Filipino (Tagalog) Al-Mukhtasar in interpreting the Noble Quran — Mü'minûn 23:1 – Rum 30:60

Nagwagi nga ang mga mananampalataya kay Allāh, na mga gumagawa ayon sa Batas Niya, sa pagtamo ng hinihiling nila at pagkaligtas mula sa pinangingilabutan nila.

na sila sa pagdarasal nila ay mga nagpapakaaba, na napanatag nga rito ang mga bahagi ng katawan nila, at naalisan ang mga puso nila ng mga tagapagbagabag.

na sila sa kabulaanan, paglilibang, at anumang may pagsuway kabilang sa mga sinasabi at mga ginagawa ay mga tagaayaw,

na sila – para sa pagdadalisay ng mga sarili nila mula sa mga bisyo at pagdadalisay ng mga yaman nila sa pamamagitan ng pagbibigay ng zakāh ng mga ito – ay mga tagapagsagawa,

na sila sa mga ari nila sa pamamagitan ng paglalayo sa mga ito sa pangangalunya, sodomiya, at mga mahalay ay mga tagapag-ingat sapagkat sila ay mga mabini, mga dalisay,

maliban sa mga asawa nila o inari nilang babaing alipin sapagkat tunay na sila ay hindi masisisi sa pagpapakaligaya sa kanila sa pagtatalik at iba pa,

ngunit ang sinumang nagmithi ng pagpapakaligaya sa iba pa sa mga maybahay o mga babaing alipin niya na minamay-ari niya, siya ay lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa paglampas sa ipinahintulot sa kanya na pagtatamasa patungo sa ipinagbawal sa kanya mula roon,

na sila sa anumang ipinagkatiwala sa kanila ni Allāh o ipinagkatiwala sa kanila ng mga lingkod Niya at sa mga kasunduan sa kanila ay mga tagapangalaga: hindi sila nagpapabaya sa mga ito, bagkus tumutupad sila sa mga ito,

na sila sa mga dasal nila ay nangangalaga sa pamamagitan ng pagpapamalagi sa mga ito at sa pagsasagawa sa mga ito sa mga oras ng mga ito ayon sa mga saligan (rukn) ng mga ito, mga tungkulin (wājib) sa mga ito, at mga itinuturing na kaibig-ibig (mustaḥabb) sa mga ito.

Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang ito ay ang mga tagapagmana,

na mga magmamana ng pinakamataas na paraiso. Sila roon ay mga mamamalagi magpakailanman: hindi mapuputol ang kaginhawahan nila roon.

Talaga ngang lumikha Kami ng ama ng sangkatauhan na si Adan mula sa putik, na kinuha ang alabok nito mula sa sangkap na hinango mula sa tubig na hinaluan ng alabok ng lupa.

Pagkatapos lumikha Kami sa mga supling niya na nagdadamihan mula sa isang patak na namamalagi sa sinapupunan hanggang sa oras ng panganganak.

Kaya lumikha Kami matapos ng patak na iyon na namamalagi sa sinapupunan bilang pulang malalinta. Pagkatapos lumikha Kami sa pulang malalintang iyon bilang gaya ng isang piraso ng lamang nginuya, saka lumikha Kami sa piraso ng laman na iyon bilang mga butong nanigas, saka nagpadamit Kami sa mga butong iyon ng laman. Pagkatapos nagpaluwal Kami nito bilang iba pang nilikha sa pamamagitan ng pag-ihip ng kaluluwa rito at pagpapalabas rito tungo sa buhay. Kaya mapagpala si Allāh, ang pinakamaganda sa paggawa sa mga tagalikha.

Pagkatapos tunay na kayo, O mga tao, matapos na dumaan kayo sa mga baytang na iyon, ay mamamatay sa sandali ng pagwawakas ng mga taning ninyo.

Pagkatapos tunay na kayo, matapos ng kamatayan ninyo, ay bubuhayin mula sa mga libingan ninyo sa Araw ng Pagbangon upang tuusin kayo sa ipinauna ninyo na gawa.

Talaga ngang lumikha Kami sa ibabaw ninyo, O mga tao, ng pitong langit na nasa ibabaw ng isa't isa. Hindi Kami naging nalilingat sa paglikha Namin ni nakalilimot dito.

Nagpababa Kami mula sa langit ng tubig ng ulan ayon sa sukat ng pangangailangan: hindi marami para makasira at hindi kaunti para hindi makasapat. Ginawa Namin ito na mamamalagi sa lupa, na makikinabang dito ang mga tao at ang mga hayop. Tunay na Kami ay talagang nakakakaya na mag-alis nito kaya hindi kayo makikinabang.

Kaya nagpaluwal Kami para sa inyo sa pamamagitan ng tubig na iyon ng mga pataniman ng mga datiles at mga ubas – ukol sa inyo sa mga ito ay mga prutas na sarisari ang mga anyo at ang mga kulay gaya ng igos, granada, at mansanas, at mula sa mga ito ay kumakain kayo.

Nagpaluwal Kami para sa inyo sa pamamagitan niyon ng punong-kahoy ng oliba na lumalabas sa rehiyon ng bundok ng Sinai, na nagpapatubo ng langis na hinahango mula sa bunga nito, na ipinanlalangis at ipinang-uulam.

Tunay na para sa inyo, O mga tao, sa mga hayupan (kamelyo, baka, at tupa) ay talagang may aral at katunayang maipatutunay ninyo sa kakayahan ni Allāh at kabaitan Niya sa inyo. Nagpapainom Kami sa inyo mula sa nasa mga tiyan ng mga hayupang ito ng gatas na dalisay na kasiya-siya para sa mga umiinom. Para sa inyo sa mga ito ay mga pakinabang na marami, na nakikinabang kayo sa mga ito gaya ng pagsakay, lana, balahibo, at buhok, at kumakain kayo mula sa mga karne ng mga ito.

Sa ibabaw ng mga kamelyo na mga hayupan sa katihan at sa ibabaw ng mga daong sa karagatan dinadala kayo.

Talaga ngang nagpadala Kami kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga kababayan niya, na nag-aanyaya sa kanila tungo kay Allāh, saka nagsabi siya: "O mga kababayan ko, sumamba kayo kay Allāh lamang; wala na kayong sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya?"

Kaya nagsabi ang mga maharlika at ang mga pinuno na tumangging sumampalataya kay Allāh kabilang sa mga kababayan niya sa mga tagasunod nila at madla nila: "Walang iba itong nag-aakala na siya ay isang sugo kundi isang taong tulad ninyo, na nagnanais ng pagkapangulo at pamumuno sa inyo. Kaya kung sakaling niloob ni Allāh na magsugo sa atin ng isang sugo ay talaga sanang nagsugo Siya nito mula sa mga anghel at hindi Siya magsusugo nito mula sa tao. Hindi tayo nakarinig hinggil sa tulad ng inaangkin niya sa ganang mga ninuno nating nauna sa atin.

Walang iba siya kundi isang lalaking mayroon sa kanyang pagkabaliw, na walang namamalayan sa sinasabi niya, kaya maghintay kayo sa kanya hanggang sa lumiwanag ang lagay niya sa mga tao."

Nagsabi si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Panginoon ko, mag-adya Ka sa akin laban sa kanila sa pamamagitan ng paghihiganti Mo sa kanila para sa akin dahilan sa pagpapasinungaling nila sa akin."

Kaya nagkasi Kami sa kanya, na [nagsasabi]: "Yumari ka ng arko sa [ilalim ng] isang pagtingin mula sa Amin at pagtuturo Namin sa iyo kung papaano mong yayariin iyon. Kaya kapag dumating ang utos Namin ng pagpapahamak sa kanila at bumukal ang tubig nang may lakas mula sa lugar na pinaghuhurnuhan ay magpasok ka sa loob niyon ng mula sa bawat buhay na lalaki at babae upang magpatuloy ang lahi at magpasok ka ng mag-anak mo – maliban sa isang nauna sa kanya ang hatol mula kay Allāh ng pagpapahamak – tulad ng maybahay mo at anak mo. Huwag kang kumausap sa Akin kaugnay sa mga lumabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya, hinggil sa paghiling ng kaligtasan nila at pagtigil sa pagpapahamak sa kanila; tunay na sila ay mga ipapapahamak – walang pasubali – sa pamamagitan ng pagkalunod sa tubig ng gunaw.

Kaya kapag pumaibabaw ka sa arko at ang sinumang kasama sa iyo kabilang sa mga mananampalatayang maliligtas ay sabihin mo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na sumagip sa amin mula sa mga taong tagatangging sumampalataya, saka nagpahamak sa kanila."

Sabihin mo: "Panginoon ko, magpatuloy Ka sa akin mula sa lupa nang isang pagpapatuloy na pinagpala yamang Ikaw ay ang pinakamabuti sa mga tagapagpatuloy."

Tunay na sa nabanggit na iyon na pagliligtas kay Noe at sa mga mananampalatayang kasama sa kanya at pagpapahamak sa mga tagatangging sumampalataya ay talagang may mga katunayang hayag sa kakayahan Namin sa pag-aadya sa mga sugo Namin at sa pagpapahamak sa mga tagapagpasinungaling sa kanila. Tunay na Kami noon ay talagang sumusulit sa mga kababayan ni Noe sa pamamagitan ng pagsusugo sa kanya sa kanila upang mapaglinawan ang mananampalataya sa tagatangging sumampalataya, at ang tagatalima sa tagasuway.

Pagkatapos ay nagpaluwal Kami nang matapos ng pagpapahamak sa mga kababayan ni Noe ng iba pang kalipunan.

Saka nagpadala Kami sa kanila ng isang sugong kabilang sa kanila, na nag-aanyaya sa kanila tungo kay Allāh, saka nagsasabi ito sa kanila: "Sumamba kayo kay Allāh lamang; walang ukol sa inyo na anumang sinasamba ayon sa karapatan, na iba pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Kaya hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwas sa mga sinasaway Niya at pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya?"

Ang mga maharlika at ang mga pinuno kabilang sa mga kalipi niya na tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Kabilang-buhay at anumang naroon na gantimpala at parusa samantalang nagpalabis sa kanila sa ipinagkaloob sa kanila na mga biyaya sa buhay na pangmundo ay nagsabi sa mga tagasunod nila at madla nila: "Walang iba ito kung isang taong tulad ninyo; kumakain siya mula sa kinakain ninyo at umiinom siya mula sa iniinom ninyo, kaya wala siyang pagkatangi sa inyo upang ipadala bilang sugo sa inyo.

Talagang kung tumalima kayo sa isang taong tulad ninyo, tunay na kayo, samakatuwid, ay talagang mga lugi dahil sa kawalan ng pakikinabang ninyo sa pagtalima sa kanya at dahil sa pag-iwan ninyo sa mga diyos ninyo at pagsunod sa isang walang kalamangan sa kanya sa inyo.

Nangangako ba sa inyo ang nag-aangking ito na siya ay sugo, na kayo, kapag namatay kayo at naging alabok at butong durog kayo, ay ilalabas kayo mula sa mga libingan ninyo bilang mga buhay? Maiisip ba ito?

Lubhang malayo ang ipinangangako sa inyo na pagpapalabas sa inyo mula sa mga libingan ninyo bilang mga buhay matapos ng kamatayan ninyo. Ang kahahantungan niyon ay maging alabok at butong durog.

Walang iba ang buhay kundi ang buhay na pangmundo: walang buhay na pangkabilang-buhay. Namamatay ang mga buhay sa atin at hindi nabubuhay. Ipinanganganak ang mga iba pa saka nabubuhay sila. Tayo ay hindi mga palalabasin [mula sa libingan] matapos ng kamatayan natin para sa pagtutuos sa Araw ng Pagbangon.

Walang iba itong nag-aangking siya ay sugo sa inyo kundi isang lalaking lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan dahil sa pag-aangkin niya nito. Hindi tayo sa kanya mga maniniwala."

Nagsabi ang Sugo: "Panginoon ko, mag-adya Ka sa akin laban sa kanila sa pamamagitan ng paghihiganti Mo sa kanila para sa akin dahilan sa pagpapasinungaling nila sa akin."

Kaya sumagot si Allāh, na nagsasabi: "Matapos ng kaunting panahon, ang mga tagapagpasinungaling na ito sa inihatid mo ay magiging mga magsisisi dahil sa naganap mula sa kanila na pagpapasinungaling."

Kaya dumaklot sa kanila ang isang matinding tunog na nakapagpapahamak dahil sa pagiging karapat-dapat nila sa pagdurusa dahil sa kasutilan nila. Kaya ginawa sila ng mga pagkapahamak na tulad ng yagit ng baha. Kaya kapahamakan ay ukol sa mga taong tagalabag sa katarungan.

Pagkatapos matapos ng pagpapahamak sa kanila ay nagpaluwal Kami ng mga tao at mga kalipunang iba pa tulad ng mga tao ni Lot, mga tao ni Shu`ayb, at mga tao ni Jonas.

Hindi nakauuna ang anumang kalipunan kabilang sa mga kalipunang tagapagpasinungaling na ito sa oras na tinakdaan para sa pagdating ng kapahamakan nito at hindi naaantala ito, maging anuman ang mga kaparaanang mayroon ang mga ito.

Pagkatapos nagpadala Kami ng mga sugo Namin na mga nagkakasunuran: isang sugo kasunod ng isang sugo. Sa tuwing dumarating sa isang kalipunan kabilang sa mga kalipunang iyon ang sugo nitong ipinadala rito ay nagpapasinungaling sila rito. Kaya nagpasunod Kami sa iba sa kanila ng iba pa kalakip ng kapahamakan kaya walang natira sa kanila na kairalan maliban sa mga usapan ng mga tao tungkol sa kanila. Kaya kapahamakan ay ukol sa mga taong hindi sumasampalataya sa inihatid sa kanila ng mga sugo nila mula sa ganang Panginoon nila.

Pagkatapos nagpadala Kami kay Moises at sa kapatid niyang si Aaron kalakip ng siyam na tanda Namin (ang tungkod, ang kamay, ang balang, ang mga kuto, ang mga palaka, ang dugo, ang baha, ang tagtuyot,ang pagkabawas ng mga bunga) at isang katwirang maliwanag.

Nagpadala Kami sa kanilang dalawa kay Paraon at sa mga maharlika kabilang sa mga tao nito ngunit nagmalaki sila sapagkat hindi sila nagpaakay sa paniniwala sa dalawa. Sila noon ay mga taong nagmamataas sa mga tao sa pamamagitan ng panlulupig at kawalang-katarungan.

Kaya nagsabi sila: "Maniniwala ba kami sa dalawang taong tulad namin, na walang pagkatangi sa kanilang dalawa higit sa amin, samantalang ang mga kalipi nilang dalawa (ang mga anak ni Israel) sa amin ay mga tagatalima na mga tagapagpasakop?"

Kaya nagpasinungaling sila sa kanilang dalawa sa inihatid nilang dalawa mula sa ganang kay Allāh kaya sila, dahilan sa pagpapasinungaling nila, ay naging kabilang sa mga ipinahahamak sa pamamagitan ng pagkalunod.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng Torah sa pag-asang mapatnubayan sa pamamagitan nito ang mga kalipi niya tungo sa katotohanan at gumawa sila ayon dito.

Gumawa Kami kay Jesus na anak ni Maria at ina niyang si Maria bilang palatandaang nagpapatunay sa kakayahan Namin sapagkat ipinagbuntis nito siya nang walang ama. Nagkanlong Kami sa kanilang dalawa sa isang pook na mataas sa lupa, patag na naaangkop sa pananatili roon, na may tubig na dumadaloy nang tuluy-tuloy.

O mga sugo, kumain kayo mula sa ipinahintulot para sa inyo kabilang sa itinuturing na kaaya-aya ang pagkain niyon, at gumawa kayo ng maayos na umaalinsunod sa Batas. Tunay na Ako sa anumang ginagawa ninyo na gawain ay Maalam: walang nakakukubli sa Akin mula sa mga gawa ninyo na anuman.

Tunay na ang kapaniwalaan ninyo, O Sugo, ay kapaniwalaang nag-iisa, ang Islām, at Ako ay Panginoon ninyo – walang Panginoon para sa inyo na iba pa sa Akin – kaya mangilag kayong magkasala sa Akin sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Ko at pag-iwas sa mga sinasaway Ko.

Ngunit nagkahati-hati sa relihiyon ang mga tagasunod nila matapos nila kaya sila ay naging mga lapian at mga kampihan. Bawat lapian ay humahanga sa pinaniniwalaan nito, na ito raw ay ang relihiyong kinalulugdan sa ganang kay Allāh, at hindi pumapansin sa anumang nasa ganang iba pa rito.

Kaya iwan mo sila, O Sugo, sa anumang nasa kanila na kamangmangan at pagkalito hanggang sa panahon ng pagbaba ng pagdurusa sa kanila.

Nagpapalagay ba itong mga lapiang natutuwa sa taglay nila na ang ibinibigay Namin sa kanila na mga yaman at mga anak sa buhay na pangmundo ay pagmamadali ng kabutihan para sa kanila, na nagiging karapat-dapat sila roon? Ang usapin ay hindi gaya ng ipinagpalagay nila. Nagbibigay lamang Kami sa kanila niyon bilang pagpupuno at pagpapain para sa kanila subalit sila hindi nakadarama niyon.

Nagpapalagay ba itong mga lapiang natutuwa sa taglay nila na ang ibinibigay Namin sa kanila na mga yaman at mga anak sa buhay na pangmundo ay pagmamadali ng kabutihan para sa kanila, na nagiging karapat-dapat sila roon? Ang usapin ay hindi gaya ng ipinagpalagay nila. Nagbibigay lamang Kami sa kanila niyon bilang pagpupuno at pagpapain para sa kanila subalit sila hindi nakadarama niyon.

Tunay na silang kalakip ng pananampalataya nila at paggawa nila ng maganda ay mga nasisindak sa Panginoon nila,

na silang sa mga tanda ng Kasulatan Niya ay sumasampalataya,

na silang naniniwala sa kaisahan ng Panginoon nila ay hindi nagtatambal sa Kanya ng anuman,

na nagsusumikap sa mga gawain ng pagpapakabuti at nagpapakalapit-loob kay Allāh sa pamamagitan ng mga gawang maayos habang sila ay mga nangangamba na hindi tumanggap si Allāh mula sa kanila ng paggugol nila at mga gawa nilang maayos kapag bumalik sila sa Kanya sa Araw ng Pagbangon,

ang mga nailarawang iyon sa mga dakilang katangiang ito ay nagdadali-dali tungo sa mga gawang maayos, at sila tungo sa mga ito ay mga nauuna at alang-alang sa mga ito ay nauna sila sa iba pa sa kanila.

Hindi Kami nag-aatang sa isang kaluluwa malibang ayon sa sukat ng nakakaya nitong gawain. Sa ganang Amin ay may isang talaang pinagtibay Namin doon ang gawain ng bawat gumagawa, na bumibigkas ayon sa katotohanang walang pag-aatubili hinggil doon, at sila ay hindi lalabagin sa katarungan sa pamamagitan ng pagbabawas sa mga magandang gawa nila ni ng pagdaragdag sa mga masagwang gawa nila.

Bagkus ang mga puso ng mga tagatangging sumampalataya ay nasa isang pagkalingat sa talaang ito na bumibigkas ng katotohanan at Aklat na bumaba sa kanila. Mayroon silang mga gawang iba pa bukod pa roon sa taglay nila na kawalang-pananampalataya, na sila ay gumagawa ng mga ito.

Hanggang sa nang nagparusa Kami sa mga pinaginhawa sa kanila sa Mundo ng pagdurusa sa Araw ng Pagbangon, biglang sila ay nagtataas ng mga tinig nila habang mga nagpapasaklolo.

Sasabihin sa kanila bilang pagpapawalang-pag-asa para sa kanila sa awa ni Allāh: "Huwag kayong sumigaw at huwag kayong magpasaklolo sa araw na ito sapagkat walang tagapag-adya para sa inyo na magsasanggalang sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh."

Ang mga talata ng Aklat ni Allāh noon ay binibigkas sa inyo sa Mundo ngunit kayo noon ay bumabalik patalikod sa mga ito kapag nakarinig kayo sa mga ito dala ng pagkasuklam sa mga ito.

Gumagawa kayo niyon habang mga nagmamalaki sa mga tao dahil nag-aangkin kayo na kayo ay mga naninirahan sa Ḥaram samantalang kayo ay hindi naman mga naninirahan doon dahil ang mga naninirahan doon ay ang mga tagapangilag sa pagkakasala, samantalang nagpupuyatan kayo sa paligid niyon sa [pagsambit ng] masagwa kabilang sa sinasabi sapagkat kayo ay hindi nagbabanal niyon.

Kaya hindi ba nagmumuni-muni ang mga tagapagtambal na ito sa pinababa ni Allāh na Qur'ān upang sumampalataya rito at gumawa ayon sa narito, o dumating sa kanila ang hindi dumating sa mga ninuno nila noong bago pa nila kaya umayaw sila roon at nagpasinungaling sila roon?

O tunay na sila ay hindi nakakilala kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na isinugo ni Allāh sa kanila, kaya sila ay mga tagapagkaila sa kanya? Talaga ngang nakakilala sila sa kanya at nakakilala sila sa katapatan niya at pagkamapagkakatiwalaan niya.

Bagkus nagsasabi silang siya ay baliw. Talaga ngang nagsinungaling sila. Bagkus naghatid siya sa kanila ng katotohanang walang pag-aatubili hinggil dito na ito ay mula sa ganang kay Allāh, habang ang karamihan sa kanila ay mga nasusuklam sa katotohanan, mga namumuhi rito dala ng inggit mula sa ganang mga sarili nila at dala ng pagkapanatiko sa kabulaanan nila.

Kung sakaling nagpatakbo si Allāh ng mga bagay-bagay at nangasiwa Siya sa mga ito alinsunod sa pinipithaya ng mga sarili nila ay talaga sanang nagulo ang mga langit at ang lupa at nagulo ang sinumang nasa mga ito dahil sa kamangmangan nila hinggil sa mga kahihinatnan ng mga bagay-bagay at hinggil sa tumpak at tiwali na pangangasiwa. Bagkus nagbigay sa kanila ng may dulot ng dignidad nila at karangalan nila, ang Qur'ān, ngunit sila rito ay mga tagaayaw.

Humiling ka ba, O Sugo, ng pabuya mula sa mga ito kapalit ng inihatid mo sa kanila at iyon ay nagtulak sa kanila na tumanggi sa paanyaya? Ito ay hindi nangyari mula sa iyo sapagkat ang gantimpala ng Panginoon mo at ang pabuya Niya ay higit na mabuti kaysa sa gantimpala ng mga ito at iba pa sa kanila. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang pinakamabuti sa mga tagatustos.

Tunay na ikaw, O Sugo, ay talagang nag-aanyaya sa mga ito at sa iba pa sa kanila tungo sa isang daang tuwid, na walang pagkabaluktot doon. Iyon ay ang daan ng Islām.

Tunay na ang mga hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay at anumang naroon na pagtutuos, parusa, at gantimpala ay talagang mga lumilihis palayo sa daan ng Islām patungo sa iba pang mga daang baluktot na nagpaparating sa Apoy.

Kahit pa naawa Kami sa kanila at pumawi Kami sa kanila ng dinaranas nilang tagtuyot at pagkagutom ay talagang magpapatuloy sila sa pagkaligaw nila palayo sa katotohanan, na nag-aatubili at nangangapa.

Talaga ngang sumulit Kami sa kanila sa pamamagitan ng mga uri ng mga kapahamakan ngunit hindi sila nagpakaaba sa Panginoon nila, hindi sila nagpasakop sa Kanya, at hindi sila dumalangin sa Kanya habang mga nagpapakumbaba upang pawiin Niya sa kanila ang mga kapahamakan sa sandali ng pagbaba ng mga ito.

Hanggang sa nang nagbukas Kami sa kanila ng isang pintuan ng pagdurusang matindi, biglang sila roon ay mga nawawalan ng pag-asa sa bawat kaluwagan at kabutihan.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang lumikha para sa inyo, O mga tagapagpasinungaling sa pagkabuhay na muli, ng pandinig upang ipandinig ninyo, mga paningin upang ipantingin ninyo, at mga puso upang ipantalos ninyo. Sa kabila niyon ay hindi kayo nagpapasalamat sa mga biyayang ito malibang kaunti.

Siya ay ang lumikha sa inyo, O mga tao, sa lupa. Tungo sa Kanya lamang sa Araw ng Pagbangon ay kakalapin kayo para sa pagtutuos at pagganti.

Siya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagbibigay-buhay sapagkat walang tagapagbigay-buhay na iba pa sa Kanya. Siya lamang ay ang nagbibigay-kamatayan sapagkat walang tagapagbigay-kamatayan bukod pa sa Kanya. Sa Kanya ang pagtatakda sa pagsasalitan ng gabi at maghapon sa dilim at pagliliwanag, at sa haba at ikli. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa sa kakayahan Niya at pamumukod-tangi Niya sa paglikha at pangangasiwa?

Bagkus nagsabi sila ng tulad sa sinabi ng mga magulang nila at mga ninuno nila sa kawalang-pananampalataya.

Nagsabi sila nang may pagtuturing ng kaimposiblehan at pagkakaila: "Kapag namatay ba kami at kami ay naging alabok at mga butong durog, tunay bang kami ay talagang mga bubuhayin bilang mga buhay para sa pagtutuos?"

Talaga ngang pinangakuan Kami ng pangakong ito – ang pagkabuhay na muli matapos ng kamatayan – at pinangakuan ang mga ninuno namin bago pa niyan nang gayon at hindi namin nakita ang pangakong iyon na nagkakatotoo. Walang iba ito kundi mga kabulaanan ng mga nauna at mga kasinungalingan nila.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagatangging sumampalataya na ito na mga tagapagkaila ng pagkabuhay na muli: "Kanino ang lupang ito at ang sinumang nasa ibabaw nito kung nagkaroon kayo ng kaalaman?"

Magsasabi sila: " Ang lupa at ang sinumang nasa ibabaw nito ay sa kay Allāh." Kaya sabihin mo sa kanila: "Hindi ba kayo magsasaalaala na ang sinumang sa Kanya ang lupa at ang sinumang nasa ibabaw nito ay nakakakaya sa pagbibigay-buhay sa inyo matapos ng kamatayan ninyo?"

Sabihin mo sa kanila: "Sino ang Panginoon ng pitong langit? Sino ang Panginoon ng tronong dakila, na walang umiiral na nilikhang higit na dakila kaysa roon?"

Magsasabi sila: "Ang pitong langit at ang tronong dakila ay pagmamay-ari ni Allāh." Kaya sabihin mo sa kanila: "Kaya hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya upang maligtas kayo mula sa pagdurusang dulot Niya?"

Sabihin mo sa kanila: "Sino ang nasa kamay Niya ang paghahari sa bawat bagay, na walang nakabubukod sa paghahari Niya na anuman habang Siya ay nagsasaklolo sa sinumang niloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya at walang isang nakapipigil sa sinumang nagnais Siya rito ng isang masagwa para magsanggalang dito laban sa pagdurusa, kung nagkaroon kayo ng kaalaman?"

Magsasabi sila: "Ang paghahari sa bawat bagay ay nasa kamay Niya – kaluwalhatian sa Kanya." Kaya sabihin mo sa kanila: "Kaya papaanong nawawala ang mga isip ninyo at sumasamba kayo sa iba pa sa Kanya kasabay ng pagkilala ninyo niyon?"

Ang usapin ay hindi gaya ng inaangkin nila. Bagkus naghatid Kami sa kanila ng katotohanang walang pasubali hinggil dito. Tunay na sila ay talagang mga sinungaling sa anumang inaangkin nila ukol kay Allāh na [pagkakaroon ng] katambal at anak. Pagkataas-taas si Allāh kaysa sa sabi nila ayon sa kataasang malaki.

Hindi gumawa si Allāh ng anumang anak gaya ng inaakala ng mga tagatangging sumampalataya. Hindi nangyaring may kasama sa Kanya na anumang sinasamba ayon sa karapatan. Kung sakaling ipinagpalagay na may kasama sa Kanya na isang sinasamba ayon sa karapatan, talaga sanang nag-alis ang bawat sinasamba ng bahagi nito mula sa mga nilikhang nilikha nito at talaga sanang nanaig ang ilan sa kanila higit sa iba saka magugulo ang sistema ng Sansinukob. Ang reyalidad ay na anuman mula [sa nabanggit na] iyon ay hindi nangyari. Kaya nagpatunay ito na ang sinasamba ayon sa karapatan ay nag-iisa. Siya ay si Allāh lamang. Nagpawalang-kaugnayan Siya at pagkabanal-banal Siya kaysa sa anumang inilalarawan ng mga tagapagtambal na hindi naaangkop sa Kanya na [pagkakaroon ng] anak at katambal.

Nakaaalam sa bawat nakalingid sa nilikha Niya at nakaaalam sa bawat nasasaksihan at natatalos ng mga pandama, walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon kaya pagkataas-taas Siya – kaluwalhatian sa Kanya -na magkaroon Siya ng isang katambal.

Sabihin mo, O Sugo: "Panginoon ko, kung ipakikita Mo nga sa akin sa mga tagapagtambal na ito ang ipinangangako mo sa kanila na pagdurusa,

Panginoon ko, kung magpaparusa Ka sa kanila habang ako ay sumasaksi niyon, huwag Kang maglagay sa akin sa kanila para dumapo sa akin ang dadapo sa kanila na pagdurusa.

Tunay na Kami, sa pagsasanhi sa iyo na makasaksi at makakita ka sa ipinangangako Namin sa kanila na pagdurusa, ay talagang nakakakaya: hindi Kami nawawalan ng kakayahan doon ni sa iba pa roon.

Itaboy mo, O Sugo, ang sinumang gumagawa ng masagwa sa iyo sa pamamagitan ng katangiang higit na maganda sa pamamagitan ng pagpapaumanhin mo sa kanya at pagtitiis mo sa pananakit niya. Kami ay higit na maalam sa anumang inilalarawan nila na pagtatambal at pagpapasinungaling at sa anumang inilalarawan nila sa iyo na hindi naaangkop sa iyo gaya ng panggagaway at pagkabaliw.

Sabihin mo: "Panginoon ko, nagpapakandili ako sa Iyo laban sa mga pang-uudyok ng mga demonyo at mga sulsol nila.

at nagpapakupkop ako sa Iyo, Panginoon ko, na dumalo sila sa akin sa anuman sa mga nauukol sa akin."

[Gayon nga] hanggang sa nang dumating sa isa sa mga tagapagtambal na ito ang kamatayan at nakapagmasid siya sa bumababa sa kanya ay nagsabi siya dala ng pagsisisi sa nakaalpas mula sa buhay niya at pagkukulang niya sa nauukol kay Allāh: "Panginoon ko, magpabalik Ka sa akin sa buhay na pangmundo,

nang sa gayon ako ay gagawa ng gawaing maayos kapag bumalik ako roon." Aba'y hindi! Ang usapin ay hindi gaya ng hiniling. Tunay na ito ay isang payak na salitang siya ay tagapagsabi nito sapagkat kung sakaling ibinalik siya sa buhay na pangmundo ay talaga sanang hindi siya tumupad sa ipinangako niya. Mananatili ang mga pumanaw na ito sa isang nakahalang sa pagitan ng Mundo at Kabilang-buhay hanggang sa Araw ng Pagbuhay at Pagtitipon kaya hindi sila makababalik mula roon sa Mundo upang mapunan nila ang nakaalpas sa kanila at maayos nila ang ginulo nila.

Kaya kapag umihip ang anghel na nakatalaga sa pag-ihip sa sungay sa ikalawang pag-ihip na nagpapahayag ng pagbangon [ng mga patay], wala nang mga kaangkanan sa pagitan nila na nagpapayabangan sila sa pamamagitan ng mga ito, dahil sa pagkaabala nila sa mga hilakbot ng Kabilang-buhay at hindi magtatanong ang isa't isa sa kanila dahil sa pagkaabala nila sa pumapatungkol sa kanila.

Kaya ang bumigat ang mga timbangan nila dahil sa pananaig ng mga magandang gawa nila higit sa mga masagwang gawa nila, ang mga iyon ay ang mga magtatagumpay dahil sa magtatamo sila ng hinihiling nila at makaiiwas sila ng kinasisindakan nila.

Ang gumaan ang mga timbangan nila dahil sa pananaig ng mga masagwang gawa nila higit sa mga magandang gawa nila, ang mga iyon ay ang mga nagsayang sa mga sarili nila dahil sa paggawa ng nakapipinsala sa mga ito at pag-iwan sa nagpapakinabang sa mga ito na pananampalataya at gawang maayos sapagkat sila ay sa apoy ng impiyerno mga mamamalagi, na hindi makalalabas mula roon.

Susunog sa mga mukha nila ang Apoy habang sila roon ay umurong ang mga labing pantaas at pambaba palayo sa mga ngipin dahil sa tindi ng pagsimangot.

Sasabihin sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Hindi ba ang mga talata ng Qur'ān dati ay binibigkas sa inyo sa Mundo ngunit kayo dati sa mga ito ay nagpapasinungaling?"

Nagsabi sila: "Panginoon namin, nanaig sa amin ang nauna sa kaalaman Mo kabilang sa kalumbayan namin; at kami dati ay mga taong naliligaw palayo sa katotohanan.

Panginoon namin, magpalabas Ka sa amin mula sa Apoy; saka kung bumalik kami sa dati naming kalagayan na kawalang-pananampalataya at pagkaligaw, tunay na kami ay mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili namin samantalang naputol na ang pagdadahi-dahilan namin.

Magsasabi si Allāh: "Manirahan kayo bilang mga hamak na inaaba sa Apoy at huwag kayong magsalita sa Akin."

Tunay na may isang pangkat noon kabilang sa mga lingkod Ko, na sumampalataya sa Akin, na nagsasabi: "Panginoon namin, sumampalataya kami sa Iyo kaya magpatawad Ka sa amin sa mga pagkakasala Namin at maawa Ka sa amin sa pamamagitan ng awa Mo; at Ikaw ay ang pinakamabuti sa mga naaawa."

Ngunit gumawa kayo sa mga mananampalatayang dumadalangin na ito sa Panginoon nila bilang tampulan ng pangungutya. Nanunuya kayo sa kanila at nangungutya kayo sa kanila hanggang sa nagpalimot sa inyo sa pag-alaala kay Allāh ang pagkaabala sa panunuya sa kanila habang kayo noon ay tumatawa sa kanila bilang panunuya at pangungutya.

Tunay na Ako ay gaganti sa mga mananampalatayang ito ng pagtamo ng Paraiso sa Araw ng Pagbangon dahil sa pagtitiis nila sa pagtalima sa Akin sa kabila ng dati nilang tinatanggap mula sa inyo na pananakit.

Magsasabi Siya: "Gaano katagal kayo nanatili sa lupa sa mga taon? Ilang panahon ang sinayang ninyo roon?"

Kaya sasagot sila sa pamamagitan ng pagsabi nila: "Nanatili kami nang isang araw o isang parte ng isang araw; ngunit magtanong Ka sa mga pinatutungkulan ng pagtutuos sa mga araw at mga buwan."

Magsasabi Siya: "Hindi kayo nanatili sa Mundo kundi sa kaunting panahon upang mapadali ang pagtitiis doon sa pagtalima, kung sakaling kayo ay nakaaalam noon sa sukat ng pananatili ninyo."

Kaya nagpalagay ba kayo, O mga tao, na lumikha lamang Kami sa inyo bilang laro na walang kasanhian, kaya walang gantimpala at walang parusa tulad ng mga hayop, at na kayo tungo sa Amin ay hindi pababalikin sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti?

Kaya nagpawalang-kaugnayan si Allāh, ang Hari, ang Tagapamahala sa nilikha Niya ayon sa niloloob Niya, ang Siyang totoo, ang pangako Niya ay totoo at ang sabi Niya ay totoo, na walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya, ang Panginoon ng tronong marangal, na siyang pinakadakila sa mga nilikha. Ang sinumang isang panginoon para sa pinakadakila sa mga nilikha, Siya ay Panginoon ng mga ito sa kabuuan ng mga ito.

Ang sinumang mananalangin kasama kay Allāh sa isang sinasambang iba pa, nang walang katwiran para sa kanya sa pagiging karapat-dapat nito sa pagsamba (ito ay nauukol sa bawat sinasambang iba pa kay Allāh), ang ganti sa gawa niyang masagwa ay nasa ganang Panginoon niya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – sapagkat si Allāh ay ang gaganti sa kanya sa pamamagitan ng pagdudulot ng pagdurusa sa kanya. Tunay na hindi magtatagumpay ang mga tagatangging sumampalataya sa pagtamo ng hinihiling nila, ni sa pagkaligtas sa pinangingilabutan nila.

Sabihin mo, O Sugo: "Panginoon ko, magpatawad Ka sa akin sa mga pagkakasala ko at maawa Ka sa akin sa pamamagitan ng awa Mo yayamang Ikaw ay ang pinakamabuti sa sinumang naawa sa isang may pagkakasala sapagkat tumatanggap ka ng pagbabalik-loob niya."

Ito ay isang kabanatang pinababa Namin at inobliga Namin ang paggawa ayon sa mga patakaran nito. Nagpababa Kami sa loob nito ng mga talatang naglilinaw, sa pag-asang magsaalaala kayo ng nasa loob nito na mga patakaran para gumawa kayo ayon dito.

Ang babaing nangangalunya at ang lalaking nangangalunya, na mga walang karanasan sa pakikipagtalik, ay humagupit kayo sa bawat isa sa kanilang dalawa ng isang daang hagupit. Huwag kayong tangayin ng pagkalunos at pagkaawa sa kanilang dalawa sa pamamagitan ng hindi ninyo pagpapatupad sa kanilang dalawa ng takdang parusa o pagpapagaan ninyo nito sa kanilang dalawa, kung kayo ay sumasampalataya kay Allāh at sa Huling Araw. Dumalo sa pagpapatupad ng takdang parusa sa kanilang dalawa ang isang pulutong ng mga mananampalataya bilang pagpapaigting sa pagpapatanyag sa kanilang dalawa at pagpapaudlot sa kanilang dalawa at sa iba pa sa kanilang dalawa.

Para sa pagpapahayag ng karumalan ng pangangalunya, binanggit ni Allāh na ang [lalaking] nasanay nito ay hindi nakaiibig sa pag-aasawa maliban sa isang babaing nangangalunyang tulad niya o sa isang babaing tagapagtambal na hindi nangingilag sa pangangalunya, sa kabila ng kawalan ng kapahintulutan ng pag-aasawa rito; at ang [babaing] nasanay sa pangangalunya ay hindi nakaiibig sa pag-aasawa maliban sa isang lalaking nangangalunyang tulad niya o sa isang lalaking tagapagtambal na hindi nangingilag dito, sa kabila ng pagkabawal ng pag-aasawa niya rito. Ipinagbawal ang pag-aasawa sa babaing nangangalunya at ang pagpapaasawa ng nangangalunya sa mga mananampalataya.

Ang mga nagpaparatang ng mahalay sa mga mabini kabilang sa mga babae (at mga mabini kabilang sa mga lalaki tulad nila), pagkatapos hindi nakapaglahad ng apat na saksi sa ipinaratang nila na mahalay, ay hagupitin ninyo – o mga tagahatol – ng walumpung hagupit at huwag kayong tumanggap sa kanila ng isang pagsasaksi magpakailanman – ang mga nagpaparatang na iyon sa mga mabini ay ang mga lumabas sa pagtalima kay Allāh –

maliban sa mga nagbalik-loob kay Allāh, matapos ng paglalakas-loob nila niyon, at nagsaayos ng mga gawain nila sapagkat tunay na si Allāh ay tatanggap ng pagbabalik-loob nila at pagsasaksi nila. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Ang mga lalaking nagpaparatang sa mga maybahay nila samantalang hindi sila nagkaroon ng mga saksing iba pa sa mga sarili nila ay sasaksi sa katumpakan ng ipinaratang nila sa mga iyon. Sasaksi ang isa sa kanila nang apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na siya ay talagang tapat sa ipinaratang niya sa maybahay niya na pangangalunya.

Pagkatapos, sa ikalimang pagsaksi niya ay magdaragdag siya ng panalangin laban sa sarili niya sa pagiging karapat-dapat sa sumpa [ni Allāh] kung siya ay naging sinungaling sa ipinararatang niya roon.

Kaya nagiging karapat-dapat ang babae dahil doon na parusahan ng takdang parusa sa pangangalunya, ngunit maitutulak palayo sa kanya ang parusang ito na sumaksi siya nang apat na pagsaksi kay Allāh na tunay na ang asawa niya ay talagang sinungaling sa ipinaratang nito sa kanya.

Pagkatapos, sa ikalimang pagsaksi ng maybahay ay magdaragdag siya ng panalangin laban sa sarili niya na ang galit ni Allāh ay sumakanya nawa kung ang asawa ay tapat sa ipinaratang nito sa kanya.

Kung hindi dahil sa pagmamabuting-loob ni Allāh sa inyo, O mga tao, at awa Niya sa inyo, at na dahil Siya ay Palatanggap ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Marunong sa pangangasiwa Niya at Batas Niya, talaga sanang nagmadali Siya sa inyo ng kaparusahan sa mga pagkakasala ninyo at talaga sanang nanghiya Siya sa inyo dahil sa mga ito.

Tunay na ang mga naghatid ng paninirang-puri (ang pagparatang ng kahalayan sa Ina ng mga Mananampalataya na si `Ā'ishah – malugod si Allāh sa kanya) ay isang pangkat na nauugnay sa inyo, O mga mananampalataya. Huwag kayong magpalagay na ang ginawa-gawa nila ay masama para sa inyo, bagkus ito ay mabuti para sa inyo dahil sa dulot nito na paggantimpala at pagsubok para sa mga mananampalataya at dahil sa nakaaalinsabay nito na pagpapawalang-sala sa Ina ng mga Mananampalataya. Ukol sa bawat isang lumahok sa pagpaparatang sa kanya ng mahalay ay ganti sa kinamit niya na kasalanan dahil sa pagsasalita niya ng kabulaanan. Ang pumasan ng karamihan niyon dahil sa pagpapasimula niyon, ukol sa kanya ay isang pagdurusang mabigat. Ang tinutukoy rito ay ang ulo ng mga mapagpaimbabaw na si `Abdullāh bin Ubayy bin Salūl.

Bakit nga kaya, noong narinig ng mga lalaking mananampalataya at mga babaing mananampalataya ang mabigat na kabulaanang ito, hindi sila nag-isip ng kalinisan ng pinaratangan niyon kabilang sa mga kapatid nilang mga mananampalataya at nagsabing ito ay isang kasinungalingang maliwanag?

Bakit nga ba ang mga gumawa-gawa sa Ina ng mga Mananampalataya na si `Ā'ishah – malugod si Allāh sa kanya – ay hindi naglahad para sa paratang nilang mabigat ng apat na saksing sasaksi sa katumpakan ng iniugnay nila sa kanya? Kaya kung hindi sila naglahad ng apat na saksi para roon – at hindi sila maglalahad ng mga [saksing] ito magpakailanman – sila ay mga sinungaling ayon sa kahatulan ni Allāh.

Kung hindi dahil sa pagmamabuting-loob ni Allāh sa inyo, O mga mananampalataya, at awa Niya sa inyo yayamang hindi Siya nagmadali sa inyo sa kaparusahan at tumanggap Siya ng pagbabalik-loob ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa inyo, talaga sanang tinamaan kayo ng isang pagdurusang mabigat dahilan sa tinalakay ninyo na kasinungalingan at pagpaparatang sa Ina ng mga Mananampalataya.

Noong nagsasalaysay niyon ang ilan sa inyo buhat sa iba pa at nagpapalipat-lipat kayo niyon sa pamamagitan ng mga bibig ninyo sa kabila ng kabulaanan niyon sapagkat wala naman kayong kaalaman hinggil doon, at nagpapalagay kayo na iyon ay madali at magaan samantalang iyon sa ganang kay Allāh ay mabigat dahil sa taglay niyon na kasinungalingan at pagpaparatang sa isang inosente.

Bakit nga kaya, noong narinig ninyo ang kabulaanang ito, hindi kayo nagsabi: "Hindi naaangkop para sa amin na magsalita kami hinggil sa bagay na karumal-dumal na ito, bilang pagpapawalang-kapintasan sa Iyo, Panginoon namin. Itong ipinaratang nila sa Ina ng mga Mananampalataya ay isang kasinungalingang mabigat."

Nagpapaalaala sa inyo si Allāh at nagpapayo Siya sa inyo na [huwag] kayong manumbalik sa tulad ng kabulaanang ito para [huwag] kayong magparatang ng mahalay sa isang inosente, kung kayo ay mga mananampalataya kay Allāh.

Nagpapaliwanag si Allāh sa inyo ng mga talatang naglalaman ng mga kahatulan Niya at mga pangaral Niya. Si Allāh ay Maalam sa mga gawain ninyo: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti sa inyo sa mga ito, at Marunong sa pangangasiwa Niya at pagbabatas Niya.

Tunay na ang mga umiibig na lumaganap ang mga nakasasama – kabilang sa mga ito ang paninirang-puri ng pangangalunya – sa mga mananampalataya, ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit sa Mundo sa pamamagitan ng pagpapatupad sa kanila ng takdang parusa sa paninirang-puri at ukol sa kanila sa Kabilang-buhay ay pagdurusa sa Apoy. Si Allāh ay nakaaalam sa kasinungalingan nila at anumang kinauuwian ng lagay ng mga lingkod Niya at nakaaalam sa mga kapakanan nila samantalang kayo ay hindi nakaaalam niyon.

Kung hindi dahil sa pagmamabuting-loob ni Allāh sa inyo, O mga nasasadlak sa kabulaanan, at awa Niya sa inyo, at kung hindi dahil si Allāh ay Mahabagin, Maawain sa inyo, talaga sanang nagmadali Siya sa inyo sa kaparusahan.

O mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ayon sa Batas Niya, huwag kayong sumunod sa mga daan ng demonyo sa pang-aakit nito sa kabulaanan. Ang sinumang sumusunod sa mga daan nito, tunay na ito ay nag-uutos ng pangit na mga gawain at mga pananalita, at ng anumang minamasama ng Batas [ng Islām]. Kung hindi dahil sa kagandahang-loob ni Allāh sa inyo, O mga mananampalataya, walang nadalisay kabilang sa inyo na isa man magpakailanman sa pamamagitan ng pagbabalik-loob kung nagbalik-loob ito; subalit si Allāh ay nagdadalisay sa sinumang niloloob Niya sa pamamagitan ng pagtanggap ng pagbabalik-loob nito. Si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ninyo, Maalam sa mga ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti sa inyo sa mga ito.

Huwag susumpa ang mga may kalamangan sa relihiyon at ang mga may kaluwagan sa yaman sa pagtigil sa pagbibigay sa mga kamag-anakan nilang mga nangangailangan – dahil sa taglay ng mga ito na karukhaan, na kabilang sa mga tagalikas sa landas ni Allāh – dahil sa isang pagkakasalang nagawa ng mga ito. Magpaumanhin sila sa mga ito at magpalampas sila sa mga ito. Hindi ba kayo umiibig na magpatawad si Allāh sa inyo sa mga pagkakasala ninyo kapag nagpaumanhin kayo sa mga ito at nagpalampas kayo? Si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila, kaya naman maaliw sa Kanya ang mga lingkod Niya. Bumaba ang talatang ito kaugnay kay Abū Bakr Aṣ-Ṣiddīq – malugod si Allāh sa kanya – noong sumumpa siyang titigil sa paggugol kay Mistaḥ dahil sa pakikilahok nito sa kabulaanan.

Tunay na ang nagpaparatang sa mga babaing mabini, na mga inosente sa [gawaing] mahalay na hindi pinapansin ng mga babaing mananampalataya, ay itinaboy mula sa awa ni Allāh sa Mundo at Kabilang-buhay. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang mabigat sa Kabilang-buhay,

Magaganap sa kanila ang pagdurusang iyon sa Araw ng Pagbangon, sa Araw na sasaksi laban sa kanila ang mga dila nila sa binigkas nila na kabulaanan at sasaksi laban sa kanila ang mga kamay nila at ang mga paa nila sa dati nilang ginagawa.

Sa Araw na iyon, maglulubus-lubos sa kanila si Allāh ng ganti sa kanila ayon sa katarungan at makaaalam sila na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang Katotohanan sapagkat bawat namumutawi sa Kanya na ulat o pangako o banta ay katotohanang maliwanag na walang pag-aatubili rito.

Ang bawat karima-rimarim kabilang sa mga lalaki, mga babae, mga sinasabi, at mga ginagawa ay nababagay at naaangkop sa anumang karima-rimarin. Ang bawat kaaya-aya kabilang doon ay nababagay at naaangkop sa anumang kaaya-aya. Ang mga lalaking kaaya-aya at mga babaing kaaya-ayang iyon ay mga pinawalang-sala mula sa sinasabi tungkol sa kanila ng mga lalaking karima-rimarim at mga babaing karima-rimarim. Ukol sa kanila ay isang kapatawaran mula kay Allāh, na nagpapatawad Siya sa pamamagitan nito sa mga pagkakasala nila. Ukol sa kanila ay isang kaloob na marangal, ang Paraiso.

O mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ayon sa Batas Niya, huwag kayong pumasok sa mga bahay na hindi mga bahay ninyo hanggang sa nagpaalam kayo sa mga nakatira sa mga ito sa pagpasok sa kanila at bumati kayo sa kanila sa pamamagitan ng pagsabi ninyo sa pagbati at pagpaalam: "Assalāmu `alaykum. Papasok po ba ako?" Ang pagpaalam na iyon na ipinag-utos sa inyo ay higit na mabuti para sa inyo kaysa sa pagpasok nang biglaan, nang sa gayon kayo ay magsasaalaala sa ipinag-utos sa inyo para sumunod kayo.

Kaya kung hindi kayo nakatagpo sa mga bahay na iyon ng isa man ay huwag kayong pumasok sa mga iyon hanggang sa pinahintulutan kayo sa pagpasok sa mga iyon ng nagmamay-ari ng pahintulot. Kung nagsabi sa inyo ang mga may-ari ng mga ito: "Umuwi kayo," ay umuwi kayo at huwag kayong pumasok sa mga iyon sapagkat ito ay higit na dalisay para sa inyo sa ganang kay Allāh. Si Allāh sa anumang ginagawa ninyo ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo, at gaganti sa inyo sa mga ito.

Wala sa inyong pagkaasiwa na pumasok kayo nang walang pagpaalam sa mga pampublikong bahay na hindi natatangi sa isa man, na inihanda para sa pakikinabang na pampubliko gaya ng mga aklatan at mga tindahan sa mga palengke. Si Allāh ay nakaaalam sa anumang inilalantad ninyo na mga gawain ninyo at mga kalagayan ninyo at anumang ikinukubli ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon, at gaganti sa inyo roon.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga lalaking mananampalataya na pumigil sila sa mga paningin nila sa pagtingin sa hindi ipinahihintulot para sa kanila na mga babae at mga kahubaran, at mangalaga sila sa mga ari nila laban sa pagkakasadlak sa ipinagbabawal at laban sa pagkakalantad ng mga ito. Ang pagpipigil na iyon sa pagtingin sa ipinagbawal ni Allāh ang pangangalaga sa mga ari [laban sa pangangalunya] ay higit na dalisay para sa kanila sa ganang kay Allāh. Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang niyayari nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon, at gaganti sa kanila roon.

Sabihin mo sa mga babaing mananampalataya na pumigil sila ng mga paningin nila sa pagtingin sa anumang hindi ipinahihintulot sa kanila ang pagtingin gaya ng mga kahubaran; mangalaga sila sa mga ari nila sa pamamagitan ng paglayo sa mahalay at pagtatakip; huwag silang maglantad ng gayak nila sa mga di-kaanu-ano maliban sa nakalitaw na mula rito kabilang sa hindi maaari ang pagkukubli niyon gaya ng mga kasuutan; magpaabot sila ng mga pantakip nila sa mga nakabukas sa pinakamataas na bahagi ng mga kasuutan nila upang magtakip sa mga buhok nila, mga mukha nila, at mga leeg nila; huwag silang maglantad ng gayak nilang nakakubli maliban sa mga asawa nila, o mga ama nila, o mga ama ng mga asawa nila, o mga lalaking anak nila, o mga lalaking anak ng mga asawa nila, o mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga lalaking kapatid nila, o mga lalaking anak ng mga babaing kapatid nila, o mga kapwa babae nilang mapagkakatiwalaan: mga babaing Muslim man o mga babaing di-Muslim, o mga minay-ari nila kabilang sa mga alipin: mga lalaki man o mga babae, o mga lalaking tagapaglingkod na walang paghahangad sa mga babae, o mga batang lalaking hindi nakabatid sa mga kahubaran ng mga babae dahil sa pagkabata nila. Huwag magpadyak ang mga babae ng mga paa nila sa paglalayon na malaman ang tinatakpan nila na gayak nila tulad ng pulseras sa paa at anumang nakawangis nito. Magbalik-loob kayo kay Allāh sa kalahatan, O mga mananampalataya, mula sa nangyari sa inyo na pagtingin at iba pa rito, sa pag-asang magkamit kayo ng hinihiling at maligtas kayo mula sa kinasisindakan.

Ipakasal ninyo, O mga mananampalataya, ang mga lalaking walang mga maybahay at ang mga babaing malayang walang mga asawa. Ipakasal ninyo ang mga mananampalataya kabilang sa mga lalaking alipin ninyo at kabilang sa mga babaing alipin ninyo. Kung sila ay mga maralita, magpapasapat sa kanila si Allāh mula sa kabutihang-loob Niyang malawak. Si Allāh ay Malawak ang pagtutustos: hindi nababawasan ang panustos Niya sa pagbibigay-kasapatan sa isa, Maalam sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya.

Maghangad ng kabinihan laban sa pangangalunya ang mga hindi nakakakayang mag-asawa dahil sa karukhaan nila hanggang sa magpasapat sa kanila si Allāh mula sa kabutihang-loob Niyang malawak. Ang mga humihiling kabilang sa mga alipin ng pakikipagkasunduan sa mga pinapanginoon nila na magbayad sila ng salapi upang lumaya sila, kailangan sa mga pinapanginoon nila na tanggapin iyon mula sa kanila kung nakaalam ang mga ito sa kanila ng kakayahan sa pagganap at ng kaayusan sa relihiyon. Kailangan naman sa mga [pinapanginoong] ito na magbigay sa kanila, mula sa yaman ni Allāh na ibinigay Niya sa mga [pinapanginoong] ito, sa pamamagitan ng pagbabawas sa kanila ng isang bahagi mula sa napagkasunduan ng mga ito sa kanila na bayaran. Huwag ninyong pilitin ang mga babaing alipin ninyo sa pangangalunya bilang paghahanap ng salapi – gaya ng ginawa ni `Abdullāh bin Ubayy sa dalawang babaing alipin niya nang hiniling nang dalawang ito ang pagpapakabini at ang paglayo sa mahalay – upang hingin ninyo ang kikitain ng babaing alipin sa pagbibili ng katawan nito. Ang sinumang mamimilit sa kanila para roon kabilang sa inyo, tunay na si Allāh, noong matapos ng pamimilit sa kanila, ay Mapagpatawad sa pagkakasala nila, Maawain sa kanila dahil sila ay mga pinilit. Ang kasalanan ay nasa namilit sa kanila.

Talaga ngang nagpababa Kami sa inyo, O mga tao, ng mga tandang maliwanag na nagpapahiwalay sa katotohanan mula sa kabulaanan, nagpababa Kami sa inyo ng isang paghahalintulad mula sa mga lumipas bago pa ninyo kabilang sa mga mananampalataya at mga tagatangging sumampalataya, at nagpababa Kami sa inyo ng pangaral na napangangaralan sa pamamagitan nito ang mga nangingilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Si Allāh ay ang liwanag ng mga langit at lupa at ang tagapagpatnubay ng sinumang nasa mga ito. Ang paghahalintulad sa liwanag Niya – kaluwalhatian sa Kanya – sa puso ng mananampalataya ay gaya ng isang hindi tumatagos na butas sa isang dingding, na sa loob nito ay may isang ilawan. Ang ilawan ay nasa loob ng isang salaming nagliliyab. Para bang ito ay isang tala na tumatanglaw gaya ng perlas. Pinagniningas ang ilawan mula sa langis ng isang pinagpalang punong-kahoy, ang punong-kahoy ng oliba. Ang punong-kahoy ay hindi natatakpan sa araw ng anuman: hindi sa umaga at hindi sa gabi. Halos ang langis nito, dahil sa kadalisayan nito, ay nagtatanglaw kahit pa man hindi ito nasaling ng apoy. Kaya papaano na kapag nasaling ito niyon? Ang liwanag ng ilawan ay sa ibabaw ng liwanag ng salamin. Ganito ang puso ng mananampalataya kapag sumikat dito ang liwanag ng kapatnubayan. Si Allāh ay nagtutuon para sa pagsunod sa Qur'ān sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya. Naglilinaw si Allāh ng mga bagay sa pamamagitan ng mga kawangis ng mga ito, sa pamamagitan ng paglalahad ng mga paghahalintulad. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman.

Pinagniningas ang ilawang ito sa mga masjid na ipinag-utos ni Allāh na itaas ang kahalagahan ng mga ito at ang pagpapatayo ng mga ito at na banggitin sa mga ito ang pangalan Niya sa adhān, dhikr, at dasal. Nagdarasal sa mga ito sa paghahangad ng kaluguran ni Allāh sa unang bahagi ng maghapon at sa huling bahagi nito.

May mga lalaking hindi nalilibang ng isang pagbili ni ng isang pagtitinda palayo sa pag-aalaala kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya, pagsasagawa ng pagdarasal ayon sa pinakalubos na anyo, at pagbibigay ng zakāh para sa mga gugulin nito. Nangangamba sila sa Araw ng Pagbangon, ang Araw na iyon na magpapalipat-lipat doon ang mga puso sa pagitan ng pagmimithi sa kaligtasan mula sa pagdurusa at ng pangamba roon, at magpapalipat-lipat doon ang mga paningin tungo sa alinmang dakong pupunta ang mga ito.

Gumawa sila niyon upang gumantimpala sa kanila si Allāh dahil sa mga gawa nila ng higit na maganda sa ginawa nila at magdagdag Siya sa kanila mula sa kabutihang-loob Niya bilang ganti sa mga iyon. Si Allāh ay nagtutustos sa sinumang niloloob Niya nang walang pagtutuos ayon sa sukat ng mga gawa nila, bagkus magbibigay Siya sa kanila ng ilang ulit sa ginawa nila.

Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh, ang mga gawa nilang ginawa nila ay walang gantimpala sa mga ito, na tulad ng malikmata sa isang mababang bahagi ng lupa. Nakikita iyon ng uhaw kaya nagpapalagay siya na iyon ay isang tubig kaya pumupunta siya roon. Hanggang sa nang dumating siya roon at tumigil siya roon, hindi siya nakatagpo ng tubig. Gayon din ang tagatangging sumampalataya; nagpapalagay siya na ang mga gawa niya ay magpapakinabang sa kanya. Hanggang sa nang namatay siya at binuhay siya, hindi siya nakatagpo ng gantimpala sa mga iyon. Nakatagpo siya sa Panginoon niya sa harap niya saka maglulubus-lubos Ito sa kanya sa pagtutuos sa gawa niya nang ganap. Si Allāh ay mabilis ang pagtutuos.

O ang mga gawa nila ay tulad ng mga kadiliman sa isang dagat na malalim na may pumapaibabaw dito na mga alon, na mula sa ibabaw ng mga alon na iyon ay may mga iba pang alon, na sa ibabaw ng mga ito ay may mga ulap na nagtatakip sa ipinapampatnubay na mga bituin. Mga kadilimang nagkapatung-patong, na ang ilan sa mga ito ay nasa ibabaw ng iba, kapag naglabas ang sinumang nasadlak sa mga kadilimang ito ng kamay niya ay hindi halos siya makakita nito dahil sa tindi ng kadiliman. Gayon din ang tagatangging sumampalataya sapagkat nagkapatung-patong sa kanya ang mga kadiliman ng kamangmangan, pagdududa, pagkalito, at pagkapinid sa puso niya. Ang sinumang hindi tinustusan ni Allāh ng patnubay laban sa kaligawan at ng kaalaman sa Aklat Niya, walang ukol sa kanya na patnubay na ipampapatnubay niya at walang aklat na ipanliliwanag niya.

Hindi ka ba nakaalam, O Sugo, na kay Allāh nagluluwalhati ang sinumang nasa mga langit, sa Kanya nagluluwalhati ang sinumang nasa lupa na mga nilikha Niya, at sa Kanya nagluluwalhati ang mga ibon habang nakabuka ang mga pakpak ng mga ito sa himpapawid? Bawat [isa] sa mga nilikhang iyon ay nakaalam si Allāh sa pagdarasal ng sinumang nagdarasal kabilang sa mga iyon gaya ng tao at ng pagluluwalhati ng sinumang nagluluwalhati kabilang sa mga iyon gaya ng mga ibon. Si Allāh ay Maalam sa anumang ginagawa nila: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga gawa nila na anuman.

Sa kay Allāh lamang ang paghahari sa mga langit at ang paghahari sa lupa at tungo sa Kanya lamang ang pagbabalik sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.

Hindi ka ba nakaalam, O Sugo, na si Allāh ay nag-aakay ng mga ulap, pagkatapos ay nagpapasanib Siya ng mga parte ng isang bahagi ng mga ito sa ibang bahagi? Pagkatapos ay gumagawa Siya sa mga ito na nagkabuntun-bunton, na pumapatong ang iba sa mga ito sa iba pa, saka nakikita mo ang ulan na lumalabas mula sa loob ng mga ulap. Nagbababa Siya mula sa dako ng langit mula sa mga ulap na nagkakapalan sa loob ng mga ito – na nakawawangis ng mga bundok sa laki ng mga ito – ng mga pirasong nagsayelong tubig gaya ng mga munting bato. Nagpapatama Siya ng yelong iyon sa sinumang niloloob Niya sa mga lingkod Niya at naglilihis Siya niyon palayo sa sinumang niloloob Niya sa kanila. Halos ang kinang ng kidlat ng mga ulap, dahil sa tindi ng kislap nito, ay nag-aalis ng mga paningin.

Nagpapasunuran si Allāh sa pagitan ng gabi at maghapon sa haba at ikli, at sa pagdating at pag-alis. Tunay na sa nabanggit na iyon na mga tanda na mga katunayan sa pagkapanginoon ay may pangaral sa mga nagtataglay ng mga pagkatalos sa kakayahan ni Allāh at kaisahan Niya.

Si Allāh ay lumikha sa bawat umuusad sa balat ng lupa na hayop mula sa isang punlay. Mayroon sa kanila na naglalakad sa tiyan nito nang pagapang gaya ng mga ahas, mayroon sa kanila na naglalakad sa dalawang paa gaya ng tao at ibon, at mayroon sa kanila na naglalakad sa apat gaya ng mga hayupan. Lumilikha si Allāh ng anumang niloloob Niya kabilang sa nabanggit Niya at kabilang sa hindi Niya binanggit. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.

Talaga ngang nagpababa Kami kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – ng mga tandang maliwanag na tagapaggabay sa daan ng katotohanan. Si Allāh ay nagtutuon sa sinumang niloloob Niya tungo sa isang daang tuwid na walang kabaluktutan doon, kaya nagpaparating sa kanya ang daang iyon tungo sa Paraiso.

Nagsasabi ang mga mapagpaimbabaw: "Sumampalataya kami kay Allāh at sumampalataya Kami sa Sugo, at tumalima Kami kay Allāh at tumalima Kami sa Sugo Niya." Pagkatapos ay may tumatalikod na isang pangkatin kabilang sa kanila kaya hindi tumatalima ang mga iyon kay Allāh at sa Sugo Niya sa pag-uutos ng pakikibaka sa landas ni Allāh at ng iba pa matapos na pag-aangkin ng mga iyon na pananampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya at pagtalima sa kanilang dalawa. Ang mga tumatalikod na iyon sa pagtalima kay Allāh at sa Sugo Niya ay hindi ang mga mananampalataya, kahit pa nagpahayag sila na sila raw ay mga mananampalataya.

Kapag inanyayahan ang mga mapagpaimbabaw na ito tungo kay Allāh at sa Sugo upang humatol ang Sugo sa pagitan nila kaugnay sa naghihidwaan sila hinggil doon, biglang sila ay mga tagaayaw sa kahatulan nito dahil sa pagpapaimbabaw nila.

Kung nalaman nila na ang katotohanan ay ukol sa kanila at na siya ay hahatol para sa kapakanan nila, pupunta sila sa kanya habang mga nagpapaakay na mga nagpapasailalim.

Sa mga puso ng mga ito ba ay may karamdamang nananatili sa mga ito, o nagduda sila na siya ay Sugo ni Allāh, o nangangamba sila na mang-api si Allāh laban sa kanila at ang Sugo Niya sa kahatulan? Iyon ay hindi ukol sa anuman kabilang sa nabanggit. Bagkus dahil sa isang sakit sa mga sarili nila dahilan sa pag-ayaw nila sa kahatulan niya at pagmamatigas nila sa kanya.

Tanging ang sasabihin ng mga mananampalataya kapag inanyayahan sila tungo kay Allāh at tungo sa Sugo upang humatol ito sa pagitan nila ay na magsabi sila: "Nakarinig kami sa sabi niya at tumalima kami sa utos niya." Ang mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay ang mga magtatamo sa Mundo at Kabilang-buhay.

Ang sinumang tumatalima kay Allāh, tumatalima sa Sugo Niya, sumusuko sa kahatulan nilang dalawa, nangangamba sa anumang idudulot sa kanya ng mga pagsuway, at nangingilag sa pagdurusang dulot ni Allāh, sa pamamagitan ng pagsunod sa ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa sinasaway Niya, ang mga iyon lamang ay ang mga magtatamo ng kabutihan sa Mundo at kabutihan sa Kabilang-buhay.

Nanumpa ang mga mapagpaimbabaw kay Allāh nang pinakasukdulan sa mga panunumpa nilang mariin na nakakakaya nilang panumpaan na talagang kung nag-utos ka sa kanila ng paglisan tungo sa pakikibaka ay talagang lilisan nga sila. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Huwag kayong manumpa sapagkat ang kasinungalingan ninyo ay kilala at ang pagtalima ninyong inaangkin ay kilala." Tunay na si Allāh ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo gaano man kayo magkubli ng mga ito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga mapagpaimbabaw na ito: "Tumalima kayo kay Allāh at tumalima kayo sa Sugo nang lantaran at paloob; ngunit kung tatalikod kayo sa ipinag-utos sa inyo na pagtalima sa kanilang dalawa, tanging kailangan sa kanya ang iniatang sa kanya na pagpapaabot at kailangan sa inyo naman ang iniatang sa inyo na pagtalima at paggawa ayon sa inihatid niya. Kung tatalima kayo sa kanya sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos niya sa inyo na gawin sa pamamagitan ng pagpipigil sa [paggawa ng] sinaway niya sa inyo ay mapapatnubayan kayo sa katotohanan. Walang kailangan sa Sugo kundi ang pagpapaabot na maliwanag sapagkat hindi kailangan sa kanya ang pasanin kayo sa kapatnubayan at ang pilitin kayo roon.

Nangako si Allāh sa mga sumampalataya sa Kanya kabilang sa inyo at gumawa ng mga gawang matuwid na mag-aadya Siya sa kanila laban sa mga kaaway nila, gagawa Siya sa kanila bilang mga kahalili sa lupain tulad ng ginawa Niya sa bago pa nila na mga mananampalataya bilang mga kahalili rito. Nangako Siya sa kanila na gagawa Siya sa Relihiyon nila na kinalugdan Niya para sa kanila – ang Relihiyong Islām – na maging matatag at makapangyarihan. Nangako Siya sa kanila na magpapalit Siya sa kanila, noong matapos ng pangamba nila, ng katiwasayan. [Sinabi pa Niya]: "Sumasamba sila sa Akin lamang habang hindi sila nagtatambal sa Akin ng anuman." Ang sinumang tumangging sumampalataya matapos ng mga pagpapalang iyon, ang mga iyon ay ang mga lumalabas sa pagtalima kay Allāh.

Magsagawa kayo ng pagdarasal ayon sa pinakalubos na anyo, magbigay kayo ng zakāh ng mga yaman ninyo, at tumalima kayo sa Sugo sa pamamagitan ng paggawa sa ipinag-utos niya sa inyo at pag-iwan sa sinaway niya sa inyo, sa pag-asang kayo ay magtatamo ng awa ni Allāh.

Huwag kang magpalagay, o Sugo, sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh na makalulusot sila sa Akin kapag nagnais Ako na magpababa sa kanila ng pagdurusa. Ang kanlungan nila sa Araw ng Pagbangon ay Impiyerno. Talagang kay sagwa ang kahahantungan ng sinumang Impiyerno ang kahahantungan niya.

O mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ayon sa isinabatas Niya para sa kanila, pahilingin mula sa inyo ng pahintulot ang mga lalaking alipin ninyo, at ang mga babaing alipin ninyo, at ang mga malayang bata na hindi umabot sa edad ng kahustuhang gulang sa tatlong sandali: mula sa bago ng pagdarasal sa madaling-araw sa oras ng pagpapalit ng mga kasuutan ng pagtulog ng mga kasuutan ng pagkagising, sa oras ng tanghali kapag naghubad kayo ng mga kasuutan ninyo para sa pag-idlip, at matapos ng pagdarasal sa gabi dahil ito ay oras ng pagtulog ninyo at paghuhubad ng mga kasuutan ng pagkagising at pagsusuot ng mga kasuutan ng pagtulog. Ang tatlong sandaling ito ay mga kahubaran para sa inyo. Hindi sila papasok sa mga [oras na] ito sa inyo malibang matapos ng isang pahintulot mula sa inyo. Wala sa inyong pagkaasiwa sa pagpasok nila nang walang paalam at wala sa kanilang pagkaasiwa sa anumang iba pa sa mga iyon na mga sandali. Sila ay madalas ang paglibut-libot sa inyo. Ang ilan sa inyo ay lumilibot sa iba, kaya nagiging imposible ang pagpigil sa kanila sa pagpasok sa bawat oras malibang may pagpaalam. Kung paanong naglinaw si Allāh para sa inyo ng mga patakaran ng pagpaalam, naglilinaw Siya para sa inyo ng mga talatang nagpapatunay sa isinabatas Niya para sa inyo na mga patakaran Niya. Si Allāh ay Maalam sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya, Marunong sa isinasabatas Niya para sa kanila na mga patakaran.

Kapag umabot ang mga bata kabilang sa inyo sa edad ng kahustuhang gulang ay humingi sila ng pahintulot sa pagpasok sa mga bahay sa lahat ng mga sandali tulad ng nabanggit sa hinggil sa nauukol sa mga nakatatanda kanina. Kung paanong naglinaw si Allāh para sa inyo ng mga patakaran ng pagpaalam, naglilinaw Siya para sa inyo ng mga talata Niya. Si Allāh ay Maalam sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya, Marunong sa isinabatas Niya para sa kanila.

Ang mga matandang babaing tumigil sa pagreregla at pagbubuntis dahil sa katandaan nila, na hindi nagmimithi ng pag-aasawa, ay wala sa kanilang kasalanan na mag-alis sila ng ilan sa mga kasuutan nila gaya ng balabal at panakip sa mukha, habang hindi mga naglalantad ng gayak na nakakubli, na ipinag-utos sa kanila na magtakip nito, gayong ang tumigil sila sa pag-aalis ng mga kasuutang iyon ay higit na mabuti para sa kanila kaysa sa pag-aalis ng mga iyon bilang pagpapaigting sa pagtatakip at pagpapakahinhin. Si Allāh ay Madinigin sa mga sabi ninyo, Maalam sa mga gawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon, at gaganti sa inyo sa mga iyon.

Sa bulag na nawala ang paningin niya ay walang kasalanan, sa lumpo ay walang kasalanan, sa maysakit ay walang kasalanan, kung umiwan sila ng hindi nila nakakaya na pagsasagawa ng mga iniatang gaya ng pakikibaka sa landas ni Allāh. Sa inyo, O mga mananampalataya, ay walang kasalanan sa pagkain ninyo mula sa mga bahay ninyo – at kabilang sa mga ito ang mga bahay ng mga anak ninyo – ni sa pagkain mula sa mga bahay ng mga ama ninyo, o ng mga ina ninyo, o ng mga lalaking kapatid ninyo, o ng mga babaing kapatid ninyo, o ng mga tiyuhin sa ama ninyo, o ng mga tiyahin sa ama ninyo, o ng mga tiyuhin sa ina ninyo, o ng mga tiyahin sa ina ninyo, o ng anumang ipinagkatiwala sa inyo ang pangangalaga na mga bahay tulad ng tagabantay ng pataniman. Walang maisisisi sa pagkain mula sa mga bahay ng kaibigan ninyo dahil sa kasiyahan ng sarili nito roon sa karaniwan. Wala sa inyong kasalanan na kumain kayo nang nagsasama-sama o nang bukud-bukod. Kaya kapag pumasok kayo sa mga bahay tulad ng mga bahay na nabanggit at iba pa sa mga iyon ay bumati kayo sa sinumang nasa loob ng mga iyon sa pamamagitan ng pagsabi ninyo ng assalāmu `alaykum (ang kapayapaan ay sumainyo). Ngunit kung sa loob ng mga iyon ay walang isa man, bumati kayo sa mga sarili ninyo sa pamamagitan ng pagsabi ninyo ng assalāmu `alaynā wa `alā `ibādi -llāhi -ṣṣāliḥīḥīn (ang kapayapaan ay sumaamin at sa mga maayos na lingkod ni Allāh). [Ito ay] isang pagbating mula sa ganang kay Allāh na isinabatas Niya para sa inyo, na pinagpala dahil sa ipinalalaganap nito na pagmamahal at pagkakatugma sa pagitan ninyo, na kaaya-ayang ikasisiya ng sarili ng nakaririnig nito. Ayon sa tulad ng naunang paglilinaw na ito sa Kabanatang ito, naglilinaw si Allāh ng mga talata sa pag-asang makapag-unawa kayo sa mga ito at gumawa kayo ayon sa nasa mga ito.

Tanging ang mga mananampalatayang tapat sa pananampalataya nila ay ang mga sumampalataya kay Allāh at sumampalataya sa Sugo Niya. Kapag sila ay kasama sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa isang usaping nagbubuklod sa kanila para sa kapakanan ng mga Muslim, hindi sila lumilisan hanggang sa humingi sila sa kanya ng pahintulot sa paglisan. Tunay ang mga humihingi sa iyo, O Sugo, ng pahintulot sa sandali ng paglisan, ang mga iyon ay ang mga sumasampalataya kay Allāh at sumasampalataya sa Sugo Niya nang totohanan. Kaya kapag humingi sila sa iyo ng pahintulot para sa ilang bagay na pumapatungkol sa kanila, magpahintulot ka sa sinumang niloob mo na pahintulutan kabilang sa kanila. Humingi ka para sa kanila ng kapatawaran para sa mga pagkakasala nila. Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Magparangal kayo, O mga mananampalataya, sa Sugo ni Allāh. Kaya kapag nanawagan kayo sa kanya ay huwag kayong manawagan sa kanya sa pamamagitan ng pangalan niya tulad ng: "O Muḥammad," o sa pamamagitan ng pangalan ng ama niya tulad ng: "O anak ni `Abullāh," gaya ng ginagawa ng ilan sa inyo sa iba. Subalit sabihin ninyo: "O Sugo ni Allāh; O Propeta ni Allāh." Kapag nanawagan siya sa inyo para sa isang usaping panlahat, huwag ninyong gawin ang panawagan niya gaya ng panawagan ng iba sa inyo sa iba pa sa mga usaping walang halaga sa karaniwan, bagkus magmadali kayo sa pagtugon doon. Tunay na si Allāh ay nakaaalam sa mga lumilisan kabilang sa inyo nang pakubli nang walang paalam. Kaya mag-ingat ang mga sumasalungat sa utos ng Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – na magpatama si Allāh sa kanila ng isang sigalot at isang pagsubok o magpatama Siya sa kanila ng isang pagdurusang nakasasakit na walang pagtitiis para sa kanila roon.

Pansinin, tunay na sa kay Allāh lamang ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa sa paglikha, paghahari, at pangangasiwa. Nakaaalam Siya sa anumang kayo, O mga tao, ay naroon na mga kalagayan: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga iyon na anuman. Sa Araw ng Pagbangon kapag pababalikin sila tungo sa Kanya sa pamamagitan ng pagbuhay matapos ng kamatayan, magpapabatid Siya sa kanila hinggil sa anumang ginawa nila na mga gawain sa Mundo. Si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga langit ni sa lupa.

Napakadakila at dumami ang kabutihan ng nagbaba ng Qur'ān – bilang tagapaghiwalay sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan – sa Lingkod Niya at Sugo Niyang si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – upang ito ay maging isang sugo sa dalawang pangunahing nilikha, ang tao at ang jinn, habang nagpapangamba sa kanila mula sa pagdurusang dulot ni Allāh,

na sa Kanya lamang ang paghahari sa mga langit at ang paghahari sa lupa. Hindi Siya gumawa ng anak, hindi Siya nagkaroon ng katambal sa paghahari Niya, at lumikha Siya sa lahat ng mga bagay saka nagtakda Siya sa paglikha sa mga ito alinsunod sa hinihiling ng kaalaman Niya at karunungan Niya ayon sa isang pagtatakda, na bawat isa ay ayon sa naaangkop dito.

Gumawa ang mga tagapagtambal bukod pa kay Allāh ng mga sinasambang hindi lumilikha ng anumang maliit o malaki samantalang sila ay nililikha sapagkat lumikha sa kanila si Allāh mula sa isang kawalan. Hindi sila nakakakaya sa pagtulak ng pinsala palayo sa mga sarili nila ni sa paghatak ng pakinabang para sa mga ito. Hindi sila nakakakaya sa pagbibigay-kamatayan sa isang buhay ni sa pagbibigay-buhay sa isang patay. Hindi sila nakakakaya sa pagbubuhay sa mga patay mula sa mga libingan ng mga ito.

Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya: "Walang iba ang Qur'ān na ito kundi isang kasinungalingang nilikha-likha ni Muḥammad saka iniugnay niya ito kay Allāh bilang paninirang-puri. May tumulong sa kanya sa paglikha-likha nito na mga ibang tao." Ngunit gumawa-gawa ang mga tagatangging sumampalataya na ito ng isang sinabing bulaan sapagkat ang Qur'ān ay Salita ni Allāh, na hindi maaaring makagawa ang tao ni ang jinn ng tulad nito.

Nagsabi ang mga tagapagpasinungaling na ito sa Qur'ān: "Ang Qur'ān ay ang mga pag-uusap ng mga sinauna at ang isinatitik nila na mga kabulaanan. Nangopya ng mga ito si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – saka ang mga ito ay binabasa sa kanya sa simula ng maghapon at sa wakas nito."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagpasinungaling na ito: "Nagpababa ng Qur'ān si Allāh na nakaaalam sa bawat bagay sa mga langit at lupa. Hindi ito nilikha-likha gaya ng inakala ninyo." Pagkatapos nagsabi siya habang nagpapaibig sa kanila sa pagbabalik-loob: "Tunay na si Allāh ay Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila."

Nagsabi ang mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan: "Ano ang mayroon sa nag-aangking ito na siya ay isang sugo mula sa ganang kay Allāh, na kumakain ng pagkain kung paanong kumakain ang iba pa sa kanya na mga tao at naglalakad sa mga palengke sa paghahanap ng kabuhayan? Bakit nga kaya hindi nagpababa si Allāh kasama sa kanya ng isang anghel na magiging kapisan niya habang nagpapatotoo sa kanya at umaalalay sa kanya?

O [bakit kasi walang] pinabababa sa kanya na isang kayamanan mula sa langit, o [bakit kasi hindi] siya nagkakaroon ng isang pataniman na kakain siya mula sa mga bunga niyon kaya magpapasapat ito para maglakad siya sa mga palengke at maghanap ng panustos?" Nagsabi ang mga tagalabag sa katarungan: "Hindi kayo sumusunod, O mga mananampalataya, sa isang sugo. Sumusunod lamang kayo sa isang lalaking napanaigan sa pag-iisip niya dahilan sa panggagaway."

Tumingin ka, O Sugo, talagang magtataka ka sa kanila kung papaanong naglarawan sila sa iyo ng mga paglalarawang bulaan sapagkat nagsabi silang manggagaway ka, nagsabi silang nagaway ka, at nagsabi silang baliw ka. Kaya naligaw sila dahilan doon palayo sa katotohanan saka hindi sila nakakakaya sa pagtahak sa isang daan para sa kapatnubayan at hindi sila nakakakaya [na magkaroon] ng isang landas sa pagtuligsa sa katapatan mo at pagkamapagkakatiwalaan mo.

Napakamapagpala ni Allāh na kung niloob Niya ay gumawa Siya para sa iyo ng higit na mabuti kaysa sa iminungkahi nila sa iyo sa pamamagitan ng paggawa para sa iyo sa Mundo ng mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at ng mga punong-kahoy ng mga ito, na kakain ka ng mga bunga ng mga ito, at gagawa Siya para sa iyo ng mga palasyong titirahan mo habang pinagiginhawa.

Hindi namutawi mula sa kanila ang namutawing mga sinabi dala ng paghahangad sa katotohanan at paghahanap sa patotoo, bagkus ang resulta ay na sila ay nagpasinungaling sa Araw ng Pagbangon. Naghanda Kami para sa sinumang nagpasinungaling sa Araw ng Pagbangon ng isang apoy na sukdulang matindi ang paglagablab.

Kapag nakatingin ang Apoy sa mga tagatangging sumampalataya habang sila ay inihahatid sa kanya mula sa isang pook na malayo, makaririnig sila para rito ng isang pagngingitngit at isang pagsinghal, at isang nakagagambalang tinig dahil sa tindi ng galit nito sa kanila

Kapag itinapon ang mga tagatangging sumampalataya na ito sa Impiyerno sa isang pook na masikip mula roon habang nakaugnay ang mga kamay nila sa mga leeg nila sa pamamagitan ng mga tanikala ay mananawagan sila laban sa mga sarili nila ng kapahamakan sa pag-asang makawala mula roon.

Huwag kayong manawagan, O mga tagatangging sumampalataya, ngayong Araw ng kapahamakang nag-iisa. Manawagan kayo ng kapahamakang marami. Subalit hindi sasagot sa inyo sa hinihiling ninyo, bagkus mananatili kayo sa pagdurusang masakit bilang mga mamamalagi [roon].

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Ang nabanggit na iyon ba na pagdurusang inilarawan sa inyo ay higit na mabuti o ang hardin ng kawalang-hanggan na namamalagi ang kaginhawahan doon at hindi napuputol magpakailanman?" Ito ang ipinangako ni Allāh sa mga tagapangilag magkasala kabilang sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya, na ito para sa kanila ay maging isang gantimpala at isang balikang babalikan nila sa Araw ng Pagbangon.

Ukol sa kanila sa harding ito ang anumang niloloob nila na kaginhawahan. Laging iyon kay Allāh ay isang pangakong hinihiling sa Kanya ng mga lingkod Niyang mga tagapangilag magkasala. Ang pangako ni Allāh ay nagkakatotoo sapagkat Siya ay hindi sumisira sa naipangako.

[Banggitin mo] ang Araw na kakalap si Allāh sa mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling at kakalap Siya sa sinasamba nila bukod pa sa Kanya saka magsasabi Siya sa mga sinasamba bilang paninisi sa mga tagasamba nila: "Kayo ba ay nagligaw sa mga lingkod Ko dahil sa pag-uutos ninyo sa kanila na sumamba sila sa inyo o sila ay naligaw dala ng pagkukusa ng mga sarili nila?"

Magpapasinungaling nga sila sa inyo sa sinasabi ninyo saka hindi kayo makakakaya ng isang paglilihis ni isang pag-aadya. Ang sinumang lalabag sa katarungan kabilang sa inyo ay magpapatikim Kami sa kanya ng isang pagdurusang malaki.

Magpapasinungaling nga sa inyo, O mga tagapagtambal, ang mga sinamba ninyo bukod pa kay Allāh kaugnay sa pinagsasabi ninyo hinggil sa kanila saka hindi kayo makakakaya ng pagtulak sa pagdurusa palayo sa mga sarili ninyo ni ng pag-aadya sa mga ito dahil sa kawalang-kakayahan ninyo. Ang sinumang lalabag sa katarungan kabilang sa inyo, O mga mananampalataya, sa pamamagitan ng pagtatambal kay Allāh ay magpapatikim sa kanya ng isang pagdurusang mabigat tulad ng ipinatikim sa nabanggit.

Hindi Kami nagpadala sa bago sa iyo, o Sugo, na mga isinugo malibang bilang mga tao, na sila noon ay kumakain ng pagkain at lumalakad sa mga palengke. Ikaw ay hindi isang pasimula sa mga sugo kaugnay roon. Gumawa Kami sa ilan sa inyo, O mga tao, para sa iba bilang pagsusulit sa pagkayaman at karalitaan, at sa kalusugan at karamdaman dahilan sa pagkakaiba-ibang ito. Makatitiis ba kayo sa isinubok sa inyo para gumantimpala si Allāh sa pagtitiis ninyo? Laging ang Panginoon mo ay Nakakikita sa sinumang nagtitiis at sinumang hindi nagtitiis, at sa sinumang tumatalima sa Kanya at sinumang sumusuway sa Kanya.

Nagsabi ang mga tagatangging sumampalataya na hindi umaasa-asa ng pakikipagkita sa Amin at hindi natatakot sa pagdurusang dulot Namin: "Bakit kasi hindi nagpababa si Allāh sa amin ng mga anghel para magpabatid sa amin tungkol sa katapatan ni Muḥammad o makasaksi kami sa Panginoon namin sa mata para magpabatid Siya sa amin niyon?" Talaga ngang bumigat ang pagmamalaki sa mga sarili ng mga ito hanggang sa pumigil ito sa kanila sa pananampalataya at lumampas sila dahil sa sabi nila sa hangganang ito sa kawalang-pananampalataya at pagpapakalabis.

Sa Araw na mapagmamasdan ng mga tagatangging sumampalataya ang mga anghel sa sandali ng kamatayan nila, sa Barzakh, sa sandali ng pagbuhay sa kanila, kapag inihatid sila para sa pagtutuos, at kapag papasok sila sa Apoy ay walang balitang nakagagalak para sa kanila sa mga kalagayang iyon, na salungat sa mga mananampalataya, at magsasabi sa kanila ang mga anghel: "Bawal, ipinagbabawal sa inyo ang nakalulugod na balita mula kay Allāh!"

Magsasadya Kami sa anumang ginawa ng mga tagatangging sumampalataya sa Mundo na gawain ng pagpapakabuti at kabutihan, saka magtatalaga Kami rito sa kawalang-saysay nito at kawalan ng pakinabang nito dahilan sa kawalang-pananampalataya nila tulad ng alikabok na kumakalat-kalat, na nakikita ng nakatingin sa sinag ng araw na pumapasok sa durungawan.

Ang mga mananampalataya, na mga maninirahan sa Paraiso sa Araw na iyon, ay higit na mainam sa pananatilihan at higit na maganda sa lugar ng pahinga sa oras ng pantanghaling pag-idlip nila sa Mundo kaysa sa mga tagatangging sumampalataya na ito. Iyon ay dahil sa pananampalataya nila kay Allāh at gawa nilang maaayos.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na magkakabiyak-biyak ang langit sa mga puting ulap na manipis at ibababa ang mga anghel tungo sa lupa ng Kalapan sa maraming pagbababa dahil sa dami nila.

Ang paghahari na paghaharing totoo na napagtibay sa Araw ng Pagbangon ay ukol sa Pinakamaawain – kaluwalhatian sa Kanya. Ang Araw na iyon sa mga tagatangging sumampalataya ay magiging mahirap, na salungat sa mga mananampalataya sapagkat iyon ay madali sa kanila.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na dahilan sa pagtigil sa pagsunod sa Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – kakagat ang tagalabag sa katarungan sa mga kamay niya dahil sa tindi ng pagsisisi, na nagsasabi: "O kung sana ako ay sumunod sa Sugo sa inihatid niya mula sa ganang Panginoon niya at tumahak kasama sa kanya sa isang daan patungo sa kaligtasan.

Magsasabi siya dahil sa tindi ng panghihinayang habang dumadalangin ng kapighatian laban sa sarili niya: "O kapighatian sa akin! Kung sana ako ay hindi gumawa sa tagatangging sumampalataya na si Polano bilang kaibigan.

Talaga ngang nagligaw sa akin itong kaibigang tagatangging sumampalataya palayo sa pag-alaala sa Qur'ān matapos na umaabot ito sa akin sa pamamaraan ng Sugo. Laging ang demonyo para sa tao ay madalas magkanulo." Kapag may bumabang mga ligalig sa tao ay nagtatatwa ang demonyo sa kanya.

Nagsabi ang Sugo sa araw na iyon habang dumaraing sa kalagayan ng mga kababayan niya: "O Panginoon ko, tunay na ang mga kababayan ko na pinagpadalhan Mo sa akin ay nag-iwan sa Qur’ān na ito at umayaw rito."

Gaya ng dinanas mo, O Sugo, mula sa mga kababayan mo na pananakit at pagbalakid sa landas mo, nagtalaga Kami para sa bawat propeta kabilang sa mga propeta noong bago mo ng kaaway kabilang sa mga salarin ng mga kababayan niya. Nakasapat ang Panginoon mo bilang Tagapagpatnubay na nagpapatnubay tungo sa katotohanan at nakasapat Siya bilang Mapag-adyang nag-aadya sa iyo laban sa kaaway mo.

Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh: "Bakit kasi hindi pinababa sa Sugo ang Qur’ān na ito nang iisang ulit at hindi na sana pinababa sa kanya nang magkahiwa-hiwalay?" Nagbaba Kami ng Qur’ān nang gayon, magkahiwa-hiwalay, para sa pagpapatatag sa puso mo, O Sugo, sa pamamagitan ng pagbaba nito nang isang ulit matapos ng isang ulit. Nagpababa Kami nito nang paunti-unti para sa pagpapadali sa pag-intindi nito at pagsasaulo nito.

Hindi nagdadala sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagtambal ng isang paghahalintulad kabilang sa iminumungkahi nila malibang naghatid Kami sa iyo ng totoong sagot na pinagtibay at naghatid Kami sa iyo ng isang higit na maganda sa paglilinaw.

Ang mga aakayin sa Araw ng Pagbangon habang mga kinakaladkad [na nakasubsob] sa mga mukha nila patungo sa Impiyerno, ang mga iyon ay higit na masama sa lugar dahil ang lugar nila ay Impiyerno at higit na malayo sa daan sa katotohanan dahil ang daan nila ay ang daan ng kawalang-pananampalataya at pagkaligaw.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng Torah at nagtalaga Kami kasama sa kanya ng kapatid niyang si Aaron bilang sugo upang sa kanya ay maging isang tagatulong.

Kaya nagsabi Kami sa kanilang dalawa: "Pumunta kayong dalawa kay Paraon at sa mga tao niyang nagpasinungaling sa mga tanda Namin." Kaya sumunod silang dalawa sa utos Namin. Pumunta silang dalawa sa kanila at nag-anyaya silang dalawa sa kanila tungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh, ngunit nagpasinungaling sila sa kanilang dalawa kaya nagpahamak Kami sa kanila nang isang pagpapahamak na matindi.

Ang mga tao ni Noe, noong nagpasinungaling sila sa mga sugo sa pamamagitan ng pagpapasinungaling nila kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan, ay ipinahamak Namin sa pamamagitan ng paglunod sa dagat. Ginawa Namin ang pagpapahamak sa kanila bilang katunayan sa kakayahan Namin sa paglipol sa mga tagalabag sa katarungan. Naghanda Kami para sa mga tagalabag sa katarungan sa Araw ng Pagbangon ng isang pagdurusang nakasasakit.

Nagpahamak Kami sa `Ād, na mga kababayan ni Hūd, at Thamūd, na mga kababayan ni Ṣāliḥ. Nagpahamak Kami sa mga kasamahan ng balon. Nagpahamak Kami sa maraming kalipunan sa pagitan ng tatlong ito.

Sa bawat isa sa mga ipinahamak na ito ay naglarawan Kami ng pagpapahamak sa mga kalipunang nauna at ng mga kadahilanan nito upang mapangaralan sila. Sa bawat isa ay nagpahamak Kami nang isang matinding pagpapahamak dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pagmamatigas nila.

Talaga ngang pumunta ang mga tagapagpasinungaling kabilang sa mga kababayan mo – sa pagpunta nila sa Sirya – sa pamayanan ng mga kababayan ni Lot, na pinaulanan ng mga bato bilang parusa para roon sa paggawa ng mahalay, upang magsaalang-alang sila. Kaya nabulagan ba sila sa pamayanang ito sapagkat hindi sila dati nakasasaksi niyon? Hindi; bagkus sila noon ay hindi umaasa sa isang pagbubuhay [na muli], na tutuusin sila matapos niyon.

Kapag humarap sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagpasinungaling na ito ay nanunuya sila sa iyo habang nagsasabi sa paraan ng pangungutya at pagtutol: "Ito ba ang ipinadala ni Allāh bilang sugo sa atin?

Talaga ngang muntik na siyang nagpalihis sa atin palayo sa pagsamba sa mga diyos natin. Kung hindi dahil nagtiis tayo sa pagsamba sa mga ito ay talaga sanang nagpalihis siya sa atin palayo sa mga ito sa pamamagitan ng mga katwiran niya at mga patotoo niya." Malalaman nila kapag napagmamasdan na nila ang pagdurusa sa mga libingan nila at sa Araw ng Pagbangon kung sino ang higit na ligaw sa daan: sila ba o siya? Malalaman nila kung alin sa kanila ang higit na ligaw.

Nakakita ka ba, O Sugo, sa gumawa, mula sa pithaya niya, ng isang diyos saka tumalima siya rito? Kaya ikaw ba sa kanya ay magiging isang mapag-ingat, na magtutulak ka sa kanya sa pananampalataya at pipigil ka sa kanya sa kawalang-pananampalataya?

Bagkus nag-aakala ka ba, O Sugo, na ang higit na marami sa inaanyayahan mo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagtalima sa Kanya ay dumidinig ng pagdinig ng pagtanggap o nakapag-uunawa sa mga katwiran at mga patotoo? Walang iba sila kundi tulad ng mga hayupan sa pagdinig, pagpapakaunawa, at pag-intindi, bagkus sila ay higit na ligaw sa daan kaysa sa mga hayupan.

Hindi ka ba nakakita, O Sugo, sa mga bakas ng pagkalikha ni Allāh nang inilatag Niya ang anino sa mukha ng lupa? Kung sakaling niloob Niya na gawin itong nakatigil na hindi gumagalaw ay talaga sanang ginawa Niya ito na ganoon. Pagkatapos ginawa ang araw bilang katunayan dito, na humahaba sa pamamagitan ng araw at umiikli.

Pagkatapos nag-urong Kami sa anino sa pamamagitan ng pagbawas, na nagdadahan-dahan nang utay-utay nang kaunting pag-urong alinsunod sa pagkaangat ng araw.

Si Allāh ay ang gumawa para sa inyo ng gabi sa katayuan ng damit na nagtatakip sa inyo at nagtatakip sa mga bagay. Siya ay ang gumawa para sa inyo ng pagtulog bilang pahinga, na namamahinga kayo sa pamamagitan niyon mula sa mga pinagkakaabalahan ninyo. Siya ay ang gumawa para sa inyo ng maghapon bilang oras na lumilisan kayo rito patungo sa mga gawain ninyo.

Siya ay ang nagpadala ng mga hangin bilang tagabalita ng nakagagalak hinggil sa pagbaba ng ulan na mula sa awa Niya sa mga lingkod Niya. Nagpababa Kami mula sa langit ng tubig na dalisay na ipinandadalisay

upang magbigay-buhay Kami sa pamamagitan ng tubig na iyon na bumababa sa isang lupaing tigang na walang halaman doon, sa pamamagitan ng pagpapatubo roon ng mga uri ng halaman at ng pagpapakalat ng mga luntian doon; at upang magpainom Kami ng tubig na iyon sa kabilang sa nilikha Namin na maraming hayupan at tao.

Talaga ngang nagpalinaw Kami at nagsarisari Kami sa Qur'ān ng mga katwiran at mga patotoo upang magsaalang-alang sila sa mga ito ngunit tumutol ang higit na marami sa mga tao [sa anuman] maliban sa kawalang-pasasalamat sa katotohanan at pagkakaila nito.

Kung sakaling niloob Namin ay talaga sanang nagpadala Kami sa bawat pamayanan ng isang sugong magbababala sa kanila at magpapangamba sa kanila sa parusa Namin, subalit Kami ay hindi nagnais niyon. Nagpadala lamang Kami kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – bilang sugo sa lahat ng mga tao.

Kaya huwag kang tumalima sa mga tagatangging sumampalataya sa anumang hinihiling nila sa iyo na paglalangis sa kanila at sa anumang inihahain nila na mga mungkahi. Makibaka ka sa kanila sa pamamagitan nitong Qur'ān na pinabababa sa iyo ayon sa isang pakikibakang sukdulan sa pamamagitan ng pagtitiis sa pananakit nila at pagbata sa mga hirap sa pag-aanyaya sa kanila tungo kay Allāh.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagpadikit sa dalawang dagat: itong isa ay naiinom na matamis at itong isa pa ay maalat na mapait. Naglagay Siya sa pagitan ng dalawang ito ng isang pangharang at isang pantakip na tumatakip na pumipigil sa dalawang ito sa paghahaluan.

Siya ay ang lumikha mula sa punlay ng lalaki at babae ng isang tao. Ang lumikha sa tao ay nagpaluwal ng ugnayan sa pagkakamag-anak at ugnayan sa pag-aasawa. Laging ang Panginoon mo, O Sugo, ay May-kakayahan: walang nagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman. Bahagi ng kakayahan Niya ang paglikha sa tao mula sa punlay ng lalaki at babae.

Sumasamba ang mga tagatangging sumampalataya bukod pa kay Allāh sa mga diyus-diyusang hindi nakapagpapakinabang sa kanila kung tumalima sila sa mga ito at hindi nakapipinsala sa kanila kung sumuway sila sa mga ito. Laging ang tagatangging sumampalataya ay isang tagasunod para sa demonyo sa ikinaiinis ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya.

Hindi Kami nagsugo sa iyo, O Sugo, kundi bilang tagapagbalita ng nakagagalak sa sinumang tumalima kay Allāh sa pamamagitan ng pananampalataya at gawang maayos at bilang tagapagbabala sa sinumang sumuway sa Kanya sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at pagsuway.

Sabihin mo, O Sugo: "Hindi ako humihingi sa inyo dahil sa pagpapaabot ng pasugo ng anumang pabuya maliban sa sinumang lumuob kabilang sa inyo na gumawa ng isang daan patungo sa kaluguran ni Allāh sa pamamagitan ng paggugol, kaya gawin niya ito."

Manalig ka, O Sugo, sa lahat ng mga nauukol sa iyo kay Allāh, ang Buhay, ang Nananatili, na hindi namamatay magpakailanman, at magpawalang-kapintasan ka sa Kanya habang nagbubunyi sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya. Nakasapat Siya sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya bilang Mapagbatid: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman, at gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

[Siya] ang lumikha ng mga langit at lumikha ng lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito sa anim na araw, pagkatapos pumaitaas Siya at umangat Siya sa Trono ayon sa kataasang naaangkop sa kapitaganan Niya. Siya ang Napakamaawain, kaya magtanong ka, O Sugo, sa Kanya bilang Mapagbatid. Siya ay si Allāh na nakaaalam sa bawat bagay: walang nakakukubli sa Kanya na anuman.

Kapag sinabi sa mga tagatangging sumampalataya: "Magpatirapa kayo sa Napakamaawain," nagsasabi sila: "Hindi kami magpapatirapa sa Napakamaawain. Ano ang Napakamaawain? Hindi kami nakakikilala sa Kanya at hindi Kami kumikilala sa Kanya. Magpapatirapa ba kami sa ipinag-uutos mo sa amin na pagpapatirapaan samantalang kami ay hindi nakakikilala sa Kanya?" Nakadagdag sa kanila ang pag-uutos Niya sa kanila ng pagpapatirapa sa Kanya ng isang pagkalayo sa pananampalataya sa Kanya.

Napakamapagpala ang gumawa sa langit ng mga kumpulan ng mga planeta at mga bituin, gumawa sa langit ng isang araw na nagsisinag ng liwanag, at gumawa roon ng isang buwang nagbibigay-liwanag sa lupa sa pamamagitan ng pinatatalbog nito mula sa tanglaw ng araw.

Si Allāh ay ang gumawa ng gabi at maghapon na nagsusunuran: sumusunod ang isa sa dalawa sa iba pa at pumapalit, para sa sinumang nagnais na magsaalang-alang sa mga tanda ni Allāh para mapatnubayan o nagnais ng pagpapasalamat kay Allāh sa mga biyaya Niya.

Ang mga lingkod ng Napakamaawain na mga mananampalataya ay ang mga naglalakad sa lupa nang may paggalang bilang mga tagapagpakumbaba at kapag kumausap sa kanila ang mga mangmang ay hindi sila tumutumbas sa mga ito ng tulad [niyon], bagkus nagsasabi sila sa mga ito ng nakabubuti, na hindi nag-aasal-hangal kaugnay roon sa mga ito.

[Sila] ang mga nagpapagabi para sa Panginoon nila habang mga nakapatirapa sa mga noo nila at mga nakatayo sa mga paa nila habang nagdarasal kay Allāh.

[Sila] ang mga nagsasabi sa panalangin nila sa Panginoon nila: "Panginoon namin, magpalayo Ka sa amin ng pagdurusa sa Impiyerno; tunay na ang pagdurusa sa Impiyerno ay laging palagiang nakadikit sa sinumang namatay na isang tagatangging sumampalataya.

Tunay na iyon ay kay sagwa bilang lugar ng pagtigil para sa sinumang titigil doon at kay sagwa bilang pinananatilihan para sa sinumang mananatili roon."

[Sila] ang mga kapag nagkaloob ng mga salapi nila ay hindi humahantong sa pagkakaloob nila ng mga iyon sa hangganan ng pagwawaldas at hindi nagtitipid sa pagkakaloob ng mga iyon sa mga kinakailangan sa mga ito ang paggugol kabilang ang mga sarili nila o ang iba pa sa mga ito. Laging ang paggugol nila na nasa pagitan ng pagwawaldas at pagkukuripot ay makatarungang katamtaman.

[Sila] ang mga hindi nananalangin kasama kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa iba pang sinasamba, hindi pumapatay ng taong nagbawal si Allāh ng pagpatay niyon malibang ayon sa pahintulot ni Allāh gaya ng pagpatay sa pumatay o murtadd o nakapag-asawang nangalunya, at hindi nangangalunya. Ang sinumang gumawa ng mga malaking kasalanan na ito ay makatatagpo siya sa Araw ng Pagbangon ng kaparusahan sa anumang nagawa niyang kasalanan:

pag-iibayuhin para sa kanya ang pagdurusa sa Araw ng Pagbangon at mamalagi siya sa pagdurusa na isang kaaba-abang kalait-lait.

Subalit ang sinumang nagbalik-loob kay Allāh, sumampalataya, at gumawa ng gawang maayos, na nagpapatunay sa katapatan ng pagbabalik-loob niya, ang mga iyon ay papalitan ni Allāh ng magandang gawa ang ginawa nilang mga gawang masagwa. Laging si Allāh ay Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, Maawain sa kanila.

Ang sinumang nagbalik-loob kay Allāh at nagpatotoo sa katapatan ng pagbabalik-loob niya sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagtalima at pag-iwan ng mga pagsuway, tunay na ang pagbabalik-loob niya ay isang tanggap na pagbabalik-loob.

[Sila] ang mga hindi dumadalo sa kabulaanan gaya ng mga lugar ng mga pagsuway at mga libangang ipinagbabawal. Kapag naparaan sila sa satsatan kabilang sa imbi sa mga sinasabi at mga ginagawa ay dumaraan sila nang pagdaan na tumatawid habang mga nagpaparangal sa mga sarili nila sa pamamagitan ng paglalayo sa mga ito sa pakikihalubilo roon.

[Sila] ang mga kapag pinaalalahanan ng mga tanda ni Allāh na naririnig at nasasaksihan ay hindi nabibingi sa mga tainga nila sa mga tandang naririnig at hindi nabubulag sa mga tandang nasasaksihan.

[Sila] ang mga nagsasabi sa panalangin nila sa Panginoon nila: "Panginoon namin, magbigay Ka sa amin mula sa mga asawa namin at mga anak namin ng magiging galak ng mata para sa amin dahil sa pangingilag nito sa pagkakasala at pananatili nito sa katotohanan, at gumawa Ka sa amin para sa mga tagapangilag magkasala bilang mga tagapanguna sa katotohanan, na tinutularan."

Ang mga nailarawang iyon sa mga katangiang iyon ay gagantihan ng mga silid na mataas sa Firdaws na Pinakamataas ng Paraiso dahilan sa pagtitiis nila sa pagtalima kay Allāh at sasalubungin doon ng mga anghel ng pagbati at kapayapaan at maliligtas doon mula sa mga kasiraan

bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Kay ganda iyon bilang lugar ng pagtigil na titigilan nila at bilang lugar ng pananatili na pananatilihan nila.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagatangging sumampalataya na nagpupumilit sa kawalang-pananampalataya nila: "Hindi pumapansin sa inyo ang Panginoon ko dahil sa isang kapakinabangang nauuwi sa Kanya mula sa pagtalima ninyo. Kung hindi dahil mayroon Siyang mga lingkod na dumadalangin sa Kanya ng panalangin ng pagsamba at panalangin ng paghingi ay talaga sanang hindi Siya pumansin sa inyo. Ngunit nagpasinungaling nga kayo sa Sugo sa inihatid niya sa inyo mula sa Panginoon ninyo kaya ang ganti sa pagpapasinungaling ay magiging kumakapit sa inyo."

Ṭā. Sīn. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Ang mga ito ay ang mga talata ng Qur'ān na naglilinaw sa katotohanan mula sa kabulaanan.

Baka ikaw, O Sugo, dahil sa sigasig mo sa kapatnubayan nila ay papatay sa sarili mo dala ng lungkot at sigasig sa kapatnubayan nila.

Kung niloob Namin ang magpababa ng isang tanda sa kanila mula sa langit ay magpapababa Kami nito sa kanila kaya mananatili ang mga leeg nila na mga nakatungo roon na kaaba-aba. Subalit Kami ay hindi lumuob niyon bilang pagsusulit para sa kanila kung naniniwala ba sila sa Lingid.

Walang dumarating sa mga tagapagtambal na ito na isang pagpapaalaalang bago ang pagpapababa nito mula sa Napakamaawain sa pamamagitan ng mga katwiran Niyang nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya at katapatan ng Propeta Niya maliban umaayaw sila sa pakikinig doon at paniniwala roon.

Kaya nagpasinungaling nga sila sa inihatid sa kanila ng Sugo nila kaya pupunta sa kanila ang pagsasakatuparan ng mga balita ng dati nilang tinutuya at dadapo sa kanila ang pagdurusa.

Nananatili ba ang mga ito na mga nagpupumilit sa kawalang-pananampalataya nila sapagkat hindi sila tumingin sa lupa kung ilan ang pinatubo Namin dito mula sa bawat uring kabilang sa mga uri ng halamang maganda ang tanawin, na marami ang mga pakinabang?

Tunay na sa pagpapatubo sa lupa ng mga magkakaibang uri ng halaman ay talagang isang katunayang maliwanag sa kakayahan ng nagpatubo sa mga ito sa pagbibigay-buhay sa mga patay. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Tagapanaig na walang isang dumadaig sa Kanya, ang Maawain sa mga lingkod Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nanawagan ang Panginoon mo kay Moises habang nag-uutos doon na pumunta sa mga taong tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pang-aalipin nila sa mga tao ni Moises.

Sila ay ang mga tao ni Paraon, kaya nag-uutos si Moises sa kanila, nang may kabaitan at kabanayaran, ng pangingilag sa pagkakasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ako ay nangangamba na magpasinungaling sila sa akin sa ipinaaabot ko sa kanila buhat sa Iyo.

Maninikip ang dibdib ko dahil sa pagpapasinungaling nila sa akin at mapipigilan ang dila ko sa pagsasalita; kaya magsugo Ka kay Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – patungo sa kapatid kong si Aaron upang ito ay maging isang tagatulong para sa akin.

Sa kanila laban sa akin ay may isang pagkakasala dahilan sa pagkapatay ko sa Kopto, kaya nangangamba ako na patayin nila ako."

Nagsabi si Allāh kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Aba’y hindi; hindi ka nila papatayin. Kaya pumunta ka at ang kapatid mong si Aaron kalakip ng mga tanda Naming nagpapatunay sa katapatan ninyong dalawa. Tunay na Kami, kasama sa inyong dalawa sa pag-aadya at pag-aalalay, ay makikinig sa sasabihin ninyo at sa sasabihin sa inyo. Walang makaaalpas sa Amin mula roon na anuman.

Kaya pumunta kayong dalawa kay Paraon saka magsabi kayong dalawa sa kanya: Tunay na kami ay mga sugo sa iyo mula sa Panginoon ng mga nilikha sa kalahatan ng mga ito,

na ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel."

Nagsabi si Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Hindi ba kami nag-alaga sa iyo sa piling namin noong bata [ka] pa at namalagi ka sa amin mula sa buhay mo nang ilang taon? Kaya ano ang nag-anyaya sa iyo sa pag-aangkin ng pagkapropeta?

Gumawa ka ng isang mabigat na bagay nang pinatay mo ang Kopto dala ng pag-aadya sa isang lalaking kabilang sa mga kalipi mo habang ikaw ay kabilang sa mga nagkakaila sa mga biyaya ko sa iyo."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kay Paraon habang umaamin: "Napatay ko ang lalaking iyon habang ako ay kabilang sa mga mangmang bago pumunta sa akin ang pagkasi.

Kaya tumakas ako mula sa inyo matapos ng pagkapatay niyon papunta sa pamayanan ng Madyan noong nangamba ako na patayin ninyo ako dahil doon, ngunit nagbigay sa akin ang Panginoon ko ng kaalaman at gumawa Siya sa akin kabilang sa mga sugo Niya na isinusugo Niya sa mga tao.

Ang pag-aalaga mo sa akin nang hindi ka nang-alipin sa akin kasabay ng pang-aalipin mo sa mga anak ni Israel ay isang biyayang ipinanunumbat mo sa akin ayon sa karapatan! Subalit iyon ay hindi nakapipigil sa akin sa pag-anyaya sa iyo."

Nagsabi si Paraon kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "At ano ang Panginoon ng mga nilikha na inaangkin mong ikaw ay Sugo Niya?"

Nagsabi si Moises habang sumasagot kay Paraon: "Ang Panginoon ng mga nilikha ay ang Panginoon ng mga langit, ang Panginoon ng lupa, at ang Panginoon ng anumang nasa pagitan ng mga ito. Kung kayo ay naging mga nakatitiyak na Siya ay Panginoon ninyo, sumamba kayo sa Kanya lamang."

Nagsabi sa Paraon sa nakapaligid sa kanya na mga ginoo ng mga tao niya: "Hindi ba kayo nakikinig sa sagot ni Moises at sa nilalaman nitong pag-aangking sinungaling?"

Nagsabi sa kanila si Moises: "Si Allāh ay ang Panginoon ninyo at ang Panginoon ng mga ninuno ninyong nauna."

Nagsabi si Paraon: "Tunay na ang nag-aangkin na siya raw ay sugo sa inyo ay talagang baliw na hindi nakamamalay kung papaanong sasagot at nagsasabi ng hindi nauunawaan."

Nagsabi si Moises: "Si Allāh na nag-aanyaya ako sa inyo tungo sa Kanya ay ang Panginoon ng silangan, ang Panginoon ng kanluran, at ang Panginoon ng anumang nasa pagitan ng dalawang ito, kung nagkaroon kayo ng mga isip na ipinang-uunawa ninyo."

Nagsabi si Paraon kay Moises matapos ng kawalang-kakayahan niya sa pakikipagkatwiran dito: "Talagang kung sumamba ka sa isang sinasambang iba pa sa akin ay talagang gagawa nga ako sa iyo kabilang sa mga ibinilanggo."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kay Paraon: "Gagawin mo ba akong kabilang sa mga ibinilanggo kahit pa naghatid ako sa iyo ng naglilinaw sa katapatan ko kaugnay sa inihatid ko sa iyo mula sa ganang kay Allāh?"

Nagsabi iyon: "Kaya maglahad ka ng binanggit mo na ito ay nagpapatunay sa katapatan mo kung ikaw ay naging kabilang sa mga tapat sa inaangkin mo."

Kaya bumato si Moises ng tungkod niya sa lupa saka biglaang nag-anyo itong isang ulupong na maliwanag sa paningin.

Ipinasok niya ang kamay niya sa bulsa niya na hindi maputi, saka inilabas niya ito na maputing may kaputiang nagliliwanag, na hindi kaputian ng ketong, na nasasaksihan iyon ng mga tumitingin nang gayon din.

Nagsabi si Paraon sa mga ginoo ng mga tao niya sa paligid niyon: "Tunay na ang lalaking ito ay talagang isang manggagaway na maalam sa panggagaway.

Nagnanais siya sa pamamagitan ng panggagaway niya na magpalabas sa inyo mula sa lupain ninyo; kaya ano ang pananaw ninyo sa gagawin natin sa kanya?"

Nagsabi sila roon: "Mag-antala ka sa kanya at sa kapatid niya. Huwag kang magdadali-dali sa pagpaparusa sa kanilang dalawa. Magsugo ka sa mga lungsod ng Ehipto ng mga magtitipon sa mga manggagaway,

na magdadala sa iyo ng bawat mapanggaway na maalam sa panggagaway."

Kaya nagtipon si Paraon ng mga manggagaway niya para sa pakikipagtagisan kay Moises sa isang pook na itinakda at isang panahong itinakda.

Sinabi sa mga tao: "Kayo kaya ay mga magtitipon upang makita ninyo ang mananaig, kung siya ba ay si Moises o ang mga manggagaway?

Sa pag-asang sumunod tayo sa mga manggagaway sa relihiyon nila kung ang pananaig ay magiging sa kanila laban kay Moises."

Kaya noong dumating na ang mga manggagaway kay Paraon upang makipanaig kay Moises ay nagsabi sila roon: "Mayroon kaya kaming gantimpalang materyal o moral kung ang pananaig ay naging sa amin laban kay Moises?"

Nagsabi sa kanila si Paraon: "Oo, magkakaroon kayo ng gantimpala, at tunay na kayo sa sandali ng pagwagi ninyo laban sa kanya ay talagang kabilang sa mga palalapitin sa ganang akin sa pamamagitan ng pagbibigay sa inyo ng mga katungkulang mataas."

Nagsabi sa kanila si Moises habang nagtitiwala sa pag-aadya ni Allāh at naglilinaw na ang taglay niya ay hindi panggagaway: "Pumukol kayo ng anumang ipupukol ninyo na mga lubid ninyo at mga tungkod ninyo."

Kaya pumukol sila ng mga lubid nila at mga tungkod nila at nagsabi sila sa sandali ng pagpukol nila ng mga ito: "Sumpa man sa kadakilaan ni Paraon, tunay na kami, talagang kami, ay ang mga tagapanaig at si Moises ay ang nadaig."

Kaya pumukol si Moises ng tungkod niya saka nag-anyo itong isang ahas, saka biglang ito ay lumululon sa ikinukunwari nila sa mga tao na panggagaway.

Kaya noong nakita ng mga manggagaway ang tungkod ni Moises na lumululon sa ipinukol nila mula sa panggagaway nila, bumagsak sila na mga nakapatirapa.

Nagsabi sila: "Sumampalataya kami sa Panginoon ng mga nilikha sa kalahatan ng mga ito,

ang Panginoon ni Moises at ang Panginoon ni Aaron – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan."

Nagsabi si Paraon habang nagmamasama sa mga manggagaway sa pagsampalataya nila: "Naniwala ba kayo kay Moises bago ako magpahintulot sa inyo niyon? Tunay na si Moises ay talagang siya ang pasimuno ninyo na nagturo sa inyo ng panggagaway. Nagsabwatan kayong lahat sa pagpapalisan sa mga mamamayan ng Ehipto mula sa Ehipto kaya talagang malalaman ninyo ang ibabagsak ko sa inyo na parusa. Talagang magpuputul-putol nga ako ng paa ng bawat isa at ng kamay niya nang magkabilaan sa mga ito sa pamamagitan ng pagputol sa kanang paa kaalinsabay ng kaliwang kamay, o kabaliktaran. Talagang magbibitin nga ako sa inyo nang magkakasama sa mga troso ng punong-datiles. Hindi ako magtitira mula sa inyo ng isa man."

Nagsabi ang mga manggagaway kay Paraon: "Walang pinsala sa anumang ibinabanta mo sa amin na pagputol at pagbibitin [sa puno] sa Mundo sapagkat ang pagdurusang dulot mo ay maglalaho samantalang kami sa Panginoon namin ay mga uuwi. Magpapapasok Siya sa amin sa awa Niyang palagian.

Tunay na kami ay naghahangad na pumawi si Allāh para sa amin sa mga naunang pagkakamali namin na nagawa namin, yayamang kami ay naging una sa sumampalataya kay Moises at naniwala sa kanya."

Nagkasi Kami kay Moises habang nag-uutos sa kanya: "Maglakbay ka sa gabi kasama ng mga anak ni Israel. Tunay na si Paraon at ang sinumang kasama sa kanya ay mga susunod sa kanila upang magpabalik sa kanila."

Kaya nagpadala si Paraon ng ilan sa mga kawal niya sa mga lungsod bilang mga tagapagtipon na magtitipon sa mga hukbo upang magpabalik sa mga anak ni Israel noong nakaalam siya sa paglalakbay nila mula sa Ehipto.

Nagsabi si Paraon habang nagmamaliit sa kalagayan ng mga anak ni Israel: "Tunay na ang mga ito ay talagang isang pangkating kaunti.

Tunay na sila ay talagang mga gumagawa ng nagpapangitngit sa atin laban sa kanila.

Tunay na tayo ay talagang mga nakahanda para sa kanila, mga tagapagmatyag."

Kaya nagpalabas Kami kay Paraon at sa mga tao niya mula sa lupain ng Ehipto na may mga harding mayaman at mga bukal na dinadaluyan ng mga tubig,

at may mga imbakan ng yaman at mga tirahang maganda.

Kung paanong nagpalabas Kami kay Paraon at sa mga tao niya mula sa mga biyayang ito, gumawa naman Kami ng kauri ng mga biyayang ito noong matapos nila para sa mga anak ni Israel sa Shām.

Kaya naglakbay si Paraon at ang mga tao niya kasunod sa mga anak ni Israel sa oras ng pagsikat ng araw.

Kaya noong nagkaharapan si Paraon kasama ng mga tao niyon at si Moises kasama ng mga kalipi niya sa paraang naging nakikita ng bawat pangkat ang ibang pangkat, nagsabi ang mga kasamahan ni Moises: "Tunay na si Paraon at ang mga tao niya ay aabot sa atin at walang kapangyarihan sa atin laban sa kanila."

Nagsabi si Moises sa mga tao niya: "Ang usapin ay hindi gaya ng ginuniguni ninyo sapagkat tunay na kasama sa akin ang Panginoon ko sa pag-aalalay at pag-aadya. Gagabay Siya sa akin at magtuturo Siya sa akin tungo sa daan ng kaligtasan."

Kaya nagkasi Kami kay Moises ng dalawang utos sa kanya: na hampasin niya ang dagat ng tungkod niya. Kaya hinampas naman niya nito ang dagat, kaya nabiyak iyon at naging labindalawang daanan ayon sa bilang ng mga lipi ng mga anak ni Israel. Ang bawat bahaging nabiyak mula sa dagat ay tulad ng bundok na malaki sa laki at tatag yayamang walang tubig na dumadaloy mula sa mga ito.

Inilapit Namin si Paraon at ang mga tao niya hanggang sa pumasok sila sa dagat habang mga nag-aakalang ang daan ay natatahak.

Sumagip Kami kay Moises at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga anak ni Israel, kaya walang napahamak kabilang sa kanila na isa man.

Pagkatapos nagpahamak Kami kay Paraon at sa mga tao niya sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat.

Tunay na sa pagkabiyak ng dagat para kay Moises, pagkaligtas niya, at pagkapahamak ni Paraon at ng mga tao niyon ay talagang may tanda na nagpapatunay sa katapatan ni Moises. Ang higit na marami sa mga kasama kay Paraon ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, o Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.

Bumigkas ka sa kanila, O Sugo, ng kasaysayan ni Abraham,

nang nagsabi siya sa ama niyang si Āzar at mga kababayan niya: "Ano ang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh?"

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Sumasamba kami sa mga anito saka nananatili kami bilang mga namamalagi sa pagsamba sa mga ito, na mga dumidikit sa mga ito."

Nagsabi si Abraham sa kanila: "Nakaririnig kaya ang mga anito sa panalangin ninyo kapag dumadalangin kayo sa kanila?

O nakapagpapakinabang sila sa inyo kung tumalima kayo sa kanila o nakapipinsala sila sa inyo kung sumuway kayo sa kanila?"

Nagsabi sila: "Hindi sila nakaririnig sa amin kapag dumalangin kami sa kanila, hindi sila nakapagpapakinabang sa amin kung tumalima kami sa kanila, at hindi sila nakapipinsala sa amin kung sumuway kami sa kanila; bagkus ang nangyari ay na kami ay nakatagpo sa mga magulang namin na gumagawa niyon kaya kami ay gumagaya sa kanila."

Nagsabi si Abraham: "Nagmuni-muni ba kayo kaya nakakita kayo sa anumang dati na ninyong sinasamba na mga anito bukod pa kay Allāh:

at anumang sinasamba noon ng mga ninuno ninyong sinauna?

Tunay na sila sa kabuuan nila ay mga kaaway para sa akin dahil sila ay kabulaanan, maliban kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito,

na lumikha sa akin, saka Siya ay gumagabay sa akin tungo sa kabutihan sa Mundo at kabutihan sa Kabilang-buhay;

na Siya lamang ay nagpapakain sa akin kapag nagutom ako at nagpapainom sa akin kapag nauhaw ako;

at kapag nagkasakit ako, Siya lamang ay ang nagpapagaling sa akin mula sa sakit: walang tagalunas para sa akin bukod pa sa Kanya;

na Siya lamang ay magpapapanaw sa akin kapag natapos ang taning ko, at magbibigay-buhay sa akin matapos ng kamatayan ko;

na naghahangad ako sa Kanya lamang na magpatawad Siya sa akin sa mga pagkakamali ko sa Araw ng Pagganti.

Nagsabi si Abraham habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, magbigay Ka sa akin ng pang-unawa sa relihiyon at magsama Ka sa akin sa mga maayos kabilang sa mga propeta bago ko sa pamamagitan ng pagpapasok Mo sa akin sa Paraiso kasama sa kanila.

Gumawa Ka para sa akin ng isang marikit na pagbanggit at isang magandang pagbubunyi sa darating kabilang sa mga salinlahi matapos ko.

Gumawa Ka sa akin na kabilang sa magmamana ng mga tahanan sa Hardin na magiginhawahan doon ang mga lingkod Mong mga mananampalataya, at magpatahan Ka sa akin doon.

Magpatawad Ka sa ama ko; tunay na siya noon ay kabilang sa mga ligaw sa katotohanan dahilan sa shirk. Dumalangin si Abraham para sa ama niya bago luminaw sa kanya na ito ay kabilang sa mga maninirahan sa Impiyerno ngunit noong luminaw sa kanya iyon ay nagpawalang-kaugnayan siya rito at hindi na siya dumalangin para rito.

Huwag Kang manghiya sa akin sa pamamagitan ng pagdurusa sa araw na bubuhayin ang mga tao para sa pagtutuos:

sa Araw na walang makapagpapakinabang doon na yaman na natipon na ng tao sa Mundo ni mga anak na dating nag-aadya siya sa kanila,

maliban sa sinumang dumating kay Allāh nang may pusong ligtas: walang shirk dito, walang pagpapaimbabaw, walang pagpapakitang-tao, walang kapalaluan sapagkat tunay na siya ay makikinabang sa salapi niyang ginugol niya sa landas ni Allāh at sa mga anak niyang dadalangin para sa kanya.

Palalapitin ang Paraiso sa mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Ilalantad ang Apoy sa Kalapan para sa mga ligaw na naligaw palayo sa Relihiyon ng Katotohanan.

Sasabihin sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Nasaan na ang dati ninyong sinasamba na mga anito?

Sumasamba kayo sa bukod pa kay Allāh? Mag-aadya kaya sila sa inyo sa pamamagitan ng paghahadlang sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh o maiaadya sila mismo para sa mga sarili nila?

Kaya itatapon ang iba sa kanila sa Impiyerno sa ibabaw ng iba pa: sila at ang mga nagpaligaw sa kanila,

at ang mga katulong ni Satanas, kabilang sa mga demonyo sa kabuuan nila, walang itatangi mula sa kanila ni isa man.

Magsasabi ang mga tagapagtambal na dating sumasamba sa iba pa kay Allāh at gumagawa sa mga iyon bilang mga katambal sa Kanya habang sila ay nakikipag-alitan sa mga dating sinasamba nila bukod pa sa Kanya:

"Sumpa man kay Allāh, talaga ngang kami dati ay nasa isang pagkaligaw na maliwanag palayo sa katotohanan,

noong gumawa kami sa inyo tulad ng Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat sumasamba kami sa inyo kung paanong sumasamba kami sa Kanya.

Walang nagligaw sa amin palayo sa daan ng katotohanan kundi ang mga salarin na nag-anyaya sa amin sa pagsamba sa kanila bukod pa kay Allāh.

Kaya wala kaming mga tagapamagitang mamamagitan para sa amin sa ganang kay Allāh upang magligtas sa amin mula sa pagdurusang dulot Niya,

Wala kaming kaibigang dalisay sa pagmamahal na magtatanggol sa amin at mamamagitan para sa amin.

Kaya kung sakaling mayroon kaming pagbabalik sa buhay na pangmundo, kami ay magiging kabilang sa mga mananampalataya kay Allāh.

Tunay na sa nabanggit na iyon mula sa kasaysayan ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at kahahantungan ng mga tagapagpasinungaling ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.

Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Noe sa mga isinugo nang nagpasinungaling sila kay Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –

noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Noe: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?

Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ikinasi ni Allāh sa akin at hindi ako nagbabawas.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.

Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Maniniwala ba kami sa iyo, O Noe, susunod ba kami sa dinala mo, at gagawa ba kami [ayon doon] samantalang ang lagay ay na ang mga tagasunod mo ay ang mga mababa na mga tao lamang sapagkat hindi natatagpuan sa kanila ang mga ginoo at ang mga maharlika?"

Nagsabi sa kanila si Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "At ano ang kaalaman ko sa anumang dating ginagawa ng mga mananampalatayang ito? Ako ay hindi katiwala sa kanila, na nag-iisa-isa sa mga gawain nila.

Walang iba ang pagtutuos sa kanila kundi nasa kay Allāh na nakaaalam sa mga kalihim-lihiman nila at mga kahayag-hayagan nila at hindi sa akin. Kung sakaling nakararamdam kayo sa sinabi ninyo ay hindi sana kayo magsasabi nito.

Hindi ako magtataboy sa mga mananampalataya palayo sa pinag-uupuan ko bilang pagtugon sa hiling ninyo upang sumampalataya kayo.

Walang iba ako kundi isang mapagbabalang maliwanag ang pagbabala; pinag-iingat ko kayo sa pagdurusang dulot ni Allāh."

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Talagang kung hindi ka magpipigil sa inaanyaya mo sa amin, talagang ikaw nga ay magiging kabilang sa mga lalaitin at mga papatayin sa pamamagitan ng pagpukol ng mga bato."

Nagsabi si Noe habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, tunay na ang mga kababayan ko ay nagpasinungaling sa akin at hindi nagpatotoo sa akin sa dinala ko mula sa ganang Iyo.

Kaya humatol Ka sa pagitan ko at nila ng isang paghahatol na magpapahamak sa kanila dahil sa pagpupumilit nila sa kabulaanan. Sagipin Mo ako at ang sinumang kasama sa akin kabilang sa mga mananampalataya mula sa anumang ipinapampahamak Mo sa mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan ko."

Kaya naman tumugon Kami sa panalangin niya at nagligtas Kami sa kanya at sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya sa daong na pinuno ng mga tao at mga hayop.

Pagkatapos nilunod Namin, matapos nila, ang mga naiiwan, na mga kababayan ni Noe.

Tunay na sa nabanggit na iyon mula sa kasaysayan ni Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at ng mga kababayan niya, pagkaligtas ni Noe at sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya, at pagkapahamak ng mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan niya ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa kanila.

Nagpasinungaling ang `Ād sa mga isinugo nang nagpasinungaling sila sa sugo nilang si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.

Banggitin mo nang nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Hūd: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?

Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ipinag-utos ni Allāh sa akin na ipaabot at hindi ako nagbabawas.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.

Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.

Nagpapatayo ba kayo, sa bawat mataas na pook na makatatanaw [kayo], ng isang gusaling palatandaan dala ng pagbibiru-biro, na walang silbing maidudulot sa inyo sa Mundo ninyo o Kabilang-buhay ninyo?

Gumagawa ba kayo ng mga kuta at mga palasyo na para bang kayo ay mananatili sa Mundong ito at hindi kayo lilipat buhat dito?

Kapag lumantak kayo sa pagpatay o paghagupit ay lumalantak kayo gaya ng mga maniniil nang walang habag ni awa.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.

Mangamba kayo kay Allāh laban sa pagkainis ni Allāh na nagbigay sa inyo mula sa mga biyaya Niya na nalalaman ninyo.

Nagbigay sa inyo ng mga hayupan at nagbigay sa inyo ng mga anak.

Nagbigay Siya sa inyo ng mga taniman at mga bukal na dumadaloy.

Tunay na ako ay nangangamba para sa inyo, O mga kalipi ko, ng isang pagdurusa sa isang araw na sukdulan, ang Araw ng Pagbangon.

Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "Nagkakapantay sa ganang amin ang pagpapaalaala mo sa amin at ang kawalan ng pagpapaalaala mo sapagkat hindi kami sasampalataya sa iyo at hindi kami aalis sa kalagayang kami ay naroon.

Walang iba ito kundi relihiyon ng mga sinauna, mga kinagawian nila, at mga kaasalan nila.

Hindi kami mga pagdurusahin."

Kaya nagpatuloy sila sa pagpapasinungaling sa propeta nilang si Hūd – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kaya nagpahamak Kami sa kanila dahilan sa pagpapasinungaling nila sa hanging mapanira. Tunay na sa pagpapahamak na iyon ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, o Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.

Nagpasinungaling ang Thamūd sa mga isinugo sa pamamagitan ng pagpapasinungaling nila sa propeta nilang si Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –

noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Ṣāliḥ: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya dala ng pangamba sa Kanya?

Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan sa anumang ipinaabot ko buhat sa Kanya: hindi ako nagdaragdag doon at hindi ako nagbabawas mula roon.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sinaway ko sa inyo.

Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.

Nagmimithi ba kayo na iwanan kayo sa kalagayang kayo ay nasa mga kabutihan at mga biyaya habang mga natitiwasay na hindi nangangamba

sa mga pataniman at mga bukal na dumadaloy,

at mga pananim at mga punong datiles na ang mga bunga ng mga ito ay malambot at hinog?

Pumuputol kayo ng mga bundok upang yumari kayo ng mga bahay na tinitirahan ninyo habang kayo ay mga sanay sa pag-ukit ng mga ito.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.

Huwag kayong magpaakay sa utos ng mga nagpapakalabis laban sa mga sarili nila dahil sa pagkagawa ng mga pagsuway,

na nanggugulo sa lupa sa pamamagitan ng ipinalalaganap nila na mga pagsuway at hindi nagsasaayos ng mga sarili nila sa pamamagitan ng pananatili sa pagtalima kay Allāh.

Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "Ikaw lamang ay kabilang sa mga nagaway nang paulit-ulit hanggang sa nanaig ang panggagaway sa mga isip nila at nag-alis sa mga ito.

Walang iba ka kundi isang taong tulad namin sapagkat walang kalamangan para sa iyo higit sa amin upang ikaw ay maging isang sugo. Kaya maglahad ka ng isang palatandaan na nagpapatunay na ikaw ay sugo kung ikaw ay tapat sa pinagsasabi mo na ikaw ay sugo."

Nagsabi sa kanila si Ṣaliḥ noong nagbigay sa kanya si Allāh ng isang palatandaan, ang dumalagang kamelyo na pinalabas ni Allāh mula sa bato: "Ito ay isang dumalagang kamelyo na nakikita at nasasalat. Ukol dito ay isang bahagi mula sa tubig at ukol sa inyo ay isang bahaging nalalaman. Hindi ito iinom sa araw na siyang bahagi ninyo at hindi naman kayo iinom sa araw na siyang bahagi nito.

Huwag kayong sumaling dito ng ikasasama nito gaya ng pagkatay at pagpalo para [walang] sumapit sa inyo dahilan doon na isang pagdurusa mula kay Allāh, na ipampapahamak Niya sa inyo sa isang araw na sukdulan dahil sa taglay niyon na pagsusulit na bababa sa inyo."

Ngunit nagkaisa sila sa pagkakatay rito kaya kinatay ito ng pinakasawi sa kanila kaya sila ay naging mga nagsisisi sa ipinangahas nila noong nalaman nila na ang pagdurusa ay bababa sa kanila nang walang pasubali, subalit ang pagsisisi sa sandali ng pagkakita sa pagdurusa ay hindi magpapakinabang.

Kaya dumaklot sa kanila ang pagdurusang ipinangako sa kanila, ang lindol at ang hiyaw. Tunay na sa nabanggit na iyon na kasaysayan ni Ṣāliḥ at ng mga kalipi niya ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.

Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Lot sa mga isinugo dahil sa pagpapasinungaling nila sa propeta nilang si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –

noong nagsabi sa kanila ang kapatid nila sa kaangkanan na si Lot: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh, sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagtatambal sa Kanya, dala ng pangamba sa Kanya?

Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan sa anumang ipinaabot ko buhat sa Kanya: hindi ako nagdaragdag doon at hindi ako nagbabawas.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-uutos ko sa inyo at anumang sinasaway ko sa inyo.

Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.

Pumupunta ba kayo sa mga lalaki ng mga tao sa mga likuran nila

at humihinto kayo sa pagpunta sa nilikha ni Allāh para makatugon kayo sa mga pagnanasa ninyo mula sa mga ari ng mga maybahay ninyo? Bagkus kayo ay mga taong lumalampas sa mga hangganan ni Allāh dahil sa nakasasamang pagkalihis na ito.

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Talagang kung hindi ka magpipigil, O Lot, sa pagsaway sa amin sa gawaing ito at pagmamasama nito sa amin, talagang ikaw nga mismo at ang sinumang kasama sa iyo ay magiging kabilang sa mga palilisanin mula sa pamayanan namin."

Nagsabi sa kanila si Lot: "Tunay na ako sa gawain ninyong ito na ginagawa ninyo ay talagang kabilang sa mga namumuhing nasusuklam.

Nagsabi siya habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, iligtas Mo ako at iligtas Mo ang mag-anak ko mula sa tatama sa mga ito na pagdurusa dahilan sa ginagawa nila na nakasasama."

Kaya sumagot Kami sa panalangin niya kaya nagligtas Kami sa kanya at mag-anak niya sa kabuuan nila

maliban sa maybahay niya sapagkat iyon ay tagatangging sumampalataya kaya iyon ay kabilang sa mga aalis na napapahamak.

Pagkatapos, matapos na lumabas si Lot at ang mag-anak niya mula sa pamayanan ng Sodom, ipinahamak Namin ang mga kababayan niyang mga nagpaiwan matapos niya sa isang pinakamatinding pagpapahamak.

Nagpababa Kami sa kanila ng mga bato mula sa langit tulad ng pagpapababa ng ulan, saka kay pangit ang ulan sa mga ito na mga dating binabalaang ni Lot at pinag-iingat niya laban sa pagdurusang dulot ni Allāh kung sila ay nagpatuloy sa kalagayan nila na paggawa ng nakasasama.

Tunay na sa nabanggit na iyon na pagdurusang bumaba sa mga kababayan ni Lot dahilan sa paggawa ng mahalay ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.

Nagpasinungaling sa mga isinugo ang mga naninirahan sa pamayanang may mga punong-kahoy na makapal nang nagpasinungaling sila sa propeta nila na si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –

noong nagsabi sa kanila ang propeta nilang si Shu`ayb: "Hindi ba kayo mangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagtatambal sa Kanya dala ng pangamba sa Kanya?

Tunay na ako para sa inyo ay isang sugong isinugo ni Allāh sa inyo, na mapagkatitiwalaan: hindi ako nagdaragdag sa anumang ipinag-utos Niya sa akin na ipaabot at hindi ako nagbabawas.

Kaya mangilag kayong magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, at tumalima kayo sa akin sa anumang ipinag-utos ko sa inyo at sa anumang sinaway ko sa inyo.

Hindi ako humihiling sa inyo ng isang gantimpala dahil sa nagpapaabot ako sa inyo mula sa Panginoon ko; walang gantimpala sa akin kundi nasa kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha, hindi nasa iba pa sa Kanya.

Lubusin ninyo para sa mga tao ang pagtatakal kapag nagtitinda kayo sa kanila at huwag kayong maging kabilang sa mga nagbabawas sa pagtatakal kapag nagtinda sa mga tao.

Tumimbang kayo kapag tumitimbang kayo para sa iba pa sa inyo sa pamamagitan ng timbangang tuwid.

Huwag kayong kumulang sa mga tao sa mga karapatan nila at huwag kayong magparami ng kaguluhan sa lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway.

Mangilag kayong magkasala sa lumikha sa inyo at lumikha sa mga kalipunang nauna sa pamamagitan ng pangamba sa Kanya na [baka] magpababa Siya sa inyo ng parusa Niya.

Nagsabi kay Shu`ayb ang mga kalipi ni Shu`ayb: "Ikaw ay kabilang sa mga dinapuan lamang ng panggagaway nang paulit-ulit hanggang sa nanaig ang panggagaway sa isip mo saka nagpalaho iyon dito.

Walang iba ka kundi isang taong tulad namin sapagkat walang kalamangan para sa iyo higit sa amin kaya papaano kang magiging isang sugo. Wala kaming ipinagpapalagay sa iyo kundi isang sinungaling sa inaangkin mo na ikaw ay sugo."

Kaya magpabagsak ka sa amin ng mga piraso mula sa langit kung ikaw ay naging tapat sa inaangkin mo."

Nagsabi sa kanila si Shu`ayb: "Ang Panginoon ko ay higit na maalam sa anumang ginagawa ninyo na shirk at mga pagsuway: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga gawain ninyo na anuman."

Kaya nagpatuloy sila sa pagpapasinungaling sa kanya kaya may dumapo sa kanila na isang pagdurusang sukdulan yayamang may lumilim sa kanila na isang ulap matapos ng isang araw na matindi ang init, at nagpaulan ito sa kanila ng apoy saka sumunog sa kanila. Tunay na ang araw ng pagpapahamak sa kanila ay naging isang araw na sukdulan ang hilakbot.

Tunay na sa nabanggit na iyon na pagpapahamak sa mga kalipi ni Shu`ayb ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga tagapagsaalang-alang. Ang karamihan sa kanila ay hindi naging mga mananampalataya.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Siya ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, ang Maawain sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya.

Tunay na itong Qur’ān na ibinaba kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ibinaba mula sa Panginoon ng mga nilikha.

Bumaba kalakip nito si Anghel Gabriel, ang Mapagkakatiwalaan – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan –

Bumababa siya kalakip nito sa puso mo, O Sugo, upang ikaw ay maging kabilang sa mga sugo na nagbababala sa mga tao at nagpapangamba sa kanila sa pagdurusang dulot ni Allāh.

Bumababa siya kalakip nito sa pamamagitan ng wikang Arabeng maliwanag.

Tunay na ang Qur'ān na ito ay talagang nabanggit sa mga kasulatan ng mga sinauna sapagkat nagbalita nga ng nakalulugod hinggil dito ang mga naunang kasulatang makalangit.

Hindi ba ito para sa mga tagapagpasinungaling na ito sa iyo naging isang palatandaan sa katapatan mo, na makaalam sa reyalidad ng ibinaba sa iyo ang mga maalam sa mga anak ni Israel tulad ni `Abdullāh bin Salām?

Kung sakaling nagbaba Kami ng Qu'an na ito sa isa sa mga dayuhang hindi nagsasalita ng wikang Arabe

saka bumigkas siya nito sa kanila, hindi sila dahil dito magiging mga mananampalataya – dahil sila ay magsasabi: "Hindi kami nakauunawa nito" – para magpuri sila kay Allāh na bumaba ito sa wika nila.

Gayon Kami nagpasok ng pagpapasinungaling at kawalang-pananampalataya sa mga puso ng mga salarin.

Hindi sila magbabago sa lagay nila na kawalang-pananampalataya at hindi sila sumasampalataya hanggang sa makita nila ang pagdurusang nakasasakit.

Kaya pupunta sa kanila ang pagdurusang ito nang walang anu-ano samantalang sila ay hindi nakaaalam sa pagdating nito hanggang sa bumigla ito sa kanila.

Kaya magsasabi sila kapag bumababa sa kanila ang pagdurusa nang biglaan dala ng tindi ng paghihinagpis: "Tayo kaya ay mga palulugitan para magbalik-loob tayo kay Allāh?"

Kaya ba sa pagdurusang dulot Namin ay nagmamadali ang mga tagatangging sumampalataya na ito habang mga nagsasabi sila: "Hindi kami maniniwala sa iyo hanggang ibagsak mo ang langit nang tipak-tipak gaya ng iginiit mo sa amin."

Kaya magpabatid ka sa Akin, O Sugo, kung nagpatamasa Kami ng mga biyaya sa mahabang panahon sa mga tagatangging sumampalataya na ito na mga umaayaw sa pagsampalataya sa inihatid mo.

Pagkatapos dumating sa kanila – matapos ng panahong iyon na nagtamo sila ng mga biyayang iyon – ang dating ipinangangako sa kanila na pagdurusa.

Ano ang ipinakinabang sa kanila ng anumang dating nasa kanila na mga biyaya sa Mundo sapagkat naputol na ang mga biyayang iyon at hindi nagdulot ng anuman?

Hindi Kami nagpahamak ng anumang pamayanan kabilang sa mga kalipunan malibang matapos ng pagbibigay-paalaala roon sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga sugo at pagpapababa ng mga kasulatan

bilang pangaral at bilang pagpapaalaala sa kanila, samantalang hindi Kami naging tagalabag sa katarungan dahil sa pagpaparusa sa kanila matapos ng pagbibigay-paalaala sa kanila sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga sugo at pagpapababa ng mga kasulatan.

Hindi nagbabaan ang mga demonyo kalakip ng Qur'ān na ito sa puso ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Hindi natutumpak na magbabaan sila sa puso mo at hindi sila nakakakaya niyon.

Hindi sila nakakakaya niyon dahil sila ay mga ibinukod palayo sa lugar nito sa langit kaya papaanong makararating sila roon at magbabaan kalakip nito?

Kaya huwag kang sumamba kasama kay Allāh sa isang sinasambang iba pa na itinatambal mo kasama sa Kanya, para ikaw dahilan doon ay [hindi] maging kabilang sa mga pagdurusahin.

Magbabala ka, o Sugo, sa angkan mo: sa pinakamalapit saka sa kasunod na pinakamalapit kabilang sa mga kalipi mo, upang hindi dumapo sa kanila ang pagdurusang dulot ni Allāh kung nanatili sila sa shirk.

Magpabanayad ka ng kalooban mo sa gawa at sa salita para sa sinumang sumunod sa iyo kabilang sa mga mananampalataya bilang awa sa kanila at bilang kabaitan.

Ngunit kung sumuway sila sa iyo at hindi tumugon sa ipinag-utos mo sa kanila na paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pagtalima sa Kanya ay magsabi ka sa kanila: "Tunay na ako ay walang-kaugnayan sa anumang ginagawa ninyo na shirk at mga pagsuway."

Sumandig ka sa mga nauukol sa iyo sa kabuuan ng mga ito sa Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway niya, Maawain sa sinumang nanumbalik sa Kanya kabilang sa kanila,

na nakakikita sa iyo – kaluwalhatian sa Kanya – kapag bumangon ka patungo sa pagdarasal

at nakakikita – kaluwalhatian sa Kanya – sa paggalaw mo mula sa isang kalagayan patungo sa isang kalagayan sa mga nagdarasal. Walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa anumang isinasagawa mo ni mula sa anumang isinasagawa ng iba pa sa iyo.

Tunay na Siya ay ang Madinigin sa anumang binibigkas mo na [talata ng] Qur'ān at dhikr sa dasal mo, ang Maalam sa layunin mo.

Magpapabatid kaya Ako sa inyo kung sa kanino nagbababaan ang mga demonyong iginiit ninyo na sila ay nagbabaan kalakip ng Qur'ān na ito?

Nagbababaan ang mga demonyo sa bawat palasinungaling na marami ang kasalanan at ang pagsuway kabilang sa mga manghuhulang panghinaharap.

Nagnanakaw ang mga demonyo ng pakikinig mula sa konsehong pinakamataas saka nagpupukol sila nito sa mga katangkilik nila kabilang sa mga manghuhulang panghinaharap. Ang higit na marami sa mga manghuhulang panghinaharap ay mga sinungaling. Kung nagpakatapat sila sa isang salita ay nagsinungaling naman sila kasama rito ng isang daang kasinungalingan.

Ang mga manunula, na naggigiit kayo na si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay kabilang sa kanila – ay sumusunod sa kanila ang mga nalilihis palayo sa daan ng patnubay at pagpapakatuwid, kaya nagtuturing ang mga ito na ang sinasabi nila ay kabilang sa tula.

Hindi mo ba nakita, O Sugo, na kabilang sa mga kahayagan ng kalisyaan nila ay na sila ay nawawala sa bawat larangan: sumusuong sila sa pagbubunyi minsan, pagpupula minsan, at sa iba pa sa mga ito paminsan-minsan.

at na sila ay nagsisinungaling sapagkat nagsasabi sila: "Gumawa kami ng ganito," gayong hindi naman nila ginawa ito,

maliban sa mga sumampalataya kabilang sa mga manunula, gumawa ng mga gawang maayos, nag-alaala kay Allāh nang madalas na pag-aalaala, at naiadya laban sa mga kaaway ni Allāh matapos na lumabag sa katarungan ang mga ito sa kanila, tulad ni Ḥassān bin Thābit – malugod si Allāh sa kanya. Makaaalam ang mga lumabag sa katarungan dahil sa pagtatambal kay Allāh at pangangaway sa mga lingkod Niya kung sa aling balikan babalik sila sapagkat babalik sila sa isang katayuang mabigat at isang pagtutuos na masusi.

Ṭā. Sīn. Nauna na ang pagtalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah. Ang mga talatang ito na ibinaba sa iyo ay ang mga talata ng Qur’ān at ng isang Aklat na maliwanag, walang kalituhan dito. Ang sinumang nagbulaybulay rito ay nakaaalam na ito ay mula sa ganang kay Allāh.

Ang mga talatang ito ay tagapatnubay sa katotohanan, tagagabay rito, tagabalita ng nakagagalak para sa mga mananampalataya hinggil kay Allāh at sa mga sugo Niya.

[Sila] ang mga nagsasagawa ng pagdarasal ayon sa pinakaganap na anyo, nagbibigay ng zakāh ng mga yaman nila sa pamamagitan ng pag-uukol nito sa mga pinag-uukulan nito, at sila ay mga nakatitiyak sa anumang nasa Kabilang-buhay na gantimpala at parusa.

Tunay na ang mga tagatangging sumampalataya na hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay at anumang naroon na gantimpala at parusa ay pinaganda Namin para sa kanila ang mga gawain nilang masagwa kaya naman nagpatuloy sila sa paggawa ng mga ito sapagkat sila ay mga nalilito na hindi napapatnubayan sa tama ni sa katinuan.

Ang mga nailarawang iyon sa nabanggit ay ang mga ukol sa kanila ang kasagwaan ng pagdurusa sa Mundo sa pamamagitan ng pagpatay at pagbihag. Sila sa Kabilang-buhay ay ang pinakahigit sa mga tao sa pagkakalugi yayamang ipinalugi nila ang mga sarili nila at ang mga mag-anak nila sa Araw ng Pagbangon dahil sa pagpapawalang-hanggan sa kanila sa Apoy.

Tunay na ikaw, O Sugo, ay talagang ginagawaran nitong Qur’ān na pinababa sa iyo mula sa ganang Marunong sa paglikha Niya, pangangasiwa Niya, at pagbabatas Niya, Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga kapakanan ng mga lingkod Niya.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Moises sa mag-anak niya: "Tunay na ako ay nakakita ng apoy. Magdadala ako sa inyo mula roon ng isang balita kung sino ang tagapagpaningas niyon na gagabay sa atin sa daan, o magdadala ako sa inyo ng isang dingas ng apoy na makukuha mula roon, sa pag-asang mapainitan kayo sa pamamagitan niyon mula sa lamig."

Ngunit noong nakarating siya sa lugar ng apoy na nakita niya, tinawag siya ni Allāh: "Binanal ang sinumang nasa apoy at ang nasa paligid nito na mga anghel." [Ito ay] bilang pagdakila sa Panginoon ng mga nilalang at bilang pagpapawalang-kaugnayan sa Kanya sa anumang hindi naaangkop sa Kanya na mga katangiang ipinanlalarawan sa Kanya ng mga ligaw.

Nagsabi si Allāh sa kanya: "O Moises, tunay na Ako ay si Allāh, ang Makapangyarihan na walang nakikipanaig sa Akin na isa man, ang Marunong sa paglikha Ko, pagtatakda Ko, at batas Ko.

Pumukol ka ng tungkod mo." Kaya sumunod si Moises; ngunit noong nakita niya ito na nangangatal at kumikilus-kilos na para bang ito ay isang ahas, tumalikod siya nang patakas at hindi bumalik. Nagsabi sa kanya si Allah: "O Moises, huwag kang mangamba riyan sapagkat tunay na Ako, sa piling Ko, ay hindi nangangamba ang mga isinugo sa ahas ni sa anumang iba pa rito,

subalit ang sinumang lumabag sa katarungan sa sarili nila sa pamamagitan ng paggawa ng pagkakasala, pagkatapos nagbalik-loob matapos niyon. Tunay na Ako ay Mapagpatawad para sa kanya, Maawain sa kanya.

Ipasok mo ang kamay mo sa bukasan ng kamisa mo na nalalapit sa leeg mo, lalabas ito, matapos ng pagpapasok mo nito, na maputi na tulad ng yelo, na walang sakit. Napaloob sa siyam na tanda na sasaksi sa katapatan mo, ang mga ito, kasama ang kamay, ay ang tungkod, ang mga taon, ang pagkakulang ng mga bunga, ang gunaw, ang balang, ang kuto, ang palaka, at ang dugo. [Sasaksi ang mga ito] kay Paraon at sa lipi niya. Tunay na sila noon ay mga taong lumalabas sa pagtalima kay Allah dahil sa kawalang-pananampalataya sa Kanya."

Ngunit noong dumating sa kanila nang maliwanag na nakalantad ang mga tanda Naming ito na nag-alalay Kami sa pamamagitan ng mga ito kay Moises, nagsabi sila: "Ang inihatid na ito ni Moises na mga tanda ay isang panggagaway na malinaw."

Tumanggi silang sumampalataya sa mga tandang malilinaw na ito at hindi kumilala sa mga ito – samantalang tumiyak ang mga sarili nila na ang mga ito ay mula sa ganang kay Allāh – dahilan sa paglabag nila sa katarungan at pagmamalaki nila sa [pagtanggi sa] katotohanan. Kaya magnilay-nilay ka, o Sugo, kung papaano naging ang kinahinatnan ng mga tagagulo sa lupa dahil sa kawalang-pananampalataya nila at mga pagsuway nila sapagkat ipinahamak Namin sila at winasak Namin sila sa kabuuan nila.

Talaga ngang nagbigay Kami kay David at sa anak niyang si Solomon ng kaalaman, na bahagi nito ang kaalaman sa pakikipag-usap sa mga ibon. Nagsabi sina David at Solomon habang mga nagpapasalamat kay Allāh – kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na nagtangi sa amin ng inilaan Niya sa amin na kaalaman at pagkapropeta higit sa marami sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya."

Nagmana si Solomon sa ama niyang si David sa pagkapropeta, kaalaman, at pagkahari. Nagsabi siya habang nagsasalita hinggil sa biyaya ni Allāh sa kanya at sa ama niya: "O mga tao, nagturo sa amin si Allāh ng pag-intindi sa mga huni ng ibon at nagbigay Siya sa amin mula sa bawat bagay na ibinigay Niya sa mga propeta at mga hari. Tunay na itong ibinigay sa amin ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay talagang ang kabutihang-loob na maliwanag na malinaw."

Tinipon para kay Solomon ang mga kawal niya mula sa tao, jinn, at ibon, saka sila ay inaakay nang may kaayusan.

Kaya hindi sila tumitigil na inaakay hanggang sa nang dumating sila sa lambak ng mga langgam (isang pook sa Sirya), may nagsabing isa sa mga langgam: "O mga langgam, magsipasok kayo sa mga tirahan ninyo upang hindi magpahamak sa inyo si Solomon at ang mga kawal niya habang sila ay hindi nakaaalam sa inyo yayamang kung sakaling nakaalam sila sa inyo ay talagang hindi sila aapak sa inyo."

Kaya noong nakarinig si Solomon sa salita niyon ay ngumiti-ngiti siya na natatawa sinabing ito niyon. Nagsabi siya, na dumadalangin sa Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya: "Panginoon ko, magtuon Ka sa akin at magpahiwatig Ka sa akin na magpasalamat ako sa biyaya Mong ibiniyaya Mo sa akin at sa ama ko, magtuon Ka sa akin na gumawa ako ng gawang maayos na kinalulugdan Mo, at magpapasok Ka sa akin, sa pamamagitan ng awa Mo, sa kabuuan ng mga lingkod Mong mga maayos."

Nagsiyasat si Solomon sa mga ibon ngunit hindi siya nakakita sa abubilya kaya nagsabi siya: "Ano ang mayroon sa akin na hindi ako nakakikita sa abubilya? May pumigil ba sa akin na isang tagapigil sa pagkakita sa kanya, o siya ay naging kabilang sa mga lumiliban?"

Kaya nagsabi siya noong luminaw sa kanya ang pagliban niyon: "Talagang pagdurusahin ko nga siya ng isang pagdurusang matindi, o talagang kakatayin ko nga siya bilang parusa sa kanya sa pagliban niya, o talagang magdadala nga siya sa akin ng isang katwirang maliwanag na maglilinaw sa pagdadahilan niya sa pagliban."

Kaya namalagi ang abubilya sa pagkaliban nito sa panahong hindi matagal, saka noong dumating ito ay nagsabi ito kay Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Napag-alaman ko ang hindi mo napag-alaman, at naghatid ako sa iyo mula sa mga naninirahan sa Shebah ng isang balitang tapat, na walang duda roon.

Tunay na ako ay nakatagpo ng isang babaing namumuno sa kanila. Nabigyan ang babaing ito mula sa bawat bagay kabilang sa mga kadahilanan ng lakas at paghahari. Mayroon siyang isang silyang dakila, na nagpapatakbo siya mula sa ibabaw niyon sa mga pumapatungkol sa mga tao niya.

Nakatagpo ako sa babaing ito at nakatagpo ako sa mga tao niya na nagpapatirapa sa araw bukod pa kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya. Pinaganda sa kanila ng demonyo ang nasa kanila na mga gawain ng shirk at mga pagsuway saka nagpalihis ito sa kanila palayo sa daan ng katotohanan kaya sila ay hindi napapatnubayan tungo roon.

Pinaganda sa kanila ng demonyo ang mga gawain ng shirk at mga pagsuway upang hindi sila magpatirapa kay Allāh lamang, na nagpapalabas ng itinago Niya sa langit na ulan at sa lupa na mga halaman, at nakaaalam sa anumang ikinukubli nila na mga gawain at anumang inilalantad nila: walang nakakukubli sa Kanya na mula roon na anuman.

Si Allāh – walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya – ay ang Panginoon ng tronong dakila."

Nagsabi si Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa abubilya: "Titingin kami kung nagtotoo ka ba sa pinagsasabi mo o ikaw ay naging kabilang sa mga sinungaling.

Kaya sumulat si Solomon ng isang sulat. Iniabot niya ito sa abubilya at nagsabi siya rito: "Umalis ka kalakip ng sulat kong ito. Ipasa mo ito sa mga taga-Sheba at ipaabot mo sa kanila ito. Lumayo ka sa kanila sa isang tabi kung saan maririnig mo ang itutugon nila patungkol dito."

Natanggap ng reyna ang sulat at nagsabi siya: "O mga maharlika, tunay na ako ay pinadalhan ng isang sulat na marangal na kapita-pitagan.

Ang nilalaman nitong sulat na ipinadala mula kay Solomon ay ang pinasisimulan sa "ngalan ni Allāh, ang Napakamaawain, ang Maawain,"

na [nagsasaad]: Huwag kayong magpakamalaki sa akin at pumunta kayo sa akin bilang mga nagpapaakay na sumusuko sa inaanyaya ko sa inyo na paniniwala sa kaisahan ni Allāh at pag-iwan sa anumang nasa inyo na pagtatambal sa Kanya yayamang sumamba kayo sa araw kasama sa Kanya."

Nagsabi ang reyna: "O mga maharlika at mga ginoo, linawin ninyo sa akin ang anyo ng pagkatama sa usapin ko. Hindi nangyaring ako ay maghuhusga sa isang usapin hanggang sa dumalo kayo sa akin at maglantad ng pananaw ninyo hinggil dito."

Nagsabi sa kanya ang mga maharlika kabilang sa mga tao niya: "Tayo ay mga may lakas na malaki at mga may bagsik na malakas sa digmaan. Ang pananaw [na sinusunod] ay ang nakikita mo kaya tingnan mo kung ano ang ipag-uutos mo sa amin sapagkat kami ay mga nakakakaya sa pagpapatupad niyon."

Nagsabi ang reyna: "Tunay na ang mga hari, kapag pumasok sa isa sa mga pamayanan, ay nanggugulo roon dahil sa isinasagawa nilang pagpatay, pangangamkam, at pandarambong. Ginagawa nila ang mga ginoo niyon at ang mga maharlika niyon na mga kaaba-aba matapos na nagkaroon ang mga ito ng karangalan at kapangyarihan. Gayon ang ginagawa ng mga hari palagi kapag nanaig sila sa mga mamamayan ng isang pamayanan upang makapagtanim sila ng sindak at hilakbot sa mga kaluluwa.

Tunay na ako ay magsusugo ng isang regalo sa may-ari ng sulat at mga tao niya at titingin kung ano ang dadalhin ng mga sugo matapos ng pagsusugo ng regalong ito.

Kaya noong dumating ang sugo ng reyna at ang kasama rito na mga katulong nito na nagdadala ng regalo kay Solomon, minasama sa kanila ni Solomon ang pagpapadala ng regalo habang nagsasabi: "Mag-aayuda ba kayo sa akin ng mga yaman upang maglihis kayo sa akin palayo sa inyo gayong ang ibinigay sa akin ni Allāh na pagkapropeta, paghahari, at yaman ay higit na mabuti kaysa sa ibinigay Niya sa inyo? Bagkus kayo ay ang natutuwa sa iniregalo sa inyo mula sa mga latak ng Mundo.

Nagsabi si Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa sugo ng reyna: "Ibalik mo sa kanila ang dinala mong regalo sapagkat talagang magdadala nga kami sa kanya at sa mga tao niya ng mga kawal na walang kakayahan sa kanila sa pakikipagharap sa mga ito, at talagang magpapalabas nga Kami sa kanila mula sa Sheba habang sila ay mga hamak na inaaba matapos ng dati nilang taglay na dangal, kung hindi sila pupunta sa akin na mga nagpapasailalim."

Nagsabi si Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang nakikipag-usap sa mga pili sa mga mamamayan ng kaharian niya: "O konseho, alin sa inyo ang magdadala sa akin ng silya ng kaharian niya bago sila pumunta sa akin bilang mga nagpapasailalim?"

May sumagot sa kanya na isang tagapaghimagsik kabilang sa mga jinn, na nagsasabi: "Ako ay magdadala sa iyo ng silya niya bago ka makatayo mula sa inuupuan mong ito na ikaw ay nakaupo. Tunay na ako ay talagang malakas sa pagbuhat niyon, na mapagkakatiwalaan sa anumang naroon kay hindi ako magbabawas mula roon ng anuman."

Nagsabi ang isang maayos na lalaking nakaaalam, na nasa piling ni Solomon, na may taglay na kaalaman mula sa kasulatan, na napaloob dito ang pinakadakilang pangalan ni Allāh, na kapag dinalanginan Siya sa pamamagitan nito ay tutugon Siya: "Ako ay magdadala sa iyo ng silya niya, bago makakisap ang mga mata mo, sa pamamagitan ng pagdalangin ko kay Allāh para magdala Siya niyon." Kaya dumalangin siya saka tumugon naman si Allāh sa kanya sa panalangin niya. Kaya noong nakita ni Solomon ang silya ng reyna na nakalapag sa piling niya ay nagsabi siya: "Ito ay mula sa kabutihang-loob ng Panginoon ko – kaluwalhatian sa Kanya – upang sumubok Siya sa akin kung magpapasalamat ba ako sa mga biyaya Niya o tatanggi akong magpasalamat sa mga ito? Ang sinumang nagpasalamat kay Allāh, ang pakinabang ng pasasalamat niya ay bumabalik lamang sa kanya sapagkat si Allāh ay Walang-pangangailangan: walang naidadagdag sa Kanya ang pasasalamat ng mga tao. Ang sinumang nagkaila sa mga biyaya ni Allāh saka hindi ipinagpasalamat ang mga ito sa Kanya, tunay na ang Panginoon ko ay Walang-pangangailangan sa pasasalamat niyon, at Mapagbigay, na bahagi ng pagkamapagbigay Niya ang pagtatangi Niya roon higit sa sinumang nagkakaila sa mga ito."

Nagsabi si Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Baguhin ninyo para sa kanya ang silya ng kaharian niya buhat sa anyo nito na dating taglay nito, titingnan natin kung mapapatnubayan kaya siya sa pagkakilala na ito ay silya niya, o siya ay magiging kabilang sa mga hindi napapatnubayan sa pagkakilala sa mga bagay-bagay nila."

Kaya noong dumating ang reyna ng Sheba kay Solomon ay sinabi sa kanya bilang pagsubok sa kanya: "Ito ba ay tulad ng trono mo?" Kaya sumagot siya alinsunod sa tanong: "Para bang ito ay iyon." Kaya nagsabi si Solomon: "Nagbigay si Allāh sa amin ng kaalaman bago pa niya dahil sa kakayahan ni Allāh sa tulad ng mga bagay na ito. Dati na kaming mga nagpapasailalim sa utos ni Allāh, ng mga tagatalima sa Kanya."

Nagpabaling sa kanya palayo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh ang dati nang sinasamba niya bukod pa kay Allāh bilang pagsunod sa mga tao niya at bilang paggaya-gaya sa kanila. Tunay na siya dati ay kabilang sa mga taong tagatangging sumampalataya kay Allāh sapagkat siya dati ay isang tagatangging sumampalataya tulad nila.

Sinabi sa kanya: "Pumasok ka sa palasyo." Ito ay gaya ng anyo ng terasa. Kaya noong nakita niya ito, nagpalagay siyang ito ay isang tubigan kaya naglantad siya ng mga lulod niya upang sumuong dito. Nagsabi si Solomon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ito ay isang palasyong pinakintaban ng mga salamin." Nag-anyaya si Solomon sa kanya sa Islām saka tumugon naman siya sa paanyaya nito sa kanya habang nagsasabi: "Panginoon ko, tunay na ako ay lumabag sa katarungan sa sarili ko dahil sa pagsamba sa iba pa sa Iyo kasama sa Iyo. Nagpaakay ako kasama kay Solomon kay Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kalahatan ng mga ito."

Talaga ngang nagpadala Kami sa Thamūd ng kapatid nila sa kaangkanan na si Ṣāliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan, na [nagsasabi]: "Sumamba kayo kay Allāh lamang," saka biglang sila, matapos ng pag-anyaya niya sa kanila, ay [naging] dalawang pangkatin: isang pangkating mananampalataya at isa pang tagatangging sumampalataya na, naghihidwaan kung alin sa kanila ang nasa katotohanan.

Nagsabi sa kanila si Ṣaliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "O mga kalipi ko, bakit kayo humihiling ng pagmamadali sa pagdurusa bago ng awa? Bakit nga kaya hindi kayo humiling ng kapatawaran mula kay Allāh para sa mga pagkakasala ninyo sa pag-asang maawa Siya sa inyo?"

Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya dahil sa pagkayamot sa katotohanan: "Nagturing kami ng kamalasan sa iyo at sa sinumang kasama sa iyo kabilang sa mga mananampalataya." Nagsabi sa kanila si Ṣāliḥ: "Ang itinaboy ninyong masamang pangitain dahil sa dumadapo sa inyo na mga kinasusuklaman ay nasa ganang kay Allāh ang kaalaman niyon: walang nakakukubli sa Kanya mula roon na anuman. Bagkus kayo ay mga taong sinusubok sa pamamagitan ng inaabot sa inyo na kabutihan at sa pamamagitan ng ipinatatamo sa inyo na kasamaan."

Dati sa lungsod ng Ḥijr ay may siyam na lalaking nanggugulo sa lupain sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at mga pagsuway, at hindi nagsasaayos doon sa pamamagitan ng pananampalataya at gawang maayos.

Nagsabi ang iba sa kanila sa iba pa: "Manumpa ang bawat isa sa inyo kay Allāh na talagang pupunta nga kami sa kanya sa bahay niya sa gabi saka talagang papatay nga kami sa kanya at mag-anak niya, pagkatapos talagang magsasabi nga kami sa katangkilik ng buhay niya: "Hindi kami pumunta sa pagpatay kay Ṣāliḥ at mag-anak niya at tunay na kami ay talagang mga tapat sa sinabi namin."

Nagpakana sila ng panlalansi nang pakubli para sa pagpapahamak kay Ṣāliḥ at sa mga tagasunod niya kabilang sa mga mananampalataya. Nanlansi Kami ng isang panlalansi para sa pag-aadya sa kanya at pagliligtas sa kanya laban sa pakana nila at pagpapahamak ng mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kalipi niya samantalang sila ay hindi nakaaalam niyon.

Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano naging ang kinauwian ng pagpapakana nila at panlalansi nila, na Kami ay pumuksa sa kanila sa pamamagitan ng isang pagdurusang mula sa ganang Amin kaya naman napahamak sila hanggang sa kahuli-hulihan nila.

Kaya ang mga iyon ay ang mga bahay nila na gumuho na ang mga dingding ng mga iyon sa ibabaw ng mga bubong ng mga ito. Nanatili ang mga ito na bakante sa mga naninirahan sa mga ito dahilan sa paglabag nila sa katarungan. Tunay na sa anumang dumapo sa kanila na pagdurusa dahilan sa paglabag nila sa katarungan ay talagang may maisasaalang-alang para sa mga taong mananampalataya sapagkat sila ang nagsasaalang-alang sa mga tanda.

Sinagip ang mga sumampalataya kay Allāh kabilang sa mga kalipi ni Ṣaliḥ – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at dati na silang nangingilag magkasala kay Allāh sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Banggitin mo, O Sugo, si Lot nang nagsabi siya sa mga kababayan niya habang naninisi sa kanila at nagmamasama sa kanila: "Pumupunta ba kayo sa gawaing pangit, ang sodomiya, sa mga bulwagan ninyo nang hayagan habang nakakikita ang iba sa inyo sa iba pa?"

Tunay na kayo ba ay talagang pumupunta sa mga lalaki dahil sa pagnanasa [sa kanila] bukod pa sa mga babae at hindi nagnanais ng pagpapakabini ni ng anak bagkus ng pagtugon ng nasang makahayop lamang? Bagkus kayo ay mga taong nagpakamangmang sa kinakailangan sa inyo na pagsampalataya, kadalisayan, at paglayo sa mga pagsuway.

Ngunit hindi nagkaroon ang mga kababayan niya ng anumang sagot kundi ang pagsabi nila: "Palabasin ninyo ang mag-anak ni Lot mula sa pamayanan ninyo; tunay na sila ay mga taong nagpapawalang-kaugnayan sa mga karumihan at mga kasalaulaan." Nagsabi sila niyon bilang pangungutya sa mag-anak ni Lot, na hindi nakikilahok sa kanila sa anumang ginagawa nilang mga mahalay, bagkus minasama ng mga ito sa kanila ang paggawa ng mga iyon.

Kaya iniligtas Namin siya at iniligtas Namin ang mag-anak niya maliban sa maybahay niya; humatol Kami rito na ito ay maging kabilang sa mga maiiwan sa pagdurusa upang maging kabilang sa mga napahamak.

Nagpaulan Kami sa kanila ng mga bato mula sa langit, saka iyon ay naging isang masagwang ulang nagpapahamak sa mga pinangamba ng pagdurusa at hindi tumugon.

Sabihin mo, O Sugo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh sa mga biyaya Niya. Katiwasayan mula sa Kanya laban sa pagdurusang dulot Niya, na pinagdusa Niya sa pamamagitan nito ang mga tao nina Lot at Ṣāliḥ, ay ukol sa mga Kasamahan ng Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Si Allāh ba na sinasamba ayon sa karapatan, na nasa kamay Niya ang kaharian sa bawat bagay, ay higit na mabuti o ang sinasamba ng mga tagapagtambal, na mga sinasambang hindi nakapagdudulot ng isang pakinabang ni isang pinsala?

O ang lumikha ng mga langit at lupa ayon sa walang pagkakatulad na nauna at nagpababa para sa inyo, O mga tao, mula sa langit ng tubig ng ulan kaya nagpatubo para sa inyo sa pamamagitan nito ng mga hardin na may kagandahan at karikitan, na hindi naging ukol sa inyo na magpatubo kayo ng mga puno ng mga harding iyon dahil sa kawalang-kakayahan ninyo roon sapagkat si Allāh ang nagpatubo sa mga iyon, ay isang sinasamba bang gumawa nito kasama kay Allāh? Hindi! Bagkus sila ay mga taong nalilihis palayo sa katotohanan sapagkat ipinapantay nila ang Tagalikha sa mga nilikha dala ng kawalang-katarungan.

O ang gumawa ba sa lupa bilang pinamamalagiang matatag na hindi umaalog sa sinumang nasa ibabaw nito, gumawa sa loob nito ng mga ilog na dumadaloy, gumawa para rito ng mga bundok na matatag, at gumawa sa pagitan ng dalawang dagat: ang maalat at ang tabang, ng isang tagapaghiwalay na pumipigil sa pagkakahalo ng maalat sa tabang upang hindi makasira nito para hindi bumagay para sa pag-inom, ay isang sinasamba bang gumawa niyon kasama kay Allāh? Bagkus ang karamihan sa kanila ay hindi nakaaalam. Kung sakaling sila ay nakaaalam, talaga sanang hindi sila nagtambal kay Allāh ng isa man kabilang sa mga nilikha Niya.

O ang sumasagot ba sa sinumang sumikip dito ang lagay nito at tumindi kapag dumalangin ito sa Kanya, pumapawi ng nagaganap sa tao na karamdaman, karalitaan, at iba pa, at gumagawa sa inyo bilang mga kahalili sa lupa: humahalili ang iba sa inyo sa iba pa bilang salinlahi matapos ng isang salinlahi, ay isang sinasamba bang gumawa niyon kasama kay Allāh? Hindi! Madalang kayong tumatanggap ng pangaral at nagsasaalang-alang.

O ang nagpapatnubay sa inyo sa mga kadiliman ng katihan at mga kadiliman ng karagatan sa pamamagitan ng inilapat Niya para sa inyo na mga palatandaan at mga bituin, at ang nagpapadala ng mga hangin bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak hinggil sa lapit ng pagbaba ng ulan na naaawa Siya sa pamamagitan nito sa mga lingkod Niya, ay isang sinasamba bang gumagawa niyon kasama kay Allāh? Nagpawalang-kaugnayan si Allāh at nagpakabanal palayo sa anumang itinatambal nila kabilang sa mga nilikha Niya.

O ang nagsisimula ng paglikha sa mga sinapupunan sa isang baitang matapos ng isang baitang, pagkatapos nagbibigay-buhay rito matapos ng pagbibigay-kamatayan dito, at ang nagtutustos sa inyo mula sa langit sa pamamagitan ng ulang pinabababa mula sa dako niyon at nagtutustos sa inyo mula sa lupa sa pamamagitan ng mga halamang pinatutubo rito ay isang sinasamba bang gumagawa niyon kasama kay Allāh?" Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Magbigay kayo ng mga patunay ninyo sa taglay ninyo na shirk kung kayo ay mga tapat sa anumang pinagsasabi ninyo na kayo ay nasa katotohanan."

Sabihin mo, O Sugo: "Hindi nalalaman ang Lingid ng sinumang nasa mga langit na mga anghel ni ng sinumang nasa lupa na mga tao, subalit si Allāh lamang ay ang nakaaalam niyon. Hindi nalalaman ng lahat ng mga nasa mga langit at ng mga nasa lupa kung kailan sila bubuhayin para sa pagganti maliban kay Allāh."

O nagkasunud-sunod kaya ang kaalaman nila kaugnay sa Kabilang-buhay saka nakatiyak sila roon? Hindi. Bagkus sila ay nasa isang pagdududa at isang pagkalito hinggil sa Kabilang-buhay. Bagkus nabulag na ang mga paningin nila mula roon.

Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya habang mga nagmamasama: "Kapag namatay ba kami at kami ay naging alabok, maaari ba na pabangunin kami bilang mga buhay?

Talaga ngang pinangakuan Kami mismo at pinangakuan ang mga magulang namin bago pa man kami ay bubuhayin sa kalahatan ngunit hindi kami nakakita ng isang pagsasakatuparan para sa pangakong iyon. Walang iba ang pangakong ito na ipinangako sa amin sa kalahatan kundi ang mga kasinungalingan ng mga sinauna na nagtala ng mga ito sa mga aklat nila."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagkailang ito sa pagbubuhay: "Humayo kayo sa alinmang dako ng lupa saka magnilay-nilay kayo kung papaano naging ang wakas ng mga salaring tagapagpasinungaling sa pagkabuhay sapagkat nagpahamak nga Kami sa kanila dahil sa pagpapasinungaling nila rito."

Huwag kang malungkot dahilan sa pag-ayaw ng mga tagapagtambal sa paanyaya mo at huwag manikip ang dibdib mo dahil sa pakana nila sapagkat si Allāh ay Tagapag-adya mo laban sa kanila.

Nagsasabi ang mga tagatangging sumampalataya na mga nagkakaila sa pagbubuhay kabilang sa mga kalipi mo: "Kailan magkakatotoo ang ipinangangako mo mismo sa amin at ng mga mananampalataya na pagdurusa, kung kayo ay mga tapat sa anumang pinagsasabi ninyo mula roon?"

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Marahil maging nalapit para sa inyo ang ilan sa minamadali ninyo na pagdurusa."

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang may kabutihang-loob sa mga tao yayamang nag-isang-tabi Siya ng pagmamadali sa kanila sa kaparusahan sa kabila ng taglay nila na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nagpapasalamat kay Allāh sa ibiniyaya Niya sa kanila.

Tunay na ang Panginoon mo ay talagang nakaaalam ng anumang inililihim ng mga puso ng mga lingkod Niya at anumang inilalantad nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon at gaganti Siya sa kanila roon.

Walang anumang bagay na nakalingid sa mga tao, na nasa langit, ni nakalingid sa kanila, na nasa lupa, malibang iyon ay nasa isang talaang malinaw, ang Tablerong Pinag-iingatan.

Tunay na itong Qur’ān na ibinaba kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay nagsasalaysay sa mga anak ni Israel ng higit na marami sa anumang nagkakaiba-iba sila hinggil doon at nagbubunyag sa mga pagkakalihis nila.

Tunay na ito ay talagang isang kapatnubayan at isang awa para sa mga mananampalatayang nagsasagawa sa anumang nasaad dito.

Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay huhusga sa pagitan ng mga tao: sa mananampalataya sa kanila at sa tagatangging sumampalataya sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa pamamagitan ng kahatulan Niyang makatarungan. Kaya maaawa Siya sa mananampalataya at magpaparusa Siya sa tagatangging sumampalataya. Siya ay ang Makapangyarihan na naghihiganti sa mga kaaway Niya, na walang nakikipanaig sa Kanya na isa man, ang Maalam, na hindi nakalilito sa Kanya ang isang nagpapakatotoo sa isang nagpapakabulaan.

Kaya manalig ka kay Allāh at sumalig ka sa Kanya sa lahat ng mga nauukol sa iyo; tunay na ikaw ay nasa katotohanang maliwanag.

Tunay na ikaw, O Sugo, ay hindi nakapagpaparinig sa mga patay na namatay ang mga puso nila dahilan sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at hindi nakapagpaparinig sa sinumang biningi ni Allāh ang pandinig niya sa pagdinig sa katotohanan na ipinaaanyaya mo sa kanila kapag bumalik sila habang mga umaayaw sa iyo.

Hindi ka isang tagapagpatnubay ng mga nabulag ang mga paningin nila palayo sa katotohanan kaya huwag kang malungkot para sa kanila at huwag kang pumagod sa sarili mo. Hindi ka nakakakaya na magpaintindi sa katotohanan maliban sa mga sumasampalataya sa mga tanda sapagkat sila ay mga nagpapaakay sa mga utos ni Allāh.

Kapag kinailangan ang pagdurusa at napagtibay ito sa kanila dahil sa pagpupumilit nila sa kawalang-pananampalataya nila at mga pagsuway nila, at nanatili ang masasama sa mga tao, magpapalabas Kami para sa kanila sa sandali ng pagkakalapit ng Huling Sandali ng isa sa mga tanda nitong pinakamalaki. Ito ay isang hayop mula sa lupa, na kakausap sa kanila sa pamamagitan ng naiintindihan nila: na ang mga tao noon, sa mga tanda Naming ibinaba sa Propeta Namin, ay hindi nagpapatotoo.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na kakalap Kami mula sa bawat kalipunan kabilang sa mga kalipunan ng isang pangkat kabilang sa mga malaking tao nila, kabilang sa nagpapasinungaling sa mga tanda Namin. Itutulak ang kauna-unahan nila tungo sa kahuli-hulihan nila, pagkatapos sila ay ihahanay patungo sa pagtutuos.

Magpapatuloy ang pag-akay sa kanila hanggang sa nang dumating sila sa pook ng pagtutuos sa kanila ay magsasabi sa kanila si Allāh bilang paninisi sa kanila: "Nagpasinungaling ba kayo sa mga tanda Ko na nagpapatunay sa pagkaiisa Ko at naglalaman ng Batas Ko habang hindi kayo nakasaklaw sa kaalaman na ang mga ito ay kabulaanan, kaya naipahihintulot para sa inyo ang pagpapasinungaling sa mga ito, o ano ang dati ninyong ginagawa sa mga ito na pagpapatotoo o pagpapasinungaling?"

Magaganap sa kanila ang pagdurusa dahilan sa kawalang-katarungan nila dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagpapasinungaling sa mga tanda Niya, kaya sila ay hindi makapagsasalita para sa pagtatanggol sa mga sarili nila dahil sa kawalang-kakayahan nila roon at kabulaanan ng mga katwiran nila.

Hindi ba tumingin ang mga tagapagpasinungaling na ito sa pagkabuhay na Kami ay gumawa sa gabi upang matiwasay sila rito sa pamamagitan ng pagtulog at gumawa sa maghapon bilang tagatanglaw upang makakita sila rito para magsigasig sila sa mga gawain nila? Tunay na sa kamatayang paulit-ulit na iyon at pagkabuhay matapos niyon ay talagang may mga palatandaang maliwanag para sa mga taong sumasampalataya.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na iihip ang anghel na itinalaga sa pag-ihip sa sungay sa ikalawang pag-ihip saka manghihilakbot ang sinumang nasa mga langit at ang sinumang nasa mga lupa, maliban sa sinumang ibinukod ni Allāh laban sa panghihilakbot bilang pagmamagandang-loob mula sa Kanya, habang bawat [isa] sa mga nilikha ni Allāh ay pupunta sa Kanya sa araw na iyon bilang mga tumatalimang hamak.

Makikita mo ang mga bundok sa Araw na iyon, habang nag-aakala kang ang mga ito ay nakapirmi na hindi gumagalaw samantalang ang mga ito sa reyalidad ng kalagayan ay umuusad nang mabilis gaya ng pag-usad ng mga ulap, bilang pagkayari ni Allāh sapagkat Siya ang nagpapagalaw sa mga ito. Tunay na Siya ay Mapagbatid sa anumang ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo, at gaganti sa inyo sa mga iyon.

Ang sinumang maghatid sa Araw ng Pagbangon ng pananampalataya at gawang maayos, ukol sa kanya ay ang Paraiso. Sila ay mga matitiwasay dahil sa pagpapatiwasay ni Allāh sa kanila laban sa hilakbot ng Araw ng Pagbangon.

Ang sinumang maghatid ng kawalang-pananampalataya at mga pagsuway, ukol sa kanila ay ang Apoy; ingungudngud sila roon sa mga mukha nila. Sasabihin sa kanila bilang paninisi sa kanila at paghamak: "Gagantihan kaya kayo maliban pa ng anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway."

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Inutusan lamang ako na sumamba sa Panginoon ng Makkah, na nagpabanal nito kaya hindi padadanakin dito ang dugo, hindi lalabagin sa katarungan dito ang isa man, hindi papatayin ang ligaw na hayop nito, at hindi puputulin ang mga puno nito; at sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – ang pagmamay-ari sa bawat bagay; at inutusan ako na maging kabilang ako sa mga sumusuko kay Allāh, na mga nagpapaakay sa Kanya sa pagtalima,

at inutusan ako na bumigkas ako ng Qur’ān sa mga tao." Kaya ang sinumang napatnubayan dahil sa patnubay nito at gumawa ayon sa nasaad dito, ang pakinabang sa kapatnubayan niya ay para sa sarili niya. Ang sinumang naligaw, nalihis palayo sa nasaad dito, nagkaila rito, at hindi gumawa ayon dito ay sabihin mo: "Ako ay kabilang sa mga tagapagbabala lamang; nagbababala ako sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh. Hindi nasa kamay ko ang kapatnubayan ninyo."

Sabihin mo, O Sugo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh dahil sa mga biyaya Niyang hindi nabibilang. Magpapakita sa inyo si Allāh ng mga tanda Niya sa mga sarili ninyo at sa langit, lupa, at panustos kaya makakikilala kayo sa mga ito ayon sa pagkakilalang papatnubay sa inyo tungo sa pagpapasakop sa katotohanan. Ang Panginoon mo ay hindi nalilingat sa anumang ginagawa ninyo, bagkus Siya ay nakatatalos doon: walang nakakukubli sa Kanya mula roon na anuman, at gaganti sa inyo roon."

Ṭā. Sīn. Mīm. Nauna na ang pagtalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Ang mga ito ay ang mga talata ng Qur'ān na maliwanag.

Bumibigkas Kami sa iyo mula sa ulat kay Moises at kay Paraon ayon sa katotohanang walang pag-aatubili rito para sa mga taong sumasampalataya dahil sila ay ang mga makikinabang sa nasaad dito.

Tunay na si Paraon ay nagmalabis sa lupain ng Ehipto at nangibabaw roon. Gumawa siya sa mga naninirahan doon na mga pangkat na hinati-hati. Naniniil siya sa isang pangkat kabilang sa kanila, ang mga anak ni Israel, sa pamamagitan ng pagpatay sa mga lalaki sa mga anak nila at pagpapanatili sa mga babae nila para sa paglilingkod bilang pagpapaigting sa pang-aaba sa kanila. Tunay na siya noon ay kabilang sa mga tagagulo sa lupain sa pamamagitan ng kawalang-katarungan, pagmamalabis, at pagpapakamalaki.

Nagnanais Kami na magmabuting-loob Kami sa mga anak ni Israel na minamahina ni Paraon sa lupain ng Ehipto sa pamamagitan ng pagpapahamak sa kaaway nila at ng pag-aalis ng pagmamahina sa kanila, na gumawa Kami sa kanila na mga pasimuno na tutularan sila sa katotohanan, at na gumawa Kami sa kanila na magmamana sa pinagpalang lupain ng Sirya matapos ng pagkapahamak ni Paraon. [Ito ay] gaya ng sinabi Niya – pagkataas-taas Siya – (Qur'ān 7:137): "Nagpamana Kami sa mga tao, na mga dating minamahina, ng mga silangan ng lupain at mga kanluran nito, na biniyayaan Namin."

Nagnanais Kami na magbigay-kapangyarihan Kami sa kanila sa lupain sa pamamagitan ng paggawa sa kanila bilang mga kasamahan ng naghahari roon at magpakita Kami kay Paraon, sa tagasuporta niyang pinakamalaki sa kaharian na si Hāmān, at sa mga kawal nilang dalawa na mga tagatulong para sa kanilang dalawa sa paghahari nilang dalawa ng pinangangambahan nila noon na paglaho ng paghahari nila at pagwawakas nito sa kamay ng isang lalaking anak bilang sa mga anak ng Israel.

Nagpahiwatig Kami sa ina ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na [nagsasabi]: "Magpasuso ka sa kanya. Hanggang sa kapag natakot ka para sa kanya kay Paraon at sa mga tao niya na patayin nila siya ay ilagay mo siya sa isang kahon at itapon mo siya sa ilog ng Nilo. Huwag kang mangamba para sa kanya ng pagkalunod ni kay Paraon at huwag kang malungkot dahilan sa pagkakawalay sa kanya. Tunay na Kami ay magbabalik sa kanya sa iyo nang buhay at gagawa sa kanya kabilang sa mga sugo Namin na ipadadala sa mga nilikha."

Kaya sumunod ang ina ni Moises sa ipinahiwatig Namin dito na paglalagay sa kanya sa isang kahon at pagtatapon sa kanya sa ilog. Kaya naman nasumpungan siya ng mag-anak ni Paraon at kinuha nila siya upang magkatotoo ang ninais ni Allāh na si Moises ay magiging isang kaaway para kay Paraon, na aalisin ni Allāh ang paghahari nito sa kamay nito, habang nagdudulot si Moises ng kalungkutan nila. Tunay na si Paraon, ang katuwang nitong si Hāmān, at ang mga katulong nilang dalawa ay mga nagkakasala noon dahilan sa kawalang-pananampalataya nila, pagmamalabis nila, at panggugulo nila sa lupa.

Noong nagnais si Paraon na patayin si Moises ay nagsabi sa kanya ang maybahay niya: "Ang batang ito ay pinagmumulan ng tuwa para sa akin at para sa iyo. Huwag ninyo siyang patayin; harinawang siya ay magpapakinabang sa atin sa pamamagitan ng paglilingkod o maituturing natin siya bilang anak sa pamamagitan ng pag-ampon;" habang sila ay hindi nakaaalam sa kauuwian ng paghahari nila sa kamay niya.

Ang puso ng ina ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay naging hungkag sa alinmang nauukol kabilang sa mga nauukol sa Mundo maliban sa nauukol kay Moises. Kaya hindi na ito nakatiis hanggang sa muntik nang maghayag ito na si Moises ay anak nito dahil sa tindi ng pagkahumaling sa kanya, kung sakaling hindi Kami nagbigkis sa puso nito sa pamamagitan ng pagpapatatag sa puso nito at pagpapatiis dito upang ito ay maging kabilang sa mga mananampalatayang nananalig sa Panginoon nila, na mga nagtitiis sa anumang itinatadhana Niya.

Nagsabi ang ina ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa babaing kapatid niya matapos ng pagtapon nito sa kanya sa ilog: "Sumunod ka sa bakas niya upang malaman mo ang gagawin sa kanya." Kaya nakatingin iyon sa kanya mula sa kalayuan upang hindi mabunyag ang ginagawa niyon habang si Paraon at ang mga tao nito ay hindi nakararamdam na iyon ay babaing kapatid niya at na iyon ay nagsisiyasat sa lagay niya.

Tumanggi si Moises, dahil sa isang pagpapakana mula kay Allāh, sa pagsuso sa mga [ibang] babae nang bago Kami magsauli sa kanya sa ina niya. Kaya noong nakita ng babaing kapatid niya ang sigasig nila sa pagpapasuso sa kanya ay nagsabi iyon sa kanila: "Gagabayan ko po kaya kayo sa isang sambahayan na magsasagawa ng pagpapasuso sa kanya at pag-aaruga sa kanya habang sila sa kanya ay mga tagapagpayo?"

Kaya ibinalik si Moises sa ina niya upang magalak ang mata nito sa pagkakita sa kanya nang malapitan at hindi ito malungkot dahilan sa pagkakawalay sa kanya at upang makaalam ito na ang pangako ni Allāh ng pagbabalik sa kanya rito ay totoong walang mapag-aatubilihan doon, subalit ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam sa pangakong ito at walang isang nakaaalam na iyon ay ang ina niya.

Noong umabot siya sa edad ng kalakasan ng katawan at tumibay siya sa lakas niya ay nagbigay Kami sa kanya ng pag-intindi at kaalaman sa relihiyon ng mga anak ni Israel bago ng pagkapropeta niya. Kung paanong gumanti Kami kay Moises sa pagtalima niya, gaganti Kami sa mga tagagawa ng maganda sa bawat panahon at pook.

Pumasok si Moises sa lungsod sa isang oras ng pamamahinga ng mga tao sa mga bahay nila. Nakatagpo siya roon ng dalawang lalaking nag-aalitan at nagsasapukan. Ang isa sa dalawa ay kabilang sa mga anak ni Israel na mga kalipi ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at ang iba naman ay kabilang mga Kopto na mga kalipi ni Paraon na mga kaaway ni Moises. Humiling ang kabilang sa lipi niya na tulungan niya ito laban sa kabilang sa mga Kopto na mga kaaway niya. Kaya sinapok ni Moises ang kopto sa pamamagitan ng nakakuyom na kamay niya saka napatay niya iyon sa pamamagitan ng pagsapok na iyon dahil sa lakas nito. Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Ito ay kabilang sa pang-aakit ng demonyo at pagpapalisya niya; tunay na ang demonyo ay isang kaaway na tagapagligaw para sa sinumang sumunod sa kanya, na maliwanag sa pagkamuhi sapagkat ang nangyari sa akin ay dahilan sa pagkamuhi niya at dahilan sa siya ay tagapagligaw na nagnanais ng pagliligaw sa akin."

Nagsabi si Moises habang dumadalangin sa Panginoon niya habang umaamin sa nangyari sa kanya: "Panginoon ko, tunay na ako ay lumabag sa katarungan sa sarili ko dahil sa pagkapatay sa Koptong ito, kaya magpatawad Ka sa akin sa pagkakasala ko." Kaya nilinaw ni Allāh sa atin ang pagpapatawad Niya kay Moises. Tunay na Siya ay ang Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga lingkod Niya, ang Maawain sa kanila.

Pagkatapos nagpatuloy ang ulat tungkol sa panalangin ni Moises na nagsabi hinggil doon: "Panginoon ko, dahilan sa ibiniyaya Mo sa akin na kalakasan, karunungan, at kaalaman, hindi ako magiging isang tagatulong sa mga salarin sa pagsasalarin nila."

Kaya noong nangyari sa kanya ang nangyari na pagkapatay sa Kopto, siya sa lungsod ay naging kinakabahang nag-aantabay sa kung ano ang mangyayari, saka biglang ang humingi sa kanya ng tulong at pag-aadya laban sa kaaway nitong Kopto kahapon ay nagpapatulong na naman sa kanya laban sa iba pang Kopto. Nagsabi sa kanya si Moises: "Tunay na Ikaw ay talagang may kalisyaan at pagkaligaw na maliwanag."

Kaya noong nagnais si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na sumunggab sa Kopto na isang kaaway para sa kanya at para sa Israelita, nagpalagay ang Israelita na si Moises ay nagnanais na sumunggab sa kanya noong nakarinig siya rito na nagsasabi: "Tunay na Ikaw ay talagang isang lisyang malinaw." Kaya nagsabi siya kay Moises: "Nagnanais ka ba na pumatay sa akin tulad ng pagpatay mo sa isang tao kahapon? Wala kang ninanais kundi na ikaw ay maging isang mapaniil sa lupain: pumapatay ka ng mga tao at lumalabag ka sa katarungan sa kanila. Hindi ka nagnanais na ikaw ay maging kabilang sa mga tagapagsaayos sa pagitan ng mga nagkakaalitan."

Noong lumaganap ang ulat at may dumating na isang lalaki mula sa pinakamalayo ng lungsod, na nagmamadali dala ng pagkahabag kay Moises sa [gagawing] pag-uusig. Nagsabi ito: "O Moises, tunay na ang mga maharlika kabilang sa mga tao ni Paraon ay nagsasanggunian hinggil sa pagpatay sa iyo kaya lumisan ka mula sa bayan. Tunay na ako para sa iyo ay kabilang sa mga tagapayo dala ng pagkahabag sa iyo na baka maabutan ka nila para patayin ka nila."

Kaya sumunod si Moises sa utos ng lalaking tagapayo saka lumisan siya mula sa bayan habang kinakabahang nag-aantabay kung ano ang mangyayari sa kanya. Nagsabi siya habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, iligtas Mo ako mula sa mga taong tagalabag sa katarungan para hindi sila makapagpaabot sa akin ng isang kasagwaan.

Noong humayo siya nang nakaharap ang mukha niya sa dako ng Madyan ay nagsabi siya: "Marahil ang Panginoon ko ay gagabay sa akin tungo sa pinakamabuting daan para hindi ako maligaw palayo roon."

Noong dumating siya sa tubigan ng Madyan na iniinuman nila, nakatagpo siya ng isang pangkat ng mga tao na nagpapainom ng mga hayupan nila at nakatagpo siya bukod pa sa kanila ng dalawang babaing pumipigil sa mga tupa nilang dalawa sa tubig hanggang sa makapagpainom ang mga tao. Nagsabi sa kanilang dalawa si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Ano ang lagay ninyong dalawa na hindi kayo nagpapainom kasama ng mga tao?" Nagsabi silang dalawa sa kanya: "Ang nakagawian namin ay na maghinay-hinay kami kaya hindi kami nagpapainom hanggang sa lumisan ang mga pastol dahil sa pangingilag sa pakikihalubilo sa kanila. Ang ama namin ay isang matandang lubha na sa edad; hindi siya nakakakaya na magpainom kaya napilitan kami sa pagpapainom sa mga tupa namin."

Kaya naawa siya sa kanilang dalawa saka nagpainom siya para sa kanilang dalawa ng mga tupa nila. Pagkatapos lumisan siya patungo sa lilim at nagpahinga roon. Dumalangin siya sa Panginoon sa pamamagitan ng pagpapahiwatig ng pangangailangan niya kaya nagsabi siya: "Panginoon ko, tunay na ako sa pinababa Mo sa akin na anumang mabuti ay nangangailangan."

Kaya noong nakaalis silang dalawa ay nagbalita silang dalawa sa ama nilang dalawa hinggil kay Moises, saka nagsugo naman iyon sa isa sa kanilang dalawa patungo sa kanya upang mag-anyaya sa kanya. Dumating sa kanya ito, na naglalakad nang nahihiya. Nagsabi ito: "Tunay na ang ama ko ay nag-aanyaya sa iyo na pumunta ka sa kanya sa layunin na gumanti siya sa iyo ng pabuya mo sa pagpainom mo [sa kawan] para sa amin." Kaya noong dumating si Moises sa ama nilang dalawa at nagbalita siya roon ng mga kuwento niya, nagsabi iyon sa kanya habang pumapanatag sa kanya: "Huwag kang mangamba; nakaligtas ka mula sa mga taong tagalabag sa katarungan, na sina Paraon at ang konseho niya, sapagkat tunay na walang kapamahalaan para sa kanila sa Madyan kaya hindi sila makakakaya na magpaabot sa iyo ng isang pananakit."

Nagsabi ang isa sa dalawang babaing anak niyon: "O Ama ko, upahan mo siya upang magpastol ng mga tupa natin sapagkat siya ay marapat na upahan mo dahil sa pagkakatipon sa kanya ng lakas at tiwala. Sa pamamagitan ng lakas ay gagampanan niya ang iniatang sa kanya at sa pamamagitan ng tiwala ay pangangalagaan niya ang ipinagkatiwala sa kanya."

Nagsabi ang ama nilang dalawa habang kumakausap kay Moises -sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ako ay nagnanais na ipakasal sa iyo ang isa sa dalawang babaing anak kong ito sa kundisyong ang bigay-kaya sa kanya ay na magpastol ka ng mga tupa namin nang walong taon; ngunit kung kukumpletuhin mo ang yugto sa sampung taon, ito ay isang pagmamabuting-loob mula sa iyo, na hindi nag-oobliga sa iyo dahil ang kasunduan ay sa walong taon lamang naman kaya ang anumang higit doon ay pagkukusang-loob. Hindi ako nagnanais na mag-obliga sa iyo ng anumang may pabigat sa iyo. Matatagpuan mo ako, kung niloob ni Allāh, na kabilang sa mga maayos na tumutupad sa mga kasunduan at hindi sumisira sa mga pangako."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Yaong nasa pagitan ko at pagitan mo ay ayon sa napagkasunduan natin. Alin man sa dalawang yugtong gagawa ako para sa iyo na walong taon o sampung taon, ako ay makatutupad na ng kailangan sa akin kaya huwag kang humiling sa akin ng karagdagan. Si Allāh ay Pinananaligan sa napagkasunduan natin at Tagapagmasid doon."

Kaya noong nakumpleto ni Moises at nagampanan ang dalawang taning na sampung taon at humayo siya kasama ng mag-anak niya mula sa Madyan patungo sa Ehipto, nakakita siya mula sa gilid ng bundok ng isang apoy. Nagsabi siya sa mag-anak niya: "Mamalagi kayo; tunay na ako ay nakakita ng isang apoy. Harinawa ako ay makapagdala sa inyo mula roon ng isang ulat o makapagdala ng isang ningas ng apoy na magpaparikit kayo sa pamamagitan niyon ng apoy, nang harinawa kayo ay makapagpapainit laban sa ginaw."

Kaya noong dumating si Moises sa apoy na nakita niya, tumawag sa kanya ang Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – mula sa kanang gilid ng lambak, sa kinaroroonang pinagpala ni Allāh dahil sa pakikipag-usap Niya kay Moises mula sa punong-kahoy, na [nagsasabi]: "O Moises, tunay na Ako ay si Allāh, ang Panginoon ng mga nilikha sa kabuuan nila.

Maghagis ka ng tungkod mo." Kaya naghagis nito si Moises bilang pagsunod sa utos ng Panginoon niya. Ngunit noong nakita niya ito na kumikilos at kumakawag-kawag na para bang ito ay isang ahas sa bilis nito, tumalikod siya habang tumatakas sa takot doon at hindi bumalik mula sa pagtakas niya. Kaya nanawagan sa kanya ang Panginoon niya: "O Moises, lumapit ka at huwag kang mangamba riyan sapagkat tunay na ikaw ay kabilang sa mga tiwasay mula riyan at mula sa iba pa riyan kabilang sa pinangangambahan mo.

Ipasok mo ang kanang kamay mo sa bukasan ng kamisa mo mula sa malapit sa leeg, lalabas ito na maputi na walang ketong," kaya ipinasok naman ito ni Moises saka lumabas ito na mabuti gaya ng niyebe. "Iyapos mo sa iyo ang kamay mo upang mapanatag ang pangamba mo," kaya iniyapos naman ni Moises ito sa kanya kaya naglaho sa kanya ang pangamba. "Kaya ang dalawang nabanggit na ito, ang tungkod at ang kamay, ay dalawang patunay na isinugo mula sa Panginoon mo kay Paraon at sa mga maharlika nito kabilang sa mga tao nito. Tunay na sila noon ay mga taong lumalabas sa pagtalima kay Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway."

Nagsabi si Moises habang nagsusumamo sa Panginoon nito: "Tunay na ako ay nakapatay mula sa kanila ng isang tao kaya nangangamba ako na patayin nila ako dahil sa kanya kung pumunta ako sa kanila upang magpaabot ako sa kanila ng ipinasugo Mo.

Ang kapatid ko na si Aaron ay higit na malinaw kaysa sa akin sa pagsasalita, kaya ipadala Mo siya kasama sa akin bilang tagatulong na aalinsunod sa akin sa pagsasalita ko, kung magpapasinungaling sa akin si Paraon at ang mga tao niya. Tunay na ako ay nangangamba na magpasinungaling sila sa akin gaya nang nakagawian ng mga kalipunan na pinadalhan ng mga sugo bago ko pa ako sapagkat nagpasinungaling ang mga iyon sa kanila."

Nagsabi si Allāh habang sumasagot sa panalangin ni Moises: "Palalakasin ka Namin, O Moises, sa pamamagitan ng pagpapadala sa kapatid mo kasama sa iyo bilang sugong tagatulong. Maglalagay Kami sa inyong dalawa ng katwiran at pagkatig kaya hindi sila makapagpapaabot sa inyong dalawa ng kasagwaang kasusuklaman ninyong dalawa. Dahilan sa mga tanda Naming isinugo Namin kayong dalawa dahil sa mga ito, kayong dalawa at ang sinumang sumunod sa inyong dalawa kabilang sa mga mananampalataya ay ang mga inaadya."

Kaya noong naghatid sa kanila si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng mga tanda Namin bilang mga nagliliwanag ay nagsabi sila: "Walang iba ito kundi isang kasinungalingang nilikha-likha, na nilikha-likha ni Moises. Hindi kami nakarinig ng ganito sa mga ninuno naming pinakauna."

Nagsabi si Moises habang kumakausap kay Paraon: "Ang Panginoon ko ay nakaaalam sa nagsatotoo na nagdala ng kagabayan mula sa ganang Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – at nakaaalam sa sinumang magkakaroon ng kahihinatnang napupurihan sa Kabilang-buhay. Tunay na hindi magtatamo ang mga tagalabag sa katarungan ng hinihiling nila at hindi sila maliligtas sa pinangingilabutan nila.

Nagsabi si Paraon habang kumakausap sa mga maharlika kabilang sa mga tao niya: "O konseho, hindi ko nalamang mayroon kayong isang sinasamba na iba pa sa Akin. Kaya magpaliyab ka para sa akin, O Hāmān, sa luwad upang tumindi, saka magpatayo ka para sa akin sa papamagitan nito ng isang gusaling mataas sa pag-asang ako ay makatingin sa sinasamba ni Moises at makabatid niyon. Tunay na ako ay talagang nagpapalagay na si Moises ay sinungaling sa pinagsasabi niya na siya ay isinugo mula kay Allāh sa akin at sa mga tao ko."

Tumindi ang pagpapakamalaki ni Paraon mismo at ng mga kawal niya at nagmataas sila sa lupain ng Ehipto nang walang nag-oobligang karapatan. Nagkaila sila sa pagkabuhay. Nag-akala sila na sila sa Amin ay hindi pababalikin sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at parusa.

Kaya dumaklot Kami sa kanya at dumaklot Kami sa mga kawal niya saka inihagis Namin sila sa dagat para malunod hanggang sa napahamak sila sa kalahatan. Kaya magnilay-nilay ka, O Sugo, kung papaano naging ang kinauwian ng mga tagalabag sa katarungan at wakas nila sapagkat ang kinauwian nila at ang wakas nila ay ang kapahamakan.

Gumawa Kami sa kanila bilang mga huwaran para sa mga tagapagmalabis at mga tagapagligaw patungo sa Apoy dahil sa ipinalalaganap nila na kawalang-pananampalataya at pagkaligaw. Sa Araw ng Pagbangon ay hindi sila iaadya sa pamamagitan ng pagsagip sa kanila mula sa Apoy. Bagkus pag-iibayuhin sa kanila ang pagdurusa dahil nagsakalakaran sila ng mga kalakarang masagwa at nag-anyaya sila tungo roon ng kaligawan. Isusulat laban sa kanila ang kasalanan ng gawain nila dahil doon at ang kasalanan ng gawain ng sinumang sumunod sa kanila sa paggawa niyon.

Pinasundan Namin sila bilang karagdagan sa kaparusahan sa kanila sa Mundong ito ng isang kahihiyan at isang pagtataboy. Sa araw ng Pagbangon, sila ay kabilang sa mga pupulaan at mga ilalayo sa awa ni Allāh.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng Torah noong matapos na nagsugo Kami sa mga salinlahing nauna ng mga sugo Namin ngunit nagpasinungaling sila sa mga iyon kaya nagpahamak Kami sa kanila dahilan sa pagpapasinungaling nila sa mga iyon. Nasa Torah ang nagpapatalos sa mga tao sa makapagpapakinabang sa kanila kaya magsasagawa sila nito at sa makapipinsala sa kanila kaya mag-iiwan sila nito. Naroon ang paggagabay sa kanila tungo sa kabutihan, at bilang awa dahil sa taglay niyon na mga kabutihan sa Mundo at Kabilang-buhay, nang sa gayon sila ay magsasaalaala sa mga biyaya ni Allāh sa kanila kaya magpapasalamat sila sa Kanya at sasampalataya sila sa Kanya.

Hindi ka noon, O Sugo, nakadalo sa gilid ng kanluraning bahagi ng bundok kaugnay kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – nang nagpaabot Kami kay Moises ng utos sa pamamagitan ng pagsusugo sa kanya kay Paraon at sa konseho nito. Hindi ka noon kabilang sa mga nakadalo upang malaman mo ang ulat niyon para magsalaysay ka sa mga tao sapagkat ang anumang ipinababatid mo sa kanila ay kabilang sa kasi ni Allāh sa iyo.

Subalit Kami ay nagpaluwal ng mga kalipunan at mga nilikha noong matapos ni Moises saka nagkalayuan sa kanila ang panahon hanggang sa nakalimot sila sa mga kasunduan kay Allāh. Hindi ka noon nananatili sa mga naninirahan sa Madyan, na bumibigkas sa kanila ng mga talata Namin, subalit Kami ay nagsugo sa iyo mula sa ganang Amin kaya nagkasi Kami sa iyo ng ulat kay Moises at pananatili niya sa Madyan. Kaya nagpabatid ka sa mga tao ng ikinasi ni Allāh sa iyo kabilang doon.

Hindi ka noon nasa gilid ng bundok noong nanawagan kay Moises at nagkasi sa kanya ng ikinasi upang magpabatid ka niyon. Subalit isinugo ka bilang awa mula sa Panginoon mo para sa mga tao kaya ikinasi sa iyo ang ulat niyon upang magbabala ka sa mga taong walang dumating sa kanila na anumang sugo, bago mo pa, na nagbababala sa kanila nang sa gayon sila ay mapangangaralan saka sasampalataya sa inihatid mo sa kanila mula sa ganang kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya.

Kung hindi dahil na may ipinatamo sa kanila na isang kaparusahang makadiyos – dahilan sa taglay nilang kawalang-pananampalataya at mga pagsuway – para magsabi sila habang mga nangangatwiran ng kawalan ng pagsusugo ng isang sugo sa kanila: "Bakit kaya hindi Ka nagpadala sa amin ng isang sugo para sumunod kami sa mga talata Mo, gumawa kami ayon sa mga ito, at kami ay maging kabilang sa mga mananampalatayang nagsasagawa sa utos ng Panginoon nila?" Kung hindi dahil doon ay talaga sanang minadali Namin sila sa parusa, subalit Kami ay nagpaliban niyon sa kanila hanggang sa makapagbigay-dahilan Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagpapadala ng isang sugo sa kanila.

Ngunit noong naghatid sa [liping] Quraysh si Muḥammad ng pasugo mula sa Panginoon niya ay nagtanong sila sa mga Hudyo tungkol doon kaya nagdikta ang mga ito sa kanila ng katwirang ito kaya nagsabi sila : "Bakit kaya hindi binigyan si Muḥammad ng tulad sa ibinigay kay Moises na mga tandang nagpapatunay na siya ay isang sugo mula sa Panginoon niya, gaya ng [paggaling ng] kamay at tungkod [na naging ahas]?" Sabihin mo, O Sugo, bilang pagtugon sa kanila: "Hindi ba tumangging sumampalataya ang mga Hudyo sa ibinigay kay Moises bago pa nito?" Nagsabi sila kaugnay sa Torah at Qur'ān: "Ang dalawang ito ay dalawang panggagaway na kumakatig ang isa sa dalawa sa isa pa." Nagsabi pa sila: "Tunay na kami sa bawat isa sa Torah at Qur'ān ay mga tagatangging sumampalataya."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga ito: "Kaya maghatid kayo ng isang kasulatang ibinaba mula sa ganang kay Allāh, na higit na mapaggabay sa landas kaysa sa Torah at Qur'ān; sapagkat kung makapagdadala kayo nito, susunod ako roon kung kayo ay mga tapat sa pinagsasabi ninyo na ang Torah at ang Qur'ān ay dalawang panggagaway."

Ngunit kung hindi tumugon ang [liping] Quraysh sa pinaanyaya mo sa kanila na paglalahad ng isang kasulatang higit na mapaggabay kaysa sa Torah at Qur'ān, tiyakin mo na ang pagpapasinungaling nila sa dalawang ito ay hindi buhat sa isang patunay; ito ay pagsunod lamang sa pithaya. Walang isang higit na ligaw kaysa sa sinumang sumunod sa pithaya niya nang walang patnubay mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Tunay na si Allāh ay hindi nagtutuon sa kapatnubayan at pagkagabay sa mga taong tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh.

Talaga ngang nagparating Kami sa mga tagapagtambal at mga Hudyo kabilang sa mga anak ni Israel ng pagsasabi ng mga kasaysayan ng mga kalipunang nauna at ng pinadapo Namin sa kanila na pagdurusa noong nagpasinungaling sila sa mga sugo Namin, sa pag-asang mapangaralan sila sa pamamagitan niyon para sumampalataya sila upang hindi sana tumama sa kanila ang [pagdurusang] tumama sa kanila.

Ang mga nagpakatatag sa pananampalataya sa Torah noong bago ng pagbaba ng Qur'ān ay sa Qur'ān sumasampalataya yayamang nakatatagpo sila sa mga kasulatan nila ng pagpapabatid hinggil dito at ng paglalarawan dito.

Kapag binibigkas ito sa kanila ay nagsasabi sila: "Sumampalataya kami rito. Tunay na ito ay ang katotohanang walang pag-aatubili hinggil dito, na ibinaba mula sa Panginoon Namin. Tunay na kami dati noong bago pa ng Qur'ān na ito ay mga tagapagpasakop dahil sa pananampalataya namin sa inihatid ng mga sugo noong bago pa nito."

Ang mga nailarawang iyon ayon sa nabanggit ay magbibigay sa kanila si Allāh ng gantimpala sa gawa nila nang dalawang ulit dahilan sa pagtitiis nila sa pananampalataya sa kasulatan nila at dahil sa pananampalataya nila kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – nang ipinadala siya, at nagtutulak sila, sa pamamagitan ng mga maganda sa mga gawa nilang maayos, sa nakamit nila na mga kasalanan, at mula sa itinustos Namin sa kanila ay gumugugol sila sa mga uri ng kabutihan.

Kapag nakarinig ang mga mananampalatayang ito kabilang sa mga may kasulatan ng kabulaanan sa pananalita ay umaayaw sila roon habang hindi tumutuon doon. Nagsasabi sila habang mga kumakausap sa mga tagapagsabi niyon: "Ukol sa amin ang ganti sa mga gawa namin at ukol sa inyo ang ganti sa mga gawa ninyo. Naligtas kayo mula sa amin mula sa pang-aalipusta at pananakit. Hindi kami naghahangad ng pakikisama sa mga alagad ng kamangmangan dahil sa dulot nito na pamiminsala at pananakit sa Relihiyon at [buhay sa] Mundo."

Tunay na ikaw, O Sugo, ay hindi pumapatnubay sa sinumang inibig mo, tulad ni Abū Ṭālib at iba pa, sa pamamagitan ng pagtutuon doon sa pananampalataya; subalit si Allāh lamang ay nagtutuon sa sinumang niloloob Niya sa kapatnubayan. Siya ay higit na maalam sa sinumang nauna sa kaalaman Niya na ito ay kabilang sa mga napapatnubayan tungo sa landasing tuwid.

Nagsabi ang mga tagapagtambal kabilang sa mga naninirahan sa Makkah, habang mga nagdadahi-dahilan sa pagtanggi sa pagsunod sa Islām at pagsampalataya rito: "Kung susunod kami sa Islām na ito na inihatid mo, hahablutin kami ng mga kaaway namin mula sa lupain namin nang may kabilisan." Hindi ba nagbigay-kapangyarihan Kami para sa mga tagapagtambal na ito sa isang kanlungang ipinagbabawal doon ang pagpapadanak ng mga dugo at ang kawalang-katarungan, habang natitiwasay sila roon laban sa pagsalakay ng iba laban sa kanila, habang hinahatak tungo roon ang mga bunga ng bawat bagay bilang panustos mula sa nasa Amin, na inakay Namin patungo sa kanila? Subalit ang karamihan sa kanila ay hindi nakaaalam sa ibiniyaya ni Allāh sa kanila para magpasalamat sila sa Kanya dahil doon.

Anong dami ang mga pamayanang tumangging magpasalamat sa biyaya ni Allāh sa mga iyon saka nagpakalabis ang mga iyon sa mga pagkakasala at mga pagsuway, kaya nagsugo sa mga iyon ng pagdurusa saka ipinahamak ang mga iyon sa pamamagitan nito. Kaya iyon ang mga tirahan nila: pinawi, na dinadaan-daanan ng mga tao, na hindi tinirahan noong matapos ng mga naninirahan sa mga iyon maliban ng kaunti kabilang sa ilan sa mga napararaan. Laging Kami ay ang Tagapagmana na nagmamana ng mga langit at lupa at ng sinumang nasa mga ito.

Hindi nangyaring ang Panginoon mo, O Sugo, ay magpapahamak ng mga pamayanan hanggang sa makapagbigay-dahilan Siya sa mga naninirahan sa mga ito sa pamamagitan ng pagpapadala ng isang sugo sa Pamayanang Pinakamalaki sa mga ito gaya ng pagpapadala sa iyo mismo sa Ina ng mga Pamayanan, ang Makkah. Hindi nangyaring Kami ay talagang magpapahamak sa mga naninirahan sa mga pamayanan habang sila ay mga nananatili sa katotohanan. Magpapahamak lamang Kami sa kanila kung nangyaring sila ay mga tagalabag sa katarungan sa pamamagitan ng kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway.

Ang ibinigay sa inyo ng Panginoon ninyo na anumang bagay, ito ay kabilang sa tinatamasa ninyo at ipinanggagayak ninyo sa buhay na pangmundo, pagkatapos magmamaliw ito. Ang nasa ganang kay Allāh na gantimpalang dakila sa Kabilang-buhay ay higit na mabuti at higit na nagtatagal kaysa sa nasa lupa na anumang tinatamasa at gayak. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa niyon para magtangi kayo sa anumang nananatili higit sa anumang nagmamaliw?

Kaya ba ang sinumang pinangakuan Namin sa Kabilang-buhay ng paraiso at anumang naroon na kaginhawahang mamamalagi, siya ay pupunta roon nang walang mapasusubalian gaya ng sinumang binigyan Namin ng tinatamasa niya na yaman at gayak sa buhay na pangmundo, pagkatapos siya sa Araw ng Pagbangon ay magiging kabilang sa mga padadaluhin tungo sa apoy ng Impiyerno?

[Banggitin] ang araw na mananawagan sa kanila ang Panginoon nila – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – habang nagsasabi: "Nasaan ang mga katambal sa Akin na kayo dati ay sumasamba sa kanila bukod pa sa Akin at nag-aangkin na sila raw ay mga katambal sa Akin?"

Nagsabi ang mga kinailangan sa kanila ang pagdurusa kabilang sa mga tagapag-anyaya tungo sa kawalang-pananampalataya: "Panginoon namin, ang mga ito ay ang iniligaw namin. Nanligaw kami sa kanila kung paanong naligaw kami. Nagpapawalang-kaugnayan kami sa Iyo mula sa kanila. Hindi dati sila sumasamba sa amin; dati lamang silang sumasamba sa mga demonyo."

Sasabihin sa kanila: "Manawagan kayo sa mga pantambal ninyo upang sumagip sa inyo mula sa dinaranas ninyo na kahihiyan," saka mananawagan sila sa mga pantambal nila ngunit hindi tutugon ang mga iyon sa panawagan nila at masasaksihan nila ang pagdurusang inihanda para sa kanila. Kaya pakaiibigin nila na kung sana sila ay noon nasa Mundo bilang mga napapatnubayan sa katotohanan.

[Banggitin] ang araw na mananawagan sa kanila ang Panginoon nila habang nagsasabi: "Ano ang isinagot ninyo sa mga sugo Ko na ipinadala ko sa inyo?"

Ngunit naikubli sa kanila ang mga ipinangangatwiran nila kaya hindi sila nakaalaala ng anuman at hindi nagtanong ang isa't isa sa kanila dahil sa taglay nila na hilakbot sa pagkagitla dahilan sa natiyak nila na sila ay mga masasadlak tungo roon sa pagdurusa.

Ngunit hinggil sa sinumang nagbalik-loob kabilang sa mga tagapagtambal na ito mula sa kawalang-pananampalataya nito, sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, at gumawa ng gawang maayos, marahil siya ay maging kabilang sa mga magtatamo ng hinihiling nila, mga maliligtas mula sa pinangingilabutan nila.

Ang Panginoon mo, O Sugo, ay lumilikha ng anumang niloloob Niya na likhain at humihirang ng sinumang niloloob Niya para sa pagtalima sa Kanya at pagkapropeta nito. Hindi ukol sa mga tagapagtambal ang makapili upang tumutol kay Allāh. Nagpawalang-kinalaman Siya – Kaluwalhatian sa Kanya – at nagpakabanal Siya sa anumang sinasamba nila kasama sa Kanya na mga katambal.

Ang Panginoon mo ay nakaaalam sa anumang ikinukubli ng mga dibdib nila at anumang inilalantad nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon at gaganti Siya sa kanila roon.

Siya ay si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Ukol sa Kanya lamang ang papuri sa Mundo at ukol sa Kanya ang papuri sa Kabilang-buhay. Ukol sa Kanya ang paghuhusgang natutupad na hindi naitutulak at tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Magpabatid kayo sa akin kung gumawa si Allāh laban sa inyo ng gabi na palagiang nagpapatuloy na walang pagkaputol hanggang sa Araw ng Pagbangon, sino ang isang sinasambang iba pa kay Allāh, na magdadala sa inyo ng isang tanglaw tulad ng tanglaw ng maghapon? Kaya hindi ba kayo nakaririnig ng mga katwirang ito at [hindi] kayo nakaaalam na walang Diyos kundi si Allāh, na nagdadala sa inyo niyon?"

Sabihin mo, O Sugo: "Magpabatid kayo sa akin kung gumawa si Allāh laban sa inyo ng maghapon na palagiang nagpapatuloy hanggang sa Araw ng Pagbangon, sino ang isang sinasambang iba pa kay Allāh, na magdadala sa inyo ng isang gabi na tatahan kayo roon upang mamahinga kayo mula sa hirap ng gawain sa maghapon? Kaya hindi ba kayo nakakikita ng mga tandang ito at [hindi] kayo nakaaalam na walang Diyos kundi si Allāh, na nagdadala sa inyo niyon sa kabuuan niyon?"

Bahagi ng awa Niya – kaluwalhatian sa Kanya – na gumawa Siya para inyo, O mga tao, ng gabi bilang tagapagpadilim upang mamahinga kayo roon matapos na naghirap kayo sa isang gawain sa maghapon at gumawa Siya para sa inyo ng maghapon bilang tagapagtanglaw upang magsikap kayo sa paghahanap ng panustos doon, at nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa mga biyaya ni Allāh sa inyo at hindi tatangging magpasalamat sa mga ito.

[Banggitin] ang araw na mananawagan sa kanila ang Panginoon nila – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – habang nagsasabi: "Nasaan ang mga katambal sa Akin na dati ninyong sinasamba bukod pa sa Akin at inaangkin na sila ay mga katambal sa Akin?"

Maglalahad Kami mula sa bawat kalipunan ng propeta nito na sasaksi laban dito dahil sa taglay nito noon na kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling, saka magsasabi Kami sa mga tagapagpasinungaling kabilang sa mga kalipunang iyon: "Magbigay kayo ng mga katwiran ninyo at mga patunay ninyo sa taglay ninyo noon na kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling," kaya mapuputol ang mga katwiran nila at matitiyak nila na ang katotohanang walang pasubali hinggil dito ay sa kay Allāh. Malilingid sa kanila ang dati nilang nilikha-likha na mga katambal para sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya.

Tunay na si Qārūn noon ay kabilang sa mga kalipi ni Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ngunit nagpakamalaki siya sa kanila. Nagbigay Kami sa kanya ng mga nakalagak na mga yaman, na tunay na ang mga susi ng mga imbakan niya ay talagang bibigat ang pagpasan sa mga ito para sa pangkat na malakas, noong nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya: "Huwag kang matuwa ng pagkatuwa ng kawalang-pakundangan; tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga natutuwa ng pagkatuwa ng kawalang-pakundangan, bagkus nasusuklam Siya sa kanila at magpaparusa Siya sa kanila dahil doon.

Hilingin mo sa anumang ibinigay sa iyo ni Allāh na mga yaman ang gantimpala sa tahanan na pangkabilang-buhay sa pamamagitan ng paggugol nito sa mga uri ng kabutihan, at huwag mong kalimutan ang bahagi mo gaya ng pagkain, pag-inom, kasuutan, at iba pa roon kabilang sa mga biyaya, nang walang pagsasayang at walang kapalaluan. Gumawa ka ng maganda sa pakikitungo sa Panginoon mo at sa mga lingkod Niya kung paanong gumawa Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ng maganda sa iyo, at huwag mong hilingin ang kaguluhan sa lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway at pag-iwan sa mga pagtalima; tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa mga tagagulo sa lupa sa pamamagitan niyon, bagkus nasusuklam sa kanila."

Nagsabi si Qārūn: "Binigyan lamang ako ng mga yamang ito dahil sa isang kaalamang taglay ko at isang kakayahan kaya ako ay nararapat sa mga ito dahil doon." Hindi ba nakaalam si Qārūn na si Allāh ay nagpahamak nga bago pa niya ng mga kalipunan na mga higit na matindi sa lakas at higit na marami sa natipon sa mga yaman nila? Ngunit hindi nagpakinabang sa kanila ang lakas nila ni ang mga yaman nila. Hindi tatanungin sa Araw ng Pagbangon ang mga salarin tungkol sa mga pagkakasala nila dahil sa pagkakaalam ni Allāh sa mga ito sapagkat ang pagtatanong sa kanila ay pagtatanong ng paninisi at pagsumbat.

Kaya lumabas si Qārūn sa gayak niya habang naglalantad ng pagpapakitang-gilas niya. Nagsabi ang mga naghahangad ng gayak ng buhay na pangmundo kabilang sa mga kasamahan ni Qārūn: "O kung sana tayo ay binigyan ng gayak ng Mundo tulad ng ibinigay kay Qārūn; tunay na si Qārūn ay talagang may isang bahaging sapat na malaki."

Nagsabi naman ang mga binigyan ng kaalaman nang nakita nila si Qārūn sa gayak niya at narinig nila ang minimithi ng mga kaibigan niya: "Kapighatian sa inyo! Ang gantimpala ni Allāh sa Kabilang-buhay at ang inihanda Niya na kaginhawahan para sa sinumang sumampalataya sa Kanya at gumawa ng gawang maayos ay higit na mabuti kaysa sa ibinigay kay Qārūn na ningning ng Mundo. Walang itinutuon sa pagsasabi ng pangungusap na ito at sa paggawa ayon sa hinihiling nito kundi ang mga tagapagtiis na nagtitiis sa pagtatangi ng anumang nasa kay Allāh na gantimpala higit sa anumang nasa Mundo na tinatamasang naglalaho."

Kaya ipinalamon Namin siya sa lupa at ang tahanan niya at ang sinumang nasa loob nito bilang paghihiganti laban sa kanya dahil sa kapalaluan niya. Hindi siya nagkaroon siyang anumang grupo na mag-aadya sa kanya bukod pa kay Allāh at hindi nangyaring siya ay kabilang sa mga inaadya sa pamamagitan ng sarili niya.

Kinaumagahan, ang mga nagmithi sa nasa kanya na yaman at gayak bago ng paglamon sa kanya ay nagsasabi habang mga nanghihinayang na nagsasaalang-alang: "Hindi ba tayo nakaalam na si Allāh ay nagpapaluwag sa panustos sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya at nanggigipit nito sa sinumang niloloob Niya kabilang sa kanila? Kung sakaling hindi nagmagandang-loob si Allāh sa atin sapagkat hindi Siya nagparusa sa atin dahil sa sinabi natin, talaga sanang ipinalamon Niya tayo [sa lupa] tulad ng pagpapalamon kay Qārūn." Tunay na hindi nagtatagumpay ang mga tagatangging sumampalataya sa Mundo ni sa Kabilang-buhay, bagkus ang kahahantungan nila at ang kauuwian nila ay ang pagkalugi sa dalawang ito.

Ang tahanan sa Kabilang-buhay na iyon ay itatalaga Namin bilang tahanan ng kaginhawahan at pagpaparangal para sa mga hindi nagnanais ng pagpapakamalaki sa lupa sa pag-ayaw sa pananampalataya sa katotohanan at pagsunod dito at hindi nagnanais ng kaguluhan dito. Ang kahihinatnang pinapupurihan ay ang nasa paraiso na kaginhawahan at anumang dadapo sa loob nito na pagkalugod ni Allāh para sa mga tagapangilag sa pagkakasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya.

Ang sinumang naghatid ng magandang gawa sa Araw ng Pagbangon gaya ng pagdarasal, zakāh, pag-aayuno, at iba pa, ukol sa kanya ay ganting higit na mabuti kaysa magandang gawang iyon yayamang pag-iibayuhin para sa kanya ang magandang gawa ng sampung tulad nito. Ang sinumang naghatid ng masagwang gawa sa Araw ng Pagbangon gaya ng kawalang-pananampalataya, pakikinabang sa patubo, pangangalunya, at iba pa roon, walang igaganti sa mga gumawa ng mga masagwang gawa kundi ang tulad sa ginawa nila, nang walang karagdagan.

Tunay na ang nagpababa sa iyo ng Qur’ān at nagsatungkulin sa iyo ng pagpapaabot nito at paggawa ayon sa nasa loob nito ay talagang ang magpapabalik sa iyo sa Makkah bilang tagasakop.Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal: "Ang Panginoon ko ay higit na maalam sa sinumang naghatid ng patnubay at sinumang nasa isang pagkaligaw na maliwanag palayo sa patnubay at katotohanan."

Hindi ka dati, O Sugo, umaasa – bago ng pagpapadala [sa iyo] – na iparating sa iyo ang Qur'ān bilang kasi mula kay Allāh, subalit bilang awa mula sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na humiling sa pagpapababa nito sa iyo. Kaya huwag ngang maging isang tagatulong para sa mga tagatangging sumampalataya sa anumang taglay nila na pagkaligaw.

Huwag ngang magpapalihis sa iyo ang mga tagapagtambal na ito palayo sa mga talata ni Allāh – matapos ng pagpapababa sa mga ito sa iyo – para iwan mo ang pagbigkas ng mga ito at ang pagpaparating ng mga ito. Mag-anyaya ka sa mga tao tungo sa pananampalataya kay Allāh, paniniwala sa kaisahan Niya, at paggawa ayon sa Batas Niya. Huwag ka ngang maging kabilang sa mga tagapagtambal na sumasamba kasama kay Allāh sa iba sa Kanya, bagkus maging kabilang ka sa mga naniniwala sa kaisahan Niya, na mga walang sinasamba kundi si Allāh lamang.

Huwag kang sumamba kasama kay Allāh sa isang sinasambang iba pa sa Kanya. Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Bawat bagay ay masasawi maliban sa mukha Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Ukol sa Kanya lamang ang paghahatol; humahatol Siya ayon sa anumang niloloob Niya. Tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.

Alif. Lām. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Nagpalagay ba ang mga tao na sila, dahil sa pagsabi nila: "Sumampalataya kami kay Allāh," ay hahayaan nang walang pagsusulit na maglilinaw sa reyalidad ng sinabi nila kung sila ba ay mga mananampalataya nang totohanan? Ang usapin ay hindi gaya ng ipinagpalagay nila.

Talaga ngang sumulit sa mga nauna sa kanila noon kaya talagang nakaaalam nga si Allāh ayon sa kaalaman ng paglitaw at nagbubunyag para sa inyo sa katapatan ng mga tapat sa pananampalataya nila at sa kasinungalingan ng mga sinungaling doon.

Bagkus nagpalagay ba ang mga gumagawa ng mga pagsuway gaya ng shirk at iba pa na rito na makapagpawalang-kakayahan sila sa Amin at makaligtas sila mula sa parusa Namin? Pumangit ang hatol nilang inihahatol nila sapagkat sila ay hindi makapagpapawalang-kakayahan kay Allāh ni makaliligtas mula sa parusa Niya kung namatay sila sa kawalang-pananampalataya nila.

Ang sinumang umaasa sa pakikipagkita kay Allāh sa Araw ng Pagbangon upang gumantimpala sa kanya ay alamin niya na ang taning na itinalaga ni Allāh para roon ay talagang darating kaagad. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Maalam sa mga ginagawa nila. Walang nakalulusot sa Kanya mula sa mga ito na anuman at gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Ang sinumang nakibaka sa sarili niya sa pagbunsod dito sa pagtalima at paglayo sa pagsuway at nakibaka sa landas ni Allāh ay nakibaka lamang para sa sarili niya dahil ang pakinabang doon ay bumabalik sa sarili. Si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga nilikha sa kabuuan ng mga ito sapagkat walang naidadagdag sa Kanya ang pagtalima nila at walang naibabawas sa Kanya ang pagsuway nila.

Ang mga sumampalataya, nagtiis sa pagsusulit Namin sa kanila, at gumawa ng mga gawang maayos ay talagang buburahin nga Namin ang mga pagkakasala nila dahil sa ginawa nila na mga gawang maayos at talagang gagantimpalaan nga Namin sila sa Kabilang-buhay ayon sa pinakamaganda sa dati nilang ginagawa sa Mundo.

Nagtagubilin Kami sa tao hinggil sa mga magulang niya na magpakabuti siya sa kanilang dalawa at gumawa siya ng maganda sa kanilang dalawa. Kung nagpunyagi silang dalawa sa iyo, O tao, upang magtambal ka sa Akin ng anumang wala kang kaalaman hinggil sa pagtatambal sa Akin – gaya ng naganap kay Sa`d bin Abī Waqqāṣ – malugod si Allāh sa kanya – dahil sa ina niya – ay huwag kang tumalima sa kanilang dalawa kaugnay roon dahil walang pagtalima sa isang nilikha kapalit ng pagsuway sa Tagalikha. Tungo sa Akin lamang ang pagbabalik ninyo sa Araw ng Pagbangon, saka magpapabatid Ako sa inyo hinggil sa anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo at gaganti Ako sa inyo roon.

Ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos ay talagang magpapapasok nga Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon sa gitna ng mga maayos sapagkat kakalap Kami sa kanila kasama ng mga iyon at maggagantimpala Kami sa kanila ng gantimpala nila.

Mayroon sa mga tao na nagsasabi: "Sumampalataya kami kay Allāh," ngunit kapag sinaktan sila ng mga tagatangging sumampalataya dahil sa pananampalataya nila ay nagtuturing sa pagdurusang dulot ng mga iyon sa kanila na gaya ng pagdurusang dulot ni Allāh kaya naman tumatalikod sila sa pananampalataya bilang pagsang-ayon sa mga tagatangging sumampalataya. Talagang kung may nangyaring isang pag-aadya mula sa Panginoon mo para sa iyo, O Sugo, ay talagang magsasabi nga sila: "Tunay na kami noon ay kasama sa inyo, O mga mananampalataya, sa pananampalataya." Hindi ba si Allāh ay higit na nakaaalam sa anumang nasa mga dibdib ng mga tao? Hindi nakakukubli sa Kanya ang anumang nasa mga ito na kawalang-pananampalataya at pananampalataya. Kaya papaano silang nagbabalita kay Allāh ng nasa mga puso nila samantalang Siya ay higit na maalam sa anumang nasa mga ito kaysa sa kanila?

Talagang nakaaalam nga si Allāh sa mga sumampalataya sa Kanya nang totohanan at talagang nakaaalam nga Siya sa mga mapagpaimbabaw na naghahayag ng pananampalataya at nagkikimkim ng kawalang-pananampalataya.

Nagsabi ang mga tumangging sumampalataya sa mga sumampalataya kay Allāh lamang: "Sundin ninyo ang relihiyon namin at ang anumang kami ay naroon at pasanin namin mismo ang mga pagkakasala ninyo para gantihan kami dahil sa mga ito sa halip na kayo." Hindi sila mga magpapasan ng anuman mula sa mga pagkakasala ng mga iyon. Tunay na sila ay talagang mga sinungaling sa sabi nilang ito.

Talagang magpapasan nga itong mga tagatangging sumampalataya, na mga tagapag-anyaya sa kabulaanan nila, ng mga pagkakasala nila na ginawa nila. Talagang magpapasan nga sila ng mga pagkakasala ng sinumang sumunod sa paanyaya nila nang walang naibabawas na anuman mula sa mga pagkakasala ng mga tagasunod nila. Talagang tatanungin nga sila sa Araw ng Pagbangon tungkol sa anumang dati nilang nililikha-likha sa Mundo na mga kabulaanan.

Talaga ngang nagpadala Kami kay Noe bilang sugo sa mga tao niya, kaya namalagi siya sa kanila sa loob ng siyam na raan at limampung taon, habang nag-aanyaya sa kanila tungo sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh, ngunit nagpasinungaling sila sa kanya at nagpatuloy sila sa kawalang-pananampalataya nila. Dumaklot sa kanila ang gunaw habang sila ay mga tagalabag sa katarungan dahilan sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at pagpapasinungaling nila sa mga sugo Niya kaya napahamak sila sa pamamagitan ng pagkalunod.

Ngunit sinagip Namin si Noe at ang mga kasama sa kanya kabilang sa mga mananampalataya sa daong mula sa kapahamakan sa pamamagitan ng pagkalunod. Ginawa Namin ang daong bilang maisasaalang-alang para sa mga tao, na isasaalang-alang nila.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Abraham nang nagsabi siya sa mga kababayan niya: "Sumamba kayo kay Allāh lamang at mangilag kayo sa parusa Niya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya. Ang ipinag-uutos na iyon ay higit na mabuti para sa inyo kung kayo ay naging nakaaalam.

Sumasamba lamang kayo, O mga tagapagtambal, sa mga diyus-diyusang hindi nakapagpapakinabang at hindi nakapipinsala. Lumilikha-likha kayo ng kasinungalingan nang nag-aangkin kayo ng pagiging karapat-dapat ng mga iyon sa pagsamba. Tunay na ang mga sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh ay hindi nakapagdudulot para sa inyo ng isang panustos para tumustos sa inyo. Kaya humiling kayo sa ganang kay Allāh ng panustos sapagkat Siya ang Tagapagtustos, sumamba kayo sa Kanya lamang, at magpasalamat kayo sa Kanya sa ibiniyaya Niya sa inyo na panustos. Tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti, hindi tungo sa mga diyus-diyusan ninyo."

Kung magpapasinungaling kayo, O mga tagapagtambal, sa inihatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – may nagpasinungaling nga na mga kalipunan noong bago pa ninyo gaya ng mga tao nina Noe, `Ād, at Thamūd. Walang kailangan sa Sugo kundi ang pagpapaabot na maliwanag. Nagpaabot na siya sa inyo ng ipinag-utos sa Kanya ng Panginoon niya na ipaabot sa inyo.

Hindi ba napag-alaman nitong mga tagapagpasinungaling kung papaanong lumilikha si Allāh sa pasimula, pagkatapos ay nagpapanumbalik Siya nito matapos ng pagkalipol nito? Tunay na iyon, kay Allāh, ay madali sapagkat Siya ay nakakakaya: walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagpasinungaling na ito sa pagkabuhay [na muli]: "Humayo kayo sa lupain saka magnilay-nilay kayo kung papaano nagsimula si Allāh ng paglikha. Pagkatapos si Allāh ay magbibigay-buhay sa mga tao, matapos ng kamatayan nila, sa ikalawang buhay para sa pagkabuhay [na muli] at pagtutuos. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman sapagkat hindi Siya nawawalang-kakayahan sa pagbuhay [na muli] sa mga tao kung paanong hindi Siya nawalang-kakayahan sa paglikha sa kanila sa unang [pagkakataon]."

Nagpaparusa Siya sa sinumang niloloob Niya mula sa nilikha Niya ayon sa katarungan Niya at naaawa Siya sa sinumang niloloob Niya mula sa nilikha Niya ayon sa kabutihang-loob Niya. Tungo sa Kanya lamang kayo pababalikin sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos kapag nagpabangon Siya sa inyo mula sa mga libingan ninyo bilang mga buhay.

Hindi kayo mga makaaalpas sa Panginoon ninyo ni mga makatatakas mula sa parusa Niya sa lupa ni sa langit. Walang ukol sa inyo bukod pa kay Allāh na isang katangkilik na tatangkilik sa kapakanan ninyo at walang ukol sa inyo bukod pa kay Allāh na isang mapag-adyang mag-aalis sa inyo ng pagdurusang dulot Niya.

Ang mga tumangging sumampalataya sa mga tanda ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – at sa pakikipagkita sa Kanya sa Araw ng Pagbangon, ang mga iyon ay nawalan na ng pag-asa sa awa Niya kaya naman hindi sila papasok sa paraiso magpakailanman dahil sa kawalang-pananampalataya nila, at ang mga iyon ay may ukol sa kanila na isang pagdurusang nakasasakit na naghihintay sa kanila sa Kabilang-buhay.

Ngunit walang iba ang sagot ng mga kababayan ni Abraham sa kanya – matapos ng pag-uutos niya sa kanila na pagsamba kay Allāh lamang at pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya gaya ng mga anito – kundi na nagsabi sila: "Patayin ninyo siya o ihagis ninyo siya sa apoy bilang pag-aadya sa mga diyos ninyo." Ngunit iniligtas siya ni Allāh mula sa apoy. Tunay na sa pagpapaligtas sa kanya mula sa apoy matapos ng pagtapon sa kanya roon ay talagang may mga maisasaalang-alang para sa mga taong sumasampalataya dahil sila ay ang mga makikinabang sa mga maisasaalang-alang.

Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga kababayan niya: "Gumawa lamang kayo ng mga diyus-diyusan bilang mga diyos na sinasamba ninyo dahil sa pagkakakilalahan at pagmamahalan sa pagsamba sa mga ito sa buhay na pangmundo. Pagkatapos sa Araw ng Pagbangon ay mapuputol ang pagmamahalan na iyon sa pagitan ninyo sapagkat magpapawalang-kaugnayan ang ilan sa inyo sa iba sa inyo sa sandali ng pagkakita sa pagdurusa at susumpa ang ilan sa inyo sa iba. Ang titigilan ninyong kakanlungan ninyo ay ang Apoy. Walang ukol sa inyo na mga tagaadya na magsasanggalang sa inyo laban sa pagdurusang dulot ni Allāh: wala mula sa mga diyus-diyusan ninyong dati ninyong sinasamba bukod pa kay Allāh, ni wala sa iba pa sa mga iyon."

Ngunit naniwala sa kanya si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Tunay na ako ay lilikas tungo sa Panginoon ko, tungo sa pinagpalang lupain ng Sirya. Tunay na Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan at hindi nahahamak ang sinumang lumikas sa Kanya, ang Marunong sa pagtatakda Niya at pangangasiwa Niya."

Ibinigay kay Abraham si Isaac at ang anak nitong si Jacob. Ginawa sa mga anak niya ang pagkapropeta at ang mga kasulatang ibinaba mula sa ganang kay Allāh. Ibibigay sa kanya ang gantimpala sa pagtitiis niya sa katotohanan sa Mundo sa pamamagitan ng kaayusan ng mga anak at ng pagbubunying maganda. Tunay na siya sa Kabilang-buhay ay talagang gagantihan ng ganti sa mga maayos. Hindi makababawas ang ibinigay sa kanya sa Mundo sa inihanda para sa kanya na ganting masagana sa Kabilang-buhay.

Banggitin mo, O Sugo, si Lot nang nagsabi siya sa mga kababayan niya: "Tunay na kayo ay talagang gumagawa ng pagkakasalang masagwa, habang walang nakauna sa inyo sa paggawa niyon na isa man kabilang sa mga nilalang bago ninyo, sapagkat kayo ay ang kauna-unahan sa nagpasimula sa pagkakasalang ito, na tinatanggihan ng maayos na kalikasan ng pagkalalang (fiṭrah).

Tunay na kayo ba ay talagang gumagawa [ng sodomiya] sa mga lalaki sa mga likod nila para sa pagtugon sa pagnanasa ninyo, nandarambong sa daan sa mga manlalakbay kaya hindi sila nagdaraan sa inyo sa takot sa ginagawa ninyong mahalay, at gumagawa sa mga umpukan ninyo ng mga gawaing nakasasama gaya ng paghuhubad at pananakit sa sinumang dumaraan sa inyo sa salita at gawa?" Ngunit walang iba ang sagot ng mga kababayan niya sa kanya matapos ng pagsaway niya sa kanila sa paggawa ng mga nakasasama kundi na nagsabi sila sa kanya: "Magdala ka sa amin ng pagdurusang dulot ni Allāh, na ibinabanta mo sa amin, kung ikaw ay naging tapat sa pinagsasabi mo."

Nagsabi si Lot – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – habang dumadalangin sa Panginoon niya matapos ng pagmamatigas ng mga kababayan niya at paghiling nila ng pagpapababa ng pagdurusa sa kanila dala ng pagmamaliit sa kanya: "Panginoon ko, iadya Mo ako laban sa mga taong tagagulo sa lupa dahil sa ipinalalaganap nila na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway na itinuturing na pangit."

Noong dumating ang mga anghel na ipinadala Namin upang magbalita ng nakagagalak kay Abraham hinggil kay Isaac at sa matapos nito na anak nitong si Jacob ay nagsabi sila: "Tunay na kami ay magpapahamak sa mga naninirahan sa pamayanan ng Sodom, na pamayanan ng mga kababayan ni Lot. Tunay na ang mga naninirahan diyan ay laging mga tagalabag sa katarungan dahil sa isinasagawa nila na paggawa ng mahalay."

Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa mga anghel: "Tunay na si Lot ay nasa pamayanang iyan na ninanais ninyong pasawiin ang mga naninirahan. Siya ay hindi kabilang sa mga tagalabag sa katarungan." Nagsabi ang mga anghel: "Kami ay higit na maalam sa sinumang nariyan. Talagang sasagip nga kami sa kanya at sa mag-anak niya – mula sa kapahamakang ipabababa sa mga naninirahan sa pamayanan – maliban sa maybahay niya; ito noon ay kabilang sa mga maiiwang mapapahamak sapagkat magpapahamak kami rito kasama sa kanila."

Noong pumunta ang mga anghel na ipinadala Namin kay Lot para magpahamak sa mga kababayan ni Lot ay nagpahapis sa kanya at nagpalungkot sa kanya ang pagdating nila dala ng pangamba para sa kanila mula sa kabuktutan ng mga kababayan niya sapagkat dumating ang mga anghel sa anyo ng mga lalaki at ang mga kababayan niya ay gumagawa [ng sodomiya] sa mga lalaki dala ng pagnanasa bukod pa sa mga babae. Nagsabi sa kanya ang mga anghel: "Huwag kang mangamba sapagkat hindi makapagpaparating sa iyo ng kasagwaan ang mga kababayan mo. Huwag kang malungkot sa ipinabatid Namin sa iyo na pagpapahamak sa kanila. Tunay na kami ay mga sasagip sa iyo at sa mag-anak mo laban sa pagkapahamak maliban sa maybahay mo; ito ay kabilang sa mga maiiwang mapapahamak sapagkat magpapahamak kami rito kasama sa kanila.

Tunay na kami ay mga magpapababa sa mga naninirahan sa pamayanang iyan, na dati nang gumagawa ng mga karima-rimarim, ng isang pagdurusa mula sa langit, na mga batong yari sa tuyong luwad, bilang parusa para sa kanila sa paglabas nila sa pagtalima kay Allāh dahil sa ginagawa nila na mahalay na pangit, ang paggawa [ng sodomiya] sa mga lalaki dala ng pagnanasa bukod pa sa mga babae.

Talaga ngang nag-iwan Kami mula sa pamayanang iyan na ipinahamak Namin ng isang tandang maliwanag para sa mga taong nakapag-uunawa dahil sila ay ang mga nagsasaalang-alang sa mga tanda.

Nagsugo Kami sa Madyan ng kapatid nila sa kaangkanan na si Shu`ayb – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – saka nagsabi siya: "O mga kalipi ko, sumamba kayo kay Allāh lamang mag-asam kayo sa pagsamba ninyo sa Kanya ng ganti sa Huling Araw, at huwag kayong manggulo sa lupa sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway at pagpapalaganap ng mga ito."

Ngunit nagpasinungaling sa kanya ang mga kalipi niya kaya tumama sa kanila ang lindol saka sila, sa mga tahanan nila, ay naging mga bumagsak sa mga mukha nila, na dumikit nga ang mga mukha nila sa alabok nang walang pagkilos sa kanila.

Nagpahamak Kami nang gayon sa [liping] `Ād, ang mga kalipi ni Hūd, at sa [liping] Thamūd, ang mga kalipi ni Ṣāliḥ. Luminaw nga para sa inyo, O mga naninirahan sa Makkah, mula sa mga tirahan nila sa Shijr ng Ḥaḍramawt [sa Yemen] at Ḥijr ang nagpapatunay sa inyo sa pagpapahamak sa kanila sapagkat ang mga tirahan nilang walang laman ay sumasaksi roon. Pinaganda para sa kanila ng demonyo ang mga gawain nila na sila noon ay nasa mga iyon gaya ng kawalang-pananampalataya at iba pa rito na mga pagsuway. Nagpalihis siya sa kanila palayo sa landasing tuwid habang sila noon ay mga may pagkakita sa katotohanan, pagkaligaw, pagkagabay, at pagkalisya dahil sa itinuro sa kanila ng mga sugo nila, subalit pinili nila ang pagsunod sa pithaya sa halip ng pagsunod sa patnubay.

Nagpahamak Kami kay Qārūn – noong nagpakapalalo siya laban sa mga kalipi ni Moises – sa pamamagitan ng pagpapalamon sa kanya at sa tahanan niya [sa lupa]. Nagpahamak Kami kay Paraon at sa katuwang niyang si Hāmān sa pamamagitan ng pagkalunod sa dagat. Talaga ngang naghatid sa kanila si Moises ng mga tandang maliwanag na nagpapatunay sa katapatan niya, ngunit nagmalaki sila sa lupain ng Ehipto sa halip ng pagsampalataya sa kanya. Hindi sila naging ukol maligtas mula sa pagdurusang dulot Namin sa pamamagitan ng pagkaalpas nila sa Amin.

Kaya dumaklot Kami sa bawat isa sa mga nabanggit kanina sa pamamagitan ng tagapagpahamak na pagdurusang dulot Namin. Kabilang sa kanila ay ang mga kababayan ni Lot na pinadalhan Namin ng mga batong yari sa natuyong luwad na nagkapatung-patong. Kabilang sa kanila ay ang mga kalipi ni Ṣāliḥ at ang mga kalipi ni Shu`ayb na dinaklot ng hiyaw. Kabilang sa kanila ay si Qārūn na ipinalamon Namin siya at ang tahanan niya sa lupa. Kabilang sa kanila ay ang mga tao nina Noe, Paraon, at Hāmān na ipinahamak Namin sa pamamagitan ng pagkalunod. Hindi si Allāh naging ukol na lumabag sa katarungan sa kanila sa pamamagitan ng pagpapahamak sa kanila nang walang pagkakasala, subalit sila noon ay lumalabag sa katarungan sa mga sarili nila sa pamamagitan ng paggawa ng mga pagsuway kaya naman sila ay naging karapat-dapat sa pagdurusa.

Ang paghahalintulad sa mga tagapagtambal na gumawa ng mga diyus-diyusang sinasamba nila bukod pa kay Allāh dala ng pag-asa sa pagpapakinabang ng mga ito o pamamagitan ng mga ito ay gaya ng paghahalintulad sa gagamba noong gumawa ito ng isang bahay na magsasanggalang dito laban sa pangangaway rito. Tunay na ang pinakamahina sa mga bahay ay talagang ang bahay ng gagamba sapagkat ito ay hindi nakapagtatanggol sa gagamba sa isang kaaway. Gayon din ang mga diyus-diyusan nila: hindi nakapagpapakinabang ang mga ito, hindi nakapipinsala ang mga ito, at hindi nakapamamagitan ang mga ito. Kung sakaling ang mga tagapagtambal ay naging nakaaalam niyon, talaga sanang hindi sila gumawa ng mga diyus-diyusan na sinasamba nila bukod pa kay Allāh.

Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nakaaalam sa sinasamba nila bukod pa sa Kanya: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napapanaigan, ang Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at pangangasiwa Niya.

Ang mga paghahalintulad na ito na inilalahad Namin para sa mga tao ay upang pumukaw ang mga ito sa kanila, magpakita ang mga ito sa kanila ng katotohanan, at magpatnubay ang mga ito sa kanila tungo roon. Walang nakatatalos sa mga ito ayon sa paraang hinihiling kundi ang mga nakaaalam sa Batas ni Allāh at sa mga kasanhian nito.

Lumikha si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ng mga langit at lumikha Siya ng lupa ayon sa katotohanan. Hindi Siya lumikha ng mga ito ayon sa kabulaanan at hindi Siya lumikha ng mga ito sa paglalaro. Tunay na sa paglikhang iyon ay talagang may katunayang maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa mga mananampalataya dahil sila ay ang mga nagpapatunay sa tagalikha sa pamamagitan ng paglikha ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya. Tungkol naman sa mga tagatangging sumampalataya, tunay na sila ay napararaan sa mga tanda sa mga abot-tanaw at mga kaluluwa nang hindi natawag ang mga pansin nila sa kadakilaan ng Tagalikha at kakayahan Niya – kaluwalhatian sa Kanya.

Bigkasin mo, O Sugo, sa mga tao ang ikinasi sa iyo ni Allāh mula sa Qur'ān. Magsagawa ka ng pagdarasal sa pinakalubos na paraan. Tunay na ang pagdarasal na isinagawa ayon sa katangian nitong lubos ay sumasaway sa tagapagsagawa nito palayo sa pagkakasadlak sa mga pagsuway at mga nakasasama dahil sa idinudulot nito na liwanag sa mga puso, na pumipigil sa paggawa ng mga pagsuway at gumagabay sa paggawa ng mga maayos. Talagang ang pag-alaala kay Allāh ay higit na malaki at higit na dakila kaysa sa bawat bagay. Si Allāh ay nakaaalam sa anumang niyayari ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ninyo, at gaganti sa inyo sa mga gawain ninyo, na [ang ganti] kung mabuti ay mabuti rin at kung masama ay masama rin.

Huwag kayong makipagtalakayan, O mga mananampalataya, at huwag kayong makipag-alitan sa mga Hudyo at mga Kristiyano malibang ayon sa istilong pinakamaganda at pamamaraang pinakaideyal. Ito ay ang pag-aanyaya sa pamamagitan ng pangaral at mga katwirang malinaw, maliban sa mga lumabag sa katarungan kabilang sa kanila sa pamamagitan ng pagmamatigas at pakikipagmalakihan at nagpahayag ng digmaan sa inyo sapagkat makipaglaban kayo sa kanila hanggang sa magpasakop sila o magbigay sila ng jizyah nang kusang-loob habang sila ay mga nanliliit. Sabihin ninyo sa mga Hudyo at mga Kristiyano: "Sumampalataya kami sa pinababa ni Allāh sa amin na Qur'ān at sumampalataya kami sa pinababa sa inyo na Torah at Ebanghelyo. Ang Diyos namin at ang Diyos ninyo ay nag-iisa: walang katambal sa Kanya sa pagkadiyos Niya, pagkapanginoon Niya, at kalubusan Niya. Kami ay sa Kanya lamang mga nagpapaakay na nagpapakaaba."

Kung paanong nagpababa Kami ng mga kasulatan sa mga bago mo, nagpababa Kami sa iyo ng Qur'ān. Kaya ang ilan sa kanila na nagbabasa ng Torah – tulad ni Abdullāh bin Saba' – ay sumasampalataya rito noong nakatagpo sila ng katangian nito sa mga kasulatan nila. Mayroon sa mga tagapagtambal na ito na sumasampalataya rito. Walang tumatangging sumampalataya sa mga tanda Namin maliban sa mga tagatangging sumampalataya na nakagawian nila ay ang kawalang-pananampalataya at ang pagkakaila sa katotohanan sa kabila ng paglitaw nito.

Hindi ka dati, O Sugo, bumibigkas bago ng Qur'ān na ito ng anumang aklat at hindi ka dati nagsusulat ng anuman sa pamamagitan ng kanan mo dahil ikaw ay iliterato: hindi nakababasa at hindi nakasusulat. Kung sakaling ikaw ay naging nakababasa at nakasusulat, talaga sanang nagduda ang mga mangmang kabilang sa mga tao sa pagkapropeta mo at nagdahilan sila na ikaw dati ay nagsusulat hango sa mga kasulatang nauna.

Bagkus ang Qur’an na pinababa sa iyo ay mga talatang maliliwanag na nasa mga dibdib ng mga binigyan ng kaalaman kabilang sa mga mananampalataya. Walang nagkakaila sa mga talata Namin kundi ang mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagtatambal sa Kanya.

Nagsabi ang mga tagapagtambal: "Bakit kaya walang pinababa kay Muḥammad na mga tanda mula sa Panginoon niya tulad ng pinababa sa mga sugo bago pa siya?" Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagmungkahing ito: "Ang mga tanda ay nasa kamay ni Allāh lamang – kaluwalhatian sa Kanya; nagpapababa Siya ng mga ito kailanman Niya loobin. Hindi nakasalalay sa akin ang pagpapababa sa mga ito. Ako ay isang mapagbabala lamang para sa inyo laban sa parusa ni Allāh, na maliwanag sa pagbabala."

Hindi ba nakasapat sa tagapagmungkahing ito para sa mga talata na Kami ay nagpababa sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān, na binibigkas sa kanila? Tunay na sa Qur'ān na pinababa sa kanila ay talagang may awa at pangaral para sa mga taong sumasampalataya sapagkat sila ay ang mga makikinabang sa anumang nasaad dito. Kaya ang anumang pinababa sa kanila ay higit na mabuti kaysa sa anumang iminungkahi nila na kapareho ng pinababa sa mga sugo noon.

Sabihin mo, O Sugo: "Nakasapat si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – bilang tagasaksi sa katapatan ko sa anumang inihatid ko at sa pagpapasinungaling ninyo rito. Nakaaalam Siya sa anumang nasa mga langit at nakaaalam Siya sa anumang nasa lupa: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga ito. Ang mga sumampalataya sa kabulaanan mula sa bawat sinasamba bukod pa kay Allāh at tumangging sumampalataya kay Allāh na karapat-dapat lamang para sa pagsamba, ang mga iyon ay ang mga lugi dahil sa pagpapalit nila ng kawalang-pananampalataya sa pananampalataya."

Nagpapamadali sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagtambal ng pagdurusang ibinabala mo sa kanila. Kung hindi dahil na si Allāh ay nagtakda para sa pagdurusa nila ng isang panahong hindi nauuna at hindi nahuhuli, talaga sanang dumating sa kanila ang hiniling nila na pagdurusa at talagang pupunta nga ito sa kanila nang biglaan habang sila ay hindi umaasa niyon.

Nagpapamadali sila sa iyo ng pagdurusang ipinangako mo sa kanila. Tunay na ang Impiyernong ipinangako ni Allāh sa mga tagatangging sumampalataya ay talagang sasaklaw sa kanila, na hindi nila kakayanin ang pagtakas mula sa pagdurusa roon.

sa Araw na tatakip sa kanila ang pagdurusa mula sa itaas nila at ito ay magiging isang himlayan para sa kanila mula sa ilalim ng mga paa nila at magsasabi si Allāh sa kanila bilang paninisi sa kanila: "Lasapin ninyo ang ganti sa dati ninyong ginagawa na shirk at mga pagsuway."

O mga alipin Ko na sumampalataya sa Akin, lumikas kayo mula sa isang lupaing hindi kayo nakakakaya riyan ng pagsamba sa Akin. Tunay na ang lupa Ko ay malawak kaya sumamba kayo sa Akin lamang at huwag kayo magtambal sa Akin ng isa man.

Huwag pumigil sa inyo sa paglikas ang pangamba sa kamatayan. Bawat kaluluwa ay lalasap ng kamatayan. Pagkatapos tungo sa Amin lamang pababalikin kayo sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.

Ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos na nagpapalapit tungo sa Kanya ay talagang patutuluyin nga sila sa mga [mataas na] silid sa Paraiso habang dumadaloy mula sa ilalim ng mga ito ang mga ilog bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Walang sasapit sa kanila roon na isang pagkalipol. Kay inam bilang ganti sa mga tagagawa ng pagtalima kay Allāh ang ganting ito!

Kay inam bilang ganti sa mga tagagawa ng pagtalima kay Allāh, na mga nagtiis sa pagtalima sa Kanya at paglayo sa pagsuway sa Kanya! Sa Panginoon nila lamang ay sumasandal sila sa lahat ng mga nauukol sa kanila.

Ang lahat ng mga hayop – sa kabila ng dami ng mga ito – na hindi nakakaya sa pagtipon ng panustos ng mga ito ni pagbubuhat nito, si Allāh ay nagtutustos sa mga ito at nagtutustos sa inyo. Kaya walang dahilan para sa inyo sa pag-iwan sa paglikas dahil sa pangamba sa pagkagutom. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ninyo, ang Maalam sa mga layunin ninyo at mga ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon. Gaganti Siya sa inyo roon.

Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito kung sino ang lumikha ng mga langit, kung sino ang lumikha ng lupa, kung sino ang nagpasilbi ng araw at buwan habang ang mga ito ay nagsusunuran, talagang magsasabi nga silang nilikha ang mga ito ni Allāh. Kaya papaanong nalilihis sila sa pananampalataya kay Allāh lamang at sumasamba sila sa iba pa sa Kanya na mga diyos na hindi nakapagpapakinabang ni nakapipinsala?

Si Allāh ay nagpapalawak sa panustos para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya at nagpapasikip nito sa sinumang niloloob Niya dahil sa isang kasanhiang nalalaman Niya mismo. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman kaya walang nakakukubli sa Kanya na anumang nababagay para sa mga lingkod Niya na pangangasiwa.

Talagang kung nagtanong ka, O Sugo, sa mga tagapagtambal kung sino ang nagbaba mula sa langit ng tubig, saka nagpatubo sa pamamagitan nito sa lupa matapos na ito dati ay tuyot, talagang magsasabi nga silang ang nagpababa ng ulan mula sa langit at nagpatubo sa pamamagitan nito sa lupa ay si Allāh. Sabihin mo, O Sugo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh na nagpalitaw ng katwiran laban sa inyo," ngunit ang resulta ay na ang karamihan sa kanila ay hindi nakapag-uunawa yayamang kung sakaling sila dati ay nakapag-uunawa, talaga sanang hindi sila nagtambal kay Allāh ng mga diyus-diyusang hindi nakapagpapakinabang ni nakapipinsala.

Walang iba ang buhay na ito sa Mundo – kalakip ng dulot nito na mga ninanasa at tinatamasa – kundi isang paglilibang para sa mga puso ng mga nahuhumaling dito at isang laro. Hindi maglalaon at magwawakas ito nang may kabilisan. Tunay na ang tahanan sa Kabilang-buhay ay talagang iyon ang buhay na tunay dahil sa pananatili niyon. Kung sakaling sila noon ay nakaaalam, hindi sana sila nagpauna ng [gawang] naglalaho higit sa [gawang] nananatili.

Kapag nakasakay ang mga tagapagtambal sa mga daong sa dagat ay dumadalangin sila kay Allāh lamang habang mga nagpapakawagas para sa Kanya sa pagdalangin na iligtas sila mula sa pagkalunod. Ngunit noong nagligtas Siya sa kanila mula sa pagkalunod, naging mga tagapagtambal sila na dumadalangin kasama sa Kanya sa mga diyos nila.

Naging mga tagapagtambal sila upang magkaila sila sa ibinigay Namin sa kanila na mga biyaya at upang magtamasa sila sa ibinigay sa kanila na ningning ng buhay, ngunit malalaman nila ang kahihinatnan nilang masagwa kapag namatay sila.

Hindi ba nakakita ang mga tagapagkailang ito sa biyaya ni Allāh sa kanila – nang nagligtas si Allāh sa kanila mula sa pagkalunod – ng iba pang biyaya? [Ang biyayang] ito ay na Kami ay gumawa para sa kanila ng isang santuwaryong natitiwasay sila roon para sa mga buhay nila at mga ari-arian nila samantalang ang ibang tao ay nilulusob ng mga pag-atake kaya napapatay ang mga iyon, nadadakip ang mga iyon, nabibihag ang mga kababaihan ng mga iyo at ang mga supling ng mga iyon, at dinadambong ang mga ari-arian ng mga iyon. Kaya ba sa kabulaanan ng mga inaakalang diyos nila sumasampalataya sila at sa biyaya ni Allāh sa kanila nagkakaila sila kaya hindi sila nagpapasalamat dito kay Allāh?

Walang isang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-uugnay sa Kanya ng katambal o nagpasinungaling sa katotohanang inihatid ng Sugo Niya. Walang duda na sa Impiyerno ay may tirahan para sa mga tagatangging sumampalataya at para sa mga tulad nila.

Ang mga nakibaka sa mga sarili nila sa paghahangad ng kaluguran Namin ay talagang magtutuon nga Kami sa kanila sa pagtamo sa landasing tuwid. Tunay na si Allāh ay kasama sa mga tagagawa ng maganda sa pamamagitan ng tulong, pag-aadya, at kapatnubayan.

Alif. Lām. Mīm. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanata Al-Baqarah.

Nanaig ang Persiya sa Bizancio

sa pinakamalapit na lupain ng Sirya sa Bayan ng Persiya. Ang Bizancio, noong matapos ng pagkadaig ng Persiya sa kanila, ay mananaig sa mga iyon

sa panahong hindi kukulang sa tatlong taon at hindi lalabis sa sampu. Sa kay Allāh ang utos sa kabuuan nito bago ng pagwawagi ng Bizancio at matapos nito. Sa araw na mananaig ang Bizancio sa Persiya ay matutuwa ang mga mananampalataya

Matutuwa sila dahil sa pag-adya ni Allāh sa Bizancio dahil ang mga iyon ay mga may kasulatan. Nag-aadya si Allāh sa sinumang niloloob Niya laban sa sinumang niloloob Niya. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan, ang Maawain sa mga lingkod Niyang mga mananampalataya.

Ang pag-aadyang ito noon ay isang pangako mula kay Allāh – pagkataas-taas Siya. Hindi sumisira si Allāh ng pangako Niyang iyon. Sa pamamagitan ng pagkakatupad nito, nadaragdagan ang mga mananampalataya ng katiyakan sa pangako ni Allāh ng pag-aadya. Hinggil naman sa higit na marami sa mga tao, hindi sila nakauunawa nito dahil sa kawalang-pananampalataya nila.

Hindi sila nakaalam ng pananampalataya at mga patakaran ng Batas ng Islām. Nakaaalam lamang sila ng isang nakalantad mula sa buhay na pangmundo na nauugnay sa pagkita ng ikabubuhay at pagpapatayo ng kabihasnang materyal samantalang sila, sa Kabilang-buhay na siyang tahanan ng tunay na buhay, ay mga umaayaw, na hindi sila pumapansin doon.

Hindi ba nag-isip-isip itong mga tagapagtambal na tagapagpasinungaling hinggil sa mga sarili nila kung papaanong lumikha sa mga ito si Allāh at humubog sa mga ito? Hindi lumikha si Allāh ng mga langit at hindi Siya lumikha ng lupa at anumang nasa pagitan ng mga ito malibang ayon sa katotohanan sapagkat hindi Siya lumikha ng mga ito nang walang kabuluhan. Nagtalaga Siya para sa mga ito ng isang taning na itinakda para sa pananatili ng mga ito sa Mundo. Tunay na marami sa mga tao, sa pakikipagkita sa Panginoon nila sa Araw ng Pagbangon, ay talagang mga tagatangging sumampalataya roon kaya sila ay hindi naghahanda para sa pagbubuhay [na muli] ng gawang maayos na kinalulugdan sa ganang Panginoon nila.

Hindi ba humayo ang mga ito sa lupain upang magnilay-nilay kung papaano naging ang wakas ng mga kalipunang nagpapasinungaling noong bago pa nila? Dati ang mga kalipunang iyan ay higit na matindi kaysa sa kanila sa lakas. Binago ng mga iyon ang lupa para sa pagsasaka at paglinang. Nilinang ito ng mga iyon nang higit kaysa sa paglinang nila nito. Naghatid sa mga iyon ang mga sugo ng mga iyon ng mga patotoo at mga katwirang maliwanag sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh ngunit nagpasinungaling ang mga iyon kaya hindi lumabag si Allāh sa katarungan sa mga iyon nang nagpahamak Siya sa mga iyon subalit ang mga iyon dati sa mga sarili ng mga iyon ay lumalabag sa katarungan sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahilan sa kawalang-pananampalataya ng mga iyon.

Pagkatapos naging wakas ng mga sumagwa ang mga gawain nila dahil sa pagtatambal kay Allāh at paggawa ng mga masagwa ang wakas na malubha sa kasagwaan dahil sila ay nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh at nangungutya dati sa mga ito at nanunuya sa mga ito.

Si Allāh ay nagsisimula ng paglikha ayon sa walang pagkakatulad na nauna, pagkatapos maglilipol Siya nito, pagkatapos magpapanumbalik Siya nito, pagkatapos tungo sa Kanya lamang pababalikin kayo para sa pagtutuos at pagganti sa Araw ng Pagbangon.

Sa Araw na sasapit ang Huling Sandali, mawawalan ng pag-asa ang mga salarin sa awa ni Allāh at mapuputol ang pag-asa nila roon dahil sa pagkaputol ng katwiran nila sa kawalang-pananampalataya kay Allāh.

Hindi magkakaroon sa kanila mula sa mga pantambal nila, na dati nilang sinasamba sa Mundo, ng mga mamamagitan para sa pagsagip sa kanila mula sa pagdurusa. Sila sa mga katambal nila ay magiging mga tagatangging sumampalataya sapagkat magtatatwa sa kanila ang mga ito kapag sila ay magiging nasa pangangailangan sa mga ito dahil sila sa kabuuan nila ay magkapantay sa kapahamakan.

Sa Araw na sasapit ang Huling Sandali, sa Araw na iyon ay magkakahati-hati ang mga tao sa ganti alinsunod sa mga gawa nila sa Mundo sa pagitan ng iaangat sa `Illīyūn at ibaba sa pinakamababa sa mga mababa.

Kaya tungkol naman sa mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos na kinalulugdan sa ganang Kanya, sila ay sa Paraiso patutuwain dahil sa matatamo nila roon na ginhawang palagiang hindi na mapuputol magpakailanman.

Tungkol naman sa mga tumangging sumampalataya kay Allāh, nagpasinungaling sa mga talatang pinababa sa Sugo, at nagpasinungaling sa pagkabuhay at pagtutuos, ang mga iyon ay dadalhin sa pagdurusa saka sila ay mga didikit doon.

Kaya magluwalhati kayo kay Allāh kapag pumapasok kayo sa oras ng gabi, ang oras ng mga dasal sa paglubog ng araw at gabi; at magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa oras ng umaga, ang oras ng dasal sa madaling-araw.

Ukol sa Kanya lamang – pagkataas-taas Siya – ang pagbubunyi. Sa mga langit ay nagpupuri sa Kanya ang mga anghel Niya at sa lupa ay nagpupuri sa Kanya ang mga nilikha Niya. Magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa hapon, ang oras ng dasal sa hapon; at magluwalhati kayo sa Kanya kapag pumapasok kayo sa oras ng tanghali.

Nagpapalabas Siya ng buhay mula sa patay, tulad ng pagpapalabas Niya sa tao mula sa punlay at sa sisiw mula sa itlog; nagpapalabas Siya ng patay mula sa buhay, tulad ng pagpapalabas Niya sa punlay mula sa tao at itlog mula sa manok. Nagbibigay-buhay Siya sa lupa matapos ng katuyuan nito sa pamamagitan ng pagpapababa ng ulan at pagpapatubo rito. Tulad ng pagbibigay-buhay sa lupa sa pamamagitan ng pagpapatubo rito, palalabasin kayo mula sa mga libingan ninyo para sa pagtutuos at pagganti.

Kabilang sa mga dakilang tanda ni Allāh na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na lumikha Siya sa inyo, O mga tao, mula sa alabok nang nilikha Niya ang ama ninyo mula rito, pagkatapos biglang kayo ay mga taong nagdadamihan sa pamamagitan ng pag-aanak at lumalaganap sa mga silangan ng lupa at mga kanluran nito.

Kabilang sa mga dakilang tanda Niya gayundin na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na lumikha Siya alang-alang sa inyo, O mga lalaki, mula sa lahi ninyo ng mga kabiyak upang mapanatag ang mga sarili ninyo sa kanila dahil sa pagkakatulad ng uri sa pagitan ninyo, at gumawa Siya sa pagitan ninyo ng pag-ibig at simpatiya. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayang maliwanag para sa mga taong nag-iisip-isip dahil sila ay ang mga makikinabang sa pagpapagana ng mga isip nila.

Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang pagkakalikha ng mga langit at ang pagkakalikha ng lupa. Kabilang sa mga ito ang pagkakaiba-iba ng mga wika ninyo at ang pagkakaiba-iba ng mga kulay ninyo. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayan para sa mga kaalaman at pagkatalos.

Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang tulog ninyo sa gabi at ang pagtulog ninyo sa maghapon upang magpahinga mula sa hirap ng mga gawain ninyo. Kabilang sa mga tanda Niya ay na ginawa Niya para sa inyo ang maghapon upang magsikalat kayo roon habang mga naghahanap ng panustos mula sa Panginoon ninyo. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayan para sa mga taong dumidinig ayon sa pagdinig ng pagbubulay-bulay at pagdinig ng pagtanggap.

Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay nagpapakita Siya sa inyo ng kidlat sa langit at nagsasama Siya para sa inyo rito sa pagitan ng pangamba sa mga kulog at ng paghahangad ng ulan, at nagbababa Siya para sa inyo mula sa langit ng tubig ng ulan saka nagbibigay-buhay Siya sa lupa matapos ng katuyuan nito sa pamamagitan ng pinatutubo Niya rito na halaman. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may mga patotoo at mga katunayang maliwanag para sa mga taong nakapag-uunawa kaya nagpapatunay sila sa pamamagitan ng iyon sa pagkabuhay matapos ng kamatayan para sa pagtutuos at pagganti.

Kabilang sa mga dakilang tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ang pananatili ng langit nang walang pagbagsak at ng lupa nang walang pagkaguho ayon sa utos Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Pagkatapos kapag tumawag Siya sa inyo – kaluwalhatian sa Kanya – sa isang pagtawag mula sa lupa sa pamamagitan ng pag-ihip ng anghel sa tambuli, biglang kayo ay lalabas mula sa mga libingan ninyo para sa pagtutuos at pagganti.

Sa Kanya lamang ang sinumang nasa mga langit at sa Kanya ang sinumang nasa lupa sa paghahari, paglikha, at pagtatakda. Lahat ng nasa mga langit at lahat ng nasa lupa na mga nilikha Niya ay mga inaakay sa Kanya, na mga sumusuko sa utos Niya.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagsisimula ng paglikha ayon sa walang pagkakatulad na nauna, pagkatapos nagpapanumbalik nito matapos ng paglipol dito. Ang pagpapanumbalik ay higit na madali kaysa sa pagpapasimula. Kapwa ito madali sa Kanya dahil Siya, kapag nagnais ng anuman, ay nagsasabi rito ng: "Mangyari" saka nangyayari naman ito. Sa Kanya – kamahal-mahalan Siya at kapita-pitagan – ang paglalarawang pinakamataas sa bawat ipinanlalarawan sa Kanya mula sa mga katangian ng kapitaganan at kalubusan. Siya ay ang Makapangyarihan na hindi napananaigan, ang Marunong sa paglikha Niya at pangangasiwa Niya.

Naglahad si Allāh para sa inyo, O mga tagapagtambal, ng isang paghahalintulad na kinuha mula sa mga sarili ninyo. Mayroon kaya kayo mula sa mga alipin ninyo at mga minamay-ari ninyo na isang katambal na nakikitambal sa inyo sa mga ari-arian ninyo nang magkapantay, na nangangamba kayo na makihati sila sa mga ari-arian ninyo kasama sa inyo gaya ng pangangamba ng iba sa inyo sa katambal niyang malaya na makihati kasama sa kanya sa ari-arian? Malulugod kaya kayo sa ganito para sa mga sarili ninyo mula sa mga alipin ninyo? Walang duda na kayo ay hindi malulugod sa ganoon. Kaya si Allāh ay higit na marapat na hindi Siya magkaroon ng isang katambal sa paghahari Niya sa mga nilikha Niya at mga alipin Niya. Sa pamamagitan ng tulad niyon na paglalahad ng mga paghahalintulad at iba pa roon, naglilinaw Kami ng mga katwiran at mga patotoo sa pamamagitan ng pagsasari-sari sa mga ito para sa mga taong nakapag-uunawa dahil sila ay ang mga makikinabang doon.

Ang kadahilanan ng pagkaligaw nila ay hindi kakulangan sa mga patunay ni kawalan ng paglilinaw sa mga ito. Ito lamang ay ang pagsunod sa pithaya at ang paggaya-gaya sa mga magulang nila dala ng isang kamangmangan mula sa kanila sa karapatan ni Allāh. Kaya sino ang magtutuon sa kapatnubayan sa sinumang iniligaw ni Allāh? Walang isang makapagtutuon sa kanya. Walang ukol sa kanila na anumang mga tagapag-adya na magtutulak palayo sa kanila ng pagdurusang dulot ni Allāh.

Kaya humarap ka, O Sugo, ikaw at ang sinumang kasama sa iyo sa Relihiyon na nagpaharap sa iyo si Allāh doon, habang kumikiling palayo sa lahat ng mga relihiyon patungo roon, ang Relihiyong Islām na nilalang Niya ang mga tao ayon dito. Walang pagpapalit para sa pagkakalikha ni Allāh. Iyon ay ang Relihiyong tuwid na walang kabaluktutan doon, subalit ang karamihan sa mga tao ay hindi nakaaalam na ang Relihiyong totoo ay ang Relihiyong ito.

Bumalik kayo sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – sa pamamagitan ng pagbabalik-loob mula sa mga pagkakasala ninyo, mangilag kayong magkasala sa Kanya sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, lumubos kayo sa pagdarasal sa pinakaganap na paraan, at huwag kayong maging kabilang sa mga tagapagtambal na sumasalungat sa kalikasan ng pagkalalang saka nagtatambal kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya sa pagsamba nila.

Huwag kayong maging kabilang sa mga tagapagtambal na nagpalit ng relihiyon nila, sumampalataya sa bahagi nito, at tumangging sumampalataya sa ibang bahagi nito. Sila ay naging mga pangkatin at mga lapian. Bawat lapian kabilang sa kanila, sa taglay nilang kabulaanan, ay mga nagagalak. Nagtuturing sila na sila lamang ay nasa katotohanan at na ang iba pa sa kanila ay nasa kabulaanan.

Kapag may dumapo sa mga tagapagtambal na isang kasawiang gaya ng karamdaman o karalitaan o tagtuyot ay dumadalangin sila sa Panginoon nila lamang – kaluwalhatian sa Kanya – habang mga bumabalik sa Kanya sa pamamagitan ng pagsusumamo at pagdulog na ibaling palayo sa kanila ang dumapo sa kanila. Pagkatapos kapag naawa Siya sa kanila sa pamamagitan ng pag-aalis sa dumapo sa kanila, biglang may isang pangkat kabilang sa kanila na bumabalik sa pagtatambal nila kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya sa pagdalangin.

Kapag nagkaila sila sa mga biyaya ni Allāh – at kabilang sa mga ito ang biyaya ng pag-aalis ng kapinsalaan – at nagtamasa sila ng nasa harapan nila sa buhay na ito ay makikita nila sa Araw ng Pagbangon sa pamamagitan ng mga mata nila na sila ay dating nasa isang pagkaligaw na maliwanag.

Ano ang nag-anyaya sa kanila sa pagtatambal kay Allāh samantalang walang katwiran para sa kanila? Hindi nagpababa sa kanila ng isang katwiran mula sa isang kasulatang maipangangatwiran nila sa pagtatambal nila kay Allāh at wala silang isang kasulatang nagsasalita hinggil sa pagtatambal nila at nagpapatibay para sa kanila ng katumpakan ng taglay nila na kawalang-pananampalataya.

Kapag nagpalasap Kami sa mga tao ng isang biyaya mula sa mga biyaya Namin gaya ng kalusugan at pagyaman ay nagagalak sila rito ayon sa pagkagalak ng kawalang-pakundangan at nagpapakamalaki sila. Kapag ipinatamo sa kanila ang ikinasasama ng loob nila gaya ng karamdaman at karukhaan dahil sa nakamit ng mga kamay nila na mga pagsuway, biglang sila ay nalalagutan ng pag-asa mula sa awa ni Allāh at nalalagutan ng pag-asa sa paglaho ng ikinasasama ng loob nila.

Hindi ba sila nakakita na si Allāh ay nagpapaluwang sa panustos para sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya bilang pagsusulit para rito kung magpapasalamat ito o tatangging magpasalamat? Nagpapasikip Siya nito sa sinumang niloloob Niya kabilang sa kanila bilang pagsubok para rito kung magtitiis ito o maiinis ito? Tunay na sa pagpapaluwang sa panustos para sa iba at pagpapasikip nito para sa iba ay talagang may mga katunayan para sa mga mananampalataya sa kabaitan ni Allāh at awa Niya.

Kaya magbigay ka, O Muslim, sa may kaugnayang pangkaanak ng nagiging karapat-dapat sa kanya na pagpapakabuti at ugnayang pangkaanak. Magbigay ka sa nangangailangan ng tutugon sa pangangailangan niya. Magbigay ka sa estranghero na kinapos sa landas malayo sa bayan niya. Ang pagbibigay na iyon ayon sa mga uring iyon ay higit na mabuti para sa mga nagnanais sa pamamagitan nito [ng kaluguran] ng mukha ni Allāh. Ang mga nagkakaloob ng tulong at mga karapatang ito ay ang mga magwawagi dahil sa pagpapatamo sa kanila ng hinihiling nila mula sa paraiso at dahil sa pagkaligtas nila laban sa anumang pinangingilabutan nila na pagdurusa.

Ang anumang iniabot ninyo na mga salapi sa isa sa mga tao sa paghahangad na magsauli siya nito sa inyo nang may karagdagan ay hindi lalago ang pabuya nito sa ganang kay Allāh. Ang anumang ibinigay ninyo mula sa mga salapi ninyo sa sinumang matutugunan sa pamamagitan nito ang isang pangangailangan habang nagnanais naman kayo dahil doon [ng kaluguran] ng Mukha ni Allāh, samantalang hindi kayo nagnanais ng [magandang] kalagayan ni gantimpala mula sa mga tao, ang mga iyon ay mag-iibayo para sa kanila ang pabuya sa ganang kay Allāh.

Si Allāh lamang sa inyo, pagkatapos sa pagbibigay-kamatayan sa inyo, pagkatapos sa pagbibigay-buhay sa inyo para sa pagkabuhay na muli. Mayroon kaya sa mga diyus-diyusan ninyo na sinasamba ninyo bukod pa sa Kanya na gumagawa ng anuman kabilang doon? Pagkasakdal-sakdal Siya – kaluwalhatian sa Kanya – at pagkabanal-banal Siya kaysa sa anumang sinasabi at pinaniniwalaan ng mga tagapagtambal.

Lumitaw ang kaguluhan sa lupa at dagat gaya ng tagtuyot, kakauntian ng mga ulan, at karamihan ng mga sakit at mga epidemya dahilan sa ginawa nila na mga pagsuway. Lumitaw iyon upang magpalasap sa kanila si Allāh ng ganti sa ilan sa mga gawain nilang masagwa sa buhay na pangmundo, sa pag-asa na bumalik sila sa Kanya sa pagbabalik-loob.

Sabihin mo, O Muḥammad, sa mga tagapagtambal na ito: "Humayo kayo sa lupain saka magnilay-nilay kayo kung papaano naging ang wakas ng mga kalipunang nagpasinungaling bago pa ninyo? Iyon noon ay isang kinahinatnang masagwa. Ang karamihan sa kanila noon ay mga tagapagtambal kay Allāh, na sumasamba kasama sa Kanya sa iba pa sa Kanya kaya ipinahamak sila dahilan sa pagtatambal nila kay Allāh."

Kaya magpanatili ka, O Sugo, ng mukha mo para sa relihiyong Islām na tuwid, na walang kabaluktutan dito, bago pa dumating ang Araw ng Pagbangon, na kapag dumating iyon ay wala nang makapagtutulak doon. Sa Araw na iyon, magkakahati-hati ang mga tao: may isang pangkat sa Paraiso, na mga pinagtatamasa; at may isang pangkat sa Apoy, na mga pinagdurusa.

Ang sinumang tumangging sumampalataya kay Allāh, ang kapinsalaan ng kawalang-pananampalataya niya – ang pamamalagi sa Apoy – ay manunumbalik laban sa kanya. Ang sinumang gumawa ng gawang maayos habang naghahangad ng [kaluguran ng] mukha ni Allāh ay para sa [kapakanan ng] sarili niya. Maghahanda sila sa pagpasok sa Paraiso at pagtatamasa sa anumang naroon bilang mamamalagi roon magpakailanman.

upang gumanti si Allāh ng kabutihang-loob Niya at paggawa Niya ng maganda sa mga sumampalataya sa Kanya at gumawa ng mga gawang maayos na nagpapalugod sa Panginoon nila. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay hindi umiibig sa mga tagatangging sumampalataya sa Kanya at sa Sugo Niya, bagkus nasusuklam Siya sa kanila nang pinakamatinding pagkasuklam at magpaparusa Siya sa kanila sa Araw ng Pagbangon.

Kabilang sa mga tanda Niyang dakila na nagpapatunay sa kakayahan Niya at kaisahan Niya ay na nagpapadala Siya ng mga hangin upang magbalita ng nakagagalak sa mga tao hinggil sa paglapit ng pagbaba ng ulan, at upang magpalasap Siya sa inyo, O mga tao, mula sa awa Niya sa pamamagitan ng magaganap matapos ng ulan na pagtaba ng lupa at kaginhawahan, upang maglayag ang mga daong sa dagat ayon sa kalooban Niya, at upang maghanap kayo ng kagandahang-loob Niya sa pamamagitan ng pangangalakal sa dagat, at nang sa gayon kayo ay magpapasalamat sa mga biyaya ni Allāh sa inyo para magdagdag Siya sa inyo ng mga ito.

Talaga ngang nagpadala Kami bago mo pa, O Sugo, ng mga sugo sa mga kalipunan nila kaya naghatid sila sa mga iyon ng mga katwiran at mga patotoong nagpapatunay sa katapatan nila. Ngunit nagpasinungaling ang mga iyon sa inihatid sa mga iyon ng mga sugo ng mga iyon kaya naghiganti Kami sa mga gumawa ng mga gawang masagwa. Ipinahamak Namin ang mga iyon sa pamamagitan ng pagdurusang dulot Namin at iniligtas Namin ang mga sugo at ang mga mananampalataya sa kanila mula sa kapahamakan. Ang pagliligtas sa mga mananampalataya at ang pag-aadya sa kanila ay isang tungkuling inobliga Namin sa Amin.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang umaakay sa mga hangin at nagpapadala sa mga iyon saka nagpapagalaw ang mga hanging iyon sa mga ulap at nagpapakilos sa mga ito. Bumabanat Siya sa mga ito sa langit kung papaanong niloloob Niya sa kakauntian o karamihan. Gumagawa Siya sa mga ito bilang mga piraso kaya nakikita mo, O tagatingin, ang ulan habang lumalabas mula sa gitna ng mga ulap na iyon. Kaya kapag nagpatama si Allāh ng ulan sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga lingkod Niya, biglang sila rito ay natutuwa dahil sa awa Niya sa kanila dahil sa pagpapababa ng ulan na sinusundan ng pagpapatubo sa lupa ng kinakailangan nila para sa mga sarili nila at para sa mga hayop nila.

Sila nga dati bago pa nagbaba sa kanila si Allāh ng ulan ay talagang mga nawawalan ng pag-asa sa pagbaba nito sa kanila.

Kaya tumingin ka, O Sugo, sa mga bakas ng ulan na ibinababa ni Allāh bilang awa sa mga lingkod Niya kung papaano nagbibigay-buhay si Allāh sa lupa sa pamamagitan ng pinatutubo Niya rito na mga uri ng mga halaman matapos ng katuyuan nito at katuyutan nito. Tunay na ang nagbigay-buhay sa tuyong lupang iyon ay talagang Siya ang magbubuhay sa mga patay para maging mga buhay. Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.

Talagang kung nagpadala Kami sa mga pananim nila at mga halaman nila ng isang hanging maninira sa kanila at nakita nila ang mga pananim nila na naninilaw ang mga kulay matapos na ang mga ito dati ay luntian, talagang nanatili sila, matapos ng pagkasaksi nila sa mga ito, na tumatangging magpasalamat sa mga naunang biyaya ni Allāh sa kabila ng dami ng mga iyon.

Kaya kung paanong tunay na ikaw ay hindi nakakakaya sa pagpaparinig sa mga patay at hindi nakakakaya sa pagpaparinig sa mga bingi habang lumayo na sila sa iyo upang matiyak ang kawalan ng pagkarinig nila, gayon din hindi ka nakakakaya na magpatnubay sa sinumang nakawangis ng mga ito sa pag-ayaw at kawalan ng pakikinabang.

Ikaw ay hindi isang tagapagtuon sa sinumang naligaw palayo sa daang tuwid tungo sa pagtahak sa landas ng kagabayan. Hindi ka nakapagpaparinig ayon sa pagdinig na napakikinabangan, maliban sa sinumang sumasampalataya sa mga tanda Namin dahil siya ay ang nakikinabang sa sinasabi mo kaya naman sila ay mga nagpapaakay sa utos Namin, mga tagapagpasailalim doon.

Si Allāh ay ang lumikha sa inyo, O mga tao, mula sa isang tubig na hamak; pagkatapos gumawa Siya, nang matapos ng isang kahinaan ng pagkabata ninyo, ng isang kalakasan ng kahustuhang-gulang; pagkatapos gumawa Siya, nang matapos ng isang kalakasan ng kahustuhang-gulang, ng isang kahinaan ng katandaan at pagkaulyanin. Lumilikha si Allāh ng anumang niloloob Niya na kahinaan at kalakasan. Siya ay ang Maalam sa bawat bagay: walang nakakukubli sa Kanya na anuman, ang May-kakayahan na walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman.

Sa Araw na sasapit ang Pagbangon [ng mga patay], susumpa ang mga salarin na hindi sila nanatili sa mga libingan nila kundi sa isang sandali. Kung paanong ibinaling sila palayo sa pagkakaalam sa tagal ng ipinamalagi nila sa mga libingan nila, sila dati ay ibinabaling sa Mundo palayo sa katotohanan.

Nagsabi ang mga binigyan ni Allāh ng kaalaman kabilang sa mga propeta at mga anghel: "Talaga ngang nanatili kayo sa itinakda ni Allāh sa nauna sa kaalaman Niya mula sa araw ng paglikha sa inyo hanggang sa Araw ng pagbuhay sa inyo na ikinaila ninyo ngunit ito ay isang araw na bubuhayin ang mga tao mula sa mga libingan nila subalit kayo dati ay hindi nakaaalam na ang pagbubuhay [na muli] ay magaganap kaya tumanggi kayong sumampalataya rito."

Kaya sa Araw na bubuhaying muli ni Allāh ang mga nilikha para sa pagtutuos at pagganti, hindi magpapakinabang sa mga tagalabag sa katarungan ang nilikha-likha nilang mga dahi-dahilan at hindi hihilingin mula sa kanila ang pagpapalugod kay Allāh sa pamamagitan ng pagbabalik-loob at pagsisisi sa Kanya dahil sa pagkahuli ng oras niyon.

Talaga ngang naglahad Kami para sa mga tao sa Qur’an na ito – bilang pagmamalasakit sa kanila – mula sa bawat paghahalintulad upang lumiwanag para sa kanila ang katotohanan mula sa kabulaanan. Talagang kung naghatid ka sa kanila, O Sugo, ng isang katwiran sa katapatan mo ay talagang magsasabi nga ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh: "Walang iba kayo kundi mga tagagawa ng kabulaanan kaugnay sa inihatid ninyo."

Ang tulad sa pagpinid na ito sa mga puso ng mga ito, na mga kapag naghatid ka sa kanila ng isang tanda ay hindi sumasampalataya, ay nagpipinid si Allāh sa mga puso ng lahat ng mga hindi umaalam na ang inihatid mo sa kanila ay totoo.

Kaya magtiis ka, O Sugo, sa pagpapasinungaling ng mga kalipi mo sa iyo. Tunay na ang pangako ni Allāh sa iyo ng pag-aadya at pagbibigay-kapangyarihan ay matibay na walang pag-aalinlangan doon. Huwag magtulak sa iyo ang mga hindi nakatitiyak na sila ay mga bubuhaying muli sa pagmamadali at pag-iwan sa pagtitiis.