Thai Mokhtasar — Kehf 18:1 – Hacc 22:78

การสรรเสริญด้วยคุณลักษณะที่สมบูรณ์และสูงส่ง และด้วยความโปรดปรานทั้งที่เป็นที่ประจักษ์เป็นรูปธรรมและไม่เปิดเผย(การสรรเสริญนั้น)เฉพาะอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์ผู้ซึ่งประทานอัลกุรอานแก่บ่าวและศาสนทูตของพระองค์คือท่านนบีมุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮฺอะลัยฮิวะสัลลัม และพระองค์มิได้ทรงทำให้อัลกุรอานมีการบิดเบือนจากสัจธรรมแต่อย่างใด

พระองค์ยังทำให้มันเป็นคำภีร์ที่เที่ยงธรรมโดยไม่มีข้อขัดแย้งและไม่มีการสวนทางกัน (เป็นคำภีร์ที่ประทางมา)เพื่อเตือนให้เหล่าผู้ปฏิเสธได้เกรงกลัวบทลงโทษอันเจ็บแสบจากอัลลอฮ์ที่กำลังรอพวกเขาอยู่ และเพื่อแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่กระทำความดีทั้งหลายว่า สำหรับพวกเขานั้นคือรางวัลอันดีงามที่ไม่มีสิ่งใดเทียบเท่าได้ (นั่นก็คือสรวงสวรรค์)

ซึ่งพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดไป โดยไม่มีวันหมดไปอย่างแน่นอน

และเพื่อที่จะได้ตักเตือนชาวยิวและชาวคริสต์ และพวกมุชริกีน(ผู้ตั้งภาคีต่อพระองค์)บางคน ที่กล่าวว่า "อัลลอฮฺทรงมีบุตร"

พวกที่กล่าวพาดพิงอัลลอฮ์ว่า พระองค์นั้นทรงมีบุตร พวกเขาไม่มีความรู้หรือหลักฐานใดๆในเรื่องนี้ เช่นเดียวกับบรรดาบรรพบุรุษของพวกเขาที่พวกเขาเลียนแบบมา มันช่างเป็นถ้อยคำที่น่าเกลียดที่สุดที่ออกจากปากของพวกเขา โดยที่พวกเขาไม่ได้ตระหนักคิดในสิ่งที่กล่าวออกมา นอกไปจากความเท็จ ไร้ซึ่งหลักฐานหรือที่แหล่งอ้างอิง

บางทีเจ้า-โอ้เราะสูลเอ๋ย- อาจจะทำลายชีวิตของเจ้าเองเพราะเสียใจที่พวกเขาไม่ได้ศรัทธาต่อคัมภีร์อัลกุรอานนี้ เจ้าอย่าได้กระทำเช่นนั้น เพราะมันไม่ไช่หน้าที่ของเจ้าที่จะให้ทางนำแก่พวกเขา แต่หน้าที่ของเจ้าคือการเผยแพร่และบอกกล่าวแก่พวกเขาเท่านั้นเอง

แท้จริงอัลลอฮ์ได้สรรค์สร้างสิ่งที่อยู่บนหน้าแผ่นดินนี้เพื่อให้เกิดความสวยงามแก่มัน เพื่อเป็นการทดสอบผู้คนว่า ผู้ใดในหมู่พวกเขาจะประกอบคุณงามความดีได้ดีกว่ากันเป็นที่พึงพอใจของอัลลอฮ์ และผู้ใดในหมู่พวกเขาจะกระทำการที่ชั่วกว่า เพื่อที่พระองค์จะได้ตอบแทนแต่ละคนในสิ่งที่ควรที่จะได้รับอย่างเหมาะสมที่สุด

และแท้จริงเราจะพลิกโฉมบนหน้าแผ่นดินให้มันว่างเปล่าไม่เหลือสิ่งใดๆแม้แต่ต้นไม้ เพราะทุกสรรพสิ่งที่มีชีวิตอยู่บนโลกนั้นได้ตายไปหมดแล้ว ดังนั้นพวกเขาควรจะได้รับบทเรียนจากเรื่องนี้

เจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- อย่าคิดว่า เรื่องราวของชาวถ้ำและแผ่นจารึกที่บันทึกรายชื่อของพวกเขาไว้เป็นสัญญาณมหัศจรรย์แล้ว แต่ยังมีสิ่งอื่นที่มหัศจรรย์ยิ่งกว่า เช่นการสรรค์สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินของอัลลอฮ์

จงรำลึกเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- เมื่อครั้นที่ชายหนุ่มผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์กลุ่มหนึ่งได้หนีเพื่อปกป้องศาสนาของพวกเขาเข้าไปหลบภัยอยู่ในถ้ำ พวกเขาได้วิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดทรงประทานความเมตตาจากพระองค์แก่พวกเราเถิด ด้วยการอภัยโทษบาปของเรา และจงช่วยเหลือพวกเราให้รอดพ้นจากน้ำมือศัตรูของพวกเรา และทำให้การอพยพของพวกเราจากถิ่นของผู้ปฏิเสธศรัทธาไปสู่เส้นทางแห่งสัจธรรมที่ถูกต้อง "

หลังจากที่พวกเขาได้เดินเข้าไปหลบภัยอยู่ในถ้ำ พระองค์จึงปิดหูของพวกเขาให้สนิทจากการได้ยินเสียงใดๆ และทำให้พวกเขาหลับอยู่ในถ้ำเป็นเวลาหลายปี

หลังจากที่พวกเขาได้หลับไปเป็นเวลานานนั้น พระองค์จึงทำให้พวกเขาตื่นขึ้นมา เพื่อที่จะได้ทดสอบทั้งสองกลุ่มที่กำลังขัดแย้งกันอยู่ในเรื่องของระยะเวลาทั้งหมด ที่พวกเขาได้หลับอยู่ในถ้ำ ว่ากลุ่มใดบ้างที่สามารถนับเวลานั้นได้อย่างถูกต้อง

เราจะให้เจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- ได้รู้เกี่ยวกับเรื่องราวของพวกเขาอย่างแท้จริงโดยปราศจากสิ่งที่คลุมเครือใดๆทั้งสิ้น แท้จริงพวกเขาเป็นชายหนุ่มกลุ่มหนึ่งที่ศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาพร้อมกับได้ปฏิบัติตามบทบัญญัติของพระองค์ พระองค์จึงทรงเพิ่มพูนทางนำให้กับพวกเขา และทรงให้พวกเขายืนหยัดบนสัจธรรม

และพระองค์ทรงทำให้หัวใจของพวกเขาเข้มแข็งขึ้นด้วยการศรัทธาและยืนหยัดที่มั่นคงบนหลักการศรัทธานั้น และด้วยการอดทนในการละทิ้งบ้านเกิด เมื่อพวกเขาลุกขึ้นประกาศต่อหน้ากษัตย์ผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า "พวกเราได้ศรัทธามั่นต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียว พระผู้อภิบาลของเราคือผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พวกเราจะไม่เคารพบูชาพระเจ้าจอมปลอมอื่นใดนอกจากพระองค์เป็นอันขาด มิฉะนั้นคำกล่าวของพวกเราไม่เป็นความจริง ผิดเพี้ยนจากสัจธรรม และไร้สาระหากพวกเรากลับไปกระทำเช่นนั้น (กราบไหว้สิ่งอื่นใดนอกจากพระองค์) "

แล้วพวกเขาบางคนได้หันหน้าเข้าหาอีกบางคนโดยกล่าวว่า "พวกเขาเหล่านั้นคือกลุ่มชนของเราซึ่งพวกเขาได้นับถือพระเจ้าอื่น ๆ มาแทนที่อัลลอฮ์เพื่อเคารพบูชา โดยที่พวกเขาไม่มีหลักฐานอันชัดแจ้งเพื่อยืนยันเกี่ยวกับการกระทำของพวกเขาเลย ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ โดยอ้างการมีภาคีสำหรับพระองค์"

และเมื่อพวกเจ้าปลีกตัวออกห่างจากพวกเขาและละทิ้งการเคารพสักการะสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์แล้ว และพวกเจ้าไม่เคารพสักการะต่อสิ่งใดๆนอกจากอัลลอฮ์องค์เดียว ดังนั้นพวกเจ้าจงเข้าไปในถ้ำหลบภัยเพื่อปกป้องศาสนาของพวกเจ้า พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงแผ่ความเมตตาของพระองค์แก่พวกเจ้า เพื่อปกป้องคุ้มครองพวกเจ้าจากศัตรู และจะทรงจัดระเบียบการงานของพวกเจ้าให้มันดำเนินไปอย่างง่ายดายและเกิดประประโยชน์แก่พวกเจ้า ซึ่งเป็นการทดแทนในสิ่งที่พวกเจ้าได้สูญเสียมันไปคือ การใช้ชีวิตอยู่ร่วมกับกลุ่มชนของตนในบ้านเกิด

ดังนั้นพวกเขาจึงเชื่อฟังคำสั่งของพระองค์ และพระองค์ทรงทำให้พวกเขาหลับไป และปกป้องพวกเขาจากศัตรูของพวกเขา และถ้าหากเจ้ามองพวกเขาภายในถ้ำ เจ้าจะเห็นว่าเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นมันจะคล้อยจากถ้ำของพวกเขาไปทางขวาของปากถ้ำ และเมื่อมันตกมันจะเคลื่อนไปทางด้านซ้ายของปากถ้ำ จึงไม่โดนแสงอาทิตย์ทำให้มีร่มเงาปิดบังอยู่ตลอดเวลาและความร้อนจากดวงอาทิตย์จะไม่รบกวนพวกเขาเลย ในขณะที่พวกเขานอนอยู่ที่ลานกว้างภายในถ้ำ พวกเขาก็ได้รับอากาศที่เพียงพอกับความต้องการของพวกเขา ดังนั้น การที่พระองค์ทำให้พวกเขาลี้ภัยภายในถ้ำ หลับเป็นเวลานาน แสงอาทิตย์คล้อยห่างจากปากถ้ำ มีลานกว้างขวางภายในถ้ำ จนพวกเขารอดพ้นจากการถูกทำร้ายของศัตรูนั้น เป็นสิ่งมหัศจรรย์หนึ่งของการสรรค์สร้างของอัลลอฮ์ที่บ่งบอกถึงเดชานุภาพของพระองค์ เพราะฉะนั้น ใครก็ตามที่อัลลอฮ์ทรงนำทางแก่เขา เขาก็อยู่ในหนทางที่ถูกต้อง และใครก็ตามที่อัลลอฮ์ทรงปล่อยให้หลง เขาก็จะไม่พบผู้คุ้มครองคอยชี้ทางหรือแนะนำให้กับเขา เพราะการได้รับทางนำนั้นมันอยู่ในมือของอัลลอฮ์ไม่ใช่ในมือของเขา

และถ้าหากเจ้าได้เห็นพวกเขา เจ้าก็จะเห็นเหมือนกับว่าพวกเขาตื่นเพราะตาเปิดอยู่ ทั้ง ๆที่ความจริงแล้วพวกกำลังเขาหลับอยู่ และพระองค์ทรงพลิกพวกเขามาทางด้านขวาบ้าง และทางด้านซ้ายบ้างสลับกัน เพื่อไม่ให้แผ่นดินกัดกินเรือนร่างของพวกเขา และสุนัขของพวกเขาก็ยังนั่งยืดสองขาหน้าเฝ้าอยู่ที่ปากถ้ำ หากเจ้าฉะโงกจ้องมองพวกเขา แน่นอนเจ้าจะหันหลังเตลิดหนีตกใจกลัวพวกเขาอย่างแรง

และจากความมหัศจรรย์ของพระองค์ที่ได้กระทำไว้กับพวกเขาข้างต้นคือ พระองค์ได้ทรงให้พวกเขาตื่นขึ้นจากการหลับที่ยาวนานมาก เพื่อที่พวกเขาจะสอบถามกันเองว่า พวกเขาได้นอนหลับอยู่ที่นี่นานเท่าใดแล้ว?บางคนตอบว่า พวกเราอาจนอนอยู่ในนี้มาหนึ่งวันหรือบางส่วนของวัน และบางคนไม่ทราบระยะเวลาที่แน่ชัดของการนอนหลับอยู่ที่นี่จึงตอบไปว่า พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงระยะเวลาที่พวกเจ้าได้หลับไปว่ามันนานเท่าใด? ดังนั้นพวกเขาก็ได้มอบหมายเรื่องนี้แด่พระองค์ และกลับไปมองเรื่องปากท้องของตัวเองคือ พวกเขาได้ส่งตัวแทนจากพวกเขาคนหนึ่งพร้อมกับเหรียญเงินที่มีอยู่กับพวกเขาไปยังเมืองที่พวกเขารู้จัก แล้วให้เลือกซื้ออาหารที่ดีมีประโยชน์ที่สุดและประหยัดที่สุดจากผู้คนในเมือง พร้อมกับให้ระมัดระวังอย่างยิ่งเรื่องการเดินเข้าออกในเมืองและการคลุกคลีพูดคุยกับผู้คนอย่างชาญฉลาด เพื่อที่จะไม่ให้ผู้ใดทราบถึงสถานที่พักพิงของพวกเรา เพราะอาจจะเกิดอันตรายกับพวกเราได้

แท้จริงหากกลุ่มชนของพวกเจ้าเห็นพวกเจ้า และทราบถึงสถานที่พักพิงของพวกเจ้าแล้ว พวกเขาอาจจะฆ่าพวกเจ้าด้วยกับการขว้างก้อนหินจนตาย หรือไม่ก็จะนำพวกเจ้ากลับไปนับถือศาสนาของพวกเขาอันจอมปลอม ก่อนหน้าที่พวกเจ้าจะได้รับทางนำแห่งศาสนาของพระองค์ที่เที่ยงธรรม และหากพวกเจ้ากลับไปนับถือมันจริงๆ พวกเจ้าจะไม่ได้รับความสำเร็จไปตลอดกาลทั้งในโลกนี้และโลกหน้า แต่พวกเจ้าจะขาดทุนอย่างมหันต์ เพราะพวกเจ้าได้ละทิ้งศาสนาแห่งสัจธรรมที่พระองค์ได้นำทางแก่พวกเจ้า แล้วกลับไปสู่ศาสนาที่ผิดเพี้ยน

และจากการกระทำของเราที่มหัศจรรย์ที่ได้กระทำไว้กับพวกเขาซึ่งบ่งบอกถึงความสามารถของเรา โดยการทำให้พวกเขาหลับเป็นเวลานานหลายปี แล้วปลุกพวกเขาให้ตื่นขึ้นมา เราจึงให้ผู้คนในเมืองของพวกเขาทราบถึงเรื่องราวของพวกเขา(ชาวถ้ำ) เพื่อที่จะให้พวกเขาทราบว่า แท้จริงคำมั่นสัญญาของอัลลอฮ์ที่จะช่วยเหลือผู้ศรัทธาและการฟื้นคืนชีพนั้นก็เป็นจริง และวันปรโลกนั้นก็มีจริงเช่นกันโดยไม่ต้องสงสัยใดๆ เมื่อเรื่องราวของชาวถ้ำได้เปิดเผยออกมา แล้วพวกเขาได้ตายไปนั้น ผู้คนในเมืองที่มาเห็นขัดแย้งกัน พวกเขาจะทำอย่างไรดีกับพวกชาวถ้ำที่ตายไปเหล่านี้? กลุ่มหนึ่งกล่าวว่า "จงสร้างกำแพงที่หนาเพื่อปิดปากถ้ำให้แน่น เพื่อคุ้มครองตัวพวกเขา เพราะอัลลอฮ์เท่านั้นที่รู้ดียิ่งเกี่ยวกับพวกเขา ซึ่งสภาพของพวกเขาคงมีความเป็นพิเศษ ณ ที่พระองค์ก็เป็นได้" แต่กลุ่มบรรดาผู้มีอำนาจบารมีแต่ไม่มีความรู้ที่แท้จริงและเชิญชวนที่ถูกต้อง กล่าวว่า "พวกเราจะสร้าง ณ ที่สถานที่แห่งนี้ ซึ่งอาคารมัสยิดเพื่อเคารพบูชาเป็นการให้เกียรติแก่พวกเขา และเพื่อรำลึกถึงสถานที่ที่พวกเขาเคยอาศัย"

ชาวเมืองมีความคิดเห็นเกี่ยวกับจำนวนของชาวถ้ำที่แตกต่างกันออกไปดังนี้ บางกลุ่มจะกล่าวว่า "พวกเขามีสามคนและที่สี่ก็คือสุนัขของพวกเขา" และบางกลุ่มจะกล่าวว่า "พวกเขามีห้าคนและที่หกก็คือสุนัขของพวกเขา" มันเป็นเพียงการคาดเดาส่งเดชของทั้งสองกลุ่มนี้โดยไม่มีหลักฐานยืนยัน และยังมีบางกลุ่มกล่าวว่า "พวกเขามีเจ็ดคนและที่แปดก็คือสุนัขของพวกเขา" ดังนั้นจงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรู้ดีที่สุด ว่าพวกเขามีจำนวนเท่าใด ไม่มีผู้ใดทราบถึงจำนวนของพวกเขาที่ถูกต้องเว้นแต่น้อยคนนักที่พระองค์ทรงให้พวกเขาทราบ เพราะฉะนั้น เจ้า(ท่านนบี) อย่าได้โต้แย้งในเรื่องจำนวนของชาวถ้ำหรือเรื่องอื่นๆ กับชาวคัมภีร์ (ชาวยิวและคริสต์) และกลุ่มอื่นๆ ยกเว้นการโต้เถียงในประเด็นที่ชัดเจนโดยไม่เจาะลึกในเรื่องดังกล่าว เช่นการยุติประเด็นต่างๆ ให้คงอยู่ในขอบเขตของวะห์ยู (บทบัญญัติหรือเรื่องราวต่าง ๆ) ที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าโดยไม่ขยายความหรือถามไถ่รายละเอียดทั้งหมด เพราะพวกเขาเอง(ชาวคัมภีร์) ก็ไม่รู้เช่นกัน

โอ้ท่านนบี อย่าได้กล่าวเมื่อต้องการที่จะกระทำสิ่งใดในวันพรุ่งนี้ ว่า"ฉันจะทำมันในวันพรุ่งนี้" เพราะว่าเจ้าเองก็ไม่อาจรู้จริงได้ว่า เจ้าจะได้ทำมันหรือเปล่า หรืออาจจะมีสิ่งกีดกั้นระหว่างเจ้ากับการงานในวันนั้น (บางทีเจ้าอาจจะตายเสียก่อนก็เป็นไปได้) ซึ่งถือว่าเป็นการตักเตือนมุสลิมทุกคน(ให้ตระหนักในคำพูดทุกครั้ง)

เว้นแต่เจ้าจะเชื่อมการกระทำดังกล่าวนั้นกับความประสงค์ของอัลลอฮ์ โดยการกล่าวว่า "ฉันจะทำสิ่งนั้นในวันพรุ่งนี้ อินชาอัลลอฮฺ (หากพระองค์ทรงประสงค์ หรือ ด้วยความประสงค์ของพระองค์)" และจงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้า ด้วยกับการกล่าวว่า (อินชาอัลลอฮ์) ทุกครั้งเมื่อลืมตัว พร้อมกับกล่าวว่า "ฉันหวังว่าพระผู้อภิบาลของฉัน จะทรงชี้นำแก่ฉันในเรื่องนี้ ด้วยสิ่งที่ใกล้กับหนทางที่เที่ยงตรงที่สุด และเป็นที่ตอบรับที่สุดสำหรับพระองค์"

และบรรดาชาวถ้ำได้ใช้ระยะเวลาพำนักอยู่ในถ้ำทั้งหมด สามร้อยเก้าปี

จงกล่าวเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- "อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งในเรื่องที่พวกเขาพำนักอยู่ในถ้ำ และพระองค์ทรงได้บอกถึงระยะเวลาที่พวกเขาได้พำนักอยู่ในนั้น ดังนั้นไม่ต้องยึดคำพูดใครเหนือกว่าคำพูดของพระองค์ สำหรับพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงรู้ดีทุกสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในนั้น พระองค์นั้นทรงเห็นและทรงได้ยินทุกสรรพสิ่ง ไม่มีผู้คุ้มครองอื่นใดสำหรับพวกเขานอกไปจากพระองค์ และพระองค์มิได้ทรงให้ผู้ใดเข้ามามีส่วนกับพระองค์ในอำนาจของพระองค์ เพราะมันเป็นเอกสิทธิ์ของพระองค์เพียงองค์เดียว"

และจงอ่านและจงปฏิบัติตามเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- ในสิ่งที่ได้ถูกวะห์ยูแก่เจ้าในคัมภีร์อัลกุรอาน ไม่มีผู้ใดมีอำนาจที่จะเปลี่ยนแปลงถ้อยคำของพระองค์ได้ เพราะมันเป็นความจริงทุกประการและเป็นความยุติธรรมทุกประการ และเจ้าจะไม่พบผู้ใดที่จะเป็นที่พึ่งพิงคุ้มครองเจ้าหรือคอยให้ความช่วยเหลือเจ้านอกจากพระองค์เท่านั้น

และจงยืนหยัดในการเป็นเพื่อนกับบรรดาผู้ที่หมั่นวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาในยามเช้าและยามเย็น ซึ่งการวิงวอนของพวกเขาจะเป็นศาสนกิจหรือการขอพรทั่วไป ด้วยหัวใจบริสุทธิ์ต่อพระองค์ และจงอย่าหันสายตาของเจ้าออกไปจากพวกเขา เพื่อหวังใกล้ชิดกับผู้มั่งมีและผู้มีบารมีทั้งหลาย และอย่าได้เชื่อฟังหรือทำตามผู้ที่เราได้ประทับตราบนหัวใจของเขากลายเป็นผู้ที่เมินเฉยต่อการระลึกถึงเรา ซึ่งเขาจะใช้ให้เจ้าไม่ให้มีคนจน ณ ที่ชุมนุมของเจ้า และเขาจะเลือกปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขาให้เหนือกว่าการเชื่อฟังคำสั่งของพระผู้อภิบาลของเขาเสมอ จนทำให้การงานของเขาทั้งหมดพังพินาศไปในที่สุด

และจงกล่าวเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- แก่ผู้ที่เมินเฉยจากการระลึกถึงอัลลอฮ์เนื่องจากหัวใจที่หลงลืมของพวกเขา ว่า "สิ่งที่ฉันได้นำมายังพวกเจ้านั้น เป็นสัจธรรมที่แท้จริง ที่มาจากอัลลอฮฺไม่ใช่มาจากฉัน และฉันจะไม่ตอบรับคำร้องขอของพวกเจ้าที่จะขับไล่ผู้ศรัทธราที่ยากไร้ให้ออกไปจากฉัน ดังนั้น ใครก็ตามที่ประสงค์จะศรัทธาต่อสัจธรรมนี้ ก็ศรัทธาได้และเขาจะมีความสุขยิ่งกับสิ่งที่พระองค์จะตอบแทนของเขา และใครก็ตามที่ประสงค์จะปฏิเสธ ก็ปฏิเสธได้ และเขาจะเศร้าใจที่สุดกับการลงโทษที่รอเขาอยู่ แท้จริงแล้ว พระองค์ทรงเตรียมไว้สำหรับผู้ที่เลือกจะปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ซึ่งขุมไฟนรกที่ใหญ่หลวง กำแพงของมันได้ล้อมรอบพวกเขาไว้ทั้งหมด พวกเขาไม่สามารถหนีออกไปได้ และถ้าหากพวกเขาจะร้องขอน้ำดื่มเนื่องจากกระหายน้ำมากๆนั้น พวกเขาจะได้รับน้ำที่ร้อนเหมือนกับน้ำมันที่เดือดอยู่ในกะทะร้อน จนทำให้ใบหน้าของพวกเขาไหม้ไปหมด มันช่างเป็นเครื่องดื่มที่ชั่วช้าที่สุด นอกจากมันจะไม่ช่วยดับความกระหายแล้ว มันยังเพิ่มความกระหายด้วยซ้ำ แถมยังไม่ช่วยดับเปลวไฟที่กำลังเผาผลาญผิวหนังของพวกเขา และขุมไฟนรกนั้น ช่างเป็นที่พำนักอันเลยร้ายที่สุดสำหรับพวกเขาอีกด้วย"

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีนั้น สำหรับพวกเขาแล้วคือผลบุญอันใหญ่หลวง ซึ่งเราจะไม่ทำให้รางวัลของผู้ที่ทำความดีนั้นต้องสูญหายไปอย่างแน่นอน แต่เราจะตอบแทนให้อย่างเต็มจำนวนโดยไม่ขาดตกบกพร่องแม้แต่นิดเดียว

เหล่าบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีนั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับสรวงสวรรค์เป็นที่พำนักของพวกชั่วนิรันดร์ มีลำน้ำจืดแห่งสรวงสรรค์หลายสายไหลผ่านใต้ที่พำนักของพวกเขา พวกเขาจะได้ประดับกำไลทอง และสวมอาภรณ์สีเขียวทำด้วยผ้าไหมละเอียดและผ้าไหมหยาบ นอนเอกเขนกบนเตียงที่ตกแต่งด้วยผ้าม่านที่สวยงาม ช่างเป็นผลตอบแทนอันประเสริฐยิ่งและเป็นที่พำนักที่แสนดียิ่ง

โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย จงยกการอุปมาให้แก่พวกเขาเถิด "มีชายสองคน คนแรกเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา และอีกคนเป็นผู้ศรัทธา ซึ่งพระองค์ได้ให้สวนองุ่นสองแห่งแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาโดยมีต้นอินทผลัมล้อมรอบสวนองุ่นของแต่ละแห่ง และพระองค์ทรงให้มีพืชผลมากมายงอกเงยขึ้นในพื้นที่ระหว่างสวนองุ่นทั้งสองนั้น

สวนทั้งสองนี้ได้ให้ผลผลิตของมันเช่น อินทผลัม องุ่น และพืชผลอื่นๆ ออกมาอย่างอุดมสมบูรณ์ครบถ้วนและไม่เคยขาดแต่อย่างใด และพระองค์ได้ทำให้มีลำน้ำไหลผ่านกลางสวนทั้งสองนี้ เพื่อง่ายในการรดน้ำต้นไม้นั่นเอง

และเจ้าของสวนทั้งสองนั้น กลายเป็นผู้มีทรัพย์สินและผลิตผลมากมาย ดังนั้นเขาจึงผยองตนและดูถูกเพื่อนบ้านของตัวเอง(ซึ่งเป็นผู้ศรัทธา) ดังนั้นเขาได้กล่าวแก่เพื่อนที่เป็นผู้ศรัทธาว่า"ฉันมีทรัพย์สินมากกว่าท่าน มีคนรับใช้ที่แข็งแรงกว่าท่าน และมีวงศ์ตระกูลที่มีอิทธิพลเหนือกว่าท่านเช่นกัน"

และผู้ปฏิเสธศรัทธาก็ได้เดินเข้าไปในสวนของเขาพร้อมกับเพื่อนบ้านของเขาที่เป็นผู้ศรัทธา เพื่อที่จะอวดสวนของเขาแก่เพื่อนบ้าน ในขณะท่เขาได้อธรรมต่อตนเองด้วยการปฏิเสธศรัทธาและการลำพองตน เขาก็ได้กล่าวแก่เพื่อนบ้านว่า "ฉันไม่คิดว่าสวนแห่งนี้จะถูกทำลายไปอย่างสิ้นเชิง ดังที่เจ้าเห็นอยู่กับตา เพราะว่าฉันได้จัดระบบไว้ให้มันอย่างดี"

และฉันไม่เชื่อว่าวันแห่งการฟื้นคืนชีพนั้นจะมีขึ้นจริง เพราะชีวิตคนเรามันคือชีวิตที่ต่อเนื่อง และหากสมมุติว่ามันจะมีขึ้นจริง ฉันก็จะถูกฟื้นคืนชีพหรือจะถูกนำกลับไปยังพระผู้อภิบาลของฉันพร้อมๆ กับได้รับสถานที่ที่ดีกว่าสวนที่ฉันมีอยู่ ณ ตอนนี้อย่างแน่นอน เพราะการที่ฉันเป็นผู้ร่ำรวยบนโลกนี้ ฉันก็จะต้องเป็นคนที่ร่ำรวยยิ่งหลังจากการฟื้นคืนชีพเช่นกัน

เพื่อนบ้านผู้ศรัทธาของเขาได้ตำหนิเขาขณะที่กำลังทบทวนคำพูดของเขาว่า " เจ้าปฏิเสธผู้ทรงสร้างบิดาของเจ้าอาดัมจากดิน จากนั้นได้สร้างเจ้าจากเชื้ออสุจิ จนกลายเป็นชายหนุ่มที่มีอวัยวะครบถ้วนสมบูรณ์กระนั้นหรือ? แท้จริงแล้วผู้ที่สามารถสรรค์สร้างดังกล่าวนั้นได้ ก็สามารถที่จะทำให้เจ้ากลับมาฟื้นคืนชีพมาอีกครั้งหนึ่งได้เช่นกัน"

แต่ฉันจะไม่พูดเหมือนคำพูดของท่านนี้ ฉันจะพูดว่า "พระองค์อัลลอฮฺผู้สูงส่งนั้นเป็นผู้อภิบาลของฉัน ผู้ทรงประทานปัจจัยยังชีพมากมายแก่พวกเรา และฉันจะไม่ตั้งผู้ใดร่วมเป็นภาคีกับพระองค์ในการเคารพบูชา"

และเมื่อท่านได้เข้าในสวนของท่าน ทำไมท่านไม่กล่าวว่า "อะไรที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ ก็ไม่มีพลังอำนาจใดนอกจากอำนาจของอัลลอฮ์เท่านั้น เพราะพระองค์ทรงกระทำในสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์เป็นผู้ทรงพลัง" แม้ว่าท่านจะเห็นว่าฉันด้อยกว่าท่านในเรื่องทรัพย์สินและลูกหลานก็ตาม

และฉันคาดว่าบางทีอัลลอฮฺก็อาจจะประทานสวนที่ดีกว่าสวนของท่านแก่ฉัน และอาจจะส่งภัยพิบัติจากจากฟากฟ้าลงมาบนสวนของท่าน ทำให้สวนของท่านกลายเป็นทุ่งโล่งเตียนไม่มีพืชผลใดๆ และเท้าอาจจะลื่นล้มได้เนื่องจากความเรียบเนียนของพื้นดินในสวน

หรือว่าพระองค์อาจจะทำให้น้ำในสวนนั้น แห้งเหือดลงไปในแผ่นดิน แล้วท่านก็ไม่สามารถหามันกลับคืนมาได้อีก แม้จะด้วยวิธีการใดๆก็ตาม และเมื่อน้ำในสวนแห้งเหือดไปแล้ว แน่นอนสวนก็จะอยู่ไม่รอด

ในที่สุดความคาดหวังของเพื่อนบ้านผู้ศรัทธานั้นก็ได้เกิดขึ้นจริง ทำให้ผลผลิตในสวนของผู้ปฏิเสธศรัทธาถูกทำลายไปหมด แล้วเขาก็ประกบฝ่ามือทั้งสองด้วยความเสียใจและเสียดายที่สุดต่อสิ่งที่หมดไปกับการดูแลรักษาสวนองุ่นแห่งนี้ ในขณะที่ซุ้มไม้เลื้อยเพื่อปลูกองุ่นนั้นพังถล่มลงมาทั้งหมด เขาก็ได้กล่าวว่า "ไม่น่าเป็นเช่นนี้เลย หากฉันได้ศรัทธาต่อพระเผู้อภิบาลของฉันเพียงผู้เดียว และไม่ตั้งสิ่งใดเลยเป็นภาคีกับพระองค์ในการเคารสักการะ"

และผู้ปฏิเสธท่านนี้ก็ไม่มีพรรคพวกที่จะช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากการถูกลงโทษในครั้งนี้ ทั้งๆที่เขาเคยภาคภูมิใจในพรรคพวกวงศ์ตระกูลของตนเอง และเขาเองก็ไม่สามารถป้องกันภัยพิบัติที่พระองค์ส่งมาทำลายสวนของเขาได้

ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ความช่วยเหลือเป็นเอกสิทธิ์ของอัลลอฮ์เพียงผู้เดียว พระองค์ทรงเป็นผู้ตอบแทนที่ดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย ด้วยการเพิ่มพูนผลบุญให้เป็นทวีคูณ และพระองค์ทรงเตรียมบั้นปลายที่ดีแกพวกเขาเช่นกัน

และเจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- จงยกอุทธาหรณ์เกี่ยวกับการสลายที่เร็วนักของโลกใบนี้แก่ผู้ที่ลุ่มหลงกับมันว่า "มันเปรียบเสมือนกับพฤกษชาติแห่งโลกที่งอกเงยขึ้นมาอย่างอุดมสมบูรณ์จากน้ำฝนที่พระองค์ทรงโปรยลงมาจากฟากฟ้า แต่หลังจากนั้น มันก็กลับกลายเป็นเศษพืชแห้งกรังที่ถูกลมพัดปลิวว่อนไปทุกหนแห่ง แล้วแผ่นดินก็จะกลับมาเป็นพื้นที่ว่างเปล่าไร้พืชผลเช่นเดิม ซึ่งอัลลอฮ์ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง และไม่มีสิ่งใดที่สามารถทำให้พระองค์หมดความสามารถไปได้ พระองค์จึงประสงค์ที่จะให้สิ่งใดมีชีวิตหรือตายไปก็ได้"

ทรัพย์สินและลูกหลานก็คือเครื่องประดับชั่วคราวแห่งโลกนี้เท่านั้น ซึ่งจะไม่ได้รับประโยชน์อะไรจากมัน หากมิได้ใช้จ่ายมันในหนทางที่เป็นที่พึงพอพระทัยของอัลลอฮ์ ส่วนการกระทำและการพูดที่ชอบธรรมที่เป็นที่พึงพอพระทัยของอัลลอฮ์นั้น มันดียิ่งกว่าทุกสรรพสิ่งที่เป็นเครื่องประดับในโลกนี้ และมันเป็นจุดมุ่งหวังที่ดีของมนุษย์ทุกคนที่ปรารถนาจะกระทำมัน เพราะเครื่องประดับแห่งโลกนี้มันชั่วคราวไม่ยั่งยืน แต่ผลรางวัลของการงานและคำพูดที่เป็นที่พึงพอพระทัยของอัลลอฮ์นั้น ถูกบันทึกไว้ ณ ที่พระองค์ชั่วนิรันดร์

โอ้มุหัมมัด จงนึกถึงเหตุการณ์ในวันที่เราทำให้ภูเขาทั้งหลายต้องสลายไปจากที่ของมัน แล้วเจ้าก็จะได้เห็นแผ่นดินนี้ว่างเปล่าปราศจากภูเขา ต้นไม้และสิ่งปลูกสร้าง และเราจะรวบรวมสิ่งถูกสร้างทั้งหมดไว้ด้วยกันจะไม่มีการละเว้นแม้แต่คนเดียว

และมนุษย์ทุกคนจะถูกนำมาปรากฏต่อหน้าพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นแถว หลังจากนั้นได้มีการสอบสวนโดยกล่าวแก่พวกเขาว่า "แท้จริงพวกเจ้าได้กลับมาหาเราในสภาพที่โดดเดี่ยว ไม่สวมรองเท้า เปลือยกาย และหน้าผากขาว เหมือนกับที่เราได้สร้างพวกเจ้ามาเป็นครั้งแรก แต่พวกเจ้าคิดไปเองว่า พวกเจ้าจะไม่ถูกฟื้นคืนชีพ และเรามิได้กำหนดสถานที่และเวลาเพื่อตอบแทนการงานของพวกเจ้า"

และเมื่อสมุดบันทึกการปฏิบัติถูกวางไว้ บางคนจะหยิบบันทึกของเขาด้วยมือขวาและบางคนจะหยิบด้วยมือซ้าย และพวกเจ้า-โอ้มนุษย์ทั้งหลาย- จะได้เห็นผู้ปฏิเสธศรัทธาอยู่ในสภาพที่กลัวถึงสิ่งที่ถูกบันทึกไว้ในนั้น เพราะพวกเขารู้อยู่แล้วว่าพวกเขาได้ทำอะไรไป คือการปฏิเสธศรัทธาและการเนรคุณต่างๆ พวกเขากล่าวว่า "ความวิบัติของเราช่างน่าสมเพชและยิ่งใหญ่เพียงใด! มันคือบันทึกอะไรกัน มันไม่ทิ้งสักอย่างเลย จะเป็นเรื่องเล็กๆหรือเรื่องใหญ่ๆ แต่ทั้งหมดถูกจัดเก็บและบันทึกไว้หมด" และพวกเขาพบว่าทุกสิ่งที่พวกเขาทำในชีวิตบนโลกนี้ในรูปแบบของการเนรคุณต่างๆได้รับการบันทึกและจัดเก็บ แท้จริง -โอ้เราะสูลเอ๋ย - พระผู้อภิบาลของเจ้าไม่ได้อธรรมต่อผู้ใด ดังนั้นพระองค์จะไม่ลงโทษผู้ใดโดยไม่ทำบาปหรือลดรางวัลแห่งความดีงามของผู้ที่เชื่อฟังพระองค์แม้แต่นิดเดียว

และจงรำลึกเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- เมื่อตอนที่เราได้กล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า "จงสุญูด(โค้งคำนับ)ต่ออาดัม พวกเขาก็โค้งคำนับตามพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกเขายกเว้นอิบลีสที่เป็นหนึ่งในหมู่ญิน ไม่ใช่ในหมู่บรรดามลาอิกะฮ์ มันเย่อหยิ่งและฝ่าฝืนคำบัญชาของพระองค์ในการสุญูด(โค้งคำนับ)และไม่เชื่อฟังพระองค์ ดังนั้นพวกเจ้า-โอ้มนุษย์เอ๋ย- จะยึดมันและลูกหลานของมันมาเป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้าอื่นจากข้ากระนั้นหรือ ทั้งๆ ที่พวกมันเป็นศัตรูกับพวกเจ้า? พวกเจ้าได้ยึดศัตรูมาเป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้าได้อย่างไร? มันช่างชั่วช้าเหลือเกินสำหรับผู้อธรรมที่ได้ยึดเอาชัยฏอน(มารร้าย)มาเป็นผู้คุ้มครองพวกเขาแทนที่การคุ้มครองของพระองค์อัลลอฮฺ"

บรรดาผู้ที่พวกเจ้าได้ยึดเอาพวกเขามาเป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้าอื่นจากข้า แท้จริงพวกเขาเหล่านั้นก็เป็นบ่าวของข้าเช่นเดียวกับพวกเจ้านั่นแหละ ข้ามิได้เรียกพวกเขาให้มาเป็นพยานขณะที่สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน แถมพวกเขาไม่ได้มีด้วยซ้ำ และข้ามิได้เรียกบางคนให้มาเป็นพยานในการสร้างอีกบางคน ข้าเพียงผู้เดียวที่มีเอกสิทธิ์ในการสรรค์สร้างและจัดการทุกสรรพสิ่ง และข้าไม่เคยที่จะเอาบรรดาผู้ทำให้คนอื่นหลงทางเฉกเช่น ชัยฏอน(มารร้าย)ที่เป็นมนุษย์หรือญิน มาเป็นผู้ช่วยเหลือเด็ดขาด เพราะเดชานุภาพของข้าเหนือกว่าที่จะได้รับการช่วยเหลือจากผู้ใดทั้งสิ้น

จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- ในวันปรโลกนั้น พระองค์จะกล่าวแก่บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีต่อพระองค์บนโลกนี้ว่า "พวกเจ้าจงเรียกบรรดาที่พวกเจ้าอ้างว่าเป็นภาคีของฉัน เพื่อที่พวกเขาจะได้ช่วยเหลือพวกเจ้า ดังนั้นพวกเขาจึงได้ร้องเรียกบรรดาสิ่งที่เป็นภาคีเหล่านั้น แต่พวกมันไม่ตอบรับและไม่อาจช่วยเหลือพวกเขาได้ แล้วเราก็ได้เตรียมสถานที่ไว้เป็นที่พำนักร่วมกัน ระหว่างผู้เคารพและสิ่งที่ถูกเคารพสักการะ เพื่อมารวมตัวกัน ณ ที่แห่งเดียวกัน นั่นก็คือนรกญะฮันนัม "

และบรรดามุชริกีน(ผู้ตั้งภาคีกับอัลลอฮฺ)ได้เห็นไฟนรกในวันนั้น ดังนั้นพวกเขามั่นใจทันทีว่าพวกเขาจะเป็นกลุ่มชนที่ตกลงไปในนั้น และพวกเขาจะไม่พบทางใดที่จะหนีรอดไปได้

และเราได้ยกอุปมาหลายอย่างพร้อมกับได้ชี้แจงมันในคัมภีร์อัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่นบีมุหัมมัด ศ็อลลัลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม เพื่อที่จะได้เข้าใจและเป็นบทเรียนแก่มวลมนุษย์ทั้งหมดโดยเฉพาะผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ชอบโต้เถียงในทุกๆเรื่อง โดยปราศจากเหตุผลที่แท้จริงและข้อเท็จจริงที่ถูกต้อง

การไม่ได้รับการชี้นำอย่างครบถ้วนไม่ได้เป็นสิ่งกีดขวางใดๆระหว่างบรรดาผู้ปฏิเสธกับการศรัทธาต่อสิ่งที่มุหัมมัด ศ็อลลัลลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ได้นำมาจากพระผู้อภิบาลของเขา และไม่ได้เป็นสิ่งกีดขวางใดๆระหว่างพวกเขากับการขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์สำหรับบาปของพวกเขา เพราะแท้จริงพวกเขาได้รับอุทาหรณ์มาหลายอย่างในคัมภีร์อัลกุรอาน และได้มีหลักฐานชัดเจนมากมายประจักษ์ต่อหน้าพวกเขา แต่สิ่งที่กีดขวางพวกเขาจริงๆก็คือการเรียกร้องของพวกเขาอย่างดื้อรั้นและท้าทายพระองค์ในการที่จะสัมผัสจริงด้วยสายตาและร่างกาย บทลงโทษทรมานเฉกเช่นประชาชาติก่อนๆ ที่พระองค์ได้สัญญาไว้ต่อพวกเขา

และพระองค์มิได้ส่งบรรดาเราะสูลมาเพื่ออื่นใดเว้นแต่เป็นผู้แจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาและเคารพภักดีต่อพระองค์ และเป็นผู้ตักเตือนแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและกระทำบาป ซึ่งบรรดาศาสนทูตเหล่านี้ไม่มีสิทธิ์ที่จะควบคุมจิตใจผู้ใดให้ได้รับทางนำจากพระองค์ได้ และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ชอบที่จะโต้เถียงกับบรรดาศาสนทูตของพระองค์ ทั้งๆ ที่มีหลักฐานปรากฏชัดต่อหน้าพวกเขา เพื่อที่พวกเขาจะได้ทำลายล้างสัจธรรมที่ถูกประทานลงมายังท่านนบีมุหัมมัด ศ็อลลัลอฮุ อะลัยฮิ วะสัลลัม ด้วยความเท็จของพวกเขา และพวกเขาก็ถือเอาคัมภีร์อัลกุรอานและคำตักเตือน เป็นที่ล้อเล่น ดูถูก เยาะเย้ยไปทั้งหมด

และไม่มีผู้ใดที่จะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ถูกเตือนด้วยโองการต่างๆ ของพระผู้อภิบาลของเขา แต่เขากลับไม่สนใจคำตักเตือนที่เกี่ยวข้องกับบทลงโทษที่ได้ระบุไว้ในคำภีร์อัลกุรอาน และหันห่างออกไปจากการสำนึกตน แถมยังลืมความชั่วที่ได้กระทำไปบนโลกนี้ เช่น การปฏิเสธศรัทธาและกระทำบาปต่างๆ และไม่สำนึกในการมี่จะกลับเนื้อกลับตัว แท้จริงแล้วพระองค์ได้ปกปิดหัวใจของพวกเขาไว้เพื่อกีดขวางพวกเขาจากการเข้าใจอัลกุรอาน และทำให้หูของพวกเขาหนวกไม่สามารถได้ยินเพื่อน้อมรับคำตักเตือน และหากเจ้าเรียกร้องพวกเขาไปสู่การศรัทธา พวกเขาจะไม่ตอบสนองต่อสิ่งที่เจ้าได้เรียกร้องไปอย่างแน่นอน ตราบใดที่หัวใจของพวกเขาถูกปกปิดและหูยังหนวกอยู่

และเพื่อให้ท่านนบี ศ็อลลัลอฮุอะลัยฮิวะสัลลัม ไม่หวังให้มีการลงโทษอย่างรีบเร่งต่อผู้ที่ปฏิเสธเขา อัลลอฮ์ได้กล่าวแก่ท่านว่า "พระผู้อภิบาลของเจ้า -โอ้เราะสูลเอ๋ย- คือผู้ทรงอภัยต่อบาปของปวงบ่าวของพระองค์ที่กลับเนื้อกลับตัว ผู้ทรงเมตตาแก่ทุกสรรพสิ่ง และหนึ่งในความเมตตาของพระองค์คือ การที่พระองค์ได้ให้โอกาสแก่ผู้ที่ฝ่าฝืนได้สำนึกผิด กลับเนื้อกลับตัวกัน เพราะหากพระองค์ประสงค์จะลงโทษพวกเขา แน่นอนพระองค์จะทรงเร่งการลงโทษแก่พวกเขาบนโลกนี้เสียแล้ว แต่ว่าพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงขันติ ผู้ทรงเมตตายิ่ง ได้ประวิงเวลาการลงโทษแก่พวกเขา เพื่อที่พวกเขาจะได้กลับเนื้อกลับตัวกัน แต่พระองค์ก็ได้กำหนดเวลาและสถานที่อย่างชัดเจนในการลงโทษพวกเขาเพราะการปฏิเสธศรัทธาและการผินหลังให้ หากพวกเขาไม่กลับเนื้อกลับตัวกันจริง และพวกเขาจะไม่พบที่พึ่งอื่นใดนอกจากพระองค์เท่านั้น

และหมู่บ้านเหล่านั้นที่ไม่ได้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และมันอยู่ใกล้ๆ พวกเจ้า เช่นหมู่บ้านของกลุ่มชนชาวนบีฮูด และกลุ่มชนชาวนบีซอและห์และกลุ่มชนชาวนบีชูอัยบ์ ซึ่งเราได้ทำลายพวกเขาเมื่อพวกเขาได้อธรรมต่อตนเองด้วยการปฏิเสธศรัทธาและกระทำบาปต่า ๆ และเราได้กำหนดเวลาที่จะลงโทษพวกเขาไว้แล้ว

จงรำลึกเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- ถึงเรื่องราวของนบีมูซา ครั้นเมื่อมูซา อะลัยฮิสลาม(ขอความเมตตาสันติสุขจงมีแด่ท่าน) ได้กล่าวแก่คนรับใช้ของเขาที่ชื่อว่า ยูชะอ์ บินนูน ว่า "ฉันจะยังคงเดินต่อไปจนกว่าจะบรรลุถึงชุมทางแห่งสองทะเลที่มาบรรจบกัน หรือฉันจะยังคงเดินต่อไปอีกหลายปีจนกว่าจะได้พบเจอกับบ่าวที่ดี ที่ฉันจะต้องเรียนรู้จากเขา"

ดังนั้นทั้งสองก็ได้ออกเดินทาง เมื่อทั้งสองได้ไปถึงสถานที่นัดพบของทะเลทั้งสองพวกเขาก็ลืมเรื่องปลาของพวกเขาที่เตรียมไว้เป็นอาหาร อัลลอฮ์ก็ได้ชุปชีวิตปลาตัวนั้นขึ้นมา มันจึงได้มุดหนีไปในทะเล และได้วาดเส้นทางไว้เป็นแนวทางยาวไปตามตัวของมัน(คล้ายอุโมงค์เล็กๆ)ซึ่งน้ำทะเลไม่สามารถจะเข้าไปได้

เมื่อทั้งสองเดินเลยจากที่นั่นไป มูซา อะลัยฮิสสลาม ก็ได้กล่าวแก่คนใช้ว่า "จงนำอาหารกลางวันของเราออกมากินกันเถอะ เรารู้สึกเหนื่อยจากการเดินทางในครั้งนี้มาก"

คนใช้ได้กล่าวว่า "ท่านมิได้สังเกตหรือว่ามีเหตุการณ์อะไรบ้างที่เกิดขึ้นในตอนที่เราพักข้างก้อนหินนั้น?! แท้จริงฉันลืมที่จะบอกท่านเกี่ยวกับเรื่องของปลานั้น และไม่มีผู้ใดทำให้ฉันลืมที่จะบอกท่านนอกจากชัยฏอน(มารร้าย)เท่านั้น ปลาตัวนั้นได้กลับมามีชีวิตแล้วกระโดดหนีลงทะเลไปอย่างน่าอัศจรรย์"

มูซา อะลัยฮิสสลามได้กล่าวแก่คนใช้ของเขาว่า "นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการ มันเป็นสัญลักษณ์สถานที่พำนักของบ่าวที่มีคุณธรรมคนนั้น ดังนั้นทั้งสองก็ได้หวนกลับตามร้อยเท้าเดิมกลับไป เพื่อจะได้ไม่หลงทาง จนกระทั่งทั้งสองได้ถึงที่ก้อนหินนั้น และจากตรงนั้นที่ปลาตัวนั้นเข้าสู่ทะเล"

และเมื่อทั้งสองได้ถึง ณ จุดที่ปลาได้หายไป พวกเขาก็ได้พบบ่าวคนหนี่งของเราที่มีคุณธรรม (นั่นคือ อัลเคาะฎิร อะลัยฮิสสลาม) ซึ่งเป็นบ่าวที่เราได้ประทานความเมตตาแก่เขาและเราได้สอนเขาซึ่งความรู้ที่คนอื่นๆ ไม่สามารถที่จะรับรู้ได้ และความรู้นี้คือสิ่งที่เป็นเนื้อหาหลักในเรื่องนี้

มูซาได้กล่าวแก่เขาด้วยความนอบน้อมถ่อมตนว่า "ให้ฉันติดตามท่านไปด้วยได้ไหม? ทั้งนี้เพื่อที่ท่านจะได้สอนฉัน จากความรู้ที่อัลลอฮ์ได้สอนท่านมา ที่เป็นแนวทางนำไปสู่สัจธรรมที่เที่ยงตรง "

ท่านอัลเคาะฎิร ได้ตอบว่า "แท้จริงแล้ว ท่านไม่สามารถที่จะอดทนกับความรู้ที่ฉันมี เพราะมันไม่ตรงกับความรู้ที่ท่านมีนั่นเอง"

"และท่านจะอดทนอยู่ได้อย่างไรเล่า กับสิ่งที่ท่านได้เห็นถึงการกระทำที่ท่านไม่รู้ว่ามันผิดหรือถูก เพราะท่านจะตัดสินกับความรู้ที่เป็นที่สุดแล้วสำหรับท่าน?!"

มูซาได้กล่าวว่า "หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ท่านจะเห็นว่าฉันเป็นคนอดทนในสิ่งที่ฉันเห็นถึงการกระทำของท่าน มุ่งมั่นที่จะเชื่อฟังท่าน และฉันจะไม่ฝ่าฝืนคำสั่งใด ๆ ของท่าน ที่ได้สั่งใช้ฉัน"

ท่านอัลเคาะฏิรได้กล่าวแก่มูซาว่า "หากท่านจะติดตามฉันไป ท่านจงอย่าได้ถามฉันถึงเรื่องใดๆจากสิ่งที่ท่านเห็นจากการกระทำของฉัน จนกว่าฉันจะเป็นผู้ที่เริ่มอธิบายสิ่งนั้นให้ท่านเอง"

และเมื่อพวกเขาทั้งสองได้ตกลงกันแล้ว พวกเขาก็ออกเดินทางไปที่ชายหาด พบเรือลำหนึ่ง พวกเขาก็ได้ลงเรือลำนั้นไปโดยไม่เสียค่าโดยสารใดๆ ซึ่งเป็นการให้เกียรติแก่ท่านเคาะฎิร และแล้วท่านเคาะฎิรก็ได้เจาะรูเรือลำนั้นโดยถอดไม้แผ่นหนึ่งออกไป มูซาจึงได้ร้องออกมาว่า "ท่านเจาะรูลำเรือที่เจ้าของมันให้ลงเรือไปด้วยโดยไม่เสียค่าโดยสารใดๆ เพื่อที่จะให้ผู้คนที่อยู่ในเรือจมน้ำตายกระนั้นหรือ?! ท่านได้กระทำในสิ่งที่รับไม่ได้จริงๆ"

ท่านเคาะฎิรตอบแก่มูซาว่า "ฉันมิได้บอกแก่ท่านหรือว่า แท้จริง ท่านไม่สามารถที่จะอดทนร่วมกับฉันได้ ในสิ่งที่ท่านเห็นถึงการกระทำของฉัน?!"

มูซาก็ได้กล่าวแก่ท่านเคาะฎิรว่า "โปรดอย่าได้ตำหนิฉันในสิ่งที่ฉันลืมจนผิดสัญญาที่ให้ไว้ และอย่าได้เข้มงวดกับฉันมากจนเกินไปในการเป็นผู้ติดตามท่านเลย"

เมื่อถึงชายฝั่งพวกเขาทั้งสองก็ลงจากเรือไป เดินตามชายหาดจนกระทั่งพบเด็กชายคนหนึ่งยังไม่บรรลุศาสนภาวะซึ่งกำลังเล่นกับเพื่อนๆ ท่านเคาะฎิรจึงฆ่าเด็กคนนั้น มูซาจึงได้ร้องออกมาว่า "ท่านฆ่าคนที่บริสุทธิ์ที่ยังไม่บรรลุศาสนภาวะโดยเขาไม่มีบาปใดๆกระนั้นหรือ?! แท้จริงท่านได้นำมาซึ่งสิ่งที่โหดร้ายจริงๆ!"

ท่านเคาะฎิรฺกล่าวแก่นบีมูซา อะลัยฮิสลามว่า โอ้ มูซา ฉันบอกท่านแล้วว่า ท่านจะไม่อาจทนต่อสิ่งที่ฉันจะทำได้หรอก

นบีมูซา อะลัยฮิสสลาม กล่าวว่า หากฉันถามสิ่งใดหลังจากนี้อีก ท่านก็จงแยกทางกับฉันเลย เพราะมันถึงกำหนดที่ได้สัญญาเอาไว้ว่าอย่าคบฉันเป็นเพื่อนร่วมทางอีก เหตุจากการที่ฉันได้ผิดสัญญามาถึงสองครั้ง

แล้วเขาทั้งสองจึงออกเดินทางต่อไป จนกระทั่งเมื่อทั้งสองพบชาวเมืองหนึ่ง ทั้งสองได้ขออาหารจากชาวเมืองนั้น แต่พวกเขาปฏิเสธที่จะต้อนรับเขาทั้งสอง ซึ่งพวกเขาได้ละเมิดสิทธิในการต้อนรับแขก ต่อมาเขาทั้งสองได้พบกำแพงแห่งหนึ่งกำลังจะพังลงมาแล้วเขาก็ทำให้มันตรง เขา (มูซา) กล่าวแก่ท่านเคาะฎิรฺว่า ถ้าท่านต้องการที่จะเอาค่าจ้างที่ได้ปรับให้มันตั้งตรง ก็จงเอามันเสีย สำหรับความต้องการของเราหลังจากที่พวกเขาได้ปฏิเสธจากการต้อนรับพวกเรา

ท่านเคาะฎิรฺได้กล่าวแก่ท่านนบีมูซาว่า การคัดค้านที่เกี่ยวกับการที่ไม่ได้รับผลตอบแทนที่ได้สร้างกำแพงครั้งนี้ คือ สาเหตุที่จะต้องแยกทางกันระหว่างเรา ซึ่งฉันจะอธิบายให้ละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่ท่าน (มูซา) ไม่สามารถอดทนต่อสิ่งที่ท่านเห็นในสิ่งที่ฉันทำลงไปได้

ส่วนเรื่องของเรือที่ฉันทำให้มีตำหนินั้น ซึ่งเป็นเรือของชาวบ้านผู้อ่อนแอใช้ทำงานในท้องทะเล เพราะพวกเขาไม่สามารถปกป้องเรือของพวกเขาจากพวกเขาเหล่านั้นได้ ซึ่งฉันต้องการที่จะให้เรือนั้นมีตำหนิแบบนั้น เพื่อไม่ให้กษัตริย์ที่อยุ่ข้างหน้าพวกเขายึดมันไป เพราะกษัตริย์นั้นจะยึดเฉพาะเรือที่ดีๆและปล่อยเรือที่มีตำหนิไป

ส่วนเรื่องของเด็กที่นบีมูซาได้คัดค้านในการฆ่านั้นก็คือ พ่อแม่ของเขานั้นเป็นผู้ศรัทธา และอัลลอฮฺทรงรู้ดีว่าเด็กคนนี้โตไปจะเป็นผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ ท่านคุเดรกลัวว่า พอเขาโตไป เขาจะเคี่ยวเข็ญให้ทั้งสองตกอยู่ในการละเมิดและปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺจากความรักของเขาทั้งสองหรือจากความต้องการของพวกเขา

ท่านเคาะฎิรฺต้องการให้พระองค์นั้นทดแทนทั้งสองด้วยลูกที่ดีกว่าเดิม ในด้านของศาสนาหรือเป็นลูกที่กตัญญูกว่าและมีความบริสุทธิ์จากบาปและใกล้ชิดต่อความเมตตาของบิดามารดาของเขา

ในส่วนเรื่องการซ่อมแซมกำแพงที่ท่านนบีมูซาได้ปฏิเสธนั้น มันเป็นของเด็กผู้ชายกำพร้าสองคนที่อยู่ในเมืองนั้น เรามาพ่อของเขาตายแล้ว และใต้กำแพงนั้นมีขุมทรัพย์ของเขาทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองก็เป็นคนดี ดังนั้น พระผู้เป็นเจ้าของท่านทรงประสงค์ที่จะให้เด็กทั้งสองบรรลุสู่ความเป็นผู้ใหญ่ก่อน แล้วจะให้เด็กทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของเขาทั้งสองออกมาเอง ถ้าผนังกำแพงนี้ล้มลงก่อนก็จะไม่เป็นการปกปิดทรัพย์สินของเขา เกรงกลัวว่าจะหายไปก่อนที่เขาจะโต และนี้เป็นความเมตตาจากพระผู้เป็นเจ้าของท่านต่อเด็กทั้งสอง และฉันมิได้ทำสิ่งนั้นตามความพอใจของฉัน นั่นคือความหมายที่ท่านไม่สามารถมีความอดทนในสิ่งนั้นๆได้

และเขาได้ถามเจ้าว่า โอ้ท่านเราะซูล ชาวมุชรีกีนและยาฮูดถามเกี่ยวกับเรื่องราวของซุลก็อรนัยนฺ จงกล่าวเถิด ฉันจะบอกถึงเรื่องราวส่วนหนึ่งแก่พวกเจ้าเกี่ยวกับเรื่องของซุลก็อรนัยนฺเพื่อเป็นการได้พินิจพิจารณาและใคร่ครวญมัน

แท้จริงพระองค์ได้ให้อำนาจแก่เขาในแผ่นดิน และพระองค์ทรงประทานให้แก่เขาทุกอย่างที่เขาต้องการเพื่อบรรลุเป้าหมายตามที่เขาต้องการ

และเขาได้รับสิ่งที่เราให้ไว้เพื่อนำเขาไปสู่สิ่งที่เขาต้องการและแล้วเขาก็ได้ไปในทางทิศตะวันตก

เขาได้เดินบนหน้าแผ่นดินจนถึงปลายสุดของโลกที่ดวงอาทิตย์ตก เขาพบมันตกลงในน้ำขุ่นดำ และได้พบกับชนกลุ่มหนึ่งที่ปฏิเสธศรัทธา เราได้กล่าวแก่เขา(ซุลก็อรนัยน์)ว่า เพื่อให้เขาเลือกอย่างใดอย่างหนึ่ง "โอ้ ซุลก็อรนัยน์ เจ้าจะลงโทษพวกเขาด้วยการฆ่าพวกเขาหรือจะลงโทษด้วยวิธีอื่นหรือจะทำดีต่อพวกเขา"

พวกกลุ่มชนของซุลก็อรนัยนฺ กล่าวว่า สำหรับใครที่ตั้งภาคีต่ออัลลอฮฺหลังจากที่เราได้ชักชวนเข้าสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺแล้ว เราจะลงโทษพวกเขาด้วยการเข่นฆ่าบนโลกนี้ แล้วในวันกียามะฮฺพวกเขาก็กลับสู่พระองค์ พวกเขาจะถูกทรมานด้วยการลงโทษอย่างสาหัส

และส่วนผู้ศรัทธาและประกอบความดีนั้น พวกเขาจะได้รับคือสวนสวรรค์เป็นการตอบแทนที่ดีจากพระองค์ เนื่องจากการที่พวกเขานั้นศรัทธาและกระทำความดีและเราจะบอกเขาว่ามันคือคำสั่งจากพระองค์ด้วยความอ่อนนุ่มและอ่อนโยน

แล้วเขาก็ได้มุ่งสู่ในทางที่ไม่ไช่ทางแรกซึ่งเป็นทางที่มุ่งสู่ทิศตะวันออกของดวงอาทิตย์

และเขาได้เดินทางต่อจนถึงฝั่งที่ดวงอาทิตย์ขึ้นทางทิศตะวันออก เขาพบว่าดวงอาทิตย์ได้ส่องแสงมายังกลุ่มชนกลุ่มหนึ่ง ซึ่งเราไม่ได้สร้างสิ่งหนึ่งสิ่งใดให้แก่พวกเขาเพื่อป้องกันพวกเขาจากแสงของดวงอาทิตย์จะเป็นบ้านหรือต้นไม้

เช่นนั้นแหละกลุ่มชนของซุลก็อรนัยนฺได้สั่งพวกเขาให้รู้ว่าเราหยั่งรู้ข่าวคราวที่เกี่ยวกับเขาอย่างละเอียดเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเขามี ไม่ว่าในด้านพละกำลังที่แข็งแรงและอำนาจ

แล้วเขาก็ได้มุ่งสู่อีกเส้นทางหนึ่งซึ่งไม่ไช่สองเส้นทางแรกเป็นเส้นทางที่ตรงกันข้ามกับทิศตะวันออกและทิศตะวันตก

จนกระทั่งเมื่อเขาไปถึงบริเวณระหว่างภูผาทั้งสอง เขาได้พบชนกลุ่มหนึ่งที่เชิงภูผาทั้งสองนั้น ซึ่งพวกเขาเกือบจะไม่เข้าใจในคำพูดใดเลย

พวกเขากล่าวว่า โอ้ซุลก็อรนัยนฺ แท้จริงยะอฺญูจและมะอฺญูจนั้น (เป็นสองประชาชาติที่ยิ่งใหญ่จากลูกหลานชนอาดัม) ที่เป็นผู้บ่อนทำลายในแผ่นดินนี้ พวกเขาได้กระทำด้วยการฆ่าและอื่นๆ ดังนั้น เราขอมอบบรรณาการแก่ท่าน เพื่อท่านจะได้สร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเรากับพวกเขา

ซุลก็อรนัยนฺได้กล่าวว่า สิ่งที่พระองค์ได้ให้แก่ฉันนั้นไม่ว่าจะเป็นการปกครองและอำนาจเป็นสิ่งที่ดีกว่าสิ่งที่เจ้าจะให้แก่ฉันในเรื่องของทรัพย์สิน ดังนั้นพวกท่านจงช่วยฉันจากกำลังคนและอุปกรณ์เครื่องมือต่างๆ ฉันจะสร้างกำแพงอย่างแน่นหนากั้นระหว่างพวกท่านกับพวกเขา

พวกท่านจงเอาเหล็กท่อนโตๆมาให้ฉัน พวกเขาทั้งหลายก็ได้เอาเหล็กนั้นมา เขาจะสร้างมันขึ้นมาระหว่างภูเขาจนกระทั่งเมื่อเขาทำให้บริเวณภูผาทั้งสองราบเรียบ เขาก็กล่าวแก่คนงานของเขาว่า สั่งให้จุดไฟเหล็กท่อนนั้น จนกระทั่งเหล็กท่อนนั้นแดง เขากล่าวว่า ปล่อยให้ฉันเททองแดงหลอมลงไปบนมัน

พวกเขา (ยะอฺญูจและมะอฺญูจ) ไม่สามารถยกตัวให้สูงขึ้นได้และไม่สามารถขุดโพรงเข้ามาจากด้านล่างของความแข็งของมันได้

ซุลก็อรนัยนฺกล่าวว่า เขื่อนกำแพงนี้เป็นความเมตตาของพระเจ้าของฉัน ที่ปิดล้อมระหว่างญะญูจกับมะญูจและระหว่างการสร้างความเสียหายบนโลกและปกป้องจากพวกเขา ดังนั้นเมื่อเวลาที่อัลลอฮฺกำหนดนั้นได้มาถึงในการที่พวกเขาก็จะออกมาก่อนวันสิ้นโลก พระองค์จะทรงทำให้โลกมันพังทลาย และอัลลอฮฺทรงสัญญาว่าจะทรงทำให้แผ่นดินนั้นราบเรียบด้วยการออกของญะญูจและมะญูจ และสัญญาของพระผู้เป็นเจ้าของฉันนั้นเป็นจริงเสมอ

และในวันนั้นเราได้ปล่อยให้บางส่วนของพวกเขาในช่วงท้ายของใกล้เวลาสิ้นโลก จะปะทะและปะปนกับอีกบางส่วนกันไปและสังข์จะถูกเป่าขึ้น แล้วเราจะรวมพวกเขาทั้งหมด เพื่อสอบสวนและตอบแทน

และในวันนั้นเราได้นำนรกจญะหันนัมมาแสดงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเพื่อให้ปรากฏชัดแจ้งแก่เขาและในวันนั้นพวกเขาจะได้เห็นด้วยสายตาเองโดยไม่มีสิ่งใดปิดบังให้เบลอเลยแม้แต่น้อย

เราได้ชี้แนะแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่อยู่ในโลกที่ตาบอดต่อการรำลึกถึงอัลลอฮฺ เพราะในสายตาของพวกเขาจะมีแผ่นกั้นต่อการรำลึกนั้นและพวกเขาไม่สามารถได้ยินโองการของอัลลอฮฺด้วยการได้ยินที่ยอมรับได้

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮฺ พวกเขาคิดหรือว่า พวกเขาจะทำให้ปวงบ่าวของข้าจากมลาอิกะฮฺและบรรดาเราะซูลและชัยฏอนนั้นเพื่อเคารพภักดีนอกจากพระองค์ แท้จริงเราได้เตรียมนรกญะฮันนัมไว้เป็นที่พำนักสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว

จงกล่าวเถิด โอ้บรรดาเราะซูลทั้งหลาย เราแจ้งให้พวกคุณทราบไหม โอ้มนุษย์ชาติทั้งหลายเกี่ยวกับมนุษย์ส่วนมากจะขาดทุนไปกับการกระทำของเขาเอง

ผู้ที่มองเห็นในวันกียามะฮฺว่าสิ่งที่พวกเขาได้แสวงหาบนโลกนี้ได้หายไป ซึ่งพวกเขาคิดว่าอันที่จริงพวกเขาจะถูกคิดบัญชีเกียวกับการกระทำที่เขาได้แสวงหามาและจะช่วยพวกเขาด้วยการกระทำของพวกเขาแต่ที่จริงแล้ว มันกลับกันอย่างสิ้นเชิง

เขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของพระผู้เป็นเจ้าของพวกเขาที่บ่งบอกถึงการให้เอกภาพต่อพระองค์และเขาได้ปฏิเสธในวันที่จะพบเจอกับพระองค์ ด้วยเหตุนี้แหละพวกเขาได้สูญเสียการงานของเขาด้วยการปฏิเสธศรัทธา แล้วสำหรับพวกเขาจะไม่เชื่อในการกำหนดของพระเจ้าว่ามีวันกียามะฮฺ

และนี่คือการตอบแทนของพวกเขาคือนรกจญะหันนัม เนื่องจากพวกเขาปฏิเสธศรัทธา และพวกเขายึดเอาโองการทั้งหลายของข้า และบรรดาเราะซูลของข้า เป็นที่เยาะเย้ย

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและปฏิบัติความดี สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับคือสวนสวรรค์ชั้นสูงสุดเป็นที่พำนักเพื่อเป็นเกียรติแก่พวกเขา

พวกเขาพำนักอยู่ในนั้นอย่างถาวร โดยที่พวกเขาไม่ขอที่จะเปลี่ยนแปลงเลยเพราะในนั้นไม่ได้ให้โทษอะไรแแก่พวกเขาเลย

จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมมัด) แท้จริงสำหรับพจนารถของพระผู้เป็นเจ้าของฉันมากมายถ้าทะเลเป็นทะเลหมึกซึ่งจะใช้หมึกนั้นเขียน แน่นอนน้ำทะเลย่อมหมดไปก่อน ก่อนที่คำพูดของอัลลอฮจะจบลงก่อน ถ้าเรานำทะเลอื่นๆมาก็จะกลายเป็นเช่นนั้นเช่นกัน

จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมมัด) แท้จริง ฉันเป็นเพียงสามัญชนคนหนึ่งเยี่ยงพวกท่าน มีวะฮียฺแก่ฉันว่า แท้จริง พระเจ้าของพวกท่านนั้นที่แท้จริงคือพระเจ้าองค์เดียวนั้นคืออัลลอฮ โดยไม่มีผู้ใดเป็นภาคีกับพระองค์ ดังนั้น ผู้ใดหวังที่จะพบพระผู้เป็นเจ้าของเขา ก็ให้เขาประกอบการงานที่ดี และอย่าตั้งผู้ใดเป็นภาคีในการเคารพภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้าของเขาเลย

ได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วในตอนต้นของซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ

(นี่คือ) การกล่าวถึงความเมตตาธรรมแห่งพระเจ้าที่มีต่อบ่าวของพระองค์ซะกะรียา อลัยฮิสสลาม พระองค์ได้กล่าวถึงเรื่องราวเหล่านั้นให้กับเจ้า (โอ้มูฮำหมัด) เพื่อเป็นข้อคิดสำหรับเจ้า

เมื่อเขาวิงวอนต่อพระเจ้าของเขา ด้วยการวิงวอนอย่างแผ่วเบาเพื่อทำให้มันรู้สึกใกล้ต่อการตอบรับ

เขากล่าวว่า โอ้พระองค์ แท้จริงกระดูกของข้าพระองค์อ่อนแล้ว และศรีษะก็มีประกายหงอกแล้ว และมิเคยปรากฏเลยว่าการวิงวอนของข้าพระองค์ต่อพระองค์นั้นไร้ผล แถมทุกครั้งที่ข้าวิงวอนพระองค์ตอบรับข้าเสมอ

และแท้จริงข้าพระองค์กลัวลูกหลานของข้าพระองค์ ภายหลังการตายของข้าพระองค์แล้วจะยุ่งกับการงานดุนยาและกลัวว่าภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมันไม่ได้ลูก ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดประทานทายาทที่ดีจากพระองค์แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

ผู้ซึ่งจะสืบทายาทแทนข้าพระองค์ และสืบทายาทจากตระกูลของยะอฺกูบบ่าวของพระองค์และขอพระองค์ทรงโปรดให้เป็นที่น่าพอใจในศาสนา การสร้างและความรู้ของพระองค์ ข้าแด่พระเจ้าของข้าพระองค์ด้วยเถิด

อัลลอฮฺได้ตอบรับดูอาอฺและคำวอนขอของซะกะรียา โอ้ ซะกะรียาเอ๋ย ! เรา (อัลลอฮฺ) ได้บอกเจ้าว่าจะให้ง่ายดายแก่เจ้า และได้ตอบรับดูอาอฺของเจ้า แล้วเรา (อัลลอฮ) ได้มอบลูกคนหนึ่ง ชื่อของเขาคือยะหฺยา เรามิเคยตั้งชื่อผู้ใดมาก่อนเลย

ท่านซะกะรียา กล่าวว่า ข้ารู้สึกประหลาดใจเกี่ยวกับอำนาจของอัลลอฮ จะให้ฉันมีลูกได้อย่างไรในเมื่อภรรยาของฉันเป็นหมัน ไม่สามารถคลอดบุตรได้ แล้วฉันก็อายุมากแล้ว ร่างกายไม่แข็งแรงแล้ว

มะลาอิกะฮฺกล่าวว่า ทุกอย่างก็เหมือนที่ท่านได้กล่าวไว้ว่า ภรรยาของเจ้าไม่สามารถคลอดบุตรได้ แล้วเจ้าก็ได้บรรลุถึงบั้นปลายของชีวิตแล้วร่างกายของเจ้าก็ได้ออนแอ่ แต่พระองค์ก็ได้กล่าวไว้ว่า พระองค์ได้สร้างยะหฺยาจากมารดาที่เป็นหมันและจากบิดาผู้ที่สูงวัย และก่อนหน้านี้เราได้สร้างเจ้าขึ้นมาแล้ว โอ้ ซะกะริยา จากที่ไม่มีอะไรเลยสักอย่างเพราะเจ้าก็ไม่ได้มีอะไรเลย

นบีซะกะริยาได้กล่าวว่า โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ โปรดทรงให้สัญญาณแด่ข้าพระองค์ด้วยเถิดว่าข่าวดีที่ข้าพระองค์ได้รับจากมะลาอิกะฮฺนั้นเป็นจริง เพื่อที่ข้าพระองค์จะได้สบายใจ พระองค์จึงตรัสว่า สัญญาณคือการที่เจ้ามิอาจพูดกับผู้คนเป็นเวลาสามคืน ทั้งๆที่เจ้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์

แล้วซะกะริยาก็ได้ออกจากแท่นสวดมายังหมู่ชนของเขา และเขาได้ชี้ใบ้แก่พวกของเขาโดยไม่ได้พูดจาใดๆ ว่า พวกท่านจงกล่าวสดุดีในยามเช้าและยามเย็น

อัลลอฮได้ให้กำเนิดแก่เขา คือ ยะหฺยา เมื่อเขาอายุครบแล้วเราก็พูดกับเขาว่า โอ้ยะหฺยา เจ้าจงยึดมั่นในคัมภีร์ (เตารอฮฺ) ให้ดี และเราได้มอบความเข้าใจ ความรู้ ความพยายามและความมุ่งมั่นต่อเขาในวัยเด็ก

เราได้ให้ความเมตตาต่อเขาและเราได้ชำระล้างบาปของเขาและเขาเป็นผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามคำสั่งของพระเจ้าและหลีกเลี่ยงจากสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

และจงเป็นผู้กระทำความดีต่อบิดามารดา อ่อนโยนต่อท่านทั้งสอง พูดจาไพเราะต่อทั้งสอง และอย่าเป็นผู้หยิ่งยโสต่อการปฏิบัติต่อพระองค์ และอย่าเป็นผู้ที่ฝ่าฝืนต่อพระองค์และบิดามารดาทั้งสอง

และอัลลอฮฺได้ให้ความสันติและความปลอดภัยในวันที่เขาถูกคลอด และวันที่เขาตาย และนำออกจากความอับอาย และในวันที่เขาถูกฟื้นคืนชีพ ซึ่งทั้งสามช่วงเวลานี้คือ สิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องผ่านมันไปอย่างแน่นอน ถ้าพระองค์ทำให้สิ่งนั้นปลอดภัย ก็จะไม่อะไรใดๆทั้งสิ้นที่จะทำให้เกิดความกลัวนอกเหนือจากนั้น

และจงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะซูล (เรื่องของ) มัรยัมที่อยู่ในคัมภีร์อัลกรอ่าน ที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าและบอกเล่าถึงเรื่องของมัรยัม อลัยฮัสสลาม เมื่อนางได้ปลีกตัวออกจากหมู่ญาติของนาง ไปยังสถานที่หนึ่งทางตะวันออก (ของบัยตุลมักดิส)

และมัรยัมก็ได้เอาตัวเองมาปกปิดโดยใช้ม่านปกคลุมตัวเอง เพื่อพวกเขาจะได้ไม่เห็นนางเวลาทำการอีบาดะห์ต่อพระเจ้าของนาง และเราก็ได้ส่งมาลาอีกะฮฺญิบรีลมาสู่นางในภาพลักษณ์ของมนุษย์ให้เสมือนเป็นผู้ที่ถูกสร้าง แต่นางกลัวว่าเขาต้องการทำในสิ่งที่ไม่ดี

เมื่อนางมองเห็นเขาถึงภาพลักษณ์ของมนุษย์ที่เท่าเทียมกันเขาก็หันไปมอง แล้วนางก็กล่าวว่า ฉันขอความคุ้มครองต่อผู้ทรงกรุณาปราณีจากเจ้าที่ทำให้ฉันรู้สึกแย่กับเจ้า เจ้านี่ หากพวกเจ้ายำเกรงก็จงเกรงกลัวอัลลอฮฺเถิด

เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า ฉันไม่ไช่มนุษย์ แต่ฉันเป็นฑูตแห่งพระเจ้าของเธอ พระองค์ทรงส่งฉันมาหาเจ้าเพื่อให้บุตรที่ดีและบริสุทธิ์แก่เจ้า

มัรยัมแปลกใจ แล้วกล่าวต่อว่า ฉันจะมีลูกได้อย่างไรทั้งๆที่ฉันยังไม่มีสามีและฉันก็ไม่ใช่คนที่ค้าประเวณีที่จะให้ฉันมีบุตรได้

ญิบรีล กล่าวว่า ทุกอย่างก็เหมือนที่ได้กล่าววไว้ว่า คุณยังไม่ได้จับต้องสามีหรือใครคนอื่นและคุณก็ไม่ได้เป็นชู้ด้วย แต่พระเจ้าของเจ้าได้กล่าวไว้ว่า การที่สร้างเด็กคนหนึ่งที่ไม่มีพ่อนั้นง่ายมากสำหรับฉัน ปล่อยให้เด็กที่มีพรสวรรค์ของคุณเป็นสัญญาณแห่งพลังของอัลลอฮและเพื่อเป็นความเมตตาสำหรับคุณและสำหรับบรรดาผู้ศรัทธาในพระองค์ การสร้างบุตรหลานของคุณเป็นการตัดสินจากพระเจ้า ทุกอย่างได้ถูกจดบันทึก ณ ที่อัลลอฮเรียบร้อยแล้ว

แล้วนางก็ได้ตั้งครรภ์หลังจากที่พระองค์ได้ทรงให้บุตรมา และนางได้ปลีกตัวออกไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ ยังสถานที่ๆไกลจากมนุษย์

ความเจ็บปวดใกล้คลอดทำให้นางหลบไปที่โคนต้นอินทผาลัม นางมัรยัมได้กล่าวว่า โอ้ ! ฉันหวังว่าฉันจะตายก่อนวันนี้ หากฉันได้ตายไปเสียก่อนหน้านี้ และฉันเป็นคนไร้ค่าถูกลืมเสีย จนกระทั่งไม่ต้องนึกถึงฉันในแง่ที่ไม่ดีก็จะเป็นการดี

ท่านอีซา ได้เรียก นางมัรยัมภายใต้ขาทั้งสองของนางว่า อย่าได้เศร้าเสียใจ แน่นอนพระเจ้าของเธอทรงจัดลำธารไว้เบื้องล่างเธอแล้ว เพื่อบริโภคมัน

และจงจับก้านอินทผลัมแล้วเขย่า มันจะหล่นลงมาที่ตัวเธอเป็นอินทผลัมที่สุกน่ากินในเวลานั้น

ฉะนั้นเจ้าจงกินอินทผลัมที่สุกและจงดื่มน้ำ และจงทำให้ชีวิตของลูกเจ้าบริสุทธิ์และเจ้าอย่าเสียใจเลย และเมื่อไหรที่มีผู้คนถามเจ้าเกี่ยวกับการคลอดลูก เจ้าก็จงตอบเขาไปว่า ฉันได้ตั้งครรภ์แล้วได้คลอดเอง และพระเจ้าสั่งให้ฉันเงียบไม่ให้พูดจากับใครใดๆทั้งสิ้น

แล้วนางได้นำบุตรของนางมายังหมู่ญาติของนาง โดยอุ้มเขามา พวกเขาผู้ปฏิเสธกล่าวว่า โอ้ มัรยัมเอ๋ย ! แท้จริงเธอได้นำเรื่องประหลาดอันใหญ่หลวงมาแล้ว คือการคลอดบุตรโดยไม่มีพ่อ

โอ้ผู้ที่คล้ายคลึงกับฮารูนในการทำอีบาดะฮฺ (เขาคือชายที่ดี) พ่อของเธอมิได้เป็นชายชั่ว และแม่ของเธอก็มิได้เป็นหญิงที่ไม่บริสุทธิ์และเจ้าก็มาจากบ้านที่เป็นที่รู้จักด้วยความดี เจ้าจะมาได้อย่างไรถ้าไม่มีพ่อ

นางมัรยัมได้ชี้ไปยังลูกของเขา อีซา อลัยฮิสสลาม ที่อยู่ในเปล แล้วพวกเขากล่าวต่อนางอย่างตกใจว่า เราจะพูดกับเด็กได้อย่างไรทั้งๆที่เขายังอยุ่ในเปล?

ท่านนบีอีซา อลัยฮิสสลาม กล่าวว่า แท้จริงฉันเป็นบ่าวของอัลลอฮฺ พระองค์ทรงประทานคัมภีร์อิงญีลแก่ฉันและทรงให้ฉันเป็นนบีจากบรรดานบีของพระองค์

และพระองค์ทรงให้ฉันให้คุณประโยชน์มากมายแก่บรรดาผู้คน ไม่ว่าฉันจะอยู่ ณ ที่ใด และทรงสั่งเสียให้ฉันทำการละหมาดและจ่ายซะกาตตราบที่ฉันมีชีวิตอยู่

และทรงให้ฉันทำดีต่อมารดาของฉัน และจะไม่ทรงทำให้ฉันเป็นผู้หยิ่งยะโสในการปฏิบัติต่อพระองค์ และอย่าละเมิดต่อพระองค์

และเราได้ให้ความปลอดภัยจากชัยฏอนมารร้ายและบริวารของมัน ในวันที่ฉันเกิดและในวันที่ฉันตายและและวันที่ฉันถูกฟื้นขึ้นให้มีชีวิตใหม่ในวันกิยามะฮฺ ดังนั้นชัยฏอนจะไม่ได้โกรธฉันในสถานการณ์เลวร้ายทั้งสามนั้นเลย

แหละนั้นคือการบ่งบอกถึงคุณลักษณะของท่านนบีอีซาบุตรของนางมัรยัม และนี่คือคำพูดที่สัจจริง ซึ่งไม่ใช่สิ่งที่ผู้คนเข้าใจผิดพูดกันและไม่เห็นด้วยเกี่ยวกับเขา

สิ่งที่ไม่เป็นการบังควรสำหรับอัลลอฮฺ คือการที่พระองค์จะทรงตั้งผู้ใดเป็นพระบุตร มหาบริสุทธิ์แห่งพระองค์ท่านจากสิ่งนี้ เมื่อพระองค์ทรงต้องการกิจการใด เพียงพอสำหรับพระองค์ พระองค์ที่จะตรัสแก่มันว่า จงเป็น แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมาโดยไม่มีอะไรขัดข้อง สำหรับใครที่เป็นเช่นนั้นแล้วเขาจงภูมิใจต่อเด็กนั้น

และแท้จริงอัลลอฮฺ ซุบฮานะฮฺ คือพระเจ้าของฉันและพระเจ้าของพวกท่านทั้งหมด ดังนั้น พวกท่านจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺองค์เดียว และนี่คือสิ่งที่ฉันได้กล่าวบอกแก่พวกเจ้าคือเส้นทางอันเที่ยงตรงเพื่อนำพาไปสู่ความพึงพอใจของพระองค์อัลลอฮฺ

และพวกเขาได้ขัดแย้งระหว่างกันเองเนื่องจากไม่เห็นด้วยกับท่านนบีอีซา อลัยฮิสสลาม จึงกลายเป็นการขัดแย้งระหว่างกลุ่มของเขาเอง บางคนเชื่อแล้วบอกว่าเขาคือศาสดา และได้ปฏิเสธต่อการเป็นศาสดาอย่างเช่นชาวยิว ดังที่พวกเขาเชิดชูในชุมชนของพวกเขา และบางส่วนจากพวกเขาได้กล่าวว่าเขานั้นคืออัลออฮฺ และบางส่วนจากพวกเขาได้กล่าวว่าเขาคือบุตรของอัลลอฮฺ ดังนั้นความหายนะจงประสบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเมื่อมีการชุมนุมแห่งวันกียามะฮฺอันยิ่งใหญ่ซึ่งเป็นวันที่มีพยานหลักฐานและการคิดบัญชีและบทลงโทษ

สิ่งที่พวกเขาได้ยินในวันนั้นและสิ่งที่พวกเขาได้เห็น พวกเขาได้ฟังในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์และมองในสิ่งที่ไม่เป็นประโยชน์ในการมองของเขา ซึ่งพวกเขาได้อธรรม หลงทางในการใช้ชีวิตบนโลกอย่างชัดเจน พวกเขาไม่ได้เตรียมตัวในวันอาคีเราะฮฺเลย จนกระทั่งว่าพวกเขาถูกนำมาอย่างกระทันหันทั้งที่พวกเขาก็ยังอยู่ในความอธรรม

และเจ้าจงเตือนพวกเขา โอ้ท่านเราะซูล ถึงวันแห่งความเสียใจเมื่อผู้ที่กระทำการทารุณกรรมในการล่วงละเมิดของเขาและคนดีที่ไม่เพิ่มในการเชื่อฟังของเขา เมื่อหนังสือของการจดบันทึกได้ปิดลงและพวกเขาถูกปลดออกจากบัญชีของพวกเขา และทั้งหมดกลายเป็นสิ่งที่เขาให้ไว้และพวกเขาอยู่ใช้ชีวิตบนโลกดุนยาด้วยการล่อลวงของมัน โดยไม่เกรงกลัวต่อวันปรโลกและพวกเขาไม่เชื่อในวันกียามะฮฺ

เราเป็นผู้ที่หลงเหลือหลังเกิดการพังทลายของสรรพสิ่งที่ถูกสร้างทั้งหมด เราเป็นผู้ครอบครองมรดกแผ่นดินและที่อยู่บนแผ่นดิน และสำหรับพระองค์องค์เดียวเท่านั้นที่จะต้องกลับไปสู่ในวันกิยามะฮฺเพื่อคิดบัญชีและให้การตอบแทน

โอ้ท่านเราะซูล จงกล่าวถึง เรื่องของอิบรอฮีมที่อยู่ในคัมภีร์ แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์มาก และซื่อสัตย์ต่อโองการของอัลลอฮฺ และเขาเป็นนบีของอัลลอฮฺ

เมื่อเขากล่าวแก่บิดาของเขาว่า โอ้พ่อจ๋า ทำไมท่านต้องเคารพบูชาสิ่งอื่นนอกเหนือจากอัลลอฮฺ จากสิ่งที่ไม่ได้ยินเวลาที่เจ้าขอและมองไม่เห็นเวลาที่เจ้าปฏิบัติ และไม่สามารถให้พิษภัยอะไรใดๆและไม่ให้ประโยชน์อันใดแก่ท่านเลย

โอ้พ่อจ๋า แท้จริงความรู้ได้มีมายังฉันแล้ว มาในทางของวะหฺยู ซึ่งมิได้มีมายังท่าน ดังนั้น จงเชื่อฟังปฏิบัติตามฉันเถิด ฉันจะชี้แนะท่านสู่ทางที่เที่ยงตรง

โอ้พ่อจ๋า ! อย่าเคารพบูชาชัยฏอนเป็นอันขาด แท้จริงชัยฏอนนั้นมันดื้อรั้นต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี ในขณะที่อัลลอฮฺสั่งให้ซูญูดแก่อาดัม ซึ่งพวกเขานั้นไม่ยอมซูญูดลง

โอ้พ่อจ๋า ! แท้จริง ฉันกลัวว่าท่านจะถูกลงโทษจากพระผู้ทรงกรุณาปรานี หากท่านได้เสียชีวิตในสภาพที่ปฏิเสธศรัทธา แล้วท่านก็จะเคียงคู่กับชัยฏอนในการถูกลงโทษเพราะว่าท่านนั้นจงรักภักดีต่อเขา

อาซารกล่าวแก่ลูกของเขา อิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม ว่า เจ้ารังเกียจเจว็ดที่ฉันเคารพนับถือกระนั้นหรือ โอ้อิบรอฮีมเอ๋ย ! หากเจ้าไม่หยุดยั้งจากการตำหนิเจว็ดของฉัน แน่นอนฉันจะขว้างเจ้าด้วยก้อนหิน และเจ้าจงไปให้พ้นอย่ามาพูดคุยกับฉันตลอดไปและอย่ามาอยู่ร่วมกับฉันอีก

ท่านนบีอิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม ได้กล่าวแก่บิดาของเขาว่า ความศานติจงมีแด่ท่านจากข้า ท่านไม่มีอะไรที่ต้องเกลียดชังฉัน และฉันจะขออภัยโทษและชี้ทางนำจากพระองค์ให้แก่ท่าน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ที่เมตตากรุณามากที่สุด

และฉันจะปลีกตัวออกจากพวกท่าน และจะปลีกตัวออกจากสิ่งที่พวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮฺ และฉันจะวิงวอนขอพระเจ้าของฉันองค์เดียว จะไม่ตั้งภาคีใดๆ และฉันหวังว่าด้วยการวิงวอนขอต่อพระเจ้าของฉัน จะไม่ทำให้ฉันได้รับความทุกข์

เมื่อพวกเขาได้ละทิ้งไปจากพวกเขา และได้ละทิ้งบรรดาพระเจ้าของเขาที่ไม่ใช่อัลลอฮ เราได้เปลี่ยนทดแทนโดยให้บรรดาลูกๆของเขาคือ อิสฮากและหลานของเขาคือ ยะอฺกูบ และแต่ละคนเราได้แต่งตั้งให้เป็นนบี

และเราได้ให้ความเมตตาของเราแก่พวกเจ้ามาพร้อมกับบรรดานบีที่ดีมากมายและเราได้ทำให้พวกเขาได้รับการกล่าวขวัญที่ดีตลอดในหมู่มวลของบ่าว

โอ้ท่านเราะซูล จงกล่าวเรื่องของมูซาในคัมภีร์อัลกุรอ่าน แท้จริงเขาเป็นผู้ที่ได้รับคัดเลือกและเขาเป็นรอซูลเป็นนบี

และเราได้ร้องเรียกเขาจากทางด้านขวาของภูเขาฎูร ด้วยเพราะเป็นสถานที่ของนบีมูซา และเราได้ให้เขาเข้ามาใกล้เพื่อรับฟังโองการของพระองค์

และเราได้ให้เขา จากความเมตตาของเราและความโปรดปรานของเรา แก่พี่ชายของเขา ฮารูนเป็นนบี และได้ตอบรับคำวิงวอนของเขาในขณะที่เขาร้องขอจากพระเจ้าของเขาเช่นนั้น

และจงกล่าว โอ้ท่านเราะซูล ถึงเรื่องของอิสมาอีล อลัยฮิสสลามที่อยู่ในคัมภีร์อัลกุรอ่านที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ต่อสัญญา เขาจะไม่นับเป็นสัญญาหากมีข้อยกเว้นเกิดขึ้นเและเขาเป็นเราะซูลเป็นนบี

และเขาใช้หมู่ญาติของเขาให้ปฏิบัติละหมาดและจ่ายซะกาต และเขาเป็นที่โปรดปราน ณ ที่พระเจ้าของเขา

โอ้ท่านเราะซูล จงกล่าวถึงเรื่องของอิดรีส อลัยฮิสสลาม ที่อยู่ในคัมภีร์อัลกุรอ่านที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้า แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์มาก และซื่อสัตย์ต่อโองการของอัลลอฮฺ และเขาเป็นนบีท่านหนึ่งจากบรรดานบีๆของอัลลอฮ

และเราได้เทิดเกียรติเขาในสิ่งที่เขาได้รำลึกถึงกับสิ่งที่เขาได้ให้มาจากการที่ได้เป็นนบีซึ่งเป็นตำแหน่งที่สูงส่ง

ชนเหล่านั้น ที่อัลลอฮฺได้กล่าวมาในซูเราะฮฺนี้นั้นได้เริ่มด้วยชื่อของซะกะรียาและได้จบลงด้วยชื่อของอิดรีส อลัยฮิมัสสลาม นั้นคือบรรดาผู้ที่อัลลอฮฺทรงโปรดปรานพวกเขาให้เป็นนบีที่มีเชื้อสายลูกหลานจากอาดัม และจากเชื้อสายลูกหลานผู้ที่เราบรรทุกไว้ในเรือกับนูฮฺ อลัยฮิสสลาม และจากเชื้อสายลูกหลานของอิบรอฮีมและจากเชื่อสายลูกหลานของยะโก๊บ อลัยฮิมัสสลาม และจากเชื้อสายผู้ที่เราได้ชี้แนะทางและเราได้คัดเลือกไว้ให้เป็นนบี เมื่อบรรดาโองการของพระผู้ทรงกรุณาปรานีถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาจะก้มลงสุญูดและร้องให้จากความเกรงกลัวต่อพระองค์

พวกที่มาหลังจากบรรดานบีที่ถูกเลือกไว้ พวกเขาได้นำมาซึ่งความเลวร้ายและหลงทาง การละทิ้งละหมาด พวกเขาไม่ได้นำมาซึ่งสิ่งที่บรรดานบีได้เรียกร้องไว้ แต่พวกเขาจะมุ่งมั่นในสิ่งที่พวกเขาปรารถนาในความผิดและเป็นบาปเช่นการล่วงประเวณี แน่นอนต่อไปพวกเขาก็จะประสบความหายนะในนรก

เว้นแต่ผู้ที่ขออภัยโทษต่อความบกพร่องและความผิดพลาดของเขา และผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและกระทำความดี พวกเขาเหล่านั้นที่มีคุณลักษณะแบบนี้จะได้เข้าสวนสวรรค์ และพวกเขาจะไม่ได้รับความอธรรมแต่อย่างใดแม้แต่นิดเดียว

สวนสวรรค์ที่มั่นคงและถาวร ซึ่งพระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงสัญญาแก่ปวงบ่าวที่ดีของพระองค์ด้วยความเร้นลับด้วยการได้เข้าสวนสวรรค์ ทั้งๆที่พวกเขายังไม่ได้เห็นแต่พวกเขาก็ศรัทธา แท้จริงสัญญาของพระองค์ด้วยกับสวรรค์นั้นจะมีมาอย่างแน่นอนถึงแม้จะมองไม่เห็นก็ตาม

พวกเขาจะไม่ได้ยินสิ่งที่ไร้ประโยชน์และคำพูดที่ไร้สาระในนั้น แต่จะได้ยินคำทักทายที่เป็นการกล่าวขอความศานติต่อกันและมลาอีกะฮฺก็กล่าวขอต่อพวกเขาเช่นกัน และสำหรับพวกเขาจะได้รับเครื่องยังชีพของพวกเขาในนั้น ทั้งในยามเช้าและยามเย็น

สวนสวรรค์แห่งนี้ถูกอธิบายโดยคุณสมบัติเหล่านี้ คือเป็นสิ่งที่เราได้ให้เป็นมรดกแก่ปวงบ่าวของเรา สำหรับใครที่ปฏิบัติตามในสิ่งที่เราสั่งใช้และห่างไกลในสิ่งที่เราสั่งห้าม

และจงกล่าวเถิด โอ้ญิบรีล แก่ท่านนบีมูฮัมมัด แท้จริงแล้วมาลาอีกะฮฺจะไม่ลงมาด้วยตัวเขาเอง แต่จะเป็นคำสั่งของอัลลอฮฺเท่านั้น สำหรับอัลลอฮเท่านั้นที่เรารับคำสั่งในเรื่องของวันอาคีเราะฮฺ และเราไม่ละเมิดต่อเรื่องของโลกดุนยา และสิ่งที่อยู่ระหว่างบนโลกดุนยาและอาคีเราะฮฺ และโอ้เราะซูลเอ๋ย พระเจ้าของเจ้านั้นมิทรงหลงลืมสิ่งใดเลย

ผู้ทรงสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินและเป็นผู้ครอบครองดูแลทั้งสองและผู้ทรงสร้างสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง พระองค์เป็นผู้ครอบครองดูแลและจัดการ ดังนั้นจงเคารพภักดีต่อพระองค์อัลลอฮฺเพียงองค์เดียว และสำหรับพระองค์เท่านั้นที่ควรต่อการเคารพภักดี และจงยึดมั่นในการเคารพภักดีต่ออัลลอฮฺ เพราะไม่มีสิ่งอื่นใดที่จะมาเปรียบเทียบหรือมามีหุ้นส่วนในการเคารพภักดีได้

และมนุษย์ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อวันฟื้นคืนชีพ กล่าวเยาะเย้ยว่า เมื่อฉันตายไปแล้ว ฉันจะถูกให้ออกมาจากหลุมฝังศพในสภาพมีชีวิตครั้งที่สองจริงหรือ? ไม่รู้สึกไกลไปหน่อยหรือ!

พวกเจ้าไม่ได้คิดบ้างหรือว่า การที่พวกเจ้าปฏิเสธในวันฟื้นคืนชีพนั้น แท้จริงฉันเป็นผู้สร้างเขามาก่อน โดยที่ไม่ได้มีอะไรมาก่อนเลย อัลลอฮฺได้บ่งบอกว่า อัลลอฮเป็นผู้สร้างทั้งครั้งแรกและครั้งที่สองและจะบ่งบอกว่าการสร้างครั้งที่สองนั้นมันง่ายกว่าครั้งแรก

ดังนั้นด้วยพระนามของพระเจ้าของเจ้า โอ้ท่านเราะซูล เราจะนำพวกเขาออกจากหลุมฝังศพของเขาสู่สถานที่ชุมนุมพร้อมด้วยกับบรรดาชัยฏอนที่หลงทาง แล้วหลังจากนั้นเราจะลงโทษพวกเขาโดยการส่งไปยังประตูนรกที่ชั่วร้าย โดยที่พวกเขานั้นคุกเข่าอยู่

จากนั้นเราจะดึงออกด้วยความรุนแรงจากทุกๆกลุ่มชนในหมู่พวกเขาที่หลงทางที่สุดของการฝ่าฝืนและพวกเขาเป็นผู้นำของเขาเอง

แล้วแน่นอนที่สุด เรารู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ที่เหมาะสมยิ่งที่จะเข้าไปอยู่ในนรกและสามารถวัดได้ถึงความร้อนระอุและความทุกข์ทรมานของมัน

และไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย แม้แต่สักคนที่จะข้ามเส้นทางนี้ที่ถูกขีดอยู่บนนรกญะฮันนัมได้ ซึ่งเส้นทางนี้เป็นคำตัดสินสุดท้ายที่จะพิพากษา โดยอัลลอฮฺจะพิพากษาเขาดังนั้นจึงไม่มีสิ่งอื่นใดที่จะตัดสินเขาได้

และหลังจากการข้ามเส้นทางนั้นแล้ว สำหรับผู้ที่ยำเกรงต่อพระองค์ในการปฏิบัติในคำสั่งใช้และห่างไกลในสิ่งที่สั่งห้ามพวกเขาจะปลอดภัย และเหลือพวกที่อธรรมที่จะต้องถูกเผาไหม้ในนรกพวกเขาไม่สามารถที่จะหนีออกจากนั้นได้

และเมื่อโองการถูกอ่านขึ้นแก่บรรดามนุษย์ มันคือโองการที่ได้ถูกประทานลงมายังบรรดาเราะซูลของฉันอย่างชัดเจน บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า ฝ่ายใดในสองฝ่ายนี้ มีการเป็นอยู๋มีฐานะที่ดีกว่า และมีเกียรติทางสังคมมากกว่า เป็นฝ่ายฉันหรือฝ่ายคุณ!?

และกี่มากน้อยแล้วประชาชาติก่อนพวกเขา เราได้ทำลายพวกเขาก่อนที่พวกปฏิเสธศรัทธาจะหยิ่งในความเหนือกว่าของพวกเขาในด้านทรัพย์สิน เช่น โดยที่พวกเขามีสิ่งของ เครื่องใช้และรูปร่างลักษณะเลิศกว่า

จงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะซูล ผู้ใดที่อยู่ในความหลงผิดนั้น พระเจ้าพระผู้ทรงกรุณาปรานีจะทรงผ่อนผันให้เขาระยะหนึ่ง จนกระทั่งพวกเขาได้เพิ่มความหลงผิดมากขึ้น แล้วอัลลอฮฺได้กำหนดถึงสิ่งที่ได้สัญญาถึงบทลงโทษ จะเป็นการลงโทษในโลกนี้หรือจะเป็นการลงโทษในปรโลก แล้วพวกเขาก็จะรู้ว่าใครจะมีฐานะชั่วร้ายกว่าและมีกำลังพลน้อยกว่านั้นคือพวกเขาหรือพวกที่ศรัทธา?

และในทางกลับกันนั้นอัลลอฮได้ปล่อยพวกเขาทำตามสบายจนกระทั่งความหลงทางนั้นได้เพิ่มมากขึ้น แล้วอัลลอฮทรงเพิ่มแก่บรรดาผู้ที่ได้รับทางนำจากความศรัทธาและการเชื่อฟังปฏิบัติตามและผู้กระทำความดีมากขึ้น เพื่อเป็นทางนำไปสู่ความสุขนิรันดร์เพื่อยังประโยชน์ต่อพระเจ้าของคุณมากขึ้นในการตอบแทน โอ้ท่านเราะซูล มันคือบั้นปลายที่ดีที่สุด

เจ้าได้เห็นหรือไม่ โอ้ท่านเราะซูลว่า ผู้ที่ไม่เชื่อในหลักฐานของเราและปฏิเสธคำสัญญาของเราแล้วกล่าวว่า ถ้าฉันตายไป แล้วเกิดใหม่เจ้าจะได้รับทรัพย์สมบัติและลูกหลานมากมาย

เขาล่วงรู้ในสิ่งเร้นลับหรือ พวกเขากล่าวว่า เขาไม่ได้กล่าวถึงความชัดเจน หรือเขาจะทำพันธสัญญากับพระองค์ของเขาเพื่อพาเขาไปสู่สวรรค์? และให้สมบัติและลูกหลานแก่พวกเขากระนั้นหรือ

ไม่ใช่เช่นนั้น เราจะบันทึกสิ่งที่เขากล่าวและสิ่งที่เขาทำ และเราจะเพิ่มเขาในบทลงโทษเหนือความทุกข์ยากของเขาสำหรับสิ่งที่เขาอ้างจากความเท็จ

และเราจะรับช่วงจากสิ่งที่เขาได้ทิ้งเอาไว้จากทรัพย์สินหรือลูกหลานหลังจากที่เราได้ทำให้เขาพินาจ และในวันกียามะฮฺพวกเขาจะมาอย่างโดดเดี่ยว หลังจากที่ถูกผลัดพรากไปนั้นจากสิ่งที่เขาชอบคือทรัพย์สินเงินตรา

พวกตั้งภาคีได้ยึดเอารูปปั้นต่างๆ ทำเป็นพระเจ้าที่เคารพบูชาอื่นนอกจากอัลลอฮฺ เพื่อที่จะเป็นพลังอำนาจแก่พวกเขาอย่างชัดเจนในการที่ได้รับความช่วยเหลือ

ทุกอย่างไม่ไช่อย่างที่เขาคิด สิ่งที่พวกเขาได้เคารพบูชาที่นอกเหนืออัลลอฮนั้น จะถูกท้าทายในการกระทำของพวกตั้งภาคีและจะถูกปฏิเสธจากพวกเขาและในทีสุดกลายพวกเขาจะกลายเป็นศัตรูกันในวันกียามะฮฺ

พวกเจ้าไม่เห็นหรือ โอ้ท่านเราะซูล ฉันได้ฟื้นคืนชีพบรรดาชัยฏอนทั้งหลายและได้ทำให้พวกเขานั้นมีอำนาจเหนือพวกที่ปฏิเสธศรัทธาให้หมกมุ่นในการกระทำความผิดและออกห่างจากศาสนาของพระองค์อย่างสุดๆดอกหรือ?

ดังนั้น เจ้าอย่าได้เร่งร้อนต่อพวกเขา โอ้ท่านเราะซูล ในการขอให้พินาจพวกเขา แต่เราจะนับอายุของพวกเขาเป็นแบบละเอียดถี่ถ้วน จนกระทั่งเวลาของพวกเขาจะหมดลง เราจะลงโทษพวกเขาด้วยสิ่งที่พวกเขาสมควรได้รับ

และจงรำลึกเถิด โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย ถึงวันกียามะฮ์ ซึ่งเป็นวันแห่งการรวบรวมบรรดาผู้ที่เชื่อมั่นในพระองค์ ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่พระองค์สั่งใช้และห่างไกลในสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม ไปยังพระองค์เป็นกลุ่ม ๆ ที่มีเกียรติยิ่ง

และเราจะไล่ต้อนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาสู่นรกจญะหันนัมอย่างผู้กระหาย

พวกเขาไม่มีอำนาจในการให้ชะฟาอะฮฺแก่บางส่วนของพวกเขาได้ นอกจากผู้ที่ได้ทำสัญญาไว้กับอัลลฮฺบนโลกคือสัญญาด้วยการศรัทธาต่อพระองค์และบรรดาเราะซูลของพระองค์

และพวกยิว พวกคริสและพวกที่ตั้งภาคีบางส่วนได้กล่าวว่า พระผู้ทรงกรุณาปรานีทรงตั้งพระบุตรขึ้นเพื่อพระองค์

โอ้ผู้ที่กล่าวถึงเรื่องนี้ แน่นอนที่สุดพวกเจ้าได้นำมาซึ่งมันเป็นสิ่งทิ่ยิ่งใหญ่มาก

ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมาและโลกแทบจะแตกแูละภูขาก็เกือบจะตกลงมาด้วยคำพูดที่ชั่วร้ายนี้

ทั้งหมดนี้เพื่อจะนำมากล่าวอ้างว่าพระบุตรแก่พระเจ้าผุ้ทรงพระผู้ทรงกรุณาปรานี ทั้งๆที่พระเจ้านั้นทรงมหาบริสุทธ์จากคำกล่าวและการพากพิงดังกล่าว

และไม่เป็นสิ่งที่ถูกต้องคือการที่พระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานี ที่พระองค์จะทรงตั้งพระบุตรขึ้นแล้วพระเจ้ากลับปฎิเสทภายหลัง

ไม่มีผู้ใดในชั้นฟ้าทั้งหลาย จากบรรดามลาอีกะฮ์ มนุษย์และญิน เว้นแต่จะมายังพระองค์ในวันกียามะฮ์ในฐานะบ่าวคนหนึ่งที่นอบน้อม

แน่นอนที่สุด พระองค์ทรงรอบรู้ถึงพวกเขาและทรงนับพวกเขาอย่างถี่ถ้วนไว้แล้ว จะไม่มีอะไรที่ปกปิดซ่อนไว้จากพวกเขาแม้แต่นิดเดียว

และแต่ละคนจากพวกเขานั้นจะมายังพระองค์ในวันกียามะฮฺอย่างโดดเดี่ยว จะไม่มีความช่วยเหลือหรือทรัพย์สินเงินทองใดๆ

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและประกอบคุณงามความดีทั้งหลายนั้น เขาจะได้รับความพึงพอใจจากอัลลอฮฺ และพระองค์จะทรงโปรดปรานความรักใคร่แก่พวกเขา และด้วยความรักของพวกเขาต่อการเคารพภักดีต่อพระองค์

แท้จริง เราได้ทำให้อัลกุรอ่านเป็นภาษาที่ง่ายแก่เจ้า โอ้เราะซูล เพื่อที่จะแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ที่ยำเกรงที่ปฏิบัติตามคำสั่งของอัลลอฮและห่างไกลจากสิ่งที่สั่งห้าม และเกรงกลัวในความทุกข์ยากที่รุนแรงและความขยันหมั่นเพียรในการเชื่อฟังความจริง

และกี่มากน้อยแล้วจากประชาชาติในอดีต ที่เราได้ทำลายพวกเขาก่อนพวกเจ้า ตอนนี้คุณรู้สึกถึงเรื่องเหล่านั้นแล้วหรือยัง? หรือได้ยินเสียงกระซิบของพวกเขาบ้างไหม และสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาอาจส่งผลกระทบต่อผู้อื่นเมื่ออัลลอฮอนุญาต

ได้กล่าวถึงเรื่องนี้แล้วในตอนต้นของซูเราะฮฺอัลบะเกาะเราะฮฺ

สิ่งที่เราได้ประทานแก่เจ้า โอ้ท่านเราะซูล คืออัลกุรอ่านเพื่อเป็นสิ่งที่จะช่วยทำให้เจ้าผ่อนเบาต่อตัวเองในการโต้ตอบกลุ่มชนของเจ้าสู่การสร้างความเชื่อมั่นในตัวเจ้า

สิ่งที่เราประทานลงมานั้นมิใช่อื่นใด เว้นแต่เป็นการตักเตือนแก่ผู้ที่เห็นด้วยในการเกรงกลัวต่ออัลลอฮฺ

เป็นการประทานมันลงมาจากอัลลอฮฺ ผู้ที่สร้างแผ่นดินและผู้สร้างชั้นฟ้าอันสูงส่ง คืออัลกุรอ่านที่ยิ่งใหญ่ เพราะว่าเป็นการประทานลงมาจากผู้ที่ยิ่งใหญ่

พระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานีที่สูงส่ง ทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์อันสูงส่ง เหมาะสำหรับเกียรติอันสูงส่งของผู้ทรงอำนาจ

แด่พระองค์เพียงองค์เดียวที่มีกรรมสิทธิ์ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ภายใต้พื้นแผ่นดินจากสิ่งที่ถูกสร้างขึ้นมาทั้งหมด ไม่ว่าจะด้วยการสร้าง การครอบครองและการบริหารจัดการ

และหากว่าเจ้าเป่าประกาศ โอ้ท่านเราซูล ด้วยเสียงที่ดังหรือเสียงที่เบา แท้จริงอัลลอฮฺทรงรอบรู้ทั้งหมด พระองค์ทรงรับรู้ถึงสิ่งเร้นลับและสิ่งที่ซ่อนเร้นจากความลับ ดังเช่น ความคิดลึกๆในใจไม่สามารถที่จะปกปิดซ่อนได้แม้แต่นิดเดียว

อัลลอฮฺ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรเคารพภักดีที่แท้จริงนอกจากพระองค์ สำหรับพระองค์เท่านั้นทรงพระนามอันสวยงามสมบูรณ์แบบที่สุด

และเรื่องราวก็ได้มายังเจ้าแล้ว โอ้ท่านเราะซูล นั้นคือเรื่องราวของมูซาบุตรของอิมรอน อลัยฮิสสลาม

ในขณะที่เขาได้เห็นไฟตอนเดินทาง เขาจึงได้กล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า พวกท่านจงหยุดอยู่ที่นี่ เพราะฉันเห็นไฟ บางทีฉันจะนำคบเพลิงจากที่นั่นมาให้พวกท่าน หรือฉันอาจจะพบผู้นำทางที่กองไฟนั้น

ครั้นเมื่อเขามาถึงกองไฟนั้น อัลลอฮฺทรงเรียกเขาขึ้นด้วยคำพูดว่า โอ้ มูซาเอ๋ย

แท้จริงข้าคือพระเจ้าของเจ้า จงถอดรองเท้าทั้งสองข้างของเจ้าออกเพื่อเตรียมพร้อมสำหรับสิ่งอำนวยความสะดวกของฉัน แท้จริงเจ้ากำลังอยู่ ณ หุบเขาอันศักดิ์สิทธิ์ที่มีชื่อว่า ฏุวา

และฉันได้เลือกเจ้า โอ้มูซา เพื่อเผยแพร่โองการของฉัน จงตั้งใจฟังในสิ่งที่ถูกวะฮฺยูแก่เจ้า

แท้จริงข้าคืออัลลอฮฺ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรเคารพภักดีที่แท้จริงนอกจากข้า ดังนั้นเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้าเพียงองค์เดียว และจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด เพื่อรำลึกถึงข้า

แท้จริงวันอวสานของโลกนั้นกำลังมาถึงเป็นเหตุการณ์ที่จะต้องเกิดขึ้นอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ข้าปกปิดมันไว้ จะไม่มีใครรับรู้ถึงเวลาที่จะเกิดแต่จะรับรู้ถึงสัญญาณของมันที่ท่านนบีได้บอกเอาไว้เพื่อว่าทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนด้วยสิ่งที่ได้กระทำไว้ ไม่ว่าจะดีหรือชั่ว

ผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อเจ้าในการเชื่อมั่นต่อพระองค์และการเตรียมพร้อมที่จะกระทำความดี พวกเขาจะต้องไม่ทำให้เจ้าเหินห่างจากมัน และปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขาจากสิ่งที่ทรงห้าม แล้วเจ้าจะพินาศด้วยเหตุนี้แหละ

และอะไรล่ะที่อยู่ในมือขวาของเจ้า โอ้มูซา เอ๋ย

มูซากล่าวว่า มันคือไม้เท้า ฉันใช้มันเพื่อยันในการเดินของฉัน และเอาไว้เขย่าต้นไม้เพื่อทำให้ใบไม้ร่วงลงมาเพื่อแกะของฉันและยังมีประโยชน์นอกเหนือที่ฉันได้กล่าวไว้อีก

พระองค์ได้กล่าวว่า จงโยนมันไปซิ โอ้มูซาเอ๋ย

ท่านนบีมูซาจึงโยนมันลงไป แล้วมันก็กลายเป็นงูที่เลื้อยอย่างเบาๆและรวดเร็ว

อัลลอฮฺได้กล่าวแก่นบีมูซาว่า จงจับไม้เท้าขึ้นมา เจ้าอย่ากลัวถึงงูนั้น เราจะให้มันกลับมาเป็นไม้เท้าเหมือนเดิม

และจงเอามือของเจ้าซุกเข้าไปข้างๆเจ้าแล้วเอามันออกมา มันจะมีสภาพขาวประกายปราศจากอันตรายใดๆมันเป็นสัญญาณครั้งที่สองสำหรับเจ้า

เราได้ให้เจ้าจากสัญญาณสองสัญญานนั้นเพื่อให้เจ้าได้เห็น โอ้มูซาเอ๋ย จากสัญญานของข้าที่ยิ่งใหญ่ที่จะบ่งบอกถึงความสามารถของเราและบ่งบอกว่าเจ้านั้นคือศาสดาที่มาจากอัลลอฮฺจริง

โอ้มูซาเอ๋ย เจ้าจงไปหาฟิรเอานฺอย่างรวดเร็ว แท้จริงนั้นเขากำลังละเมิดสิทธิเกินขอบเขตในความไม่ซื่อสัตย์และการกบฏต่ออัลลอฮฺ

มูซา อลัยฮิสสลาม ได้กล่าวขอว่า โอ้พระองค์ทรงโปรดเปิดอกของข้าพระองค์ให้ข้าพรองค์ด้วยเพื่อแบกรับบททดสอบนี้

และทรงให้ความง่ายดายในการงานของข้าพระองค์ด้วยเถิด

และทรงโปรดให้ข้าพระองค์ได้พูดกล่าวอย่างชัดเจนคล่องแคล่วจากคำพูดของข้าพระองค์

เพื่อให้พวกเขาเข้าใจในคำพูดของข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์ได้เผยแพร่โองการของพระองค์

และทรงโปรดให้คนในครอบครัวของข้าพระองค์ ช่วยเหลือข้าพระองค์ในการงานของข้าพระองค์ด้วยเถิด

ฮารูนบุตรของอิมรอนเป็นพี่ชายของข้าพระองค์

ได้โปรดเพิ่มความเข้มแข็งด้วยกับเขาแก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

และให้เขามีส่วนร่วมกับฉันในกิจการส่งสารของข้าพระองค์ด้วย

เพื่อเรานั้นจะได้ถวายสดุดีต่อพระองค์ด้วยการสดุดีอย่างมากมาย

และเราจะได้รำลึกถึงพระองค์ด้วยการรำลึกที่มากมาย

แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงเห็นเราและไม่มีอะไรที่ถูกซ่อนไว้จากเราได้

พระองค์ได้กล่าวว่า แน่นอนเราได้ให้แก่เจ้าในสิ่งที่เจ้าร้องขอแล้ว โอ้มูซาเอ๋ย

และโดยแน่นอน เราได้ให้ความโปรดปรานแก่เจ้ามาครั้งหนึ่งก่อนนี้แล้ว

โดยที่เราได้ประทานการชี้นำให้แก่มารดาของเจ้า เพื่อปกป้องเจ้าให้รอดพ้นจากความชั่วร้ายของฟิรเอานฺ

และเราได้สั่งให้นางเอาลูกที่พึ่งคลอดใส่ไว้ในกล่องแล้วปล่อยลงสู่แม่น้ำแล้วจะล่องลอยออกตามชายฝั่งตามคำสั่งของเรา แล้วศัตรูก็จะรับเด็กคนนี้ นั้นก็คือฟิรเอานฺ แล้วเขาก็จะเลี้ยงดูอย่างเป็นที่รักแล้วผู้คนก็จะรักเขาและจะได้รับการเลี้ยงดูในสายตาของฉันและในความดูแลและความห่วงใยของฉัน

เมื่อพี่สาวของเจ้าเดินไปตามกล่องที่ลอยในน้ำ เธอได้พูดกับคนที่รับกล่องนั้นว่า ฉันจะชี้แนะผู้ที่เลี้ยงดูเขา ให้นมเขาและอบรมเขาแก่พวกท่านเอาไหม แล้วเราให้เจ้ากลับไปหามารดาของเจ้าเพื่อที่จะได้เป็นที่รื่นรมณ์แก่สายตาของนางและไม่เศร้าโศกและเจ้าได้ฆ่าชายคนหนึ่ง แล้วเราได้ช่วยเจ้าให้พ้นจากความหนักใจ และเราได้ทดสอบเจ้าด้วยการทดสอบนานาชนิดครั้งแล้วครั้งเล่า แล้วเจ้าได้พำนักอยู่กับชาวมัดยันเป็นเวลาหลายปีจนกระทั่งถึงเวลาที่เรากำหนดไว้แก่เจ้าในการกลับมาอย่างสำเร็จของเจ้า โอ้ มูซาเอ๋ย

และเราได้เลือกเจ้าเพื่อให้เป็นศาสนทูตสำหรับข้า เพื่อเผยแพร่แก่มนุษย์ชาติในสิ่งที่ข้าได้ประทานแก่เจ้า

เจ้าจงไป โอ้มูซา กับพี่ชายของเจ้าชื่อฮารูน พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของข้า ไปบอกถึงความสามารถและความเป็นหนึ่งของอัลลอฮฺ และเจ้าอย่าอ่อนแอในการที่จะเผยแพร่มายังฉันและการรำลึกถึงฉัน

เจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอานฺ แท้จริงนั้นเขากำลังละเมิดเกินขอบเขตในการปฏิเสธศรัทธาและการกบฏต่ออัลลอฮฺ

แล้วเจ้าทั้งสองจงพูดกับเขาด้วยคำพูดที่อ่อนโยนอย่ารุนแรง หวังว่าเขาจะรำลึกขึ้นมา แล้วกลับมาเกรงกลัวต่ออัลลอฮ แล้วสำนึกผิดกลับเนื้อกลับตัว

มูซากับฮารูน อลัยฮิมัสสลาม ได้กล่าวว่า แท้จริงเรากลัวว่าเขาจะรีบเร่งในการลงโทษก่อนที่คำเชิญจะเสร็จสมบูรณ์หรืออาจจะละเมิดขอบเขตในการอธรรมต่อเราด้วยการฆ่าหรืออื่นๆ

พระองค์กล่าวแก่ทั้งสองว่า เจ้าทั้งสองจงอย่ากลัว แท้จริงข้าอยู่กับเจ้าทั้งสองด้วยชัยชนะและการสนับสนุน ข้าได้ยินและได้เห็นในสิ่งที่เกิดขึ้นกับเจ้าทั้งสองและกับพวกเขา

ดังนั้น เจ้าทั้งสองจงไปหาเขาแล้วกล่าวว่า แท้จริงเราเป็นเราะซูลของพระเจ้าของท่าน โอ้ฟิรเอานฺ ฉะนั้นท่านจงปล่อยวงศ์วานอิสรออีลมากับเราเถิด และอย่าได้ทรมานพวกเขาโดยการฆ่าพวกเขาเลยและกระทำชำเราผู้หญิงเลย เราได้นำสัญญานที่ดีจากพระเจ้าของท่านมายังท่านแล้วและความปลอดภัยจากการลงโทษของอัลลอฮฺสำหรับคนที่ศรัทธาและปฏิบัติตามแนวทางของพระองค์ที่ถูกต้อง

แท้จริงอัลลอฮได้ให้วะฮียฺมายังเรา แท้จริงการลงโทษบนโลกดุนยานี้และโลกอาคีเราะฮฺนั้นจะประสบแก่ผู้ที่ปฏิเสธต่อโองการของพระองค์และปฏิเสธต่อสิ่งที่บรรดานบีของอัลลอฮฺนำมา

ฟิรเอานฺกล่าวด้วยความปฏิเสธในขณะที่มูซาเดินเข้ามาหาว่า ใครเล่าคือพระเจ้าของท่านทั้งสองที่คุณทั้งสองอ้างว่าได้ส่งมายังฉัน โอ้มูซาเอ๋ย

มูซากล่าวว่า พระเจ้าของฉันคือผู้ที่ประทานทุกสิ่งทุกอย่างให้ ทั้งรูปร่างและลักษณะที่เหมาะสมกับมัน หลังจากนั้นพระองค์ก็ได้ชี้นำสิ่งมีชีวิตทั้งหลายเพราะพระองค์สร้างมันขึ้นมาสำหรับการนั้น

ฟิรเอานฺกล่าวว่า แล้วสภาพของคนรุ่นก่อนๆที่พวกเขานั้นปฏิเสธศรัทธาเป็นเช่นไร

มูซาได้กล่าวแก่ฟิรเอานฺว่า ความรู้ในเรื่องเกี่ยวกับชนก่อนๆนั้นอยู่ที่พระเจ้าของฉัน ได้จดบันทึกไว้ ณ ที่พระองค์ พระเจ้าของฉันจะไม่ทรงผิดพลาดในความรู้ของเขา และไม่ทรงหลงลืมในสิ่งที่เขารู้เด็ดขาด

ณ ที่พระเจ้าของฉันผู้ที่ทรงทำให้แผ่นดินเป็นพื้นราบเรียบสำหรับพวกท่านอยู่อาศัย และทรงทำให้เป็นถนนหนทางที่ดีสำหรับพวกท่านสัญจร และทรงหลั่งน้ำฝนมาจากฟากฟ้า ดังนั้นเราได้ให้น้ำนั้นมีพืชผลออกมานานาชนิดที่แตกต่างกันไป

พวกเจ้าจงกิน โอ้มนุษย์เอ๋ย ในสิ่งที่ฉันได้ทำให้มันออกมาแก่พวกเจ้าจากสิ่งที่ดี และจงเลี้ยงปศุสัตว์ของพวกเจ้า และนั่นเป็นหลักฐานที่แสดงถึงความสามารถและความเป็นหนึ่งของอัลลอฮฺสำหรับผู้ที่มีความคิด

จากแผ่นดินนั้น เราได้บังเกิดบิดาของพวกเจ้าคือ อาดัม อลัยฮิสสลาม และ ณ แผ่นดินนั้นเราจะให้พวกเจ้ากลับคืนด้วยการ ฝังเมื่อเจ้าได้ตายไป และจากนั้นเราก็จะบังเกิดมาอีกครั้งสำหรับวันฟื้นคืนชีพ

และเราได้แสดงแก่ฟิรเอานฺถึงเก้าสัญญานด้วยกันทั้งหมด เขาก็ได้เห็นมันแล้วและเขาก็ได้ปฏิเสธต่อสิ่งที่เห็นนั้นและเขาปฏิเสธที่จะตอบรับต่อความเชื่อศรัทธาต่อพระองค์อัลลอฮฺ

ฟิรเอานฺกล่าวว่า เจ้ามาหาเราเพื่อที่จะเอาเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ของเรา ด้วยเล่ห์กลของเจ้ากระนั้นหรือ โอ้ มูซาเอ๋ย เพื่อให้เจ้าได้เป็นกษัตริย์

โอ้มูซา ดังนั้น เราก็จะนำมาซึ่งเล่ห์กลนั้นแก่เจ้าเช่นเดียวกัน ฉะนั้น เจ้าจงกำหนดวันที่แน่นอนขึ้นระหว่างเรากับท่าน ณ สถานที่ที่แน่นอน โดยที่เราจะไม่ผิดสัญญาและตัวท่านด้วยก็จะต้องไม่ผิดสัญญา และสถานที่นั้นอยู่ตรงกลางระหว่างเราทั้งสองให้เหมาะสม

มูซากล่าวแก่ฟิรเอานฺว่า กำหนดวันระหว่างเราทั้งสองนั้นคือวันอีดวันรื่นเริง โดยให้ประชาชนมาร่วมชุมนุมกันในตอนสาย

ฟิรเอานฺได้จัดการเตรียมความพร้อม รวบรวมแผนการลับของเขา แล้วได้มายังสถานที่ที่นัดหมายเพื่อประลองกัน

มูซาได้กล่าวเตือนใจนักมายากลฟิรเอานฺว่า จงระวัง พวกเจ้าอย่าได้กล่าวเท็จต่ออัลลอฮฺด้วยคำพูดที่โกหกในการหลอกลวงผู้คนจากเล่ห์กลของเจ้า มิฉะนั้นพระองค์จะทรงทำลายพวกเจ้าด้วยการลงโทษจากพระองค์ และแน่นอนผู้ที่ปั้นแต่งโกหกต่อพระองค์นั้นพวกเขาจะขาดทุนอย่างแน่นอน

พวกมายากลได้โต้แย้งกันและเมื่อพวกเขาได้ยินเสียงของมูซาพวกเขาก็แอบโต้เถียงกันอยู่อย่างเบาๆ

พวกมายากลส่วนหนึงได้กล่าวอย่างเบาๆว่า แท้จริงมูซากับฮารูน เขาทั้งสองต้องการขับไล่พวกเจ้าออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยมายากลของเขาทั้งสอง และต้องการจะลบล้างขนบธรรมเนียมอันสูงส่งและหลักคำสอนสูงสุดของพวกเจ้า

ดังนั้นจงตัดสินจากสิ่งที่เจ้าทำและอย่าได้ขัดแย้งกัน จากนั้นจงก้าวไปข้างหน้าแล้วโยนอะไรที่มีอยู่กับพวกเจ้าเพียงครั้งเดียว และเขาได้ทำในสิ่งที่เขาต้องการในวันนี้ในการพ่ายแพ้ของศัตรูของเขา

พวกมายากลกล่าวแก่มูซาว่า เจ้าจงเลือกหนึ่งในสองอย่างนี้ ท่านจะเป็นผู้ที่โยนก่อนจากกลของเจ้าหรือว่าพวกเราจะเป็นผู้โยนก่อนในกลที่มีอยุ่กับเรา

มูซากล่าวว่า พวกท่านจงโยนอะไรที่พวกเจ้ามีลงก่อนเถิด พวกเขาก็ได้โยนลงไป ณ บัดนั้น เชือกของพวกเขาและไม้เท้าของพวกเขาที่โยนลงนั้นกลายเป็นงูเลื้อยคลานไปหามูซาพวกงูเหล่านั้นกำลังเคลื่อนที่อย่างรวดเร็ว

มูซาจึงได้รู้สึกกลัวในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ

อัลลอฮฺได้กล่าวแก่มูซา อลัยฮิสสลาม ว่า จงนิ่งไว้ อย่าได้กลัวในสิ่งที่กำลังเคลื่อนเข้ามาหาเจ้า แท้จริงเจ้า โอ้มูซา เจ้าเป็นผู้ครอบครองในชัยชนะและความช่วยเหลือ

และเจ้าจงโยนไม้เท้าที่อยู่ในมือขวาของเจ้ามันจะกลายเป็นงู มันจะกลืนสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นจากเล่ห์กลนั้น และสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นนั้นเป็นแผนของนักมายากล และนักมายากลนั้นจะไม่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าเขาจะมาจากทางไหนก็ตาม

และเมื่อมูซาได้โยนไม้เท้าลงไปมันจะกลายเป็นงู มันกลืนสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นจากเล่ห์กลนั้น พวกมายากลได้ก้มลงสุญูดต่ออัลลอฮฺหลังจากที่ได้รับรู้ถึงสิ่งที่มูซากระทำนั้นไม่ไช่มายากลแต่เป็นสิ่งที่มาจากอัลลอฮฺ โดยพวกเขากล่าวว่า เราขอศรัทธาต่อพระเจ้าของมูซาและฮารูน พระเจ้าแห่งสิ่งถูกสร้างทั้งหมด

ฟิรเอานฺกล่าวเชิงปฏิเสธกับนักมายากลในความเชื่อและคำสัญญาของพวกเขาว่า พวกท่านศรัทธาต่อมูซาก่อนที่ฉันจะอนุญาตให้แก่พวกท่านกระนั้นหรือ แท้จริงมูซาเป็นหัวหน้าของพวกเจ้า โอ้นักมายากล ที่สอนวิชามายากลแก่พวกท่านหรือ ฉะนั้นฉันจะตัดมือและเท้าของพวกท่านสลับข้างกันและฉันจะเอาร่างของพวกท่านไปตรึงไว้ที่ต้นอินทผลัมจนกระทั่งตาย เพื่อให้เป็นตัวอย่างแก่ผู้อื่นและพวกท่านก็จะรู้อย่างแน่ชัดว่าผู้ใดในหมู่พวกเราที่จะให้การลงโทษที่สาหัสกว่าและยาวนานยิ่งกว่า ฉันหรือพระเจ้าของมูซา?

นักมายากลได้กล่าวแก่ฟิรเอานฺว่า พวกเราจะไม่ฝักใฝ่เจ้า โอ้ฟิรเอานฺ มากกว่าหลักฐานที่ชัดแจ้งที่ได้มายังเรา และจะไม่ฝักใฝ่เจ้ามมากกว่าอัลลอฮฺผู้ที่สร้างเรา ท่านจงกระทำตามสิ่งที่ท่านต้องการจะกระทำเถิด เจ้าไม่มีอำนาจเหนือพวกเราเว้นแค่ชีวิตนี้ที่อิสระและอำนาจของเจ้าจะสูญหายไป

แท้จริง เราได้ศรัทธาต่อพระเจ้าของเรา ได้โปรดลบล้างบาปของเราจากการฝ่าฝืนของเราที่ผ่านมาในการปฏฺิเสธศรัทธาและอื่นๆ และทรงอภัยพวกเราที่ได้บังคับให้เราเรียนรู้และปฏิบัติกระทำเกี่ยวกับเรื่องมายากลต่อมูซา และอัลลอฮฺนั้นทรงเป็นผู้ดีเลิศยิ่งในการตอบแทนในสิ่งที่ได้สัญญาไว้และทรงยั่งยืนในบทลงโทษจากสิ่งที่พระองค์ได้สัญญาเอาไว้

เรื่องและข้อสรุปที่ว่าใครก็ตามที่มาหาพระเจ้าของเขาในวันกิยามะฮฺที่เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์ แน่นอนสำหรับเขาคือนรกญะฮันนัม ที่ที่เขาจะอยู่ในนั้นอย่างถาวร โดยที่เขาจะไม่ตายและจะไม่มีชีวิตที่สุขสบายในนั้น

และผู้ใดที่มาหาพระองค์ในวันกียามะฮฺโดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธาต่อพระองงค์ และเขาได้กระทำความดีต่างๆไว้ ชนเหล่านี้คือผู้ที่แสดงถึงลักษณะที่ยิ่งใหญ่และสำหรับพวกเขานั้นจะมีสถานะอันสูงส่ง

สำหรับสถานะที่พวกเขาได้รับคือ สวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร เบื้องล่างของราชวังต่างๆนั้นมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นคือการตอบแทนที่ได้กล่าวเอาไว้สำหรับผู้ขัดเกลาตนเองให้พ้นจากการที่ปฏิเสธศรัทธาต่อพระองค์และกระทำบาปต่างๆ

และโดยแน่นอน เราได้วะฮฺยู แก่มูซาว่า จงเดินทางในเวลากลางคืนพร้อมด้วยปวงบ่าวของข้าจากอียิปต์โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว แล้วฉันจะทรงทำให้เป็นทางเดินแห้งในทะเลหลังจากที่เจ้าได้ฟาดลงในทะเลด้วยไม้เท้า เจ้าจงเชื่อมัน อย่าได้กลัวว่าฟิรเอานฺจะตามทัน และเจ้าอย่าได้กลัวว่าจะจมในทะเล

ฟิรเอานฺพร้อมด้วยไพร่พลของเขาได้ตามมาทันพวกเขา แล้วน้ำทะเลก็ได้กลืนพลทหารของเขาโดยที่ไม่มีใครรู้ถึงความจริงของมันเว้นแต่อัลลอฮฺเท่านั้น แล้วพวกเขาได้จมน้ำและพินาศทั้งหมด ส่วนมูซาและพรรคพวกนั้นปลอดภัยดี

และฟิรเอานฺก็ได้ทำให้กลุ่มชนของเขาหลงผิดด้วยการชักชวนพวกเขาปฏิเสธศรัทธา และหลอกลวงพวกเขาด้วยความเท็จ และมิได้แนะนำทางที่ถูกต้องให้

และเราได้กล่าวแก่วงศ์วานของอิสรออีลหลังจากที่พวกเขาได้พ้นจากฟิรเอานฺและพลทหารของเขา โอ้วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย ! แน่นอนเราได้ช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากศัตรูของพวกเจ้า และเราได้สัญญาพวกเจ้าว่าจะพูดคุยกับมูซาทางด้านขวาของภูเขาฏูร และเราได้ให้อาหารแก่พวกเจ้าและเครื่องดื่มที่มีรสหวานเช่นน้ำผึ้งและนกตัวเล็กๆที่เนื้อของมันนั้นดีเยี่ยมคล้ายนกกระทา

พวกเจ้าจงกินสิ่งที่มีประโยชน์ในสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากอาหารที่ฮาลาล และพวกเจ้าอย่าได้ฝ่าฝืนจากสิ่งที่เราอนุญาตให้กับพวกเจ้าต่อสิ่งที่เราได้ห้ามไว้ มิฉะนั้น ความกริ้วของข้าจะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า และผู้ใดที่ความกริ้วของข้าเกิดขึ้นแก่เขาแน่นอนเขาจะประสบความพินาศในโลกดุนยานี้และโลกอาคีเราะฮฺ

และแท้จริง ข้าเป็นผู้อภัยอย่างมากหลายแก่ผู้ที่ขออภัยโทษต่อข้า และศรัทธา และประกอบความดีแล้วยึดมั่นอยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง

และสิ่งใดเล่าที่ทำให้เจ้ารีบเร่งออกจากกลุ่มชนของเจ้า โอ้ มูซาเอ๋ย ! และเจ้าจะไปจากพวกเขาทิ้งพวกเขาไว้ข้างหลังเจ้าหรือ?

มูซา อลัยฮิสสลาม กล่าวว่า พวกเขาเหล่านั้นตามหลังข้าพระองค์มาอยู่แล้วและพวกเขาจะเข้าร่วมกับข้าพระองค์ด้วย และข้าพระองค์ได้รีบเร่งมายังพระองค์เพื่อให้พระองค์ทรงพอพระทัยต่อข้าพระองค์ด้วยการแสวงหาของข้าพระองค์อย่างรวดเร็ว

อัลลอฮฺตรัสว่า แท้จริงเราได้ให้ความทุกข์ทรมานกับชนชาติของเจ้าที่หันหลังต่อเจ้าไปเคารพบูชาต่อลูกวัว และแน่แท้ซามิรียฺได้เชิญชวนให้พวกเขาเคารพบูชาต่อสิ่งนั้น โดยที่เขาทำให้พวกเขาเหล่านั้นหลงทางไป

และมูซาได้กลับมายังกลุ่มชนของเขาด้วยความกริ้วโกรธเสียใจต่อการเคารพบูชาลูกวัวของพวกเขา มูซาได้กล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย อัลลอฮฺมิได้ทรงสัญญากับพวกท่านด้วยสัญญาที่ดีที่จะประทานคัมภีร์อัตเตารอตลงมาแก่พวกเจ้าและจะได้เข้าสวนสวรรค์ คำมั่นสัญญานั้นนานเกินไปสำหรับพวกท่านจนทำให้พวกท่านลืมกระนั้นหรือ? หรือว่าพวกท่านต้องการที่จะทำเช่นนั้นให้ความโกรธกริ้วของพระเจ้าของท่านลงมายังพวกท่าน และลงโทษพวกท่านกระนั้นหรือ? พวกท่านจึงได้บิดพริ้วสัญญาของฉัน ที่ว่าจะเชื่อฟังจนกว่าฉันจะกลับมาหาพวกท่าน?

พวกกลุ่มชนของมูซากล่าวว่า เรามิได้บิดพริ้วสัญญาของท่าน โอ้มูซาเอ๋ย ด้วยความสมัครใจของเรา แต่ว่าเราต้องแบกน้ำหนักเครื่องประดับของพรรคพวกฟิรเอานฺอย่างมากมาย เราจึงโยนมันลงไปในหลุมเพื่อขจัดมันไปบ้าง เช่นเดียวกันกับ ซามิรียฺก็ได้โยนมันลงไปด้วย เช่นเดียวกับสิ่งที่อยู่กับเขาจากพื้นดินจากม้าของ ญิบรีล อลัยฮิสสลาม

แล้วซามิรียฺก็ได้เอาเครื่องประดับออกมายังพวกกลุ่มชนอิสรออีลจากซากลูกวัวที่ไม่มีวิณญานออกมา เสียงกรีดร้องของเขาเหมือนเสียงร้องของวัว พวกเขาจึงกล่าวว่า นี่คือพระเจ้าของพวกท่าน และพระเจ้าของมูซา แต่เขาลืมเสียแล้วและได้ทิ้งมันไว้ตรงนี้

พวกเขาไม่เห็นดอกหรือว่า พวกที่ก่อให้เกิดความสับสนด้วยกับลูกวัวแล้วพวกเขาเคารพบูชามัน แท้จริงลูกวัวนั้นไม่สามารถพูดหรือให้คำตอบแก่พวกเขาได้ และมันไม่สามารถจะให้โทษและให้คุณแก่พวกเขาเลยหรือกับคนอื่นๆก็ตาม

และโดยแน่นอนฮารูนกล่าวกับพวกเขาก่อนที่มูซาจะกลับมาว่า ลูกวัวที่ถูกทำมาจากทองและเสียงร้องของมันนั้นคือบททดสอบต่อพวกเจ้า เพื่อแสดงให้เห็นถึงผู้ที่ศรัทธาในกลุ่มของผู้ที่ไม่ศรัทธา และแท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้านั้น คือผู้ที่มีความเมตตาโดยไม่ใช่ผู้ที่ไม่สามารถให้อันตรายและให้ประโยชน์เพื่อที่จะเมตตาพวกเจ้าได้ ดังนั้นพวกเจ้าจงปฏิบัติตามฉันในการเคารพต่อพระองค์เพียงองค์เดียว และจงเชื่อฟังคำสั่งของฉันโดยละทิ้งการเคารพภักดีต่อสิ่งอื่นจากพระองค์

พวกที่หลงอยู่กับการเคารพบูชาลูกวัวกล่าวว่า เราจะยังคงเคารพภักดีต่อมันจนกว่ามูซาจะกลับมายังพวกเรา

มูซาได้กล่าวแก่พี่ชายของเขาฮารูน ว่า สิ่งใดเล่าที่ยับยั้งท่าน เมื่อท่านเห็นพวกเขาหลงผิดในการเคารพบูชาต่อลูกวัวนอกจากอัลลอฮฺ

ท่านทอดทิ้งพวกเขาแล้วมายึดมันกับฉันกระนั้นหรือ? ท่านฝ่าฝืนคำสั่งของฉันกระนั้นหรือเมื่อฉันได้เลือกเจ้าทำหน้าที่แก่พวกเขา?

และเมื่อมูซาดึงเคราของพี่ชายของเขาและศีรษะไปหาเขา ด้วยความโกรธ ฮารูนก็ได้กล่าวว่า เบาๆหน่อย อย่าจับเคราหรือผมของฉัน แท้จริงฉันขอโทษที่ต้องอยู่กับพวกเขา ฉันกลัวว่าถ้าฉันปล่อยให้พวกเขาอยู่ตามลำพังจะเกิดการแตกแยกขึ้น แล้วเขาก็กล่าวว่า ฉันได้แยกออกจากพวกเขาแล้วและฉันไม่สามารถรักษาคำสั่งเสียของเจ้าต่อพวกเขาได้

มูซา อลัยฮิสสลาม ได้กล่าวแก่ซามิรียฺว่า เจ้าต้องการอะไร โอ้ซามิรียฺ? และอะไรที่กระตุ้นให้เจ้าทำในสิ่งนั้น?

ซามิรียฺกล่าวแก่มูซา อลัยฮิสสลาม ว่า ฉันเห็นในสิ่งที่พวกเขามองไม่เห็น ฉันเห็นญิบรีลอยู่บนม้า ฉันจึงกำเอากอบหนึ่งจากรอยม้าของเราะซูล แล้วฉันได้โยนมันลงไป โดยเกิดเป็นรูปลูกวัวขึ้นมา ฉันจึงได้ปั้นลูกวัวนั้นขึ้นมาจากทองคำและเช่นนั้นแหละจิตใจของฉันได้เห็นดีเห็นงามด้วยในการสร้างนั้น

มูซากล่าวแก่ซามีริยฺว่า ท่านจงออกไป ท่านสามารถพูดได้ตราบเท่าที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ ไม่เมื่อวานหรือเมื่อวานนี้ ท่านจะอาศัยอยุ่เหมือนคนจรจัด และแท้จริงสำหรับท่านนั้นมีสัญญาหนึ่งในวันกียามะฮฺที่ต้องถูกคิดบัญชีและถูกลงโทษ อัลลอฮฺไม่ผิดสัญญาต่อท่านแน่นอน และจงดูพระเจ้าของท่านซึ่งท่านยึดถือบูชามันนอกเหนือจากอัลลอฮฺแล้ว เราจะเผามันด้วยไฟจนกลายเป็นฝุ่น แล้วเราจะโปรยมันลงในทะเลให้กระจายไม่เหลือแม้แต่ซาก

และแท้จริงสิ่งที่พวกเจ้าต้องเคารพสักการะที่แท้จริง โอ้มนุษย์ทั้งหลาย คือพระองค์อัลลอฮฺ ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรเคารพที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์ พระองค์ทรงแผ่ความรอบรู้ใปยังทุกสิ่ง และไม่ตกหล่นอะไรใดๆทั้งสิ้น

เหมือนที่เราได้บอกเล่าข่าวคราวแก่เจ้า โอ้ท่านเราะซูล เกี่ยวกับเรื่องราวของมูซากับฟิรเอานฺและเรื่องราวของกลุ่มชนของเขาแก่เจ้าถึงเรื่องราวชนก่อนๆจากบรรดานบีและชนก่อนๆเพื่อให้เป็นบทเรียนแก่เจ้าและเราได้ให้อัลกุรอ่านแก่เจ้า เพื่อจะได้เตือนสติสำหรับใครที่สำนึก

ผู้ใดที่ไม่เชื่อและหันหลังให้กับอัลกุรอ่านที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้านี้ และไม่ปฏิบัติทำตามในสิ่งที่มีอยู่ในนั้น แท้จริงในวันกียามะฮฺเขาจะแบกบาปที่ใหญ่หลวงและเขาสมควรได้รับการลงโทษอันเจ็บปวด

พวกเขาจะต้องอยุ่ในการลงโทษที่ซ้ำแล้วซ้ำอีก และความทุกข์ยากในการแบกภาระที่จะต้องแบกในวันกียามะฮฺ

ในวันที่สังข์จะถูกเป่าครั้งที่สองโดยมลักเพื่อฟื้นคืนชีพ และในวันนั้นพวกที่ปฏิเสธศรัทธา ดวงตาของพวกเขาจะเปลี่ยนสีเป็นสีฟ้าเนื่องจากความรุนแรงของสิ่งที่พวกเขาได้รับจากควาสยดสยองในปรโลก

พวกเขาจะกระซิบด้วยคำพูดที่ว่า พวกท่านมิได้พักในโลกแห่งบัรซักหลังจากที่ตายไปแล้วเพียงแค่สิบคืนเท่านั้นเอง

เรารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวกัน จะไม่มีอะไรตกหล่นจากเราแม้แต่นิดเดียว เมื่อผู้มีความคิดที่ดียิ่งกล่าวว่า พวกท่านมิได้พักอยู่ในโลกบัรซักนอกจากเพียงแค่วันเดียวเท่านั้นไ ม่มากไปกว่านั้น

และพวกเขาจะถามเจ้า โอ้ท่านเราะซูล เกี่ยวกับภูเขาในวันกียามะฮฺ เจ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า ภูเขานั้นพระเจ้าของฉันจะทำให้มันแตกราบคาบให้กลายเป็นฝุ่นผุยผง

แล้งจงปล่อยแผ่นดินที่เจ้ากำลังแบกมันนั้น ให้มันเป็นที่ราบโล่งเตียน ไม่มีสิ่งปลูกสร้างและต้นไม้ใดๆ

เจ้าไม่เห็นดอกหรือ โอ้ผู้ที่มองเห็น ว่า ในโลกที่มีความสมบูรณ์ไม่มีที่สูงหรือที่ลุ่มต่ำ

และในวันนั้นพวกเขาจะติดตามผู้ร้องเรียกไปที่ทุ่งมะหฺชัร โดยไม่มีการอิดเอื้อนแต่ประการใด เสียงทั้งหลายก็จะลดค่อยลงต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี เจ้าจะไม่ได้ยินเสียงใด นอกจากเสียงแผ่วเบาเท่านั้น

และในวันที่ยิ่งใหญ่นั้น การชะฟาอะฮฺจะไม่เกิดประโยชน์อันใด นอกจากผู้ที่พระเจ้าผู้ทรงกรุณาปรานีทรงอนุญาตให้การชะฟาอะฮฺแก่เขา และพระองค์ทรงพอพระทัยในคำพูดของเขาเท่านั้น

พระองค์อัลลอฮฺทรงรอบรู้สิ่งต่าง ๆ ที่อยู่ข้างหน้าของมนุษย์เกี่ยวกับเรื่องของวันกียามะฮฺ และรู้ว่าสิ่งที่พวกเขามีในโลกดุนยาของพวกเขา และไม่สามารถที่จะเปรียบเทียบทั้งหมดของบ่าวได้ด้วยอำนาจและคุณลักษณะของพระองค์ที่พระองค์ทรงมีจากความรู้ของพระองค์

และใบหน้าของบ่าวได้จางหายไปต่อหน้าพระองค์ผู้ที่ไม่ตาย ทรงอมตะ ผู้ที่จัดการและบริการต่อบ่าวของพระองค์และแน่นอนผู้ที่แบกบาปนั้นจะขาดทุนด้วยความต้องการของตัวเขาเองสู่ความสูญเสียที่เสียหาย

และผู้ใดปฏิบัติคุณงามความดีทั้งหลายโดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮฺและเราะซูล เขาจะได้รับรางวัลของเขา และเขาจะไม่กลัวความอธรรมในการที่จะถูกลงโทษด้วยความผิดที่เขาไม่ได้ทำและผลบุญที่เขาได้กระทำความดีมานั้นจะไม่ลดน้อยลงเลย

และเสมือนสิ่งที่เราได้ประทานลงมาจากเรื่องราวกลุ่มชนก่อนๆ เราได้ประทานอัลกุรอ่านลงมาเป็นภาษาอาหรับมาแก่เจ้า และเราได้อธิบายอย่างชัดเจนในนั้นซึ่งข้อตักเตือนจากภัยคุกคามและการข่มขู่ โปรดเกรงกลัวต่ออัลลอฮฺเถิด หรือเราสร้างอัลกุรอ่านขึ้นมาแก่พวกเจ้าเพื่อเป็นข้อเตือนใจและข้อคิด

ดังนั้น อัลลอฮฺคือพระผู้ทรงสูงส่งยิ่ง ผู้ทรงมีอำนาจเหนือทั้งปวง ซึ่งพระองค์คือผู้สัจจริง และคำกล่าวของพระองค์คือความจริง ผู้ทรงสูงส่งเหนือจินตนาการของพวกที่ตั้งภาคี และเจ้าอย่ารีบเร่ง โอ้ท่านเราะซูลในการอ่านอัลกุรอ่านกับท่านญิบรีลก่อนที่วะฮิยูของพระองค์จะจบลง และจงกล่าวเถิด ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงโปรดเพิ่มพูนความรู้แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิดในสิ่งที่พระองค์ทรงสอนข้าพระองค์

และแน่นอนเราได้ให้คำมั่นสัญญาแก่อาดัมแต่กาลก่อนว่า ห้ามกินผลไม้จากต้นไม้นี้และเราได้อธิบายถึงบทลงโทษนั้น แต่เขาหลงลืมคำสั่งเสียแล้วได้กินมันไปและเขาไม่สามารถที่จะอดทนได้และไม่เห็นถึงอำนาจของพระองค์ในการรักษาคำสั่งเสียของพระองค์ต่อเขา

และจงนึกคิดเถิด โอ้ท่านเราะซูล เมื่อเรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮฺว่า จงสุญูดคารวะแก่อาดัมเป็นการสุญูดให้ความเคารพ และพวกเขาทั้งหมดได้สุญูดนอกจากอิบลิส (เขาอยู่พร้อมกับบรรดามลาอิกะฮฺเหล่านั้นแต่ไม่สุญูดพร้อมพวกเขาเหล่านั้น) เขาไม่ยอมสุญูดด้วยความหยิ่งยโส

แล้วเราได้กล่าวว่า โอ้อาดัมเอ๋ย แท้จริงอิบลิสนั้นเป็นศัตรูของเจ้าและเป็นศัตรูกับภรรยาของเจ้า ดังนั้นอย่าให้มันทำให้เจ้าและภรรยาของเจ้าออกจากสวนสวรรค์ในการปฏิบัติตามมัน ขณะที่มันกระซิบกระซาบพวกเจ้า จนกระทั่งเจ้าจะทนทุกข์ทรมานและโชคร้าย

แท้จริงในสวนสวรรค์นั้น อัลลอฮฺจะให้อาหารแก่เจ้า โดยที่เจ้าจะไม่รู้สึกหิวและจะไม่ต้องเปลือยกาย

และอัลลอฮฺจะให้น้ำแก่เจ้า เจ้าจะไม่หิวกระหายและให้ความร่มเงาแก่เจ้าโดยที่ไม่ทำให้เจ้าประสบกับความร้อนของดวงอาทิตย์

ต่อมาชัยฏอนมารร้ายได้กระซิบกระซาบแก่อาดัม มันกล่าวว่า เจ้าจะเอาไหมฉันจะชี้แนะแก่ท่านไปยังต้นไม้ที่อยู่เป็นนิจตลอดกาลแถมยังมีชีวิตที่ถาวรและการมีอำนาจที่ไม่สูญสลายที่ไม่หยุดหรือจบลงเอาไหม?

จากนั้นอาดัมและฮาวาอฺก็ได้กินผลไม้จากต้นไม้ที่อัลลอฮฺทรงห้ามไม่ให้กิน สิ่งพึงสงวนของทั้งสองจึงถูกเผยแก่เขาทั้งสองหลังจากที่ปกปิดอยู่ เขาทั้งสองจึงเริ่มเอาใบไม้ของสวนนั้นมาปกปิดบนตัวของเขาทั้งสอง และอาดัมก็ได้ฝ่าฝืนคำสั่งของพระเจ้าของเขา เขาไม่ได้ทำตามคำสั่งเพื่อหลีกเลี่ยงการกินจากต้นไม้นั้น ดังนั้นเขาจึงละเมิดในสิ่งที่ไม่อนุญาตให้แก่เขา

หลังจากนั้นพระเจ้าของเขาทรงคัดเลือกเขาแล้วทรงอภัยโทษให้แก่เขา และทรงชี้แนะทางที่ถูกต้องให้เขา

อัลลอฮฺได้กล่าวแก่อาดัมและฮาวาอฺว่า เจ้าทั้งสองและอิบลิสจงออกไปจากสวนสวรรค์ อิบลิสคือศัตรูต่อเจ้าทั้งสองและเจ้าทั้งสองเป็นศัตรูต่อเขาและแท้จริงเราได้นำมาซึ่งคำอธิบายในเส้นทางของฉันและใครที่เดินตามและปฏิบัติตามแนวทางของฉัน เขาไม่ถูกเบี่ยงเบนและจะไม่หลงทางจากสิ่งที่ถูกต้องและในชีวิตหลังความตายจะไม่มีความทุกข์ทรมานแถมยังได้เข้าสวนสวรรค์ของอัลลอฮฺ

และผู้ใดผินหลังจากการรำลึกถึงข้าและไม่ยอมรับ แท้จริงสำหรับเขาคือ การมีชีวิตอยู่อย่างคับแค้นในโลกดุนยาและในโลกแห่งการสอบสวน และเราจะให้เขาฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮฺในสภาพของคนตาบอดมองไม่เห็น

ผู้ผินหลังจากการรำลึกกล่าวว่า ข้าแต่พระเจ้าของข้าพระองค์ ทำไมพระองค์จึงทรงให้ข้าพระองค์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในสภาพของคนตาบอดเล่า ทั้งๆที่ข้าพระองค์เคยเป็นคนตาดี มองเห็นในโลกดุนยามาก่อน

อัลลอฮฺได้ตอบกลับเขาว่า เหมือนที่พวกเจ้าได้กระทำไว้บนโลกดุนยา โดยที่บรรดาโองการของพระองค์ได้มายังพวกเจ้า แต่พวกเจ้าผินหลังและละทิ้งมันไป เช่นเดียวกับที่พวกเจ้าถูกทิ้งในวันนี้ด้วยการลงโทษ

และเช่นเดียวกันกับการตอบแทน เราจะตอบแทนผู้ที่ล่วงละเมิดในสิ่งต้องห้ามและหันหลังต่อการศรัทธาด้วยหลักฐานที่ชัดเจนจากพระเจ้าของเขา และการลงโทษของอัลลอฮฺในปรโลกนั้นจะรุนแรงและยากลำบากยิ่งกว่าการใช้ชีวิตที่คับแคบในโลกดุนยาและในโลกแห่งการสอบสวนและตลอดไป

ยังมิเป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พวกที่ตั้งภาคีดอกหรือว่ากี่มากน้อยแล้ว เราได้ทำลายประชาชาติก่อนหน้าพวกเขาหลายชั่วศตวรรษ โดยที่พวกเขาได้ไปพบเห็นมาในที่พำนักอาศัยของพวกเขาที่ถูกทำลายและพวกเขาเห็นผลกระทบของสิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขา? แท้จริงในการลงโทษเช่นนั้นแหละเป็นนิทัศน์อุทาหรณ์สำหรับบรรดาผู้มีสติปัญญา

และหากมิใช่ลิขิตจากพระเจ้าของเจ้าแล้ว โอ้ท่านเราะซูล แท้จริงพระเจ้าจะไม่ลงโทษผู้ใดเลยก่อนที่จะมีหลักฐานอันชัดแจ้งมาแก่เขาและถ้าไม่ใช่เวลาบั้นปลายที่กำหนดไว้แล้ว ก็จะเกิดการลงโทษแก่พวกเขาอย่างทันที เพื่อที่พวกเขาจะได้รับสิทธิของพวกเขาที่ทำไว้

ดังนั้น เจ้าจงอดทน โอ้ท่านเราะซูล ต่อสิ่งที่พวกเขากล่าวร้ายท่าน และจงแซ่ซร้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้าในเวลาละหมาดฟัจรฺก่อนตะวันขึ้นและในเวลาละหมาดอัสรีก่อนตะวันลับลงไปและช่วงเวลาละหมาดมัฆริบและอีชาในส่วนหนึ่งจากเวลากลางคืนและในช่วงเวลาละหมาดซูฮรีหลังจากสิ้นสุดตอนแรกของวันและในช่วงเวลาละหมาดมัฆริบหลังจากสิ้นสุดช่วงที่สองของวัน หวังว่าเจ้าจะได้รับรางวัลด้วยความพอพระทัยของพระเจ้าของเจ้า

และเจ้าอย่ามองในสิ่งที่เราได้ทำขึ้นสำหรับประเภทต่างๆของผู้ที่โกหก พวกเขาเพลิดเพลินไปกับความสนุกแห่งชีวิตโลกดุนยานี้ นั้นคือสิ่งที่เราทดสอบพวกเขา แท้จริงในสิ่งนั้นที่เราได้ทำกับพวกเขาจากสิ่งมีชีวิตเหล่านั้น และรางวัลของพระเจ้าของเจ้าที่สัญญากับเจ้าไว้จนกว่าจะได้รับความพอพระทัย มันดีกว่าในสิ่งที่เขาพอใจในโลกดุนยา เป็นความพอใจที่ถาวรเพราะสิ่งเหล่านี้จะไม่ขาดสาย

และเจ้าจงสั่งใช้ โอ้ท่านเราะซูล ครอบครัวของเจ้าให้ทำการละหมาด และเจ้าจงอดทนในการปฏิบัตินั้น เราไม่ได้ขอเครื่องยังชีพจากเจ้าเพื่อตัวของเจ้าเองหรือคนอื่น เราต่างหากเป็นผู้ให้เครื่องยังชีพแก่เจ้า และบั้นปลายที่ดีในโลกดุนยานี้และในโลกอาคีเราะฮฺนั้นสำหรับผู้ที่มีความยำเกรงที่เกรงกลัวต่ออัลลอฮฺ โดยการปฏิบัติตามคำสั่งสอนของพระองค์และหลีกเลี่ยงในสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮฺวะซัลลัม กล่าวว่า โอ้มูฮัมมัดเอ๋ย เจ้าจงนำเอาหลักฐานของพระเจ้าของเจ้าที่แสดงถึงความสัจจริงของพระองค์ว่าเจ้านั้นคือเราะซูล เราไม่ได้นำอัลกุรอ่านมาให้เจ้าดอกหรือ โอ้ผู้ปฏิเสธศรัทธา ที่ยืนยันถึงความสัจจริงของคัมภีร์จากชั้นฟ้าที่ประทานลงมาก่อนหน้านี้

และหากว่าเราทำลายพวกที่ปฏิเสธต่อท่านนบี ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮฺวะซัลลัม ด้วยการประทานบทลงโทษแก่พวกเขาและความดื้อรั้นของพวกเขาก่อนที่เราจะส่งเราะซูลแก่พวกเขา และประทานคัมภีร์แก่พวกเขา พวกเขาจะกล่าวในวันกียามะฮฺถึงการขออภัยโทษในการปฏิเสธของพวกเขา โดยกล่าวว่า โอ้ไม่เลย พระเจ้าของพวกเราได้ส่งท่านเราะซูลมาในโลกดุนยา พวกข้าก็ศรัทธาและปฏิบัตฺิตามในโองการที่มายังพวกข้าก่อนความอัปยศอดสูของการลงโทษจะมาแก่เรา ด้วยสาเหตุการลงโทษของท่าน ?

จงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะซูล แก่พวกเขาเหล่านั้นที่โกหก ทุกคนจากพวกฉันและพวกเจ้ากำลังรอคอยสิ่งที่พระเจ้ากำลังทำและจงรออยู่ และพวกคุณจะรู้ ใครที่อยู่บนเส้นทางที่เที่ยงตรงและใครเป็นผู้ที่ได้รับชี้ทาง พวกฉันหรือพวกเจ้า?

วันแห่งการคิดบัญชีของมนุษย์ในการงานของเขาในวันกิยามะฮ์ได้ใกล้เข้ามาแล้ว โดยที่พวกเขาอยู่ในสภาพที่ประมาทเลินเล่อไม่สนใจวันอาคีเราะฮ์ อันเนื่องจากการหลงระเริงกับเรื่องของโลกดุนยา

และไม่มีข้อตักเตือนใหม่ ๆ จากอัลกุรอ่านที่มาจากพระเจ้าของพวกเขามายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาจะฟังมันโดยเป็นการฟังที่ไร้ประโยชน์ เพราะพวกเขาฟังแบบเล่นๆ ไม่ได้สนใจอะไรในเนื้อหานั้น

พวกเขาฟังแต่จิตใจของพวกเขาไม่สนใจมัน และบรรดาผู้อธรรมด้วยการปฏิเสธศรัทธาได้พูดคุยซึ่งกันและกัน ซึ่งพวกเขากล่าวว่า "ผู้ชายคนนี่ที่อ้างตนว่าเป็นเราะซูล แท้จริงแล้วเขาไม่ใช่ใคร นอกจากเป็นสามัญชนเหมือนพวกท่าน ไม่มีความพิเศษเหนือพวกท่านเลย และสิ่งที่มาพร้อมกับเขาคือเวทมนตร์ แล้วพวกท่านจะปฏิบัติตามเขาอีกกระนั้นหรือ ทั้งๆที่พวกท่านเองก็รู้ว่าเขาเป็นสามัญชนเหมือนกับพวกท่านและสิ่งที่มากับเขานั้นคือเวทมนตร์?!

ท่านเราะซูล ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม ได้กล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ถึงคำพูดที่พวกท่านปกปิดไว้ เพราะพระองค์ทรงรอบรู้ทุกถ้อยคำที่ออกมาจากคนที่พูด ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์เป็นผู้ทรงได้ยินทุกถ้อยคำของปวงบ่าวของพระองค์ เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกการงานของพวกเขา และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาต่อสิ่งดังกล่าวนั้น"

แต่พวกเขาลังเลเกี่ยวกับสิ่งที่มูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม ได้นำมา บางครั้งพวกเขากล่าวว่า "มันเป็นความฝันที่สับสนไม่สามารถอธิบายได้" และบางครั้งพวกเขากล่าวว่า "ไม่ใช่ แต่เป็นสิ่งที่เขาคิดค้นขึ้นมาโดยไม่มีต้นกำเนิด" และบางครั้งพวกเขากล่าวว่า "เขาคือนักกวี ถ้าหากเขามีความจริงใจต่อการกล่าวอ้างของเขา ก็จงนำมาให้พวกเราได้พบกับปาฏิหาริย์ ดั่งเช่นบรรดาเราะซูลในยุคก่อน ๆ ที่ได้ถูกส่งมา ซึ่งพวกเขาได้นำมาซึ่งปาฏิหาริย์ต่างๆ เช่น ไม้เท้าของนบีมูซา และอูฐของนบีศอลิฮ์"

ไม่มีชาวเมืองใดก่อนหน้าพวกเขาที่เสนอขอให้มีการลงมาซึ่งปาฏิหาริย์และเราก็ได้มอบให้แก่พวกเขาซึ่งสิ่งที่พวกเขาขอ แต่ว่าพวกเขานั้นกลับปฏิเสธมัน ดังนั้นเราได้ทำลายพวกเขา พวกเขาเหล่านั้นจะศรัทธากระนั้นหรือ?!

และเราไม่ได้ส่งผู้ใดมาก่อนหน้าเจ้า โอ้เราะสูลเอ๋ย นอกจากเป็นผู้ชายจากสามัญชนที่เราได้วะหฺยูแก่พวกเขา โดยที่เราไม่ได้ส่งมลาอิกะฮ์ลงมาแก่พวกเขา ดังนั้นพวกเจ้าจงถามบรรดาชาวคัมภีร์ก่อนหน้าพวกเจ้า หากพวกเจ้าไม่รู้ถึงสิ่งเหล่านั้น

และเรามิได้ทำให้บรรดาเราะสูลที่เราได้ส่งไปนั้น มีร่างกายที่ไม่ต้องการอาหาร แต่พวกเขาก็กินอาหารเหมือนคนอื่นๆกิน และพวกเขาก็ไม่ได้เป็นผู้มีชีวิตยั่งยืนบนโลกดุนยานี้ที่ไม่ตาย

แล้วเราได้ทำให้สัญญาของเราที่มีต่อพวกเขาเป็นที่ประจักษ์จริงแก่บรรดาเราะสูลของเรา โดยเราได้ช่วยพวกเขา(บรรดาเราะสูล)และช่วยผู้ที่เราประสงค์จากบรรดาผู้ศรัทธาจากการถูกทำลาย และเราได้ทำลายผู้ละเมิดด้วยการปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และกระทำการฝ่าฝืน

และเราได้ประทานอัลกุรอานลงมาแก่พวกเจ้า ซึ่งในนั้นกล่าวถึงเกียรติและความภาคภูมิใจของพวกเจ้า หากพวกเจ้าเชื่อและปฏิบัติตามสิ่งที่มีในอัลกุรอาน พวกเจ้าไม่ใช้สติปัญญาคิดบ้างหรอกหรือ ดังนั้นพวกเจ้าจงรีบเร่งไปสู่การศรัทธาต่ออัลกุรอานและปฏิบัติในเนื้อหาของมัน?!

และกี่มากน้อยแล้วที่เราได้ทำลายหมู่บ้านที่อธรรมด้วยเหตุที่พวกเขานั้นปฏิเสธศรัทธา และหลังจากนั้นเราก็ได้สร้างกลุ่มชนอื่นมาแทน

และเมื่อบรรดาผู้ถูกทำลายเห็นการลงโทษของเรา ซึ่งไม่ได้ละเว้นพวกเขาเลย เมื่อนั้นพวกเขาจึงรีบหนีจากแผ่นดินของพวกเขา เพื่อให้พ้นจากความพินาศ

แล้วพวกเขาได้ถูกเรียกด้วยการเยาะเย้ย "พวกท่านอย่าหนีเลย และจงกลับไปยังสิ่งที่พวกท่านเคยได้รับความสุขความสำราญแต่ก่อนเถิด และกลับไปยังที่พักอาศัยของพวกท่าน เพื่อว่าพวกท่านจะได้ถูกสอบถามสิ่งที่เกิดขึ้นแก่พวกท่านบนโลกดุนยา

แล้วบรรดาผู้อธรรมก็กล่าวด้วยการสำนึกในความผิดของพวกเขาว่า "โอ้ ความวิบัติ โอ้ ความสูญเสีย! แท้จริงเราเป็นผู้อธรรมที่ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์"

เมื่อพวกเขายังคงอยู่ในการสำนึกในความผิด และยังคงสวดอ้อนวอนขอให้ทำลายตัวเอง จนกระทั่งเราได้ทำให้พวกเขาเป็นเหมือนพืชที่ถูกเก็บเกี่ยวมอดไหม้ไป ซึ่งไม่สามารถมีชีวิตอยู่และเคลื่อนไหวได้

และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง เพื่อการสนุกสนานอย่างไร้ประโยชน์ แต่เราสร้างขึ้นเพื่อแสดงถึงความสามารถของเรา

หากเราปรารถนาที่จะมีภรรยาหรือลูก แน่นอนเราก็จะทำให้มันเกิดขึ้นมาจากที่มีอยู่ที่เรา และเราจะไม่ทำเช่นนั้นเพราะเราบริสุทธิ์จากสิ่งเหล่านั้น

แต่ว่าเราได้ทำให้ความจริงที่เราได้ประทานวะห์ยูแก่เราะสูลของเราเพื่อทำลายความเท็จของพวกที่ปฏิเสธศรัทธา แล้วมันก็จะมลายสิ้นไป ดังนั้นความเท็จของพวกเขาได้มลายหายไป และสำหรับพวกท่าน โอ้บรรดาผู้ที่กล่าวว่า พระองค์ทรงมีภรรยาและบุตรนั้น ความหายนะเกิดขึ้นกับพวกท่าน อันเนื่องจากพวกท่านได้ให้คุณลักษณะที่ไม่เหมาะสมสำหรับพระองค์

และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์เพียงผู้เดียว ผู้ทรงครอบครองในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และผู้ที่อยู่ ณ ที่พระองค์จากมลาอิกะฮ์ พวกเขาจะไม่ลำพองตนในการเคารพภักดีต่อพระองค์ และพวกเขาจะไม่รู้สึกเหนื่อย

พวกเขายังคงแซ่ซ้องสดุดีต่ออัลลอฮ์อยู่เสมอ โดยที่ไม่เบื่อหน่าย

แต่พวกที่ตั้งภาคียังคงนับถือพระเจ้าหลายองค์อื่นนอกจากอัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งเหล่านั้นไม่สามารถให้ชีวิตแก่สิ่งที่ตายได้ แล้วพวกเขาบูชาต่อสิ่งที่ไม่ความสามารถกระทำสิ่งเหล่านั้นได้อย่างไร?

หากในบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินมีพระเจ้าหลายองค์ อื่นจากอัลลอฮ์แล้ว แน่นอนความเสียหายจะเกิดขึ้น เพราะความขัดแย้งในการดูแลปกครองอย่างแน่นอน แต่ในความเป็นจริงไม่ใช่อย่างนั้น ดังนั้นมหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์พระเจ้าแห่งบัลลังก์ ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกตั้งภาคีเสกสรรปั้นแต่งขึ้นว่าอัลลอฮ์นั้นทรงมีหุ้นส่วน

อัลลอฮคือผู้ทรงเอกะในการครอบครองและคำตัดสินของพระองค์ ไม่มีใครสามารถถามได้ถึงอำนาจและการตัดสินของพระองค์ แต่พระองค์จะทรงถามบ่าวของพระองค์เกี่ยวกับการงานของพวกเขาและจะทรงตอบแทนพวกเขาเองถึงการงานนั้น

พวกเขาได้ยึดถือบรรดาพระเจ้านอกจากอัลลอฮ์ในการเคารพบูชา จงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะสูล แก่กลุ่มที่ตั้งภาคีเหล่านั้นว่า ขอให้พวกท่านนำหลักฐานของพวกท่านมาเพื่อชี้แจงถึงการเคารพบูชาของพวกท่าน นี่คือคัมภีร์ที่ลงมายังฉัน (อัลกุรอ่าน) และคัมภีร์ที่ลงมายังบรรดาเราะซูลไม่ใช่เป็นหลักฐานสำหรับพวกเจ้า ส่วนใหญ่ของผู้ตั้งภาคีนั้นขึ้นอยู่กับความไม่รู้และตามประเพณีเท่านั้น พวกเขาจึงผินหลังเมินห่างที่จะยอมรับความจริง

และเรามิได้ส่งเราะสูลคนใดก่อนหน้าเจ้า โอ้ท่านเราะสูล นอกจากเราได้วะฮีย์แก่เขาว่า "แท้จริงไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ถูกเคารพสักการะที่เที่ยงแท้ นอกจากข้า ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้าเพียงองค์เดียว และอย่าได้ตั้งภาคีต่อสิ่งใดๆร่วมกับข้า"

และพวกที่ตั้งภาคีกล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงมีมลาอิกะฮฺเป็นบุตรสาว มหาบริสุทธิ์แห่งพระองค ทรงบริสุทธิ์และปราศจากสิ่งที่พวกเขากล่าวโกหกต่อพระองค์ แต่ว่าพวกเขามลาอิกะฮ์เป็นบ่าวของอัลลอฮ์ ผู้ที่มีเกียรติและเป็นผู้ใกล้ชิดต่อพระองค์"

พวกเขาจะไม่นำหน้าพระผู้อภิบาลของพวกเขาด้วยคำพูดใดๆ ดังนั้นพวกเขาจะไม่พูดด้วยคำพูดใดๆ จนกว่าพวกเขาจะได้รับคำบัญชาจากพระองค์ และพวกเขาทำตามที่พระองค์บัญชาเสมอ ดังนั้นพวกเขาจะไม่ขัดแย้งกับคำบัญชาของพระองค์

พระองค์ทรงรอบรู้ถึงการกระทำของพวกเขาที่ผ่านมาและการกระทำที่จะตามมา และพวกเขาจะไม่ขอการช่วยเหลือให้แก่ผู้ใด (ขอชะฟาอะฮ์) นอกจากด้วยการอนุมัติจากพระองค์ สำหรับผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัยเท่านั้น และพวกเขามักจะหวาดหวั่นในการยำเกรงต่อพระองค์ผู้ทรงฤทธานุภาพโดยการไม่ฝ่าฝืนต่อคำสั่งใช้และคำสั่งห้ามของพระองค์

และผู้ใดในหมู่มลาอิกะฮ์ (เป็นเรื่องของการสมมุติ" ได้กล่าวว่า "แท้จริงฉันคือพระเจ้าที่ถูกเคารพสักการะอื่นจากอัลลอฮ์ เราจะตอบแทนเขาต่อคำกล่าวของเขานั้นโดยการลงโทษด้วยไฟนรกญะฮันนัมในวันกิยามะฮ์ โดยอยู่ในนั้นตลอดไป และการลงโทษเช่นนี้แหละ เราจะตอบแทนสำหรับผู้ที่อธรรมด้วยการปฏิเสธศรัทธาและตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอ์เหล่านั้นไม่รู้หรือว่า แท้จริงท้องฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นเคยเชื่อมต่อกัน ไม่มีช่องว่างระหว่างทั้งสองและฝนก็ตกลงมาจากมัน แล้วเราได้แยกออกระหว่างกัน และเราได้ทำให้ทุกสิ่งมีชีวิตนั้น ไม่ว่าจะเป็นสัตว์หรือพืชผัก ได้มีขึ้นด้วยกับน้ำที่ตกลงมาจากฟากฟ้าสู่แผ่นดิน ดังนั้นทำไมพวกเจ้าจึงไม่พิจารณาถึงเรื่องนี้บ้างและศรัทธาต่ออัลลอฮ์เพียงองค์เดียว?

และเราได้สร้างภูเขาที่ตั้งมั่นในแผ่นดินเพื่อไม่ให้สั่นสะเทือนต่อผู้ที่อยู่บนนั้น และเราได้ทำให้หุบเขาเป็นทางกว้าง เพื่อว่าพวกเขาจะได้ใช้เป็นทางเดินในการเดินทางไปยังจุดหมายปลายทางของพวกเขา

และเราได้ทำให้ชั้นฟ้าเป็นดั่งหลังคาถูกรักษาไว้ไม่ให้ร่วงหล่นลงมาจากการที่ไม่มีเสาค้ำจุน และได้รับการปกป้องจากการได้ยินที่ถูกซ่อนเร้น และบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีกับสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าจากบรรดาโองการทั้งหลาย เช่นดวงอาทิตย์ดวงจันทร์ พวกเขาก็ยังคงผินหลังให้โดยไม่คิดพิจารณาต่อโองการเหล่านั้น

และเพียงองค์เดียวเท่านั้น คือผู้ที่สร้างกลางคืนเพื่อให้พักผ่อน สร้างกลางวันเพื่อหาปัจจัยยังชีพ สร้างดวงอาทิตย์เป็นสัญลักษ์ของกลางวันและดวงจันทร์เป็นสัญลักษ์ของกลางคืน ทั้งหมดนั้น ทั้งดวงอาทิตย์และดวงจันทร์อยู่ในวงโคจรของตัวมันเอง โดยที่ไม่เบี่ยงเบนและไม่เอนเอียงออกจากทางโคจรของมัน

และเราไม่ได้ทำให้บุคคลใดก่อนหน้าเจ้า -โอ้ท่านเราะสูล- ยืนยาวในชีวีตนี้? หากเจ้าใช้ชีวิตในชีวิตนี้และเสียชีวิตไป พวกเขาเหล่านี้ยังคงอยู่หลังจากเจ้ากระนั้นหรือ? เปล่าเลย

ทุกชีวิตของผู้ศรัทธาหรือผู้ปฏิเสธศรัทธาย่อมลิ้มรสความตายในโลกดุนยานี้ และเราจะทดสอบพวกเจ้า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย ในชีวิตบนโลกดุนยาด้วยกฏข้อบังคับใช้และความโปรดปราน ความทุกข์ต่างๆ และหลังจากความตาย พวกเจ้าจะต้องกลับมาหาฉันมิได้กลับไปหาคนอื่น และเราจะตอบแทนในการงานของพวกเจ้า

และเมื่อบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีพบเห็นเจ้า -โอ้ท่านเราะสูล- พวกเขาจะไม่นับถือเจ้า นอกจากเป็นการเยาะเย้ยเท่านั้น เพื่อเป็นการกันผู้คนให้ห่างไกลจากเจ้า โดยพวกเขาพูดอย่างเยาะเย้ยว่า "คนนี้นะหรือที่ตำหนิพระเจ้าของพวกท่านที่พวกท่านเคารพบูชา? และพวกเขากับการเยาะเย้ยของพวกเขาที่มีต่อเจ้านั้น พวกเขาปฏิเสธสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ประทานลงมาให้แก่พวกเขาที่มาจากอัลกุรอาน และด้วยความสะดวกสบายต่างๆที่ได้มอบให้แก่พวกเขา พวกเขาก็ไม่สำนึกในความกรุณา(ของอัลลอฮ์) ดังนั้นพวกเขาต่างหากที่คู่ควรกับการถูกตำหนิ เพราะทุกสิ่งที่ไม่ดี มีอยู่กับพวกเขา

มนุษย์ถูกสร้างมาด้วยนิสัยชอบเร่งรีบ พวกเขาเร่งรีบในสิ่งที่ยังไม่ถึงกำหนด ดังเช่นความเร่งรีบของผู้ตั้งภาคีเพื่อขอการลงโทษ เราจะให้พวกเจ้าได้เห็น -โอ้ผู้ที่เร่งรีบเพื่อการลงโทษของฉัน- สิ่งที่พวกท่านเร่งรีบจากพระองค์นั้น ดังนั้นอย่าได้วอนขอให้รีบเร่งมันเลย

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ปฏิเสธต่อวันฟื้นคืนชีพได้กล่าว บนฐานแห่งการเร่งรีบว่า "เมื่อไรเล่าสิ่งที่พวกเจ้าสัญญาไว้กับเราจะเกิดขึ้นสักที -โอ้บรรดามุสลิมเอ๋ย- ที่ว่าด้วยการฟื้นคืนชีพนั้น ถ้าพวกเจ้าสัจจริงในสิ่งที่พวกเจ้าได้อ้างถึงมัน ว่ามันจะเกิดขึ้นจริง!

หากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่ปฏิเสธต่อการฟื้นคืนชีพนั้นรู้ว่า เมื่อพวกเขาไม่สามารถป้องกันไฟจากด้านหน้าหรือด้านหลังของพวกเขาได้ และไม่มีผู้ช่วยเหลือใดที่จะช่วยเหลือต่อการลงโทษของพวกเขาได้ ถ้าหากพวกเขารู้อย่างมั่นใจในเรื่องนี้ แน่นอนพวกเขาจะไม่รีบร้อนที่จะแสวงหาการลงโทษนั้น

ไฟแห่งการลงโทษนี้จะไม่มายังพวกเขาในขณะที่พวกเขารู้ แต่ไฟจะมายังพวกเขาในทันที เพื่อที่พวกเขาจะไม่สามารถหลบหนีและไม่สามารถยับยั้งมันได้ และพวกเขาจะไม่ได้รับการประวิงเวลาให้จนสามารถที่จะสำนึกผิดและได้รับความเมตตา

ถ้ากลุ่มชนของเจ้าเย้ยหยันเจ้า เจ้าไม่ใช่คนแรกที่ถูกกระทำเช่นนี้ บรรดาเราะสูลก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยันมาก่อนแล้ว -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- ดังนั้นการลงโทษจึงได้ประสบกับบรรดาผู้ปฏิเสธที่เย้ยหยันเหล่านั้น พวกเขาเคยเยาะเย้ยถึงการลงโทษนั้น(ว่าเมื่อไรการลงโทษจะมาสักที) ในตอนที่บรรดาเราะสูลได้ตักเตือนพวกเขาตอนที่อยู่ในดุนยา

จงกล่าวเถิด -โอ้ เราะสูลเอ๋ย- แก่บรรดาผู้ที่ขอให้การลงโทษเกิดขึ้นโดยเร็วว่า "ผู้ใดเล่าจะคุ้มครองพวกเจ้าในยามกลางคืนและกลางวันให้พ้นจากการลงโทษและความพินาศจากพระผู้ทรงกรุณาปรานี" แต่พวกเขาก็ปฏิเสธและไม่สนใจต่อกคำเตือนและข้อพิสูจน์ของพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาไม่ได้สนใจอะไรเลย พวกเขาชั่งโง่เขลา เบาปัญญา

หรือว่าพวกเขามีพระเจ้าอื่นที่คอยปกป้องพวกเขาให้พ้นจากการลงโทษของเรา? ซึ่งพวกเขาไม่สามารถที่จะช่วยเหลือตัวเองในการยับยั้งสิ่งอันตรายที่มาประสบกับเขาได้และไม่สามารถก่อประโยชน์ได้ และผู้ที่ไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ เขาจะช่วยเหลือผู้อื่นได้อย่างไร? และพวกเขาจะไม่รอดพ้นจากการลงโทษของเราได้

แต่เราได้ให้ความสุขแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและแก่บรรพบุรุษของพวกเขา โดยทำให้พวกเขาไดรับความเพลิดเพลินมากมาย เพื่อเป็นการล่อพวกเขา จนกระทั้งให้ชีวิตของพวกเขายืนยาว ซึ่งทำให้พวกเขาถูกหลอกให้หลงระเริงมากขึ้นเรื่อย ๆ และยืนหยัดกับการเป็นผู้ปฏิเสธของพวกเขา พวกเขาเหล่านี้ที่ถูกหลอกโดยความโปรดปรานของเราและรีบเร่งแสวงหาการลงโทษจากฉัน พวกเขาเหล่านั้นไม่เห็นหรือว่า แท้จริงเราได้ทำให้แผ่นดินนี้ลดแคบลงจากทุกทิศทุกทางโดยอำนาจของเราเหนือผู้คนทั้งหลายและอำนาจของเราเหนือพวกเขาเสมอ? ดังนั้นจงรับเป็นบทเรียนเถิด เพื่อสิ่งนั้นจะได้ไม่ประสบกับพวกเขา เหมือนอย่างที่ประสบกับคนอื่นๆ เพราะพวกเขาจะไม่เป็นผู้ชนะ แต่พวกเขาจะเป็นผู้แพ้

จงกล่าวเถิด -โอ้ เราะสูล-“แท้จริงฉันเพียงตักเตือนพวกเจ้าเท่านั้น -โอ้ มนุษย์เอ๋ย- เกี่ยวกับการลงโทษของอัลลอฮ์ ซึ่งแจ้งผ่านโองการที่พระผู้อภิบาลของฉันประทานลงมาแก่ฉัน” แต่ผู้ที่หูหนวกจากสัจธรรม พวกเขาจะไม่ฟังสัจธรรมนั้นด้วยการฟังที่ดี เมื่อพวกเขาถูกเตือนถึงการลงโทษของอัลลอฮ์

และหากการลงโทษเพี่ยงเล็กน้อยจากพระผู้อภิบาลเขาเจ้าได้ประสบกับกลุ่มชนเหล่านี้ที่ขอให้การลงโทษได้ประสบกับพวกเขาอย่างเร่งรีบแล้ว -โอ้ เราะสูล- แน่นอนพวกเขาก็จะกล่าวว่า "โอ้ความวิบัติแก่เรา ความสูญเสียแก่เรา แท้จริงเราเป็นผู้อธรรม ด้วยการตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์และปฏิเสธในสิ่งที่ มูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม นำมา!”

และเราตั้งตราชูที่เที่ยงธรรมสำหรับผู้คนในวันกิยามะฮ์ เพื่อชั่งการงานของพวกเขา ดังนั้นจะไม่มีผู้ใดถูกอธรรมในวันนั้น ด้วยการทำให้ความดีของเขาหายไป หรือให้ความชั่วเพิ่มขึ้น และแม้ว่าการกระทำนั้นจะมีน้ำหนักเท่าเมล็ดพืชเล็กก็ตาม เราก็จะนำมันมา และเพียงพอกับการที่เราเป็นผู้ชำระสอบสวน

และแท้จริงเราได้ให้แก่มูซาและฮารูน ซึ่งคัมภีร์อัตเตารอฮที่จะแยกระหว่างความจริงกับความเท็จ ระหว่างสิ่งที่ฮาลาล กับสิ่งที่ฮารอม (ไม่อนุมัติ) และเป็นทางนำแก่ผู้คนที่เชื่อมันและเป็นข้อตักเตือนสำหรับบรรดาผู้ที่ยำเกรงต่อพระเจ้าของพวกเขา

บรรดาผู้ที่เกรงกลัวต่อบทลงโทษของพระเจ้าของพวกเขาคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อพระองค์ แม้ว่าพวกเขาไม่ได้เห็นพระองค์ก็ตาม และพวกเขายังหวั่นกลัวต่อวันอวสานด้วย

และนี่คืออัลกุรอานที่ถูกประทานลงมายังมูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม เป็นการตักเตือนสำหรับผู้ที่อยากเรียนรู้จากมันและบทเรียนที่มีประโยชน์และความดีมากมาย แล้วพวกเจ้ายังจะปฏิเสธมันอีกหรือ? ยังจะไม่ยอมรับและไม่ปฏิบัติกับสิ่งเหล่านี้อีกหรือ?

และเราได้ให้เหตุผลความเฉลียวฉลาดแก่อิบรอฮีมในการโต้แย้งกับกลุ่มชนของเขาตั้งแต่เขายังเป็นเด็ก และเรารอบรู้ถึงเขาเป็นอย่างดี และเราได้ให้สิ่งที่เหมาะสำหรับเขา ตามความรู้ของเรา เกี่ยวกับการโต้เถียงกับกลุ่มชนของเขา

เมื่อครั้นที่อิบรอฮีมกล่าวแก่บิดาของเขา อาซัร และกลุ่มชนของเขาว่า "นี่มันรูปปั้นอะไรกันที่พวกท่านปั้นมันขึ้นมาด้วยมือของพวกท่าน และพวกท่านก็ทำการเฝ้าบูชามัน?

กลุ่มชนของอิบรอฮีมกล่าวแก่เขาว่า "เราได้เห็นบรรพบุรุษของเราเคารพบูชามัน ดังนั้นเราก็เคารพบูชามันเช่นกัน"

อิบรอฮีมกล่าวแก่พวกเขาว่า "โดยแน่นอน โอ้บรรดาผู้ตามทั้งหลาย พวกท่านและบรรพบุรุษของพวกท่านที่เป็นแบบอย่าง อยู่ในการหลงจากเส้นทางที่ถูกต้องอย่างชัดเจน"

กลุ่มชนของอิบรอฮีมกล่าวแก่เขาว่า "เจ้ามีความจริงมาเสนอให้แก่พวกเราอย่างที่เจ้าพูดในสิ่งที่เจ้าพูด หรือเจ้าเป็นแค่เพียงคนหนึ่งที่พูดเล่น?"

อิบรอฮีมกล่าวว่า "แต่ที่จริงแล้ว ฉันได้มายังพวกเจ้าด้วยความจริงไม่ใช่การล้อเล่น พระเจ้าของพวกเจ้าคือพระเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์ผู้ทรงสร้างสิ่งนั้นขึ้นมาโดยที่ไม่มีต้นแบบมาก่อน และฉันเป็นคนหนึ่งที่ยืนยันว่า พระองค์นั้นคือพระเจ้าของพวกเจ้าและพระเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และรูปปั้นของพวกเจ้าไม่มีส่วนใดๆเลยในเรื่องนี้

จากนั้นอิบราฮิมก็พูดกับตัวเองโดยไม่มีใครได้ยินว่า "ฉันขอสาบานต่ออัลลอฮ์ ฉันจะวางแผนทำลายรูปปั้นของพวกท่าน หลังจากที่พวกท่านได้จากไปงานเทศกาลเลี้ยงของพวกท่าน"

จากนั้นอิบรอฮีมก็ได้ทุบทำลายรูปปั้นของพวกเขาจนกลายเป็นชิ้นเล็ก ๆ และปล่อยทิ้งอันใหญ่ไว้ เพื่อว่าพวกเขาจะได้กลับมาถามมันว่าใครเป็นผู้ที่ทุบทำลายรูปปั้นเหล่านี้

หลังจากที่พวกเขากลับมาแล้วได้เห็นรูปปั้นของพวกเขาถูกทำลาย พวกเขาก็ได้ถามระหว่างพวกเขาว่าใครเป็นผู้ทำลายบรรดาสิ่งสักการะของเรา? แท้จริงเขาผู้นั้นอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน ในฐานะที่เขาได้เหยียบหยามสิ่งที่ควรให้ความยิ่งใหญ่และให้ความศักดิ์สิทธิ์

บางคนกล่าวว่า "เราได้ยินมาว่ามีชายหนุ่มคนหนึ่งที่ชอบวิพากษ์วิจารณ์และดูถูกรูปปั้นเหล่านี้ เขาชื่ออิบราฮิม บางทีเขาอาจเป็นคนที่ทำลายรูปปั้นเหล่านี้"

บรรดาผู้นำของพวกเขากล่าวว่า "จงนำอิบราฮีมมาท่ามกลางสายตาของผู้คน เพื่อพวกเขาจะได้เป็นพยานในการรับสารภาพต่อการกระทำของเขา เพื่อที่คำสารภาพของเขานั้นจะได้เป็นหลักฐานสำหรับพวกเจ้าในการลงโทษเขา"

แล้วพวกเขาก็ได้นำอิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม มา แล้วถามว่า "เจ้าใช่ไหม ที่ได้กระทำการชั่วร้ายเช่นนี้กับบรรดารูปปั้นของเรา โอ้อิบรอฮีม?!

อิบรอฮีมได้ตอบในเชิงให้แง่คิดต่อพวกเขาเพื่อแสดงให้เห็นถึงการไร้ความสามารถของรูปปั้นที่พวกเขาเคารพต่อหน้าผู้คน โดยตอบว่า "ฉันไม่ได้ทำ แต่รูปปั้นตัวใหญ่นั้นต่างหากเป็นผู้ทำ จงถามรูปปั้นของพวกเจ้าดูสิ ถ้าหากพวกมันพูดได้"

ดังนั้น พวกเขาจึงกลับมาคิดถึงตัวของพวกเขาด้วยการคิดและใคร่ครวญ จนเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาว่ารูปปั้นที่เคารพของพวกเขาไม่ได้ให้ประโยชน์หรือให้โทษแต่อย่างใดเลย ดังนั้นพวกเขาคือผู้ที่ธรรม เพราะพวกเขาเคารพบูชามัน อื่นจากอัลลอฮ์

หลังจากนั้นพวกเขาก็กลับมาดื้อรั้นและปฏิเสธ แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า "เจ้ารู้อยู่แล้ว โอ้อิบรอฮีม ว่าแท้จริงรูปปั้นนี้ไม่สามารถพูดได้ แล้วเจ้าใช้ให้เราถามมันได้อย่างไร? พวกเขาต้องการให้เป็นข้อโต้แย้งสำหรับพวกเขา แต่มันกลับเป็นข้อโต้แย้งที่สวนพวกเขาเอง

อิบรอฮีมได้กล่าวในเชิงตำหนิพวกเขาว่า "พวกเจ้าจะเคารพบูชารูปปั้นที่มันไม่ให้ประโยชน์และไม่ให้โทษอะไรแก่พวกเจ้านอกจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ? ทั้งที่พวกมันนั้นไม่สามารถที่จะช่วยเหลือตัวมันเองให้พ้นจากอันตรายใดๆหรือนำประโยชน์มาให้กับพวกมันได้เลย"

เป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพวกท่านและเป็นที่น่ารังเกียจสำหรับสิ่งที่พวกท่านเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ จากบรรดารูปปั้นเหล่านี้ซึ่งมันไม่สามารถให้ประโยชน์หรือให้โทษใดๆ ได้ พวกท่านจะไม่ใช้ปัญญาคิด และละทิ้งการเคารพบูชามันหรือ?!

เมื่อพวกเขาพบว่าตัวเองไม่สามารถโต้ตอบอิบราฮีมด้วยหลักฐานได้ พวกเขาจึงใช้กำลังในการตอบโต้ พวกเขากล่าวว่า "จงเผาอิบรอฮีมเสียด้วยไฟ เพื่อเป็นการปกป้องบรรดารูปปั้นของพวกเจ้า ที่เขาได้ทุบทำลาย หากพวกเจ้าคิดที่จะทำจริงๆ เพื่อเป็นการลงโทษเขา"

เมื่อพวกเขาจุดไฟและได้โยนเขาลงไป เราได้กล่าวว่า "โอ้ไฟเอ๋ย จงเย็น และจงให้ความปลอดภัยแก่อิบรอฮีมเถิด" และมันก็เกิดขึ้นเช่นนั้น ทำให้เขาไม่ได้รับภัยอันตรายจากสิ่งนั้นเลย

และพวกกลุ่มชนของอิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม ต้องการกำจัดเขาด้วยการวางแผนร้ายด้วยการเผาเขา แต่เราได้ทำลายแผนของพวกเขา และทำให้พวกเขาพินาศและพ่ายแพ้

และเราได้ช่วยให้อิบรอฮีมและลูฏนั้นรอดปลอดภัย โดยเราได้นำเขาทั้งสองออกไปสู่แผ่นดินชามซึ่งเป็นแผ่นดินที่เราได้ให้ความจำเริญอุดมสมบูรณ์เกิดขึ้นในแผ่นดินนั้น ด้วยการที่เราได้ให้มีบรรดานบีขึ้นในแผ่นดินนั้นและเราได้เพิ่มคุณค่าความดีทั้งหลายให้กับสิ่งมีชีวิตต่างๆที่อยู่ในแผ่นดินนั้น และได้ประทานความดีต่างๆมากมายแก่ทุกสิ่งที่ถูกสร้าง

และเราได้ให้บุตรแก่เขาชื่ออิสฮากหลังจากที่เขาได้วิงวอนขอบุตรต่อพระผู้อภิบาลของเขา และเราได้ให้ยะอ์กูบเพิ่มมาอีกคน(เป็นหลาน) และทั้งหมดนั้นไม่ว่าจะเป็น อิบรอฮีมและลูกหลานของเขาอิสฮากและยะอฺกูบ เราได้ทำให้พวกเขาเป็นคนดีที่เชื่อฟังอัลลอฮ์

และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้นำที่เป็นแบบอย่างแก่มวลมนุษย์ในทางที่ดี เรียกร้องผู้คนสู่การเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์องค์เดียว ด้วยการอนุมัติของพระองค์ และเราได้ประทานโองการ (วะฮฺยู) เพื่อให้พวกเขาประกอบคุณงามความดี ธำรงการละหมาดที่สมบูรณ์ บริจาคทานซะกาต และพวกเขาก็เป็นผู้เคารพภักดีต่อเราเท่านั้น

และสำหรับลูฏนั้น เราได้ให้ความสามารถในการตัดสินปัญหาระหว่างคู่กรณี และเราได้ให้ความรู้ที่เกี่ยวกับศาสนาแก่เขา และช่วยเขาให้พ้นจากการลงโทษ ที่เราได้ส่งมันลงมายังเมืองของเขา(เมืองซะดูม)ซึ่งชาวเมืองนั้นได้กระทำสิ่งที่น่ารังเกียจ แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้าและไม่ปฏิบัติตามพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และเราได้ให้เขาอยู่ในความเมตตาของเรา ในตอนที่เราได้ให้เขารอดพ้นจากภัยพิบัติที่ประสบแด่กลุ่มชนของเขา แท้จริงเขาเป็นคนหนึ่งในหมู่คนดีที่ปฏิบัติในคำสั่งของเราและละทิ้งในสิ่งที่เราทรงห้าม

และรำลึกเถิด -โอ้เราะสูลเอ๋ย- ถึงเรื่องราวของนูหฺ ในตอนที่เขาได้ร้องขอต่ออัลลอฮ์ ก่อนการมาของอิบรอฮีมและลูฏ แล้วเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา โดยการตอบรับในสิ่งที่เขาร้องขอ และเราได้ช่วยเขาและครอบครัวของเขาที่ศรัทธาได้รอดพ้นจากภัยภิบัติครั้งใหญ่

และเราได้ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากอุบายของหมู่ชนที่ปฏิเสธต่อสิ่งที่เราได้สนับสนุนเขาที่เป็นสัญญาณต่างๆที่บ่งบอกถึงความสัจจริงของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้า แล้วเราได้ให้พวกเขาทั้งหมดจมน้ำตาย

และจงรำลึกเถิด (โอ้เราะสูลเอ๋ย) ถึงเรื่องราวของดาวูดและลูกของเขาสุไลมาน อลัยฮิมัสสลาม ในตอนที่พวกเขาได้ตัดสินปัญหาที่เกี่ยวกับเรื่องของชายสองคน คนหนึ่งในนั้นคือผู้ที่มีฝูงแพะที่เข้าไปทำความเสียหายแก่ไร่นาของคนอื่น และเราเป็นพยานในการตัดสินของดาวูดและสุไลมาน และการตัดสินของทั้งสองนั้น จะไม่หายจากเราไปไหนเลย

ดังนั้น เราได้ทำให้สุไลมานเข้าใจถึงประเด็นที่เป็นปัญหา โดยไม่ให้ดาวูดผู้เป็นบิดาของเขาเข้าใจ และเราได้มอบให้ทั้งดาวูดและสุไลมานการเป็นนบีและวิชาความรู้ที่เกี่ยวกับบทบัญญัติทางศาสนา โดยไม่ได้จำกัดแก่สุไลมานเพียงแค่คนเดียว และเราได้ทำให้ภูเขาได้สยบต่อดาวูด โดยจะสรรเสริญด้วยทุกครั้งเมื่อเขาได้สรรเสริญ และเราได้ทำให้นกได้สยบแก่เขา และเราเป็นผู้กระทำสิ่งเหล่านี้ ทั้งการให้ความเข้าใจ การให้ความเฉลียวฉลาด ความรู้และการควบคุม

และเราได้สอนดาวูด (โดยไม่สอนสุไลมาน) ให้รู้การทำเสื้อเกราะเพื่อเป็นเกราะป้องกันจากอาวุธร้ายแรงต่อร่างกายของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าทั้งหลาย -โอ้มนุษย์เอ๋ย- จะเป็นผู้กตัญญูรู้คุณในความโปรดปรานที่อัลลอฮ์มอบให้บ้างไหม?

และเราได้ทำให้ลมได้สยบต่อสุไลมาน เราได้ทำให้ลมกลายเป็นพายุฝุ่นที่แรงตามคำบัญชาของเขา ที่สั่งให้ลมนั้นไปยังแผ่นดินชามซึ่งเราได้ให้ความจำเริญ ณ ที่นั้น ด้วยการกำเนิดของบรรดานบีและการแพร่กระจายของสิ่งที่ดี ณ แผ่นดินนั้น และเราเป็นผู้รอบรู้ทุกสิ่งทุกอย่าง โดยที่ไม่มีอะไรที่จะปกปิดจากเราได้

และเราได้ทำให้ชัยฏอนบางตัวดำน้ำทะเลให้สุไลมานเพื่อนำไข่มุกมาและอื่นๆ และพวกเขาก็ทำงานอื่นจากนั้น เช่นก่อสร้าง และเราเป็นผู้ควบคุมพวกเขาเหล่านั้นทั้งจำนวนของพวกเขาและการงานของพวกเขา ไม่มีสิ่งใดจะถูกซ่อนจากเรา

และจงกล่าวรำลึก "โอ้เราะสูล ถึงเรื่องของอัยยูบ อลัยฮิสสลาม เมื่อเขาได้ร้องขอต่อพระผู้อภิบาลของเขา เมื่อครั้นที่เขาประสบกับความทุกข์ว่า โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันนั้นได้ประสบกับการป่วยและการจากลาของครอบครัว พระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงเมตตาทั้งมวล จงทำให้สิ่งที่ประสบแก่ฉันนั้นได้ห่างหายไปจากฉันด้วยเถิด"

ดังนั้นเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา และเราได้ขจัดความทุกข์ยากออกจากชีวิตเขา และเราได้มอบให้แก่เขาซึ่งสิ่งที่เขาขาดหายไปในอดีตกลับคืนมา ที่เป็นครอบครัวและลูกๆ และเราได้ให้แก่เขาเพิ่มจากเดิมเช่นเดียวกับที่เขาได้เคยมีมา และทั้งหมดนั้นเป็นความเมตตาจากเราให้แก่เขา และเพื่อเป็นเครื่องเตือนใจสำหรับผู้ที่เชื่อฟังเรา เพื่อให้มีความอดทนเสมือนการอดทนของอัยยูบ

และจงรำลึก -โอ้ท่านเราะสูล- ถึงเรื่องราวของอิสมาอีล อิดรีสและซัลกิฟลิ อลัยฮิมุสสลาม ซึ่งพวกเขาทุกคนนั้นเป็นผู้อดทนในการเผชิญกับภัยพิบัติ และในการปฏิบัติตามพระบัญชาของอัลลอฮ์ที่ได้มอบหมายให้พวกเขา

และเราได้ให้พวกเขาเข้าอยู่ในความเมตตาของเรา เราได้ทำให้พวกเขาเป็นนบีและเราได้ให้พวกเขาเข้าสวรรค์ แท้จริงพวกเขาเป็นบ่าวที่ดีของอัลลอฮ์ ที่ปฏิบัติตามเชื่อฟังต่อพระองค์ โดยเป็นบ่าวที่ดีทั้งภายนอกและภายใน

และจงรำลึก -โอ้ท่านเราะสูล- ถึงเรื่องราวเจ้าแห่งปลาวาฬคือนบียูนุส อลัยฮิสสลาม เมื่อเขาได้จากไปโดยไม่ได้รับอนุญาตจากพระเจ้าของเขา อันเนื่องจากความโกรธที่มีต่อกลุ่มชนของเขาที่พวกเขานั้นดื้อด้าน แล้วเขาคิดว่าเราจะไม่ทำให้เขาได้รับความลำบาก ด้วยการลงโทษเขาจากการที่เขาจากไปโดยไม่ได้รับอนุญาต ดังนั้นเราได้ทำให้เขาต้องประสบกับความคับแคบเมื่อครั้นที่ปลาวาฬได้กลืนเขา แล้วเขาจึงทำการวิงวอนในท่ามกลางความมืดแห่งท้องปลา ความมืดแห่งท้องทะเล และกับเวลากลางคืนที่มืดมิด ด้วยการสำนึกในความผิดและกลับเนื้อกลับตัวขออภัยต่ออัลลอฮ์ แล้วเขาได้กล่าวว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ถูกเคารพสักการะที่เที่ยงแท้นอกจากกพระองค์ท่าน มหาบริสุทธิ์และอำนาจแห่งพระองค์ท่าน แท้จริงข้าพระองค์เป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรมทั้งหลาย"

ดังนั้นเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา และเราได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากความทุกข์ระทมด้วยการนำออกจากความมืดมนเหล่านั้น และนำออกจากท้องของปลาวาฬ และเช่นเดียวกับการช่วยเหลือยูนุสให้รอดปลอดภัยจากความทุกข์ยากนั้น เราก็จะช่วยบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดปลอดภัยเช่นกัน หากพวกเขานั้นตกอยู่ในสภาพที่ทุกข์ยากและพวกเขาวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์

และจงรำลึกเถิด -โอ้ท่านเราะสูล- ถึงเรื่องราวของซะกะรียา อลัยฮิสสลาม เมื่อตอนที่เขาได้วิงวอนขอต่อพระเจ้าของเขาว่า "ข้าแด่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอย่าปล่อยให้ข้าพระองค์อยู่อย่างเดียวดายโดยที่ไม่มีลูก และพระองค์ผู้ทรงเป็นนิรันดร์ที่ดีที่สุด ดังนั้นขอพระองค์โปรดประทานบุตรชายให้แก่ข้าพระองค์ เพื่อให้เขาเป็นผู้สืบทายาทหลังจากฉัน"

ดังนั้นเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา และเราได้ประทานบุตรแก่เขาคือยะห์ยา และเราได้ทำการปรับปรุงภรรยาของเขาให้เป็นปกติแก่เขา จนทำให้นางกลายเป็นผู้กำเนิดบุตรได้ หลังจากที่นางนั้นเป็นหมัน แท้จริงทั้งซะกะรียา ภรรยาของเขาและลูกของเขา ต่างก็มุ่งมั่นกันในการทำความดีและพวกเขาวิงวอนต่อเราด้วยความหวังในผลบุญและเกรงกลัวต่อการลงโทษของเรา และพวกเขาเป็นผู้ถ่อมตนเกรงกลัวต่อเรา

และจงรำลึก -โอ้ท่านเราะสูล- ถึงเรื่องราวของนางมัรยัม อลัยฮัสสลาม ผู้ปกป้องเกียรติของนางจากการล่วงประเวณี แล้วอัลลอฮ์ได้ส่งญิบรีล อลัยฮิสสลาม มายังนาง โดยได้เป่าวิญญาณเข้าไปในร่างกายของนางแล้วนางก็ได้ตั้งครรภ์ อีซา อลัยฮิสสลาม นางและลูกชายของนาง อีซา เป็นสัญญาณหนึ่งแก่มวลมนุษย์ที่แสดงถึงอำนาจความสามารถของอัลลอฮ์ โดยที่ไม่มีสิ่งใดสามารถขัดขวางพระองค์ได้ในการสร้างเขาขึ้นมาโดยที่ไม่มีพ่อ

แท้จริง นี่คือศาสนาของพวกเจ้า โอ้มนุษย์เอ๋ย เป็นศาสนาหนึ่งเดียว คือการให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ซึ่งก็คือศาสนาอิสลาม และข้าคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงบริสุทธิ์ใจในการเคารพภักดีต่อข้าเพียงองค์เดียวเท่านั้น

และผู้คนได้แตกแยกกันในเรื่องของศาสนา ดังนั้นจึงทำให้บางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้ที่เชื่อในความเป็นเอกะของอัลลอฮ์และบางคนเป็นผู้ที่ตั้งภาคี เป็นผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาและบางคนเป็นผู้ศรัทธา และพวกเขาทุกคนที่แตกแยกกันนั้น จะต้องกลับไปหาเราเพียงผู้เดียวในวันกิยามะฮ์ และเราจะตอบแทนพวกเขาตามการกระทำของพวกเขา

ดังนั้นผู้ใดในหมู่พวกเขาที่ประกอบคุณงามความดีต่างๆ โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์และวันสิ้นโลก ดังนั้นการงานที่ดีของเขาจะไม่ถูกปิดกั้น (ปฏิเสธ) และยิ่งกว่านั้น อัลลอฮฺจะทรงตอบแทนแก่เขาด้วยผลบุญที่ทวีคูณ โดยที่เขาจะได้เห็นมันในบันทึกการงานของเขาในวันแห่งการฟื้นคืนชีพ และเขาก็มีความสุขกับสิ่งนั้น

และเป็นไปไม่ได้ที่ชาวเมืองใดเมืองหนึ่ง ที่เราได้ทำลายพวกเขาเนื่องด้วยการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาจะกลับไปยังโลกดุนยาอีกครั้ง เพื่อที่พวกเขาจะได้สำนึกในความผิดและการสำนึกของพวกเขาได้รับการตอบรับ

พวกเขาจะไม่ได้กลับไปอย่างแน่นอน แม้กระทั่งเมื่อกำแพงของ ยะอ์ญูจญ์ และมะอ์ญูจญ์ถูกเปิด และในวันนั้นพวกเขาจะออกมาจากที่สูงจากทุกแห่งของแผ่นดินอย่างรวดเร็ว

และเมื่อวันกิยามะฮ์ได้ใกล้เข้ามาโดยการออกมาของพวกเขา(ยะอ์ญูจญ์ และมะอ์ญูจญ์) และความน่าสะพรึงกลัวและความวุ่นวายของมันก็ได้ปรากฎขึ้น ทันใดนั้นสายตาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเบิกกว้างอันเนื่องจากความน่ากลัวของเหตุการณ์ในวันนั้น พวกเขากล่าวว่า "โอ้ความหายนะของเรา" แท้จริงเราเคยใช้ชีวิตในโลกดุนยาในสภาพที่หลงระเริง และละเลยต่อการเตรียมการสำหรับวันที่ยิ่งใหญ่นี้ ยิ่งกว่านั้นเรายังเป็นผู้อธรรมด้วยการปฏิเสธศรัทธาและกระทำความชั่วอีกด้วย

แท้จริงพวกเจ้า -โอ้บรรดาผู้ตั้งภาคี- และสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ที่เป็นรูปปั้น และผู้ที่ยินดีในการเคารพบูชาของพวกเจ้าต่อเขาในหมู่มนุษย์และญิน ทั้งหมดจะเป็นเชื้อเพลิงของไฟนรก พวกเจ้าและสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาจะเข้าไปอยู่ในนั้น

หากสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชานั้นเป็นพระเจ้าจริง มันจะไม่เข้าไปในนรกพร้อมกับผู้ที่เคารพมันหรอก และทั้งหมดทั้งผู้ที่บูชาและที่ถูกบูชาจะอยู่ในนรก จะอยู่ในนั้นอย่างถาวรโดยไม่มีวันที่จะออกมาอีกเลย

สำหรับพวกเขาในนรกนั้น -อันเนื่องจากความเจ็บปวดที่แสนสาหัสที่พวกเขาต้องเผชิญนั้น- ทำให้พวกเขาหายใจอย่างรุนแรง และพวกเขาจะอยู่ในนรกในสภาพที่พวกเขาไม่ได้ยินเสียงอะไรเลย เนื่องจากความน่าสะพรึงกลัวที่ได้ประสบกับพวกเขา

และในขณะที่พวกที่ตั้งภาคีกล่าวว่า "แท้จริงอีซาและมลาอีกะฮ์ที่ถูกเคารพบูชาก็จะเข้าไฟนรกด้วย" ดังนั้นอัลลอฮ์จึงตรัสว่า "แท้จริงบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงรู้มาก่อนว่าพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีความสุข เช่น อีซา อลัยฮิสสลาม พวกเขาจะห่างไกลจากไฟนรก

เสียงการเผาไหม้ของนรกญะฮันนัม จะไม่เข้าในหูของพวกเขาเลย และพวกเขาจะอยู่ในความสุขสำราญของชีวิตที่พวกเขาปรารถนา ความสุขสำราญนั้นจะไม่ถูกตัดขาดจากพวกเขาตลอดไป

ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่ ในตอนที่นรกได้ทรมานผู้ที่อาศัยในนรก จะไม่ทำให้พวกเขาหวาดกลัวแต่อย่างใด และบรรดามลาอิกะฮ์จะต้อนรับพวกเขาด้วยการทักทายพวกเขา โดยกล่าวว่า “วันนี่เป็นวันของพวกเจ้า ที่พวกเจ้าเคยได้รับสัญญานี้ไว้ตอนที่อยู่ในโลกดุนยา และที่พวกเจ้าเคยได้รับข่าวอันน่ายินดีนี้ ด้วยสิ่งที่พวกเจ้าจะได้รับในส่วนที่เป็นความสุขต่างๆ”

วันที่เราจะม้วนชั้นฟ้าเหมือนม้วนกระดาษพร้อมทุกสิ่งที่บันทึกในนั้น และเราจะรวบรวมสิ่งถูกสร้างทั้งหมดให้อยู่ในสภาพครั้งแรกที่พวกเขาถูกสร้าง เราสัญญาเช่นนั้น ซึ่งเป็นสัญญาที่จะไม่มีการเปลี่ยนแปลง แท้จริงเราทำในสิ่งที่เราสัญญาไว้อย่างแน่นอน

และที่แท้จริงนั้นเราได้บันทึกไว้ในบรรดาคัมภีร์ที่ได้ประทานแก่บรรดาเราะสูลหลังจากที่เราได้บันทึกใว้ในลูห์มะห์ฟูซว่า "แท้จริงแผ่นดินนั้นจะเป็นมรดกตกทอดแก่ปวงบ่าวของอัลลอฮที่ดีมีคุณธรรม เป็นผู้ที่เชื่อฟังพระองค์ และพวกเขาเหล่านั้นคือประชาชาติของนบีมุฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม"

แท้จริงในสิ่งที่เราได้ประทานลงมาที่เป็นการตักเตือนเพื่อให้เกิดประโยชน์นั้น มันเพียงพอแล้วสำหรับกลุ่มชนที่จะเคารพภักดีต่อพระเจ้าของเขา ด้วยสิ่งที่พระองค์ได้บัญญัติไว้แก่พวกเขา ดังนั้น พวกเขาคือบรรดาผู้ที่ได้รับประโยชน์จากสิ่งนั้น

และเราไม่ได้ส่งเจ้า -โอ้มูฮัมมัด- มาเป็นเราะสูลเพื่ออื่นใด นอกจากเพื่อเป็นความเมตตาแก่สิ่งมีชีวิตทั้งหมด ด้วยคุณลักษณะที่มีอยู่ในตัวเจ้าคือความจริงจังในการชี้นำผู้คน(สู่คุณธรรมอันดีงาม) และช่วยเหลือพวกเขาให้รอดพ้นจากบทลงโทษของอัลลอฮ์

จงกล่าวเถิด โอ้ท่านเราะสูล แท้จริงฉันได้รับวะฮีย์มาจากพระเจ้าของฉัน แท้จริงพระเจ้าของพวกท่านที่ถูกกราบไหว้โดยเที่ยงแท้คือพระเจ้าองค์เดียว ไม่มีภาคีใดร่วมกับพระองค์ พระองค์คืออัลลอฮ์ ดังนั้นจงศรัทธาต่อพระองค์และจงปฏิบัติด้วยการเชื่อฟังต่อพระองค์

หากพวกเขาผินหลังให้ในสิ่งที่เจ้านำมา ก็จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด โอ้ท่านเราะสูล ว่า ฉันได้แจ้งให้พวกท่านทราบแล้วว่า ฉันและพวกท่านอยู่ในสภาวะเดียวกัน ไม่มีความแตกต่าง และฉันก็ไม่รู้ว่าการลงโทษของ อัลลอฮ์ที่ได้ทรงสัญญาไว้นั้นจะลงมาเมื่อไร

แท้จริงอัลลอฮฺ์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยที่เป็นคำพูดของพวกเจ้า และทรงรอบรู้ในคำพูดที่พวกเจ้าปกปิดไว้ ไม่มีสิ่งใดที่จะถูกซ่อนเร้นจากพระองค์ได้ และพระองค์จะตอบแทนพวกเจ้าต่อการกระทำนั้น

ฉันก็ไม่รู้ บางทีการประวิงเวลาแห่งการลงโทษนั้น เป็นการทดสอบ และเป็นการล่อลวงพวกเจ้าก็ได้ และทำให้พวกเจ้าได้เพลิดเพลินไปกับเวลาสักระยะหนึ่งตามกำหนดและการรอบรู้ของอัลลอฮ์เพื่อให้พวกเจ้าได้เหลิงในการปฏิเสธและการหลงผิดของพวกเจ้ามากขึ้นเรื่อยๆ

ท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม ได้วิงวอนขอต่อพระเจ้าของเขาว่า โอ้พระเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงตัดสินระหว่างพวกเราและกลุ่มชนของเราที่จะยืนกรานในการปฏิเสธศรัทธาด้วยการตัดสินที่ถูกต้อง และด้วยพระเจ้าของเราผู้ทรงกรุณาปรานี พวกเราขอความช่วยเหลือ สำหรับสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวมาที่เป็นการปฏิเสธศรัทธาและการกล่าวเท็จ

โอ้มนุษย์เอ๋ย พวกเจ้าจงยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของเจ้า ด้วยการปฏิบัติตามในสิ่งที่พระองค์ทรงสั่งใช้และละทิ้งในสิ่งที่พระองค์ทรงห้าม แท้จริงสิ่งที่จะมาพร้อมกับวันกิยามะฮ์ จะเป็นแผ่นดินไหวหรือ อื่นๆ ที่เป็นสิ่งน่าสะพรึงกลัวต่างๆนั้น มันเป็นเรื่องที่ยิ่งใหญ่มาก จำเป็นที่จะต้องเตรียมพร้อมสำหรับวันนั้นให้ดี ด้วยการปฏิบัติในสิ่งที่อัลลอฮ์พอพระทัย

วันที่พวกเจ้าเห็นมันคือวันที่บรรดาแม่ที่ให้นมลูกจะไม่สนใจลูกของตัวเอง และบรรดาหญิงที่ตั้งครรภ์ต่างก็จะแท้งที่นางได้ตั้งครรภ์ไว้ อันเนื่องจากความน่าสะพรึงกลัวอย่างรุนแรง และเจ้าจะเห็นผู้คนต่างก็อยู่ในสภาพที่มึ่นเมาขาดสติอันเนื่องจากอยู่ในสถานการณ์ที่น่ากลัวอย่างมาก และพวกเขาก็ไม่ได้เมาที่มาจากการกินเหล้า แต่เนื่องจากการลงโทษของอัลลอฮ์ที่รุนแรงนั้นนั้น ได้ทำให้พวกเขาขาดสติไป

และมนุษย์บางคนมีผู้โต้ที่เถียงในเรื่องความสามารถของอัลลอฮ์ในเรื่องที่เกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพของผู้ที่ตายไปแล้ว โดยปราศจากความรู้ที่สามารถอ้างอิงได้ และพวกเขานั้นปฏิบัติตามชัยฏอนทุกตัวที่ดื้อรั้นในเรื่องความเชื่อและคำพูดของเขาและปฏิบัติตามบรรดาผู้นำที่หลงผิด

ได้มีการกำหนดบันทึกไว้เป็นที่เรีบยบร้อยแล้วว่าถึงบรรดาผู้ที่ดื้อรั้นที่มาจากชัยฏอนที่มีทั้งมนุษย์และญิน โดยใครก็ตามที่ตามมันและเชื่อต่อมัน มันจะทำให้ผู้นั้นหลงผิดไปจากเส้นทางที่ถูกต้อง และจะนำพาไปสู่การลงโทษแห่งไฟนรกด้วยการนำพาไปสู่การปฏิเสธศรัทธาและการฝ่าฝืน

โอ้ มนุษย์เอ๋ย ! หากพวกเจ้ายังอยู่ในการสงสัยแคลงใจในความสามารถของเรา เกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพหลังความตาย ดังนั้นจงคิดใตร่ตรองเกี่ยวกับการสร้างพวกเจ้ามา แท้จริงเราได้บังเกิดบิดาของเจ้าอาดัม มาจากดิน แล้วเราได้สร้างลูกหลานของเขามาจากเชื้ออสุจิของผู้ชายที่เข้าไปในรังไข่ของผู้หญิง แล้วเปลี่ยนจากน้ำอสุจิเป็นก้อนเลือดแข็ง แล้วเปลี่ยนจากก้อนเลือดแข็งเป็นก้อนเนื้อที่คล้ายก้อนเนื้อที่สุก หลังจากนั้นก็เปลี่ยนก้อนเนื้อไปสู่การเป็นสิ่งถูกสร้างที่สมบุรณ์โดยให้อยู่ในมดลูกจนถึงวันที่คลอดออกมาเป็นเด็กทารก หรือไม่สมบูรณ์โดยการแท้ง ทั้งหมดนั้นเพื่อเราจะได้แสดงให้พวกเจ้าได้เห็นความสามารถของเราในการสร้างพวกเจ้าเป็นขั้นเป็นตอน และเราให้ทารกนั้นอยู่ในครรภ์ตามที่เราประสงค์ จนถึงเวลาที่กำหนดไว้คือเก้าเดือน แล้วเราให้พวกเจ้าคลอดออกมาจากท้องมารดาเป็นทารก แล้วเพื่อพวกเจ้าจะได้บรรลุสู่วัยฉกรรจ์ของพวกเจ้าทั้งด้านพละกำลังและสติปัญญา และในหมู่พวกเจ้ามีผู้เสียชีวิตก่อนวัยอันควร และในหมู่พวกเจ้ามีผู้ที่มีชีวิตอยู่จนถึงวัยชราโดยที่มีความอ่อนแอทางด้านพละกำลังและสติปัญญา จนกระทั่งมีสภาพที่ดูแย่กว่าตอนเด็ก โดยเขาจะไม่รู้อะไรเลยหลังจากที่เคยรู้มาก่อน และเจ้าจะเห็นแผ่นดินแห้งแล้งไม่มีพืชผลใดๆเลย ครั้นเมื่อเราได้หลั่งน้ำฝนลงมาบนมัน มันก็จะเคลื่อนไหวขยายตัวและงอกออกมาเป็นต้นไม้ และแผ่นดินก็ได้ทำให้ต้นไม้งอกออกมาเป็นทิวทัศน์ที่สวยงาม

สิ่งเหล่านั้นที่เราได้กล่าวถึงแก่พวกเจ้านั้น-เริ่มจากการสร้างพวกเจ้าในครั้งแรก ขั้นตอนต่างๆของมัน และสภาพต่างๆของเด็กที่เกิดมาในหมู่พวกเจ้านั้น ทั้งหมดก็เพื่อที่จะให้พวกเจ้าได้ศรัทธาว่าอัลลอฮ์ผู้ที่สร้างพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าที่แท้จริงโดยไม่มีข้อสงสัยใดๆ ซึ่งแตกต่างกับรูปปั้นที่พวกเจ้าทำการบูชากัน และเพื่อให้พวกเจ้าได้ศรัทธาว่า พระองค์คือผู้ทรงให้คนตายได้ฟื้นคืนชีพ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจเหนือทุกสิ่ง ไม่มีสิ่งใดทำให้พระองค์อ่อนแอได้

และเพื่อให้พวกเจ้าได้ศรัทธาว่า แท้จริงวันอวสานนั้นจะมาถึงอย่างแน่นอนโดยไม่ต้องสงสัยเลยในการมาของมัน และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงทำให้มีการฟื้นคืนชีพสำหรับคนที่ตายไปแล้วออกมาจากหลุมฝังศพของพวกเขาเพื่อที่จะทำการตอบแทนแก่พวกเขาต่อสิ่งที่พวกเขาได้กระทำ

และในหมู่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาบางคนได้ทำการโต้เถียงในเรื่องการให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ โดยปราศจากความรู้ที่จะนำไปสู่สัจธรรมที่แท้จริง และปราศจากการปฏิบัติตามผู้ที่นำทางสู่เส้นทางที่ถูกต้อง และปราศจากคัมภีร์ที่ส่องแสงที่ถูกประทานลงมาจากอัลลอฮ์เพื่อนำทางพวกเขา

เขาก็จะเอียงคอของเขาด้วยความหยิ่งยโสเพื่อที่จะให้ผู้คนหันเหออกจากการศรัทธาและห่างไกลจากการเข้าสู่ศาสนาของอัลลอฮ์ สำหรับผู้ที่มีลักษณะดังกล่าวนั้น เขาจะมีความตกต่ำในโลกดุนยานี้ด้วยการลงโทษที่จะเกิดขึ้นแก่เขา และในปรโลกเราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษด้วยไฟที่ลุกโชน

และได้มีการกล่าวแก่เขาว่า"การลงโทษที่เจ้าได้ประสบอยู่นั้น มันเกิดขึ้นจากการกระทำของเจ้าเอง ที่มาจากการปฏิเสธศรัทธาและบาปต่างๆที่เจ้าเคยทำ และอัลลอฮ์จะไม่ลงโทษผู้ใด นอกจากด้วยบาปที่เขาได้ก่อไว้"

ในหมู่มนุษย์นั้นมีผู้ที่สับสนซึ่งอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์ด้วยความสงสัย ซึ่งหากเขาประสบกับความดีด้วยการมีสุขภาพที่ดีและความมั่งคั่ง เขาก็จะยังคงศรัทธาและเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ต่อไป แต่ถ้าหากเขาประสบกับบททดสอบด้วยโรคภัยหรือความยากจน เขาก็จะสิ้นหวังในศาสนาของเขาและละทิ้งศาสนาไป เขาก็จะเป็นผู้ที่ขาดทุนบนโลกนี้ ดังนั้นการปฏิเสธศรัทธาของเขาไม่ได้ทำให้เขาได้รับอะไรเพิ่มจากดุนยาของเขา จากสิ่งที่ไม่ได้บันทึกไว้ให้แก่เขา และเขาจะขาดทุนในโลกหน้าโดยการที่เขาจะต้องพบกับบทลงโทษของอัลลอฮ์ เหล่านั้นคือการขาดทุนอย่างชัดแจ้ง

บรรดารูปปั้นซึ่งมันไม่ให้โทษแก่เขาเมื่อเขาฝ่าฝืนและมันก็ไม่ให้ประโยชน์อะไรเมื่อเขาเชื่อฟัง การวิงวอนต่อบรรดารูปปั้นที่ไม่สามารถให้โทษและประโยชน์ใดได้นั้น คือการหลงผิดที่ห่างไกลจากความจริงยิ่ง เขาบูชารูปปั้นเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ซึ่งมันไม่สามารถที่จะให้โทษหากเขาเนรคุณต่อมัน และไม่มีอำนาจที่จะนำประโยชน์ใด ๆ มาสู่เขาหากเขาเชื่อฟังมัน การวิงวอนต่อรูปปั้นนั้นไม่ทำให้เกิดโทษและไม่ทำให้เกิดประโยชน์ใดๆ มันเป็นการหลงทางจากสัจธรรมที่แสนไกล

ผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาที่วิงวอนขอต่อบรรดารูปปั้นทั้งหลาย โทษของมันซึ่งเกิดขึ้นอย่างแน่นอนมันไกล้กว่าประโยชน์ของมันที่ไม่มี แน่นอนสิ่งที่ถูกเคารพสักการะที่โทษของมันไกล้กว่าประโยชน์นั้น มันเป็นผู้ช่วยเหลือที่ชั่วที่สุดสำหรับผู้ที่ขอความช่วยเหลือจากมัน และมันเป็นมิตรที่ชั่วช้าสำหรับผู้ที่มีมันเป็นมิตร

แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงยอมรับบรรดาผู้ศรัทธาในพระองค์และกระทำความดีเข้าไปในสรวงสวรรค์ซึ่งมีแม่น้ำหลายสายไหลอยู่เบื้องล่าง แท้จริงอัลลอฮ์ทรงกระทำตามที่พระองค์ทรงประสงค์ เป็นความเมตตาแก่ผู้ที่พระองค์ทรงเมตตา และการลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงลงโทษ ไม่มีสิ่งใดบังคับพระองค์ได้

ผู้ใดคิดว่าอัลลอฮ์จะไม่ทรงช่วยเหลือนบีของพระองค์ ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ก็จงให้เขาผู้นั้นต่อเชือกขึ้นสู่หลังคาบ้านของเขา แล้วผูกคอเขาโดยให้ตัวเองลอยจากพื้นดิน แล้วให้เขาคิดดูว่า สิ่งที่เขาพบเจอกับตัวของเขาเองนั้นจากความเคียดแค้นได้หมดสิ้นไปหรือไม่ กับการกระทำแบบนั้น อัลลอฮ์คือผู้ช่วยเหลือนบีของพระองค์ ไม่ว่าผู้นั้นจะต่อต้านหรือปฏิเสธ

และดังที่เราได้อธิบายแก่พวกเจ้าซึ่งข้อพิสูจน์ต่างๆอย่างชัดเจนเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพ เราได้ประทานอัลกุรอานแก่มูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม เป็นโองการที่ชัดเจน และอัลลอฮ์ทรงเลือกผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ด้วยความกรุณาของพระองค์ สู่เส้นทางแห่งการชี้นำและความชอบธรรม

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์จากประชาชาตินี้ และบรรดาชาวยิว พวกศอบิอีน (กลุ่มผู้ที่ปฏิบัติตามนบีบางท่าน) พวกนะศอรอ พวกบูชาไฟ และบรรดาผู้ตั้งภาคี แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮ์ สำหรับบรรดาผู้ศรัทธาก็จะได้เข้าสวรรค์ และคนอื่นๆนอกจากนั้นจะเข้านรก แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเห็นต่อทุกสิ่งทั้งที่เป็นคำพูดและการกระทำของพวกเขา ไม่มีอะไรที่สามารถปกปิดไปจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาจากการกระทำของพวกเขา

เจ้าไม่รู้หรือ -โอ้ท่านเราะสูล- ว่า แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ที่ทุกสิ่งในชั้นฟ้าทั้งหลายและบรรดามลาอิกะฮ์ทำการสุญูดต่อพระองค์เป็นการสุญูดเชื่อฟัง และผู้ที่อยู่ในแผ่นดินจากมนุษย์และญินที่เป็นผู้ที่ศรัทธา และดวงอาทิตย์ ดวงจันทร์ดวงดาวในชั้นฟ้า บรรดาภูเขา ต้นไม้ และสัตว์ทั้งหลายในแผ่นดิน โดยเป็นการสุญูดด้วยการจำนน และมีจำนวนมากจากหมู่มนุษย์ที่ทำการสุญูดเชื่อฟัง และมีจำนวนมากเช่นกันที่ไม่ยอมก้มสุญูดเชื่อฟัง ดังนั้นการลงโทษของอัลลอฮ์ก็เป็นที่คู่ควรแก่พวกเขาอันเนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงทำให้เขาตกต่ำอันเนื่องด้วยการปฏิเสธของเขา ดังนั้นสำหรับเขาก็จะไม่มีผู้ให้เกียรติ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ ดังนั้นไม่มีผู้ใดที่จะบังคับพระองค์ได้

ทั้งสองฝ่ายที่โต้เถียงกันเกี่ยวกับพระเจ้าของพวกเขาว่าใครคือผู้ที่ถูกต้อง ระหว่างฝ่ายของบรรดาผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกห่อหุ้มไปด้วยไฟนรกเฉกเช่นเสื้อผ้าที่ห่อหุ้มพวกเขา และจะถูกน้ำที่ร้อนที่สุด เทลงไปบนหัวของพวกเขา

สิ่งที่อยู่ในท้องของพวกเขาจากอวัยวะภายในนั้นจะถูกละลายด้วยกับความร้อนของมัน และตลอดจนถึงผิวหนังของพวกเขาก็ถูกละลายด้วยเช่นกัน

และสำหรับพวกเขาในนรกนั้น จะมีมลาอีกะฮ์ถือค้อนเหล็กคอยตีหัวของพวกเขา

ทุกครั้งที่พวกเขาต้องการจะออกไปจากไฟนรกเนื่องจากความทุกข์ยากอย่างรุนแรงที่พวกเขาประสบ พวกเขาก็ถูกให้กลับไปในนั้นอีก และมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษที่มีไฟลุกโชน

และส่วนบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และปฏิบัติความดีทั้งหลาย อัลลอฮ์ทรงให้พวกเขาได้เข้าสรวงสวรรค์ ที่เบื้องล่างของมันและต้นไม้ของมันนั้นมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน อัลลอฮ์ทรงตกแต่งพวกเขาด้วยการสวมใส่กำไลมือที่ทำจากทองคำและเครื่องประดับที่ทำจากไข่มุก และเสื้อผ้าของพวกเขาที่สวมใส่ในนั้นก็เป็นผ้าไหม

และพวกเขาได้รับคำแนะนำจากอัลลอฮ์ในชีวิตทางโลกนี้ไปสู่คำพูดที่ดีเช่น การกล่าวคำปฏิญาณ (ลาอิลาฮะอิลลัลลอฮ์), ตักบีร์ (อัลลอฮูอักบัร) และตะห์มีด (อัลฮัมดูลิลละห์) และพระองค์ทรงชี้นำพวกเขาสู่แนวทางที่น่ายกย่องของศาสนาอิสลาม

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และขัดขวางผู้อื่น ไม่ให้เข้าสู่ศาสนาอิสลาม และขัดขวางผู้คนไม่ให้เข้ามัสยิดฮะรอม ดังเช่นการกระทำของชาวมุชรีกีนในปีที่ทำสัญญาฮุดัยบียะฮ์ เราจะทำให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวด มัสยิดที่เราได้จัดทำขึ้นเพื่อให้เป็นกิบละฮ์สำหรับผู้คนในการละหมาดของพวกเขาและเป็นที่สำหรับพวกเขาทำพิธีกรรมต่างๆ ที่เกี่ยวกับฮัจญ์และอุมเราะฮ์ นั้นเปิดให้ชาวมักกะฮ์และทุกคนที่มาจากนอกนครมักกะฮ์อย่างเท่าเทียมกัน และผู้ใดจงใจ ตั้งใจที่จะเบี่ยงเบนไปจากความจริงด้วยการประพฤติผิดในนั้น เราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวด

และจงรำลึกเถิด โอ้ท่านเราะสูล เมื่อเราได้ชี้แจงถึงสถานที่ตั้งสำหรับอัลบัยต์แก่อิบรอฮีมและของเขตของมันหลังจากที่มันไม่เป็นที่รู้จัก และเราสั่งให้เขาอย่าได้ตั้งภาคีใดๆในการเคารพภักดีต่อฉัน แต่จงเคารพภักดีต่อฉันเพียงผู้เดียว และจงทำความสะอาดบ้านของฉันจากสิ่งสกปรก(นายิส)ทั้งในรูปแบบของนามธรรมและรูปธรรมแก่ผู้ที่เวียนรอบมันและผู้ที่ละหมาดอยู่ในนั้น

และจงประกาศเรียกผู้คนต่างๆเพื่อเรียกพวกเขาทั้งหลายสู่การแสวงบุญในการทำฮัจย์ ณ บ้านแห่งนี้ ที่พระองค์ทรงบัญชาให้เจ้าสร้างมันขึ้นมา พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยการเดินทางเท้าหรือขี่อูฐ ที่ทุกตัวมีสภาพผอมเป็นซึ่งสิ่งที่ช่วยในการเดินทาง อูฐของพวกเขาจะพาพวกเขามาจากทุกทางที่ไกล

เพื่อให้พวกเขาได้เห็นสิ่งที่เป็นประโยชน์กลับมาแก่พวกเขาในรูปของการให้อภัยในความผิดบาป และการได้รับผลบุญ และความเป็นหนึ่งเดียวของประชาชาติและอื่นๆ และเพื่อกล่าวรำลึกถึงพระนามของอัลลอฮ์ในขณะที่ทำการเชือดสัตว์(ฮัดย์)ในวันที่กำหนดชัดเจน นั้นคือ วันที่สิบของเดือนซุลฮิจญะฮ์และสามวันหลังจากนั้น เพื่อเป็นการขอบคุณต่ออัลลอฮ์ในสิ่งที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพมาจาก อูฐ วัวและแพะ ดังนั้นพวกเจ้าจงกินจากเนื้อสัตว์เหล่านี้และมอบให้แก่คนยากจนได้กิน

แล้วพวกเขาก็จะปฏิบัติในสิ่งที่เหลืออยู่จากการประกอบพิธีฮัจญ์ และทำการตะหัลลุลด้วยการโกนศีรษะ ตัดเล็บและขจัดสิ่งสกปรกต่างๆออกจากร่างกายที่เกิดขึ้นในระหว่างครองอิห์รอม และให้พวกเขาปฏิบัติในสิ่งที่จำเป็น (วาญิบ) สำหรับพวกเขาไม่ว่าในเรื่องของฮัจญ์หรืออุมเราะฮ์หรือการเชือดสัตว์พลี และทำการตอวาฟอีฟาเดาะฮ์ที่บ้านของอัลลอฮ์ซึ่งเป็นบ้านที่อัลลอฮ์ได้กู้มันออกมาจากการครอบงำของผู้มีอำนาจที่อธรรม

เช่นนั้นแหละสิ่งที่เราได้สั่งพวกเจ้า คือการ(ทำการตะหัลลุล)เปลื้องอิห์รอมด้วยการโกนหัว ตัดเล็บและขจัดสิ่งสกปรกออกจากร่างกาย และปฏิบัติในสิ่งที่ได้บนบานไว้และจงทำการฏอวาฟ มันคือสิ่งที่อัลลอฮ์ได้บัญญัติเป็นสิ่งวาญิบเหนือพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงให้เกียรติในสิ่งที่อัลลอฮ์ได้บัญญัตินั้น และสำหรับผู้ที่หลีกเลี่ยงในสิ่งที่อัลลอฮ์สั่งให้เขาหลีกเลี่ยงในขณะที่ครองอิห์รอมนั้น เพื่อเป็นการแสดงถึงการให้เกียรติในความยิ่งใหญ่ของขอบเขตข้อจำกัดของอัลลอฮ ด้วยการไม่กระทำสิ่งถูกห้ามเหล่านั้น และการให้เกียรติต่อสิ่งที่เป็นบัญญัติต่างๆของพระองค์นั้น มันเป็นสิ่งที่ดีกว่าสำหรับเขาทั้งในดุนยาและอาคิเราะฮ์ในสายตาของพระผู้อภิบาลของเขา และได้อนุญาตแก่พวกเจ้า โอ้มนุษย์ทั้งหลาย จากปศุสัตว์ต่างๆ เช่นอูฐ วัวและแพะ และเขาไม่ได้ห้ามพวกเจ้าประเภทต่างๆของอูฐ เช่น ฮาม(อูฐตัวผู้ที่ทำให้ตัวเมียได้กำเนิดลูก 10 ครั้ง) บะฮิเราะฮ์(อูฐตัวเมียที่คลอดลูกห้าครั้ง และลูกตัวที่ห้าเป็นตัวผู้) วะศีละฮ์ (แกะตัวผู้ที่มีตัวเมียเป็นแฝด) และเราไม่ได้ห้ามพวกเจ้าจากสิ่งเหล่านั้นเว้นแต่สิ่งที่พวกเจ้าได้พบมันในคัมภีร์อัลกุรอานจากข้อห้ามต่างๆ ไม่ว่าจะเป็นสัตว์ที่ตายเอง เลือดและอื่นๆ ดังนั้นพวกเจ้าจงออกห่างจากสิ่งสกปรก ซึ่งนั้นก็คือรูปปั้นเจว็ด และจงออกห่างจากคำกล่าวเท็จทั้งหลายที่เป็นการได้โกหกต่ออัลลอฮ์หรือโกหกต่อสิ่งถูกสร้างของพระองค์

จงหลีกเลี่ยงจากสิ่งเหล่านั้นด้วยการละทิ้งทุกศาสนา นอกจากศาสนาทท่พระองค์ทรงพอพระทัยเท่านั้น โดยไม่เป็นผู้ที่ตั้งภาคีต่อสิ่งใดๆ ร่วมกับพระองค์ในการทำอิบาดะฮ์ และคนที่ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์เสมือนว่าเขาได้ตกลงมาจากชฟากฟ้า แล้วมีนกบินมาฉกเนื้อและกระดูกของเขาไป หรือลมพัดไปในที่ที่ห่างไกล

นั่นคือสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาในรูปของ การศรัทธาต่อเอกภาพของพระองค์และบริสุทธิ์ใจต่อพระองค์ และห่างไกลจากการบูชารูปเคารพและการโกหก และผู้ใดเชิดชูสัญญาณของศาสนานี้ -ด้วยการเชือดสัตว์พลีและประกอบพิธีหัจญ์- เพราะแท้จริงการเชิดชูพระบัญญัติของอัลลอฮ์นั้นมันเป็นสัญลักษณ์ของหัวใจที่ยำเกรงต่อพระองค์

ในบรรดาสัตว์พลีที่เจ้าได้เชือดในแผ่นดินหะรอมนั้น มีประโยชน์มากมายสำหรับพวกเจ้า - เช่นใช้เป็นพาหนะ ใช้หนัง ให้น้ำนม และมันให้กำเนิดลูก - จนกว่าจะถึงเวลาที่กำหนดของการเชือดมัน ในสถานที่ที่ไกล้กับบัยตุลลอฮ์ ที่พระองค์ได้ทรงปลดปล่อยมันขึ้นมาจากผู้ปกครองที่กดขี่

และสำหรับทุก ๆ ประชาชาติที่ผ่านมาเราได้กำหนดพิธีกรรมเพื่อเชือดสัตว์พลีเพื่อสร้างความใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ จะได้กล่าวถึงพระนามของอัลลอฮฺเมื่อจะทำการเชือดสัตว์กุรบ่านนั้น เพื่อแสดงถึงการสำนึกในความกรุณาของอัลลอฮ์ที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพมา จากอูฐ วัวและแพะ ดังนั้นโอ้มนุษย์ทั้งหลาย พระเจ้าของพวกเจ้าโดยแท้จริง นั้นคือ พระเจ้าเพียงหนึ่งเดียว โดยไม่มีภาคีใดๆ ร่วมกับพระองค์ ดังนั้นสำหรับพระองค์เพียงผู้เดียวเท่านั้นที่จะต้องนอบน้อมและเชื่อฟัง และจงแจ้ง -โอ้ท่านเราะสูล- แก่บรรดาผู้ที่นอบน้อมที่บริสุทธิ์ใจ ด้วยสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุข

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่รู้สึกกลัวต่อการลงโทษของอัลลอฮ์ เมื่อมีการกล่าวถึงอัลลอฮ์แก่พวกเขา พวกเขาจึงหลีกเลี่ยงจากการฝ่าฝืนคำสั่งของพระองค์ และได้ดำรงการละหมาดอย่างครบถ้วน และอดทนต่อความทุกข์ยากที่ประสบต่อพวกเขา และพวกเขาจะบริจาคในหนทางที่ดีจากสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ประทานปัจจัยยังชีพแก่เขา

อูฐและวัวที่ถูกนำมายังบัยตุลลอฮ์ เราได้ทำเป็นสัญญาณและสัญลักษณ์ของศาสนา เกี่ยวกับเรื่องนั้นสำหรับพวกเจ้าแล้วมีคุณประโยชน์มากมายทั้งทางศาสนาและทางโลก ดังนั้นจงกล่าว "บิสมิลลาฮ์" ขณะที่พวกเจ้าจะทำการเชือดมัน นั่นคือหลังจากที่ขาของมันทั้งสองถูกทำให้ชิดในท่ายืน และมือข้างหนึ่งของมันถูกมัดไว้เพื่อไม่ให้ดิ้นและหนีไป และเมื่ออูฐได้ล้มลงหลังจากที่ได้เชือดมันแล้ว พวกเจ้าก็จงกินบางส่วนของมันเถิด -โอ้ผู้ทำการบริจาคสัตว์พลีเหล่านั้นเอ๋ย- และจงให้บางส่วนแก่คนยากจนที่ปลีกตัวจากการขอทาน และคนจนที่มาเพื่อให้ได้รับบริจาค ดังที่เราได้ทำให้สัตว์เหล่านั้นเพื่อทำการขนส่งสินค้าและเป็นยานพาหนะสำหรับพวกเจ้า เราได้ทำให้พวกมันเป็นสัตว์ที่ง่ายต่อการเชือดในเวลาที่พวกเจ้าทำการเชือดพวกมัน เพื่อเป็นการใกล้ชิดอัลลอฮ์ เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ขอบคุณอัลลอฮ์ ที่ได้ทรงประทานความสะดวกสบายต่างๆ แก่พวกเจ้า

เนื้อของมันที่พวกเจ้าแจกจ่ายเป็นของขวัญไปนั้นและเลือดของมันจะไม่ถึงอัลลอฮ์แต่อย่างใดและมันจะไม่ถูกยกขึ้นให้แก่พระองค์ แต่ทว่าความยำเกรงของพวกเจ้าที่มีต่ออัลลอฮ์ที่อยู่ในนั้นต่างหากที่จะถูกยกไป ด้วยการที่พวกเจ้าบริสุทธิ์ใจในการปฏิบัติสิ่งนั้นเพื่อแสวงความใกล้ชิดต่ออัลลอฮ์ และเช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ได้ทำให้สิ่งนั้นเป็นเรื่องที่ง่ายดายสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้ประกาศความยิ่งใหญ่เกรียงไกรของอัลลอฮ์เพื่อเป็นการขอบคุณต่อพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ได้ทรงประทานการชี้นำแห่งสัจธรรม และจงแจ้งข่าวดี -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- แก่บรรดาผู้ทำความดีในการเคารพภักดีต่อพระองค์ และทำดีต่อผู้อื่น ด้วยสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุข

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงปกป้องบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อพระองค์ให้พ้นจากความชั่วร้ายของบรรดาศัตรู แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบคนที่มักทำลายอะมานะฮ์ของพระองค์ และบรรดาผู้ที่ไม่สำนึกในความโปรดปรานของพระองค์ ดังนั้น อัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้มีการเพิ่มสิ่งใดๆในความโปรดปรานเหล่านั้นแก่เขา แต่ยิ่งไปกว่านั้น พระองค์จะเกลียดเขา

อัลลอฮ์ทรงอนุญาตให้บรรดาผู้ศรัทธาที่ถูกรุกรานจากบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีด้วยการต่อสู้กับพวกเขา อันเนื่องจากพวกเขาเป็นฝ่ายถูกอธรรมจากศัตรูของพวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์สามารถช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธาให้ชนะเหนือศัตรูของพวกเขาได้ โดยปราศจากการต่อสู้ใดๆ แต่ด้วยความปรีชาญาณของพระองค์ ต้องการทดสอบบรรดาผู้ศรัทธาผ่านการต่อสู้กับผู้ปฏิเสธศรัทธา

บรรดาผู้ที่ถูกเหล่าผู้ปฏิเสธศรัทธาไล่ออกจากบ้านของพวกเขาโดยอธรรม ไม่ใช่เพราะความชั่วร้ายที่พวกเขากระทำ แต่เพียงเพราะพวกเขากล่าวว่า:"อัลลอฮ์คือพระเจ้าของเรา เราไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์" และหากอัลลอฮ์ไม่ทรงบัญญัติไว้สำหรับบรรดานบีและบรรดาผู้ศรัทธาเพื่อต่อสู้กับศัตรูของพวกเขาแล้ว บรรดาศัตรูก็จะทำลายสถานที่อิบาดะฮ์ต่างๆ พวกเขาจะทำลายบรรดาหอสวดของบาทหลวง บรรดาโบสถ์ของพวกคริสต์ สถานที่สวดของพวกยิวและมัสยิดทั้งหลายที่บรรดามุสลิมทำการละหมาด ซึ่งเป็นสถานที่ที่มุสลิมทำการรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมากมาย และแน่นอนอัลลอฮ์ จะทรงช่วยเหลือผู้ที่คอยช่วยเหลือศาสนาและนบีของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจในการช่วยเหลือผู้ที่ช่วยเหลือศาสนาของพระองค์ ผู้ทรงเกรียงไกรที่ไม่มีใครสามารถชนะพระองค์ได้

พวกเขาที่ได้รับสัญญาแห่งชัยชนะ คือบรรดาผู้ที่หากเราให้พวกเขามีอำนาจในแผ่นดินด้วยการชนะต่อศัตรูของพวกเขา พวกเขาจะดำรงละหมาดอย่างครบถ้วนสมบูรณ์ และจะทำการบริจาคซะกาตจากทรัพย์สินของพวกเขา และพวกเขาจะใช้กันให้ทำในสิ่งที่ศาสนาได้บัญญัติให้ทำ และห้ามปรามในสิ่งที่ศาสนาได้ห้าม และแด่อัลลอฮ์เพียงผู้เดียวที่ทุกสิ่งต้องกลับไปหา เพื่อรับการตอบแทนและบทลงโทษ

และหากพวกเขามุชริกีนมักกะฮ์ปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังเจ้า โอ้ท่านเราะสูล เจ้าจงอดทน เพราะเจ้าไม่ใช่คนแรกที่ถูกกลุ่มชนของตนเองปฏิเสธในหมู่บรรดาเราะซูล แท้จริง ได้มีชนชาติที่ปฏิเสธก่อนหน้าชนชาติของเจ้าอีก นั้นคือ ชนชาติของนูหที่ปฏิเสธต่อนบีนูห ชนชาติของอ๊าดที่ปฏิเสธต่อนบีฮูดและชนชาติของษะมูดที่ปฏิเสธต่อนบีศอลิฮ

และชนชาติของอิบรอฮิมที่ปฏิเสธต่อนบีอิบรอฮีมและชนชาติของลูฏปฏิเสธต่อลูฏ

และชาวมัดยันก็ได้ปฏิเสธต่อนบีชุอัยบ์ และฟิรเอาน์พร้อมด้วยชนชาติของเขาก็ได้ปฏิเสธไม่เชื่อฟังนบีมูซาเช่นกัน แต่เราได้ประวิงเวลาให้แก่พวกเขาในการลงโทษเพื่อเป็นการล่อลวงพวกเขา แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขา ดังนั้นจงคิดใคร่ครวญดูเถิดว่า ผู้ที่ปฏิเสธเราจะเป็นอย่างไร แน่นอนเราจะทำลายล้างพวกเขาเนื่องจากการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขา

กี่มากน้อยมาแล้วหมู่บ้านที่ถูกเราทำลาย โดยที่พวกเขานั้นอธรรมด้วยการปฏิเสธศรัทธา ด้วยการลงโทษอย่างรุนแรง บ้านเรือนของมันพังทลายและปราศจากผู้ที่อยู่อาศัย และบ่อน้ำกี่มากน้อยที่ถูกทำให้ว่างเปล่าเนื่องจากพวกเขาถูกทำลาย และกี่ปราสาทที่สูงตระหง่านที่พังทลายไม่สามารถเป็นที่ป้องกันแก่ผู้ที่อยู่อาศัยให้พ้นจากการลงโทษได้

บรรดาผู้ที่ปฏิเสธนั้นไม่ได้ออกเดินทางไปดูสิ่งที่ท่านเราะสูล ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮฺวะซัลลัม ได้นำมาบอกเกี่ยวกับเรื่องราวต่างๆที่เกิดขึ้นในแผ่นดินนี้ดอกหรือ เพื่อดูร่องรอยของหมู่บ้านที่ถูกทำลาย เพื่อพวกเขาจะได้คิดไตร่ตรองด้วยสติปัญญาของพวกเขา ไว้เป็นบทเรียน และฟังเรื่องราวของชาวเมืองนั้นที่ถูกทำลายนั้น ด้วยการฟังที่ตั้งใจเพื่อเป็นข้อเตือนใจ เพราะการมืดบอดที่แท้จริงนั้น มิใช่การมืดบอดของนัยตา แต่การมืดบอดที่เป็นอันตรายที่ส่งผลร้ายนั้น คือ การมืดบอดจากไม่ยอมรับความจริง เพราะเป็นการมืดบอดที่ทำให้เจ้าตัวนั้นไม่สามารถที่จะรับเป็นบทเรียนและไม่สามารถรับเป็นข้อเตือนใจได้

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาจากกลุ่มชนของเจ้านั้นจะเร่งเร้าเจ้า โอ้เราะสูล ให้มีการลงโทษพวกเขาโดยเร็วทั้งในโลกดุนยานี้และบทลงโทษในวันปรโลก เพราะพวกเขาถูกเตือนด้วยการลงจากทั้งสองนี้ และอัลลอฮ์ไม่มีวันผิดสัญญาตามที่ได้สัญญากับพวกเขาอย่างแน่นอน ส่วนการลงโทษในดุนยาที่พวกเขาได้เร่งเร้านั้นก็ได้เกิดขึ้นแล้วในสงครามบัดร และแท้จริงหนึ่งวันแห่งการลงโทษในปรโลกนั้นเสมือนหนึ่งพันปีของการนับปีของโลกดุนยา ด้วยสาเหตุเพราะความทุกข์ทรมานจากบทลงโทษ

และกี่มากน้อยมาแล้วเมืองที่เราได้ประวิงเวลาการลงโทษ โดยที่พวกเขานั้นอธรรมด้วยการปฏิเสธศรัทธาของคนในหมู่บ้านนั้น และเราไม่ได้รีบเร่งในการลงโทษ เพื่อการหลอกล่อพวกเขา หลังจากนั้นเราก็ได้ลงโทษทำลายพวกเขาอย่างรุนแรง และยังเราเพียงผู้เดียวเท่านั้นที่พวกเขาต้องกลับไปในวันกียามะฮ์ และฉันจะตอบแทนพวกเขาถึงการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาด้วยการลงโทษตลอดกาล

จงกล่าวเถิด โอ้มนุษย์เอ๋ย แท้จริงฉันคือผู้ตักเตือน ผู้คอยบอกให้พวกเจ้าทราบในสิ่งที่ฉันได้ถูกส่งมา ฉันชัดเจนในการตักเตือนของฉัน

ดังนั้นบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และกระทำความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับจากพระเจ้าของพวกเขาถึงการอภัยโทษจากบาปของพวกเขา และสำหรับพวกเขาจะได้รับปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติในสวรรค์โดยที่ไม่ขาดสายตลอดไป

และบรรดาผู้ที่เพียรพยายามในการกล่าวเท็จต่อบรรดาโองการของเรา พวกเขาคาดว่าพวกเขาจะสามารถล้มอัลลอฮ์ได้ และพวกเขาจะไม่ถูกลงโทษ พวกเขาเหล่านั้นคือชาวนรก ซึ่งพวกเขาจะอยู่คู่กับมันเสมือนเป็นสหายที่จะอยู่คู่กับสหายของมัน

และเราไม่ได้ส่งเราะสูลคนใดและนบีคนใดก่อนหน้าเจ้า โอ้เราะสูล เว้นแต่ว่า เมื่อเขาอ่านคัมภีร์ของอัลลอฮ์แล้ว ชัยฏอนก็จะเข้ามายุแหย่ในการอ่านของเขา ด้วยการใส่สิ่งสงสัยต่างๆเข้าไปในขณะที่อ่านเพื่อให้คิดว่ามันคือวะฮฺยู แต่อัลลอฮ์ก็ทรงทำลายล้างสิ่งที่ชัยฏอนได้ยุแหย่นั้นไป แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงทำให้โองการทั้งหลายของพระองค์มั่นคง และอัลลอฮฺทรงรอบรู้ทุกสิ่ง ไม่มีอะไรปกปิดต่อพระองค์ได้ และทรงปรีชาญาณต่อสิ่งถูกสร้างของพระองค์ ในการกำหนดและการบริหารการจัดการบริหารของพระองค์

ชัยตฏอนนั้นยุแหย่ในการอ่านอัลกุรอ่านของท่านนบี อัลลอ์ทรงปล่อยให้การยุแหย่นั้นเป็นการทดสอบสำหรับบรรดาผู้ที่หน้าไหว้หลังหลอก และผู้ที่มีจิตใจที่แข็งกระด้างจากบรรดาผู้ที่ตั้งภาคี และแท้จริงบรรดาผู้อธรรมที่มาจากบรรดาผู้ที่หน้าไหว้หลังหลอกและบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีนั้น พวกเขาอยู่ในการเป็นศัตรูต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์ โดยห่างไกลจากสิ่งที่ถูกต้องและทางนำ

และเพื่อให้บรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงให้ความรู้แก่เขานั้นได้เกิดความมั่นใจว่า แท้จริงอัลกุรอานที่ถูกประทานลงมาแก่นบีมูฮัมมัด ศ็อลลัลลอฮุอลัยฮิวะซัลลัม นั้น คือสัจธรรมที่อัลลอฮ์ได้วะฮฺยูมันให้แก่เจ้า โอ้ท่านเราะสูล เพื่อให้พวกเขานั้นได้มีอีหม่านที่เพิ่มพูน แล้วจิตใจของพวกเขาจะได้นอบน้อมต่อมัน และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงเเป็นผู้ชี้แนะบรรดาผู้ศรัทธาไปสู่เส้นทางที่เที่ยงตรงที่ไม่บิดเบี้ยว เพื่อเป็นการตอบแทนแก่พวกเขาสำหรับความอ่อนน้อมต่อพระองค์

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะสูลของพระองค์นั้นยังคงอยู่ในสภาพแห่งการสงสัยในสิ่งที่อัลลอฮ์ได้ประทานลงมาให้แก่เจ้าจากอัลกุรอาน ยังคงอยู่สภาพนั้นต่อไปจนกระทั่งวันสิ้นโลกได้มาถึงพวกเขาอย่างฉับพลันโดยที่พวกเขายังอยู่ในสภาพดังกล่าวนั้น หรือบทลงโทษได้มาถึงพวกเขาในวันที่ไม่มีคำว่าเมตตาในวันนั้นหรือไม่มีความดีใด ๆ มันคือวันกียามะฮ์สำหรับพวกเขา

อำนาจในวันกียามะฮ์ -ซึ่งเป็นวันที่การลงโทษของอัลลอฮ์ได้มาถึงเหล่าบรรดาผู้ที่เคยได้รับสัญญาไว้ในอดีต- อำนาจนั้นเป็นของอัลลอฮ์เพียงองค์เดียว ไม่มีผู้ใดจะมาขัดแย้งกับพระองค์ได้ในส่วนนี้ พระองค์จะทรงตัดสินระหว่างบรรดาผู้ศรัทธาและบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และจะตัดสินทุกคนในหมู่ของพวกเขาตามสิ่งที่พวกเขาควรได้รับ สำหรับผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และกระทำความดีทั้งหลาย พวกเขาจะได้ผลบุญอันใหญ่หลวงคือสวรรค์ที่เต็มไปด้วยความสุขที่ไม่มีวันตัดขาดจากพวกเขาไป

และส่วนบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาและไม่เชื่อฟังต่อโองการของเราที่ประทานลงมายังเราะสูลของเรานั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษที่อัปยศ โดยที่อัลลอฮ์จะทรงทำให้พวกเขาอัปยศอยู่ในนรก

และบรรดาผู้ที่ละทิ้งบ้านเกิดเมืองนอนและประเทศชาติของพวกเขาเพื่อแสวงหาความพึงพอใจของอัลลอฮ์ และเพื่อรักษาเกียรติของศาสนาของพระองค์ หลังจากนั้นพวกเขาก็ถูกฆ่าในการสู้รบในหนทางของอัลลอฮ์หรือเสียชีวิตลง อัลล์ฮฺก็จะทรงประทานสวรรค์แก่พวกเขาเป็นการตอบแทนที่ดีที่สุดที่ไม่มีวันขาดหาย และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้ดีเลิศในบรรดาผู้ประทานปัจจัยยังชีพทั้งหลาย

แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาได้เข้าไปในสถานที่ที่พวกเขาพอใจ นั้นคือสวรรค์ และแท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้เกี่ยวกับการกระทำและเจตนารมณ์ของพวกเขา ผู้ทรงขันติไม่ทรงลงโทษพวกเขาโดยทันทีในสิ่งที่พวกเขาได้ละเลยกัน

สิ่งที่กล่าวมานั้น ด้วยการให้บรรดาผู้ที่อพยพไปในหนทางของอัลลอฮ์ได้เข้าสวรรค์นั้น และจากการที่อนุญาตให้เผชิญหน้าตอบโต้กับผู้ที่รุกรานเช่นเดียวกับสิ่งที่เขารุกรานมานั้น ถือว่าไม่เป็นบาปสำหรับเขาในการนั้น และถ้าหากผู้รุกรานยังรุกรานเขาอีกนั้น อัลลอฮฺจะทรงช่วยเหลือเขาจากผู้ที่รุกรานนั้น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยต่อบาปของบรรดาผู้ศรัทธา ผู้ทรงอภัยให้ทั้งหมดแก่พวกเขา

ความช่วยเหลอนั้นแก่ผู้ที่ถูกรุกราน เพราะว่าอัลลอฮ์ทรงสามารถทำทุกอย่างที่พระองค์ทรงประสงค์ และจากความสามารถของพระองค์นั้นคือการให้กลางคืนเข้าไปในในกลางวัน และกลางวันเข้าไปในกลางคืน โดยให้เวลาหนึ่งได้เพิ่มขึ้นและให้อีกเวลาหนึ่งได้ลดลง แท้จริงอัลลอฮ์ทรงได้ยินจากคำพูดของบ่าวของพระองค์ ผู้ทรงรอบรู้ในการกระทำของพวกเขา โดยที่ไม่มีอะไรปกปิดจากพระองค์ได้และพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาถึงการงานของพวกเขา

สิ่งที่กล่าวมานั้น ด้วยการที่อัลลอฮทรงให้กลางคืนเข้าไปในกลางวันและกลางวันเข้าไปในกลางคืน เพราะว่าอัลลอฮฺคือความจริง ศาสนาของพระองค์คือความจริง สัญญาของพระองค์นั้นความจริง และการช่วยเหลือต่อผู้ศรัทธานั้นก็คือความจริง และสิ่งที่บรรดาผู้ตั้งภาคีได้เคารพภักดีนั้นที่นอกเหนือจากอัลลอฮ์แล้ว มันคือความเท็จ ที่ไม่มีที่มาที่ไปแต่อย่างใด แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงสูงส่งเหนือปวงบ่าวของพระองค์ ทั้งตัวตน ความสามารถและอำนาจ ผู้ทรงยิ่งใหญ่ซึ่งความยิ่งใหญ่เป็นของพระองค์ เกียรติและความสูงส่งเป็นของพระองค์

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ โอ้ท่านเราะซูล ว่าแท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงให้น้ำฝนหลั่งลงมาจากฟากฟ้า แล้วแผ่นดินก็กลายเป็นเขียวสดชื่นจากการเจริญงอกงามของพืชพันธุ์หลังจากที่ฝนได้ตกลงมา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเมตตาต่อบ่าวของพระองค์โดยการให้ฝนตกลงมา และแผ่นดินที่งอกเงยขึ้นด้วยพืชพันธุ์ เป็นผู้ทรงรอบรู้ยิ่งในสถานะภาพของพวกเขา ไม่มีอะไรที่จะปกปิดจากพระองค์ไปได้

แด่พระองค์เพียงองค์เดียวเท่านั้น ที่มีอำนาจครอบครองในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และแท้จริงอัลลอฮฺนั้นเป็นผู้ทรงมั่งมี ที่ไม่ต้องการพึ่งสิ่งใดจากสิ่งที่ถูกสร้างทั้งหลายของพระองค์ ผู้ทรงเป็นที่สรรเสริญในทุกสภาพการณ์

เจ้ามิได้พิจารณาหรอกหรือ โอ้ท่านเราะสูล ว่าแท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงประทานให้แก่เจ้าและมนุษย์ทั้งมวล ถึงสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน ที่เป็นสิ่งมีชีวิตและสิ่งที่ไม่มีชีวิต ทั้งหมดนั้นเพื่อเป็นประโยชน์และความต้องการของพวกเจ้า และทรงทำให้เรือได้แล่นอยู่ในทะเลด้วยบัญชาของพระองค์ และทรงทำให้มันแล่นจากที่หนึ่งไปอีกที่หนึ่ง และทรงยึดท้องฟ้าเพื่อไม่ให้ตกบนพื้นแผ่นดินเว้นแต่ด้วยการอนุมัติของพระองค์ และถ้าอัลลอฮ์ได้อนุมัติให้มันตกลงมา มันก็จะตกลงมา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงเมตตาเสมอต่อมนุษย์ โดยที่พระองค์ทรงทำให้สิ่งต่างๆเหล่านั้นเกิดความง่ายดาย ทั้งที่มีในพวกเขากลุ่มชนผู้อธรรม

และอัลลอฮ์คือผู้ทรงให้พวกเจ้ามีชีวิตขึ้น โดยให้พวกเจ้ามีขึ้นมาหลังจากที่พวกเจ้าไม่มีมาก่อน แล้วทรงให้พวกเจ้าตายเมื่ออายุไขของพวกเจ้าได้จบลง หลังจากนั้นก็ให้พวกเจ้ามีชีวิตขึ้นมาอีกครั้งหลังจากที่พวกเจ้าได้ตายไปแล้ว เพื่อคิดบัญชีในสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้ และจะตอบแทนในสิ่งนั้น แท้จริงมนุษย์ส่วนมากนั้นเนรคุณต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์ -ทั้งที่มันเป็นสิ่งที่เห็นได้ชัด- ด้วยกับการเคารพภักดีของพวกเขาต่ออัลลอฮ์พร้อมกับสิ่งอื่นควบคู่ไปด้วย

สำหรับทุก ๆ ประชาชาตินั้นเราได้บัญญัติศาสนพิธีให้แก่ประชาชาตินั้น ๆ พวกเขาปฏิบัติตามศาสนพิธีของพวกเขา ดังนั้น -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- จงอย่าให้บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีและผู้ที่นับถือศาสนาอื่นๆ ได้โต้แย้งเจ้าศาสนพิธีของเจ้า เพราะเจ้านั้นอยู่บนสัจธรรมเหนือกว่าพวกเขา เพราะพวกเขานั้นเป็นพวกที่อยู่บนความเท็จ ดังนั้นจงเรียกร้องเชิญชวนมนุษย์ให้มีการบริสุทธิ์ใจในการให้เอกภาพต่ออัลลอฮ์ แท้จริงเจ้านั้นอยู่บนแนวทางที่เที่ยงธรรม ที่ไม่คดเคี้ยว

และหากพวกเขาดื้อและยังโต้แย้งเจ้าอีก หลังจากที่หลักฐานได้ปรากฏชัดแล้ว ดังนั้นจงมอบเรื่องนั้นเป็นหน้าที่ของอัลลอฮ์ โดยกล่าวแก่พวกเขาด้วยสำนวนที่ขู่ว่า "อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ ไม่มีสิ่งใดจากการกระทำของพวกเจ้าที่จะปกปิดไปจากพระองค์ได้ และพระองค์จะทรงตอบแทนแก่พวกเจ้าตามการกระทำของพวกเจ้า

อัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างบ่าวของพระองค์ที่เป็นผู้ศรัทธาและผู้ปฏิเสธศรัทธา ในวันกิยามะฮฺ ในสิ่งที่พวกเขานั้นได้ขัดแย้งกันในโลกดุนยาในเรื่องของศาสนา

เจ้าไม่รู้หรอกหรือ -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าและแผ่นดิน ไม่มีสิ่งใดที่ปกปิดพระองค์ได้จากทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงการรอบรู้ทั้งหมดนั้นได้ถูกบันทึกไว้ในแผ่นจารึกที่ถูกรักษาไว้ (อัลเลาหุลมะฮฺฟูซ) แท้จริงความรู้ในการนั้นทั้งหมดเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

และบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีได้ทำการเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นรูปปั้น โดยที่พระองค์ไม่ได้ประทานหลักฐานใดๆ ลงมาในบรรดาคัมภีร์ของพระองค์ เพื่อให้ทำการเคารพบูชาสิ่งเหล่านั้น และไม่มีสำหรับพวกเขาซึ่งความรู้เพื่อเป็นหลักฐานในเรื่องนี้ แท้จริงแล้ว ที่มาของการกระทำนั้นคือจากการทำตามบรรพบุรุษของพวกเขาอย่างคนตาบอดเท่านั้น และสำหรับผู้ที่อธรรมนั้นไม่มีผู้ช่วยเหลือใด ๆ เพื่อปกป้องพวกเขาให้พ้นจากสิ่งที่พวกเขาควรได้รับจากการลงโทษของอัลลอฮ์

และเมื่อบรรดาโองการของเราในอัลกุรอานที่ชัดแจ้งนั้นได้ถูกอ่านให้แก่พวกเขา เจ้าจะเห็นใบหน้าของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นสัญญาณแห่งความไม่พอใจ ด้วยสีหน้าที่บึ้งตึงเมื่อได้ยินโองการเหล่านั้น ด้วยความโกรธนั้นพวกเขาเกือบจะทำร้ายผู้ที่อ่านโองการเหล่านั้นให้พวกเขาฟัง จงกล่าวแก่พวกเขาเถิด -โอ้ท่านเราะสูลเอ๋ย- ฉันจะบอกพวกเจ้าถึงสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่าสิ่งที่พวกเจ้าไม่พอใจและสิ่งที่ทำให้พวกเจ้าหน้าบึ้งนี้อีก? มันคือไฟนรก ที่อัลลอฮ์ทรงสัญญามันไว้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาที่จะให้พวกเขาเข้าไปในนั้นและมันเป็นทางกลับที่ชั่วร้ายยิ่งในสิ่งที่พวกเขาจะกลับไป

โอ้มนุษย์เอ๋ย ได้มีการยกอุทาหรณ์ขึ้นมา ดังนั้นจงตั้งใจฟัง และจงเรียนรู้จากมัน แท้จริงสิ่งที่พวกเจ้าบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ในรูปของรูปเคารพหรือสิ่งอื่นใดนั้น มันไม่สามารถสร้างแมลงวันได้แม้ตัวเล็กๆของมันเนื่องจากความอ่อนแอของพวกเขา แม้ว่าพวกเขาจะรวมตัวกันเพื่อสร้างมันขึ้นมา พวกเขาก็ไม่สามารถทำได้ และหากแมลงวัน ฉวยเอาของบางอย่างมาในรูปของน้ำหอมหรือของอื่น ๆ แน่นอน พวกเขาจะไม่สามารถเอาคืนได้ และด้วยความอ่อนแอของพวกมันไม่สามารถสร้างแมลงวันหรือจับสิ่งที่พวกมันจับได้กลับคืนมานั้น ทำให้รู้ว่า พวกมันไม่สามารถที่จะสร้างสิ่งมีชีวิตที่มีขนาดใหญ่กว่าแมลงวันได้ แล้วทำไมพวกเจ้ายังบูชาพวกเขาในฐานะพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ ในเมื่อพวกมันไม่มีอำนาจที่จะสร้างอะไรเลย?! แท้จริงแล้วผู้ที่ต้องการยึดคืนจากสิ่งที่แมลงได้หยิบไปนั้นอ่อนแอเพียงใด ซึ่งเป็นรูปปั้นที่ไม่มีอำนาจที่จะไขว่คว้าสิ่งที่แมลงวันได้ยึดมาได้ และผู้ที่เอาบางสิ่งจากรูปปั้นนั้นอ่อนแอเพียงใด ซึ่งเป็นแค่เพียงแมลงวัน

พวกเขาไม่ได้ให้ความยิ่งใหญ่ต่ออัลลอฮ์ตามที่ควรจะให้ต่อพระองค์ เมื่อพวกเขาได้เคารพสักการะร่วมกับพระองค์ซึ่งบางสิ่งที่เป็นสิ่งถูกสร้างของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮฺคือผู้ทรงอำนาจ และจากอำนาจและความสามารถของพระองค์นั้นคือการสร้างบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสองนั้น และผู้ทรงเดชานุภาพ ที่ไม่มีผู้ใดจะชนะพระองค์ได้ โดยตรงกันข้ามกับรูปปั้นที่บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีเคารพภักดีนั้น มีสภาพที่อ่อนแอ ต่ำต้อย ไม่สามารถสร้างอะไรได้แม้แต่อย่างเดียวเลย

อัลลอฮ์ทรงคัดเลือกเราะสูลของพระองค์จากบรรดามลาอีกะฮ์และจากมนุษย์เช่นกัน แล้วพระองค์ได้ส่งมลาอิกะฮ์บางท่านแก่บรรดานบีเช่น ญิบรีลได้ถูกส่งมายังบรรดาเราะสูลที่เป็นมนุษย์ และส่งบรรดาเราะสูลที่มาจากมนุษย์นั้นแก่มนุษย์ทั้งหลาย แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงได้ยินในสิ่งที่บรรดาผู้ที่ตั้งภาคีได้กล่าวแก่บรรดาเราะสูลของพระองค์ และผู้ทรงเ็นถึงผู้ที่เหมาะในการเลือกสำหรับการเป็นเราะสูลของพระองค์

อัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่เกี่ยวกับบรรดาเราะสูลของพระองค์ทั้งที่เป็นเราะสูลจากบรรดามลาอิกะฮ์และมนุษย์ ก่อนที่จะสร้างพวกเขาขึ้นมาและหลังจากการตายของพวกเขา และกิจการทั้งหลายจะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์เพียงองค์เดียวในวันกียามะฮ์ โดยการให้บรรดาบ่าวฟื้นคืนชีพ และจะทรงตอบแทนในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำกันมา

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และกระทำในสิ่งที่พระองค์ทรงบัญญัติแก่เขา พวกเจ้าจงรูกั๊วะและจงสุญูดในการละหมาดของพวกเจ้าเพื่ออัลลอฮ์องค์เดียวเท่านั้น และจงทำความดี ไม่ว่าจะเป็นการบริจาคทานและการเชื่อมสัมพันธ์เป็นต้น โดยหวังว่าพวกท่านจะได้รับความสำเร็จตามที่หวัง และรอดพ้นจากสิ่งที่น่ากลัว

และจงต่อสู้ในหนทางอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่บริสุทธิ์ใจเพื่อพระองค์อย่างแท้จริง พระองค์ทรงคัดเลือกพวกเจ้า และพระองค์มิได้ทรงทำให้เป็นการลำบากแก่พวกเจ้าในเรื่องของศาสนา ศาสนา (ที่ไม่ลำบาก) คือศาสนาของอิบรอฮีม อลัยฮิสสลาม บรรพบุรุษของพวกเจ้า และพระองค์ทรงเรียกพวกเจ้าว่ามุสลิมีน ทั้งในคัมภีร์ก่อน ๆ และในอัลกุรอาน เพื่อเราะสูลจะได้เป็นพยานเหนือพวกเจ้า ว่าได้ทำการประกาศให้แก่พวกเจ้าแล้วซึ่งสิ่งที่ถูกสั่งใช้ให้เผยแผ่ และพวกเจ้าจะได้เป็นพยานต่อประชาชาติก่อนๆว่า บรรดาเราะสูลนั้นได้ทำการประกาศเผยแผ่แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าจงขอบคุณต่ออัลลอฮ์ด้วยการดำรงการละหมาดที่สมบูรณ์ และบริจาคซะกาตจากทรัพย์สินของพวกเจ้า และจงยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ และมอบหมายต่อพระองค์ในทุกกิจการของพวกเจ้า พระองค์ทรงเป็นผู้พิทักษ์ที่ดีที่สุดสำหรับผู้ศรัทธาที่ขอความคุ้มครองจากพระองค์ และเป็นผู้ทรงช่วยเหลือที่ดีที่สุดสำหรับบรรดาผู้ที่ขอความช่วยเหลือจากพระองค์ ดังนั้นจงขอความคุ้มครองจากพระองค์ พระองค์จะคุ้มครองพวกเจ้า และจงขอความช่วยเหลือจากพระองค์ พระองค์จะทรงช่วยเหลือพวกเจ้า