay ukol kay Allāh lamang, ang Panginoon ng mga nilikha. Ang iba pa sa Kanya ay walang bahagi roon."

Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay walang katambal at walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Itong Tawḥīd na dalisay sa Shirk ay ipinag-utos sa akin ni Allāh. Ako ay una sa mga sumusuko sa Kanya kabilang sa Kalipunang ito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Sa iba pa ba kay Allāh maghahanap ako ng isang Panginoon samantalang Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay Panginoon ng bawat bagay? Siya ay ang Panginoon ng mga sinasambang sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya. Hindi magpapasan ang isang inosente ng pagkakasala ng iba pa sa kanya. Pagkatapos tungo sa Panginoon ninyo lamang ang pagbabalik ninyo sa Araw ng Pagbangon saka magbabalita Siya sa inyo hinggil sa anumang kayo noon ay nagkakaiba-iba hinggil doon sa Mundo kabilang sa usapin ng relihiyon."

Si Allāh ay ang gumawa sa inyo na humahalili sa nauna sa inyo sa lupa para sa pagsasagawa ng paglinang nito. Nag-angat Siya sa ilan sa inyo sa mga antas sa pagkakalikha, pagtustos, at iba pa sa mga ito higit sa iba upang sumubok Siya sa inyo sa ibinigay Niya sa inyo mula roon. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay mabilis ang parusa sapagkat Siya ay malapit sa bawat dumarating. Tunay na Siya ay talagang Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain dito.

Alif. Lām. Mīm. Sād. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Ang Marangal na Qur'ān ay isang Aklat na pinababa ni Allāh sa iyo, O Sugo, kaya huwag magkaroon sa dibdib mo ng paninikip ni duda. Nagpababa Siya nito sa iyo upang magpangamba ka sa pamamagitan nito sa mga tao at maglahad ka sa pamamagitan nito ng katwiran, at upang magpaalaala ka sa pamamagitan nito sa mga mananampalataya sapagkat sila ay makikinabang sa paalaala.

Sumunod kayo, O mga tao, sa Aklat na pinababa ng Panginoon ninyo sa inyo at sa Sunnah ng Propeta ninyo. Huwag kayong sumunod sa mga pithaya ng itinuturing ninyo na mga katangkilik kabilang sa mga demonyo o mga pantas ng kasagwaan. Tumatangkilik kayo sa kanila habang mga nag-iiwan ng pinababa sa inyo alang-alang sa idinidikta ng mga pithaya nila. Tunay na kayo ay kakaunti ang isinasaalaala, yayamang kung sakaling nagsaalaala kayo ay talaga sanang hindi ninyo itinanggi higit sa katotohanan ang iba pa rito, at talaga sanang sumunod kayo sa inihatid ng Sugo ninyo, nagsagawa kayo nito, at umiwan kayo ng anumang naiba rito.

Anong dami ang mga pamayanang ipinahamak Namin sa pamamagitan ng parusa Namin noong nagpumilit ang mga iyon sa kawalang-pananampalataya ng mga iyon at pagkaligaw ng mga iyon. Bumaba sa mga iyon ang parusa Naming matindi sa sandali ng pagkalingat nila sa gabi o maghapon saka hindi nila nakayang itaboy ang pagdurusa palayo sa mga sarili nila at hindi ito naitaboy palayo sa kanila ng mga diyos nilang inaakala.

Walang namutawi sa kanila matapos ng pagbaba ng parusa maliban na kumilala sila laban sa mga sarili nila ng kawalang-katarungan nila dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh.

Saka talagang magtatanong nga Kami sa Araw ng Pagbangon sa mga kalipunang pinagsuguan Namin ng mga sugo Namin tungkol sa isinagot ng mga ito sa mga sugo at talagang magtatanong nga Kami sa mga sugo tungkol sa pagpapaabot ng ipinag-utos sa kanila na ipaabot at tungkol sa isinagot sa kanila ng mga kalipunan nila.

Kaya talagang magsasalaysay nga Kami sa lahat ng mga nilikha ng mga gawa nila na ginawa nila sa Mundo nang may kaalamang mula sa Amin sapagkat Kami lagi ay nakaaalam sa mga gawa nila sa kalahatan ng mga ito; walang naililingid sa Amin mula sa mga ito na anuman. Kami lagi ay hindi nakaliban sa kanila sa alinmang oras sa mga oras.

Ang pagtitimbang ng mga gawa sa Araw ng Pagbangon ay magiging sa pamamagitan ng katarungang walang pang-aaping kasama rito ni paglabag. Kaya ang mga bumigat sa sandali ng pagtitimbang ang timbang ng mga magandang gawa nila kaysa sa timbang ng mga masagwang gawa nila, ang mga iyon ay ang mga nagtamo ng minimithi at naligtas sa kinasisindakan.

Ang mga bumigat sa sandali ng pagtitimbang ang timbang ng mga masagwang gawa nila kaysa sa timbang ng mga magandang gawa nila, ang mga iyon ay ang mga nagpalugi sa mga sarili nila sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan sa Araw ng Pagbangon dahilan sa pagtanggi nila sa mga tanda ni Allāh.

Talaga ngang nagbigay-kapangyarihan Kami sa inyo, O mga anak ni Adan, sa lupa at gumawa Kami para sa inyo rito ng mga kadahilanan ng ikabubuhay kaya kailangan sa inyo na magpasalamat kayo kay Allāh dahil doon, subalit ang pasasalamat ninyo ay kaunti.

Talaga ngang nagpaluwal Kami, O mga tao, sa ama ninyong si Adan. Pagkatapos nag-anyo Kami sa kanya sa pinakamagandang anyo at pinakamagandang paghuhubog. Pagkatapos nag-utos Kami sa mga anghel ng pagpapatirapa kay Adan bilang pagpaparangal sa kanya. Kaya sumunod sila at nagpatirapa sila maliban si Satanas; tumanggi ito na magpatirapa dala ng pagkamapagmalaki at pagmamatigas.

Nagsabi si Allāh – pagkataas-taas Siya – bilang paninisi kay Satanas: "Alin ang nakapigil sa iyo sa pagsunod sa utos Ko sa iyo na magpatirapa kay Adan?" Nagsabi si Satanas habang sumasagot sa Panginoon niya: "Nakapigil sa akin na ako ay higit na mainam kaysa sa kanya sapagkat nilikha Mo ako mula sa apoy samantalang nilikha Mo siya mula sa putik. Ang apoy ay higit na marangal kaysa sa putik."

Nagsabi si Allāh dito: "Lumapag ka mula sa Paraiso sapagkat hindi ukol sa iyo na magpakamalaki rito dahil ito ay tahanan ng mga kaaya-ayang dalisay kaya hindi ipinahihintulot sa iyo na ikaw ay maging nasa loob nito. Tunay na ikaw, O Satanas, ay kabilang sa mga kahamak-hamak na kaaba-aba, kahit pa ikaw ay nagtuturing sa sarili mo na ikaw ay higit na marangal kaysa kay Adan."

Nagsabi si Satanas: "O Panginoon, magpalugit Ka sa akin hanggang sa Araw ng Pagkabuhay upang magpalisya ako ng sinumang makakaya kong ipalisya sa mga tao."

Nagsabi rito si Allāh: "Tunay na ikaw, O Satanas, ay kabilang sa mga pinalulugitan na itatakda sa kanila ang kamatayan sa araw ng unang pag-ihip sa tambuli kapag mamamatay ang mga nilikha sa kabuuan nila at matitira ang Tagapaglikha nila lamang."

Nagsabi si Satanas: "Dahilan sa pagligaw Mo sa akin hanggang sa umiwan ako sa pagsunod sa utos Mo na magpatirapa kay Adan, talagang mag-aabang nga ako sa mga anak ni Adan sa landasin Mong tuwid upang maglihis sa kanila at magligaw sa kanila gaya ng pagkaligaw ko mismo dahil sa pagtanggi sa pagpapatirapa sa ama nilang si Adan."

Pagkatapos talagang pupunta nga ako sa kanila sa lahat ng mga dako na may dalang pagpapawalang-bahala sa Kabilang-buhay, pagpapaibig sa Mundo, pagpupukol ng mga maling-akala, at pagpapaganda ng mga masamang nasa. Hindi Ka makatatagpo, O Panginoon, sa higit na marami sa kanila bilang mga tagapagpasalamat sa Iyo dahil sa idinidikta ko sa kanila na kawalang-pananampalataya."

Nagsabi si Allāh rito: "Lumabas ka, O Satanas, mula sa Paraiso nang pinupulaan na itinataboy mula sa awa Ko. Talagang magpupuno nga Ako ng Impiyerno sa Araw ng Pagbangon mula sa iyo at mula sa bawat sinumang sumunod sa iyo, tumalima sa Iyo, at sumuway sa utos ng Panginoon nito.

Nagsabi si Allāh kay Adan: "O Adan, manahan ka at ang maybahay mong si Eva sa Paraiso, saka kumain kayong dalawa mula rito ng mga kaaya-aya na ninais ninyong dalawa, ngunit huwag kayong kumain mula sa punong-kahoy na ito (isang punong-kahoy na itinakda ni Allāh sa kanilang dalawa) sapagkat tunay na kayong dalawa, kung kumain kayong dalawa mula roon matapos ng pagsaway Ko sa inyong dalawa, ay magiging kabilang sa mga lumalampas sa mga hangganan Ko."

Ngunit nagparating si Satanas sa kanilang dalawa ng isang nakakubling pananalita upang maglantad para sa kanilang dalawa ng tinakpan sa kanilang dalawa mula sa kahubaran nilang dalawa. Nagsabi siya: "Sumaway lamang sa inyong dalawa ang Panginoon ninyong dalawa laban sa pagkain mula sa punong-kahoy na ito dala ng pagkasuklam na kayong dalawa ay maging mga anghel o kayong dalawa ay maging kabilang sa mga nananatiling-buhay sa Paraiso."

Sumumpa siya sa kanilang dalawa kay Allāh: "Tunay na ako para sa inyong dalawa, O Adan at Eva, ay kabilang sa mga tagapayo kaugnay sa tinukoy ko sa inyong dalawa."

Kaya nagpabagsak Siya sa kanilang dalawa mula sa kalagayang dati silang dalawa naroon dahil sa panlilinlang mula sa kanya at kahibangan. Kaya noong nakakain silang dalawa mula sa punong-kahoy na sinaway silang dalawa laban sa pagkain mula roon, lumitaw sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa na nakalantad kaya nagsimula silang dalawa na magdikit sa kanilang dalawa ng mga dahon ng Paraiso upang tumakip sa kahubaran nilang dalawa. Nanawagan sa kanilang dalawa ang Panginoon nilang dalawa: "Hindi ba Ako sumaway sa inyong dalawa laban sa pagkain mula sa punong-kahoy na ito at nagsabi sa inyong dalawa habang nagbibigay-babala sa inyong dalawa: Tunay na ang demonyo ay isang kaaway para sa inyong dalawa, na malinaw ang pangangaway?"

Nagsabi sina Adan at Eva: "O Panginoon namin, lumabag kami sa katarungan sa mga sarili namin dahil sa paggawa ng sinaway mo sa amin laban sa pagkain mula sa punong-kahoy. Kung hindi Ka magpapatawad sa amin sa mga pagkakasala namin at maaawa sa amin, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga lugi dahil sa pagsasayang namin sa bahagi namin sa Mundo at Kabilang-buhay."

Nagsabi si Allāh kina Adan, Eva, at Satanas: "Lumapag kayo mula sa Paraiso patungo sa lupa. Ang iba sa inyo ay magiging kaaway para sa iba. Ukol sa inyo sa lupa ay isang lugar ng pagtigil hanggang sa isang panahong nalalaman at isang pagtatamasa sa nariyan hanggang sa isang takdang taning."

Nagsabi si Allāh habang kumakausap kina Adan, Eva, at sa mga supling nilang dalawa: "Sa lupang ito mabubuhay kayo sa yugtong itinakda ni Allāh para sa inyo mula sa mga taning, sa loob niyon mamamatay kayo at ililibing kayo, at mula sa mga puntod ninyo ilalabas kayo para sa muling pagbubuhay.

O mga anak ni Adan, gumawa nga Kami para sa inyo ng kasuutang kinakailangan para sa pagtatakip sa mga kahubaran ninyo. Gumawa Kami para sa inyo ng kasuutang panggayak na ipinapampaganda ninyo sa mga tao, ngunit ang kasuutan ng pangingilag sa pagkakasala, na siyang pagsunod sa ipinag-utos ni Allāh at pag-iwas sa sinaway Niya, ay higit na mabuti kaysa sa kasuutang pisikal na ito. Ang nabanggit na iyon kabilang sa kasuutan ay kabilang sa mga tanda ni Allāh, na nagpapatunay sa kakayahan Niya, nang sa gayon kayo ay magsasaalaala sa mga biyaya Niya sa inyo saka magpapasalamat sa mga ito.

O mga anak ni Adan, huwag ngang manlinlang sa inyo ang demonyo sa pamamagitan ng pang-aakit sa pagsuway sa pamamagitan ng pag-iwan sa kasuutang pisikal para sa pagtatakip sa kahubaran o pag-iwan sa kasuutan ng pangingilag sa pagkakasala, sapagkat nakadaya nga siya sa mga [unang] magulang ninyo sa pamamagitan ng pang-aakit sa pagkain mula sa [bawal na] punong-kahoy hanggang sa ang kinauwian niyon ay na nagpalabas siya sa kanilang dalawa mula sa Paraiso at tumambad sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa. Tunay na ang demonyo at ang mga inapo niya ay nakakikita sa inyo at nakasasaksi sa inyo samantalang kayo ay hindi nakakikita sa kanila at hindi nakasasaksi sa kanila kaya kinakailangan sa inyo ang pag-iingat laban sa kanya at laban sa mga inapo niya. Tunay na Siya ay gumawa sa mga demonyo bilang mga katangkilik para sa mga hindi sumasampalataya kay Allāh. Tungkol naman sa mga mananampalataya na gumagawa ng mga gawang maayos, walang daan sa mga iyon laban sa mga ito."

Kapag nakagawa ang mga tagapagtambal ng isang bagay na malubha ang kasamaan gaya ng shirk, pagsasagawa ng ṭawāf sa paligid ng Ka`bah habang mga nakahubad, at iba pa sa mga ito, nagdadahi-dahilan sila na sila ay nakatagpo sa mga magulang nila na gumagawa niyon at na si Allāh ay nag-utos sa kanila niyon." Sabihin mo, O Muḥammad, bilang tugon sa kanila: "Tunay na si Allāh ay hindi nag-uutos ng mga pagsuway, bagkus sumasaway Siya ng mga ito. Kaya papaano kayong nag-aangkin niyon laban sa Kanya? Nagsasabi ba kayo, O mga tagapagtambal, hinggil kay Allāh ng hindi ninyo nalalaman bilang kasinungalingan at paggawa-gawa?"

Sabihin mo, O Muḥammad, sa mga tagapagtambal na ito: "Tunay na si Allāh ay nag-utos ng katarungan at hindi nag-utos ng kalaswaan at nakasasama, at nag-utos na magpakawagas kayo para sa Kanya sa pagsamba sa pangkalahatan, higit sa lahat sa mga masjid at na dumalangin kayo sa Kanya lamang habang mga nagpapakawagas para sa Kanya sa pagtalima. Kung paanong lumikha Siya sa inyo mula sa kawalan sa kauna-unahang pagkakataon, magpapanumbalik Siya sa inyo bilang mga buhay sa ikalawang pagkakataon sapagkat ang Nakakakaya sa pagpapasimula sa paglikha sa inyo ay nakakakaya sa pagpapanumbalik sa inyo at pagbuhay sa inyo."

Gumawa nga si Allāh sa mga tao bilang dalawang pangkat: isang pangkat kabilang sa inyo na pinatnubayan Niya, na nagpadali Siya para rito ng mga kadahilanan ng kapatnubayan at nagbaling Siya palayo rito ng mga hadlang dito; at iba pang pangkat na kinailangan sa kanila ang pagkaligaw palayo sa daan ng katotohanan. Iyon ay dahil sila ay gumawa sa mga demonyo bilang mga katangkilik bukod pa kay Allāh, kaya naakay sila para sa mga ito sa kamangmangan habang sila ay nag-aakala na sila ay mga napapatnubayan tungo sa landasing tuwid.

O mga anak ni Adan, magsuot kayo ng anumang nagtatakip sa mga kahubaran ninyo at ipinapampaganda ninyo na kasuutan na malinis at dalisay sa sandali ng ṣalāh at ṭawāf. Kumain kayo at uminom kayo ng anumang niloob ninyo kabilang sa mga kaaya-aya na ipinahintulot sa inyo ni Allāh ngunit huwag kayong lumampas sa hangganan ng pagkakatamtaman kaugnay doon at huwag kayong lumampas sa ipinahihintulot patungo sa ipinagbabawal. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan ng pagkakatamtaman.

Sabihin mo, O Sugo, bilang tugon sa mga tagapagtambal na nagbabawal sa ipinahintulot ni Allāh na kasuutan at mga kaaya-aya kabilang sa mga pagkain at iba pa: "Sino ang nagbawal sa inyo ng kasuutan na gayak para sa inyo? Sino ang nagbawal sa inyo ng mga kaaya-aya kabilang sa mga pagkain, mga inumin, at iba pa sa mga ito mula sa itinustos sa inyo ni Allāh?" Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ang mga kaaya-ayang iyon ay para sa mga mananampalataya [habang] nasa buhay na pangmundo." Kung nakilahok man sa kanila ang iba pa sa kanila sa Mundo, iyon ay laan naman sa kanila sa Araw ng Pagbangon. Hindi makikilahok sa kanila roon ang isang tagatangging sumampalataya dahil ang Paraiso ay ipinagbabawal sa mga tagatangging sumampalataya. Tulad ng pagdedetalyeng ito, nagdedetalye Kami ng mga tanda para sa mga taong nakatatalos dahil sila ang mga makikinabang sa mga ito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito na mga nagbabawal sa ipinahintulot ni Allāh: "Tunay na si Allāh ay nagbawal lamang sa mga lingkod Niya ng mga malaswa – ang mga pangit sa mga pagkakasala – na nakalantad man o nakakubli; nagbawal lamang sa mga pagsuway sa kabuuan ng mga ito at sa paglabag dala ng kawalang-katarungan sa mga tao sa mga buhay nila, mga ari-arian nila, at mga dangal nila; nagbawal lamang sa inyo na magtambal kayo kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya nang wala naman kayong katwiran doon; at nagbawal lamang sa inyo ng pagsasabi hinggil sa Kanya nang walang kaalaman kaugnay sa mga pangalan Niya, mga katangian Niya, mga gawain Niya, at batas Niya."

Para sa bawat salinlahi at siglo ay may yugto at tipanang naglilimita sa mga taning nila. Kaya kapag dumating ang tipanan nilang itinakda ay hindi sila maaantala roon sa isang panahon kahit kaunti man at hindi sila makapagpapauna roon.

O mga anak ni Adan, kapag may dumating sa inyo na mga sugo mula sa Akin kabilang sa mga tao ninyo, na bumibigkas sa inyo ng pinababa Ko sa kanila na mga kasulatan Ko, tumalima kayo sa kanila at sumunod kayo sa inihatid nila sapagkat ang mga nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya at nagsasaayos ng mga gawain nila ay walang pangamba sa kanila sa Araw ng Pagbangon ni sila ay malulungkot sa nakaalpas sa kanila na mga bahagi sa Mundo.

Tungkol sa mga tagatangging sumampalataya na mga nagpasinungaling sa mga tanda Namin, hindi sumampalataya sa mga ito, at nagmataas dala ng pagkamapagmalaki sa pag-ayaw sa paggawa sa inihatid sa kanila ng mga sugo nila, tunay na sila ay ang mga maninirahan sa Apoy, ang mga mamamalagi roon, ang mga mananatili roon magpakailanman.

Walang isang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa gumagawa-gawa laban kay Allāh ng kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-uugnay ng katambal sa Kanya o ng kakulangan o ng pagsabi laban sa Kanya ng hindi naman Niya sinabi, o nagpasinungaling sa mga tanda Niyang hayag na nagpapatnubay tungo sa landasin Niyang tuwid. Ang mga nailalarawang iyon sa pamamagitan niyon ay aabot sa kanila ang bahagi nilang naitakda para sa kanila sa Tablerong Pinag-iingatan, na kabutihan o kasamaan,. Hanggang sa kapag dumating sa kanila ang anghel ng kamatayan at ang mga tagatulong nito na mga anghel para kunin ang mga kaluluwa nila, magsasabi ang mga ito sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Nasaan ang mga diyos na dati ninyong sinasamba bukod pa kay Allāh? Dumalangin kayo sa mga iyon upang magpakinabang ang mga iyon sa inyo!" Magsasabi ang mga tagapagtambal sa mga anghel: "Talaga ngang umalis palayo sa amin ang mga diyos na dati naming sinasamba at naglaho sila kaya hindi namin nalalaman kung nasaan sila." Kumilala sila laban sa mga sarili nila na sila noon ay mga tagatangging sumampalataya subalit ang pagkilala nila sa sandaling iyon ay isang katwiran laban sa kanila at hindi magpapakinabang sa kanila.

Magsasabi sa kanila ang mga anghel: "Magsipasok kayo, O mga tagapagtambal, sa Apoy kasama sa kabuuan ng mga kalipunang nagdaan na, bago pa ninyo, sa kawalang-pananampalataya at pagkaligaw kabilang sa jinn at tao sa Apoy. Sa tuwing pumapasok ang isang kalipunan kabilang sa mga kalipunan ay isinusumpa nito ang [kalipunang] huwaran nito na nauna rito sa Impiyerno. Hanggang sa nang nagsunuran sila roon at nagkatipon sila sa kabuuan nila ay magsasabi ang huli sa kanila sa pagpasok, ang mga mababa at ang mga tagasunod, sa una sa kanila, ang mga malaki at ang mga pinapanginoon: "O Panginoon Namin, ang mga malaking ito ay ang mga nagligaw sa amin palayo sa daan ng kapatnubayan kaya magparusa Ka sa kanila ng isang ibayong parusa dahil sa pang-aakit nila sa pagkaligaw para sa amin." Magsasabi si Allāh bilang tugon sa kanila: "Ukol sa bawat pangkatin kabilang sa inyo ay ibayong bahagi ng pagdurusa, subalit kayo ay hindi nakaaalam niyon ni nakatatalos niyon."

Magsasabi ang mga pinapanginoong sinusunod sa mga tagasunod nila: "Hindi kayo nagkaroon, O mga tagasunod, higit sa amin ng anumang kalamangang nagiging karapat-dapat kayo dahil dito sa pagpapagaan ng pagdurusa sa inyo sapagkat ang isinasaalang-alang ay ayon sa nakamit ninyo na mga gawa. Walang maidadahilan para sa inyo sa pagsunod sa kabulaanan, kaya lasapin ninyo, O mga tagasunod, ang pagdurusa, tulad ng nilasap namin, dahilan sa dati ninyong nakakamit na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway."

Tunay na ang mga nagpasinungaling sa mga tanda Naming maliwanag at nagpakamapagmalaki sa pag-ayaw sa pagpapaakay at pagpapahinuhod sa mga ito ay mga nawawalan ng pag-asa sa bawat kabutihan sapagkat hindi bubuksan ang mga pinto ng langit para sa mga gawa nila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila ni para sa mga kaluluwa nila kapag namatay sila. Hindi sila papasok sa Paraiso magpakailanman hanggang sa pumasok ang kamelyo – na kabilang sa pinakamalaki sa mga hayop – sa butas ng karayom – na kabilang sa pinakamasikip sa mga bagay. Ito ay kabilang sa imposible kaya ang nakaugnay rito, ang pagpasok nila sa Paraiso, ay imposible. Tulad ng ganting ito gaganti si Allāh sa sinumang bumigat ang mga pagkakasala niya.

Para sa mga tagapagpasinungaling na mapagmalaking ito mula sa Impiyerno ay higaang hihigaan nila at para sa kanila mula sa ibabaw nila ay mga panakip yari sa apoy. Tulad ng ganting ito gaganti si Allāh sa mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya nila sa Kanya at pag-ayaw nila sa Kanya.

Ang mga sumampalataya sa Panginoon nila at gumawa ng mga gawang maayos na nakakaya nila – hindi nag-aatang si Allāh sa isang kaluluwa ng higit sa nakakaya nito – ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Paraiso; papasok sila roon bilang mga mamalagi roon magpakailanman.

Bahagi ng kalubusan ng kaginhawahan nila sa Paraiso ay na magtatanggal si Allāh ng anumang nasa mga puso nila na pagkamuhi at ngitngit, at magpapadaloy Siya ng mga ilog mula sa ilalim nila. Magsasabi sila habang mga umaamin kay Allāh ng pagbibiyaya Niya sa kanila: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na nagtuon sa amin para sa gawang maayos na ito, na nagpakamit sa amin ng kalagayang ito. Hindi sana kami naging ukol maituon doon mula sa pagkukusa ng mga sarili namin kung sakaling hindi dahil si Allāh ay nagtuon sa amin doon. Talaga ngang naghatid ang mga sugo ng Panginoon namin ng katotohanang walang pag-aalangan hinggil doon at ng katapatan sa pangako at banta." May mananawagan sa kanila na isang tagapanawagan: "Ito ay ang Paraiso na ipinabatid sa inyo ng mga sugo Ko sa Mundo. Ipinasunod kayo ni Allāh doon dahil sa dati ninyong ginagawa na mga gawang maayos na nagnanais kayo dahil sa mga ito [ng ikalulugod] ng mukha ni Allāh."

Mananawagan ang mga maninirahan sa Paraiso, na mga mamamalagi roon, sa mga maninirahan sa Apoy, na mga mamamalagi roon, matapos ng pagpasok ng bawat isa sa dalawang pangkat sa tahanan nitong inihanda para rito: "Tunay na kami ay nakipagharap nga sa ipinangako sa amin ng Panginoon namin na Paraiso, na nagaganap na naisasakatuparan, saka nagpapasok Siya sa amin dito. Kaya nakipagharap ba kayo, O mga tagatangging sumampalataya, sa ibinanta sa inyo ng Panginoon ninyo na Impiyerno, na nagaganap na naisasakatuparan?" Magsasabi ang mga tagatangging sumampalataya: "Talaga ngang nakatagpo Kami sa ibinanta Niya sa amin na Impiyerno bilang totoo." Kaya may mananawagan na isang tagapanawagang dumadalangin kay Allāh na itaboy ang mga tagalabag sa katarungan mula sa awa Niya sapagkat nagbukas na Siya para sa kanila ng mga pinto ng awa ngunit umayaw pa sila sa mga ito sa buhay na pangmundo.

Itong mga tagalabag sa katarungan ay ang dating mga umaayaw sa landas ni Allāh sa mga sarili nila, nag-uudyok sa iba pa sa kanila sa pag-ayaw roon, at umaasa na ang landas ng katotohanan ay maging baluktot upang hindi tumahak dito ang mga tao samantalang sila sa Kabilang-buhay ay mga tagatangging sumampalataya na mga hindi nakahanda para roon.

Sa pagitan ng dalawang pangkat na ito na mga maninirahan sa Paraiso at mga maninirahan sa Impiyerno ay may isang harang na mataas na tinatawag bilang mga tuktok. Sa ibabaw ng harang na mataas na ito ay may mga lalaking nagkapantay ang mga magandang gawa nila at ang mga masagwang gawa nila. Sila ay nakakikilala sa mga maninirahan sa Paraiso ayon sa mga palatandaan ng mga iyon gaya ng kaputian ng mga mukha at sa mga maninirahan sa Impiyerno ayon sa mga palatandaan ng mga iyon gaya ng kaitiman ng mga mukha. Mananawagan ang mga lalaking ito sa mga maninirahan sa Paraiso bilang pagpaparangal sa mga iyon, habang mga nagsasabi: "Kapayapaan ay sumainyo." Ang mga tao ng mga tuktok ay hindi pa pumasok sa Paraiso at sila ay umaasa ng pagpasok doon dahil sa awa mula kay Allāh.

Kapag inilipat ang mga paningin ng mga nananatili sa mga tuktok tungo sa mga maninirahan sa Impiyerno at nakasaksi sila sa dinaranas ng mga ito na matinding pagdurusa ay magsasabi sila habang mga dumadalangin kay Allāh: "O Panginoon Namin, huwag Mo kaming gawing kasama sa mga taong tagalabag sa katarungan dahil kawalang-pananampalataya at pagtatambal sa Iyo."

Mananawagan ang mga nananatili sa mga tuktok sa mga taong kabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno kabilang sa mga tagatangging sumampalataya na nakikilala nila ayon sa mga palatandaan ng mga ito gaya ng kaitiman ng mga mukha ng mga ito at kabughawan ng mga mata ng mga ito habang mga nagsasabi sa mga ito: "Hindi nagpakinabang sa inyo ang pagpapakarami ninyo sa yaman at mga tauhan at hindi nagpakinabang sa inyo ang pag-ayaw ninyo sa katotohanan dala ng pagkamapagmalaki at pagmamataas."

Magsasabi si Allāh habang naninisi sa mga tagatangging sumampalataya: "Ang mga ito ba ang mga sumumpa kayong hindi magpapakamit sa kanila si Allāh ng awa mula sa ganang Kanya?" Magsasabi si Allāh sa mga mananampalataya: "Magsipasok kayo, O mga mananampalataya, sa Paraiso; walang pangamba sa inyo sa hinaharap ninyo ni kayo ay malulungkot sa anumang nakaalpas sa inyo mula sa mga bahagi sa mundo dahil sa kahaharapin ninyong kaginhawahang mamamalagi."

Mananawagan ang mga naninirahan sa Apoy sa mga naninirahan sa Paraiso, na mga humihiling sa mga ito habang mga nagsasabi: "Magpalawak kayo sa pagbuhos ng tubig sa amin, O mga naninirahan sa Paraiso, o anumang itinustos sa inyo ni Allāh na pagkain." Magsasabi ang mga naninirahan sa Paraiso: "Tunay na si Allāh ay nagbawal ng dalawang ito sa mga tagatangging sumampalataya dahilan sa kawalang-pananampalataya nila at tunay na kami ay hindi magsasaklolo sa inyo ng ipinagbawal ni Allāh sa inyo."

Ang mga tagatangging sumampalatayang ito ay ang mga gumawa sa relihiyon nila bilang biro at walang-kapararakan. Dumaya sa kanila ang buhay na pangmundo sa pamamagitan ng mga gayak nito at pang-akit nito. Kaya sa Araw ng Pagbangon ay kakalimutan sila ni Allāh at iiwan Niya silang dumaranas ng pagdurusa gaya ng paglimot nila sa pakikipagkita sa Araw ng Pagbangon kaya naman hindi sila gumawa para rito at hindi sila naghanda, at dahil sa pagkakaila nila sa mga katwiran ni Allāh at mga patotoo Niya at pagmamasama nila sa mga ito sa kabila ng kaalaman nila na ang mga ito ay totoo.

Talaga ngang naghatid Kami sa kanila ng Qur'ān na ito na isang kasulatan na pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Naglinaw nga Kami rito, ayon sa kaalaman mula sa Amin, ng anumang pinalilinaw Namin. Ito ay isang tagapatnubay para sa mga mananampalataya tungo sa daan ng pagkagabay at katotohanan, at isang awa sa kanila dahil sa taglay nito na kagabayan sa kabutihan sa Mundo at kabutihan sa Kabilang-buhay.

Hindi naghihintay ang mga tagatangging sumampalataya maliban ng pagkaganap ng ipinabatid sa kanila na pagkaganap nito na pagdurusang masakit, na mauuwi roon ang nauukol sa kanila sa Kabilang-buhay, sa Araw na pupunta ang ipinabatid sa kanila mula roon at ang ipinabatid sa mga mananampalataya na gantimpala. Magsasabi ang mga lumimot sa Qur'ān sa Mundo at hindi gumawa ayon sa nasaad dito: "Talaga ngang naghatid ang mga sugo ng Panginoon Namin ng katotohanan na walang pag-aalangan hinggil doon at walang duda na ito ay mula sa ganang kay Allāh. Kaya kung sana mayroon kaming mga tagapagpagitna na mamamagitan para sa amin sa piling ni Allāh upang palampasin Niya sa amin ang pagdurusa; o kung sana kami ay manunumbalik sa buhay na pangmundo upang gumawa ng gawang maayos, na maliligtas kami sa pamamagitan nito, sa halip ng dati naming ginagawa na mga masagwang gawa." Nagpalugi nga ang mga tagatangging sumampalataya na ito ng mga sarili nila dahil sa paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila. Nawala sa kanila ang dati nilang sinasamba bukod pa kay Allāh saka hindi nakapagpakinabang ang mga ito sa kanila.

Tunay na ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay si Allāh na lumikha ng mga langit at lumikha ng lupa ayon sa walang naunang pagkakatulad sa anim na araw. Pagkatapos pumaitaas Siya at umangat Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa Trono ayon sa kataasang naaangkop sa kapitaganan sa Kanya, na hindi tayo nakatatalos sa pamamaraan nito. Nag-aalis Siya ng dilim ng gabi sa pamamagitan ng tanglaw ng maghapon at [nag-aalis] ng tanglaw ng maghapon sa pamamagitan ng dilim ng gabi. Ang bawat isa sa dalawang ito ay humahabol sa isa pa, sa isang mabilis na paghabol yayamang hindi nagpapahuli. Kaya kapag umalis itong isa ay pumapasok yaong isa. Nilikha Niya – kaluwalhatian sa Kanya – ang araw, ang buwan, at ang mga bituin bilang mga sunud-sunuran at mga nakalaan. Pansinin, sa kay Allāh lamang ang paglikha sa kabuuan nito sapagkat sino ang Tagapaglikhang iba pa sa Kanya at sa Kanya ang pag-uutos – tanging sa Kanya. Sumidhi ang kabutihan Niya at dumami ang paggawa Niya ng maganda sapagkat Siya ay ang nailalarawan sa mga katangian ng pagkapinagpipitaganan at kalubusan, ang Panginoon ng mga nilalang.

Manalangin kayo, O mga mananampalataya, sa Panginoon ninyo nang may pagpapakaabang lubusan at pagpapakumbabang pakubli at palihim, habang mga nagpapakawagas sa pagdalangin, na hindi mga nagpapakitang-tao ni mga nagtatambal sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa iba pa sa Kanya sa pagdalangin. Tunay na Siya ay hindi umiibig sa mga lumalampas sa mga hangganan Niya sa pagdalangin. Kabilang sa pinakamabigat na paglampas sa mga hangganan Niya sa pagdalangin ay ang pagdalangin sa iba pa sa Kanya kasama sa Kanya gaya ng ginagawa ng mga tagapagtambal.

Huwag kayong sa manggulo lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway matapos na nagsaayos nito si Allāh sa pamamagitan ng pagsusugo sa mga sugo – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan – at ng paglinang nito dahil sa pagtalima sa Kanya lamang. Dumalangin kayo kay Allāh lamang habang mga nakadarama ng pangamba sa parusa Niya, habang mga naghihintay ng pagtamo ng gantimpala Niya. Tunay na ang awa ni Allāh ay malapit sa mga tagagawa ng maganda kaya maging kabilang kayo sa kanila.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagsusugo ng mga hangin bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak na ulan, na hanggang sa nang nagdala ang mga hangin ng mga ulap na pinabigat ng tubig ay umakay Siya sa mga ulap tungo sa isang bayang tuyot at nagpababa Siya sa bayan ng tubig kaya nagpalabas Siya sa pamamagitan ng tubig ng lahat ng mga uri ng mga bunga. Tulad ng pagpapalabas ng bunga, ayon sa anyong iyon magpapalabas Siya ng mga patay mula sa mga puntod nila bilang mga buhay. Ginawa Niya iyon sa pag-asang kayo, O mga tao, ay magsasaalaala sa kakayahan Niya at kahanga-hanga sa pagkakayari Niya, at na Siya ay nakakakaya sa pagbibigay-buhay sa mga patay.

Ang bayang kaaya-aya ay nagpapalabas ng tanim nito ayon sa pahintulot ni Allāh ayon sa isang pagpapalabas na maganda at lubos. Gayon din ang mananampalataya, nakaririnig siya ng pangaral kaya nakikinabang siya rito saka nagdudulot ito ng gawang maayos. Ang lupang babad sa maalat na tubig ay hindi nagpapalabas ng tanim nito malibang may kahirapan, na walang kabutihan dito. Gayon din ang tagatangging sumampalataya, hindi siya nakikinabang sa mga pangaral kaya hindi nagdudulot sa kanya ng gawang maayos na pinakikinabangan niya. Tulad ng pagsasarisaring kahanga-hangang ito, nagsarisari si Allāh ng mga patotoo at mga katwiran para sa pagpapatibay sa katotohanan para sa mga taong nagpapasalamat sa mga biyaya ni Allāh kaya hindi sila nagkakaila ng mga ito at tumatalima sila sa Panginoon nila.

Talaga ngang nagpadala si Allāh kay Noe bilang sugo sa mga kababayan nito, na nag-aanyaya sa kanila tungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya, saka nagsabi siya sa kanila: "O mga kababayan ko, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat walang ukol sa inyo na isang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo, O mga kalipi, sa pagdurusa sa isang araw na sukdulan, habang nasa kalagayan ng pagpupumilit ninyo sa kawalang-pananampalataya."

Nagsabi sa kanya ang mga ginoo ng mga kalipi niya at mga malaking tao nila: "Tunay na kami ay talagang nakakikita sa iyo, O Noe, sa isang maliwanag na kalayuan sa tama."

Nagsabi si Noe sa mga malaking tao ng mga kalipi niya: "Ako ay hindi naliligaw gaya ng inakala ninyo. Ako lamang ay nasa isang patnubay mula sa Panginoon ko sapagkat ako ay isang sugo sa inyo mula kay Allāh, ang Panginoon ko, ang Panginoon ninyo, at ang Panginoon ng mga nilalang sa kabuuan nila.

Nagpapaabot ako sa inyo ng ipinasugo sa akin ni Allāh sa inyo mula sa ikinasi Niya sa akin. Nagnanais ako para sa inyo ng kabutihan sa pamamagitan ng pagpapaibig sa inyo sa pagsunod sa utos ni Allāh at anumang ibinubunga nito na gantimpala, at pagpapangilabot sa inyo laban sa paggawa ng mga sinasaway Niya at anumang ibinubunga nito na parusa. Nakaaalam ako mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng hindi ninyo nalalaman mula sa itinuro Niya sa akin sa paraan ng pagkakasi.

Napukaw ba ang pagkamangha ninyo at ang pagtataka ninyo na may dumating sa inyo na isang kasi at isang pangaral mula sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng dila ng isang lalaking kabilang sa inyo na nakikilala ninyo sapagkat lumaki siya sa inyo at hindi siya naging isang palasinungaling ni ligaw ni kabilang sa ibang lahi? Dumating siya sa inyo upang magpangamba sa inyo sa parusa ni Allāh kung nagpasinungaling kayo at sumuway kayo, at upang mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, sa pag-asang kaawaan kayo kung sumampalataya kayo sa Kanya.

Ngunit nagpasinungaling sila sa kanya at hindi sumampalataya sa kanya, bagkus nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila, kaya dumalangin siya laban sa kanila na magpahamak sa kanila si Allāh. Pinaligtas siya ni Allāh at pinaligtas Niya sa pagkalunod ang mga kasama sa kanya sa daong kabilang sa mga mananampalataya. Nagpahamak naman si Allāh sa mga nagpasinungaling sa mga tanda Niya at nagpatuloy sa pagpapasinungaling nila sa pamamagitan ng pagkalunod at pagkagunaw na pinababa bilang parusa sa kanila. Tunay na ang mga puso nila noon ay mga bulag sa katotohanan.

Nagsugo si Allāh sa liping `Ād ng isang sugong kabilang sa kanila. Siya ay si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsabi ito: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat walang ukol sa inyo na isang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Kaya hindi ba kayo nangingilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya upang maligtas kayo sa parusa Niya?"

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pinapanginoon kabilang sa mga kalipi niya na mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Sugo Niya: "Tunay na kami ay talagang nakaaalam na ikaw, O Hūd, ay nasa isang kahinaan ng isip at isang katunggakan nang nag-aanyaya ka sa amin sa pagsamba kay Allāh lamang at sa pag-iwan sa pagsamba sa mga anito. Tunay na kami ay talagang naniniwala nang kumbinsido na ikaw ay kabilang sa mga sinungaling kaugnay sa inaangkin mo na ikaw ay isang isinugo."

Nagsabi si Hūd bilang pagtugon sa mga kalipi niya: "O mga kalipi ko, walang isang kahinaan ng isip at isang katunggakan sa akin, bagkus ako ay isang sugo mula sa Panginoon ng mga nilalang."

Nagpapaabot ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ni Allāh ang pagpapaabot niyon sa inyo gaya ng paniniwala sa kaisahan Niya at batas Niya, at ako para sa inyo ay isang tagapayong pinagkakatiwalaan hinggil sa anumang ipinag-utos sa akin ang pagpapaabot niyon: hindi ako nagdaragdag dito at hindi nagbabawas.

Napukaw ba ang pagkamangha ninyo at ang pagtataka ninyo na may dumating sa inyo na isang pagpapaalaala mula sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng dila ng isang lalaking kabilang sa lahi ninyo, hindi kabilang sa lahi ng mga anghel o mga jinn, upang magbabala sa inyo? Purihin ninyo ang Panginoon ninyo at pasalamatan ninyo Siya dahil nagpatatag Siya sa inyo sa lupa at gumawa Siya sa inyo na humalili sa mga tao ni Noe, na ipinahamak Niya dahil sa kawalang-pananampalataya nila. Magpasalamat kayo kay Allāh na nagtangi sa inyo sa laki ng mga katawan, lakas, at tindi ng bagsik. Alalahanin ninyo ang mga malawak na biyaya ni Allāh sa inyo, sa pag-asang magtamo kayo ng hinihiling at maligtas kayo sa pinangingilabutan.

Nagsabi ang mga kalipi niya sa kanya: "Dumating ka ba sa amin, O Hūd, upang mag-utos ka sa amin ng pagsamba kay Allāh lamang at upang mag-iwan kami ng anumang dating sinasamba ng mga ninuno namin? Kaya maglahad ka sa amin ng ipinangangako mo sa amin na pagdurusa kung ikaw ay tapat sa inaangkin mo."

Kaya tumugon sa kanila si Hūd, na nagsasabi: "Talaga ngang nangailangan kayo ng parusa ni Allāh at galit Niya sapagkat ito ay magaganap sa inyo nang walang pagkaiwas. Nakikipagtalo ba kayo sa akin hinggil sa mga anitong pinangalanan ninyo mismo at ng mga magulang ninyo bilang mga diyos gayong walang katotohanan sa mga ito? Hindi nagbaba si Allāh ng isang katwirang maipangangatwiran ninyo sa inaangkin ninyo para sa mga ito na pagkadiyos. Kaya maghintay kayo ng hiniling ninyo na madaliin para sa inyo na pagdurusa, at ako ay kasama ninyo kabilang sa mga naghihintay sapagkat ito ay magaganap."

Kaya nagbigay-kaligtasan Kami kay Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya dahil sa isang awa mula sa Amin. Pumuksa Kami sa pamamagitan ng pagkapahamak ng mga nagpasinungaling sa mga tanda Namin. Sila noon ay hindi mga mananampalataya, bagkus sila noon ay mga tagapagpasinungaling kaya naging karapat-dapat sila sa pagdurusa.

Talaga ngang nagsugo si Allāh sa lipi ng Thamūd ng kapatid nilang si Ṣāliḥ na nag-aanyaya sa kanila sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagsamba sa Kanya. Nagsabi si Ṣāliḥ sa kanila: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang sapagkat walang ukol sa inyo na isang sinasamba na iba pa sa Kanya na nagiging karapat-dapat sa pagsamba. May dumating nga sa inyo na isang maliwanag na tanda mula kay Allāh ayon sa katapatan ng inihatid ko sa inyo, na nag-anyong isang dumalagang kamelyo na lumabas mula sa isang bato. Mayroon itong isang panahon sa pag-inom nito at mayroon kayong pag-inom sa isang takdang araw. Kaya pabayaan ninyo ito na manginain sa lupain ni Allāh sapagkat hindi kailangan sa inyo ang pagkukumpay rito ng anuman. Huwag kayong magparanas dito ng pananakit sapagkat daranas kayo dahilan sa pananakit dito ng isang pagdurusang nakasasakit.

Magsaalaala kayo ng biyaya ni Allāh sa inyo nang gumawa Siya sa inyo na humahalili sa lipi ng `Ād at nagpatuloy Siya sa inyo sa lupain ninyo, na nagtatamasa kayo rito at nagtatamo kayo ng mga hinihiling ninyo. Iyon ay nang matapos ng pagpapahamak sa [lipi ng] `Ād matapos ng paggigiit nila sa kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling. Nagpapatayo kayo sa mga kapatagan ng lupa ng mga palasyo at tumatapyas kayo ng mga bundok upang yumari ng mga bahay para sa inyo. Kaya mag-alaala kayo sa mga biyaya ni Allāh sa inyo upang magpasalamat kayo sa Kanya dahil sa mga iyon at tumigil kayo sa pagpupunyagi ng kaguluhan sa lupa. Iyon ay sa pamamagitan ng pagtigil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtigil sa mga pagsuway.

Nagsabi ang mga pinapanginoon at ang mga pangulo – kabilang sa mga nagmalaki kabilang sa mga kalipi niya – sa mga mananampalataya – kabilang sa mga kalipi niya na mga minamahina: "Nakaaalam ba kayo, O mga mananampalataya, na si Ṣāliḥ ay isang sugo ni Allāh sa totoo?" Kaya sumagot sa kanila ang mga mananampalatayang minamahina: "Tunay na kami sa ipinasugo kay Ṣāliḥ sa amin ay mga naniniwala, mga kumikilala, at mga nagpapaakay, at sa batas Niya mga nagsasagawa."

Nagsabi ang mga tagapagmataas kabilang sa mga kalipi niya: "Tunay na kami sa pinaniwalaan ninyo, O mga mananampalataya, ay mga tagatangging sumampalataya, kaya hindi kami sasampalataya sa kanya at hindi kami gagawa ayon sa batas niya."

Kaya kinatay nila ang dumalagang kamelyo na sinaway sila na salingin ito ng pananakit, habang mga nagmamalaki laban sa pagsunod sa utos ni Allāh. Nagsabi sila habang mga nangungutya, habang mga nagtuturing ng kaimposiblehan ng ibinanta sa kanila ni Ṣāliḥ: "O Ṣāliḥ, magdala ka sa amin ng ibinanta mo sa amin na pagdurusang masakit, kung ikaw ay kabilang sa mga sugo ni Allāh sa totoo."

Kaya dumating sa mga tagatangging sumampalataya ang minadali nila na pagdurusa yayamang kumuha sa kanila ang matinding lindol, saka sila ay naging mga nakabuwal na nakadikit ang mga mukha nila at ang mga tuhod nila sa lupa. Walang nakaligtas kabilang sa kanila na isa man mula sa kapahamakan.

Kaya umayaw si Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga kalipi niya matapos ng kawalan ng pag-asa sa pagtugon nila. Nagsabi siya sa kanila: "O mga kalipi, talaga ngang nagparating ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ni Allāh na ipaabot sa inyo at nagpayo ako sa inyo habang nagpapagusto sa inyo at nagpapahilakbot, subalit kayo ay mga taong hindi umiibig sa mga tagapayong masigasig sa paggabay sa inyo sa kabutihan at pagpapalayo sa inyo sa kasamaan."

Banggitin mo si Lot nang nagsabi siya habang nagmamasama sa mga kababayan niya: "Gumagawa ba kayo ng gawaing nakasasama na naituturing na pangit, at ito ay ang pakikipagtalik sa mga lalaki? Ang gawaing ito na ipinauso ninyo ay hindi kayo naunahan sa paggawa nito ng isa man."

Tunay na kayo ay talagang pumupunta sa mga lalaki para sa pagtugon sa pagnanasa, bukod pa sa mga babae na nilikha para sa pagtugon nito. Hindi kayo sumunod sa gawain ninyong ito sa isip ni sa ipinarating [na katuruan] ni sa kalikasan ng pagkalalang, bagkus kayo ay mga lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa paglabas ninyo sa hangganan ng pagtitimping pantao at pagkalihis ninyo sa hinihiling ng mga matinong isip at marangal na kalikasan ng pagkalalang.

Walang iba ang tugon ng mga kababayan niyang tagagawa ng malaswang gawaing ito tungkol sa minasama niya sa kanila kundi na nagsabi sila habang mga tumututol sa katotohanan: "Palabasin ninyo si Lot at ang mag-anak niya mula sa pamayanan ninyo; tunay na sila ay mga taong nagpapawalang-ugnayan sa gawain nating ito, kaya hindi naaangkop sa atin na manatili sila sa gitna natin."

Kaya nagbigay-kaligtasan Kami sa kanya at sa mag-anak niya yayamang nag-utos Kami sa kanila ng paglabas sa gabi mula sa pamayanang babagsakan ng parusa, maliban sa maybahay niya; ito ay naging kabilang sa mga nanatili kasama sa mga kalipi niya, kaya tumama sa kanya ang tumama sa kanila na pagdurusa.

Nagpaulan Kami sa kanila ng isang mabigat na ulan yayamang pumukol Kami sa kanila ng mga batong yari sa putik. Binaliktad Namin ang pamayanan saka ginawa Namin ang mataas nito na mababa nito. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano ang naging kinahinatnan ng mga kababayan ni Lot na mga salarin. Ang kinahinatnan nila ay ang kapahamakan at ang kahihiyang namamalagi.

Talaga ngang nagsugo si Allāh sa lipi ng Madyan ng kapatid nilang si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kaya nagsabi ito sa kanila: "O mga kalipi, sumamba kayo kay Allāh lamang walang ukol sa inyo na isang sinasamba, na nagiging karapat-dapat sa pagsamba, na iba pa sa Kanya. May dumating nga sa inyo na isang maliwanag na patotoo mula kay Allāh at isang hayag na patunay sa katapatan ng inihatid ko sa inyo mula sa Panginoon ko. Gampanan ninyo sa mga tao ang mga karapatan nila sa pamamagitan ng pagkumpleto sa pagtatakal at pagkumpleto sa pagtitimbang. Huwag kayong bumawas sa mga tao dahil sa kapintasan ng mga paninda sa kanila at pagpapakaunti sa mga ito, o pandaraya sa mga mamimili ng mga ito. Huwag kayong manggulo sa lupa sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway matapos ng pagsasaayos nito sa pamamagitan ng pagpapadala sa mga propeta noon. Ang nabanggit na iyon ay higit na mabuti para sa inyo at higit na kapaki-pakinabang, kung kayo ay mga mananampalataya, dahil sa nakasaad doon na pag-iwan sa mga pagsuway bilang pag-iwas sa sinasaway ni Allāh at dahil sa nakasaad doon na pagpapakalapit-loob kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa sa anumang ipinag-utos Niya.

Huwag kayong umupo sa bawat daan, habang nagbabanta kayo sa mga taong tumatahak dito upang mandambong kayo ng mga ari-arian nila, at habang bumabalakid kayo sa Relihiyon ni Allāh sa sinumang nagnais ng pagkapatnubay, samantalang mga humihiling na ang landas ni Allāh ay maging baluktot upang hindi ito tahakin ng mga tao. Alalahanin ninyo ang biyaya ni Allāh sa inyo upang magpasalamat kayo sa kanya sapagkat noon ang bilang ninyo ay kakaunti ngunit pinarami Niya kayo. Magnilay-nilay kayo kung papaano ang naging kinahinatnan ng mga tagagulo sa lupa noong bago ninyo sapagkat tunay na ang kinahinatnan nila ay ang kapahamakan at ang pagkawasak.

Kung may isang lipon kabilang sa inyo na sumampalataya sa inihatid ko mula sa Panginoon ko at may iba pang lipon na hindi sumampalataya roon, maghintay kayo, o mga tagapagpasinungaling, sa ipapasya ni Allāh sa pagitan ninyo. Siya ay pinakamainam na nagpapasya at pinakamakatarungan na humuhusga.

Nagsabi kay Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang mga malaking tao at ang mga pangulo na mga nagmalaki kabilang sa mga kalipi ni Shu`ayb: "Talagang magpapalabas nga Kami sa iyo, O Shu`ayb, mula sa pamayanan nating ito, sa iyo at sa sinumang kasama sa iyo kabilang sa mga naniwala sa iyo, o talagang babalik nga kayo sa relihiyon natin." Nagsabi sa kanila si Shu`ayb habang nagmamasama at namamangha: "Makikisunod ba kami sa relihiyon ninyo at kapaniwalaan ninyo kahit pa man kami ay naging mga nasusuklam doon dahil sa pagkakaalam namin sa kabulaanan ng nasa inyo?

Lumikha-likha nga kami laban kay Allāh ng isang kasinungalingan kung kami ay naniwala sa taglay ninyong shirk at kawalang-pananampalataya matapos na nagpaligtas sa amin si Allāh mula roon dahil sa kabutihang-loob Niya. Hindi nagiging tumpak ni nagiging matuwid para sa amin na bumalik kami sa kapaniwalaan ninyong bulaan maliban na loobin ni Allāh, ang Panginoon namin, dahil sa pagpapasailalim ng lahat sa kalooban Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Sumaklaw ang Panginoon namin sa kaalaman sa bawat bagay; walang naikukubli sa Kanya mula rito na anuman. Kay Allāh lamang kami sumasandal upang magpatatag Siya sa amin sa landasing tuwid at magsanggalang Siya sa amin laban sa mga daan ng Impiyerno. O Panginoon namin, humatol Ka sa pagitan namin at ng mga kalipi naming mga tagatangging sumampalataya ayon sa katotohanan. Mag-adya Ka sa naaping alagad ng katotohanan laban sa mang-aaping nakikipagmatigasan sapagkat Ikaw, O Panginoon namin, ay ang pinakamabuti sa mga tagahatol."

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pangulo na mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kalipi niyang tumatanggi sa paanyaya ng Tawḥīd habang mga nagbibigay-babala laban kay Shu`ayb at sa relihiyon niya: "Talagang kung pumasok kayo, O mga kalipi namin, sa relihiyon ni Shu`ayb at umiwan kayo sa relihiyon ninyo at relihiyon ng mga ninuno ninyo, tunay na kayo dahil doon ay talagang mga napapahamak."

Kaya dumaklot sa kanila ang matinding lindol, saka sila ay naging mga napahamak sa mga tahanan nila habang mga nakasubsob sa mga tuhod nila at mga mukha nila, mga patay na nangalupaypay sa tahanan nila.

Ang mga nagpasinungaling kay Shu`ayb ay napahamak sa kalahatan. Naging para bang sila ay hindi nanirahan sa tahanan nila at hindi nagtamasa roon. Ang mga nagpasinungaling kay Shu`ayb ay naging ang mga lugi dahil sila ay nagpalugi sa mga sarili nila at sa minay-ari nila. Hindi nangyaring ang mga mananampalataya kabilang sa mga kalipi nila ay ang mga lugi, gaya ng inakala ng mga tagatangging sumampalataya na tagapasinungaling na ito.

Kaya umayaw sa kanila ang propeta nilang si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong napahamak sila at nagsabi habang nakikipag-usap sa kanila: "O mga kalipi, talaga ngang nagpaabot ako sa inyo ng ipinag-utos sa akin ng Panginoon ko na ipaabot sa inyo at nagpayo ako sa inyo ngunit hindi kayo tumanggap sa pagpapayo ko at hindi kayo nagpaakay sa paggagabay ko, kaya papaano akong malulungkot sa mga taong tagatangging sumampalataya kay Allāh habang mga nagpupumilit sa kawalang-pananampalataya nila?"

Hindi nagsugo sa isa sa mga pamayanan ng isa sa mga propeta ni Allāh, saka nagpasinungaling ang mga mamayan nito at tumanggi silang sumampalataya, malibang nagpataw Siya sa kanila ng kahirapan, karalitaan, at karamdaman, sa pag-asang magpakaaba sila sa Kanya para umiwan sila sa taglay nilang kawalang-pananampalataya at pagmamalaki. Ito ay pagbibigay-babala sa Quraysh at sa bawat sinumang tumangging sumampalataya at nagpasinungaling, sa pamamagitan ng pagbanggit sa kalakaran ni Allāh sa mga kalipunang tagapasinungaling.

Pagkatapos nagpalit Kami [sa lagay nila] matapos ng pagpataw ng karalitaan at karamdaman, ng kabutihan, kasaganaan, at katiwasayan hanggang sa dumami ang mga bilang nila at lumago ang mga yaman nila. Nagsabi sila: "Ang tumama sa amin na kasamaan at kabutihan ay pangkalahatang nakaugaliang tumama sa mga ninuno namin noon." Hindi sila nakatalos na ang tumama sa kanila na mga salot ay ninanais rito ang pagsasaalang-alang at ang tumama sa kanila na mga biyaya ay ninanais rito ang panghahalina. Kaya dumaklot Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa nang bigla habang sila ay hindi nakararamdam ng parusa at hindi nag-aabang nito.

Kung sakaling ang mga naninirahan sa mga pamayanang ito na nagsugo Kami sa mga ito ng mga sugo Namin ay naniwala sa inihatid sa kanila ng mga sugo nila at nangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pag-iwan sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway at ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya, talaga sanang nagbukas Kami sa kanila ng mga pinto ng kabutihan mula sa bawat dako. Subalit sila ay hindi naniwala at hindi nangilag magkasala, bagkus nagpasinungaling sila sa inihatid ng mga sugo nila, kaya dumaklot Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa nang bigla dahilan sa dati nilang kinakamit na mga kasalanan at mga pagkakasala.

Kaya natiwasay ba ang mga naninirahan sa mga pamayanang tagapasinungaling na ito na pumunta sa kanila ang parusa Namin sa gabi habang sila ay mga tulog, na mga nahihimbing sa pamamahinga nila at pananahimik nila?

Natiwasay ba sila na pumunta sa kanila ang parusa Namin sa simula ng maghapon habang sila ay mga nalilibang, na mga nalilingat dahil sa pagkaabala nila sa makamundong buhay nila?

Tumingin kayo sa ipinagkaloob ni Allāh sa kanila na pagpapalugit at sa ibiniyaya Niya sa kanila na lakas at kaluwagan sa panustos bilang panghahalina sa kanila. Kaya natiwasay ba ang mga tagapagpasinungaling na ito kabilang sa mga pamayanang iyon sa panlalansi ni Allāh at panlalalang Niyang nakakubli? Walang natitiwasay sa panlalansi ni Allāh kundi ang mga taong napahamak. Tungkol naman sa mga naituon, tunay na sila ay nangangamba sa panlalansi Niya kaya hindi sila nalilinlang dahil sa ibiniyaya ni Allāh sa kanila. Nakakikita lamang sila sa kagandahang-loob Niya sa kanila kaya nagpapasalamat sila sa Kanya.

Hindi ba luminaw para sa mga itatalagang kahalili sa lupa matapos ng pagpapahamak sa mga ninuno nila kabilang sa mga kalipunan dahilan sa mga pagkakasala ng mga iyon, pagkatapos hindi sila nagsaalang-alang sa dumapo sa mga iyon, bagkus ginawa nila ang mga gawain ng mga iyon? Hindi luminaw sa mga ito na si Allāh, kung sakaling niloob Niya na magpasakit sa kanila dahil sa mga pagkakasala nila, ay talaga sanang nagpasakit Siya sa kanila dahil sa mga ito gaya ng kalakaran Niya. Nagsasara Siya sa mga puso nila kaya naman hindi napangangaralan ang mga ito ng isang pangangaral at hindi nagpapakinabang sa mga ito ang isang paalaala.

Ang mga naunang pamayanang iyon – ang mga pamayanan ng mga lipi nina Noe, Hūd, Ṣāliḥ, Lot, at Shu`ayb – ay bumibigkas Kami sa iyo at nagpapabatid Kami sa iyo, O Sugo, ng ilan sa mga panuto ng mga iyon, ng taglay noon ng mga iyon na pagpapasinungaling at pagmamatigas, at ng dumapo sa mga iyon na kapahamakan, upang iyon ay maging isang pagsasaalang-alang para sa sinumang nagsasaalang-alang at isang pangaral para sa sinumang napangangaralan. Talaga ngang naghatid sa mga naninirahan sa mga pamayanang ito ang mga sugo nila ng mga maliwanag na patotoo sa katapatan nila, ngunit hindi sila naging ukol na sumampalataya sa sandali ng paghahatid ng mga sugo ng nauna sa kaalaman ni Allāh na sila ay magpapasinungaling. Tulad ng pagsasara ni Allāh sa mga puso ng mga naninirahan sa mga pamayanang ito, na mga tagapagpasinungaling sa mga sugo nila, magsasara si Allāh sa mga puso ng mga tagatangging sumampalataya kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kaya naman hindi sila napapatnubayan sa pananampalataya.

Hindi nakatagpo si Allāh sa higit na marami sa mga kalipunan, na isinugo sa mga iyon ang mga sugo, ng anumang pagtupad at pananatili sa itinagubilin Niya. Hindi Siya nakatagpo sa kanila ng pagpapaakay sa mga ipinag-uutos Niya. Nakatagpo lamang Siya sa higit na marami sa kanila na mga lumalabas sa pagtalima sa Kanya.

Pagkatapos nagsugo Kami, matapos ng mga sugong iyon, kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kalakip ng mga katwiran Namin at mga patunay Naming malinaw sa katapatan niya patungo kay Paraon at sa mga tao nito. Ngunit walang nangyari sa kanila maliban na nagkaila sila sa mga tandang ito at tumangging sumampalataya sa mga ito. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano naging ang kinahinatnan ni Paraon at ng mga tao nito sapagkat ipinahamak nga sila ni Allāh sa pamamagitan ng paglunod at pinasundan Niya sila ng sumpa sa Mundo at Kabilang-buhay.

Nagsabi si Moises noong ipinadala siya ni Allāh kay Paraon at dumating siya roon: "O Paraon, tunay na ako ay isang isinugo mula sa Tagalikha ng mga nilikha nang lahatan, Tagapagmay-ari nila, at Tagapangasiwa ng mga nauukol sa kanila."

Nagsabi si Moises: "Yayamang ako ay naging isang isinugo mula sa Kanya, ako ay karapat-dapat na hindi magsabi tungkol sa Kanya maliban ng totoo. Naghatid nga ako sa inyo ng isang katwirang maliwanag na nagpapatunay sa katapatan ko at na ako ay isang isinugo sa inyo mula sa Panginoon ko, kaya palayain mo kasama ko ang mga anak ni Israel mula sa dati nilang lagay na pagkabihag at pagkasinisiil."

Nagsabi si Paraon kay Moises: "Kung ikaw ay dumating kalakip ng isang tanda gaya ng inaakala mo, maglahad ka nito kung ikaw ay naging tapat sa pag-aangkin mo."

Kaya nagtapon si Moises ng tungkod niya saka nagbagong-anyo ito bilang ahas na malaki na nakalantad para sa sinumang nakasasaksi rito.

Inilabas niya ang kamay niya at inilantad ito mula sa nakabukas sa kamisa niya mula sa tabi ng dibdib niya o mula sa ilalim ng kilikili niya at lumabas ito na maputi na walang ketong, na nagniningning para sa mga tagatingin dahil sa tindi ng kaputian nito.

Nagsabi ang mga malaking tao at ang mga pangulo noong nakasaksi sila sa pagbabagong-anyo ng tungkod ni Moises na naging ahas at sa pagpapanibago ng kamay niya na naging maputing walang ketong: "Walang iba si Moises kundi isang manggagaway na malakas ang kaalaman sa panggagaway.

Naglalayon siya sa anumang isinasagawa niya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyong ito, ang Ehipto. Pagkatapos sumangguni sa kanila si Paraon hinggil sa pumapatungkol kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nagsasabi sa kanila: "Ano ang ipapayo ninyo sa akin na pananaw?"

Nagsabi sila kay Paraon: "Magpaliban ka kay Moises at sa kapatid niyang si Aaron at magpadala ka sa mga lungsod ng Ehipto ng mga magtitipon ng mga manggagaway roon.

Magdadala sa iyo ang mga isinugo mong ito para magtipon ng mga manggagaway mula sa mga lungsod ng bawat manggagaway na bihasa sa panggagaway, na malakas sa pagsasagawa nito."

Kaya nagpadala si Paraon ng mga magtitipon ng mga manggagaway. Noong dumating ang mga manggagaway kay Paraon ay nagtanong sila rito kung mayroon ba silang gantimpala kung madadaig nila si Moises sa pamamagitan ng panggagaway nila at magwawagi sila laban sa kanya."

Kaya sumagot sa kanila si Paraon sa pagsabi nito: "Oo, at tunay na magkakaroon kayo ng gantimpala at pabuya. Kayo ay magiging kabilang sa mga malapit [sa akin] sa mga katungkulan."

Nagsabi ang mga manggagaway habang mga nagtitiwala sa pagwawagi nila kay Moises nang may pagmamataas at pagkamapagmalaki: "Mamili ka, O Moises, ng niloob mo na pagsisimula mo sa pagpukol ng ninanais mong ipukol o pagsisimula namin niyon?"

Sumagot sa kanila si Moises habang nagtitiwala sa pagpapawagi ng Panginoon niya sa kanya: "Magtapon kayo ng mga lubid ninyo at mga tungkod ninyo." Kaya noong pumukol sila ng mga iyon ay gumaway sila sa mga mata ng mga tao sa pamamagitan ng pagbabaling sa mga ito palayo sa katumpakan ng pagkatalos, sumindak sila sa mga iyon, at naghatid sila ng isang panggagaway na malakas sa mga mata ng mga tumitingin.

Nagkasi si Allāh sa propeta Niya at kausap Niyang si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na [nagsasabi]: "Magtapon ka, O Moises, ng tungkod mo," kaya itinapon niya ito saka nagbagong-anyo ang tungkod na naging isang ahas na lumululon sa mga lubid nila at mga tungkod nila, na dati nilang ginagamit sa pagbaliktad sa mga reyalidad at sa pagpapaakala sa mga tao na ang mga ito ay mga ahas na gumagapang.

Kaya lumitaw ang katotohanan, luminaw ang katapatan ng inihatid ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at luminaw ang kawalang-saysay ng ginawa ng mga manggagaway mula sa panggagaway.

Kaya nadaig sila, natalo sila, nagwagi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa nasaksihang iyon, at bumalik sila na mga kaaba-aba na mga nagapi.

Kaya walang nangyari sa mga manggagaway, nang nakasaksi sila sa sukdulang kakayahan ni Allāh at nakakita sila sa mga tandang malinaw, kundi sumubsob sila na mga nakapatirapa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya.

Nagsabi ang mga manggagaway: "Sumampalataya kami sa Panginoon ng mga nilikha nang lahatan,

Ang Panginoon nina Moises at Aaron – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan – sapagkat Siya ay ang karapat-dapat sa pagsamba sa halip ng iba pa sa Kanya na mga diyos na inaakala.

Nagsabi sa kanila si Paraon habang nagbabanta sa kanila matapos ng pagsampalataya nila kay Allāh lamang: "Naniwala kayo kay Moises bago ako magpahintulot sa inyo? Tunay na ang pananampalataya ninyo sa kanya at ang paniniwala ninyo sa inihatid niya ay talagang isang panlilinlang at pakanang ipinanlalang ninyo mismo at ni Moises para sa pagpapalabas sa mga naninirahan sa lungsod mula rito. Kaya malalaman ninyo, O mga manggagaway, ang dadapo sa inyo na parusa at ang tatama sa inyo na parusang panghalimbawa.

Talagang magpuputul-putol nga ako mula sa bawat isa sa inyo ng kanang kamay niya at kaliwang paa niya, o ng kaliwang kamay niya at kanang paa niya, pagkatapos talagang magbibitin nga ako sa inyo sa kalahatan sa mga puno ng datiles bilang pagpaparusang panghalimbawa sa pamamagitan ninyo at bilang pagpapangilabot sa bawat sinumang nakasasaksi sa inyo sa kalagayang ito."

Nagsabi ang mga manggagaway bilang tugon sa banta ni Paraon: "Tunay na kami ay sa Panginoon namin lamang ay mga manunumbalik, kaya hindi kami pumapansin sa ibinabanta mo.

Hindi ka nagmasama sa amin at naghinanakit sa amin, O Paraon, kundi sa paniniwala namin sa mga tanda ng Panginoon namin noong dumating ang mga ito sa amin sa kamay ni Moises. Kaya kung ito ay naging isang pagkakasalang napipintasan, ito ay pagkakasala namin. Pagkatapos humarap kayo kay Allāh sa panalangin habang mga nagsasabi sa pagpapakumbaba: "O Panginoon namin, magbuhos Ka sa amin ng pagtitiis hanggang sa malipos kami nito upang magpakatatag kami sa katotohanan, at bigyang-kamatayan Mo kami bilang mga tagapasakop sa iyo, na mga nagpapaakay sa utos Mo, na mga sumusunod sa Sugo Mo."

Nagsabi kay Paraon ang mga pinapanginoon at ang mga malaking tao kabilang sa mga tao ni Paraon habang mga nag-uudyok dito laban kay Moises at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya: "Mag-iiwan ka ba, O Paraon, kay Moises at sa mga tao niya upang magpalaganap sila ng katiwalian sa lupain at upang mag-iwan siya sa iyo mismo at sa mga diyos mo at mag-anyaya siya sa pagsamba kay Allāh lamang?" Nagsabi si Paraon: "Pagpapatayin natin ang mga lalaking anak ng mga anak ni Israel at pananatilihin natin ang mga babae nila para magsilbi. Tunay na tayo ay mga mangingibabaw laban sa kanila sa pamamagitan ng panlulupig, pananaig, at kapamahalaan."

Nagsabi si Moises habang nagtatagubilin sa mga tao niya: "O mga kalipi, humingi kayo ng tulong mula kay Allāh lamang sa pagtaboy ng kapinsalaan palayo sa inyo at pagtamo ng pakinabang patungo sa inyo. Magtitiis kayo sa dinaranas ninyo na pagsusulit sapagkat tunay na ang lupa ay sa kay Allāh lamang at hindi sa kay Paraon ni sa iba pa sa kanya para magdomina rito. Si Allāh ay nagpapalipat-lipat nito sa pagitan ng mga tao alinsunod sa kalooban niya, ngunit ang magandang kinahihinatnan sa lupa ay ukol sa mga mananampalatayang sumusunod sa mga ipinag-uutos ng Panginoon nila at umiiwas sa mga sinasaway Niya. Ito ay ukol sa kanila kahit pa tumama sa kanila ang anumang tumama sa kanila na mga pagsubok at mga pagsusulit."

Nagsabi kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang mga kalipi ni Moises kabilang sa mga anak ni Israel: "O Moises, sinulit kami sa kamay ni Paraon sa pamamagitan ng pagpatay sa mga lalaking anak namin at pagpapanatiling-buhay sa mga kababaihan namin bago pa ng pagdating mo sa amin at nang matapos niyon." Nagsabi sa kanila si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nagpapayo sa kanila at nagbabalita ng nakalulugod hinggil sa pagpapaginhawa: "Marahil ang Panginoon ninyo ay magpapahamak sa kaaway ninyong si Paraon at mga tao niya, at magpapatatag sa inyo sa lupain matapos nila para tumingin Siya sa gagawin ninyo, matapos niyon, na pagkilala o pagtanggi sa utang na loob."

Talaga ngang nagparusa si Allāh sa angkan ni Paraon sa pamamagitan ng tagtuyot at kawalang-ulan at sumubok Siya sa kanila sa pamamagitan ng kabawasan sa mga bunga ng lupa at mga ani nito, sa pag-asang magsaalaala sila at mapangangaralan sila na ang anumang dumating sa kanila mula roon ay parusa lamang sa kanila dahil sa kawalang-pananampalataya nila para magbalik-loob sila sa Kanya.

Ngunit kapag dumating sa angkan ni Paraon ang kasaganahan, ang kaayusan ng mga bunga, at ang kamurahan ng mga halaga ay nagsasabi sila: "Ibinigay sa amin ito dahil sa pagiging karapat-dapat namin para rito at sa pagkanauukol sa amin nito." Kung may umabot sa kanila o tumama sa kanila na isang kapahamakan gaya ng tagtuyot, kawalang-ulan, dami ng mga sakit, at iba pa rito na mga kalamidad, nag-uugnay sila ng kamalasan kay Moises at sa sinumang kasama niya kabilang sa mga anak ni Israel. Ang totoo ay na ang anumang tumatama sa kanila mula roon sa kalahatan niyon ay dahil sa isang pagtatakda lamang mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Sila at si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay walang kinalaman doon maliban sa bahagi ng panalangin ni Moises laban sa kanila, subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam kaya nag-uugnay sila niyon sa iba pa kay Allāh.

Nagsabi ang mga tao ni Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – bilang pagmamatigas sa katotohanan: "Alinmang himala at katunayan ang ihatid mo sa amin, alinmang katwiran ang ilahad mo sa kabulaanan ng anumang nasa ganang amin upang magbaling ka sa amin palayo roon, at [alinmang katwiran ang ilahad mo] sa katapatan ng inihatid mo ay hindi kami maniniwala sa iyo."

Kaya nagpadala Kami sa kanila ng maraming tubig bilang parusa para sa kanila sa pagpapasinungaling nila at pagmamatigas nila, kaya nilunod ang mga pananim nila at ang mga bunga nila. Nagpadala Kami sa kanila ng mga balang, kaya kinain ng mga ito ang mga aanihin nila. Nagpadala Kami sa kanila ng mga kulisap na tinatawag na mga kuto, na namiminsala ng pananim o nakasasakit sa tao sa buhok nito. Nagpadala Kami sa kanila ng mga palaka, kaya pinuno ng mga ito ang mga lalagyan nila, sinira ng mga ito ang mga pagkain nila, at pinuyat ng mga ito sa mga higaan nila. Nagpadala Kami sa kanila ng dugo, kaya ang mga tubig ng mga balon nila at mga ilog nila ay naging dugo. Nagpadala Kami ng lahat ng iyon bilang mga tanda na naglilinaw at nagtatangi, na sumusunod ang ilan sa mga ito sa iba. Sa kabila ng lahat ng tumama sa kanila na mga kaparusahan ay nagmataas sila laban sa pagsampalataya kay Allāh at sa paniniwala sa inihatid ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Sila noon ay mga taong gumagawa ng mga pagsuway. Hindi sila kumakalas sa kabulaanan at hindi sila napapatnubayan tungo sa katotohanan.

Noong tumama sa kanila ang pagdurusa dahil sa mga bagay na ito ay bumaling sila kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at nagsabi sa kanya: "O Moises, manalangin ka para sa amin sa Panginoon mo sa pamamagitan ng ipinantangi Niya sa iyo na pagkapropeta at sa pamamagitan ng ihinabilin Niya sa iyo na pag-aalis ng parusa sa pamamagitan ng pagbabalik-loob, na alisin Niya sa amin ang tumama sa amin na parusa. Kaya kung aalisin Niya sa amin iyon ay talagang sasampalataya nga kami sa iyo, talagang magpapadala nga Kami kasama sa iyo ng mga anak ni Israel, at magpapalaya kami sa kanila."

Ngunit noong nag-alis Kami sa kanila ng pagdurusa hanggang sa isang yugtong nalalaman bago ng pagpapahamak sa kanila sa pamamagitan ng pagkalunod, biglang sila ay sumisira sa inobliga nila sa mga sarili nila na paniniwala at pagpapalaya sa mga anak ni Israel saka nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila at tumanggi sila na magpalaya sa mga anak ni Israel kasama kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.

Kaya noong sumapit ang taning na itinakda para sa pagpapahamak sa kanila ay nagpababa Kami sa kanila ng paghihiganti Namin sa pamamagitan ng paglunod sa kanila sa dagat dahilan sa pagpapasinungaling nila sa mga tanda Namin at pag-ayaw nila sa ipinahiwatig ng mga ito na katotohanang walang pag-aalangan hinggil doon.

Ipinamana Namin sa mga anak ni Israel, na mga dating hinahamak-hamak ni Paraon at ng mga tao nito, ang mga silangan ng lupain at ang mga kanluran nito. Ang tinutukoy niyon ay ang bayan ng Malaking Sirya, na nagbiyaya si Allāh sa pamamagitan ng pagpapatubo ng mga pananim nito at mga bunga nito sa paraang pinakaganap. Nalubos ang napakagandang salita ng Panginoon mo, O Sugo. Ito ay ang nabanggit sa sabi ni Allāh – pagkataas-taas Siya – (Qur'ān 28:5): "Nagnanais Kami na magmagandang-loob Kami sa mga siniil sa lupain, gumawa Kami sa kanila na mga pasimuno, gumawa Kami sa kanila na mga tagapagmana," Nagpatatag si Allāh sa kanila sa lupa dahilan sa pagtitiis nila sa tumama sa kanila na pananakit ni Paraon at ng mga tao nito. Winasak ni Allāh ang dating niyayari ni Paraon na mga taniman at mga tahanan at ang dati nilang ipinatatayo na mga palasyo.

Nagpatawid Kami sa mga anak ni Israel sa dagat noong hinampas ito ni Moises ng tungkod niya saka nabiyak, saka napadaan sila sa mga taong nananatili sa pagsamba sa mga anito para sa mga ito, na sinasamba ng mga ito bukod pa kay Allāh. Kaya nagsabi ang mga anak ni Israel kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O Moises, gumawa ka para sa amin ng isang anitong sasambahin namin kung paanong ang mga ito ay mayroong mga anitong sinasamba bukod pa kay Allāh." Nagsabi si Moises sa kanila: "O mga tao ko, tunay na kayo ay mga taong nagpapakamangmang sa anumang kinakailangan kay Allāh na pagdakila at paniniwala sa kaisahan Niya at anumang hindi naaangkop sa Kanya na pagtatambal [sa Kanya] at pagsamba sa iba pa sa Kanya."

Tunay na ang mga nananatiling ito sa pagsamba ng mga anito nila ay ipapahamak ang anumang ginagawa nilang pagsamba sa iba pa kay Allāh at walang-kabuluhan ang lahat ng dati nilang ginagawa na pagtalima dahil sa pagtatambal nila sa pagsamba kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya.

Nagsabi si Moises sa mga kalipi Niya: "O mga kalipi ko, papaano akong hihiling para sa inyo ng isang diyos na iba pa kay Allāh na sasambahin ninyo samantalang nakasaksi na kayo mula sa mga dakilang tanda Niya na nasaksihan ninyo. Siya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nagtangi sa inyo higit sa mga nilalang sa panahon ninyo sa pamamagitan ng ibiniyaya Niya sa inyo gaya ng pagpapahamak sa kaaway ninyo, pagpapahalili sa inyo sa lupain, at pagpapatatag para sa inyo roon?"

Banggitin, O mga anak ni Israel, nang pinaligtas Namin kayo sa pamamagitan ng pagsagip sa inyo mula sa pang-aaba ni Paraon at ng mga tao niya sa inyo yayamang sila noon ay nagpapalasap sa inyo ng mga uri ng kahamakan gaya ng pagpapatay sa mga lalaking anak ninyo at pagpapamuhay sa mga babae ninyo para maglingkod. Sa pagsagip sa inyo mula kay Paraon at sa mga tao niya ay may isang pagsusulit na sukdulan mula sa Panginoon ninyo, na humihiling mula sa inyo ng pagpapasalamat.

Nakipagtipan si Allāh sa sugo Niyang si Moises para sa pakikipagniigan sa Kanya nang tatlumpong gabi. Pagkatapos binuo ito ni Allāh sa pamamagitan ng pagdaragdag ng sampu kaya ito ay naging apatnapung gabi. Nagsabi si Moises sa kapatid niyang si Aaron noong nagnais siyang umalis para sa pakikipagniigan sa Panginoon niya: "O Aaron, maging kahalili ka sa akin sa mga tao at magsaayos ka sa nauukol sa kanila sa pamamagitan ng kagandahan ng pamamahala at kalumayan sa kanila. Huwag kang tumahak sa daan ng mga tagatiwali sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway at huwag kang maging tagatulong para sa mga tagasuway."

Noong dumating si Moises para sa pakikipagniigan sa Panginoon nito sa tipanang pinagpasyahan, na ganap na apatnapung gabi, kinausap ito ng Panginoon nito hinggil sa mga pag-uutos, mga pagsaway, at iba pa. Nanabik ang sarili nito na makakita sa Panginoon nito kaya humiling ito sa Kanya na tumingin sa mukha Niya. Sumagot dito si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at kapita-pitagan Siya: "Hindi ka makakikita sa Akin sa buhay na pangmundo dahil sa kawalan ng kakayahan mo roon, subalit tumingin ka sa bundok kapag lumantad Ako roon. Kung namalagi iyon sa lugar niyon nang hindi naaapektuhan, makakikita ka sa Akin. Kung iyon ay naging kapantay ng lupa, hindi ka makakikita sa Akin sa Mundo." Kaya noong lumantad si Allāh sa bundok, ginawa Niya iyon na kapantay ng lupa at bumagsak si Moises nang walang-malay. Noong nagkamalay ito mula sa kawalang-malay na tumama rito ay nagsabi ito: "Nagpapawalang-kapintasan ako sa Iyo, O Panginoon ko, sa isang pagpapawalang-kapintasan sa bawat anumang hindi naaangkop sa Iyo. Heto ako, nagbabalik-loob sa Iyo dahil sa paghiling ko sa Iyo na makita Ka sa Mundo. Ako ay una sa mga mananampalataya mula sa mga kalipi ko."

Nagsabi si Allāh kay Moises: "O Moises, tunay na Ako ay pumili sa iyo at nagtangi sa iyo sa mga tao sa pamamagitan ng mga pasugo Ko nang nagsugo Ako sa iyo sa kanila. Nagtangi Ako sa iyo sa pamamagitan ng pananalita Ko sa iyo nang walang isang tagapagitna. Kaya kunin mo ang ibinigay Ko sa iyo mula sa marangal na karangalang ito at maging kabilang ka sa mga tagapagpasalamat sa Akin dahil sa dakilang bigay na ito."

Nagsulat Kami para kay Moises sa mga tablerong yari sa kahoy o iba pa rito ng bawat kakailanganin ng mga anak ni Israel mula sa mga nauukol sa panrelihiyong buhay nila at pangmundong buhay nila bilang pangaral para sa sinumang napangangaralan kabilang sa kanila at bilang pagdedetalye sa mga patakarang nangangailangan ng pagdedetalye. Kaya kunin mo ang Torah na ito, O Moises, nang may pagkaseryoso at pagsisikhay. Ipag-utos mo sa mga kalipi mo, ang mga anak ni Israel, na kumuha sila ng pinakamaganda sa nasaad dito, na ang pabuya ay pinakadakila gaya ng paggawa sa ipinag-uutos sa pinakalubos na paraan gaya ng pagtitiis at pagpapaumanhin. Ipakikita Ko sa inyo ang kahihinatnan ng sinumang sumalungat sa utos Ko at lumabas sa pagtalima sa Akin, at ang hahantungan sa kanya na kapahamakan at pagkawasak.

Ililihis Ko palayo sa pagsasaalang-alang sa mga tanda Ko sa mga abot-tanaw at mga sarili at palayo sa pagkaintindi sa mga talata ng Aklat Ko ang mga nagmamataas sa mga lingkod Ko at sa katotohanan nang walang karapatan. Kung makakikita sila ng bawat tanda ay hindi sila maniniwala rito dahil sa pagtutol nila rito at pag-ayaw nila rito at dahil sa pagsalangsang nila kay Allāh at sa Sugo Niya. Kung makakikita sila ng daan ng katotohanang nagpaparating sa kaluguran ni Allāh ay hindi sila tatahak nito at hindi sila nakaiibig nito. Kung makakikita sila ng daan ng kalisyaan at pagkaligaw na nagpaparating sa pagkainis ni Allāh ay tatahak sila nito. Ang dumapong iyon sa kanila ay dumapo lamang sa kanila dahil sa pagpapasinungaling nila sa mga dakilang tanda ni Allāh na nagpapatunay sa katapatan ng anumang inihatid ng mga sugo, at dahil sa pagkalingat nila sa pagtingin sa mga ito.

Ang mga nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh, na nagpapatunay sa katapatan ng mga sugo Niya, at sa pakikipagkita sa Kanya sa Araw ng Pagbangon ay nawalang-saysay ang mga gawa nila na kabilang sa uri ng mga pagtalima. Kaya hindi sila gagantimpalaan sa mga iyon dahil sa pagkawala ng kundisyon ng mga iyon, ang pananampalataya, at hindi sila gagantihan sa Araw ng Pagkabuhay maliban sa dati nilang ginagawa na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtatambal sa Kanya. Ang ganti roon ay ang pamamalagi sa Impiyerno.

Yumari ang mga tao ni Moises, nang matapos ng pag-alis niya para sa pakikipagniig sa Panginoon niya, mula sa mga hiyas nila ng isang estatuwa ng guya na walang kaluluwa rito ngunit may tinig para rito. Hindi ba sila nakaalam na ang guyang ito ay hindi nagsasalita sa kanila, hindi gumagabay sa kanila sa isang landas ng kabutihang pisikal o espirituwal, at hindi nagdudulot para sa kanila ng pakinabang o nag-aalis sa kanila ng kapinsalaan? Gumawa sila rito bilang sinasamba habang sila noon ay mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil doon.

Noong nagsisi sila, nalito sila, at nalaman nila na sila ay naligaw nga palayo sa landasing tuwid dahil sa paggawa nila sa guya bilang sinasamba kasama kay Allāh, nagpakumbaba sila kay Allāh saka nagsabi: "Talagang kung hindi naawa sa atin ang Panginoon Natin sa pamamagitan ng pagtutuon sa pagtalima sa Kanya at hindi nagpatawad sa atin sa ipinangahas natin laban sa Kanya na pagsamba sa guya, talagang tayo nga ay magiging kabilang sa mga nagpalugi sa pangmundong buhay nila at pangkabilang-buhay nila."

Noong nanumbalik si Moises sa mga tao niya mula sa pakikipagniig sa Panginoon niya, na napupuno sa kanila ng galit at lungkot dahil sa natagpuan niya sa kanila na pagsamba sa guya, ay nagsabi siya: "Sumaklap ang kalagayang ipinanghalili ninyo sa akin, O mga kalipi, matapos ng pag-alis ko sa inyo dahil sa ipahahantong nito na kapahamakan at kalumbayan. Nagsawa ba kayo sa paghihintay sa akin kaya nangahas kayo ng pagsamba sa guya?" Ibinato niya ang mga tablero dahil sa tindi ng dumapo sa kanya na galit at lungkot. Humawak siya sa ulo ng kapatid niyang si Aaron at sa balbas nito, habang hinihila ito papunta sa kanya dahil sa pananatili nito sa kanila at hindi pagpapabago nito sa nakita nito sa kanila na pagsamba sa guya. Nagsabi si Aaron habang humihingi ng paumanhin kay Moises habang nagsusumamo rito: "O anak ng ina ko, tunay na ang mga tao ay nagpalagay sa akin na mahina kaya nagturing sila sa akin na kaaba-aba. Muntik na silang pumatay sa akin. Kaya huwag kang magparusa sa akin ng isang kaparusahang magpapagalak sa mga kaaway ko. Huwag kang gumawa sa akin, dahilan sa galit mo sa akin, na mapabilang sa mga tagalabag sa katarungan kabilang sa mga tao dahilan sa pagsamba nila sa iba pa kay Allāh."

Kaya dumalangin si Moises sa Panginoon Niya: "O Panginoon ko, magpatawad Ka sa akin at sa kapatid kong si Aaron. Magpapasok Ka sa amin sa awa Mo at gawin Mo ito na nakapaligid sa amin sa bawat dako. Ikaw, O Panginoon namin, ay pinakamaawain sa amin kaysa sa bawat naaawa."

Tunay na ang mga gumawa sa guya bilang diyos na sinasamba nila ay may tatama sa kanila na isang matinding galit mula sa Panginoon nila at isang pagkahamak sa buhay na ito dahil sa pagpapagalit nila sa Panginoon nila at panghahamak nila sa Kanya. Sa pamamagitan ng tulad ng ganting ito gaganti si Allāh sa mga tagagawa-gawa ng kasinungalingan laban sa Kanya.

Ang mga gumawa ng mga masagwang gawa gaya ng pagtatambal kay Allāh at paggawa ng mga pagsuway, pagkatapos nagbalik-loob kay Allāh sa pamamagitan ng pagsampalataya sa Kanya at pagtigil sa dati nilang ginagawang mga pagsuway, tunay na ang Panginoon mo, nang matapos ng pagbabalik-loob na ito at pagtalikod mula sa shirk patungo sa pananampalataya at mula sa mga pagsuway patungo sa pagtalima, ay talagang Mapagpatawad sa kanila sa pamamagitan ng pagtatakip at pagpapalampas, Maawain sa kanila.

Noong tumahan kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ang galit at napayapa siya, kinuha niya ang mga tablerong itinapon niya dahilan sa galit. Ang mga tablerong ito ay naglalaman ng kapatnubayan laban sa pagkaligaw at ng paglilinaw sa katotohanan, at naglalaman ng awa para sa mga natatakot sa Panginoon nila at nangangamba sa parusa Niya.

Humirang si Moises ng pitumpung lalaking kabilang sa mga mainam sa mga kalipi niya upang humingi ng paumanhin sa Panginoon nila dahil sa ginawa ng mga hunghang nila na pagsamba sa guya. Nangako sa kanila si Allāh ng isang takdang oras na dadaluhan nila. Noong dumalo sila ay naglakas-loob sila kay Allāh. Humiling sila kay Moises na ipakita nito sa kanila si Allāh nang mata sa mata, kaya dumaklot sa kanila ang lindol saka nawalan sila ng malay dahil sa hilakbot doon saka napahamak. Kaya nagsumamo si Moises sa Panginoon niya saka nagsabi: "O Panginoon, kung sakaling niloob Mo ang pagpapahamak sa kanila at ang pagpapahamak sa akin kasama sa kanila bago pa ng pagdating nila ay talaga sanang nagpahamak Ka sa kanila. Magpapahamak Ka ba sa amin dahilan sa ginawa ng mga mahina ang isip kabilang sa amin? Ang isinagawa ng mga kalipi ko na pagsamba sa guya ay walang iba kundi isang pagsusulit at isang pagsubok, na nagliligaw Ka dahil dito sa sinumang niloloob Mo at nagpapatnubay Ka sa sinumang niloloob Mo. Ikaw ay ang Tagatangkilik ng nauukol sa amin, kaya magpatawad Ka sa Amin sa mga pagkakasala namin at maawa Ka sa amin sa pamamagitan ng awa Mong malawak. Ikaw ay ang pinakamainam sa sinumang nagpatawad ng pagkakasala at nagpaumanhin ng kasalanan.

Gawin Mo kaming kabilang sa mga pinarangalan Mo sa buhay na ito sa pamamagitan ng mga biyaya at kagalingan at itinuon Mo sa gawang maayos, at kabilang sa mga pinaghandaan Mo ng Paraiso, kabilang sa mga lingkod Mong maayos, sa Kabilang-buhay. Tunay na kami ay nagbalik-loob sa Iyo at bumalik na mga umaamin sa pagkukulang namin." Nagsabi si Allāh: "Ang parusa Ko ay pinatatama Ko sa sinumang niloob Ko na sinumang gumagawa ng mga kadahilanan ng kamiserablehan. Ang awa Ko ay sumaklaw sa bawat bagay sa Mundo, kaya walang nilikha malibang nakarating nga sa kanya ang awa Ko at pinuspos siya ng kabutihang-loob Ko at paggawa Ko ng maganda. Kaya magtatakda Ako ng awa Ko sa Kabilang-buhay para sa mga nangingilag magkasala sa Akin sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Ko at pag-iwas sa mga sinasaway Ko, [para] sa mga nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila sa mga karapat-dapat sa mga ito, at [para] sa kanila na sa mga tanda Ko ay sumasampalataya.

[Sila] ang mga sumusunod kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Siya ay ang Propetang iliteratong hindi nakababasa at hindi nakasusulat at kinakasihan lamang ng Panginoon niya. Siya ay ang natatagpuan nila ang pangalan niya, ang paglalarawan sa kanya, at ang pagkapropeta niya na nakasulat sa Torah na pinababa kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at Ebanghelyo na pinababa kay Hesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nag-uutos siya sa kanila ng nakilala ang kagandahan niyon at ang kaayusan niyon at sumasaway siya sa kanila ng nakilala ang kapangitan niyon sa mga tumpak na pag-iisip at mga matinong naturalesa. Nagpapahintulot siya para sa kanila ng mga minamasarap kabilang sa anumang walang kapinsalaang dulot gaya ng mga makakain, mga maiinom, at mga gawaing pangmag-asawa. Nagbabawal siya sa kanila ng mga itinuturing na karima-rimarim kabilang sa mga iyon. Nag-aalis siya sa kanila ng mga nakaatang na tungkuling mahirap, na sila dati ay inaatangan ng mga ito gaya ng pagkatungkulin ng pagpatay sa pumatay, maging ang pagpatay man ay isang pananadya o isang pagkakamali. Kaya ang mga sumampalataya sa kanya kabilang sa mga anak ni Israel at mga iba pa sa mga ito, dumakila sa kanya, nagpitagan sa kanya, nag-adya sa kanya laban sa nakikipag-away sa kanya kabilang sa mga tagatangging sumampalataya, at sumunod sa Qur'ān na pinababa sa kanya gaya ng liwanag na tagapatnubay, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay na magtatamo ng hinihiling nila at paiiwasin sa pinangingilabutan nila.

Sabihin mo, O Sugo: "O mga tao, tunay na ako ay Sugo ni Allāh sa inyo sa kalahatan: sa mga Arabe sa inyo at mga di-Arabe sa inyo, na ukol sa Kanya lamang ang paghahari sa mga langit at ukol sa Kanya ang paghahari sa lupa. Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Nagbibigay-buhay Siya sa mga patay at nagbibigay-kamatayan Siya sa mga buhay. Kaya sumampalataya kayo, O mga tao, kay Allāh at sumampalataya kayo kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ang Sugo Niya, ang Propeta na hindi nakababasa at hindi nakasusulat at naghatid lamang ng isang kasi na ikinakasi sa kanya ng Panginoon niya, na sumasampalataya kay Allāh at sumampalataya sa pinababa sa kanya at sa pinababa sa mga propeta noong bago niya, nang walang pagtatangi. Sumunod kayo sa kanya sa inihatid niya mula sa Panginoon niya, sa pag-asang mapatnubayan kayo tungo sa anumang naroon ang mga kapakanan ninyo sa Mundo at Kabilang-buhay."

Kabilang sa mga tao ni Moises kabilang sa mga anak ni Israel ay isang pangkat na matuwid sa Tumpak na Relihiyon, na gumagabay sa mga tao roon at humahatol ayon sa katarungan kaya hindi sila nang-aapi.

Nagbaha-bahagi Kami sa mga anak ni Israel sa labindalawang lipi. Nagkasi Kami kay Moises nang humiling sa kanya ang mga tao niya na manalangin siya kay Allāh na painumin sila. [Nag-utos si Allāh sa kanya]: "Humampas ka, O Moises, ng tungkod mo sa bato." Kaya humampas doon si Moises saka may bumulwak mula roon na labindalawang bukal, ayon sa bilang ng labindalawang lipi nila. Nakaalam nga ang bawat lipi mula sa kanila ng inuman nitong nakalaan dito, kaya walang nakikilahok dito na iba pang lipi. Naglilim Kami sa kanila ng mga ulap, na umuusad sa pag-usad nila at tumitigil-tigil sa pagtigil-tigil nila. Nagpababa Kami sa kanila mula sa mga biyaya Namin ng matamis na inumin tulad ng pulut-pukyutan at ng munting ibong kaaya-aya ang karne, na nakahahawig ng pugong labuyo. Nagsabi Kami sa kanila: "Kumain kayo mula sa mga kaaya-ayang itinustos Namin sa inyo." Hindi sila nakabawas sa Amin ng anuman dahil sa naganap mula sa kanila na kawalang-katarungan, kawalan ng utang na loob sa mga biyaya, at kawalan ng pagpapahalaga sa mga ito nang totoong pagpapahalaga. Subalit sila sa mga sarili nila ay lumabag sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas sa mga bahagi ng mga ito nang naghatid sila sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahil sa nagawa nila na pagsalungat sa utos ni Allāh at pagkakaila nila sa mga biyaya Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Allāh sa mga anak ni Israel: "Pumasok kayo sa Jerusalem. Kumain kayo mula sa mga bunga ng pamayanan nito mula sa alinmang pook mula rito at sa alinmang oras na niloob ninyo. Magsabi kayo: 'O Panginoon namin, mag-alis Ka sa amin ng mga kamalian namin.' Magsipasok kayo sa pinto na mga nakayukod, na mga nagpapasailalim sa Panginoon ninyo. Kaya kung gumawa kayo niyon, magpapalampas Kami ng mga pagkakasala ninyo. Magdaragdag Kami sa mga tagagawa ng maganda ng mga mabuti sa Mundo at Kabilang-buhay."

Ngunit nagpaiba ang mga tagalabag sa katarungan kabilang sa kanila ng sinabi na ipinag-utos sa kanila sapagkat nagsabi sila: "Isang butil sa sebada," bilang pamalit sa ipinag-utos sa kanila na paghingi ng kapatawaran; at nagpaiba sila ng gawain na ipinag-utos sa kanila sapagkat pumasok sila habang gumagapang nang nakahiga sa mga likod nila sa halip ng pagpasok bilang mga nagpapasailalim kay Allāh, habang mga nagtatalukbong ng mga ulo nila. Kaya naman nagsugo sa kanila ng isang pagdurusa mula sa langit dahilan sa kawalang-katarungan nila.

Tanungin mo, O Sugo, ang mga Hudyo bilang pagpapaalaala sa kanila hinggil sa pagparusa ni Allāh sa mga ninuno nila ayon sa kasaysayan ng pamayanan, na iyon noon ay nasa malapit sa dagat, nang sila noon ay lumampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa pangingisda sa araw ng Sabado, matapos ng pagsaway sa kanila, nang sumubok sa kanila si Allāh sa pamamagitan ng pagpapunta sa kanila ng mga isda nang hayagan sa ibabaw ng dagat sa araw ng Sabado, samantalang sa ibang mga araw ay hindi naman pumupunta ang mga ito sa kanila. Sumubok si Allāh sa kanila sa pamamagitan niyon dahilan sa paglabas nila sa pagtalima at paggawa nila ng mga pagsuway. Nanggulang sila para sa pangingisda sa pamamagitan ng pagtukod nila ng mga lambat nila at paghukay nila ng hukay nila kaya naman ang mga isda ay bumabagsak roon sa araw ng Sabado, saka kapag araw ng Linggo ay kinukuha nila ang mga iyon at kinakain ang mga iyon.

Banggitin mo, O Sugo, nang may isang pangkat kabilang sa kanila na sumasaway sa kanila laban sa nakasasamang ito at nagbibigay-babala sa kanila laban dito, may nagsabi naman dito na iba pang pangkat: "Bakit kayo nagpapayo sa isang pangkat na si Allāh ay magpapahamak rito sa Mundo dahil sa ginawa nito na mga pagsuway o magpaparusa rito sa Araw ng Pagbangon ng isang matinding pagdurusa?" Nagsabi ang mga tagapayo: "Ang payo namin sa kanila ay upang mapawalang-sala kay Allāh sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos Niya sa amin na pag-uutos sa nakabubuti at pagsaway sa nakasasama upang hindi Siya manisi sa amin sa pag-iwan niyon, at nang sa gayon sila ay makikinabang sa pangaral saka magtatanggal sa taglay nila na pagsuway."

Kaya noong umayaw ang mga tagasuway sa ipinaalaala sa kanila ng mga tagapangaral at hindi sila tumigil, sinagip Namin ang mga sumaway sa nakasasama mula sa pagdurusa at dumaklot Kami sa mga lumabag sa katarungan dahil sa paglabag sa [pagbabawal sa] pangingisda sa araw ng Sabado ng isang matinding pagdurusa dahilan sa paglabas nila sa pagtalima sa Amin at pagpupumilit nila sa pagsuway.

Kaya noong lumampas sila sa hangganan sa pagsuway kay Allāh dala ng pagkamapagmalaki at pagmamatigas at hindi sila napangaralan, nagsabi Kami sa kanila: "O mga tagasuway, kayo ay maging mga unggoy na kaaba-aba." Kaya sila ay naging gaya ng ninais Namin. Ang utos Namin lamang sa isang bagay kapag nagnais Kami ay na magsabi Kami rito ng mangyari kaya mangyayari ito.

Banggitin mo, O Sugo, nang ipinaalam ni Allāh sa isang pagpapaalam na tahasan, na walang kalituhan doon, upang paghariin sa mga Hudyo ang aaba sa kanila at hahamak sa kanila sa buhay nila sa Mundo hanggang sa Araw ng Pagbangon. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang mabilis ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya, hanggang sa tunay na Siya ay maaaring magpaaga para rito ng kaparusahan sa Mundo. Tunay na Siya ay talagang Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Nagbaha-bahagi Kami sa kanila sa lupa at naggutay-gutay Kami sa kanila rito para maging mga pangkatin matapos na sila dati ay mga nagkakasama-sama. Kabilang sa kanila ang mga maayos na nagsasagawa sa mga karapatan ni Allāh at mga karapatan ng mga lingkod Niya. Kabilang sa kanila ang mga nagpapakakatamtaman. Kabilang sa kanila ang mga nagmamalabis sa mga sarili nila sa pamamagitan ng mga pagsuway. Sinulit Namin sila sa pamamagitan ng kaginhawahan at kagipitan, sa pag-asang bumalik sila palayo sa dating lagay nila.

Saka may dumating, nang matapos ng mga ito, na mga alagad ng kasagwaan na humahalili sa mga ito. Kinuha nila ang Torah mula sa mga ninuno nila, na bumibigkas nito at hindi nagsasagawa sa nasaad dito. Kumukuha sila ng masamang tinatamasa sa Mundo bilang panunuhol sa paglilihis nila sa Kasulatan ni Allāh at paghatol ng hindi ayon sa pinababa Niya rito. Nagpapamithi sila sa mga sarili nila na si Allāh ay magpapatawad sa kanila sa mga pagkakasala nila. Kung may pumupunta sa kanila na isang katiting na makamundong tinatamasang ay kinukuha nila ito nang paulit-ulit. Hindi ba gumawa si Allāh ng mga tipan at mga kasunduan sa mga ito, na huwag silang magsabi tungkol kay Allāh maliban ng katotohanan nang walang paglilihis o pagpapalit? Hindi ba nangyaring ang pag-iwan nila sa paggawa ayon sa Kasulatan ay dala ng kamangmangan? Bagkus ito noon ay nasa kaalaman sapagkat nakabasa nga sila ng nasaad dito at nakaalam sila nito, kaya ang pagkakasala nila ay higit na matindi. Ang tahanan sa Kabilang-buhay at ang anumang nasa tahanan sa Kabilang-buhay na kaginhawahang mamalagi ay higit na mabuti kaysa sa naglalahong tinatamasang iyon para sa mga nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Hindi ba nakauunawa itong mga kumukuha ng katiting na pakinabang na ito na ang inihanda ni Allāh sa Kabilang-buhay para sa mga nangingilag magkasala ay pinakamabuti at pinakamagtatagal?

Ang mga kumakapit sa Kasulatan, gumagawa ayon sa nasaad dito, at nagpapanatili ng pagdarasal sa pamamagitan ng pag-iingat sa mga oras nito, mga kundisyon nito, mga kinakailangan dito, at mga sunnah nito ay gaganti si Allāh sa kanila sa mga gawa nila sapagkat si Allāh ay hindi nagwawala ng pabuya ng sinumang ang gawa nito ay maayos.

Banggitin mo, O Muḥammad, noong binunot Namin ang bundok saka inangat Namin ito sa ibabaw ng mga anak ni Israel noong tumanggi sila sa pagtanggap ng nasa Torah, kaya ang bundok ay naging para bang isang ulap na lumilim sa mga ulo nila, at nakatiyak sila na ito ay babagsak sa kanila. Sinabi sa kanila: "Kunin ninyo ang ibinigay Namin sa inyo nang may kaseryosohan at determinasyon at isaalaala ninyo ang nariyan na mga patakarang isinabatas ni Allāh para sa inyo at huwag ninyong kalimutan, sa pag-asang mangilag kayong magkasala kay Allāh kapag nagsagawa kayo niyon."

Banggitin mo, O Muḥammad, noong pinalabas ng Panginoon mo mula sa mga gulugod ng mga anak ni Adan ang mga supling nila at pinaamin Niya sila sa pagkilala sa pagkapanginoon Niya sa pamamagitan ng inilagak Niya sa mga kalikasan ng pagkalalang sa kanila na pagkilala na Siya ay ang Tagalikha nila at ang Panginoon nila, na nagsasabi sa kanila: "Hindi ba Ako ay Panginoon ninyo?" Nagsabi naman silang lahat: "Opo; Ikaw ay Panginoon namin." Nagsabi Siya: "Sumubok lamang Kami sa inyo at gumawa Kami sa inyo ng isang kasunduan upang hindi kayo magkaila sa Araw ng Pagbangon sa katwiran Namin sa inyo at magsabi kayo na wala kayong kaalaman doon."

O [upang hindi] kayo mangatwiran na ang mga ninuno ninyo ay ang mga kumalas sa tipan sapagkat nagtambal sila kay Allāh at na kayo noon ay mga gumagaya sa mga ninuno ninyo sa natagpuan ninyo sa kanila na pagtatambal para magsabi kayo: "Kaya maninisi Ka ba sa amin, O Panginoon namin, dahil sa ginawa ng mga ninuno namin na nagpawalang-saysay sa mga gawa nila dahil sa pagtatambal sa Iyo saka magpaparusa Ka sa amin? Kaya walang pagkakasala sa amin dahil sa kamangmangan namin at paggaya namin sa mga ninuno namin."

Gaya ng nilinaw sa mga talata sa kahahantungan ng mga kalipunang tagapasinungaling, gayon nililinaw iyon para sa mga ito sa pag-asang bumalik sila palayo sa taglay nila na shirk patungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagsamba sa Kanya lamang gaya ng nasaad sa tipan na nag-obliga sila para kay Allāh sa mga sarili nila.

Bumigkas ka, O Sugo, sa mga anak ni Israel ng ulat ng isang lalaking kabilang sa kanila. Nagbigay Kami sa kanya ng mga tanda Namin kaya nalaman niya ang mga ito at naunawaan niya ang katotohanan na ipinahiwatig ng mga ito. Subalit siya ay hindi gumawa ayon sa mga ito, bagkus umiwan siya sa mga ito at kumalas siya sa mga ito. Kaya nakahabol sa kanya ang demonyo at siya ay naging kasamahan para roon. Kaya siya ay naging kabilang sa mga naliligaw na mapapahamak matapos na siya noon ay naging kabilang sa mga napatnubayan na maliligtas sana.

Kung sakaling niloob Namin ang pagpapakinabang sa kanya sa pamamagitan mga tandang ito ay talaga sanang nag-angat Kami sa kanya dahil sa mga ito sa pamamagitan ng pagtutuon Namin sa kanya sa paggawa ayon sa mga ito, kaya aangat siya sa Mundo at Kabilang-buhay. Subalit siya ay pumili sa nagpapahantong sa pagtatatwa sa kanya nang nahilig siya sa mga ninanasa sa Mundo, habang nagtatangi sa Mundo niya higit sa Kabilang-buhay niya. Sumunod siya sa pinipithaya ng sarili niya na kawalang-kabuluhan. Kaya ang paghahalintulad sa kanya sa katindihan ng pagkasigasig sa kamunduhan ay kahalintulad ng aso. Hindi ito tumitigil sa paglawit-lawit ng dila sa bawat sandali. Kung ito ay nakadapa, naglalawit-lawit ng dila ito. Kung binugaw ito, naglalawit-lawit ng dila ito. Ang paghahalintulad na nabanggit na iyon ay ang paghahalintulad sa mga taong naliligaw dahil sa pagpapasinungaling nila sa mga tanda Namin. Kaya magsalaysay ka, O Sugo, ng mga kasaysayan sa kanila, sa pag-asang mag-isip-isip sila para mapigilan sila sa taglay nila na pagpapasinungaling at pagkaligaw.

Walang higit na masagwa kaysa sa mga taong nagpasinungaling sa mga katwiran Namin at mga patotoo Namin at hindi naniwala sa mga ito. Sila dahil doon ay lumalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan.

Ang sinumang itinuon ni Allāh sa kapatnubayan tungo sa landasin Niyang tuwid, siya ang napapatnubayan nang totohanan. Ang sinumang pinalayo Niya sa landasing tuwid, ang mga iyon ay ang mga nagbabawas sa mga sarili nila ng mga bahagi nila nang totohanan, na mga nagpalugi sa mga sarili nila at mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon. Pansinin, iyon ay ang pagkaluging malinaw!

Talaga ngang lumikha Kami para sa Impiyerno ng marami sa jinn at marami sa tao dahil sa pagkakaalam Namin na sila ay gagawa ng gawain ng mga maninirahan doon. Mayroon silang mga puso na hindi sila nakatatalos sa pamamagitan ng mga ito ng magpapakinabang sa kanila ni ng mamiminsala sa kanila. Mayroon silang mga mata na hindi sila nakakikita sa pamamagitan ng mga ito ng mga tanda ni Allāh sa mga sarili nila at mga abot tanaw para magsaalang-alang sila sa mga ito. Mayroon silang mga tainga na hindi sila nakaririnig sa pamamagitan ng mga ito ng mga tanda ni Allāh para magbulay-bulay sila sa mga ito. Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang ito ay tulad ng mga hayupan sa pagkawala ng isip, bagkus sila ay higit na malayo sa pagkaligaw kaysa sa mga hayupan. Ang mga iyon ay ang mga nalilingat sa pananampalataya kay Allāh at sa Huling Araw.

Taglay ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ang mga pangalang napakagaganda na nagpapatunay sa pagkapinagpipitaganan Niya at kalubusan Niya. Kaya magsumamo kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito sa paghiling ng ninanais ninyo at magbunyi kayo sa Kanya sa pamamagitan ng mga ito. Hayaan ninyo ang mga kumikiling palayo sa katotohanan kaugnay sa mga pangalang ito sa pamamagitan ng pagtatalaga sa mga ito sa iba pa kay Allāh o pagkakaila sa mga ito sa Kanya o paglilihis sa kahulugan ng mga ito o pagwawangis ng iba pa sa Kanya sa mga ito. Gaganti si Allāh sa mga kumikiling sa mga ito palayo sa katotohanan: ang pagdurusang nakasasakit dahil sa dati nilang ginagawa.

Kabilang sa nilikha Namin ay isang pangkat na napatnubayan sa mga sarili nila ayon sa katotohanan, nag-aanyaya tungo rito sa iba pa sa kanila kaya napapatnubayan naman ang mga ito at humahatol ang mga ito ayon dito ng katarungan kaya hindi sila nang-aapi.

Ang mga nagpasinungaling sa mga tanda Namin at hindi sumampalataya sa mga ito, bagkus nagkaila sila sa mga ito, ay magbubukas Kami para sa kanila ng mga pinto ng panustos hindi bilang pagpaparangal sa kanila, bagkus para sa paghahalina sa kanila upang magpatuloy sila sa taglay nilang pagkaligaw. Pagkatapos tatama sa kanila ang parusa Namin sa sandali ng kawalang-bahala.

Magpapaliban Ako sa kanila ng kaparusahan hanggang sa magpalagay sila na sila ay hindi mga parurusahan para magpatuloy sila sa pagpapasinungaling nila at kawalang-pananampalataya nila hanggang sa pag-ibayuhin sa kanila ang pagdurusa. Tunay na ang pakana Ko ay malakas sapagkat nagpapakita Ako sa kanila ng paggawa ng maganda samantalang nagnanais Ako sa kanila ng pagkakanulo.

Hindi ba nag-isip-isip ang mga tagapasinungaling na ito sa mga tanda ni Allāh at sa Sugo Niya para magpagana sila ng mga isip nila upang lumiwanag sa kanila na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay hindi isang baliw? Siya lamang ay isang Sugo mula kay Allāh. Nagpadala sa kanya si Allāh bilang tagapagbigay-babala laban sa pagdurusang dulot ni Allāh ayon sa isang pagbibigay-babalang malinaw.

Hindi ba tumingin ang mga ito nang pagtingin ng pagsasaalang-alang sa paghahari ni Allāh sa mga langit at lupa, tumingin sa nilikha ni Allāh sa mga ito na hayop, halaman, at iba pa sa mga ito, at tumingin sa mga taning nila na marahil ang wakas ng mga ito ay maging nalapit para magbalik-loob sila bago mahuli ang lahat? Kaya kapag hindi sila sumampalataya sa Qur'ān at anumang nilalaman nito na pangako at banta, sa aling aklat na iba pa rito sumasampalataya sila?

Ang sinumang itinatwa ni Allāh palayo sa kapatnubayan sa katotohanan at pinaligaw Niya palayo sa landasing tuwid ay walang tagapagpatnubay para sa kanya na magpapatnubay sa kanya tungo roon. Nag-iiwan Siya sa kanila sa pagkaligaw nila at kawalang-pananampalataya nila habang nalilito nang hindi napapatnubayan tungo sa anuman.

Nagtatanong sa iyo ang mga tagapasinungaling na nanlilitu-lito tungkol sa [Araw ng] Pagbangon: sa aling oras magaganap ito at mapagtitibay ang kaalaman hinggil dito? Sabihin mo, O Muḥammad: "Ang kaalaman dito ay hindi sa ganang akin ni sa ganang iba pa sa akin. Tanging ang kaalaman dito ay nasa ganang Panginoon ko lamang. Walang maglalantad dito sa oras nitong itinakda para rito kundi si Allāh. Naikubli ang nauukol sa paglantad nito sa mga naninirahan sa mga langit at mga naninirahan sa lupa. Hindi ito pupunta sa inyo malibang biglaan." Nagtatanong sila sa iyo tungkol sa Huling Sandali na para bang ikaw ay masigasig sa pag-alam hinggil dito. Hindi nila nalaman na ikaw ay hindi tinatanong tungkol dito dahil sa kalubusan ng kaalaman mo sa Panginoon mo. Sabihin mo sa kanila, O Muḥammad: "Tanging ang kaalaman sa Huling Sandali ay nasa ganang Panginoon ko lamang, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam niyon."

Sabihin mo, O Muḥammad: "Hindi ko nakakaya ng pagdulot ng kabutihan para sa sarili ko ni pagpawi ng kasamaan dito maliban sa niloob ni Allāh. Iyon ay kay Allāh lamang. Wala akong nalalaman maliban sa itinuro sa akin ni Allāh kaya hindi ko nalalaman ang Lingid. Kung sakaling nangyaring nalalaman ko ang Lingid, talaga sanang gumawa ako ng mga kadahilanan na nalalaman ko na ang mga ito ay magdudulot para sa akin ng mga kapakanan at magtutulak palayo sa akin ng mga katiwalian dahil sa pagkakaalam ko sa mga bagay-bagay bago ng pangyayari ng mga ito at sa pagkakaalam ko sa anumang kauuwian ng mga ito. Walang iba ako kundi isang Sugo mula sa ganang kay Allāh. Nagpapangamba ako ng parusa Niyang masakit. Nagbabalita ako ng nakalulugod na gantimpala Niyang marangal sa mga taong sumasampalataya na ako ay isang Sugo mula sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – at naniniwala sa anumang inihatid ko."

Siya ay ang nagpairal sa inyo, O mga lalaki at mga babae, mula sa nag-iisang kaluluwa, si Adan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Lumikha Siya mula kay Adan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng maybahay nitong si Eva. Lumikha Siya kay Eva mula sa tadyang ni Adan upang mapalagay at mapanatag si Adan kay Eva. Kaya noong nakipagtalik ang asawa sa maybahay nito ay nagbuntis iyon ng isang magaang pagbubuntis na hindi nararamdaman niyon dahil ito ay nasa pagsisimula nito. Nagpatuloy iyon sa pagbubuntis na ito habang nagtuluy-tuloy sa mga pangangailangan niyon nang hindi nakadarama ng kabigatan. Ngunit noong nabigatan iyon dito nang lumaki ito sa tiyan niyon, nanalangin ang mag-asawa sa Panginoon nilang dalawa habang mga nagsasabi: "Talagang kung magbibigay Ka sa amin, O Panginoon namin, ng isang anak na maayos ang pagkalikha, na lubos dito, talagang kami nga ay magiging kabilang sa mga tagapagpasalamat sa mga biyaya Mo."

Ngunit noong tumugon si Allāh sa panalangin nilang dalawa at nagbigay Siya sa kanilang dalawa ng isang anak na maayos gaya ng ipinanalangin nilang dalawa kay Allāh, gumawa silang dalawa para kay Allāh ng mga katambal kaugnay sa ipinagkaloob Niya sa kanilang dalawa. Nagpangalan silang dalawa sa anak nilang dalawa ng pagkaalipin sa iba pa sa Kanya. Nagpangalan silang dalawa dito ng `Abdul-Ḥārith (Alipin ni Ḥārith), ngunit pagkataas-taas si Allāh at nagpawalang-kinalaman sa bawat katambal sapagkat Siya ay ang namumukod-tangi sa pagkapanginoon at pagkadiyos.

Gumagawa ba sila sa mga anitong ito at iba pa sa mga ito bilang mga katambal para kay Allāh sa pagsamba samantalang sila ay nakaaalam na ang mga ito ay hindi lumilikha ng anuman para maging karapat-dapat sa pagsamba? Bagkus ang mga ito ay mga nilikha, kaya papaano silang gumagawa sa mga ito bilang mga katambal para kay Allāh?

Hindi nakakakaya ang mga sinasambang ito ng pag-aadya sa mga tagasamba sa mga ito, at hindi nakakakaya sa pag-aadya sa mga sarili ng mga ito, kaya papaanong sumasamba sila sa mga ito?

Kung mag-aanyaya kayo, O mga tagapagtambal, sa mga anitong ito na ginagawa ninyo bilang mga diyos bukod pa kay Allāh tungo sa patnubay ay hindi tutugon ang mga ito sa pag-anyaya ninyo at hindi susunod sa inyo sapagkat magkatulad sa ganang mga ito ang pag-anyaya ninyo sa mga ito at ang pananahimik ninyo sa mga ito dahil ang mga ito ay payak na mga walang-buhay: hindi nag-iisip ang mga ito, hindi nakaririnig ang mga ito, at hindi nagsasalita ang mga ito.

Tunay na ang mga sinasamba ninyo, O mga tagapagtambal, bukod pa kay Allāh ay mga nilikha para kay Allāh, na mga minamay-ari para sa Kaya sapagkat sila ay mga tulad ninyo roon bagamat kayo ay higit na mainam sa kalagayan dahil kayo ay mga buhay na nagsasalita, naglalakad, nakaririnig, at nakakikita samantalang ang mga anito ninyo ay hindi gayon. Kaya dumalangin kayo sa kanila at gumanti sila sa inyo ng sagot kung kayo ay mga tapat sa inaangkin ninyo para sa kanila.

Ang mga anitong ito na ginawa ninyong mga diyos ay mayroon bang mga paang naglalakad sila sa pamamagitan ng mga ito saka nagtatrabaho sila para sa mga pangangailangan ninyo? O mayroon silang mga kamay na tumutulak sila sa inyo sa pamamagitan ng mga ito nang may lakas? O mayroon silang mga matang nakakikita sila sa pamamagitan ng mga ito ng nakalingid sa inyo kaya nagpapabatid sila sa inyo? O mayroon silang mga taingang nakaririnig sila sa pamamagitan ng mga ito ng nakakubli sa inyo kaya nagpaparating sila ng kaalaman dito para sa inyo? Kaya kung ang mga ito ay mga inutil doon sa kabuuan niyon, papaanong sumasamba kayo sa mga ito sa pag-asang magtamo ng pakinabang at magtulak ng pinsala? Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Dumalangin kayo sa mga ipinantay ninyo kay Allāh. Pagkatapos manggulang kayo para makapinsala sa akin at huwag kayong magpalugit sa akin."

Tunay na ang Mapag-adya sa akin at ang Tagatulong sa akin ay si Allāh na nangangalaga sa akin kaya hindi ako umaasa sa iba pa sa Kanya at hindi ako nangangamba sa anuman sa mga anito ninyo sapagkat Siya ay ang nagbaba sa akin ng Qur'ān bilang patnubay para sa mga tao at Siya ay ang tumatangkilik sa mga maayos kabilang sa mga lingkod Niya saka nag-iingat sa kanila at nag-aadya sa kanila.

Ang mga dinadalanginan ninyo, O mga tagapagtambal, kabilang sa mga anitong ito ay hindi nakakakaya sa pag-adya sa inyo at hindi nakakakaya sa pag-adya sa mga sarili nila sapagkat sila ay mga walang-kakayahan. Kaya papaanong dumadalangin kayo sa kanila bukod pa kay Allāh?

Kung mag-aanyaya kayo, O mga tagapagtambal, sa mga anito ninyo na sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh, tungo sa pagpapakatuwid ay hindi sila makaririnig sa paanyaya ninyo. Nakakikita ka sa kanila na humaharap sa iyo nang may mga matang iginuhit, na mga walang-buhay na hindi nakakikita, sapagkat sila nga noon ay niyayari bilang mga rebulto ayon sa anyo ng mga anak ni Adan o ng mga hayop. Ang mga ito ay may mga kamay, mga paa, at mga mata, subalit ang mga ito ay walang-kaluluwa, na walang buhay at walang pagkilos.

Tumanggap ka, O Sugo, mula sa mga tao, ng ipinahintulot ng mga sarili nila at ng naging madali sa kanila na mga gawain at mga kaasalan. Huwag kang mag-atang sa kanila ng hindi ipinahihintulot ng mga kalikasan nila sapagkat tunay na iyon ay maglalayo ng loob nila. Mag-utos ka ng bawat pananalitang maganda at gawaing mahusay. Umayaw ka sa mga mangmang kaya huwag mong harapin sila sa kamangmangan nila. Ang sinumang nanakit sa iyo ay huwag mong saktan. Ang sinumang nagkait sa iyo ay huwag mong pagkaitan.

Kapag nakadama ka, O Sugo, na ang demonyo ay nagpatama sa iyo ng isang panunulsol o isang pagsagabal sa paggawa ng kabutihan, dumulog ka kay Allāh at mangunyapit ka sa Kanya sapagkat tunay na Siya ay Madinigin sa anumang sinasabi mo, Maalam sa pagdulog mo kaya magtatanggol Siya sa iyo laban sa demonyo.

Tunay na ang mga nangilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, kapag may tumama sa kanila na isang panunulsol mula sa demonyo, kaya nagkasala sila, ay nagsasaalaala sila sa kadakilaan ni Allāh, parusa Niya para sa mga tagasuway, at gantimpala Niya para sa mga tagatalima, saka nagbabalik-loob sila mula sa mga pagkakasala nila at nagsisisi sila sa Panginoon nila, kaya biglang sila ay nagpakatatag na sa katotohanan, natauhan mula sa dati nilang lagay, at tumigil.

Ang mga kapatid ng mga demonyo kabilang sa mga masamang-loob at mga tagatangging sumampalataya ay hindi nagpapatigil sa mga demonyo sa pagdagdag sa kanila ng pagkaligaw dahil sa isang pagkakasala matapos ng isang pagkakasala. Hindi nagpipigil ang mga demonyo sa paglilisya at pagliligaw, ni ang mga masamang-loob kabilang sa tao sa pagpapaakay at paggawa ng kasamaan.

Kapag naghatid ka, O Sugo, ng isang tanda ay nagpapasinungaling sila sa iyo at umaayaw roon. Kung hindi ka naglahad sa kanila ng isang tanda ay magsasabi sila: "Bakit kasi hindi ka umimbento ng isang talata mula sa ganang iyo at lumikha-likha nito." Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Hindi ukol sa akin na maglahad ng isang talata mula sa pagkukusa ng sarili ko at wala akong sinusunod kundi ang ikinakasi ni Allāh sa akin, itong Qur'ān na binibigkas ko sa inyo bilang mga katwiran at mga patotoo mula kay Allāh, ang Tagalikha ninyo at ang Tagapangasiwa ng mga kapakanan ninyo, at bilang paggagabay at awa para sa mga mananampalataya kabilang sa mga lingkod Niya. Tungkol naman sa mga hindi mananampalataya naman, sila ay mga ligaw at mga miserable."

Kapag binigkas ang Qur’ān ay makinig kayo sa pagbigkas dito, huwag kayong magsalita, at huwag kayong magpakaabala sa iba pa rito, sa pag-asang maawa sa inyo si Allāh.

Alalahanin mo, O Sugo, si Allāh, ang Panginoon mo, habang nagpapakaaba na nagpapakumbaba na nangangamba. Gawin mo ang panalangin mo na katamtaman sa pagitan ng pagtataas ng tinig at pagbaba nito sa simula ng maghapon at katapusan nito dahil sa kainaman ng dalawang oras na ito. Huwag kang maging kabilang sa mga nalilingat sa pag-alaala kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Tunay na ang mga nasa piling ng Panginoon mo, O Sugo, na mga anghel ay hindi nagmamataas [sa pagtanggi] sa pagsamba sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – bagkus nagpapaakay doon habang mga nagpapakumbaba nang hindi nananamlay habang sila ay nagpapawalang-kapintasan kay Allāh sa gabi at araw sa anumang hindi naaangkop sa Kanya, at sa Kanya lamang nagpapatirapa.

Nagtatanong sa iyo ang mga Kasamahan mo, O Sugo, tungkol sa mga samsam sa digmaan kung papaano kang nagbabahagi ng mga ito at kung magiging sa kanino ang bahagi? Sabihin mo, O Sugo, bilang sumasagot sa tanong nila: "Ang mga samsam sa digmaan ay ukol kay Allāh at sa Sugo Niya. Ang patakaran sa mga ito ay sa kay Allāh at sa Sugo Niya kaugnay sa pamamalakad at pamamahagi, kaya walang kailangan sa inyo kundi ang pagpapaakay at ang pagpapasakop." Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh, O mga mananampalataya, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Magsaayos kayo ng nasa pagitan ninyo na pagpuputulan ng ugnayan at pagtatalikuran sa pamamagitan ng pagmamahalan, pag-uugnayan, kagandahan ng kaasalan, at pagpapaumanhin. Manatili kayo sa pagtalima kay Allāh at sa Sugo Niya kung kayo ay totohanang mga mananampalataya dahil ang pananampalataya ay nagbubuyo sa pagtalima at paglayo sa pagsuway. Nangyari ang tanong na ito matapos ng labanan sa Badr.

Ang mga mananampalataya sa totoo lamang ay ang mga kapag nabanggit si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nangangamba ang mga puso nila, kaya naaakay ang mga puso nila at ang mga katawan nila sa pagtalima, at kapag binigkas sa kanila ang mga talata ni Allāh ay nagmumuni-muni sila sa mga ito, saka nadaragdagan sila ng pananampalataya [bilang karagdagan] sa dating pananampalataya nila. Sa Panginoon nila lamang sila sumasandal sa pagtamo ng mga nagsasaayos sa kanila at sa pagtulak sa mga natitiwali sa kanila.

[Sila] ang mga nagpapamalagi sa pagsasagawa ng pagdarasal ayon sa lubos na katangian nito sa mga oras nito, at mula sa ipinagkaloob Namin sa kanila ay nagpapaluwal sila ng mga guguling kinakailangan at itinuturing na kaibig-ibig.

Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay ang mga mananampalataya nang totohanan dahil sa pagkakatipon sa kanila ng mga nakalitaw na katangian ng Pananampalataya at Islām. Ang ganti sa kanila ay mga kalagayang mataas sa ganang Panginoon nila, isang kapatawaran sa mga pagkakasala nila, at isang panustos na masagana. Ito ang inihanda ni Allāh para sa kanila na kaginhawahan.

Gaya nang si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nag-alis mula sa inyo ng bahagi ng mga nasamsam sa digmaan matapos ng pagkakaiba-iba ninyo sa paghahati ng mga ito, paghihidwaan ninyo sa mga ito, at pagtatalaga sa mga ito sa Kanya at sa Sugo Niya – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gayon din naman, nag-utos Siya sa iyo, O Sugo, ng paglabas mula sa Madīnah para makipagharap sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng isang pagkakasi na pinababa Niya sa iyo sa kabila ng pagkasuklam doon ng isang pangkatin kabilang sa mga mananampalataya.

Nakikipagtalo sa iyo, O Sugo, ang pangkating ito kabilang sa mga mananampalataya hinggil sa pakikipaglaban sa mga tagapagtambal matapos na lumiwanag sa kanila na ito ay magaganap. Para bang inaakay sila tungo sa kamatayan habang sila ay nakatingin doon nang mata sa mata. Iyon ay dahil sa tindi ng pagkasuklam nila sa paglabas para makipaglaban dahil sila ay hindi gumawa para rito ng paghahanda rito at hindi naglaan para rito ng kasangkapan nito.

Banggitin ninyo, O mga mananampalatayang nakikipagtalo, noong nangangako sa inyo si Allāh na magiging para sa inyo ang magwagi sa isa sa dalawang pangkatin ng mga tagapagtambal. Ito ay alin sa dalawa: ang karaban at ang dinadala nito na mga yaman kaya makakukuha kayo nito bilang samsam sa digmaan, o ang pagpunta sa labanan kaya makikipaglaban kayo sa kanila at magwawagi kayo sa kanila. Naiibigan ninyo mismo na manaig kayo sa karaban dahil sa kadalian ng pagsamsam dito at kagaanan nito nang walang pakikipaglaban. Nagnanais si Allāh na magtotoo sa katotohanan sa pamamagitan ng pag-uutos sa inyo ng pakikipaglaban upang mapatay ninyo ang mga magiting ng mga tagapagtambal at makabihag kayo ng marami sa kanila upang lumitaw ang lakas ng Islām.

[Ito ay] upang magtotoo si Allāh sa katotohanan sa pamamagitan ng pagpapanaig sa Islām at mga alagad nito sa pamamagitan ng ipinalilitaw Niya na mga pansaksi sa katapatan nito, at upang magpabula Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa kabulaanan sa pamamagitan ng ipinalilitaw Niya na mga patotoo sa kabulaanan nito, kahit pa man masuklam doon ang mga tagapagtambal sapagkat si Allāh ay magpapalitaw niyon.

Banggitin ninyo ang Araw ng Badr nang humingi kayo ng saklolo mula kay Allāh sa pagwawagi laban sa kalaban ninyo, kaya tumugon si Allāh sa inyo na Siya ay mag-aayuda sa inyo, O mga mananampalataya, at tutulong sa inyo sa pamamagitan ng isang libo mula sa mga anghel na mga nagkakasunuran, na sumusunod ang isa't isa."

Hindi gumawa si Allāh ng pag-ayuda sa mga anghel malibang bilang pagbabalita ng nakalulugod sa inyo, O mga mananampalataya, dahil Siya ay magpapawagi sa inyo laban sa kaaway ninyo at upang tumahan ang mga puso ninyo habang mga nakatitiyak sa pagwawagi. Ang pagwawagi ay hindi sa pamamagitan ng dami ng bilang at ng pagkakaroon ng mga kasangkapan. Ang pagwawagi ay mula sa ganang kay Allāh lamang – kaluwalhatian sa Kanya. Tunay na si Allāh ay Makapangyarihan sa paghahari Niya: hindi Siya napananaigan ng isa man, Marunong sa batas Niya at pagtatakda Niya.

Banggitin ninyo, O mga mananampalataya, noong nagpupukol si Allāh ng pagkaantok sa inyo bilang katiwasayan mula sa nangyari sa inyo na pangamba sa kaaway ninyo, at nagbababa Siya sa inyo ng ulan mula sa langit upang magdalisay Siya sa inyo mula sa mga karumihan at mag-alis Siya sa inyo ng mga sulsol ng demonyo, upang magpatatag Siya sa pamamagitan nito sa mga puso ninyo dahil sa pagpapakatatag ng mga katawan ninyo sa sandali ng pakikipagkita [sa kaaway], at upang magpatatag Siya sa pamamagitan nito sa mga paa sa pamamagitan ng pagsisiksik sa lupang mabuhangin upang hindi lumubog dito ang mga paa.

[Banggitin] noong nagkasi ang Panginoon mo, O Propeta, sa mga anghel na inayudahan Niya sa pamamagitan nila ang mga mananampalataya sa Badr, [na nagsasabi]: "Tunay na Ako ay kasama sa inyo, O mga anghel, sa pamamagitan ng pag-aadya at pagsuporta kaya magpalakas kayo ng mga determinasyon ng mga mananampalataya sa pakikipaglaban sa kaaway nila. Magpupukol Ako sa mga puso ng mga tumangging sumampalataya ng matinding pangamba. Kaya humagupit kayo, O mga mananampalataya, sa mga leeg ng mga tagatangging sumampalataya upang mamatay sila at humagupit kayo sa mga kasukasuan nila at mga paa't kamay nila upang mabaldado sila sa pakikipaglaban sa inyo."

Ang nagaganap na iyon sa mga tagatangging sumampalataya na pagkapatay at pagkataga ng mga paa't kamay ay dahil sila ay sumalungat kay Allāh at sa Sugo Niya sapagkat hindi sila sumunod sa ipinag-utos sa kanila at hindi sila huminto sa isinaway sa kanila. Ang sinumang sumasalungat kay Allāh at sa Sugo Niya kaugnay roon, tunay na si Allāh ay matindi ang parusa sa kanya sa Mundo sa pamamagitan ng pagpatay at pagbihag at sa Kabilang-buhay sa pamamagitan ng Apoy.

Ang pagdurusang nabanggit na iyon ay ukol sa inyo, O mga tagasalungat kay Allāh at sa Sugo Niya, kaya lasapin ninyo iyon nang madalian para sa inyo sa buhay na pangmundo. Sa Kabilang-buhay naman ay ukol sa inyo ang pagdurusa sa Apoy kung namatay kayo sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagmamatigas ninyo.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kapag humarap kayo sa mga tagapagtambal sa labanan nang malapitan ay huwag kayong patatalo sa kanila at huwag kayong magbaling sa kanila ng mga likod ninyo habang mga tumatakas, subalit magpakatatag kayo sa mga mukha nila at magtiis kayo sa pakikipagharap sa kanila sapagkat si Allāh ay kasama sa inyo sa pamamagitan ng pag-aadya Niya at pagsuporta Niya.

Ang sinumang magbabaling sa kanila ng likod niya habang tumatakas mula sa kanila – malibang lumilihis para sa pakikipagliban sa kanila sa pamamagitan ng pagpapakita sa kanila ng pagtakas bilang pakana mula sa kanya gayong siya ay nagnanais ng pagbalik sa kanila, o malibang sumasama sa isang pangkat ng mga Muslim na nakadalo na magpapasaklolo siya rito – ay bumalik nga kalakip ng galit mula kay Allāh at naging karapat-dapat dito. Ang pananatilihan niya sa Kabilang-buhay ay Impiyerno. Kay saklap ang kahahantungan bilang kahahantungan niya at kay saklap ang kauuwian bilang kauuwian niya!

Kay hindi kayo pumatay, O mga mananampalataya, sa Araw ng Badr sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng kapangyarihan ninyo at lakas ninyo, subalit si Allāh ay tumulong sa inyo roon. Hindi ka bumato, O Propeta, sa mga tagapagtambal nang bumato ka sa kanila, subalit si Allāh ay ang bumato sa kanila nang nagparating ka sa kanila ng pagbato mo sa kanila at upang sumulit Siya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng ibiniyaya Niya sa kanila na pagpapangibabaw sa kanila laban sa kaaway nila, sa kabila ng taglay nila na kakauntian ng bilang at kasangkapan, upang magpasalamat sila sa Kanya. Tunay na si Allāh ay Madinigin sa panalangin ninyo at mga sinasabi ninyo, Maalam sa mga ginagawa ninyo at anumang naroon ang kapakanan ninyo.

Ang nabanggit na iyon na pagpatay sa mga tagapagtambal, pagbato sa kanila hanggang sa natalo sila at tumalikod sila na mga tumatakas, at pagbiyaya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagpapangibabaw sa kanila laban sa kalaban nila ay mula kay Allāh. Si Allāh ay nagpapahina sa pakana ng mga tagatangging sumampalataya na nagpapakana nito laban sa Islām.

Kung humihiling kayo, O mga tagapagtambal, na magpaganap si Allāh ng parusa Niya at pinsala Niya sa mga tagalabag sa katarungan na mga nangangaway ay nagpaganap nga si Allāh sa inyo ng hiniling ninyo sapagkat nagbaba Siya sa inyo ng naging isang parusang panghalimbawa para sa inyo at isang pangaral sa mga tagapangilag magkasala. Kung magpipigil kayo sa paghiling niyon, iyon ay mabuti para sa inyo sapagkat marahil nagpalugit Siya sa inyo at hindi nagmadali sa paghihiganti Niya sa inyo. Kung manunumbalik kayo sa paghiling niyon at sa pakikipaglaban sa mga mananampalataya ay manunumbalik Siya sa pagpapaganap ng pagdurusa sa inyo at sa pag-aadya sa mga mananampalataya. Hindi magdudulot sa inyo ang pangkat ninyo ni ang mga tagaadya ninyo kahit pa man marami ang bilang at ang kasangkapan sa kabila ng kakauntian ng mga mananampalataya. Tunay na si Allāh ay kasama ng mga mananampalataya sa pamamagitan ng pag-aadya at pagsuporta. Ang sinumang si Allāh ay kasama sa kanya, walang mananaig sa kanya.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo Niya sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa sinasaway Niya, at huwag kayong umayaw roon sa pamamagitan ng pagsalungat sa ipinag-uutos Niya at paggawa ng sinasaway Niya habang kayo ay nakaririnig sa mga tanda ni Allāh na binibigkas sa inyo.

Huwag kayo, O mga mananampalataya, maging tulad ng mga mapagpaimbabaw at mga tagapagtambal na kapag binigkas sa kanila ang mga tanda ni Allāh ay nagsasabi sila: "Nakarinig kami sa pamamagitan ng mga tainga namin ng binibigkas sa amin mula sa Qur'ān," samantalang sila ay hindi nakaririnig ayon sa pagkarinig ng pagbubulay-bulay at pagpapangaral para makinabang sila sa narinig nila.

Tunay na ang pinakamasama sa mga umuusad sa balat ng lupa na nilikha sa ganang kay Allāh ay ang mga binging hindi nakaririnig ng katotohanan ayon sa pagkarinig ng pagtanggap at ang mga piping hindi nakapagsasalita sapagkat sila ang hindi nakatatalos tungkol kay Allāh ng mga ipinag-utos Niya ni mga sinasaway Niya.

Kung sakaling nakaalam si Allāh na sa mga tagapagtambal na tagapasinungaling na ito ay may isang kabutihan, talaga sanang nagparinig Siya sa kanila ayon sa pagkarinig na makikinabang sila at makatatalos sila sa ganang Kanya ng mga katwiran at mga patunay, subalit Siya ay nakaalam na walang kabutihan sa kanila. Kung sakaling Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagparinig sa kanila – bilang pagpapalagay at pagsasaalang-alang – talaga sanang tumalikod sila sa pananampalataya bilang pagmamatigas habang sila ay mga umaayaw.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, tumugon kayo kay Allāh at sa Sugo Niya – sa pamamagitan ng pagpapaakay sa ipinag-utos Nilang dalawa at pag-iwas sa sinaway Nilang dalawa – kapag nag-anyaya siya sa inyo para sa may dulot ng buhay ninyo na katotohanan. Tumiyak kayo na si Allāh ay nakakakaya sa bawat bagay sapagkat Siya ay nakakakaya na humarang sa pagitan ninyo at ng pagpapaakay sa katotohanan kapag nagnais kayo nito matapos ng pagtanggi ninyo rito, kaya magdali-dali kayo tungo rito. Tumiyak kayo na kayo ay tungo kay Allāh lamang kakalapin sa Araw ng Pagbangon para gumanti Siya sa inyo sa mga gawa ninyo na ginawa ninyo sa Mundo.

Mag-ingat kayo, O mga mananampalataya, sa pagdurusang hindi umaabot sa sumusuway kabilang sa inyo lamang bagkus umaabot dito at umaabot sa iba pa rito. Iyon ay kapag lumilitaw ang kawalang-katarungan ngunit hindi binabago. Tiyakin ninyo na si Allāh ay malakas ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya kaya mag-ingat kayo sa pagsuway sa Kanya.

Alalahanin ninyo, O mga mananampalataya, nang kayo dati sa Makkah ay kaunti ang bilang, habang sinisiil kayo ng mga naninirahan doon at nilulupig kayo. Nangangamba kayo na kunin kayo ng mga kaaway nang mabilis, ngunit pinagsama kayo ni Allāh tungo sa isang kanlungang pagkakanlungan ninyo: ang Madīnah. Pinalakas Niya kayo sa pamamagitan ng pag-aadya laban sa mga kaaway ninyo sa mga pook ng digmaan, na kabilang sa mga ito ang Badr. Tinustusan Niya kayo mula sa mga kaaya-ayang bagay, na kabilang sa kabuuan ng mga ito ay ang mga samsam sa digmaan na nakuha ninyo mula sa mga kaaway ninyo. [Ito ay] nang sa gayon kayo ay magpapasalamat kay Allāh sa mga biyaya Niya para magdagdag Siya sa inyo sa mga ito at hindi tatangging magpasalamat sa mga ito para hindi Niya kunin ang mga ito sa inyo at pagdusahin Niya kayo.

O mga sumampalataya kay Allāh at sa sumunod sa Sugo Niya, huwag kayong magtaksil kay Allāh at sa Sugo sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsunod sa mga ipinag-uutos at hindi pag-iwas sa mga sinasaway, at huwag kayong magtaksil sa anumang ipinagkatiwala sa inyo na pagkakautang at iba pa rito habang kayo ay nakaaalam na ang isinagawa ninyo ay isang pagtataksil para kayo ay maging kabilang sa mga taksil.

Alamin ninyo, O mga mananampalataya, na ang mga ari-arian ninyo at ang mga anak ninyo ay isang pagsubok lamang mula kay Allāh para sa inyo at isang pagsusulit lamang sapagkat maaaring bumalakid ang mga ito sa inyo sa paggawa para sa Kabilang-buhay at mag-udyok sa inyo ang mga ito sa pagtataksil. Alamin ninyo na si Allāh, sa ganang Kanya, ay may isang gantimpalang sukdulan, kaya huwag kayong magpaalpas sa inyo ng gantimpalang ito dahil sa pagsasaalang-alang sa mga yaman ninyo at mga anak ninyo at pagtataksil alang-alang sa kanila.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, alamin ninyo na kung mangingilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya ay gagawa Siya para sa inyo ng ipantatalos ninyo ng kaibahan sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan, kaya hindi makalilito ang dalawang ito sa inyo, magpapawi Siya sa inyo ng nagawa ninyo na mga masagwang gawa, at magpapatawad Siya sa inyo sa mga pagkakasala ninyo. Si Allāh ay ang may kabutihang-loob na sukdulan. Bahagi ng kabutihang-loob Niyang sukdulan ay ang Paraiso Niya na inihanda Niya para sa mga tagapangilag magkasala kabilang sa mga lingkod Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagtulungan laban sa iyo ang mga tagapagtambal upang magpakana sila laban sa iyo sa pagkulong sa iyo o sa pagpatay sa iyo o sa pagpapatapon sa iyo mula sa bayan mo patungo sa ibang bayan. Nagpapakana sila sa iyo at nagsasauli naman si Allāh ng pakana nila laban sa kanila. Nanlalansi si Allāh at si Allāh ay ang pinakamabuti sa mga nanlalansi.

Kapag binibigkas sa kanila ang mga tanda ni Allāh ay nagsasabi sila bilang pagmamatigas sa katotohanan at pagmamataas dito: "Nakarinig na kami ng tulad nito noon pa. Kung sakaling loloobin namin ang pagsabi ng tulad ng Qur'ān na ito ay talaga sanang nagsabi kami nito. Walang iba ang Qur'ān na ito na narinig Namin kundi mga kasinungalingan ng mga sinauna kaya, hindi kami sasampalataya rito."

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi ang mga tagapagtambal: "O Allāh, kung ang inihatid ni Muḥammad ay katotohanan, magpabagsak Ka sa amin ng mga bato mula sa langit na magpapahamak sa amin o magdala Ka sa amin ng isang pagdurusang matindi." Nagsabi sila niyon bilang pagpapalabis sa pagtanggi at pagkakaila.

Hindi nangyaring si Allāh ay ukol magparusa sa kalipunan mo – maging sila man ay kabilang sa kalipunan ng pagtugon o kabilang sa kalipunan ng pag-aanyaya – sa pamamagitan ng isang pagdurusang pupuksa sa kanila habang ikaw, O Muḥammad, ay buhay na naririyan sa gitna nila sapagkat ang kairalan mo sa gitna nila ay isang kaligtasan para sa kanila mula sa pagdurusa. Hindi nangyaring si Allāh ay magpaparusa sa kanila habang sila ay humihingi ng kapatawaran kay Allāh mula sa mga pagkakasala nila.

Aling bagay ang pumipigil sa pagdurusa nila samantalang nakagawa nga sila ng nag-oobliga sa pagdurusa nila dahil sa pagpigil nila sa mga tao sa Masjid na Pinakababanal na magsagawa ng ṭawāf doon o magdasal doon? Ang mga tagapagtambal ay hindi naging mga katangkilik ni Allāh sapagkat walang iba ang mga katangkilik ni Allāh kundi ang mga tagapangilag magkasala, na nangingilag magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-utos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, subalit ang higit na marami sa mga tagapagtambal ay hindi nakaaalam nang nag-angkin sila na sila raw ay mga katangkilik Niya gayon sila naman ay hindi mga katangkilik Niya.

Walang iba ang pagdarasal ng mga tagapagtambal sa tabi Masjid na Pinakababanal kundi sipol at palakpak. Kaya lasapin ninyo, O mga tagapagtambal, ang pagdurusa sa pamamagitan ng pagkapatay at pagkabihag sa Araw ng Badr dahilan sa kawalang-pananampalataya ninyo kay Allāh at pagpapasinungaling ninyo sa Sugo Niya.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh ay gumugugol ng mga yaman nila para sa pagpigil sa mga tao sa Relihiyon ni Allāh. Kaya gugugol sila ng mga ito at hindi maisasakatuparan para sa kanila ang ninais nila. Pagkatapos ang kahihinatnan ng paggugol nila sa mga yaman nila ay magiging isang pagsisisi dahil sa pagkaalpas ng mga ito at pagkaalpas ng nilayon ng paggugol sa mga ito. Pagkatapos madadaig sila sa pamamagitan ng pagwawagi ng mga mananampalataya laban sa kanila. Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh ay aakayin tungo sa Impiyerno sa Araw ng Pagbangon saka papasok sila roon bilang mga mananatili.

Aakayin ang mga tagatangging sumampalatayang ito na gumugugol ng mga yaman nila para sa pagsagabal sa landas ni Allāh tungo sa Apoy ng Impiyerno upang ihiwalay ni Allāh ang karima-rimarin na pangkat ng mga tagatangging sumampalataya sa kaaya-ayang pangkat ng mga mananampalataya at upang maglagay Siya sa karima-rimarim na mga tao, mga gawain, at mga yaman – ang ilan sa mga iyon ay nasa ibabaw ng iba na nagkapatung-patong – para maglagay Siya sa mga iyon sa Apoy ng Impiyerno. Ang mga iyon ay ang mga lugi dahil sila ay nagpalugi sa mga sarili nila at mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya kabilang sa mga kababayan mo na kung magpipigil sila sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at sa Sugo Niya at sa pagsagabal nila sa landas ni Allāh sa sinumang sumampalataya sa Kanya, magpapatawad si Allāh sa kanila sa anumang nauna na sa mga pagkakasala nila sapagkat ang Islām ay nagwawasak sa nauna roon; at kung manunumbalik sila sa kawalang-pananampalataya nila, nauna na ang kalakaran ni Allāh sa mga sinauna: na sila, kapag nagpasinungaling sila at nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya, ay mamadaliin sa kaparusahan.

Makipaglaban kayo, O mga mananampalataya, sa mga kaaway ninyo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya hanggang sa walang mangyaring shirk at pagsagabal para sa mga Muslim sa relihiyon ni Allāh, at ang relihiyon at ang pagtalima ay ukol kay Allāh lamang: walang katambal sa Kanya roon. Kaya kung tumigil ang mga tagatangging sumampalataya sa dati nilang ginagawa na shirk at pagsagabal sa landas ni Allāh ay hayaan ninyo sila sapagkat tunay na si Allāh ay nakababatid sa mga gawa nila: walang nakakukubli sa Kanya na isang nagkukubli.

Kung babaling sila palayo sa ipinag-utos sa kanila na pagtigil sa kawalang-pananampalataya at pagsagabal sa landas ni Allāh ay tiyakin ninyo, O mga mananampalataya, na si Allāh ay Tagaadya ninyo laban sa kanila. Kay inam na Tagatangkilik para sa sinumang nakipagtangkilikan Siya at kay inam na Tagaadya para sa sinumang inadya Niya. Ang sinumang tinangkilik Niya ay magtatagumpay at ang sinumang iniadya Niya ay magwawagi.

Alamin ninyo, O mga mananampalataya, na ang nakuha ninyo na anuman mula sa mga tagatangging sumampalataya dala ng panggagapi sa pakikibaka sa landas ni Allāh, tunay na ito ay hahatiin sa limang bahagi. Ang apat na ikalimang bahagi mula sa mga ito ay hahatiin para sa mga nakikibaka at ang natitirang ikalimang bahagi ay hahatiin sa limang bahagi: isang bahagi para kay Allāh at sa Sugo Niya na gugugulin sa mga guguling pampubliko para sa mga Muslim, isang bahagi para sa kaanak ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kabilang sa angkan ni Hāshim at angkan ni Al-Muṭṭalib, isang bahagi para sa mga ulila, isang bahagi para sa mga maralita at mga dukha, at isang bahagi para sa mga manlalakbay na kinapos sa mga daan. [Ito ay] kung nangyaring kayo ay sumampalataya kay Allāh at sa pinababa sa Lingkod Niya na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa Araw ng Badr na nagtangi si Allāh sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan nang nag-adya Siya sa inyo laban sa mga kaaway ninyo. Si Allāh na nag-adya sa inyo ay May-kakayahan sa bawat bagay.

Banggitin ninyo nang kayo ay nasa pinakamalapit na gilid ng lambak mula sa bandang Madīnah at ang mga tagapagtambal naman ay nasa gilid na pinakamalayo mula roon mula sa bandang Makkah samantalang ang karaban ay nasa pook na higit na mababa kaysa sa inyo mula sa bandang baybayin ng Pulang Dagat. Kung sakaling nagtipanan kayo mismo at ang mga tagapagtambal na magkita kayo sa Badr ay talaga sanang sumalungat ang iba sa inyo sa iba pa, subalit si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagtipon sa inyo sa Badr nang walang tipanan upang magpalubos Siya ng isang bagay na mangyayaring gagawin: ang pag-aadya sa mga mananampalataya at ang pagtatatwa sa mga tagatangging sumampalataya, at ang pagpaparangal sa relihiyon Niya at ang pang-aaba sa shirk, upang mamatay ang sinumang mamamatay kabilang sa kanila matapos ng paglalahad ng katwiran sa pamamagitan ng pagpapawagi sa mga mananampalataya laban sa kanila, sa kabila ng kakauntian ng bilang ng mga ito at ng kasangkapan ng mga ito, at [upang] mabuhay ang sinumang mabubuhay ayon sa patunay at katwirang pinalitaw ni Allāh para sa kanya. Kaya walang natitira para sa isa man na isang katwirang ipangangatwiran. Si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng lahat, Maalam sa mga ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga ito. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Bumanggit ka, O Sugo, ng ilan sa mga biyaya ni Allāh sa iyo at sa mga mananampalataya noong ipinakita sa iyo ni Allāh sa pananaginip mo na ang mga tagapagtambal ay kaunti ang bilang saka nagpabatid ka sa mga mananampalataya niyon kaya ikinagalak nila iyon bilang mabuti. Lumakas ang mga pagtitika nila sa pakikipagkita sa kaaway nila at pakikipaglaban dito. Kung sakaling Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagpakita sa iyo sa panaginip mo na ang mga tagapagtambal ay marami, talaga sanang humina ang mga pagtitika ng mga Kasamahan mo at nangamba sila sa pakikipaglaban, subalit Siya ay nagligtas laban doon kaya napangalagaan Niya sila laban sa pagkabigo. Pinangaunti Niya ang mga iyon sa mata ng Sugo Niya – basbasan Niya ito at pangalagaan. Tunay na Siya ay Maalam sa itinatago ng mga puso at sa ikinukubli ng mga kaluluwa.

Banggitin ninyo, O mga mananampalataya, noong ipinakikita sa inyo ni Allāh na kakaunti ang mga tagapagtambal nang nakipagkita kayo sa kanila. Nagpalakas-loob Siya sa inyo sa pangangahas sa pakikipaglaban sa kanila. Nagpakaunti Siya sa inyo sa mga mata nila kaya sumulong sila sa pakikipaglaban sa inyo at hindi sila nag-iisip-isip sa pag-urong, upang magpatupad si Allāh ng isang bagay na mangyayaring gagawin: ang paghihiganti sa mga tagapagtambal sa pamamagitan ng pagkapatay at pagkabihag at ang pagbiyaya sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pagwawagi at pananagumpay sa mga kaaway. Tungo kay Allāh lamang pababalikin ang mga usapin, saka gaganti Siya sa tagagawa ng masagwa sa paggawa nito ng masagwa at sa tagagawa ng maganda sa paggawa nito ng maganda.

O mga sumampalataya kay Allāh at sumunod sa Sugo Niya, kapag humarap kayo sa isang pangkat ng mga tagatangging sumampalataya ay magpakatatag kayo sa sandali ng pakikipaglaban sa kanila at huwag kayong maduwag. Umalaala kayo kay Allāh nang madalas at dumalangin kayo sa Kanya, sapagkat Siya ay ang Nakakakaya sa pagpapawagi sa inyo laban sa kanila, sa pag-asang magpatamo Siya sa inyo ng hinihiling ninyo at magpaiwas Siya sa inyo sa pinangingilagan ninyo.

Manatili kayo sa pagtalima kay Allāh at pagtalima sa Sugo Niya sa mga sinasabi ninyo, mga ginagawa ninyo, at lahat ng mga kalagayan ninyo. Huwag kayong magkaiba-iba sa pananaw sapagkat ang pagkakaiba-iba ay isang kadahilanan ng paghina ninyo, pagkaduwag ninyo, at pagkawala ng lakas ninyo. Magtiis kayo sa sandali ng pakikipagkita sa kaaway ninyo. Tunay na si Allāh ay kasama sa mga nagtitiis sa pamamagitan ng pag-aadya, pag-alalay, at tulong. Ang sinumang si Allāh ay kasama sa kanya, siya ay ang mananaig at ang magwawagi nang walang pasubali.

Huwag kayong maging tulad ng mga tagapagtambal na lumabas mula sa Makkah dala ng pagmamalaki at pagpapakitang-gilas sa mga tao. Sumasagabal sila sa mga tao sa Relihiyon ni Allāh at humadlang sila sa mga ito sa pagpasok doon. Si Allāh sa anumang ginagawa nila ay Tagasaklaw: walang nakakukubli sa Kanya anuman sa mga gawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Bumanggit kayo, O mga mananampalataya, ng ilan sa mga biyaya ni Allāh sa inyo: na pinaganda ng demonyo sa mga tagapagtambal ang mga gawa nila kaya nahimok niya sila sa pakikipagkita sa mga Muslim at pakikipaglaban sa kanila. Nagsabi siya sa kanila: "Walang tagadaig para sa inyo sa araw na ito. Tunay na ako ay tagaadya sa inyo at tagakanlong sa inyo laban sa kaaway ninyo." Ngunit noong nagkita ang dalawang pulutong: ang pulutong ng mga mananampalataya kasama ng mga anghel na mag-aadya sa kanila at ang pulutong ng mga tagapagtambal kasama ng demonyo na magtatatwa sa kanila, tumalikod ang demonyo habang tumatakas. Nagsabi siya sa mga tagapagtambal: "Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa inyo. Tunay na ako ay nakakikita sa mga anghel na dumating para mag-adya sa mga mananampalataya. Tunay na ako ay nangangamba na magpahamak sa akin si Allāh. Si Allāh ay matindi ang parusa kaya walang isang nakakakaya na makapagtiis sa parusa Niya."

Banggitin ninyo noong nagsasabi ang mga mapagpaimbabaw at ang mga mahina ang pananampalataya: "Nandaya sa mga Muslim na ito ang relihiyon nila na nangangako sa kanila ng pag-aadya laban sa mga kaaway nila sa kabila ng kakauntian ng bilang at kahinaan ng kasangkapan at [sa kabila ng] dami ng bilang ng mga kaaway nila at lakas ng kagamitan ng mga ito." Hindi natalos ng mga ito na ang sinumang sumandal kay Allāh lamang at nagtitiwala sa ipinangako na pagwawagi, tunay na si Allāh ay tagaadya niya at hindi magkakanulo sa kanya maging gaano man ang kahinaan niya. Si Allāh ay Makapangyarihan: walang nananaig sa kanya na isa man, Marunong sa pagtatakda Niya at batas Niya.

Kung sakaling nakasasaksi ka, O Sugo, sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya nang kumukuha ang mga anghel sa mga kaluluwa nila at nag-aalis ng mga ito habang ang mga anghel ay pumapalo sa mga mukha nila kapag humarap sila at pumapalo sa mga likod nila kapag tumalikod sila habang mga tumatakas. Nagsasabi ang mga anghel sa kanila: "Lumasap kayo, O mga tagatangging sumampalataya, ng pagdurusang nanununog." Kung sakaling nakasasaksi ka niyon ay talaga sanang nakasaksi ka ng isang bagay na sukdulan."

Ang pagdurusang nakasasakit na iyon sa sandali ng pagkuha sa mga kaluluwa ninyo, O mga tagatangging sumampalataya, at ang pagdurusang nanununog sa mga libingan ninyo at sa Kabilang-buhay, ang kadahilanan nito ay ang nakamit ng mga kamay ninyo sa Mundo sapagkat si Allāh ay hindi lumalabag sa katarungan sa mga tao at humatol lamang sa pagitan nila ayon sa katarungan sapagkat Siya ay ang Hukom na makatarungan.

Ang pagdurusang bumababa na ito sa mga tagatangging sumampalatayang ito ay hindi natatangi sa kanila. Bagkus ito ay kalakaran ni Allāh na ipinatutupad Niya sa mga tagatangging sumampalataya sa bawat panahon at lugar sapagkat tumama na ito sa mga kampon ni Paraon at mga kalipunan bago pa nila nang tumanggi silang sumampalataya kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya dumaklot si Allāh sa kanila dahilan sa mga pagkakasala nila ayon sa pagdaklot ng isang makapangyarihang kumakaya sapagkat nagpababa Siya sa kanila ng parusa Niya. Tunay na si Allāh ay Malakas: walang nakagagapi ni nakadadaig, matindi ang parusa sa sinumang sumuway sa Kanya.

Ang parusang matinding iyon ay dahilan na si Allāh, kapag nagbiyaya Siya sa mga tao ng isang biyayang mula sa ganang Kanya, ay hindi nag-aalis nito sa kanila hanggang sa mag-iba sila ng mga sarili nila mula sa kalagayang kaaya-aya, gaya ng pananampalataya, pagpapakatuwid, at pagpapasalamat, patungo sa kalagayang masagwa, gaya ng kawalang-pananampalataya kay Allāh, pagsuway sa Kanya, at pagtangging magpasalamat sa mga biyaya Niya. Si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, Maaalam sa mga ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman.

Ang lagay ng mga tagatangging sumampalatayang ito ay gaya ng lagay ng iba pa sa kanila kabilang sa tumangging sumampalataya kay Allāh tulad ng mga kampon ni Paraon at mga kalipunang tagapasinungaling bago pa nila. Nagpasinungaling sila sa mga tanda ng Panginoon nila kaya nagpahamak Siya sa kanila dahilan sa nagawa nila na mga pagsuway. Nagpahamak si Allāh sa mga kampon ni Paraon sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat. Bawat isa sa mga kampon ni Paraon at mga kalipunan bago pa nila ay dating mga tagalabag sa katarungan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pagtatambal nila sa Kanya kaya naging kinakailangan sa kanila dahil doon ang parusa Niya – kaluwalhatian sa Kanya – kaya naman pinangyari Niya iyon sa kanila.

Tunay na pinakamasama sa sinumang umuusad sa lupa ay ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya sapagkat sila ay hindi sasampalataya kahit pa man dumating sa kanila ang bawat tanda, dahil sa pagpupumilit nila sa kawalang-pananampalataya sapagkat nasira na sa kanila ang mga kaparaanan ng kapatnubayan gaya ng isip, pagdinig, at pagtingin.

[Sila] ang mga nagsagawa ka sa kanila ng mga kasunduan at mga tipan, gaya ng angkan ng Quraydhah, pagkatapos kumalas sila sa pakikipagkasunduan mo sa kanila sa bawat pagkakataon habang sila ay hindi nangangamba kay Allāh kaya hindi sila tumutupad sa mga kasunduan sa kanila at hindi sumusunod sa mga pangakong tinanggap sa kanila.

Kaya kung nakipagharap ka, O Sugo, sa mga tagasirang ito sa mga tipan nila sa digmaan, magparusa ka ng magsisilbing aral sa kanila ayon sa pinakamatindi sa pagpaparusang nagsisilbing aral hanggang sa makarinig ng hinggil doon ang iba pa sa kanila, nang sa gayon sila ay magsasaalang-alang sa kalagayan nila kaya maririndi sila sa pakikipaglaban sa iyo at pag-alalay sa mga kaaway mo laban sa iyo.

Kung sa mga taong nakipagkasunduan ka ay nangamba ka, O Sugo, ng isang pandaraya at pagsira sa kasunduan dahil sa isang palatandaang lumilitaw sa iyo, magpaalam ka sa kanila ng pagtapon sa kasunduan sa kanila upang pumantay sila sa iyo sa kaalaman hinggil doon. Huwag kang mambigla sa kanila bago ng pagpapaalam sa kanila sapagkat ang pambibigla sa kanila bago ng pagpapaalam sa kanila ay kabilang sa kataksilan. Si Allāh ay hindi umiibig sa mga taksil, bagkus namumuhi Siya sa kanila, kaya mangilag ka sa kataksilan.

Huwag magpapalagay ang mga tumangging sumampalataya na sila ay nakaalpas sa parusa ni Allāh at nakatalilis mula roon. Tunay na sila ay hindi nakaaalpas sa Kanya at hindi nakatatalilis mula sa parusa Niya, bagkus ito ay makahahabol sa kanila at makaaabot sa kanila.

Maghanda kayo, O mga mananampalataya, ng anumang nakaya ninyo sa paghahanda ng tauhan at kasangkapan gaya ng panudla. Maghanda kayo para sa kanila ng ikinural ninyo na mga kabayo ayon sa landas ni Allāh, na ipakakaba ninyo sa mga kaaway ni Allāh at mga kaaway ninyo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya na nag-aabang sa inyo ng mga kasawian, at ipakakaba ninyo sa ibang mga tao. Hindi kayo nakaaalam sa kanila at hindi kayo nakaaalam sa ikinukubli nila para sa inyo na pagkamuhi. Bagkus si Allāh lamang ay ang nakaaalam sa kanila at nakaaalam sa ikinukubli nila sa mga sarili nila. Ang ginugugol ninyo na yaman, kaunti man o marami, ay magpapalit nito si Allāh sa inyo sa Mundo at magbibigay Siya sa inyo ng gantimpala Niya nang kumpleto nang walang ibinawas sa Kabilang-buhay, kaya magdali-dali kayo sa paggugol sa landas Niya.

Kung kumiling sila sa pagkakasundo at pag-iwan sa pakikipaglaban sa iyo ay kumiling ka, O Sugo, roon, makipagkasunduan ka sa kanila, umasa ka kay Allāh, at magtiwala ka sa Kanya sapagkat hindi Siya magtatatwa sa iyo. Tunay na Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi nila, ang Maalam sa mga layunin nila at mga ginagawa nila.

Kung nagbalak sila, sa pagkiling nila sa pakikipagpayapaan at pag-iwan sa pakikipaglaban, na dayain ka, O Sugo, sa pamamagitan niyon upang makapaghanda sila para sa pakikipaglaban sa iyo, tunay na si Allāh ay nakasasapat sa iyo sa pakana nila at panlilinlang nila. Siya ay ang nagpalakas sa iyo sa pamamagitan ng pag-aadya Niya at nagpalakas sa iyo sa pamamagitan ng pag-aadya ng mga mananampalataya sa iyo kabilang sa mga lumikas at mga tagaadya.

Nagbuklod Siya sa pagitan ng mga puso ng mga mananampalataya na nag-adya Siya sa iyo sa pamamagitan nila matapos na ang mga ito dati ay nagkakahati-hati. Kung sakaling gumugol ka ng anumang yamang nasa lupa upang magbuklod sa pagitan ng mga puso nilang nagkakahati-hati ay hindi ka makapagbubuklod sa pagitan ng mga ito, subalit si Allāh lamang ay nagbuklod sa pagitan ng mga ito. Tunay na Siya ay Makapangyarihan sa kaharian Niya: walang nakadadaig sa Kanya na isa man, Marunong sa pagtatakda Niya, pangangasiwa Niya, at batas Niya.

O Propeta, tunay na si Allāh ay nakasasapat sa iyo sa kasamaan ng mga kaaway mo at nakasasapat sa mga mananampalataya kasama sa iyo, kaya magtiwala ka kay Allāh at umasa ka sa Kanya.

O Propeta, himukin mo ang mga mananampalataya sa pakikipaglaban at hikayatin mo sila roon sa pamamagitan ng nakapagpapalakas sa mga pagtitika nila at nakapagpapasigla sa mga sigasig nila. Kung kabilang sa inyo, O mga mananampalataya, ay may dalawampung magtitiis sa pakikipaglabanan sa mga tagatangging sumampalataya, dadaig sila ng dalawang daan kabilang sa mga tagatangging sumampalataya; kung kabilang sa inyo ay may isang daang magtitiis, dadaig sila ng isang libo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya. Iyon ay dahil sa ang mga tagatangging sumampalataya ay mga taong hindi nakaiintindi sa kalakaran ni Allāh sa pag-aadya sa mga katangkilik Niya at paggapi sa mga kaaway Niya at hindi nakatatalos sa nilalayon ng pakikipaglaban sapagkat sila ay nakikipaglaban alang-alang sa kataasan sa Mundo.

Ngayon, nagpagaan si Allāh sa inyo, O mga mananampalataya, dahil sa nalaman Niya na kahinaan ninyo. Kaya nagpagaan Siya sa inyo bilang kabaitan sa inyo mula sa Kanya kaya nag-obliga Siya sa isa kabilang sa inyo na magpakatatag sa harap ng dalawa kabilang sa mga tagatangging sumampalataya sa halip ng sampu kabilang sa kanila. Kaya kung kabilang sa inyo ay isang daang magtitiis sa pakikipaglaban, dadaig sila ng dalawang daan; kung kabilang sa inyo ay isang libong magtitiis, dadaig sila ng dalawang libo kabilang sa mga tagatangging sumampalataya ayon sa pahintulot ni Allāh. Si Allāh ay kasama sa mga nagtitiis kabilang sa mga mananampalataya sa pamamagitan ng pag-alalay at pag-aadya.

Hindi nararapat para sa isang propeta na magkaroon siya ng mga bihag kabilang sa mga tagatangging sumampalataya na nakikipaglaban sa kanya hanggang sa magparami siya ng pagpatay sa kanila upang pumasok ang pangingilabot sa mga puso nila upang hindi sila manumbalik sa pakikipaglaban sa kanya. Nagnanais kayo, O mga mananampalataya, sa pagkakuha ng mga bihag sa Badr ng pagkuha ng pantubos samantalang si Allāh ay nagnanais ng Kabilang-buhay na natatamo sa pamamagitan ng pag-aadya sa Relihiyon at pagpapalakas dito. Si Allāh ay Makapangyarihan sa sarili Niya, mga katangian Niya, at paggapi Niya: walang nakadadaig sa Kanya na isa man; Marunong sa pagtatakda Niya at batas Niya.

Kung hindi dahil sa isang atas mula kay Allāh na nauna rito ang pagtatadhana Niya at ang pagtatakda Niya na Siya ay nagpahintulot sa inyo ng mga samsam sa digmaan at pumayag para sa inyo ng pagtutubos sa mga bihag ay talaga sanang may tumama sa inyo na isang pagdurusang matindi mula kay Allāh dahilan sa kinuha ninyo na samsam sa digmaan at pantubos mula sa mga bihag bago ng pagbaba ng isang pagkasi mula kay Allāh ng pagpayag doon.

Kaya kumain kayo, O mga mananampalataya, mula sa nakuha ninyo mula sa mga tagatangging sumampalataya mula sa isang samsam [sa digmaan] sapagkat ito ay ipinahihintulot para sa inyo. Mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya, Maawain sa kanila.

O Propeta, sabihin mo sa sinumang bumagsak sa mga kamay ninyo na mga bihag na mga tagapagtambal na nabihag ninyo sa Araw ng Badr: "Kung nakaaalam si Allāh sa mga puso ninyo ng paglalayon ng mabuti at ng kaayusan ng layunin ay magbibigay Siya sa inyo ng higit na mabuti kaysa sa kinuha mula sa inyo na pantubos kaya huwag kayong malungkot sa kinuha sa inyo mula roon, at magpapatawad Siya sa inyo sa mga pagkakasala ninyo. Si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila." Nagkatotoo nga ang pangako ni Allāh para kay Al-`Abbās, ang tiyuhin ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – at sa iba pa sa kanya kabilang sa mga yumakap sa Islām.

Kung naglalayon sila, O Muḥammad, ng kataksilan sa iyo dahil sa inilalantad nila sa iyo mula sa sinasabi [nila] ay nagtaksil na sila kay Allāh bago pa nito. Nag-adya sa iyo si Allāh laban sa kanila kaya napatay mula sa kanila ang sinumang napatay at nabihag ang sinumang nabihag, kaya maghintay sila ng tulad niyon kung uulit sila. Si Allāh ay Maalam hinggil sa nilikha Niya at hinggil sa naaangkop sa kanila, Marunong sa pangangasiwa Niya.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at naniwala sa Sugo Niya, gumawa ayon sa batas niya, lumikas mula sa bayan ng kawalang-pananampalataya tungo sa bayan ng Islām o tungo sa isang lugar na sinasamba si Allāh roon nang matiwasay, at nakibaka sa pamamagitan ng pagkakaloob ng mga ari-arian nila at pagkakaloob ng mga sarili nila para sa pagtataas sa Salita ni Allāh; at ang mga nagpatahan sa kanila sa mga tahanan ng mga ito at nag-adya sa kanila – ang mga lumikas na iyon at ang mga nag-adya sa kanila kabilang sa mga mamamayan ng Madīnah – ay mga katangkilik ng isa’t isa sa pag-aadya at pagtulong. Ang mga sumampalataya kay Allāh at hindi lumikas mula sa bayan ng kawalang-pananampalataya tungo sa bayan ng Islām ay walang tungkulin sa inyo, O mga mananampalataya, na mag-adya kayo sa kanila at magsanggalang kayo sa kanila hanggang sa lumikas sila ayon sa landas ni Allāh. Kung lumabag sa kanila sa katarungan ang mga tagatangging sumampalataya saka humiling sila mula sa inyo ng pag-aadya ay mag-adya kayo sa kanila laban sa kaaway nila malibang kapag nangyaring sa pagitan ninyo at ng kaaway nila ay may kasunduang hindi sinira ng mga iyon. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Nakakikita: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo. Gaganti Siya sa inyo sa mga ito.

Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh ay pinagbubuklod ng kawalang-pananampalataya kaya nag-aadya ang iba sa kanila sa iba. Kaya naman huwag silang tangkilikin ng isang mananampalataya. Kung hindi kayo tatangkilik sa mga mananampalataya at kakalaban sa mga tagatangging sumampalataya, may mangyayaring isang sigalot para sa mga mananampalataya yayamang hindi sila nakatagpo ng mag-aadya sa kanila mula sa mga kapatid nila sa Relihiyon at may mangyayaring isang mabigat na katiwalian sa lupa dahil sa pagbalakid sa landas ni Allāh.

Ang mga sumampalataya kay Allāh at lumikas ayon sa landas Niya, at ang mga kumanlong sa mga lumikas ayon sa landas ni Allāh at nag-adya sa kanila, ang mga iyon ay ang mga nailalarawan sa katangian ng pananampalataya nang totohanan. Ang ganti sa kanila mula kay Allāh ay isang kapatawaran sa mga pagkakasala nila at isang panustos na masagana mula sa Kanya: ang Paraiso.

Ang mga sumampalataya nang matapos ng pananampalataya ng mga nauuna sa Islām kabilang sa mga lumikas at mga tagapag-adya, lumikas mula sa bayan ng kawalang-pananampalataya tungo sa bayan ng Islām, at nakibaka ayon sa landas ni Allāh upang ang Salita ni Allāh ay maging ang pinakamataas at ang salita ng mga tumangging sumampalataya ay maging ang pinakamababa, ang mga iyon ay kabilang sa inyo, O mga mananampalataya. Ukol sa kanila ang ukol sa inyo na mga karapatan at para sa kanila ang para sa inyo na mga tungkulin. Ang mga may kaugnayang pangkamag-anak, ayon sa patakaran ni Allāh, ang iba sa kanila ay higit na karapat-dapat sa iba pa sa pamana kaysa sa pagmamanahan ayon sa pananampalataya at paglikas, na dati ay naunang umiiral. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sapagkat Siya ay nakaaalam sa naaangkop para sa mga lingkod Niya kaya nagsasabatas Siya para sa kanila.