Filipino (Tagalog) Al-Mukhtasar in interpreting the Noble Quran — Nahl 16:1 – Hacc 22:78

Nalalapit ang inihusga ni Allāh na pagdurusa ninyo, O mga tagatangging sumampalataya, kaya huwag kayong humiling ng pagpapadali nito bago ng panahon nito. Nagpawalang-kaugnayan si Allāh at pagkataas-taas Siya kaysa sa ginagawa para sa Kanya ng mga tagapagtambal na mga katambal.

Nagpababa si Allāh ng mga anghel, kalakip ng pagkasi ng paghuhusga Niya, sa sinumang niloloob Niya kabilang sa mga sugo Niya, [na nagsasabi:] "Magpangamba kayo, O mga sugo, sa mga tao laban sa pagtatambal sa Akin sapagkat walang sinasamba ayon sa karapatan kundi Ako kaya, mangilag kayong magkasala sa Akin, O mga tao, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-utos Ko at pag-iwas sa mga sinasaway Ko."

Lumikha si Allāh ng mga langit at lumikha Siya ng lupa, nang walang naunang pagkakatulad, sa katotohanan sapagkat hindi Siya lumikha sa mga ito ayon sa kabulaanan. Bagkus lumikha Siya sa mga ito upang ipampatunay sa kadakilaan Niya. Nagpawalang-kaugnayan Siya sa pagtatambal nila sa Kanya ng iba pa sa Kanya.

Lumikha Siya ng tao mula sa isang patak na hamak, saka lumago iyon bilang nilikha matapos ng isang paglikha, saka biglang iyon ay matindi ang pakikipagtalo ayon sa kabulaanan upang pawiin sa pamamagitan nito ang katotohanan, na malinaw sa pakikipagtalo niyon sa pamamagitan nito.

Ang mga hayupan gaya ng mga kamelyo, mga baka, at mga tupa ay nilikha Niya para sa mga kapakanan ninyo, O mga tao. Kabilang sa mga kapakanang ito ang init [na dulot] dahil sa mga lana ng mga ito at mga balahibo ng mga ito. May mga kapakanang iba pa sa mga gatas ng mga ito, mga balat ng mga ito, at likod ng mga ito. Mula sa mga ito ay kumakain kayo.

Ukol sa inyo sa mga ito ay gayak kapag pumapasok kayo sa gabi at kapag inilalabas ninyo ang mga ito sa pastulan sa umaga.

Nagdadala ang mga hayupang ito na nilikha Namin para sa inyo ng mga dala-dalahan ninyong mabigat sa mga paglalakbay ninyo tungo sa isang bayang hindi kayo makararating doon malibang may isang mabigat na hirap sa mga sarili. Tunay na ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay talagang Mahabagin, Maawain sa inyo yayamang pinagsilbi Niya para sa inyo ang mga hayupang ito.

Nilikha ni Allāh para sa inyo ang mga kabayo, ang mga mola, at ang mga asno upang sakyan ninyo ang mga ito at ipapasan ninyo sa mga ito ang mga dala-dalahan ninyo at upang maging isang kagandahan para sa inyo na ipinapampaganda ninyo sa mga tao. Lumilikha Siya ng mga hindi ninyo nalalaman kabilang sa anumang ninais Niya ang paglikha niyon.

Nasa kay Allāh ang paglilinaw sa daang tuwid na nagpapaabot sa kaluguran Niya: ang Islām. Kabilang sa mga daan ay ang mga daan ng demonyo na nakakiling palayo sa katotohanan. Ang bawat daang hindi ang daan ng Islām, ito ay nakakiling. Kung sakaling niloob ni Allāh na magtuon sa inyo sa kalahatan sa pananampalataya, talaga sanang nagtuon Siya sa inyo roon sa kalahatan.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagpababa para sa inyo ng tubig mula sa mga ulap. Para sa inyo mula sa tubig na iyon ay inuming iniinom ninyo at iniinom ng mga hayupan ninyo. Mula roon ang nangyayaring pagtubo ng mga punong-kahoy, na doon ay nagpapastol kayo ng mga alaga ninyo.

Nagpapatubo si Allāh para sa inyo sa pamamagitan ng tubig na iyon ng mga pananim na kumakain kayo mula sa mga ito. Nagpapatubo Siya para sa inyo sa pamamagitan niyon ng mga oliba, mga datiles, at mga ubas. Nagpapatubo Siya para sa inyo ng lahat ng mga bunga. Tunay na sa tubig na iyon at anumang namumutawi buhat doon ay talagang may katunayan sa kakayahan ni Allāh para sa mga taong nag-iisip-isip sa paglikha Niya kaya nakapagpapatunay sila sa pamamagitan nito sa kadakilaan Niya – kaluwalhatian sa Kanya.

Pinaamo ni Allāh para sa inyo ang gabi upang tumahan kayo rito at mamahinga kayo, at ang maghapon upang kumita kayo rito ng ikabubuhay ninyo. Pinagsilbi Niya para sa inyo ang araw at ginawa Niya itong isang tanglaw. Ang buwan ay ginawa Niyang isang liwanag. Ang mga bituin ay mga pinaamo para sa inyo ayon sa utos Niyang pang-itinakda. Sa pamamagitan ng mga ito ay napapatnubayan kayo sa mga kadiliman ng katihan at karagatan at nakaaalam kayo ng mga oras at iba pa roon. Tunay na sa pagpapasilbi niyon, ng lahat ng iyon, ay talagang may mga katunayang maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa mga taong nagpapagana sa mga pang-unawa nila sapagkat sila ay ang nakatatalos ng kasanhian mula roon.

Pinagsilbi Niya para sa inyo ang nilalang Niya – kaluwalhatian sa Kanya – sa lupa na kabilang sa nagkakaiba-iba ang mga kulay nito gaya ng mga metal, mga hayop, mga halaman, at mga pananim. Tunay na sa nabanggit na iyon na paglikha at pagpapasilbi ay talagang may katunayang hayag sa kakayahan ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – para sa mga taong nagsasaalang-alang dito at nakatatalos na si Allāh ay nakakakaya at tagapagbiyaya.

Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang nagpaamo para sa inyo ng dagat kaya nagpakaya Siya sa inyo sa pagsakay rito at paghango ng narito upang kumain kayo mula sa mga nahuhuli ninyo na mga isda nito na laman na makatas na malambot at humango kayo mula rito ng palamuting isinusuot ninyo at isinusuot ng mga kababaihan ninyo gaya ng perlas. Nakikita mo ang mga daong habang mga bumibiyak sa mga alon ng dagat. Sumasakay kayo sa mga daong na ito sa paghahanap ng kabutihang-loob ni Allāh na natatamo mula sa tubo ng kalakalan, sa pag-asang magpasalamat kayo kay Allāh sa ibiniyaya Niya sa inyo at magbukod-tangi kayo sa Kanya sa pagsamba.

Naglapat Siya sa lupa ng mga bundok na nagpapatatag dito upang hindi yumanig ito sa inyo at kumiling. Nagpadaloy Siya rito ng mga ilog upang uminom kayo mula sa mga ito at magpatubig kayo ng mga hayupan ninyo at mga pananim ninyo. Gumawa Siya ng mga daang tatahakin ninyo kaya makararating kayo sa mga pakay ninyo nang hindi kayo maligaw.

Gumawa Siya para sa inyo sa lupa ng mga palatandaang nakalitaw, na napapatnubayan kayo sa pamamagitan ng mga ito sa paglalakbay sa maghapon. Gumawa Siya para sa inyo ng mga bituin sa langit sa pag-asang mapatnubayan kayo sa pamamagitan ng mga ito sa gabi.

Kaya ba ang sinumang lumilikha ng mga bagay na ito at iba pa sa mga ito ay gaya ng sinumang hindi lumilikha ng isang bagay? Kaya ba hindi kayo nagsasaalaala sa kadakilaan ni Allāh na lumilikha sa bawat bagay? Magbukod-tangi kayo sa Kanya sa pagsamba at huwag kayong magtambal sa Kanya ng anumang hindi lumilikha ng isang bagay.

Kung magtatangka kayo, O mga tao, ng pagbilang sa maraming biyaya ni Allāh na ibiniyaya Niya sa inyo at ng pagtatakda sa mga ito, hindi kayo makakakaya niyon dahil sa dami ng mga ito at pagkasarisari ng mga ito. Tunay na si Allāh ay talagang Mapagpatawad yayamang hindi Siya nagparusa sa inyo dahil sa pagkalingat sa pagpapasalamat sa mga ito, Maawain yayamang hindi Siya pumutol ng mga ito sa inyo dahilan sa mga pagsuway at pagkukulang sa pagpapasalamat sa Kanya.

Si Allāh ay nakaaalam sa anumang ikinukubli ninyo, O mga lingkod, mula sa mga gawa ninyo, at nakaaalam sa anumang inihahayag ninyo mula sa mga ito. Walang nakakukubli sa kanya na anuman sa mga ito. Gaganti Siya sa inyo sa mga ito.

Ang mga sinasamba ng mga tagapagtambal bukod pa kay Allāh ay hindi lumilikha ng anuman kahit pa kaunti. Ang mga sumasamba sa mga ito bukod pa kay Allāh ay ang mga yumayari sa mga ito, kaya papaanong sumasamba sila sa bukod pa kay Allāh ng anumang niyayari nila na mga anito sa pamamagitan ng mga kamay nila?

Sa kabila na ang mga tagasamba ng mga ito ay yumari sa mga ito sa pamamagitan ng mga kamay nila kaya ang mga ito ay mga gawang-bagay na walang buhay sa mga ito ni kaalaman, ang mga ito ay hindi nakaaalam kung kailan bubuhayin kasama ng mga tagasamba sa mga ito sa Araw ng Pagbangon upang itapon ang mga ito kasama nila sa Apoy ng Impiyerno.

Ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan ay sinasambang nag-iisang walang katambal sa Kanya. Siya ay si Allāh. Ang mga hindi sumasampalataya sa pagbubuhay para sa pagganti, ang mga puso nila ay mga tumatanggi sa kaisahan ni Allāh dahil sa kawalan ng pangamba ng mga ito sapagkat ang mga ito ay hindi naniniwala sa pagtutuos ni sa parusa habang sila ay mga nagpapakamalaki: hindi tumatanggap ng katotohanan ni nagpapasailalim dito.

Sa totoo, tunay na si Allāh ay nakaaalam sa anumang inililihim ng mga ito na mga gawain at nakaaalam sa anumang inihahayag ng mga ito na mga gawain. Walang nakakukubli sa Kanya na anuman. Gaganti Siya sa kanila sa mga iyon. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay hindi umiibig sa mga nagmamalaki sa paglayo sa pagsamba sa Kanya at pagpapasailalim sa Kanya, bagkus namumuhi Siya sa kanila nang pinakamatinding pagkamuhi.

Kapag sinabi sa mga nagkakailang ito sa kaisahan ng Tagalikha at nagpapasinungaling sa pagkabuhay: "Ano ang pinababa ni Allāh kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan?" ay magsasabi sila: "Hindi Siya nagbaba rito ng anuman. Naghatid lamang ito mula sa sarili nito ng mga kuwento ng mga sinauna at mga kasinungalingan nila."

Upang ang kauuwian nila ay na magbuhat sila ng mga kasalanan nila nang walang bawas at magbuhat sila ng bahagi ng mga kasalanan ng mga pinaligaw nila palayo sa Islām dala ng kamangmangan at paggaya-gaya. Kaya anong tindi ang kapangitan ng bubuhatin nila na mga kasalanan at mga kasalanan ng mga tagasunod nila!

Talaga ngang nagdala ang mga tagatangging sumampalataya bago pa ng mga ito ng mga pakana para sa mga sugo nila kaya iginuho ni Allāh ang mga gusali nila mula sa mga saligan ng mga ito kaya bumagsak sa kanila ang mga bubong nito mula sa ibabaw nila. Dumating sa kanila ang pagdurusa mula sa kung saan hindi nila inaasahan sapagkat sila noon ay umaasa na ang mga gusali nila ay magsasanggalang sa kanila ngunit ipinahamak sila sa pamamagitan ng mga ito.

Pagkatapos sa Araw ng Pagbangon ay mang-aaba sa kanila si Allāh sa pamamagitan ng pagdurusa, manghahamak Siya sa kanila sa pamamagitan nito, at magsasabi Siya sa kanila: "Nasaan na ang mga katambal sa Akin na kayo noon ay nagtatambal kasama sa Akin sa pagsamba at kayo noon ay nangangaway ng mga propeta Ko at mga mananampalataya dahilan sa kanila?" Magsasabi ang mga nakaalam na mga makapanginoon: "Tunay na ang kaabahan at ang pagdurusa sa Araw ng Pagbangon ay babagsak sa mga tagatangging sumampalataya,

na mga kumukuha ang Anghel ng Kamatayan at ang mga katulong nito kabilang sa mga anghel ng mga kaluluwa nila habang sila ay mga nasasangkot sa paglabag sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh." Kaya magpapaakay sila habang mga sumusuko dahil sa bumaba sa kanila na kamatayan. Magkakaila sila ng anumang dati nilang taglay na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway dala ng isang pagpapalagay mula sa kanila na ang pagkakaila ay magpapakinabang sa kanila ngunit sasabihin sa kanila: "Nagsinungaling kayo; kayo nga dati ay mga tagatangging sumampalataya na gumagawa ng mga pagsuway. Tunay na si Allāh ay Maalam sa anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon. Gaganti Siya sa inyo roon."

Sasabihin sa kanila: "Magsipasok kayo alinsunod sa mga gawa ninyo sa mga pinto ng Impiyerno bilang mga mamamalagi roon magpakailanman. Saka talagang sumagwa ito bilang isang tuluyan para sa mga nagpapakamalaki palayo sa pananampalataya kay Allāh at sa pagsamba sa Kanya lamang."

Sasabihin sa mga nangilag magkasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya: "Ano ang pinababa ng Panginoon ninyo sa Propeta ninyong si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya?" Sasagot sila: "Nagbaba si Allāh sa kanya ng isang kabutihang dakila." Ukol sa mga gumawa ng maganda sa pagsamba kay Allāh at gumawa ng maganda sa pakikitungo sa nilikha Niya sa buhay na ito sa Mundo ay isang gantimpalang maganda, na kabilang dito ang pag-aadya at ang luwag ng panustos. Ang anumang inihanda ni Allāh para sa kanila na gantimpala sa Kabilang-buhay ay higit na mabuti kaysa sa minadali Niya para sa kanila sa Mundo. Talagang kay inam bilang tahanan ng mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila, sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya, ang tahanan sa Kabilang-buhay.

Mga hardin ng pananatili at pamamalagi na papasukin nila, dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at mga puno ng mga ito. Ukol sa kanila sa mga harding ito ang anumang ninanasa ng mga sarili nila na pagkain, inumin, at iba pa sa mga ito. Katulad ng pagganting ito na igaganti ni Allāh sa mga tagapangilag magkasala kabilang sa Kalipunan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – gaganti Siya sa mga tagapangilag magkasala kabilang sa mga kalipunang nauna,

na mga kumukuha ang Anghel ng Kamatayan at ang mga katulong nito kabilang sa mga anghel ng mga kaluluwa nila sa sandali ng kadalisayan ng mga puso nila mula sa kawalang-pananampalataya, kakausap sa kanila ang mga anghel sa pamamagitan ng pagsabi ng mga ito: "Kapayapaan ay sumainyo. Naligtas kayo mula sa bawat kasiraan. Magsipasok kayo sa Paraiso dahil sa dati ninyong ginagawa sa Mundo na paniniwalang tumpak at gawang maayos."

Naghihintay kaya ang mga tagapagtambal na mga tagapagpasinungaling na ito maliban pa na pumunta sa kanila ang Anghel ng Kamatayan at ang mga tagatulong nito kabilang sa mga anghel para kumuha ng mga kaluluwa nila at humambalos ng mga mukha nila at mga likod nila, o pumunta sa kanila ang utos ni Allāh na pagpuksa sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa sa Mundo? Tulad ng gawaing ito na ginagawa ng mga tagapagtambal sa Makkah, gumawa nito ang mga tagapagtambal na nauna sa kanila kaya nagpahamak sa mga iyon si Allāh. Hindi lumabag si Allāh sa katarungan sa kanila nang nagpahamak Siya sa kanila, subalit sila dati sa mga sarili nila ay lumalabag sa katarungan sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan dahil sa kawalang-pananampalataya kay Allāh.

Kaya bumaba sa kanila ang mga kaparusahan sa gawain nilang dati nilang ginagawa. Pumaligid sa kanila ang pagdurusang dati nilang tinutuya kapag pinaalalahanan sila niyon.

Nagsabi ang mga nagtambal kasama kay Allāh ng iba pa sa Kanya sa pagsamba nila: "Kung sakaling niloob ni Allāh na sumamba kami sa Kanya lamang at hindi kami magtambal sa Kanya ay talaga sanang hindi kami sumamba sa isa mang iba pa sa Kanya, hindi kami at hindi ang mga ninuno namin bago pa namin. Kung sakaling niloob Niya na hindi kami magbawal ng anuman ay hindi kami nagbawal niyon." Katulad ng bulaang katwirang ito nagsabi ang mga naunang tagatangging sumampalataya. Kaya walang kailangan sa mga sugo kundi ang pagpapaabot na maliwanag ng ipinag-utos sa kanila na ipaabot, at naipaabot naman nila. Walang katwiran para sa mga tagatangging sumampalataya sa pagdadahilan sa pagtatakda matapos na gumawa si Allāh para sa kanila ng kalooban at pagpipili at nagpadala Siya sa kanila ng mga sugo Niya.

Talaga ngang nagpadala Kami sa bawat naunang kalipunan ng isang sugong nag-uutos sa kalipunan nito na sumamba kay Allāh lamang at tumigil sa pagsamba sa iba pa sa Kanya gaya ng mga anito, mga demonyo, at iba pa sa mga ito. Kaya kabilang sa kanila noon ang itinuon ni Allāh kaya sumampalataya sa Kanya at sumunod sa dinala ng Sugo Niya, at kabilang sa kanila noon ang tumangging sumampalataya kay Allāh at sumuway sa Sugo Niya kaya hindi Niya itinuon saka naging obligado roon ang kaligawan. Kaya maglakbay kayo sa lupa upang makita ninyo sa pamamagitan ng mga mata ninyo kung papaano naging ang kinahantungan ng mga tagapagpasinungaling matapos na may dumapo sa kanila na pagdurusa at kapahamakan.

Kung nagsisikap ka, O Sugo, ayon sa nakakaya mo na pag-anyaya mo sa mga ito, nagsisigagig ka sa kapatnubayan nila, at gumagawa ka ng mga kaparaanan niyon, tunay na si Allāh ay hindi nagtutuon para sa kapatnubayan sa sinumang pinaliligaw Niya. Walang ukol sa kanila bukod pa kay Allāh na isa mang mag-aadya sa kanila sa pamamagitan ng pagtutulak ng pagdurusa palayo sa kanila.

Sumumpa ang mga tagapagpasinungaling na ito sa pagbubuhay, habang mga nagpapalabis sa pagsumpa nila na mga nagpupunyagi rito na mga nagbibigay-diin dito, na hindi bubuhay si Allāh ng sinumang mamamatay. [Sumusumpa sila] nang wala silang naging katwiran doon. Bagkus, bubuhay si Allāh sa bawat sinumang mamamatay, bilang pangako mula sa Kanya na totoo, subalit ang higit na marami sa mga tao ay hindi nakaaalam na si Allāh ay bubuhay sa mga patay kaya ikinakaila nila ang pagbubuhay.

Bubuhay sa kanila si Allāh sa kalahatan sa Araw ng Pagbangon upang magpaliwanag Siya sa kanila ng katotohanan ng bagay na sila dati ay nagkakaiba-iba hinggil doon gaya ng paniniwala sa kaisahan Niya, pagbubuhay, at pagkapropeta, at upang makaalam ang mga tagatangging sumampalataya na sila noon ay mga sinungaling sa pag-aangkin nila ng mga katambal kasama kay Allāh at sa pagkakaila nila sa pagbubuhay.

Tunay na Kami, kapag nagnais Kami ng pagbibigay-buhay sa mga patay at pagbubuhay sa kanila, ay walang hadlang na nakahahadlang sa Amin doon. Nagsasabi lamang Kami sa isang bagay kapag nagnais Kami nito na mangyari saka mangyayari ito nang walang pasubali.

Ang mga nag-iwan sa mga tahanan nila, mga mag-anak nila, at mga yaman nila bilang mga lumilikas mula sa bayan ng kawalang-pananampalataya tungo sa bayan ng Islām sa paghahangad ng kaluguran ni Allāh noong matapos na nagparusa sa kanila ang mga tagatangging sumampalataya at gumipit sa kanila ay talagang magpapatuloy nga Kami sa kanila sa Mundo sa isang tahanang sila roon ay magiging mga marangal. Talagang ang gantimpala sa Kabilang-buhay ay higit na dakila dahil bahagi nito ang Paraiso. Kung sakaling ang mga nagpapaiwan sa paglikas ay nakaaalam sa gantimpala ng mga lumikas, talaga sanang hindi sila nagpaiwan doon.

Ang mga lumikas na ito alang-alang sa landas ni Allāh ay ang mga nagtiis sa pananakit ng mga kababayan nila at sa pakikipaghiwalay sa mga mag-anak nila at mga bayan nila, at nagtiis sa pagtalima kay Allāh habang sila sa Panginoon nila lamang sumasandig sa mga nauukol sa kanila kaya nagbigay sa kanila si Allāh ng dakilang ganting ito.

Hindi Kami nagsugo bago mo pa, O Sugo, kundi ng mga lalaking kabilang sa mga tao, na nagkakasi Kami sa kanila, sapagkat hindi Kami nagsugo ng mga sugo kabilang sa mga anghel. Ito ay ang nakagawiang kalakaran Namin. Kung nangyaring kayo ay nagkakaila, magtanong kayo sa mga may kasulatang nauna; magpapabatid sila sa inyo na ang mga sugo noon ay mga tao at hindi nangyaring sila ay mga anghel, kung nangyaring kayo ay hindi nakaaalam na sila ay mga tao.

Nagsugo Kami sa mga sugong ito kabilang sa mga tao kalakip ng mga patunay na maliwanag at dala ang mga kasulatang ibinaba. Nagpababa Kami sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān upang magpaliwanag ka sa mga tao ng nangangailangan mula rito ng pagpapaliwanag, at nang sa gayon sila ay magpagana sa mga isip nila para mapangaralan sila sa pamamagitan ng nilalaman nito.

Kaya natiwasay ba ang mga nagplano ng mga pakana upang sumagabal sa landas ni Allāh na baka magpalamon si Allāh sa kanila sa lupa gaya kung paanong ipinalamon niya rito si Qārūn, o dumating sa kanila ang pagdurusa mula sa kung saan hindi nila inaasahan ang pagdating nito,

o tumama sa kanila ang pagdurusa habang nasa sandali ng paggala-gala nila sa mga paglalakbay nila at pagpupunyagi nila sa mga pagtamo nila, sapagkat hindi sila mga makaaalpas ni mga makaiiwas,

o natiwasay ba sila na baka ipatamo sa kanila ang pagdurusang dulot ni Allāh habang nasa sandali ng pangamba nila mula roon sapagkat si Allāh ay nakakakaya sa pagpaparusa sa kanila sa bawat kalagayan. Tunay na ang Panginoon ninyo ay talagang Mahabagin, Maawain: hindi Siya nagmamadali sa kaparusahan nang sa gayon ang mga lingkod Niya ay magbabalik-loob sa Kanya.

Hindi ba tumingin ang mga tagapagpasinungaling na ito ayon sa pagtingin ng pagmumuni-muni sa mga nilikha Niya? Kumikiling ang mga anino ng mga iyon sa kanan at sa kaliwa dahil sa pagsunod sa paggalaw ng araw at pag-inog nito sa maghapon at dahil sa buwan sa gabi, na mga nagpapasailalim sa Panginoon ng mga iyon habang mga nagpapatirapa sa Kanya ayon sa pagpapatirapang tunay habang ang mga iyon ay mga aba?

Kay Allāh lamang nagpapatirapa ang lahat ng nasa mga langit at ang lahat ng nasa lupa na gumagalaw na nilalang, at sa Kanya lamang nagpapatirapa ang mga anghel habang sila ay hindi nagmamalaki para umayaw sa pagsamba kay Allāh at sa pagtalima sa Kanya.

Sila, sa kabila ng taglay nilang pagsamba at pagtalimang palagian, ay nangangamba sa Panginoon nila na nasa itaas nila sa sarili Niya, panunupil Niya, at kapamahalaan Niya, at gumagawa ng ipinag-uutos sa kanila ng Panginoon nila na pagtalima.

Nagsabi si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa lahat ng mga lingkod Niya: "Huwag kayong gumawa ng dalawang sinasamba; Siya lamang ay sinasamba ayon sa karapatan, na nag-iisang walang ikalawa sa Kanya at walang katambal sa Kanya. Kaya sa Akin ay mangamba kayo at huwag kayong mangamba sa iba sa Akin."

Sa Kanya lamang ang anumang nasa mga langit at ang anumang nasa lupa sa paglikha, sa paghahari, at sa pangangasiwa. Ukol sa Kanya lamang ang pagtalima, ang pagpapasailalim, at ang pagpapakawagas nang matatag. Kaya ba sa iba pa kay Allāh kayo nangangamba? Huwag; bagkus, mangamba kayo sa Kanya lamang.

Ang anumang nasa inyo, O mga tao, na biyayang panrelihiyon o pangmundo ay mula kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – hindi mula sa iba pa sa Kanya. Pagkatapos kapag may tumama sa inyo na pagsubok o karamdaman o karalitaan ay sa Kanya lamang kayo nagsusumamo sa panalangin upang pumawi Siya sa inyo ng tumama sa inyo. Kaya ang sinumang nagkakaloob ng mga biyaya at pumapawi sa mga kamalasan ay ang kinakailangan na sambahin – tanging Siya.

Pagkatapos kapag tumugon Siya sa panalangin ninyo saka naglihis Siya palayo sa inyo ng anumang pinsala, biglang may isang pangkatin kabilang sa inyo na sa Panginoon nila ay nagtatambal, yayamang sumasamba sila kasama sa Kanya ng iba pa sa Kanya. Kaya aling kabuktutan ito!

Ang pagtatambal nila kay Allāh ay gumawa sa kanila na nagkakaila sa mga biyaya ni Allāh sa kanila, at kabilang sa mga ito ang pagpapawi ng pinsala. Dahil dito, sinabi sa kanila: "Magtamasa kayo sa taglay ninyo na kaginhawahan hanggang sa pumunta sa inyo ang matagalan at agarang pagdurusang dulot ni Allāh."

Nagtatalaga ang mga tagapagtambal sa mga anito nila – na hindi nakaaalam ng anuman dahil ang mga ito ay walang-buhay, ni nagpapakinabang, ni nakapipinsala – ng isang parte mula sa mga yaman nila na itinustos Niya sa kanila, na ipinapanlapit-loob naman nila sa mga ito. Sumpa man kay Allāh, talagang tatanungin nga kayo, O mga tagapagtambal, sa Araw ng Pagbangon tungkol sa inaakala ninyo na ang mga anitong ito ay mga diyos at na may ukol sa mga ito na parte mula sa mga yaman ninyo.

Nag-uugnay ang mga tagapagtambal para kay Allāh ng mga babaing anak. Naniniwala sila na ang mga ito ay ang mga anghel saka nag-uugnay sila sa Kanya ng pagkakaroon ng anak. Pumipili sila para sa Kanya ng hindi nila naiibigan para sa mga sarili nila. Nagpawalang-kaugnayan si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – at pagkabanal-banal Siya kaysa sa itinatalaga nila para sa Kanya. Nagtatalaga sila para sa kanila ng kinikilingan ng mga sarili nila na mga anak na lalaki. Kaya aling krimen ang higit na mabigat kaysa rito?

Kapag nagpabatid sa isa sa mga tagapagtambal na ito ng pagkapanganak ng isang anak na babae ay nangingitim ang mukha niya sa tindi ng pagkasuklam sa ipinabatid sa kanya at napupuno ang puso niya ng bagabag at lungkot. Pagkatapos iniuugnay niya kay Allāh ang hindi niya kinalulugdan para sa sarili niya!

Nagkukubli siya at lumiliban siya palayo sa mga kababayan niya dahil sa sagwa ng ipinabatid sa kanya na pagkapanganak ng isang babae. Kinakausap niya ang sarili niya: "Pananatilihin ba niya ang babaing anak na ito sa kabila ng kaabahan at kahapisan o ililibing niya ito nang buhay sa alabok?" Anong pangit ang inihahatol ng mga tagapagtambal yayamang humatol sila para sa Panginoon nila ng kinasusuklaman nila para sa mga sarili nila!

Ukol sa mga tagatangging sumampalataya na hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay ang katangian ng kasagwaan gaya ng pangangailangan sa anak, kamangmangan, at kawalang-pananampalataya; at ukol kay Allāh ang mga katangiang kapuri-puring pinakamataas gaya ng kapitaganan, kalubusan, kawalang-pangangailangan, at kaalaman. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay ang Makapangyarihan sa paghahari Niya na walang nakikipanaig sa Kanya na isa man, ang Marunong sa paglikha Niya, pangangasiwa Niya, at pagbabatas Niya.

Kung sakaling magpaparusa si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa mga tao dahilan sa kawalang-katarungan nila at kawalang-pananampalataya nila ay hindi sana Siya nag-iwan sa lupa ng anumang tao ni hayop na gumagalaw sa mukha nito, subalit Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nag-aantala sa kanila hanggang sa isang yugtong tinakdaan sa kaalaman Niya. Kaya kapag dumating ang yugtong tinakdaang iyon sa kaalaman Niya ay hindi sila maaantala roon at hindi sila mauuna, kahit pa man isang bahagyang panahon.

Nagtatalaga sila para kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng kinasusuklaman nila ang pag-uugnay niyon sa kanila gaya ng pagkakaroon ng mga babaing anak. Bumibigkas ang mga dila nila ng kasinungalingan na ukol daw sa kanila sa ganang kay Allāh ang kalagayang pinakamaganda kung tutumpak na sila ay bubuhaying muli gaya ng sinasabi nila. Totoong tunay na ukol sa kanila ang Apoy at tunay na sila ay mga iiwanan doon: hindi sila lalabas mula roon magpakailanman.

Sumpa man kay Allāh, talaga ngang nagpadala ng mga sugo sa mga kalipunan bago mo pa, O Sugo, ngunit pinaganda para sa kanila ng demonyo ang mga gawa nilang pangit gaya ng shirk, kawalang-pananampalataya, at mga pagsuway kaya siya ay ang mapag-adya nilang inaakala sa Araw ng Pagbangon kaya magpaadya sila sa kanya. Ukol sa kanila sa Araw ng Pagbangon ay isang pagdurusang nakasasakit.

Hindi nagbaba si Allāh sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān kundi upang maglinaw ka sa lahat ng mga tao ng nagkaiba-iba sila hinggil doon gaya ng paniniwala sa kaisahan ni Allāh, pagkabuhay, at mga patakaran ng Batas; at na ang Qur'ān ay magiging kapatnubayan at awa para sa mga mananampalataya kay Allāh, sa mga sugo Niya, at sa inihatid ng Qur'ān sapagkat sila ang mga makikinabang sa katotohanan.

Si Allāh ay nagpababa mula sa dako ng langit ng ulan saka nagbigay-buhay sa pamamagitan nito sa lupa sa pamamagitan ng pagpapalabas ng mga halaman mula rito matapos na ito dati ay tigang at tuyo. Tunay na sa pagpapababa ng ulan mula sa dako ng langit at pagpapalabas ng mga halaman ng lupa sa pamamagitan niyon ay talagang may katunayang maliwanag sa kakayahan ni Allāh para sa mga taong dumidinig sa salita ni Allāh at nagbubulay-bulay rito.

Tunay na para sa inyo, O mga tao, sa mga kamelyo, mga baka, at mga tupa ay talagang may pangaral na mapangangaralan kayo sa pamamagitan nito, yayamang nagpapainom Kami sa inyo ng gatas mula sa mga suso ng mga ito, na lumalabas mula sa pagitan ng nilalaman ng tiyan na mga dumi at ng nasa katawan na dugo. Sa kabila nito ay nagpapalabas ng gatas na puro, dalisay, masarap, na nagiging kaaya-aya para sa mga umiinom.

Para sa inyo ay may pangaral kaugnay sa itinutustos Namin sa inyo mula sa mga bunga ng mga punong-datiles at mula sa mga bunga ng mga ubas sapagkat gumagawa kayo mula sa mga ito ng isang pampalasing na nag-aalis ng isip at ito ay hindi maganda, at gumagawa kayo mula rito ng isang panustos na maganda na nakikinabang kayo rito tulad ng datiles, pasas, suka, at pulot. Tunay na sa nabanggit na iyon ay talagang may katunayan sa kakayahan ni Allāh at pagbibiyaya Niya sa mga lingkod Niya para sa mga taong nakapag-uunawa sapagkat sila ang mga nagsasaalang-alang.

Nagpahiwatig ang Panginoon mo, O Sugo, at gumabay Siya sa bubuyog, na [nagsasabi]: "Gumawa ka para sa iyo ng mga bahay sa mga bundok at gumawa ka ng mga bahay sa mga punong-kahoy, at sa ipinatatayo ng mga tao at binububungan nila.

Pagkatapos kumain ka mula sa lahat ng ninanasa mo mula sa mga bunga at tumahak ka sa mga daang ipinahiwatig sa iyo ng Panginoon mo ang pagtahak sa mga iyon bilang pinasunud-sunuran." May lumalabas mula sa mga tiyan ng mga bubuyog na iyon na pulut-pukyutang nagkakaiba-iba ang mga kulay – nariyan ang puti, ang dilaw, at ang iba pa – na may taglay itong lunas para sa mga tao, na ipinanggagamot nila sa mga sakit. Tunay na sa pagpapahiwatig na iyon sa mga bubuyog at sa pulut-pukyutang lumalabas mula sa mga tiyan ng mga ito ay talagang may katunayan sa kakayahan ni Allāh at pangangasiwa Niya para sa mga kapakanan ng mga taong nag-iisip-isip sapagkat sila ang mga nagsasaalang-alang.

Si Allāh ay lumikha sa inyo nang walang naunang pagkakatulad, pagkatapos nagbigay-kamatayan sa inyo sa sandali ng pagtatapos ng mga taning ninyo. Mayroon sa inyo na pinahahaba ang edad hanggang sa pinakamasagwa sa mga antas ng edad, ang pag-uulyanin, kaya hindi siya nakaaalam ng anuman mula sa mga dati niyang nalalaman. Tunay na si Allāh ay Maalam: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula sa mga gawain ng mga lingkod Niya, May-kakayahan na hindi napanghihina ng anuman.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay nagtangi ng iba sa inyo higit sa iba sa ipinagkaloob Niya sa inyo na panustos sapagkat ginawa Niya mula sa inyo ang mayaman at ang maralita at ang pinapanginoon at ang namamanginoon. Ngunit ang mga itinangi ni Allāh sa panustos ay hindi maglilipat ng ibinigay sa kanila ni Allāh sa mga alipin nila upang ang mga ito ay maging mga katambal nila sa pagkakapantay sa kanila sa pagmamay-ari. Kaya papaano silang nalulugod para kay Allāh na magkaroon ng mga katambal mula sa mga alipin Niya samantalang hindi sila nalulugod para sa mga sarili nila na magkaroon sila ng mga katambal mula sa mga alipin nila na papantay sa kanila? Kaya aling kawalang-katarungan ito at aling pagkakaila sa mga biyaya ni Allāh ang higit na mabigat kaysa rito?

Si Allāh ay gumawa para sa inyo, O mga tao, mula sa lahi ninyo ng mga asawang nakapapalagayang-loob ninyo, gumawa para sa inyo mula sa mga asawa ninyo ng mga anak at mga anak ng mga anak, at tumustos sa inyo mula sa mga pagkain – gaya ng karne, mga butil, at mga prutas – ng kaaya-aya sa mga ito. Kaya ba sa kabulaanan na mga anito at mga diyus-diyusan ay sumasampalataya kayo at sa maraming biyaya ni Allāh na hindi ninyo nakakayang limitahan ay tumatanggi kayong kumilala at hindi kayo nagpapasalamat sa Kanya sa pamamagitan ng pagsampalataya sa Kanya lamang?

Sumasamba ang mga tagapagtambal na ito bukod pa kay Allāh ng mga anitong hindi nakagagawa na tumustos sa kanila ng alinmang panustos mula sa mga langit ni mula sa lupa at hindi naisasakatuparan mula sa mga iyan na makagawa niyon, dahil ang mga iyan ay mga materyal na walang buhay at walang kaalaman.

Kaya huwag kayong gumawa, O mga tao, para kay Allāh ng mga wangis kabilang sa mga anitong ito na hindi nakapagpapakinabang ni nakapipinsala sapagkat si Allāh ay walang kawangis upang magtambal kayo nito kasama sa Kanya sa pagsamba. Tunay na si Allāh ay nakaaalam sa anumang taglay Niya na mga katangian ng kapitaganan at kalubusan samantalang kayo ay hindi nakaaalam niyon, saka nasasadlak kayo sa pagtatambal sa Kanya at sa pag-aangkin ng pagtutulad sa Kanya sa mga anito ninyo.

Naglahad si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng isang paghahalimbawa para sa pagtugon sa mga tagapagtambal: May isang aliping pinagmamay-ari na walang-kakayahan sa pagpapasya, na walang naigugugol; at may isang malayang binigyan Namin mula sa taglay Namin ng isang yamang ipinahihintulot, na nakapagpapasya siya rito ng anumang niloloob niya kaya siya ay nagkakaloob mula rito nang patago at hayag ng anumang niloloob niya. Kaya naman hindi nagkakapantay ang dalawang taong ito. Kaya papaano kayong nagpapantay sa pagitan ni Allāh, ang tagapagmay-ari at ang tagapagsagawa sa kaharian Niya ng anumang niloloob Niya, at ng mga anito ninyong walang-kakayahan? Ang pagbubunyi ay ukol kay Allāh, ang karapat-dapat sa pagbubunyi. Bagkus ang higit na marami sa mga tagapagtambal ay hindi nakaaalam sa pamumukod-tangi ni Allāh sa pagkadiyos at pagkakarapat-dapat na sambahin Siya lamang.

Naglahad si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng isa pang paghahalintulad para sa pagtugon sa kanila. Ito ay paghahalintulad sa dalawang lalaki na ang isa sa dalawa sa kanila ay pipi na hindi nakaririnig ni nakabibigkas ni nakaiintindi dahil sa pagkabingi niya at pagkapipi niya, na walang-kakayahan sa pagpapakinabang sa sarili niya at sa pagpapakinabang sa iba pa sa kanya. Siya ay isang pasaning mabigat sa sinumang nagtataguyod sa kanya at tumatangkilik sa nauukol sa kanya at saanmang dako magpadala ito sa kanya ay hindi siya nakagagawa ng isang kabutihan at hindi siya nagtatamo ng isang hinihiling. Pumapantay ba ang sinumang ganito ang kalagayan niya sa sinumang maayos ang pandinig at ang pagbigkas, na ang pakinabang nito ay nakararating sa iba sapagkat ito ay nag-uutos sa mga tao ayon sa katarungan habang ito ay matuwid sa sarili nito sapagkat ito ay nasa isang daang maliwanag na walang pagkalito roon ni kabaluktutan? Kaya papaanong nagpapantay kayo, O mga tagapagtambal, sa pagitan ni Allāh, na nailalarawan sa mga katangian ng kapitaganan at kalubusan, at ng mga anito ninyong hindi dumidinig ni bumibigkas ni nagdudulot ng pakinabang ni pumapawi ng pinsala?

Ukol kay Allāh ang kaalaman sa anumang nakalingid sa mga langit at ang kaalaman sa anumang nakalingid sa lupa sapagkat Siya ay ang natatangi sa kaalaman niyon, hindi ang isa man kabilang sa nilikha Niya. Walang iba ang lagay ng Araw ng Pagbangon, na kabilang sa mga lingid na natatangi sa Kanya, sa bilis ng pagdating nito kapag nagnais Siya nito kundi tulad ng isang pagpinid ng talukap ng mata at pagbukas nito, bagkus higit na mabilis kaysa roon. Tunay na si Allāh sa bawat bagay ay May-kakayahan: walang nakapagpapawalang-kakayahan sa Kanya na anuman. Kapag nagnais Siya ng isang bagay ay nagsasabi Siya rito na mangyari saka mangyayari ito.

Si Allāh ay nagpalabas sa inyo, O mga tao, mula sa mga tiyan ng mga ina ninyo matapos ng pagwawakas ng panahon ng pagbubuntis bilang mga batang walang natatalos na anuman, at gumawa para sa inyo ng pandinig upang duminig kayo sa pamamagitan nito, ng mga paningin upang tumingin kayo sa pamamagitan ng mga ito, at ng mga puso upang makapag-unawa kayo sa pamamagitan ng mga ito, sa pag-asang magpasalamat kayo sa ibiniyaya Niya sa inyo mula sa mga iyon.

Hindi ba tumingin ang mga tagapagtambal sa mga ibon habang mga pinasunud-sunuran at mga inihanda sa paglipad sa hangin dahil sa ipinagkaloob sa mga ito ni Allāh na mga pakpak at kanipisan sa hangin? Nagpahiwatig Siya sa mga ito ng pagtiklop ng mga pakpak ng mga ito at pagladlad sa mga ito. Walang humahawak sa mga ito sa hangin laban sa pagkalaglag kundi si Allāh, ang Nakakakaya. Tunay na sa pagpapasunud-sunuran at paghawak na iyon laban sa pagkalaglag ay talagang may mga katunayan para sa mga taong sumasampalataya kay Allāh dahil sila ang nakikinabang sa mga katunayan at mga isinasaalang-alang.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay gumawa para sa inyo, mula sa mga bahay ninyong ipinatatayo ninyo yari sa bato at iba pa rito, ng isang tuluyan at isang kapahingahan; gumawa para sa inyo mula sa mga balat ng mga kamelyo, mga baka, at mga tupa ng mga kubol at mga kulandong sa ilang tulad ng mga bahay sa kabayanan, na gagaan sa inyo ang pagdadala sa mga ito sa paglalakbay-lakbay ninyo mula sa isang lugar patungo sa iba pa at dadali sa inyo ang pagtukod sa mga ito sa oras ng panunuluyan ninyo; at gumawa para sa inyo mula sa mga lana ng mga tupa, mga balahibo ng mga kamelyo, at mga buhok ng mga kambing ng kasangkapan para sa mga bahay ninyo, mga kasuutan, at mga panakip na tinatamasa ninyo hanggang sa isang panahong tinakdaan.

Si Allāh ay gumawa para sa inyo mula sa mga punong-kahoy at mga gusali ng nasisilungan ninyo laban sa init; gumawa para sa inyo mula sa mga bundok ng mga lagusan, mga groto, at mga yungib na nakapagtatago kayo sa loob ng mga ito palayo sa ginaw, init, at kaaway; gumawa para sa inyo ng mga kamisa at mga damit na yari sa bulak at iba pa rito na nagtutulak palayo sa inyo ng init at lamig; at gumawa para sa inyo ng mga kalasag na nagsasanggalang sa inyo sa karahasan ng iba sa inyo sa digmaan para hindi tumagos ang sandata sa mga katawan ninyo. Gaya ng pagbiyaya ni Allāh sa inyo ng mga biyayang nauna, naglulubos Siya ng mga biyaya Niya sa inyo sa pag-asang magpaakay kayo sa Kanya lamang at hindi kayo magtambal sa Kanya ng anuman.

Kaya kung umayaw sila sa pananampalataya at pagpapatotoo sa inihatid mo, walang kailangan sa iyo, O Sugo, kundi ang pagpapaabot ng ipinag-utos sa iyo na ipaabot ayon sa pagpapaabot na maliwanag at hindi kailangan sa iyo ang pagdala sa kanila sa kapatnubayan.

Nakakikilala ang mga tagapagtambal sa mga biyaya ni Allāh na ibiniyaya Niya sa kanila, na kabilang sa mga ito ang pagsusugo sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa kanila. Pagkatapos nagkakaila sila sa mga biyaya Niya dahil sa kawalang ng pasasalamat sa mga ito at dahil sa pagpapasinungaling sa Sugo Niya. Ang higit na marami sa kanila ay ang mga tagapagkaila sa mga biyaya Niya – kaluwalhatian sa Kanya.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na bubuhay si Allāh mula sa bawat kalipunan ng sugo nitong isinugo rito na sasaksi sa pananampalataya ng mananampalataya kabilang sa kanila at sa kawalang-pananampalataya ng tagatangging sumampalataya. Pagkatapos matapos niyon ay hindi papayagan para sa mga tagatangging sumampalataya ang paghingi ng paumanhin sa dating taglay nila na kawalang-pananampalataya at hindi sila babalik sa Mundo upang gumawa ng magpapalugod sa Panginoon nila sapagkat ang Kabilang-buhay ay tahanan ng pagtutuos hindi tahanan ng paggawa.

Kapag napagmasdan ng mga tagalabag sa katarungan na mga tagapagtambal ang pagdurusa, hindi pagagaanin sa kanila ang pagdurusa ni sila ay ipagpapaliban sa pamamagitan ng pag-aantala nito sa kanila, bagkus papasok sila roon bilang mga mananatili roon at mga pananatilihin.

Kapag napagmasdan ng mga tagapagtambal sa Kabilang-buhay ang mga sinamba nilang sila dati ay sumasamba sa mga iyon bukod pa kay Allāh ay magsasabi sila: "Panginoon namin, ang mga ito ay ang mga pantambal namin [sa Iyo] na kami dati ay sumasamba sa kanila bukod pa sa Iyo." Nagsabi sila niyon upang ipapasan nila sa mga ito ang mga pananagutan nila ngunit pabibigkasin ni Allāh ang mga sinamba nila kaya tutugon ang mga ito sa kanila: "Tunay na kayo, O mga tagapagtambal, ay talagang mga sinungaling sa pagsamba ninyo sa isang katambal kasama kay Allāh sapagkat walang kasama sa Kanya na isang katambal para sambahin."

Susuko ang mga tagapagtambal at magpapaakay sila kay Allāh lamang. Mawawala sa kanila ang dati nilang nililikha-likha gaya ng pag-aangkin na ang mga anito nila ay namamagitan para sa kanila sa ganang kay Allāh.

Ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at naglihis sa iba pa sa kanila palayo sa landas ni Allāh ay magdaragdag sa kanila ng isang pagdurusa – dahilan sa kaguluhan nila, panggugulo nila, at pagliligaw nila sa iba pa sa kanila – sa pagdurusang naging karapat-dapat sila dahil sa kawalang-pananampalataya nila.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na bubuhay Kami sa bawat kalipunan ng isang sugong sasaksi sa kanila hinggil sa dati nilang taglay na kawalang-pananampalataya o pananampalataya. Ang sugong ito ay kabilang sa lahi nila at magsasalita sa wika nila. Naghatid Kami sa iyo, O Sugo, bilang saksi sa mga kalipunan sa kalahatan. Nagbaba Kami sa iyo ng Qur'ān upang maglinaw ka sa bawat nangangailangan ng paglilinaw gaya ng ipinahihintulot at ipinagbabawal, gantimpala at parusa, at iba pa roon. Nagbaba Kami nito bilang kapatnubayan para sa mga tao tungo sa katotohanan, bilang awa para sa sinumang sumampalataya rito at gumawa ayon sa nasaad dito, at bilang pagbabalita ng nakagagalak para sa mga mananampalataya kay Allāh hinggil sa hinihintay nila na kaginhawahang mananatili.

Tunay na si Allāh ay nag-uutos sa mga lingkod Niya ng katarungan sa pamamagitan ng pagganap ng tao sa mga karapatan ni Allāh at mga karapatan ng mga tao at hindi pagtangi sa isa higit sa isa pa sa paghahatol malibang ayon sa isang karapatang nag-oobliga ng pagtatanging iyon; nag-uutos ng paggawa ng maganda sa pamamagitan ng pagmamabuting-loob ng tao ng hindi kinakailangan sa kanya gaya ng paggugol sa iba nang kusang-loob at pagpapaumanhin sa tagalabag sa katarungan; at nag-uutos ng pagbibigay sa mga kamag-anakan ng kinakailangan nila; sumasaway sa bawat naging pangit sa pananalita gaya ng kahalayan ng pananalita at sa gawa gaya ng pangangalunya; sumasaway sa anumang minamasama ng Batas, na lahat ng mga pagsuway; at sumasaway sa kawalang-katarungan at pagpapakamalaki sa mga tao. Nangangaral sa inyo si Allāh ng ipinag-utos Niya sa inyo at sinaway Niya sa inyo sa talatang ito sa pag-asang magsaalang-alang kayo sa anumang ipinangaral Niya sa inyo.

Magpatupad kayo sa bawat kasunduang nakipagkasunduan kayo kay Allāh o nakipagkasunduan kayo sa mga tao at huwag kayong kumalas sa mga sinumpaan matapos ng pagpapatibay sa mga ito sa pamamagitan ng panunumpa kay Allāh. Gumawa nga kayo kay Allāh bilang saksi sa inyo dahil sa pagtupad ninyo sa sinumpaan ninyo. Tunay na si Allāh ay nakaaalam sa anumang ginagawa ninyo: walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula rito. Gaganti Siya sa inyo rito.

Huwag kayong maging mga hunghang na mga mahina ang mga isip, dahil sa pagkalas sa mga kasunduan, tulad ng isang babaing hangal na nagpagod sa pagsisinulid ng lana niya o bulak niya. Nagpahigpit siya sa pagsisinulid nito, pagkatapos nagkalas siya nito at gumawa siya rito na nakakalag gaya ng dati nito bago ng pagkasinulid nito. Kaya nagpagod siya sa pagsisinulid nito at pagkakalas nito at hindi siya nagtamo ng isang hinihiling. Nagpapabago kayo sa mga sinumpaan ninyo na maging isang panlilinlang na nanlilinlang kayo sa isa't isa sa inyo sa pamamagitan nito upang ang kalipunan ninyo ay maging higit na marami at higit na malakas kaysa sa kalipunan ng mga kaaway ninyo. Nagsusulit lamang sa inyo si Allāh sa pamamagitan ng pagtupad sa mga kasunduan kung tutupad kaya kayo sa mga ito o kakalas kayo sa mga ito? Talagang magpapaliwanag nga si Allāh para sa inyo sa Araw ng Pagbangon sa anumang dati kayo ay nagkakaiba-iba hinggil doon sa Mundo kaya maglilinaw Siya sa tagapagtotoo sa tagapagpabula at sa tapat sa sinungaling.

Kung sakaling niloob ni Allāh ay talaga sanang gumawa Siya sa inyo bilang kalipunang nag-iisa, na mga nagkakasundo sa katotohanan. Subalit Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagliligaw sa sinumang niloloob Niya sa pamamagitan ng pagbigo rito sa katotohanan at sa pagtupad sa mga kasunduan ayon sa katarungan Niya, at nagtutuon para roon sa sinumang niloloob Niya ayon sa kagandahang-loob Niya. Talagang tatanungin nga kayo sa Araw ng Pagbangon tungkol sa anumang dati ninyong ginagawa sa Mundo.

Huwag kayong magpabago sa mga sinumpaan ninyo para maging isang panlilinlang na nanlilinlang kayo sa isa't isa sa inyo sa pamamagitan nito. Sumusunod kayo dahil dito sa mga pithaya ninyo kaya kumakalas kayo sa mga sinumpaan kapag niloob ninyo at tumutupad kayo sa mga ito kapag niloob ninyo. Kaya tunay na kayo, kung gumawa kayo niyon, ay matitisod ang mga paa ninyo palayo sa landasing tuwid matapos na ang mga ito dati ay mga matatag doon. Lalasap kayo ng pagdurusa dahilan sa pagkaligaw ninyo palayo sa landas ni Allāh at pagliligaw ninyo sa iba sa inyo palayo roon. Ukol sa inyo ay isang pagdurusang pinag-iibayo.

Huwag ninyong ipagpalit ang kasunduan kay Allāh sa isang panumbas na kaunti dahil sa pagkalas ninyo sa kasunduan at pag-iwan ninyo sa pagtupad nito. Tunay na ang nasa ganang kay Allāh na pag-aadya at mga samsam sa digmaan sa Mundo, at ang nasa ganang Kanya na kaginhawahang mamamalagi sa Kabilang-buhay ay pinakamabuti para sa inyo kaysa sa anumang nakukuha ninyo na isang panumbas na kaunti dahil sa pagkalas ninyo sa kasunduan, kung kayo ay nakaaalam niyon.

Ang anumang nasa ganang inyo, O mga tao, gaya ng yaman, mga sarap, at kaginhawahan ay magwawakas kahit pa man ito ay marami, samantalang ang anumang nasa ganang kay Allāh na ganti ay mananatili kaya papaano kayong nagtatangi sa isang maglalaho higit sa isang mananatili? Ang mga nagtiis sa mga kasunduan sa kanila at hindi kumalas sa mga ito ay talagang gagantihan nga ni Allāh ng gantimpala nila katumbas sa higit na maganda sa anumang dati nilang ginagawa na mga pagtalima. Kaya naman gaganti Siya sa kanila sa magandang gawa ng katumbas sa sampung tulad nito hanggang sa pitong daang ulit hanggang sa maraming ulit.

Ang sinumang gumawa ng isang gawang maayos na umaalinsunod sa Batas, maging isang lalaki man o isang babae, habang siya ay isang mananampalataya kay Allāh, ay talagang magpapamuhay nga si Allāh sa kanya sa Mundo nang isang buhay na kaaya-aya dahil sa pagkalugod sa pagtatadhana ni Allāh, sa pagkakontento, at sa pagkakatuon sa mga pagtalima; at talagang gaganti nga si Allāh sa kanila ng gantimpala nila sa Kabilang-buhay ayon sa higit na maganda sa anumang dati nilang ginagawa sa Mundo na mga gawang matuwid.

Kaya kapag nagnais ka ng pagbigkas ng Qur’ān, O mananampalataya, ay humiling ka kay Allāh na kupkupin ka laban sa mga bulong ng demonyong itinaboy palayo sa awa ni Allāh.

Tunay na ang demonyo ay walang pangingibabaw sa mga sumampalataya kay Allāh at sa Panginoon nila lamang sumasandal sa lahat ng mga nauukol sa kanila.

Tanging ang pangingibabaw niya ay sa pamamagitan ng mga bulong niya sa mga gumagawa sa kanya bilang katangkilik at tumatalima sa kanya sa panlilisya niya, at yaong sila dahilan sa panlilisya niya ay mga tagapagtambal kay Allāh, na sumasamba kasama kay Allāh sa iba pa kay Allāh.

Kapag nagpawalang-bisa si Allāh sa kahatulan ng isang talata mula sa Qur'ān sa pamamagitan ng isa pang talata – at si Allāh ay higit na nakaaalam sa pinawawalang-bisa Niya mula sa Qur'ān dahil sa isang kasanhian at Maalam sa hindi Niya pinawalang-bisa mula rito – ay nagsasabi sila: "Ikaw, O Muḥammad, ay isang sinungaling na lumilikha-likha [ng kasinungalingan] lamang hinggil kay Allāh." Bagkus ang higit na marami sa kanila ay hindi nakaaalam na ang pagpapawalang-bisa ay nangyayari lamang dahil sa isang kasanhiang pandiyos na malalim.

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Nagbaba sa Qur'ān na ito si Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – mula sa ganang kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – kalakip ng katotohanang walang mali rito ni pagpapalit ni paglilihis upang magpatatag siya sa mga sumampalataya kay Allāh sa pananampalataya nila sa tuwing may bumabang bago mula rito at may pinawalang-bisang ilan mula rito at upang ito ay maging isang kapatnubayan para sa kanila tungo sa katotohanan at isang balitang nakalulugod para sa mga Muslim hinggil sa tatamuhin nila na gantimpalang masagana.

Kami ay nakaaalam na ang mga tagapagtambal ay nagsasabi: "Tunay na si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – ay tinuturuan lamang ng Qur'ān ng isang tao." Sila ay mga sinungaling sa pahayag nila sapagkat ang wika ng inaakala nila na iyon ay nagtuturo sa kanya ay banyaga samantalang ang Qur'ān na ito ay ibinaba sa isang dilang Arabeng maliwanag na may retorikang mataas, kaya papaanong nag-aakala sila na siya ay nakatanggap nito mula sa isang banyaga?"

Tunay na ang mga hindi sumasampalataya sa mga tanda ni Allāh na ang mga ito ay mula sa ganang Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – ay hindi magtutuon sa kanila si Allāh sa kapatnubayan hanggat nanatili silang mga nagpupumilit doon. Ukol sa kanila ay isang pagdurusang nakasasakit dahilan sa taglay nila na kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagpapasinungaling sa mga tanda Niya.

Si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay hindi sinungaling kaugnay sa inihatid niya mula sa Panginoon niya. Lumilikha-likha lamang ng kasinungalingan ang mga hindi nagpapatotoo sa mga tanda ni Allāh dahil sila ay hindi nangangamba sa isang pagdurusa at hindi umaasa sa isang gantimpala. Ang mga nailarawang iyon sa kawalang-pananampalataya ay ang mga sinungaling dahil ang pagsisinungaling ay kaugalian nilang nakaugalian nila.

Ang sinumang tumangging sumampalataya kay Allāh noong matapos ng pagsampalataya niya – hindi ang sinumang pinilit habang ang puso naman niya ay napapanatag sa pananampalataya subalit ang sinumang nabuksan ang dibdib sa kawalang-pananampalataya saka pumili nito kaysa sa pananampalataya at nagsalita hinggil dito nang nagkukusang-loob kaya siya ay tumalikod na sa Islām – laban sa kanila ay isang galit mula kay Allāh at ukol sa kanila ay isang pagdurusang sukdulan.

Ang pagtalikod na iyon sa Islām ay dahilan sa sila ay nagtangi sa natatamo nila na mga basura ng Mundo bilang pantumbas para sa kawalang-pananampalataya nila kapalit ng Kabilang-buhay at na si Allāh ay hindi nagtutuon sa pananampalataya sa mga taong tagatangging sumampalataya, bagkus bumibigo sa kanila.

Ang mga nailarawang iyon sa pagtalikod sa pananampalataya matapos ng pagsampalataya ay ang mga nagpinid si Allāh sa mga puso nila kaya hindi sila nakaiintindi ng mga pangaral, sa mga pandinig nila kaya hindi sila dumidinig sa mga ito ayon sa pagdinig na napakikinabangan, at sa mga paningin nila kaya hindi sila nakakikita sa mga tandang nagpapatunay sa pananampalataya. Ang mga iyon ay ang mga nalilingat sa mga kadahilanan ng kaligayahan at kalumbayan at sa inihanda ni Allāh para sa kanila na pagdurusa.

Totoong tunay na sila sa Araw ng Pagbangon ay ang mga lugi na nagpalugi sa mga sarili nila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila matapos ng pagsampalataya nila, na kung sakaling kumapit sila doon ay talaga sanang papasok sila sa Paraiso.

Pagkatapos tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang Mapagpatawad, Maawain sa mga sinisiil kabilang sa mga mananampalataya na mga lumikas mula sa Makkah patungo sa Madīnah matapos pagdusahin sila ng mga tagapagtambal at usigin sila dahil sa relihiyon nila hanggang sa nakabigkas sila ng salita ng kawalang-pananampalataya samantalang ang mga puso nila ay napapanatag sa pananampalataya. Pagkatapos nakibaka sila ayon sa landas ni Allāh upang ang salita ni Allāh ay maging ang pinakamataas at ang salita ng mga tumangging sumampalataya ay maging ang pinakamababa. Nagtiis sila sa mga hirap niyon. Tunay na ang Panginoon mo – noong matapos ng pagsubok na iyon na ipinansubok sa kanila at ng pagpaparusang pinagdusahan nila hanggang sa nakabigkas sila ng salita ng kawalang-pananampalataya – ay talagang Mapagpatawad sa kanila, Maawain sa kanila dahil sila ay hindi nakabigkas ng salita ng kawalang-pananampalataya malibang habang mga napipilitan.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na pupunta ang bawat tao na mangangatwiran para sa sarili nito nang hindi nangangatwiran para sa iba rito dahil sa bigat ng katayuan, at lulubus-lubusin ang bawat kaluluwa sa ganti sa anumang ginawa nito na kabutihan at kasamaan. Sila ay hindi lalabagin sa katarungan sa pamamagitan ng pagbawas sa mga magandang gawa nila ni sa pamamagitan ng pagdagdag sa masagwang gawa nila.

Naglahad si Allāh ng isang paghahalintulad sa isang pamayanan, ang Makkah, na iyon dati ay matiwasay na hindi nangangamba ang mga naninirahan doon, na matatag samantalang ang mga tao sa paligid niyon ay dinudukot. Dumarating doon ang panustos niyon nang kaiga-igaya at madali mula sa bawat pook. Ngunit nagkaila ang mga naninirahan doon sa ibiniyaya ni Allāh sa kanila na mga biyaya at hindi nagpasalamat kaya gumanti sa kanila si Allāh ng pagkagutom at pangambang matinding nakalitaw sa mga katawan nila bilang hilakbot at pangangayayat hanggang sa ang dalawang ito ay naging gaya ng damit [sa pagkapit] sa kanila dahilan sa dati nilang ginagawa na kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling.

Talaga ngang may dumating sa mga naninirahan sa Makkah na isang sugong kabilang sa kanila, na nakikilala nila siya sa pagkamapagkakatiwalaan at katapatan. Siya ay si Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Ngunit nagpasinungaling sila sa kanya kaugnay sa ibinaba sa kanya ng Panginoon niya kaya bumababa sa kanila ang pagdurusang dulot ni Allāh sa pamamagitan ng pagkagutom at pangamba habang sila ay mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila, sa pamamagitan ng paghahatid sa mga ito sa mga hatiran ng kapahamakan, nang nagtambal sila kay Allāh at nagpasinungaling sila sa Sugo Niya.

Kaya kumain kayo, O mga lingkod, mula sa itinustos sa inyo ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – na anumang naging ipinahihintulot kabilang sa uri ng itinuturing na kaaya-ayang kainin. Magpasalamat kayo sa biyaya ni Allāh na ibiniyaya Niya sa inyo sa pamamagitan ng pagkilala sa mga biyayang ito kay Allāh at pagbaling sa mga ito sa kaluguran Niya, kung nangyaring kayo ay sumasamba sa Kanya lamang at hindi nagtatambal sa Kanya.

Nagbawal si Allāh sa inyo mula sa mga nakakain ng anumang namatay nang walang pagkatay kabilang sa [mga hayop na] kinakatay, ng ibinubong dugo, ng baboy sa lahat ng mga bahagi nito, at ng anumang kinatay ng tagapagkatay nito bilang alay sa iba pa kay Allāh. Ang pagbabawal na ito ay tanging sa kalagayang makapipili. Ngunit ang sinumang pinilit ng kagipitan sa pagkain ng mga nabanggit kaya nakakain siya mula sa mga ito nang hindi nakaiibig sa ipinagbabawal mismo at hindi naman lumalampas sa hangganan ng pangangailangan, walang kasalanan sa kanya sapagkat si Allāh ay Mapagpatawad na nagpapatawad sa kanya sa kinain niya, Maawain sa kanya nang pumayag para sa kanya niyon sa sandali ng kagipitan.

Huwag kayong magsabi, O mga tagapagtambal, ukol sa anumang naglalarawan ang mga dila ninyo ng kasinungalingan laban kay Allāh: "Ang bagay na ito ay ipinahihintulot at ang bagay na iyan ay ipinagbabawal," sa layunin na lumikha-likha kayo laban kay Allāh ng kasinungalingan sa pamamagitan ng pagbabawal sa hindi Niya ipinagbawal at pagpapahintulot sa hindi Niya ipinahintulot. Tunay na ang mga lumilikha-likha laban kay Allāh ng kasinungalingan ay hindi magtatamo ng hinihiling at hindi maliligtas mula sa pinangingilabutan.

Ukol sa kanila ay isang natatamasang kaunting kalait-lait dahil sa pagsunod nila sa mga pithaya nila sa Mundo, at ukol sa kanila sa Araw ng Pagbangon ay isang pagdurusang nakasasakit.

Sa mga Hudyo, lalo na, ay nagbawal Kami ng isinalaysay Namin sa iyo (gaya ng nasa Qur'ān 6:146). Hindi Kami lumabag sa kanila sa katarungan dahil sa pagbabawal niyon, subalit sila dati sa mga sarili nila ay lumalabag sa katarungan nang nakagawa sila ng mga kadahilanan ng parusa, kaya gumanti Kami sa kanila dahil sa pagsalansang nila at nagbawal Kami sa kanila niyon bilang kaparusahan para sa kanila.

Pagkatapos tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, para sa mga gumawa ng mga masagwa dala ng kamangmangan sa kahihinatnan ng mga iyon kahit pa man nangyaring sila ay mga nananadya, pagkatapos nagbalik-loob sila kay Allāh matapos na gumawa sila ng mga masagwa at nagsaayos ng mga gawain nila na may katiwalian, tunay na ang Panginoon mo noong matapos ng pagbabalik-loob ay talagang Mapagpatawad sa mga pagkakasala nila, Maawain sa kanila.

Tunay na si Abraham noon – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay isang tagapagbuklod ng mga katangian ng kabutihan, na nagpapamalagi sa pagtalima sa Panginoon niya, na nakakiling palayo sa mga relihiyon sa kabuuan ng mga ito patungo sa Islām. Hindi nangyaring siya ay kabilang sa mga tagapagtambal kailanman.

Ito noon ay tagapagpasalamat sa mga biyaya ni Allāh na ibiniyaya Niya rito. Pumili rito si Allāh para sa pagkapropeta at nagpatnubay Siya rito tungo sa matuwid na relihiyon ng Islām.

Nagbigay si Allāh sa kanya sa Mundo ng pagkapropeta, pagbubunying maganda, at anak na maayos. Tunay na siya sa Kabilang-buhay ay talagang kabilang sa mga maayos na naghanda si Allāh para sa kanila ng mga antas na pinakamataas sa Paraiso.

Pagkatapos nagkasi si Allāh sa iyo, O Sugo, na sumunod ka sa kapaniwalaan ni Abraham sa Tawḥīd, sa pagpapawalang-kaugnayan sa mga tagapagtambal, sa pag-aanyaya tungo kay Allāh, at sa pagsasagawa sa Batas Niya bilang nakakiling palayo sa lahat ng mga relihiyon patungo sa relihiyong Islām. Hindi siya noon kabilang sa mga tagapagtambal kailanman gaya ng inaakala ng mga tagapagtambal, bagkus siya noon ay isang naniniwala sa kaisahan ni Allāh.

Itinalaga lamang ang pagdakila sa Sabath bilang tungkulin sa mga Hudyong nagkaiba-iba hinggil dito upang ipangilin nila para sa pagsamba palayo sa mga pinagkakaabalahan nila matapos na nalayo sila sa araw ng Biyernes na ipinag-utos sa kanila na ipangilin ito. Tunay na ang Panginoon mo, O Sugo, ay talagang maghahatol sa pagitan ng mga nagkakaiba-ibang ito sa Araw ng Pagbangon hinggil sa sila dati hinggil doon ay nagkakaiba-iba para gumanti Siya sa bawat isa dahil sa anumang nagiging karapat-dapat dito.

Mag-anyaya ka, O Sugo, tungo sa relihiyong Islām, ikaw at ang sinumang sumunod sa iyo kabilang sa mga mananampalataya ayon sa hinihiling ng kalagayan ng inaanyayahan, pagkaintindi nito, at pagpapaakay nito at sa pamamagitan ng payong sumasaklaw sa pagpapaibig at pagpapangilabot. Makipagtalo ka sa kanila ayon sa paraang siyang pinakamaganda sa salita, sa isip, at sa paghuhubog. Hindi kailangan sa iyo ang magpatnubay sa mga tao; kailangan lamang sa iyo ang pagpapaabot sa kanila. Tunay na ang Panginoon mo ay higit na maalam sa sinumang naligaw palayo sa relihiyon ng Islām. Siya ay higit na maalam sa mga napatnubayan patungo sa Kanya, kaya huwag masawi ang sarili mo dahil sa kanila sa panghihinayang.

Kung nagnais kayo ng pagpaparusa sa kaaway ninyo ay magparusa kayo ng tulad ng ginawa sa inyo nang walang karagdagan. Talagang kung nakapagpigil kayo sa pagpaparusa ninyo roon sa kaaway sa sandali ng kakayahan roon, tunay na iyon ay higit na mabuti para sa mga tagapagpigil kabilang sa inyo kaysa sa pagpapakamakatarungan sa pagpaparusa sa kanila.

Magtiis ka, O Sugo, sa tumatama sa iyo na pananakit nila. Walang iba ang pagtutuon sa iyo sa pagtitiis malibang sa pamamagitan ng pagtutuon ni Allāh para sa iyo. Huwag kang malungkot dahil sa pag-ayaw sa iyo ng mga tagatangging sumampalataya. Huwag manikip ang dibdib mo dahilan sa isinasagawa nila na panlalansi at pakana.

Tunay na si Allāh ay kasama ng mga nangilag magkasala sa pamamagitan ng pag-iwan sa mga pagsuway at ng mga gumagawa ng maganda sa pamamagitan ng pagsasagawa ng mga pagtalima at pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya sapagkat Siya ay kasama sa kanila sa pag-aadya at pagsuporta.

Nagpawalang-kapintasan si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – at nagpakadakila Siya dahil sa kakayahan Niya sa anumang hindi nakakaya ng isang iba pa sa Kanya. Si Allāh ang nagpalakbay sa Lingkod Niyang si Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – sa kaluluwa at katawan habang gising sa isang bahagi ng gabi mula sa Masjid na Pinakababanal [sa Makkah] patungo sa Masjid ng Jerusalem, na pinagpala Niya ang palibot nito sa pamamagitan ng mga bunga at mga pananim at mga tahanan ng mga propeta – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan – upang makita niya ang ilan sa mga tanda Niya na nagpapatunay sa kakayahan Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Tunay na Siya ay ang Madinigin kaya walang nakakukubli sa Kanya na isang naririnig, ang Nakakikita kaya walang nakakukubli sa Kanya na isang nakikita.

Nagbigay Kami kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng Torah at gumawa Kami niyon bilang tagapatnubay at bilang tagagabay para sa mga anak ni Israel. Nagsabi Kami sa mga anak ni Israel: "Huwag kayong gumawa ng iba pa sa Akin bilang pinananaligang ipinagkakatiwala ninyo roon ang mga nauukol sa inyo, bagkus manalig kayo sa Akin lamang."

Kayo ay inanak ng mga biniyayaan ni Allāh sa pamamagitan ng pagkaligtas kasama ka Noe – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – mula sa pagkalunod sa gunaw kaya magsaalaala kayo sa biyayang ito, magpasalamat kayo kay Allāh sa pamamagitan ng pagsamba sa Kanya lamang at pagtalima sa Kanya, at tumulad kayo roon kay Noe sapagkat tunay na siya noon ay madalas ang pagpapasalamat kay Allāh – pagkataas-taas Siya.

Nagpabatid Kami sa mga anak ni Israel at nagpaalam Kami sa kanila sa Torah na hindi maiiwasan na may maganap mula sa kanila na isang kaguluhan sa lupa dahil sa paggawa ng mga pagsuway at kawalang-pakundangan nang dalawang ulit at talagang magpapakataas-taas nga sila sa mga tao sa pamamagitan ng kawalang-katarungan at paglabag habang mga lumalampas sa hangganan sa pagpapakataas-taas sa mga tao.

Kaya kapag nangyari mula sa kanila ang unang panggugulo ay magpapangibabaw Kami sa kanila ng mga lingkod para sa Amin na mga nagtataglay ng lakas at dahas na sukdulan, na papatay sa kanila at magpapalayas sa kanila saka gagalugad sa gitna ng mga tahanan nila habang nanggugulo sa anumang madaanan ng mga ito. Ang pangako ni Allāh noon hinggil doon ay magaganap nang walang pasubali.

Pagkatapos magpapanumbalik Kami para sa inyo, O mga anak ni Israel, ng estado at pananaig laban sa nangibabaw sa inyo kapag nagbalik-loob kayo kay Allāh. Mag-aayuda Kami sa inyo ng mga yaman matapos ng pagsamsam sa mga ito at ng mga anak matapos ng pagbihag sa mga ito. Gagawa Kami sa inyo na maging higit na marami sa pagkakatipon kaysa sa mga kaaway ninyo.

Kung nagpaganda kayo, O mga anak ni Israel, ng mga gawain ninyo at nagsagawa kayo ng mga ito sa paraang hinihiling, ang gantimpala niyon ay babalik sa inyo sapagkat si Allāh ay Walang-pangangailangan sa mga gawa ninyo. Kung nagpasagwa kayo ng mga gawain ninyo, ang kahihinatnan niyon ay laban sa inyo sapagkat si Allāh ay hindi nakikinabang sa pagpapaganda ng mga gawa ninyo at hindi napipinsala ng pagpapasagwa ng mga ito. Kaya kapag nangyari ang ikalawang panggugulo ay magpapangibabaw Siya sa inyo ng mga kaaway ninyo upang humiya sila sa inyo. Gagawa sila ng masagwang gawa nang hayagan sa mga mukha ninyo dahil magpapalasap sila sa inyo ng mga uri ng kaabahan upang pumasok sila sa Jerusalem at manira roon gaya ng pagpasok nila roon at pagsira nila roon sa unang pagkakataon, at upang magwasak sila ng nagapi nila na bayan nang buong pagwasak.

Inaasahan ang Panginoon ninyo, O mga anak ni Israel, na maawa sa inyo matapos ng matinding paghihiganting ito, kung magbabalik-loob kayo sa Kanya kayo at magpapaganda kayo ng mga gawain ninyo. Kung babalik kayo sa panggugulo sa ikatlong pagkakataon o higit pa ay babalik Siya sa paghihiganti sa inyo. Gumawa si Allāh sa Impiyerno para sa mga tagatangging sumampalataya sa Kanya bilang higaan at bilang himlayang hindi nila maiiwan-iwan.

Tunay na itong Qur’ān na ibinaba kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay gumagabay sa pinakamaganda sa mga landas, ang landas ng Islām. Nagpapabatid ito sa mga mananampalataya kay Allāh, na mga gumagawa ng mga maayos, hinggil sa nagpapagalak sa kanila: na ukol sa kanila ay isang pabuyang sukdulan mula kay Allāh.

Nagpapabatid ito sa mga hindi sumasampalataya sa Araw ng Pagbangon hinggil sa nagpapasama ng loob nila: na Kami ay naghanda para sa kanila sa Araw ng Pagbangon ng isang pagdurusang nakasasakit.

Dumadalangin ang tao, dahil sa kamangmangan niya, laban sa sarili niya, anak niya, at yaman, ng mga masama sa sandali ng galit, tulad ng pagdalangin niya para sa sarili niya ng mabuti. Kaya kung sakaling tumugon Kami sa panalangin niya ng masama ay talaga sanang napahamak siya at napahamak ang yaman niya at ang anak niya. Ang tao ay laging likas na mahilig sa pagmamadali. Dahil dito tunay na siya ay maaaring magmadali sa anumang nakapipinsala sa kanya.

Nilikha ang gabi at ang maghapon bilang dalawang palatandaang nagpapatunay sa kaisahan ni Allāh at kakayahan Niya dahil sa taglay ng dalawang ito na pagkakaiba-iba sa haba at ikli, at sa init at lamig. Gumawa Kami sa gabi bilang tagapagpadilim para sa pamamahinga at pagtulog at gumawa Kami sa maghapon bilang tagatanglaw upang maghanap kayo ng panustos ni Allāh na itinakda Niya para sa inyo dahil sa kabutihang-loob Niya at upang matutunan ninyo sa pamamagitan ng pagsasalitan ng dalawang ito ang bilang ng mga taon at ang kinakailangan ninyo na pagtutuos ng mga yugto ng mga buwan, mga araw, at mga oras. Sa bawat bagay ay naglinaw Kami ayon sa isang paglilinaw upang mabatid ang [pagkakaiba-iba ng] mga bagay at lumiwanag ang tagapagtotoo mula sa tagapagbulaan.

Sa bawat tao ay gumawa Kami ng gawain niyang namumutawi sa kanya na nakadikit sa kanya gaya ng pagkakadikit ng kuwintas sa leeg, na hindi nahihiwalay sa Kanya hanggang sa tuusin siya rito. Magpapalabas Kami para sa kanya sa Araw ng Pagbangon ng isang talaang naroon ang lahat ng ginawa niya na kabutihan at kasamaan, na matatagpuan niya sa harapan niya na nakabukas at nakalatag.

Magsasabi Kami sa kanya sa araw na iyon: "Basahin mo, O tao, ang talaan mo at magsagawa ka ng pagtutuos sa sarili mo sa mga gawa mo; nakasapat ang sarili mo sa Araw ng Pagbangon bilang tagapagtuos para sa iyo."

Ang sinumang napatnubayan tungo sa pananampalataya, ang gantimpala ng kapatnubayan niya ay para sa sarili niya; at ang sinumang naligaw, ang parusa sa pagkaligaw niya ay laban sa kanya. Hindi magpapasan ang isang kaluluwa ng pagkakasala ng ibang kaluluwa. Hindi Kami magpaparusa sa mga tao hanggang sa maglahad Kami laban sa kanila ng katwiran sa pamamagitan ng pagsusugo ng mga sugo sa kanila.

Kapag nagnais Kami ng pagpapahamak ng isang pamayanan dahil sa kawalang-katarungan niyon ay mag-uutos Kami ng pagtalima sa mga pinalayaw ng biyaya ngunit hindi sila susunod, bagkus susuway sila at lalabas sa pagtalima kaya magigindapat sa kanila ang sasabihin hinggil sa pagdurusang pupuksa kaya magpapahamak Kami sa kanila ayon sa kapahamakan ng pagpupuksa.

Anong dami ang mga pamayanang nagpasinungaling na ipinahamak Namin noong matapos ni Noe, tulad ng [liping] Ād at [liping] Thamūd! Nakasapat ang Panginoon mo, O Sugo, sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niya bilang Mapagbatid na Nakakikita: walang nakakukubli sa Kanya sa mga ito na anuman. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Ang sinumang naglalayon sa mga gawain ng pagpapakabuti ng buhay na pangmundo at hindi sumasampalataya sa Kabilang-buhay ni nag-uukol doon ng pansin, magpapadali Kami para sa kanya roon ng loloobin Namin mismo, hindi ng loloobin niya mismo na kaginhawahan, para sa sinumang nagnais Kami na gumawa niyon sa kanya. Pagkatapos magtatalaga si Allāh para sa kanya ng Impiyerno, na papasukin niya sa Araw ng Pagbangon upang magdusa sa init niyon bilang pinupulaan dahil sa pagpili niya sa Mundo at kawalang-pananampalataya niya sa Kabilang-buhay at bilang itinataboy mula sa awa Niya.

Ang sinumang naglayon ng gantimpala ng Kabilang-buhay sa pamamagitan ng mga gawain ng pagpapakabuti at nagpunyagi para roon ng pagpupunyagi ukol doon na walang halong pagpapakitang-tao at pagpapahanga habang siya ay isang mananampalataya sa isinatungkulin ni Allāh na pananampalataya sa Kanya, ang pagpupunyagi ng mga nailalarawang iyon sa mga katangiang iyon ay tanggap sa ganang kay Allāh. Gaganti Siya sa kanila roon.

Magdaragdag sa bawat isa sa dalawang pangkat na ito: ang masamang-loob at ang mabuting-loob, mula sa bigay ng Panginoon mo, O Sugo, nang walang pagkaputol. Hindi nangyaring ang bigay ng Panginoon mo sa Mundo ay mahahadlangan ng isa man, isang mabuting-loob man o isang masamang-loob.

Pagnilay-nilayan mo, O Sugo, kung papaano Kaming nagtangi sa iba sa kanila higit sa iba pa sa Mundo sa panustos at mga antas. Talagang ang Kabilang-buhay ay higit na mabigat sa pagkakaibahan sa mga antas ng kaginhawahan kaysa sa buhay na pangmundo at higit na mabigat sa pagkakatangi kaya magsigasig ang mananampalataya roon.

Huwag kang gumawa, O tao, kasama kay Allāh ng iba pang sinasambang sasamabahin mo para ikaw ay maging pinupulaan sa ganang kay Allāh at sa ganang mga lingkod Niyang mga maayos, na walang tagapuri sa iyo, at isang itinatatwa mula sa Kanya, na walang tagapag-adya sa iyo.

Nag-utos ang Panginoon mo, O tao, at nagsatungkulin Siya na huwag kang sumamba sa iba pa sa Kanya. Nag-utos Siya ng paggawa ng maganda sa mga magulang, lalo na sa sandali ng pag-abot sa katandaan. Kaya kung umabot sa isa sa mga magulang ang katandaan o umabot ito sa kapwa sa kanilang dalawa sa piling mo ay huwag kang manghinawa sa kanilang dalawa sa pamamagitan ng pagbubunganga ng nagpapahiwatig doon, huwag kang bumulyaw sa kanilang dalawa, at huwag kang magmagaspang sa kanilang dalawa sa pagsasalita. Magsabi ka sa kanilang dalawa ng salitang marangal na may kabanayaran at kabaitan.

Magpakumbaba ka sa kanila bilang pagkaaba at bilang pagkaawa sa kanila, at magsabi ka: "Panginoon ko, maawa Ka sa kanilang dalawa alang-alang sa pag-aalaga nilang dalawa sa akin sa pagkabata ko."

Ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay higit na maalam sa anumang nasa mga budhi ninyo na pagpapakawagas sa Kanya sa pagsamba, mga gawain ng kabutihan, at pagpapakabuti sa mga magulang. Kaya kung ang mga layunin ninyo sa pagsamba ninyo at pakikitungo ninyo sa mga magulang ninyo at iba sa kanilang dalawa ay naging maayos, tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – laging sa mga palabalik sa Kanya sa pamamagitan ng pagbabalik-loob ay Mapagpatawad, sapagkat ang sinumang nagbalik-loob mula sa naunang pagkukulang nito sa pagtalima nito sa Panginoon nito o sa mga magulang nito ay magpapatawad si Allāh dito.

Magbigay ka, O mananampalataya, sa kamag-anak ng karapatan nito sa kaugnayan sa pagkakamag-anak nito, magbigay ka sa maralitang nangangailangan, at magbigay ka sa kinapos sa paglalakbay niya. Huwag kang gumugol ng yaman mo sa pagsuway o sa paraan ng pag-aaksaya.

Tunay na ang mga tagapaggugol ng mga yaman nila sa mga pagsuway at ang mga tagapag-aksaya sa paggugol ay laging mga kapatid ng demonyo. Tumatalima sila sa mga iyon sa ipinag-uutos ng mga iyon sa kanila na pagwawaldas at pag-aaksaya. Ang demonyo sa Panginoon niya ay laging mapagtangging magpasalamat sapagkat hindi gumagawa iyon kundi ng anumang may pagsuway at hindi nag-uutos iyon kundi ng anumang ikinaiinis ng Panginoon niyon.

Kung tumanggi ka sa pagbibigay sa mga ito dahil sa kawalan ng pagkakaroon ng maibibigay sa kanila habang naghihintay ng anumang bubuksan ni Allāh sa iyo na panustos ay magsabi ka sa kanila ng isang pananalitang malumanay at magaan, tulad ng manalangin ka para sa kanila ng kasaganahan sa panustos o mangako ka sa kanila na magbigay kung tutustusan ka ni Allāh ng isang yaman.

Huwag kang magpigil sa kamay mo sa paggugol at huwag kang mag-aksaya sa paggugol para ikaw ay maging isang sinisising sinisisi ng mga tao dahil sa karamutan mo kung nagpigil ka ng kamay mo sa paggugol, at isang naputol sa paggugol dahil sa pag-aaksaya mo sapagkat hindi ka nakatagpo ng gugugulin mo.

Tunay na ang Panginoon mo ay nagpapaluwang ng panustos sa sinumang niloloob Niya at nagpapasikip nito sa sinumang niloloob niya dahil sa isang kasanhiang malalim. Tunay na Siya sa mga lingkod Niya ay laging Mapagbatid, Nakakikita: walang nakakukubli sa Kanya mula sa kanila na anuman, saka nagtutuon ng utos Niya sa kanila ayon sa niloloob Niya.

Huwag kayong pumatay ng mga anak ninyo dala ng isang pangamba sa karalitaan sa hinaharap kapag gumugol kayo sa kanila. Kami ay naggagarantiya sa pagtutustos sa kanila at naggagarantiya sa pagtutustos sa inyo mismo. Tunay na ang pagpatay sa kanila ay laging isang kasalanang malaki yayamang walang pagkakasala para sa kanila at walang dahilang humihiling ng pag-oobliga sa pagpatay sa kanila.

Mangilag kayo sa pangangalunya at umiwas kayo sa anumang humihimok dito. Tunay na ito ay laging isang lumalabis-labis sa kapangitan at sumagwa bilang daan dahil sa ipinahahantong nito na pagkalito sa mga kaangkanan at pagdurusang dulot ni Allāh.

Huwag kayong pumatay ng taong nagsanggalang si Allāh sa buhay nito dahil sa isang pananampalataya o isang katiwasayan maliban kung naging karapat-dapat ito sa pagpatay dahil sa isang panunumbalik sa kawalang-pananampalataya o dahil sa isang pangangalunya matapos ng isang pag-asawa o dahil sa isang ganting-pinsala. Ang sinumang pinatay na nilabag sa katarungan nang walang isang kadahilanang pumapayag sa pagpatay rito ay nagtalaga nga Kami para sa sinumang tumatangkilik sa nauukol dito kabilang sa mga tagapagmana nito ng isang pangingibabaw laban sa pumatay rito. Kaya karapatan niya na humiling ng isang pagpatay sa pumatay bilang ganting-pinsala, karapatan niya ang magpaumanhin nang walang isang kapalit, at karapatan niya ang magpaumanhin at kumuha ng bayad-pinsala, ngunit huwag siyang lumampas sa hangganan na pinayagan ni Allāh para sa kanya sa pamamagitang ng pagluray-luray sa pumatay o sa pamamagitan ng pagpatay sa pumatay dahil sa hindi nito pinatay o sa pamamagitan ng pagpatay ng iba pa sa pumatay. Tunay na siya ay laging aalalayan at tutulungan.

Huwag kayong mangasiwa sa yaman ng sinumang namatayan ng ama kabilang sa mga bata malibang ayon sa pinakamaayos para sa kanya gaya ng pagpapalago rito at pangangalaga rito hanggang sa umabot siya sa kalubusan ng isip niya at katinuan niya. Magpatupad kayo sa isang kasunduan sa pagitan ninyo at ni Allāh at sa pagitan ninyo at ng mga lingkod Niya nang walang pagkalas o pagkukulang. Tunay na si Allāh ay magtatanong sa binigyan ng tipan sa Araw ng Pagbangon kung tumupad kaya iyon dito para gumantimpala Siya roon o kung hindi iyon tumupad dito para magparusa Siya roon.

Lumubos kayo sa pagtatakal kapag magtatakal kayo para sa iba sa inyo at huwag kayong lumugi sa kanya. Tumimbang kayo sa pamamagitan ng timbangang makatarungan, na hindi nagkukulang ng anuman at hindi bumabawas. Ang pagpapalubus-lubos na iyon para sa pagtatakal at pagtitimbang ay higit na mabuti para sa inyo sa Mundo at Kabilang-buhay at higit na maganda sa kahihinatnan kaysa sa pag-uumit sa pamamagitan ng pagkukulang sa mga takalan at mga timbangan.

Huwag kang sumunod, O anak ni Adan, sa anumang walang kaalaman ukol sa iyo hinggil doon para sumunod ka sa mga palagay at haka-haka. Tunay na ang tao ay pananagutin tungkol sa kung sa ano niya ginamit ang pandinig niya, ang paningin niya, at ang puso niya, na kabutihan o kasamaan para gantimpalaan siya dahil sa kabutihan at parusahan siya dahil sa kasamaan.

Huwag kang lumakad sa lupa sa pagpapakamalaki at sa pagmamayabang. Tunay na ikaw, kung lalakad ka rito habang nagmamataas, ay hindi makapuputol sa lupa dahil sa paglalakad mo at hindi makaaabot ang tindig mo sa naabot ng mga bundok sa kataasan at sa kaangatan, kaya sa ano ang pagpapakamalaki mo samakatuwid?

Lahat ng nauna ang pagkabanggit, ang masagwa mula roon sa ganang Panginoon mo, O tao, ay laging ibinabawal. Hindi nalulugod si Allāh sa tagagawa niyon, bagkus namumuhi Siya roon.

Yaong ipinaliwanag na mga pag-uutos, mga pagsaway, at mga patakaran ay kabilang sa karunungan na ikinasi sa iyo ng Panginoon mo. Huwag kang gumawa, O Sugo, kasama kay Allāh ng isang sinasambang iba pa para maitapon ka sa Impiyerno sa Araw ng Pagbangon bilang sinisising sinisisi ka ng sarili mo at sinisisi ka ng mga tao at bilang itinataboy palayo sa bawat kabutihan.

O kayong nag-aangkin na ang mga anghel daw ay mga babaing anak ni Allāh, nagtangi ba sa inyo ang Panginoon ninyo, O mga tagapagtambal, sa [pagkakaroon ng] mga lalaki kabilang sa mga anak at gumawa Siya para sa sarili Niya sa mga anghel bilang mga babaing anak? Pagkataas-taas si Allāh kaysa sa mga sinasabi ninyo! Tunay na kayo ay talagang nagsasabi laban kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ng isang sinasabing lumalabis sa kapangitan yayamang nag-uugnay kayo sa Kanya ng anak, at naggigiit kayo na ukol sa Kanya ang mga babaing anak bilang pagpapakalabis sa kawalang-pananampalataya sa Kanya.

Talaga ngang nagpaliwanag Kami sa Qur’ān na ito ng mga patakaran, mga pangaral, at mga paghahalintulad upang mapangaralan sa pamamagitan ng mga ito ang mga tao para tumahak sila sa nagpapakinabang sa kanila at umiwan sila sa nakapipinsala sa kanila, habang ang kalagayan ay na ang iba sa kanilang kabilang sa tumaliwas ang kalikasan ng pagkalalang sa kanila ay hindi nadagdagan sa pamamagitan niyon kundi ng isang pagkalayo sa katotohanan at isang pagkasuklam dito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Kung sakaling kasama kay Allāh – pagkataas-taas Siya – ay may mga iba pang sinasamba gaya ng sinasabi nila bilang paggawa-gawa at bilang pagsisinungaling, samakatuwid, talaga sanang hinilingan ang mga inaakalang sinasambang iyon ng isang daan tungo kay Allāh na May trono, upang makipanaig ang mga ito sa Kanya sa kaharian Niya at makipagtunggali ang mga ito sa Kanya roon."

Nagpakawalang-kapintasan si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – at nagpakabanal Siya kaysa sa inilalarawan sa Kanya ng mga tagapagtambal, at pagkataas-taas Siya kaysa sa sinasabi nila ayon sa kataasang malaki!

Nagluluwalhati kay Allāh ang pitong langit, nagluluwalhati kay Allāh ang lupa, at nagluluwalhati kay Allāh ang mga nasa mga langit at lupa kabilang sa mga nilikha. Walang anumang bagay kundi nagpapawalang-kapintasan ito sa Kanya na nalalakipan ang pagpapawalang-kapintasan nito sa Kanya ng pagbubunyi subalit hindi kayo nakaiintindi sa pamamaraan ng pagluluwalhati nila sapagkat kayo ay hindi nakaiintindi kundi ng pagluluwalhati ng sinumang nagluluwalhati sa pamamagitan ng dila ninyo. Tunay na Siya – pagkataas-taas Siya – ay laging Matimpiin: hindi Siya nagmamadali sa kaparusahan, Mapagpatawad sa sinumang nagbalik-loob sa Kanya.

Kapag bumigkas ka, O Sugo, ng Qur’ān saka nakapakinig sila ng nasaad dito na mga pagbabawal at mga pangangaral, naglalagay Kami sa pagitan mo at ng mga hindi sumampalataya sa Araw ng Pagbangon ng isang tabing na nagtatakip, na humahadlang sa kanila sa pag-intindi sa Qur'ān bilang parusa para sa kanila sa pag-ayaw nila.

Naglagay Kami sa mga puso nila ng mga takip upang hindi sila makaintindi ng Qur'ān at naglagay Kami sa mga tainga nila ng kabigatan upang hindi sila makarinig nito ayon sa pagkadinig ng pakikinabang. Kapag bumanggit ka sa Panginoon mo sa Qur'ān lamang at hindi ka bumanggit sa mga diyos nilang inaakala, nanunumbalik sila sa mga dinaanan nila habang mga naglalayuan sa pagpapakawagas sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh.

Kami ay higit na maalam sa pamamaraan ng pakikinig ng mga pangulo nila sa Qur'ān. Sila ay hindi nagnanais ng pagkapatnubay sa pamamagitan nito, bagkus nagnanais ng pagmamaliit at kawalang-kapararakan sa sandali ng pagbigkas mo. Kami ay higit na maalam sa pinag-uusapan nila nang palihim na pagpapasinungaling at pagbalakid, nang nagsasabi ang mga tagalabag na ito sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya: "Hindi kayo, sumusunod, O mga tao, maliban sa isang lalaking nagaway na natuliro ang isip niya."

Magnilay-nilay ka, O Sugo, talagang mamamangha ka sa anumang inilarawan nila sa iyo na mga magkakaibang katangiang napupulaan kaya nalihis sila sa katotohanan at nalito sila kaya hindi sila napatnubayan tungo sa daan ng katotohanan.

Nagsabi ang mga tagapagtambal bilang pagkakaila sa pagkabuhay: "Kapag ba namatay kami, naging mga buto kami, at nabulok ang mga katawan namin, bubuhayin ba kami sa isang bagong pagkabuhay? Tunay na ito ay talagang imposible!"

Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Maging bato kayo, O mga tagapagtambal, kung makakaya ninyo, sa katigasan nito, o maging bakal kayo sa lakas nito, at hindi ninyo makakaya iyon.

O kayo ay maging nilikhang iba pa, na higit na dakila kaysa sa dalawang kabilang sa dinadakila sa mga dibdib ninyo. Tunay na si Allāh ay magpapanumbalik sa inyo gaya ng pagpasimula Niya sa inyo at magbibigay-buhay sa inyo gaya ng paglikha Niya sa inyo sa unang pagkakataon." Kaya magsasabi ang mga tagapagmatigas na ito: "Sino ang magpapanumbalik sa amin bilang mga buhay matapos ng kamatayan namin?" Sabihin mo sa kanila: "Magpapanumbalik sa inyo ang lumikha sa inyo sa unang pagkakataon ayon sa walang naunang pagkakatulad." Kaya maggagalaw-galaw sila ng mga ulo nila bilang mga nanunuya sa pagtugon mo sa kanila at magsasabi sila habang mga nagtuturing na imposible: "Kailan ang pagpapanumbalik na ito?" Sabihin mo: "Harinawang ito ay malapit na sapagkat ang bawat dumarating ay malapit na.

Magpapanumbalik sa inyo si Allāh sa araw na mananawagan Siya sa inyo tungo sa Pagkakalapan kaya tutugon naman kayo habang mga nagpapaakay sa utos Niya habang mga nagpupuri sa Kanya. Mag-aakala kayo na kayo ay hindi namalagi sa lupa malibang sa kaunting panahon."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga lingkod Kong mga nananampalataya sa Akin na sabihin nila ang kaaya-ayang salita kapag nakikipagtalakayan sila at iwasan nila ang masagwang salita na nagpapalayo ng loob dahil ang demonyo ay nagsasamantala nito sapagkat nagpupunyagi siya sa pagitan nila sa anumang nanggugulo sa kanila sa buhay nila sa Mundo at Kabilang-buhay. Tunay na ang demonyo, para sa tao, ay laging isang kaaway na maliwanag ang pangangaway kaya kailangan sa tao na mangilag sa kanya.

Ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay higit na maalam sa inyo sapagkat walang nakakukubli sa Kanya mula sa inyo na anuman. Kung loloobin Niya na kaawaan kayo ay kaaawaan Niya kayo sa pamamagitan ng pagtutuon sa inyo sa pananampalataya at gawang maayos. Kung loloobin Niya na pagdusahin kayo ay pagdurusahin Niya kayo sa pamamagitan ng pagbigo sa inyo sa pananampalataya at pagbibigay-kamatayan sa inyo sa kawalang-pananampalataya. Hindi nagpadala si Allāh sa iyo, O Sugo, sa kanila bilang pinananaligang pipilit sa kanila sa pananampalataya, pipigil sa kanila sa kawalang-pananampalataya, at mag-iisa-isa sa kanila ng mga gawa nila. Ikaw ay isang tagapagpaabot lamang buhat kay Allāh ng ipinag-utos Niya sa iyo na ipaabot.

Ang Panginoon mo, O Sugo, ay higit na maalam sa bawat sinumang nasa mga langit at mga lupa at higit na maalam sa mga kalagayan nila at anumang nagiging karapat-dapat sa kanila. Talaga ngang nagtangi Kami sa iba sa mga propeta higit sa iba pa sa dami ng mga tagasunod at sa pagpapababa ng mga kasulatan, at nagbigay Kami kay David ng isang kasulatan, ang Salmo.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Dumalangin kayo, O mga tagapagtambal, sa mga inaakala ninyo na sila ay mga diyos bukod pa kay Allāh kapag may bumaba sa inyo na isang pinsala sapagkat sila ay hindi nakapangyayari sa pagtulak ng pinsala palayo sa inyo at hindi nakapangyayari sa pagsalin nito sa iba pa sa inyo dahil sa kawalang-kakayahan nila. Ang sinumang walang-kakayahan ay hindi magiging isang diyos."

Yaong mga dinadalanginan kabilang sa mga anghel at tulad ng mga ito, sila mismo ay naghahangad ng magpapalapit sa kanila tungo kay Allāh gaya ng mabuting gawa, nagtatagisan kung alin sa kanila ang [magiging] pinakamalapit sa Kanya sa pamamagitan ng pagtalima, nag-aasam na maaawa Siya sa kanila, at nangangamba na pagdurusahin Niya sila. Tunay na ang parusa ng Panginoon mo, O Sugo, ay kabilang sa nararapat na pangilagan.

Walang anumang pamayanan o lungsod mula sa mga pamayanang tagatangging sumampalataya ang mga naninirahan malibang Kami ay magpapababa rito ng pagdurusa at kapahamakan sa buhay na pangmundo dahilan sa kawalang-pananampalataya nito o susubok dito sa pamamagitan ng isang parusang malakas sa pamamagitan ng pagkapatay o iba pa rito dahilan sa kawalang-pananampalataya nito. Ang pagpapahamak at ang pagdurusang iyon ay isang pagtatadhana rito na nakatala sa Tablerong Pinag-iingatan.

Hindi Kami huminto sa pagpapababa ng mga palatandaang pisikal na nagpapatunay sa katapatan ng Sugo, na hiniling ng mga tagapagtambal gaya ng pagbibigay-buhay sa mga patay at mga tulad nito, malibang dahil Kami ay nagpababa ng mga ito sa mga kalipunang nauna ngunit nagpasinungaling sila sa mga ito. Nagbigay nga Kami sa [lipi ng] Thamūd ng isang dakilang tandang maliwanag, ang dumalagang kamelyo, ngunit tumanggi silang sumampalataya rito kaya minadali Namin sila sa pagdurusa. Hindi Kami nagpapadala ng mga tanda sa mga kamay ng mga sugo kundi bilang pagpapangamba sa mga kalipunan nila nang sa gayon sila ay magpapasakop.

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi Kami sa iyo: "Tunay na ang Panginoon mo ay pumaligid sa mga tao sa kapangyarihan sapagkat sila ay nasa isang dakot Niya. si Allāh ay magsasanggalang sa iyo laban sa kanila kaya magpaabot ka ng ipinag-utos sa iyo na ipaabot." Hindi Kami gumawa sa ipinakita Namin sa iyo sa mata sa gabi ng pag-akyat sa langit maliban bilang pagsusulit para sa mga tao kung magpapatotoo kaya o magpapasinungaling doon. Hindi Kami gumawa sa punong-kahoy na zaqqūm na nabanggit sa Qur’ān, na ito ay tumutubo sa ugat ng impiyerno, kundi bilang pagsubok sa kanila. Kaya kapag hindi sila sumampalataya sa dalawang tandang ito ay hindi sila sasampalataya sa iba pa sa dalawang ito. Nagpapangamba Kami sa kanila sa pamamagitan ng pagpapababa sa mga tanda ngunit hindi sila nadaragdagan dahil sa pagpapangamba sa pamamagitan ng pagpapababa ng mga ito kundi ng isang karagdagan sa kawalang-pananampalataya at isang pagpapatuloy sa pagkaligaw.

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi Kami sa mga Anghel: "Magpatirapa kayo kay Adan ng pagpapatirapa ng pagbati na hindi pagpapatirapa ng pagsamba," kaya sumunod naman sila at nagpatirapa sila, sa kabuuan nila, sa kanya subalit si Satanas ay umayaw dahil sa pagpapakamalaki na magpatirapa kay Adan, na nagsasabi: "Magpapatirapa ba ako sa isang nilikha Mo mula sa putik samantalang ako ay nilikha Mo mula sa apoy kaya naman ako ay higit na marangal kaysa sa kanya?"

Nagsabi si Satanas sa Panginoon niya: "Nakakita ka ba sa nilikhang ito na pinarangalan Mo higit sa akin dahil sa pag-utos Mo sa akin ng pagpapatirapa sa kanya? Talagang kung magpapanatili Ka sa akin bilang buhay hanggang sa wakas ng buhay na pangmundo ay talagang manghahalina ako sa mga anak niya at talagang magpapalisya ako sa kanila palayo sa landasin Mong tuwid maliban sa kaunti kabilang sa pinangalagaan Mo sa kanila, na mga lingkod mong mga nagpapakawagas."

Nagsabi sa kanya ang Panginoon niya: "Umalis ka mismo at ang sinumang tumalima sa iyo kabilang sa kanila sapagkat tunay na ang Impiyerno ay ang gantimpala sa iyo at ang gantimpala sa kanila bilang gantimpalang lubos na pinananagana dahil sa mga gawa ninyo.

Mangmata ka sa sinumang makakaya mo na matahin kabilang sa kanila sa pamamagitan ng tinig mo patungo sa pagsuway. Humiyaw ka sa kanila sa pamamagitan ng mga hukbong-kabayuhan mo at mga hukbong-lakad mo na mga nag-aanyaya sa pagtalima sa iyo. Makilahok ka sa kanila sa mga yaman nila sa pamamagitan ng pag-akit sa bawat gawaing sumasalungat sa Batas. Makilahok ka sa kanila sa mga anak nila sa pamamagitan ng pag-aangkin nila ng kasinungalingan, pagpapatamo ng mga anak sa pamamagitan ng pangangalunya, at pagpapaalipin sa mga ito sa iba pa kay Allāh sa pagpapangalan. Mang-akit ka sa kanila ng mga pangakong sinungaling at mga mithiing bulaan." Hindi nangangako sa kanila ang demonyo maliban ng mga pangakong sinungaling na dumadaya sa kanila.

Tunay na ang mga lingkod Kong mga mananampalatayang mga gumagawa ng pagtalima sa Akin ay hindi ka, O Satanas, magkakaroon sa kanila ng pangingibabaw dahil Ako ay nagtatanggol sa kanila sa kasamaan mo. Nakasapat na si Allāh bilang Pinananaligan sa sinumang sumandig sa Kanya sa mga nauukol sa kanila.

Ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay ang nagpapalakbay para sa inyo ng mga sasakyang-dagat sa dagat sa pag-asang maghanap kayo ng panustos Niya sa pamamagitan ng mga kita ng pangangalakal at iba pa rito. Tunay na Siya sa inyo ay laging Maaawain yayamang nagpadali Siya para sa inyo ng mga kaparaanang ito.

Kapag may sumaling sa inyo, O mga tagapagtambal, na isang pagsubok na kinasusuklaman sa dagat hanggang sa natakot kayo sa kapahamakan ay nalingid sa hinagap ninyo ang dati ninyong dinadalanginan bukod pa kay Allāh. Walang kayong naalaala kundi si Allāh kaya nagpapasaklolo kayo sa Kanya ngunit nang sumaklolo Siya sa inyo, nagligtas Siya sa inyo mula sa pinangangambahan ninyo, at napunta kayo sa kalupaan ay umaayaw naman kayo sa paniniwala sa kaisahan Niya at sa pagdalangin sa Kanya lamang at nanunumbalik kayo sa mga anito ninyo. Laging ang tao ay mapagkaila sa mga biyaya ni Allāh.

Kaya natiwasay ba kayo, O mga tagapagtambal, nang nagligtas sa inyo si Allāh papunta sa katihan na baka gumawa Siya ritong gumuguho sa inyo? O natitiwasay ba kayo na baka magpababa Siya sa inyo ng mga bato mula sa langit, na magpapaulan sa inyo ng tulad ng ginawa Niya sa mga kababayan ni Lot, pagkatapos hindi kayo nakatatagpo ng isang tagapangalagang mangangalaga sa inyo ni ng isang tagapag-adyang magtatanggol sa inyo laban sa kapahamakan?

O natiwasay ba kayo na baka magpanumbalik sa inyo si Allāh sa dagat sa ibang pagkakataon, pagkatapos magpapadala Siya sa inyo ng isang hanging matindi para lumunod Siya sa inyo dahilan sa kawalang-pagkilala ninyo sa biyaya Niya yayamang nagligtas Siya sa inyo noong una? Pagkatapos hindi kayo nakatatagpo para sa inyo ng isang tagapagpanagot na magpapanagot sa Kanya dahil sa ginawa Niya sa inyo, bilang pag-aadya para sa inyo.

Talaga ngang nagparangal Kami sa mga supling ni Adan dahil sa [pagkakaroon ng] isip, pagpapatirapa sa mga Anghel sa ama nila, at iba pa. Pinagsilbi Namin para sa kanila ang nagdadala sa kanila sa katihan na mga hayop at mga sasakyan at ang nagdadala sa kanila sa karagatan na mga daong. Tumustos Kami sa kanila mula sa mga kaaya-aya sa mga pagkain, mga inumin, mga mapangangasawa, at iba pa. Nagtangi Kami sa kanila higit sa marami sa mga nilikha Namin ayon sa pagtatanging dakila. Kaya kailangan sa kanila na magpasalamat sa mga biyaya ni Allāh sa kanila.

Banggitin mo, O Sugo, ang araw na mananawagan Kami sa bawat pangkat sa pamamagitan ng pinuno nito, na tinutularan nito noon sa Mundo. Kaya ang mga bibigyan ng talaan nila sa kanang kamay nila, ang mga iyon ay magbabasa ng mga talaan nila habang mga pinagagalak at hindi sila kukulangan ng anuman mula sa mga pabuya sa kanila, kahit pa man umabot ito sa kaliitan nito sa sukat ng hiblang nasa bitak ng buto ng datiles.

Ang sinumang sa buhay na ito sa Mundo ay bulag ang puso sa pagtanggap sa katotohanan at pagpapasakop dito, siya sa Araw ng Pagbangon ay higit na matindi sa pagkabulag kaya hindi siya napapatnubayan para sa daan ng Paraiso, at higit na ligaw sa daan palayo sa kapatnubayan. Ang ganti ay kabilang sa uri ng gawain.

Talaga ngang kamuntik na ang mga tagapagtambal na magpalihis sa iyo, O Sugo, palayo sa ikinasi Namin sa iyo na Qur'ān upang lumikha-likha ka laban sa Amin ng iba pa rito na umaalinsunod sa mga pithaya nila. Kung sakaling gumawa ka ng ninais nila mula roon, talaga sanang hinirang ka nila bilang minamahal.

Kung hindi dahil na nagmagandang-loob Kami sa iyo ng pagpapatatag sa katotohanan, talaga ngang kamuntik na ikaw ay kumiling sa kanila ng bahagyang pagkiling para sumang-ayon ka sa kanila sa iminungkahi nila sa iyo dahil sa lakas ng pandaraya nila at tindi ng panggugulang nila kasabay ng kalabisan ng sigasig mo sa pagsampalataya nila subalit nangalaga Kami sa iyo laban sa pagkiling sa kanila.

Kung sakaling kumiling ka sa kanila sa iminumungkahi nila sa iyo, talaga sanang nagpadapo Kami sa iyo ng pagdurusang pinag-ibayo sa buhay na pangmundo at sa Kabilang-buhay. Pagkatapos hindi ka makatatagpo ng isang mapag-adyang mag-aadya sa iyo laban sa Amin at magtutulak palayo sa iyo ng pagdurusa.

Talaga ngang kamuntik na ang mga tagatangging sumampalataya na bumulahaw sa iyo dahil sa pagkamuhi nila sa iyo upang magpalabas sila sa iyo mula sa Makkah subalit pumigil sa kanila si Allāh sa pagpapalabas sa iyo hanggang sa lumikas ka ayon sa utos ng Panginoon mo. Kung sakaling nakapagpalabas sila sa iyo ay hindi sana sila nanatili matapos ng pagpapalabas sa iyo maliban sa isang maikling panahon.

Ang kahatulang iyon ng hindi nila pananatili nila matapos mo maliban sa isang maikling panahon ay ang kalakaran ni Allāh na nagpapatuloy sa mga sugo noong bago mo pa. Ito ay na ang alinmang sugong pinalabas ng mga kababayan niya mula sa gitna nila ay nagpapababa si Allāh sa kanila ng pagdurusa. Hindi ka makatatagpo, O Sugo, para sa kalakaran Namin ng isang pagpapalit, bagkus matatagpuan mo itong matatag na nagpapatuloy.

Magpanatili ka ng pagdarasal sa pamamagitan ng pagsasagawa nito ayon sa pinakalubos na paraan sa mga oras nito mula sa paglilis ng araw palayo sa rurok ng langit. Sumasaklaw iyon sa pagdarasal ng dhuhr at `aṣr hanggang sa pagdilim ng gabi, na sumasaklaw sa pagdarasal ng maghrib at `ishā'. Magpanatili ka ng pagdarasal ng fajr at magpahaba ka ng pagbigkas [ng Qur’ān] dito sapagkat ang pagdarasal ng fajr ay dinadaluhan ng mga anghel ng gabi at mga anghel ng maghapon.

Mula sa gabi ay bumangon ka, O Sugo, saka magdasal ka sa isang bahagi mula rito upang ang dasal mo ay maging isang karagdagan para sa iyo sa pag-aangat sa mga antas mo habang naghahangad na buhayin ka ng Panginoon mo sa Araw ng Pagbangon bilang tagapamagitan para sa mga tao mula sa dinaranas nila na mga hilakbot ng Araw ng Pagbangon at na magkaroon ka ng katayuan ng pamamagitang pinakadakila, na magpapapuri rito ang mga sinauna at ang mga nahuli.

Sabihin mo, O Sugo: "Panginoon ko, gumawa ka sa mga pasukan ko at mga labasan ko sa kabuuan ng mga ito sa pagtalima sa Iyo at ayon sa kaluguran Mo, at gumawa Ka para sa akin mula sa ganang Iyo ng isang katwirang nakahayag na mag-aadya Ka sa akin sa pamamagitan nito laban sa kaaway ko."

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Dumating ang Islām at nagkatotoo ang pangako ni Allāh na pag-aadya rito, at umalis ang Shirk at ang Kawalang-pananampalataya. Tunay na ang kabulaanan ay umaalis, napapawi, hindi tumatatag sa harapan ng katotohanan."

Nagbababa Kami mula sa Qur’ān ng pagpapagaling para sa mga puso mula sa kamangmangan, kawalang-pananampalataya, at pagdududa; ng pagpapagaling sa mga katawan kapag ginamit ito sa ruqyah; at ng awa para sa mga mananampalatayang nagsasagawa nito. Walang naidaragdag ang Qur'ān na ito sa mga tagatangging sumampalataya kundi isang kapahamakan dahil ang pagkarinig dito ay nagpapangitngit sa kanila at nakadaragdag sa kanila ng pagpapasinungaling at pag-ayaw rito.

Kapag nagbiyaya si Allāh sa tao ng biyayang tulad ng kalusugan at pagkayaman ay umaayaw siya sa pagpapasalamat at pagtalima kay Allāh at nagpapakalayu-layo siya bilang pagpapakamalaki. Kapag may dumapo sa kanya na karamdaman o karalitaan at tulad ng mga ito, siya ay matindi ang kahinaan ng loob at ang kawalang-pag-asa sa awa ni Allāh.

Sabihin mo, O Sugo: "Bawat tao ay gumagawa ayon sa paraan niya na nakawawangis ng kalagayan niya sa kapatnubayan at pagkaligaw, ngunit ang Panginoon ninyo ay higit na maalam sa sinumang siya ay higit na napapatnubayan sa daan tungo sa katotohanan."

Nagtatanong sa iyo, O Sugo, ang mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga May Kasulatan tungkol sa reyalidad ng kaluluwa kaya sabihin mo sa kanila: "Walang nakaaalam sa reyalidad ng kaluluwa kundi si Allāh at hindi kayo binigyan at ang lahat ng mga nilikha ng kaalaman kundi kakaunti kung ihahambing sa kaalaman ni Allāh – kaluwalhatian sa Kanya."

Sumusumpa si Allāh na kung sakaling niloob Niya ang pag-alis ng pinababa Niya sa iyo, O Sugo, na kasi sa pamamagitan ng pagpawi nito sa mga isip at mga kasulatan ay talaga sanang nag-alis Siya nito, pagkatapos hindi ka makatatagpo ng sinumang mag-aadya sa iyo at magsasagawa ng pagpapanumbalik nito.

Subalit hindi inalis ito bilang awa mula sa Panginoon mo at iniiwan ito na napangangalagaan. Tunay na ang kabutihang-loob ng Panginoon mo laging sa iyo ay dakila yayamang gumawa Siya sa iyo bilang sugo, nagpawakas Siya sa pamamagitan mo sa [pagpapadala ng] mga propeta, at nagpababa Siya sa iyo ng Qur'ān.

Sabihin mo, O Sugo: "Talagang kung nagtipon ang tao at ang jinn sa kabuuan nila na maglahad ng tulad ng Qur’ān na ito, na pinababa sa iyo, sa retorika nito, kagandahan ng pagkakaayos nito, at kasaganahan nito ay hindi sila makapaglalahad nito magpakailanman, at kahit pa man ang iba sa kanila para sa iba pa ay maging tagatulong at mapag-adya."

Talaga ngang naglinaw Kami para sa mga tao sa Qur’ān na ito at nag-uri-uri Kami rito ng bawat naisasaalang-alang na mga pangaral, mga aral, mga pag-uutos, mga pagsaway, at mga kasaysayan sa pag-asang sumampalataya sila, ngunit tumanggi [sa anuman] ang karamihan sa mga tao maliban sa pagtanggi at pagkakaila sa Qur'ān na ito.

Nagsabi ang mga tagapagtambal: "Hindi kami sasampalataya sa iyo hanggang sa magpalabas ka para sa amin mula sa lupain ng Makkah ng isang bukal na dumadaloy na hindi natutuyot;

o magkaroon ka ng isang pataniman ng mga datiles at mga ubas, saka dumadaloy rito ang mga ilog nang masagana;

o magpabagsak ka sa amin ng langit, gaya ng binanggit mo, na mga pira-piraso ng pagdurusa o magdala ka kay Allāh at sa mga anghel nang nakikita upang sumasaksi sila sa iyo sa katumpakan ng inaangkin mo;

o magkaroon ka ng isang bahay na napapalamutian ng ginto at iba pa o pumanik ka sa langit. Hindi kami sasampalataya na ikaw ay isinugo kahit pumanik ka pa roon maliban kapag nagbaba ka ng isang aklat mula sa ganang kay Allāh na sinulatan, na mababasa namin na nakasaad doon na ikaw ay Sugo ni Allāh." Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Kaluwalhatian sa Panginoon ko! Walang iba ako kundi isang taong sugo gaya ng lahat ng mga sugo. Hindi ako nakakakaya ng paglalahad ng isang bagay kaya papaanong ukol sa akin na maghatid ako ng iminungkahi ninyo?"

Walang pumigil sa mga tagatangging sumampalataya sa pagsampalataya kay Allāh at sa Sugo Niya at sa paggawa sa inihatid ng Sugo kundi ang pagkakaila nila na ang sugo ay maging kabilang sa uri ng mga tao yayamang nagsabi sila bilang pagtutol: "Nagpadala ba si Allāh sa amin ng isang sugo kabilang sa mga tao?"

Sabihin mo, O Sugo, bilang tugon sa kanila: "Kung sakaling nangyaring sa lupa ay may mga anghel na nakatira at naglalakad na mga napapanatag gaya ng kalagayan ninyo ay talaga sanang nagpadala Kami sa kanila ng isang sugong anghel kabilang sa uri nila dahil siya ay ang nakakakaya na magpaintindi sa kanila ng ipinasugo sa kanya sapagkat hindi bahagi ng karunungan na magsugo Kami sa kanila ng isang sugong kabilang sa uri ng mga tao. Gayon ang kalagayan ninyo mismo."

Sabihin mo, O Sugo: "Nakasapat si Allāh bilang tagasaksi sa pagitan ko at ninyo na ako ay Sugo sa inyo at na ako ay nagpaabot sa inyo ng ipinasugo sa akin sa inyo. Tunay na Siya, laging sa mga kalagayan ng mga lingkod Niya, ay Tagasaklaw: walang nakakukubli sa kanya mula sa mga iyon na anuman, Nakakikita sa lahat ng mga nakakubli sa mga kaluluwa nila."

Ang sinumang itinutuon ni Allāh sa kapatnubayan, siya ay ang napapatnubayan nang totohanan; ngunit ang sinumang itinatatwa Niya palayo roon at inililigaw Niya ay hindi ka makatatagpo, O Sugo, para sa kanila ng mga katangkilik na papatnubay sa kanila tungo sa katotohanan, magtutulak palayo sa kanila ng kapinsalaan, at magdudulot sa kanila ng pakinabang. Kakalap Kami sa kanila sa Araw ng Pagbangon habang kinakaladkad sila sa mga mukha nila nang hindi nakakikita, hindi nakabibigkas, at hindi nakaririnig. Ang tuluyan nila na kakanlungan nila ay Impiyerno, na sa tuwing tumitighaw ang lagablab nito ay nagdaragdag Kami sa kanila ng pagliliyab.

Ang pagdurusang iyon na makakatagpo nila ay ang ganti sa kanila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila sa mga tanda Naming pinababa sa Sugo Namin at dahil sa pagsasabi nila bilang pagtuturing ng pagkaimposible ng pagkabuhay: "Kapag ba namatay kami at naging mga butong bulok at mga pira-pirasong nalansag, bubuhayin ba kami matapos niyon bilang nilikhang bago?"

Hindi ba nakaalam ang mga tagapagkailang ito ng pagkabuhay na si Allāh na lumikha sa mga langit at lupa sa kabila ng kalakihan ng mga ito ay nakakakaya na lumikha ng tulad nila sapagkat ang sinumang nakakaya sa paglikha ng isang malaki ay nakakakaya sa paglikha ng maliit pa roon. Gumawa nga si Allāh para sa kanila sa Mundo ng isang oras na tinakdaan na magwawakas doon ang buhay nila at gumawa Siya para sa kanila ng isang taning para sa pagbubuhay sa kanila, na walang pagdududa hinggil doon. Sa kabila ng paglitaw ng mga patunay sa pagkabuhay, tumanggi [sa anuman] ang mga tagapagtambal maliban sa pagkakaila sa pagkabuhay sa kabila ng kaliwanagan ng mga patunay rito.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Kung sakaling nangyaring kayo ay nagmamay-ari ng mga imbakan ng awa ng Panginoon ko na hindi nauubos ni nagwawakas, samakatuwid talaga sanang nagpigil kayo sa paggugol nito dala ng pangamba sa pagkaubos nito upang hindi kayo maging mga maralita." Bahagi ng kalikasan ng tao ay na siya ay maramot maliban kung siya ay naging isang mananampalataya sapagkat siya ay gumugugol dala ng pag-asa sa gantimpala ni Allāh.

Talaga ngang nagbigay Kami kay Moises ng siyam na patunay na maliwanag na sumasaksi para sa kanya. Ang mga ito ay ang tungkod, ang [puting] kamay, ang mga taon [ng tagtuyot], ang kakulangan ng mga bunga, ang baha, ang mga balang, ang mga kuto, ang mga palaka, at ang dugo. Kaya magtanong ka, O Sugo, sa mga Hudyo nang naghatid si Moises sa mga ninuno nila ng mga tandang iyon saka nagsabi sa kanya si Paraon: "Tunay na ako ay talagang nagpapalagay na ikaw, O Moises, ay isang lalaking nagaway dahil sa inilahad mo na mga kataka-taka."

Nagsabi si Moises bilang tugon kay Paraon: "Talaga ngang natiyak mo, O Paraon, na walang nagpababa sa mga tandang ito kundi si Allāh, ang Panginoon ng mga langit at lupa. Nagpababa Siya sa mga ito bilang mga pagpapatunay sa kakayahan Niya at sa katapatan ng Sugo Niya subalit ikaw ay tumanggi. Tunay na ako ay talagang nakaaalam na ikaw, O Paraon, ay napapahamak na lugi."

Kaya nagnais si Paraon na magparusa kay Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – at sa mga tao niya sa pamamagitan ng pagpapalabas sa kanila mula sa Ehipto, kaya nagpahamak Kami kay Paraon at sa sinumang kasama sa kanya kabilang sa mga hukbo Niya sa kalahatan sa pamamagitan ng pagkalunod.

Nagsabi Kami, noong matapos ng pagpapahamak kay Paraon at sa mga hukbo niya, sa mga anak ni Israel: "Tumahan kayo sa lupain ng Sirya saka kapag nangyari ang Araw ng Pagbangon, maghahatid Kami sa inyo sa kalahatan patungo sa Pinagkakalapan para sa pagtutuos."

Kalakip ng katotohanan nagpababa Kami ng Qur'ān na ito kay Muḥammad – sumakanya ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan – at kalakip ng katotohanan bumaba ito sa kanya nang walang pagpapalit at walang paglilihis. Hindi Kami nagsugo sa iyo, O Sugo, kundi bilang tagapagbalita ng nakalulugod hinggil sa Paraiso sa mga alagad ng pangingilag sa pagkakasala at bilang tagapagpangamba sa Impiyerno sa mga alagad ng kawalang-pananampalataya at pagsuway.

Nagpababa Kami nito bilang Qur’ān na dinetalye Namin at nilinaw Namin sa pag-asang bigkasin mo ito sa mga tao ayon sa pagdadahan-dahan at sa paghihinay-hinay sa pagbigkas dahil ito ay higit na nagbubunsod sa pag-intindi at pagbubulay-bulay. Nagbaba Kami nito nang paunti-unti at baha-bahagi ayon sa mga pangyayari at mga kalagayan.

Sabihin mo, O Sugo: "Sumampalataya kayo sa [Qur’ān na] ito ngunit hindi nakadaragdag dito ang pananampalataya ninyo ng anuman o huwag kayong sumampalataya rito ngunit hindi nakababawas dito ang kawalang-pananampalataya ninyo ng anuman." Tunay na ang mga bumasa ng mga naunang kasulatang makalangit at nakakilala sa pagsiwalat at pagkapropeta, kapag binibigkas sa kanila ang Qur'ān, ay nakasubsob sila sa mga mukha nila habang mga nakapatirapa kay Allāh bilang pasasalamat.

Nagsasabi sila sa pagkapatirapa nila: "Nagpakawalang-kaugnayan ang Panginoon namin sa pagsira sa pangako sapagkat ang ipinangako Niya na pagpapadala kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – ay nangyayari. Tunay na ang pagpangako ng Panginoon namin niyon at ng iba pa roon ay talagang nagaganap nang walang pasubali."

Naglalapag sila ng mga mukha nila habang mga nakapatirapa kay Allāh habang umiiyak dahil sa takot sa Kanya at nakadaragdag sa kanila ang pagkarinig sa Qur'ān at ang pagbubulay-bulay sa mga kahulugan nito ng isang pagpapasailalim kay Allāh at isang pagkatakot sa Kanya.

Sabihin mo, O Sugo, sa sinumang nagmasama sa iyo ng pagdalangin sa pamamagitan ng pagsabi mo ng o Allāh, O Raḥmān (Napakamaawain): "Ang mga katagang Allāh at Raḥmān (Napakamaawain) ay dalawang pangalang ukol sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – kaya dumalangin kayo sa Kanya sa pamamagitan ng alinman sa dalawang ito o sa pamamagitan ng pangalang iba pa sa dalawang ito kabilang sa mga pangalan Niya sapagkat taglay Niya – kaluwalhatian sa Kanya – ang mga pangalang pinakamagaganda. Ang dalawang ito ay kabilang sa mga pangalang iyon kaya dumalangin kayo sa pamamagitan ng dalawang ito o iba pa sa mga ito na kabilang sa mga pangalan Niyang pinakamagaganda. Huwag kang magpaingay sa pagbigkas sa dasal mo para marinig ka ng mga tagapagtambal at huwag kang maglihim nito para hindi ka marinig ng mga mananampalataya. Maghanap ka ng isang paraang katamtaman sa pagitan ng dalawang magkasalungatan."

Sabihin mo, O Sugo: "Ang papuri ay ukol kay Allāh, ang karapat-dapat sa mga uri ng mga papuri, na nagpawalang-kaugnayan sa pagkakaroon ng anak at nagpawalang-kaugnayan sa pagkakaroon ng katambal sapagkat walang katambal sa Kanya sa paghahari Niya at walang dumadapo sa Kanya na kaabahan at pagkahamak, kaya hindi Siya nangangailangan ng mag-aadya sa Kanya at kakatig sa Kanya. Dumakila ka sa Kanya nang maraming pagdakila saka huwag kang mag-ugnay sa kanya ng isang anak ni ng isang katambal sa paghahari ni isang tagapag-adya na tagatulong."

Ang pagbubunyi, dahil sa mga katangian ng kalubusan at kapitaganan at dahil sa mga biyayang hayag at kubli, ay ukol kay Allāh lamang na nagpababa ng Qur'ān sa Lingkod Niya at Sugo Niyang si Muḥammad – sumakanya ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan. Hindi Siya naglagay sa Qur'ān na ito ng isang pagkabaluktot at isang pagkiling palayo sa katotohanan.

Bagkus gumawa Siya rito bilang tuwid, na walang salungatan dito at walang pagkakaiba-iba, upang magpangamba sa mga tagatangging sumampalataya laban sa isang pagdurusang malakas mula sa ganang Kanya na naghihintay sa kanila, at upang magpabatid sa mga mananampalatayang gumagawa ng mga gawaing maayos hinggil sa magpapagalak sa kanila: na ukol sa kanila ay isang gantimpalang maganda, na hindi napapantayan ng anumang gantimpala.

bilang mga mananatili sa gantimpalang ito magpakailanman sapagkat hindi ito mapuputol sa kanila.

at magpangamba sa mga Hudyo, mga Kristiyano, at ilan sa mga tagapagtambal, na nagsabi: "Gumawa si Allāh ng anak."

Ang mga gumagawa-gawang ito ay walang anumang kaalaman o patunay sa inaangkin nila na pag-uugnay ng anak kay Allāh at ang mga ninuno nilang tinularan nila roon ay wala ring kaalaman. Bumigat sa kapangitan ang salitang iyon na lumalabas sa mga bibig nila nang walang pagpapakaunawa. Wala silang sinasabi kundi pananalitang sinungaling na walang batayan at walang saligan.

Kaya baka ikaw, O Sugo, ay magpapahamak sa sarili mo dala ng lungkot at dalamhati kung hindi sila sumampalataya sa Qur'ān na ito, ngunit huwag mong gawin sapagkat hindi kailangan sa iyo ang kapatnubayan nila; tanging ang kailangan sa iyo ay ang pagpapaabot.

Tunay na Kami ay gumawa sa anumang nasa ibabaw ng lupa na mga nilikha bilang karikitan para rito upang sumulit Kami sa kanila kung alin sa kanila ang pinakamaganda sa gawa ayon sa nagpapalugod sa Amin at kung alin sa kanila ang pinakamasagwa sa gawa upang gumanti Kami sa bawat isa ayon sa nagiging karapat-dapat dito.

Tunay na Kami ay talagang magpapanibagong-anyo sa nasa balat ng lupa na mga nilikha upang maging lupang hungkag sa mga halaman. Iyon ay matapos ng pagwawakas ng buhay ng mga nilikhang nasa ibabaw nito kaya magsaalang-alang sila niyon.

Huwag kang magpalagay, O Sugo, na ang kasaysayan ng magkakasama sa yungib at ng tablero nilang sinulatan ng mga pangalan nila ay kabilang sa mga tanda Naming kataka-taka, bagkus ang iba pa rito ay higit na kataka-taka, gaya ng pagkalikha sa mga langit at lupa.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagpakandili ang mga kabataang mananampalataya dahil sa pagtakas dahil sa relihiyon nila saka nagsabi sila sa panalangin nila sa Panginoon nila: "Panginoon namin, magbigay Ka sa amin mula sa ganang Iyo ng isang awa sa pamamagitan ng pagpapatawad Mo sa amin sa mga pagkakasala namin at pagliligtas Mo sa amin mula sa mga kaaway namin. Gumawa Ka para sa amin, kaugnay sa nauukol sa paglikas palayo sa mga tagatangging sumampalataya at [nauukol] sa pananampalataya, ng isang pagkapatnubay tungo sa daan ng katotohanan at isang pagkatama."

Pagkatapos, matapos ng paglalakbay nila at pagpapakandili nila sa yungib, nagtakip Kami sa mga tainga nila ng isang tabing sa pagkarinig sa mga tunog at nagpukol Kami sa kanila ng pagkatulog sa loob ng maraming taon.

Pagkatapos, matapos ng pagkatulog nilang matagal ay ginising Namin sila upang magpaalam Kami – ayon sa kaalaman ng paghahayag – kung alin sa dalawang pangkating nagtutunggalian sa [haba ng] yugto ng pamamalagi nila sa yungib ang higit na maalam sa sukat ng yugtong iyon.

Kami ay nagpapabatid sa iyo, O Sugo, ng ulat sa kanila ayon sa katapatang walang mapag-aalinlanganan kasama dito. Tunay na sila ay mga kabataang sumampalataya sa Panginoon nila at gumawa ng pagtalima sa Kanya. Nagdagdag Kami sa kanila ng kapatnubayan at pagpapatatag sa katotohanan.

Nagpalakas Kami sa mga puso nila sa pamamagitan ng pananampalataya, katatagan dito, at pagtitiis sa pag-iwan sa mga tinubuang-bayan, nang tumindig sila habang mga nagpapahayag sa harapan ng haring tagatangging sumampalataya ng pananampalataya nila kay Allāh lamang saka nagsabi sila rito: "Ang Panginoon Naming sinampalatayanan namin at sinamba namin ay ang Panginoon ng mga langit at ang Panginoon ng lupa. Hindi kami sasamba sa anumang iba pa sa Kanya na mga diyos na ipinagpapalagay ayon sa kasinungalingan [dahil] talaga ngang makapagsasabi Kami, kung sumamba Kami sa iba sa Kanya, ng isang pananalitang mapaniil na malayo sa katotohanan."

Pagkatapos lumingon ang iba sa kanila sa iba pa habang mga nagsasabi: "Ang mga ito, ang mga tao namin, ay gumawa bukod pa kay Allāh ng mga sinasambang sinasamba nila gayong sila ay hindi nagmamay-ari para sa pagsamba sa mga iyon ng isang patotoong maliwanag. Kaya walang isang higit na tagalabag sa katarungan kaysa sa sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingan sa pamamagitan ng pag-uugnay ng katambal sa Kanya."

Nang lumayo kayo sa mga kababayan ninyo at umiwan kayo sa anumang sinasamba nila bukod pa kay Allāh kaya wala kayong sinasamba maliban kay Allāh lamang saka nagpakandili kayo sa yungib bilang pagtakas dahil sa relihiyon ninyo, nagkaloob naman para sa inyo ang Panginoon ninyo – kaluwalhatian sa Kanya – mula sa awa Niya ng mangangalaga sa inyo laban sa mga kaaway ninyo at magsasanggalang sa inyo. Magpapagaan para sa inyo ng nauukol sa inyo ang pakikinabangan ninyo mula sa ipanunumbas Niya sa inyo kapalit ng pamumuhay sa piling ng mga kababayan ninyo.

Kaya sumunod sila sa ipinag-utos sa kanila. Nagsanhi si Allāh ng pagkatulog sa kanila at nangalaga Siya sa kanila laban sa kaaway nila. Makikita mo, O tagapanood sa kanila, ang araw, kapag lumitaw iyon sa silangan niyon, na kumikiling palayo sa yungib nila sa dakong kanan ng papasok dito, at kapag lumubog iyon sa sandali ng paglubog niyon, na lumilihis palayo sa yungib sa dakong kaliwa niyon kaya hindi tumatama iyon dito. Sila ay nasa isang lilim na palagian, na hindi nakasasakit sa kanila ang init ng araw habang sila ay nasa isang kalawakan ng yungib. Naidudulot sa kanila mula sa hangin ang kinakailangan nila. Ang nangyayaring iyon sa kanila na pagkakanlong sa kanila sa yungib, ang pagsasanhi ng pagkatulog para sa kanila, ang paglihis ng araw palayo sa kanila, ang paglawak ng pook nila, at ang pagliligtas sa kanila laban sa mga kababayan nila ay kabilang sa mga kataka-taka mula sa gawa ni Allāh, na nagpapatunay sa kakayahan Niya. Ang sinumang itinuon ni Allāh sa daan ng kapatnubayan ay ito ang napapatnubayan nang totohanan. Ang sinumang binigo Niya roon at pinaligaw Niya ay hindi ka makatatagpo para rito ng isang tagapag-adya na magtutuon dito sa kapatnubayan at maggagabay dito roon dahil ang kapatnubayan ay nasa kamay ni Allāh at hindi nasa kamay nito mismo.

Magpapalagay ka, O nakatingin sa kanila, na sila ay mga gising dahil sa pagkabukas ng mga mata nila gayong ang totoo ay na sila ay mga natutulog. Nagpapabaling Kami sa kanila sa pagtulog nila: minsan sa kanan at minsan sa kaliwa, upang hindi kainin ng lupa ang mga katawan nila, habang ang aso nilang sumasama sa kanila ay nakalatag ang dalawang unahang biyas nito sa pasukan ng yungib. Kung sakaling tumingin ka sa kanila at nakapanood ka sa kanila ay talaga sanang tumalikod ka palayo sa kanila habang tumatakas dala ng pangamba dahil sa kanila at talaga sanang napuno ang sarili mo ng hilakbot dahil sa kanila.

Gaya ng ginawa Namin sa kanila kabilang sa binanggit Namin na mga kataka-taka sa kakayahan Namin, ginising Namin sila matapos ng isang yugtong matagal upang magtanong ang isa't isa sa kanila tungkol sa yugto na namalagi sila habang mga natutulog. Kaya sumagot ang iba sa kanila: "Namalagi tayong mga natutulog nang isang araw o isang bahagi ng isang araw." Sumagot naman ang iba pa sa kanila kabilang sa hindi nahayag sa kanila ang yugto ng pamamalagi nila habang mga natutulog: "Ang Panginoon ninyo ay higit na nakaaalam sa yugto ng pamamalagi ninyo habang mga natutulog, kaya magpaubaya kayo sa Kanya ng kaalaman niyon at magpakaabala kayo sa makatutulong sa inyo. Kaya magsugo kayo ng isa sa inyo kalakip ng mga pilak na salapi ninyong ito patungo sa nakagisnang lungsod natin, saka tumingin siya kung alin sa mga naninirahan doon ang higit na kaaya-aya sa pagkain at higit na kaaya-aya sa kinikita, saka magdala siya sa inyo ng pagkain mula roon, maghinay-hinay siya sa pagpasok niya, paglabas niya, at pakikitungo niya, maging mahusay siya, at huwag siyang magpabaya na may isang makaalam sa pook ninyo dahil sa ireresulta dahil doon na isang kapinsalaang mabigat.

Tunay na ang mga kababayan ninyo, kung makababatid sa inyo at makaalam sa pook ninyo, ay papatay sa inyo sa pamamagitan ng pagpukol ng bato o magpapabalik sa inyo sa kapaniwalaan nilang nakalihis, na kayo dati ay nakabatay roon bago nagmagandang-loob si Allāh sa inyo ng kapatnubayan tungo sa relihiyon ng katotohanan. Kung bumalik kayo roon ay hindi kayo magtatagumpay magpakailanman: hindi sa buhay na pangmundo at hindi sa Kabilang-buhay. Bagkus malulugi kayo sa dalawang ito ng pagkaluging mabigat dahilan sa pag-iwan ninyo sa relihiyon ng katotohanang ipinatnubay sa inyo ni Allāh at sa pagbalik ninyo sa kapaniwalaang nakalihis na iyon."

Gaya ng paggawa Namin sa kanila ng mga gawaing kataka-takang nagpapatunay sa kakayahan Namin gaya ng pagpapatulog sa kanila nang maraming taon at paggising sa kanila matapos niyon, ipinabatid Namin sa kanila ang mga naninirahan sa lungsod nila upang malaman ng mga naninirahan sa lungsod nila na ang pangako Namin ng pag-aadya sa mga mananampalataya at ng pagbuhay ay totoo at na ang Araw ng Pagbangon ay darating nang walang duda hinggil doon. Kaya noong nabunyag ang lagay ng magkakasama sa yungib at namatay sila, nagkaiba-iba ang mga nakababatid sa kanila kung ano ang gagawin ng mga ito patungkol sa kanila. May nagsabing isang pangkat kabilang sa mga ito: "Magpatayo kayo sa pintuan ng yungib nila ng isang gusaling tatakip sa kanila at mangangalaga sa kanila. Ang Panginoon nila ay higit na nakaaalam sa kalagayan nila saka ang kalagayan nila ay humihiling na mayroon silang pagkatangi sa ganang Kanya." Nagsabi naman ang mga may impluwensiya kabilang sa mga walang kaalaman ni pahayag na tumpak: "Talagang gagawa nga kami sa ibabaw ng pook nilang ito ng isang patirapaan para sa pagsamba bilang pagpaparangal para sa kanila at pagpapaalaala sa pook nila."

Magsasabi ang ilan sa mga tagapagtalakay sa kasaysayan nila tungkol sa bilang nila: "Sila ay tatlo, na ang ikaapat sa kanila ay ang aso nila." Magsasabi naman ang iba sa mga iyon: "Sila ay lima, na ang ikaanim sa kanila ay ang aso nila." Ang kapwa pangkatin ay nagsabi lamang ng sinabi nito bilang pagsunod sa palagay nila nang walang patunay. Magsasabi pa ang iba sa mga iyon: "Sila ay pito, na ang ikawalo sa kanila ay ang aso nila." Sabihin mo, O Sugo: "Ang Panginoon ko ay higit na maalam sa bilang nila; walang nakaaalam sa bilang nila kundi kaunting kabilang sa tinuruan ni Allāh ng bilang nila. Kaya huwag kang makipagtalo, hinggil sa bilang nila ni hinggil sa iba pa rito na mga kalagayan nila, sa mga May Kasulatan ni sa iba pa sa mga ito malibang ayon sa pakikipagtalong hayag na walang kalaliman doon, sa pamamagitan ng pagkakasya sa bumaba sa iyo na pagkasi patungkol sa kanila. Huwag kang magtanong sa isa kabilang sa mga iyon hinggil sa mga detalye patungkol sa kanila sapagkat tunay na ang mga iyon ay hindi nakaalam niyon."

Huwag ka ngang magsasabi, O Sugo, sa anumang ninanais mong gawin bukas: "Tunay na ako ay gagawa ng bagay na ito bukas," dahil ikaw ay hindi nakaaalam kung makagagawa ka kaya nito o may hahadlang sa pagitan mo at niyon. Ito ay isang panuto para sa bawat Muslim.

Maliban na isalalay mo ang paggawa nito sa kalooban ni Allāh sa pamamagitan ng pagsabi mo ng: "Gagawin ko ito – kung niloob ni Allāh – bukas." Alalahanin mo ang Panginoon mo sa pamamagitan ng pagsabi mo ng: "Kung niloob ni Allāh," kung nakalimot kang magsabi nito; at sabihin mo: "Umaasa ako na gumabay sa akin ang Panginoon ko para sa higit na malapit kaysa sa bagay na ito sa kapatnubayan at pagtutuon."

Nanatili ang magkakasama sa yungib sa yungib nila nang tatlong daan at siyam na taon.

Sabihin mo, O Sugo: "Si Allāh ay higit na maalam sa tagal ng ipinanatili nila sa yungib nila. Nagpabatid nga Siya sa atin ng yugto ng pananatili nila roon kaya walang masasabing ukol sa isa man matapos ng pagsabi Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Ukol sa Kanya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – ang anumang nakalingid sa mga langit at ang anumang nakalingid sa lupa sa paglikha at kaalaman. Kay husay ng pagkakita Niya – kaluwalhatian sa Kanya – sapagkat Siya ay nakakikita sa bawat bagay. Kay husay ng pagkarinig Niya sapagkat Siya ay nakaririnig sa bawat bagay. Walang ukol sa kanila bukod pa sa Kanya na anumang katangkilik na tatangkilik sa nauukol sa kanila. Hindi Siya nagpapatambal sa paghahatol Niya sa isa man sapagkat Siya ang namumukod-tangi lamang sa paghahatol."

Bumigkas ka, O Sugo, at gumawa ka ayon sa ikinasi ni Allāh sa iyo mula sa Qur'ān sapagkat walang tagapagpalit sa mga salita Niya dahil ang mga ito ay katapatan sa kabuuan ng mga ito at katarungan sa kabuuan ng mga ito. Hindi ka makatatagpo bukod pa sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – ng isang madudulugang dudulugan mo ni isang mapagpapakupkupang pagpapakupkupan mo maliban pa sa Kanya.

Mag-obliga ka sa sarili mo sa pagsama sa mga dumadalangin sa Panginoon nila ng panalangin ng pagsamba at panalangin ng paghiling sa simula ng maghapon at wakas nito, habang mga nagpapakawagas sa Kanya. Huwag lumampas ang dalawang mata mo palayo sa kanila, na nagnanais ng pakikisama sa mga may kayamanan at kamaharlikaan. Huwag kang tumalima sa sinumang ginawa Namin ang puso niya na nalilingat sa pag-alaala sa Amin sa pamamagitan ng pagtatakip Namin dito, kaya nag-utos siya sa iyo ng pagpapalayo sa mga maralita buhat sa pagtitipon mo at nagpauna siya ng pinipithaya ng sarili niya kaysa sa pagtalima sa Panginoon niya habang ang mga gawain niya ay naging pagkasayang.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga naliligtang ito sa pag-alaala kay Allāh dahil sa pagkalingat ng mga puso nila: "Ang inihatid ko sa inyo ay ang katotohanan. Ito ay mula sa ganang kay Allāh, hindi mula sa ganang akin. Hindi ako tutugon sa panawagan ninyo sa akin na itaboy ko ang mga mananampalataya. Kaya ang sinumang lumuob kabilang sa inyo ng pananampalataya sa katotohanang ito ay sumampalataya siya rito at magagalak siya sa ganti rito; at ang sinumang lumuob kabilang sa inyo ng kawalang-pananampalataya rito ay tumanggi siyang sumampalataya at maliligalig siya sa parusang naghihintay sa kanya." Tunay na Kami ay naghanda para sa mga tagalabag sa katarungan sa mga sarili nila, dahil sa pagpili sa kawalang-pananampalataya, ng apoy na papaligid sa kanila ang mga bakod nito kaya hindi nila kakayaning tumakas mula roon. Kung hihiling sila ng isang saklolo sa pamamagitan ng tubig dahil sa tindi ng dinaranas nila na uhaw, sasaklolohan sila ng isang tubig na gaya ng langis na maputik na matindi ang init, na iihaw sa mga mukha nila dala ng tindi ng init nito. Kay sagwa bilang inumin ang inuming ito na isasaklolo sa kanila sapagkat ito ay hindi nakasasapat para sa uhaw bagkus nakadaragdag pa ito roon at hindi nakaapula ng liyab na pumapaso sa mga balat nila. Kay sagwa ang apoy bilang tuluyang tutuluyan nila at bilang pinanatilihang pananatilihan nila!

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos samantalang nagpaganda nga sila ng mga gawa nila, ukol sa kanila ay isang gantimpalang dakila. Tunay na Kami ay hindi magsasayang sa pabuya ng sinumang nagpaganda ng gawa, bagkus maglulubos Kami sa kanila sa mga pabuya nila nang buo na hindi nababawasan.

Ang mga nailalarawang iyon sa [pagtataglay ng] pananampalataya at paggawa ng mga gawaing maayos ay ukol sa kanila ang mga hardin ng pananatili, na mananatili sila sa mga iyon magpakailanman. Dumadaloy mula sa ilalim ng mga tuluyan nila ang mga matamis na ilog ng Paraiso. Gagayakan sila roon ng mga pulseras mula sa ginto at magdadamit sila ng mga kasuutang luntian mula sa manipis na sutla at makapal na sutla. Sasandig sila sa mga sopang ginayakan ng mga marikit na tabing. Kay ganda ang gantimpala bilang gantimpala sa kanila at kay ganda ang Paraiso bilang tuluyan at bilang pinanatilihang pananatilihan nila!

Maglahad ka, O Sugo, ng isang paghahalintulad ng dalawang lalaki: isang tagatangging sumampalataya at isang mananampalataya. Nagtalaga Kami para sa tagatangging sumampalataya kabilang sa kanilang dalawa ng dalawang taniman ng mga ubas, nagpaligid Kami sa dalawang taniman ng mga punong-datiles, at nagpatubo Kami sa bakanteng bahagi ng kalatagan ng dalawang ito ng mga pananim.

Saka namunga ang bawat taniman ng mga bunga nito na datiles, ubas, at pananim. Hindi nagkukulang ito roon ng anuman, bagkus nagbigay ito niyon nang sapat at lubos. Nagpadaloy Kami sa pagitan ng dalawang ito ng isang ilog para dumilig sa dalawang ito nang may kadalian.

Nagkaroon ang may-ari ng dalawang taniman ng mga yaman at mga iba pang bunga kaya nagsabi siya sa kasamahan niyang mananampalataya habang siya ay nakikipag-usap dito upang magpasikat dito habang nalilinlang: "Ako ay higit na marami kaysa sa iyo sa mga yaman, higit na makapangyarihan sa impluwensiya, at higit na malakas sa angkan."

Pumasok ang tagatangging sumampalataya sa taniman niya habang kasa-kasama ng mananampalataya upang ipakita rito iyon habang siya ay lumalabag sa katarungan sa sarili niya dahil sa kawalang-pananampalataya at paghanga [sa sarili]. Nagsabi ang tagatangging sumampalataya: "Hindi ako nagpapalagay na malilipol ang tanimang ito na nasasaksihan mo dahil sa ginawa ko para rito ng mga kadahilanan ng pananatili.

Hindi ako nagpalagay na ang Pagbangon [ng mga patay] ay mangyayari. [Ang buhay na] ito ay isang buhay na nagpapatuloy lamang. Ipagpalagay na magaganap ito, kapag binuhay ako at ibinalik ako sa Panginoon ko ay talagang makatatagpo nga ako matapos ng pagkabuhay ng panunumbalikan ko na higit na mainam kaysa sa taniman kong ito sapagkat ang pagiging mayaman ko sa Mundo ay humihiling na ako ay maging mayaman matapos ng pagkabuhay."

Nagsabi sa kanya ang kasamahan niyang mananampalataya habang ito ay umuulit sa kanya ng pangungusap: "Tumanggi ka bang sumampalataya sa lumikha sa ama mong si Adan mula sa alabok, pagkatapos lumikha sa iyo mismo mula sa punlay, pagkatapos gumawa sa iyo bilang isang taong lalaki, nagpaangkop sa mga bahagi ng katawan mo, at gumawa sa iyong buo? Ang nakakaya niyon sa kabuuan niyon ay nakakakaya sa pagbuhay muli sa iyo.

Subalit ako ay hindi nagsasabi ng sabi mong ito. Nagsasabi lamang ako: 'Siya ay si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – na Panginoon ko, ang tagapagmabuting-loob ng mga biyaya Niya sa atin. Hindi ako nagtatambal sa Kanya ng isa man sa pagsamba.

Bakit kaya – nang pumasok ka sa hardin mo – hindi ka nagsabi: 'Ang niloob ni Allāh [ay naganap]; walang lakas sa isa man malibang sa pamamagitan ni Allāh sapagkat Siya ay ang gumagawa ng niloloob Niya at Siya ay ang Malakas.' Kaya kung nangyaring nakikita mo ako na higit na maralita kaysa sa iyo at higit na kaunti sa mga anak,

ako ay umaasa na magbigay sa akin si Allāh ng higit na mabuti kaysa sa taniman mo at magpadala Siya sa taniman mo ng isang pagdurusa mula sa langit para ang taniman mo ay maging isang lupang walang halaman, na madudulas diyan ang mga paa dahil sa kakinisan niyan;

o maalis ang tubig niyan palubog sa lupa kaya hindi mo kakayanin ang umabot doon gamit ng isang kaparaanan. Kapag lumubog ang tubig niyan ay walang matitira para riyan."

Nagkatotoo ang inasahan ng mananampalataya sapagkat pumaligid ang kapahamakan sa mga bunga ng taniman ng tagatangging sumampalataya. Kaya nagsimula ang tagatangging sumampalataya na nagbaling-baling ng mga kamay niya dahil sa tindi ng panghihinayang at pagsisisi dahil sa mga salaping iniukol niya sa pagpapatayo niyon at pagsasaayos niyon. Ang taniman ay gumuho sa mga panukod niyon na ginagapangan ng mga sanga ng ubas. Nagsasabi siya: "O kung sana ako ay sumampalataya sa Panginoon ko lamang at hindi nagtambal kasama sa Kanya ng isa man sa pagsamba!"

Hindi nagkaroon ang tagatangging sumampalatayang ito ng isang pangkat na magtatanggol sa kanya laban sa pagdurusang dumapo sa kanya. Siya ay ang dating nagmamalaki ng pangkat niya. Hindi nangyaring siya ay nakapagsasanggalang sa pagpapahamak ni Allāh sa taniman niya.

Sa katayuang iyon, ang pag-aadya ay ukol kay Allāh lamang. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay pinakamabuti sa gantimpala sa mga katangkilik Niya kabilang sa mga mananampalataya sapagkat Siya ay nagpapaibayo para sa kanila ng gantimpala, at pinakamabuti sa kahihinatnan para sa kanila.

Maglahad ka, O Sugo, para sa mga nalilinlang sa Mundo, ng isang paghahalintulad. Ang paghahalintulad sa Mundo sa paglalaho nito at bilis ng pagwawakas nito ay tulad ng tubig ng ulan na pinababa Namin mula sa langit. Tumubo sa pamamagitan ng tubig na ito ang halaman ng lupa at nahinog ito, saka ang halamang ito ay naging nagkadurug-durog na nagkalugsu-lugso. Tinatangay ng hangin ang mga bahagi nito patungo sa ibang mga dako kaya nanumbalik sa lupa gaya ng dati. Laging si Allāh sa bawat bagay ay Kumakaya: hindi Siya napawawalang-kakayahan ng anuman, saka nagbibigay-buhay Siya sa anumang niloob Niya at lumilipol Siya sa anumang niloob Niya.

Ang yaman at ang mga anak ay kabilang sa ipinanggagayak sa buhay na pangmundo. Walang pakinabang sa yaman sa Kabilang-buhay maliban kung ginugol ito sa nagpapalugod kay Allāh. Ang mga gawa at ang mga salita na kinalulugdan sa ganang kay Allāh ay higit na mabuti sa gantimpala kaysa sa bawat anumang nasa Mundo na gayak. Ito ay higit na mabuting maaasahan ng tao dahil ang gayak sa Mundo ay maglalaho samantalang ang gantimpala sa mga gawa at mga salitang kinalulugdan sa ganang kay Allāh ay mananatili.

[Banggitin mo] ang Araw na mag-aalis Kami ng mga bundok mula sa mga kinalalagyan ng mga ito. Makikita mo ang lupa na nakalantad dahil sa paglaho ng anumang nasa ibaba nito na mga bundok, mga punong-kahoy, at gusali. Magtitipon Kami ng lahat ng mga nilikha saka hindi Kami mag-iwan mula sa kanila ng isa man malibang bubuhayin Namin.

Itatanghal ang mga tao sa Panginoon mo sa mga hanay para tumuos Siya sa kanila. Sasabihin sa kanila: "Talaga ngang pumunta kayo sa Amin bilang mga individuwal na mga nakayapak na mga nakahubad na mga di-tuli gaya ng nilikha Namin kayo sa unang pagkakataon. Bagkus nag-angkin kayo na kayo ay hindi bubuhaying muli at na Kami ay hindi gagawa para sa inyo ng isang panahon at isang pook na gaganti Kami sa inyo roon sa mga gawa ninyo."

Ilalagay ang talaan ng mga gawa saka may kukuha ng talaan nito sa pamamagitan ng kanang kamay nito at may kukuha niyon sa pamamagitan ng kaliwang kamay nito. Makakikita ka, O tao, sa mga tagatangging sumampalataya na mga nangangamba dahil sa nasaad dito dahil sila ay nakaaalam sa inilahad nila rito na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway. Magsasabi sila: "O kapahamakan namin at kasawian namin! Ano ang mayroon sa talaang ito na hindi nag-iiwan ng isang maliit ni isang malaki sa mga gawa namin malibang iningatan nito iyon at binilang nito iyon." Matatagpuan nila ang mga pagsuway na ginawa nila sa buhay nila sa Mundo na nakasulat at pinagtibay. Hindi lumalabag sa katarungan ang Panginoon mo, O Sugo, sa isa man, kaya hindi Siya nagpaparusa sa isa man nang walang pagkakasala at hindi Siya bumabawas sa tagatalima ng anuman mula sa pabuya ng pagtalima nito.

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi Kami sa mga anghel: "Magpatirapa kayo kay Adan ng patirapa ng pagbati," at nagpatirapa naman sila sa kabuuan nila sa kanya, bilang pagsunod sa utos ng Panginoon nila maliban kay Satanas; siya noon ay kabilang sa mga jinn at hindi nangyaring siya ay kabilang sa mga anghel. Tumanggi siya at nagmalaki sa pag-ayaw sa pagpapatirapa kaya lumabas siya sa pagtalima sa Panginoon niya. Kaya ba gagawa kayo, O mga tao, sa kanya at sa mga anak niya bilang mga katangkilik na tatangkilikin ninyo bukod pa sa Akin, samantalang sila ay mga kaaway para sa inyo? Papaanong nagagawa ninyo na ang mga katangkilik para sa inyo ay ang mga kaaway ninyo? Kaaba-aba at kapangit-pangit ng gawain ng mga tagalabag sa katarungan na ginawa nilang ang demonyo ay ang katangkilik para sa kanila bilang pamalit sa pagtangkilik kay Allāh – pagkataas-taas Siya!

Itong mga ginawa ninyo bilang mga katangkilik bukod pa sa Akin ay mga aliping mga tulad ninyo. Hindi Ko sila pinasaksi sa paglikha sa mga langit ni sa paglikha sa lupa nang nilikha Ko ang mga ito. Bagkus hindi sila noon mga umiiral. Hindi Ko pinasaksi ang iba sa kanila sa paglikha sa iba pa sapagkat Ako ay ang Namumukod-tangi sa paglikha at pangangasiwa. Hindi nangyaring Ako ay gagawa sa mga tagapagpaligaw kabilang sa mga demonyo ng tao at jinn bilang mga katulong sapagkat Ako ay walang-pangangailangan sa mga katulong.

Banggitin mo sa kanila, O Sugo, ang Araw ng Pagbangon kapag magsasabi si Allāh sa mga nagtambal sa Kanya sa Mundo: "Dumalangin kayo sa mga katambal sa Akin, na inangkin ninyo na sila ay mga katambal para sa Akin, nang sa gayon sila ay mag-adya sa inyo." Kaya dadalangin sila sa mga iyon ngunit hindi tutugon ang mga iyon sa panalangin nila at hindi mag-aadya sa kanila. Maglalagay Kami sa pagitan ng mga tagasamba at mga sinasamba ng isang pagkakapahamak na makikibahagi sila roon, ang Apoy ng Impiyerno.

Mapagmamasdan ng mga tagapagtambal ang Apoy saka matitiyak nila nang lubusang katiyakan na sila ay mga babagsak doon at hindi sila makatatagpo palayo roon ng isang pook na lilihisan nila.

Talaga ngang naglinaw Kami at nagsarisari Kami sa Qur’ān na ito na pinababa kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – ng marami sa mga uri ng mga paghahalimbawa upang magsaalaala sila at mapangaralan sila subalit ang tao – lalo na ang tagatangging sumampalataya – ay pinakamadalas na bagay sa paglalantad ng pakikipagtalo sa hindi katotohanan.

Hindi humadlang sa pagitan ng mga tagatangging sumampalatayang nagmamatigas at ng pananampalataya sa inihatid niMuḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – mula sa Panginoon niya at hindi humadlang sa pagitan nila at ng paghiling ng kapatawaran mula kay Allāh para sa mga pagkakasala nila ang kakulangan ng paglilinaw sapagkat nailahad para sa kanila ang mga paghahalintulad sa Qur'ān at dumating sa kanila ang mga katwirang maliwanag. Pumigil lamang sa kanila ang paghiling nila – dahil sa kasutilan – ng pagpapabagsak sa kanila ng parusa sa mga kalipunang nauna at ang pagkakita sa parusa na ipinangako sa kanila.

Hindi Kami nagpapadala ng ipinadadala Namin na mga sugo kundi bilang mga tagapagbalita ng nakagagalak sa mga alagad ng pananampalataya at pagtalima, at bilang mga tagapagpangamba sa mga alagad ng kawalang-pananampalataya at pagsuway. Wala silang pangingibabaw sa mga puso sa pagdala sa mga ito sa kapatnubayan. Nakikipag-alitan ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at sa mga sugo sa kabila ng kaliwanagan ng patunay sa kanila upang maalis nila sa pamamagitan ng kabulaanan nila ang katotohanang pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Gumawa sila sa Qur'ān at sa anumang ipinangangamba sa kanila bilang katatawanan at bilang panunuya.

Walang isang higit na matindi sa kawalang-katarungan kaysa sa sinumang napaalalahanan ng mga tanda ng Panginoon niya ngunit hindi siya umalintana sa nasaad dito na isang banta ng pagdurusa, umayaw siya na mapangaralan sa pamamagitan ng mga ito, at lumimot siya sa inihain niya sa buhay niya sa Mundo na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway at hindi siya nagbalik-loob. Tunay na Kami ay naglagay sa mga puso ng mga ganito ang paglalarawan sa kanila ng mga panakip na pipigil sa mga ito sa pag-intindi sa Qur'ān, at [naglagay] sa mga tainga nila ng pagkabingi roon kaya hindi sila nakaririnig niyon ayon sa pagkarinig ng pagtanggap. Kung mag-aanyaya ka sa kanila sa patnubay ay hindi sila tutugon sa ipinaaanyaya mo sa kanila magpakailanman hanggat may nanatili sa mga puso nila na mga panakip at [may nanatili] sa mga tainga nila na pagkabingi.

Upang hindi mag-asam-asam ang Propeta – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – sa pakikipagmadalian sa mga tagapagpasinungaling sa pagdurusa, nagsabi si Allāh sa kanya: "Ang Panginoon mo, O Propeta, ay ang Mapagpatawad sa mga pagkakasala ng mga lingkod Niyang mga nagbabalik-loob, ang may awa na sumakop sa bawat bagay." Bahagi ng awa Niya na Siya ay nagpapalugit sa mga suwail nang sa gayon sila ay magbabalik-loob sa Kanya. Ngunit kung sakaling Siya – pagkataas-taas Siya – ay magpaparusa sa mga taga-ayaw na ito, talaga sanang nag-apura Siya para sa kanila ng pagdurusa sa buhay na pangmundo subalit Siya ay Matimpiin, Maawain, na nag-antala sa kanila ng pagdurusa upang magbalik-loob sila. Bagkus may ukol sa kanila na isang pook at isang panahon na mga tinakdaan, na gagantihan sila sa mga iyon dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pag-ayaw nila kung hindi sila nagbalik-loob. Hindi sila makatatagpo bukod pa rito ng isang madudulugan na dudulugan nila.

Yaong mga pamayanang tumatangging sumampalataya na malapit sa inyo tulad ng mga pamayanan ng nina Hūd, Ṣāliḥ, at Shu`ayb, nagpahamak Kami sa kanila nang lumabag sila sa katarungan sa mga sarili nila dahil sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway at gumawa Kami para sa pagpapahamak sa kanila ng isang panahong tinakdaan.

Banggitin mo, O Sugo, nang nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa tagapaglingkod niyang si Josue na anak ni Nūn: "Hindi ako titigil maglakbay hanggang sa makarating ako sa pinagtatagpuan ng dalawang dagat o maglakbay nang isang matagal na panahon hanggang sa makatagpo ko ang lingkod na maayos para matuto ako mula sa kanya."

Kaya naglakbay silang dalawa, saka noong nakarating silang dalawa sa pinagtatagpuan ng dalawang dagat ay nakalimot silang dalawa sa isda nilang dalawa na ginawa nilang dalawa bilang baon para sa kanilang dalawa kaya binuhay ni Allāh ang isda at gumawa ito ng isang daan sa dagat tulad ng lagusan na hindi nag-uugnay ang tubig doon.

Kaya noong nakalagpas silang dalawa sa pook na iyon ay nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa tagapaglingkod niya: "Dalhin mo sa atin ang pagkain ng umaga. Talaga ngang dumanas tayo mula sa paglalakbay nating ito ng isang matinding pagod."

Nagsabi ang bata: "Nakita mo ba ang nangyari nang dumulog tayo sa bato sapagkat tunay na ako ay nakalimot na bumanggit sa iyo patungkol sa isda? Walang nagpalimot sa akin na bumanggit niyon sa iyo kundi ang demonyo. Nabuhay nga ang isda at gumawa iyon para sa sarili niyon ng isang daan sa dagat, na nag-uudyok sa pagtataka."

Nagsabi si Moises sa tagapaglingkod niya: "Iyon ay ang dati na nating ninanais sapagkat iyon ay palatandaan ng pook ng maayos na lingkod." Kaya nanumbalik silang dalawa habang sinusundan nilang dalawa ang mga bakas ng mga paa nilang dalawa upang hindi silang dalawa mawala palayo sa daan hanggang sa nagwakas silang dalawa sa bato at mula roon patungo sa pinasukan ng isda.

Kaya noong dumating silang dalawa sa pook ng pinaglahuan ng isda, nakatagpo silang dalawa roon ng isang lingkod kabilang sa mga lingkod Naming mga maayos. (Siya ay si Al-Khiḍr – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan.) Nagbigay Kami sa kanya ng awa mula sa ganang Amin at nagturo Kami sa kanya mula sa ganang Amin ng kaalaman, na hindi nakababatid dito ang mga tao. Iyan ay ang nilaman ng kasaysayang ito.

Nagsabi sa kanya si Moises sa pagpapakumbaba at pagkamabait: "Susunod kaya ako sa iyo para magturo ka sa akin mula sa itinuro sa iyo ni Allāh na kaalaman na isang paggabay tungo sa katotohanan?"

Nagsabi si Al-Khiḍr: "Tunay na ikaw ay hindi kakaya sa pagtitiis sa makikita mula sa kaalaman ko dahil iyon ay hindi sumasang-ayon sa taglay mo na kaalaman.

Papaano kang magtitiis sa makikita mo na mga gawain na hindi ka naman nakaaalam sa aspeto ng pagkatama kaugnay sa mga ito dahil ikaw ay hahatol sa mga ito sa abot ng kaalaman mo?"

Nagsabi si Moises: "Matatagpuan mo ako, kung niloob ni Allāh, na isang magtitiis sa makikita ko mula sa iyo na mga gawain habang nanatili sa pagtalima sa iyo at hindi ako susuway sa iyo ng isang utos na ipag-uutos mo sa akin."

Nagsabi si Al-Khiḍr kay Moises: "Kung susunod ka sa akin ay huwag kang magtanong sa akin tungkol sa isang bagay kabilang sa masasaksihan mo sa akin na isasagawa ko hanggang sa ako ay maging ang tagapasimula sa paglilinaw ng dahilan nito."

Kaya noong napagkaisahan nilang dalawa iyon, humayo silang dalawa patungo sa baybayin ng dagat hanggang sa nakatagpo silang dalawa ng isang daong. Kaya sumakay silang dalawa roon nang walang upa bilang pagpaparangal kay Al-Khiḍr ngunit binutas ni Al-Khiḍr ang daong sa pamamagitan ng pagtuklap sa isa sa mga tabla nito. Kaya nagsabi sa kanya si Moises: "Binutas mo ba ang daong na nagpalulan sa atin ang may-ari nito sa loob nito nang walang upa, sa pag-asang lunurin mo ang may-ari nito? Talaga ngang gumawa ka ng isang bagay na sukdulan."

Nagsabi si Al-Khiḍr kay Moises: "Hindi ba nagsabi ako tunay na ikaw ay hindi kakaya sa akin sa pagtitiis sa makikita mo mula sa akin?"

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – kay Al-Khiḍr : "Huwag kang manisi sa akin dahilan sa pagkaiwan ko sa pangako sa iyo dala ng pagkalimot, huwag kang gumipit sa akin, at huwag kang magpahigpit sa pagsama ko."

Kaya humayo silang dalawa matapos ng pagbaba nilang dalawa mula sa daong para maglakad sa baybayin, saka nakakita silang dalawa ng isang batang lalaking hindi pa tumuntong sa pagbibinata, na naglalaro kasama ng mga batang lalaki. Pinatay iyon ni Al-Khiḍr kaya nagsabi sa kanya si Moises: "Pumatay ka ba ng isang kaluluwang malinis na hindi pa tumuntong sa pagbibinata nang walang anumang pagkakasala? Talaga ngang gumawa ka ng isang bagay na minamasama!"

Nagsabi si Al-Khiḍr kay Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Tunay na ako ay nagsabi na sa iyo, tunay na ikaw, O Moises, ay hindi makakakaya sa pagtitiis sa isasagawa kong anuman."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan: "Kung magtatanong pa ako tungkol sa isang bagay matapos ng pagkakataong ito ay humiwalay ka sa akin sapagkat nakarating ka sa punto na mapauumanhinan ka sa pag-iwan sa pakikisama sa akin dahil sa ako ay sumalungat sa utos mo nang dalawang ulit."

Kaya naglakbay silang dalawa hanggang sa nang dumating silang dalawa sa mga naninirahan sa isang pamayanan ay humiling silang dalawa mula sa mga naninirahan doon ng pagkain ngunit tumanggi ang mga naninirahan sa pamayanan sa pagpapakain sa kanila at pagtupad sa tungkulin ng pagtanggap sa kanilang dalawa bilang panauhin. Saka nakatagpo silang dalawa sa pamayanan ng isang bakod na nakakiling na nalalapit nang bumagsak at malugso kaya ipinantay ito ni Al-Khiḍr hanggang sa tumuwid ito. Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga – kay Al-Khiḍr: "Kung sakaling niloob mong kumuha ng upa sa pag-aayos nito ay talagang nakakuha ka nito para sa pangangailangan natin matapos ng pagtanggi nila sa pagtanggap sa atin bilang panauhin."

Nagsabi si Al-Khiḍr kay Moises: "Ang pagtutol na ito sa hindi ko pagkuha ng isang upa sa pagtatayo ng bakod ay punto ng paghihiwalay sa pagitan natin. Magpapabatid ako sa iyo ng pakahulugan ng hindi mo nakayang tiisin kabilang sa nasaksihan mo sa akin na isinagawa ko.

Hinggil sa daong na minasama mo sa akin ang pagbutas niyon, iyon ay pag-aari ng mga mahinang nagtatrabaho gamit iyon sa dagat, na hindi nakakakaya sa pagwawaksi niyon. Kaya nagnais ako na iyon ay maging napinsala sa pamamagitan ng ginawa ko roon upang hindi kamkamin iyon ng isang haring nasa harapan nila, na nangunguha ng bawat daong na maayos nang sapilitan mula sa mga may-ari nito at nag-iiwan ng bawat daong na napinsala.

Hinggil sa batang lalaking minasama mo sa akin ang pagpatay sa kanya, ang mga magulang niya ay mga mananampalataya at siya naman sa kaalaman ni Allāh ay isang tagatangging sumampalataya. Kaya nangamba kami na kung nagbinata siya ay baka magdala siya sa kanilang dalawa sa kawalang-pananampalataya kay Allāh at pagmamalabis dahil sa kalabisan ng pag-ibig nilang dalawa sa kanya o dahil sa kalabisan ng pangangailangan nilang dalawa sa kanya.

Kaya nagnais kami na tumumbas sa kanilang dalawa si Allāh ng isang anak na higit na mabuti kaysa sa kanya sa relihiyon, kaayusan, at kadalisayan mula sa mga pagkakasala, at higit na malapit sa awa sa mga magulang kaysa sa kanya.

Tungkol sa bakod na inayos ko at minasama mo sa akin ang pag-ayos niyon, iyon ay pag-aari ng dalawang munting batang lalaki sa lungsod na pinuntahan natin, na namatay na ang ama nilang dalawa. Sa ilalim ng bakod ay may kayamanang nakalibing para sa kanilang dalawa. Ang ama ng dalawang batang ito noon ay maayos. Kaya nagnais ang Panginoon mo, O Moises, na tumuntong silang dalawa sa gulang ng kasapatang isip, na lumaki silang dalawa, at magpalabas silang dalawa ng kayamanan nilang dalawang nakalibing sa ilalim niyon, yayamang kung sakaling bumagsak ang bakod sa sandaling iyon ay talagang malalantad ang kayamanan nilang dalawa at sasailalim sa pagkawala. Ang pakanang ito ay isang awa mula sa Panginoon mo sa kanilang dalawa. Ang anumang ginawa ko mula sa pagpupunyagi ko, iyon ang paliwanag sa hindi mo kinaya ang pagtitiis doon."

Nagtatanong sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagtambal at ang mga Hudyo bilang mga sumusubok tungkol sa ulat sa may dalawang sungay. Sabihin mo: "Bibigkas ako sa inyo mula sa ulat sa kanya ng isang bahaging makapagsasaalang-alang kayo at makapag-aalaala kayo.

Tunay na Kami ay nagbigay-kapangyarihan para sa kanya sa lupain at nagbigay sa kanya mula sa bawat bagay na nakasalalay rito ang hinihiling niya ng isang daang umaabot siya sa pamamagitan nito sa ninanais niya.

Kaya tumanggap siya sa ibinigay Namin sa kanya na mga kaparaanan at mga paraan para makaabot sa hinihiling niya saka dumako siya sa kanluran.

Naglakbay siya sa lupain, na hanggang sa nang makarating siya sa wakas ng lupain sa dako ng kanluran ng araw sa abot ng nakikita ng mata ay nakita niya ito na para bang ito ay lumulubog sa isang mainit na bukal na may putik na itim at nakatagpo siya sa malapit sa kanluran ng araw ng mga taong tagatangging sumampalataya. Nagsabi Kami sa kanya bilang paraan ng pagpapapili: O Dhul Qarnayn, maaari na magparusa ka sa mga ito sa pamamagitan ng pagpatay o sa pamamagitan ng iba pa at maaari na gumawa ka ng maganda sa kanila."

Nagsabi si Dhulqarnayn: "Hinggil sa sinumang nagtambal kay Allāh at nagpumilit niyon matapos ng paanyaya namin dito tungo sa pagsamba kay Allāh, magpaparusa kami rito sa pamamagitan ng pagpatay sa Mundo. Pagkatapos pababalikin ito sa Panginoon nito sa Araw ng Pagbangon saka pagdurusahin Niya ito ng isang pagdurusang karumal-dumal.

Hinggil sa sinumang sumampalataya kabilang sa kanila kay Allāh at gumawa ng gawang maayos, ukol dito ang Paraiso bilang ganti mula sa Panginoon nito dahil sa pananampalataya nito at gawa nitong maayos. Magsasabi kami rito mula sa utos namin nang may kabaitan at pagkabanayad."

Pagkatapos sumunod siya sa isang daan na hindi ang daan niyang una habang dumadako sa dako ng sinisikatan ng araw.

Naglakbay siya, na hanggang sa nang nakarating siya sa lugar na nililitawan ng araw sa abot ng nakikita ng mata ay nakatagpo siya sa araw na lumilitaw sa mga taong hindi Kami gumawa para sa kanila laban sa araw ng anumang magsasanggalang sa kanila gaya ng mga bahay at gaya ng mga lilim ng mga punong-kahoy.

Gayon ang lagay ng may dalawang sungay at pumaligid nga ang kaalaman Namin sa mga detalye ng taglay niya na lakas at kapamahalaan.

Pagkatapos sumunod siya sa isang daang hindi ang unang dalawang daan, na nakapahalang sa pagitan ng silangan at kanluran.

Naglakbay siya hanggang sa nang nakarating siya sa bukana sa pagitan ng dalawang bundok saka nakatagpo siya sa bahagi ng dalawang ito ng mga taong hindi halos nakaiintindi ng pananalita ng iba pa sa kanila.

Nagsabi sila: "O Dhulqarnayn, tunay na ang Gog at ang Magog (tumutukoy sila sa dalawang kalipunang malaki kabilang sa mga anak ni Adan) ay mga tagagulo sa lupain dahil sa isinasagawa nila na pagpatay at iba pa. Kaya magtatalaga kaya kami para sa iyo ng yaman para gumawa ka sa pagitan namin at nila ng isang pangharang?"

Nasabi si Dhulqarnayn: "Ang anumang itinustos sa akin ng Panginoon ko na paghahari at kapamahalaan ay higit na mabuti para sa akin kaysa sa ibibigay ninyo sa akin na yaman; ngunit tulungan ninyo ako sa pamamagitan ng mga kalalakihan at mga kagamitan, gagawa ako sa pagitan ninyo at nila ng isang pangharang.

Maghatid kayo ng mga piraso ng bakal." Kaya naghatid sila ng mga ito saka nagsimula siya na nagpapatayo sa pamamagitan ng mga ito sa pagitan ng dalawang bundok hanggang sa nang nagpantay siya sa dalawang ito sa pamamagitan ng pagpapatayo niya. Nagsabi siya sa mga manggagawa: "Magpaliyab kayo ng apoy sa mga pirasong ito." Hanggang sa nang namula ang mga piraso ng bakal ay nagsabi siya: "Maghatid kayo sa akin ng tanso, magbubuhos ako nito roon."

Kaya hindi nakakaya ang Gog at ang Magog na pumaitaas doon dahil sa taas niyon at hindi sila nakakaya na bumutas roon mula sa ilalim niyon dahil sa katigasan niyon.

Nagsabi si Dhulqarnayn: "Ang sagabal na ito ay isang awa mula sa Panginoon ko, na hahadlang sa Gog at Magog at sa panggugulo sa lupain at pipigil sa kanila roon; ngunit kapag dumating ang oras na tinakdaan ni Allāh para sa paglabas nila bago ng pagsapit ng Huling Sandali, gagawin Niya itong kapantay sa lupa. Laging ang pangako ni Allāh ng pagpapantay nito sa lupa at ng paglabas ng Gog at Magog ay matatag, walang pagsira rito."

Mag-iiwan Kami sa iba sa mga nilikha sa hulihan ng panahon, na nagkakalituhan at nagkakahalu-halo sa iba pa. Iihip sa tambuli saka magtitipon Kami sa mga nilikha sa kabuuan nila para sa pagtutuos at pagganti.

Magpapalitaw Kami sa Impiyerno para sa mga tagatangging sumampalataya sa isang pagpapalitaw na walang kalituhang kasama roon upang masaksihan nila iyon sa mata.

Palilitawin iyon para sa mga tagatangging sumampalataya, na sila dati sa Mundo ay mga bulag sa pag-alaala kay Allāh dahil sa taglay ng mga mata nila na tabing na humahadlang doon. Sila dati ay hindi nakakakaya ng pagdinig sa mga tanda ni Allāh ayon sa pagkarinig ng pagtanggap.

Kaya nagpalagay ba ang mga tumangging sumampalataya sa Akin na makagawa sila sa mga alipin Ko na mga anghel, mga sugo, at mga demonyo bilang mga sinasamba bukod pa sa Akin? Tunay na Kami ay naglaan sa Impiyerno para sa mga tagatangging sumampalataya bilang tahanan para sa pananatili nila.

Sabihin mo, O Sugo: "Magpapabatid kaya kami sa inyo, O mga tao, hinggil sa pinakamabigat sa mga tao sa pagkalugi sa gawain niya?

Ang mga makakikita sa Araw ng Pagbangon na ang pinagsumikapan nila na pinagsisikapan nila noon sa Mundo ay nawala na, habang sila ay nagpapalagay na sila ay mga tagagawa ng maganda sa pagsusumikap nila at makikinabang sa mga gawain nila samantalang ang reyalidad ay kasalungatan niyon.

Ang mga iyon ay ang mga tumangging sumampalataya sa mga tanda ng Panginoon nila na nagpapatunay sa paniniwala sa kaisahan Niya at tumangging sumampalataya sa pakikipagkita sa Kanya kaya napawalang-saysay ang mga gawain nila dahil sa kawalang-pananampalataya nila sa mga iyon saka walang ukol sa kanila sa Araw ng Pagbangon na isang halaga sa ganang kay Allāh.

Ang ganting iyon na inihanda para sa kanila ay Impiyerno dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at paggawa nila sa mga tanda Niyang pinababa sa mga sugo Niya bilang panunuya.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos ay magiging ukol sa kanila ang pinakamataas sa mga paraiso bilang tahanan para sa pagpaparangal sa kanila,

bilang mga mamalagi sa mga iyon magpakailanman, na hindi sila hihiling palayo sa mga iyon ng isang paglilipat-lipat dahil walang nakawawangis sa mga iyon na isang ganti.

Sabihin mo, O Sugo: "Tunay na ang mga salita ng Panginoon ko ay marami kaya kung sakaling ang dagat ay tinta para sa mga ito na ipanunulat, talaga sanang nagwakas ang tubig ng dagat bago magwakas ang mga salita Niya – kaluwalhatian sa Kanya. Kung sakaling nagdala kami ng [tinta na singdami ng] mga iba pang dagat, talaga sanang naubos ang mga ito."

Sabihin mo, O Sugo: "Ako ay tao lamang tulad ninyo. Ikinakasi sa akin na ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan ay sinasambang nag-iisang walang katambal sa Kanya. Siya ay si Allāh. Kaya ang sinumang nangyaring nangangamba sa pakikipagkita sa Panginoon niya ay gumawa siya ng gawang umaalinsunod sa batas ni Allāh bilang nagpapakawagas dito para sa Panginoon niya at huwag siyang magtambal sa pagsamba sa Panginoon Niya ng isa man."

Kāf, Hā, Yā, `Ayn, Ṣād. Nauna na ang pagtatalakay sa mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Ito ay ang pagbanggit ng awa ng Panginoon mo sa lingkod Niyang si Zacarias – sumakanya ang pangangalaga. Magsasalaysay Kami nito sa iyo para sa pagsasaalang-alang dito.

noong nanalangin siya sa Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya – sa isang panalanging kubli upang ito ay maging higit na malapit sa pagtugon.

Nagsabi siya: "O Panginoon ko, tunay na ako ay humina ang mga buto ko, dumami ang uban ng ulo ko, at hindi naging isang bigo sa pagdalangin ko sa Iyo, bagkus sa tuwing dumadalangin ako sa Iyo ay tumutugon Ka sa akin.

Tunay na ako ay nangamba sa mga kamag-anakan ko na hindi sila magsagawa matapos ng kamatayan ko ng karapatan ng relihiyon dahil sa pagkakaabala nila sa Mundo. Ang maybahay ko naman ay baog, hindi nanganganak. Kaya magbigay ka sa akin mula sa ganang Iyo ng isang anak na tutulong,

na magmamana ng pagkapropeta buhat sa akin at magmamana nito mula sa angkan ni Jacob – sumakanya ang pangangalaga. Gawin Mo siya, O Panginoon ko, na isang kinalulugdan sa relihiyon niya, kaasalan niya, at kaalaman niya."

Kaya tumugon si Allāh sa panalangin nito at nanawagan Siya rito: "O Zacarias, tunay na Kami ay nagpapabatid sa iyo ng magpapagalak sa iyo sapagkat tumugon Kami sa panalangin mo at nagbigay Kami sa iyo ng isang batang lalaking ang pangalan niya ay Juan. Hindi Kami nagtalaga para sa iba pa sa kanya bago pa niya ng pangalang ito."

Nagsabi [ang anghel]: "Gayon nagsabi ang Panginoon mo: Iyon sa Akin ay madali at lumikha nga Ako sa iyo bago pa niyan habang hindi ka pa naging isang bagay."

Nagsabi ang anghel: "Ang usapin ay gaya ng sinabi mo na ang maybahay mo ay hindi nanganganak at na ikaw ay umabot na sa wakas ng edad dahil sa katandaan at kahinaan ng mga buto, subalit ang Panginoon mo ay nagsabing ang paglikha ng Panginoon mo kay Juan mula sa isang inang baog at isang amang umabot sa wakas ng edad ay madali. Lumikha nga Siya sa iyo, O Zacarias, bago pa niyon habang hindi ka pa naging isang bagay nababanggit dahil ikaw noon ay wala pa."

Nagsabi si Zacarias – sumakanya ang pangangalaga: "O Panginoon ko, gumawa ka para sa akin ng isang palatandaang mapapanatag ako sa pamamagitan nito, na magpapatunay sa pangyayari ng ibinalita sa akin ng mga anghel." Nagsabi siya: "Ang palatandaan mo sa pangyayari ng ibinalita sa iyo ay na hindi mo makaya ang pakikipag-usap sa mga tao nang tatlong gabi nang walang karamdaman, bagkus ikaw ay malusog na walang-sakit."

Kaya lumabas si Zacarias sa mga kalipi niya mula sa pinagdarasalan niya saka sumenyas siya sa kanila nang walang pagkikipag-usap: na magluwalhati sila kay Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa unang bahagi ng maghapon at sa huling bahagi nito.

Kapa ipinanganak sa kanya si Juan. Saka noong umabot siya sa isang edad na makakausap siya ay nagsabi Kami sa kanya: "O Juan, kunin mo ang Torah nang may kasugiran at pagsisikap." Nagbigay Kami sa kanya ng pag-intindi, kasugiran, at pagtitika habang siya ay nasa edad ng pagkapaslit.

Naawa Kami sa kanya sa isang pagkaawang mula sa ganang Amin. Nagdalisay Kami sa kanya mula sa mga pagkakasala. Siya noon ay isang mapangilag sa pagkakasala, na sumusunod sa mga ipinag-uutos ni Allāh at umiiwas sa mga sinasaway Niya.

Siya noon ay isang nagpapakabuti sa mga magulang niya, mabait sa kanilang dalawa, isang tagagawa ng maganda sa kanilang dalawa, hindi naging isang nagpapakamalaki laban sa pagtalima sa Panginoon niya ni sa pagtalima sa mga magulang, at hindi isang tagasuway sa Panginoon niya o sa mga magulang niya.

Kapayapaan ay sumakanya mula kay Allāh at katiwasayan ay ukol sa kanya mula kay Allāh sa araw na ipinanganak siya, sa araw na mamamatay siya at lalabas sa buhay na ito, at sa araw na bubuhayin siyang isang buhay sa Araw ng Pagbangon. Ang tatlong yugtong ito ay ang pinakamapanglaw na pinagdadaanan ng tao. Kaya kapag natiwasay siya sa mga ito ay walang pangamba sa kanya sa anumang iba pa sa mga ito.

Bumanggit ka, O Sugo, sa Qur'ān na pinababa sa iyo ang ulat kay Maria – sumakanya ang pangangalaga – noong lumayu-layo siya buhat sa mag-anak niya at bumukod siya sa isang pook sa dakong silangan mula sa kanila.

Saka gumawa siya para sa sarili niya, mula sa pagbukod sa kanila, ng isang panakip na tatakip sa kanya upang hindi sila makakita sa kanya sa sandali ng pagsamba niya sa Panginoon niya, saka isinugo Namin sa kanya si Anghel Gabriel – sumakanya ang pangangalaga, saka nag-anyo ito sa kanya sa anyo ng isang taong lubos ang pagkalikha kaya nangamba siya na ito ay magnais sa kanya ng isang kasagwaan.

Kaya noong nakita niya ito sa anyo ng isang taong lubos ang pagkalikha habang dumadako sa kanya ay nagsabi siya: "Tunay na ako ay nagpapakalinga sa Napakamaawain laban sa iyo na may umabot sa akin mula sa iyo na isang kasagwaan, O heto. Kung ikaw ay isang mapangilag sa pagkakasala, mangangamba ka kay Allah."

Nagsabi si Anghel Gabriel – sumakanya ang pangangalaga: "Ako ay hindi isang tao. Ako ay isang sugo lamang mula sa Panginoon mo, na nagsugo sa akin sa iyo upang maghandog ako sa iyo ng isang kaaya-ayang lalaking anak na dalisay."

Nagsabi si Maria habang nagtataka: "Papaanong magkakaroon ako ng isang anak na lalaki samantalang walang nakalapit sa akin na isang asawa ni iba pa rito at hindi ako isang nangangalunya upang magkaroon ako ng isang anak?"

Nagsabi sa kanya si Anghel Gabriel: "Ang usapin ay gaya ng nabanggit mo na ikaw ay hindi nasaling ng isang asawa ni ng iba pa rito at hindi naging isang mangangalunya, subalit ang Panginoon mo – kaluwalhatian sa Kanya – ay nagsabi: 'Ang paglikha sa isang batang lalaki nang walang ama ay magaan sa Akin,' at upang ang anak na ipagkakaloob sa iyo ay maging isang palatandaan para sa mga tao sa kakayahan ni Allāh at maging isang awa mula sa Kanya para sa iyo at para sa sinumang sumampalataya sa Kanya. Ang paglikha sa anak mong ito ay isang pagtatadhana mula kay Allāh na naitakda, na nakasulat sa Tablerong Pinag-iingatan."

Kaya nagdalang-tao siya nito matapos ng pag-ihip ng anghel saka lumayu-layo siya kasama nito patungo sa isang pook na malayo sa mga tao.

Saka nagpasakit sa kanya ang sakit ng panganganak at nagpapunta ito sa kanya tungo sa katawan ng punong datiles. Nagsabi si Maria – sumakanya ang pangangalaga: "O sana ako ay namatay bago ng araw na ito at naging isang bagay na hindi nababanggit upang hindi magpalagay sa akin ng kasagwaan."

Saka nanawagan sa kanya si Jesus mula sa ilalim ng mga paa niya: "Huwag kang malungkot; naglagay nga ang Panginoon mo sa ilalim mo ng isang sapa ng tubig na makaiinom ka mula rito.

Humawak ka sa katawan ng punong datiles at yugyugin mo ito, may maglalaglagan sa iyo na mga hinog na datiles na sariwa na napitas sa oras ng mga ito.

Kaya kumain ka mula sa mga sariwang datiles, uminom ka mula sa tubig, magpagalak ka ng sarili sa ipinanganak mo, at huwag kang malungkot. Saka kung makakikita ka kabilang sa mga tao ng isa man at nagtanong ito sa iyo tungkol sa lagay ng ipinanganak ay sabihin mo sa kanya: Tunay na Ako ay nagsatungkulin sa sarili ko para sa Panginoon ko ng isang pananahimik sa pagsasalita kaya hindi ako mangungusap ngayong araw sa isa man kabilang sa mga tao."

Kaya naghatid si Maria ng anak niya sa mga kalipi niya habang kinakarga ito. Nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya habang mga nagmamasama: "O Maria, talaga ngang naghatid ka ng isang bagay na sukdulang tagapanirang-puri yayamang nagdala ka ng isang batang lalaking walang ama!

O kawangis ni Aaron sa pagsamba (na isang lalaking maayos), ang ama mo ay hindi naging isang lalaking tagapangalunya at ang ina mo ay hindi naging isang babaing tagapangalunya at ikaw ay kabilang sa isang bahay na dalisay na kilala sa kaayusan. Kaya papaanong nagdala ka ng isang batang lalaking walang ama?"

Kaya tumuro siya sa anak niyang si Jesus – sumakanya ang pangangalaga – habang ito ay nasa lampin kaya nagsabi sa kanya ang mga kalipi niya habang mga nagtataka: "Papaano kami mangungusap sa isang paslit samantalang ito ay nasa lampin?"

Nagsabi si Jesus – sumakanya ang pangangalaga: "Tunay na ako ay alipin ni Allāh. Nagbigay Siya sa akin ng Ebanghelyo at gumawa Siya sa akin bilang propeta kabilang sa mga propeta Niya.

Gumawa Siya sa akin bilang maraming pakinabang para sa mga tao saan man ako naroon at nag-utos Siya sa akin ng pagsasagawa ng dasal at pagbibigay ng kawanggawa sa buong buhay ko.

Gumawa Siya sa akin bilang nagpapakabuti sa ina ko at hindi Siya gumawa sa akin bilang nagpapakamalaki laban sa pagtalima sa [Kanya na] Panginoon ko ni tagasuway sa Kanya.

Ang katiwasayan laban sa demonyo at mga katulong nito ay sumaakin sa araw ng kapanganakan ko, sa araw ng kamatayan ko, at sa araw ng pagbuhay sa akin bilang buhay sa Araw ng Pagbangon sapagkat hindi nambulabog sa akin ang demonyo sa tatlong kalagayang nagpapapanglaw na ito."

Ang nailarawang iyon sa mga katangiang iyon ay si Jesus na anak ni Maria. Ang pananalitang ito ay pagsasabi ng katotohanan hinggil sa kanya, hindi ang sinasabi ng mga naliligaw na nagdududa sa lagay niya at nagkakaiba-iba.

Hindi nararapat para kay Allāh na gumawa Siya ng anumang anak – kabanal-banalan Siya para roon at nagpawalang-kaugnayan Siya. Kapag nagpasya Siya ng isang bagay ay makasasapat lamang sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na magsabi Siya sa bagay na iyon na mangyari saka mangyayari iyon nang walang pasubali. Kaya ang sinumang ganyan, Siya ay napawawalang-kaugnayan sa anak.

[Nagsabi si Jesus:] "Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay Panginoon ko at Panginoon ninyo sa kalahatan kaya magpakawagas kayo sa Kanya sa pagsamba – tanging sa Kanya. Itong nabanggit ko sa inyo ay ang landasing tuwid na nagpaparating sa kaluguran ni Allāh."

Ngunit nagkaiba-iba ang mga nagkakaiba-iba hinggil sa pumapatungkol kay Jesus – sumakanya ang pangangalaga – kaya sila ay naging mga lapiang nagkahati-hati kabilang sa mga kababayan niya sapagkat sumampalataya sa kanya ang iba sa kanila at nagsabi: "Siya ay isang sugo" at tumangging sumampalataya sa kanya ang mga iba pa gaya ng mga Hudyo. Nagpakalabis-labis naman hinggil sa kanya ang mga pangkatin. sapagkat nagsabi ang iba sa kanila: "Siya ay si Allāh" samantalang nagsabi naman ang mga iba pa: "Siya ay anak ni Allāh." Pagkataas-taas si Allāh para roon. Kaya kapighatian ay ukol sa mga nagkakaiba-iba hinggil sa pumapatungkol sa kanya na mga saksi sa sukdulang Araw ng Pagbangon dahil sa naroon na mga masasaksihan, pagtutuos, at parusa.

Anong husay ng pagkarinig nila sa Araw na iyon at anong husay ng pagkakita nila. Nakarinig sila nang hindi nagpakinabang sa kanila ang pagdinig at nakakita sila nang hindi nagpakinabang sa kanila ang pagkakita. Subalit ang mga tagalabag sa katarungan sa buhay na pangmundo ay nasa isang pagkaligaw na maliwanag palayo sa landasing tuwid sapagkat hindi sila naghahanda para sa Kabilang-buhay hanggang sa dumating ito sa kanila nang biglaan samantalang sila ay nasa paglabag nila sa katarungan.

Magbabala ka, O Sugo, sa mga tao ng araw ng pagsisisi kapag magsisisi ang tagagawa ng masagwa dahil sa paggawa niya ng masagwa at ang tagagawa ng maganda dahil sa hindi niya pagpaparami ng pagtalima, kapag natiklop na ang mga kalatas ng mga tao, nakatapos sa pagtutuos sa kanila, at pumunta ang bawat isa sa gawang ipinauna niya. Sila, sa buhay nilang makamundo, ay mga nalinlang dito, mga nalilibang palayo sa Kabilang-buhay, habang sila ay hindi sumasampalataya sa Araw ng Pagbangon.

Tunay na Kami ay ang mananatili matapos ng pagkalipol ng mga nilikha. Magmamana Kami ng lupa at magmamana Kami ng sinumang nasa ibabaw nito dahil sa pagkalipol nila at pananatili Namin matapos nila. Naghari Kami sa kanila at gumawa Kami sa kanila ng anumang niloloob Namin. Tungo sa Amin – tanging sa Amin – sila pababalikin sa Araw ng Pagbangon para sa pagtutuos at pagganti.

Banggitin mo, O Sugo, sa Qur'ān na ibinaba sa iyo, ang ulat kay Abraham – sumakanya ang pangangalaga. Tunay na siya noon ay puspos ng katapatan at paniniwala sa mga tanda ni Allāh at naging isang propeta sa ganang kay Allāh.

[Banggitin] noong nagsabi siya sa ama niyang si Āzar: "O ama ko, bakit ka sumasamba sa iba pa kay Allāh, sa isang diyus-diyusang hindi nakaririnig sa panalangin mo kung dumalangin ka roon, hindi nakakikita sa pagsamba mo kung sumamba ka roon, hindi tumutulak palayo sa iyo ng isang pinsala, at hindi humahatak para sa iyo ng isang pakinabang?

O ama ko, tunay na ako ay dinatnan nga ng kaalaman sa pamamagitan ng pagkasi na hindi dumating sa iyo; kaya sumunod ka sa akin, gagabay ako sa iyo sa isang daang tuwid.

O ama ko, huwag kang sumamba sa demonyo sa pamamagitan ng pagtalima mo sa kanya. Tunay na ang demonyo laging para sa Napakamaawain ay isang tagasuway yayamang nag-utos Siya rito ng pagpapatirapa kay Adan ngunit hindi ito nagpatirapa.

O ama ko, tunay na ako ay nangangamba na may dumapo sa iyo na isang pagdurusa mula sa Napakamaawain kung namatay ka sa kawalang-pananampalataya mo para ikaw ay maging isang kabakas para sa demonyo sa pagdurusa dahil sa pakikipagtangkilikan mo sa kanya.

Nagsabi si Āzar sa anak niyang si Abraham – sumakanya ang pangangalaga: "Umaayaw ka ba sa mga anito ko na sinasamba ko, O Abraham? Talagang kung hindi ka magpipigil sa pangungutya sa mga anito ko ay talagang pupukol nga ako sa iyo ng bato. Humiwalay ka sa akin sa mahabang panahon kaya huwag kang magsalita sa akin at huwag kang makipagtagpo sa akin!"

Nagsabi si Abraham – sumakanya ang pangangalaga – sa ama niya: "Kapayapaan ay sumaiyo mula sa akin! Hindi magdudulot sa iyo ang kinasusuklaman mo mula sa akin. Hihiling ako para sa iyo ng kapatawaran at kapatnubayan mula sa Panginoon ko. Tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay laging puspos ng kabaitan sa akin.

Makikipaghiwalay ako sa inyo at makikipaghiwalay ako sa mga sinasamba ninyong sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh. Dadalangin ako sa Panginoon ko – tanging sa Kanya – nang hindi ako nagtatambal sa Kanya ng anuman. Marahil hindi Siya magkakait sa akin kapag dumalangin ako sa Kanya para ako, sa pagdalangin sa Kanya, ay hindi maging isang malumbay."

Kaya noong umiwan siya sa kanila at umiwan siya sa mga diyos nila na sinasamba nila bukod pa kay Allāh, tinumbasan siya sa pagkawala ng mag-anak niya. Ipinagkaloob para sa kanya ang anak niyang si Isaac at ipinagkaloob para sa kanya ang apo niyang si Jacob. Bawat isa sa dalawang ito ay ginawang propeta.

Nagbigay Kami sa kanila mula sa awa Namin kasama ng pagkapropeta ng kabutihang marami. Gumawa Kami para sa kanila ng isang magandang pagbubunying nagpapatuloy sa mga dila ng mga tao.

Banggitin mo, O Sugo, sa Qur'ān na ibinaba sa iyo ang ulat kay Moises – sumakanya ang pangangalaga. Tunay na siya noon ay isang piniling itinangi at naging isang sugong propeta.

Nanawagan kay Moises mula sa gilid ng bundok sa kanan kaugnay sa kinaroroonan niya – sumakanya ang pangangalaga – at nagpalapit sa kanya upang makipagtapatan sa kung saan nagparinig sa kanya si Allāh ng salita Niya.

Nagkaloob Kami sa kanya – mula sa awa Namin at pagbibiyaya Namin sa kanya – ng kapatid niyang si Aaron – sumakanya ang pangangalaga – bilang propeta bilang pagtugon sa panalangin niya nang humiling siya sa Panginoon niya niyon.

Banggitin mo, O Sugo, sa Qur'ān na ibinaba sa iyo ang ulat kay Ismael – sumakanya ang pangangalaga. Tunay na siya noon ay tapat sa pangako – hindi siya nangangako ng isang pangako malibang tinutupad niya ito – at naging isang sugong propeta.

Siya noon ay nag-uutos sa mag-anak niya ng pagpapanatili sa pagdarasal at pagbibigay ng kawanggawa at siya noon sa ganang Panginoon niya ay isang kinalulugdan.

Banggitin mo, O Sugo, sa Qur'ān na ibinaba sa iyo, ang ulat kay Enoc – sumakanya ang pangangalaga. Tunay na siya noon ay puspos ng katapatan at paniniwala sa mga tanda ng Panginoon niya at naging isang propeta kabilang sa mga propeta ni Allāh.

Nag-angat Kami sa reputasyon niya dahil sa ibinigay Namin sa kanya na pagkapropeta kaya siya noon ay mataas ang kalagayan.

Ang mga nabanggit na iyon sa kabanatang ito sa pagsisimula kay Zacarias at pagwawakas kay Enoc – sumakanilang dalawa ang pangangalaga – ay ang mga nagbibiyaya si Allāh sa kanila ng pagkapropeta kabilang sa mga anak ni Adan – sumakanya ang pangangalaga – kabilang sa mga anak ng mga dinala ni Allāh sa daong kasama ni Noe – sumakanya ang pangangalaga – kabilang sa mga anak ni Abraham at mga anak ni Jacob – sumakanilang dalawa ang pangangalaga – at kabilang sa itinuon Namin sa kapatnubayan tungo sa Islām, hinirang Namin, at itinalaga Namin bilang mga propeta. Sila noon, kapag nakarinig sa mga tanda ni Allāh na binibigkas, ay nagpapatirapa kay Allāh habang mga umiiyak dala ng takot sa Kanya.

Saka may dumating, nang matapos ng mga propetang hinirang na ito, na mga tagasunod ng kasagwaan at pagkaligaw. Nagsayang sila ng pagdarasal sapagkat hindi sila nagsagawa nito ayon sa hinihiling na paraan at nagsagawa sila ng mga ninanasa ng mga sarili nila na mga pagsuway gaya ng pangangalunya kaya magkikita sila ng isang kasamaan sa Impiyerno at isang kabiguan,

maliban sa sinumang nagbalik-loob mula sa pagkukulang niya at pagpapabaya niya, sumampalataya kay Allāh, at gumawa ng gawang maayos sapagkat ang mga nailarawang iyon sa mga katangiang ito ay papasok sa Paraiso at hindi sila babawasan ng anuman mula sa mga pabuya sa mga gawa nila kahit kaunti man.

[Papasok sila] sa mga hardin ng pananatili at pagtigil na ipinangako ng Napakamaawain sa mga lingkod Niyang mga maayos sa Lingid, na magpapasok Siya sa kanila sa mga iyon, gayong sila ay hindi nakakita sa mga iyon ngunit sumampalataya sila sa mga iyon sapagkat ang pangako ni Allāh ng paraiso – kahit pa man lingid [sa pandama] – ay darating nang walang pasubali.

Hindi sila makaririnig sa mga iyon ng pag-uusisa ni pananalitang mahalay, bagkus makaririnig sila ng pagbati ng iba sa kanila sa iba pa at ng pagbati ng mga anghel sa kanila. Pupunta sa kanila ang ninanasa nilang pagkain sa mga iyon sa umaga at sa hapon.

Itong Paraisong nailarawan sa mga katangiang ito ay ang ipamamana Namin sa kabilang sa mga lingkod Namin na naging tagasunod sa mga ipinag-uutos at tagaiwas sa mga sinasaway.

Sabihin mo, O Gabriel, kay Muḥammad – ang basbas at ang pangangalaga ay sumakanya: "Tunay na ang mga anghel ay hindi nagbababaan ayon sa pagkukusa ng mga sarili nila; nagbababaan lamang sila ayon sa utos ni Allāh. Sa kay Allāh ang kahaharapin namin kabilang sa nauukol sa Kabilang-buhay, ang maiiwan namin kabilang nauukol sa Mundo, at ang anumang nasa pagitan ng Mundo at Kabilang-buhay. Laging ang Panginoon mo, O Sugo, ay hindi lumilimot sa anuman.

Ang Tagalikha ng mga langit, ang Tagalikha ng lupa, ang Tagapagmay-ari ng mga ito, ang Tagapangasiwa sa nauukol sa mga ito, ang Tagalikha ng anumang nasa pagitan ng mga ito, ang Tagapagmay-ari ng mga ito, at ang Tagapangasiwa ng mga ito, kaya sumamba ka sa Kanya – tanging sa Kanya – sapagkat Siya ang karapat-dapat sa pagsamba at magpakatatag ka sa pagsamba sa Kanya sapagkat wala Siyang katulad ni katapat na nakikilahok sa Kanya sa pagsamba.

Magsasabi ang tagatangging sumampalatayang tagapagkaila sa pagkabuhay bilang pangungutya: "Kapag namatay ba ako, tunay na ako ay ilalabas na buhay mula sa libingan ko sa ikalawang buhay? Tunay na ito ay talagang imposible."

Hindi ba nagsasaalaala ang tagapagkailang ito sa pagkabuhay na Kami ay lumikha sa kanya bago pa niyan samantalang hindi siya dati isang bagay? Saka ipinampatunay niya ang unang paglikha sa ikalawang paglikha gayong ang ikalawang paglikha ay higit na madali at higit na magaan.

Kaya sumpa man sa Panginoon mo, O Sugo, talagang magpapalabas nga Kami sa kanila mula sa mga libingan nila patungo sa Kalapan, na mga sasamahan ng mga demonyo nilang nagpaligaw sa kanila. Pagkatapos talagang maghahatid nga Kami sa kanila tungo sa mga pintuan ng Impiyerno bilang mga aba na mga nakaluhod sa mga tuhod nila.

Pagkatapos talagang hahatak nga Kami nang may katindihan at karahasan mula sa bawat pangkatin kabilang sa mga pangkatin ng pagkaligaw ng pinakamatindi sa kanila sa pagsuway. Ang mga iyon ay ang mga pinuno nila.

Pagkatapos talagang Kami ay higit na maalam sa mga higit na karapat-dapat sa pagpasok sa Apoy at pagdanas sa init niyon at pasakit doon.

Walang kabilang sa inyo, O mga tao, na isa man malibang tatawid sa ibabaw ng landasing itinukod sa ibabaw ng Impiyerno. Ang pagtawid na ito ay naging isang pagtatadhanang pinagtibay na itinadhana ni Allāh kaya walang makapagtutulak sa pagtatadhana Niya.

Pagkatapos matapos ng pagtawid na ito sa landasin ay magliligtas Kami sa mga nangilag magkasala sa Panginoon nila dahil sa pagsunod nila sa mga ipinag-utos Niya at pag-iwas sa mga sinaway Niya, at mag-iiwan Kami sa mga tagalabag sa katarungan na mga nakaluhod sa mga tuhod nila, na hindi sila makakakaya sa pagtakas mula roon.

Kapag binibigkas sa mga tao ang mga tanda Naming pinababa sa Sugo Namin nang maliliwanag ay nagsasabi ang mga tagatangging sumampalataya sa mga mananampalataya: "Alin sa dalawang pangkat natin ang higit na mabuti sa paninirahan at tahanan at higit na maganda sa pagtitipon at tagpuan: ang pangkat namin o ang pangkat ninyo?"

Anong dami ang mga kalipunang ipinahamak Namin bago ng mga tagatangging sumampalataya na ito na nagmamayabang ng taglay nilang kahigitang materyal. [Ang kalipunang] iyon ay higit na maganda kaysa sa kanila sa mga yaman at higit na maganda sa panlabas na anyo dahil sa kamahalan ng mga kasuutan nila at pagpapakaginhawa ng mga katawan nila.

Sabihin mo, O Sugo: "Ang mga natutuliro sa pagkaligaw nila ay magpapalugit sa kanila ang Napakamaawain hanggang sa madagdagan sila ng pagkaligaw hanggang sa kapag napagmasdan nila ang ipinangangako sa kanila noon na pagdurusang minadali sa Mundo o ipinagpaliban sa Araw ng Pagbangon ay malalaman nila sa sandaling iyon kung sino ang higit na masama sa katayuan at ang higit na kaunti sa tagapag-adya: kung ito ba ay ang pangkat nila o ang pangkat ng mga mananampalataya?"

Katapat ng pagpapalugit para sa mga iyon upang madagdagan sila ng pagkaligaw, nagdaragdag si Allāh sa mga napatnubayan ng pananampalataya at pagtalima. Ang mga gawang maayos na nagpapahantong sa kaligayahang mananatili ay higit na kapaki-pakinabang sa ganang Panginoon mo, O Sugo, sa ganti at higit na mabuti sa kahihinatnan.

Saka nakita mo ba, O Sugo, ang tumangging sumampalataya sa mga katwiran Namin at nagkaila sa banta Namin? Nagsabi siya: "Kung mamamatay ako at bubuhayin ako ay talagang magbibigay nga sa akin ng maraming yaman at mga anak."

Nakaalam ba siya sa Lingid kaya nagsabi siya ng sinabi niya ayon sa patunay? O gumawa siya sa ganang Panginoon niya ng isang kasunduan na talagang papasukin nga siya sa Paraiso at bibigyan nga siya ng yaman at mga anak?

Ang usapin ay hindi gaya ng inangkin niya! Magsusulat Kami ng sinasabi niya at ginagawa niya, at magdaragdag Kami sa kanya ng pagdurusa sa ibabaw ng pagdurusa niya dahil sa pag-aangkin niya ng kabulaanan.

Magmamana Kami sa kanya ng naiwan niya na yaman at anak matapos ng pagpahamak Namin sa kanya. Darating siya sa Amin sa Araw ng Pagbangon nang bukod, na inalis mula sa kanya ang dati niyang tinatamasa mula sa yaman at mula sa reputasyon.

Gumawa ang mga tagapagtambal para sa kanila ng mga sinasamba bukod pa kay Allāh upang magkaroon sila ng tagapagtaguyod at tagatulong na maiaadya sila sa pamamagitan ng mga ito.

Ang usapin ay hindi gaya ng inangkin nila sapagkat ang mga sinasambang ito na sinasamba nila bukod pa kay Allāh ay magtatatwa sa pagsamba ng mga tagapagtambal sa mga ito sa Araw ng Pagbangon, magpapawalang-kaugnayan sa kanila, at magiging mga kaaway para sa kanila.

Hindi ka ba nakakita, O Sugo, na Kami ay nagpadala sa mga demonyo at nagpangibabaw sa mga ito sa mga tagatangging sumampalataya, na nagbubuyo sa kanila sa paggawa ng mga pagsuway at pagbalakid sa Islām sa isang pagbubuyo?

Kaya huwag kang magmabilis, O Sugo, sa paghiling kay Allāh na madaliin Niya ang kapahamakan nila. Binibilang lamang ang mga edad nila sa isang pagbilang hanggang sa kapag nagwakas ang oras ng pagpapalugit sa kanila ay magpaparusa sa kanila ng naging karapat-dapat sa kanila.

Banggitin mo, O Sugo, ang Araw Pagbangon, na isang araw na titipunin ang mga tagapangilag sa pagkakasala sa Panginoon nila sa pamamagitan ng pagsunod sa mga ipinag-uutos Niya at pag-iwas sa mga sinasaway Niya patungo sa Panginoon nila sa isang delegasyon bilang mga pinararangalan na mga iginagalang.

Maghahatid Kami sa mga tagatanging sumampalataya tungo sa Impiyerno habang mga uhaw.

Hindi makapagdudulot ang mga tagatangging sumampalataya na ito ng Pamamagitan para sa iba sa kanila maliban sa sinumang gumawa sa ganang kay Allāh sa Mundo ng isang tipan ng pagsampalataya sa Kanya at sa mga sugo Niya.

Nagsabi ang mga Hudyo, ang mga Kristiyano, at ang iba sa mga tagapagtambal: "Gumawa ang Napakamaawain ng anak."

Talaga ngang nakagawa kayo, O mga tagapagsabi nito, ng isang bagay na mabigat.

Halos ang mga langit ay nagkakabiyak-biyak dahil sa nakasasamang sabing ito, halos ang lupa ay nagkalamat-lamat, at halos ang mga bundok ay bumagsak na naguho.

Lahat ng iyon ay dahil nag-ugnay sila para sa Napakamaawain ng anak. Pagkataas-taas si Allāh para roon ayon sa isang kataasang malaki.

Hindi nagiging matuwid na gumawa ang Napakamaawain ng anak dahil sa pagkakawalang-kaugnayan Niya roon.

Walang [magagawa] ang bawat sinumang nasa mga langit kabilang sa mga anghel, tao, at jinn kundi pupunta sa Panginoon niya sa Araw ng Pagbangon bilang tagapagpasakop.

Talaga ngang nakasaklaw Siya sa kanila sa kaalaman at bumilang Siya sa kanila sa isang pagbilang kaya walang nakakukubli sa Kanya mula sa kanila na anuman.

Bawat isa sa kanila ay pupunta sa Kanya sa Araw ng Pagbangon nang namumukod-tangi na walang tagapag-adya para sa kanya ni yaman.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos na kinalulugdan sa ganang kay Allāh ay magtatalaga Siya para sa kanila ng pag-ibig sa pamamagitan ng pagkaibig Niya sa kanila at pagpapaibig sa kanila sa mga lingkod Niya.

Kaya nagpadali lamang Kami ng Qur'ān na ito sa pamamagitan ng pagpapababa nito sa wika mo, O Sugo, upang magbalita ka ng nakagagalak hinggil dito sa mga tagapangilag magkasala na sumusunod sa mga ipinag-uutos Ko at umiiwas sa mga sinasaway Ko at [upang] magpangamba ka sa pamamagitan nito sa mga taong matitindi sa alitan at pakikipagmalakihan laban sa pagpapasailalim sa katotohanan.

Anong dami ang mga kalipunang ipinahamak Namin bago pa ng mga kababayan mo! Kaya nakararamdam ka kaya ngayong araw sa isa sa mga kalipunang iyon? Nakaririnig ka kaya sa kanila ng isang tinig na kubli sapagkat ang dumapo sa kanila ay maaaring dumapo sa iba pa sa kanila kapag nagpahintulot si Allāh?

Ṭā. Hā. Nauna na ang pagtatalakay sa ang mga kapareho ng mga ito sa simula ng Kabanatang Al-Baqarah.

Hindi Kami nagpababa sa iyo, O Sugo, ng Qur'ān upang ito ay maging isang kadahilanan ng pagpapagal sa sarili mo sa panlulumo sa pag-ayaw ng mga kababayan mo sa pananampalataya sa iyo.

Hindi Kami nagpababa nito maliban upang ito ay maging isang pagpapaalaala para sa sinumang itinuon ni Allāh sa pagkatakot sa Kanya.

Nagbaba nito ni Allah na lumikha ng lupa, at lumikha ng langit na matataas; ito ay isang dakilang Qur'ān sapagkat ibinaba ito mula sa ganang [Diyos na] Dakila.

Ang Napakamaawain ay pumaitaas at umangat sa trono ayon sa kataasang naaangkop sa kapitaganan Niya – kaluwalhatian sa Kanya at Napakataas Siya.

Sa Kanya lamang – kaluwalhatian sa Kanya – ang anumang nasa mga langit, ang anumang nasa lupa, at ang anumang nasa ilalim ng alabok na mga nilikha, ayon sa paglikha, sa paghahari, at sa pangangasiwa.

Kung maghahayag ka, O Sugo, ng sasabihin o magkukubli ka nito, tunay na Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay nakaaalam niyon sa kabuuan niyon sapagkat Siya ay nakaaalam sa lihim at sa anumang higit na kubli kaysa sa lihim, tulad ng mga sumasagi sa kaluluwa. Walang nakakukubli sa Kanya na anuman mula roon.

Si Allāh ay walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Kanya. Ukol sa Kanya – tanging sa Kanya – ang mga pangalang masidhi sa kalubusan sa kagandahan.

Talaga ngang nakarating sa iyo, O Sugo, ang ulat kay Moises na anak ni `Imran – sumakanya ang pangangalaga.

Nang may namataan siya sa paglalakbay niya na isang apoy ay nagsabi siya sa mag-anak niya: "Manatili kayo sa lugar ninyong ito; tunay na ako ay nakakita ng isang apoy. Harinawa ako ay magdadala sa inyo mula sa apoy na ito ng isang lagablab o makatagpo ako ng papatnubay sa akin tungo sa daan."

Kaya noong nakarating siya sa apoy ay nanawagan sa kanya si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa pagsabi Niya: "O Moises,

tunay na Ako ay ang Panginoon mo. Kaya mag-alis ka ng mga panyapak mo bilang paghahanda sa pakikipagniig sa akin. Tunay na ikaw ay nasa dinalisay na lambak ng Ṭuwā.

Ako ay humirang sa iyo, O Moises, para sa pagpapaabot sa pasugo Ko kaya makinig ka sa ikakasi Ko sa iyo:

Tunay na Ako ay si Allāh; walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Akin, kaya sumamba ka sa Akin – tanging sa Akin – at magsagawa ka ng pagdarasal ayon sa pinakaganap na paraan para makaalaala ka sa Akin dito.

Tunay na ang Huling Sandali ay darating nang walang pasubali at magaganap. Halos ako ay magkubli nito para hindi malaman ang oras nito ng isang nilikha, subalit makakikilala sila sa mga palatandaan nito sa pamamagitan ng pagpapabatid ng Propeta sa kanila, upang gantihan ang bawat kaluluwa sa anumang ginawa nito na kabutihan man o kasamaan.

Kaya huwag ngang maglilihis sa iyo sa pagpapatotoo roon at paghahanda para roon sa pamamagitan ng gawang maayos ang sinumang hindi sumasampalataya roon kabilang sa mga tagatangging sumampalataya at sumunod sa pinipithaya ng sarili niya kabilang sa mga ipinagbabawal para [hindi] ka mapahamak dahilan doon.

Ano yaong nasa kamay mong kanan, O Moises?"

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Ito ay tungkod ko; umaasa ako rito sa paglalakad at humahampas ako sa pamamagitan nito sa mga punong-kahoy upang bumagsak ang mga dahon ng mga iyon para sa mga tupa ko. Mayroon ako ritong mga pakinabang na iba pa sa nabanggit ko."

Nagsabi si Allāh: "Ihagis mo iyan, O Moises."

Kaya inihagis iyon ni Moises saka biglang nag-anyo iyon na isang ahas na umuusad nang may bilis at gaan.

Nagsabi si Allāh kay Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Kunin mo ang tungkod at huwag kang mangamba sa pag-aanyong ahas niyan; magpapanumbalik Kami riyan kapag dinala mo iyan sa unang kalagayan niyan.

Idikit mo ang kamay mo sa gilid mo, lalabas itong maputi na walang ketong bilang ikalawang palatandaan para sa iyo.

Nagpakita Kami sa iyo nitong dalawang palatandaan upang magpakita Kami sa iyo, O Moises, ng ilan sa mga tanda Naming pinakadakilang nagpapatunay sa kakayahan Namin at na ikaw ay isang sugo mula sa ganang Amin.

Magtungo ka, O Moises, kay Paraon sapagkat tunay na siya ay lumampas sa hangganan sa kawalang-pananampalataya at paghihimagsik kay Allāh."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Panginoon ko, magpaluwang Ka para sa akin ng dibdib ko upang mabata ko ang pananakit;

magpagaan Ka para sa akin ng nauukol sa akin;

magpakaya Ka sa akin sa pagbigkas ng matatas na pananalita,

upang makaintindi sila sa pananalita ko kapag nagpaabot ako sa kanila ng pasugo Mo;

gumawa Ka para sa akin ng isang tagatulong mula sa mag-anak ko, na tutulong sa akin sa mga gawain ko,

si Aaron na anak `Imran, na kapatid ko;

magpalakas Ka sa pamamagitan niya ng likod ko;

at gawin Mo siya bilang katambal para sa akin sa pasugo

upang magluwalhati kami sa Iyo nang pagluluwalhating madalas

at umalaala kami sa Iyo nang pag-aalaalang madalas.

Tunay na Ikaw, laging sa amin, ay Nakakikita: walang nakakukubli sa Iyo na anuman mula sa nauukol sa amin."

Nagsabi si Allāh: "Nagbigay nga Kami sa iyo ng hiningi mo, O Moises.

Talaga ngang nagbiyaya Kami sa iyo sa isa pang pagkakataon,

noong nagsiwalat Kami sa ina mo ng isiniwalat kabilang sa ipinangalaga sa iyo ni Allāh laban sa pakana ni Paraon,

Nag-utos nga Kami nang nagsiwalat Kami sa ina niya na: 'Itapon mo siya, matapos ng kapanganakan niya, sa kahon, itapon mo ang kahon sa ilog saka ihahagis siya ng ilog sa dalampasigan ayon sa utos Namin, saka kukunin siya ng isang kaaway para sa Akin at para sa kanya, si Paraon. Naglagay Ako sa iyo ng isang pag-ibig mula sa Akin kaya iibigin ka ng mga tao, at upang maaruga ka sa ilalim ng mata Ko at sa pag-iingat Ko at pag-aalaga Ko."

[Nagmagandang-loob sa iyo] noong lumabas ang babaing kapatid mo, na umuusad sa tuwing umuusad ang baul habang sumusunod doon. Saka nagsabi ito sa nakakuha sa kanya: "Gagabay po kaya ako sa inyo tungo sa mag-iingat sa kanya, magpapasuso sa kanya, at mag-aalaga sa kanya?" Kaya nagmagandang-loob Kami sa iyo sa pagpapabalik sa iyo sa ina mo upang sumaya siya sa pagbabalik mo sa kanya at hindi siya malungkot dahil sa iyo. Nakapatay ka ng koptiko na sinuntok mo ngunit nagmagandang-loob Kami sa iyo sa pagliligtas sa iyo mula sa kaparusahan. Nagligtas Kami sa iyo nang paulit-ulit sa bawat pagsubok na nakaharap mo. Nakalabas ka at namalagi ka ng mga taon sa mga mamayan ng Madyan. Pagkatapos pumunta ka [rito] sa oras na itinakda para sa iyo na pumunta ka rito para sa pakikipag-usap mo, O Moises.

Pumili Ako sa iyo upang ikaw ay maging isang sugo para sa Akin, na magpapaabot ka sa mga tao ng ikinasi Ko sa iyo.

Pumunta ka mismo, O Moises, at ang kapatid mong si Aaron kalakip ng mga tanda Kong nagpapatunay sa kakayahan Ko at kaisahan Ko. Huwag kayong dalawang manghina sa pag-aanyaya tungo sa Akin at sa pag-alaala sa Akin.

Pumunta kayong dalawa kay Paraon sapagkat tunay na siya ay lumampas sa hangganan sa kawalang-pananampalataya at paghihimagsik kay Allāh.

Saka magsabi kayong dalawa sa kanya ng isang pagsasabing mabait na walang karahasan, sa pag-asang magsaalaala siya at mangamba siya kay Allāh para magbalik-loob siya.

Nagsabi sina Moises at Aaron – sumakanilang dalawa ang pangangalaga: "Tunay na kami ay nangangamba na magmadali siya sa kaparusahan bago ng pagkalubos ng paanyaya sa kanya o na lumampas siya sa hangganan sa paglabag sa amin sa katarungan sa pamamagitan ng pagpatay o iba pa."

Nagsabi si Allāh sa kanilang dalawa: "Huwag kayong dalawang mangamba. Tunay na Ako ay kasama sa inyong dalawa sa pag-aadya at pag-alalay; nakaririnig Ako at nakakikita Ako sa nangyayari sa pagitan ninyong dalawa at niya.

Kaya pumunta kayong dalawa sa kanya saka magsabi kayong dalawa sa kanya: 'Tunay na kami ay dalawang sugo ng Panginoon mo, O Paraon, kaya ipadala mo kasama sa amin ang mga anak ni Israel at huwag mo silang pagdusahin sa pamamagitan ng pagpatay sa mga anak nila at pagpapanatiling buhay sa mga kababaihan nila. Dumating nga kami sa iyo kalakip ng isang patotoo mula sa Panginoon mo sa katapatan namin. Ang katiwasayan mula sa parusa ni Allāh ay ukol sa sinumang sumampalataya at sumunod sa patnubay ni Allāh.

Tunay na kami ay kinasihan nga ni Allāh na ang pagdurusa sa Mundo at Kabilang-buhay ay sa sinumang nagpasinungaling sa mga tanda ni Allāh at umayaw sa inihatid ng mga sugo.

Nagsabi si Paraon habang nagmamasama sa inihatid nilang dalawa: "Kaya sino ang Panginoon ninyong dalawa na inaangkin ninyong dalawa na nagsugo sa inyong dalawa, O Moises?"

Nagsabi si Moises: "Ang Panginoon namin ay ang nagbigay sa bawat bagay ng imahen nito at hugis nitong naaangkop para rito, pagkatapos nagpatnubay sa mga nilikha para sa dahilan ng pagkalikha Niya sa mga ito."

Nagsabi si Paraon: "Kay paano naman ang pumapatungkol sa mga kalipunang nauna na noon ay nasa kawalang-pananampalataya?"

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga – kay Paraon: "Ang kaalaman sa lagay noon ng mga kalipunang iyon ay nasa ganang Panginoon ko, na napagtibay sa Tablerong Pinag-iingatan. Hindi nagkakamali ang Panginoon ko sa kaalaman doon at hindi Siya nakalilimot sa alam Niya mula roon.

Sa ganang Panginoon ko na gumawa para sa inyo ng lupa bilang inilatag para sa pamumuhay sa ibabaw nito, naglagay para sa inyo rito ng mga daang naaangkop para sa paglalakbay rito, at nagpababa mula sa langit ng tubig ng ulan." Kaya nagpalabas Kami sa pamamagitan ng tubig na iyon ng mga uri ng mga halamang magkakaiba-iba.

Kumain kayo, O mga tao, mula sa pinalabas Namin para sa inyo na mga kaaya-ayang bagay at magpastol kayo ng mga hayupan ninyo. Tunay na sa nabanggit na iyon na mga biyaya ay talagang may mga patunay sa kakayahan ni Allāh at kaisahan Niya para sa mga may isip.

Mula sa alabok ng lupa lumikha Kami sa ama ninyong si Adan – sumakanya ang pangangalaga. Dito magpapabalik Kami sa inyo sa paglibing sa inyo kapag namatay kayo. Mula rito magpapalabas Kami sa inyo sa muli para sa pagbubuhay sa Araw ng Pagbangon.

Talaga ngang naglantad Kami para kay Paraon ng siyam na tanda Namin sa kabuuan ng mga ito at nakasaksi siya sa mga ito ngunit nagpasinungaling siya sa mga ito at tumanggi siya na tumugon sa pananampalataya kay Allāh.

Nagsabi si Paraon: "Dumating ka ba sa amin upang magpalabas ka sa amin mula sa Ehipto sa pamamagitan ng dinala mo na panggagaway, O Moises, upang maiwan sa iyo ang paghahari rito?

Kaya talagang magdadala nga kami sa iyo, O Moises, ng isang panggagaway tulad ng panggagaway mo. Kaya gumawa ka sa pagitan namin at ninyo ng isang tipanan sa isang panahong nalalaman at isang lugar na tinakdaan, na hindi kami sisira mismo at hindi ka sisira mismo roon. Ang lugar ay maging isang kalagitnaan sa pagitan ng dalawang pangkat, na kasukat.

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga – kay Paraon: "Ang tipanan sa pagitan namin at ninyo ay ang araw ng pagdiriwang kung saan magtitipon ang mga tao habang mga nagdiriwang ng pagdiriwang nila sa gitnang-umaga."

Kaya tumalikod si Paraon habang lumilisan at bumuo ito ng panlalansi nito at panggugulang niya, pagkatapos ay dumating ito sa panahong tinakdaan at pook na tinakdaan para sa pakikipanaig.

Nagsabi si Moises habang nangangaral sa mga manggagaway ni Paraon: "Mag-ingat kayo! Huwag kayong lumikha-likha laban kay Allāh ng isang kasinungalingang sa pamamagitan ng panggagaway na ipinandadaya ninyo sa mga tao sapagkat lilipulin Niya kayo sa pamamagitan ng isang pagdurusa mula sa ganang Kanya. Nalugi nga ang sinumang lumikha-likha laban kay Allāh ng kasinungalingan."

Kaya nagtalu-talo ang mga manggagaway noong narinig nila ang pananalita ni Moises – sumakanya ang pangangalaga – at sarilinang nag-usapan sila sa pagitan nila nang palihim.

Nagsabi ang iba sa mga manggagaway sa iba pa sa kanila nang palihim: "Tunay na sina Moises at Aaron ay dalawang manggagaway na nagnanais na magpalabas sa inyo mula sa Ehipto sa pamamagitan ng panggagaway nilang dalawa na inihatid nilang dalawa at mag-alis sa kalakaran ninyong pinakamataas sa buhay at katuruan ninyong pinakamatayog.

Kaya magpatibay kayo ng nauukol sa inyo at huwag kayong magkaiba-iba. Pagkatapos sumulong kayo na mga nakahanay at bumato kayo ng taglay ninyo nang isang batuhan. Nagtamo nga ng hinihiling sa araw na ito ang sinumang nanaig sa kaalitan niya.

Nagsabi ang mga manggagaway kay Moises – sumakanya ang pangangalaga: "O Moises, mamili ka sa dalawang bagay: na ikaw ang magsisimula sa pagpukol ng taglay mong panggagaway o kami ang mga magsisimula niyon."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Bagkus magtapon kayo muna ng taglay ninyo." Kaya nagtapon sila ng taglay nila kaya biglang ang mga lubid nila at ang mga tungkod nila na itinapon nila ay ginuniguni kay Moises, dahil sa panggagaway nila, na ang mga ito ay mga ulupong na kumikilos nang may kabilisan.

Kaya nagkimikim si Moises sa sarili niya ng pangamba sa niyari nila.

Nagsabi si Allāh kay Moises – sumakanya ang pangangalaga – habang nagpapanatag sa kanya: "Huwag kang mangamba sa ginuniguni sa iyo, O Moises; ikaw at ang mangingibabaw sa kanila sa pananaig at pagwawagi."

Magtapon ka ng tungkod mo na nasa kamay mong kanan, mag-aanyong isang ahas ito na lululon sa niyari nila mula sa panggagaway sapagkat wala silang niyari kundi isang pakanang pampanggagaway. Hindi nagtatamo ang manggagaway ng isang hinihiling saanman siya naroon.

Kaya nagtapon si Moises ng tungkod niya saka nag-anyong isang ahas ito at nilulon nito ang niyari ng mga manggagaway. Kaya nagpatirapa ang mga manggagaway noong nalaman nilang ang taglay ni Moises ay hindi panggagaway. Ito lamang ay mula sa ganang kay Allāh. Nagsabi sila: "Sumampalataya kami sa Panginoon nina Moises at Aaron, ang Panginoon ng lahat ng mga nilikha."

Nagsabi si Paraon habang nagmamasama sa mga manggagaway sa pagsampalataya nila at habang nagbabanta: "Sumampalataya ba kayo kay Moises bago ako magpahintulot sa inyo niyon? Tunay na si Moises ay talagang ang pangulo ninyo, O mga manggagaway, na nagturo sa inyo ng panggagaway. Kaya talagang magpuputul-putol nga ako mula sa bawat isa sa inyo ng paa at kamay nang magkabilaan sa pagitan ng dalawang dako ng dalawang ito. Talagang magbibitin nga ako sa mga katawan ninyo sa mga puno ng datiles hanggang sa mamatay kayo at kayo ay maging aral sa iba pa sa inyo. Talagang makaaalam nga kayo sa sandaling iyon kung alin sa atin ang higit na malakas sa [pagdudulot ng] pagdurusa at higit na namamalagi: ako o ang Panginoon ni Moises?"

Nagsabi ang mga manggagaway kay Paraon: "Hindi kami magmamagaling sa pagsunod sa iyo, O Paraon, higit sa pagsunod sa dumating sa amin na mga tandang maliwanag at hindi kami magmamagaling sa iyo higit kay Allāh na lumikha sa amin. Kaya gawin mo ang anumang gagawin mo sa amin. Wala kang kapamahalaan sa amin maliban sa buhay na nagmamaliw na ito. Maglalaho ang kapamahalaan mo.

Tunay na kami ay sumampalataya sa Panginoon namin sa pag-asang magpawi Siya sa amin ng mga pagsuway naming nagdaan gaya ng kawalang-pananampalataya at iba pa rito at magpawi Siya sa amin ng pagkakasala ng panggagaway na nagpumilit ka sa amin sa pagkatuto nito, pagsasagawa nito, at pagtatangkang manaig kay Moises dito. Si Allāh ay higit na mabuti sa pagganti kaysa sa ipinangako mo sa amin at higit na namamalagi sa [pagdudulot ng] pagdurusa kaysa sa ibinanta mo sa amin na pagdurusa."

Tunay na ang lagay at ang resulta ay na ang sinumang pumunta sa Panginoon niya sa Araw ng Pagbangon bilang tagatangging sumampalataya sa Kanya, ukol dito ay ang Apoy ng Impiyerno, na papasukin nito bilang mamamalagi roon magpakailanman. Hindi ito mamamatay roon para makapagpahinga mula sa pagdurusa roon at hindi ito mabubuhay sa isang buhay na kaaya-aya.

Ang sinumang pumunta sa Panginoon nito sa Araw ng Pagbangon bilang mananampalataya sa Kanya ay gumawa nga ng mga gawang maayos. Kaya ang mga nailalarawang iyon sa mga dakilang katangiang iyon ay ukol sa kanila ang mga tahanang angat at ang mga antas na mataas:

Ang mga antas na iyon ay ang mga hardin ng pagpapanatili na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito bilang mga namamalagi sa mga ito magpakailanman. Ang nabanggit na ganting iyon ay ang ganti sa bawat nagpakalinis mula sa kawalang-pananampalataya at mga pagsuway.

Talaga ngang nagkasi Kami kay Moises, na [nagsasabi]: "Maglakbay ka sa gabi mula sa Ehipto upang walang makaramdam sa kanila na isa man. Gumawa ka para sa kanila ng isang tuyong daan sa dagat matapos ng pagpalo sa dagat ng tungkod. Napapanatag, huwag kang mangamba na makaabot sa iyo si Paraon at ang konseho nito at huwag kang matakot sa pagkalunod sa dagat."

Kaya sumunod sa kanila si Paraon na sinasamahan ng mga kawal niya, saka nagpalubog sa kanya at nagpalubog sa mga kawal niya mula sa dagat ang nagpalubog sa kanila, na walang nakaaalam sa reyalidad nito kundi si Allāh. Kaya nalunod sila sa kalahatan at napahamak sila. Naligtas naman si Moises at ang sinumang kasama sa kanya.

Nagligaw si Paraon sa mga tao niya sa pamamagitan ng pinaganda niya para sa kanila na kawalang-pananampalataya. Luminlang siya sa kanila sa pamamagitan nito dahil sa kabulaanan. Hindi siya gumabay sa kanila tungo sa daan ng kapatnubayan.

Nagsabi Kami sa mga anak ni Israel matapos na sumagip Kami sa kanila mula kay Paraon at sa mga kawal niya: "O mga anak ni Israel, sumagip nga Kami sa inyo mula sa kaaway ninyo. Nakipagtipan Kami sa inyo na mangusap Kami kay Moises sa dakong kanan ng lambak na naroroon sa gilid ng bundok. Nagbaba Kami sa inyo sa ilang ng mga biyaya Namin na inuming matamis tulad ng pulut-pukyutan at maliit na ibong kaaya-aya ang laman, na nakahahawig ng ibong sumānāh.

Kumain kayo mula sa mga minamasarap kabilang sa itinustos Namin sa inyo kabilang sa mga pagkaing ipinahihintulot. Huwag kayong lumampas sa pinayagan Namin para sa inyo patungo sa ipinagbawal Namin sa inyo para [hindi] bumaba sa inyo ang galit Ko. Ang sinumang bumaba sa kanya ang galit Ko ay napahamak nga at nalumbay nga sa Mundo at Kabilang-buhay.

Tunay na Ako ay talagang madalas ang pagpapatawad at ang paumanhin para sa sinumang nagbalik-loob sa Akin, sumampalataya, at gumawa ng gawang maayos, pagkatapos nagpakatuwid sa katotohanan.

Ano ang gumawa sa iyo na magmadali ka palayo sa mga tao mo, O Moises, sapagkat nangunguna ka sa kanila habang nag-iiwan sa kanila sa likuran mo?

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Heto sila, nasa likuran ko; at makaabot sila sa akin. Nauna ako sa mga tao ko tungo sa Iyo upang malugod Ka sa akin sa pagdadali-dali ko tungo sa Iyo."

Nagsabi si Allāh: "Ngunit tunay na Kami ay sumubok nga sa mga tao mo, na iniwan mo sa hulihan mo, dahil sa pagsamba sa guya sapagkat nag-anyaya sa kanila sa pagsamba rito ang Sāmirīy kaya nagligaw siya sa kanila sa pamamagitan niyon."

Kaya nanumbalik si Moises sa mga tao niya habang galit dahil sa pagsamba nila sa guya, habang malungkot para sa kanila. Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga: "O mga tao ko, hindi ba nangako sa inyo ang Panginoon ninyo ng isang pangakong maganda, na magpababa Siya sa inyo ng Torah at magpapasok Siya sa inyo sa Paraiso? Kaya tumagal kaya sa inyo ang panahon kaya nakalimot kayo? O nagnais kayo sa gawain ninyong ito na may bumaba sa inyo na isang galit mula sa Panginoon ninyo at bumagsak sa inyo ang pagdurusang dulot Niya kaya dahil doon ay sumira kayo sa naipangako sa akin na katatagan sa pagtalima hanggang sa bumalik ako sa inyo?"

Nagsabi ang mga tao ni Moises: "Hindi kami sumira sa ipinangako sa iyo, O Moises, dahil sa isang pagpili mula sa amin bagkus dahil sa pagkanapilitan sapagkat pinagdala nga kami ng mga dalahing mabigat mula sa mga alahas ng mga tao ni Paraon kaya ibinato namin ang mga ito sa isang hukay para magwaksi sa mga ito. Kaya kung paano naming ibinato ang mga ito sa hukay, ibinato rin ng Sāmirīy ang nasa kanya na lupa ng kuko ng paa ng kabayo ni Anghel Gabriel – sumakanya ang pangangalaga."

Saka nagpalabas ang Sāmirīy mula sa mga hiyas na iyon para sa mga anak ni Israel ng isang rebulto ng isang guyang walang kaluluwa rito, na mayroon itong pag-ungal gaya ng pag-ungal ng baka, saka nagsabi ang mga sinusulit kabilang sa kanila sa pamamagitan ng gawain ng Sāmirīy: "Ito ay ang sinasamba ninyo at ang sinasamba ni Moises; nakalimutan niya at iniwan niya ito rito."

Kaya hindi ba nakakikita itong mga sinulit sa pamamagitan ng guya saka sinamba naman nila, na ang guya ay hindi nangungusap sa kanila, hindi sumasagot sa kanila, at hindi nakakakaya ng pagtulak ng isang pinsala palayo sa kanila ni palayo sa iba pa sa kanila, ni ng paghatak ng isang pakinabang para sa [sarili] nito o para sa iba pa rito.

Talaga ngang nagsabi sa kanila si Aaron bago ng pagbabalik ni Moises sa kanila: "Walang [layon] sa pagbuo ng guya mula sa ginto at pag-unga nito kundi isang pagsubok para sa inyo upang malantad ang mananampalataya sa tagatangging sumampalataya. Tunay na ang Panginoon ninyo, O mga tao, ay ang nakapagdudulot ng awa, hindi ang sinumang hindi nakapagdudulot sa inyo ng isang pinsala ni isang pakinabang, huwag nang sabihin na maawa sa inyo. Kaya sumunod kayo sa akin sa pagsamba sa Kanya – tanging sa Kanya – at tumalima kayo sa utos ko sa pamamagitan ng pag-iwan sa pagsamba sa iba pa sa Kanya."

Nagsabi ang mga sinusulit sa pamamagitan ng pagsamba sa guya: "Hindi kami titigil dito bilang mga nananatili sa pagsamba rito hanggang sa manumbalik sa amin si Moises."

Nagsabi si Moises sa kapatid niyang si Aaron: "Ano ang pumigil sa iyo nang nakakita ka sa kanila na naligaw dahil sa pagsamba sa guya bukod pa kay Allāh?"

na hinayaan mo sila at sumunod ka sa akin? Kaya sumuway ka ba sa utos ko sa iyo nang nagtalaga ako sa iyo sa kanila?"

Noong dumaklot si Moises sa balbas ng kapatid niya at ulo nito, habang hinihila ito tungo sa kanya habang nagmamasama rito sa ginawa nito, nagsabi sa kanya si Aaron habang nagsusumamo sa kanya: "Huwag kang dumaklot sa balbas ko ni sa buhok ng ulo ko sapagkat tunay na mayroon akong isang maidadahilan sa pananatili ko kasama nila. Nangamba ako, kung iniwan ko sila nang sila-sila, na magkahati-hati sila saka magsabi kang tunay na ako ay naghati-hati sa pagitan nila at tunay na ako ay hindi nag-ingat sa tagubilin mo sa kanila."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga – sa Sāmirīy: "Kaya ano ang punto mo, O Sāmirīy? Ano ang nagtulak sa iyo sa ginawa mo?"

Nagsabi ang Sāmirīy kay Moises – sumakanya ang pangangalaga: "Nakakita ako ng hindi nila nakita sapagkat nakita ko si Anghel Gabriel sakay ng isang kabayo. Kumuha ako ng isang dakot mula sa alabok mula sa bakas ng kabayo niya saka itinapon ko iyon sa mga tinunaw na hiyas na hinulma sa anyo ng isang guya kaya nakabuo buhat doon ng isang guyang estatwa na mayroon itong pag-unga. Gayon pinaganda para sa akin ng sarili ko ang ginawa ko."

Nagsabi si Moises – sumakanya ang pangangalaga – sa Sāmirīy: "Kaya umalis ka mismo sapagkat tunay na ukol sa iyo na magsabi hanggat nanatili kang buhay: 'Hindi ako sumasaling at hindi ako sinasaling,' kaya mabubuhay kang itinataboy." Tunay na ukol sa iyo ay isang ipinangako sa Araw ng Pagbangon, na tutuusin ka roon at parurusahan ka. Hindi sisira sa iyo si Allāh sa ipinangakong ito. Tumingin ka sa guya mo na ginawa mong sinasamba mo at nanatili ka sa pagsamba niyan bukod pa kay Allāh, talagang magpapaningas nga kami riyan ng apoy hanggang sa malusaw, pagkatapos talagang magkakalat nga kami niyan sa dagat hanggang sa walang matirang bakas para riyan.

Tanging ang sasambahin ninyo ayon sa karapatan, O mga tao, ay si Allāh na walang sinasamba ayon sa karapatan maliban pa Siya. Sumaklaw Siya sa bawat bagay sa kaalaman kaya walang nakaaalpas sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – na isang kaalaman sa isang bagay.

Tulad ng isinalaysay Namin sa iyo, O Muḥammad, na ulat kina Moises at Paraon at ulat ng mga tao nilang dalawa, nagsasalaysay Kami sa iyo ng mga ulat ng mga nauna sa iyo na mga propeta at mga kalipunan upang ito ay maging isang pampalubag-loob para sa iyo. Nagbigay nga Kami mula sa ganang Amin ng Qur'ān na nagsasaalaala sa pamamagitan nito ang sinumang nagsasaalaala.

Ang sinumang umayaw sa Qur'ān na ito na pinababa sa iyo kaya hindi sumampalataya rito at hindi nagsagawa ng nasaad dito, tunay na siya ay pupunta sa Araw ng Pagbangon na nagpapasan ng isang kasalanang mabigat habang naging karapat-dapat sa isang parusang masakit.

bilang mga mamamalagi sa pagdurusang iyon palagi. Kay saklap ang pasaning papasanin nila sa Araw ng Pagbangon!

Sa Araw na iihip ang anghel sa tambuli sa ikalawang pag-ihip para sa pagbubuhay at kakalap Kami sa mga tagatangging sumampalataya sa Araw na iyon habang [may matang] bughaw dahil sa pagbabago ng mga kulay nila at mga mata nila dahil sa tindi ng dinanas nila na mga hilakbot sa Kabilang-buhay.

Magbubulungan sila sa pagsabi nila: "Hindi kayo namalagi sa Barzakh matapos ng kamatayan kundi nang sampung gabi."

Kami ay higit na maalam sa paglilihiman nila; walang nakaaalpas sa Amin mula rito na anuman noong nagsasabi ang pinakasagana sa kanila sa pag-iisip: "Hindi kayo namalagi sa Barzakh kundi nang iisang araw, hindi higit pa."

Nagtatanong sila sa iyo, O Sugo, tungkol sa kalagayan ng mga bundok sa Araw ng Pagbangon kaya sabihin mo sa kanila: "Ang mga bundok ay bubunutin ng Panginoon ko mula sa mga ugat nito at ikakalat Niya ang mga ito kaya ang mga ito ay magiging alabok.

Iiwan Niya ang lupa na nagpapasan sa mga ito na maging patag na walang gusali sa ibabaw nito ni tanim.

Hindi ka makakikita sa lupa, O tagatingin sa mga iyon, dahil sa kalubusan ng kapatagan nito, ng isang paghilig ni isang pag-angat ni isang pagbaba."

Sa Araw na iyon susundan ng mga tao ang tinig ng tagapag-anyaya patungo sa Kalapan, nang walang paglihis sa kanila sa pagsunod sa kanya. Tatahimik ang mga tinig para sa Napakamaawain dala ng pangingilabot, kaya wala kang maririnig sa Araw na iyon kundi isang pakubling tinig.

Sa dakilang Araw na iyon ay hindi magpapakinabang ang pamamagitan mula sa alinmang tagapamagitan maliban sa isang tagapamagitang nagpahintulot doon si Allāh na mamagitan iyon at nalugod Siya sa sinasabi niyon sa pamamagitan.

Nakaaalam si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – sa kahaharapin ng mga tao mula sa nauukol sa Huling Sandali at nakaaalam Siya sa tatalikuran nila sa Mundo nila, habang hindi makasasaklaw ang lahat ng mga tao sa kaalaman sa sarili ni Allāh at mga katangian Niya.

Nagpakaaba ang mga mukha ng mga tao at nagpasakop sa [Panginoong] Buhay na hindi namamatay, na Tagapagpanatili sa mga nauukol sa mga tao sa pamamagitan ng pangangasiwa sa mga ito at pagpapatakbo sa mga ito samantalang nalugi nga ang sinumang nagpasan ng kasalanan sa pamamagitan ng paghahatid niya sa sarili niya sa mga hatiran ng kapahamakan.

Ang sinumang gumagawa ng mga gawang maayos samantalang siya ay mananampalataya kay Allāh at sa mga sugo Niya, magtatamo siya ng ganti sa kanya nang lubus-lubos at hindi siya mangangamba sa isang kawalang-katarungan kapag pinagdurusa siya dahil sa isang pagkakasalang hindi niya ginawa ni sa isang kabawasan sa gantimpala sa gawa niyang maayos.

Tulad ng pinababa Namin na mga kasaysayan ng mga nauna, nagpababa Kami nitong Qur'an sa wikang Arabeng malinaw at naglinaw Kami rito ng mga uri ng banta gaya ng pagbabala at pagpapangamba, sa pag-asang mangamba sila kay Allāh o magdulot sa kanila ang Qur'ān ng pangaral at pagsasaalang-alang.

Kaya pagkataas-taas si Allāh, kabanal-banalan Siya, at kapita-pitagan Siya, ang Haring sa Kanya ang paghahari sa bawat bagay, na Siya ay Totoo at ang sabi Niya ay totoo. Napakataas Siya kaysa sa inilalarawan sa Kanya ng mga tagapagtambal. Huwag kang magmabilis, O Sugo, sa pagbigkas ng Qur'ān kasabay kay Anghel Gabriel bago magwakas sa iyo ang pagpapaabot nito at magsabi ka: "Panginoon ko magdagdag Ka sa akin ng kaalaman sa naituro Mo sa akin."

Talaga ngang nagtagubilin Kami kay Adan, bago pa niyan, na huwag kumain mula sa [bawal na] punong-kahoy at sumaway Kami sa kanya niyon. Naglinaw Kami sa kanya ng kahihinatnan niyon ngunit nakalimutan niya ang tagubilin. Kumain siya mula sa [bawal na] punong-kahoy at hindi nakatiis doon. Hindi Kami nakakita sa kanya ng lakas ng pagtitika sa pag-iingat sa itinagubilin Namin sa kanya.

Banggitin mo, O Sugo, noong nagsabi Kami sa mga anghel: "Magpatirapa kayo kay Adan ng pagpapatirapa ng pagbati," kaya nagpatirapa naman sila sa kabuuan nila maliban si Satanas, na noon ay kasama sa kanila samantalang hindi kabilang sa kanila. Tumanggi siya sa pagpapatirapa dala ng pagpapakamalaki.

Kaya nagsabi Kami: "O Adan, tunay na si Satanas ay isang kaaway para sa iyo at isang kaaway para sa asawa mo; kaya huwag nga siyang magpapalabas sa iyo mismo at sa asawa mo mula sa hardin dahil sa pagtalima sa kanya sa ipinasasaring niya para magpapasan ka ng mga pahirap at mga pasakit."

Tunay na ukol sa iyo kay Allāh na magpakain Siya sa iyo sa hardin para hindi ka magutom at magpadamit Siya sa iyo para hindi ka maghubad,

at na magpainom Siya sa iyo para hindi ka mauuhaw, at maglilim Siya sa iyo para hindi ka tamaan ng init ng araw.

Ngunit nagpasaring ang demonyo kay Adan at nagsabi ito sa kanya: "O Adan, gagabay kaya ako sa iyo sa isang punong-kahoy na ang sinumang kumain mula roon ay hindi mamamatay magpakailanman, bagkus mananatiling buhay nang walang-hanggan at maghahari sa isang paghaharing nagpapatuloy na hindi napuputol ni nagwawakas?"

Kaya kumain sina Adan at Eva mula sa punong-kahoy na sinaway silang dalawa na kumain mula roon, saka nalantad sa kanilang dalawa ang kahubaran nilang dalawa matapos na ito dati ay natatakpan. Nag-umpisa silang dalawa na pumipitas ng mga dahon ng mga punong-kahoy ng hardin at nagtatakip silang dalawa ng mga ito sa kahubaran nilang dalawa. Sumalungat si Adan sa utos ng Panginoon nito yayamang hindi ito sumunod sa ipinag-uutos Niya na pag-iwas na kumain mula sa punong-kahoy sapagkat lumampas ito patungo sa hindi pinapayagan.

Pagkatapos ay pumili sa kanya si Allāh at tumanggap sa pagbabalik-loob niya at nagtuon sa kanya sa kagabayan.

Nagsabi si Allāh kina Adan at Eva: "Bumaba kayo mula sa hardin, kayong dalawa at si Satanas, sapagkat siya ay isang kaaway para sa inyong dalawa at kayong dalawa ay mga kaaway para sa kanya. Kaya kung may dumating sa inyo mula sa Akin na paglilinaw para sa landas Ko, ang sinumang sumunod kabilang sa inyo sa paglilinaw sa landas Ko, nagsagawa nito, at hindi lumihis palayo rito ay hindi siya maliligaw palayo sa katotohanan at hindi siya malulumbay sa Kabilang-buhay dahil sa pagdurusa, bagkus magpapapasok sa kanya si Allāh sa Paraiso."

Ang sinumang tumalikod palayo sa pag-aalaala sa Akin at hindi tumanggap nito ni tumugon dito, tunay na ukol sa kanya ay isang pamumuhay na masikip sa Mundo at sa Barzakh. Maghahatid Kami sa kanya sa Kalapan sa Araw ng Pagbangon na nawawalan ng paningin at katwiran.

Magsasabi ang tagaayaw na ito sa pag-aalaala: "O Panginoon ko, bakit Ka kumalap sa akin sa araw na ito na isang bulag samantalang ako nga dati sa Mundo ay isang nakakikita?"

Magsasabi si Allāh – Napakataas Siya – bilang pagtugon dito: "Tulad niyon ang ginawa mo sa Mundo sapagkat dumating sa iyo ang mga tanda Namin saka umayaw ka sa mga iyon at umiwan ka sa mga iyon. Gayon din, tunay na ikaw ay iiwan ngayong Araw sa pagdurusa."

Tulad ng ganting ito gaganti Kami sa sinumang nagumon sa mga pagnanasang ipinagbabawal at umayaw sa pananampalataya sa mga patunay na maliwanag mula sa Panginoon niya. Talagang ang pagdurusang dulot ni Allāh sa Kabilang-buhay ay higit na karima-rimarim at higit na malakas kaysa sa pamumuhay na hikahos sa Mundo at Barzakh at higit na nagtatagal.

Kaya hindi ba luminaw para sa mga tagapagtambal ang dami ng mga kalipunang ipinahamak Namin noong bago nila habang naglalakad ang mga iyon sa mga tirahan ng mga kalipunang ipinahamak na iyon at napagmamasdan nila ang dumapo sa mga iyon? Tunay na sa dumapo sa maraming kalipunang iyon na kapahamakan at pagkawasak ay talagang may mga maisasaalang-alang para sa mga may mga isip.

Kung hindi dahil sa isang salitang nauna mula sa Panginoon mo, O Sugo, na hindi Siya magpaparusa sa isa man bago ng paglalahad ng katwiran dito, at kung hindi dahil sa isang taning na itinakda sa ganang Kanya para sa kanila, talaga sanang minadali Niya sa kanila ang pagdurusa dahil sa pagiging karapat-dapat nila roon.

Kaya magtiis ka, O Sugo, sa anumang sinasabi ng mga tagapagpasinungaling sa iyo na mga paglalarawang bulaan. Magluwalhati ka kalakip ng papuri sa Panginoon mo sa dasal sa madaling-araw bago ng pagsikat ng araw, sa dasal sa hapon bago ng paglubog nito, sa dasal sa takip-silim at gabi mula sa mga oras ng gabi, sa dasal sa tanghali sa sandali ng paglihis [ng araw sa katanghaliang-tapat] matapos ng pagwawakas ng unang bahagi ng maghapon, at sa dasal sa takipsilim matapos ng pagwawakas ng ikalawang bahagi ng maghapon, sa pag-asang magtamo ka sa ganang kay Allāh ng gantimpalang kalulugdan mo.

Huwag ka ngang tumingin sa ginawa Namin para sa mga uri ng mga tagapagpasinungaling na ito bilang pagtatamasang tinatamasa nila mula sa karangyaan ng buhay na pangmundo upang sumubok Kami sa kanila. Tunay na ang anumang ginawa para sa kanila mula roon ay naglalaho samantalang ang gantimpala ng Panginoon mo na ipinangako Niya sa iyo upang malugod ka ay higit na mabuti kaysa sa ipinatamasa Niya sa kanila sa Mundo na mga pagtatamasang naglalaho at higit na nagtatagal dahil ito ay hindi napuputol.

Mag-utos ka, O Sugo, sa mag-anak mo ng pagsasagawa ng pagdarasal at magpakamatiisin ka mismo sa pagsasagawa nito. Hindi Kami humihiling mula sa iyo ng isang panustos para sa sarili mo ni para sa iba pa sa iyo; Kami ay naggagarantiya ng pagtutustos sa iyo. Ang pinapupurihang kahihinatnan sa Mundo at Kabilang-buhay ay ukol sa mga may pangingilag magkasala, na mga nangangamba kay Allah kaya sumusunod sila sa mga ipinag-uutos Niya at umiiwas sila sa mga sinasaway Niya.

Nagsabi itong mga tagatangging sumampalataya na mga tagapagpasinungaling sa Propeta – basbasan siya ni Allāh at pangalagaan: "Bakit kaya hindi nagdala sa atin si Muḥammad ng isang palatandaan mula sa Panginoon niya, na nagpapatunay sa katapatan niya at na siya ay isang sugo? Hindi ba dumating sa mga tagapagpasinungaling na ito ang Qur'ān na siyang pagpapatotoo sa mga kasulatang makalangit bago pa nito?"

Kung sakaling Kami ay nagpahamak sa mga tagapagpasinungaling na ito sa Propeta – ang basbas at ang pangangalaga ay sumakanya – sa pamamagitan ng pagpapababa ng isang pagdurusa sa kanila dahil sa kawalang-pananampalataya nila at pagmamatigas nila bago Kami magsugo sa kanila ng isang sugo at [bago] Kami magpababa sa kanila ng isang kasulatan ay talagang magsasabi sila sa Araw ng Pagbangon habang mga nagdadahilan sa kawalang-pananampalataya nila: "Bakit kaya hindi Ka nagsugo, Panginoon namin, sa amin ng isang sugo sa Mundo para sumampalataya kami sa kanya at sumunod kami sa inihatid niya na mga tanda Mo bago pa dumapo sa amin ang pagkahamak at ang pagkapahiya dahilan sa pagdurusang dulot Mo?"

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagpasinungaling na ito: "Bawat isa sa amin at sa inyo ay naghihintay ng anumang pangyayarihin ni Allāh; kaya maghintay kayo mismo sapagkat makaaalam kayo – nang walang pasubali – kung sino ang mga kasamahan ng daang tuwid at kung sino ang mga napatnubayan: kami o kayo?"

Lumapit para sa mga tao ang pagtutuos sa kanila sa mga gawa nila sa Araw ng Pagbangon habang sila ay nasa isang pagkalingat na mga umaayaw sa Kabilang-buhay dahil sa pagkakaabala nila sa Mundo sa halip niyon.

Walang pumupunta sa kanila mula sa Qur'ān mula sa Panginoon nila, na bago ang pagbaba, malibang nakikinig sila rito ayon sa pagdinig na hindi nagpapakinabang, bagkus ayon sa pagdinig ng paglalaro, habang mga hindi pumapansin sa anumang narito.

Nakinig sila nito habang ang mga puso nila ay nalilingat dito. Nagkubli ang mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya ng pag-uusap na nagtatapatan sila roon habang mga nagsasabi: "Ito kayang nag-aangkin na siya ay isang sugo ay maliban pa sa isang taong tulad ninyo, na walang pagkatangi sa kanya sa inyo? Ang inihatid niya ay isang panggagaway. Kaya susunod ba kayo sa kanya samantalang kayo ay nakatatalos na siya ay isang taong tulad ninyo at na ang inihatid niya ay isang panggagaway?"

Nagsabi ang Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan: "Ang Panginoon ko ay nakaaalam sa anumang ikinubli ninyo na pag-uusap sapagkat Siya ay nakaaalam sa bawat sinasabing namumutawi mula tagapagsabi nito sa mga langit at sa lupa. Siya ay ang Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, ang Maalam sa mga ginagawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito."

Bagkus nag-atubili sila sa pumapatungkol sa ihinatid ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan. Kaya minsan, nagsabi sila: "Mga maling panaginip na nagkahalu-halo, na walang pagpapakahulugan para sa mga ito." Nagsabi naman sila minsan: "Hindi; bagkus lumikha-likha siya nito, na hindi ito nagkaroon ng pinagmulan." Nagsabi pa sila minsan: "Siya ay isang manunula. Kung siya ay naging tapat sa pag-aangkin niya, maghatid siya sa atin ng isang himalang tulad ng sa mga sinauna kabilang mga sugo sapagkat naghatid nga sila ng mga himala, tulad ng tungkod ni Moises at dumalagang kamelyo ni Ṣāliḥ."

Walang sumampalataya bago ng mga tagamungkahing ito na isang pamayanang nagmungkahi ng pagbaba ng mga tanda kaya nabigyan ang mga iyan ng mga iyon gaya ng iminungkahi ng mga iyan; bagkus nagpasinungaling ang mga iyan sa mga iyon kaya nagpahamak Kami sa mga iyan. Kaya sasampalataya ba ang mga ito?

Hindi Kami nagpadala bago mo, O Sugo, kundi ng mga lalaking kabilang sa mga tao na nagkakasi Kami sa kanila. Hindi Kami nagpadala sa kanila bilang mga anghel. Kaya magtanong kayo sa mga may kasulatan bago pa ninyo kung kayo ay hindi nakaaalam niyon.

Hindi Kami gumawa sa mga sugo na isinugo Namin bilang mga may katawang hindi kumakain ng pagkain, bagkus kumakain sila kung paanong kumakain ang mga iba. Hindi sila naging mga nananatili sa Mundo nang hindi namamatay.

Pagkatapos ay nagsakatuparan Kami sa mga sugo Namin ng ipinangako Namin sa kanila yayamang sumagip Kami sa kanila at sumagip Kami sa sinumang niloob Namin kabilang sa mga mananampalataya mula sa kapahamakan. Ipinahamak ang mga lumalampas sa hangganan dahil sa kawalang-pananampalataya nila kay Allāh at paggawa nila ng mga pagsuway.

Talaga ngang nagpababa Kami sa inyo ng Qur'ān na narito ang dangal ninyo at ang ikararangal ninyo kung nagpatotoo kayo rito at gumawa kayo ayon sa narito. Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa niyon para magmadali kayo tungo sa pagsampalataya rito at paggawa ayon sa nilaman nito?

Anong dami ang mga pamayanang ipinahamak Namin, dahilan sa kawalang-katarungan ng mga ito at sa kawalang-pananampalataya, at nilikha Namin matapos ng mga ito na mga taong iba pa.

Kaya noong nakasaksi ang mga ipapahamak sa pumupuksang pagdurusang dulot Namin, biglang sila mula sa pamayanan nila ay nagmamadali sa pagtakas mula sa kapahamakan.

Kaya tatawagin sila sa pamamaraan ng panunuya: "Huwag kayong tumakas at bumalik kayo sa taglay ninyo noon na pagpapakaginhawa at mga minamasarap ninyo at sa mga tirahan ninyo, nang sa gayon kayo ay tatanungin ng anuman mula sa kamunduhan ninyo."

Magsasabi ang mga tagalabag sa katarungan na ito habang mga umaamin sa pagkakasala nila: "O kapahamakan sa amin; tunay na kami noon ay mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya Namin kay Allāh."

Saka hindi natigil na ang pag-amin nila ng pagkakasala nila at ang pagdalangin nila laban sa mga sarili nila ng kapahamakan ay ang panawagan nilang inuulit-ulit nila hanggang sa ginawa Namin sila tulad ng pananim na inani, bilang mga patay na walang pagkilos sa kanila.

Hindi Kami lumikha ng langit at lupa at anumang nasa pagitan ng dalawang ito bilang paglalaro at bilang paglilikot, bagkus lumikha Kami ng dalawang ito para sa pagpapatunay sa kakayahan Namin.

Kung sakaling nagnais Kaming gumawa ng isang asawa o isang anak ay talaga sanang gumawa Kami nito mula sa taglay Namin, at hindi nangyaring Kami ay gagawa niyon dahil sa pagkawalang-kaugnayan Namin doon.

Bagkus bumabato Kami ng katotohanan, na ikinakasi Namin sa Sugo Namin, sa kabulaanan ng mga alagad ng kawalang-pananampalataya kaya nagpapabula ito roon kaya biglang ang kabulaanan nila ay umaalis na naglalaho. Ukol sa inyo, o mga tagapagsabi ng pagkakaroon Niya ng asawa at anak, ang kapahamakan dahil sa paglalarawan ninyo sa Kanya ng hindi naaangkop sa Kanya.

Sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – tanging sa Kanya ang paghahari sa mga langit at ang paghahari sa lupa. Ang mga nasa piling Niya na mga anghel ay hindi nagpapakamalaki palayo sa pagsamba sa Kanya at hindi napapagod doon.

Nagsisigasig sila sa pagluluwalhati kay Allāh palagi; hindi sila nagsasawa roon.

Bagkus gumawa ang mga tagapagtambal ng mga diyos bukod pa kay Allāh, na hindi nagbibigay-buhay ng mga patay kaya papaanong sumasamba sila sa walang-kakayahan doon?

Kung sakaling sa mga langit at lupa ay may mga sinasambang marami na iba pa kay Allāh, talaga sanang nasira ang mga ito dahil sa pag-aalitan ng mga sinasamba sa Kaharian. Ang reyalidad ay kasalungatan niyon sapagkat nagpawalang-kaugnayan si Allāh, ang Panginoon ng Trono, sa mga inilalarawan sa Kanya ng mga tagapagtambal na isang kasinungalingan na mayroon daw Siyang mga katambal.

Si Allāh, ang namumukod-tangi sa paghahari Niya at pagtatadhana Niya, ay hindi tinatanong ng isa man tungkol sa anumang itinakda Niya at itinadhana Niya samantalang Siya ay magtatanong sa mga lingkod Niya tungkol sa mga gawa nila. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Bagkus gumawa sila bukod pa kay Allāh ng mga sinasamba. Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagtambal na ito: "Magbigay kayo ng katwiran ninyo sa pagiging karapat-dapat ng mga iyon para sa pagsamba sapagkat itong Aklat na pinababa sa akin at ang mga kasulatang pinababa sa mga sugo ay walang katwiran para sa inyo sa mga iyon. Bagkus ang karamihan sa mga tagapagtambal ay hindi bumabatay kundi sa kamangmangan at panggagaya, kaya sila ay mga tagaayaw sa pagtanggap sa katotohanan."

Hindi Kami nagpadala bago mo pa, O Sugo, ng isang sugo malibang nagkakasi Kami sa kanya na walang sinasamba ayon sa karapatan kundi Ako kaya sumamba kayo sa Akin lamang at huwag kayong magtambal sa Akin ng anuman.

Nagsabi ang mga tagapagtambal: "Gumawa si Allāh sa mga anghel bilang mga anak na babae." Nagpawalang-kaugnayan Siya – kaluwalhatian sa Kanya at kabanal-banalan Siya – palayo sa sinasabi nila na kasinungalingan; bagkus ang mga anghel ay mga lingkod para Allāh, na mga pinarangalan Niya, na mga inilapit sa Kanya.

Hindi sila nangunguna sa Panginoon nila sa pagsabi sapagkat hindi sila bumibigkas hanggang sa mag-utos Siya sa kanila samantalang sila sa utos Niya ay gumagawa kaya hindi sila sumasalungat sa Kanya sa isang utos.

Nakaaalam Siya sa nauuna sa mga gawain nila at sa kasunod sa mga ito. Hindi sila humihiling ng Pamamagitan malibang ayon sa pahintulot Niya para sa sinumang kinalugdan Niya ang pamamagitan para roon. Sila dahil sa pangamba sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya – ay mga nangingilag, kaya hindi sila sumasalungat sa Kanya sa isang utos ni isang saway.

Ang sinumang nagsasabi kabilang sa mga anghel bilang pagpapalagay: "Tunay na ako ay sinasamba bukod pa kay Allāh," tunay na Kami ay gaganti sa kanya, dahil sa sabi niya, ng pagdurusa sa Impiyerno sa Araw ng Pagbangon bilang mamamalagi roon. Tulad ng ganting ito gagantihan ang mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya at pagtatambal kay Allāh.

Hindi ba nakaalam ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh na ang mga langit at ang lupa dati ay magkakadikit-dikit na walang puwang sa pagitan ng mga ito para bumaba mula rito ang ulan, saka nagpahiwalay Kami sa mga ito? Gumawa Kami mula sa tubig na bumababa mula sa langit patungo sa lupa ng bawat bagay na hayop at halaman. Kaya hindi ba sila nagsasaalang-alang niyon at sumasampalataya kay Allāh lamang?

Lumikha Kami sa lupa ng mga bundok na matibay upang hindi yumanig ito kasama sa sinumang nasa ibabaw nito. Gumawa Kami rito ng mga tinatahak at mga daang maluwag nang sa gayon sila ay mapapatnubayan sa mga paglalakbay nila tungo sa mga pakay nila.

Gumawa Kami ng langit bilang bubong na pinangangalagaan laban sa pagbagsak, nang walang tukod, na pinangangalagaan laban sa panakaw na pakikinig [ng mga jinn], samantalang ang mga tagapagtambal naman, sa nasa langit na mga tanda gaya ng araw at buwan, ay mga tagaayaw na hindi nagsasaalang-alang.

Si Allāh lamang ay ang lumikha ng gabi para sa kapahingahan, lumikha ng maghapon para sa pagkamit ng ikabubuhay, at lumikha ng araw bilang palatandaan sa maghapon at ng buwan bilang palatandaan sa gabi; bawat [isa] sa araw at buwan ay umiinog sa ikutan nitong natatangi rito, nang hindi lumilihis dito ni kumikiling.

Hindi Kami gumawa para sa isa kabilang sa mga tao bago mo, O Sugo, ng pamamalagi sa buhay na ito. Kaya ba kung natapos ang taning mo sa buhay na ito at namatay, ang mga ito ay ang mga mamamalagi matapos mo? Aba'y hindi!

Bawat kaluluwang mananampalataya o tagatangging sumampalataya ay lalasap ng kamatayan sa Mundo. Susubok Kami sa inyo, O mga tao, sa buhay na pangmundo sa pamamagitan ng mga pag-aatang ng tungkulin, mga biyaya, at mga kamalasan. Pagkatapos, matapos ng kamatayan ninyo ay tungo sa Amin – hindi tungo sa iba pa sa Amin – pababalikin kayo para gumanti Kami sa inyo sa mga gawa ninyo.

Kapag nakita ka, O Sugo, ng mga tagapagtambal na ito ay wala silang ginagawa sa iyo kundi isang panunuya habang mga nagpapalayo ng loob ng mga tagasunod nila sa pamamagitan ng pagsabi nila: "Ito ba ay ang nang-aalipusta sa mga diyos ninyo na sinasamba ninyo?" Sila, kalakip ng panunuya sa iyo, ay mga tagapagkaila sa pinababa ni Allāh sa kanila mula Qur'ān. Sa ibinigay Niya sa kanila na mga biyaya ay mga tagatangging magpasalamat kaya sila ay higit na nararapat sa pamimintas dahil sa pagkakaipon sa kanila ng bawat kasagwaan.

Isinakalikasan ang tao sa pagmamadali kaya siya ay nagmamadali sa mga pangyayari bago ng pagkaganap ng mga ito. Kabilang doon ang pagmamadali ng mga tagapagtambal para sa pagdurusa. Magpapakita Ako sa inyo, O mga tagapagmadali sa pagdudulot Ko ng pagdurusa, ng minadali ninyo kaya huwag kayong humiling ng madaliin iyon.

Nagsasabi ang mga tagatangging sumampalataya na mga nagkakaila sa pagbubuhay bunsod ng pagmamadali: "Kailan mangyayari ang ipinangangako ninyo sa amin, O mga Muslim, na pagbubuhay kung kayo ay mga tapat sa anumang inaangkin ninyo na pangyayari nito?"

Kung sakaling nakaaalam itong mga tagatangging sumampalataya na mga tagapagkaila sa pagkabuhay kapag hindi sila nakapagtataboy sa apoy palayo sa mga mukha nila ni palayo sa mga likod nila, at na walang tagapag-adyang mag-aadya sa kanila sa pagtulak sa pagdurusa palayo sa kanila, kung sakaling nakapagtiyak sila niyon ay hindi sila magmamadali ng pagdurusa.

Hindi pupunta sa kanila ang apoy na ito na pagdurusahin sila sa pamamagitan nito ayon sa isang kaalaman mula sa kanila, bagkus pupunta ito sa kanila nang biglaan kaya hindi sila makakakaya sa pagtataboy nito ni sila ay makapagpapaliban hanggang sa makapagbalik-loob sila para umabot sa kanila ang awa.

Talagang kung nanuya sa iyo ang mga kababayan mo, ikaw ay hindi kauna-unahan doon sapagkat nangutya na sa mga sugo bago mo pa, O Sugo, kaya pumaligid sa mga tagatangging sumampalataya na dating nanuya sa kanila ang pagdurusang dati nilang kinukutya sa Mundo kapag nagpapangamba sa kanila niyon ang mga sugo nila.

Sabihin mo, O Sugo, sa mga tagapagmadaling ito sa pagdurusa: "Sino ang mangangalaga sa inyo sa gabi at maghapon laban sa anumang ninanais sa inyo ng Napakamaawain na pagpapababa ng pagdurusa at kapahamakan sa inyo?" Bagkus sila, sa pag-aalaala sa mga pangaral ng Panginoon nila at mga katwiran Niya, ay mga tagaayaw. Hindi sila nagbubulay-bulay ng anuman mula sa mga ito dala ng kamangmangan at kahunghangan.

O mayroon kaya silang mga diyos na nagtatanggol sa kanila laban sa pagdurusang dulot Namin? Hindi sila nakakakaya sa pag-adya sa mga sarili nila sa pamamagitan ng pagtulak sa pinsala palayo sa mga ito at sa paghatak ng pakinabang para sa mga ito. Ang sinumang hindi nakapag-aadya sa sarili niya ay papaanong mag-aadya sa iba sa kanya? Sila ay hindi makakandili laban sa pagdurusang dulot Namin.

Bagkus nagpaginhawa Kami sa mga tagatangging sumampalataya na ito at sa mga magulang nila sa pamamagitan ng ipinaluwag Namin sa kanila mula sa mga biyaya Namin bilang pagpapain para sa kanila hanggang sa tumagal-tagal sa kanila ang panahon kaya nalinlang sila dahil doon at nanatili sila sa kawalang-pananampalataya nila. Kaya hindi ba nakakikita ang mga nalinlang na ito dahil sa mga biyaya Namin, na mga nagmamadali sa pagdurusang dulot Namin, na Kami ay pumupunta sa lupa, na nagbabawas rito mula sa mga tagiliran nito sa pamamagitan ng paggapi Namin sa mga naninirahan dito at pananaig Namin sa kanila. Kaya magsaalang-alang sila niyon upang hindi maganap sa kanila ang naganap sa iba pa sa kanila! Ang mga ito ay hindi mga mananaig, bagkus sila ay mga madadaig."

Sabihin mo, O Sugo: "Nagpapangamba lamang ako sa inyo, O mga tao, sa pagdurusang dulot ni Allāh sa pamamagitan ng pagkakasi na ikinakasi sa akin ng Panginoon ko." Hindi nakaririnig ang mga bingi sa katotohanan, na hindi sila dumadalangin sa Kanya ayon sa pagkadinig ng pagtanggap, kapag pinangamba sila sa pagdurusang dulot ni Allāh."

Talagang kung nasaling ang mga tagapagmadaling ito ng pagdurusa ng isang bahagi mula sa pagdurusang dulot ng Panginoon mo, O Sugo, ay talagang magsasabi nga sila sa sandaling iyon: "O kapahamakan nmin at kalugihan namin! Tunay na kami dati ay mga tagalabag sa katarungan dahil sa pagtatambal kay Allāh at pagpapasinungaling sa inihatid ni Muḥammad." Pagpalain siya ni Allāh at pangalagaan.

Magtutukod Kami ng mga timbangang makatarungan para sa mga tao sa [Araw ng] Pagbangon upang timbangin sa pamamagitan ng mga ito ang mga gawa nila, kaya hindi lalabagin sa katarungan sa Araw na iyon ang isang kaluluwa sa pamamagitan ng pagbabawas sa mga magandang gawa nito o pagdaragdag sa mga masagwang gawa nito. Kung ang natimbang ay kaunti tulad ng tinitimbang ng isang buto ng mustasa, magtatanghal Kami nito. Nakasapat na Kami bilang tagapag-isa-isa; mag-iisa-isa Kami ng mga gawa ng mga lingkod Namin.

Talaga ngang nagbigay Kami kina Moises at Aaron – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan – ng Torah bilang tagapaghiwalay sa pagitan ng katotohanan at kabulaanan at ng ipinahihintulot at ipinagbabawal, ng isang kapatnubayan para sa sinumang sumampalataya rito, at ng isang pagpapaalaala para sa mga tagapangilag magkasala sa Panginoon nila,

na nangangamba sa parusa ng Panginoon nila na sinasampalatayanan nila gayong sila ay hindi naman nakasaksi sa Kanya at sila sa Huling Sandali ay mga nangangamba.

Itong Qur'ān na ibinaba kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay isang paalaala para sa sinumang nagnais na magsaalaala nito, at isang pangangaral na marami ang pakinabang at ang kabutihan. Kaya kayo ba rito sa kabila niyon ay mga tagapagkaila, na hindi mga kumikilala sa nasaad dito, ni mga gumagawa ayon dito?

Talaga ngang nagbigay Kami kay Abraham ng katwiran laban sa mga kababayan niya noong pagkabata niya. Laging Kami sa kanya ay nakaaalam kaya nagbigay Kami sa kanya ng anumang nagiging karapat-dapat sa kanya sa kaalaman Namin na katwiran laban sa mga kababayan niya.

[Banggitin] noong nagsabi siya sa ama niyang si Āzar at sa mga kababayan niya: "Ano ang mga anitong ito na niyari ninyo sa pamamagitan ng mga kamay ninyo at na kayo sa mga ito ay mga nananatili sa pagsamba sa mga ito?"

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Nakatagpo Kami sa mga magulang namin na sumasamba sa mga ito kaya sumamba kami sa mga ito bilang pagtulad sa kanila."

Nagsabi sa kanila si Abraham: "Talaga ngang kayo, O mga tagasunod, mismo at ang mga ninuno ninyong mga sinusunod ay nasa isang maliwanag na pagkaligaw palayo sa daan ng katotohanan."

Nagsabi sa kanya ang mga kababayan niya: "Naghatid ka ba sa amin ng kaseryosohan nang nagsabi ka ng sinabi mo, o ikaw ay kabilang sa mga tagapagbiro?"

Nagsabi si Abraham: "Bagkus naghatid ako sa inyo ng kaseryosohan hindi ng pagbibiro sapagkat ang Panginoon ninyo ay ang Panginoon ng mga langit at lupa, na lumikha sa mga ito ayon sa walang pagkakatulad na nauna. Ako ay ayon na Siya ay Panginoon ninyo at Panginoon ng mga langit at lupa, at kabilang sa mga tagasaksi. Ang mga anito ninyo ay walang bahagi mula roon."

Nagsabi si Abraham sa kung saan hindi nakaririnig sa kanya ang mga kababayan niya: "Sumpa man kay Allāh, talagang magpapakana nga ako laban sa mga anito ninyo ng kasusuklaman ninyo matapos na umalis kayo sa mga ito patungo sa pagdiriwang ninyo."

Kaya winasak ni Abraham ang mga anito nila hanggang sa ang mga ito ay maging mga maliit na piraso. Itinira niya ang malaki sa mga ito, sa pag-asang bumalik sila rito upang magtanong dito tungkol sa kung sino ang nagwasak sa mga ito.

Kaya noong nakabalik sila at nakatagpo sila sa mga anito nila na winasak na, nagtanong ang iba sa kanila sa iba pa: "Sino ang nagwasak sa mga sinasamba natin? Tunay na ang sinumang nagwasak sa mga ito ay talagang kabilang sa mga tagalabag sa katarungan yayamang hinamak niya ang karapat-dapat sa pagdakila at pagbabanal."

Nagsabi ang iba sa kanila: "Nakarinig kami ng isang binatang bumabanggit sa kanila nang may kasagwaan at namimintas sa kanila, na tinatawag na Abraham. Marahil siya ay ang nagwasak sa kanila."

Nagsabi ang mga pinuno nila: "Kaya maghatid kayo kay Abraham sa masasaksihan at makikita ng mga tao, nang sa gayon sila ay sasaksi sa pag-amin niya sa ginawa niya para ang pag-amin niya ay maging katwiran para sa inyo laban sa kanya."

Kaya naghatid sila kay Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – saka nagtanong sila rito: "Ikaw ba ay gumawa ng gawaing nakaririmarim na ito sa mga anito namin, o Abraham?"

Nagsabi si Abraham habang nang-uuyam sa kanila na naglalantad sa kawalang-kakayahan ng mga anito nila sa pagtingin ng mga tao: "Hindi ko ginawa iyon; bagkus ginawa iyon ng malaki ng mga anito kaya magtanong kayo sa kanila kung sila ay nakapagsasalita."

Kaya bumalik sila sa mga sarili nila sa pamamagitan ng pag-iisip-isip at pagninilay-nilay saka luminaw para sa kanila na ang mga anito nila ay hindi nagpapakinabang at hindi nakapipinsala, kaya sila ay mga tagalabag sa katarungan nang sumamba sila sa mga iyon bukod pa kay Allāh.

Pagkatapos ay nanumbalik sila sa pagmamatigas at pagkakaila sapagkat nagsabi sila: "Talaga ngang nakatiyak ka, O Abraham, na ang mga anitong ito ay hindi nakabibigkas kaya papaano kang nag-uutos sa amin na magtanong kami sa mga ito?" Nagnais sila niyon bilang katwiran para sa kanila ngunit ito ay naging isang katwiran laban sa kanila.

Nagsabi si Abraham habang nagmamasama sa kanila: "Kaya sumasamba ba kayo sa bukod pa kay Allāh, na mga anitong hindi nagpapakinabang sa inyo ng anuman at hindi nakapipinsala sa inyo? Ang mga ito ay walang-kakayahan sa pagtulak sa kapinsalaan palayo sa mga sarili ng mga ito o sa paghatak sa kapakinabangan para sa mga ito.

Kapangitan ay ukol sa inyo at kapangitan ay ukol sa anumang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh kabilang sa mga anitong ito na hindi nagpapakinabang at hindi nakapipinsala! Kaya hindi ba kayo nakapag-uunawa niyon at mag-iiwan sa pagsamba sa mga ito?"

Kaya noong nawalang-kakayahan sila sa pagharap sa kanya sa pamamagitan ng katwiran, dumulog sila sa paggamit ng lakas sapagkat nagsabi sila: "Sunugin ninyo si Abraham sa apoy bilang pag-aadya pata sa mga anito ninyo na iginuho niya at binasag niya, kung kayo ay mga gagawa sa kanya ng isang parusang pampigil."

Kaya nagparikit sila ng apoy at itinapon nila siya roon kaya nagsabi Kami: "O apoy, maging kalamigan at kaligtasan ka kay Abraham." Kaya nangyari ang gayon saka hindi siya dinapuan ng isang kapinsalaan.

Nagnais ang mga kababayan ni Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – sa kanya ng isang pakana sa pamamagitan ng pagsunog nila sa kanya ngunit nagpawalang-saysay Kami sa pakana nila at ginawa Namin silang ang mga napahamak, ang mga nadaig.

Sumagip Kami sa kanya at sumagip Kami kay Lot. Nagpalabas Kami sa kanilang dalawa tungo sa lupain ng Sirya na nagpala Kami roon dahil nagpadala Kami roon ng mga propeta at dahil nagkalat Kami roon para sa mga nilikha ng mga kabutihan.

Ipinagkaloob para sa kanya si Isaac nang dumalangin siya sa Panginoon niya na tustusan siya ng anak. Ipinagkaloob para sa kanya si Jacob bilang karagdagan. Bawat isa kina Abraham, anak niyang si Isaac, at [apo niyang] si Jacob ay ginawang mga maayos na mga tagatalima kay Allāh.

Ginawa sila bilang mga tagapanguna na napapatnubayan sa pamamagitan nila ang mga tao. Nag-aanyaya sila sa mga tao sa pagsamba kay Allāh lamang ayon sa isang pahintulot mula sa Kanya – pagkataas-taas Siya. Kinasihan sila, na [sinasabi]: "Gumawa kayo ng mga kabutihan, magsagawa kayo ng dasal ayon sa pinakalubos na paraan, at magbigay kayo ng zakāh." Laging sila sa Amin ay mga nagpapaakay.

Kay Lot ay nagbigay Kami ng pagpapasya sa paghuhusga sa pagitan ng mga magkakatunggali. Nagbigay Kami sa kanya ng isang kaalaman sa nauukol sa relihiyon niya. Nagpaligtas Kami sa kanya mula sa pagdurusang pinababa Namin sa pamayanan niya (ang Sodom), na ang mga mamamayan nito noon ay gumagawa ng mahalay. Tunay na sila noon ay mga tao ng kaguluhan, na mga lumalabas sa pagtalima sa Panginoon nila.

Nagpapasok Kami sa kanya sa awa Namin noong nagligtas Kami sa kanya mula sa pagdurusa na tumama sa mga kababayan niya. Tunay na siya ay kabilang sa mga maayos na sumusunod sa ipinag-uutos Namin at umiiwas sa sinasaway Namin.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Noe noong nanawagan siya kay Allāh bago pa nina Abraham at Lot. Kaya tumugon Kami sa kanya sa pamamagitan ng pagbibigay sa kanya ng hiniling niya saka naligtas Kami sa kanya at nagligtas Kami sa mag-anak niyang mga mananampalataya mula sa pighating sukdulan.

Nagligtas Kami sa kanya mula sa panlalansi ng mga taong nagpasinungaling sa mga tanda Namin sa pamamagitan ng inalalay Namin sa kanya na mga tanda na nagpapatunay sa katapatan niya. Tunay na sila noon ay mga tao ng kaguluhan at kasamaan kaya nagpahamak Kami sa kanila nang magkakasama sa pamamagitan ng paglunod.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan nina David at ng anak niyang si Solomon – sumakanilang dalawa ang pagbati ng kapayapaan – noong humahatol silang dalawa sa kasong isinampa sa kanilang dalawa na may pumapatungkol sa magkaalitan na ang isa sa kanilang dalawa ay may mga tupang kumalat isang gabi sa taniman ng isa pa at sinira ng mga ito iyon. Laging Kami para sa paghahatol nina David at Solomon ay tagasaksi; walang anumang nalingid sa Amin mula sa kahatulan nilang dalawa.

Nagpaintindi Kami ng kaso kay Solomon bukod pa sa ama niyang si David. Sa bawat isa kina David at Soloman ay nagbigay Kami ng pagkapropeta at kaalaman sa mga kahatulan ng Batas. Hindi Kami nagtangi rito kay Solomon lamang. Pinatalima Namin kasama kay David ang mga bundok, na nagluluwalhati kasabay ng pagluluwalhati niya, at pinatalima Namin para sa kanya ang mga ibon. Kami dati ay gumagawa ng pagpapaintinding iyon at ng pagbibigay ng kahatulan, kaalaman, at pagpapasilbi.

Nagturo Kami kay David bukod pa kay Solomon ng pagyari ng mga baluti upang mangalaga sa inyo laban sa pagkakitil ng sandata sa mga katawan ninyo, kaya kayo kaya, O mga tao, ay mga tagapagpasalamat sa biyayang ito na ibiniyaya ni Allāh sa inyo?

Ipinatalima Namin para kay Solomon ang hangin na matindi ang pag-ihip, na dumadaloy ayon sa utos niya kapag nag-utos siya tungo sa lupain ng Sirya na nagpala Kami roon dahil nagpadala Kami roon ng mga propeta at dahil nagpalawak Kami roon ng mga kabutihan. Laging Kami sa bawat bagay ay nakaaalam: walang naikukubli sa Amin mula roon na anuman.

Pinagsilbi Namin ang ilan sa mga demonyo na sumisisid para sa kanya sa mga dagat, na nangunguha ng mga biyaya Ko at iba pa sa mga ito, at gumagawa ng iba pa roon na mga gawain gaya ng pagpapatayo ng gusali. Laging Kami para sa mga bilang nila at mga gawain nila ay tagapag-ingat: walang nakaaalpas sa Amin na anuman mula roon.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Job – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong dumalangin siya sa Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya – nang tumama sa kanya ang pagsubok, na nagsasabi: "O Panginoon ko, tunay na ako ay tinamaan ng karamdaman at pagkawala ng mag-anak, at Ikaw ay ang pinakamaawain ng mga naaawa sa kalahatan, kaya magbaling Ka palayo sa akin ng anumang tumama sa akin mula roon."

Kaya sumagot Kami sa panalangin niya at nagbaling Kami palayo sa kanya ng tumama sa kanya na kapinsalaan. Nagbigay Kami sa kanya ng nawala sa mag-anak niya at mga anak niya at nagbigay Kami sa kanya ng tulad nila kasama nila. Lahat ng iyon ay ginawa Namin bilang awa mula sa ganang Amin at bilang pagpapaalaala sa bawat nagpapaakay sa Amin sa pagsamba, upang magtiis ito kung paanong nagtiis si Job.

Banggitin mo, O Sugo, sina Ismael, Enoc, at Dhulkifl – sumakanila ang pagbati ng kapayapaan. Bawat isa sa kanila ay kabilang sa mga tagapagtiis sa mga pagsubok at sa pagsasagawa ng iniatang sa kanila ni Allāh.

Nagpapasok Kami sa kanila sa awa Namin sapagkat gumawa Kami sa kanila bilang mga propeta, at nagpapasok Kami sa kanila sa Paraiso. Tunay na sila ay kabilang sa mga maayos na lingkod ni Allāh, na gumawa ng pagtalima sa Panginoon nila at naging maayos ang mga panloob nila at ang mga panlabas nila.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ng Kasama ng Isda na si Jonas – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong umalis siya nang walang pahintulot mula sa Panginoon niya habang kinagagalitan ang mga kababayan niya dahil sa paggigiit nila sa pagsuway, saka nagpalagay siya na hindi Kami makagigipit sa kanya sa pamamagitan ng pagparusa sa kanya sa pag-alis niya. Kaya sinubok siya sa pamamagitan ng katindihan ng panggigipit at pagkulong nang nilunok siya ng isda. Kaya dumalangin siya sa loob ng mga kadiliman ng tiyan ng isda, dagat, at gabi habang umaamin ng pagkakasala niya habang nagbabalik-loob kay Allāh mula roon, sapagkat nagsabi siya: "Walang sinasamba ayon sa karapatan na iba pa sa Iyo. Nagpawalang-kaugnayan Ka sa kapintasan at nagpakabanal Ka! Tunay na ako dati ay kabilang sa mga tagalabag sa katarungan."

Kaya sumagot Kami sa panalangin niya at nagpaligtas Kami sa kanya mula sa dalamhati ng katindihan sa pamamagitan ng pagpapalabas sa kanya mula sa mga kadiliman at mula sa tiyan ng isda. Tulad ng pagpapaligtas kay Jonas mula sa dalamhati niyang ito, nagliligtas Kami sa mga mananampalataya kapag nasadlak sila sa dalamhati at dumalangin siya.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Zacarias – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – noong dumalangin ito sa Panginoon nito – kaluwalhatian sa Kanya – na nagsasabi: "Panginoon ko, huwag Mo akong iwang namumukod na walang anak para sa akin. Ikaw ay ang pinakamabuti sa mga mananatili, kaya magkaloob Ka sa akin ng anak na mananatili matapos ko."

Kaya sumagot Kami sa kanya sa panalangin niya. Ibinigay Namin sa kanya si Juan bilang anak at pinagaling Namin para sa kanya ang maybahay niya kaya ito ay naging nanganganak matapos na dati ay hindi nanganganak. Tunay na sina Zacarias, ang maybahay niya, at ang anak niya ay nagmamabilis noon sa paggawa ng mga kabutihan at dumadalangin noon sa Amin, habang mga nagmimithi sa nasa ganang Amin na gantimpala habang mga nangangamba sa nasa ganang Amin na parusa. Sila noon sa Amin ay mga tagapagsumamo.

Banggitin mo, O Sugo, ang kasaysayan ni Maria – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – na nangalaga sa kalinisang-puri niya laban sa pangangalunya kaya nagsugo si Allāh sa kanya kay Anghel Gabriel – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – saka umihip ito sa kanya kaya nagbuntis siya kay Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Si Maria at ang anak niyang si Jesus noon ay palatandaan para sa mga tao sa kakayahan ni Allāh, at na Siya ay hindi napawawalang-kakayahan ng anuman yayamang lumikha Siya kay Jesus nang walang ama.

Tunay na itong kapaniwalaan ninyo, O mga tao, ay kapaniwalaang nag-iisa, ang Tawḥīd na siyang Relihiyong Islām, at Ako ay Panginoon ninyo kaya magpakawagas kayo sa pagsamba sa Akin lamang.

Nagkaiba-iba ang mga tao sapagkat kabilang sa kanila ang tagapaniwala sa kaisahan ni Allāh at ang tagapagtambal sa Kanya, at ang tagatangging sumampalataya at ang mananampalataya. Ang lahat ng mga nagkakaiba-ibang ito ay tungo sa Amin lamang mga babalik sa Araw ng Pagbangon saka gaganti Kami sa kanila sa mga gawa nila.

Kaya ang sinumang gumawa kabilang sa kanila ng mga gawang maayos habang siya ay mananampalataya kay Allāh, sa mga sugo Niya, at sa Huling Araw, walang pagkakaila para sa gawa niyang maayos, bagkus kikilala si Allāh para sa taong ito sa gantimpala niya saka pag-iibayuhin ni Allāh ito para sa kanya. Makatatagpo siya nito sa talaan ng gawa niya sa Araw na bubuhayin siya kaya matutuwa siya rito.

May imposible sa mga naninirahan sa isang pamayanan na ipinahamak Namin dahilan sa kawalang-pananampalataya nito: na bumalik sila sa Mundo upang magbalik-loob at tanggapin ang pagbabalik-loob nila.

Hindi sila babalik kailanman hanggang sa kapag binuksan ang saplad ng Gog at Magog habang sila sa araw na iyon mula sa bawat mataas na bahagi ng lupa ay lalabas na mga nagmamabilis.

Nalapit ang [Araw ng] Pagbangon dahil sa paglabas nila at lumitaw ang mga hilakbot doon at ang mga matinding pangyayari roon kaya biglang ang mga paningin ng mga tagatangging sumampalataya ay nakabukas dahil sa tindi ng pangingilabot doon, na nagsasabi: "O kapahamakan namin! Kami nga noon sa Mundo ay nasa isang pagkalibang at pagkaabala para sa paghahanda para sa sukdulang araw na ito; bagkus Kami noon ay mga tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya at paggawa ng mga pagsuway."

Tunay na kayo, O mga tagapagtambal, at ang sinasamba ninyo bukod pa kay Allāh na mga anito at kabilang sa mga nalulugod sa pagsamba ninyo sa mga ito kabilang sa tao at jinn ay mga panggatong ng Impiyerno. Kayo at ang mga sinasamba ninyo ay doon mga papasok.

Kung sakaling ang mga sinasambang ito ay naging mga diyos na sinasamba ayon sa karapatan, hindi sana sila pumasok sa Apoy kasama ng mga sumamba sa kanila. Bawat isa sa mga tagasamba at mga sinamba ay sa Apoy mga mamamalagi magpakailanman; hindi sila makalalabas mula roon.

Ukol sa kanila roon, dahil sa tindi ng dinaranas nilang mga sakit, ay paghingang matindi. Sila sa Apoy ay hindi nakaririnig ng mga tunog dahil sa tindi ng hilakbot na nakahihindik na tumama sa kanila.

Noong nagsabi ang mga tagapagtambal: "Tunay na si Jesus at ang mga anghel na sinamba ay papasok sa Impiyerno," nagsabi naman si Allāh: "Tunay na ang mga nauna sa kaalaman ni Allāh na sila ay kabilang sa mga alagad ng kaligayahan tulad ni Jesus – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ay mga pinalayo sa Apoy."

Hindi makararating sa pandinig nila ang tunog ng Impiyerno habang sila sa ninasa ng mga sarili nila na kaginhawahan at mga sarap ay mga mananatili; hindi mapuputol ang kaginhawahan nila magpakailanman.

Hindi magpapangamba sa kanila ang hilakbot na sukdulan kapag itinataklob ang Apoy sa mga maninirahan doon at haharap sa kanila ang mga anghel nang may pagbati habang mga nagsasabi: "Ito ay ang Araw ninyo na kayo noon ay pinangangakuan nito sa Mundo at binabalitaan ng daranasin ninyo rito na kaginhawahan,

sa Araw na magtutupi Kami sa langit tulad ng pagtupi ng kalatas sa nilalaman nito at kakalap Kami sa nilikha ayon sa anyo nila na nilikha sila ayon doon sa unang pagkakataon. Nangako Kami niyon ayon sa isang pangakong walang pagsira roon. Tunay na Kami ay laging magpapatupad ng anumang ipinangangako Namin.

Talaga ngang nagsulat Kami sa mga kasulatang pinababa Namin sa mga sugo noong matapos na naisulat Namin sa Tablerong Pinag-iingatan, na ang lupa ay mamanahin ng mga lingkod ni Allāh na maaayos na nagsasagawa ng pagtalima sa Kanya. Sila ay ang Kalipunan ni Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan.

Tunay na sa pinababa Namin na pangaral ay talagang may kapakinabangan at kasapatan para sa mga taong tagasamba sa Panginoon nila ayon sa isinabatas Niya para sa kanila sapagkat sila ay ang mga nakikinabang dito.

Hindi Kami nagpadala sa iyo, O Muḥammad, bilang sugo kundi bilang awa para sa lahat ng nilikha dahil sa pagtataglay mo ng katangian ng sigasig sa kapatnubayan sa mga tao at sa pagsagip sa kanila mula sa parusa ni Allāh.

Sabihin mo, O Sugo: "Ikinakasi lamang sa akin mula sa Panginoon ko na ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan ay nag-iisa: walang katambal sa Kanya. Siya ay si Allāh. Kaya magpaakay kayo para sa pagsampalataya sa Kanya at paggawa ayon sa pagtalima sa Kanya."

Ngunit kung umayaw ang mga ito sa inihatid mo sa kanila ay sabihin mo, O Sugo, sa kanila: "Ipinaalam ko sa inyo na ako kasama sa inyo ay nasa isang lagay na magkapantay at sa pagitan ko at ninyo ay pakikipaghiwalay. Hindi ako nakaaalam kung kailan bababa sa inyo ang ipinangako ni Allāh na pagdurusang dulot Niya.

Tunay na si Allāh ay nakaaalam sa anumang ipinahayag ninyo na pagkakasabi at nakaaalam sa anumang itinatago ninyo mula roon: walang nakakukubli sa Kanya na anuman doon. Gaganti Siya sa inyo roon.

Hindi ako nakaaalam; baka ang pagpapalugit sa inyo sa pagdurusa ay isang pagsusulit para sa inyo, isang pagpapain, at isang pagpapatamasa para sa inyo hanggang sa isang yugtong itinakda sa kaalaman ni Allāh upang magpatuloy kayo sa kawalang-pananampalataya ninyo at pagkaligaw ninyo."

Nagsabi ang Sugo ni Allāh – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – habang dumadalangin sa Panginoon niya: "Panginoon ko, magpasya Ka sa pagitan namin at ng mga kababayan namin na nagpumilit sa kawalang-pananampalataya sa paghuhusgang totoo. Sa Panginoon namin, ang Napakamaawain, ay nagpapatulong kami laban sa anumang sinasabi ninyo na kawalang-pananampalataya at pagpapasinungaling."

O mga tao, mangilag kayong magkasala sa Panginoon ninyo sa pamamagitan ng pagsunod sa anumang ipinag-utos Niya sa inyo at ng pagpipigil sa anumang sinaway Niya sa inyo! Tunay na ang umaalinsabay sa Araw ng Pagbangon na pagyanig ng lupa at iba pa rito na mga hilakbot ay isang bagay na sukdulan na kinakailangan ang paghahanda para rito sa pamamagitan ng paggawa ng nagpapalugod kay Allāh.

Sa Araw na makasasaksi kayo nito, malilingat ang bawat tagapagpasuso sa pasusuhin nito, maglalaglag ang bawat babaing may ipinagbubuntis na dinadala nito [sa sinapupunan] dahil sa tindi ng pangamba, at makakikita ka ng mga tao na dala ng paglaho ng mga isip nila ay tulad ng mga lasing dahil sa tindi ng hilakbot ng katayuan samantalang hindi naman sila lasing dahil sa pag-inom ng alak, subalit ang pagdurusang dulot ni Allāh ay matindi sapagkat nagpawala ito sa kanila ng mga isip nila.

May mga tao na nakikipaghidwaan hinggil sa kakayahan ni Allāh sa pagbubuhay ng mga patay nang walang kaalamang pinagbabatayan, at sumusunod, sa paniniwala niya at pagsasabi niya, sa bawat tagapaghimagsik sa Panginoon niya kabilang sa mga demonyo at kabilang sa mga pasimuno ng pagkaligaw.

Itinakda sa tagapaghimagsik na iyon kabilang sa mga demonyo ng tao at jinn na ang sinumang sumunod sa kanya at naniwala sa kanya, tunay na siya ay magliligaw rito palayo sa daan ng katotohanan at maghahatid dito tungo sa pagdurusa sa Apoy dahil sa pag-aakay nito tungo roon ng kawalang-pananampalataya at mga pagsuway.

O mga tao kung mayroon kayong pagdududa sa kakayahan Namin sa pagbubuhay sa inyo matapos ng kamatayan, magnilay-nilay kayo sa pagkakalikha sa inyo sapagkat lumikha Kami sa ama ninyong si Adan mula sa alabok. Pagkatapos lumikha Kami sa mga supling niya mula sa punlay na ibinubuga ng lalaki sa sinapupunan ng babae. Pagkatapos nagbabagong-anyo ang punlay na nagiging namuong dugo. Pagkatapos nagbabagong-anyo ang namuong dugo para maging isang piraso ng laman na nakawawangis ng piraso ng lamang nginuya. Pagkatapos nagbabagong-anyo ang piraso ng laman na maaaring para maging isang nilikhang lubos, na mananatili sa sinapupunan hanggang sa lumabas na isang sanggol na buhay, at maaaring para maging isang nilikhang hindi lubos, na ilalaglag ng sinapupunan. [Ito ay] upang maglinaw Kami sa inyo ng kakayahan Namin sa paglikha sa inyo sa mga antas. Nagpapatatag Kami sa loob ng mga sinapupunan ng niloloob Namin na mga fetus hanggang sa isilang ito sa isang panahong tinakdaan, na siyam na buwan. Pagkatapos nagpapalabas Kami sa inyo mula sa mga tiyan ng mga ina ninyo bilang mga bata. Pagkatapos upang makarating kayo sa kalubusan ng lakas at isip. Mayroon sa inyo na namamatay bago niyon. Mayroon sa inyo na nabubuhay hanggang sa umabot sa edad ng pag-uulyanin kung kailan humihina ang lakas at humihina ang isip hanggang sa maging higit na masahol sa kalagayan kaysa sa bata, na hindi na nakaaalam ng anuman mula sa dating nalalaman. Nakakikita ka na ang lupa ay tuyot, na walang halaman dito, ngunit kapag nagpababa Kami sa ibabaw nito ng tubig ng ulan ay namumukadkad ito sa mga halaman, umaangat ito dahilan sa paglago ng mga halaman nito, at nagpapalabas ito ng bawat klase ng mga halamang marikit ang tanawin.

Ang binanggit Naming iyon para sa inyo – na pagsisimula sa paglikha sa inyo, mga antas nito, at mga kalagayan ng sinumang ipinanganganak sa inyo – ay upang sumampalataya kayo na si Allāh na lumikha sa inyo ay ang Katotohanan na walang pagdududa hinggil dito, bilang kasalungatan naman sa sinasamba ninyo na mga anito ninyo, at upang sumampalataya kayo na Siya ay nagbibigay-buhay sa mga patay, na Siya sa bawat bagay ay May-kakayahan: hindi Siya napanghihina ng anuman,

upang sumampalataya kayo na ang Huling Sandali ay darating, na walang pagdududa sa pagdating nito, at na si Allāh ay bubuhay sa mga patay mula sa mga libingan nila upang gumanti Siya sa kanila sa mga gawa nila.

May mga tagatangging sumampalataya na nakikipagtalo hinggil sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh nang walang kaalaman mula sa kanila na nakararating sila sa pamamagitan nito sa katotohanan, ni pagsunod sa isang tagapagpatnubay na gagabay sa kanila roon, ni isang aklat na tagapagtanglaw na pinababa mula sa ganang kay Allāh, na papatnubay sa kanila tungo sa Kanya.

Pumipilipit ng leeg niya dala ng pagpapakamalaki upang magpalihis sa mga tao palayo sa pananampalataya at pagpasok sa relihiyon ni Allāh, ukol sa sinumang ito ang paglalarawan sa kanya ay isang pagkahamak sa Mundo dahil sa ipapataw sa kanya na parusa. Magpapalasap Kami sa kanya sa Kabilang-buhay ng pagdurusa sa Apoy na tagasunog.

Sasabihin sa kanya: "Ang pagdurusang iyon na lalasapin mo ay dahilan sa nakamit mo na kawalang-pananampalataya at mga pagsuway. Si Allāh ay hindi nagpaparusa sa isa man kabilang sa nilikha Niya malibang dahil sa pagkakasala."

Mayroon sa mga tao na nalilito: sumasamba kay Allāh sa pagdududa. Kaya kapag may tumama sa kanya na isang mabuti gaya ng kalusugan at yaman, nagpapatuloy siya sa pananampalataya niya at pagsamba niya kay Allāh; at kapag may tumama sa kanya na isang pagsusulit gaya ng karamdaman at karalitaan, nagmamasama siya sa relihiyon niya at tumatalikod siya palayo rito. Nalugi siya sa Mundo niya sapagkat hindi magdaragdag sa kanya ang kawalang-pananampalataya niya ng isang bahagi mula sa Mundo, na hindi itinakda para sa kanya. Nalugi siya sa Kabilang-buhay niya dahil sa daranasin niya na pagdurusang dulot ni Allāh. Iyon ay ang pagkaluging maliwanag.

Sumasamba siya sa bukod pa kay Allāh, na mga anitong hindi nakapipinsala sa kanya kung sumuway siya sa mga ito at hindi nagpapakinabang sa kanya kung tumalima siya sa mga ito. Ang pagdalanging iyon sa mga anitong hindi nakapipinsala at hindi nagpapakinabang ay ang pagkaligaw na malayo sa katotohanan.

Dumadalangin ang tagatangging sumampalataya na ito na sumasamba sa mga anito sa isang ang pagpinsala nitong napatotohanan ay higit na malapit kaysa sa pagpapakinabang nitong nawawala. Talagang kay sagwa ang sinasambang ang pagpinsala nito ay higit na malapit kaysa sa pagpapakinabang nito! Kay sagwa ito bilang tagapag-adya para sa sinumang nagpapaadya rito at bilang kasamahan para sa sinumang sumasama rito!

Tunay na si Allāh ay magpapapasok sa mga sumampalataya at gumawa ng mga gawaing maayos sa mga hardin na dumadaloy ang mga ilog mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito. Tunay na si Allāh ay gumagawa ng anumang ninanais Niya na pagkaawa sa sinumang kaaawaan Niya at pagparusa sa sinumang parurusahan Niya. Walang tagapilit para sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya.

Ang sinumang nagpapalagay na si Allāh ay hindi mag-aadya sa Propeta Niya – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – sa Mundo at Kabilang-buhay ay magpaabot ito ng isang lubid sa bubungan ng bahay niya. Pagkatapos magbigti siya gamit nito sa pamamagitan ng pag-angat ng sarili niya palayo sa lupa. Pagkatapos tumingin siya: mag-aalis nga kaya iyon ng anumang natatagpuan niya sa sarili na ngitngit? Si Allāh ay tagapag-adya ng Propeta Niya, niloob man ng nakikipagmatigasan o tinanggihan.

Kung paanong naglinaw para sa inyo ng mga katwirang maliwanag sa pagbubuhay na muli, nagpababa naman kay Muḥammad – ang basbas at ang pagbati ng kapayapaan ay sumakanya – ng Qur'ān bilang mga talatang maliwanag, at na [dahil] si Allāh ay nagtutuon sa pamamagitan ng kabutihang-loob Niya sa sinumang niloloob Niya para sa landas ng kapatnubayan at pagkagabay.

Tunay na ang mga sumampalataya kay Allāh kabilang sa Kalipunang ito, ang mga Hudyo, ang mga Sabeano (isang pangkatin kabilang sa mga tagasunod ng ilan sa mga propeta), ang mga Kristiyano, ang mga tagasamba ng apoy, at ang mga tagasamba ng mga diyus-diyusan, tunay na si Allāh ay maghuhusga sa pagitan nila sa Araw ng Pagbangon para pumasok ang mga mananampalataya sa Paraiso at pumasok ang mga iba pa sa kanila sa Apoy. Tunay na si Allāh sa bawat anuman sa mga sinabi ng mga lingkod Niya at mga ginawa nila ay Saksi: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga ito na anuman. Gaganti Siya sa kanila sa mga ito.

Hindi ka ba nakaalam, O Sugo, na kay Allāh ay nagpapatirapa ayon sa pagpapatirapa ng pagtalima ang sinumang nasa mga langit na mga anghel at ang sinumang nasa lupa na mga mananampalataya ng tao at jinn. Nagpapatirapa sa Kanya ang araw; nagpapatirapa sa Kanya ang buwan; nagpapatirapa sa Kanya ang mga bituin sa langit, ang mga bundok, ang mga punong-kahoy, at ang mga hayop sa lupa ayon sa pagpapatirapa ng pagpapaakay; at nagpapatirapa sa Kanya ang marami sa mga tao ayon sa pagpapatirapa ng pagtalima. May maraming tumanggi sa pagpapatirapa sa Kanya bilang pagtalima. Kaya nagindapat sa kanila ang pagdurusang dulot ni Allāh dahil sa kawalang-pananampalataya nila. Ang sinumang huhusgahan ni Allāh ng pagkahamak at kaabahan dahil sa kawalang-pananampalataya niya ay wala sa kanyang isang magpaparangal. Tunay na si Allāh ay gumagawa ng anumang niloloob Niya sapagkat walang tagapilit sa Kanya – kaluwalhatian sa Kanya.

Ang dalawang ito ay dalawang pangkat na nagkakaalitan hinggil sa Panginoon nila, kung alin sa kanila ang nagsasakatotohanan: ang pangkat ng pananampalataya at ang pangkat ng kawalang-pananampalataya. Ang pangkat ng kawalang-pananampalataya ay paliligiran ng apoy tulad ng pagkapaligid ng mga kasuutan sa tagapagsuot ng mga ito. Ibubuhos mula sa ibabaw ng mga ulo nila ang tubig na labis-labis sa pagkainit.

Matutunaw sa pamamagitan nito ang nasa mga tiyan nila na mga bituka dahil sa tindi ng init nito, at aabot ito sa mga balat nito para tumunaw sa mga ito.

Para [sa pagpalo] sa kanila sa Apoy ay mga pamukpok yari sa bakal na ipampapalo ng mga anghel sa mga ulo nila.

Sa tuwing magtatangka sila ng paglabas mula sa Apoy dahil sa tindi ng dinaranas nila na lumbay roon ay pababalikin sila roon at sasabihin sa kanila: "Lasapin ninyo ang pagdurusa sa Apoy na tagasunog."

Ang pangkat ng pananampalataya, na mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos, ay papapasukin ni Allāh sa mga hardin na dumadaloy mula sa ilalim ng mga palasyo ng mga ito at mga punong-kahoy ng mga ito ang mga ilog. Magpapalamuti sa kanila si Allāh sa pamamagitan ng paggagayak sa kanila ng mga pulseras na ginto at magpapalamuti Siya sa kanila sa pamamagitan ng paggagayak ng mga mutya. Mangyayaring ang kasuutan nila sa mga iyon ay ang sutla.

Gumabay sa kanila si Allāh sa buhay na pangmundo tungo sa kaaya-aya sa mga sinasabi gaya ng pagsaksi na walang Diyos kundi si Allāh, pagdakila, at pagpupuri [sa Kanya]. Gumabay Siya sa kanila tungo sa pinapupurihang daan ng Islām.

Tunay na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh, naglilihis sa iba pa sa kanila palayo sa pagpasok sa Islām, at sumasagabal sa mga tao sa Masjid na Pinakababanal, tulad ng ginawa ng mga tagapagtambal noong taon ng Ḥudaybīyah, ay ipalalasap sa kanila ang pagdurusang masakit. Ang masjid na iyon na ginawa bilang qiblah para sa mga tao sa dasal nila at isang pinagdadausan mula sa mga pinagdadausan ng ḥajj at `umrah ay nagkakapantay roon ang taga-Makkah na nakatira roon at ang nagsasadya roon na hindi kabilang sa mga naninirahan sa Makkah. Ang sinumang nagnanais doon ng isang pagkiling palayo sa katotohanan sa pamamagitan ng pagkakasadlak sa anuman sa mga pagsuway nang sinasadya, magpapalasap Kami sa kanya ng isang pagdurusang nakasasakit.

Banggitin mo, O Sugo, noong naglinaw Kami para kay Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan – ng pook ng Bahay at mga hangganan nito matapos na ito dati ay di-nalalaman. Nagkasi Kami sa kanya: "Huwag kang magtambal sa pagsamba sa Akin ng anuman bagkus sumamba ka sa Akin lamang at magdalisay ka ng Bahay ko mula sa mga karumihang pisikal at espirituwal para sa mga pumapalibot dito at mga nagdarasal dito.

Manawagan ka sa mga tao habang nag-aanyaya sa kanila sa pagsasagawa ng ḥajj sa Bahay na ito na nag-utos Kami sa iyo na magpatayo nito, pupunta sila sa iyo nang mga naglalakad o mga nakasakay sa bawat kamelyong nangayayat dahil sa dinanas na paglalakbay; magdadala sa kanila ang mga kamelyo, na nagbubuhat sa kanila mula sa bawat malayong daan.

[Ito ay] upang dumalo sila sa mag-uuwi para sa kanila ng pakinabang na kapatawaran sa mga pagkakasala, pagtamo ng gantimpala, pag-iisa ng adhikain, at iba pa, at upang bumanggit sila sa pangalan ni Allāh sa kinakatay nila na mga alay sa mga araw na nalalaman: ang ikasampu ng Dhulḥijjah at ang tatlong araw matapos nito, bilang pasasalamat kay Allāh dahil sa itinustos Niya sa kanila na mga kamelyo, mga baka, at mga tupa. Kaya kumain kayo mula sa mga alay na ito at magpakain kayo mula sa mga ito sa sinumang naging matindi ang karalitaan.

Pagkatapos, tumapos sila ng natira sa kanila na mga gawain ng ḥajj nila at kumalas sila sa pamamagitan ng pag-aahit sa mga ulo nila, pagputol ng mga kuko nila, at pag-aalis ng duming naipon sa kanila dahilan sa iḥrām; tumupad sila sa inobliga nila sa mga sarili na ḥajj, o `umrah, o alay; at pumalibot sila ng ṭawāf ifāḍāh sa Bahay na pinalaya ni Allāh mula sa pangingibabaw ng mga manlulupig dito.

Ang ipinag-utos na iyon sa inyo na pagkalas sa pamamagitan ng pag-aahit ng ulo, pagpuputol ng mga kuko, pag-aalis ng mga dumi, pagtupad sa panata, at paglibot sa Bahay ay ang inobliga ni Allāh sa inyo, kaya igalang ninyo ang inobliga ni Allāh sa inyo. Ang sinumang umiwas sa ipinag-utos ni Allāh na iwasan niya sa sandali ng iḥrām niya bilang paggalang mula sa kanya sa mga hangganan ni Allāh laban sa paglapit sa mga ito at sa mga pinakababanal Niya laban sa paglapastangan sa mga ito, iyon ay higit na mabuti para sa kanya sa Mundo at Kabilang-buhay sa ganang Panginoon niya – kaluwalhatian sa Kanya. Ipinahintulot para sa inyo, O mga tao, ang mga hayupan gaya ng mga kamelyo, mga baka, at mga tupa sapagkat hindi Siya nagbawal sa inyo mula sa mga ito ng isang ḥāmī ni isang baḥīrah ni isang waṣīlah. Hindi Siya nagbawal mula sa mga ito maliban sa nakatatagpo kayo sa Qur'ān ng pagbabawal sa patay [na hindi kinatay], dugo, at iba pa sa mga ito. Kaya lumayo kayo sa karumihan na mga diyus-diyusan at lumayo kayo sa bawat pagsasabi ng bulaan na pagsisinungaling laban kay Allāh o laban sa nilikha Niya.

Umiwas kayo roon bilang mga nakakiling palayo sa bawat relihiyon maliban pa sa relihiyon niyang kinalulugdan sa ganang Panginoon niya, na hindi mga tagapagtambal sa Kanya ng isa man sa pagsamba. Ang sinumang nagtatambal kay Allāh ay para bang lumagpak siya mula sa langit kaya maaari na dumagit ang mga ibon sa laman niya at buto niya o maghagis sa kanya ang hangin sa isang pook na malayo.

Iyon ay ang ipinag-utos ni Allāh na paniniwala sa kaisahan Niya, pagpapakawagas sa Kanya, at pagwaksi sa mga diyus-diyusan at sa pagsabi ng kabulaanan. Ang sinumang dumadakila sa mga tanda ng relihiyon – kabilang sa mga ito ang alay at ang mga gawain sa ḥajj – tunay na ang paggalang sa mga ito ay bahagi ng pangingilag magkasala ng mga puso sa Panginoon ng mga ito.

Ukol sa inyo sa mga alay na kakatayin ninyo sa Bahay ay mga pakinabang tulad ng pagsakay, mga lana, mga anak ng hayop, at gatas hanggang sa isang yugtong tinakdaan ng oras ng pagkakatay sa mga ito sa tabi ng kalapitan mula sa Bahay ni Allāh, na pinalaya Niya mula sa pangingibabaw ng mga manlulupig.

Para sa bawat kalipunang nagdaan ay nagtalaga ng isang pamamaraan ng pagpapadanak ng mga dugo bilang handog para kay Allāh. [Ito ay] sa pag-asang bumanggit sila ng pangalan ni Allāh sa kinakatay nila mula sa mga handog na iyon sa sandali ng pagkakatay bilang pasasalamat kay Allāh sa itinustos Niya sa kanila na mga kamelyo, mga baka, at mga tupa. Ang sinasamba ninyo ayon sa karapatan, o mga tao, ay nag-iisang sinasamba: walang katambal sa Kanya, kaya sa Kanya lamang kayo magpaakay sa pamamagitan ng pagpapasailalim at pagtalima. Magpabatid ka, O Sugo, sa mga tagapagpakumbabang nagpapakawagas sa magpapatuwa sa kanila.

na kapag binaggit si Allāh ay nangangamba sila sa parusa Niya kaya lumalayo sila sa pagsalungat sa utos Niya, nagtitiis sila kung may tumama sa kanila na isang pagsubok, nagsasagawa sila ng pagdarasal nang lubusan, at gumugugol sila sa mga uri ng pagpapakabuti mula sa itinustos sa kanila ni Allāh.

Ang mga kamelyo at ang mga baka na inaalay doon sa Bahay [ni Allāh] ay ginawa para sa inyo bilang kabilang sa mga sagisag ng Relihiyon at mga tanda nito. Ukol sa inyo sa mga ito ay mga pakinabang na pangrelihiyon at pangmundo. Kaya magsabi kayo ng Bismi -llāh (Sa ngalan ni Allāh) sa sandali ng pagkakatay sa mga ito matapos na humanay ang mga pata ng mga ito. Ito ay pata na iginapos nga ang isa sa mga kamay ng hayop upang hindi gumala-gala ito. Kaya kapag bumagsak ito sa tagiliran nito matapos ng pagkatay ay kumain kayo, O mga tagapag-alay, mula rito at magbigay kayo mula rito sa maralitang nangingimi sa panghihingi at maralitang humaharang upang bigyan mula rito. Kung paanong pinaamo ang mga ito para sa inyo upang magpapasan kayo sa mga ito at sumakay kayo sa mga ito, pinaamo rin ang mga ito para sa inyo para magpaakay tungo sa kung saan kakatay kayo ng mga ito bilang pagpapakalapit kay Allāh, nang sa gayon kayo ay magpapasalamat kay Allāh sa biyaya ng pagpapaamo sa mga ito para sa inyo.

Hindi aabot kay Allāh ang mga laman ng inihahain ninyo na mga alay ni ang mga dugo ng mga ito at hindi maiaangat tungo sa Kanya. Subalit naiaangat tungo kay Allāh ang pangingilag ninyo na magkasala sa Kanya sa mga ito sa pamamagitan ng pagpapakawagas ninyo sa Kanya sa pagsunod ninyo sa pagpapakalapit sa Kanya sa pamamagitan ng mga alay. Gayon nagpaamo sa mga ito si Allāh para sa inyo upang dumakila kayo kay Allāh habang mga nagpapasalamat sa Kanya sa pagtuon Niya sa inyo sa katotohanan. Magpabatid ka, O Sugo, sa mga tagagawa ng maganda sa pagsamba nila sa Panginoon nila at sa pakikitungo nila sa nilikha Niya, ng magpapatuwa sa kanila.

Tunay na si Allāh ay nagtutulak palayo sa mga sumampalataya ng kasamaan ng mga kaaway nila. Tunay na si Allāh ay hindi umiibig sa bawat palataksil sa pagtitiwala sa kanya, na mapagkaila sa utang na loob sa mga biyaya ni Allāh kaya naman hindi siya nagpapasalamat kay Allāh sa mga ito bagkus ay nasusuklam pa.

Nagpahintulot si Allāh ng pakikipaglaban para sa mga mananampalatayang kinakalaban ng mga tagapagtambal noong may naganap sa kanila na kawalang-katarungan ng mga kaaway nila sa kanila. Tunay na si Allāh sa pag-aadya sa mga mananampalataya laban sa kaaway nila nang walang pakikipaglaban ay talagang May-kakayahan, subalit ang karunungan Niya ay humiling na sulitin ang mga mananampalataya sa pamamagitan ng pakikipaglaban sa mga tagapagtambal.

[Sila] ang mga pinalisan ng mga tagatangging sumampalataya mula sa mga tahanan nila dala ng isang kawalang-katarungan, hindi dahil sa isang krimeng nagawa nila bagkus dahil sila ay nagsabi: "Ang Panginoon namin ay si Allāh; walang Panginoon para sa amin na iba pa sa Kanya." Kung hindi dahil sa isinabatas ni Allāh para sa mga propeta at mga mananampalataya na pakikipaglaban sa mga kaaway nila, talaga sanang lumabag ang mga ito sa mga larangan ng pagsamba saka nagwasak ang mga ito ng mga monasteryo ng mga monghe, mga iglesya ng mga Kristiyano, mga templo ng mga Hudyo, at mga masjid ng mga Muslim, na inilaan para sa pagdarasal. Sa mga ito ay bumabanggit ang mga Muslim kay Allāh nang pagbanggit na madalas. Talagang mag-aadya nga si Allāh sa sinumang nag-aadya sa Relihiyon Niya at Propeta Niya. Tunay na si Allāh ay talagang Malakas sa pag-aadya sa sinumang nag-aadya sa Relihiyon Niya, Makapangyarihan na walang nakikipagdaigan sa Kanya na isa man.

Ang mga pinangakuang ito ng pag-aadya ay ang mga kung nagbigay-kapangyarihan Kami sa kanila sa lupa sa pamamagitan ng pag-aadya laban sa mga kaaway nila ay magsasagawa ng pagdarasal sa pinakalubos na paraan, magbibigay ng zakāh ng mga yaman nila, mag-uutos ng ipinag-uutos ng Batas ng Islām, at sasaway ayon sa sinaway nito. Sa kay Allāh lamang ang babalikan ng mga bagay sa gantimpala sa mga ito at parusa.

Kung nagpapasinungaling sa iyo, O Sugo, ang mga kababayan mo ay magtiis ka sapagkat hindi ikaw ang una na pinasinungalingan ng mga kababayan niya kabilang sa mga sugo sapagkat nagpasinungaling nga, bago ng mga kababayan mo, ang mga kababayan ni Noe kay Noe at nagpasinungaling ang liping `Ād kay Hūd at ang liping Thamūd kay Ṣāliḥ.

Nagpasinungaling ang mga kababayan ni Abraham kay Abraham at nagpasinungaling ang mga kababayan ni Lot kay Lot.

Nagpasinungaling ang mga naninirahan sa Madyan kay Shu`ayb at nagpasinungaling si Paraon at ang mga tao niya kay Moises, kaya nagpaliban Ako ng kaparusahan sa mga tao nila bilang pagpapain sa kanila. Pagkatapos dumaklot Ako sa kanila sa pamamagitan ng pagdurusa. Kaya magnilay-nilay ka kung papaano naging ang pagtutol Ko sa kanila sapagkat nagpahamak Ako sa kanila dahilan sa kawalang-pananampalataya nila.

Anong dami ng mga pamayanan na nagpahamak Kami ng mga ito – samantalang ang mga ito ay tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya ng mga ito – sa pamamagitan ng isang pagdurusang pumupuksa kaya ang mga tahanan ng mga ito ay winasak, na nawawalan ng mga nakatira sa mga ito. Anong dami ng mga balon na nawawalan ng mga tagaigib sa mga ito dahil sa kapahamakan nila. Anong dami ng mga palasyong matataas na pinalamutian, na hindi nakapagsanggalang sa mga nakatira sa mga iyon laban sa pagdurusa.

Kaya hindi ba naglakbay sa lupain ang mga tagapagpasinungaling na ito sa inihatid ng Sugo – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – upang makakita sila sa mga bakas ng mga ipinahamak na pamayanang iyon para mag-isip-isip sila sa pamamagitan ng mga isip nila, upang magsaalang-alang sila at makarinig sila ng mga kasaysayan ng mga iyon ayon sa pagdinig ng pagtanggap, upang mapangaralan sila. Tunay na ang pagkabulag ay hindi ang pagkabulag ng paningin, bagkus ang pagkabulag na nakapapahamak na nakalilipol ay ang pagkabulag ng pagkatalos kung saan ang dumaranas nito ay hindi nagkakaroon ng pagsasaalang-alang ni ng pagtanggap ng pangaral.

Humihiling sa iyo, O Sugo, ang mga tagatangging sumampalataya kabilang sa mga kababayan mo ng pagmamadali sa pagdurusang ipinamamadali sa Mundo at pagdurusang ipinagpapaliban sa Kabilang-buhay dahil sa pagkababala sa kanila sa mga ito. Hindi sisira sa kanila si Allāh sa ipinangako Niya sa kanila. Kabilang sa ipinamamadali ay ang dumapo sa kanila sa Araw ng [Labanan sa] Badr. Tunay na ang isang araw ng pagdurusa sa Kabilang-buhay ay tulad ng isang libong taon mula sa binibilang ninyo mula sa mga taon ng Mundo dahilan sa dulot nitong pagdurusa.

Anong dami ng mga pamayanan na nagpalugit Ako sa mga ito sa [pagdulot ng] pagdurusa samantalang ang mga ito ay tagalabag sa katarungan dahil sa kawalang-pananampalataya ng mga ito. Hindi Ako nakipagmadalian sa mga ito [sa pagdulot ng pagdurusa] bilang pagpapain para sa mga ito. Pagkatapos dumaklot Ako sa mga ito sa pamamagitan ng isang pagdurusang pumupuksa. Tungo sa Akin lamang ang babalikan nila sa Araw ng Pagbangon, kaya gaganti Ako sa kanila sa kawalang-pananampalataya nila ng pagdurusang namamalagi.

Sabihin mo: "O mga tao, ako lamang para sa inyo ay isang tagapagbabala, nagpapaabot sa inyo ng ipinasugo sa akin, na maliwanag sa pagbabala ko."

Kaya ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos, ukol sa kanila mula sa Panginoon nila ay isang kapatawaran para sa mga pagkakasala nila at ukol sa kanila ay isang panustos na masagana sa Paraiso, na hindi mapuputol magpakailanman.

Ang mga nagsikap sa pagpapasinungaling sa mga tanda Namin habang mga nagtataya na sila ay magpapawalang-kakayahan kay Allāh at makalulusot sa Kanya para hindi Siya makapagparusa sa kanila, ang mga iyon ay ang mga maninirahan sa Impiyerno, na pananatilihan nila gaya ng pananatili ng kasamahan sa kasamahan nito.

Hindi nagpadala bago mo pa, O Sugo, ng isang sugo ni isang propeta malibang kapag bumigkas siya ng aklat ni Allāh ay nagpupukol ang demonyo sa pagbigkas nito ng nagpapalito sa mga tao [para mag-akala] na iyan ay bahagi pagkakasi, ngunit nagpapawalang-bisa si Allāh sa ipinupukol ng demonyo mula pagpukol niyon at nagpapatatag Siya sa mga tanda Niya. Si Allāh ay Maalam sa bawat bagay: walang nakakukubli sa Kanya na anuman, Marunong sa paglikha Niya, pagtatakda Niya, at pangangasiwa Niya.

Nagpupukol ang demonyo sa pagbigkas ng Propeta upang gawin ni Allāh ang ipinupukol ng demonyo bilang pagsusulit para sa mga mapagpaimbabaw at para sa mga tumigas ang mga puso nila kabilang sa mga tagapagtambal. Tunay na ang mga tagalabag sa katarungan kabilang sa mga mapagpaimbabaw at mga tagapagtambal ay talagang nasa isang pangangaway kay Allāh at sa Sugo Niya at isang pagkalayo sa katotohanan at pagkagabay.

[Iyan ay] upang makapagtiyak ang mga binigyan ni Allāh ng kaalaman na ang Qur'ān na pinababa kay Muḥammad – basbasan siya ni Allāh at batiin ng kapayapaan – ay ang katotohanan na ikinasi ni Allāh sa iyo, O Sugo, para madagdagan sila ng pananampalataya rito at magpasailalim rito ang mga puso nila at magpakumbaba. Tunay na si Allāh ay talagang tagapagpatnubay ng mga sumampalataya sa Kanya tungo sa daan ng katotohanan, na tuwid, na walang pagkabaluktot doon, bilang ganti sa kanila sa pagpapasailalim nila rito.

Hindi tumitigil na ang mga tumangging sumampalataya kay Allāh at nagpasinungaling sa Sugo Niya ay nasa isang pagdududa sa pinababa ni Allāh sa iyo na Qur'ān habang mga nagpapatuloy hanggang sa pumunta sa kanila ang Huling Sandali nang biglaan habang sila ay nasa gayong kalagayan, o pumunta sa kanila ang isang pagdurusa sa isang Araw na walang awa para sa kanila roon at walang kabutihan. Ito ay ang Araw ng Pagbangon kaugnay sa kanila.

Ang paghahari sa Araw na Pagbangon – sa araw na pupunta sa mga ito ang dating ipinangangako sa kanila na pagdurusa – ay sa kay Allāh lamang walang nakikipagtunggali sa Kanya roon. Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay hahatol sa pagitan ng mga mananampalataya at mga tagatangging sumampalataya, saka hahatol Siya sa bawat isa sa kanila ayon sa kung ano ang nagiging karapat-dapat dito. Kaya ang mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ng mga gawang maayos, ukol sa kanila ay isang gantimpalang sukdulan, ang mga hardin ng kaginhawahang mananatili, na hindi napuputol.

Ang mga tumangging sumampalataya sa Amin at nagpasinungaling sa mga tanda Naming pinababa sa Sugo Namin ay may ukol sa kanila na isang pagdurusang nang-aaba, na aabahin sila ni Allāh sa pamamagitan nito sa Impiyerno.

Ang mga nag-iwan sa mga tahanan nila at mga bayan nila sa paghahangad sa kaluguran ni Allāh at pagpapatibay sa relihiyon Niya, pagkatapos napatay sila sa pakikibaka sa landas Niya, o namatay sila, ay talagang magtutustos sa kanila si Allāh sa Paraiso ng isang panustos na maganda na mamamalagi, na hindi mapuputol. Tunay na si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya – ay talagang Siya ang pinakamabuti sa mga tagapagtustos.

Talagang magpapapasok nga sa kanila si Allāh sa isang pook na kalulugdan nila. Tunay na si Allāh ay talagang Maalam sa mga gawain nila at mga layunin nila, Matimpiin yayamang hindi Siya nagmadali sa kanila sa kaparusahan gayong nagkulang sila.

Ang nabanggit na iyon ay ang pagpapapasok sa Paraiso ng mga lumikas sa landas ni Allāh at ang pagpapahintulot sa pagtumbas sa lumalabag ng tulad sa paglabag niya yayamang walang kasalanan doon para sa nilabag. Kapag umulit ang tagalabag sa paglabag niya, tunay na si Allāh ay mag-aadya sa nilabag. Tunay na si Allāh ay Mapagpaumanhin sa mga pagkakasala ng mga mananampalataya, Mapagpatawad sa kanila.

Ang pag-aadyang iyon sa nilabag ay dahil si Allāh ay nakakakaya sa anumang niloloob Niya – na bahagi ng kakayahan Niya ang pagpapasok ng gabi sa maghapon at ng maghapon sa gabi sa pamamagitan ng pagdaragdag sa isa sa dalawa at pagbabawas sa iba; at dahil si Allāh ay Madinigin sa mga sinasabi ng mga lingkod Niya, Nakakikita sa mga gawain nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga ito, at gaganti sa kanila sa mga ito.

Ang nabanggit na iyon na pagpapapasok ni Allāh ng gabi sa maghapon at ng maghapon sa gabi ay dahil si Allāh ay ang Katotohanan kaya ang Relihiyon niya ay katotohanan, ang pangako Niya ay katotohanan, at ang pag-aadya Niya para sa mga mananampalataya ay katotohanan; dahil ang anumang sinasamba ng mga tagapagtambal bukod pa kay Allāh gaya ng mga diyus-diyusan ay ang kabulaanang walang batayan doon; at dahil si Allāh ay ang Mataas sa nilikha Niya sa sarili, halaga, at paggapi, ang Malaki na ukol sa Kanya ang pagmamalaki, ang kadakilaan, at ang pagkapinagpipitaganan.

Hindi ka ba nakakita, O Sugo, na si Allāh ay nagpababa mula sa langit ng ulan kaya ang lupa, matapos ng pagbaba ng ulan rito, ay nagiging luntian dahil sa pinatubo nito na halaman? Tunay na si Allāh ay Mapagtalos sa mga lingkod Niya yayamang nagpababa Siya para sa kanila ng ulan at nagpatubo Siya para sa kanila sa lupa, Mapagbatid sa mga kapakanan nila: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga ito.

Sa Kanya lamang ang pagmamay-ari sa anumang nasa mga langit at ang pagmamay-ari sa anumang sa nasa lupa. Tunay na si Allāh ay talagang Siya ang Walang-pangangailangan na hindi nangangailangan sa alinmang nilikha kabilang sa mga nilikha Niya, ang Pinapupurihan sa bawat kalagayan.

Hindi ka ba nakakita, O Sugo, na si Allāh ay nagpasilbi para sa iyo at para sa mga tao ng anumang nasa lupa na mga hayop at mga bagay para sa mga kapakinabangan ninyo at mga pangangailangan ninyo, at nagpaamo para sa inyo ng mga sasakyang-dagat na naglalayag sa dagat ayon sa utos Niya at pagpapasilbi Niya mula sa isang bayan patungo sa isang bayan pa. Pumipigil Siya sa langit upang hindi ito bumagsak sa lupa malibang may pahintulot Niya. Kaya kung sakaling nagpahintulot Siya sa langit na bumagsak sa lupa, talaga sanang bumagsak iyon. Tunay na si Allāh sa mga tao ay talagang Mahabagin, Maawain yayamang pinagsilbi Niya para sa kanila ang mga bagay na ito sa kabila ng taglay nilang paglabag sa katarungan.

Si Allāh ay ang nagbigay-buhay sa inyo yayamang nagpairal Siya sa inyo matapos na kayo noon ay mga walang-kairalan, pagkatapos magbibigay-kamatayan Siya sa inyo kapag nagwakas ang mga buhay ninyo, pagkatapos magbibigay-buhay Siya sa inyo matapos ng kamatayan ninyo upang tumuos sa inyo sa mga gawa ninyo at gumanti sa inyo sa mga ito. Tunay na ang tao ay talagang madalas ang pagkakaila sa mga biyaya ni Allāh – gayong ang mga ito ay nakalitaw – dahil sa pagsamba nito kasama kay Allāh sa iba pa sa Kanya.

Para sa bawat mga alagad ng kapaniwalaan ay nagtalaga Kami ng isang batas kaya sila ay nagsasagawa ayon sa batas nila. Kaya huwag ngang makipagtunggali sa iyo, O Sugo, ang mga tagapagtambal at ang mga alagad ng mga ibang relihiyon kaugnay sa batas mo sapagkat ikaw ay higit na malapit sa katotohanan kaysa sa kanila dahil sila ay mga alagad ng kabulaanan. Mag-anyaya ka sa mga tao tungo sa pagpapakawagas sa paniniwala sa kaisahan ni Allāh; tunay na ikaw ay talagang nasa isang daang tuwid, na walang kabaluktutan doon.

Kung hindi sila magpipigil na makipagtalo sa iyo matapos ng paglitaw ng katwiran, ipagkatiwala mo ang nauukol sa kanila kay Allāh habang nagsasabi sa paraan ng pagbabanta: "Si Allāh ay higit na maalam sa anumang ginagawa ninyo na gawain: walang nakakukubli sa Kanya mula sa mga gawain ninyo na anuman; gaganti Siya sa inyo sa mga ito."

Si Allāh ay hahatol sa pagitan ng mga lingkod Niya: ang mananampalataya sa kanila at ang tagatangging sumampalataya sa kanila, sa Araw ng Pagbangon hinggil sa anumang sila dati ay nagkakaiba-iba sa Mundo sa usapin ng relihiyon.

Hindi ka ba nakaaalam, O Sugo, na si Allāh ay nakaaalam sa anumang nasa langit at nakaaalam sa anumang nasa lupa: walang nakakukubli sa Kanya na anuman sa mga ito. Tunay na ang kaalaman doon ay nakatala sa Tablerong Pinag-iingatan. Tunay na ang kaalaman doon sa kabuuan niyon ay madali kay Allāh.

Sumasamba ang mga tagapagtambal sa bukod pa kay Allāh, na mga anitong hindi nagbaba si Allāh ng isang katwiran sa pagsamba sa mga iyon sa mga kasulatan Niya at walang ukol sa kanila sa mga iyon na isang patunay mula sa isang kaalaman. Ang batayan nila lamang ay ang bulag na paggaya-gaya sa mga ninuno nila. Walang ukol sa mga tagalabag sa katarungan na isang mapag-adyang magsasanggalang sa kanila laban sa anumang dadapo sa kanila na pagdurusang dulot ni Allāh.

Kapag binibigkas sa kanila ang mga tanda Namin mula sa Qur'ān bilang maliliwanag na patunay, makikilala mo sa mga mukha ng mga tumangging sumampalataya kay Allāh ang pagtutol sa mga ito dahil sa pagsimangot nila sa sandali ng pagkarinig nila sa mga ito. Halos humagupit sila, dahil sa tindi ng galit, sa mga bumibigkas sa kanila ng mga tanda Namin. Sabihin mo sa kanila, O Sugo: "Kaya magpapabatid ba ako sa inyo ng higit na masama kaysa sa pagngingitngit ninyo at pagsisimangot ninyo? Iyon ay ang apoy na ipinangako ni Allāh sa mga tagatangging sumampalataya na magpapasok Siya sa kanila roon. Kay saklap ang hantungang hahantungan nila!"

O mga tao, may inilahad na isang paghahalintulad kaya makinig kayo roon at magsaalang-alang kayo niyon. Tunay na ang sinasamba ninyo na mga anito at iba pa sa mga ito bukod pa kay Allāh ay hindi makalilikha ng isang langaw sa kabila ng liit nito dahil sa kawalang-kakayahan nila. Kung sakaling nagkaisa man sila sa kabuuan nila para lumikha sila nito ay hindi sila makalilikha nito. Kapag kumuha ang langaw ng isang bagay kabilang sa taglay nilang kaaya-ayang bagay at anumang nakawawangis niyon ay hindi sila makakakaya sa pagsagip niyon mula rito. Dahil sa kawalang-kakayahan nila sa paglikha ng langaw at sa pagsagip ng mga bagay-bagay nila laban dito, luminaw ang kawalang-kakayahan nila sa anumang higit na malaki kaysa roon. Kaya papaanong sumasamba kayo sa mga anito – sa kabila ng kawalang-kakayahan ng mga iyon – bukod pa kay Allāh? Humina ang humuhuling ito – ang anitong sinasamba na hindi nakakakayang sumagip sa inagaw ng langaw mula sa kanya – at humina ang hinuhuling ito na langaw.

Hindi sila dumakila kay Allāh nang totoong pagdakila sa Kanya nang sumamba sila kasama sa Kanya sa ilan sa mga nilikha Niya. Tunay na si Allāh ay talagang Malakas – at bahagi ng lakas Niya at kakayahan Niya ang paglikha sa mga langit at lupa at sinumang nasa mga ito – Makapangyarihan: walang nakikipagdaigan sa Kanya ni isa man, bilang kasalungatan sa mga anito ng mga tagapagtambal sapagkat ang mga ito ay mahinang hamak na hindi nakalilikha ng anuman.

Si Allāh – kaluwalhatian sa Kanya at pagkataas-taas Siya – ay pumipili mula sa mga anghel ng mga sugo at pumipili mula sa mga tao ng mga sugo nang gayon din. Kaya nagsusugo Siya ng ilan sa mga anghel sa mga propeta, tulad ni Anghel Gabriel na isinugo Niya sa mga sugo kabilang sa mga tao, at nagsusugo Siya sa mga tao ng mga sugo kabilang sa mga tao. Tunay na si Allāh ay Madinigin sa anumang sinasabi ng mga tagapagtambal kaugnay sa mga sugo Niya, Nakakikita sa sinumang pinili Niya para sa pasugo Niya.

Nakaaalam Siya – kaluwalhatian sa Kanya – sa kalagayan ng mga sugo Niya kabilang sa mga anghel at mga tao bago ng paglikha sa kanila at matapos ng kamatayan nila. Tungo kay Allāh lamang pabababalik ang mga usapin sa Araw ng Pagbangon yayamang bubuhay Siya sa mga lingkod Niya para gumanti Siya sa kanila sa ipinauna nila na gawain.

O mga sumampalataya kay Allāh at gumawa ayon sa isinabatas Niya para sa kanila, yumukod kayo at magpatirapa kayo sa pagdarasal ninyo kay Allāh lamang, at gumawa kayo ng kabutihan gaya ng pagkakawanggawa, pakikipag-ugnayan sa kaanak, at iba pa roon sa pag-asa na magtamo kayo ng hinihiling at maligtas kayo sa pinangingilabutan.

Makibaka kayo sa landas ni Allāh nang pakikibakang wagas na ukol sa [ikalulugod ng] mukha Niya. Siya ay pumili sa inyo at gumawa sa relihiyon ninyo bilang maluwag: walang kasikipan dito ni katindihan. Ang maluwag na kapaniwalaang ito ay ang kapaniwalaan ng ama ninyong si Abraham – sumakanya ang pagbati ng kapayapaan. Nagpangalan nga sa inyo si Allāh bilang mga Muslim sa mga kasulatang nauna at sa Qur’an upang ang Sugo ay maging isang saksi sa inyo na siya ay nagpaabot sa inyo ng ipinag-utos sa kanya na ipaabot at upang kayo ay maging mga saksi sa mga kalipunang nauna na ang mga sugo nila ay nagpaabot niyon. Kaya magpasalamat kayo kay Allāh dahil doon sa pamamagitan ng pagsasagawa ng dasal sa pinakalubos na paraan. Magbigay kayo ng zakāh ng mga yaman ninyo. Dumulog kayo kay Allāh at sumandig kayo sa Kanya sa mga nauukol sa inyo sapagkat Siya – kaluwalhatian sa Kanya – ay kay inam bilang Pinagpapatangkilikan para sa sinumang nagpatangkilik sa Kanya kabilang sa mga mananampalataya at kay inam bilang Mapag-adya para sa sinumang nagpaadya sa Kanya kabilang sa kanila. Kaya magpatangkilik kayo sa Kanya, tatangkilik Siya sa inyo; at magpaadya kayo sa Kanya, mag-aadya Siya sa inyo.