Thai Mokhtasar — Mü'minûn 23:1 – Neml 27:93

แน่นอนบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและปฏิบัติในสิ่งที่อัลลอฮฺได้บัญญัติไว้ได้ประสบความสำเร็จที่แท้จริง โดยจะได้รับสิ่งที่พวกเขาปรารถนาและรอดพ้นจากสิ่งที่พวกเขาหวาดกลัว

บรรดาผู้ที่นอบน้อมถ่อมตนในเวลาละหมาดของพวกเขา อวัยวะต่างๆของพวกเขาจะสงบนิ่งและหัวใจของพวกเขาจะไร้ซึ่งทุกสิ่งที่เป็นการงานดุนยา

และบรรดาผู้ที่หลีกห่างจากสิ่งที่เป็นเท็จและสิ่งที่ไร้สาระต่างๆ และหลีกห่างจากสิ่งที่ทำให้เป็นบาปที่มาจากการพูดและการกระทำต่างๆ

และบรรดาผู้ที่ชะล้างตัวเองจากคุณลักษณะต่างๆที่ชั่วร้าย และเป็นผู้ที่ชำระทรัพย์สมบัติของพวกเขาให้บริสุทธิ์ด้วยการบริจาคซะกาต

และบรรดาผู้ที่ปกป้องรักษา (ไว้ซึ่งความบริสุทธิ์ของ) ส่วนอันพึงสงวนของพวกเขาให้ห่างไกลจากการทำซินา (ผิดประเวณี) การลิวาต (การสังวาสที่ผิดธรรมชาติ) และการกระทำอนาจารต่างๆ ดังนั้นพวกเขานั้นเป็นผู้สะอาดบริสุทธิ์

เว้นแต่กับบรรดาภรรยาของพวกเขา หรือผู้หญิงที่พวกเขาได้ครอบครอง (คือทาสี) ซึ่งพวกเขาจะไม่ถูกตำหนิใดๆในการที่จะเพลิดเพลินด้วยการมีเพศสัมพันธุ์หรืออื่นๆ กับพวกนาง

สำหรับผู้ใดที่แสวงหาความเพลิดเพลินอื่นจากบรรดาภรรยาหรือบรรดาหญิงที่อยู่ในการครอบครองของเขาแล้ว(หมายถึงทาสี) ดังนั้นเขาจะเป็นผู้ที่ละเมิดกฏของอัลลอฮฺ โดยการละเมิดในสิ่งที่อัลลอฮฺทรงอนุญาตให้เขากระทำไปสู่สิ่งที่อัลลอฮฺทรงห้ามไว้

และบรรดาผู้ที่รักษาสิ่งที่ได้รับมอบหมายจากอัลลอฮฺ หรือสิ่งที่ได้รับมอบหมายจากบ่าวของพระองค์ และพวกเขาจะรักษาคำมั่นสัญญา โดยจะไม่ทำลายมัน แต่จะพิทักษ์รักษามัน

และบรรดาผู้ที่รักษาการละหมาดของพวกเขา ด้วยการทำเป็นประจำและทำในเวลาของมัน ด้วยการรักษาองค์ประกอบต่างๆของมัน(สิ่งที่เป็นรุกุน)และสิ่งที่จำเป็นต่างๆ(สิ่งที่เป็นวาญิบ)และสิ่งที่ส่งเสริมให้ทำ(สิ่งที่เป็นสุนัต)

ผู้ที่มีคุณลักษณะดังกล่าวนั้นพวกเขาคือทายาท

ซึ่งพวกเขาจะได้รับมรดกสรวงสวรรค์ชั้นสูงสุด พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และความสุขสบายของพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้นจะไม่ขาดหาย

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้สร้างบิดาแห่งมนุษยชาติ ท่านนบีอาดัม มาจากดิน ซึ่งเป็นดินที่ถูกคัดเลือกที่เป็นส่วนแก่นแท้ของมัน ที่เกิดขึ้นจากน้ำที่ผสมกับดินทุกส่วนของโลก

หลังจากนั้นเราได้สร้างลูกหลานของเขาเป็นรุ่นๆ จากน้ำอสุจิที่พำนักอยู่อย่างมั่นคงในมดลูกจนคลอด

แล้วหลังจากนั้นเราได้ทำให้เชื้ออสุจิที่พำนักอยู่ในมดลูกกลายเป็นก้อนเลือดสีแดง แล้วเราได้ทำให้ก้อนเลือดสีแดงนั้นกลายเป็นก้อนเนื้อ แล้วเราได้ทำให้ก้อนเนื้อกลายเป็นกระดูกแข็งแรง แล้วเราหุ้มกระดูกนั้นด้วยเนื้อ แล้วเราได้เป่าวิญญาณให้เขากลายเป็นอีกรูปร่างหนึ่ง และให้เขาออกมามีชีวิต ดังนั้นความจำเริญยิ่งแด่อัลลอฮฺ ผู้ทรงเป็นเลิศยิ่งแห่งปวงผู้สร้าง

หลังจากที่พวกเจ้า (โอ้บรรดามนุษย์ทั้งหลาย)ได้ผ่านขั้นตอนเหล่านี้แล้ว พวกเจ้าก็จะต้องตายเมื่อถึงเวลาที่กำหนด

หลังจากความตายของพวกเจ้าได้เกิดขึ้น พวกเจ้าจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นจากหลุมฝังศพของพวกเจ้าในวันกิยามะฮฺ เพื่อเป็นการสอบสวนพวกเจ้าต่อการงานต่างๆที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

และแน่นอนยิ่ง เราได้สร้างเบื้องบนพวกเจ้า (โอ้บรรดามนุษย์เอ๋ย) ซึ่งชั้นฟ้าทั้งเจ็ดไว้เป็นชั้นๆ และเรามิได้เพิกเฉย หรือหลงลืมต่อสิ่งต่างๆที่เราสร้างมา

และเราได้หลั่งน้ำให้ลงมาจากฟากฟ้าตามปริมาณที่จำเป็น ไม่มากเกินไป จนเกิดการเสียหาย และไม่น้อยเกินไปจนไม่พอใช้ แล้วเราได้ให้มันขังอยู่ในแผ่นดิน เพื่อให้มนุษย์และสัตว์ต่างๆ ได้รับประโยชน์ และแท้จริงเรามีความสามารถอย่างแน่นอนในการที่จะให้มันเหือดแห้งไป แล้วพวกเจ้าจะไม่ได้รับประโยชน์จากมันอีกเลย

และด้วยน้ำนั้น เราได้ทำให้เกิดสวนต่างๆแก่พวกเจ้า เช่นต้นอินทผลัม และต้นองุ่น ในสวนนั้นมีผลไม้หลายชนิดและหลายสีสำหรับพวกเจ้า เช่น มะเดื่อ ทับทิม และแอปเปิล และส่วนหนึ่งพวกเจ้าก็บริโภคมัน

และเราได้ทำให้ต้นไซตูนงอกออกมาจากเขตภูเขาซีนายให้แก่พวกเจ้า ซึ่งจากผลของมันจะสกัดน้ำมันออกมา เพื่อใช้ทาและบริโภค

และแท้จริง (โอ้มนุษย์ทั้งหลาย) ในเรื่องปศุสัตว์ (อูฐ,วัว,แพะ,แกะ) นั้นเป็นข้อคิดและข้อยืนยันทีสัมคัญที่บ่งบอกถึงความสามารถของอัลลอฮฺและความอ่อนโยนที่มีต่อพวกเจ้า เราให้พวกเจ้าดื่มจากสิ่งที่อยู่ในท้องของสัตว์เหล่านี้ซึ่งน้ำนมบริสุทธิ์อันเป็นที่โอชาสำหรับผู้ดื่ม และในเรื่องที่เกี่ยวกับมัน ยังมีประโยชน์อีกมากมายสำหรับพวกเจ้า เช่น การขี่มัน หนังของมัน ขนของมัน และบริโภคเนื้อของมัน

และพวกเจ้าถูกบรรทุกบนหลังอูฐเมื่ออยู่บนบท และถูกบรรทุกบนเรือเมื่ออยู่ในทะเล

และแน่นอนยิ่ง เราได้ส่งนูหฺ อะลัยฮิสสลาม ไปยังหมู่ชนของเขา เพื่อเผยแพร่ให้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ ดังนั้นเขาได้กล่าวว่า "โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺองค์เดียวเถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่แท้จริงสำหรับพวกเจ้านอกจากพระองค์เท่านั้น ดังนั้นพวกเจ้าจะไม่ยำเกรงต่อพระองค์ด้วยการปฎิบัติตามในสิ่งที่พระองค์ทรงสั่งใช้และห่างไกลจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้ามกระนั้นหรือ?!"

แล้วบรรดาหัวหน้า(ผู้มีอิทธิพล มีบารมี) ที่ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺได้กล่าวแก่พรรคพวกและสาธารณะชนของพวกเขาว่า "เขาผู้นี้ที่อ้างตนว่าเป็นรอสูล แท้จริงเขามิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นปุถุชนคนธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้าที่ต้องการเป็นผู้ปกครองและเป็นผู้นำเหนือพวกเจ้า และหากอัลลอฮฺประสงค์ที่จะส่งรอสูลให้กับเราจริง แน่นอนพระองค์ต้องส่งเราะสูลที่เป็นมะลาอิกะฮฺลงมา ไม่ใช่ที่มาจากมนุษย์ เราไม่เคยได้ยินคำพูดเช่นนี้จากบรรพบุรุษของเราที่มาก่อนเราเลย"

"และเขามิได้เป็นอะไรนอกจากเป็นคนบ้าเท่านั้น เขาไม่รู้ถึงสิ่งที่เขาพูด ดังนั้นพวกเจ้าจงอดทนรอคอยจนกว่าเรื่องของเขาจะเป็นที่ประจักษ์ชัดต่อผู้คน"

นูหฺ อะลัยฮิสสะลาม ได้กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเหลือข้าพระองค์ ด้วยการลงโทษพวกเขาที่พวกเขาปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังข้าพระองค์"

ดังนั้น เราจึงได้วะหฺยูแก่เขาให้ต่อเรือภายใต้สายตาของเราและการสอนของเราเพื่อเจ้าจะได้รู้ถึงวิธีการสร้างมัน และเมื่อคำบัญชาของเราว่าด้วยการเกิดหายนะได้มาถึง และน้ำในเตาก็จะเดือดพุ่ง เจ้าจงบรรทุกสัตว์มีชีวิตทุกชนิด ตัวผู้และตัวเมียเพื่อรักษาสายพันธ์ และครอบครัวของเจ้าด้วย นอกจากผู้ที่คำประกาศิตจากอัลลอฮฺได้บันทึกไว้ก่อนแล้วว่าจะเกิดหายนะ เช่น ภรรยาของเจ้า และลูกชายของเจ้า และเจ้าอย่าได้ขอความช่วยเหลือจากข้าให้กับบรรดาผู้ที่อธรรมที่ปฎิเสธศรัทธาต่อข้า ด้วยการขอให้พวกเขารอดและปล่อยไม่ให้เกิดความหายนะเกิดขึ้นแก่พวกเขา แท้จริงแล้วพวกเขาต้องประสบกับความหายนะ (โดยไม่มีทางเลือก) ด้วยการจมน้ำท่วมตาย

ครั้นเมื่อเจ้าและผู้ที่อยู่ร่วมกับเจ้าที่เป็นผู้ศรัทธาที่รอดชีวิตได้ขึ้นไปอยู่บนเรือแล้ว ก็จงกล่าวเถิดว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮฺ ผู้ทรงให้เราได้รอดจากหมู่ชนผู้อธรรม แล้วพระองค์ได้ทำลายพวกเขา"

และจงกล่าวเถิดว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงให้ข้าได้ลงจากเรือสู่พื้นดินด้วยการลงที่มีความจำเริญ และพระองค์เท่านั้นเป็นผู้เลิศยิ่งในบรรดาผู้ที่ทำให้ลงทั้งหลาย"

แท้จริงในเรื่องราวที่ได้กล่าวมานั้น จากการให้นูหฺและผู้ศรัทธาที่ร่วมกับเขาได้รอดจากน้ำท่วม และการทำลายบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ถือว่าเป็นสัญญาณที่ชัดแจ้ง ที่บ่งบอกถึงความสามารถของเราในการช่วยเหลือบรรดารอสูลและการทำลายล้างบรรดาผู้ที่กล่าวเท็จต่อพวกเขา และแน่นอนที่สุดเราเป็นผู้ทดสอบประชาชาติของนูหฺ โดยส่งเขาแก่พวกเขาเพื่อให้เกิดความกระจ่างระหว่างผู้ศรัทธากับผู้ปฏิเสธ และระหว่างผู้ที่เชื่อฟังกับผู้ที่เนรคุณ

แล้วหลังจากที่เราได้ทำลายล้างประชาชาตินูหฺแล้ว เราได้บังเกิดประชาชาติอีกกลุ่มหนึ่ง (พวกอ๊าด)

ดังนั้นเราได้ส่งรอสูลคนหนึ่ง (ฮูด) ไปยังพวกเขาซึ่งมาจากพวกเขา โดยเขาได้กล่าวว่า "พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺองค์เดียวเถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่แท้จริงสำหรับพวกเจ้านอกจากพระองค์เท่านั้น ดังนั้นพวกเจ้าจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺด้วยการห่างไกลจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และทำตามสิ่งที่พระองค์ทรงให้ปฏิบัติกระนั้นหรือ?!"

บรรดาผู้นำ(ผู้มีอำนาจ มีอิทธิพล) ที่ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ ไม่เชื่อต่อวันปรโลกที่มีทั้งรางวัลและการลงโทษ ในหมู่พวกเขา และเป็นพวกที่ความสำราญต่างๆในโลกนี้ที่เราได้ประทานให้แก่พวกเขาได้ทำให้พวกเขาโอหังหยิ่งยโส พวกเขาได้กล่าวแก่ผู้ตามและปุถุชนของพวกเขาว่า "เขาผู้นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นปุถุชนคนธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้า เขากินอาหารเช่นเดียวกับที่พวกเจ้ากิน และเขาดื่มเช่นเดียวกับพวกเจ้าดื่ม เขาไม่ได้มีอะไรที่โดดเด่นเหนือพวกเจ้า ที่จะทำให้เขาถูกส่งมาเป็นรอสูลแก่พวกเจ้า"

และหากพวกเจ้าเชื่อฟังมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้า แน่นอนพวกเจ้าจะเป็นผู้ที่ขาดทุน เพราะพวกเจ้าจะไม่ได้รับประโยชน์ใดๆจากการเชื่อฟังเขา อันเนื่องจากการที่พวกเจ้าละทิ้งพระเจ้าต่างๆ ของพวกเจ้า แล้วไปตามคนที่ไม่มีอะไรดีเหนือพวกเจ้า

เขาผู้นี้ที่อ้างตนว่าเป็นรอสูลได้สัญญากับพวกเจ้าใช่หรือไม่ว่า "แท้จริงเมื่อพวกเจ้าได้ตายไปแล้ว และพวกเจ้าได้กลายเป็นดินและกระดูก แน่นอนพวกเจ้าจะถูกนำออกมาจากหลุมฝังศพของพวกเจ้าในสภาพที่มีชีวิตอีกครั้ง?! มันเป็นไปได้หรือ?!"

สิ่งที่พวกเจ้าได้ถูกสัญญาไว้ว่า"พวกเจ้าจะถูกนำออกมาจากหลุมฝังศพอีกครั้งในสภาพที่มีชีวิตหลังจากที่พวกเจ้าได้ตายไปแล้ว และได้กลายเป็นดิน เป็นกระดูดไปแล้วนั้น มันเป็นเรื่องที่ไกลเกินจริง"

ไม่มีการมีชีวิตที่แท้จริง นอกจากการมีชีวิตในโลกนี้เท่านั้น จะไม่มีคำว่าชีวิตในปรโลอีก เมื่อคนที่มีชีวิตในหมู่พวกเราได้ตายไปก็จะไม่มีการฟื้นคืนชีพอีก และคนอื่นจะถูกคลอดออกมาแล้วมีชีวิตต่อ และพวกเราจะไม่ถูกนำให้ออกมาฟื้นคืนชีพอีกครั้งหลังจากที่ได้ตายไปแล้ว เพื่อสู่การพิพากษาในวันกิยามะฮฺ

เขาผู้นี้ที่อ้างว่าเป็นรอสูลถูกส่งมายังพวกเจ้ามิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นคนธรรมดาที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮฺโดยใช้การแอบอ้างสิทธิ์นี้เท่านั้น และเราไม่ยอมศรัทธาต่อเขาเป็นอันขาด

รอสูล (ฮูด) ได้กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเหลือข้า ด้วยการลงโทษพวกเขา เพราะพวกเขาปฏิเสธไม่ยอมเชื่อข้า

พระองค์อัลลอฮฺได้ตอบเขาว่า "หลังจากชั่วเวลาอีกเล็กน้อย พวกเขาที่ปฏิเสธในสิ่งที่เจ้าได้นำมา จะกลายเป็นผู้เศร้าโศกเสียใจในสิ่งที่เกิดขึ้นจากการปฏิเสธไม่ยอมเชื่อของพวกเขา"

ดังนั้นเสียงกัมปนาทที่หนักและผลาญชีวิตได้คร่าชีวิตพวกเขาอย่างสาสมที่สุด เพราะความหยิ่งยโสของพวกเขา ทำให้พวกเขากลายเป็นผู้หายนะดั่งเศษขยะลอยน้ำ ฉะนั้นความหายนะ(และห่างไกลจากความเมตตาจากอัลลอฮฺ)จึงประสบแก่หมู่ชนผู้อธรรม

หลังจากความหายนะของพวกเขาแล้ว เราได้บังเกิดหมู่ชนอีกหลายกลุ่ม เช่น หมู่ชนลูต หมู่ชนซุอายบฺ และหมู่ชนยูนุส

ไม่มีประชาชาติใดจากประชาชาติที่ปฏิเสธเหล่านี้ที่จะได้รับการลงโทษก่อนกำหนดของมัน และก็จะไม่ล่าช้ากว่ากำหนดเช่นกัน ถึงแม้ว่าจะมีเครื่องมือป้องกันก็ตาม

แล้วเราได้ส่งบรรดารอสูลของเรามาอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่รอสูลได้มายังประชาชาติหนึ่ง พวกเขาจะปฎิเสธรอสูลท่านนั้น ดังนั้นเราจึงทำให้พวกเขาบางกลุ่มได้พินาศตามอีกบางกลุ่ม จนไม่เหลือใครอีกเลย นอกจากเรื่องเล่าที่เกี่ยวกับพวกเขาที่ผู้คนได้เล่าต่อกันมา ฉะนั้น ความหายนะจึงประสบแก่บรรดาผู้ที่ไม่ยอมศรัทธาในสิ่งที่รอสูลของพวกเขาได้นำมาจากพระเจ้าของพวกเขาเอง

แล้วเราได้ส่งมูซาและพี่ชายของเขาคือฮารูน พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเราเก้าชนิดด้วยกันคือ (ไม้เท้า มือ ตั๊กแตน เหา กบ เลือด น้ำท่วม ความแห้งแล้ง ขาดแคลนผลไม้) และด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง

เราได้ส่งเขาทั้งสอง(มูซาและฮารูน)ไปยังฟิรเอานฺและบุคคลชั้นหัวหน้าของเขา แต่พวกเขาเย่อหยิ่งอวดใหญ่อวดโต พวกเขาจึงไม่ศรัทธาต่อทั้งสอง และพวกเขานั้นเป็นหมู่ชนที่เย่อหยิ่งจองหองต่อผู้คนด้วยการกดขี่และความอยุติธรรม

พวกเขากล่าวว่า "จะให้พวกเราศรัทธาต่อบุคคลทั้งสองที่เป็นมนุษย์เช่นเดียวกับเรา ที่ไม่มีความโดดเด่นใดๆเหนือพวกเราเลยและพวกพ้องของเขาทั้งสอง (ลูกหลานอิสรออีล) ก็เป็นทาสรับใช้เรากระนั้นหรือ?!"

ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธเขาทั้งสองในสิ่งที่ทั้งสองได้นำมาจากอัลลอฮฺ และด้วยเหตุที่พวกเขาปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังนั้น พวกเขาจึงอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลายจมน้ำตาย

และแท้จริงเราได้ให้คัมภีร์ (อัตเตารอต) แก่มูซา เพื่อพวกเขาจะได้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้องและปฏิบัติตามมัน

และเราได้ทำให้อีซาบุตรของมัรยัม และแม่ของเขาเป็นสัญญาณหนึ่งที่บ่งบอกถึงความสามารถของเรา ที่ได้ทำให้มัรยัมได้ตั้งครรค์เขาโดยไม่ต้องมีพ่อ และเราได้ให้ที่พักพิงแก่เขาทั้งสอง ณ ที่ราบสูงแห่งหนึ่ง (บัยตุลมักดิส) เหมาะที่จะเป็นที่พักอาศัยอย่างสะดวกสบาย และมีธารน้ำไหล

โอ้บรรดารอสูลเอ๋ย พวกเจ้าจงบริโภคสิ่งที่ข้าได้อนุญาตแก่พวกเจ้าจากสิ่งต่างๆที่มีประโยชน์ต่อพวกเจ้า และจงประกอบคุณงามความดีตามบทบัญญัติของข้า เพราะแท้จริง ข้ารอบรู้ถึงทุกสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ทุกการกระทำของพวกเจ้าจะไม่ถูกซ่อนเร้นสำหรับข้า

และแท้จริงศาสนาของพวกเจ้า (โอ้บรรดารอสูลเอ๋ย) เป็นศาสนาเดียวกันคืออิสลาม และข้าคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ไม่มีผู้ใดเป็นพระผู้อภิบาลแก่พวกเจ้านอกจากข้า ฉะนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงต่อข้าด้วยการปฎิบัติตามคำสั่งใช้ของข้า และห่างไกลจากสิ่งต้องห้ามต่างๆของข้า

แล้วบรรดาสาวกของพวกเขา(รอซูล)ก็ได้แตกแยกกันในเรื่องศาสนาของพวกเขา(หลังจากที่บรรดารอซูลได้จากไป) จนกลายเป็นพรรคเป็นพวก ซึ่งแต่ละฝ่ายจะพอใจในสิ่งที่ตนเองได้ยึดถือโดยเชื่อว่าเป็นศาสนาที่อัลลอฮฺทรงพอพระทัยและจะไม่สนใจต่อสิ่งใดๆของฝ่ายอื่นอีกเลย

ดังนั้นเจ้า (มุหัมมัด) จงปล่อยพวกเขาให้อยู่อย่างที่พวกเขาเป็นอยู่ ในความโง่เขล่าและความสับสน จนกว่าเวลาแห่งการลงโทษจะลงมายังพวกเขา

บรรดาพรรคพวกที่พอใจในสิ่งที่ตนเองมี พวกเขาคิดหรือว่า สิ่งที่เราได้ให้แก่พวกเขา เช่น ทรัพย์สินเงินทองและลูกหลานในชีวิตนี้นั้น มันเป็นการเร่งสิ่งที่ดีแก่พวกเขาที่พวกเขาสมควรจะได้รับกระนั้นหรือ?! มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิดไว้เลย แท้จริงที่เราให้แก่พวกเขานั้นเพื่อเป็นการต่อเติมและล่อลวงพวกเขาเท่านั้น แต่พวกเขานั้นไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย

บรรดาพรรคพวกที่พอใจในสิ่งที่ตนเองมี พวกเขาคิดหรือว่า สิ่งที่เราได้ให้แก่พวกเขา เช่น ทรัพย์สินเงินทองและลูกหลานในชีวิตนี้นั้น มันเป็นการเร่งสิ่งที่ดีแก่พวกเขาที่พวกเขาสมควรจะได้รับกระนั้นหรือ?! มันไม่ได้เป็นอย่างที่พวกเขาคิดไว้เลย แท้จริงที่เราให้แก่พวกเขานั้นเพื่อเป็นการต่อเติมและล่อลวงพวกเขาเท่านั้น แต่พวกเขานั้นไม่ได้รู้สึกรู้สาอะไรเลย

แท้จริงบรรดาผู้ที่อยู่กับความศรัทธาและความดีของพวกเขานั้น พวกเขาเป็นผู้มีจิตใจที่ยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อโองการต่างๆ แห่งคัมภีร์ของพระเจ้า

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาถึงความเป็นเอกะของพระผู้อภิบาลของพวกเขาและไม่ตั้งภาคีใดๆต่อพระองค์

และบรรดาผู้ที่มุ่งมั่นกับการทำความดี และพยายามสู่การใกล้ชิดอัลลอฮฺด้วยการปฎิบัติคุณงามความดีต่างๆ โดยที่พวกเขาหวั่นเกรงว่าอัลลอฮฺจะไม่ตอบรับสิ่งที่พวกเขาได้ใช้จ่ายไปและไม่ตอบรับความดีต่างๆของพวกเขา ในวันที่พวกเขากลับไปหาพระองค์ในวันกิยามะฮฺ

ชนเหล่านั้นที่มีคุณสมบัติอันยิ่งใหญ่ พวกเขารีบเร่งในการประกอบความดีทั้งหลาย และพวกเขาเป็นผู้ที่รุดหน้าสู่ความดีเหล่านั้น และด้วยเหตุนี้ทำให้พวกเขานำหน้าคนอื่นๆ

และเรามิได้วาง(สิ่งใดเพื่อ)เป็นภาระแก่ผู้ใด เว้นแต่(สิ่งนั้นอยู่ใน)ความสามารถของเขา(ผู้นั้น) และ ณ ที่เรานั้นมีบันทึก ที่เราได้บันทึกการงานของคนทุกคน ซึ่งบันทึกนั้นจะบอกแต่ความจริงเท่านั้นไม่มีข้อสงสัยใดๆอีกเลย โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอยุติธรรมอย่างแน่นอน ความดีจะไม่ถูกลดและความชั่วจะไม่ถูกเพิ่ม

แต่ว่าหัวใจของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาอยู่ในสภาพที่เมินเฉยต่ออัลกุรอานที่บอกใว้ซึ่งความจริงและเป็นคัมภีร์ที่ได้ประทานลงมาแก่พวกเขา และสำหรับพวกเขานั้นมีการงานอื่นๆ ที่นอกเหนือจากการปฏิเสธศรัทธา โดยที่พวกเขาต้องปฏิบัติมัน

จนกระทั่งเมื่อเราได้เอาชีวิตบรรดาผู้ที่อยู่ในความสุขสำราญในโลกนี้จากหมู่พวกเขาด้วยการลงโทษในวันกิยามะฮฺ เมื่อนั้นพวกเขาก็ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือ

และได้มีการกล่าวแก่พวกเขาเพื่อให้เกิดความท้อแท้สิ้นหวังจากความเมตตาของอัลลอฮฺว่า "พวกเจ้าอย่าได้ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือใดๆเลยในวันนี้ แท้จริงจะไม่มีใครที่สามารถช่วยพวกเจ้าเพื่อยับยั้งพวกเจ้าจากบทลงโทษของอัลลอฮฺหรอก"

แน่นอนบรรดาโองการจากคัมภีร์ของอัลลอฮฺนั้นได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเจ้ามาอย่างต่อเนื่องแล้วบนโลกนี้ แต่พวกเจ้าก็หันกลับไม่สนใจ เมื่อได้ฟังโองการนั้นเพราะเกลียดชังมัน

การที่พวกเจ้าได้กระทำเช่นนั้น เพื่อต้องการแสดงถึงความหยิ่งจองหองของพวกเจ้าต่อผู้คนด้วยการอ้างว่า "แท้จริงแล้วพวกเจ้านั้นเป็นชาวหะร็อม ทั้งๆ ที่พวกเจ้านั้นไม่ใช่ชาวหะร็อม เพราะชาวหะร็อมที่แท้จริงนั้นคือ เหล่าบรรดาผู้ที่มีความยำเกรงต่ออัลลอฮฺเท่านั้น พร้อมกันนั้นพวกเจ้าจับกลุ่มสนทนาเกี่ยวกับมันอย่างผิดๆ แท้จริงแล้วพวกเจ้าไม่ได้ให้เกียรติต่อมัน"

บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีเหล่านั้น พวกเขามิได้ใคร่ครวญในอัลกุรอานที่อัลลอฮฺได้ประทานลงมาเพื่อพวกเขาจะได้ศรัทธาต่อมันและปฏิบัติตามสิ่งที่มีอยู่ในนั้น หรือว่าได้มีมายังพวกเขาซึ่งสิ่งที่มิได้มีมายังบรรพบุรุษของพวกเขารุ่นก่อนๆ พวกเขาจึงต่อต้านและปฏิเสธมันกระนั้นหรือ?!

หรือว่าพวกเขาไม่รู้จักมุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม คนที่อัลลอฮฺได้ส่งไปยังพวกเขา จึงเป็นเหตุที่พวกเขาปฏิเสธต่อต้านเขากระนั้นหรือ?! แท้จริงแล้วพวกเขารู้จักเขาและรู้ถึงความจริงใจและความซื่อสัตย์ของเขาเป็นอย่างดี

แต่พวกเขากล่าวว่า"เขาผู้นั้น(มุหัมมัด)เป็นคนบ้า" แท้จริงแล้วพวกเขาพูดโกหก แท้ที่จริงแล้วเขาได้นำมาซึ่งความจริงที่ไม่มีข้อสงสัยใดๆ ว่าสิ่งที่ได้นำมานั้นมาจากอัลลอฮฺ แต่ส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้เกลียดชังความจริงและเกลียดชังต่อตัวเขาเพราะความอิจฉาที่มาจากตัวของพวกเขาเองและฝักใฝ่ในสิ่งที่ไม่ถูกต้องของพวกเขา

และหากว่าอัลลอฮ์ทรงทำให้สิ่งต่าง ๆ ดำเนินไปและบริหารจัดการสิ่งเหล่านั้นให้สอดคล้องกับความปรารถนาของอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขาแล้ว แน่นอนบรรดาชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในนั้นต้องเสียหาย เพราะความไร้ซึ่งความรู้ของพวกเขาที่เกี่ยวกับผลกระทบต่าง ๆ ที่จะตามมา และไม่รู้ถึงความถูกต้องและความเสียหายจากการบริหารจัดการ แต่เราได้ประทานสิ่งที่เป็นเกียรติยิ่งให้แก่พวกเขา นั่นก็คืออัลกุรอาน แต่พวกเขาผินหลังให้กับมัน

โอ๋ รอสูลเอ๋ย เจ้าได้ขอค่าจ้าง (ในการเผยแพร่ศาสนา) จากพวกเขา เลยทำให้พวกเขานั้นปฏิเสธการเผยแพร่ของเจ้ากระนั้นหรือ? สิ่งนี้จะไม่เกิดขึ้นจากเจ้าอย่างแน่นอน เพราะการตอบแทนของพระผู้อภิบาลของเจ้าดีกว่าการตอบแทนจากพวกเขาเหล่านั้นและคนอื่นๆ และพระองค์เท่านั้นทรงเป็นเลิศยิ่งในหมู่ผู้ประทานปัจจัยยังชีพ

โอ้ รอสูลเอ๋ย แท้จริงเจ้านั้นต้องเชิญชวนพวกเขาและคนอื่นๆไปสู่เส้นทางที่เที่ยงตรงซึ่งเป็นเส้นทางที่ไม่คดเคี้ยว และมันก็คือเส้นทางของอิสลามนั้นเอง

และแท้จริงบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลกและสิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้น ที่มีทั้งการพิพากษา การลงโทษ และการตอบแทนความดี พวกเขาจะเอียงออกจากแนวทางอิสลามไปสู้แนวทางที่คดเคี้ยวอื่นๆ ที่เชื่อมไปสู้ไฟนรก

หากเราเมตตาต่อพวกเขาและขจัดความแห้งแล้งและความหิวโหยออกจากชีวิตของพวกเขา แน่นอนพวกเขาก็ยังคงหลงจากความจริง ลังเลและสับสน

และโดยแน่แท้เราได้ทดสอบพวกเขาด้วยประเภทต่างๆของภัยพิบัติ แต่พวกเขาก็ไม่ได้นอบน้อมถ่อมตนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และไม่วิงวอนขอจากพระองค์อย่างถ่อมตัว เพื่อที่พระองค์จะได้ให้พวกเขารอดพ้นจากภัยพิบัติต่างๆในขณะที่มันเกิดขึ้น

จนกระทั่งเมื่อเราเปิดประตูแห่งการลงโทษอันสาหัสแก่พวกเขา เมื่อนั้นแหละพวกเขาก็จะเป็นผู้ที่ท้อแท้สิ้นหวังจากทุกสิ่งที่เป็นทางออกและทุกสิ่งที่เป็นความดี

และอัลลอฮฺ สุบหานาฮุ วะตะอาลา คือผู้ที่สร้างให้แก่พวกเจ้า (โอ้ บรรดาผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพทั้งหลาย) ซึ่งสัมผัสการฟังเพื่อพวกเจ้าจะได้ยิน สายตาเพื่อพวกเจ้าจะได้มองเห็น และหัวใจเพื่อพวกเจ้าจะได้เข้าใจ แต่ถึงกระนั้นพวกเจ้าก็ยังไม่ขอบคุณพระองค์ที่ได้ทรงประทานความโปรดปรานแห่งประสาทสัมผัสเหล่านี้แก่พวกเจ้า นอกเสียจากผู้คนส่วนน้อยเท่านั้น

โอ้ บรรดามนุษย์ทั้งหลาย พระองค์คือผู้ทรงสร้างพวกเจ้าในโลกนี้ และพวกเจ้าจะถูกรวบรวมให้กลับไปหาพระองค์ในวันปรโลกเพื่อพิพากษาและรับผลตอบแทน

และอัลลอฮฺพระองค์เดียวเท่านั้นที่เป็นผู้ทรงให้เป็นและไม่มีใครเป็นผู้ให้เป็นนอกจากพระองค์ และพระองค์เท่านั้นที่ทรงให้ตายและไม่มีใครเป็นผู้ให้ตายนอกจากพระองค์ และพระองค์เท่านั้นทรงสิทธิในการสับเปลี่ยนหมุนเวียนกลางคืนกลางวัน ความมืดและความสว่าง ความยาวและความสั้น พวกเจ้ามิได้ใช้สติปัญญาพิจารณาถึงความสามารถและความเป็นเอกะของพระองค์ในการสร้างและการจัดการหรอกหรือ?!

แต่ทว่าพวกเขาได้กล่าวเช่นเดียวกับการกล่าวของบรรพบุรุษและชนชาติก่อนๆ ของพวกเขาในการปฏิเสธศรัทธา

พวกเขาได้กล่าวด้วยสีหน้าที่ไม่ยอมรับและปฏิเสธว่า "เมื่อเราได้ตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นฝุ่นดินและกระดูกป่น แล้วเราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้ง เพื่อการพิพากษากระนั้นหรือ?!"

แท้จริงเราได้ถูกสัญญากับสัญญานี้ (คือการฟื้นคืนชีพหลังจากความตาย) และบรรพบุรุษของเราก็ได้ถูกสัญญานี้มาก่อนแล้วเช่นกัน และเราไม่เคยได้เห็นว่าสัญญานี้เป็นความจริง มันมิใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นนิยายเหลวไหลของคนสมัยก่อนและเป็นการโกหกของพวกเขาเท่านั้น

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่บรรดาผู้ปฏิเสธผู้ที่ไม่ยอมรับการฟื้นคืนชีพเถิด ว่า "แผ่นดินนี้และผู้ที่อยู่ในนั้นเป็นของใคร หากพวกท่านรู้?"

พวกเขาจะกล่าวว่า "แผ่นดินและผู้ที่อยู่บนแผ่นดินนั้น มันเป็นของอัลลอฮฺ" จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด (มุหัมมัด) "พวกเจ้าจะไม่พิจารณาใคร่ครวญบ้างหรือ? ว่าผู้ที่เป็นเจ้าของแผ่นดินและผู้ที่อยู่บนแผ่นดิน มีความสามารถที่จะให้พวกเจ้าได้มีชีวิตอีกครั้งหลังจากที่พวกเจ้าตาย?"

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด (มุหัมมัด) "ใครเป็นเจ้าของชั้นฟ้าทั้งเจ็ด และเป็นเจ้าของบัลลังก์อันยิ่งใหญ่ที่ไม่มีสิ่งใดที่ใหญ่กว่ามันอีก?"

พวกเขาจะกล่าวว่า "ชั้นฟ้าทั้งเจ็ด และบัลลังก์อันยิ่งใหญ่มันเป็นของอัลลอฮฺ" ดังนั้นจงกล่าวแก่พวกเขาเถิด (มุหัมมัด) "ถ้าเช่นนั้นพวกเจ้าจะไม่ยำเกรงต่อพระองค์หรือ? ด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์และห่างไกลจากสิ่งที่พระองค์ได้ห้ามไว้ เพื่อพวกเจ้าจะได้รอดพ้นจากการลงโทษของพระองค์"

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด (มุหัมมัด) "ผู้ใดคือผู้ที่อำนาจการครอบครองที่กว้างใหญ่ไพศาลแห่งทุกสิ่งทุกอย่างอยู่ในมือของเขา โดยไม่มีสิ่งใดที่จะหลุดจากการครอบครองของเขา และเขาเป็นผู้คุ้มครองดูแลบรรดาบ่าวของเขาตามที่เขาต้องการ และจะไม่มีผู้ใดสามารถปกป้องคนที่เขาต้องการให้เกิดสิ่งเลวร้าย แล้วป้องกันเขาจากการลงโทษได้ หากพวกท่านรู้?"

พวกเขาจะกล่าวว่า "อำนาจอันกว้างใหญ่ไพศาลทุกสิ่งอย่างอยู่ในพระหัตถ์ของพระองค์ ผู้ทรงศักดิ์สิทธิ์ยิ่ง จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด (มุหัมมัด) "สติปัญญาของพวกเจ้าหายไปได้อย่างไร? จนทำให้พวกเจ้าหันไปบูชาสิ่งอื่นนอกจากพระองค์ทั้งๆ ที่พวกเจ้าก็ยอมรับสิ่งนั้น?!"

มันไม่ได้เป็นไปตามที่พวกเขากล่าวอ้าง แต่ตรงกันข้ามเราได้นำเอาความจริงที่ไม่มีข้อสงสัยใดๆเลย มาให้แก่พวกเขา และแท้จริงพวกเขาเป็นกลุ่มชนผู้กล่าวเท็จต่อสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวอ้างไว้ เช่น อัลลอฮฺนั้นมีคู่ชีวิตและมีบุตร อัลลอฮฺทรงสูงส่งเหนือคำกล่าวของพวกเขาด้วยความสูงส่งที่ยิ่งใหญ่

อัลลอฮฺมิได้ทรงมีบุตรดั่งที่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้อ้างไว้ และไม่มีพระเจ้าอื่นที่ถูกเคารพอย่างแท้จริงเคียงคู่กับพระองค์ และหากมีพระเจ้าอื่นจริงเคียงคู่กับพระองค์ แน่นอนพระเจ้าแต่ละองค์ก็จะนำเอาสิ่งที่ตนได้สร้างไว้ไปจนหมด และพยายามเอาชนะซึ่งกันและกัน และทำให้ระบบของจักรวาลเสียหาย และในความเป็นจริงแล้วสิ่งเหล่านั้นจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน ดังนั้นมันจึงเป็นการยืนยันว่าพระเจ้าที่แท้จริงนั้นมีเพียงองค์เดียวเท่านั้น นั่นคืออัลลอฮฺ พระองค์ทรงบริสุทธิ์จากคำกล่าวที่ไม่เหมาะสมของบรรดาผู้ตั้งภาคีที่ว่าพระองค์ทรงมีบุตรและทรงมีคู่

พระองคฺผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่งที่สิ่งถูกสร้างนั้นมองไม่เห็น และทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่มองเห็นและสามารถรับรู้ด้วยประสาทสัมผัสได้ ไม่มีสิ่งใดจะซ่อนไปจากพระองค์ได้ พระองค์ทรงสูงส่งยิ่งและทรงบริสุทธิ์ยิ่งกว่าการที่พระองค์จะมีสิ่งอื่นมาเทียบพระองค์

โอ้ รอสูลเอ๋ย (มุหัมมัด) จงกล่าวเถิด "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์จะทรงให้ข้าได้เห็นซึ่งการลงโทษต่อบรรดาผู้ตั้งภาคีทั้งหลายตามที่พระองค์ได้สัญญากับพวกเขาไว้"

ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์จะลงโทษพวกเขาโดยที่ข้ากำลังมองดูเหตุการณ์นั้นด้วยแล้ว ขอทรงอย่าทำให้ข้าต้องอยู่ในหมู่พวกเขา แล้วทำให้การลงโทษนั้นได้ประสบต่อข้าอย่างที่ได้ประสบต่อพวกเขา

และแท้จริงเรามีความสามารถอย่างแน่นอนที่จะให้เจ้าได้เห็นการลงโทษที่เราได้สัญญากับพวกเขาไว้ ไม่มีคำว่าลำบากสำหรับเราในการที่จะทำสิ่งนั้น และสิ่งอื่นๆก็เช่นกัน

โอ้ รอสูลเอ๋ย เจ้าจงปราบคนที่ทำร้ายเจ้าด้วยนิสัยที่ดียิ่ง ทำความเข้าใจ และอดทนต่อความชั่วของเขา เรารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขากล่าวหา เช่น การตั้งภาคีและปฏิเสธไม่เชื่อฟัง แล้วรวมทั้งที่พวกเขากล่าวหาเจ้าในสิ่งที่ไม่เหมาะกับเจ้า เช่น กล่าวหาเจ้าเป็นนักไสยศาสตร์ และเป็นคนบ้า

และจงกล่าวเถิด (มุหัมมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากการล่อลวงต่างๆและเสียงกระซิบกระซาบของชัยฏอน

และข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ให้พ้นจากการที่พวกเขาจะนำความชั่วร้ายบางอย่างสู่การงานของข้าพระองค์

จนกระทั่งเมื่อความตายได้มาหาคนใดคนหนึ่งในบรรดาผู้ที่ตั้งภาคี และเขาจะได้เห็นสิ่งที่เขาต้องเผชิญ เขาจะกล่าวด้วยความเสียใจต่อสิ่งที่เขาได้พลาดไปจากอายุของเขาที่ผ่านมา และจากสิ่งที่เขาได้ละเลยไปในการเชื่อฟังต่ออัลลอฮฺ โดยเขาจะกล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงให้ข้ากลับไปมีชีวิตในดุนยา (โลกนี้) อีกครั้งด้วยเถิด"

เพื่อข้าจะได้ประกอบคุณงามความดีเมื่อใดที่ข้ากลับไป มันจะไม่เป็นอย่างอย่างที่ขอแน่นอน แท้จริงมันเป็นแค่เพียงคำกล่าวอ้างเท่านั้น และหากเขาได้กลับมาสู่โลกนี้อีกครั้งเขาก็จะไม่ทำตามที่สัญญาไว้ และคนที่ตายไปแล้วก็จะยังคงอยู่ที่กั้นระหว่างโลกนี้กับปรโลกจนถึงวันแห่งการฟื้นคืนชีพ จะไม่มีใครกลับจากโลกบัรซัคไปโลกดุนยาเพื่อรับรู้ในสิ่งที่พวกเขาพลาดไปและแก้ไขในสิ่งที่พวกเขาทำลายไปได้

ดังนั้นเมื่อมะลาอิกะฮฺที่ได้รับมอบหมายให้เป่าสังข์ได้เป่าสังข์ครั้งที่สองที่เป็นการประกาศถึงการเกิดวันกิยามะฮฺ ความสัมพันธ์ทางตระกูลระหว่างพวกเขาที่พวกเขาเคยโอ้อวดกันนั้น ในวันนั้นจะไม่มีอีกต่อไป พวกเขาหมกมุ่นอยู่กับความน่าสะพรึงกลัวของวันปรโลกและพวกเขาจะไม่ไต่ถามซึ่งกันและกัน เพราะต่างคนต่างหมกมุ่นกับเรื่องของตัวเอง

ดังนั้นผู้ใดตราชูความดีของเขาหนักกว่าความชั่วแล้ว ชนเหล่านั้น พวกเขาคือผู้ที่ประสบความสำเร็จที่แท้จริง โดยพวกเขาจะได้รับซึ่งสิ่งที่พวกเขาต้องการ และห่างไกลจากสิ่งที่พวกเขาสะพรึงกลัว

ดังนั้นผู้ใดที่ตราชูความดีของเขาเบากว่าความชั่วแล้ว ชนเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ทำให้ตัวของพวกเขาเองขาดทุน ด้วยการทำสิ่งที่เป็นอันตรายต่อตัวเอง และละทึ้งสิ่งที่เป็นประโยชน์ เช่น การศรัทธา และการประกอบคุณงามความดี ฉะนั้นแล้วพวกเขาจะพำนักอยู่ในนรกตลอดกาลโดยไม่มีวันออกมาจากมัน

ไฟนรกจะเผาไหม้ใบหน้าของพวกเขา ริมฝีปากบนและล่างของพวกเขาได้หดตัวจนเห็นฟันออกมาเนื่องจากการบูดเบี้ยวอย่างรุนแรง

และได้มีการกล่าวแก่พวกเขาด้วยการตำหนิว่า "โองการทั้งหลายของอัลกุรุอานมิได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเจ้าบนโลกนี้ แล้วพวกเจ้าก็ปฏิเสธมัน ไม่ใช่หรือ?!"

พวกเขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเราความชั่วช้าเลวทรามของพวกเราที่พระองค์เองทรงรู้ดีมาก่อนได้ครอบงำพวกเรา และพวกเราเป็นหมู่ชนผู้หลงทางจากความจริง"

ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงโปรดนำพวกเราออกจากนรกด้วยเถิด ถ้าหากเรากลับไปเหมือนที่พวกเราเคยเป็นอีก ทั้งการปฏิเสธศรัทธาและการหลงทาง ดังนั้นแน่นอนเราก็เป็นพวกอธรรมกับตัวของเราเอง และจะไม่มีข้ออ้างใดๆอีกสำหรับพวกเรา

อัลลอฮฺ ตรัสว่า พวกเจ้าจงอาศัยอยู่ในนรกอย่างต่ำต้อยเถิด และพวกเจ้าอย่าได้มาพูดกับข้าอีก

แท้จริงมีหมู่ชนกลุ่มหนึ่งจากปวงบ่าวของฉัน ที่ศรัทธาต่อฉัน พวกเขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราได้ศรัทธาต่อพระองค์ ดังนั้นขอพระองค์โปรดอภัยโทษต่อบาปของเรา และขอพระองค์ทรงเมตตาต่อเราด้วยความเมตตาของพระองค์ด้วยเถิด และพระองค์เท่านั้น ทรงเป็นผู้เมตตาที่ดียิ่ง"

แต่พวกเจ้าได้ถือเอาผู้ศรัทธาเหล่านั้นที่ร้องขอต่อพระเจ้าของพวกเขาเป็นที่ล้อเลียนขบขันพวกเขา และพวกเจ้าล้อเลียนพวกเขาจนกระทั่งลืมนึกถึงอัลลอฮฺ และพวกเจ้าก็หัวเราะเยาะเย้ยและล้อเลียนพวกเขา, sehingga hal itu melupakan kalian dari mengingat Allah, dan kalian juga selalu menertawakan mereka dengan tujuan mengolok-olok dan mencemooh merekaแต่พวกเจ้ากลับเอาผู้ศรัทธาที่วิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา กลายเป็นสิ่งล้อเลียน และพวกเจ้ายังคงดูแคลนพวกเขา ดูถูกเยาะเย้ยพวกเขา จนกระทั้งการกระทำของพวกเจ้าเหล่านั้น ทำให้พวกเจ้าลืมรำลึกถึงอัลลอฮฺ และพวกเจ้าหัวเราะต่อพวกเขาเป็นการเยาะเย้ยดูถูกดูแคลนพวกเขา

แท้จริงข้าได้ตอบแทนรางวัลให้แก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลายให้ได้รับชัยชนะด้วยสรวงสวรรค์ในวันกิยามะฮฺ เพราะความอดทนของพวกเขาในการเชื่อฟังอัลลอฮฺ และอดทนในสิ่งที่พวกเขาได้รับอันตรายจากพวกเจ้า

อัลลอฮฺจะถามพวกเขาว่า "พวกเจ้าพำนักอยู่ในแผ่นดินนานกี่ปี และพวกเจ้าได้เสียเวลาไปเท่าไรแล้ว?"

พวกเขากล่าวตอบว่า "เราได้พำนักอยู่วันเดียวหรือบางส่วนของวันเท่านั้น ขอพระองค์ได้ถามผู้เชี่ยวชาญด้านการคำนวณวันและเดือนเถิด"

พระองค์ทรงกล่าวว่า "พวกเจ้ามิได้พำนักอยู่บนดุนยาเว้นแต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น มันง่ายที่จะอดทนในการเชื่อฟัง หากพวกเจ้ารู้ถึงจำนวนของเวลาที่พวกเจ้าได้พำนักอย่างแท้จริง"

พวกเจ้าคิดว่า (โอ้มนุษย์ทั้งหลาย) แท้จริงเราได้ให้พวกเจ้าบังเกิดขึ้นเพื่อความสนุกสนานโดยไร้วัตถุประสงค์ โดยไม่มีผลบุญหรือบทลงโทษเช่นปศุสัตว์ และแท้จริงพวกเจ้าจะไม่กลับไปหาเราในวันกิยามะฮฺ เพื่อพิพากษาและรับผลตอบแทนกระนั้นหรือ?!

ความสูงส่งเป็นของอัลลอฮฺ ผู้ทรงมีอำนาจสูงสุดอย่างแท้จริง ผู้ทรงกระทำการในสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์คือสัจธรรมที่แท้จริง และสัญญาของพระองค์คือสัจธรรม และคำตรัสของพระองค์คือสัจธรรม ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ถูกเคารพอิบาดะฮฺอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์ พระผู้อภิบาลบัลลังก์อันทรงเกียรติ ซึ่งเป็นสิ่งถูกสร้างที่ยิ่งใหญ่สุด และผู้ใดที่เป็นพระผู้อภิบาลของสิ่งถูกสร้างที่ยิ่งใหญ่สุด เขาผู้นั้นเป็นพระผู้อภิบาลของสิ่งถูกสร้างทุกทั้งหมด

และผู้ใดวิงวอนขอจากพระเจ้าอื่นร่วมกับอัลลอฮฺ ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆพิสูจน์ได้เลยว่าเขานั้นสมควรได้รับการเคารพอิบาดะฮฺ แท้จริงแล้วผลตอบแทนการกระทำที่ไม่ดีของเขาอยู่ ณ ที่อัลลอฮฺ ซุบฮานะฮุ วะตะอาลา พระองค์คือผู้ให้การตอบแทนเขาด้วยการลงโทษเขา แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ประสบความสำเร็จในสิ่งที่พวกเขาร้องขอ และไม่รอดจากสิ่งที่พวกเขาความหวาดกลัว

(โอ้ มุหัมมัด) จงกล่าวเถิด "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน ขอพระองค์ทรงอภัยต่อฉันต่อบาปของฉัน และทรงเมตตาต่อฉัน ด้วยความเมตตาของพระองค์ และพระองค์เท่านั้นคือผู้ทรงเมตตาที่ดียิ่งต่อผู้ที่มีบาป แล้วพระองค์ก็ตอบรับการกลับใจ (เตาบะฮฺ) ของเขา"

นี่คือสูเราะฮฺหนึ่งที่เราได้ประทานมันลงมา และเราได้กำหนดเป็นข้อบังคับให้ปฏิบัติตามบทบัญญัติของมัน และเราได้ประทานลงมาในสูเราะฮนั้นซึ่งสัญญาณต่างๆ(ที่บ่งบอกถึงสัจธรรม)อันชัดแจ้ง เพื่อพวกเจ้าจักได้รำลึกใคร่ครวญถึงบทบัญญัติที่อยู่ในนั้น แล้วพวกเจ้าจะได้ปฏิบัติตามมัน

หญิงโสดและชายโสดที่ผิดประเวณีนั้น พวกเจ้าจงเฆี่ยนทั้งสองคนนั้นคนละหนึ่งร้อยที และอย่าให้ความเมตตาสงสารต่อทั้งสองยับยั้งการกระทำของพวกเจ้า โดยทำให้พวกเจ้าไม่ตัดสินลงโทษหรือลดโทษแก่เขาทั้งสองนั้นเป็นอันขาด หากพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮฺและวันปรโลก และจงให้กลุ่มหนึ่งของบรรดาผู้ศรัทธาเป็นพยานในการลงโทษทั้งสอง เพื่อเป็นการเปิดเผยการลงโทษทั้งสองและเป็นการยับยั้งสำหรับเขาทั้งสองและคนอื่นๆ

เพราะความขยะแขยงของการผิดประเวณี อัลลอฮฺจึงได้ทรงกล่าวว่า ชายที่คุ้นเคยกับการทำซินาเขาไม่ต้องการจะสมรสกับใครนอกเสียจากหญิงที่ทำซินาเหมือนกับเขาหรือกับหญิงมุชริกะฮฺที่ไม่คอยระวังการทำซินาทั้งๆ ที่ไม่อนุญาติให้สมรสกับนางอยู่แล้ว และหญิงที่คุ้นเคยกับการทำซินานางไม่ต้องการจะสมรสกับใครนอกเสียจากชายที่ทำซินาเหมือนกับนางหรือชายมุชริกที่ไม่คอยระวังการทำซินาทั้งๆ ที่การสมรสของนางกับเขาเป็นที่ต้องห้ามอยู่แล้ว และการสมรสกับชายหญิงที่ทำซินานั้นเป็นที่ต้องห้ามแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์ว่าทำซินา (และบรรดาชายบริสุทธิ์ก็เช่นกัน) แล้วพวกเขามิได้นำพยานสี่คนมายืนยันในสิ่งที่พวกเขาได้ใส่ร้ายว่าทำซินานั้น โอ้ บรรดาผู้พิพากษาทั้งหลาย พวกเจ้าจงโบยพวกเขาแปดสิบที และพวกเจ้าอย่ารับการเป็นพยานของพวกเขาเป็นอันขาด ชนเหล่านั้นที่ใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์พวกเขาออกนอกกรอบการเชื่อฟังต่ออัลลอฮฺ

นอกจากบรรดาผู้ที่สำนึกผิดและขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺหลังจากนั้น และพวกเขาปรับปรุงการกระทำของตัวเองให้ดีขึ้น แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงตอบรับการขออภัยโทษและการเป็นพยานของพวกเขา แท้จริงแล้วอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาสำหรับบ่าวของพระองค์ที่สำนึกผิดเสมอ

และบรรดาผู้ชายที่กล่าวหาภรรยาของพวกเขา แต่พวกเขาไม่มีพยานนอกจากตัวของพวกเขาเองเท่านั้น ที่ยืนยันว่าสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวหานั้นเป็นความจริง โดยการให้คนๆ หนึ่งในหมู่พวกเขาได้ทำการยืนยันด้วยการกล่าวคำสาบานต่ออัลลอฮฺสี่ครั้ง ด้วยพระนามของอัลลอฮฺว่า แท้จริงเขานั้นเป็นผู้ที่พูดจริงในสิ่งที่เขาได้กล่าวหาว่าภรรยาของเขานั้นทำซินา

แล้วในการสาบานครั้งที่ห้านั้นเขาต้องขอแช่งตัวเองว่าสมควรได้รับการสาปแช่งจากอัลลอฮฺหากเขานั้นเป็นผู้กล่าวเท็จในสิ่งที่เขาได้ใส่ร้ายเธอ

สำหรับนางแล้วก็สมควรที่จะต้องถูกลงโทษ และนางจะพ้นจากการลงโทษนั้นก็ต่อเมื่อนางได้กล่าวคำสาบานต่ออัลลอฮฺสี่ครั้ง ว่าเขาเป็นผู้กล่าวเท็จที่ใส่ร้ายนางว่าทำซินา

แล้วในการสาบานครั้งที่ห้านั้นให้นางแช่งตัวเองว่าความกริ้วของอัลลอฮฺจงมีแด่นางเอง หากเขาเป็นผู้ที่พูดจริงในสิ่งที่เขาได้กล่าวหานางไว้

โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย และหากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺแก่พวกเจ้า และความเมตตาของพระองค์ต่อพวกเจ้าแล้ว โดยที่พระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษให้แก่บ่าวของที่พระองค์ที่ขอการอภัยโทษ เป็นผู้ทรงปรีชาญาณในการจัดการและการบัญญัติศาสนา แน่นอนพระองค์จะทรงลงโทษพวกเจ้าด้วยเพราะบาปของพวกเจ้าอย่างเร่งด่วน และประจานเปิดเผยความผิดของพวกเจ้า

แท้จริงบรรดาผู้ที่นำข่าวเท็จมานั้น (คือข่าวการปรักปรำมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ รอฎิยัลลอฮุอันฮา ว่าทำซินา) เป็นกลุ่มหนึ่งที่ขึ้นกับพวกเจ้าเช่นกัน โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าได้คิดว่ามันเป็นผลร้ายแก่พวกเจ้า แต่ว่ามันเป็นผลดี เพราะในการนี้มีผลบุญเป็นการตอบแทนและเพื่อเป็นการขัดเกลาผู้ศรัทธา และในการนี้เช่นกันเป็นการยืนยันถึงความบริสุทธิ์ของท่านหญิงอาอิชะฮฺ ทุกคนที่ร่วมกันปรักปรำท่านหญิงอาอิชะฮฺว่าทำซินานั้นจะถูกตอบแทนในสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้จากการทำบาปที่ได้พูดเท็จ และผู้ที่มีบทบาทมากที่สุดในเรื่องนี้ เขาผู้นั้นจะได้รับการลงโทษอย่างมหันต์ ซึ่งหมายถึง ผู้นำบรรดามุนาฟิกีน อับดุลลอฮฺ บิน อุบัยฺ อิบนุ สะลูล

เมื่อได้ยินข่าวเท็จอันยิ่งใหญ่นี้ ทำไมบรรดามุอฺมินีนและบรรดามุอฺมินะฮ จึงไม่คิดถึงความปลอดภัยของผู้ที่โดนกล่าวเท็จนั้นซึ่งเป็นพี่น้องร่วมศรัทธาของเขาเอง และกล่าวว่า นี่เป็นเรื่องโกหกอย่างชัดแจ้ง

ทำไมบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ เราะฎิยัลลอฮฺอันฮา ถึงไม่นำพยานสี่คนมาเพื่อเป็นการยืนยันถึงข้อเท็จจริงในสิ่งที่พวกเขาอ้างไว้ หากพวกเขาไม่นำพยานสี่คนมายืนยันเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวแล้ว (ซึ่งพวกเขาไม่สามารถที่จะนำมาได้) ดังนั้นชนเหล่านั้น ณ อัลลอฮฺ คือกลุ่มชนผู้กล่าวเท็จ

และหากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺและความเมตตาของพระองค์แก่พวกเจ้า (โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย)โดยที่พระองค์ไม่ทรงรีบร้อนในการลงโทษพวกเจ้า และได้ตอบรับผู้ที่กลับตัวกลับใจในหมู่พวกเจ้าแล้ว แน่นอนพวกเจ้าต้องประสบกับการลงโทษอย่างมหันต์ ในสิ่งที่พวกเจ้าเข้าไปยุ่งเกี่ยวในการกล่าวเท็จและใส่ร้ายต่อมารดาแห่งศรัทธาชนท่านหญิงอาอิชะฮฺ

(จงรู้เถิด)ตอนที่พวกเจ้าได้เล่าและแพร่ขยายเรื่องเท็จนี้ระหว่างพวกเจ้าด้วยกันทั้งๆ ที่มันเป็นเรื่องเท็จ ซึ่งพวกเจ้าพูดกันในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้ และคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็ก แต่ ณ อัลลอฮฺนั้น มันเป็นเรื่องใหญ่ เพราะในนั้นมีการกล่าวเท็จและปรักปรำผู้บริสุทธิ์

และตอนที่พวกเจ้าได้ยินถึงการกล่าวร้ายนั้น ทำไมพวกเจ้าจึงไม่กล่าวว่า "มันไม่บังควรที่เราจะพูดถึงเรื่องน่ารังเกียจนี้ มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ผู้เป็นพระผู้อภิบาลของเรา นี่คือสิ่งที่พวกเขาได้ปรักปรำท่านหญิงอาอีชะฮฺซึ่งถือว่ามันเป็นการกล่าวเท็จอย่างมหันต์"

อัลลอฮฺได้ตักเตือนพวกเจ้า เพื่อมิให้พวกเจ้ากลับไปทำเช่นการกล่าวร้ายแบบนี้อีก โดยการปรักปรำผู้บริสุทธิ์ว่าทำความชั่ว (ผิดประเวณี) หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ

และอัลลอฮฺทรงชี้แจงโองการทั้งหลายอย่างชัดเจนแก่พวกเจ้าที่ครอบคลุมถึงบทบัญญัติและข้อตักเตือนต่างๆ ของพระองค์ และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงการกระทำของพวกเจ้า โดยไม่มีสิ่งใดจะถูกปกปิดซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าในสิ่งที่ได้กระทำไว้ และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงปรีชาญาณในการจัดการและการบัญญัติ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ชอบเผยแพร่ความชั่วในหมู่ผู้ศรัทธานั้น เช่น การแพร่เรื่องการปรักปรำผู้อื่นว่าทำซินา พวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างเจ็บปวดในโลกนี้ด้วยการลงโทษพวกเขา (โบยแปดสิบที) และในโลกหน้าพวกเขาจะถูกลงโทษด้วยไฟนรก และอัลลอฮฺทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวเท็จไว้ และบั้นปลายการงานของบ่าวของพระองค์ และพระองค์ทรงรอบรู้ถึงผลประโยชน์ของพวกเขา และพวกเจ้าไม่รู้ถึงสิ่งนั้นเลย

โอ้บรรดาผู้กล่าวเท็จทั้งหลาย หากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺแก่พวกเจ้าและความเมตตาของพระองค์ และหากอัลลอฮฺไม่เป็นผู้ทรงเอ็นดู ผู้ทรงเมตตาแก่พวกเจ้าแล้ว แน่นอนพระองค์จะทรงเร่งรีบในการลงโทษพวกเจ้าโดยทันที

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและทำตามบทบัญญัติของพระองค์เอ๋ย พวกเจ้าอย่าปฎิบัติตามวิถีต่างๆของชัยฏอน ที่เขาได้ทำให้เกิดการหลงใหลในสิ่งที่ไม่เป็นความจริง และผู้ใดปฎิบัติตามวิถีต่างๆของชัยฏอน แท้จริงมันจะใช้ให้ทำสิ่งที่น่ารังเกียจที่มาจากคำพูดและจากการกระทำและใช้ให้ทำในสิ่งที่ศาสนาได้ห้ามไว้ โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย และหากมิใช่ความโปรดปรานของอัลลอฮฺแก่พวกเจ้า ก็จะไม่มีผู้ใดเลยในหมู่พวกเจ้าจะชำระตัวเองให้บริสุทธิ์ถึงแม้ด้วยการขอเตาบะฮฺก็ตาม แต่อัลลอฮฺจะทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ได้รับความบริสุทธิ์ด้วยการตอบรับการเตาบะฮฺของเขา และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงได้ยินในคำพูดต่างๆของพวกเจ้า ผู้ทรงรอบรู้ในการกระทำต่างๆของพวกเจ้า และไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้นไปจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าตามการงานที่ได้กระทำไว้

และผู้มีเกียรติในศาสนาและผู้มั่งมีในทรัพย์สินเงินทอง อย่าได้สาบานที่จะไม่ให้ความช่วยเหลือแก่ญาติสนิทที่มีความจำเป็นเพราะความยากจนของพวกเขาที่เป็นผู้อพยพในหนทางของอัลลอฮฺ เพราะความผิดที่พวกเขาได้กระทำไว้ จงอภัยและยกโทษในความผิดของพวกเขา พวกเจ้าไม่ชอบหรือที่จะให้อัลลอฮฺได้ทรงอภัยให้แก่พวกเจ้าเมื่อพวกเจ้าได้ให้อภัยและยกโทษแก่พวกเขา และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัยแก่บ่าวของพระองค์ที่กลับตัว ผู้ทรงเมตตาแก่พวกเขาเสมอ ฉะนั้นผู้เป็นบ่าวของพระองค์ควรยึดพระองค์เป็นตัวอย่าง อายะฮฺนี้ถูกประทานลงมาเมื่อครั้งที่อบูบักรฺ อัซ-ซิดดีด เราะฎิยัลลอฮฺอันฮุ ได้สาบานที่จะล้มเลิกให้ความช่วยเหลือ แก่มิสเตาะฮฺที่เขาได้เข้าร่วมกันกล่าวเท็จ(ใส่ร้ายท่านหญิงอาอีชะฮฺ)

แท้จริงบรรดาผู้ปรักปรำใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์ หญิงผู้ศรัทธาที่หัวใจของพวกนางไม่มีแม้จะคิดเรื่องการผิดประเวณี พวกเขา(ที่ใส่ร้ายนั้น)จะไกลห่างจากความเมตตาของอัลลอฮฺทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และสำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างมหันต์ในโลกหน้า

พวกเขาจะได้รับการลงโทษในวันปรโลก วันที่ลิ้นของพวกเขาจะเป็นพยานยืนยันต่อพวกเขาตามที่พวกเขาได้พูดเท็จมา มือของพวกเขา และเท้าของพวกเขา จะเป็นพยานยืนยันต่อพวกเขาตามที่พวกเขาได้กระทำไว้

ในวันนั้นอัลลอฮฺจะทรงตอบแทนพวกเขาตามส่วนที่พวกเขาจะต้องได้รับโดยครบอย่างยุติธรรม และพวกเขาจะรู้ว่า แท้จริงอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮู วะตะอาลานั้น พระองค์คือผู้ทรงสัจจะ ทุกอย่างที่มาจากพระองค์ ทั้งที่เป็นเรื่องราว หรือคำสัญญาการตอบแทนความดี หรือคำสัญญาการลงโทษ ทั้งหมดนั้นเป็นความจริง ชัดแจ้งปราศจากข้อสงสัยใดๆ

ทุกสิ่งที่ไม่ดี ไม่ว่าจะเป็นบุคคลที่เป็นชายหรือหญิง จะเป็นคำพูดหรือการกระทำ ล้วนแล้วจะเหมาะสมและคู่ควรกับสิ่งที่ไม่ดีนั้นๆ และทุกสิ่งที่ดีจากสิ่งเหล่านั้นก็จะเหมาะสมและคู่ควรกับสิ่งที่ดี บรรดาคนดีเหล่านั้นทั้งชายและหญิงพวกเขาเป็นผู้บริสุทธิ์ จากสิ่งที่เหล่าคนชั่วทั้งชายและหญิงได้กล่าวใส่ร้ายต่อพวกเขา สำหรับพวกเขา (คนดี) จะได้รับการอภัยโทษจากอัลลอฮฺ พระองค์จะอภัยโทษบาปของพวกเขาและสำหรับพวกเขาจะได้รับเครื่องยังชีพอันมีเกียรติ นั้นก็คือสรวงสวรรค์ของอัลลอฮฺ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ และทำตามบทบัญญัติของพระองค์เอ๋ย พวกเจ้าอย่าเข้าไปในบ้านใดบ้านหนึ่ง อื่นจากบ้านของพวกเจ้า จนกว่าจะขออนุญาตจากเจ้าของบ้านเสียก่อน ก่อนที่จะเดินเข้าไปหาพวกเขา และให้สลามแด่พวกเขาโดยการกล่าวสลามและขออนุญาต (อัส-สะลามุ อะลัยกุม ฉันเข้าไปได้ไหม?) การขออนุญาตดังกล่าวที่พวกเจ้าถูกสั่งให้ปฏิบัตินั้นเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้าที่จะเดินเข้าไปอย่างกะทันหัน เผื่อว่าพวกเจ้าจะใคร่ครวญในสิ่งที่พวกเจ้าได้ถูกสั่ง แล้วนำไปปฏิบัติตาม

ดังนั้นหากพวกเจ้าไม่พบผู้ใดในบ้านนั้นก็อย่าเข้าไปจนกว่าจะได้รับอนุญาตแก่พวกเจ้าจากผู้ที่มีสิทธิ์ในการให้อนุญาตได้ และเมื่อเจ้าของบ้านกล่าวแก่พวกเจ้าว่า จงกลับไป ก็จงกลับไปและห้ามเข้าไป เพราะการกระทำเช่นนั้นมันจะบริสุทธิ์กว่าสำหรับพวกเจ้า ณ อัลลอฮฺ และอัลลอฮฺทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้ากระทำ และการกระทำของพวกเจ้าจะไม่ถูกซ่อนไว้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าตามการงานของพวกเจ้า

ไม่ถือเป็นความผิดแก่พวกเจ้าที่จะเข้าไปในสถานที่พักอาศัยสาธารณะที่ไม่ใช่ส่วนบุคคลโดยไม่ต้องขออนุญาต ซึ่งมีไว้เพื่อเป็นประโยชน์ต่อสาธารณะชน เช่น ห้องสมุด ร้านค้าในตลาด และอัลลอฮฺทรงรู้ดีสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยจากการกระทำและความเป็นอยู่ของพวกเจ้า และสิ่งที่พวกเจ้าปกปิดไว้ สิ่งนั้นจะไม่ถูกซ่อนไว้ ณ ที่อัลลอฮฺ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าตามการงานของพวกเจ้า

โอ้เราะสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่ชายผู้ศรัทธาทั้งหลายเถิด ให้พวกเขาลดสายตาของพวกเขาลงต่ำ จากการมองสิ่งที่ไม่อนุญาตให้มอง เช่น ผู้หญิงและเอาเราะฮ์ และให้พวกเขารักษาอวัยวะเพศของพวกเขาไม่ให้ทำในสิ่งที่ต้องห้ามและอย่าเปิดเผยมัน โดยการลดสายตาลงต่ำต่อสิ่งอัลลอฮ์ทรงห้ามไว้และรักษาอวัยวะเพศนั้นเป็นการบริสุทธิ์ยิ่งแก่พวกเขา ณ ที่อัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเขากระทำ ไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้นไปจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาตามที่ได้กระทำไว้

และจงกล่าวเถิด (มุหัมมัด) แก่บรรดาหญิงผู้ศรัทธา ให้ลดสายตาของพวกนางลงต่ำจากการมองในสิ่งที่ไม่อนุญาตให้พวกนางมอง เช่น เอาเราะฮฺต่างๆ (ส่วนอันพึงปกปิด) และให้พวกนางรักษาอวัยวะเพศของพวกนางด้วยการห่างไกลจากซินา(ผิดประเวณี)และปกปิดร่างกายของพวกนาง และอย่าเปิดเผยเครื่องประดับของพวกนางต่อหน้าชายที่สามารถแต่งงานกับพวกนางได้เว้นแต่สิ่งที่เปิดเผยไม่สามารถซ่อนได้เช่นเสื้อผ้า และให้พวกนางดึงผ้าคลุมปิดส่วนบนของเสื้อผ้าเพื่อปกปิดศีรษะ ใบหน้า และลำคอของพวกนาง และอย่าให้นางเปิดเผยเครื่องประดับของพวกนางเว้นแต่แก่สามีของพวกนาง หรือบิดาของพวกนาง หรือบิดาของสามีของนางหรือลูกชายของนาง หรือลูกชายของสามีของพวกนาง หรือพี่ชายน้องชายของพวกนาง หรือลูกชายของพี่ชายน้องชายของพวกนาง หรือลูกชายของพี่สาวน้องสาวของพวกนาง หรือบรรดาผู้หญิงของพวกนางที่ไว้ไจได้ ทั้งทีเป็นหญิงผู้ศรัทธาหรือหญิงผู้ปฏิเสธศรัทธา หรือบรรดาผู้ที่อยู่ในความครอบครองของนาง เช่น ทาสชายและหญิง หรือคนใช้ผู้ชายที่ไร้ความต้องการทางเพศ หรือเด็กที่ยังไม่รู้เรื่องเพศสงวนของผู้หญิงเพราะยังเล็กอยู่ และอย่าให้พวกนางกระทืบเท้าของพวกนางเพื่อให้ผู้อื่นรู้ถึงสิ่งที่พวกนางปกปิดจากเครื่องประดับของพวกนาง เช่น ข้อเท้าหรือเครื่องประดับที่ใกล้เคียง โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าทั้งหลายจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺเถิด ในสิ่งที่พวกเจ้าได้มองและกระทำสิ่งอื่นๆ เพื่อหวังให้พวกเจ้าได้บรรลุในสิ่งที่ต้องการ และรอดพ้นจากสิ่งที่พวกเจ้าหวาดกลัว

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย พวกเจ้าจงจัดแต่งงานให้แก่ผู้ชายที่ไม่มีภรรยาและผู้หญิงที่ไม่มีสามี และจงจัดแต่งงานให้แก่ผู้ศรัทธาที่เป็นทาสชายและทาสหญิงของพวกเจ้า หากพวกเขายากจน อัลลอฮฺจะทรงให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นจากความโปรดปรานอันไพศาลของพระองค์ และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงไพบูลย์ต่อปัจจัยยังชีพ ปัจจัยยังชีพของพระองค์จะไม่ลดด้วยกับการให้คนหนึ่งคนใดรวย และผู้ทรงรอบรู้ถึงสถานะภาพบ่าวของพระองค์

และบรรดาผู้ที่ยังไม่มีโอกาสแต่งงาน เพราะความยากจนของพวกเขา ก็จงให้พวกเขาสงวนตัวจากการทำผิดประเวณี จนกว่าอัลลอฮฺจะทรงให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นจากความโปรดปรานอันกว้างขวางของพระองค์ และบรรดาผู้ที่ต้องการปลดปล่อยให้เป็นอิสระจากการเป็นทาสด้วยการจ่ายเงินไถ่ตัวเองนั้น ดังนั้นจำเป็นสำหรับผู้ที่เป็นนายของพวกเขานั้น ตอบรับคำขอของพวกเขาถ้ารู้ว่าพวกเขามีความสามารถในการจ่ายค่าไถ่และประพฤติดีในศาสนา และจำเป็นสำหรับผู้ที่เป็นนายคือบริจาคแก่พวกเขา(ทาส)ซึ่งทรัพย์สมบัติของอัลลอฮฺที่พระองค์ทรงประทานให้ ด้วยการลดค่าไถ่ส่วนหนึ่งให้พวกเขา และพวกเจ้าอย่าบังคับบรรดาทาสหญิงของพวกเจ้าให้ทำผิดประเวณีเพื่อหาเงิน (เหมือนที่อับดุลลอฮฺ บิน อุบัยฺทำกับทาสหญิงของเขาสองคนตอนที่นางทั้งสองได้ขอการสงวนตัวและห่างไกลจากการทำผิดประเวณี) และผู้ใดในหมู่พวกเจ้าบังคับพวกนางเช่นนั้น แท้จริงอัลลอฮฺจะทรงอภัยในบาปของพวกนางหลังจากการบังคับนั้นได้เกิดขึ้นแก่พวกนาง และทรงเมตตาแก่พวกนาง เพราะพวกนางถูกบังคับ และบาปนั้นจะตกอยู่กับผู้ที่บังคับพวกนาง

และโดยแน่นอน เราได้ประทานโองการต่าง ๆ อันชัดแจ้งโดยไม่มีข้อสงสัยใด ๆ แก่พวกเจ้าแล้ว (โอ้ มนุษย์เอ๋ย ) และเราได้ประทานอุทาหรณ์จากบรรดาผู้ได้ล่วงลับไปก่อนพวกเจ้าจากบรรดาผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา และเราได้ประทานข้อตักเตือนเพื่อเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาโดยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้และหลีกห่างจากคำสั่งห้ามของพระองค์

อัลลอฮฺทรงเป็นแสงสว่างแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและเป็นผู้ชี้นำแก่ทุกสิ่งที่อยู่ในทั้งสอง แสงสว่างของพระองค์ในดวงใจของผู้ศรัทธานั้น เสมือนดัง (แสงสว่างของ) ตะเกียงในช่องผนังที่ไม่มีช่องทะลุ ตะเกียงนั้นอยู่ในโคมแก้วที่เรืองแสง เสมือนดวงดาวที่ประกายแสง และตะเกียงนั้นได้ถูกจุดจากน้ำมันของต้นไม้ที่มีความจำเริญคือต้นมะกอก ซึ่งเป็นต้นไม้ที่ไม่มีสิ่งใดๆจะบดบังมันจากแสงอาทิตย์ทั้งในตอนเช้าและตอนเย็น ด้วยความใสบริสุทธิ์ของน้ำมันนั้น มันเกือบจะส่องแสงออกมาด้วยตัวของมันเองถึงแม้ว่าจะไม่มีไฟจุดมันก็ตาม แล้วถ้ามันโดนไฟจุดขึ้นมา มันจะเป็นอย่างไร?! แสงสว่างของตะเกียงซ้อนแสงสว่างของโคมไฟ และนี่เหละคือดวงใจของผู้ศรัทธาเมื่อใดที่ถูกส่องด้วยแสงฮิดายะฮฺ และอัลลอฮฺทรงให้ความง่ายดายในการปฏิบัติตามคัมภีร์อัลกรุอ่านให้กับบ่าวของพระองค์ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮฺทรงชี้ชัดสิ่งต่างๆ ด้วยสิ่งที่คล้ายคลึงกันเพื่อมนุษย์ได้เกิดความกระจ่างโดยการยกอุทาหรณ์ทั้งหลายมา และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง จะไม่มีสิ่งใดที่จะถูกซ่อนไว้

โคมไฟนี้จะสว่างไสวในมัสยิดต่างๆ ที่อัลลอฮฺได้ทรงบัญชาให้เคารพและสร้างมันขึ้นมา และรำลึกพระนามของพระองค์ในมัสยิดด้วยการอาซาน การรำลึกพระองค์ และการละหมาด โดยการละหมาดในมัสยิดนั้นเพื่อหวังความพอพระทัยของพระองค์ ทั้งในยามเช้าและยามพลบค่ำ

บรรดาชายที่การซื้อขายมิได้ทำให้พวกเขาหันห่างออกจากการรำลึกถึงอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮฺ การดำรงละหมาดอย่างสมบูรณ์ และการจ่ายซะกาตให้กับกลุ่มเป้าหมายของมัน เพราะพวกเขากลัววันกิยามะฮฺ (วันปรโลก) วันที่หัวใจผันผวนระหว่างความหวังที่อยากให้รอดจากการลงโทษและการเกรงกลัวมัน และเป็นวันที่สายตาจะเหลือกลานไปในทุกทิศทาง

พวกเขาได้กระทำสิ่งนั้นเพื่อที่จะให้อัลลอฮฺได้ทรงตอบแทนการกระทำของพวกเขาอย่างดีเยี่ยม และพระองค์จะทรงเพิ่มการตอบแทนให้พวกเขาอีกจากความโปรดปรานของพระองค์ และอัลลอฮฺทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยปราศจากการคำนวณถึงปริมาณการกระทำของพวกเขา แต่จะทรงตอบแทนพวกเขาหลายเท่าตัวในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น การงานของพวกเขาที่ได้กระทำไว้จะไม่มีผลตอบแทนใดๆ เปรียบเสมือนภาพลวงตาบนดินที่ราบต่ำ ซึ่งคนกระหายน้ำคิดว่ามันเป็นแอ่งน้ำ แล้วเดินไปหามันจนกระทั้งพวกเขามาถึงมันและได้ยืนดูใกล้ๆ มันแต่กลับไม่พบน้ำเลย และผู้ปฏิเสธศรัทธาก็เช่นเดียวกัน เขาคิดว่าการงานของเขาจะเป็นประโยชน์แก่เขา จนกระทั่งเมื่อเขาได้ตายไปและถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมา เขาจะไม่ได้รับผลตอบแทนของมันเลย และเขาได้พบพระผู้อภิบาลของเขา (อัลลอฮฺ) ทรงอยู่ประจันหน้าเขา แล้วพระองค์ทรงตอบแทนบัญชีการงานของเขาอย่างครบครัน และอัลลอฮฺนั้นทรงฉับพลันในการตอบแทน

หรือการงานของพวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธ) เปรียบเสมือนความมืดมนทั้งหลายในท้องทะเลลึก ที่มีคลื่นซ้อนคลื่นท่วมมิดตัวเขาและเบื้องบนของคลื่นนั้นก็มีเมฆหนาทึบปิดกันการมองเห็นดวงดาวต่างๆที่ใช้ไว้นำทาง เป็นความมืดมนที่ซ้อนกันต่อเป็นชั้นๆ ซึ่งเมื่อผู้ที่อยู่ในความมืดมนนี้ได้เอามือของเขาออกมา เขาแทบจะมองไม่เห็นมันเลย เนื่องด้วยความมืดที่ทึบมาก และผู้ปฏิเสธศรัทธาก็เป็นเช่นนี้เเหละ โดยที่ความมืดมนแห่งความอวิชา ความสงสัย ความสับสนและการประทับตราลงบนหัวใจของเขาได้ทับถมอยู่ในตัวเขา และผู้ใดที่อัลลอฮฺไม่ประสงค์ให้เขาได้รับทางนำเพื่อให้ออกจากการหลง และรับรู้ถึงคัมภีร์ของพระองค์ ดังนั้นจะไม่มีทางนำสำหรับเขาที่จะชี้ทางให้แก่เขา และจะไม่มีคัมภีร์ใดที่จะทำให้เขาได้รับแสงสว่าง

โอ้ เราะสูลเอ๋ย เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้น คือพระองค์ผู้ซึ่งที่ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และนกที่กางปีกกลางอากาศอยู่นั้น ต่างก็แซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ซึ่งทั้งหมดนั้น อัลลอฮฺให้เขารู้ถึงการสวดวิงวอนของเขา เช่น มนุษย์ และการแซ่ซ้องสดุดีของเขา เช่น นก และอัลลอฮฺทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขากระทำ การกระทำของพวกเขาทุกอย่างจะไม่ถูกซ่อนไว้ ณ ที่อัลลอฮฺ

และการครอบครองทั้งหมดแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺผู้เดียว และยังอัลลอฮฺพระองค์เดียวที่ทั้งหมดต้องกลับไปหาในวันปรโลกเพื่อพิพากษาและรับผลตอบแทน

โอ้รอสูลเอ๋ย เจ้ามิได้เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงให้เมฆลอย แล้วทรงทำให้ประสานตัวซึ่งกันและกัน แล้วทรงทำให้รวมกันเป็นกลุ่มก้อนซ้อนกัน แล้วเจ้าก็จะเห็นฝนโปรยลงมาจากกลุ่มเมฆนั้น และพระองค์ทรงให้น้ำแข็งเหมือนก้อนหินเล็กๆ ตกลงมาจากฟากฟ้าจากกลุ่มเมฆที่หนาทึบที่ความยิ่งใหญ่ของมันคล้ายภูเขา แล้วพระองค์จะทรงให้ลูกเห็บนั้นหล่นลงมาโดนผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากบ่าวของพระองค์ และพระองค์จะทรงให้มันผ่านพ้นไปจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากพวกเขา แสงประกายของสายฟ้าแลบที่สว่างจ้าเกือบจะเฉี่ยวสายตาผู้ที่มองดู

อัลลอฮฺทรงสับเปลี่ยนระหว่างกลางคืนและกลางวันที่ทำให้มีระยะเวลาที่ยาวและสั้น และหมุนเวียนกลับไปกลับมา แท้จริงแล้วสิ่งที่ได้กล่าวมาที่เกี่ยวกับสัญญาณต่างๆจากสัญญาณการเป็นพระผู้ทรงอภิบาลของพระองค์อัลลอฮ(เช่น การสร้าง การมีอำนาจกรรมสิทธิ์ การบริหารจัดการ และอื่นๆทั้งหมดนั้น) เพื่อเป็นบทเรียนสำหรับบรรดาผู้มีสายตาสังเกตต่อเดชานุภาพของอัลลอฮฺและความเป็นเอกภาพของพระองค์

และอัลลอฮฺทรงให้บังเกิดสัตว์ทุกชนิดที่คืบคลานบนหน้าแผ่นดินจากเชื้ออสุจิ แล้วในหมู่พวกมันจะมีชนิดที่เคลื่อนย้ายด้วยท้องของมัน เช่น งูต่างๆ และในหมู่พวกมันจะมีชนิดที่เดินด้วยสองเท้า เช่น มนุษย์และนก และในหมู่พวกมันจะมีชนิดที่เดินด้วยสี่เท้า เช่น สัตย์สี่ขาทั้งหลาย อัลลอฮฺทรงบังเกิดสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ทั้งที่ได้กล่าวมาและไม่ได้กล่าว แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงอานุภาพเหนือทุกสิ่ง ไม่มีอะไรที่จะทำให้พระองค์ล้มเหลวได้

โดยแน่นอน เราได้ประทานแก่มุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม ซึ่งโองการต่าง ๆ อันชัดแจ้งที่จะนำพาไปสู่เส้นทางแห่งสัจธรรม และอัลลอฮ์ทรงอนุมัติแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์สู่เส้นทางที่เที่ยงตรงไม่โค้งงอ แล้วทางนั้นจะนำพาเขาไปสู่สรวงสวรรค์ของอัลลอฮ์

และบรรดามุนาฟิกีน พวกเขากล่าวกันว่า เราศรัทธาต่ออัลลอฮฺและต่อรอสูล และเรายอมจำนนเชื่อฟังอัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์ แล้วหลังจากนั้นส่วนหนึ่งจากพวกเขาก็หันหลังกลับไป ไม่เชื่อฟังคำสั่งของอัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์ ว่าด้วยการญิฮาดในหนทางของอัลลอฮฺและเรื่องอื่นๆ หลังจากที่พวกเขาอ้างว่าพวกเขานั้นศรัทธาต่ออัลลอฮและต่อสูลของพระองค์และเชื่อฟังต่อทั้งสอง ชนเหล่านั้นมิใช่ผู้ที่เชื่อฟังของอัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์ แต่พวกเขาเพียงอ้างว่าพวกเขานั้นเป็นผู้ศรัทธา

และเมื่อใดที่บรรดามุนาฟิกีนเหล่านี้ถูกเรียกร้องไปยังอัลลอฮฺและรอสูล เพื่อที่ท่านรอสูลจะตัดสินระหว่างพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้โต้เถียงกัน ทันใดนั้นพวกเขาจะผินหลังไม่ตอบรับคำตัดสินของท่าน เพราะความตลบตะแลงของพวกเขา

และเมื่อใดที่พวกเขารู้ว่าความจริงนั้นอยู่กับพวกเขา และเขา (มุหัมมัด) จะตัดสินเพื่อผลประโยชน์ของพวกเขา พวกเขาก็จะมาหาท่านอย่างนอบน้อมถ่อมตน

ในหัวใจของพวกเขาเหล่านั้นมีโรคเกาะติดกระนั้นหรือ? หรือว่าพวกเขาสงสัยในความเป็นรอสูลของเขา(มุหัมมัด)? หรือว่าพวกเขากลัวว่าอัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์จะไม่ยุติธรรมในการตัดสิน? มันไม่ได้เป็นอย่างที่ได้กล่าวมานั้นเลย แต่เป็นเพราะโรคบางอย่างในตัวของพวกเขาเอง เนื่องจากการผินหลังของพวกเขาให้กับคำตัดสินของรอสูล และการดื้อรั้นของพวกเขาที่มีต่อท่าน

แท้จริงคำกล่าวของบรรดาผู้ศรัทธา เมื่อพวกเขาถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์เพื่อที่จะตัดสินระหว่างพวกเขา พวกเขาจะกล่าวว่า เราเชื่อฟังในคำพูดของพระองค์ และเราปฏิบัติตามคำสั่งของพระองค์ และผู้ที่มีคุณสมบัติดังกล่าว พวกเขาเป็นผู้ประสบความสำเร็จในโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ

และผู้ใดเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์ และยอมจำนนต่อคำตัดสินของทั้งสอง และกลัวสิ่งที่จะได้รับที่เกิดขึ้นจากบาป และยำเกรงบทลงโทษของอัลลอฮฺด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์และหลีกเลี่ยงคำสั่งห้ามของพระองค์ ดังนั้นชนเหล่านั้นเท่านั้น ที่เป็นผู้ที่ได้รับชัยชนะด้วยสองสิ่งที่ดีทั้งในโลกดุนยาและอาคิเราะฮฺ

และบรรดามุนาฟิกีนได้สาบานต่ออัลลอฮฺอย่างแข็งขันเท่าที่พวกเขาสามารถสาบานได้ว่า "หากเจ้ามีคำสั่งแก่พวกเขาให้ออกญิฮาด(สู้รบ) แน่นอนพวกเขาก็จะออกไป" โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่พวกเขาเถิดว่า "พวกเจ้าอย่าสาบานเลย เพราะเรื่องการโกหกของพวกเจ้านั้น เป็นที่รู้กันดี และการเชื่อฟังที่เสแส้รงของพวกเจ้าก็เป็นที่รู้กันดีเช่นกัน แท้จริงอัลลอฮฺนั้นทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ และการงานของพวกเจ้าทุกอย่างจะไม่ถูกซ่อนไว้ ณ ที่อัลลอฮฺ ถึงแม้ว่าพวกเจ้าได้ปกปิดมันไว้ก็ตาม

โอ้เราะสูล (มุหัมมัด) จงกล่าวแก่บรรดามุนาฟิกีนเหล่านั้นเถิดว่า พวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮฺและจงเชื่อฟังรอสูลทั้งที่เป็นรูปธรรมและนามธรรม หากพวกเจ้าผินหลังให้ในสิ่งที่พวกเจ้าได้ถูกสั่งให้เชื่อฟังอัลลอฮฺและรอสูลแล้ว แท้จริงหน้าที่ของเขา (รอสูล) คือ การเผยแพร่ที่เขาได้ถูกมอบหมายให้ และหน้าที่ของพวกเจ้าคือ การเชื่อฟังที่พวกเจ้าได้ถูกมอบหมายให้และปฏิบัติตามสิ่งที่เขาได้นำมา และหากพวกเจ้าเชื่อฟังปฏิบัติตามเขาแล้วด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่เขาสั่งให้ปฏิบัติ และยับยั้งในสิ่งที่เขาได้ห้ามพวกเจ้าไว้ พวกเจ้าก็จะอยู่ในทางที่ถูกต้อง (ฮิดายะฮฺ) และหน้าที่ของรอสูลมิใช่อื่นใด นอกจากการเผยแพร่อันชัดแจ้งเท่านั้น ดังนั้นไม่ใช่หน้าที่ของรอสูลในการให้ฮิดายะฮฺแก่พวกเจ้า หรือบังคับพวกเจ้าให้ทำตาม

อัลลอฮฺทรงสัญญากับบรรดาผู้คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺ และประกอบคุณงามความดีว่า อัลลอฮฺจะทรงให้ความช่วยเหลือพวกเขาเหนือบรรดาศัตรูของพวกเขา และจะทรงให้พวกเขาเป็นตัวแทนสืบช่วงในแผ่นดิน เสมือนดังที่พระองค์เคยทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาก่อนพวกเขาเป็นตัวแทนสืบช่วงในแผ่นดิน และพระองค์ได้สัญญากับพวกเขาว่าจะทรงทำให้ศาสนาของพวกเขาที่พระองค์ทรงโปรดปรานเป็นที่มั่นคงเป็นเกียรติแก่พวกเขา (นั้นก็คือศาสนาอิสลาม) และพระองค์ได้สัญญากับพวกเขาว่าจะทรงเปลี่ยนแปลงพวกเขาจากการใช้ชีวิตที่อยู่ในความหวาดกลัวสู่ความสงบสุข โดยที่พวกเขาเคารพภักดีต่อข้าเพียงองค์เดียว ไม่ตั้งภาคีอื่นใดต่อข้า และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาหลังจากได้รับความสุขสบายนั้น ชนเหล่านั้นคือผู้ที่ออกจากการศรัทธาต่ออัลลอฮฺ

และพวกเจ้าจงดำรงการละหมาดอย่างสมบูรณ์ จงจ่ายซะกาตทรัพย์สินของพวกเจ้า และจงเชื่อฟังรอสูลด้วยการทำตามในสิ่งที่ท่านได้สั่งและละทิ้งในสิ่งที่ท่านได้ห้ามไว้ เพื่อหวังให้พวกเจ้านั้นจะได้รับความเมตตาของอัลลอฮ

โอ้ รอสูลเอ๋ย เจ้าอย่าคิดว่า บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺนั้นพวกเขาจะรอดพ้นไปจากข้า (อัลลอฮฺ) เมื่อใดที่ข้าต้องการที่จะลงโทษพวกเขา และที่พำนักของพวกเขาในวันกิยามะฮฺคือ นรก (ญะฮันนัม) และมันชั่งเป็นปลายทางที่ชั่วช้าสำหรับคนที่มีนรกญะฮันนัมเป็นปลายทางของพวกเขา

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และผู้ที่ปฏิบัติตามที่พระองค์ได้ทรงบัญญัติไว้เอ๋ย จงให้บรรดาทาสชาย ทาสหญิง และเด็กที่มีอิสรภาพที่ยังไม่บรรลุศาสนภาวะของพวกเจ้า ทำการขออนุญาตพวกเจ้าในสามเวลาคือ ก่อนเวลาละหมาดซุบฮีที่พวกเจ้าเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดนอนเป็นชุดปกติ เวลาเที่ยงขณะที่พวกเจ้าเปลื้องเสื้อผ้าเพื่อพักผ่อนกลางวัน และเวลาหลังจากละหมาดอิชาอ์เพราะมันเป็นช่วงเวลานอนของพวกเจ้า และเป็นเวลาเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดปกติเป็นชุดนอน ทั้งสามเวลานี้เป็นเวลาส่วนตัวสำหรับพวกเจ้า ห้ามมิให้ใครเดินเข้าไปหาพวกเจ้านอกเสียจากได้รับอนุญาตจากพวกเจ้าเสียก่อน และจะไม่เป็นที่ตำหนิแก่พวกเจ้าและพวกเขาที่จะเดินเข้าไปโดยไม่ขออนุญาตในช่วงเวลาอื่นนอกเสียจากสามเวลานี้ เพราะปกติของพวกเขานั้นจะเดินวนเวียนรับใช้บางคนในหมู่พวกเจ้า เลยเป็นการไม่สะดวกที่จะห้ามมิให้พวกเขาเข้ามาในทุกเวลานอกเสียจากด้วยการขออนุญาต ดังที่อัลลอฮ์ได้ทรงชี้แจงบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องการขออนุญาต พระองค์ก็ได้ชี้แจงอายะฮ์ต่าง ๆ ที่บ่งบอกถึงบทบัญญัติต่าง ๆ ที่พระองค์ได้บัญญัติให้พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ถึงผลประโยชน์ต่าง ๆ ของปวงบ่าวของพระองค์ ผู้ทรงปรีชาญาณในการบัญญัติบทบัญญัติต่าง ๆ สำหรับพวกเขา

และเมื่อเด็กๆ ในหมู่พวกเจ้าได้บรรลุศาสนภาวะ ก็จงให้พวกเขาขออนุญาตก่อนจะเข้าบ้านในทุกช่วงเวลา เช่นเดียวกันกับที่ได้กล่าวไว้เกี่ยวกับผู้ใหญ่ก่อนหน้านี้ ดังที่อัลลอฮฺได้ทรงชี้แจงบทบัญญัติว่าด้วยเรื่องการขออนุญาตไว้แล้ว พระองค์ก็ได้ชี้แจงอายะฮฺต่างๆ ของพระองค์อีกเช่นกัน และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ผลประโยชน์ของบ่าวของพระองค์ ผู้ทรงปรีชาญาณในสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติให้กับพวกเขา

และบรรดาหญิงวัยชราที่หมดประจำเดือนและไม่สามารถตั้งครรภ์ได้อีกเพราะความชราภาพ ที่ไม่ปรารถนาที่จะแต่งงานแล้ว มันไม่เป็นการบาปแก่พวกนางที่จะเปลื้องเสื้อผ้าบางส่วนของนางออก อย่างเช่นเสื้อคลุมชั้นนอกและผ้าปิดหน้า โดยที่ไม่ได้ต้องการจะอวดเครื่องประดับของพวกนางที่พวกนางถูกสั่งให้ปกปิดไว้ และหากพวกนางไม่กระทำสิ่งนั้นก็จะเป็นการดีกว่าสำหรับพวกนาง และอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงได้ยินในคำพูดของพวกเจ้า ผู้ทรงรอบรู้การกระทำของพวกเจ้า จะไม่มีสิ่งใดถูกซ่อนไว้ ณ ที่อัลลอฮฺ และอัลลอฮฺจะตอบแทนพวกเจ้า

ไม่เป็นบาปอันใดแก่คนตาบอดที่มองไม่เห็น คนพิการ และคนป่วยที่พวกเขาจะละทิ้งข้อบังคับบางอย่างที่พวกเขาไม่สามารถปฏิบัติได้ เช่นการญิฮาด (ออกรบ) ในหนทางของอัลลอฮฺ และไม่เป็นบาปอันใดเช่นกันแก่ตัวของพวกเจ้า โอ้ ผู้ศรัทธาเอ๋ย ที่จะรับประทานอาหารที่บ้านของพวกเจ้าและบ้านของบรรดาลูกๆ ของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาพ่อของพวกเจ้า หรือบรรดาแม่ของพวกเจ้า หรือบรรดาพี่ชายน้องชายของพวกเจ้า หรือบรรดาพี่สาวน้องสาวของพวกเจ้า หรือบรรดาลุง อาชายของพวกเจ้า หรือบรรดาป้า อาสาวของพวกเจ้า หรือบรรดาลุง น้าชายของพวกเจ้า หรือบรรดาป้า น้าสาวของพวกเจ้า หรือบ้านที่พวกเจ้าได้รับมอบหมายให้ดูแล เช่น เป็นผู้ดูแลสวน และไม่เป็นบาปอันใดแก่พวกเจ้าที่จะรับประทานอาหารที่บ้านเพื่อนของพวกเจ้า และไม่เป็นบาปอันใดแก่พวกเจ้าที่จะร่วมรับประทานกันเป็นหมู่คณะหรือส่วนตัว ดังนั้นเมื่อพวกเจ้าจะเข้าไปในบ้านดังกล่าวหรือบ้านอื่นๆ ก็จงกล่าวสลามให้แก่ผู้ที่อาศัยอยู่ในบ้านนั้น โดยกล่าวว่า "อัสสลามมุอะลัยกุม" (ขอความสันติสุขจงมีแด่ท่าน) และถ้าหากไม่มีไครอยู่ในบ้านก็จงให้สลามแก่ตัวของพวกเจ้าเอง โดยกล่าวว่า "อัสสลามุ อะลัยนา วะอะลา อิบาดิลลอฮฺ อัสศอลิฮีน" (ขอความสันติสุขจงมีแด่ตัวเราเองและบ่าวที่ดีของอัลลอฮฺ) ซึ่งเป็นการทักทายอันจำเริญยิ่งจากอัลลอฮฺที่ได้ทรงบัญญัติไว้แก่พวกเจ้า เพราะมันจะทำให้เกิดความรักและความสนิทสนมระหว่างพวกเจ้า และเป็นความดีที่จะทำให้คนที่ได้ยินการให้สลามนั้นรู้สึกยืนดี อัลลอฮฺจะทรงชี้แจงอายะฮฺต่างๆ ให้เป็นที่ชัดแจ้งดังการชี้แจงนี้ที่ได้กล่าวใว้ข้างต้นของซูเราะฮฺ หวังให้พวกเจ้าจะได้ใช้สติปัญญาพิจารณาและปฏิบัติตามสิ่งที่มีอยู่ในนั้น

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาที่ยึดมั่นในความศรัทธาของพวกเขานั้น พวกเขาคือ บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและศรัทธาต่อรอสูลของพระองค์ และเมื่อพวกเขาได้มาอยู่รวมกันกับท่านนบี มุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อกิจการใดกิจการหนึ่งที่เป็นประโยชน์แก่บรรดามุสลิมีนทั้งหลายแล้ว พวกเขาจะไม่ผละออกไปจนกว่าพวกเขาจะขออนุญาตจากท่านนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัมเสียก่อน โอ้ รอสุลเอ๋ย แท้จริงบรรดาผู้ที่ขออนุญาตจากเจ้าขณะที่จะออกไปนั้น เขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและรอสูลของพระองค์อย่างแท้จริง ดังนั้นเมื่อพวกเขาขออนุญาตจากเจ้าเพื่อกิจการบางอย่างของพวกเขาแล้ว ก็จงอนุญาตแก่ผู้ที่เจ้าพึงประสงค์ในหมู่พวกเขาเถิด และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮฺให้แก่พวกเขา แท้จริงอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษสำหรับผู้ที่ขออภัยโทษในบรรดาบ่าวของพระองค์ เป็นผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงให้เกียรติแก่ท่านเราะสูลุลลอฮ์ เมื่อใดที่พวกเจ้าต้องการเรียกท่าน พวกเจ้าอย่าเรียกท่านด้วยชื่อของท่าน เช่น โอ้ มุฮัมมัด หรือเรียกชื่อของบิดาของท่าน เช่น โอ้ บุตรของอับดุลลอฮ์ อย่างที่พวกเจ้าได้เรียกในระหว่างพวกเจ้าด้วยกัน แต่พวกเจ้าจงเรียกว่า โอ้ เราะสูลุลอฮ์ หรือโอ้ นบียุลลอฮ์ และเมื่อท่านเราะสูลได้เรียกพวกเจ้าในเรื่องส่วนรวม พวกเจ้าจงอย่าถือว่าการเรียกของท่านเราะสูลนั้นเหมือนกับที่พวกเจ้าเรียกกันในเรื่องที่ไม่สำคัญ แต่พวกเจ้าจงรีบเร่งที่จะตอบรับการเรียกร้องของท่าน แน่นอนอัลลอฮ์ทรงรู้บรรดาผู้ที่แอบหลีกออกไปจากหมู่พวกเจ้าโดยไม่ขออนุญาต ดังนั้นบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งของเราะสูลุลลอฮ์ ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม จงระวังตัวเถิดว่า ความทุกข์ยากและภัยพิบัติจะเกิดขึ้นแก่พวกเขาหรือการลงโทษอันเจ็บปวดจะเกิดขึ้นแก่พวกเขาโดยพวกเขาไม่สามารถที่จะอดทนได้

จงรู้ไว้เถิดว่า แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ทั้งเรื่องการสร้าง การครอบครองอำนาจ และการจัดการนั้น ล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮฺเพียงผู้เดียว พระองค์ทรงรอบรู้สภาพการเป็นอยู่ของพวกเจ้า (โอ้ มนุษย์เอ๋ย) จะไม่มีสิ่งใดถูกซ่อนไว้ ณ ที่อัลลอฮฺ และในวันปรโลกนั้น(ขณะที่พวกเขากลับไปสู่พระองค์โดยการฟื้นคืนชีพหลังจากความตาย) พระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ซึ่งการงานต่างๆของพวกเขาในโลกดุนยา และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง จะไม่มีสิ่งใดถูกซ่อนไว้สำหรับพระองค์ ไม่ว่าจะอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายหรือในแผ่นดิน

ความยิ่งใหญ่และความดีมากมายของอัลลอฮฺที่ทรงประทานอัลกุรอ่านเพื่อเป็นการแยกแยะระหว่างสัจธรรมและความเท็จแก่บ่าวของพระองค์และรอสูลของพระองค์ (มุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม) เพื่อเขาจะได้เป็นผู้สงสาสน์แก่มนุษย์และญินให้เกรงกลัวบทลงโทษของอัลลอฮฺ

อำนาจแห่งบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินเป็นของพระองค์เพียงผู้เดียว และพระองค์ไม่มีใครเป็นบุตร และไม่มีผู้ใดเป็นหุ้นส่วนร่วมกับพระองค์ในการครองอำนาจของพระองค์ และพระองค์ทรงให้บังเกิดทุกสิ่งทุกอย่าง แล้วทรงกำหนดมันให้เป็นไปตามความรู้และความปรีชาของพระองค์ ซึ่งทุกอย่างนั้นถูกกำหนดอย่างเหมาะสม

บรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺได้ยึดเอาสิ่งเคารพบูชาอื่นนอกจากพระองค์ โดยที่สิ่งเหล่านั้นมิได้สร้างสิ่งใดทั้งสิ่งที่เล็กและสิ่งที่ใหญ่ และพวกมันเหล่านั้นเป็นสิ่งถูกสร้างขึ้นมา โดยที่อัลลอฮฺได้ทรงสร้างพวกมันจากที่ไม่มี และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะให้โทษและช่วยเหลือตัวของมันเองได้ และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะทำให้สิ่งมีชีวิตได้ตาย และให้คนตายได้กลับมีชีวิต และพวกมันไม่มีอำนาจที่จะทำให้มีการฟื้นคืนชีพสำหรับคนที่ตายจากหลุมฝังศพของพวกเขาได้

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺและต่อรอสูลของพระองค์ได้กล่าวว่า "แท้จริงอัลกุรอานนี้มิใช่อื่นใด นอกจากการโกหกที่มุหัมมัดได้แต่งขึ้นเอง แล้วได้อ้างว่ามันมาจากอัลลอฮฺ และมีหมู่ชนอื่นๆ ได้ช่วยเขาในเรื่องนี้" แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธ พวกเขานั้นได้โกหกด้วยคำพูดที่เป็นเท็จ แท้จริงแล้วอัลกรุอานนั้นคือคำพูดของอัลลอฮฺซึ่งมนุษย์และญินไม่สามารถที่นำมาให้เหมือนคำพูดของพระองค์

และบรรดาผู้ที่ปฎิเสธอัลกุรอ่านเหล่านั้นพวกเขากล่าวว่า "อัลกุรอานเป็นนิยายของประชาชาติสมัยก่อนๆ ที่เขียนกันขึ้นจากเรื่องโกหกที่มุหัมมัดได้คัดลอกไว้ แล้วถูกนำมาอ่านให้ขึ้นใจทั้งเวลาเช้าและเวลาเย็น"

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่ผู้โกหกเหล่านั้นเถิดว่า "อัลลอฮฺผู้ทรงรอบรู้ความลับในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นผู้ประทานอัลกรุอ่านลงมา มันไม่ได้เป็นคำภีร์ที่(มุหัมมัดแต่งขึ้น)อย่างที่พวกเจ้าได้อ้างไว้" แล้วพระองค์ได้ตรัสเพื่อต้องการให้พวกเขาสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัวว่า "แท้จริงแล้วพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย สำหรับบ่าวของพระองค์ที่ขออภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาต่อพวกเขาเสมอ"

และบรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ ผู้ที่ปฏิเสธต่อนบี ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม พวกเขากล่าวว่า "อะไรกันกับคนที่เขาอ้างตนว่าเป็นรอสูลมาจากอัลลอฮฺ เขากินอาหารเหมือนคนอื่นๆ และเดินในท้องตลาดหาของกิน ทำไมอัลลอฮฺจึงไม่ส่งมะลาอิกะฮฺสักท่านหนึ่งมากับเขา เพื่อเป็นสหายของเขา ยอมรับในตัวเขาและช่วยเหลือเขา"

หรือประทานลงมาให้แก่เขาซึ่งคลังสมบัติจากชั้นฟ้า หรือให้เขามีสวนแห่งหนึ่ง เพื่อเขาจะได้กินจากผลของมัน แล้วไม่ต้องเดินในตลาดและหาสิ่งเลี้ยงชีพอีก และบรรดาผู้อธรรมกล่าวขึ้นว่า "โอ้ ผู้ศรัทธาทั้งหลายเอ๋ย พวกเจ้ามิได้ปฏิบัติตามรอสูล แต่พวกเจ้ากำลังปฏิบัติตามชายสติไม่ดีเพราะถูกอาคมเท่านั้น"

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงดูเถิด เจ้าต้องประหลาดใจกับพวกเขา ที่พวกเขาได้กล่าวถึงตัวเจ้าในสิ่งที่ผิดๆ ว่าอย่างไรบ้าง พวกเขากล่าวว่า เจ้าเป็นนักไสยศาสตร์ เป็นคนผู้ถูกคาถาอาคม เป็นคนไร้สติ (คนบ้า) เพราะเหตุนี้พวกเขาจึงหลงผิดจากความจริง แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถเดินไปตามทางที่ถูกต้อง และพวกเขาก็ไม่สามารถพบทางที่สุจริตและซื่อสัตย์ของเจ้า

ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งหากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะให้เจ้ามีดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาแนะนำให้เจ้าเสียอีก คือจะทรงให้เจ้ามีสวนหลากหลายบนโลกนี้ มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านใต้ปราสาทและมีต้นไม้ไว้ให้เจ้ารับประทานจากผลของมัน และทรงให้เจ้ามีประสาทหลายแห่งเพื่อเป็นที่พักอาศัยอย่างสุขสบาย

และคำพูดที่ออกมาจากพวกเขามันไม่ได้เป็นคำพูดที่แสดงถึงการแสวงหาสัจธรรม และค้นหาหลักฐาน แต่สรุปแล้วคือ พวกเขาปฏิเสธวันกิยามะฮฺ (วันปรโลก) และเราได้เตรียมเปลวไฟอันร้อนแรงไว้สำหรับผู้ปฏิเสธวันกิยามะฮฺ

เมื่อนรกญะฮันนัมได้เห็นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาขณะที่พวกเขากำลังถูกต้อนเข้ามาหามันจากที่ไกลๆ พวกเขาจะได้ยินเสียงเดือดพล่านของมันและเสียงที่รบกวนจากการกริ้วโกรธของมันต่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธเหล่านั้นถูกโยนลงไปในนรกญะฮันนัมในสถานที่แคบ ในสภาพที่ถูกมัดมือติดกับลำคอของพวกเขาด้วยโซ่ ณ ที่นั้นพวกเขาจะวิงวอนขอความพินาศให้แก่ตัวของพวกเขาเอง เพื่อหวังให้รอดพ้นจากไฟนรกนั้น

โอ้ บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าร้องหาความตายเพียงแค่ครั้งเดียวในวันนี้เลย จงร้องหาความตายหลายๆ ครั้ง แต่ไม่มีการตอบรับในสิ่งที่พวกเขาได้ร้องขอเลย ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาจะถูกลงโทษอยู่ในนรกอันเจ็บปวดนั้นตลอดกาล

โอ้ รอสูลเอ๋ย จงกล่าวแก่พวกเขาเถิดว่า สิ่งที่ได้กล่าวมาที่เป็นบทลงโทษดังที่ได้บอกแก่พวกเจ้านั้นดีกว่าหรือว่าสรวงสวรรค์อันนิรันดร์ที่ความสุขสบายนั้นไม่มีวันขาดหายไปตลอกกาล และมันคือสถานที่ที่อัลลอฮฺทรงสัญญาไว้สำหรับบรรดาผู้ยำเกรงในหมู่บ่าวผู้ศรัทธาเพื่อเป็นสิ่งตอบแทนสำหรับพวกเขา และเป็นที่พำนักสำหรับพวกเขาที่พวกเขาจะกลับไปหามันในวันกิยามะฮฺ

สำหรับพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้น จะได้รับทุกสิ่งที่พวกเขาพึงประสงค์ มันคือสัญญาที่อัลลอฮฺได้สัญญาไว้ มันเป็นสิ่งที่บรรดาบ่าวที่ยำเกรงของพระองค์ได้ร้องขอ และสัญญาของอัลลอฮฺเป็นความจริงแน่นอน เพราะพระองค์นั้นจะไม่ผิดสัญญา

และวันที่อัลลอฮฺทรงรวบรวมบรรดาผู้ตั้งภาคีที่ปฏิเสธ และรวบรวมสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นไปจากอัลลอฮฺ แล้วพระองค์จะทรงถามสิ่งที่ถูกเคารพสักการะเพื่อตำหนิผู้ที่เคารพสักการะมันว่า พวกเจ้าทำให้บรรดาบ่าวของข้าเหล่านั้นหลงทางด้วยการสั่งให้พวกเขาเคารพสักการะพวกเจ้ากระนั้นหรือ หรือว่าพวกเขาหลงทางด้วยตัวของพวกเขากันเอง

บรรดาสิ่งที่ถูกเคารพบูชากล่าวว่า "มหาบริสุทธิ์พระองค์ผู้ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของเรา ไม่บังควรอย่างยิ่งที่พระองค์จะมีสิ่งที่เป็นภาคี และไม่บังควรสำหรับพวกเราที่จะยึดเอาสิ่งอื่นเป็นที่พึ่งอื่นจากพระองค์ ดังนั้นจะเป็นไปได้อย่างไรเล่า ที่เราจะเชิญชวนบรรดาบ่าวของพระองค์หันมาบูชาเราหรือบูชาสิ่งอื่นจากพระองค์?! แต่พระองค์ได้ทรงประทานปัจจัยความสุขแห่งโลกดุนยาให้แก่บรรดาผู้ตั้งภาคีเหล่านั้น และแก่บรรดาบรรพบุรุษของพวกเขาก่อนหน้าพวกเขาเพื่อเป็นการล่อพวกเขา จนกระทั่งพวกเขาได้ลืมต่อการรำลึกต่อพระองค์ พวกเขาจึงเคารพบูชาสิ่งอื่นพร้อมกับพระองค์ และพวกเขานั้นได้เป็นหมู่ชนที่วิบัติเพราะความความชั่วของพวกเขา"

โอ้ บรรดาผู้ตั้งภาคีเอ๋ย แน่นอน พวกเขา (สิ่งที่ถูกเคารพบูชา) ได้ปฏิเสธพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าได้เคารพบูชาพวกเขาอื่นจากอัลลอฮตามที่พวกเจ้ากล่าวอ้าง พวกเจ้าจึงไม่สามารถป้องกันตัวของพวกเจ้ามิให้ถูกลงโทษและพวกเจ้าไม่สามารถช่วยเหลือตัวของพวกเจ้าเอง เพราะความอ่อนแอของพวกเจ้า และผู้ใดในหมู่พวกเจ้า(โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย) ได้อธรรมด้วยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺ เราจะให้เขาลิ้มรสแห่งการลงโทษอันอันมหันต์ ดังที่เราได้ทำกับกลุ่มดังกล่าวนั้นได้ลิ้มลอง

โอ้ รอสูลเอ๋ย เรามิได้ส่งคนใดจากบรรดารอสูลก่อนหน้าเจ้า นอกจากเป็นสามัญชนธรรมดา พวกเขารับประทานอาหารและเดินในท้องตลาด และเจ้าก็ไม่ได้เป็นรอสูลที่ต่างไปจากรอสูลอื่นๆในเรื่องนั้น เราได้ทำให้บางคนในหมู่พวกเจ้า (โอ้มนุษย์ทั้งหลาย) เป็นการทดสอบแก่อีกบางคนในเรื่องของความร่ำรวย ความยากจน การมีสุขภาพที่ดี และการเจ็บป่วย ด้วยสาเหตุของความแตกต่างนี้ พวกเจ้าจะอดทนในสิ่งที่พวกเจ้าได้รับไหม?! แล้วอัลลอฮฺจะทรงตอบแทนความดีในความอดทนของพวกเจ้า และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเห็นผู้ที่อดทนและผู้ที่ไม่อดทน และ(ทรงเห็น)ผู้ที่เชื่อฟังพระองค์และไม่เชื่อฟังพระองค์

บรรดาผู้ปฎิเสธที่ไม่หวังถึงการพบกับเราและไม่กลัวต่อบทลงโทษของเราได้กล่าวว่า "ทำไมไม่ส่งบรรดามะลาอิกะฮฺลงมายังพวกเราเพื่อบอกให้พวกเราได้รู้ถึงความจริงของมุหัมมัด หรือให้พวกเราได้เห็นพระผู้อภิบาลของเราด้วยตาของเรา?" แน่นอน พวกเขาได้มีการลำพองตนในตัวของพวกเขาเอง จนการลำพองตนนั้นได้สะกัดกั้นพวกเขาไม่ให้ศรัทธา และด้วยคำพูดของพวกเขานั้น พวกเขาได้ละเมิดขอบเขตในการปฎิเสธการศรัทธาและการเนรคุณ

วันที่บรรดาผู้ปฎิเสธศรัทธาได้เห็นมะลาอิกะฮฺในขณะที่พวกเขากำลังจะตาย ในหลุ่มฝังศพ ในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ ในขณะที่พวกเขาถูกต้อนเพื่อการคิดบัญชี และขณะที่พวกเขาเข้านรก ในวันนั้นจะไม่มีข่าวดีสำหรับพวกเขาเลยซึ่งต่างจากบรรดาผู้ศรัทธา จากนั้นบรรดามะลาอิกะฮฺจะกล่าวแก่พวกเขาว่า "ข่าวดี (สวรรค์) จากอัลลอฮฺจะถูกห้ามอย่างเด็ดขาดสำหรับพวกเจ้า"

และเราได้มุ่งสู่การงานที่ดีต่างๆ ที่บรรดาผู้ปฎิเสธศรัทธาได้ปฎิบัติตอนที่อยู่บนโลกดุนยา แต่เพราะการปฎิเสธของพวกเขาเราจึงได้เปลี่ยนสภาพให้มันกลายเป็นโมฆะ ไม่มีประโยชน์ใดๆ เลยสำหรับพวกเขา เฉกเช่นฝุ่นละอองที่ปลิวว่อนอยู่บนอากาศที่สามารถมองเห็นได้ในแสงดวงอาทิตย์ที่เข้ามาทางหน้าต่าง

บรรดาผู้ศรัทธาที่เป็นชาวสวรรค์ ในวันนั้นพวกเขาจะอยู่ในที่พำนักที่ดีที่สุด และที่พักผ่อนอันสบายยิ่ง ในโลกดุนยาพวกเขาถูกบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาดูถูก เพราะการศรัทธาของพวกเขาที่มีต่ออัลลอฮฺและการประกอบคุณงามความดี

จงรำลึกเถิดโอ้รอสูลเอ่ย ในวันที่ท้องฟ้าได้แตกมีเมฆสีขาวบางๆออกมา และบรรดามะลาอิกะฮฺจะถูกส่งทยอยลงมา ณ ทุ่งมะฮฺชัรจำนวนมาก

อำนาจที่แท้จริงที่ยั่งยืนในวันกิยามะฮฺนั้นเป็นสิทธิ์ของพระผู้ทรงกรุณาปราณีเท่านั้น และในวันนั้นเป็นวันที่ลำบากยิ่งแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่างกับบรรดาผู้ศรัทธาซึ่งมันง่ายยิ่งสำหรับพวกเขา

จงรำลึกเถิดโอ้รอสูลเอ่ย ในวันที่ผู้อธรรมได้เสียใจและกัดมือของตัวเองสาเหตุเพราะละทิ้งแนวทางของท่านรอสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม พลางกล่าวว่า ถ้าฉันได้ปฎิบัติตามรอสูลในสิ่งที่ท่านได้นำมาจากพระผู้อภิบาลของท่านและยึดแนวทางแห่งความปลอดภัยร่วมกับท่านก็คงจะดี

และเขาได้กล่าวอุทธรณ์ด้วยการวิบัติตัวเองอย่างหน้าเศร้ายิ่ง ว่า: "โอ้ ความวิบัติแก่ฉัน หากฉันไม่คบผู้ปฏิเสธศรัทธาคนนั้นเป็นเพื่อนก็คงจะดี"

แน่นอนเพื่อนผู้ปฏิเสธคนนั้น เขาได้ทำให้ฉันหลงออกจากอัลกุรอาน หลังจากที่มันได้เผยแพร่มายังฉันโดยผ่านท่านรอสูล และชัยฏอนมารร้ายนั้น มันเป็นผู้เหยียดหยามมนุษย์เสมอ เมื่อความเศร้าโศกได้ประสบกับมนุษย์มันก็จะปลีกตัวออกห่างทันที

และในวันนั้นท่านรอสูลได้กล่าวเป็นการร้องเรียนถึงสภาพของประชาชาติของท่านต่ออัลลอฮฺ ว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงชนชาติของข้า ที่พระองค์ได้ส่งฉัน มายังพวกเขานั้น พวกเขาได้ทอดทิ้งอัลกุรอานและหันหลังไว้กับมันเสียแล้ว"

และเหมือนยังที่เจ้าได้เผชิญมา (โอ้รอสูลเอ่ย) จากการถูกทำร้ายถูกต่อต้านจากกลุ่มชนของเจ้า แน่แท้ เราได้ทำให้บรรดานบีก่อนหน้าเจ้ามีศัตรูจากกลุ่มชนของเขาผู้ที่กระทำผิด และเป็นที่เพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้แนะทางฮิดายะฮฺสู่สัจธรรม และเพียงพอกับพระองค์ที่ทรงเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าให้มีชัยเหนือศัตรูของเจ้า

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺ ได้กล่าวว่า "ทำไมอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาแก่รอสูลครั้งเดียวจบ และทำไมต้องถูกประทานลงมาแบบปลีกย่อย?"การที่เราได้ประทานลงมาแบบปลีกย่อยนั้น (โอ้รอสูลเอ่ย) เพื่อให้หัวใจของเจ้ามั่นคงหนักแน่น คือด้วยการประทานลงมาที่ละครั้งๆ และเช่นกันที่เราได้ประทานโองการหนึ่งลงมาหลังจากโองการหนึ่งนั้น เพื่อความง่ายดายในการทำความเข้าใจและจำมัน

และบรรดาผู้ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺพวกเขาจะไม่นำข้อเปรียบเทียบ (ข้อสงสัย) ใดๆ มายังเจ้า จากสิ่งที่พวกเขาเสนอมา เว้นแต่เราได้นำคำตอบที่เป็นจริงมั่นคงให้เจ้าต่อข้อเปรียบเทียบนั้น ซึ่งมันเป็นการอธิบายที่ดียิ่ง

ในวันกิยามะฮฺบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกต้อนให้เข้านรกญะฮันนัมในสภาพที่ใบหน้าของพวกเขาจะถูกลาก พวกเขาจะพำนักอยู่ในสถานที่ที่เลวร้ายที่สุดนั้นก็คือนรกญะฮันนัม และแนวทางที่ห่างไกลยิ่งจากสัจธรรมเพราะแนวทางของพวกเขาคือแนวทางแห่งการปฏิเสธศรัทธาและการหลงทาง

และแท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์เตารอตแก่มูซา และเราได้ทำให้ฮารูนพี่ชายของเขาเป็นรอสูลเพื่อเป็นผู้ให้การสนับสนุนช่วยเหลือเขา

และเราได้กล่าวแก่ทั้งสองว่า"เจ้าทั้งสองจงออกไปยังฟิรเอาวน์และพรรคพวกของมันที่ปฏิเสธโองการของเรา" จากนั้นทั้งสองก็ได้ปฏิบัติตามคำสั่งของเรา และทั้งสองก็ได้ออกไปเชิญชวนพวกเขาสู่การให้เอกภาพต่ออัลลอฮฺ ปรากฏว่าพวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ทันใดนั้นเราก็ได้ทำลายพวกเขาอย่างรุนแรง

และหมู่ชนของนูหฺ เมื่อพวกเขาได้ปฏิเสธบรรดารอสูล ด้วยการปฏิเสธของพวกเขาที่มีต่อนูหฺ เราก็ได้ลงโทษพวกเขาด้วยการให้จมน้ำตาย และเราได้ทำให้ความพินาศของพวกเขาเป็นสัญญาณหนึ่งถึงความเกรียงไกรของเราในการที่จะถอนอำนาจของบรรดาผู้อธรรม และในวันกิยามะฮฺเราได้เตรียมแก่บรรดาผู้อธรรมซึ่งการลงโทษที่เจ็บปวด

และเราได้ทำลายพวกอ๊าดซึ่งเป็นหมู่ชนของฮูดฺและพวกษะมูดซึ่งเป็นหมู่ชนของซอและห์ และชาวบ่อน้ำ และชนชาติอื่นๆ อีกมากมายในระหว่างสามหมู่ชนนี้

และทุกๆ ชนชาติแต่ละยุคสมัยก่อนที่จะถูกทำลายนั้น เราได้บอกกล่าวถึงสาเหตุของความพินาศที่เกิดกับชนชาติก่อนหน้าพวกเขาเพื่อเป็นบทเรียนแก่พวกเขา และทั้งหมดนั้นเราได้ทำลายพวกเขาอย่างสิ้นซากเนื่องด้วยการปฏิเสธศรัทธาไม่เชื่อฟังและความดื้อรั้นของพวกเขา

และแท้จริง ผู้ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่ชนของเจ้า ในการเดินทางของพวกเขาไปยังเมืองชาม พวกเขาได้เดินผ่านหมู่บ้านของชนชาติลูฏที่ถูกทำลายด้วยก้อนหินจากฟากฟ้าซึ่งเป็นการลงโทษต่อการกระทำที่ชั่วช้าเพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ พวกเขาไม่เห็นมันหรอกหรือจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหมู่บ้านนั้น? ไม่เลย พวกเขาไม่คาดหวังที่จะกลับคืนชีพเพื่อคิดบัญชีหลังจากนั้นต่างหาก

เมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้เผชิญหน้ากับเจ้า (โอ้รอสูลเอ่ย) พวกเขาจะหัวเราะเยาะแก่เจ้าและจะล้อเลียนเจ้าต่างๆ นานา โดยที่พวกเขาจะกล่าวว่า: นี่หรือรอสูลที่อัลลอฮฺทรงส่งมาให้พวกเรา?!

แท้จริงเขาเกือบจะทำให้พวกเราผินห่างออกจากการเคารพบูชาบรรดาพระเจ้าของเรา หากพวกเราไม่มีความอดทนในการเคารพบูชามัน แน่แท้พวกเราผินห่างออกจากมันแน่นอนด้วยเหตุผลและหลักฐานต่างๆ นานาของเขา และสักวันหนึ่งพวกเขาก็จะได้รู้เมื่อพวกเขาเห็นการลงโทษด้วยตาของพวกเขาเองในหลุมฝังศพ และในวันกิยามะฮฺ ว่าใครคือผู้หลงทางกันแน่ พวกเขาเองหรือเขา? และแน่นอนพวกเขาจะได้รู้ว่า ใครคือผู้หลงทางอย่างแท้จริง

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ (โอ้รอสูลเอ่ย) ว่าผู้ที่ยึดเอาอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขานับถือเป็นพระเจ้า แล้วเจ้ายังจะคุ้มครองปกป้องเขาให้เขากลับมาสู่การศรัทธาและห้ามมิให้เขาปฏิเสธต่อศรัทธากระนั้นหรือ?!

แต่เจ้า(โอ้รอสูลเอ่ย) คิดว่าส่วนใหญ่พวกที่เจ้าเชิญชวนสู่การศรัทธาในเอกภาพของอัลลอฮฺและสู่การเชื่อฟังพระองค์นั้น พวกเขาจะฟังด้วยการน้อมรับหรือจะใช้สติปัญญาในการใคร่ครวญถึงเหตุผลและหลักฐานต่างๆกระนั้นหรือ?! พวกเขาก็เหมือนกับปศุสัตว์ในแง่ของการได้ยิน การใช้สติปัญญาและความเข้าใจ ยิ่งไปกว่านั้นพวกเขาหลงยิ่งกว่าปศุสัตว์เสียอีก

เจ้ามิได้พิจารณาหรอกหรือ (โอ้รอสูลเอ่ย) ถึงปรากฏการณ์ต่างๆจากสิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงสร้าง ตอนที่พระองค์ได้ทำให้เงาได้ทอดยาวออกไปบนหน้าแผ่นดิน และหากพระองค์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้มันหยุดนิ่งอยู่ที่เดิมโดยไม่เคลื่อนที่ และในการนี้เราได้ทำให้ดวงอาทิตย์เป็นสัญญาณหนึ่ง (แห่งการปรากฏเงา) ทั้งเงาสั้นและเงายาว

หลังจากนั้นเราได้ทำให้เงาได้สั้นลงที่ละน้อยๆ ขึ้นอยู่กับความสูงของดวงอาทิตย์

และอัลลอฮฺคือผู้ทรงทำให้กลางคืนของพวกเจ้านั้นเสมือนเครื่องนุ่งห่มที่ปกคลุมพวกเจ้าและสิ่งอื่นๆ และทรงทำให้การนอนของพวกเจ้านั้นเป็นการพักผ่อนจากการเหน็ดเหนื่อยทำงานของพวกเจ้า และทรงทำให้กลางวันของพวกเจ้านั้นเป็นเวลาออกไปทำมาหากินสำหรับพวกเจ้า

และพระองค์คือผู้ทรงส่งลมมาเพื่อเป็นการแจ้งข่าวดีถึงการที่ฝนจะตกซึ่งถือเป็นความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อบ่าวของพระองค์ และเราได้ประทานน้ำฝนอันบริสุทธิ์ลงมาจากฟากฟ้า

เพื่อเราจะได้ทำด้วยน้ำที่ลงมาสู่พื้นดินที่แห้งแล้งที่ไม่มีพืชพันธุ์นั้น ให้กลับมางอกเงยด้วยพืชพันธุ์หลากหลายชนิดและได้แพร่ขยายความเขียวขจีไปทั่วพื้นดิน และเพื่อให้บางส่วนจากสิ่งที่เราสร้างนั้นได้ดื่มน้ำนั้น โดยเฉพาะปศุสัตว์และมนุษย์ทั้งหลาย

และแน่นอนยิ่ง เราได้ชี้แจงในอัลกุรอานถึงเหตุผลและหลักฐานต่างๆ และเราได้ยกเหตุผลเหล่านั้นด้วยวิธีการที่หลากหลาย เพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญกับมัน แต่มนุษย์ส่วนมากจะปฏิเสธสัจธรรมและไม่ยอมรับมัน

และหากเราประสงค์ แน่นอนเราจะส่งรอซูลไปยังทุกๆเมือง เพื่อตักเตือนและให้พวกเขาเกรงกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮฺ แต่เราไม่ได้มีความประสงค์เช่นนั้น และแท้จริงเราได้ส่งนบีมุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมในฐานะเป็นรอสูลแก่มนุษยชาติทั้งมวล

ดังนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังผู้ปฏิเสธศรัทธาในข้อเรียกร้องของพวกเขาที่ให้เจ้าอ่อนโยนกับพวกเขาและในข้อเสนอที่พวกเขาหยิบยกมา และจงต่อสู้กับพวกเขาด้วยอัลกุรอานนี้ที่เปิดเผยให้เจ้าได้เห็นถึงการต่อสู้อันยิ่งใหญ่โดยการอดทนต่ออันตรายของพวกเขาและอดทนต่อความยากลำบากในการเรียกร้องให้พวกเขาไปสู่อัลลอฮ์

และอัลลอฮฺคือผู้ทรงทำให้น้ำทะเลทั้งสองฝั่งมาบรรจบติดกัน คือทรงทำให้น้ำจืดบรรจบกับน้ำเค็ม และทรงทำให้มีที่กั่นระหว่างน่านน้ำทั้งสองเพื่อไม่ให้ปะปนเข้าด้วยกัน

และพระองค์คือผู้ทรงให้บังเกิดมนุษย์จากน้ำอสุจิของผู้ชายและผู้หญิง และทรงทำให้มนุษย์เกิดการติดต่อระหว่างญาติใกล้ชิดและญาติที่มาจากการแต่งงาน และพระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้รอสูลเอ่ย) เป็นผู้ทรงอานุภาพไม่มีสิ่งใดทำให้พระองค์อ่อนแอได้ และหนึ่งในความอานุภาพของพระองค์ คือ ทรงบังเกิดมนุษย์มาจากน้ำอสุจิของผู้ชายและผู้หญิง

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้ทำการเคารพสักการะรูปปั้นเจว็ดอื่นจากอัลลอฮฺ ซึ่งมันไม่ให้คุณต่อพวกเขาเลยหากพวกเขาเคารพสักการะมัน และมันก็ไม่ให้โทษแก่พวกเขาด้วยหากพวกเขาทรยศมัน และแน่นอนผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นมักเป็นผู้เจริญรอยตามชัยฏอนที่อัลลอฮฺทรงเกรี้ยวเสมอ

แล้วเรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่ออื่นใด (โอ้รอสูลเอ่ย) นอกจากเพื่อเป็นผู้แจ้งข่าวดีแก่ผู้ที่เชื่อฟังอัลลอฮฺด้วยการศรัทธาต่อพระองค์และประกอบคุณงามความดี และเป็นผู้ตักเตือนแก่ผู้ที่ไม่เชื่อฟังพระองค์ด้วยการปฏิเสธศรัทธาและเนรคุณต่อพระองค์

จงกล่าวเถิด (โอ้รอสูลเอ่ย) : ฉันไม่ได้ขอค่าตอบแทนใดๆจากพวกเจ้าเลยในการเผยแพร่สาส์น (จากอัลลอฮฺ) เว้นแต่ผู้ใดที่ปรารถนาในหมู่พวกเจ้าที่จะถือเป็นแนวทางในการแสวงหาความพอพระทัยของอัลลอฮฺด้วยการบริจาค เขาก็จงกระทำเถิด

และจงมอบหมายการงานทั้งหลายของเจ้าต่ออัลลอฮฺเถิด (โอ้รอสูลเอ่ย) ผู้ทรงดำรงชีวิตอยู่ตลอดกาลไม่มีวันตาย และจงแสดงออกถึงความบริสุทธิ์ของพระองค์ด้วยการสรรเสริญพระองค์ และเพียงพอแล้วสำหรับพระองค์ ผู้ทรงรอบรู้ในความผิดบาปทั้งหลายของปวงบ่าวซึ่งไม่มีสิ่งใดเลยที่พระองค์ไม่ทรงรู้ และพระองค์จะเป็นผู้ตอบแทนในความผิดบาปนั้นเอง

พระองค์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่มีอยู่ในระหว่างทั้งสองในระยะเวลา 6 วัน หลังจากนั้น พระองค์ทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์ซึ่งเป็นการสถิตย์ที่เหมาะสมกับความยิ่งใหญ่ของพระองค์ และพระองค์คือผู้ทรงกรุณาปราณี ดังนั้นเจ้า (โอ้รอสูลเอ่ย) จงถามผู้ที่ตรหนักรู้(อัลลอฮฺ)เกี่ยวกับพระองค์ ซึ่งพระองค์นั้นทรงรอบรู้ในทุกสิ่งและพระองค์คือผู้ที่ไม่มีสิ่งใดซ่อนเร้นเลยจากพระองค์

และเมื่อได้ถูกกล่าวแก่พวกปฏิเสธศรัทธาว่า : พวกเจ้าจงสุญูดต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานีเถิด พวกเขากล่าวตอบว่า : พวกเราจะไม่สุญูดต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี ใครกันหรือคือพระผู้ทรงกรุณาปรานี?! พวกเราไม่รู้จักและไม่ยอมรับในพระองค์ หรือจะให้พวกเราสุญูดตามที่เจ้าสั่งใช้ทั้งๆ ที่พวกเราไม่ได้รู้จักพระองค์กระนั้นหรือ?! คำพูดเช่นนี้ได้ทำให้พวกเขาเพิ่มความห่างไกลจากการศรัทธาต่ออัลลอฮฺ

ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ผู้ทรงทำให้ชั้นฟ้ามีวงโคจรของดาวเคราะห์และดาวต่างๆ และทรงทำให้ดวงอาทิตย์ส่องแสงจ้า (ในเวลากลางวัน) และทรงทำให้ดวงจันทร์มีแสงนวลกระจ่ายทั่วบนพื้นซึ่งมันมาจากการสะท้องของแสงดวงอาทิตย์

และอัลลอฮฺคือผู้ทรงทำให้กลางวันและกลางคืนสลับแทนที่กันไปมาอย่างต่อเนื่อง สำหรับผู้ที่ปรารถนาจะใคร่ครวญถึงสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮฺ เผื่อเขาจะได้รับทางนำ หรือปรารถนาจะขอบคุณอัลลอฮฺต่อความโปรดปรานต่างๆ ของพระองค์

และปวงบ่าวผู้ศรัทธาของผู้ทรงกรุณาปรานี คือ บรรดาผู้ที่เดินบนหน้าแผ่นดินด้วยความสงบและนอบน้อมถ่อมตน และเมื่อพวกโง่เขลากล่าวทักทายพวกเขา พวกเขาจะไม่โต้ตอบกลับไปอย่างพวกเขา แต่พวกเขาจะกล่าวด้วยถ้อยคำที่ดีที่ไม่แสดงถึงความโง่เขลาที่มีต่อพวกเขา

และบรรดาผู้ที่ใช้เวลากลางคืนทำการสุญูดด้วยหน้าผากของพวกเขาและลุกขึ้นยืนละหมาดด้วยเท้าสองข้างของพวกเขาเพื่ออัลลอฮฺ

และบรรดาผู้ที่กล่าวขอดุอาอ์ต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาว่า : ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงทำให้การลงโทษของนรกญะฮันนัมได้ห่างไกลจากพวกเราด้วยเถิด แท้จริงการลงโทษของนรกญะฮันนัมนั้นมั่นคงอยู่อย่างนั้นตลอดสำหรับผู้ที่ตายในสภาพการเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา (ต่ออัลลอฮฺ)

แท้จริงมันเป็นสถานที่ตั้งถิ่นฐานที่น่ากลัวสำหรับผู้ที่จะอยู่กับมันและเป็นที่พำนักที่น่ากลัวสำหรับผู้ที่พำนักในนั้น

และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาใช้จ่ายทรัพย์สินของพวกเขา การใช้จ่ายของพวกเขานั้นไม่ถึงขั้นของการสุรุ่ยสุร่าย และพวกเขาก็ไม่บกพร่องในการใช้จ่ายแก่ผู้ที่ควรได้รับการอุปการะจากตัวของพวกเขาเองและคนอื่นๆ และการใช้จ่ายของพวกเขานั้นเป็นธรรมและเป็นกลางไม่สุรุ่ยสุร่ายและไม่ตระหนี่

และบรรดาผู้ที่ไม่วิงวอนขอจากสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นใดคู่เคียงกับอัลลอฮฺ และพวกเขาจะไม่ฆ่าชีวิตใดชีวิตหนึ่งที่อัลลอฮฺทรงห้ามไว้ เว้นแต่ชีวิตที่อัลลอฮฺทรงอนุญาต เช่น การฆ่าที่เป็นการประหารชีวิต หรือฆ่าผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาหลังจากที่ได้ศรัทธาแล้ว หรือผู้ที่ผิดประเวณีหลังจากแต่งงานแล้ว และพวกเขาจะไม่ผิดประเวณี ส่วนผู้ใดที่ได้ละเมิดกระทำสิ่งที่เป็นบาปใหญ่นี้ เขาจะได้พบกับบทลงโทษอย่างมหันต์ต่อสิ่งที่เขาได้ละเมิดไป

การลงโทษในวันกิยามะฮฺจะถูกเพิ่มขึ้นเป็นเท่าตัวสำหรับเขา และเขาจะถูกลงโทษอยู่ในนั้นอย่างน่าอัปยศ

แต่ทว่า ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวเข้าหาอัลลอฮฺ และมีความศรัทธา และประกอบคุณงามความดีที่ชี้ถึงความสัจจริงของการกลับเนื้อกลับตัวของเขา พวกเขาเหล่านั้นแหละ อัลลอฮฺจะทรงเปลี่ยนความชั่วจากสิ่งที่พวกเขาได้กระทำเป็นความดี และอัลลอฮฺเป็นผู้ทรงอภัยบาปแก่ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวจากบ่าวของพระองค์ และทรงเมตตาเสมอต่อพวกเขา

และผู้ใดที่กลับเนื้อกลับตัวเข้าหาอัลลอฮฺ และได้พิสูจน์ถึงความสัจจริงของการกลับเนื้อกลับตัวของเขาด้วยการกระทำสิ่งที่ถูกใช้และละทิ้งสิ่งที่ถูกสั่งห้าม แท้จริงการกลับเนื้อกลับตัวของเขาคือการกลับเนื้อกลับตัวที่ได้รับการตอบรับ

และบรรดาผู้ที่ไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวกับสิ่งที่เป็นความเท็จ เช่น สถานที่ที่มีการชุมนุมกระทำสิ่งที่เป็นการฝ่าฝืนต่ออัลลอฮฺและสถานบันเทิงต่างๆที่ต้องห้าม ซึ่งเมื่อพวกเขาเดินผ่านสิ่งไร้สาระจากคำพูดและการกระทำเหล่านั้น พวกเขาจะผ่านมันไปอย่างสมเกียรติ(ด้วยการให้เกียรติต่อสถานะของตัวเอง)อีกทั้งหลีกห่างจากการคลุกคลีกับสิ่งนั้น

และบรรดาผู้ที่เมื่อถูกกล่าวเตือนให้รำลึกถึงโองการต่างๆ ของอัลลอฮฺที่ถูกได้ยิน(อัลกุรอาน)และถูกมองเห็น(สิ่งถูกสร้างต่างๆ) พวกเขาจะไม่เป็นเหมือนสภาพคนหูหนวกเมื่อได้ยิน และจะไม่เป็นเหมือนสภาพคนตาบอลเมื่อได้มองเห็น

และบรรดาผู้ที่กล่าวในดุอาอ์ของพวกเขาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาว่า : ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้าของเรา ขอพระองค์โปรดประทานแก่เราซึ่งคู่ครองและลูกหลานของเราผู้ซึ่งเป็นที่รื่นรมย์แก่สายตาของเราด้วยการจงรักภักดีและความยึดมั่นบนสัจธรรม และขอพระองค์ทรงทำให้เราเป็นผู้นำ (แบบอย่าง) ในเรื่องสัจธรรมแก่บรรดาผู้ยำเกรงในการที่จะปฏิบัติตามเรา

พวกเขาเหล่านั้นดังที่มีคุณลักษณะข้างต้นจะได้รับการตอบแทนด้วยสถานพำนักที่สูงในสรวงสวรรค์ฟิรดาวส์ที่สูงที่สุดเนื่องด้วยความอดทนของพวกเขาในการจงรักภักดีต่ออัลออฮฺ และในนั้นพวกเขาจะได้พบกับการกล่าวต้อนรับและสลามจากบรรดามะลาอิกะฮฺและในนั้นพวกเขาจะได้รับการคุ้มครองอย่างปลอดภัยจากสิ่งต่างๆที่จะก่อให้เกิดความเสียหาย

โดยที่พวกเขาพำนักอยู่ในนั้นอย่างถาวร ซึ่งเป็นสถานพำนักและที่อยู่อาศัยที่น่าอภิรมย์ยิ่ง

จงกล่าวเถิด (โอ้รอสูลเอ่ย) แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ยืนกรานในการปฏิเสธศรัทธาว่า พระผู้อภิบาลของฉันจะไม่สนใจถึงผลประโยชน์ที่จะได้มาจากการเคารพภักดีของพวกเจ้า หากไม่มีเลยในบรรดาปวงบ่าวของพระองค์ที่ขอดุอาอ์ต่อพระองค์ด้วยกับดุอาอ์ที่เป็นอิบาดะฮ์และดุอาอ์ที่เป็นการร้องขอ แน่นอนพระองค์ก็ยังไม่สนใจพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าได้ปฏิเสธรอสูลในสิ่งที่ท่านได้นำมายังพวกเจ้าจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นผลตอบแทน (การลงโทษ) ของการปฏิเสธนั้นจะเกิดขึ้นแก่พวกท่านอย่างแน่นอน

(طسم)ได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วในตอนต้นของซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

นี้คือโองการของอัลกุรอานอันชัดแจ้งที่แยกแยะความจริงออกจากความเท็จ

บางทีด้วยกับความอุตสาหะของเจ้าในการชี้นำทางพวกเขา อาจทำให้เจ้าคิดที่จะฆ่าตัวตายเนื่องด้วยความทุกข์ใจที่พวกเขาไม่ศรัทธา

หากเราประสงค์ที่จะส่งสัญญาณหนึ่งลงมาจากฟากฟ้าให้ปรากฏต่อหน้าพวกเขา เราก็สามารถที่จะทำให้มันเกิดขึ้นได้ ซึ่งจะทำให้คอพวกเขาต้องก้มยอมจำนนต่อมัน แต่สิ่งนั้นเราไม่ประสงค์ให้มันเกิดขึ้น เพื่อเป็นการทดสอบว่าพวกเขาจะศรัทธาต่อสิ่งเร้นลับหรือไม่?

และจะไม่มีการตักเตือนใหม่ใดๆแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ที่ประทานลงมาจากผู้ทรงกรุณาปราณีที่แสดงให้เห็นถึงความเป็นเอกภาพของพระองค์ และความเป็นนบีที่แท้จริงของศาสนทูตของพระองค์ นอกจากพวกเขาก็จะออกห่างจากการที่จะรับฟังและจะไม่เชื่อต่อสิ่งนั้น

แท้จริงแล้ว พวกเขาได้ปฏิเสธสิ่งที่รอสูลของพวกเขาได้นำมา แน่นอนข่าวคราวที่พวกเขาได้เย้ยหยันนั้นจะมายังพวกเขา และบทลงโทษก็จะประสบแก่พวกเขา

พวกเขาจะยังคงยืนหยัดกับการปฏิเสธศรัทธา โดยจะไม่พิจารณาดูแผ่นดินบ้างหรือว่า กี่มากน้อยที่เราได้สร้างมันให้มีพืชพันธุ์หลากหลายชนิด มีทิวทัศน์ที่สวยงาม มีประโยชน์ที่มากมาย?!

แท้จริงแล้ว การที่ให้พืชพันธุ์หลากหลายชนิดงอกเงยบนแผ่นดินนั้น เป็นการชี้ให้เห็นถึงเดชานุภาพของผู้สร้างที่สามารถฟื้นชีวิตคนที่ตายไปแล้วให้กลับมามีชีวิตใหม่ แต่พวกเขาส่วนมากแล้วไม่ศรัทธา

แท้จริงแล้ว พระผู้อภิบาลของเจ้า โอ้รอสูลเอ๋ย คือผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดเหนือพระองค์ และทรงเมตตายิ่งต่อบ่าวของพระองค์

และจงรำลึกเถิด โอ้รอสูลเอ่ย เมื่อตอนที่ผู้อภิบาลของเจ้าได้เรียกมูซาโดยมีคำสั่งให้เขาไปยังกลุ่มชนที่อธรรมเนื่องจากพวกเขาได้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺ และได้เอากลุ่มชนของมูซามาเป็นทาส

พวกเขาคือกลุ่มชนของฟิรฺเอาน์ ฉะนั้นให้เชิญชวนพวกเขาให้มีความยำเกรงต่ออัลลอฮฺด้วยความนิ่มนวลและอ่อนโยน โดยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้ และออกห่างในสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

มูซาได้ตอบว่า ฉันกลัวพวกเขาจะกล่าวว่าฉันเป็นผู้โกหกในสิ่งที่ฉันได้นำมายังพวกเขา

ทรวงอกของฉันเกิดความอึดอัดจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาที่มีต่อฉัน และลิ้นของฉันก็ไม่มีโวหารในการพูดจา ดังนั้นจงให้ญิบรีลประทาน (วะหฺยุให้) พี่ชายของฉันฮารูน (ได้เป็นรอสูล) เพื่อที่เขาจะได้อยู่เคียงคู่ฉันช่วยเหลือฉัน

และฉันได้ทำบาปต่อพวกเขาเพราะครั้งหนึ่งฉันเคยฆ่าชาวอียิปต์ ดังนั้นฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าฉัน

อัลลอฮฺได้ตอบกลับกับมูซาว่า ไม่หรอก พวกเขาไม่มีทางที่จะฆ่าเจ้าได้ เจ้าทั้งสองจงไปพร้อมกับสัญญาณต่างๆ ของเราที่ชี้ให้เห็นถึงความสัจจริง (ของการเป็นรอสูล) ของเจ้าทั้งสอง และเราจะคอยอยู่เคียงข้างเจ้าทั้งสองอยู่ตลอดเวลาด้วยการช่วยเหลือและสนับสนุน และเราจะคอยรับฟังทุกสิ่งทุกอย่างที่เจ้าทั้งสองได้พูดออกมาและในสิ่งที่พวกเขาได้พูดถึงเจ้าทั้งสอง และไม่มีสิ่งใดจะเล็ดลอดจากเราไปได้อย่างแน่นอน

ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรฺเอาน์และบอกเขาว่าเราเป็นรอสูลของพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ขอให้เจ้า (ฟิรฺเอาน์) ปล่อยวงศ์วานของอิสรออีลให้ไปกับเราเถิด

ฟิรเอาน์ได้กล่าวกับมูซาว่า เรามิได้เลี้ยงเจ้ามาตั้งแต่เด็กและเจ้าก็ได้อาศัยอยู่กับเราเป็นเวลาหลายปีไม่ใช่หรือ? แล้วอะไรเล่าที่ทำให้เจ้าอ้างว่าเจ้าเป็นนบี?

ในตอนที่เจ้า (มูซา) ได้ลงมือฆ่าชาวอียิปต์เพื่อช่วยเหลือชายคนหนึ่งจากกลุ่มชนของเจ้า ถือเป็นการกระทำที่ใหญ่หลวงนักและเจ้านี่เป็นผู้เนรคุณต่อความโปรดปรานของฉันที่มีต่อเจ้า

มูซาได้สารภาพต่อฟิรเอาน์ว่า "ที่ฉันได้ฆ่าเขาเนื่องมาจากตอนนั้นฉันเป็นคนหนึ่งที่ไม่รู้ (และเป็นเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น)ก่อนที่วะฮฺยูจะถูกประทานลงมายังฉัน"

"หลังจากที่ฉันได้ฆ่าเขา ฉันกลัวว่าพวกเจ้าจะฆ่าฉัน ฉันเลยได้หลบนี้ออกจากพวกเจ้ามุ่งสู่เมืองมัดยัน แล้วพระผู้อภิบาลของฉันก็ได้ประทานวิทยปัญญาและความรู้แก่ฉันและได้ทรงทำให้ฉันเป็นหนึ่งในบรรดารอสูลที่ถูกส่งมายังมนุษย์"

"บุญคุณที่ท่านได้ลำเลิกมันต่อฉัน ที่ท่านเลี้ยงดูฉันมาโดยที่ไม่ได้จับฉันมาเป็นทาส พร้อมกันนั้นท่านได้ทำให้วงศ์วานอิสรออีลตกเป็นทาสของท่าน แต่ถึงกระนั้นมันไม่สามารถที่จะหยุดฉัน (ในการเชิญชวนสู่อัลลอฮฺ) ได้หรอก"

ฟิรเอาน์ได้กล่าวกับมูซาว่า "และอะไรคือพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก ที่เจ้าคิดว่าเจ้าเป็นรอสูลของเขา?!

มูซาได้ตอบกลับฟิรเอาน์ว่า คือ "พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกคือ พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่มีอยู่ในระหว่างทั้งสอง ถ้าหากพวกเจ้าเชื่อมั่นในพระผู้อภิบาลแล้ว พวกเจ้าก็จงเคารพอิบาดะฮฺต่อพระองค์แต่เพียงผู้เดียวเถิด"

ฟิรเอาน์ได้กล่าวแก่บรรดาผู้นำที่อยู่รอบๆ เขาว่า "พวกเจ้าได้ยินคำตอบของมูซาและสิ่งที่กล่าวอ้างที่เป็นความเท็จแล้วใช่ไหม?!

มูซาได้ตอบพวกเขาอีกว่า "อัลลอฮฺคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าและพระผู้อภิบาลบรรพบรุษของพวกเจ้า"

ฟิรฺเอาน์ได้กล่าว (แก่บรรดาผู้ที่อยู่รอบๆ เขา) ว่า "แท้จริงผู้ที่อ้างต้นว่าเป็นรอสูลที่ถูกส่งมายังพวกเจ้านั้นเป็นคนบ้าแน่ๆ เขาไม่รู้ว่าเขาจะตอบยังไง และพูดโดยไม่คิด"

มูซาได้ตอบกลับว่า "อัลลอฮฺที่ฉันเชิญชวนพวกท่านสู่การเคารพอิบาดะฮฺพระองค์นั้น คือพระผู้อภิบาลแห่งทิศตะวันออกและทิศตะวันตกและทุกสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสองนี้ (เป็นที่เพียงพอ) ถ้าหากพวกท่านใช้สติปัญญาสำนึกพิจารณาสิ่งเหล่านี้"

ฟิรฺเอาน์ได้กล่าวกับมูซาหลังจากที่เขาไม่มีความสามารถที่จะโต้แย้งว่า "หากเจ้าเอาผู้ใดอื่นนอกไปจากฉันเป็นที่เคารพสักการะแล้ว ฉันจะทำให้เจ้าได้เข้าไปอยู่รวมกับผู้ถูกจำคุก"

มูซาได้ตอบกลับกับฟิรฺเอาน์ว่า "ท่านจะโยนฉันเข้าคุก แม้กระทั่งหากฉันได้นำเอาสัญญาณอันชัดแจ้งมาพิสูจน์ถึงความสัจจริงของฉันจากอัลลอฮฺกระนั้นหรือ?"

ฟิรฺเอาน์ได้กล่าวว่า "นำมาแสดงสิ สิ่งที่พิสูจน์ถึงความสัจจริงของเจ้า หากเจ้าพูดจริงอย่างที่เจ้าอ้าง"

ทันใดนั้น มูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขาลงบนพื้น ทันทีทันใดมันก็กลายเป็นงูใหญ่ที่ปรากฏชัดแก่ผู้ที่มองเห็น

มูซาได้ล้วงมือเข้าในกระเป๋าของเขาในสภาพที่มือยังปกติอยู่ ทันใดที่นำมือออกจากกระเป๋าปรากฏว่ามันกลายเป็นสีขาวที่ทรงรัศมีแต่ไม่ใช่ขาวเหมือนเป็นโรคเรื้อน ทุกคนที่อยู่ในเหตุการณ์ก็จะเห็นมัน

ฟิรเอานฺได้กล่าวกับขุนนางที่อยู่รอบๆ เขาว่า "คนผู้นี้ต้องเป็นนักมายากลผู้ที่มีฝีมืออย่างแน่นอน"

"เขาต้องการขับไล่พวกเจ้าออกจากแผ่นดินของพวกเจ้าโดยการใช้มายากลของเขา ที่นี่พวกเจ้าคิดอย่างไรในเรื่องนี้?"

พวกเขา (บรรดาขุนนาง) ได้กล่าวว่า "จงประวิงเวลาให้เขาและพี่ชายของเขาไว้สักพักหนึ่งก่อน และอย่าได้รีบเร่งในการที่จะจัดการกับเขาทั้งสอง และจงส่งข่าวไปยังเมืองต่างๆ ให้ทั่วอียิปต์เพื่อให้นักมายากลได้มารวมตัวกัน"

"เพื่อเรียกนักมายากลที่มีฝีมือทั้งหลายมายังท่าน"

ฟิรฺเอาน์ก็ได้ทำการรวมตัวนักมายากลที่มีฝีมือทั้งหลายเพื่อทำการประลองกับมูซาในวันและเวลาที่ได้นัดหมายไว้

และผู้คนได้ถูกถามว่า "พวกเจ้าจะมาชุมนุมด้วยหรือไม่ เพื่อร่วมชมการประลองว่าใครจะเหนือกว่ากันระหว่างมูซากับนักมายากล?"

"หวังว่าเราจะได้ปฏิบัติตามศาสนาของพวกนักมายากล ถ้าหากพวกเขาสามารถเอาชนะมูซาได้"

เมื่อบรรดานักมายากลที่ต้องการเอาชนะมูซาได้มาถึงยังฟิรฺเอาน์ พวกเขาได้กล่าว "เราจะได้รับรางวัลไหมถ้าหากพวกเราเป็นฝ่ายชนะเหนือมูซา?"

ฟิรฺเอาน์ตอบพวกเขาว่า "แน่นอน พวกเจ้าจะได้รับรางวัลตอบแทน และในกรณีที่พวกเจ้ามีชัยชนะเหนือเขา พวกเจ้าจะได้รับการแต่งตั้งให้เป็นคนไกล้ชิดของข้าโดยจะได้รับตำแหน่งต่างๆ ที่สูง"

ด้วยความเชื่อมั่นในการช่วยเหลือของอัลลอฮฺถึงสิ่งที่เขามีว่ามันไม่ใช่มายากล มูซาจึงได้กล่าวแก่บรรดานักมายากลว่า "จงโยนสิ่งที่พวกท่านต้องการโยนมันลงมาจากเชือกและไม้เท้าของพวกท่านลงมา"

ดังนั้นพวกเขาจึงได้โยนเชือกและไม้เท้าของพวกเขา และพวกเขาได้กล่าวในขณะโยนว่า "ด้วยความยิ่งใหญ่ของฟิรฺเอาน์พวกเราจะมีชัยเหนือมูซาอย่างแน่นอน"

แล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขาลงไปบนพื้น แล้วมันกลายเป็นงูขนาดใหญ่ จากนั้นมันก็เริ่มกลืนสิ่งที่นักมายากลได้ทำการตบตาผู้คน

เมื่อนักมายากลเห็นว่าไม้เท้าของมูซากำลังกลืนสิ่งที่พวกเขาได้โยนลงไป พวกเขาก็ล้มตัวลงกราบ (ศรัทธาต่อมูซา)

พวกเขา (นักมายากล) กล่าวว่า "เราศรัทธาในพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกแล้ว"

คือ พระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน อะลัยฮิมัสสะลาม

ฟิรฺเอาน์ได้กล่าวในสภาพที่รับไม่ได้ต่อบรรดานักมายากลที่ได้ศรัทธาต่อมูซา "พวกเจ้าศรัทธาต่อมูซาก่อนที่ข้าจะอนุญาตแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ?! แท้จริงแล้วมูซาต้องเป็นหัวหน้าที่สอนมายากลให้แก่พวกเจ้าอย่างแน่นอน และแท้จริงพวกเจ้าได้คิดที่จะก่อกบฎนำชาวอียิปต์ออกจากที่นี้ แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นกับพวกเจ้าบ้าง ที่เป็นบทลงโทษ ข้าจะตัดแขนขาของพวกเจ้าสลับกันด้วยการตัดขาข้างขวาและแขนข้างซ้ายสลับกัน จากนั้นข้าจะเอาพวกเจ้าไปตรึงกางเขนที่ต้นอินทผลัม และข้าจะไม่ไว้ชีวิตพวกเจ้าแม้แต่คนเดียว"

บรรดานักมายากล (ที่ศรัทธาต่อมูซา) ได้กล่าวกับฟิรฺเอาน์ว่า "คำข่มขู่ของเท่านในโลกดุนยานี้ ไม่ว่าจะเป็นการตัดแขนตัดขาและตรึงกางเขนนั้น มันไม่ได้ส่งผลให้พวกเรากลัวแต่อย่างใด เพราะการลงโทษของท่านมีสิ้นสุด และพวกเราจะกลับไปยังพระผู้อภิบาลของพวกเรา แล้วพระองค์จะทรงให้พวกเราอยู่ในความเมตตาของพระองค์อย่างถาวร"

พวกเราเป็นกลุ่มแรกที่ศรัทธาต่อมูซาและเคารพภักดีเชื่อฟังเขา ด้วยเหตุนี้พวกเราจึงหวังว่าอัลลอฮฺจะทรงลบล้างความผิดของพวกเราในอดีตที่พวกเราได้ล่วงละเมิดไป

เราได้โองการแก่มูซาโดยสั่งให้เขาออกเดินทางพาพวกบนีอิสรออีลในตอนกลางคืน เพราะฟิรฺเอาน์และพรรคพวกของเขาจะตามล่าเล่นงานพวกเขา

ดังนั้น เมื่อฟิรฺเอาน์ได้รู้ว่าพวกบนีอิสรออีลเดินทางออกจากอิยิปต์ เขาจึงได้ส่งทหารของเขาจำนวนหนึ่งออกไปยังเมืองต่างๆ เพื่อระดมมวลชนในการออกตามล่าสกัดพวกบนีอิสรออิล

ฟิรฺเอาน์ได้กล่าวถึงพวกบนีอิสรออีลว่า "พวกเขาคือชนกลุ่มน้อยเอง"

"และพวกเขาได้กระทำสิ่งยั่วยุให้เราเกิดความโกรธต่อพวกเขา"

และแท้จริงพวกเราอยู่ในสภาพที่พร้อมและไหวตัวต่อพวกเขาอยู่เสมอ

ดังนั้น เราได้ทำให้ฟิรฺเอาน์และพรรคพวกของเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์อันอุดมสมบูรณ์ที่มีทั้งสวนไร่ พืชพันธ์ต่างๆ และลำธารที่ไหล่ริน

และรวมไปถึงคลังสะสมทรัพย์และที่อยู่อาศัยอันหรูหราด้วย

เฉกเช่นที่เราได้ทำให้ฟิรฺเอาน์และพรรคพวกของเขาออกจากสถานที่ที่มากด้วยความโปรดปราน (มีทั้งสวน บ่อน้ำ และทรัพย์สิน) เราก็ได้ทำให้ความโปรดปรานเหล่านั้นตกทอดสู่วงศ์วานอิสรออีลในประเทศชามภายหลังจากพวกเขาได้จบชีวิตไป

และในเวลารุ่งเช้าฟิรฺเอาน์พร้อมกองทัพของเขาได้ออกสะกดรอยตามพวกบนีอิสรออีล

เมื่อฟิรฺเอาน์และกองทัพของเขาได้เผชิญหน้ากับมูซาและพวกพ้องของเขา ต่างฝ่ายต่างเห็นหน้าซึ่งกันและกัน พวกพ้องของมูซาได้ร้องออกมาว่า "ฟิรฺเอาน์และพรรคพวกของเขาได้ตามเราทันแล้ว และไม่มีทางอื่นอีกแล้วที่สามารถนำพาพวกเราให้รอดพ้นจากพวกเขา"

มูซาได้กล่าวกับพวกพ้องของเขาว่า "ไม่! เรื่องราวจะไม่เป็นอย่างที่พวกเจ้าคิดไว้หรอก เพราะแท้จริง พระผู้อภิบาลของฉันทรงอยู่กับฉันด้วยการให้ความช่วยเหลือฉัน และพระองค์จะทรงนำทางฉันและจะทรงชี้ทางฉันสู่ที่ที่ปลอดภัย"

จากนั้นเราได้โองการแก่มูซาโดยสั่งให้เขาฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเขา เมื่อมูซาได้ฟาดมันไป ปรากฏว่าน้ำทะเลก็ได้แยกออกเป็นช่องทางเดินถึงสิบสองช่องทางเท่ากับจำนวนเผ่าต่างๆ ของบนีอิสรออีลที่มีอยู่ โดยที่ทุกข้างที่แยกออกจากทะเลนั้น(ถูกยกขึ้นสูง)เหมือนภูเขาใหญ่มั่นคงสกัดไม่ให้น้ำไหล

และเราได้นำฟิรฺเอาร์และกองทัพของเขาเข้าใกล้ทะเล จนกระทั่งพวกเขาได้ลงสู่ทะเลโดยที่พวกเขาคิดว่าทางเดินสามารถไปได้

และเราได้ช่วยเหลือมูซาและผู้ติดตามเขาจากบนีอิสรออีลทั้งหมดให้ปลอดภัยซึ่งไม่มีแม้แต่สักคนที่ประสบกับความหายนะ

หลังจากนั้น เราได้ทำให้ฟิรฺเอาน์และกองทัพของเขาต้องประสบกับความหายนะด้วยการจมน้ำตาย

และในปรากฏการณ์ทะเลแยกออกจากกันให้แก่มูซานี้ ซึ่งสามารถพาพวกบนีอิสรออีลรอดมาถึงฝังได้และรวมไปถึงความหายนะที่ประสบกับฟิรฺเอาน์และกองทัพของเขา ล้วนเป็นสัญญาณชี้ให้เห็นถึงความสัจจริงของการเป็นรอสูลของมูซา แต่พวกเขาส่วนมากที่อยู่กับฟิรฺเอาน์นั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้า โอรอสูลเอ่ย คือผู้ทรงอำนาจในการคิดบัญชีโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับตัวจากพวกเขา

และจงบอกพวกเขา โอ้รอสูลเอ่ย ถึงเรื่องราวของนบีอิบรอฮีม

อิบรอฮีมได้กล่าวแก่บิดาของเขาและผู้คนของเขาว่า "สิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮฺนั้น มันคืออะไร?"

ผู้คนของเขาได้ตอบกับอิบรอฮีมว่า "พวกเราเคารพรูปปั้น แล้วพวกเราจะเป็นผู้ที่ยึดมั่นและสักการะต่อสิ่งเหล่านี้ตลอดไป"

อิบรอฮีมได้ถามพวกเขาว่า "รูปปั้นเหล่านี้มันได้ยินในสิ่งที่พวกท่านวิงวอนขอไหม?"

"หรือพวกมัน (รูปปั้น) สามารถยังประโยขน์แก่พวกท่านหากพวกท่านเคารพบูชามัน หรือให้โทษแก่พวกท่านหากพวกท่านทรยศมัน?"

พวกเขาตอบว่า "พวกมันไม่ได้ยินเมื่อเราได้ขอต่อมัน และพวกมันไม่ได้ยังประโยชน์อะไรเมื่อเราได้เชื่อฟังมัน และจะไม่ให้โทษแก่พวกเราหากพวกเราทรยศมัน หากแต่พวกเราพบว่าบรรพบุรุษของเราทำเช่นนี้กันมา พวกเราเลยทำตามพวกเขา"

อิบรอฮีมได้กล่าวว่า "พวกท่านไม่เคยไตร่ตรองนึกคิด เปิดตาดูในสิ่งที่พวกท่านเคารพบูชาจากรูปปั้นต่างๆ อื่นจากอัลลอฮฺกระนั้นหรือ?"

"คือ สิ่งที่บรรพบุรุษของพวกท่านเคารพบูชามาแต่ก่อน"

พวกมัน (รูปปั้น) ทั้งหมดเป็นศัตรูต่อฉัน เพราะพวกมันคือสิ่งจอมปลอมยกเว้นพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

พระองค์ผู้ที่ทรงสร้างฉัน แล้วพระองค์ได้ทรงชี้นำทางฉันสู่ความดีทั้งในโลกนี้และโลกหน้า

และอัลลอฮฺพระองค์เดียวที่ทรงให้ฉันได้กินในยามที่ฉันหิวและทรงให้ฉันได้ดื่มในยามที่ฉันกระหาย

และอัลลอฮฺพระองค์เดียวที่ทรงบำบัดรักษาฉันจากโรคภัยไข้เจ็บทั้งปวง ซึ่งไม่มีใครสามารถทำให้ฉันหายจากโรคได้นอกจากพระองค์เท่านั้น

และอัลลอฮฺพระองค์เดียวที่ทรงทำให้ฉันเสียชีวิตเมื่อถึงเวลาที่ถูกกำหนด แล้วหลังจากนั้นทรงฟื้นคืนชีพฉันขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ฉันได้เสียชีวิตไป

และอัลลอฮฺพระองค์เดียวที่ฉันหวังในการขออภัยโทษจากความผิดพลาดของฉันในวันแห่งการตอบแทน (วันกิยามัต)

(หลังจากนั้น) อิบรอฮีมได้วิงวอนกับพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานความรู้ความเข้าใจในเรื่องศาสนาแก่ฉันและได้โปรดรวมฉันไว้กับบรรดาผู้มีคุณธรรมทั้งหลายที่มาจากบรรดานบีก่อนหน้าฉันด้วยการนำเอาฉันเข้าสวรรค์รวมกับบรรดาพวกเขาเหล่านั้นด้วยเถิด"

และโปรดทำให้ฉันเป็นผู้ที่ถูกรำลึกและกล่าวสรรเสริญด้วยดีในหมู่ชนรุ่นหลังที่จะมาหลังจากฉัน

และโปรดทำให้ฉันเป็นหนึ่งในหมู่ผู้รับสืบทอดที่พำนักในสรวงสวรรค์ที่ซึ่งบรรดาผู้ศรัทธาได้รื่นรมย์กับความผาสุกในนั้น และได้โปรดทำให้ฉันเป็นผู้ที่อาศัยอยู่ในนั้นด้วยเถิด

และโปรดทรงอภัยให้แก่บิดาของฉันด้วยเถิด เพราะท่านเป็นหนึ่งในบรรดาผู้หลงทางออกจากสัจธรรมเนื่องมาจาการตั้งภาคี การที่อิบรอฮีมได้วิงวอนขออภัยให้แก่บิดาของเขานั้นก่อนที่เขาจะรู้อย่างแน่ชัดว่าบิดาของเขาเป็นหนึ่งจากบรรดาชาวนรก ภายหลังจากที่เขารู้อย่างแน่ชัดว่าเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่วิงวอนขออภัยให้แก่บิดาของเขาอีกเลย

และโปรดอย่าทำให้ฉันได้รับความอัปยศเนื่องด้วยการลงโทษในวันที่ทุกคนจะถูกฟื้นคืนชีพอีกครั้งเพื่อคิดบัญชี

ในวันที่ทรัพย์สินของทุกคนที่ได้สะสมมันไว้ในดุนยา และรวมไปถึงลูกหลานที่คอยให้อุปการะคุณแก่เขา จะไม่ยังประโยชย์ใดๆ เลยแก่เขา

นอกจากผู้ที่เข้าหาอัลลอฮฺด้วยหัวใจที่สงบ ปราศจากการตั้งภาคีกับพระองค์ ไม่หน้าไหว้หลังหลอก ไม่โอ้อวด และไม่หยิ่งยโส ฉะนั้นทรัทย์สมบัติที่เขาบริจาคในหนทางของอัลลอฮฺ และลูกๆ ที่หมั่นเพียรดุอาอ์แก่เขา (ทั้งสองสิ่งนี้) จะยังประโยชน์แก่เขาในโลกหน้าอย่างแน่นอน

และ(ในวันนั้น) สวรรค์จะถูกต้อนมาให้ใกล้แก่บรรดาผู้ยำเกรงอัลลอฮฺ เนื่องด้วยพวกเขาปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

และนรกจะถูกนำมาเปิดเผยให้แก่ผู้ที่หลงผิดซึ่งพวกเขาหลงออกจากสัจธรรม

มีการกล่าวกับพวกเขาในรูปแบบของการตำหนิว่า "ไหนเล่าสิ่งที่พวกเจ้าเคยเคารพสักการะจากรูปปั้นต่างๆ?"

ที่พวกท่านเคารพสักการะนอกเหนือจากอัลลอฮฺ? พวกมันสามารถที่จะช่วยเหลือพวกท่านให้รอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮฺได้ไหม หรือมันเองสามารถช่วยเหลือตัวเองได้?

พวกเขาถูกโยนซ้อนลงไปในนรกอัลญะฮีมพร้อมๆ กับสิ่งที่นำพาพวกเขาให้หลง (รูปปั้น)

และรวมทั้งไพร่พลของอิบลีสทั้งหมดโดยไม่ยกเว้นแม้แต่คนเดียว

บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺที่เคยกราบสักการะสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ และได้ยึดเอาสิ่งเหล่านั้น (รูปปั้น) มาเป็นหุ้นส่วนกับพระองค์ โดยพวกเขาจะถกเถียงกันกับสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะเหล่านั้น (โดยกล่าวว่า)

"ขอสาบานต่ออัลลอฮฺ แท้จริงพวกเราหลงผิดจากสัจธรรมอย่างชัดแจ้ง"

"เนื่องจากพวกเราได้ทำให้พวกเจ้า (รูปปั้น) เท่าเทียมกับพระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง พวกเราเลยเคารพสักการะพวกเจ้าเหมือนที่พวกเราเคารพสักการะพระองค์"

"และไม่มีผู้ใดทำให้พวกเราหลงออกจากสัจธรรม นอกจากคนชั่วๆ ที่เรียกร้องพวกเราให้เคารพสักการะพวกเขาอื่นจากอัลลอฮฺ"

"ดังนั้น(ตอนนี้) พวกเราไม่มีใครที่คอยจะมาช่วยเหลือเราให้หลุดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮฺได้"

"และพวกเราก็ไม่มีเพื่อนแท้ที่จะคอยปกป้องและให้การช่วยเหลือพวกเรา"

"ถ้าหากว่าเราได้มีโอกาสกลับไปมีชีวิตบนโลกดุนยาอีกสักครั้งหนึ่ง เราจะเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์อย่างแน่นอน"

แท้จริง เรื่องราวของนบีอิบรอฮีม และรวมไปถึงจุดจบของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของท่าน โอ้รอสูลเอ่ย คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

กลุ่มชนของนูฮฺได้ปฏิเสธบรรดารอสูล เมื่อพวกเขาได้ปฏิเสธต่อนูฮฺ

เมื่อตอนที่นูห์ (ซึ่งเป็นพี่น้องทางสายเลือดกันกับพวกเขา) ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า"พวกท่านจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์กันบ้างเลยหรือ ด้วยการละทิ้งการเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากพระองค์ เพื่อแสดงถึงการเกรงกลัวของพวกท่านที่มีต่อพระองค์?!"

"แท้จริงฉันคือรอสูลผู้ซื่อสัตย์ที่อัลลอฮฺส่งฉันมายังพวกท่าน โดยที่ฉันไม่ได้ทำการเติมแต่งหรือตัดตอนจากสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้ฉัน" (บทบัญญัติต่างๆ)

"ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด"

"สำหรับสิ่งที่ฉันได้นำมาเผยแพร่แก่พวกท่านจากพระผู้อภิบาลของฉันนั้น ฉันมิได้ขอผลตอบแทนใดๆเลยจากพวกท่าน เพราะผลตอบแทนของฉันนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง ไม่ใช่มาจากผู้อื่น)

"ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามเถิด"

กลุ่มชนของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า "จะให้พวกเราเชื่อฟังเจ้าและปฏัติตามในสิ่งที่เจ้าได้นำมากระนั้นหรือ ในเมื่อผู้ที่ติดตามเจ้านั้นมีแต่คนชั้นต่ำทั้งนั้น ไม่มีเลยสักคนที่เป็นผู้นำหรือที่ทีต่ำแหน่งมีเกียรติ?!"

นูฮได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "ฉันไม่อาจรู้เกี่ยวกับการงานของเหล่าบรรดาผู้ศรัทธาได้ เพราะฉันไม่ได้เป็นผู้กำกับดูแลพวกเขาที่จะต้องไปรู้เรื่องการงานของพวกเขา"

การพิจารณาการกระทำของพวกเขานั้น จะไม่มีไว้สำหรับใครอื่น นอกจากอัลลอฮ์ผู้ทรงรอบรู้เรื่องภายใน(จิตใจของพวกเขา)และเรื่องภายนอกที่เปิดเผยของพวกเขาดีที่สุดเท่านั้น และไม่ใช่สำหรับฉัน หากพวกท่านรู้ แน่นอนพวกท่านจะไม่พูดอย่างที่พวกท่านได้พูด

"ฉันจะไม่ผลักผู้ศรัทธาเหล่านี้ออกไปจากที่ชุมนุมของฉัน เพื่อตอบรับความปรารถนาของพวกเจ้าเพียงเพื่อให้พวกเจ้าศรัทธา"

"ฉันไม่ได้เป็นอะไรนอกจากเป็นผู้ตักเตือนที่ชัดแจ้งเท่านั้น ฉันขอเตือนพวกท่านถึงการลงโทษของอัลลอฮ์"

กลุ่มชนของเขาได้กล่าวแก่เขาว่า "ถ้าหากเจ้ายังไม่หยุดในสิ่งที่เจ้าได้เรียกร้องเชิญชวนพวกเราอีก แน่นอนเจ้าจะถูกประณาม และจะถูกขว้างด้วยหินจนตายแน่"

นูหฺได้กล่าววิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงกลุ่มชนของฉันได้ปฎิเสธฉัน พวกเขาไม่ยอมเชื่อฟังฉันในสิ่งที่ฉันได้นำมาจากพระองค์"

"ดังนั้น ขอพระองค์ได้ทรงโปรดตัดสินเรื่องระหว่างฉันกับพวกเขาด้วยการทำลายพวกเขาเนื่องด้วยความดื้อรั้นของพวกเขาในการยืนหยัดบนความเท็จ และได้โปรดช่วยเหลือฉันและบรรดาผู้ศรัทธาที่ร่วมอยู่กับฉันให้รอดจากการทำลายที่พระองค์ได้ทรงทำลายกลุ่มชนที่ปฎิเสธด้วยเถิด"

และเราได้ตอบรับการวิงวอนของเขา โดยเราได้ช่วยเหลือเขาและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับเขาในเรือใหญ่ที่บรรทุกผู้คนและสัตว์ต่างๆ

หลังจากนั้น เราได้ทำให้พวกที่ยังคงหลงเหลือ(ที่ไม่ศรัทธา)จากกลุ่มชนของนูหฺได้จมน้ำตาย

แท้จริงในเหตุการณ์ดังกล่าว ที่เป็นเรื่องราวของนูหฺกับกลุ่มชนของเขา และเรื่องราวความปลอดภัยของเขาและบรรดาผูู้ที่อยู่ร่วมกับเขาที่เป็นผู้ศรัทธา(จากน้ำท่วม) และเรื่องราวความหายนะที่ได้ประสบกับกลุ่มชนของเขาที่เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้รอสูลเอ่ย) พระองค์คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาต่อผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

กลุ่มชนอ๊าดได้ปฏิเสธบรรดารอสูล เมื่อพวกเขาก็ได้ปฏิเสธต่อรอสูลของพวกเขาคือฮูด

จงนึกถึงเมื่อตอนที่ฮูด (ซึ่งเป็นพี่น้องทางสายเลือดกันกับพวกเขา) ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า"พวกท่านจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์กันบ้างเลยหรือ ด้วยการละทิ้งการเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากพระองค์ เพื่อแสดงถึงการเกรงกลัวของพวกท่านที่มีต่อพระองค์?!"

แท้จริงฉันคือรอสูลที่อัลลอฮฺส่งมายังพวกท่าน เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์โดยฉันจะไม่มีการเติมแต่งเกินที่อัลลอฮฺสั่งและฉันจะไม่ตัดลดให้น้อยลงจากสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้ฉัน (บทบัญญัติต่างๆ)

ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด

สำหรับสิ่งที่ฉันได้นำมาเผยแพร่แก่พวกท่านที่มาจากพระผู้อภิบาลของฉันนั้น ฉันมิได้ขอผลตอบแทนใดๆ เลยจากพวกท่าน เพราะผลตอบแทนของฉันนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง ไม่ใช่จากใครอื่น

ที่พวกท่านได้สร้างอาคารสูงสง่าไว้บนที่สูงในทุกๆที่นั้น ไว้เพื่อต้องการแสดงถึงความเปล่าประโยชน์ของมันที่มีต่อพวกเจ้าทั้งในโลกนี้และโลกหน้ากระนั้นหรือ?!

และพวกท่านยังได้สร้างปราสาทที่ใหญ่ ราวกับว่าพวกท่านจะอยู่บนโลกนี้ไปตลอดโดยไม่ได้จากมันไปไหน?!

และเมื่อพวกท่านได้ทำการทรมานจะด้วยการฆ่าหรือเฆี่ยนตี พวกท่านก็จะลงมือปฏิบัติราวกับว่าพวกท่านเป็นทรราช โดยไม่มีความปราณีความเมตตาแต่อย่างใด

ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด

และพวกท่านจงเกรงกลัวความโกรธเกรียวของพระองค์ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพต่างๆ แก่พวกท่าน ทั้งๆ ที่พวกท่านรู้อยู่แก่ใจ

พระองค์ได้ทรงประทานปศุสัตว์และลูกๆ แก่พวกท่านอย่างมากมาย

และพระองค์ยังได้ทรงประทานสวนอันมากมายพร้อมทั้งตาน้ำที่ไหลรินตลอดเวลา

แท้จริงฉันกลัวพวกท่าน(โอ้กลุ่มชนของฉันเอ่ย)ต้องประสบกับการลงโทษในวันที่ยิ่งใหญ่ นั่นคือวันกิยามะฮฺ

กลุ่มชนของฮูดได้ตอบว่า "ไม่ว่าท่านจะตักเตือนพวกเราหรือไม่ตักเตือน มันก็เหมือนกันสำหรับพวกเรา คือพวกเราไม่มีทางที่จะศรัทธาต่อท่าน และไม่มีทางที่จะหวนกลับจากสิ่งที่พวกเราสักการะนับถืออยู่"

ศาสนาที่เราได้ยึดปฏิบัตินี้นั้น มันไม่มีอะไรนอกจากเป็นศาสนาศีลธรรมและประเพณีของคนสมัยก่อน

และพวกเราไม่มีวันที่จะถูกลงโทษ

พวกเขายังคงปฏิเสธศรัทธาต่อฮูดซึ่งเป็นนบีของพวกเขา ฉะนั้นเราได้ทำให้พวกเขาประสบกับความหายนะอันเนื่องมาจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเราด้วยกับพายุที่รุนแรง แท้จริงความหายนะดังกล่าวนี้ ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของท่าน (โอ้รอสูลเอ่ย) พระองค์คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

กลุ่มชนษะมูดได้ปฏิเสธบรรดารอสูล อันเนื่องจากการที่พวกเขาได้ปฏิเสธต่อศอลิหฺซึ่งเป็นนบีของพวกเขา

เมื่อตอนที่ศอลิหฺ(ซึ่งเป็นพี่น้องทางสายเลือดกันกับพวกเขา)ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า"พวกท่านจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺกันบ้างเลยหรือ ด้วยการละทิ้งการเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากพระองค์ เพื่อแสดงถึงการเกรงกลัวของพวกท่านที่มีต่อพระองค์?!"

แท้จริงฉันคือรอสูลที่อัลลอฮฺส่งมายังพวกท่าน เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์โดยฉันจะไม่มีการเติมแต่งเกินที่อัลลอฮฺสั่งและฉันจะไม่ตัดลดให้น้อยลงจากสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้ฉัน (บทบัญญัติต่างๆ)

"ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด"

สำหรับสิ่งที่ฉันได้นำมาเผยแพร่แก่พวกท่านที่มาจากพระผู้อภิบาลของฉันนั้น ฉันมิได้ขอผลตอบแทนใดๆ เลยจากพวกท่าน เพราะผลตอบแทนของฉันนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง ไม่ใช่จากใครอื่น

"พวกเจ้าหวังหรือว่าพวกเจ้าจะถูกปล่อยให้อาศัยอยู่ในโลกนี้อย่างที่พวกเจ้าเป็นอยู่ ที่เต็มไปด้วยความดีงามต่างๆและความสุขสบายต่างๆ โดยไม่ต้องกลัวใดๆ กระนั้นหรือ?!"

อยู่ในสวนอันมากมายพร้อมทั้งตาน้ำที่ไหลรินตลอดเวลา

และไร่นารวมถึงอินทผลัมซึ่งผลของมันจะดกและเนื้อจะนิ่ม

“และพวกเจ้าได้แกะสลักภูเขาเพื่อสร้างบ้านไว้เป็นที่อยํู่อาศัย และพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนที่ชำนาญในการแกะสลักมัน”

"ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด"

"และพวกเจ้าอย่าได้เชื่อฟังคำสั่งของบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนต่อตัวเองโดยการกระทำบาปต่างๆ"

พวกเขาคือ บรรดาผู้ที่สร้างความหายนะในหน้าแผ่นดินด้วยการแพร่สิ่งต่างๆที่เป็นการเนรคุณต่ออัลลอฮฺ และพวกเขาก็ไม่ได้ปฏิรูปตัวเองทำในสิ่งที่ดีด้วยกับการยืนหยัดเชื่อฟังอัลลอฮฺ

กลุ่มชนศอลิหฺได้กล่าวแก่เขาว่า“เจ้าเป็นคนหนึ่งที่ถูกอาคมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเวทมนตร์ครอบงำสติปัญญาของเจ้าและทำให้สติของเจ้าหายไป"

"เจ้าก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา และเจ้าก็ไม่มีสิทธิพิเศษใด ๆ เหนือเราที่จะแสดงถึงการเป็นรอสูลจริง ดังนั้นจงนำมาซึ่งสัญญานหนึ่งให้เราได้เห็น ที่ชี้ถึงการเป็นรอสูลของเจ้า หากเจ้าคือผู้ที่สัตย์จริงตามที่เจ้าได้กล่าวอ้าง"

ศอลิหฺได้ตอบแก่กลุ่มชนของเขาว่า "แท้จริงความมหัศจรรย์หรือสัญญาณที่อัลลอฮฺได้ทรงมอบให้นั้น คือ อูฐตัวเมียซึ่งอัลลอฮฺได้นำมันออกมาจากหินขนาดใหญ่ที่สามารถมองเห็นและสัมผัสถึงมันได้ มันจะได้รับการดื่มน้ำวันหนึ่งตามลำพังและอีกวันหนึ่งถูกกำหนดไว้เป็นของพวกท่าน (สลับกันไปคนละวัน) อูฐตัวนั้นจะไม่ดื่มน้ำในวันของพวกท่าน และพวกท่านก็จะไม่ดื่มในวันของอูฐตัวนั้นเช่นกัน"

และพวกเจ้าจงอย่าได้แตะต้องมัน (อูฐ) ด้วยการทำร้ายทารุณมันเช่นการเชือดหรือเฆี่ยนตีมัน มิฉะนั้น พวกเจ้าจะได้รับบทลงโทษแห่งวันอันน่าสะพรึงกลัวจากอัลลอฮฺ ซึ่งมันเป็นภัยที่จะประสบลงบนพวกท่าน

แล้วพวกเขาต่างก็เห็นพ้องกับการเชือดมัน แล้วคนที่ชั่วที่สุดในกลุ่มได้ทำการเชือดมัน จากนั้นพวกเขาก็เสียใจกับการกระทำที่พวกเขาได้ทำไปเพราะตระหนักดีว่าการลงโทษกำลังจะเกิดขึ้นกับพวกเขาอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ อย่างไรก็ตามความเสียใจหลังจากเห็นการลงโทษนั้นไม่มีประโยชน์อะไร

หลังจากนั้น พวกเขาก็ถูกลงโทษตามที่ถูกสัญญาไว้ด้วยกับแผ่นดินไหวและเสียงกัมปนาท แท้จริงเรื่องราวของศอลิหฺกับกลุ่มชนของเขาทั้งหมดนี้ ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของท่าน โอ้รอสูลเอ่ย คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

กลุ่มชนของลูฎได้ปฏิเสธบรรดารอสูล อันเนื่องจากการที่พวกเขาได้ปฏิเสธต่อลูฎซึ่งเป็นนบีของพวกเขา

เมื่อตอนที่ลูฏ (ซึ่งเป็นพี่น้องทางสายเลือดกันกับพวกเขา) ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกท่านจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮ์กันบ้างเลยหรือ ด้วยการละทิ้งการตั้งภาคีต่อพระองค์ เพื่อแสดงถึงการเกรงกลัวของพวกท่านที่มีต่อพระองค์?!"

แท้จริงฉันคือรอสูลที่อัลลอฮฺส่งมายังพวกท่าน เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์โดยฉันจะไม่มีการเติมแต่งเกินที่อัลลอฮฺสั่งและฉันจะไม่ตัดลดให้น้อยลงจากสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้ฉัน (บทบัญญัติต่างๆ)

ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด

สำหรับสิ่งที่ฉันได้นำมาเผยแพร่แก่พวกท่านที่มาจากพระผู้อภิบาลของฉันนั้น ฉันมิได้ขอผลตอบแทนใดๆ เลยจากพวกท่าน เพราะผลตอบแทนของฉันนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง ไม่ใช่จากใครอื่น

"พวกท่านได้เข้าหาผู้ชาย (เพื่อตอบสนองความต้องการทางเพศ) จากทางด้านหลังกระนั้นหรือ?!"

และพวกเจ้าละทิ้งการเข้าหาสิ่งที่อัลลอฮฺได้สร้างขึ้นมาเพื่อใช้ในการตอบสนองอารมณ์ความต้องการของพวกเจ้าจากบรรดาภรรยาของพวกเจ้า?! แต่พวกเจ้าเป็นผู้ละเมิดขอบเขตของอัลลอฮฺอย่างน่ารังเกียจ

กลุ่มชนของลูฏได้กล่าวแก่เขาว่า "นี่ ลูฏ หากเจ้ายังไม่หยุดจากการห้ามถึงการกระทำของพวกเรา และต่อต้านหรือคัดค้านพวกเรา แน่นอน เจ้าและผู้ติดตามเจ้าจะต้องถูกขับไล่ออกจากเมืองของพวกเราอย่างแน่นอน"

ลูฏได้ตอบกลับแก่พวกเขาว่า "แท้จริงฉันขยะแขยงและรังเกียจกับการกระทำของพวกท่านเหลือเกิน"

ลูฏได้วิงวอนพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดทรงช่วยฉันและครอบครัวของฉันให้รอดพ้นจากผลอันเลวร้ายที่เกิดจากการทำผิดของพวกเขาด้วยเถิด"

จากนั้นเราได้ตอบรับคำวิงวอนของเขา ด้วยการช่วยเหลือเขาและคนของเขาทั้งหมด

นอกจากภรรยาของเขา แท้จริงนางเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้นนางคือหนึ่งในบรรดาผู้ที่ประสบกับความหายนะ

หลังจากที่ลูฏและคนของเขาได้ออกจากเมืองดังกล่าว (เมืองสะดุม) เราก็ได้ทำลายกลุ่มชนของเขาที่เหลืออยู่อย่างรุนแรงจนไม่เหลือ

และเราได้ให้ก้อนหินตกลงมาอย่างกระหน่ำเหนือพวกเขา ดังเช่นฝนที่ตกลงมา ดังนั้นฝนที่น่ากลัวคือฝนที่ประสบแก่หมู่ชนที่เคยได้รับการตักเตือนโดยลูฎ และเคยเตือนให้ระวังการลงโทษของอัลลอฮฺ หากแต่พวกเขาก็ยังคงดื้อรั้นที่จะกระทำความชั่วต่อไป

แท้จริงบทลงโทษที่ประสบกับกลุ่มชนของลูฏอันเนื่องมาจากการกระทำอันชั่วช้าของพวกเขา ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้า โอ้รอสูลเอ่ย คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

ชาวเมืองอัยกะฮฺซึ่งเป็นเมืองที่อุดมไปด้วยป่าไม้ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองมัดยันได้ปฏิเสธบรรดาเราะสูล อันเนื่องจากการที่พวกเขาได้ปฏิเสธต่อชุอัยบ์ซึ่งเป็นนบีของพวกเขา

ขณะที่ชุอัยบ์ได้กล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงต่ออัลลอฮฺกันบ้างเลยหรือ ด้วยการละทิ้งการตั้งภาคีต่อพระองค์ เพื่อแสดงถึงความเกรงกลัวของพวกท่านที่มีต่อพระองค์?!"

แท้จริงฉันคือรอสูลที่อัลลอฮฺส่งมายังพวกท่าน เป็นผู้ที่ซื่อสัตย์โดยฉันจะไม่มีการเติมแต่งเกินที่อัลลอฮฺสั่งให้ฉันเผยแพร่และฉันจะไม่ตัดลดให้น้อยลงจากสิ่งที่พระองค์ได้ประทานให้ฉัน (บทบัญญัติต่างๆ)

ดังนั้น พวกท่านจงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์ทรงใช้และออกห่างจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม และจงเชื่อฟังในสิ่งที่ฉันสั่งใช้และสั่งห้ามพวกท่านเถิด

สำหรับสิ่งที่ฉันได้นำมาเผยแพร่แก่พวกท่านที่มาจากพระผู้อภิบาลของฉันนั้น ฉันมิได้ขอผลตอบแทนใดๆ เลยจากพวกท่าน เพราะผลตอบแทนของฉันนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งปวง ไม่ใช่จากใครอื่น

เมื่อพวกเจ้าได้ทำการค้าขายให้กับผู้อื่นก็จงตวงให้เต็มจำนวน และพวกเจ้าอย่าได้เป็นคนที่บิดพริ้วในการตวง"

“ และเมื่อพวกเจ้าต้องชั่งให้คนอื่น ก็จงชั่งด้วยตาชั่งที่เที่ยงตรง”

และพวกเจ้าจงอย่าลดสิทธิต่างๆของผู้อื่น และจงอย่าสร้างความเสียหายในหน้าแผ่นดินด้วยการกระทำสิ่งที่เป็นบาป “ และจงอย่าละเมิดสิทธิของผู้อื่นและจงอย่าสร้างความเสียหายมากเกินไปบนหน้าแผ่นดิน โดยการกระทำสิ่งที่เป็นบาปต่างๆ”

และจงยำเกรงต่อผู้ทรงสร้างพวกเจ้าและประชาชาติก่อนหน้าพวกเจ้า ด้วยการเกรงกลัวต่อพระองค์เพราะพระองค์คือผู้ที่จะลงทัณฑ์เหนือพวกเจ้า".

กลุ่มชนของชุอัยบ์ได้กล่าวแก่เขาว่า“เจ้าเป็นคนหนึ่งที่ถูกอาคมซ้ำแล้วซ้ำเล่าจนเวทมนตร์ครอบงำสติปัญญาของเจ้าและทำให้สติของเจ้าหายไป"

"เจ้าก็ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา และเจ้าก็ไม่มีสิทธิพิเศษใด ๆ เหนือเรา ดังนั้นเจ้าจะเป็นรอสูลได้อย่างไร? และเราเชื่อเหลือเกินว่า เจ้าไม่ใช่ใคร นอกจากเป็นคนโกหกคนหนึ่งที่แอบอ้างว่าเป็นรอสูล"

"ดังนั้น ถ้าหากเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง จงให้ชิ้นส่วนจากท้องฟ้าหล่นลงมาบนพวกเราซิ"

ชุอัยบ์ได้กล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรู้ดีถึงสิ่งที่พวกเจ้ากำลังกระทำในสิ่งที่เป็นการตั้งภาคีกับพระองค์และการทำบาปต่างๆ จะไม่มีการงานใดที่จะเล็ดลอดจากพระองค์ได้"

พวกเขาก็ยังคงดื้อรั้นในการปฎิเสธ จนกระทั้งการลงโทษที่ยิ่งใหญ่ซึ่งมีก้อนเมฆครอบคลุมเหนือพวกเขาหลังจากวันที่มีอากาศร้อนจัด แล้วไฟก็ได้กระหน่ำพวกเขาจากฟากฟ้า จนไฟนั้นได้เผาไหม้พวกเขา แท้จริงวันที่พวกเขาถูกลงโทษให้พินาศนั้นถือเป็นวันที่น่ากลัวยิ่ง

แท้จริงในเรื่องราวที่เกิดขึ้นนั้น ที่เกี่ยวกับบทลงโทษที่ประสบกับกลุ่มชนของชุอัยบ์ ล้วนแล้วเป็นอุทาหรณ์สำหรับผู้ที่ใคร่ครวญ แต่ส่วนใหญ่ของคนเหล่านั้นไม่ศรัทธา

แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้า โอ้เราะสูลเอ่ย คือผู้ทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวในหมู่บ่าวของพระองค์

แท้จริงอัลกุรอานที่ประทานแก่มูหัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัมนั้น ถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งหลาย

คือ มาลาอิกะฮฺญิบรีลเป็นผู้นำมันลงมา

ประทานลงมายังหัวใจของเจ้า โอ้รอสูลเอ่ย เพื่อเจ้าจะได้เป็นผู้ตักเตือนสร้างความเกรงกลัวให้เกิดขึ้นแก่พวกเขาถึงการลงโทษของอัลลอฮฺ

ประทานลงมาด้วยภาษาอาหรับอันชัดแจ้ง

แท้จริงคำภีร์อัลกุรอานได้ถูกกล่าวไว้ในคัมภีร์ของประชาชาติก่อนๆ และบรรดาคำภีร์ก่อนๆได้มีการกล่าวถึงการมาของคำภีร์อัลกุรอานเช่นกัน

มันยังไม่เพียงพออีกหรือที่จะเป็นข้อพิสูจน์แก่บรรดาผู้ปฎิเสธถึงความสัตย์จริงของเจ้า ด้วยการยอมรับถึงความจริงในสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าโดยเหล่าผู้รู้ของวงส์วานอิสรออีล เช่น อับดุลลอฮฺ บิน สลาม

ถ้าหากเราประทานอัลกุรอานแก่บางคนในหมู่ผู้คนที่ไม่ได้พูดด้วยภาษาอาหรับ

แล้วให้เขาอ่านมันแก่พวกเขา พวกเขาก็ยังคงไม่ศรัทธา เพราะพวกเขาจะกล่าวว่า พวกเราไม่เข้าใจมัน ดังนั้นพวกเขาควรสรรเสริญต่ออัลลอฮฺที่ประทานอัลกุรอานลงมาด้วยภาษาของพวกเขา

เช่นเดียวกัน เราได้ทำให้การกล่าวเท็จและการปฏิเสธศรัทธาเข้าไปอยู่ในจิตใจของผู้กระทำผิด

พวกเขาจะไม่เปลี่ยนจากสถานะของการปฏิเสธที่พวกเขาเป็นอยู่และจะไม่ศรัทธาจนกว่าพวกเขาจะได้เห็นการลงโทษอันเจ็บปวด

ดังนั้นการลงโทษจึงมาถึงพวกเขาอย่างกะทันหันโดยที่พวกเขาไม่รู้ว่าการลงโทษได้มาถึง จนกระทั่งได้สร้างความประหลาดใจให้แก่พวกเขา

ในขณะที่พวกเขากำลังประสบกับการลงโทษอย่างกระทันหันอีกทั้งรู้สึกเสียใจ พวกเขาจึงกล่าวว่า "พวกเราจะได้รับการประวิงเวลาบ้างหรือไม่ จนกว่าเราจะได้กลับเนื้อกลับตัวสู่อัลลอฮฺ?!"

มิใช่พวกเขาหรอกหรือที่เร่งเร้าให้เรารีบลงโทษโดยที่พวกเขากล่าวว่า "พวกเราไม่มีวันศรัทธาต่อเจ้าจนกว่าเจ้าจะทำให้ท้องฟ้าถล่มเราเป็นชิ้น ๆ อย่างที่เจ้าอ้างว่าจะทำได้?!”

ไหนลองบอกข้ามา (ว่าเจ้าคิดอย่างไร) โอ้รอสูลเอ่ย หากเราได้ให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่หันหลังจากการศรัทธาต่อสิ่งที่เจ้าได้นำมายังพวกเขาได้รื่นเริงต่อไปอีกเป็นปีๆ

หลังจากเวลาที่พวกเขาได้รื่นเริง (บนโลกดุนยา) ได้ผ่านไป การลงโทษที่ถูกสัญญาไว้ก็เกิดขึ้นแก่พวกเขา

สิ่งที่พวกเขารื่นเริงบนโลกดุนยามีอะไรที่สามารถให้ประโยชน์แก่พวกเขาบ้าง?! ความรื่นเริงต่างๆเหล่านั้นได้ถูกตัดขาดจากพวกเขาไปจนหมดไม่มีเหลือ

(พึ่งทราบเถิดว่า) เราจะไม่ทำลายกลุ่มชนใดกลุ่มชนหนึ่ง เว้นแต่ภายหลังจากที่มีการเตือนไว้ก่อน ด้วยการส่งบรรดารอสูลพร้อมกับบรรดาคัมภีร์(มาตักเตือนพวกเขา)

เพื่อเป็นบทเรียนและข้อเตือนใจแก่พวกเขาว่า เรามิไช่เป็นผู้อธรรมแต่อย่างใดที่ลงโทษพวกเขาภายหลังจากที่ได้ส่งบรรดารอสูลพร้อมกับบรรดาคัมภีร์มาตักเตือนพวกเขาแล้ว

และไม่ใช่ชัยฏอนเป็นผู้นำอัลกุรอานลงมาใส่ในหัวใจของท่านรอสูล ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เลย

และไม่ใช่สำหรับพวกเขาที่จะนำอัลกุรอานลงมาในใจของเขาและพวกเขาก็ไม่มีความสามารถที่จะทำเช่นนั้น

ที่พวกมันไม่มีความสามารถเพราะพวกมันได้ถูกกีดกันไม่ให้ไปถึงยังฟากฟ้า แล้วพวกมันจะนำอัลกุรอานลงมาได้อย่างไร?!

แล้วท่านอย่าได้เคารพสักการะพระเจ้าอื่นใดคู่เคียงกับอัลลอฮฺ มิฉะนั้น ท่านจะถูกรวมอยู่ในหมู่ผู้ถูกลงโทษด้วย

โอ้รอสูลเอ่ย จงตักเตือนเครือญาติที่ใกล้ชิดจากกลุ่มชนของเจ้าเพื่อพวกเขาจะได้รอดพ้นจากการลงโทษของอัลลอฮฺ หากพวกเขายังคงเป็นผู้ที่ตั้งภาคีอยู่อีก

และจงนอบน้อมอ่อนโยนทั้งด้วยการพูดและการกระทำต่อบรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามเจ้า เพื่อแสดงถึงความเมตตาและความสุภาพต่อพวกเขา

หากพวกเขาไม่เชื่อฟังเจ้าและไม่น้อมรับสิ่งที่เจ้าได้เชิญชวนพวกเขาให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮฺองค์เดียวแล้ว จงกล่าวแก่พวกเขาเถิดว่า "ฉันขอปลีกตัวจากสิ่งที่พวกเจ้ากระทำจากการตั้งภาคีและการกระทำที่เป็นบาปต่างๆ)

และจงหมอบหมายต่อพระผู้ทรงเดชานุภาพในทุกๆ การงานของท่าน ซึ่งพระองค์จะทรงอำนาจในการลงโทษต่อศัตรูของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงเมตตาสำหรับผู้ที่จะกลับเนื้อกลับตัวจากพวกเขา

พระองค์ผู้ทรงเห็นเจ้าในขณะที่เจ้าลุกขึ้นยืนละหมาด (ในตอนกลางคืน)

และพระองค์ทรงเห็นการเคลือนไหวของเจ้าจากอิริยาบถหนึ่งสู่อีกอิริยาบถหนึ่งในขณะละหมาดทั้งที่เป็นการละหมาดคนเดียวหรือกับหมู่คณะ ไม่มีสิ่งใดจะเล็ดรอดจากการมองเห็นของพระองค์ได้

แท้จริง พระองค์คือผู้ทรงได้ยินการอ่านอัลกุรอานและการรำลึกของเจ้าในเวลาละหมาด และทรงรอบรู้ยิ่งในเจตนาของเจ้า

พวกเจ้าต้องการหรือไม่ ข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้ว่า ชัยตอนได้ลงมายังผู้ใด อย่างที่พวกเจ้าได้คิดว่าพวกมันเป็นผู้นำอัลกุรอานลงมา?

พวกมันจะลงมายังบรรดาจอมโกหกทั้งหลายที่ชอบทำบาปและเนรคุณจากบรรดานักไสยศาสตร์ทั้งหลาย

ชัยฏอนจะแอบฟังการชุมนุมของบรรดามลาอิกะฮฺที่สูงส่งแล้วถ่ายทอดข้อมูลนั้นให้แก่บรรดานักไสยศาสตร์หมอดู และส่วนมากจากบรรดานักไสยศาสตร์(หมอดู)นั้นเป็นผู้โกหก หากพวกเขามีความจริงในคำพูดเดียว พวกเขาก็โกหกเป็นร้อย ๆ

และบรรดานักกวีที่พวกเจ้าคิดว่ามูหัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอะลัยฮิวะซัลลัม เป็นคนหนึ่งในจำนวนนั้น ล้วนจะมีผู้ที่หลงจากแนวทางอันเที่ยงตรงคอยติดตามพวกเขา โดยที่พวกเขาจะเชื่อในสิ่งที่บรรดานักกวีนั้นกล่าว

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ โอ้รอสูลเอ่ยว่า แท้จริงพวกเขาเร่ร่อนไปในทุกหนแห่งไร้ซึ่งจุดหมาย บางครั้งจะพูดชมเชยออกมา บางครั้งจะพูดตำหนิออกมา และเรื่องอื่นๆ

และพวกเขานั้นเป็นผู้โกหกซึ่งพวกเขามักจะพูดว่า "เราได้ทำอย่างนั้นทำอย่างนี้ ทั้งที่พวกเขาไม่ได้ทำ"

นอกจากบรรดานักกวีที่ศรัทธา ปฏิบัติความดีงาม รำลึกถึงอัลลอฮฺอย่างมากและสามารถเอาชนะเหนือศัตรูของอัลลอฮฺภายหลังจากที่พวกเขาเคยถูกอธรรม เฉกเช่น หัสสาน บิน ซาบิต เราะฎิยัลลอฮุอันฮุ ส่วนบรรดาผู้อธรรมที่ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺและข่มเหงต่อบ่าวของพระองค์นั้น ทางกลับของพวกเขาคือที่พักอันสาสม (นรกญธฮันนัม) และการคิดบัญชีที่ละเอียดอ่อน

(ฏอ ซีน)ได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วในตอนต้นของสูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ โองการเหล่านี้ที่ประทานลงมาแก่เจ้า คือโองการของอัลกุรอานซึ่งเป็นคัมภีร์อันชัดแจ้งไม่คลุมเครือ ผู้ที่ใคร่ครวญและพินิจพิจารณาถึงมันแล้ว แน่นอนเขาจะรู้ว่ามันมาจากอัลลอฮฺอย่างแท้จริง

โองการเหล่านี้เป็นแนวทางสู่หนทางแห่งสัจธรรมและเป็นข่าวดีสำหรับผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และรอสูลของพระองค์

ผู้ที่ทำการละหมาดอย่างสมบูรณ์ที่สุดและจ่ายซะกาตจากทรัพย์สมบัติของพวกเขาโดยจ่ายให้กับผู้ที่มีสิทธิและพวกเขาเชื่อมั่นในรางวัลและการลงโทษในชีวิตหลังความตาย

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธที่ไม่ศรัทธาต่อผลตอบแทนและการลงโทษที่มีอยู่ในโลกหน้า เราได้ทำให้การงานที่ชั่วช้าเลวทรามเป็นสิ่งสวยงามแก่พวกเขาและพวกเขาก็จมปลักกับมันอยู่อย่างนั้น และพวกเขาจะเร่รอนโดยไม่ได้รับทางนำที่ถูกต้อง

พวกเขาคือผู้ที่จะได้รับการลงโทษอันชั่วช้าในโลกนี้ด้วยการถูกฆ่า ถูกจับเป็นเชลย และพวกเขาเป็นคนส่วนใหญ่ที่ขาดทุนยิ่งในโลกหน้า โดยที่พวกเขาและครอบครัวของพวกเขาจะขาดทุนในวันกิยามะฮฺด้วยกับการต้องพำนักอยู่ในนรกตลอดการ

แท้จริงเจ้า โอ้รอสูลเอ่ย จะได้รับอัลกุรอานที่ประทานลงมาจากพระผู้ทรงปรีชาญาณในการสร้าง การบริหารและการบัญญัติ และทรงรอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่างจากสิ่งที่เป็นประโยชน์สำหรับบ่าวของพระองค์

จงรำลึก โอ้รอสูลเอ่ย เมื่อตอนที่มูซาได้กล่าวกับคนในครอบครัวของเขาว่า แท้จริงฉันได้เห็นไฟ ฉันจะนำข่าวจากที่นั่นมาให้พวกท่านเพื่อมันจะสามารถนำทางเราได้บาง หรือฉันอาจจะนำเปลวเพลิงมาเพื่อพวกท่านจะได้รับความอบอุ่นจากมัน

เมื่อเขา (มูซา) มาถึงสถานที่ที่มีไฟที่เขาได้เห็น อัลลอฮฺได้เรียกเขาพลางกล่าวว่า ผู้ที่อยู่ในไฟและผู้ที่อยู่รอบๆ มันจากบรรดามะลาอิกะฮฺจะได้รับความจำเริญ เพื่อเป็นการเทิดทูนผู้ทรงเป็นพระผู้อภิบาลของแห่งสากลโลก และให้ความบริสุทธิ์กับคุณลักษณะที่ไม่คู่ควรกับพระองค์ตามที่กลุ่มบิดเบือนได้พรรณนาเกี่ยวกับพระองค์

อัลลอฮฺได้กล่าวแก่เขาว่า "โอ้มูซาเอ่ย แท้จริง ฉันคืออัลลอฮฺผู้ทรงอำนาจซึ่งไม่มีใครจะสามารถชนะฉันได้ และผู้ทรงปรีชาญาณในการสร้าง ในการกำหนดสภาวการณ์ และการกำหนดบทบัญญัติ"

"และจงโยนไม่เท้าของเจ้า" มูซาก็ได้ทำตาม ทันทีที่มูซาเห็นไม้เท้ามันเคลื่อนไหวคล้ายงู เขาก็หันหนี้ทันทีโดยไม่หันกลับอีก อัลลอฮฺก็ได้กล่าวแก่เขาว่า "จงอย่ากลัวมัน แท้จริงบรรดารอสูลจะไม่กลัวต่องูและสิ่งอื่นๆ เมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน"

เว้นแต่ผู้ที่อธรรมต่อตัวของเขาเองด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่เป็นบาป หลังจากนั้นเขาได้เตาบัต แท้จริงฉันนั้นเป็นผู้ให้อภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และจงสอดมือของเจ้าเข้าไปในคอเสื้อของเจ้า จากนั้นมันจะออกมาเป็นสีขาวสว่างเหมือนหิมะที่ไม่ใช้โรคเรื้อนขาว (นี่คือสอง) ในเก้าสัญญาณที่ยืนยันถึงความสัจจริงของเจ้า ซึ่งจะปรกอบไปด้วย : มือที่ขาวสว่าง ไม้เท้ากลายเป็นงู ความแห้งแล้ง ความขาดแคลน (พืชต่างๆ) ในแผ่นดิน น้ำท่วม ฝูงตั๊กแตน เห็บที่เกิดขึ้นในหมู่คนและสัตว์ ฝูงกบแพร่ระบาด และฝนเลือด แท้จริงพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺ

เมื่อสัญญาณต่างๆอันชัดแจ้งที่เราได้สนับสนุนมูซาได้ปรากฏต่อหน้าพวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า "สัญญาณต่างๆ เหล่านี้คือมายากลอันแจ่มแจ้ง"

และพวกเขาปฏิเสธการมีอยู่ของการอัศจรรย์(มุอญิซาต)เหล่านี้และไม่ยอมรับสิ่งเหล่านี้เลยในขณะที่หัวใจของพวกเขาเชื่อมั่นว่าสิ่งนั้นเป็นความจริงจากอัลลอฮ์ นี่เป็นเพราะการกดขี่ข่มเหงและความหยิ่งผยองต่อสัจธรรม จงดูเถิดโอ้รอสูลจุดจบของบรรดาผู้ที่ก่อความเสียหายบนโลกด้วยการปฏิเสธศรัทธาและความชั่วร้ายของพวกเขาคืออะไรแท้จริงเราได้ทำลายล้างและทำลายพวกเขาทั้งหมด

และแท้จริง เราได้ประทานความรู้แก่ดาวูดและลูกของเขาสุลัยมาน เช่น ความรู้เกี่ยวกับภาษาของนก และเขาทั้งสองได้กล่าวเพื่อเป็นการขอบคุณอัลลอฮ์ว่า" บรรดาการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงประทานความโปรดปรานแก่เราเหนือกว่าบ่าวผู้ศรัทธาคนอื่น ๆ ด้วยการให้เป็นนบี และให้เป็นผู้ปกครองเหนือญินและชัยฏอน"

และสุลัยมานเป็นผู้สืบทอดด้านการเป็นนบี วิชาความรู้ และอำนาจการปกครองจากบิดาของเขาคือนบีดาวูด และเขาได้กล่าวแสดงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อตัวเขาและต่อบิดาของเขาด้วยว่า "โอ้มนุษย์เอ่ย อัลลอฮฺได้สอนให้เราเข้าใจภาษาของนก และพระองค์ยังได้ประทานทุกสิ่งทุกอย่างแก่เรา เสมือนกับที่พระองค์ได้ทรงประทานแก่บรรดานบีและบรรดากษัตริย์ แท้จริง สิ่งที่อัลลอฮฺได้ประทานแก่เรามานั้นถือเป็นความโปรดปรานอย่างแท้จริง"

และไพร่พลที่เป็นมนุษย์ ญิน และชัยฏอนได้ถูกรวมไว้แก่สุลัยมานในสภาพที่มีระเบียบวินัย

ขณะที่พวกเขาออกเดินทาง (พร้อมๆ กับไพร่พลเหล่านี้) จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาถึงทุ่งแห่งมด (ทุ่งแห่งหนึ่ง ณ เมืองชาม) ได้มีมดตัวเมียตัวหนึ่งพูดว่า "โอ้พวกมดทั้งหลาย จงเข้าไปในรังของพวกเจ้า มิฉะนั้น สุลัยมานและไพร่พลของเขาจะเหยียบย่ำพวกเจ้าโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว หากพวกเขารู้พวกเขาก็จะไม่เหยียบพวกเจ้า"

เมื่อได้ยินเช่นนั้นสุลัยมานจึงยิ้มแกมหัวเราะและได้วิงวอนกับพระผู้อภิบาลของเขาว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของฉันโปรดช่วยเหลือและประทานแรงบันดานใจแก่ฉันเพื่อที่ฉันจะได้ขอบคุณต่อความโปรดปรานที่พระองค์ประทานให้กับฉันและบิดามารดาของฉัน และขอพระองค์ทรงโปรดทำให้ฉันได้ทำความดีอันเป็นที่ปีติแก่พระองค์ และด้วยความเมตตาของพระองค์ได้โปรดให้ฉันได้เข้าไปอยู่ในหมู่บ่าวของพระองค์ที่ดีทั้งหลาย"

(ครั้งหนึ่ง) สุลัยมานได้ทำการสำรวจฝูงนกปรากฏว่านกฮุดฮุดไม่อยู่ แล้วเขากล่าวขึ้นว่า "ทำไมฉันไม่เห็นนกฮุดฮุด? หรือมีอะไรมาปิดบังฉันจากการมองเห็นมัน หรือว่ามันหายไปไหน?"

เมื่อทราบว่ามันหายไปจริงๆ สุลัยมานจึงกล่าวว่า "ฉันจะลงโทษมันอย่างสาหัสที่เดียว หรือไม่ก็จะเชือดมันเพื่อเป็นการทำโทษที่มันได้หายตัวไป เว้นเสียแต่ว่ามันจะนำข้อแก้ตัวที่มีเหตุมีผลอันชัดแจ้งมาแสดงถึงการหายตัวของมัน"

หลังจากที่มันหายไปชั่วครู่ มันก็กลับมาและกล่าวแก่สุไลมานว่า "ฉันได้รู้บางสิ่งบางอย่างที่ท่านนั้นไม่เคยรู้ และฉันได้นำข่าวจริงที่ไม่มีข้อสงสัยใดๆ มายังท่านจากชาวเมืองสะบะอ์"

"แท้จริงฉันได้พบผู้หญิงคนหนึ่งทำหน้าทีปกครองพวกเขา และนางได้รับทุกสิ่งที่เป็นความเข้มแข็งและการปกครอง นางมีบัลลังก์ที่ใหญ่โตอีกทั้งสามารถบริหารไพร่พลที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของนางอีกด้วย"

"ฉันได้พบนางและกลุ่มชนของนางสักการะบูชาดวงอาทิตย์อื่นจากอัลลอฮฺตะอาลา และชัยฏอนได้ทำให้การตั้งภาคีและการกระทำที่เป็นบาปต่างๆเป็นสิ่งที่ดูดีสวยงามแก่พวกเขา แล้วหันเหพวกเขาออกจากเส้นทางแห่งสัจธรรม ดังนั้นพวกเขาจะไม่พบหนทางไปสู่มัน"

ชัยฏอนได้ทำให้การตั้งภาคีและการกระทำที่เป็นบาปต่างๆ เป็นสิ่งที่ดูดีสวยงามแก่พวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้ไม่กราบสักการะอัลลอฮฺผู้ทรงนำสิ่งที่ซ่อนเร้นในชั้นฟ้าจากน้ำฝนและแผ่นดินจากพืชผักออกมา และทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่พวกเจ้าได้ปิดบังและเปิดเผยมัน และไม่มีสิ่งใดเลยที่สามารถจะปิดบังพระองค์ได้

อัลลอฮฺผู้ซึ่งไม่มีสิ่งที่ถูกเคารพอิบาดะฮฺอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์ ผู้เป็นเจ้าของแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่

สุลัยมานได้กล่าวกับฮุดฮุดว่า "ฉันจะคอยดูว่าเจ้าพูดจริงอย่างที่ว่าหรือเปล่า หรือว่าเจ้าเป็นหนึ่งในบรรดาผู้โกหก"

จากนั้น สุลัยมานได้เขียนจดหมายฉบับหนึ่งให้กับฮุดฮุดและกล่าวว่า "เจ้าจงนำจดหมายของฉันไปส่งให้กับชาวเมืองสะบะอ์ แล้วปลีกตัวออกจากพวกเขาเพื่อคอยรับฟังว่าพวกเขาจะตอบอะไรกลับมา?"

เมื่อพระราชินีได้รับจดหมายนางกล่าวว่า "โอ้เสนาบดีทั้งหลาย แท้จริงมีจดหมายสำคัญได้ถูกนำมาให้ฉัน"

อารัมภบทเนื้อหาของจดหมายที่ถูกส่งไปจากสุลัยมานนั้นเริ่มต้นด้วย"พระนามของอัลลอฮฺ ผู้ทรงกรุณาปราณี ผู้ทรงเมตตาเสมอ"

พวกท่านอย่าหยิ่งผยองและจงมาหาฉันในสภาพที่นอบน้อมยอมจำนนต่อสิ่งที่ฉันได้เชิญชวนพวกท่านสู่การให้เอกภาพต่ออัลลอฮฺและละทิ้งการตั้งภาคีที่พวกท่านได้ทำกันมา จากที่เคยสักการะดวงอาทิตย์มาพร้อมกับพระองค์

ราชินีได้กล่าวว่า : โอ้หมู่บริหารทั้งหลายเอ๋ย พวกเจ้าจงให้ความกระจ่างที่ถูกต้องแก่ฉันในเรื่องที่ฉันกำลังเผชิญ ฉันไม่อาจจะตัดสินใจในกิจการใด จนกว่าพวกท่านจะอยู่ร่วมด้วยกับฉัน และพวกท่านจงแสดงความคิดเห็นในเรื่องนี้ด้วยเถิด"

บรรดาผู้บริหารของนางได้กล่าวแก่นางว่า : "เราเป็นพวกที่มีพละกำลังและมีกำลังรบที่เข้มแข็งในการทำสงคราม ส่วนการตัดสินนั้นขึ้นอยู่กับพระนาง ดังนั้น พระนางได้โปรดตรึกตรองดูสิ่งใดที่พระนางจะทรงบัญชาพวกเรา แน่แท้พวกเราเป็นผู้ที่มีความสามารถที่จะจัดการกับเรื่องนั้น"

ราชินีได้กล่าวว่า : "แท้จริงเหล่ากษัตริย์นั้น เมื่อพวกเขาเข้าไปในเมืองใดเมืองหนึ่งแล้ว พวกเขาก็จะทำลายเมืองนั้น ด้วยการฆ่า จับเป็นเฉลย และขับไล่ (ชาวเมืองนั้น) และพวกเขาจะทำให้บรรดาผู้นำของเมืองนั้นๆเป็นผู้ต่ำต้อยหลังจากที่พวกเขาเคยใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติมีศักดิ์ศรี และเช่นนั้นแหละที่พวกเหล่ากษัตริย์จะกระทำกันเมื่อสามารถเข้าไปยึดเมื่องหนึ่งเมื่องใด โดยที่พวกเขาจะปลูกฝังความน่าเกรงขามและความหวาดกลัวในจิตใจ"

"แท้จริงฉันจะเป็นผู้ส่งของกำนัลไปให้แก่เจ้าของสาส์นและกลุ่มชนของเขา และฉันจะคอยเฝ้าดูว่า ผู้ที่ถูกส่งไปให้ของกำนัลนั้นเขาจะนำอะไรกลับมา"

เมื่อตัวแทนของราชินีพร้อมกับผู้ช่วยของเขาที่คอยแบกถือของกำนัลได้เข้าพบสุลัยมาน สุลัยมานได้ปฏิเสธในการที่จะรับของกำนัลนี้พลางกล่าวว่า : "พวกท่านจะนำทรัพย์สินมากำนัลให้ฉันอย่างนั้นหรือ เพื่อให้ฉันได้เปิดทางให้แก่พวกท่าน ทั้งๆ ที่สิ่งที่อัลลอฮฺได้ทรงประทานให้แก่ฉัน เช่น การเป็นนบี การมีอำนาจ และทรัพย์สินนั้น ดียิ่งกว่าสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้แก่พวกท่าน แต่พวกท่านดีใจต่อของที่ถูกกำนัลให้แก่พวกท่านจากความผาสุกทางโลกนี้"

สุลัยมานได้กล่าวแก่ตัวแทนของราชินีว่า : เจ้าจงกลับไปยังพวกเขาพร้อมกับของกำนัลพวกนี้ เพราะแน่นอนเราจะนำไพร่พลไปยังนางและกลุ่มชนของนาง โดยที่พวกเขาไม่มีกำลังในการที่จะเผชิญหน้าพวกมันได้ และแน่นอนเราจะทำให้พวกเขาออกจากราชอาณาจักรสะบะอ์อย่างต่ำต้อยหลังจากที่พวกเขาเคยใช้ชีวิตอย่างมีเกียรติมาก่อน หากพวกเขาไม่ยอมมาหาเราอย่างยอมจำนน"

สุลัยมานได้กล่าวแก่หมู่บริหารที่อยู่ในระดับชั้นนำของเขาว่า: "โอ้หมู่บริหารทั้งหลายเอ่ย ผู้ใดในหมู่พวกท่านที่สามารถจะนำบัลลังก์ของนางมายังฉันได้บ้าง ก่อนที่พวกเขาจะมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม?"

ญินผู้ทรยศได้ตอบแก่สุลัยมานว่า: "ฉันจะนำบัลลังก์ของนางมาเสนอท่านก่อนที่ท่านจะลุกขึ้นจากที่นั่งของท่าน และแท้จริงฉันมีพลังที่จะแบกมันได้อีกทั้งซื่อสัตย์ในการรักษาสิ่งที่มีค่าที่อยู่ในนั้น ดังนั้น ฉันจะไม่สร้างความเสียหายให้กับมันเป็นอันขาด"

ผู้ชายที่ศอลิหฺที่อยู่กับสุลัยมานผู้ที่มีความรู้ในเรื่องคัมภีร์และส่วนหนึ่งของความรู้ในคัมภีร์นั้นคือ รู้จักพระนามของอัลลอฮฺที่ทรงยิ่งใหญ่ ซึ่งเมื่อถูกขอด้วยพระนามนั้นแล้วดุอาอ์ก็จะถูกตอบรับ ผู้ชายคนนั้นได้กล่าวว่า: "ฉันจะนำบัลลังก์ของนางมาเสนอแก่ท่านในชั่วพริบตาเดียว โดยที่ว่า ฉันจะวิงวอนขอต่ออัลลอฮฺ แล้วพระองค์ก็จะทรงนำมันมา" จากนั้นเขาก็ได้วิงวอนขอต่ออัลลอฮฺ พระองค์ก็ได้ตอบรับคำวิงวอนของเขา เมื่อสุลัยมานเห็นมันอยู่ตรงหน้าอย่างมั่นคง เขากล่าวว่า: "นี่เนื่องจากความโปรดปรานของพระผู้อภิบาลของฉัน เพื่อพระองค์จะได้ทรงทดสอบฉันว่า ฉันกตัญญูหรือฉันเนรคุณต่อความโปรดปรานของพระองค์?" และผู้ใดที่กตัญญูต่ออัลลอฮฺ แท้จริงการกตัญญูของเขาจะยังประโยชน์แก่ตัวเขาเอง อัลลอฮฺนั้นคือผู้ทรงมั่งมี ซึ่งไม่ได้ทำให้พระองค์เพิ่มอะไรเลยจากการกตัญญูของบ่าว และผู้ใดปฏิเสธต่อความโปรดปรานของอัลลอฮฺโดยที่เขาไม่ขอบคุณ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงมั่งมีจากการขอบคุณของเขาอีกทั้งทรงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ยิ่ง และส่วนหนึ่งจากความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ของพระองค์คือ พระองค์จะเพิ่มพูนความโปรดปรานให้แก่ผู้ที่ปฏิเสธมัน

สุลัยมานได้กล่าวว่า: "พวกท่านจงดัดแปลงบัลลังก์ของนางแทนจากรูปทรงเดิมที่มันเป็นอยู่ เพื่อที่เราจะดูว่า: นางจะจำมันได้อีกหรือเปล่าว่าเป็นของนาง หรือว่านางจะอยู่ในหมู่ผู้ที่จำของตัวเองไม่ได้"

ทันใดที่ราชินีแห่งเมืองสะบะอ์ได้มาถึงยังสุลัยมาน ก็ได้มีการทูลกล่าวเพื่อทดสอบนางว่า: "บัลลังก์ของพระนางเหมือนอย่างนี้ไหม?" นางก็ได้ตอบอย่างตรงไปตรงมาว่า: "มันคลายอย่างนี้แหละ" ดังนั้นสุลัยมานจึงได้กล่าวว่า: "ด้วยความเดชานุภาพของอัลลอฮฺ พระองค์ได้ประทานความรู้แก่เรามาก่อนนาง เฉกเช่นเรื่องเหล่านี้ และเราเป็นผู้ที่นอบน้อมต่อคำสั่งของอัลลอฮฺและเป็นผู้ที่จงรักภักดีต่อพระองค์"

และนางได้หันออกจากการให้เอกภาพต่ออัลลอฮฺ โดยที่นางได้สักการะบูชาสิ่งอื่นจากอัลลอฮฺเพื่อเป็นการปฏิบัติตามและเลียนแบบกลุ่มชนของนาง แท้จริงนางอยู่ในหมู่ชนผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺเหมือนพวกเขา

ได้มีเสียงกล่าวแก่นางว่า: "โปรดเข้าไปในวังเถิด" ซึ่งมันมีลักษณะราบเรียบเสมอกัน เมื่อนางได้เห็นมัน นางคิดว่ามันเป็นสระที่เป็นห้วงน้ำ ดังนั้นนางก็ได้เปิดหน้าแข็งของนางเพื่อเดินในน้ำ สุลัยมานจึงกล่าวว่า: "แท้จริง มันเป็นวังที่ถูกทำให้ราบเรียบด้วยกระจก" และเขา (สุลัยมาน) ได้เชิญชวนนางให้เข้ารับอิสลาม จากนั้น นางได้ตอบรับคำเชิญชวนของเขาพลางกล่าวว่า: "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมต่อตัวฉันเอง ด้วยการสักการะบูชาสิ่งอื่นจากพระองค์ และฉันขอนอบน้อมปฏิบัติตามสุไลมานเพื่ออัลลอฮฺพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"

และโดยแน่นอน เราได้ส่งศอลิฮฺไปยังหมู่ชนษะมูดซึ่งเป็นพี่น้องทางเชื้อสายเลือดคนหนึ่งของพวกเขา โดยให้พวกเขาเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺเพียงองค์เดียว หลังจากการเชิญชวนของเขาที่มีต่อพวกเขาปรากฏว่า พวกเขาได้แบ่งออกเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งคือบรรดาผู้ศรัทธา อีกกลุ่มหนึ่งคือบรรดาผู้ปฏิเสธ โดยที่พวกเขามีความขัดแย้งว่ากลุ่มไหนอยู่บนสัจธรรมที่แท้จริง

ศอลิฮฺได้กล่าวแก่พวกเขาว่า: "ทำไมพวกท่านวิงวอนขอการลงโทษก่อนความเมตตา? ทำไมพวกท่านจึงไม่ขออภัยโทษจากอัลลอฮฺจากบาปต่างๆ ของพวกท่าน เพื่อหวังว่าพระองค์จะทรงเมตตาพวกท่าน?!"

หมู่ชนของเขาได้กล่าวแก่เขาด้วยความดื้อดึงต่อสัจธรรมว่า: "ที่พวกเราต้องประสบกับโชคที่ไม่ดี ก็เพราะท่านและผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับท่าน" ศอลิฮฺได้กล่าวแก่พวกเขาว่า: "พวกท่านอย่าได้โทษโชคที่ประสบแก่พวกท่านเลย เพราะไม่มีสิ่งใดจะปกปิดจากการรอบรู้ของพระองค์ได้ ยิ่งกว่านั้นพวกท่านคือหมู่ชนที่ถูกทดสอบต่อสิ่งที่พวกท่านปลื้มใจจากสิ่งที่ดี และต่อสิ่งที่พวกท่านประสบจากสิ่งที่ไม่ดี"

และในเมืองอัลหิจรฺมีบุคคล (ชั้นแนวหน้าที่มีชื่อเสียง) อยู่ 9 คน ซึ่งพวกเขาเป็นผู้บ่อนทำลายบนแผ่นดินด้วยการปฏิเสธศรัทธาและกระทำบาป และพวกเขามิได้เป็นผู้ฟื้นฟูบนแผ่นดินด้วยการศรัทธาและประกอบคุณงามความดีเลย

พวกเขาต่างกล่าวว่า: "เรามาร่วมสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮ์ว่าเราจะมาหาเขาที่บ้านเขาในเวลากลางคืน แล้วเราก็จะฆ่าเขาและครอบครัวของเขา หลังจากนั้น เราก็จะกล่าวแก่ทายาทของเขาว่า: เรามิได้ร่วมด้วยในเหตุการณ์ฆ่าศอลิฮฺและครอบครัวของเขา และแท้จริงเรานั้นเป็นผู้สัตย์จริงในสิ่งที่พวกเราได้กล่าวไว้"

และพวกเขาได้วางแผนอย่างลับๆ เพื่อที่จะทำร้ายศอลิฮฺและผู้ศรัทธาที่ติดตามเขา และเราก็ได้วางแผนเช่นกันเพื่อช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากแผนการณ์ของพวกเขา และทำลายบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจากหมู่ชนของเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้ถึงสิ่งนั้น

ฉะนั้นจงสังเกตุเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- ผลสุดท้ายของแผนการณ์ของพวกเขาเป็นเช่นไร? คือเราได้โค่นพวกเขาด้วยการลงโทษของเรา ทำให้พวกเขาตายพินาศจนหมดสิ้น

ดังนั้น หลังคาบ้านเรือนของพวกเขาได้พังทลายลงสุดถึงกำแพงและปราศจากผู้อยู่อาศัย เนื่องเพราะความอยุติธรรมของพวกเขา แท้จริง การลงโทษที่ได้ประสบกับพวกเขาเนื่องจากความอยุติธรรมของพวกเขานั้น ย่อมเป็นบทเรียน (สัญญาณ) สำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา ฉะนั้น พวกเขาคือผู้ที่ได้รับบทเรียนกับสัญญาณนี้

และเราได้ช่วยบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺในหมู่ชนของศอลิฮฺ อะลัยฮิสสะลาม ให้รอดพ้น และพวกเขาคือผู้ยำเกรงต่ออัลลอฮฺด้วยการปฏิบัติตามคำสั่งใช้ของพระองค์ และออกห่างจากคำสั่งห้ามของพระองค์

และจงรำลึกถึงลูฏเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- เมื่อตอนที่เขาได้กล่าวตำหนิไม่เห็นด้วยกับหมู่ชนของเขาว่า: "พวกท่านได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจ -การสมสู่กันระหว่างเพศชายด้วยกัน- ในที่ชุมนุมของพวกท่านอย่างเปิดเผย โดยที่พวกท่านต่างมองเห็นซึ่งกันและกันกระนั้นหรือ?"

แท้จริงพวกท่านจะสมสู่กับผู้ชายด้วยกัน เพื่อเป็นการตอบสนองความต้องการ (ทางเพศ) แทนพวกผู้หญิงกระนั้นหรือ?! พวกท่านไม่ต้องการความบริสุทธิ์และลูกหลาน แต่เป็นการตอบสนองเยี่ยงกับสัตว์เดรัจฉาน ยิ่งกว่านั้นพวกท่านเป็นหมู่ชนที่โง่เขลาต่อสิ่งที่จำเป็นสำหรับพวกท่าน นั้นคือการศรัทธา (ต่ออัลลอฮฺ) ความบริสุทธิ์และการห่างไกลจากการกระทำบาปต่างๆ

ดังนั้นไม่มีคำตอบอื่นใดที่ได้รับจากหมู่ชนของเขานอกจากพวกเขากล่าวว่า "พวกท่านจงขับไล่วงศ์วานของลูฏออกจากหมู่บ้านของพวกท่าน เพราะพวกเขาเป็นคนที่ต้องการอยู่อย่างบริสุทธิ์จากสิ่งสกปรกและสิ่งเจือปน" ที่พวกเขากล่าวเช่นนั่น เพื่อเป็นการล้อเลียนต่อวงศ์วานของลูฏที่ไม่เข้าร่วมกับพวกเขาในการกระทำที่ผิดศีลธรรมที่พวกเขากระทำกัน มิหนำซ้ำยังต่อต้านการกระทำของพวกเขาอีก

จากนั้น เราได้ทำให้เขาและผู้ศรัทธาที่ติดตามเขาปลอดภัย นอกจากภรรยาของเขาซึ่งเราได้ตัดสินให้นางเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่ถูกลงโทษและถูกทำลาย

และเราได้ทำให้ฝนจากฟากฟ้าเป็นก้อนหินร่วงหล่นบนพวกเขา ซึ่งถือเป็นฝนที่น่าสะพรึงกลัวที่สร้างความพินาศแก่ผู้ที่ถูกตักเตือนด้วยการลงโทษ แต่พวกเขากลับนิ่งเฉย

โอ้รอสูลเอ่ย "จงกล่าวสรรเสริญอัลลอฮฺต่อความโปรดปรานต่างๆ ของพระองค์เถิด และต่อความปลอดภัยแก่กลุ่มชนนบีมุหัมมัดจากการลงโทษของพระองค์ที่เคยลงโทษแก่กลุ่มชนลูฏและศอลิฮฺ อัลลอฮฺคือผู้ที่ถูกเคารพสักการะอย่างแท้จริงผู้ซึ่งครอบครองทุกสิ่งทุกอย่างดีกว่า หรือสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะซึ่งที่ไม่ได้ให้ประโยชน์และให้โทษใดๆ เลยดีกว่า?"

หรือจะมีผู้ใดเล่าที่สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินซึ่งมันไม่เคยมีมาก่อน และทรงหลั่งน้ำฝนลงมาจากฟากฟ้าแก่พวกเจ้า -โอ้มนุษย์เอ่ย- และเราได้ทำให้สวนต่างๆ งอกเงยอย่างสวยงาม ซึ่งพวกเจ้าไม่สามารถที่จะทำให้ต้นไม้งอกเงยขึ้นในสวนต่างๆ นั้นได้เนื่องจากความอ่อนแอของพวกเจ้า ฉะนั้น อัลลอฮฺคือผู้ทรงทำให้สวนต่างๆ งอกเงยต้นไม้ที่สวยงาม จะมีสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺอีกหรือ?! แน่นอนไม่มี หากแต่พวกเขาคือกลุ่มชนผู้บิดเบือนต่อสัจธรรมที่เทียบเคียงฐานะผู้สร้างกับสิ่งที่ถูกสร้างให้เท่าเทียมกันอย่างอธรรม

หรือจะมีผู้ใดเล่าที่ทรงทำให้แผ่นดินเป็นที่พำนักอาศัยอย่างมั่นคงโดยไม่สร้างความสะเทือนแก่ผู้ที่อาศัยบนมัน และทรงทำให้มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านในมัน และทรงทำให้ภูเขาเป็นที่ยึดมั่นสำหรับมัน และทรงทำให้มีที่กั้นระหว่างน่านน้ำทั้งสองคือระหว่างน้ำเค็มกับน้ำจืดโดยที่ไม่ให้มันทั้งสองปะปนกันเพื่อไม่ให้เกิดความเสียหายแก่มันจนไม่สามารถนำมาดื่มได้ จะมีสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺอีกหรือ?! แน่นอนไม่มี หากแต่ส่วนมากของพวกเขาไม่รู้ หากแม้นว่าพวกเขารู้ พวกเขาคงไม่ตั้งภาคีกับอัลลอฮฺจากสิ่งถูกสร้างของพระองค์อย่างแน่นอน

หรือจะมีผู้ใดเล่าที่จะตอบรับคำวิงวอนของผู้ร้องทุกข์ เมื่อเขาวิงวอนขอจากพระองค์ และทรงปลดเปลื้องโรคภัยไข้เจ็บ ความยากจน และอื่นๆ ที่ประสบกับมนุษย์ และทรงแต่งตั้งให้บังเกิดระหว่างพวกเจ้าซึ่งตัวแทนผู้ปกครองบนหน้าแผ่นดินรุ่นแล้วรุ่นเล่า จะมีสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺอีกหรือ?! แน่นอนไม่มี ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าจะใคร่ครวญ

หรือจะมีผู้ใดเล่าที่คอยชี้แนะการเดินทางแก่พวกเจ้าในยามมืดบนทางบกและทางทะเล และผู้ใดเล่าที่ให้มีลมพัดเพื่อแจ้งข่าวดีว่าฝนใกล้จะตก ที่นับได้ว่าเป็นความเมตตาของอัลลอฮฺแก่ปวงบ่าวของพระองค์ จะมีสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺอีกหรือ?! อัลลอฮ์ทรงบริสุทธิ์และห่างไกลจากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคีที่เป็นสิ่งถูกสร้างต่างๆ ของพระองค์

หรือจะมีผู้ใดเล่าที่เป็นผู้ริเริ่มในการสร้าง (มนุษย์) ในครรภ์มารดาอย่างเป็นขั้นเป็นตอน หลังจากนั้นทรงทำให้มันมีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่ได้ทำให้ตาย และผู้ใดเล่าที่ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากน้ำฝนที่ตกลงมาจากฟากฟ้าและพืชสวนต่างๆ ที่งอกเงยขึ้นมาจากพื้นดิน จะมีสิ่งที่ถูกเคารพสักการะอื่นร่วมกับอัลลอฮฺอีกหรือ?! จงกล่าวเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- แก่ผู้ที่ตั้งภาคีทั้งหลายว่า: "พวกท่านจงนำหลักฐานยืนยันถึงการตั้งภาคีมาแสดง หากพวกท่านเป็นผู้สัตย์จริงในสิ่งที่พวกท่านกล่าวอ้างว่าอยู่บนแนวทางที่ถูกต้อง"

จงกล่าวเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- ว่า "บรรดามะลาอิกะฮฺในชั้นฟ้าและปวงมนุษย์บนพื้นดินพวกเขาไม่อาจที่จะล่วงรู้ถึงสิ่งเร้นลับได้ นอกจากอัลลอฮฺเท่านั้นที่ทรงรู้ และทุกสรรพสิ่งในชั้นฟ้าและแผ่นดินก็ไม่รู้เช่นกันว่าเมื่อไรจะถูกให้ฟื้นคืนชีพเพื่อรับการตอบแทนนอกจากอัลลอฮฺเท่านั้นที่ทรงรู้"

หรือเจ้าได้ติดตามความรู้ของพวกเขาที่เกี่ยวกับวันปรโลก จนพวกเขามั่นใจว่ามีจริง? ไม่เลย หากแต่พวกเขาอยู่ในการสงสัยและลังเลในเรื่องของวันปรโลก แต่ตาของพวกเขาได้บอดจากการที่จะมองเห็นถึงมัน

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวกันว่า: "เมื่อพวกเราได้เสียชีวิตและได้กลายเป็นดินไปแล้ว จะเป็นไปได้หรือที่พวกเราจะถูกฟื้นให้มีชีวิตอีกครั้ง?!"

และแท้จริง พวกเราและบรรดาบรรพบุรุษของเราได้ถูกสัญญาในเรื่องนี้มาก่อนแล้วว่าจะถูกฟื้นให้มีชีวิตอีกครั้งหนึ่ง แต่พวกเราก็ไม่ได้เห็นเลยว่าสัญญานั้นเกิดขึ้นจริง ฉะนั้นสัญญาที่ได้ถูกสัญญาแก่พวกเรานั้นมันไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเป็นนิทานโกหกของคนสมัยก่อนที่พวกเขาได้ประพันธ์มันขึ้นมาไว้ในตำราของพวกเขา"

จงกล่าวเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- แก่บรรดาผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ ว่า: "พวกท่านจงเดินบนพื้นแผ่นดินนี้เถิด แล้วจงพินิจพิเคราะห์ผลที่เกิดขึ้นกับบรรดาคนชั่วที่ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพว่าเป็นเช่นไร? แท้จริงเราได้ทำให้พวกเขาพังพินาศอันเนื่องจากการปฏิเสธของพวกเขาที่มีต่อการฟื้นคืนชีพ"

"และเจ้าอย่าได้เศร้าโศกอันเนื่องจากการไม่สนใจของบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีต่อการเชิญชวนของเจ้า และอย่าได้คับใจจากแผนอุบายของพวกเขา เพราะอัลลอฮฺเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าเหนือพวกเขา"

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ปฏิเสธต่อการฟื้นคืนชีพที่มาจากกลุ่มชนของเจ้า พวกเขาจะกล่าวว่า: "เมื่อใรการลงโทษที่เจ้าและบรรดาผู้ศรัทธาอื่นๆ ที่ได้สัญญาไว้กับพวกเราจะมาถึง หากพวกท่านสัตย์จริงตามที่พวกท่านได้อ้างไว้?!"

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- ว่า: "หวังว่าบางสิ่งบางอย่างที่เป็นการลงโทษที่พวกเจ้ารีบเร่งให้เกิดนั้น มันใกล้เข้ามาถึงพวกเจ้าแล้ว"

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า -โอ้รอสูลเอ่ย- ทรงเป็นผู้โปรดปรานต่อปวงมนุษย์ โดยที่พระองค์ทรงประวิงเวลาเยียวยาพวกเขาด้วยการลงโทษพวกเขาทั้งๆ ที่พวกเขานั้นปฏิเสธอีกทั้งฝ่าฝืนพระองค์ แต่ส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้จักขอบคุณอัลลอฮฺต่อสิ่งที่พระองค์ได้โปรดปรานแก่พวกเขา

และแท้จริงพระเจ้าของเจ้านั้น พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอกและสิ่งที่เปิดเผยของบ่าวของพระองค์อย่างแน่นอน ซึ่งไม่มีสิ่งหนึ่งสิ่งใดจะสามารถปกปิด (จากการรอบรู้ของ) พระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาตามการกระทำนั้นๆ

และไม่มีสิ่งใดที่เป็นสิ่งเร้นลับต่อมนุษย์ในชั้นฟ้าและแผ่นดิน เว้นแต่มันอยู่ในสมุดบันทึกอันชัดแจ้ง นั้นคือ อัลเลาวฺหุล อัลมะฮฺฟุซ

แท้จริงอัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่มุหัมมัดนี้ จะบอกเล่าเรื่องราวที่มีต่อวงศ์วานอิสรออีลที่ส่วนมากพวกเขาขัดแย้งกันเอง และจะเปิดเผยถึงข้อบิดเบือนต่างๆ ของพวกเขา

และแท้จริงมัน (อัลกุรอาน) เป็นทางนำที่ถูกต้องและเป็นความเมตตาแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามสิ่งที่มีอยู่ในนั้น

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า -โอ้รอสูลเอ่ย- พระองค์จะทรงตัดสินในวันกิยามะฮฺระหว่างพวกเขาทั้งที่เป็นผู้ศรัทธาและปฏิเสธศรัทธาด้วยการตัดสินที่ยุติธรรม ดังนั้นพระองค์จะทรงเมตตาผู้ศรัทธาและจะลงโทษผู้ปฏิเสธศรัทธา และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจที่จะลงโทษผู้ที่ตั้งตนเป็นปรปักษ์กับพระองค์และไม่มีใครสามารถเอาชนะพระองค์ได้ และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ที่ไม่คลุมเครือสับสนระหว่างผู้ที่อยู่ฝ่ายสัจธรรมกับผู้ที่อยู่ฝ่ายอธรรม

ดังนั้น เจ้าจงมอบหมายต่ออัลลอฮฺเถิด และจงยึดมั่นต่อพระองค์ในทุกๆ การงานของเจ้า แท้จริงเจ้านั้นอยู่บนสัจธรรมอันชัดแจ้ง

แท้จริงเจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- "ไม่สามารถที่จะทำให้คนที่หัวใจของพวกเขาตายไปแล้ว ได้รับการได้ยินได้หรอก อันเนื่องจากการที่พวกเขาปฏิเสธต่ออัลลอฮ์ และไม่สามารถที่จะทำให้คนหูหนวกได้ยินในสิ่งที่เจ้าจะเชิญชวนพวกเขาสู่อัลลอฮ์ได้เช่นกัน เมื่อพวกเขาหันหลังให้แก่เจ้า"

และเจ้าไม่สามารถเป็นผู้ชี้แนวทางแก่ผู้ที่เราได้ทำให้สายตาของพวกเขามืดบอดจากสัจธรรม ดังนั้นเจ้าอย่าได้โศกเศร้าและอย่าเบื่อหน่ายตัวเอง และเจ้าจะไม่ทำให้ผู้ใดได้ยินการเชิญชวนของเจ้านอกจากผู้ที่ศรัทธาต่อโองการต่าง ๆ ของเราโดยที่พวกเขาเป็นผู้นอบน้อมต่อคำสั่งของอัลลอฮ์

และเมื่อการลงโทษเกิดขึ้นกับพวกเขาเนื่องจากการที่พวกเขายังคงยึดมั่นกับการปฏิเสธและทำบาปต่างๆ และเหลือแต่มนุษย์ที่ชั่วทียังคงอยู่ เมื่อใกล้ถึงวันกิยามะฮฺเราจะนำสัญญาณใหญ่ของวันกิยามะฮฺสัญญาณหนึ่งแก่พวกเขา นั้นคือ สัตว์ที่ออกมาจากแผ่นดินเพื่อบอกแก่พวกเขาว่า แท้จริงปวงมนุษย์ไม่ยอมเชื่อมั่นต่อโองการต่างๆ ของเราที่ถูกประทานลงมาแก่นบีของเรา

และจงรำลึกเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- วันที่เราจะรวบรวมทุกกลุ่มชนมาชุมนุมกันเป็นหมู่คณะที่เป็นผู้ปฏิเสธโองการต่างๆ ของเราตั้งแต่ระดับหัวหน้าของพวกเขา โดยจะไล่ที่ละคนตั้งแต่คนแรกจนถึงคนสุดท้าย หลังจากนั้นพวกเขาจะถูกลากไปเพื่อการสอบสวน

และพวกเขายังคงถูกลากไปอยู่อย่างนั้น จนกระทั่งเมื่อพวกเขาได้มาถึงสถานที่สอบสวนของพวกเขา อัลลอฮฺได้ตรัสแก่พวกเขาเพื่อเป็นการดูถูกว่า: "พวกเจ้าได้ปฏิเสธโองการต่างๆ ของข้าที่ชี้ถึงความเป็นเอกภาพของข้าที่ครอบคลุมทั้งบทบัญญัติของข้ากระนั้นหรือ ในขณะที่พวกเจ้ามิได้มีความรู้ที่จะแสดงว่ามัน (โองการต่างๆ) เป็นสิ่งที่โมฆะ แล้วทำให้พวกเจ้าสามารถที่จะปฏิเสธมันได้ หรือว่าพวกเจ้าปฏิบัติอย่างไรกับมัน จะศรัทธาหรือปฏิเสธ?!"

และการลงโทษได้ประสบแก่พวกเขาเพราะอธรรมของพวกเขาที่ฝ่าฝืนอัลลอฮฺและปฏิเสธโองการต่างๆ ของพระองค์ ดังนั้นพวกเขาไม่สามารถที่จะพูดแก้ตัวเพื่อปกป้องตัวเองอันเนื่องจากความอ่อนแอของพวกเขาและเหตุผลต่างๆ ของพวกเขาก็ใช้ไม่ได้

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ พวกเขามิได้ใคร่ครวญหรอกหรือว่า แท้จริงเราได้ทำให้กลางคืนไว้สำหรับพวกเขาได้พักผ่อนด้วยการนอน และได้ทำให้กลางวันมีแสงสว่างปรากฏเพื่อพวกเขาจะได้มองเห็นและออกไปทำงาน เช่นเดียวกันความตายที่เกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าและการฟื้นคืนชีพหลังจากมันนั้น คือสัญญาณอันชัดแจ้งสำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา

และจงรำลึกเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- วันที่มะลาอิกะฮฺที่ได้รับมอบหมายให้เป่าสังข์จะทำการเป่าสังข์ครั้งที่สอง ดังนั้นผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและในแผ่นดินจะตื่นตระหนก นอกจากผู้ที่อัลลอฮฺทรงยกเว้นจากการตื่นตระหนกนั้นซึ่งถือเป็นความกรุณาจากพระองค์ และสิ่งถูกสร้างทั้งหมดในวันนั้นจะมาหาพระองค์ในสภาพที่เชื้อฟังและถ่อมตน

และในวันนั้น เจ้าจะเห็นภูเขาทั้งหลายโดยที่เจ้าคิดว่ามันติดแน่นอยู่กับที่โดยไม่มีการเคลื่อนใดๆนั้น แต่ในทางความเป็นจริงแล้วมันเคลื่อนที่อย่างรวดเร็วเช่นการล่องลอยของก้อนเมฆ (สิ่งเหล่านี้คือ) การงานของอัลลอฮฺ ซึ่งพระองค์เป็นผู้ทำให้มันเคลื่อนที่ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงตระหนักในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ซึ่งไม่มีสิ่งใดจากการงานทั้งหลายของพวกเจ้าที่สามารถจะเล็ดลอด (จากการรอบรู้ของ) พระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเจ้าต่อการกระทำนั้นๆ

ในวันกิยามะฮฺนั้น ผู้ใดที่มาด้วยอีหม่านและคุณงามความดี สวรรค์ก็จะเป็นผลตอบแทนสำหรับเขา ซึ่งพวกเขาเป็นผู้ที่ปลอดภัยที่ได้รับการคุ้มครองจากอัลลอฮฺจากการตื่นตระหนก(เหตุการณ์ที่เลวร้าย)ในวันนั้น

และผู้ใดที่มาด้วยกับการฝ่าฝืนและกระทำบาป นรกก็จะเป็นผลตอบแทนของพวกเขาโดยที่ใบหน้าของพวกเขาจะถูกโยนกลิ้งลงไปในนั้น และจะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาเป็นการดูถูกดูหมิ่นว่า: "พวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทนด้วยสิ่งใดนอกจากด้วยสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำมันเอาไว้ในโลกดุนยา เช่น การฝ่าฝืนและกระทำบาปใช่ไหม?"

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- ว่า: "แท้จริงฉันได้ถูกสั่งใช้ให้เคารพภักดีพระผู้อภิบาลแห่งเมืองมักกะฮฺซึ่งมันเป็นเมืองที่ต้องห้าม ดังนั้นจึงไม่อนุญาตให้หลั่งเลือดในนั้น ไม่อนุญาตให้กดขี่ผู้อื่น ไม่มีการล่าสัตว์ และไม่มีการตัดต้นไม้ และทุกสิ่งทุกอย่างล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์เพียงผู้เดียว และฉันยังได้ถูกสั่งให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อมเพื่ออัลลอฮฺและถ่อมตนในการเคารพภักดีต่อพระองค์"

"และฉันยังได้ถูกสั่งใช้ให้อ่านอัลกุรอานแก่มนุษยชาติ ดังนั้น ผู้ใดได้ตามแนวทางอัลกุรอานและปฏิบัติตามหลักคำสอนของมัน แน่แท้เขาจะได้รับประโยชน์จากแนวทางนี้เพื่อตัวของเขาเอง และผู้ใดที่หลงผิดและได้บิดเบือนต่อหลักคำสอนของมัน ไม่ยอมรับมัน และไม่ปฏิบัติตามหลักคำสอนของมัน ก็จงกล่าวเถิด: "แท้จริงฉันเป็นเพียงผู้หนึ่งในหมู่ผู้ตักเตือนที่จะมาตักเตือนพวกเจ้าถึงการลงโทษของอัลลอฮฺ ซึ่งส่วนตัวฉันไม่มีอำนาจที่จะให้พวกเจ้ารับในทางนำนั้นได้"

และจงกล่าวเถิด -โอ้รอสูลเอ่ย- ว่า : "บรรดาการสรรเสริญต่อความโปรดปรานทั้งหลายที่ไม่สามารถจะนับได้นั้นเป็นของอัลลอฮฺ พระองค์จะทรงให้พวกเจ้าเห็นสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ที่มีอยู่ในเรือนร่างของพวกเจ้า ในจักรวาล ในแผ่นดิน และในปัจจัยยังชีพ แล้วพวกเจ้าก็จะรู้จักมันซึ่งเป็นการรู้จักที่จะชี้แนะพวกเจ้าให้ยอมรับในสัจธรรม และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิได้เป็นผู้เพิกเฉยต่อสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ หากแต่พระองค์เป็นผู้ทรงรู้เห็นในสิ่งนั้น ไม่มีสิ่งใดที่สามารถจะเล็ดลอด (จากการรอบรู้ของ) พระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาต่อการกระทำนั้นๆ"