Arnavutça Meal — Rowad Tercüme Merkezi — İsra' 17:1 – Neml 27:93

I patëmeta është Ai që e barti robin e Vet (Muhamedin) natën nga Xhamia e Shenjtë (Qabeja) në Xhaminë Aksa, rrethinën e së cilës e kemi bekuar, për t'i treguar disa nga shenjat Tona. Me të vërtetë, Ai është Gjithëdëgjuesi, Gjithëvëzhguesi.

Ne ia dhamë Musait Librin, të cilin e bëmë udhërrëfyes për bijtë e Israilit (duke u thënë): "Mos merrni ndonjë mbrojtës përveç Meje,

o pasardhës të atyre që i bartëm me Nuhun! Ai ishte njëmend rob falënderues."

Ne u shpallëm bijve të Israilit në Libër: "Ju do të bëni dy herë shkatërrime në Tokë dhe do të bëheni shumë mizorë."

Kur erdhi paralajmërimi i parë, Ne dërguam kundër jush disa nga robërit Tanë të fuqishëm që shkelnin shtëpi më shtëpi. Ky qe një paralajmërim që duhej përmbushur.

Pastaj ju dhamë sërish fitore kundër tyre, ju ndihmuam me pasuri e djem dhe ju bëmë më të shumtë në numër.

Nëse bëni mirë, e keni për vete, e, nëse bëni keq, e bëni kundër vetes. Kur erdhi koha e përmbushjes së paralajmërimit të dytë, (Ne dërguam robër) që t'i poshtëronin fytyrat tuaja dhe të hynin në xhami, siç kishin hyrë herën e parë, dhe të rrënonin gjithçka që pushtonin.

Ndoshta, Zoti juaj do t'ju mëshirojë, por, nëse ju ktheheni (në gjynahe), edhe Ne do të kthehemi (në ndëshkim). Ne e kemi bërë Xhehenemin burg për jobesimtarët.

Me të vërtetë, ky Kuran udhëzon në atë që është më e drejta dhe i përgëzon besimtarët që bëjnë vepra të mira se do të kenë shpërblim të madh.

Ndërkaq, për ata që nuk besojnë jetën tjetër kemi përgatitur dënim të dhembshëm.

Njeriu lutet për keq, ashtu siç lutet për mirë; njeriu është njëmend i nxituar.

Ne i bëmë natën dhe ditën dy shenja, por Ne e errësuam treguesin e natës, ndërsa treguesin e ditës e bëmë të ndritshëm, që të kërkoni dhuntitë e Zotit tuaj dhe të dini numrin e viteve dhe llogaritjen e kohës. Ne kemi shpjeguar çdo gjë në hollësi.

Çdo njeriu ia kemi lidhur punën e tij në qafë, kurse në Ditën e Kiametit do t'i nxjerrim atij një libër, të cilin do ta gjejë të hapur (e do t'i themi):

"Lexo librin tënd! Mjafton që ti të jesh sot llogaritës i vetvetes."

Kushdo që ndjek rrugën e drejtë, e ka për të mirën e vet dhe kushdo që humbet, humbet në dëm të vetvetes dhe askush nuk do të bartë barrën e tjetrit. Ne nuk e dënojmë asnjë popull derisa t'i çojmë të dërguar.

Kur duam të shkatërrojmë një qytet, urdhërojmë udhëheqësit e tij (që t'i binden Allahut), por ata tregohen të pabindur në të, prandaj përmbushet vendimi dhe e shkatërrojmë atë tërësisht.

Sa e sa breza kemi shkatërruar që nga koha e Nuhut! Mjafton që Zoti yt është i Gjithëdijshëm dhe Gjithëvëzhgues për gjynahet e robërve të Vet.

Sa i përket atij që dëshiron jetën kalimtare, Ne i japim në të, atij që duam, çfarë të dëshirojmë, pastaj e fusim në Xhehenem, ku do të dënohet i përbuzur e i përzënë (nga mëshira e Allahut).

E, sa i përket atij që synon botën tjetër dhe përpiqet për të ashtu siç duhet, duke qenë besimtar, mundi i tij do të vlerësohet.

Të gjithë atyre, Ne u japim (në këtë jetë) nga dhuntitë e Zotit tënd, sepse dhuntitë e Zotit tënd nuk mund t'i mohohen askujt.

Shih se si i dallojmë disa mbi të tjerët, por në botën tjetër do të ketë dallime më të mëdha në shkallë dhe epërsi.

Mos vër zot tjetër me Allahun, se do të mbetesh i përbuzur e i braktisur.

Zoti juaj ka urdhëruar që të adhuroni vetëm Atë dhe të silleni mirë me prindërit. Nëse njërin nga ata ose të dy i zë pleqëria pranë teje, mos u thuaj atyre: "Uf!" e as mos i qorto, por thuaju fjalë të mira.

Shtriji para tyre krahët e përulësisë e të mëshirës dhe thuaj: "Zoti im, mëshiroji ata, ashtu siç më rritën mua kur unë isha i vogël!"

Zoti juaj e di më së miri çfarë keni në shpritrat tuaj. Nëse jeni të devotshëm, s'ka dyshim se Ai është Falës i Madh për ata që kthehen të penduar tek Ai.

Jepja të afërmit, nevojtarit dhe udhëtarit të mbetur rrugës të drejtën e vet dhe mos u bëj tepër shpërdorues!

Në të vërtetë, shpërdoruesit janë vëllezërit e shejtanëve, ndërsa shejtani është shumë mosmirënjohës ndaj Zotit të vet.

Por, kur të largohesh prej tyre, duke shpresuar mëshirën nga Zoti yt, thuaju atyre fjalë të buta!

Mos u bëj shumë dorështrënguar, as mos u bëj krejt dorëlëshuar, që të mos mbetesh i qortuar e i mjerë.

Zoti yt ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë. Me të vërtetë, Ai i di dhe i sheh mirë robërit e Vet.

Mos i vritni fëmijët tuaj nga frika e varfërisë, sepse Ne i furnizojmë ata dhe ju. S'ka dyshim se vrasja e tyre është gjynah i madh.

Dhe mos iu afroni kurvërisë, se, pa dyshim, ajo është punë e turpshme dhe rrugë e shëmtuar!

Mos vritni askënd që e ka ndaluar Allahu të vritet, përveçse me të drejtë. Nëse dikush vritet padrejtësisht, Ne i kemi dhënë trashëgimtarit të tij pushtet (për shpagim), por ai nuk duhet të kalojë kufijtë në vrasje, sepse ai tashmë është i ndihmuar.

Mos iu afroni pasurisë së jetimit, përveçse në mënyrën më të mirë, derisa ai të arrijë pjekurinë dhe përmbushni zotimet, se për zotimet do të merreni gjithsesi në pyetje.

Kur matni, kryeni matjen me përpikëri dhe peshoni me peshore të saktë! Kjo është më mirë për ju dhe përfundimi më i bukur.

Mos ndiq atë për të cilën nuk ke njohuri, se vërtet për dëgjimin, shikimin dhe zemrën, për të gjitha këto do të merreni në përgjegjësi.

Mos ec në tokë me mendjemadhësi, se ti, me siguri, s'do të mund ta çash tokën e as do të mund të arrish majat e maleve.

E keqja e të gjitha këtyre është e urryer te Zoti yt.

Kjo është nga urtësia që ta ka shpallur ty Zoti yt. Mos vër zot tjetër me Allahun, se do të hidhesh në Xhehenem i qortuar e i përzënë (nga mëshira e Tij).

Mos zgjodhi Zoti juaj djem për ju e për vete mori melekët për vajza?! Ju, me të vërtetë, thoni një fjalë të rëndë.

Ne kemi bërë shpjegime të hollësishme në këtë Kuran, në mënyrë që ata të marrin mësim. Megjithatë, kjo vetëm ua shtoi largimin.

Thuaj: "Sikur të kishte zota të tjerë përveç Atij, siç thonë ata, atëherë, ata gjithsesi do të kërkonin rrugë për te Zoti i Arshit."

Plotësisht i patëmeta dhe i Lartësuar është Allahu mbi atë që thonë ata!

Atë e madhërojnë shtatë qiejt, Toka dhe të gjithë ata që janë në to. Nuk ka asgjë që nuk e madhëron Atë me lavdërim, por ju nuk e kuptoni madhërimin e tyre. Me të vërtetë, Ai është shumë i Butë dhe Falës i Madh.

Kur ti lexon Kuranin, Ne vendosim një perde mbuluese mes teje dhe atyre që nuk besojnë në botën tjetër.

Ne kemi vënë mbulesë në zemrat e tyre që ata të mos e kuptojnë atë (Kuranin) dhe ua kemi shurdhuar veshët. Kur ti përmend Zotin tënd në Kuran si një Zot të Vetëm (duke mos i përmendur idhujt e tyre), ata largohen me neveri.

Ne e dimë mirë se çfarë dëshirojnë të dëgjojnë kur të dëgjojnë ty, dhe çfarë thonë kur bisedojnë në fshehtësi, kur zullumqarët thonë: "Ju jeni duke ndjekur vetëm një njeri të magjepsur."

Shih se çfarë përngjasimesh të bëjnë ata ty! Ata janë të humbur dhe nuk mund ta gjejnë rrugën e drejtë.

Ata thonë: "A thua, kur të bëhemi eshtra e pluhur do të ringjallemi në një krijim të ri?!"

Thuaju: "Po, edhe sikur të bëheshit gurë a hekur,

ose çfarëdo krijesë që ju duket e madhe!" Atëherë do të thonë: "Kush do të na kthejë (në jetë)?" Thuaj: "Ai që ju krijoi herën e parë." Ata do të tundin kokën e do të thonë: "E kur do të ndodhë kjo?" Thuaj: "Ndoshta së shpejti."

Ditën kur Ai do t'ju thërrasë e ju do të përgjigjeni duke e lavdëruar Atë dhe duke menduar se nuk keni qëndruar (në Tokë) përveçse pak.

Thuaju robërve të Mi që të thonë atë që është më e mira, sepse shejtani mbjell përçarje mes tyre! Në të vërtetë, shejtani është armik i hapur i njeriut.

Zoti juaj ju njeh më së miri. Nëse do, Ai ju mëshiron, por nëse do, ju ndëshkon. Ne nuk të kemi dërguar ty (o Muhamed) si mbikëqyrës të tyre.

Zoti yt i di më së miri të gjithë ata që janë në qiej dhe në Tokë. Ne kemi dalluar disa pejgamberë ndaj të tjerëve dhe Davudit i kemi dhënë Zeburin.

Thuaj: "Thirrni ata që ju i quanit zota pos Tij! Ata as mund t'jua heqin fatkeqësinë e as ta zhvendosin atë."

Vetë ata të cilëve u luten këta, kërkojnë të afrohen te Zoti i tyre, duke garuar për të qenë sa më afër, dhe shpresojnë mëshirën e Tij, si dhe i frikësohen dënimit të Tij. Vërtet, nga dënimi i Zotit tënd duhet ruajtur.

Nuk ka asnjë qytet që Ne nuk do ta shkatërrojmë para Ditës së Kiametit ose që nuk do t'i japim dënim të ashpër. Kjo është e shkruar në Libër.

Asgjë nuk na pengon të dërgojmë shenja, por të parët i përgënjeshtruan ato. Ne i dhamë themudëve devenë si shenjë të qartë, por ata u treguan të padrejtë kundrejt saj. Ne i dërgojmë shenjat vetëm për t'ju frikësuar.

Kujto kur të thamë: "Zoti yt i përfshin të gjithë njerëzit (me fuqinë e Tij)." Pamjen që ta treguam ty e bëmë vetëm si sprovë për njerëzit, e edhe pemën e mallkuar (të përmendur) në Kuran. Ne i frikësojmë ata, por kjo vetëm ua shton atyre mosbindjen.

Dhe (kujto) kur Ne u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde Ademit!" Të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili tha: "Si t'i bie në sexhde atij që e ke krijuar prej baltës?!"

Pastaj tha: "E sheh këtë që e nderove mbi mua? Nëse më jep afat deri në Ditën e Kiametit, unë patjetër do t'i bëj për vete pasardhësit e tij, përveç një pakice."

Allahu tha: "Ik! Kushdo prej tyre që të ndjek ty, Xhehenemi do të jetë ndëshkimi juaj, një ndëshkim i plotë.

Josh me zërin tënd këdo që mundesh nga ata; lësho kundër tyre gjithë kalorësinë e këmbësorinë tënde; bëhu pjesëtar në pasurinë e fëmijët e tyre, si dhe jepu premtime!" Por, shejtani nuk u premton gjë tjetër përveç mashtrimit.

"Ti nuk do të kesh kurrfarë pushteti ndaj robërve të Mi." Mjafton Zoti yt si Mbrojtës.

Është Zoti juaj Ai që i bën anijet të lundrojnë për ju nëpër det, në mënyrë që të kërkoni begatitë e Tij. Vërtet, Ai është gjithnjë Mëshirëplotë ndaj jush.

Kur t'ju godet vështirësia në det, ju i harroni ata që i adhuronit përveç Tij. Por, sapo ju shpëton duke ju sjellë në tokë, ju ktheni shpinën. Njeriu është shumë mosmirënjohës.

A ndiheni të sigurt se Ai nuk do ta bëjë tokën t'ju përpijë ose që nuk do të lëshojë kundër jush rrebesh gurësh? Atëherë nuk do të mund të gjeni asnjë mbrojtës.

Apo ndiheni të sigurt se Ai nuk do t'ju kthejë përsëri në det dhe se nuk do t'ju dërgojë ndonjë stuhi të furishme e t'ju fundosë për shkak të mosbesimit tuaj? Atëherë nuk do të gjeni askënd që mund të na marrë në llogari.

Ne i kemi nderuar bijtë e Ademit, ua kemi mundësuar të udhëtojnë në tokë e në det, u kemi dhuruar ushqime të mira dhe i kemi dalluar mbi shumë prej atyre që i kemi krijuar.

(Kujto) Ditën kur Ne do të thërrasim çdo popull me prijësin e tyre. Ata që do ta marrin librin nga e djathta, do ta lexojnë librin e vet dhe nuk do t'u bëhet padrejtësi asnjë fije.

Por, ai që ishte i verbër në këtë jetë, në botën tjetër do të jetë edhe më i verbër e më i humbur nga rruga e drejtë.

Ata desh të shmangën nga ajo që ta shpallëm, që të sajoje në emrin Tonë diçka tjetër. Atëherë, me siguri, do të të merrnin për mik.

Sikur të të mos kishim forcuar, ti do të kishe anuar pak nga ata.

Atëherë, Ne do të bënim të shijoje dënim të dyfishtë, si në këtë jetë, ashtu dhe pas vdekjes. Pastaj nuk do të gjeje asnjë ndihmës kundër Nesh.

Ata ishin gati të të provokojnë për të të dëbuar nga vendi, por atëherë nuk do të kishin mbetur pas teje, përveç një kohe të shkurtër.

Ky qe ligji Ynë me të dërguarit Tanë që i dërguam para teje, e ti nuk do të gjesh asnjë ndryshim në ligjin Tonë.

Fale namazin prej animit të Diellit (pas zenitit) deri në errësirën e natës dhe lexo Kuran në namazin e sabahut, sepse Kurani që lexohet në namazin e sabahut është i dëshmuar (nga melekët).

Dhe zgjohu e falu gjatë natës, duke e lexuar atë (Kuranin), si namaz shtesë për ty, që Zoti yt të të ngrejë në një vend të lavdëruar.

Thuaj: "O Zoti im, më fut në një hyrje të nderuar, më nxirr nga një dalje e nderuar dhe më jep nga ana Jote një fuqi ndihmëse!"

Thuaj: "Erdhi e vërteta dhe u zhduk e pavërteta. Në të vërtetë, e pavërteta patjetër do të zhduket."

Ne e shpallim Kuranin si shërim dhe mëshirë për besimtarët, ndërsa zullumqarëve ua shton vetëm humbjen.

Kur Ne i japim mirësi njeriut, ai kthen shpinën e largohet, por, kur e godet e keqja, ai dëshpërohet plotësisht.

Thuaj: "Secili vepron sipas mënyrës së vet, por Zoti yt e di më së miri se kush është në rrugën më të drejtë."

Të pyesin ty për shpirtin. Thuaju: "Shpirti është çështje që i përket Zotit tim, ndërsa juve ju është dhënë vetëm pak dituri."

Po të dëshironim, do ta hiqnim atë që ta shpallëm ty, e pastaj nuk do të mund të gjeje asnjë mbrojtës kundër Nesh.

Por, nuk do ta heqim atë, për shkak të mëshirës së Zotit tënd. Vërtet, mirësia e Tij ndaj teje është e madhe.

Thuaj: "Edhe sikur të bashkoheshin njerëzit e xhinët për të sjellë një Kuran të këtillë, ata nuk do të mund të sillnin një të ngjashëm me të, edhe sikur të ndihmonin njëri-tjetrin."

Ne kemi shpjeguar çdo lloj shembulli për njerëzimin në këtë Kuran, megjithatë shumica e njerëzve këmbëngulin në mosbesim.

Ata thonë: "Ne nuk do të të besojmë derisa të na nxjerrësh një burim nga toka;

ose të kesh një kopsht me hurma e rrush, nëpër të cilin rrjedhin lumenjtë me bollëk;

ose ta bësh qiellin të bjerë mbi ne copë-copë, siç thua, ose të na e sjellësh Allahun dhe melekët para nesh;

ose të kesh një shtëpi prej ari, ose të ngjitesh në qiell, por ne nuk do të të besojmë edhe nëse ngjitesh derisa të na sjellësh një libër që ta lexojmë!" Thuaj: "I patëmeta është Zoti im! A mos jam unë tjetër, përveçse njeri i dërguar?!"

Asgjë nuk i pengoi njerëzit që të besojnë kur u erdhi udhëzimi, përveçse thoshin: "A thua, Allahu ka dërguar një njeri si të dërguar?!"

Thuaj: "Sikur në Tokë të kishte melekë që ecin të qetë, Ne do t'u dërgonim atyre nga qielli një melek si të dërguar."

Thuaj: "Mjafton Allahu si dëshmitar mes meje dhe jush. Me të vërtetë, Ai i di dhe i sheh mirë robërit e Vet."

Ai të cilin e udhëzon Allahu është vërtet i udhëzuar, ndërsa për atë që Allahu e humb nuk do të gjesh mbrojtës të tjerë pos Tij. Ditën e Kiametit, Ne do t'i tubojmë (duke i tërhequr zvarrë) me fytyra përmbys, të verbër, memecë e të shurdhër. Vendbanimi i tyre do të jetë Xhehenemi; sa herë zbehet zjarri, Ne ia shtojmë flakërimin.

Ky është ndëshkimi i tyre, sepse ata i mohuan ajetet Tona dhe thanë: "A thua, kur të bëhemi eshtra e pluhur do të ringjallemi në një krijim të ri?!"

A nuk e shohin ata se Allahu, i Cili krijoi qiejt dhe Tokën, është në gjendje të krijojë të ngjashëm me ta?! Ai u ka caktuar atyre një afat, për të cilin nuk ka dyshim, por keqbërësit këmbëngulin në mosbesim.

Thuaj: "Edhe sikur t'i zotëronit thesaret e begative të Zotit tim, do të tregoheshit dorështrënguar nga frika se mos harxhohen. Njeriu është njëmend koprrac."

Në të vërtetë, Ne i patëm dhënë Musait nëntë mrekulli të qarta. Pra, pyeti bijtë e Israilit (për këtë)! Kur vajti tek ata, Faraoni i tha: "Unë mendoj se ti, o Musa, je i magjepsur."

Ai (Musai) tha: "Ti e di tashmë se ato (mrekulli) nuk i ka zbritur askush tjetër përveç Zotit të qiejve e të Tokës, si prova të qarta, ndërsa unë jam i bindur se ti, o Faraon, je i shkatërruar!"

Ai deshi t'i dëbonte ata nga vendi, por Ne e fundosëm atë bashkë me të gjithë ata që ishin me të.

Pas kësaj, Ne u thamë bijve të Israilit: "Banoni në Tokë e, kur të vijë premtimi i fundit (Ditën e Gjykimit), Ne do t'ju sjellim të gjithë së bashku.

Me të vërtetën e kemi shpallur atë (Kuranin) e me të vërtetën ka zbritur dhe Ne të kemi dërguar ty (o Muhamed) vetëm si përgëzues dhe paralajmërues.

Ky është një Kuran të cilin e kemi shtjelluar në hollësi, që t'ua lexosh njerëzve dalëngadalë dhe e kemi zbritur pjesë-pjesë.

Thuaj: "Besoni në të (në Kuran) ose mos besoni! Ata që u është dhënë dituri para (shpalljes) së tij, kur u lexohet, bien me fytyrë në sexhde

dhe thonë: "I patëmeta është Zoti ynë. Premtimi i Zotit tonë gjithsesi do të përmbushet."

Ata bien me fytyrë përtokë duke qarë dhe ai (Kurani) ua shton përulësinë."

Thuaj: "Thirrni: "O Allah", ose thirrni: "O Rrahman – i Gjithëmëshirshëm", me cilindo emër që ta lutni, Ai i ka emrat më të bukur." Mos e ngri zërin tepër gjatë namazit e as mos e ul shumë, por kërko një rrugë të mesme.

Thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili nuk ka fëmijë, nuk ka ortak në sundimin e Tij dhe nuk ka nevojë për ndonjë mbrojtës nga dobësia. Dhe madhëroje shumë Atë!"

Lavdërimi i takon Allahut, i Cili ia shpalli robit të Vet (Muhamedit) Librin dhe nuk la në të asnjë shtrembërim,

(një libër) të drejtë, për të paralajmëruar (jobesimtarët) nga një dënim i ashpër prej Tij dhe për t'i përgëzuar besimtarët që bëjnë vepra të mira se do të kenë shpërblim të shkëlqyer,

ku do të qëndrojnë përgjithmonë,

si dhe për t'i paralajmëruar që thonë: "Allahu ka fëmijë."

Ata s'kanë kurrfarë dijenie për këtë, madje as baballarët e tyre. Sa fjalë e rëndë që del nga goja e tyre! Ata nuk thonë gjë tjetër përveç gënjeshtrave.

Mos vallë do ta shkatërrosh veten nga pikëllimi për ta, nëse ata nuk besojnë në këtë Fjalë (Kuran)?!

Ne bëmë gjithçka që gjendet në Tokë stoli për të, për t'i provuar se cili prej tyre është më vepërmbarë.

Ndërkohë Ne do të kthejmë në dhé të thatë gjithçka që gjendet në të.

A mos mendove se banorët e Shpellës dhe Rakimit ishin nga mrekullitë Tona më mahnitëse?

Kur të rinjtë u strehuan në shpellë e thanë: "Zoti ynë, na jep mëshirë nga ana Jote dhe na trego rrugën e drejtë në çështjen tonë!"

Ne ua mbyllëm veshët (duke i vënë në gjumë) në shpellë për shumë vjet.

Pastaj i zgjuam ata për të vënë në pah se cila nga të dyja palët do të ishte më e saktë në llogaritjen e kohës së qëndrimit të tyre.

Ne po ta tregojmë historinë e tyre me vërtetësi. Ata qenë disa djelmosha që besuan në Zotin e tyre, ndërsa Ne ua shtuam udhëzimin.

Ne i forcuam zemrat e tyre kur u ngritën e thanë: "Zoti ynë është Zoti i qiejve e i Tokës. Ne nuk do t'i lutemi kurrë asnjë zoti përveç Tij, sepse atëherë do të thoshim diçka shumë të padrejtë.

Ky populli ynë ka sajuar zota të tjerë pos Tij, ndërkohë që nuk mund të sjellin asnjë provë të qartë për ta! E kush është më i padrejtë se ai që trillon gënjeshtra kundrejt Allahut?!

Kur t'i lini ata dhe gjithçka që adhurojnë përveç Allahut, strehohuni në shpellë, që Zoti juaj t'ju mbërthejë me mëshirën e Tij dhe t'ju bëjë lehtësi në çështjen tuaj."

Ti mund ta shihje Diellin kur lindte duke anuar nga shpella e tyre në të djathtë dhe kur perëndonte, duke i kaluar ata në të majtë, ndërkohë që ata ndodheshin në brendësinë e saj. Kjo është një ndër shenjat e Allahut. Atë që e udhëzon Allahu, ai është i udhëzuari, kurse për atë që Ai e shpie në humbje, nuk do të mund të gjesh mbrojtës që ta udhëzojë.

Ti do të kujtoje se janë zgjuar, por ata ishin në gjumë. Ne i rrotullonim herë në krahun e djathtë e herë në të majtin, ndërsa qeni i tyre kishte shtrirë këmbët e përparme në hyrje (të shpellës). Po t'i kishe parë, do të ikje prej tyre i mbushur plot frikë.

Kështu, Ne i zgjuam ata që të mund të pyesin njëri-tjetrin. Njëri prej tyre tha: "Sa keni qëndruar?" Thanë: "Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës." Atëherë thanë: "Zoti juaj e di më së miri se sa keni qëndruar. Dërgoni njërin nga ju në qytet me këto monedha argjendi, që të shohë se cili ushqim është më i pastër dhe që t'ju sjellë diçka prej tij. Por, le të tregohet i kujdesshëm dhe le të mos marrë vesh askush për ju.

Nëse dëgjojnë për ju, do t'ju vrasin me gurë ose do t'ju kthejnë në fenë e tyre e atëherë nuk do të mund të shpëtoni kurrë."

Dhe kështu, Ne bëmë që ata të zbuloheshin, në mënyrë që (njerëzit) ta dinë se premtimi i Allahut është i vërtetë dhe se nuk ka dyshim për Kiametin. Teksa grindeshin me njëri-tjetrin për çështjen e tyre, thanë: "Ndërtoni një ndërtesë mbi ta. Zoti i tyre di më së miri për ta." Por, ata që kishin më shumë pushtet, lidhur me çështjen e tyre thanë: "Ne do të ndërtojmë mbi ta një faltore."

Disa do të thonë: "Ata ishin tre, e i katërti ishte qeni i tyre." Të tjerët do të thonë: "Ishin pesë, e i gjashti ishte qeni i tyre", duke hamendësuar pa dije. Disa do të thonë: "Ishin shtatë, e i teti ishte qeni i tyre." Thuaj: "Zoti im e di më së miri numrin e tyre. Vetëm pakkush di për ta." Prandaj, mos diskuto lidhur me ta, përveçse në mënyrë të përgjithshme dhe mos kërko njohuri për ta nga asnjëri prej tyre.

Kurrsesi mos thuaj për ndonjë gjë: "Do ta bëj nesër"

pa shtuar: "në dashtë Allahu". E, kur të harrosh, përmende Zotin tënd dhe thuaj: "Shpresoj që Zoti im të më udhëzojë në diçka që është më e drejtë se kjo."

Ata qëndruan në shpellën e tyre treqind vjet, duke shtuar nëntë.

Thuaj: "Allahu e di më së miri sa kanë qëndruar. Ai i di fshehtësitë e qiejve e të Tokës. Sa mirë sheh dhe sa mirë dëgjon Ai! Ata nuk kanë mbrojtës përveç Tij dhe Ai nuk e ndan pushtetin e Vet me askënd."

Lexo atë që të është shpallur nga Libri i Zotit tënd! Askush nuk mund t'i ndryshojë fjalët e Tij dhe kurrë nuk do të gjesh ndonjë strehë askund, përveçse tek Ai.

Qëndro me ata që i luten Zotit të tyre mëngjes e mbrëmje duke synuar Fytyrën (kënaqësinë) e Tij dhe mos i hiq sytë nga ata duke kërkuar stolitë e jetës së kësaj bote. Mos iu bind atij që ia kemi bërë zemrën të shkujdesur ndaj përmendjes Sonë e që ndjek dëshirat e veta dhe i ka veprat të humbura.

Thuaj: "E vërteta është nga Zoti juaj. Kush të dojë, le të besojë, e, kush të dojë, le të mohojë." Ne kemi përgatitur për zullumqarët një Zjarr, muret e të cilit do t'i rrethojnë ata. Nëse kërkojnë ndihmë, do t'u jepet një ujë si vaji i vluar që do t'ua përvëlojë fytyrat. Sa pije e tmerrshme dhe sa vendstrehim i shëmtuar!

Sa për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, Ne nuk do t'ua humbim shpërblimin atyre që bëjnë punë të mbara.

Për ta do të jenë Xhenetet e Përjetësisë, nëpër të cilët rrjedhin lumenj. Ata do të stolisen aty me byzylykë ari dhe do të veshin rroba të gjelbra prej mëndafshi të hollë e të trashë, të mbështetur në kolltukë. Sa shpërblim i këndshëm dhe sa vendbanim i shkëlqyer!

Sillu atyre shembullin e dy njerëzve, njërit prej të cilëve i kishim dhënë dy kopshte rrushi që i kishim rrethuar me hurma dhe ndërmjet tyre kishim bërë drithë.

Secili kopsht jepte frutat e veta pa asnjë mangësi. Ne bëmë që midis tyre të rridhte një lumë.

Ai kishte fruta të bollshme dhe i tha shokut të tij, teksa po bisedonte me të: "Unë kam më shumë pasuri se ti dhe kam rreth më të fortë."

Ai hyri në kopshtin e vet duke i bërë padrejtësi vetvetes dhe tha: "Nuk mendoj se kjo do të marrë fund ndonjëherë,

as mendoj se do të ndodhë Kiameti. Por, edhe nëse do të kthehem te Zoti im, me siguri do të gjej diçka më të mirë se kjo."

Shoku i tij, ndërsa po bisedonte me të, i tha: "A po e mohon Atë që të krijoi prej dheut, pastaj prej një pikle e më pas të shndërroi në njeri (të plotë)?!

Ndërsa unë besoj se Ai është Allahu, Zoti im, e unë nuk i shoqëroj Zotit tim askënd (në adhurim).

Përse, kur hyre në kopshtin tënd, nuk the: "Çfarë do Allahu bëhet dhe s'ka fuqi pa ndihmën e Allahut"? Nëse më sheh mua si më të ulët në pasuri e në fëmijë,

unë pres që Zoti im të më japë diçka më të mirë se kopshti yt dhe mbi kopshtin tënd të dërgojë një dënim nga qielli e ta kthejë atë në tokë të lëmuar (pa bimë),

ose të shteret uji i tij e të mos mund ta gjesh më kurrë."

Kopshti i tij u shkatërrua, ndërsa ai filloi të rrotullonte shuplakat nga dëshpërimi për atë që kishte shpenzuar në të, sepse ishte bërë rrafsh me tokë, dhe thoshte: "Ah, sikur të mos i kisha shoqëruar Zotit tim askënd!"

Ai nuk pati kurrfarë rrethi që ta ndihmonte kundër Allahut e as që mundi ta ndihmonte vetveten.

Aty, ndihma vjen vetëm prej Allahut, të Vërtetit. Ai është më i miri në shpërblim dhe Ai jep përfundimin më të mirë.

Sillu atyre edhe shembullin e jetës së kësaj bote: ajo është si uji që e lëshojmë nga qielli, me të cilin përzihen bimët e tokës e më pas bëhet bar i thatë që e shpërndajnë erërat. Allahu është i Fuqishëm për çdo gjë.

Pasuria dhe djemtë janë stoli të jetës së kësaj bote, por veprat e mira, të cilat mbesin, janë më të mira te Zoti yt si shpërblim dhe më të mira se ajo që shpresojnë.

Ditën kur do t'i shkulim malet e do të shohësh tokën të zhveshur, Ne do t'i tubojmë të gjithë dhe nuk do të lëmë askënd mbrapa.

Ata do të sillen para Zotit tënd të rreshtuar: "Tashmë erdhët te Ne, ashtu si ju krijuam herën e parë, por ju pretendonit se Ne nuk do t'ju caktonim një takim (për ringjallje)."

Atëherë do të vihet Libri (i veprave) e do të shohësh fajtorët të frikësuar për atë që gjendet në të dhe do të thonë: "O mjerë ne! Ç'është ky libër që nuk paska lënë asgjë të vogël e as të madhe pa përfshirë!" Ata do të gjejnë të shënuar gjithçka që kanë bërë, e Zoti yt nuk i bën padrejtësi askujt.

Kur u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde Ademit!" Të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili ishte nga xhinët dhe nuk iu bind urdhrit të Zotit të vet. Vallë, a do ta merrni atë dhe pasardhësit e tij për mbrojtës në vend Timin, ndërkohë që ata janë armiqtë tuaj?! Sa këmbim i shëmtuar që është ky për të padrejtët!

Unë nuk i bëra ata dëshmitarë të krijimit të qiejve e të Tokës e as të krijimit të vetë atyre. Unë kurrë nuk do t'i merrja për ndihmës ata që i çojnë të tjerët në humbje.

(Kujto) Ditën kur Ai do të thotë: "Thirrni tashmë ata që i quanit ortakë të Mi." Ata do t'i thërrasin, por nuk do t'u përgjigjen. Ne kemi caktuar për ta një vendshkatërrim.

Atëherë, keqbërësit do të shohin Zjarrin e do të binden se do të bien në të dhe nuk do të gjejnë shpëtim prej tij.

Ne kemi shpjeguar në këtë Kuran çdo lloj shembulli për njerëzit, por njeriu kundërshton më shumë se çdokush tjetër.

Çfarë i pengoi njerëzit të besonin kur u erdhi udhëzimi e të kërkonin falje nga Zoti i tyre, përveç kërkesës së tyre që t'u vinte shembulli i (ndëshkimit të) popujve të mëparshëm ose t'u vinte dënimi para syve?!

Ne i çojmë të dërguarit vetëm si përgëzues dhe si paralajmërues. Por, ata që nuk besojnë, kundërshtojnë, që, përmes së pavërtetës, ta mposhtin të vërtetën, kurse ajetet dhe paralajmërimet e Mia i marrin për tallje.

E kush është më i padrejtë se ai të cilit, kur i përmenden ajetet e Zotit të vet, ua kthen shpinën dhe harron atë që kanë bërë duart e veta? Ne kemi vënë mbulesë në zemrat e tyre, që ata të mos e kuptojnë atë (Kuranin) dhe ua kemi shurdhuar veshët. Edhe nëse i thërrisni në udhëzim, ata kurrë nuk do të udhëzohen.

Por, Zoti yt është Falës i Madh e Mëshirues. Nëse do t'i dënonte (në këtë botë) për atë që bëjnë, do t'ua shpejtonte dënimin, por ata kanë një afat të caktuar, nga i cili nuk do të gjejnë strehim.

Ndërkaq, ato qytete i shkatërruam kur bënë padrejtësi (duke mos besuar) dhe caktuam një afat për shkatërrimin e tyre.

(Kujto) kur Musai i tha shërbëtorit të vet: "Unë nuk do të ndalem derisa të arrij në vendin ku takohen dy detet, edhe nëse më duhet të udhëtoj për kohë të gjatë."

Kur arritën në vendin ku bashkohen dy detet, harruan peshkun e tyre, i cili mori rrugën për në det, duke e shpuar atë.

Kur e kaluan atë vend, Musai i tha shërbëtorit të vet: "Na e sill drekën tonë, se jemi lodhur shumë nga ky udhëtim."

Ai tha: "A të kujtohet kur ndaluam për të pushuar pranë shkëmbit. Aty e harrova peshkun. Vetëm shejtani më bëri që të harroj të ta përmend se peshku mori rrugën për në det në mënyrë të çuditshme."

Musai tha: "Kjo është pikërisht ajo që po kërkonim." Kështu, ata u kthyen prapa, duke ndjekur gjurmët e veta.

Aty gjetën një nga robërit Tanë (Hidrin, alejhi selam), të cilit i kishim dhuruar mëshirë e i kishim mësuar dije nga ana Jonë.

Musai i tha atij: "A mund të të ndjek që të më mësosh nga urtësia që të është mësuar ty?"

Ai tha: "Ti kurrë nuk do të mund të bësh durim me mua!

E si mund të bësh durim për diçka që nuk ke njohuri?"

Musai tha: "Do të më gjesh durimtar, në dashtë Allahu, dhe nuk do të të kundërshtoj për asgjë."

Ai tha: "Nëse do të vish pas meje, atëherë mos më pyet për asgjë derisa unë vetë të ta sqaroj!"

Kështu, ata të dy u nisën derisa, kur hipën në një anije, ai bëri një çarje në të. Musai tha: "Mos e shqeve atë që të fundosen udhëtarët e saj?! Ke bërë vërtet një punë të rëndë!"

Ai tha: "A nuk të thashë se s'do të mund të bësh durim me mua?"

Ai (Musai) tha: "Mos më qorto për shkak të harresës sime dhe mos ma vështirëso punën!"

Pastaj ata të dy vazhduan rrugën derisa takuan një fëmijë, të cilin ai e mbyti. Musai tha: "Si vrave një njeri të pafajshëm që nuk ka vrarë askënd?! Ke bërë një punë tepër të shëmtuar!"

Ai tha: "A nuk të thashë se s'do të mund të bësh kurrë durim me mua?"

Ai (Musai) tha: "Nëse të pyes për ndonjë gjë pas kësaj, atëherë mos më lejo të të shoqëroj. Tashmë je i arsyetuar nga unë.

Pastaj ata të dy vazhduan derisa, kur arritën te banorët e një qyteti, u kërkuan banorëve diçka për të ngrënë, por ata nuk i pranuan si mysafirë. Pastaj në të ata gjetën një mur që donte të shembej dhe ai e drejtoi. Musai tha: "Po të doje, mund të merrje shpërblim për të."

Ai tha: "Kjo është ndarja mes meje e teje. Tash do të të tregoj shpjegimin e asaj për të cilën nuk pate durim."

Sa i përket anijes, ajo u përkiste disa të varfërve që punonin në det. Unë desha ta dëmtoj, sepse mbrapa tyre ndodhej një mbret që merrte çdo anije (të mirë) me forcë.

E, sa i përket fëmijës, prindërit e tij ishin besimtarë, ndërkohë që nuk donim që ai t'i mundonte me të këqija e mosbesim.

Prandaj deshëm që Zoti i tyre t'u japë atyre një më të dëlirë e më të mëshirshëm.

Sa i përket murit, ai ishte i dy djelmoshëve jetimë në qytet dhe nën të ndodhej një thesar që u përkiste atyre. Babai i tyre ishte njeri i mirë, prandaj Zoti yt deshi që ata të arrinin moshën e pjekurisë e ta nxirrnin thesarin e tyre, si mëshirë nga Zoti yt. Unë nuk e bëra këtë nga vetvetja. Ky është shpjegimi i asaj për të cilën nuk pate durim."

Ata të pyesin për Dhulkarnejnin. Thuaju: "Unë do t'ju rrëfej diçka për të."

Ne i dhamë atij pushtet në tokë dhe i dhamë rrugë e mjete për të arritur çdo gjë.

Kështu, ai mori një rrugë.

Kur arriti në vendin e perëndimit të Diellit, e gjeti atë duke perënduar te një burim me baltë të zezë dhe aty gjeti një popull. Ne i thamë: "O Dhulkarnejn, po deshe, ndëshkoji ata, e, po deshe, sillu mirë me ta."

Ai tha: "Sa i përket atij që bën padrejtësi, ne do ta ndëshkojmë atë, pastaj do të kthehet te Zoti i tij, i Cili do ta dënojë me një dënim të rëndë.

Ndërkaq, atij që beson dhe bën vepra të mira, do t'i takojë shpërblimi më i mirë (Xheneti) dhe do t'i themi fjalë të buta."

Pastaj, ai ndoqi një rrugë tjetër.

Kur arriti në vendin e lindjes së Diellit, e gjeti atë duke lindur mbi një popull, të cilit nuk i kishim bërë strehë për t'u mbrojtur prej tij.

Kështu ngjau dhe Ne kishim njohuri të plotë për të.

Pastaj, ai mori një rrugë tjetër.

Kur arriti mes dy maleve, aty gjeti një popull që mezi kuptonte ndonjë fjalë.

Ata thanë: "O Dhulkarnejn, me të vërtetë jexhuxhët e mexhuxhët po bëjnë shkatërrime në tokë. A mund të të paguajmë që mes nesh dhe tyre të ndërtosh një pendë?"

Ai tha: "Ajo që më ka dhënë Zoti im është më e mirë, por ju më ndihmoni me fuqi punëtore, që të bëj një pengesë mes jush dhe tyre.

Më sillni blloqe hekuri!" Kur mbushi hapësirën ndërmjet dy vargmaleve, tha: "Fryjini zjarrit!" Kur hekuri u skuq fort nga zjarri, tha: "Më sillni bakër të shkrirë, që ta derdh mbi të!"

Kështu, ata nuk mund ta kapërcenin e as ta shponin atë.

Ai tha: "Kjo është mëshirë nga Zoti im. Por, kur të vijë premtimi i Zotit tim, Ai do ta bëjë rrafsh atë. Premtimi i Zotit tim është i vërtetë."

Atë Ditë Ne do t'i lëmë ata të vërshojnë mbi njëri-tjetrin dhe do t'i fryhet Surit, e pastaj do t'i tubojmë që të gjithë.

Atë Ditë Ne do t'ua shfaqim Xhehenemin jobesimtarëve haptazi,

atyre, sytë e të cilëve ishin të verbër ndaj këshillave të Mia dhe nuk ishin në gjendje të dëgjonin (të vërtetën).

A mendojnë jobesimtarët se mund t'i marrin robërit e Mi për mbrojtës në vend Timin? Ne e kemi përgatitur Xhehenemin si vendbanim për jobesimtarët.

Thuaj: "A t'ju tregoj për më punëhumburit?

Janë ata që u ka humbur mundi që bënë në jetën e kësaj bote, ndërkohë që mendonin se po bëjnë mirë?"

Janë ata që mohojnë ajetet e Zotit të tyre dhe takimin me Të, prandaj atyre do t'u asgjësohen veprat dhe Ne nuk do t'u japim kurrfarë peshe në Ditën e Kiametit.

Ky pra, Xhehenemi, është shpërblimi i tyre, për shkak se mohonin dhe i merrnin për tallje ajetet e Mia dhe të dërguarit e Mi.

Vërtet, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të kenë Xhenetin Firdeus për vendbanim,

ku do të qëndrojnë përgjithmonë, pa dashur të bëjnë ndonjë ndërrim.

Thuaj: "Sikur deti të ishte ngjyrë për (të shkruar) fjalët e Zotit tim, pa dyshim se deti do të shterohej para se të mbaronin fjalët e Zotit tim, edhe sikur të sillnim edhe dete të tjera si plotësim."

Thuaj: "Unë jam vetëm një njeri si ju; më është shpallur se Zoti juaj është një Zot i Vetëm. Prandaj, kushdo që shpreson takimin me Zotin e vet, le të bëjë vepra të mira dhe të mos i shoqërojë askënd në adhurim Zotit të vet."

Kaf, ha, ja, ajn, sad.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Ky është rrëfimi i mëshirës së Zotit tënd ndaj robit të Tij, Zekerijait.

Kur ai iu drejtua Zotit të vet me lutje të fshehtë,

duke thënë: "Zoti im, kockat më janë dobësuar dhe koka më është mbushur me thinja, megjithatë nuk jam zhgënjyer kurrë në lutjen time ndaj Teje, o Zoti im!

Unë u druhem të afërmve të mi pas meje, ndërkohë gruaja ime është beronjë prandaj më jep nga ana Jote një pasardhës,

që të më trashëgojë mua dhe familjen e Jakubit (në çështjen e pejgamberisë). Bëje atë, o Zot, të pëlqyeshëm për Ty!"

(Allahu tha:) "O Zekerija, Ne po të japim myzhde për një djalë, emri i të cilit do të jetë Jahja, emër që nuk ia kemi vënë askujt më parë."

Ai tha: "Zoti im, si mund të kem një djalë, kur gruaja ime është beronjë dhe unë kam arritur një moshë të shtyrë?"

Ai (meleku) tha: "Ashtu është, por Zoti yt ka thënë: "Kjo për Mua është e lehtë, Unë të kam krijuar më parë kur nuk ishe asgjë."

Zekerijai tha: "Zoti im, më jep një shenjë." Ai tha: "Shenja jote është se nuk do të mund të flasësh me njerëzit tri net."

Pas kësaj ai doli te populli i tij nga faltorja dhe u bëri me shenjë që ta lavdërojnë Allahun mëngjes e mbrëmje.

"O Jahja, mbaje Librin fort!" Ne i dhamë urtësinë kur ishte ende fëmijë,

e bëmë të mëshirshëm, të dëlirë dhe ishte i devotshëm

e i sjellshëm ndaj prindërve të vet, e nuk ishte mendjemadh e i pabindur.

Paqja qoftë mbi të ditën kur lindi, ditën kur do të vdesë dhe ditën kur do të ringjallet!

Dhe përmend në Libër Merjemen, kur ajo u largua nga familja e saj në një vend në lindje.

Ajo u fsheh prej tyre, pastaj Ne i dërguam asaj Shpirtin Tonë (Xhibrilin), i cili iu shfaq asaj si njeri i plotë.

Ajo tha: "Unë kërkoj nga i Gjithëmëshirshmi të më mbrojë nga ti, nëse i frikësohesh Atij!"

Ai tha: "Në të vërtetë, Unë jam një i dërguar i Zotit tënd, për të të dhuruar një djalë të dëlirë."

Ajo tha: "Si mund të kem unë djalë kur nuk më ka prekur njeri e as jam e pandershme?!"

Ai tha: "Ashtu është, por Zoti yt ka thënë: "Kjo për Mua është e lehtë. Ne do ta bëjmë atë shenjë për njerëzimin dhe mëshirë nga ana Jonë." Kjo tashmë është çështje e mbaruar."

Atëherë, ajo u bë me barrë dhe u largua me të në një vend të largët.

Dhimbjet e lindjes e detyruan të shkonte te trungu i një palme. Ajo tha: "Ah, sikur të kisha vdekur para kësaj e të isha harruar plotësisht!'

Një zë e thirri nga poshtë: "Mos u pikëllo, se Zoti yt ka bërë një përrua poshtë teje!

Shkunde trungun e palmës, që të bien mbi ty hurma të freskëta!

Ha, pi dhe gëzohu! Nëse sheh ndonjë njeri, thuaji: "Unë jam zotuar para të Gjithëmëshirshmit se do të përmbahem nga të folurit, prandaj nuk do t'i flas sot asnjë njeriu."

Pastaj, ajo erdhi te populli i saj duke e mbajtur atë. Ata i thanë: "Oj Merjeme, paske bërë diçka të tmerrshme!

Oj motra e Harunit, babai yt nuk ishte njeri i keq, as nëna jote nuk ishte e pandershme."

Ajo bëri me shenjë drejt të birit. Ata thanë: "Si t'i flasim një foshnje në djep?"

Ai (Isai) tha: "Unë jam rob i Allahut. Ai më ka dhënë Librin dhe më ka bërë pejgamber.

Ai më ka bërë të bekuar kudo që të jem, më ka urdhëruar me namaz e zekat sa të jem gjallë

dhe më ka bërë të sjellshëm ndaj nënës sime e nuk më ka bërë mendjemadh e të padëgjueshëm."

Paqja qoftë mbi mua ditën që linda, ditën që do të vdes dhe ditën që do të ringjallem."

Ky pra është Isai, i biri i Merjemes, është fjala e vërtetë në të cilën dyshojnë.

Nuk i takon Allahut të ketë fëmijë. I patëmeta është Ai! Kur vendos të bëjë diçka, vetëm i thotë: "Bëhu!" dhe bëhet.

Pa dyshim, Allahu është Zoti im dhe Zoti juaj, andaj adhurojeni Atë. Kjo është rruga e drejtë.

Por, sektet nga mesi i tyre u përçanë (lidhur me të). Pra, mjerë jobesimtarët nga ndodhitë e një Dite të madhe!

Sa mirë do të dëgjojnë e do të shohin Ditën që do të vijnë te Ne, por sot zullumqarët janë në një humbje të qartë.

Paralajmëroji ata për Ditën e Pendimit, kur të gjitha çështjet do të vendosen, por ata janë të shkujdesur dhe nuk besojnë.

Pa dyshim, jemi Ne që e trashëgojmë Tokën dhe çdo gjë që gjendet në të dhe ata te Ne do të kthehen.

Përmende në Libër Ibrahimin. Ai ishte besnik i vërtetë dhe pejgamber.

Kur i tha babait të tij: "O babushi im, përse adhuron diçka që as dëgjon, as sheh e as të bën ndonjë dobi?

O babushi im, mua më ka ardhur dije që nuk të ka ardhur ty, prandaj më ndiq, që të të udhëzoj në rrugë të drejtë!

O babushi im, mos e adhuro shejtanin, se njëmend shejtani është i pabindur ndaj të Gjithëmëshirshmit!

O babushi im, me të vërtetë kam frikë se do të të godasë një dënim nga i Gjithëmëshirshmi e të bëhesh shoqërues i shejtanit (në Xhehenem)."

Ai tha: "A po largohesh nga zotat e mi, o Ibrahim? Nëse nuk heq dorë, me siguri do të të mbys me gurë, prandaj largohu nga unë për një kohë të gjatë!"

Ibrahimi tha: "Paqja qoftë me ty! Unë do të kërkoj falje për ty nga Zoti im. Vërtet, Ai është i Mëshirshëm ndaj meje.

Unë do të largohem nga ju dhe nga ajo që adhuroni në vend të Allahut dhe do t'i lutem (vetëm) Zotit tim, meqë shpresoj se nuk do të jem i zhgënjyer me lutjet e mia ndaj Zotit tim."

Kur u largua prej tyre dhe prej asaj që adhuronin në vend të Allahut, Ne i dhuruam atij Ishakun e Jakubin dhe që të dy i bëmë pejgamberë.

Ne u dhuruam atyre mëshirën Tonë dhe bëmë që të jenë shumë të lavdëruar.

Përmend në Libër edhe Musain. Ai ishte njëmend i zgjedhur dhe ishte i dërguar e pejgamber.

Ne e thirrëm atë nga ana e djathtë e malit Tur, e afruam për t'i folur nga afër

dhe, nga mëshira Jonë, i dhamë vëllanë e tij, Harunin, si pejgamber.

Përmend në Libër edhe Ismailin! Ai ishte besnik ndaj premtimit dhe ishte i dërguar e pejgamber.

Ai e urdhëronte familjen e vet që të falnin namazin e të jepnin zekatin dhe Zoti i tij ishte i kënaqur me të.

Përmend në Libër edhe Idrisin. Ai ishte besnik i vërtetë dhe pejgamber.

Ne e ngritëm atë në një vend të lartë.

Këta janë pejgamberët që Allahu i ka begatuar nga pasardhësit e Ademit, nga ata që i bartëm me Nuhun e nga pasardhësit e Ibrahimit e të Israilit (Jakubit) dhe nga ata që i udhëzuam e i zgjodhëm. Sa herë që u lexoheshin ajetet e të Gjithëmëshirshmit, ata binin në sexhde duke qarë.

Por, pas tyre erdhën breza që lanë pas dore namazin dhe ndoqën epshet e veta, kështu që ata do të gjejnë dënimin,

përveç atyre që pendohen, besojnë dhe bëjnë vepra të mira, të atillët do të hyjnë në Xhenet dhe atyre nuk u bëhet asnjë padrejtësi,

në Xhenetet e Përjetësisë, që nuk i kanë parë, të cilat ua ka premtuar i Gjithëmëshirshmi robërve të Tij. Premtimi i Tij gjithsesi do të përmbushet.

Ata nuk do të dëgjojnë në të asnjë fjalë të kotë, përveç selamit (përshëndetjes së paqes) dhe do t'u sillet ushqimi në mëngjes e në mbrëmje.

Ky pra është Xheneti, të cilin do t'ua japim si trashëgim robërve Tanë që janë të devotshëm.

(Xhibrili tha:) "Ne zbresim vetëm me urdhrin e Zotit tënd. Atij i përket gjithçka që është para nesh, gjithçka që është pas nesh dhe gjithçka që është në mes. Zoti yt nuk harron kurrë.

Ai është Zoti i qiejve, i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre. Pra, adhuroje vetëm Atë dhe bëhu i qëndrueshëm në adhurim ndaj Tij. A njeh ndonjë të ngjashëm me Të?"

Njeriu thotë: "Vallë, pasi të kem vdekur, do të ringjallem përsëri?!"

A nuk e kujton njeriu se Ne e krijuam atë më parë kur ai s'ishte gjë?

Për Zotin tënd, Ne do t'i tubojmë ata dhe shejtanët e pastaj do t'i sjellim të gjithë të gjunëzuar rreth Xhehenemit.

Pastaj Ne do t'i kapim prej secilit grup ata që ishin më të pabindurit ndaj të Gjithëmëshirshmit.

Gjithsesi, Ne e dimë më së miri se cilët meritojnë të digjen në të (në Xhehenem)

dhe çdokush nga ju do të kalojë mbi të. Ky është një vendim i prerë nga Zoti yt.

Pastaj do t'i shpëtojmë ata që ishin të devotshëm, ndërsa zullumqarët do t'i lëmë të gjunjëzuar në të.

Kur u lexohen ajetet Tona të qarta, jobesimtarët u thonë atyre që besuan: "Cili grup ka pozitë më fisnike dhe rreth më të mirë?"

Sa e sa breza që ishin më lart sa i përket pasurisë dhe pamjes së jashtme Ne i kemi shkatërruar para tyre!

Thuaj: "Atyre që janë në humbje, i Gjithëmëshirshmi ua zgjattë jetën, në mënyrë që të shohin atë që u është premtuar: ose dënimin (në këtë botë), ose Kiametin, e atëherë do ta kuptojnë se cilët janë në pozitë më të keqe dhe kanë ushtri më të dobët.

Allahu ua shton udhëzimin atyre që janë të udhëzuar. Veprat e mira, të cilat mbesin, janë më të mira te Zoti yt si shpërblim dhe më të mira si përfundim.

A e ke parë atë që i mohon ajetet Tona dhe thotë: "Me siguri mua do të më jepet pasuri dhe fëmijë (nëse ringjallem)?

A mos e di gajbin[2] apo ka marrë ndonjë premtim nga i Gjithëmëshirshmi? ——— [2] Të fshehtën.

Kurrsesi! Ne do t'i shkruajmë ato që ai thotë dhe do t'ia zgjatim dënimin.

Ne do të trashëgojmë atë për të cilën flet dhe ai do të vijë te Ne i vetëm.

Ata kanë marrë zota të tjerë në vend të Allahut, që të jenë ndihmës të tyre.

Kurrsesi! Ata do ta mohojnë adhurimin e tyre dhe do të jenë armiq të tyre.

A nuk e sheh se Ne dërguam shejtanët kundër jobesimtarëve, për t'i shtyrë vazhdimisht në gjynahe?

Pra, mos kërko shkatërrimin e shpejtë të tyre, se, në të vërtetë, Ne po ua numërojmë atyre ditët!

Ditën kur do t'i tubojmë të devotshmit para të Gjithëmëshirshmit si mysafirë të nderuar,

kurse keqbërësit do t'i çojmë në Xhehenem si një tufë e etur.

Askush nuk do të ketë mundësi të ndërmjetësojë, përveç atyre që kanë marrë premtim nga i Gjithëmëshirshmi.

Ata thonë: "I Gjithëmëshirshmi ka fëmijë."

Ju keni thënë diçka të tmerrshme,

nga e cila veç sa nuk copëtohen qiejt, Toka veç sa nuk çahet dhe malet veç sa nuk bien të thërrmuara,

sepse ata i veshin të Gjithëmëshirshmit fëmijë.

Të Gjithëmëshirshmit nuk i shkon të ketë fëmijë.

Çdokush që është në qiej e në Tokë, patjetër do të vijë tek i Gjithëmëshirshmi si rob.

Ai i ka përfshirë dhe i ka numëruar të gjithë me saktësi.

Secili prej tyre do të vete i vetëm para Tij në Ditën e Kiametit.

Vërtet, atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, i Gjithëmëshirshmi do t'u dhurojë dashuri.

Në të vërtetë, Ne e bëmë atë (Kuranin) të lehtë në gjuhën tënde, që t'i përgëzosh nëpërmjet tij të devotshmit dhe t'i paralajmërosh njerëzit kryeneçë.

Sa e sa breza para tyre i kemi shkatërruar! A ndien ndonjë prej tyre apo a dëgjon, qoftë dhe një pëshpëritje të tyre?!

Ta, ha.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Nuk ta kemi shpallur Kuranin (o Muhamed) për të të munduar,

por vetëm si këshillë për këdo që i frikësohet Allahut.

I shpallur nga Ai që krijoi Tokën dhe qiejt e lartë.

I Gjithëmëshirshmi mbi Arsh është ngritur.

E Tija është ç'ka në qiej e në Tokë dhe ç'ka ndërmjet tyre e ç'ka nën dhé.

Pavarësisht a flet ti me zë të lartë (apo jo), Ai, pa dyshim, i di fshehtësitë, madje edhe ato më të fshehtat.

Allahu është Ai përveç të Cilit nuk ka zot që meriton të adhurohet. Ai ka emrat më të bukur.

A e ke dëgjuar ndodhinë e Musait?

Kur pa një zjarr dhe i tha familjes së vet: "Rrini këtu, se vërejta një zjarr. Ndoshta mund t'ju sjell që andej ndonjë urë zjarri ose të gjej pranë tij ndonjë udhërrëfyes."

Kur arriti aty, një zë e thirri: "O Musa!

Në të vërtetë, Unë jam Zoti yt! Prandaj, zbathi nallanet, sepse je në Luginën e Shenjtë të Tuvasë.

Unë të kam zgjedhur ty, prandaj dëgjoje mirë atë që po të shpallet!

"Me të vërtetë, Unë jam Allahu, askush përveç Meje nuk meriton të adhurohet. Pra, vetëm Mua më adhuro dhe fale namazin për të më kujtuar Mua!

Çasti i Kiametit do të vijë patjetër, por Unë e kam fshehur fort atë, në mënyrë që gjithsecili të shpërblehet sipas asaj që ka punuar.

Prandaj, të të mos mashtrojnë kundrejt saj ata që nuk besojnë në të dhe ndjekin epshet e veta, se përndryshe do të shkatërrohesh.

Ç'është ajo në të djathtën tënde, o Musa?"

Ai tha: "Është shkopi im, me të cilin mbështetem e u shkund gjethe dhenve të mia, por e përdor edhe për punë të tjera."

Allahu tha: "Hidhe atë, o Musa!"

Ai e hodhi atë dhe, papritmas, ai u shndërrua në një gjarpër që lëvizte me shpejtësi.

Allahu tha: "Merre atë e mos ki frikë, se Ne do ta kthejmë në gjendjen e tij të mëparshme!

Fute dorën nën sqetull: ajo do të dalë e bardhë, pa ndonjë të metë, si një shenjë tjetër,

për të të treguar disa nga shenjat Tona më të mëdha.

Shko te Faraoni, se ai vërtet e ka tepruar!

Ai tha: "Zoti im, zgjeroma gjoksin,

lehtësoma punën,

dhe zgjidhma nyjën e gjuhës,

që ta kuptojnë fjalën time!

Më jep një ndihmës nga familja ime,

Harunin, vëllanë tim!

Më shto fuqinë përmes tij,

dhe bëje ortak në detyrën time,

që të të lartësojmë shumë

e të të përmendim shumë!

Me të vërtetë, Ti je Vëzhguesi ynë."

Allahu tha: "T'u plotësua kërkesa, o Musa!

Ne të kemi dhuruar mirësi edhe më parë,

kur e frymëzuam nënën tënde me atë që e frymëzuam:

"Vendose atë në një arkë dhe hidhe në lumë. Lumi do ta nxjerrë në breg e atë do ta marrë një armik Imi dhe i tij." Unë hodha dashuri për ty nga ana Ime, që të rritesh nën Syrin (kujdesin) Tim.

Kur motra jote po ecte (duke të përcjellë nga larg) e po thoshte: "A doni t'ju tregoj dikë që mund të përkujdeset për të?" Kështu, Ne të kthyem te nëna jote, që ajo të gëzohej e të mos pikëllohej. Pastaj, ti vrave një njeri (gabimisht), por Ne të shpëtuam nga brenga dhe të sprovuam me sprova të shumta. Ti qëndrove disa vjet te populli i Medjenit e më pas erdhe në një kohë të caktuar, o Musa.

Unë të kam zgjedhur për Vete.

Shkoni pra, ti dhe vëllai yt, me mrekullitë e Mia e mos u dobësoni kundrejt përmendjes Sime!

Shkoni të dy te Faraoni, se ai njëmend e ka tepruar.

I flitni fjalë të buta, me shpresë se do të kujtohet e do të frikësohet (nga Allahu)!"

Ata thanë: "Zoti ynë, ne druajmë se mos po nxiton të na ndëshkojë ose do t'i kalojë kufijtë."

Ai tha: "Mos kini frikë! Pa dyshim, Unë jam me ju: dëgjoj dhe shoh.

Pra, shkoni tek ai e thoni: "Ne jemi të dërguar nga Zoti yt, andaj lëri bijtë e Israilit të vijnë me ne e mos i mundo. Ne të kemi sjellë një provë nga Zoti yt. Shpëtimi i takon atij që ndjek udhëzimin (e vërtetë)!

Neve na është shpallur se dënimi i pret ata që përgënjeshtrojnë (të vërtetën) dhe kthejnë shpinën."

Faraoni tha: "Pra, kush është Zoti juaj, o Musa?"

Ai tha: "Zoti ynë është Ai që çdo gjëje i dha formën e vet e pastaj e udhëzoi."

Ai (Faraoni) tha: "E si është puna e brezave të mëparshëm?"

Ai (Musai) tha: "Dija për ta është te Zoti im në një Libër. Zoti im nuk gabon dhe nuk harron."

Ai është që për ju shtriu Tokën, ju bëri në të shtigje dhe lëshoi shi nga qielli, përmes të cilit nxori lloje të ndryshme bimësh.

Hani e kullotni bagëtinë tuaj! Vërtet, në këto ka shenja për mendarët.

Prej tokës ju krijuam, në të do t'ju kthejmë dhe prej saj do t'ju ringjallim edhe një herë.

Ne ia treguam atij (Faraonit) të gjitha shenjat Tona, por ai i përgënjeshtroi ato dhe kundërshtoi.

Ai tha: "A paske ardhur të na nxjerrësh nga toka jonë me magjinë tënde, o Musa?

Ne do të të sjellim një magji të ngjashme, kështu që cakto mes nesh e teje një takim të përshtatshëm, të cilin nuk do ta thyenim as ne e as ti."

Musai tha: "Takimi me ju le të jetë në ditën e festës, kur të tubohen njerëzit paradite."

Faraoni shkoi dhe thuri planin e vet e pastaj erdhi (në pikëtakim).

Musai u tha atyre (magjistarëve): "Mjerë ju! Mos trilloni gënjeshtra kundër Allahut, që Ai t'ju shfarosë me dënim. S'ka dyshim se, kushdo që trillon gënjeshtra, do të dështojë."

Atëherë, ata e diskutuan këtë çështje mes tyre, duke pëshpëritur fshehurazi.

Ata thanë: "Këta janë thjesht dy magjistarë që duan t'ju dëbojnë nga toka juaj me magjinë e tyre dhe të prishin mënyrën tuaj shembullore të jetesës.

Prandaj, bashkoni magjitë tuaja, pastaj rreshtohuni në radhë. Ai që ngjadhënjen sot, është fitimtari i vërtetë!"

Ata thanë: "O Musa, a do të hedhësh ti apo të hedhim ne të parët?"

Ai tha: "Jo, hidhni ju të parët!" Dhe ja, litarët dhe shkopinjtë e tyre, për shkak të magjisë së tyre, i dukeshin atij sikur lëviznin me shpejtësi.

Atëherë, Musai ndjeu frikë në vete.

Ne i thamë: "Mos ki frikë, se vërtet ti do të jesh ngadhënjyes!

Hidhe atë që ke në dorën e djathtë, që të gëlltisë ato që kanë trilluar. Në të vërtetë ajo që kanë bërë ata është vetëm mashtrim magjistarësh, por magjistari nuk do të ketë sukses, kudo që të jetë."

Atëherë, magjistarët ranë në sexhde e thanë: "Ne besojmë në Zotin e Harunit dhe Musait!"

Ai (Faraoni) tha: "Si guxoni ta besoni atë pa lejen time?! Në të vërtetë, ai është mjeshtri juaj që jua ka mësuar magjinë! Gjithsesi, unë do t'jua pres duart dhe këmbët këmbyerazi dhe do t'ju kryqëzoj në trungjet e palmave. Atëherë do ta kuptoni me siguri se dënimi i kujt është më i rëndë e më i përhershëm!"

Ata thanë: "Ne kurrë nuk do të të japim përparësi ty ndaj provave të qarta që na kanë ardhur dhe ndaj Atij që na ka krijuar, kështu që vendos çfarë të duash. Ti mund të marrësh vendim vetëm në jetën e kësaj bote.

Ne, pa dyshim, besojmë në Zotin tonë, që Ai të na i falë gabimet tona dhe magjinë që na e ke detyruar. Allahu është më i miri (në shpërblim) dhe më i përhershmi (në ndëshkim)."

Sigurisht, atë që vjen te Zoti i tij si keqbërës, e pret Xhehenemi, ku as do të vdesë e as do të jetojë.

Ndërkaq, kush i vete Atij si besimtar, që ka bërë vepra të mira, të këtillëve u takojnë shkallët më të larta:

Xhenetet e Përjetësisë, nëpër të cilat rrjedhin lumenjtë, ku do të jenë përgjithmonë. Ky pra është shpërblimi i atyre që pastrohen (nga gjynahet).

Ne i shpallëm Musait: "Udhëto natën me robërit e Mi dhe hapu atyre një rrugë të tharë në det, ku nuk do të frikësohesh se ju zënë, as do të kesh frikë (nga mbytja)."

Atëherë, Faraoni i ndoqi me ushtrinë e tij, por deti i pushtoi plotësisht.

Faraoni e humbi popullin e tij dhe nuk e udhëzoi në rrugë të drejtë.

O bijtë e Israilit, Ne ju shpëtuam nga armiku juaj, lidhëm besën me ju në anën e djathtë të malit Tur dhe ju zbritëm menën[2] dhe thëllëzat. ——— [2] Mena: një pije e ëmbël si mjalti.

"Hani nga të mirat që jua kemi dhënë, por mos i kaloni kufijtë në të, se përndryshe do t'ju zërë zemërimi Im. E, ai që e zë zemërimi Im, do të humbasë.

Unë, me të vërtetë, jam Falës i Madh për atë që pendohet, beson, bën vepra të mira dhe i përmbahet udhëzimit të vërtetë."

"Çfarë të shtyu të nxitosh para popullit tënd, o Musa?"

Ai tha: "Ata janë duke ndjekur gjurmët e mia e unë nxitova te Ti, o Zoti im, që të jesh i kënaqur me mua."

Allahu tha: "Ne e kemi sprovuar popullin tënd gjatë mungesës sate dhe Samiriu i ka çuar në humbje ata."

Kështu, Musai u kthye te populli i tij i zemëruar e i pikëlluar dhe tha: "O populli im, a nuk ju dha Zoti juaj një premtim të mirë? A aq e gjatë ju duk koha apo deshët që t'ju godasë zemërimi i Zotit tuaj, ndërkohë që e thyet premtimin që më dhatë?"

Ata thanë: "Ne nuk e thyem premtimin që të dhamë me vullnetin tonë, por u ngarkuam me stolitë e popullit (të Faraonit), kështu që i hodhëm ato (në zjarr) e po ashtu i hodhi edhe Samiriu."

Pastaj ai bëri për ta një trup viçi që lëshonte një pëllitje. Ata thanë: "Ky është zoti juaj dhe zoti i Musait, por ai ka harruar."

A nuk e shihnin se ai nuk u përgjigjej atyre në asnjë fjalë, as mund t'u bënte dëm e as dobi?

Haruni u kishte thënë atyre më parë: "O populli im, ju, në të vërtetë, jeni vënë në sprovë me këtë. Pa dyshim, Zoti juaj është i Gjithëmëshirshmi, andaj ndiqmëni mua dhe dëgjoni urdhrin tim."

Ata thanë: "Ne nuk do të pushojmë së adhuruari atë derisa të kthehet Musai te ne."

Musai tha: "O Harun, çfarë të pengoi kur i pe që kishin humbur

që të vije tek unë? A e theve urdhrin tim?"

Haruni tha: "O biri i nënës sime, mos më kap për mjekre, as për koke! Kisha frikë se do të thoshe: "Ke shkaktuar përçarje mes bijve të Israilit dhe nuk e ke përfillur porosinë time."

Musai i tha: "Ç'është puna jote, o Samiri?"

Ai tha: "Pashë diçka që ata nuk e panë, kështu që mora një grusht (pluhur) nga gjurmët e të dërguarit (Xhibrilit) dhe pastaj e hodha (në zjarr). Kështu më nxiti vetja ime."

Musai tha: "Ik atëherë! Gjatë tërë jetës ty do të të duhet të thuash: "Mos më prekni!" Por, ty të është caktuar një takim (për llogaridhënie), të cilit nuk mund t'i shpëtosh. Shikoje zotin tënd, para të cilit qëndrove duke e adhuruar: Ne do ta djegim tërësisht atë, pastaj do ta hedhim në det.

Pa dyshim, Zoti juaj është vetëm Allahu, përveç të Cilit nuk meriton të adhurohet askush. Ai përfshin çdo gjë me diturinë e Tij."

Kështu, Ne po të tregojmë ty disa nga historitë e së kaluarës. Ndërkohë që Ne të kemi dhënë një Këshillë (Kuranin) nga ana Jonë.

Kushdo që ia kthen shpinën atij (Kuranit), në Ditën e Kiametit do të bartë një barrë të rëndë (gjynahesh),

e cila do ta shoqërojë përherë. Sa barrë e tmerrshme që do të jetë ajo në Ditën e Kiametit!

Ditën kur do t'i fryhet Surit, Atë ditë Ne do t'i tubojmë keqbërësit të murrëtyer,

të cilët do t'i pëshpëritin njëri-tjetrit: "Ju keni qëndruar vetëm dhjetë (net)."

Ne e dimë më së miri se çfarë do të thonë ata: më i dijshmi ndër ta do të thotë: "Ju keni qëndruar vetëm një ditë."

Ata do të të pyesin për malet. Thuaju: "Zoti im do t'i bëjë hi e pluhur

ndërsa tokën do ta bëjë të shkretë e të sheshtë,

nuk do të shohësh në të asnjë lug e as kodrinë."

Atë Ditë, ata do të ndjekin thirrësin e s'do të mund të shmangen. Të gjithë zërat do të ulen para të Gjithëmëshirshmit, kështu që nuk do të dëgjohet asgjë tjetër, përveç ndonjë murmuritjeje.

Atë Ditë nuk do të bëjë dobi ndërmjetësimi, përveç ndërmjetësimit të atij që i jep leje i Gjithëmëshirshmi dhe e pranon fjalën e tij.

Ai e di ç'do të ndodhë në të ardhmen dhe ç'ka ndodhur në të kaluarën, ndërsa ata nuk mund ta përfshijnë Atë me dijen e tyre.

Të gjitha fytyrat do të përulen para të Përjetshmit, Mbajtësit të gjithçkaje dhe, pa dyshim, ka humbur ai që do të mbartë padrejtësi.

Ndërsa ai që bën vepra të mira, duke qenë besimtar, nuk do t'i frikësohet padrejtësisë e as pakimit (të shpërblimit).

Kështu pra, Ne e zbritëm Kuranin në gjuhën arabe dhe i shpjeguam paralajmërimet, në mënyrë që ata të kenë frikë Allahun ose të marrin mësim.

I Lartësuar është Allahu, Sunduesi i Vërtetë. Mos nxito të lexosh Kuranin para se të ketë mbaruar kumtimi i tij dhe thuaj: "Zoti im, shtoma diturinë!"

Ne e porositëm edhe Ademin më parë, por ai harroi e nuk qe i vendosur (në ruajtjen e porosisë).

Kur u thamë melekëve: "Bjerini në sexhde Ademit!", të gjithë ranë në sexhde, përveç Iblisit, i cili kundërshtoi.

Ne thamë: "O Adem, ky është armiku yt dhe i gruas sate, prandaj ruajuni që të mos ju nxjerrë kurrsesi nga Xheneti e të vuash pastaj!

Aty nuk do të jesh i uritur e as i zhveshur

dhe se s'do të kesh as etje e as vapë."

Por shejtani e cyti atë: "O Adem, a dëshiron të të tregoj pemën e përjetësisë dhe të një mbretërie që nuk shuhet kurrë?"

Atëherë, ata të dy hëngrën nga pema e iu zbuluan pjesët e turpshme, prandaj nisën të mbulohen me gjethet e Xhenetit. Ademi e kundërshtoi Zotin e vet, kështu që u shmang nga rruga e drejtë.

Pastaj, Zoti i tij e zgjodhi atë, ia pranoi pendimin dhe e udhëzoi.

Ai tha: "Zbritni së andejmi që të gjithë! Ju do të jeni armiq të njëri-tjetrit. Kur t'ju vijë udhëzimi nga Unë, ai që do ta ndjekë udhëzimin Tim, as do të humbasë e as do ta zërë mjerimi.

E kushdo që ia kthen shpinën Këshillës Sime, do të ketë jetë të vështirë dhe në Ditën e Kiametit do ta ringjallim të verbër.

Ai do të thotë: "Zoti im, përse më ringjalle të verbër, kur unë shihja më parë?"

Allahu do të thotë: "Kështu të erdhën ty shenjat Tona, por ti i shpërfille ato, prandaj kështu edhe ti sot do të jesh i harruar."

Kështu e ndëshkojmë Ne atë që i kalon kufijtë dhe nuk i beson ajetet e Zotit të vet, e dënimi i botës tjetër është edhe më i ashpër e më i përhershëm.

A nuk e kanë të qartë ata se sa e sa breza para tyre i kemi shkatërruar, ndërkohë që ata ecin nëpër vendet e tyre? Me të vërtetë, në këtë ka shenja për mendarët.

Sikur të mos ishte një fjalë e mëparshme nga Zoti yt dhe një afat i caktuar, dënimi i menjëhershëm do të ishte i pashmangshëm.

Pra, duro atë që thonë ata dhe lartësoje Zotin tënd me lavdërim para lindjes së Diellit dhe para perëndimit të tij, por edhe gjatë natës dhe në skajet e ditës, me shpresë se do të jesh i kënaqur (me shpërblimin)!

Kurrsesi mos i kthe sytë nga stolitë (e përkohshme) me të cilat i kemi begatuar disa prej tyre në jetën e kësaj bote, për t'i sprovuar me to! Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë e më i qëndrueshëm.

Urdhëroje familjen tënde që të falin namazin dhe bëhu i qëndrueshëm në këtë! Ne nuk po të kërkojmë ndonjë ushqim, përkundrazi, jemi Ne që të ushqejmë. E përfundimi i mirë u takon të devotshmëve.

Ata thonë: "Sikur të na sillte ai (Muhamedi) ndonjë mrekulli nga Zoti i vet?" Po, a nuk u erdhi atyre (në Kuran) shpjegimi i asaj që gjendej në Shkrimet e mëparshme?

Po t'i kishim shkatërruar me dënim para kësaj, ata do të thoshin: "Zoti ynë! Sikur të na dërgoje një të dërguar, që t'i ndiqnim ajetet e Tua para se të poshtëroheshim e të turpëroheshim!"

Thuaj: "Të gjithë janë duke pritur, prandaj pritni, se patjetër do ta kuptoni se cilët janë ithtarët e rrugës së drejtë dhe të udhëzuarit!"

Llogaria e njerëzve është afruar, por ata vazhdojnë të shmangen të shkujdesur.

Sa herë që u vjen ndonjë shpallje e re nga Zoti i tyre, ata e dëgjojnë, duke u tallur

e me zemra të hutuara. Zullumqarët i pëshpëritin njëri-tjetrit në fshehtësi: "A nuk është ky vetëm një njeri sikurse ju? A do ta ndiqni atëherë magjinë e tij, edhe pse e shihni hapur?"

Ai tha: "Zoti im di çdo fjalë që thuhet në qiej e në Tokë. Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi."

Ata thonë (për Kuranin): "Këto janë thjesht ëndrra të ngatërruara! Në të vërtetë, ai e ka sajuar vetë atë! Madje, ai është poet. Le të na sjellë ndonjë mrekulli ashtu si sollën të mëparshmit!"

Asnjë vendbanim që e kemi shkatërruar para tyre nuk ka besuar (pas dërgimit të mrekullive). Po a do të besojnë këta atëherë?

Ne dërguam para teje vetëm burra, të cilëve ua dhamë shpalljen, andaj pyetni ithtarët e Librit, nëse nuk e dini.

Ne nuk i bëmë ata (të dërguarit) trupa që nuk hanë ushqim e as i bëmë të pavdekshëm.

Pastaj Ne e përmbushëm premtimin ndaj tyre: i shpëtuam ata së bashku me këdo që deshëm dhe i shkatërruam shkelësit e kufijve.

Ne ju kemi zbritur një libër në të cilin gjendet krenaria juaj (nëse e besoni). A nuk kuptoni?

Sa e sa vendbanime keqbërësish kemi shkatërruar dhe pas tyre kemi ngritur popuj të tjerë!

Kur e ndienin dënimin Tonë, iknin prej tij me nxitim.

"Mos ikni, por kthehuni në lukset e pallatet tuaja, se mbase do të pyeteni."

Ata thanë: "Ah, mjerë ne! Ne ishim njëmend të padrejtë."

Ata nuk reshtën së vajtuari derisa i bëmë si drithë i korrur.

Ne nuk i krijuam qiejt, Tokën dhe gjithçka që gjendet mes tyre për argëtim.

Sikur të kishim dashur të argëtoheshim, do ta bënim me ato që i kemi pranë, po qe se do të bënim diçka të tillë.

Përkundrazi! Ne e godasim të pavërtetën me të vërtetën, e cila e shpartallon atë dhe ajo zhduket. Mjerë ju për për trillimet që bëni (kundrejt Allahut).

Të Tij janë të gjithë ata që gjenden në qiej e në Tokë. Ata (melekët) që janë tek Ai nuk tregohen mendjemëdhenj kundrejt adhurimit të Tij e as ndiejnë lodhje.

Ata e lartësojnë Atë ditë e natë, pa u mërzitur.

A mos kanë marrë ata zota nga Toka që nuk mund të ringjallin të vdekurit?

Sikur në qiej e në Tokë të kishte zota të tjerë përveç Allahut, ato do të shkatërroheshin. I patëmeta është Allahu, Zoti i Arshit, mbi gjithçka që i veshin Atij.

Ai nuk mund të pyetet për atë që bën, por ata do të pyeten.

Vallë, a adhurojnë ata zota të tjerë në vend të Tij?! Thuaj: "Sillni provat tuaja!" Ja libri i atyre që janë me mua (Kurani) dhe librat e atyre që ishin para meje." Në të vërtetë, shumica e tyre nuk e dinë të vërtetën, andaj largohen.

Ne nuk dërguam asnjë të dërguar para teje pa i shpallur atij se: "Askush përveç Meje nuk ka të drejtë të adhurohet, prandaj vetëm Mua adhuromëni."

Ata thonë: "I Gjithëmëshirshmi ka fëmijë!" I patëmeta është Ai! Në të vërtetë, ata (melekët) janë robër të nderuar.

Ata nuk flasin para fjalës së Tij dhe veprojnë vetëm me urdhrin e Tij.

Ai e di të kaluarën e të ardhmen e tyre dhe ata mund të ndërmjetësojnë vetëm për atë që do Ai dhe ata ruhen për shkak të frikës ndaj Tij.

Këdo prej tyre që do të thoshte: "Unë jam zot përveç Atij", Ne do ta ndëshkonim me Xhehenem. Kështu i dënojmë zullumqarët.

A nuk e dinë jobesimtarët se qiejt dhe Toka ishin të ngjitura e Ne i ndamë dhe bëmë nga uji çdo gjë të gjallë?! A nuk besojnë?!

Ne vumë në Tokë male të patundshme, që ajo të mos lëkundet me ta, dhe bëmë rrugë të gjera, që të mund të orientohen.

Ne e bëmë Qiellin një kulm të mbrojtur mirë, por ata ua kthejnë shpinën shenjave Tona.

Ai është që krijoi natën e ditën dhe Diellin e Hënën. Secili lundron në orbitën e vet.

Para teje Ne nuk bëmë asnjë njeri të pavdekshëm. Atëherë, nëse ti vdes, a mos vallë ata do të mbesin përgjithmonë?

Çdo shpirt do ta shijojë vdekjen. Ne ju sprovojmë me të keqen e të mirën dhe te Ne do të ktheheni.

Kur të shohin jobesimtarët, të marrin vetëm për tallje, duke thënë: "Ky është ai që flet keq për zotat tuaj?" Ndërkohë, ata e mohojnë këshillën e të Gjithëmëshirshmit.

Njeriu është krijuar i nxituar. Unë do t'jua tregoj shenjat e Mia, prandaj mos kërkoni përshpejtimin e tyre!

Ata thonë: "Kur do të jetësohet ky premtim, nëse jeni duke thënë të vërtetën?"

Ah, sikur jobesimtarët ta dinin kohën kur nuk do të mund ta shmangin zjarrin nga fytyrat e shpinat e tyre dhe nuk do të ndihmohen!

Në të vërtetë, (Kiameti) do t'u vijë papritur dhe do t'i hutojë, as do të mund ta shmangin atë e as do t'u jepet afat (për t'u penduar).

Në të vërtetë, edhe të dërguar para teje u përqeshën, por ata që përqeshnin i përfshiu dënimi i asaj me të cilën talleshin.

Thuaj: "Kush mund t'ju mbrojë natën dhe ditën nga dënimi i të Gjithëmëshirshmit?" Megjithatë, ata largohen nga këshilla e Zotit të tyre.

A mos kanë zota që mund t'i mbrojnë prej Nesh? Ata nuk mund ta ndihmojnë as vetveten e as mund të shpëtojnë nga Ne.

Ne u dhamë atyre dhe paraardhësve të tyre kënaqësi e jetë të gjatë. A nuk e shohin ata se Ne ua pakësojmë tokën nga anët e saj?[1] Atëherë, a mos vallë, ata do të jenë fitues?! ——— [1] Domethënë, e ngushtojmë tokën e kufrit duke përhapur Islamin.

Thuaj: "Në të vërtetë, unë ju paralajmëroj vetëm me shpallje." Por, të shurdhrit nuk e dëgjojnë thirrjen kur paralajmërohen.

Sikur t'i prekte ata një erë e dënimit të Zotit tënd, me siguri, do të thoshin: "Mjerë ne! Ne ishim njëmend të padrejtë."

Ne do të vendosim peshoret e drejta në Ditën e Kiametit dhe askujt nuk do t'i bëhet asnjë padrejtësi. Edhe sikur ndonjë vepër të jetë sa një kokërr sinapi, Ne do ta sjellim atë. Ne mjaftojmë si llogaritës.

Me të vërtetë, Ne i dhamë Musait dhe Harunit Dalluesin, që është dritë dhe këshillë për të devotshmit,

të cilët i frikësohen Zotit të tyre pa e parë Atë dhe kanë frikë nga Kiameti.

Ndërkohë, ky (Kuran) është një Këshillë e bekuar që e kemi shpallur. E ju, përkundër kësaj po e mohoni atë?!

Vërtet, Ne i patëm dhënë Ibrahimit udhëzimin qysh herët, sepse e njihnim mirë atë.

Kur ai i tha babait dhe popullit të vet: "Ç'janë këta idhuj që po i adhuroni me kaq përkushtim?"

Ata thanë: "Ne i kemi gjetur baballarët tanë duke i adhuruar ata."

Ai tha: "Pa dyshim, ju dhe baballarët tuaj keni qenë në humbje të qartë."

Ata thanë: "A na e ke sjellë të vërtetën apo je duke u tallur?"

Ai tha: "Në të vërtetë, Zoti juaj është Zoti i qiejve e i Tokës, i Cili i krijoi ato dhe unë jam prej atyre që dëshmojnë për këtë.

Betohem për Allahun se do t'u bëj keq idhujve tuaj sapo të largoheni ju."

Kështu, ai i bëri copë-copë, përveç më të madhit prej tyre, me shpresë se do të ktheheshin tek ai (për ta pyetur se kush i kishte shkatërruar).

Ata thanë: "Kush ua bëri këtë zotave tanë? Ai është njëmend zullumqar i vërtetë."

Ata thanë: "Dëgjuam një djalosh duke i përfolur, të cilit i thoshin Ibrahim."

Ata thanë: "Silleni atë para syve të njerëzve, që të dëshmojnë."

Ata thanë: "A ti ua bëre këtë zotave tanë, o Ibrahim?"

Ai tha, "Jo, por këtë e bëri ky i madhi i tyre, prandaj, pyetini ata, nëse mund të flasin!"

Atëherë, ata erdhën në vete dhe thanë: "Në të vërtetë, vetë ju jeni zullumqarët."

Pastaj iu kthyen kryeneçësisë së vet (duke thënë): "Ti e di që ata nuk flasin."

Ibrahimi tha: "Atëherë, si adhuroni në vend të Allahut diçka që nuk mund t'ju sjellë kurrfarë dobie e as dëmi?

Turp për ju dhe për gjithçka që adhuroni në vend të Allahut! Si nuk kuptoni?!"

Ata thanë: "Digjeni atë dhe ndihmoni zotat tuaj, nëse doni të bëni diçka!"

Ne thamë: "O zjarr, bëhu i ftohtë dhe shpëtim për Ibrahimin!"

Ata deshën t'i bënin keq, por Ne i bëmë ata më të humburit.

Ne e shpëtuam atë dhe Lutin e i çuam në tokën që e kemi bekuar për njerëzit.

Ne i dhamë atij Ishakun e pastaj Jakubin, si dhunti shtesë, dhe të gjithë i bëmë të mirë.

Ne i bëmë ata prijës që udhëzonin në rrugë të drejtë me urdhrin Tonë dhe i frymëzuam ata të bënin vepra të mira, të falnin namazin e të jepnin zekatin dhe vetëm ndaj Nesh ishin të nënshtruar.

Lutit i dhamë urtësi e dituri dhe e shpëtuam prej vendit që bënte punë të ndyra. Ata ishin me të vërtetë njerëz të këqij e të shfrenuar.

Ne e futëm atë (Lutin) në mëshirën Tonë, sepse ai ishte prej të mirëve.

(Kujto) Nuhun, kur na thirri më parë, e Ne iu përgjigjëm atij dhe e shpëtuam atë dhe familjen e tij nga fatkeqësia e madhe.

Ne e ndihmuam atë kundër njerëzve që përgënjeshtruan provat Tona. Ata ishin me të vërtetë njerëz të këqij, prandaj i fundosëm që të gjithë.

(Kujtoni) Davudin dhe Sulejmanin, kur gjykonin lidhur me arën e mbjellë, në të cilën kishin kullotur natën dhentë e disa njerëzve, ndërkohë Ne ishim dëshmitarë të gjykimit të tyre.

Ne e bëmë Sulejmanin ta kuptonte atë çështje, ndonëse secilit prej tyre i dhamë urtësi e dituri. Ne i nënshtruam malet dhe shpendët për të madhëruar Allahun bashkë me Davudin. Ishim Ne që i bëmë të gjitha këto.

Ne i mësuam atij (Davudit) punimin e parzmoreve për ju, që të mbroheni në betejë. A nuk po falënderoni?!

Ndërsa Sulejmanit ia nënshtruam erën e furishme që të fryjë me urdhër të tij drejt tokës që e kishim bekuar. Ne jemi të Dijshëm për çdo gjë.

Ne i nënshtruam atij edhe disa shejtanë, që të zhyteshin në det për të dhe të bënin edhe punë të tjera dhe Ne i ruanim ata.

(Kujto) Ejubin, kur i thirri Zotit të tij: "Mua më ka goditur fatkeqësia e Ti je më i mëshirshmi i mëshiruesve."

Ne iu përgjigjëm atij dhe ia lehtësuam fatkeqësinë e ia kthyem familjen, madje edhe një herë aq (në numër), si mëshirë prej Nesh dhe mësim për adhuruesit (Tanë).

(Kujtoni) edhe Ismailin, Idrisin dhe Dhulkiflin! Ata ishin të gjithë të durueshëm.

Ne i futëm në mëshirën Tonë, sepse ata ishin vërtet të mirë.

(Kujtoni) edhe Dhununin (Junusin) kur ai u largua i zemëruar dhe mendoi se nuk do ta ndëshkonim. Pastaj thirri nga errësira: "Nuk ka zot që meriton të adhurohet përveç Teje. I patëmeta je Ti! Unë isha njëmend i padrejtë."

Atëherë, Ne iu përgjigjëm atij dhe e shpëtuam nga vështirësia. Kështu i shpëtojmë Ne besimtarët.

Dhe (kujto) Zekerijain, kur i thirri Zotit të vet: "Zoti im, mos më lër të vetëm (pa fëmijë), se Ti je trashëgimtari më i mirë!"

Ne iu përgjigjëm atij, ia dhamë Jahjain dhe ia përmirësuam gruan[2]. Ata nxitonin në vepra të mira, na luteshin me shpresë e frikë dhe ishin të përulur ndaj Nesh. ——— [2] duke e bërë të aftë për lindje.

(Kujto) edhe atë (Merjemen), e cila e ruajti nderin e saj. Ne frymë brenda saj shpirtin[3] dhe e bëmë atë dhe birin e saj shenjë për njerëzimin. ——— [3] Allahu urdhëroi melekun Xhibril që të frynte brenda saj dhe kështu u krijua Isai (alejhis-selam).

Vërtet, kjo është feja juaj, një fe e vetme, e unë jam Zoti juaj, andaj vetëm Mua më adhuroni!

Njerëzit u ndanë në çështjen e besimit, por të gjithë do të kthehen te Ne.

Atij që bën vepra të mira duke qenë besimtar, përpjekja nuk do t'i mohohet dhe Ne ia shkruajmë atë.

Asnjë vend që Ne e kemi shkatërruar nuk është e mundur të kthehet (në dynja).

E, kur të lirohen jexhuxhët e mexhuxhët, duke dalë me shpejtësi nga çdo lartësi,

e të afrohet Premtimi i Vërtetë, sytë e atyre që nuk besuan do të shtangen (e do të thonë): "Mjerë ne! Ne ishim vërtet të shkujdesur ndaj kësaj, madje ishim të padrejtë."

Në të vërtetë, ju dhe gjithçka që adhuroni pos Allahut, do të jeni lëndë djegëse e Xhehenemit. Ju do të hyni në të.

Nëse këta (idhuj) do të kishin qenë zota (të vërtetë), ata nuk do të kishin hyrë në të. Por, të gjithë do të qëndrojnë aty përgjithmonë.

Ata do të rënkojnë në të, por nuk do të mund të dëgjojnë.

Ndërkaq, ata të cilëve u ka paraprirë mirësia nga ana Jonë, do të jenë larg Xhehenemit.

Ata nuk do të dëgjojnë frushullimën e tij dhe do të qëndrojnë përherë në çdo gjë që ua dëshiron shpirti.

Ata nuk do t'i shqetësojë as tmerri më i madh dhe melekët do t'i presin ata (duke u thënë): "Kjo është dita juaj që ju qe premtuar!"

Ditën kur Ne do të palosim qiellin siç palosen fletët e librit. Ashtu siç e nisëm krijimin e parë, do ta përsërisim atë. Ky është premtimi Ynë. Ne, me të vërtetë, do ta bëjmë këtë.

Ne e kemi shënuar në Librat e shpallur, pas shënimit në Leuhi Mahfudh, se Tokën do ta trashëgojnë robërit e Mi të mirë.

Në të vërtetë, në këtë (Kuran) ka mësime të mjaftueshme për njerëzit adhurues (të Allahut).

Ne të dërguam ty (o Muhamed) vetëm si mëshirë për botët.

Thuaj: "Mua më është shpallur se Zoti juaj është një Zot i Vetëm. Pra, a do t'i nënshtroheni Atij?"

Por, nëse ata kthejnë shpinën, thuaju: "Unë ju kam lajmëruar të gjithëve njësoj dhe nuk e di a është afër apo larg ajo që ju është premtuar.

Pa dyshim, Ai e di atë që thuhet haptazi dhe e di atë që ju e fshihni.

Ndërkaq, unë nuk e di nëse kjo (vonesë) është sprovë për ju apo kënaqësi e përkohshme."

(I Dërguari) tha: "Zoti im, gjyko (mes nesh) me drejtësi. Zoti ynë është i Gjithëmëshirshmi, nga i Cili kërkojmë ndihmë kundër asaj që thoni."

O njerëz, kini frikë Zotin tuaj, se, vërtet, dridhja e Kiametit është diçka e tmerrshme!

Ditën që do ta shihni atë, çdo nënë gjidhënëse do ta harrojë fëmijën e saj dhe çdo grua shtatzënë do ta dështojë foshnjën e saj e do t'i shohësh njerëzit sikur të dehur, megjithëse ata nuk janë të dehur, por dënimi i Allahut është i rëndë.

Ka disa njerëz që grinden rreth Allahut pa kurrfarë diturie dhe ndjekin çdo shejtan rebel.

Është caktuar për të se, kush e ndjek atë, ai do ta çojë në humbje dhe do ta shpjerë në dënimin e Zjarrit flakërues.

O njerëz, nëse dyshoni në ringjalljen, atëherë (dijeni se) Ne ju krijuam prej dheut, pastaj prej një pikle, pastaj prej një mpiksjeje gjaku, pastaj prej një cope mishi ("të përtypur") me trajtë të plotë ose të paplotë, që t'jua bëjmë të qartë (fuqinë Tonë). Ne mbajmë në mitra atë që duam deri në një afat të caktuar, më pas ju nxjerrim si foshnja e pastaj jua mundësojmë që të arrini moshën e pjekurisë. Disa prej jush vdesin e disa lihen të arrijnë pleqërinë e shtyrë, që të mos dinë më asgjë nga dituria që kishin. Ti e sheh tokën të pajetë, por sapo të lëshojmë shi mbi të, ajo gjallërohet, gufon dhe nxjerr çdo lloj bime të këndshme.

Kjo, (që të besoni) se Allahu është e Vërteta, se Ai i ringjall të vdekurit, se Ai është i Plotfuqishëm për gjithçka,

se Kiameti do të vijë, pa pikë dyshimi, dhe se Allahu do t'i ringjallë ata që janë në varre.

Megjithatë, ka prej njerëzve që grinden rreth Allahut pa kurrfarë diturie, pa udhëzim dhe pa Libër të ndritur,

duke kthyer qafën (me mendjemadhësi), për t'i shmangur njerëzit nga rruga e Allahut. Këta do të kenë poshtërim në këtë botë, ndërsa në Ditën e Kiametit do t'i bëjmë të shijojnë dënimin e Zjarrit përcëllues.

(Atyre do t'u thuhet:) "Këtë (dënim) e keni për shkak të veprave që bënë duart tuaja, se Allahu nuk është i padrejtë ndaj robërve të Vet.

Prej njerëzve ka edhe të atillë që e adhurojnë Allahun duke qenë në mëdyshje: nëse u ndodh diçka e mirë, janë të kënaqur; por, nëse i godet ndonjë sprovë, kthehen në mosbesim, duke humbur kështu këtë botë dhe botën tjetër. Pikërisht kjo është humbja e qartë.

Ata adhurojnë në vend të Allahut diçka që nuk u bën dëm e as dobi. Mu kjo është humbja e largët.

Ata adhurojnë diçka, dëmi i së cilës është më afër se dobia. Sa mbrojtës i keq dhe sa shok i keq që është!

Me të vërtetë, Allahu do t'i fusë ata që besojnë e bëjnë vepra të mira në kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj. Pa dyshim, Allahu bën çfarë të dojë.

Kush mendon se Allahu nuk do ta ndihmojë atë (Muhamedin) në këtë botë dhe në botën tjetër, le të lidhë një litar në tavan e le të varet në të! Pastaj le të shohë nëse kjo do të mund t'ia largojë mllefin!

Kështu Ne e zbritëm këtë (Kuran) me ajete të qarta dhe Allahu udhëzon kë të dojë.

Sigurisht, Allahu do të gjykojë ndërmjet atyre që besuan dhe hebrenjve, sabianëve, të krishterëve, mexhusëve dhe idhujtarëve në Ditën e Kiametit, se vërtet Allahu është dëshmitar për çdo gjë.

A nuk e sheh se Allahut i bëjnë sexhde të gjithë ata që janë në qiej e në Tokë, edhe Dielli, Hëna, yjet, malet, pemët, kafshët, si dhe shumë prej njerëzve? Por, ka shumë që meritojnë dënimin. Atë që Allahu e poshtëron, askush nuk mund ta nderojë. Pa dyshim, Allahu bën çfarë të dojë.

Këto janë dy grupe kundërshtarësh që grinden rreth Zotit të tyre. Sa u përket jobesimtarëve, për ta janë bërë gati rroba prej zjarri dhe mbi kokat e tyre do të derdhet ujë i vluar,

i cili shkrin gjithçka në barqet e tyre, e edhe lëkurat.

Për ta do të ketë topuzë prej hekuri.

Sa herë që, nga vuajtjet, përpiqen të dalin prej andej, ata do të kthehen (me dhunë) në të (e do t'u thuhet): "Shijoni dënimin e Zjarrit flakërues!"

Pa dyshim, Allahu do t'i fusë ata që besuan dhe bënë vepra të mira në kopshte të Xhenetit nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të stolisen me byzylykë ari dhe margaritarë, kurse rrobat e tyre do të jenë prej mëndafshi.

Ata u udhëzuan drejt fjalëve të mira dhe u udhëzuan në rrugën e lavdëruar.

Ndërkaq, ata që nuk besojnë dhe pengojnë (njerëzit) nga rruga e Allahut e nga Xhamia e Shenjtë, - të cilën e kemi bërë për të gjithë njerëzit, pa dallim, si për vendësit, ashtu dhe për vizitorët, - dhe ata që synojnë të bëjnë padrejtësi në të, Ne do t'i bëjmë të shijojnë dënim të dhembshëm.

Kujto kur i treguam Ibrahimit vendin e Shtëpisë (duke i shpallur): "Mos më shoqëro asgjë në adhurim dhe pastroje Shtëpinë Time për ata që bëjnë tavaf dhe që qëndrojnë në këmbë e bien në ruku e sexhde (gjatë namazit).

Thirri njerëzit për haxhillëk, e ata do të të vijnë në këmbë dhe me çdo deve të rraskapitur nga çdo rrugë e largët,

që të arrijnë përfitimet e tyre dhe të përmendin emrin e Allahut në ditët e caktuara mbi bagëtitë që ua ka dhënë (për kurban). Hani prej tyre (kurbaneve) dhe ushqeni skamnorin e shkretë!

Pastaj le t'i kryejnë ritet e tyre, le t'i përmbushin zotimet e tyre dhe le të bëjnë tavaf rreth Shtëpisë së Lashtë.

Kështu pra! E kush i madhëron shenjtëritë e Allahut, kjo është më e mirë për të te Zoti i vet. Të gjitha bagëtitë janë të lejuara për ju, përveç atyre që ju janë shpallur (se janë të ndaluara). Prandaj, largojuni ndyrësisë së idhujve dhe largojuni fjalëve të rreme,

duke qenë të përkushtuar vetëm ndaj Allahut dhe duke mos i bërë shok Atij (në adhurim). Kushdo që i bën shok Allahut, është sikur të ketë rënë nga qielli e të jetë rrëmbyer nga zogjtë ose sikur ta ketë hedhur era në një vend të largët.

Kështu pra. E kush madhëron ritet e Allahut, ajo është nga devotshmëria e zemrave.

Ju keni përfitime në to (kurbane) deri në një kohë të caktuar, pastaj vendi i flijimit të tyre është te Shtëpia e Lashtë.

Për çdo popull Ne kemi caktuar ritet e kurbanit, në mënyrë që ata të përmendin emrin e Allahut mbi bagëtitë që ua ka dhënë (për kurban). Zoti juaj është një Zot i Vetëm, prandaj vetëm Atij nënshtrojuni dhe përgëzoji të përulurit,

të cilët, kur përmendet Allahu, u frikësohen zemrat dhe durojnë çfarëdo që i godet, e falin namazin dhe japin nga ajo që Ne u kemi dhënë.

Devetë dhe lopët Ne i bëmë për ju si një nga ritet e Allahut dhe ju keni dobi prej tyre. Andaj, përmendeni emrin e Allahut kur ato janë në këmbë (gati për therje). E, kur të shtrihen përtokë, hani prej (mishit të) tyre dhe ushqeni të varfrin që nuk lyp dhe atë që lyp. Kështu, Ne i nënshtruam ato për ju, që të jeni mirënjohës.

Tek Allahu nuk arrin as mishi e as gjaku i tyre, por tek Ai arrin devotshmëria juaj. Kështu, Ai jua nënshtroi ato për ta madhëruar Allahun që ju ka udhëzuar. Dhe përgëzoji punëmbarët!

Vërtet, Allahu i mbron ata që besojnë. Njëmend, Allahu nuk do asnjë tradhtar mosmirënjohës.

Atyre që po luftohen u është dhënë leje (për të luftuar), sepse u është bërë padrejtësi, ndërkohë, Allahu, pa dyshim, mund t'i ndihmojë ata,

të cilët u dëbuan nga shtëpitë e tyre pa kurrfarë të drejte, vetëm pse thanë: "Zoti ynë është Allahu." Sikur Allahu të mos zmbrapste disa njerëz me anë të të tjerëve, do të rrënoheshin manastire, kisha, sinagoga dhe xhami ku përmendet emri i Allahut shumë. Allahu, me siguri, do t'i ndihmojë ata që e ndihmojnë Atë (çështjen e Tij). Vërtet, Allahu është i Fortë, i Gjithëfuqishëm.

Ata që, nëse Ne u japim pushtet në Tokë, e falin namazin, e japin zekatin, urdhërojnë për punë të mira dhe ndalojnë të këqijat. Allahut i takon fundi i të gjitha çështjeve.

Në qoftë se të përgënjeshtrojnë, (ta dish se) para tyre përgënjeshtruan edhe populli i Nuhut dhe adët e themudët,

si dhe populli i Ibrahimit e populli i Lutit,

por edhe populli i Medjenit. U përgënjeshtrua edhe Musai. Unë u dhashë afat jobesimtarëve e më pas i kapa me ndëshkim. Eh, si ishte dënimi Im!

Sa e sa qytete i shkatërruam për shkak se (banorët e tyre) ishin të padrejtë, duke e bërë rrafsh me tokë, dhe sa e sa puse të braktisura e sa e sa pallate të larta të shkretuara!

A nuk kanë udhëtuar ata nëpër tokë, që zemrat e tyre të kuptojnë dhe veshët e tyre të dëgjojnë? Nuk janë sytë që verbërohen, por janë zemrat brenda gjoksit që verbohen.

Ata të kërkojnë përshpejtimin e dënimit, por Allahu nuk do ta thyejë premtimin e Vet. Një ditë e vetme te Zoti yt është sa një mijë vjet sipas llogarisë suaj.

Sa e sa vendbanimeve u dhashë afat, ndonëse ishin zullumqarë, e pastaj i kapa (me dënim) dhe tek Unë është kthimi.

Thuaj: "O njerëz, unë jam dërguar te ju vetëm si paralajmërues i qartë."

Për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të ketë falje e furnizim bujar.

Ndërkaq, ata që punojnë kundër ajeteve Tona, duke pandehur se do të shpëtojnë, pikërisht ata janë banorët e Zjarrit flakërues.

Ne nuk sollëm para teje asnjë të dërguar e as pejgamber që të mos i ketë ndërhyrë shejtani gjatë leximit (të shpalljes). Por Allahu e zhduk atë që hedh shejtani, pastaj i forcon ajetet e Veta. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

(Allahu lejon një gjë të tillë) që Ai ta bëjë atë (pështjellim) që hedh shejtani sprovë për ata që kanë sëmundje në zemrat e tyre dhe për ata, zemrat e të cilëve janë të ngurtësuara. Me të vërtetë, keqbërësit janë në kundërshtim të thellë.

Dhe që ta dinë ata të cilëve u është dhënë dituria se ky (Kurani) është e vërteta nga Zoti yt, që ta besojnë atë dhe të përulen zemrat e tyre para tij. Me të vërtetë, Allahu i udhëzon në rrugën e drejtë ata që besuan.

Jobesimtarët do të vazhdojnë të jenë në mëdyshje lidhur me të, derisa t'u vijë Kiameti befas ose t'u vijë dënimi i një Dite të pafrytshme.

Sundimi atë Ditë i takon Allahut. Ai do të gjykojë mes tyre. Ata që besuan dhe bënë vepra të mira do të jenë në kopshtet e lumturisë.

Ndërkaq, ata që mohuan dhe përgënjeshtruan ajetet Tona, do të kenë dënim poshtërues.

Ata që mërgojnë për hir të Allahut dhe vriten ose vdesin, Allahu, me siguri, do t'i begatojë me shpërblim të mirë, se vërtet Allahu është Furnizuesi më i mirë.

Pa dyshim, Ai do t'i fusë ata në një vend, ku do të jenë të kënaqur. Me të vërtetë, Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Butë.

Kështu është. Kushdo që merr hak aq sa është ndëshkuar, pastaj i bëhet përsëri padrejtësi, Allahu, me siguri, do t'i ndihmojë atij. Vërtet, Allahu është Shlyes i gjynaheve e Falës i Madh.

Kjo, se Allahu është Ai që fut natën në ditë dhe fut ditën në natë dhe se Allahu dëgjon e sheh çdo gjë.

Kjo, se Allahu është e Vërteta, ndërsa çdo gjë që adhurojnë përveç Tij është e pavërteta, dhe se Allahu është i Larti, i Madhi.

A nuk e sheh se Allahu lëshon shi nga qielli e toka gjelbërohet?! Vërtet, Allahu është i Butë e i Gjithëditur.

E Tija është gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë dhe, me të vërtetë, Allahu është i Panevoji, i Lavdëruari.

A nuk e sheh se Allahu ka nënshtruar për ju gjithçka që është në Tokë dhe anijet që lundrojnë në det me urdhrin e Tij?! Ai e mban qiellin që të mos bjerë mbi Tokë, përveçse me lejen e Tij. Me të vërtetë, Allahu është i Dhembshur e Mëshirëplotë ndaj njerëzve.

Ai është që ju dha jetë, pastaj do t'ju bëjë të vdisni e më pas do t'ju kthejë në jetë. Njëmend, njeriu është shumë mosmirënjohës.

Për çdo popull Ne caktuam ritet fetare që ata ndjekin, prandaj mos i lejo ata të grinden me ty për këtë çështje! Dhe thirri te Zoti yt, se, pa dyshim, ti je në rrugë të drejtë!

E, nëse ata grinden me ty, thuaju: "Allahu e di më së miri se çfarë punoni."

Allahu do të gjykojë mes jush në Ditën e Kiametit lidhur me atë për të cilën kundërshtoheshit.

A nuk e dini se Allahu di gjithçka që ndodhet në qiej e në Tokë? E gjithë kjo është (e shënuar) në një Libër. Në të vërtetë, kjo është e lehtë për Allahun.

Ata adhurojnë në vend të Allahut ata, për adhurimin e të cilëve Ai nuk u ka dërguar asnjë dëshmi dhe për çfarë nuk kanë njohuri. Për zullumqarët nuk do të ketë asnjë ndihmës.

Kur u lexohen atyre ajetet Tona të qarta, në fytyrat e jobesimtarëve vëren mërinë, saqë veç sa nuk u vërsulen atyre që ua lexojnë ajetet Tona. Thuaj: "A t'ju njoftoj për diçka më të keqe se kjo? (Ai është) Zjarri, të cilin Allahu ua ka premtuar atyre që nuk besojnë! Ah, sa vendbanim i keq që është ai!

O njerëz! Është sjellë një shembull, andaj dëgjojeni me vëmendje: ata që ju i adhuroni në vend të Allahut nuk mund të krijojnë as një mizë, edhe sikur të mblidheshin të gjithë për këtë. E, nëse miza u rrëmben atyre diçka, ata nuk mund ta marrin atë prej saj. I dobët është edhe lutësi, edhe i luturi.

Ata nuk e madhëruan Allahun ashtu siç e meriton. Me të vërtetë, Allahu është i Fortë e i Gjithëfuqishëm.

Allahu zgjedh të dërguar nga melekët dhe nga njerëzit. Vërtet, Allahu dëgjon dhe sheh çdo gjë.

Ai e di ç'do të ndodhë në të ardhmen e ç'ka ndodhur në të kaluarën dhe tek Allahu kthehen të gjitha çështjet.

O ju që besoni, bjerni në ruku e sexhde dhe adhuroni Zotin tuaj e bëni vepra të mira, që të shpëtoni!

Dhe luftoni në rrugën e Allahut ashtu si duhet luftuar! Ai ju ka zgjedhur ju dhe nuk ju ka vënë ndonjë vështirësi në fe - besimin e babait tuaj, Ibrahimit. Ai ju quajti muslimanë më parë, e edhe në këtë (Kuran), në mënyrë që i Dërguari të jetë dëshmitar mbi ju dhe ju të jeni dëshmitarë mbi njerëzimin. Prandaj, faleni namazin, jepeni zekatin dhe mbështetjuni Allahut, se Ai është Mbrojtësi juaj! Sa Mbrojtës dhe Ndihmës i shkëlqyer që është Ai!

Me të vërtetë, të shpëtuar janë besimtarët,

ata që janë të përulur në namazin e tyre,

që largohen nga e kota,

që e japin zekatin,

që e ruajnë nderin e tyre (nga marrëdhëniet jashtëmartesore),

përveçse ndaj grave të veta ose ndaj atyre (robëreshave) që i kanë në pronësi – për këtë nuk qortohen,

por kush kërkon përtej kësaj, mu ata janë të shfrenuarit -;

si dhe që i ruajnë amanetet dhe marrëveshjet e tyre

dhe që kujdesen për namazet e tyre.

Pikërisht këta do të jenë trashëguesit,

ata që do ta trashëgojnë Firdeusin, në të cilin do të jenë përgjithmonë.

Ne e krijuam njeriun prej një cope balte,

pastaj e vumë si pikël në një vend të sigurt,

pastaj piklën e bëmë droçkë gjaku, pastaj droçkën e gjakut e bëmë copë mishi, pastaj copën e mishit e bëmë eshtra, e eshtrat i veshëm me mish, e pastaj e zhvilluam në një krijesë tjetër. Pra, i Bekuar është Allahu, Krijuesi më i mirë.

Pastaj, pas kësaj, me siguri do të vdisni,

e më pas, në Ditën e Kiametit, sigurisht do të ringjalleni.

Ne kemi krijuar mbi ju shtatë palë (qiej) dhe Ne nuk jemi të shkujdesur ndaj krijesave.

Ne lëshojmë ujë nga qielli në masë të caktuar dhe e fusim në tokë e sigurisht që Ne mund ta heqim atë.

Me anë të tij, Ne bëjmë për ju kopshte hurmash e rrushi, ku ka shumë fruta nga të cilat ushqeheni,

dhe dru (ulliri) që rritet në malin e Sinait, që jep vaj e mëlmesa për ata që i hanë.

Në të vërtetë, për ju ka mësim edhe te bagëtitë. Ne ju japim të pini nga ajo që gjendet në barqet e tyre, ndërkohë që keni edhe shumë përfitime të tjera nga ato dhe prej (mishit të) tyre ushqeheni,

si dhe me to e me anije ju udhëtoni.

Ne e dërguam Nuhun te populli i tij e ai u tha: "O populli im! Adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij! A nuk po i frikësoheni?"

Krerët jobesimtarë nga populli i tij thanë: "Ky është vetëm një njeri, sikurse ju, që dëshiron të jetë më lart se ju. Po të donte Allahu, do të dërgonte melekë. Ne nuk kemi dëgjuar diçka të tillë nga etërit tanë të lashtë.

Ai është vetëm një njeri i çmendur, andaj priteni për një kohë."

Ai (Nuhu) tha: "O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë gënjeshtar!"

Kështu, Ne i shpallëm atij: "Ndërtoje anijen nën sytë (mbikëqyrjen) dhe udhëzimin Tonë e, kur të vijë urdhri Ynë e uji të nisë të dalë nga furra, ngarko në anije nga të gjitha llojet (e gjallesave) nga një çift, e edhe familjen tënde, përveç atyre për të cilët është marrë vendimi dhe mos më lut për ata që kanë bërë të këqija, sepse ata, pa dyshim, do të fundosen."

E, kur të hipësh në anije bashkë me ata që janë me ty, thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili na shpëtoi nga populli zullumqar."

Dhe thuaj: "Zoti im, më zbarko në një vend të bekuar, se Ti je më i miri që na zbarkon."

Njëmend, në këtë ka shenja, ndërkohë që Ne i vëmë (njerëzit) në provë.

Mandej, pas tyre krijuam një brez tjetër,

dhe u çuam atyre një të dërguar nga mesi i tyre (i cili u tha): "Adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij! A nuk po i frikësoheni?"

Por, krerët e popullit të tij, të cilët nuk besuan dhe përgënjeshtruan takimin e botës tjetër dhe të cilët Ne i kishim pasuruar në jetën e kësaj bote, thanë: "Ai nuk është tjetër veçse një njeri sikurse ju; ai ha atë që hani ju dhe pi atë që pini ju.

E, nëse i bindeni një njeriu si ju, atëherë sigurisht se do të jeni të humbur.

A ju premton ai se, kur të vdisni e të bëheni dhé e kocka, do të nxirreni (nga varret)?

Larg, krejt larg (mendsh) është ajo që ju premtohet!

Nuk ka jetë përveç jetës sonë në këtë botë: vdesim e jetojmë dhe nuk do të ringjallemi.

Ai është vetëm një njeri që ka trilluar gënjeshtra për Allahun dhe ne nuk do t'i besojmë atij."

Ai (Nuhu) tha: "O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë gënjeshtar!"

Allahu tha: "Së shpejti do të pendohen."

Ata i mori gjëmimi i tmerrshëm me drejtësi dhe i shndërruam në llum. Pra, larg qoftë populli zullumqar!

Mandej, pas tyre, krijuam breza të tjerë.

Asnjë popull nuk mund ta përshpejtojë afatin e (shkatërrimit të) vet e as ta vonojë atë.

Pastaj Ne i çuam të dërguarit Tanë njërin pas tjetrit. Sa herë që një i dërguar i shkonte ndonjë populli, ata e përgënjeshtronin atë. Kështu Ne i shkatërruam ata njërin pas tjetrit dhe i bëmë rrëfime. Larg qoftë populli që nuk beson!

Pastaj dërguam Musain dhe vëllanë e tij, Harunin, me shenjat (mrekullitë) Tona dhe me dëshmi të qartë

te Faraoni dhe paria e tij, por ata u treguan mendjemëdhenj dhe qenë njerëz arrogantë.

Ata thanë: "A t'u besojmë dy burrave si ne, ndërkohë që populli i tyre janë të nënshtruar ndaj nesh?"

Kështu, ata i përgëjneshtruan ata, prandaj ishin nga të shkatërruarit.

Ne i dhamë Musait Librin që ata të udhëzohen në rrugë të drejtë.

Të birin e Merjemes dhe nënën e tij i bëmë shenjë (për njerëzimin) dhe i strehuam pranë një kodre që ishte e përshtatshme për banim dhe kishte një krua.

O të dërguar, hani nga gjërat e lejuara dhe veproni mirë, sepse Unë di mirë gjithçka që bëni!

Vërtet, kjo feja juaj është një fe e vetme dhe unë jam Zoti juaj, andaj kini frikë prej Meje!

Por, njerëzit u ndanë në grupe në çështjen e fesë së tyre; secili grup është i kënaqur me atë që ka.

Prandaj, lëri ata në shkujdesjen e tyre për një kohë.

A mendojnë ata se duke iu dhënë atyre pasuri e fëmijë,

Ne po ua përshpejtojmë të mirat? Jo, por ata nuk e vërejnë.

Ata që nga Zoti i tyre frikësohen,

që në ajetet e Zotit të tyre besojnë,

që nuk i shoqërojnë Zotit të tyre asgjë në adhurim

dhe që, kur japin atë që japin, zemrat e tyre janë të frikësuara, sepse te Zoti i tyre do të kthehen.

Këta janë ata që nxitojnë për të bërë vepra të mira dhe ata janë të parët në to.

Ne nuk ngarkojmë asnjë shpirt më shumë sesa mund të përballojë. Te Ne është një Libër që flet të vërtetën dhe askujt nuk do t'i bëhet padrejtësi.

Por zemrat e tyre janë të shkujdesura ndaj kësaj dhe ata kanë vepra të tjera (të këqija) që i bëjnë.

Por, kur i kapim me dënim pasanikët e tyre, ata fillojnë të bërtasin për ndihmë.

(Atyre do t'u thuhet): "Mos thirrni për ndihmë sot, sepse nuk do të merrni ndihmë prej Nesh!

Juve ju lexoheshin ajetet e Mia, por ju ktheheshit mbrapa,

duke u bërë mendjemëdhenj për këtë e duke kaluar natën në biseda të këqija (për Kuranin)."

A nuk i kanë soditur fjalët (e Allahut), apo mos u ka ardhur atyre ajo që nuk u kishte ardhur etërve të tyre të lashtë?!

Apo mos nuk e njohin të Dërguarin e tyre, prandaj e mohojnë atë?!

Apo thonë: "Ai është i çmendur"? Jo, por ai ua solli atyre të vërtetën, porse shumica e tyre e urrejnë të vërtetën.

Sikur e Vërteta të ndiqte dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e Toka dhe të gjithë ata që gjenden në to. Në të vërtetë, Ne ua kemi sjellë atyre Këshillën, por ata ia kthejnë shpinën Këshillës së tyre.

Apo, mos po u kërkon atyre ndonjë shpërblim? Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë. Ai është Furnizuesi më i mirë.

Në të vërtetë, ti po i thërret ata në rrugë të drejtë,

por ata që nuk besojnë në botën tjetër janë të shmangur nga rruga e drejtë.

Edhe sikur t'i mëshironim e t'ua hiqnim fatkeqësinë, ata do të vazhdonin të bridhnin verbërisht në humbjen e tyre.

Ne i kapluam me dënim, por ata nuk iu nënshtruan Zotit të tyre e as u kthyen të përulur drejt Tij.

E, kur t'ua hapim atyre derën e një dënimi të rëndë, ata do të bien në dëshpërim.

Është Ai që jua krijoi të dëgjuarit, shikimin dhe zemrat. Sa pak që falënderoni!

Është Ai që ju solli në Tokë dhe tek Ai do të tuboheni.

Ai është që jep jetë e vdekje dhe vetëm Atij i takon ndërrimi i natës dhe ditës. A nuk kuptoni, vallë?!

Por, ata thonë njësoj siç thanë të mëparshmit.

Ata thonë: "A mos, vallë, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të ringjallemi?!

Kjo është ajo që neve dhe etërve tanë na është premtuar më parë. Kjo nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve."

Thuaj: "E kujt është Toka dhe çdo gjë që gjendet në të, nëse vërtet e dini?"

Ata do të thonë: "E Allahut." Thuaj: "Atëherë, a nuk do të merrni mësim?!"

Thuaj: "Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zoti i Arshit madhështor?"

Ata do të thonë: "Allahu." Thuaj: "Pra, a nuk do t'i frikësoheni Atij?"

Thuaj: "Në dorën e kujt është sundimi i çdo gjëje, – dhe Ai mbron, ndërsa askush nuk mund të mbrojë prej Tij, – nëse vërtet e dini?"

Ata do të thonë: "Të Allahut." Thuaj: "Atëherë, si mund të mashtroheni?"

Në të vërtetë, Ne ua sollëm atyre të vërtetën, por ata janë njëmend gënjeshtarë.

Allahu nuk ka asnjë fëmijë dhe nuk ka zot tjetër krahas Tij, përndryshe çdo zot do ta merrte atë që ka krijuar dhe disa prej tyre do të tregoheshin kryelartë ndaj të tjerëve. I Lartësuar është Allahu nga ajo që i veshin ata.

Njohësi i së padukshmes dhe i së dukshmes. Pra, i Lartësuar është Ai nga ajo që i shoqërojnë ata!

Thuaj: "Zoti im, nëse ma tregon atë (dënimin) me të cilin kërcënohen,

Zoti im, atëherë mos më përfshij mua në mesin e popullit zullumqar!"

Ne, me siguri, mund të ta tregojmë atë me të cilën i kërcënojmë.

Të keqen largoje me atë që është më e mira. Ne e dimë mirë çfarë shpifin ata.

Dhe thuaj: "Zoti im, kërkoj mbrojtjen Tënde kundër tundimeve të shejtanëve!

Dhe strehohem te Ti, o Zoti im, që ata të mos vijnë tek unë!"

Kur t'i vijë vdekja ndonjërit prej tyre, thotë: "O Zoti im, më kthe,

në mënyrë që të bëj vepra të mira në atë që lashë." Jo, ajo është thjesht një fjalë që ai e thotë, kurse pas tyre ka një pengesë deri në Ditën që do të ringjallen.

Kur t'i fryhet Surit, atë Ditë nuk do të ketë lidhje farefisnore mes tyre e as do të pyesin njëri-tjetrin.

Atyre që do t'u rëndohet peshorja (e veprave të mira), pikërisht ata janë të shpëtuarit.

Ndërkaq, ata që do të kenë peshore të lehta, ata kanë humbur shpirtrat e tyre, duke mbetur në Xhehenem përgjithmonë.

Zjarri do t'i djegë fytyrat e tyre, duke i lënë të shpërfytyruar.

"A nuk ju lexoheshin ajetet e Mia e ju i përgënjeshtronit ato?"

Ata do të thonë: "Zoti ynë, na mundi prapësia jonë dhe ishim njerëz të humbur!

Zoti ynë, na nxirr nga kjo e, nëse sërish do të ktheheshim (në të keqen), atëherë do të ishim njëmend të padrejtë!"

Allahu do të thotë: "Rrini aty të poshtëruar dhe mos më flitni asgjë!

Në të vërtetë, ishte një grup nga robërit e Mi që thoshin: "Zoti ynë, ne besuam, andaj na fal e na mëshiro, se Ti je më i Mëshirshmi i mëshiruesve!"

Por, ju i merrnit me tallje derisa kjo ju bëri që të më harronit së kujtuari dhe qesheshit me ta.

Unë i kam shpërblyer sot ata për durimin e tyre, duke i bërë të jenë fitimtarët."

Ai do të thotë: "Sa vjet qëndruat në Tokë?"

Ata do të thonë: "Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës. Pyeti ata që i kanë numëruar."

Allahu do të thotë: "Në të vërtetë, ju qëndruat vetëm pak, sikur ta kishit ditur.

A mos menduat se Ne ju krijuam pa qëllim dhe se nuk do të ktheheshit te Ne?"

I Lartësuar është Allahu, Sundimtari i Vërtetë! Askush nuk ka të drejtë të adhurohet përveç Tij, Zotit të Arshit fisnik.

Kushdo që krahas Allahut adhuron zot tjetër, për të cilin nuk ka dëshmi, llogaria e tij do të jetë pa dyshim te Zoti i tij. Me të vërtetë, jobesimtarët nuk do të shpëtojnë.

Thuaj: "Zoti im, fal dhe mëshiro, se Ti je më i Miri i mëshiruesve."

Kjo është një sure të cilën Ne e kemi zbritur, e kemi bërë të detyrueshme dhe kemi shpallur në të ajete të qarta, që të merrni mësim.

Të përdalën dhe të përdalin, rrihni çdonjërin prej tyre me nga njëqind të rëna dhe të mos ju kaplojë dhembshuria ndaj tyre kur bëhet fjalë për ligjin e Allahut, nëse njëmend e besoni Allahun dhe Ditën e Fundit. Le të jenë të pranishëm në dënimin e tyre një grup besimtarësh.

I përdali mund të martohet vetëm me ndonjë të përdalë ose idhujtare. Po ashtu, me të përdalën mund të martohet vetëm ndonjë i përdalë ose idhujtar. Ndërkaq, kjo është e ndaluar për besimtarët.

Ata që akuzojnë gratë e dëlira (për kurvëri) dhe nuk sjellin katër dëshmitarë, rrihni me tetëdhjetë të rëna dhe mos ua pranoni kurrë dëshminë, sepse ata janë të pabindur,

përveç atyre që më pas pendohen e përmirësohen. Allahu është njëmend Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Ndërkaq, ai që akuzon gruan e vet (për tradhti bashkëshortore), pa pasur asnjë dëshmitar përveç vetes, duhet të betohet katër herë në Allahun se po e thotë të vërtetën.

Ndërsa herën e pestë duhet të thotë: "Mallkimi i Allahut qoftë mbi mua nëse jam duke gënjyer!"

Ndërkohë, ajo e shmang dënimin nga vetja nëse betohet katër herë në Allahun se ai po gënjen.

Herën e pestë duhet të thotë: "Zemërimi i Allahut qoftë mbi mua, nëse ai ka thënë të vërtetën!"

Po të mos ishin mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush, si dhe po të mos ishte Allahu Pranues i pendimit dhe i Urtë (do t'jua përshpejtonte dënimin)!

Në të vërtetë, ata që trilluan shpifjen janë një grup prej jush. Mos e mendoni si të keqe për ju! Përkundrazi, ajo është në të mirën tuaj. Çdonjëri prej tyre do të marrë dënimin për gjynahun që ka bërë, por ai që i priu kësaj (shpifjeje) do të ketë një dënim të madh.

Përse, vallë, kur besimtarët e besimtaret e dëgjuan atë (shpifje) nuk menduan mirë për njëri-tjetrin e të thoshin: "Kjo është shpifje e qartë"?!

Po përse nuk sollën katër dëshmitarë! E, meqë nuk sollën dëshmitarë, atëherë ata janë gënjeshtarë para Allahut.

Sikur të mos ishin mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush në këtë botë dhe në tjetrën, do t'ju kaplonte një dënim i madh për shkak të asaj (shpifjeje) në të cilën u përfshitë,

kur e përcillnit me gjuhët tuaja dhe e thoshit me gojë atë për të cilën nuk kishit njohuri dhe e merrnit për të lehtë, por tek Allahu kjo është shumë e rëndë.

Po përse kur e dëgjuat, nuk thatë: "Neve s'na takon të themi diçka të tillë. I patëmeta je Ti (o Zot)! Kjo është një shpifje e madhe!"

Allahu ju këshillon që të mos përsërisni më kurrë një gjë të tillë, nëse jeni besimtarë.

Allahu jua sqaron ajetet, se Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Në të vërtetë, ata që duan të përhapet pandershmëria në mesin e besimtarëve, do të kenë një dënim të dhembshëm në këtë botë dhe në botën tjetër. Allahu di e ju nuk dini.

Sikur të mos ishin mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush dhe po të mos ishte Allahu Përdëllimtar e Mëshirëplotë (do t'jua përshpejtonte dënimin)!

O ju që besuat, mos i ndiqni gjurmët e shejtanit! Kushdo që ndjek gjurmët e shejtanit, (le ta dijë se) ai urdhëron veç për vepra të shëmtuara e të këqija. Po të mos ishte mirësia dhe mëshira e Allahut ndaj jush, nuk do të pastronte asnjërin prej jush (nga gjynahet), por Allahu pastron kë të dojë. Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm.

Fisnikët e të pasurit ndër ju le të mos betohen se nuk do t'u japin të afërmve, nevojtarëve e mërgimtarëve në rrugën e Allahut. Le të falin e le të ndjejnë! A nuk doni që Allahu t'ju falë ju? Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Ata që akuzojnë gratë e dëlira, të pasherre e besimtare janë të mallkuar në këtë botë e në tjetrën dhe ata i pret një dënim i madh,

Ditën kur gjuhët, duart dhe këmbët e tyre do të dëshmojnë kundër tyre për atë që kanë bërë.

Atë Ditë, Allahu do t'ua japë atyre dënimin e merituar dhe ata do ta dinë se Allahu është e Vërteta e qartë.

Gratë e pandershme janë për burrat e pandershëm dhe burrat e pandershëm janë për gratë e pandershme. Gratë e ndershme janë për burrat e ndershëm dhe burrat e ndershëm janë për gratë e ndershme. Këta janë të pastër nga ajo që thonë (shpifësit). Për ta do të ketë falje dhe furnizim bujar.

O ju që besoni! Mos hyni në shtëpi të huaja pa marrë leje dhe pa i përshëndetur banorët e tyre. Kjo është më mirë për ju. Mbase do të merrni mësim.

Nëse nuk gjeni askënd aty, mos hyni në to derisa t'ju jepet leja. Nëse ju thuhet të ktheheni, atëherë kthehuni. Kjo është më e ndershme për ju. Allahu di mirë gjithçka që bëni.

Nuk keni ndonjë gjynah nëse hyni në shtëpi të pabanuara në të cilat keni ndonjë përfitim. Allahu e di mirë atë që shfaqni dhe atë që fshihni.

Thuaju besimtarëve të ulin shikimin e tyre dhe të ruajnë nderin e tyre; kjo është më e pastër për ta. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm për atë që bëjnë ata.

Thuaju besimtareve të ulin shikimin e tyre, të ruajnë nderin e tyre dhe të mos e zbulojnë bukurinë e tyre përveç asaj që është e dukshme. Le t'i lëshojnë mbulesat e tyre (të kokës) mbi kraharorët e tyre dhe të mos u zbulojnë bukurinë e tyre askujt përveç burrave të tyre, baballarëve të tyre, baballarëve të burrave të tyre, djemve të tyre, djemve të burrave të tyre, vëllezërve të tyre, djemve të vëllezërve dhe djemve të motrave të tyre, grave, atyre që i kanë nën zotërim (skllevërve), meshkujve që nuk kanë epsh dhe fëmijëve që ende nuk dinë për intimitetin e grave. Dhe le të mos i përplasin këmbët (për toke) për të tërhequr vëmendjen për stolitë e tyre të fshehura. Pendohuni tek Allahu që të gjithë, o besimtarë, që të shpëtoni!

Martojini të pamartuarit e të pamartuarat ndër ju, si dhe robërit e robëreshat tuaja që janë besimtarë. Në qofshin të varfër, Allahu do t'i pasurojë me të mirat e Tij, se Allahu është shumë Bujar dhe i Gjithëdijshëm.

Ata që nuk kanë mundësi për martesë, le të përmbahen derisa t'i pasurojë Allahu me të mirat e Tij. Nëse skllevërit që i keni nën zotërimin tuaj dëshirojnë të lirohen me kompensim, lidhni marrëveshje me ta, nëse gjeni mirësi tek ata dhe jepuni nga pasuria që jua ka dhënë Allahu. Dhe mos i detyroni robëreshat tuaja të bëjnë kurvëri, – përderisa ato e duan dëlirësinë, – duke kërkuar kështu përfitimet e kësaj bote. Por, nëse dikush i detyron ato, atëherë Allahu, pas atij detyrimi, është Falës i Madh e Mëshirëplotë për to.

Ne ju zbritëm ajete të qarta dhe shembuj të atyre që kanë kaluar para jush e këshillë për të devotshmit.

Allahu është Drita e qiejve dhe e Tokës. Drita e Tij i shëmbëllen një kandili të vendosur në një kamare. Kandili është në një kristal, e kristali duket si të ishte yll ndriçues që ndizet prej (vajit të) një druri të bekuar ulliri, i cili s'është as në lindje e as në perëndim, ndërsa vaji i tij shkëlqen edhe pa e prekur zjarri. Dritë mbi dritë. Allahu udhëzon drejt dritës së Vet atë që do. Allahu sjell shembuj për njerëzit dhe Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

(Kjo dritë) është në shtëpitë (xhamitë) të cilat Allahu urdhëroi që të ngrihen dhe të përmendet në to emri i Tij. Atë e madhërojnë në to, mëngjes e mbrëmje,

disa burra, të cilët shitblerja nuk i shpërqendron nga përmendja e Allahut, falja e namazit dhe dhënia e zekatit. Ata i frikësohen një Dite kur zemrat dhe sytë do të tronditen,

(dhe shpresojnë) që Allahu t'i shpërblejë sipas veprave më të mira që kanë bërë dhe t'ua shtojë mirësitë e Tij, sepse Allahu i jep pa kufi atij që do.

Ndërkaq, veprat e atyre që nuk besojnë janë si mirazhi në shkretëtirë, të cilin i eturi e kujton për ujë e, kur arrin aty, nuk gjen asgjë, por e gjen Allahun, i Cili ia jep të plotë llogarinë, se Allahu është i shpejtë në llogari.

Ose (veprat e tyre) janë si errësirat në një det të thellë të mbuluar me dallgë mbi dallgë, sipër të cilave ka re - shtresa errësire, njëra mbi tjetrën, aq sa, kur njeriu nxjerr dorën e vet, vështirë që e sheh. Pra, ai të cilit Allahu nuk i jep dritë, nuk ka për të pasur kurrfarë drite.

A nuk e sheh se të gjithë ata që janë në qiej dhe në Tokë e madhërojnë Allahun, madje edhe shpendët krahëhapur?! Secili e di mënyrën e vet të faljes e të madhërimit. Allahu është i Gjithëdijshëm për atë që bëjnë ata.

Vetëm i Allahut është sundimi i qiejve e i Tokës dhe tek Allahu është kthimi.

A nuk e sheh se si Allahu i bën retë të lëvizin lehtë, pastaj i mbledh ato e i bën grumbull dhe më pas sheh shiun sesi del prej tyre?! Ai lëshon nga qielli, prej reve të mëdha si malet, breshër me të cilin godet atë që do dhe e shmang prej atij që do. Shkëlqimi i vetëtimës veç sa s't'i merr sytë.

Allahu e ndërron natën me ditën. Në të vërtetë, në këtë ka mësim për njerëzit mendjemprehtë.

Allahu krijoi çdo gjallesë prej ujit. Disa prej tyre ecin (duke u zvarritur) me bark, disa ecin me dy këmbë e disa ecin me katër. Allahu krijon çfarë të dojë. Allahu është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Në të vërtetë, Ne kemi zbritur ajete të qarta, e Allahu udhëzon kë të dojë në rrugën e drejtë.

Ata (hipokritët) thonë: "Ne i besojmë Allahut e të Dërguarit dhe u bindemi." Por, pas kësaj, një grup prej tyre zmbrapsen. Këta nuk janë besimtarë.

Kur thirren tek Allahu dhe i Dërguari i Tij që ai të gjykojë mes tyre, një grup prej tyre kthejnë shpinën.

Por, nëse e drejta është në anën e tyre, ata vijnë tek ai të përulur.

A thua kanë sëmundje në zemrat e tyre?! Apo dyshojnë (në të Dërguarin)?! Apo kanë frikë se Allahu dhe i Dërguari i Tij do t'u bëjnë padrejtësi? Jo, por pikërisht ata janë të padrejtët.

Sa u përket besimtarëve, kur thirren tek Allahu dhe i Dërguari i Tij që të gjykojë mes tyre, ata thonë: "Dëgjojmë dhe bindemi." Këta janë të shpëtuarit.

Ata që i binden Allahut dhe të Dërguarit të Tij, i druhen Allahut dhe i frikësohen Atij, e pikërisht ata janë fitimtarët.

Ata (hipokritët) betohen fuqishëm në Allahun se, nëse i urdhëron, ata do të dalin në luftë. Thuaju: "Mos u betoni! Bindja e duhur (është më e mirë). Pa dyshim, Allahu di hollësisht gjithçka që bëni."

Thuaj: "Bindjuni Allahut dhe bindjuni të Dërguarit." Nëse ata kthejnë shpinën, atëherë ai është përgjegjës për detyrën e vet, ndërsa ju jeni përgjegjës për detyrën tuaj. E, nëse i bindeni atij, do të jeni të udhëzuar. Detyra e të Dërguarit është vetëm kumtimi i qartë."

Allahu u ka premtuar atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira se do t'i bëjë sundues në Tokë, ashtu siç i kishte bërë ata para tyre, si dhe do t'ua forcojë fenë që zgjodhi për ta dhe do t'ua zëvendësojë frikën me siguri. Ata më adhurojnë vetëm Mua pa më shoqëruar asgjë (në adhurim). E, ata që mohojnë pas kësaj, mu ata janë të pabindurit.

Faleni namazin, jepeni zekatin dhe bindjuni të Dërguarit, që të mëshiroheni!

Kurrsesi mos mendo se jobesimtarët mund të shpëtojnë në Tokë. Vendstrehimi i tyre është Zjarri. Eh, sa vendbanim i keq që është ai!

O ju që besoni, ata që i keni nën zotërim dhe ata nga mesi juaj që nuk e kanë arritur ende moshën e pjekurisë, le të kërkojnë leje (për të hyrë) në tri kohë: para namazit të sabahut, kur i hiqni rrobat (për të pushuar) në mesditë dhe pas namazit të jacisë; tri kohë privatësie për ju. Jashtë këtyre kohëve, nuk ka asnjë faj për ju e as për ata të hyni te njëri-tjetri. Kështu jua sqaron Allahu ajetet! Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Kur fëmijët tuaj të arrijnë moshën e pjekurisë, le të kërkojnë leje (për të hyrë, në çdo kohë), siç kanë kërkuar leje ata para këtyre. Kështu jua sqaron Allahu ajetet e Tij. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Për gratë (e moshuara) që nuk kanë më të përmuajshme dhe nuk shpresojnë të martohen, nuk është gjynah të heqin petkun e jashtëm pa shfaqur bukurinë e tyre. Por, nëse përmbahen, kjo është më mirë për to. Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm.

Nuk është gjynah për të verbrin, as për të çalin, as për të sëmurin (për moskryerjen e detyrave që nuk kanë mundësi t'i bëjnë) e as për ju që të hani në shtëpitë tuaja, ose në shtëpitë e baballarëve tuaj, ose në shtëpitë e nënave tuaja, ose në shtëpitë e vëllezërve tuaj, ose në shtëpitë e motrave tuaja, ose në shtëpitë e axhallarëve tuaj, ose në shtëpitë e hallave tuaja, ose në shtëpitë e dajallarëve tuaj, ose në shtëpitë e tezeve tuaja, ose në shtëpitë, çelësat e të cilave i zotëroni ju, ose në shtëpitë e miqve tuaj. Nuk është gjynah për ju të hani bashkë ose veç e veç. Kur të hyni në ndonjë shtëpi, përshëndetni njëri-tjetrin me përshëndetje nga Allahu, të bekuar e të këndshme. Kështu jua shpjegon Allahu ajetet, që t'i kuptoni.

Besimtarë të vërtetë janë ata që besojnë në Allahun e në të Dërguarin e Tij dhe, kur janë me të për ndonjë çështje të përbashkët, nuk largohen pa i kërkuar leje atij. S'ka dyshim se ata që të kërkojnë leje, e besojnë Allahun dhe të Dërguarin e Tij. Pra, kur të të kërkojnë leje për ndonjë çështje të tyren, jepi leje kujt të duash prej tyre dhe kërkoji falje Allahut për ta! Me të vërtetë, Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Mos iu drejtoni të Dërguarit ashtu si i drejtoheni njëri-tjetrit! Pa dyshim, Allahu i di ata që tërhiqen nga ju tinëzisht. Prandaj, le të ruhen ata që kundërshtojnë urdhrin e tij, që të mos i godasë ndonjë sprovë ose që të mos i kaplojë një dënim i dhembshëm.

S'ka dyshim se të Allahut janë gjithçka në qiej dhe në Tokë. Në të vërtetë, Ai e di gjendjen tuaj. E, Ditën që do të kthehen tek Ai, Ai do t'i njoftojë për atë që vepruan. Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

I bekuar është Ai që ia zbriti Dalluesin (Kuranin) robit të Vet, që të jetë paralajmërues për botët.

Atij i takon sundimi i qiejve dhe i Tokës; Ai nuk ka lindur kurrë fëmijë dhe nuk ka ortak në sundimin e Tij. Ai ka krijuar çdo gjë dhe e ka përcaktuar saktësisht.

Ata kanë marrë zota të tjerë krahas Tij, të cilët nuk mund të krijojnë asgjë, madje vetë janë të krijuar. Ata nuk kanë në dorë për vete as dëm e as dobi, madje ata as mund të shkaktojnë vdekje, as jetë e as ringjallje.

Ata që nuk besojnë thonë: "Ky (Kurani) nuk është gjë tjetër veçse një gënjeshtër që ai e ka trilluar me ndihmën e njerëzve të tjerë." Ajo që thonë ata është krejtësisht e padrejtë dhe e rreme.

Ata thonë gjithashtu: "Këto janë përralla të të parëve që ai i ka shkruar, të cilat i diktohen në mëngjes e në mbrëmje."

Thuaj: "Atë (Kuranin) e ka zbritur Ai që i di fshehtësitë e qiejve e të Tokës. Ai, me të vërtetë, është Falës i Madh e Mëshirëplotë."

Ata thonë po ashtu: "Ç'është puna e këtij të Dërguari që ha ushqim dhe ecën nëpër tregje?! Përse të mos i ketë zbritur ndonjë melek, që të bëhej paralajmërues me të?!

Ose, përse të mos i jepej ndonjë thesar ose të kishte një kopsht, nga i cili do të hante?!" Zullumqarët thonë: "Ju po ndiqni vetëm një njeri të magjepsur."

Shih çfarë shembujsh sjellin për ty! Kështu ata humbën veten dhe s'mund të gjejnë kurrë rrugën e drejtë.

I Bekuar është Ai i Cili, po të donte, do të të jepte gjëra më të mira se këto: kopshte nëpër të cilat rrjedhin lumenj dhe do të bënte pallate për ty.

Jo, por ata e përgënjeshtrojnë Kiametin. Ndërkaq, për ata që e përgënjeshtrojnë Kiametin Ne kemi përgatitur një zjarr flakërues.

Kur ai (Zjarri) t'i shohë ata nga larg, ata do të dëgjojnë vlimin dhe ushtimën e tij.

E, kur të hidhen në të, në një vend të ngushtë, të prangosur, do të kërkojnë shkatërrimin (e vet).

"Mos kërkoni sot shkatërrimin vetëm një herë, por kërkojeni atë shumë herë!"

Thuaju: "A është më i mirë ky (Zjarri) apo Xheneti i përjetshëm që u është premtuar të devotshmëve?" Ai do të jetë shpërblimi dhe vendkthimi i tyre.

Ata do të kenë në të çfarëdo që dëshirojnë dhe do të qëndrojnë aty përgjithmonë. Ky është një premtim i Zotit tënd, i kërkuar (nga ana juaj)."

Ditën kur Ai do t'i tubojë idhujtarët bashkë me ata që i adhuronin në vend të Allahut, do t'u thotë atyre (që adhuroheshin): "A i shmangët ju këta robër të Mi apo ata vetë humbën rrugën (e drejtë)?"

Ata do të thonë: "I patëmeta je Ti! Neve nuk na takon të marrim ndonjë mbrojtës përveç Teje, por Ti i begatove ata dhe baballarët e tyre, ndërsa ata e harruan këshillën dhe u bënë popull i shkatërruar."

"Pra, këta i përgënjeshtruan ato që thatë, kështu që ju s'do të mund të shmangni dënimin e as do të ndihmoheni. Këdo prej jush që bën zullum, Ne do ta bëjmë të shijojë një dënim të madh.

Ne edhe para teje çuam vetëm të dërguar që hanin ushqim dhe shëtisnin nëpër tregje. Ne bëmë disa prej jush sprovë për të tjerët. A do të bëni durim? Zoti yt sheh çdo gjë.

Ata që nuk presin të takohen me Ne, thonë: "Përse nuk na dërgohen melekët ose ta shohim Zotin tonë?" Në të vërtetë, ata u treguan shumë mendjemëdhenj dhe kaluan çdo kufi.

Ditën kur t'i shohin melekët, për keqbërësit nuk do të ketë myzhde dhe ata (melekët) do të thonë: "(Xheneti për ju është) krejtësisht i ndaluar!"

Ne do t'u drejtohemi veprave që kanë bërë dhe do t'i bëjmë hi e pluhur.

Banorët e Xhenetit, atë Ditë, do të kenë vendbanimin më të mirë dhe vendpushimin më të bukur.

Ditën kur qielli do të çahet nga retë dhe melekët do të zbresin me të madhe.

Sundimi i vërtetë në atë Ditë i takon vetëm të Gjithëmëshirshmit. Ajo do të jetë ditë e vështirë për jobesimtarët.

Atë Ditë, keqbërësi do të kafshojë duart e veta, duke thënë: "Ah, i mjeri unë! Sikur të kisha ndjekur udhën e drejtë bashkë me të Dërguarin!

Ah, i mjeri unë! Sikur të mos e kisha marrë filanin për mik të ngushtë!

Ai më largoi nga Këshilla (Kurani) pasi më erdhi." Shejtani gjithnjë e tradhton njeriun.

I Dërguari tha: "O Zoti im! Vërtet, populli im e braktisi këtë Kuran!"

Kështu pra, ne caktuam për çdo pejgamber një armik prej keqbërësve, por mjafton që Zoti yt të jetë udhërrëfyes dhe ndihmës yti.

Ata që nuk besojnë thonë: "Përse të mos i shpallej Kurani i tëri përnjëherë?" Ne ta shpallëm kështu për ta forcuar zemrën tënde nëpërmjet tij. Ne ta shpallëm atë pjesë-pjesë.

Sa herë që ata të sjellin ndonjë shembull, Ne ta sjellim të vërtetën dhe shpjegimin më të mirë.

Ata që do të tërhiqen zvarrë me fytyrë për në Xhehenem, ata do të jenë në pozitën më të keqe dhe më të humburit nga rruga e drejtë.

Ne i dhamë Musait Librin dhe bashkë me të caktuam vëllanë e tij, Harunin, ndihmës.

U thamë: "Shkoni të dy te populli që i përgënjeshtroi ajetet Tona!" Pastaj i shkatërruam tërësisht.

Edhe popullin e Nuhut, kur i përgënjeshtruan të dërguarit, i fundosëm dhe i bëmë shembull për njerëzimin. Ne kemi përgatitur për zullumqarët një dënim të dhembshëm.

Gjithashtu (i shkatërruam) edhe adët, themudët, njerëzit e Rasit dhe shumë breza ndërmjet tyre.

Të gjithëve u sollëm shembuj dhe të gjithë i shkatërruam tërësisht.

Ata me siguri kanë kaluar pranë qytetit që u shkatërrua nga rrebeshi i tmerrshëm. Vallë, a nuk e kanë parë atë? Jo, por ata nuk prisnin të ringjalleshin.

Kur të shohin ty (o Pejgamber), të marrin vetëm për tallje: "A ky është ai që Allahu e ka sjellë si të dërguar?!

Ai për pak do të na kishte larguar nga zotat tanë, nëse nuk do të ishim të përkushtuar ndaj tyre." Por, kur ta shohin dënimin, do ta kuptojnë se kush është më i humbur nga rruga e drejtë.

A e ke parë ti atë që dëshirën e vet e merr për zot? Mos vallë, ti do t'i bëhesh mbrojtës atij?

A mendon se shumica e tyre dëgjojnë ose kuptojnë? Ata janë porsi bagëtia, madje ata janë edhe më të humbur nga rruga e drejtë.

A nuk e sheh se si Zoti yt e zgjat hijen? Po të kishte dashur, do ta bënte atë të pandryshueshme. Mandej, Ne e bëmë Diellin tregues të saj.

Pastaj Ne e tërheqim atë pranë Vetes pak nga pak.

Është Ai që natën jua bëri mbulesë dhe gjumin pushim, kurse ditën e bëri për gjallërim.

Është Ai që i dërgon erërat si sihariqtarë para (zbritjes së) mëshirës së Tij. Dhe Ne lëshojmë nga qielli ujë të pastër,

që nëpërmjet tij të ringjallim vendin e pajetë dhe t'u japim ujë atyre që kemi krijuar: kafshëve e njerëzve të shumtë.

Ne e shpërndajmë atë mes tyre, që ata të mendojnë, por shumica e njerëzve s'pranojnë gjë tjetër veç mohimit.

Sikur të donim, do të dërgonim në çdo qytet paralajmërues.

Prandaj, ti mos iu bind jobesimtarëve, por luftoji ata nëpërmjet këtij (Kurani) me një përpjekje të madhe.

Është Ai që i bashkon dy dete: njëri i pijshëm e i ëmbël, kurse tjetri i kripur e i hidhur, dhe ndërmjet tyre ka bërë një pengesë dhe një kufi që nuk i lejon të përzihen.

Është Ai që krijoi njeriun nga uji e më pas e vuri në lidhje gjaku e krushqie. Zoti yt është i Plotfuqishëm.

Megjithatë, ata adhurojnë në vend të Allahut atë që nuk mund t'u sjellë as dobi e as dëm; jobesimtari është gjithnjë ndihmës (i shejtanit) kundër Zotit të vet.

Ne të kemi dërguar ty (o Muhamed) vetëm si përgëzues dhe paralajmërues.

Thuaj: "Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë, por vetëm që të marrë rrugën drejt Zotit të tij ai që dëshiron."

Mbështetju të Gjallit, i Cili nuk vdes kurrë dhe madhëroje Atë me lavdërim. Mjafton që Ai është i Gjithëdijshëm për gjynahet e robërve të Vet.

Është Ai i Cili krijoi qiejt dhe Tokën për gjashtë ditë e pastaj u ngrit mbi Arsh; i Gjithëmëshirshmi, andaj pyet për Të atë që di.

Kur u thuhet atyre: "Bjerini në sexhde të Gjithëmëshirshmit!", ata thonë: "Çfarë është i Gjithëmëshirshmi? A t'i biem në sexhde Atij që na urdhëron ti?" Kjo vetëm sa ua shton largimin.

I bekuar është Ai që bëri në qiell yjësi dhe në të vuri një Kandil dhe një Hënë ndriçuese.

Është Ai që natën dhe ditën e bëri të ndjekin njëra-tjetrën, si mësim për ata që duan të mendojnë ose duan të falënderojnë.

Robërit e të Gjithëmëshirshmit janë ata që ecin në tokë të përulur e, kur të paditurit u drejtohen atyre, ata thonë vetëm fjalë paqeje,

ata e kalojnë natën në sexhde e në këmbë, duke u falur për Zotin e tyre

dhe thonë: "Zoti ynë! Largoje prej nesh dënimin e Xhehenemit, se vërtet dënimi i tij është i përhershëm.

Ai është vendbanim e vendqëndrim i keq."

Kur shpenzojnë, nuk janë dorëshpuar e as dorështrënguar, por janë mesatarë.

Ata nuk lutin krahas Allahut zot tjetër, nuk vrasin askënd që e ka ndaluar Allahu të vritet, përveçse me të drejtë, dhe nuk bëjnë kurvëri. E kush i bën këto, do të gjejë dënimin.

Atij do t'i dyfishohet dënimi në Ditën e Kiametit dhe do të mbetet në të përgjithmonë i poshtëruar,

përveç atij që pendohet, beson dhe bën vepra të mira. Të këtillëve Allahu do t'ua shndërrojë të këqijat në të mira. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

E, kush pendohet dhe bën vepra të mira, ai i është kthyer Allahut me pendim të sinqertë.

Ata nuk marrin pjesë në gënjeshtra dhe, kur kalojnë pranë së kotës, kalojnë me denjësi

dhe, kur u përmenden ajetet e Zotit të tyre, nuk bëhen të shurdhër e të verbër.

Ata thonë: "Zoti ynë, na dhuro bashkëshorte e pasardhës që janë gëzim për sytë tanë dhe na bëj shembull për të devotshmit."

Këta do të shpërblehen me pozitë të lartë (në Xhenet) për durimin e tyre dhe do të gjejnë mikpritje e shpëtim.

Aty do të qëndrojnë përgjithmonë. Sa vendbanim e vendqëndrim i shkëlqyer!

Thuaju: "Zoti im nuk do t'ju përfillte fare, po të mos ishte lutja juaj, por ju përgënjeshtruat (të vërtetën), prandaj ndëshkimi për ju do të jetë i pashmangshëm."

Ta, sin, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Këto janë ajetet e Librit të qartë.

Mos vallë ti (o Muhamed) do të shkatërrosh veten pse ata nuk bëhen besimtarë?

Sikur të donim, do t'u dërgonim atyre një shenjë nga qielli, para së cilës do të përuleshin qafat e tyre.

Sa herë që u vjen atyre ndonjë këshillë nga i Gjithëmëshirshmi, ata ia kthejnë shpinën.

Ata përgënjeshtruan (të vërtetën), prandaj së shpejti do t'u vijnë atyre pasojat e asaj me të cilën talleshin.

A nuk e shohin ata tokën, sa e sa lloje bimësh të këndshme kemi mbjellë në të?

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Kujto kur Zoti yt e thirri Musain: "Shko te populli zullumqar,

populli i Faraonit! A nuk frikësohen (prej Allahut)?"

Ai tha: "O Zoti im, kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar,

dhe se do të më ngushtohet gjoksi e do të më lidhet gjuha, prandaj dërgoje edhe Harunin (që të më ndihmojë).

Për më tepër, ata kanë një akuzë kundër meje, andaj kam frikë se do të më vrasin."

Allahu tha: "Kurrsesi! Shkoni të dy me provat Tona! Ne jemi me ju dhe dëgjojmë çdo gjë.

Shkoni te Faraoni dhe thoni: "Ne jemi të dërguar nga Zoti i botëve,

që t'i lejosh bijtë e Israilit të vijnë me ne."

Faraoni tha: "A nuk të rritëm në mesin tonë si fëmijë dhe qëndrove me ne shumë vjet të jetës sate?!

E pastaj bëre veprën që bëre duke qenë mosmirënjohës?!"

Ai tha: "E bëra atëherë kur nuk isha i udhëzuar.

Pastaj ika prej jush, kur u frikësova nga ju. E më pas Zoti im më dha urtësi dhe më bëri një prej të dërguarve.

A po ma përmend mua këtë të mirë, ndërkohë që ti i robërove bijtë e Israilit?

Faraoni e pyeti: "E, cili është Zoti i botëve?"

Musai iu përgjigj: "Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, sikur të besonit me bindje."

Faraoni u tha atyre që ishin rreth tij: "A nuk po e dëgjoni?!"

Musai tha: "Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj."

Faraoni tha: "Njëmend, i dërguari që është dërguar te ju është vërtet i çmendur!"

Musai tha: "Zoti i Lindjes e i Perëndimit dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, nëse kuptoni!"

Faraoni tha: "Nëse merr për zot dikë tjetër përveç meje, do të të fus në burg."

Musai tha: "Po nëse të sjell ndonjë provë të qartë?"

Faraoni tha: "Sille atë, nëse e thua të vërtetën!"

Ai (Musai) hodhi shkopin e vet, sakaq ai u bë gjarpër i vërtetë.

Pastaj nxori dorën dhe ja, ajo dukej e bardhë për shikuesit.

Faraoni i tha parisë së tij: "Ky është vërtet një magjistar i ditur!

Ai dëshiron t'ju nxjerrë nga toka juaj me magjinë e tij. Pra, çfarë na këshilloni?"

Ata thanë: "Lëre mënjanë atë e vëllanë e tij dhe dërgo lajmëtarë nëpër qytete,

që të të sjellin çdo magjistar të ditur."

Atëherë, magjistarët u mblodhën në ditën e caktuar.

Edhe popullit iu tha: "A do të bashkoheni në tubim,

që t'i pasojmë magjistarët, nëse ata do të dalin fitues?"

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: "A do të kemi shpërblim në qoftë se dalim fitimtarë?"

Ai tha: "Po, madje ju do të jeni atëherë nga më të afërmit e mi."

Musai u tha atyre: "Hidhni atë që keni për të hedhur!"

Ata hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: "Për madhërinë e Faraonit, pa dyshim, ne do të jemi fitimtarët!'

Pastaj Musai e hodhi shkopin e vet, kur ja, ai po gëlltiste ato që trilluan ata.

Atëherë, magjistarët ranë në sexhde

dhe thanë: "Ne besojmë në Zotin e botëve,

Zotin e Musait dhe Harunit."

Ai (Faraoni) tha: "Si guxoni ta besoni atë pa lejen time?! Në të vërtetë, ai është mjeshtri juaj që jua ka mësuar magjinë, por së shpejti do ta kuptoni. Do t'jua pres duart dhe këmbët këmbyerazi, pastaj do t'ju kryqëzoj të gjithë."

Ata thanë: "S'ka dert; ne, me siguri, te Zoti ynë do të kthehemi.

Ne shpresojmë se Zoti ynë të na i falë gjynahet tona, meqë ishim të parët që besuan."

Ne i shpallëm Musait: "Udhëto natën me robërit e Mi, por do të ndiqeni."

Atëherë, Faraoni dërgoi nëpër qytete lajmëtarë për të tubuar (njerëzit),

(duke u thënë:) "Këta janë vetëm një grup i vogël,

që na kanë zemëruar,

por të gjithë jemi të përgatitur mirë."

Kështu, Ne i nxorëm ata prej kopshteve e burimeve

dhe prej thesareve e banesave të këndshme.

Kështu ndodhi dhe Ne ua lamë ato në trashëgim bijve të Israilit.

Ata i arritën në lindje të diellit.

Kur të dyja grupet panë njëri-tjetrin, njerëzit e Musait thanë: "Me të vërtetë, na zunë!"

Musai tha: "Kurrsesi! Me mua është Zoti im. Ai do të më udhëzojë."

Atëherë, Ne i shpallëm Musait: "Bjeri detit me shkopin tënd!" Deti u nda menjëherë dhe çdo pjesë e tij u bë si mal i madh.

Pastaj Ne i afruam aty të tjerët.

Ne shpëtuam Musain dhe gjithë ata që ishin me të.

Pastaj i fundosëm të tjerët.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Ua trego atyre historinë e Ibrahimit,

kur i tha babait të vet dhe popullit: "Çfarë po adhuroni?"

Ata thanë: "Ne adhurojmë idhuj dhe u falemi atyre me përkushtim."

Ai tha: "A ju dëgjojnë ata kur u luteni?

Ose a mund t'ju bëjnë dobi ose dëm?"

Ata thanë: "Jo, por i kemi gjetur baballarët tanë duke vepruar kështu."

Ai tha: "A keni menduar lidhur me atë që adhuroni

ju dhe të parët tuaj të lashtë?

Në të vërtetë, ata janë armiqtë e mi, por jo Zoti i botëve.

i Cili më krijoi dhe më udhëzon.

Ai më ushqen dhe më jep të pi

dhe, kur sëmurem, Ai më shëron.

Ai më bën të vdes dhe pastaj më ringjall.

Dhe Ai është i vetmi tek i Cili shpresoj se do të m'i falë gabimet në Ditën e Gjykimit.

Zoti im! Më dhuro urtësi dhe më bashko me të mirët!

Bëj që të përmendem për të mirë tek ata që do të vijnë pas

dhe më bëj prej trashëgimtarëve të Xhenetit të begatë!

Fale babanë tim, sepse ai është nga të humburit

dhe mos më turpëro në ditën kur të gjithë do të ringjallen,

Ditën kur nuk bën dobi as pasuria, as fëmijët,

përveç atij që vete tek Allahu me zemër të shëndoshë!"

Xheneti do t'u afrohet të devotshmëve,

kurse Xhehenemi do t'u dëftohet të humburve

dhe atyre do t'u thuhet: "Ku janë ata që i adhuronit

në vend të Allahut? A mund t'ju ndihmojnë ata ose ta ndihmojnë veten?"

Pastaj ata do të hidhen në Xhehenem bashkë me ata që i çuan në humbje,

si dhe ushtarët e Iblisit, që të gjithë.

Ata do të grinden në të (në Xhehenem) e do të thonë:

"Betohemi në Allahun se ne, me të vërtetë, kemi qenë në humbje të qartë,

kur ju barazuam me Zotin e botëve.

Askush nuk na çoi në humbje përveç keqbërësve.

Tashmë ne s'kemi asnjë ndërmjetësues

e as ndonjë mik të ngushtë.

Ah, sikur të mund të ktheheshim edhe një herë (në dunja) e të bëheshim besimtarë!"

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Populli i Nuhut i përgënjeshtroi të dërguarit

kur vëllai i tyre, Nuhu, u tha atyre: "A nuk i frikësoheni Allahut?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Ata thanë: "E si të të besojmë ty kur ty të pasojnë më të ulëtit?"

Ai tha: "E nga ta di unë se çfarë kanë bërë ata?

Llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, nëse e kuptoni!

Unë nuk do t'i përzë besimtarët.

Unë jam vetëm një paralajmërues i qartë."

Ata thanë: "Nëse nuk ndalesh, o Nuh, do të të mbysim me gurë."

Ai tha: "O Zot, populli im më përgënjeshtroi!

Andaj, Ti gjyko mes meje e tyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!"

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në anijen e ngarkuar.

Pastaj i fundosëm ata që mbetën pas.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe adët përgënjeshtruan të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Hudi, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Mos vallë në çdo kodrinë ndërtoni objekte kot,

dhe ngrini pallate, sikur do të jetonit përgjithmonë?

Edhe kur sulmoni, ju sulmoni pamëshirshëm.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Frikësojuni Atij që ju dhuroi ato që i dini:

Ju dha bagëti dhe fëmijë,

si dhe kopshte e burime.

Unë i frikësohem për ju dënimit të një Dite të madhe."

Ata thanë: "Për ne është krejt njësoj: si na këshillove, si nuk na këshillove.

Kjo s'është gjë tjetër veçse zakon i popujve të lashtë

dhe ne nuk do të ndëshkohemi kurrë."

Pra, ata e përgënjeshtruan atë, andaj Ne i shkatërruam. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe themudët përgënjeshtruan të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Salihu, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

A mendoni se ju do të mbeteni (në këtë botë) të sigurt në këto që gjendeni,

mes kopshteve e burimeve

dhe mes të mbjellave dhe palmave me fruta të freskëta,

si dhe të gdhendni shtëpi në male me shumë mjeshtëri?

Prandaj, kijeni frikë Allahun e bindmuni mua

dhe mos i dëgjoni urdhrat e atyre që kanë kaluar kufijtë

të cilët bëjnë çrregullime në Tokë e nuk bëjnë përmirësime!"

Ata thanë: "Në të vërtetë, ti je vetëm një i magjepsur.

Ti je vetëm një njeri si ne, andaj na sill ndonjë mrekulli, nëse je duke e thënë të vërtetën!"

Salihu tha: "Ja, kjo është një deve; ajo do të ketë radhën e saj për të pirë dhe ju do të keni radhën tuaj, në ditë të caktuara.

Mos i bëni ndonjë të keqe, se ju kap dënimi i një Dite të madhe!"

Por, ata e therën atë e pastaj u penduan.

Atëherë, ata i goditi dënimi. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe populli i Lutit i përgënjeshtroi të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Luti, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Vallë, si u qaseni meshkujve nga njerëzit

e i lini gratë tuaja që Zoti juaj i ka krijuar për ju?! Ju, me të vërtetë, jeni një popull që kalon çdo kufi.

Ata thanë: "Nëse nuk ndalesh, o Lut, do të jesh i dëbuar."

Ai tha: "Vërtet, unë e urrej atë që bëni ju!

Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"

Atëherë, Ne e shpëtuam atë dhe gjithë familjen e tij,

përveç një plake që ishte në mesin e atyre që mbetën pas.

Pastaj, i shkatërruam të tjerët.

Ne lëshuam mbi ta rrebesh (gurësh). Sa i tmerrshëm ishte rrebeshi i atyre që qenë paralajmëruar!

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe banorët e Ejkës i përgënjeshtruan të dërguarit,

kur Shuajbi u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Jepni masën të plotë e mos u bëni nga ata që hanë (në matje)

dhe peshoni me peshore të saktë

e mos ua pakoni njerëzve gjërat e tyre dhe mos bëni çrregullime në Tokë!

Frikësojuni Atij që ju krijoi ju dhe brezat e mëparshëm!"

Ata thanë: "Në të vërtetë, ti je vetëm një i magjepsur!

Ti je vetëm një njeri si ne dhe ne mendojmë se ti je gënjeshtar.

Pra, lësho mbi ne një copë nga qielli, nëse je prej të sinqertëve!"

Ai (Shuajbi) tha: "Zoti im di më së miri çdo gjë që bëni ju."

Por, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj i kaploi dënimi i ditës me re. Ai ishte vërtet dënimi i një dite të madhe.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Pa dyshim, ky (Kuran) është shpallje e Zotit të botëve,

të cilën e zbriti Shpirti besnik (Xhibrili)

në zemrën tënde (o Muhamed), që të bëhesh nga paralajmëruesit,

në gjuhën e pastër arabe.

Në të vërtetë, ai është (përmendur) në Shkrimet e mëparshme.

A nuk ishte provë për ta, se atë e njihnin dijetarët e bijve të Israilit?

Sikur t'ia zbritnim atë ndonjë joarabi

e ai t'ua lexonte atyre, ata nuk do t'i besonin.

Ja, kështu e ngulitim Ne atë (mosbesimin) në zemrat e keqbërësve.

Ata nuk do ta besojnë atë derisa të shohin dënimin e dhembshëm.

Ai do t'u vijë papritmas, pa e vënë re ata.

E atëherë do të thonë: "A do të na jepet afat?"

Vallë, a mos po kërkojnë ata përshpejtimin e dënimit Tonë?

Më thuaj, nëse do t'i linim të jetonin të kënaqur disa vjet

e pastaj t'i godiste ajo për të cilën qenë paralajmëruar,

çfarë dobie do t'u bënte atyre kënaqësia që kishin?

Ne kurrë nuk shkatërruam asnjë qytet pa i dërguar më parë paralajmërues,

për t'i këshilluar ata, sepse Ne nuk jemi të padrejtë.

Këtë (Kuran) nuk e kanë zbritur shejtanët,

madje, atyre s'u takon të bëjnë një gjë të tillë e as që kanë mundësi,

sepse ata janë të penguar nga dëgjimi (i Shpalljes).

Pra, mos lut zot tjetër krahas Allahut, që të mos bëhesh prej atyre që do të ndëshkohen!

Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm

dhe ji i butë me besimtarët që të pasojnë!

E, nëse ata (farefisi yt) të kundërshtojnë, thuaju: "Unë nuk do të jap llogari për atë që bëni ju."

Dhe mbështetju të Gjithëfuqishmit, Mëshirëplotit,

i Cili të sheh kur ngrihesh (për namaz),

si dhe lëvizjet e tua (të namazit) në mesin e atyre që bëjnë sexhde.

Me të vërtetë, Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.

A t'ju tregoj se kujt i zbresin shejtanët?

Ata i zbresin çdo gënjeshtari të mbushur me gjynahe.

Ata u pëshpëritin atyre atë që dëgjojnë vjedhurazi, por shumica e tyre janë gënjeshtarë.

Ndërkaq, poetët ndiqen nga të humburit.

A nuk e sheh se ata bredhin në çdo anë

dhe thonë atë që nuk e bëjnë?

Përveç atyre që besojnë, që bëjnë vepra të mira, që e përmendin shumë Allahun dhe që mbrohen kur u bëhet padrejtësi. Ndërkaq, ata që bëjnë zullum, do ta kuptojnë se çfarë fundi i pret ata.

Ta, sin.[1] Këto janë ajetet e Kuranit, të një Libri të qartë, ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

që është udhëzim e përgëzim për besimtarët,

të cilët e falin namazin, e japin zekatin dhe janë të bindur për botën tjetër.

Në të vërtetë, atyre që nuk besojnë në botën tjetër, Ne ua kemi hijeshuar veprat e veta, prandaj bredhin verbërisht.

Këta janë ata që do të kenë dënim të rëndë (në këtë botë), kurse në botën tjetër do të jenë më të humburit.

Me të vërtetë, ty po të vjen Kurani nga një i Urtë, i Gjithëdijshëm.

(Kujto) kur Musai i tha familjes së vet: "Unë vërejta një zjarr. Do t'ju sjell që andej ndonjë lajm ose ndonjë urë zjarri për t'u ngrohur."

Kur shkoi tek ai, një zë e thirri: "Bekuar qoftë ai që është te zjarri dhe ata që janë rreth tij. I patëmeta është Allahu, Zoti i botëve.

O Musa, me të vërtetë, Jam Unë, Allahu, i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Hidhe shkopin tënd!" Por, kur e pa atë duke lëvizur si të ishte gjarpër, u kthye dhe iku pa shikuar prapa. "O Musa, mos u frikëso, të dërguarit nuk frikësohen në praninë Time!

Por, nëse ndokush bën padrejtësi e pastaj të keqen e zëvendëson me të mirë, atëherë Unë jam vërtet Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Fute dorën në gjoks: ajo do të dalë e bardhë, pa ndonjë të metë, si një nga nëntë shenjat për Faraonin dhe popullin e tij, sepse ata janë njëmend popull i pabindur."

Por, kur atyre u erdhën shenjat Tona të dukshme, ata thanë: "Kjo është magji e kulluar!"

Ata i mohuan ato padrejtësisht dhe me mendjemadhësi, edhe pse ishin të bindur në shpirt se janë të vërteta. Shih, pra, si ishte fundi i shkatërrimtarëve!

Edhe Davudit e Sulejmanit u dhamë dituri e ata thanë: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili na nderoi mbi shumë robër të Tij besimtarë."

Sulejmani e trashëgoi Davudin[2] dhe tha: "O njerëz, neve na është mësuar gjuha e shpendëve dhe na është dhënë nga çdo gjë mirësi. Kjo është me të vërtetë një dhunti e qartë." ——— [2] Në pejgamberi, dituri dhe mbretëri.

Para Sulejmanit u tubua ushtria e tij nga xhinët, nga njerëzit dhe nga shpendët, të gjithë në radhë duke marshuar.

Kur arritën në luginën e milingonave, një milingonë tha: "O ju milingona, hyni në foletë tuaja, që të mos ju shkelë Sulejmani dhe ushtria e tij, pa e vënë re!"

Atëherë ai vuri buzën në gaz, duke qeshur me fjalët e saj dhe tha: "Zoti im, ma mundëso të jem mirënjohës për mirësitë që më ke dhënë mua e prindërve të mi dhe që të bëj vepra të mira, me të cilat Ti je i kënaqur! Më prano, me mëshirën Tënde, në mesin e robërve të Tu të mirë!"

Ai kontrolloi shpendët, pastaj tha: "Pse nuk po e shoh pupëzën? A nuk është e pranishme?

Do ta dënoj ashpër ose do ta ther, nëse nuk më sjell ndonjë arsye të fortë!"

Nuk vonoi shumë e ajo erdhi dhe tha: "Kam parë diçka që ti nuk ke parë dhe të kam sjellë një lajm të sigurt nga Seba.

Gjeta një grua që i sundonte ata. Asaj i ishte dhënë çdo gjë dhe ajo kishte një fron madhështor.

Pashë që ajo dhe populli i saj i binin në sexhde Diellit e jo Allahut. Shejtani ua kishte hijeshuar veprat e tyre dhe i kishte shmangur nga rruga e drejtë, kështu që nuk ishin të udhëzuar.

Si nuk i bëjnë sexhde Allahut, i Cili nxjerr të fshehtën nga qiejt e nga Toka dhe Ai di atë që fshihni dhe atë që shfaqni haptas?!

Allahu është Ai përveç të Cilit nuk ka zot që meriton të adhurohet, Zoti i Arshit madhështor."

Sulejmani tha: "Do ta shohim nëse e ke thënë të vërtetën apo ke gënjyer.

Shko me këtë letrën time dhe çojua atyre! Pastaj largohu (pak) nga ata dhe shiko si do të përgjigjen!"

Ajo (mbretëresha) tha: "Oj pari! Mua më ka ardhur një letër fisnike.

Është nga Sulejmani dhe thotë: "Me emrin e Allahut, të Gjithëmëshirshmit, Mëshirëplotit!

Mos u tregoni kryelartë ndaj meje, por ejani tek unë të nënshtruar!"

Ajo tha: "Oj pari! Më këshilloni për këtë çështje timen, sepse unë nuk do të marr ndonjë vendim pa ju!"

Ata thanë: "Ne jemi të fuqishëm dhe luftëtarë të rreptë, por vendimi të përket ty, prandaj shiko se çfarë do të na urdhërosh!"

Ajo tha: "Kur mbretërit pushtojnë ndonjë qytet, e shkatërrojnë atë dhe i poshtërojnë fisnikët e atij vendi. Kështu veprojnë ata.

Por, unë po u dërgoj atyre një dhuratë, e të shoh me se do të kthehen të dërguarit."

Kur erdhi (i dërguari), Sulejmani tha: "Vallë, me pasuri doni të më joshni? Ajo që më ka dhënë Allahu është shumë më e mirë se ajo që jua ka dhënë juve. Por, ju gëzoheni me dhuratat tuaja.

Kthehu tek ata se, pa dyshim, ne do t'u vemi atyre me ushtri, së cilës nuk do të mund t'i bëjnë ballë dhe do t'i dëbojmë që andej të poshtëruar e të përbuzur."

Pastaj tha: "Oj pari! Cili prej jush mund të ma sjellë fronin e saj para se të më vijnë të nënshtruar?"

Një i fuqishëm nga xhinët tha: "Unë ta sjell atë para se të ngrihesh nga vendi. Unë kam fuqi për këtë dhe jam i besueshëm."

Por, ai që kishte njohuri nga Libri, tha: "Unë ta sjell atë sa hap e mbyll sytë." Kur e pa atë të vendosur para tij, tha: "Kjo është prej mirësisë së Zotit tim, për të më sprovuar nëse do të jem mirënjohës apo mosmirënjohës. Kush falënderon, në të vërtetë e ka për të mirën e vet e, kush mohon, (le ta dijë se) Zoti im është i Panevojë e Bujar.

Ai tha: "Ndryshojani asaj fronin, që të shohim nëse do ta dallojë, apo është prej atyre që nuk dinë të dallojnë.

Kështu, kur erdhi ajo, u pyet: "A është froni yt i këtillë?" Ajo tha: "Si të ishte vetë ai." (Sulejmani i tha:) "Neve na është dhënë dituria para kësaj dhe ne ishim të nënshtruar (ndaj Allahut)."

Atë e kishte penguar (nga besimi) ajo që adhuronte në vend të Allahut, sepse ajo ishte nga një popull jobesimtar.

Asaj iu tha: "Hyr në pallat." Kur e pa atë, kujtoi se ishte ujë, kështu që zbuloi kërcinjtë e saj. Ai tha: "Ky është një pallat i shtruar me xhama." Ajo tha: "Zoti im, unë i paskam bërë padrejtësi vetvetes e tani, bashkë me Sulejmanin, i nënshtrohem Allahut, Zotit të botëve."

Ne dërguam te themudët vëllanë e tyre, Salihun (i cili u tha atyre): "Adhurojeni Allahun!" Por, ja që ata u ndanë në dy grupe kundërshtare.

Ai tha: "O populli im, përse kërkoni përshpejtimin e së keqes para së mirës?! Përse nuk kërkoni falje nga Allahu, që të mëshiroheni?!"

Ata thanë: "Ne të shohim ty dhe ata që janë me ty si ogurzinj." Ai tha: "Oguri juaj është prej Allahut. Në të vërtetë, ju jeni një popull i vënë në provë."

Në qytet ishin nëntë veta që bënin çrregullime në tokë e nuk bënin përmirësime.

Ata thanë: "Le të betohemi në Allahun se do ta vrasim atë dhe familjen e tij gjatë natës e pastaj do t'u themi të afërmve të tij se ne nuk ishim të pranishëm gjatë vrasjes së familjes së tij dhe se ne njëmend po e themi të vërtetën."

Ata kurdisën një kurth, por edhe Ne ngremë një kurth, pa e ndier ata.

Shih pra fundin e kurthit të tyre: Ne i shkatërruam ata dhe gjithë popullin e tyre.

Ja shtëpitë e tyre të bëra rrafsh me tokë për shkak të padrejtësive që bënin. Vërtet, në këtë ka mësim për njerëzit që dinë.

Ne i shpëtuam ata që besuan dhe i frikësoheshin Allahut.

Kujto Lutin, kur i tha popullit të vet: "Si mund të bëni këtë punë të ndryrë, madje duke parë njëri-tjetrin?!

A u afroheni burrave me epsh në vend të grave? Në të vërtetë, ju jeni popull i paditur!"

Përgjigjja e vetme që i dha populli i tij ishte: "Dëboni familjen e Lutit nga qyteti juaj, sepse ata janë njerëz që e mbajnë veten të pastër!"

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij, përveç gruas së tij, e cila ishte nga ata që mbetën pas.

Ne lëshuam mbi ta rrebesh (gurësh). Sa i tmerrshëm ishte rrebeshi i atyre që qenë paralajmëruar!

Thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut dhe shpëtimi qoftë mbi robërit e Tij të zgjedhur! Vallë, Allahu është më i mirë apo ata që ia shoqërojnë Atij (në adhurim)?!

A mund të jenë (ata që i adhurojnë përveç Allahut) më të mirë se Ai që krijoi qiejt dhe Tokën, që zbriti për ju ujë nga qielli, me anë të të cilit Ne krijojmë kopshte të mahnitshme, pemët e të cilave ju nuk mund t'i rritni?! Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Jo, por ata janë njerëz që i quajnë të barabartë (të tjerët me Allahun).

A mund të jenë më të mirë se Ai që e bëri Tokën të qëndrueshme, krijoi në të lumenj dhe bëri në të male të patundshme dhe vuri pengesë ndërmjet dy detesh? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Jo, por shumica e tyre nuk e dinë.

A mund të jenë më të mirë se Ai që i përgjigjet hallexhiut, kur ai i lutet, që jua largon të keqen dhe që ju bën trashëgues në tokë (njërin pas tjetrit)?! Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? Sa pak që mendoni!

A mund të jenë më të mirë se Ai që ju udhëzon në errësirat e tokës e të detit dhe që i dërgon erërat si sihariq të mëshirës së Tij? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)? I Lartësuar është Allahu nga ajo që i shoqërojnë ata!

A mund të jenë më të mirë se Ai që e fillon krijimin e më pas e përsërit atë dhe që ju furnizon nga qielli e nga toka? Pra, a ka zot tjetër krahas Allahut (që meriton adhurimin)?" Thuaj: "Sillni provat tuaja, nëse thoni të vërtetën!"

Thuaj: "Askush, as në qiej e as në Tokë, nuk e di të fshehtën, përveç Allahut, dhe as e dinë kur do të ringjallen."

Mos kanë ata, vallë, dituri për botën tjetër?! Jo, por ata janë në dyshim lidhur me këtë. Jo! Në të vërtetë, ata janë të verbër ndaj saj.

E, ata që nuk besojnë thonë: "A mos, vallë, kur ne dhe të parët tanë të bëhemi dhé, atëherë do të ringjallemi?!

Kjo është ajo që neve dhe të parëve tanë na është premtuar më parë. Kjo nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve."

Thuaj: "Udhëtoni nëpër botë dhe shihni se si ishte fundi i keqbërësve!"

Mos u pikëllo për ta e as mos u brengos për shkak të kurtheve të tyre!

Ata thonë: "Kur do të jetësohet ky premtim, nëse jeni duke thënë të vërtetën?"

Thuaj: "Mbase mund të jetë afër jush diçka nga ajo që kërkoni ta përshpejtoni."

Në të vërtetë, Zoti yt është shumë Bujar ndaj njerëzve, por shumica e tyre nuk janë mirënjohës.

S'ka dyshim se Zoti yt e di çfarë fshehin zemrat e tyre dhe çfarë shfaqin haptazi.

S'ka asgjë të fshehtë në qiell e as në Tokë që nuk është shënuar në një Libër të qartë (Leuhi Mahfudh).

Në të vërtetë, ky Kuran u tregon bijve të Israilit shumicën e asaj për të cilën ata kundërshtoheshin

dhe, me të vërtetë, ai është udhëzim dhe mëshirë për besimtarët.

Pa dyshim, Zoti yt do të gjykojë ndërmjet tyre me gjykimin e Tij (të drejtë) dhe Ai është i Gjithëfuqishmi, i Gjithëdijshmi.

Prandaj, mbështetju Allahut, sepse ti, pa dyshim, je në të vërtetën e qartë!

Ti nuk mund t'i bësh të vdekurit të dëgjojnë, as mund t'i bësh të shurdhrit të dëgjojnë thirrjen, kur ata të kthejnë shpinën!

Ti nuk mund t'i shmangësh të verbrit nga humbja e tyre. Ti mund t'i bësh të dëgjojnë vetëm ata që besojnë në ajetet Tona. Ata janë muslimanë (të nënshtruar ndaj Nesh).

E, kur të përmbushet fjala, Ne do t'u nxjerrim atyre një kafshë nga toka, e cila do t'u flasë atyre, se njerëzit nuk u kanë besuar ajeteve Tona.

(Kujto) Ditën kur Ne do të tubojmë nga çdo popull nga një grup prej atyre që përgënjeshtruan ajetet Tona e do të tërhiqen duke qenë në radhë

derisa, kur të arrijnë, Ai do t'u thotë: "A i përgënjeshtruat ajetet e Mia, ndonëse nuk kishit njohuri për to, apo çfarë vepruat?"

Atëherë do të përmbushet vendimi ndaj tyre (duke i kapluar dënimi), për shkak të padrejtësive që bënin dhe ata nuk do të mund të flasin.

A nuk e shohin ata se Ne e bëmë natën për të pushuar në të, ndërsa ditën e bëmë dritë. Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që besojnë.

(Kujto) Ditën kur do t'i fryhet surit (bririt) e do të tmerrohen të gjithë ata që janë në qiej dhe ata në tokë, me përjashtim të atyre që do Allahu. Të gjithë do t'i vijnë Atij të përulur.

Ti i sheh malet e të duken të palëvizshme, porse ato lëvizin si retë. Kjo është vepër e Allahut, i Cili ka përsosur çdo gjë. Vërtet, Ai është i Gjithëdijshëm për gjithçka që bëni ju.

Ata që vijnë me vepra të mira, do të kenë shpërblim më të mirë dhe do të jenë të mbrojtur nga tmerri i asaj Dite.

Ndërkaq, ata që vijnë me vepra të këqija, do të hidhen me fytyrë në Zjarr (e do t'u thuhet): "A do të shpërbleheni përveçse për atë që keni bërë?"

(Thuaju atyre, o Muhamed:) Në të vërtetë, unë jam urdhëruar ta adhuroj vetëm Zotin e këtij qyteti (Mekës), i Cili e ka bërë të shenjtë atë dhe të Cilit i përket çdo gjë, si dhe jam urdhëruar të jem musliman (i nënshtruar ndaj Tij)

dhe të lexoj Kuranin. Kushdo që ndjek rrugën e drejtë, e ka për të mirën e vet, ndërsa atij që humbet, thuaji: "Unë jam vetëm paralajmërues."

Dhe thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut! Ai do t'jua tregojë shenjat e Tij e ju do t'i njihni ato. Zoti yt nuk është i shkujdesur ndaj asaj që bëni ju.