Arnavutça Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Kasas 28:1 – Zuhruf 43:89

Tâ, sîn, mîm.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Këto janë ajetet e Librit të qartë.

Ne po të lexojmë ty lajmet e Musait dhe Faraonit, ashtu si ishte në të vërtetë, për njerëzit që besojnë.

Njëmend, Faraoni u tregua arrogant në tokë dhe i ndau banorët e saj në grupe, disa prej të cilëve i shtypi, duke i therur djemtë e tyre dhe duke i lënë të gjalla vajzat e tyre. Ai ishte vërtet shkatërrimtar.

Por, ne donim t'u dhuronim mirësi atyre që ishin të shtypur në tokë, t'i bënim prijës e trashëgimtarë,

t'u jepnim pushtet në tokë dhe t'u tregonim Faraonit, Hamanit dhe ushtrisë së tyre atë nga e cila druheshin.

Ne e frymëzuan nënën e Musait: "Jepi gji atij e, kur të kesh frikë për të, hidhe në lumë dhe mos u frikëso, as mos u pikëllo, se Ne do ta kthejmë atë te ti dhe do ta bëjmë prej të dërguarve."

Atë e gjetën rrethi i Faraonit, që të bëhej armik dhe dëshpërim për ta. Me të vërtetë, Faraoni, Hamani dhe ushtria e tyre ishin gjynahqarë.

Gruaja e Faraonit tha: "Ai është burim gëzimi për mua dhe për ty. Mos e mbytni, se ndoshta na sjell dobi ose e birësojmë. Por, ata nuk e dinin çfarë po bënin.

Ndërkohë, zemra e nënës së Musait u bë e zbrazët. Për pak do ta zbulonte atë, po të mos ia forconim zemrën, që të ishte prej besimtarëve.

Ajo i tha motrës së Musait: "Ndiq gjurmët e tij!" Ajo e vëzhgonte nga larg, pa e vënë re ata.

Ne patëm bërë që ai të mos pranonte asnjë mëndeshë. Atëherë, ajo tha: "A doni t'ju tregoj për një familje që do të përkujdesen për të dhe që ia duan të mirën?"

Kështu, Ne e kthyem te nëna e tij, që ajo të gëzohej e të mos pikëllohej dhe që ta dinte se premtimi i Allahut është i vërtetë, por shumica e njerëzve nuk e dinë.

Kur iu focua trupi dhe arriti pjekurinë, Ne i dhamë atij urtësi e dituri. Kështu i shpërblejmë punëmirët.

Musai hyri në qytet në një kohë kur banorët e tij ishin të shkujdesur dhe gjeti aty dy burra që po luftonin me njëri-tjetrin, njëri nga populli i tij e tjetri nga armiqtë e tij. Ai që ishte nga populli i tij e thirri për ta ndihmuar kundër atij që ishte nga armiku. Musai e qëlloi me grusht atë, duke e lënë të vdekur. Ai tha: "Kjo është vepër e shejtanit. S'ka dyshim se ai është armik i hapur, i cili të çon në humbje."

Dhe tha: "Zoti im! Me të vërtetë, unë bëra padrejtësi ndaj vetes, prandaj më fal!" Atëherë, Ai e fali atë. Njëmend, Ai është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Musai tha: "Zoti im, ngaqë Ti më dhurove mirësi, unë nuk do t'u dal në ndihmë keqbërësve."

Ai u gdhi në qytet i frikësuar, duke vëzhguar, kur ja, ai që i kishte kërkuar ndihmë një ditë më parë, po e thërriste sërish në ndihmë. Musai i tha: "Ti qenke një ngatërrestar i hapur!"

Kur deshi të përdorte forcën kundër atij që ishte armik i të dyve, ai tha: "O Musa, a dëshiron të më vrasësh mua ashtu siç vrave një njeri dje? Ti dëshiron thjesht të bëhesh kryelartë në tokë dhe nuk dëshiron të bëhesh përmirësues."

Nga skaji i qytetit erdhi një burrë duke nxituar dhe tha: "O Musa, paria janë duke shqyrtuar vrasjen tënde, prandaj ik. Unë po të këshilloj çiltërsisht."

Atëherë, ai doli nga qyteti i frikësuar e duke vëzhguar dhe tha: "Zoti im! Më shpëto nga populli zullumqar!"

Kur u drejtua nga Medjeni, tha: "Mbase, Zoti im do të më udhëzojë në rrugën e drejtë."

E, kur arriti te Pusi i Medjenit, aty gjeti një grumbull njerëzish që po u jepnin ujë bagëtive. Përveç tyre, ai gjeti edhe dy gra që po pengonin bagëtitë e tyre. Ai u tha atyre: "Ç'është puna juaj?" Ato thanë: "Ne nuk u japim ujë bagëtive derisa të largohen barinjtë, ndërkohë babai ynë është plak i moçëm."

Atëherë, ai u dha ujë (bagëtive të tyre), pastaj vajti te një hije e tha: "Zoti im, unë kam nevojë për çfarëdo të mire që më jep!"

Ndërkohë, njëra nga ato vajti tek ai duke ecur me turp dhe i tha: "Babai im po të thërret për të të shpërblyer që u dhe ujë bagëtive tona." Kur shkoi tek ai dhe ia tregoi ngjarjen, ai i tha: "Mos ki frikë! Tashmë ke shpëtuar nga populli zullumqar."

Njëra nga ato të dyja tha: "O babush, merre në shërbim, sepse më i miri që mund të marrësh në shërbim është ai që është i fortë dhe i besueshëm!"

Ai i tha: "Unë dua të të jap për grua njërën nga këto dy vajzat e mia, me kusht që të më shërbesh tetë vjet. Por, nëse i plotëson dhjetë, ajo është prej teje. Unë nuk dua të ta rëndoj. Ti do të më gjesh mua, në dashtë Allahu, prej të mirëve."

Musai tha: "Le të mbetet kjo mes meje e teje. Cilindo nga dy afatet që ta plotësoj, s'do të ketë detyrim tjetër për mua. Allahu është dëshmitar për atë që po themi."

Kur Musai e plotësoi afatin dhe u nis me familjen e tij, vuri re një zjarr në anë të malit Tur. Ai i tha familjes së vet: "Rrini këtu, se vërejta një zjarr. Ndoshta mund t'ju sjell që andej ndonjë lajm ose ndonjë urë zjarri për t'u ngrohur."

Kur vajti aty, nga ana e djathtë e luginës, nga pema që ndodhej në vendin e bekuar, u dëgjua një zë: "O Musa! Me të vërtetë, Unë jam Allahu, Zoti i botëve!

Hidhe shkopin tënd!" Por, kur e pa atë duke lëvizur si të ishte gjarpër, u kthye dhe iku pa shikuar prapa. "O Musa, mos u frikëso, se ti je nga ata që janë të mbrojtur!

Fute dorën në gjoks: ajo do të dalë e bardhë, pa ndonjë të metë, dhe mblidhe krahun që të çlirohesh nga frika. Këto[2] janë dy prova nga Zoti yt për Faraonin dhe parinë e tij. Ata janë vërtet popull i pabindur. ——— [2] shkopi dhe dora.

Ai tha: "Zoti im, unë kam mbytur njërin prej tyre, andaj kam frikë se do të më vrasin.

Ndërkaq, vëllai im, Haruni, është më gojëtar se unë në të folur, kështu që dërgoje atë me mua si ndihmës, që të vërtetojë fjalët e mia, sepse kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar.

Ai tha: "Ne do të të forcojmë me vëllanë tënd dhe do t'ju japim fuqi, kështu që ata nuk do të mund t'ju bëjnë dëm." Me mrekullitë Tona, ju të dy dhe ata që ju pasojnë, do të jeni fitimtarë.

Por, kur Musai u vajti atyre me mrekullitë Tona të qarta, ata thanë: "Kjo s'është gjë tjetër, veçse magji e shpikur dhe ne kurrë nuk kemi dëgjuar diçka të tillë prej të parëve tanë."

Musai tha: "Zoti im e di më së miri se kush vjen me udhëzim prej Tij dhe kujt do t'i takojë fundi i mirë. Me të vërtetë, keqbërësit nuk do të gjejnë shpëtim."

Faraoni tha: "Oj pari! Unë nuk di që ka për ju tjetër zot përveç meje. Më ndiz pra, o Haman, një zjarr për të pjekur tullat dhe më ndërto një kullë të lartë që të ngjitem e të shoh Zotin e Musait, ndonëse unë mendoj se ai është gënjeshtar!"

Ai dhe ushtarët e tij u sollën me kryelartësi në tokë pa asnjë të drejtë dhe mendonin se nuk do të ktheheshin te Ne.

Prandaj, Ne e kapëm atë e ushtrinë e tij dhe i hodhëm në det. Shih pra si ishte fundi i zullumqarëve!

Ne i bëmë ata udhëheqës që ftojnë për në zjarr, kurse në Ditën e Kiametit nuk do të ndihmohen.

Ne bëmë që mallkimi t'i ndjekë ata në këtë botë, kurse në Ditën e Kiametit do të jenë të përbuzur.

Me të vërtetë, Ne i dhamë Musait Librin, pasi i shkatërruam brezat e mëparshëm, si provë të qartë për njerëzit dhe udhëzim e mëshirë, që të mund të marrin mësim.

Ti nuk ishe në anën perëndimore (të malit Tur) kur ia besuam Musait detyrën e as ishe i pranishëm.

Por, Ne krijuam breza të shumtë dhe kaloi një kohë e gjatë ndërmjet tyre. As ishe në mesin e banorëve të Medjenit që t'ua lexoje atyre ajetet Tona, por ishim Ne që të dërguam (e t'i mësuam këto lajme).

As ishe në anën e malit Tur, kur e thirrëm (Musain), por (ty të zbriti shpallja) si mëshirë nga Zoti yt, për t'ua tërhequr vërejtjen njerëzve që nuk u kishte ardhur asnjë paralajmërues para teje, që ata të marrin mësim

dhe që, kur t'i godasë ndonjë fatkeqësi për shkak të asaj që kanë bërë duart e tyre, të mos thonë: "Zoti ynë, përse nuk na çove ndonjë të dërguar, që të mund t’i pasonim ajetet e Tua e të bëheshim besimtarë?"

Por, kur u erdhi e vërteta nga ana Jonë, ata thanë: "Përse nuk i është dhënë atij (Muhamedit) diçka e ngjashme me atë që i ishte dhënë Musait?!" Po a nuk e mohuan ata atë që i ishte dhënë Musait më parë?! Ata thonë: "(Kurani dhe Teurati janë) dy magji që mbështesin njëra-tjetrën" dhe thonë: "Ne i mohojmë që të dyja".

Thuaj: "Sillni atëherë një libër nga Allahu që përmban udhëzim më të mirë se këta të dy, që ta ndjek atë, nëse e thoni të vërtetën!"

Nëse ata nuk binden, atëherë dije se ata ndjekin vetëm dëshirat e veta. E kush është më i humbur se ai që ndjek dëshirën e vet pa pasur asnjë udhëzim prej Allahut?! S'ka dyshim se Allahu nuk i udhëzon njerëzit e padrejtë.

Ne ua kumtuam atyre Shpalljen, në mënyrë që të marrin mësim.

Ata të cilëve ua dhamë Librin para tij (Kuranit), ata besojnë në të.

Kur u lexohet atyre (Kurani), ata thonë: "Ne i besojmë atij. Pa dyshim, ajo është e vërteta nga Zoti ynë. Ne, edhe para tij ishim muslimanë (të nënshtruar ndaj Allahut)."

Atyre do t'u jepet shpërblimi dyfish, për shkak se duruan. Ata e largojnë të keqen me të mirë dhe japin nga ajo që Ne u kemi dhënë.

Kur dëgjojnë fjalë të kota, ata largohen duke thënë: "Ne i kemi veprat tona dhe ju keni veprat tuaja. Paqe për ju! Ne nuk duam të kemi punë me të paditurit."

Në të vërtetë, ti nuk mund të udhëzosh atë që do, por Allahu udhëzon atë që dëshiron. Ai i njeh mirë të udhëzuarit.

Ata thonë: "Nëse ndjekim udhëzimin me ty, do të rrëmbehemi nga toka jonë." Vallë, a nuk ua mundësuam atyre të jetojnë në një vend të shenjtë e të sigurt, ku sillen fruta të çdo lloji, si furnizim prej Nesh?! Por, shumica e tyre nuk e dinë.

Sa shumë qytete i kemi shkatërruar, për shkak se u treguan mosmirënjohës në jetesën e tyre! Ja banesat e tyre, të cilat nuk u banuan pas tyre, përveçse pak. Jemi Ne trashëgimtarët.

Zoti yt kurrë nuk do t'i shkatërronte vendbanimet pa dërguar më parë në qendrën e tyre një të dërguar, që t'ua lexonte atyre ajetet Tona. Dhe, Ne kurrë nuk do të shkatërronim ndonjë vendbanim, përveç nëse banorët e tij do të ishin të padrejtë.

Çfarëdo që ju është dhënë është vetëm kënaqësi dhe stoli e jetës së kësaj bote. Ndërkaq, ajo që është tek Allahu është më e mirë dhe më e qëndrueshme. Si nuk e kuptoni?!

A është njësoj ai që i kemi premtuar një premtim të mirë (Xhenetin), të cilin do ta gjejë, me atë që i kemi dhënë kënaqësinë e jetës së kësaj bote, ndërsa në Ditën e Kiametit do të jetë prej atyre që do të hyjnë në Zjarr?!

Atë Ditë, Allahu do t'i thërrasë ata e do t'u thotë: "Ku janë ata që i quanit ortakë të Mi?"

Ata që merituan dënimin, do të thonë: "Zoti ynë, këta janë ata që i kemi çuar në humbje; ne i çuam ata në humbje ashtu siç humbëm edhe vetë. Ne shfajësohemi para Teje; ata nuk na adhuronin ne."

Atyre do t'u thuhet: "Thirrni tashmë ata që i quanit ortakë të Mi." Ata do t'i thërrasin, por nuk do t'u përgjigjen. Ata do të shohin dënimin dhe do të dëshironin të kishin ndjekur rrugën e drejtë.

Atë Ditë, Ai do t'i thërrasë ata, duke u thënë: "Ç'përgjigje u dhatë të dërguarve?"

Atë Ditë, provat do të fshihen prej syve e as do të pyesin njëri-tjetrin.

Ndërkaq, ai që pendohet, beson dhe bën vepra të mira, do të jetë prej të shpëtuarve.

Zoti yt krijon dhe zgjedh çfarë të dojë, ndërsa atyre nuk u takon të zgjedhin. I patëmeta dhe i Lartësuar është Allahu mbi gjithçka që ia shoqërojnë Atij.

Zoti yt di çfarë fshehin zemrat e tyre dhe çfarë shfaqin haptazi.

Ai është Allahu! Nuk ka zot që adhurohet me të drejtë përveç Tij. Të gjitha lavdërimet i takojnë Atij në këtë jetë dhe në botën tjetër. I Tij është gjykimi dhe tek Ai do të ktheheni.

Thuaj: "Pa më thoni, nëse Allahu do ta bënte natën të përhershme për ju deri në Ditën e Kiametit, cili zot përveç Allahut do t'ju sillte dritë? Pra, a nuk dëgjoni?"

Thuaj: "Pa më thoni, nëse Allahu do t'jua bënte ditën të përhershme deri në Ditën e Kiametit, cili zot përveç Allahut do t'jua sillte natën për të pushuar? Pra, a nuk e shihni?"

Prej mëshirës së Tij, Ai krijoi për ju natën e ditën, për të pushuar në to dhe për të kërkuar mirësinë e Tij, si dhe që të jeni mirënjohës.

Ditën, kur Ai do t'i thërrasë ata e do t'u thotë: "Ku janë ata që i quanit ortakë të Mi?"

dhe kur prej çdo populli do të nxjerrim nga një dëshmitar e do t'u themi: "Sillni provat tuaja!", atëherë do ta kuptojnë se e vërteta është e Allahut dhe atyre do t'u humbin ata (zotat e rremë) që kishin sajuar.

Me të vërtetë, Karuni ishte nga populli i Musait, por ai u soll me mendjemadhësi ndaj tyre. Ne i dhamë atij aq shumë thesare, saqë çelësat e tyre do të rëndonin një grup burrash të fortë. Populli i vet i tha atij: "Mos u gëzo tej mase, se Allahu nuk i do ata që gëzohen (duke qenë mosmirënjohës).

Por kërkoje botën tjetër me atë që të ka dhënë Allahu dhe mos e harro hisen tënde të kësaj bote, si dhe bëj mirë, ashtu siç të ka bërë mirë Allahu e mos kërko të bësh çrregullime në Tokë, sepse Allahu nuk i do shkatërrimtarët.

Ai tha: "E gjithë kjo më është dhënë vetëm falë dijes sime." A nuk e dinte ai se Allahu ka shkatërruar para tij breza që ishin më të fuqishëm e që kishin grumbulluar më shumë pasuri sesa ai? E zullumqarët nuk do të pyeten për gjynahet e tyre.

Ai doli para popullit të vet me stolitë e tij. Ata që lakmonin jetën e kësaj bote, thanë: "Ah, sikur të kishim edhe ne ashtu si i është dhënë Karunit! Ai është njëmend njeri me shumë fat."

Ndërkaq, ata që u është dhënë dituria, thanë: "Të mjerët ju! Shpërblimi i Allahut është më i mirë për atë që beson dhe bën vepra të mira. Këtë mund ta arrijnë vetëm të durueshmit."

Ne bëmë që toka ta gëlltiste atë dhe shtëpinë e tij. Ai nuk pati kurrfarë rrethi që ta ndihmonte kundër Allahut e as që mundi ta ndihmonte vetveten.

Ata që dje shpresonin të ishin në vendin e tij, zunë të thoshin: "A nuk e shihni se Allahu ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë?! Po të mos na mëshironte Allahu, do të bënte që të na gëlltiste toka. A nuk e shihni se jobesimtarët nuk gjejnë shpëtim?!"

Botën tjetër e kemi caktuar për ata që nuk duan madhështi e as çrregullime në tokë. Fundi i mirë është për ata që i frikësohen Allahut.

Kush vjen me ndonjë vepër të mirë, do të shpërblehet me diçka më të mirë se ajo, e kush vjen me ndonjë vepër të keqe, keqbërësit do të ndëshkohen vetëm për atë që kanë bërë.

Me të vërtetë, Ai që ta ka urdhëruar ty Kuranin, do të të kthejë në vendin e premtuar. Thuaj: "Zoti im e di më së miri se kush është në rrugën e drejtë dhe kush është në humbje të qartë."

Ti nuk shpresoje se do të të shpallej Libri, por kjo është mëshirë nga Zoti yt. Prandaj, kurrsesi mos u bëj përkrahës i jobesimtarëve!

Kurrsesi mos i lejo të të shmangin nga ajetet e Allahut pasi të jenë shpallur, por thirr për te Zoti yt dhe assesi mos u bëj prej idhujtarëve!

Mos lut tjetër zot krahas Allahut! S'ka zot që adhurohet me të drejtë përveç Tij. Çdo gjë do të shkatërrohet, përveç Fytyrës së Tij (përveç Tij). I Tiji është gjykimi dhe tek Ai do të ktheheni.

Elif, lam, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

A mendojnë njerëzit se do të lihen të thonë: "Besuam" pa u sprovuar?!

Në të vërtetë, Ne i kemi sprovuar edhe ata që ishin para tyre. Pra, sigurisht Allahu do t'i zbulojë ata që thonë të vërtetën dhe Ai do t'i zbulojë gënjeshtarët.

A mos mendojnë ata që bëjnë vepra të këqija se mund të shpëtojnë prej Nesh (pa u dënuar)? Sa mbrapsht që gjykojnë!

Kushdo që shpreson takimin me Allahun, le ta dijë se afati i Allahut do të vijë me siguri. Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.

E kush përpiqet, në të vërtetë, përpiqet për të mirën e vet. Pa dyshim, Allahu nuk ka nevojë për krijesat.

Atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, Ne, pa dyshim, do t'ua shlyejmë të këqijat dhe do t'ua japim shpërblimin sipas punëve më të mira që kanë bërë.

Ne e kemi porositur njeriun që të sillet mirë me prindërit e vet. Por, nëse ata të shtyjnë të më shoqërosh diçka në adhurim, për të cilën ti nuk di asgjë, atëherë mos iu bind atyre! Tek Unë është kthimi juaj e Unë do t'ju njoftoj për atë që keni punuar.

Ndërkaq, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, pa dyshim, do t'i futim në mesin e të mirëve.

Disa njerëz thonë: "Ne e besojmë Allahun", por kur lëndohen në rrugën e Allahut, torturimin e njerëzve e barazojnë me dënimin e Allahut. E, kur vjen ndonjë fitore nga Zoti yt, ata thonë: "Në të vërtetë, ne ishim me ju." A nuk e di Allahu më së miri se çfarë ka në zemrat e njerëzve?!

Allahu, me siguri, do t'i zbulojë ata që besojnë dhe Ai do t'i zbulojë dyfytyrëshit.

Ata që nuk besojnë u thonë besimtarëve: "Ndiqni rrugën tonë, se ne do t'i mbartim gjynahet tuaja." Por, ata nuk do të mbartin asnjë gjynah të tyre. S'ka dyshim se ata janë gënjeshtarë.

Në të vërtetë, ata do të bartin barrët e veta e barrë të tjera bashkë me barrët e tyre dhe ata do të pyeten në Ditën e Kiametit për atë që trillonin.

Ne e dërguam Nuhun te populli i tij. Ai qëndroi në mesin e tyre një mijë vjet, pa pesëdhjetë, por ata i përfshiu përmbytja, duke qenë zullumqarë.

Pastaj, Ne e shpëtuam atë e njerëzit e anijes dhe e bëmë mësim për njerëzit.

Kujto Ibrahimin, kur i tha popullit të vet: "Adhurojeni Allahun dhe frikësojuni Atij! Kjo është më mirë për ju, sikur ta dinit.

Ju adhuroni në vend të Allahut vetëm idhuj dhe trilloni gënjeshtra. Në të vërtetë, ata që ju i adhuroni në vend të Allahut nuk kanë kanë mundësi t'ju furnizojnë. Pra, kërkojeni furnizimin prej Allahut dhe adhurojeni e falënderojeni vetëm Atë, sepse tek Ai do të ktheheni.

Nëse ju përgënjeshtroni, dijeni se kanë përgënjeshtruar edhe popujt e mëparshëm, por i Dërguari ka për detyrë vetëm kumtimin e qartë.

A nuk e shohin ata se si e nis Allahu krijimin e më pas e përsërit atë? S'ka dyshim se kjo për Allahun është e lehtë.

Thuaj: "Udhëtoni nëpër tokë dhe shihni se si Ai e nisi krijimin. Pastaj Allahu do ta bëjë krijimin e dytë. Me të vërtetë, Allahu është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Ai dënon kë të dojë e mëshiron kë të dojë dhe tek Ai do të ktheheni.

Ju nuk mund t'i ikni (dënimit të Tij) as në Tokë e as në qiell dhe, pos Allahut, nuk keni mbrojtës e as ndihmës."

Ata që mohojnë ajetet e Allahut dhe takimin me Të, të tillët kanë humbur shpresën në mëshirën Time dhe për ta do të ketë dënim të dhembshëm.

Përgjigjja e vetme që i dha populli i tij ishte: "Vriteni ose digjeni!" Por, Allahu e shpëtoi atë prej zjarrit. Njëmend, në këtë ka mësime për njerëzit që besojnë.

Ai (Ibrahimi) tha: "Në të vërtetë, ju keni marrë idhuj për t'i adhuruar në vend të Allahut, për të shtuar dashurinë ndërmjet jush në jetën e kësaj bote. Por, në Ditën e Kiametit ju do të mohoni e do të mallkoni njëri-tjetrin. Vendstrehimi juaj do të jetë Zjarri dhe për ju s'do të ketë ndihmëtarë."

Luti i besoi atij, ndërsa ai (Ibrahimi) tha: "Unë do të mërgoj te Zoti im. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti."

Ne ia dhamë atij Ishakun e Jakubin, ndërsa pasardhësve të tij ua dhamë pejgamberinë dhe Librin. Ne i dhamë atij shpërblim në këtë botë, kurse në botën tjetër ai do të jetë, pa dyshim, prej të mirëve.

Kujto Lutin, kur i tha popullit të vet: "Ju bëni fëlliqësi që nuk ka bërë askush në botë para jush?

Si mund t'u qaseni meshkujve me epsh, t'ua zini pritën në rrugë e të bëni punë të ndyra në tubimet tuaja?" Por, përgjigjja e vetme që i dha populli i tij ishte: "Na e sill dënimin e Allahut, nëse e thua të vërtetën!"

Ai tha: "Zoti im, më ndihmo kundër njerëzve të mbrapshtë!"

E, pasi të dërguarit Tanë (melekë) i sollën myzhden Ibrahimit, i thanë: "Ne do t'i shkatërrojmë banorët e këtij qyteti, sepse banorët e tij janë vërtet keqbërës."

Ai tha: "Por Luti është atje." Ata i thanë: "Ne e dimë më mirë se kush është atje. Ne, pa dyshim, do ta shpëtojmë atë dhe familjen e tij, përveç gruas së tij; ajo është nga ata që do të mbesin pas (e do të dënohen)."

E, kur të dërguarit Tanë vajtën te Luti, ai u shqetësua për ta dhe iu ngushtua gjoksi. Ata thanë: "Mos u frikëso dhe mos u brengos, sepse ne do të të shpëtojmë ty dhe familjen tënde, përveç gruas sate: ajo është nga ata që do të mbesin pas.

Ne do të zbresim mbi banorët e këtij qyteti një dënim nga qielli, për shkak të mosbindjes së tyre.

Ne e lamë atë si një shenjë të qartë për njerëzit që kuptojnë.

E në Medjen Ne dërguam vëllanë e tyre, Shuajbin. Ai u tha: "O populli im, adhuroni Allahun, shpresoni në Ditën e Fundit dhe mos bëni çrregullime në Tokë!"

Por, ata e përgënjeshtruan atë, kështu që i kapi një tërmet i rëndë dhe u gdhinë përmbys të pajetë në vendin e tyre.

Ne shkatërruam edhe adët e themudët, gjë që ju është bërë e qartë prej (gjurmëve të) vendbanimeve të tyre. Shejtani ua kishte hijeshuar veprat dhe i kishte shmangur nga rruga e drejtë, edhe pse e shihnin qartë atë.

Shkatërruam edhe Karunin, Faraonin dhe Hamanin. Musai u erdhi atyre me prova të qarta, por ata u treguan mendjemëdhenj në Tokë, prandaj nuk mundën të shpëtonin (nga dënimi).

Secilin e dënuam për gjynahun e vet: disave u lëshuam rrebesh gurësh, disa i mori gjëmimi i tmerrshëm, disa i bëmë që t'i gëlltiste toka e disa i përmbytëm. Nuk ishte Allahu që u bëri atyre padrejtësi, por ata i bënë padrejtësi vetvetes.

Ata që marrin mbrojtës të tjerë në vend të Allahut i shëmbëllejnë merimangës, e cila thur një shtëpi për vete, por nuk ka dyshim se shtëpia më e brishtë është ajo e merimangës. Veç sikur ta dinin!

Në të vërtetë, Allahu di çfarë adhurojnë ata në vend të Tij. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Këta janë shembuj që Ne ua sjellim njerëzve, por ata i kuptojnë vetëm të diturit.

Allahu krijoi qiejt dhe Tokën me urtësi. Vërtet, në këtë ka shenja për besimtarët.

Lexo atë që të shpallet nga Libri (o Muhamed) dhe fale namazin! Vërtet, namazi pengon nga veprat e shëmtuara e të këqija. Ndërkaq, përmendja e Allahut është njëmend më e madhja. Allahu di çfarë bëni.

Diskutoni me ithtarët e Librit vetëm në mënyrën më të mirë, me përjashtim të atyre që tregohen të padrejtë, dhe thoni: "Ne besojmë në atë që na është shpallur neve dhe në atë që ju është shpallur juve. Zoti ynë dhe Zoti juaj është Një dhe ne i jemi dorëzuar Atij.

Kështu pra, Ne ta zbritëm ty Librin. Ata të cilëve ua dhamë Librin, besojnë në të, por edhe nga këta (mekasit) ka disa që besojnë në të. Ajetet Tona i mohojnë vetëm jobesimtarët.

Ti nuk ke lexuar më parë kurrfarë libri, as ke shkruar diçka me dorën tënde të djathtë. Përndryshe, do të dyshonin ndjekësit e së kotës.

Përkundrazi, ato janë ajete të qarta në zemrat e atyre që u është dhënë dija. Ajetet Tona i mohojnë vetëm të padrejtët.

Ata thonë: "Përse nuk i kanë zbritur atij mrekulli nga Zoti i tij?" Thuaju: "Mrekullitë janë vetëm tek Allahu, ndërsa unë jam vetëm një paralajmërues i qartë."

A nuk u mjafton atyre që Ne ta zbritëm ty Librin që u lexohet? Vërtet, në të ka mëshirë dhe këshillë për njerëzit që besojnë.

Thuaj: "Mjafton Allahu si dëshmitar mes meje dhe jush. Ai di çka ka në qiej e në Tokë, kurse ata që besojnë të pavërtetën dhe e mohojnë Allahun, pikërisht ata janë të humburit."

Ata kërkojnë që t'ua përshpejtosh dënimin. Sikur të mos ishte një afat i caktuar, me siguri do t'u vinte dënimi. Por, patjetër që ai do t'u vijë atyre papritur, pa e vënë re.

Ata kërkojnë që t'ua përshpejtosh dënimin, por, me të vërtetë, Xhehenemi do t'i përfshijë jobesimtarët.

Ditën kur do t'i mbulojë dënimi prej së larti dhe poshtë këmbëve të tyre, Ai do t'u thotë: "Shijoni dënimin për atë që keni bërë!"

O robërit e Mi që keni besuar! Me të vërtetë, Toka Ime është e gjerë, andaj vetëm Mua adhuromëni!

Çdo shpirt do ta shijojë vdekjen dhe pastaj te Ne do të ktheheni.

Ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, Ne do t'i strehojmë në pallate të Xhenetit, nën të cilat rrjedhin lumenj, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Sa i mirë që është shpërblimi i punëmbarëve,

të cilët bëjnë durim dhe që vetëm Zoti të tyre i mbështeten.

Sa shumë gjallesa ka që nuk mund të sigurojnë ushqim për vete! Allahu është Ai që i furnizon ato dhe ju. Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.

Nëse do t'i pyesje ata se kush i krijoi qiejt e Tokën dhe i nënshtroi Diellin e Hënën, ata, me siguri, do të thonë: "Allahu!" Përse largohen atëherë?!

Allahu ia shton rizkun kujt të dojë prej robërve të Tij dhe ia pakon kujt të dojë. Pa dyshim, Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

Nëse do t'i pyesje ata se kush e lëshon shiun nga qielli, me të cilin gjallëron tokën pasi të jetë tharë, ata, me siguri, do të thonë: "Allahu!" Thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut", por shumica e tyre nuk kuptojnë.

Jeta e kësaj bote nuk është gjë tjetër veçse dëfrim e lojë, kurse jeta e botës tjetër, pikërisht ajo është jeta e vërtetë. Veç sikur ta dinin!

Kur hipin në anije, ata i luten Allahut, duke ia kushtuar adhurimin çiltërisht Atij. Por, sapo i shpëton duke i sjellë në tokë, ata i veshin ortakë në adhurim,

për të mohuar kështu të mirat që ua kemi dhënë dhe për t'u kënaqur (për pak kohë), por së shpejti do ta kuptojnë!

A nuk e shohin ata se Ne kemi bërë (Mekën) një vend të shenjtë e të sigurt, ndërkohë që njerëzit rreth tyre rrëmbehen? Vallë, të pavërtetën e besojnë, ndërsa dhuntitë e Allahut i mohojnë?!

E kush është më i padrejtë se ai që trillon gënjeshtra për Allahun ose e përgënjeshtron të vërtetën pasi t'i ketë ardhur? A nuk është në Xhehenem vendi i jobesimtarëve?!

Ndërkaq, ata që bëjnë përpjekje për Ne, do t'i udhëzojmë në rrugët Tona. Me të vërtetë, Allahu është me punëmirët.

Elif, lam, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

U mundën bizantinët,

në tokën më të afërt. Por, pas mundjes së tyre, ata do të ngadhënjejnë

brenda pak vjetësh. Vendimi i takon Allahut para dhe pas. Atë ditë do të gëzohen besimtarët

për ndihmën e Allahut. Ai ndihmon kë të dojë dhe Ai është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Ky është premtimi i Allahut e Allahu nuk e thyen premtimin e Vet, por shumica e njerëzve nuk e dinë.

Ata dinë vetëm anën e jashtme të jetës së kësaj bote, ndërsa ndaj botës tjetër janë krejtësisht të shkujdesur.

A nuk mendojnë ata në vetvete: Allahu krijoi qiejt, Tokën dhe çdo gjë ndërmjet tyre vetëm me urtësi dhe për një kohë të caktuar? Por, shumë prej njerëzve, në të vërtetë, e mohojnë takimin me Zotin e tyre.

A nuk udhëtuan ata nëpër tokë, që të shihnin se si ishte fundi i atyre që ishin para tyre? Ata ishin më të fortë, madje ata e punonin tokën dhe e gjallëronin atë më shumë se këta. Edhe atyre u vajtën të dërguarit e tyre me prova të qarta. Pra, Allahu nuk u bëri padrejtësi atyre, por ata i bënë padrejtësi vetvetes.

Pastaj, përfundimi i atyre që bënë keq ishte më i keqi, sepse ata përgënjeshtruan ajetet e Allahut dhe talleshin me to.

Allahu e nis krijimin e më pas e përsërit atë. Pastaj, tek Ai do të ktheheni.

E, në ditën kur do të ndodhë Kiameti, keqbërësit do të jenë të dëshpëruar.

Ata nuk do të kenë ndërmjetës nga idhujt dhe do t'i mohojnë idhujt e tyre.

Ditën kur të ndodhë Kiameti, atë Ditë ata do të ndahen.

Ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të gëzohen në Kopshtin e Kënaqësisë.

kurse ata që mohojnë e përgënjeshtrojnë ajetet Tona dhe takimin e botës tjetër, do të sillen për dënim.

Prandaj, lavdërimi i takon Allahut kur të arrini mbrëmjen e kur të arrini mëngjesin!

Atij i takon lavdërimi në qiej e në Tokë, pasdite dhe në mesditë.

Ai e nxjerr të gjallën prej së vdekurës, e nxjerr të vdekurën prej së gjallës dhe e gjallëron tokën pasi të jetë tharë. Po kështu edhe ju do të nxirreni.

Prej shenjave të Tij është që Ai ju krijoi prej dheut, pastaj ja, ju u bëtë njerëz të shpërndarë.

Prej shenjave të Tij është edhe ajo se Ai krijoi për ju bashkëshorte nga lloji juaj, që të gjeni prehje tek ato dhe vuri ndërmjet jush dashuri e mëshirë. Njëmend, në këtë ka shenja për njerëzit që mendojnë.

Prej shenjave të Tij është edhe krijimi i qiejve e i Tokës dhe llojllojshmëria e gjuhëve dhe ngjyrave tuaja. Vërtet në këtë ka shenja për të diturit.

Prej shenjave të Tij është edhe gjumi juaj gjatë natës e gjatë ditës dhe kërkimi i mirësisë së Tij nga ana juaj. Sigurisht, në këtë ka shenja për njerëzit që dëgjojnë.

Prej shenjave të Tij është gjithashtu se Ai jua shfaq vetëtimën, e cila ju ngjall frikë e shpresë dhe ju lëshon shi nga qielli, me të cilin e gjallëron tokën pasi të jetë tharë. Pa dyshim, në këtë ka shenja për njerëzit që kuptojnë.

Prej shenjave të Tij është po ashtu se Ai bën qiellin e Tokën të qëndrojnë me urdhrin e Tij e pastaj, kur t'ju thërrasë një herë, ju do të dilni përnjëherë nga toka.

Të Tijtë janë krejt ç'ka në qiej e në Tokë. Të gjithë janë të përulur ndaj Tij.

Është Ai që e nis krijimin e më pas e përsërit atë, ndërkohë që kjo është edhe më e lehtë për të.[2] Atij i takon shembulli më i lartë në qiej e në Tokë dhe Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti. ——— [2] Në të vërtetë, për Allahun s'ka asgjë të vështirë, sepse Ai vetëm thotë "Bëhu!", sakaq bëhet.

Ai ju sjell një shembull nga vetë ju: a keni ndonjë ortak nga skllevërit tuaj që ndajnë me ju në mënyrë të barabartë pasurinë që jua kemi dhënë? A u frikësoheni atyre ashtu siç i frikësoheni shtresës suaj? Kështu ua sqarojmë shenjat njerëzve që kuptojnë.

Por jo! Keqbërësit ndjekin dëshirat e tyre pa pasur dije. E kush mund ta udhëzojë atë që Allahu e çon në humbje? Ata nuk kanë asnjë ndihmëtar.

Pra, ktheje fytyrën nga feja (e vërtetë) duke qenë besimdrejtë, natyra e pastër në të cilën Allahu i ka krijuar njerëzit. S'ka ndryshim të krijimit të Allahut. Kjo është feja e drejtë, por shumica e njerëzve nuk e dinë.

Kthehuni tek Ai të penduar, frikësojuni Atij dhe faleni namazin e mos u bëni idhujtarë,

të cilët bënë përçarje në fenë e tyre dhe u shndërruan në sekte, secila palë gëzohet me atë që ka.

Kur njerëzit i godet ndonjë e keqe, ata i luten Zotit të tyre, duke u kthyer tek Ai të penduar, Por, sapo ua mundëson të shijojnë mëshirën e Tij, disa prej tyre i bëjnë ortakë Zotit të tyre,

duke mohuar kështu të mirat që ua dhamë. Por, kënaquni (për pak kohë), se së shpejti do ta kuptoni!

Mos vallë u kemi shpallur Ne atyre ndonjë dëshmi që mbështet shoqërimin që ia bëjnë Atij (në adhurim)?!

Kur ua mundësojmë njerëzve të shijojnë mëshirën, ata gëzohen me të e, kur i godet ndonjë e keqe për shkak të asaj që kanë bërë duart e tyre, i humbin shpresat.

A nuk e shohin ata se Allahu ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë?! Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që besojnë.

Pra, jepja të afërmit, nevojtarit dhe udhëtarit të mbetur rrugës të drejtën e vet! Kjo është më e mirë për ata që kërkojnë kënaqësinë e Allahut. Mu ata janë të sukseshmit.

Çfarëdo pasurie që u jepni njerëzve me qëllim që t'ju kthehet më shumë, ajo nuk shtohet tek Allahu.[3] Ndërkaq, çfarëdo lëmoshe që jepni, duke kërkuar kënaqësinë e Allahut, pikërisht kjo është ajo që do të shumëfishohet. ——— [3] Pra, ai që jep diçka me qëllim që t'i kthehet më tepër se aq, nuk do të ketë shpërblim tek Allahu.

Allahu është Ai që ju krijoi ju, pastaj ju furnizoi e më pas ju bën të vdisni e mandej ju ringjall. A mund të bëjë ndokush nga të adhuruarit tuaj (përveç Allahut) diçka të këtillë? I patëmeta e i Lartësuar është Ai mbi çdo gjë që i shoqërojnë Atij.

Në tokë e në det është shfaqur e keqja për shkak të asaj që kanë bërë duart e njerëzve, që Allahu t'i bëjë të shijojnë pasojat e disa veprave që kanë bërë, në mënyrë që të kthehen.

Thuaj: "Udhëtoni nëpër botë dhe shihni se si ishte fundi i atyre që ishin para jush!" Shumica prej tyre ishin idhujtarë.

Ktheje fytyrën nga feja e drejtë para se të vijë një Ditë e caktuar nga Allahu, e cila nuk mund të zmbrapset. Atë Ditë njerëzit do të ndahen.

Kush nuk beson, do të bartë pasojat e mosbesimit të tij, e kush bën vepra të mira, ia përgatit vendin vetes (në Xhenet).

Ai do t'i shpërblejë nga dhuntia e Tij ata që besuan dhe bënë vepra të mira. Vërtet, Ai nuk i do jobesimtarët.

Prej shenjave të Tij është edhe se Ai i dërgon erërat si përgëzuese, që t'ju bëjë të shijoni mëshirën e Tij, që anijet të lundrojnë me urdhrin e Tij, që të kërkoni nga mirësia e Tij dhe që të jeni mirënjohës.

Në të vërtetë, Ne çuam para teje të dërguar te popujt e tyre, të cilët u erdhën me prova të qarta. Pastaj u hakmorëm ndaj atyre që bënë ligësi. Është detyrë Jona t'i ndihmojmë besimtarët.

Allahu është Ai që i dërgon erërat që t'i lëvizin retë, pastaj i shpërndan në qiell si të dojë dhe i ndan pjesë-pjesë, e më pas sheh shiun sesi del prej tyre. Pastaj, sapo të bjerë mbi ata që do nga robërit e Vet, ata gëzohen përnjëherë,

ndonëse përpara se t'u zbriste shiu kishin humbur shpresën plotësisht.

Shih pra gjurmët e mëshirës së Allahut se si e gjallëron tokën pasi të jetë tharë. Me të vërtetë, ky është Ai që do t'i ringjallë të vdekurit dhe Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Por, nëse u dërgojmë ndonjë erë të dëmshme dhe i shohin (të mbjellat e tyre) të zverdhura, atëherë ata bëhen mohues (të dhuntive).

Ti nuk mund t'i bësh të vdekurit të dëgjojnë, as mund t'i bësh të shurdhrit të dëgjojnë thirrjen, kur ata të kthejnë shpinën!

Ti nuk mund t'i shmangësh të verbrit nga gabimi i tyre. Ti mund t'i bësh të dëgjojnë vetëm ata që besojnë në ajetet Tona. Ata janë muslimanë (të nënshtruar ndaj Nesh).

Allahu është Ai që ju krijoi në gjendje dobësie, pastaj pas dobësisë ju jep forcë e pas fuqisë ju bën të dobët e të thinjur. Ai krijon çfarë të dojë dhe Ai është i Gjithëdijshmi, i Plotfuqishmi.

Ditën kur të ndodhë Kiameti, keqbërësit do të betohen se nuk kanë qëndruar (në varr) më shumë se një orë. Kështu shmangen ata (nga e vërteta).

Ndërkaq, ata të cilëve u është dhënë dituria dhe besimi do të thonë: "Ju qëndruat sipas caktimit të Allahut deri në Ditën e Ringjalljes. Kjo është Dita e Ringjalljes, por ju nuk e dinit."

Atë Ditë, keqbërësve nuk do t'u bëjë dobi arsyetimi e as do të kërkohet prej tyre që të pendohen.

Ne u kemi sjellë njerëzve në këtë Kuran çdo lloj shembulli. Por, edhe nëse u sjell atyre mrekulli, jobesimtarët, me siguri, do të thonë: "Ju ndiqni vetëm të kotën."

Kështu Allahu vulos zemrat e atyre që nuk kanë dije.

Pra, duro, sepse premtimi i Allahut është i vërtetë dhe kurrsesi mos lejo të të shkurajojnë ata që nuk besojnë!

Elif, lam, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Këto janë ajetet e Librit të Urtë,

udhërrëfyes e mëshirë për punëmirët,

të cilët e falin namazin, e japin zekatin dhe janë të bindur për botën tjetër.

Ata janë të udhëzuar nga Zoti i tyre dhe mu ata janë të shpëtuarit.

Ka prej njerëzve që marrin tregime të kota për të larguar (njerëzit) nga rruga e Allahut pa kurrfarë diturie dhe sa për t'u tallur me të. Për të tillët do të ketë një dënim poshtërues.

Kur ndonjërit prej tyre i lexohen ajetet Tona, ai kthen shpinën me mendjemadhësi, sikur të mos i kishte dëgjuar, sikur të kishte shurdhim në veshë. Prandaj, njoftoje për një dënim të dhembshëm!

Ndërkaq, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, do t'i kenë kopshtet e lumturisë,

ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Ky është premtim i vërtetë nga Allahu. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Ai krijoi qiejt pa shtylla që mund t'i shihni, vuri në Tokë male të patundshme, që ajo të mos lëkundet me ju dhe përhapi në të gjithfarë gjallesash. Ne lëshuam shi nga qielli dhe bëmë që në të të mbijë çdo lloj bime e këndshme.

Ky është krijimi i Allahut. Pra, më trego çfarë kanë krijuar të tjerët pos Tij. Në të vërtetë, keqbërësit janë në humbje të qartë.

Ne i dhamë Lukmanit urtësinë (duke i thënë): "Falënderoje Allahun!" Kush falënderon, në të vërtetë, e ka për të mirën e vet e, kush mohon, le ta dijë se Allahu është njëmend i Panevojë dhe i Lavdëruar.

Kujto kur Lukmani i tha birit të vet, duke e këshilluar: "O biri im, mos i shoqëro Allahut asgjë (në adhurim), se t'i bësh ortak Allahut është padrejtësi tepër e madhe!"

Ne e kemi porositur njeriun që të sillet mirë me prindërit e vet. Nëna e tij e barti atë mund pas mundi dhe e ndau nga gjiri pas dy vjetësh. E porositëm: "Të jesh mirënjohës ndaj Meje dhe ndaj prindërve të tu, se tek Unë është kthimi!"

Nëse ata të shtyjnë të më shoqërosh diçka në adhurim, për të cilën ti nuk di asgjë, atëherë mos iu bind atyre! Por, sillu mirë me ta në këtë botë dhe ndiqe rrugën e atyre që kthehen tek Unë të penduar! Pastaj tek Unë është kthimi juaj e Unë do t'ju njoftoj për atë që keni punuar.

"O biri im! Edhe po të jetë diçka sa një kokërr sinapi e ajo të ndodhet në shkëmb, në qiej apo në Tokë, Allahu do ta nxjerrë në shesh atë. Vërtet, Allahu është i Butë, i Gjithëditur.

"O biri im! Fale namazin, urdhëroje të mirën, ndaloje të keqen dhe bëhu i durueshëm për çfarëdo që të godet! Kjo është vërtet prej çështjeve vendimtare.

Mos ua kthe shpinën njerëzve me përbuzje, as mos ec nëpër tokë me kryelartësi, se, me të vërtetë, Allahu nuk e do atë që është mendjemadh e mburravec!

Ji i matur në ecje dhe ule zërin, se zëri më i shëmtuar është zëri i gomarit!"

A nuk e shihni se Allahu ju ka nënshtruar çdo gjë që gjendet në qiej e në Tokë dhe ka derdhur mbi ju të mirat e Tij të dukshme e të padukshme?! Megjithatë, ka prej njerëzve që grinden rreth Allahut pa kurrfarë diturie, pa udhëzim dhe pa Libër të ndritur.

Kur atyre u thuhet: "Ndiqni atë që ka shpallur Allahu!", ata thonë: "Jo! Ne do të ndjekim rrugën në të cilën i gjetëm të parët tanë." Vallë, edhe nëse shejtani po i thërret ata në dënimin e Zjarrit flakërues?!

Ai që i dorëzohet plotësisht Allahut, duke qenë vepërmirë, njëmend është kapur për lidhjen më të fortë. Allahut i takon fundi i të gjitha çështjeve.

Sa për ata që nuk besojnë, ti mos u brengos për mosbesimin e tyre! Kthimi i tyre është te Ne, e Ne do t'i njoftojmë për atë që kanë punuar. Pa dyshim, Allahu e di mirë çfarë ka në zemra.

Ne do t'i lëmë ata të kënaqen përkohësisht e pastaj do t'i hedhim në dënimin e ashpër.

Nëse do t'i pyesje ata se kush i krijoi qiejt dhe Tokën, me siguri do të thonë: "Allahu!" Thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut" Por, shumica e tyre nuk dinë.

E Allahut është gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë. Me të vërtetë, Allahu është i Panevoji, i Lavdëruari.

Sikur të gjithë drurët që gjenden në Tokë të ishin pena e deti të ishte bojë e pas (shterjes së) tij të shtoheshin edhe shtatë dete të tjera, nuk do të shtereshin fjalët e Allahut. Vërtet, Allahu është i Gjithëfuqishëm, i Urtë.

Krijimi dhe ringjallja juaj është njësoj si krijimi e ringjallja e një njeriu të vetëm. Vërtet, Allahu dëgjon e sheh çdo gjë.

A nuk e sheh se Allahu është Ai që fut natën në ditë dhe fut ditën në natë, se Ai nënshtroi Diellin dhe Hënën, të cilat lundrojnë për një kohë të caktuar, dhe se Allahu e di mirë çfarë veproni?!

Kjo, se Allahu është e Vërteta, ndërsa çdo gjë që adhurojnë përveç Tij është e pavërteta, dhe se Allahu është i Larti, i Madhi.

A nuk e sheh se anijet lundrojnë në det me mirësinë e Allahut, për t'ju treguar disa nga shenjat e Tij? Me të vërtetë, në këtë ka shenja për këdo që është njëmend durimtar e falënderues.

Kur i mbulojnë dallgët si hije (kodrash), ata i luten Allahut, duke ia kushtuar adhurimin çiltërisht Atij. Por, sapo i shpëton duke i sjellë në tokë, disa prej tyre tregohen të matur (duke mbajtur fjalën). Në të vërtetë, ajetet Tona i mohon vetëm ai që është mashtrues dhe mosmirënjohës i madh.

O njerëz! Kiijeni frikë Zotin tuaj dhe frikësojuni një Dite kur asnjë prind nuk do të mund t'i bëjë kurrfarë dobie fëmijës së vet e as fëmija nuk do të mund t'i bëjë kurrfarë dobie prindit të vet. Premtimi i Allahut është i vërtetë, andaj mos lejoni që t'ju mashtrojë jeta e kësaj bote, as mos lejoni mashtruesin (shejtanin) t'ju mashtrojë për Allahun.

Me të vërtetë, vetëm Allahu e di çastin e Kiametit, është Ai që e lëshon shiun dhe Ai e di çfarë ka në mitra (të grave shtatzëna). Askush nuk e di se çfarë do të fitojë nesër dhe askush nuk e di se në ç'vend do të vdesë. S'ka dyshim se Allahu është i Gjithëdijshëm, Njohës i çdo fshehtësie.

Elif, lam, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Shpallja e Librit, pa dyshim, është nga Zoti i botëve.

A mos thonë ata: "Ai e ka trilluar atë!"? Jo, por ajo është e vërteta nga Zoti yt, për t'ua tërhequr vërejtjen njerëzve që nuk u kishte ardhur asnjë paralajmërues para teje, që të udhëzohen në rrugë të drejtë.

Allahu është Ai që krijoi qiejt e Tokën dhe gjithçka që gjendet ndërmjet tyre për gjashtë ditë e pastaj u ngrit mbi Arsh. Ju nuk keni asnjë mbrojtës e as ndërmjetësues përveç Tij. Vallë, si nuk merrni mësim?!

Ai drejton çështjet prej qiellit deri në Tokë, pastaj ato kthehen tek Ai në një Ditë, gjatësia e së cilës është një mijë vjet sipas llogarisë suaj.

Ky është Njohësi i së fshehtës dhe së dukshmes, i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti,

i Cili përsosi gjithçka që krijoi dhe nisi krijimin e njeriut prej baltës.

Pastaj Ai krijoi pasardhësit e tij prej një pike të një lëngu të përbuzur

e më pas i dha formë e i fryu shpirtin e krijuar prej Tij, si dhe jua dha dëgjimin, shikimin dhe zemrat, por pak po falënderoni.

Ata thonë: "Vallë, pasi të tretemi në tokë, sërish do të ngjallemi?!" Në të vërtetë, ata nuk besojnë se do ta takojnë Zotin e tyre.

Thuaj: "Meleku i vdekjes, i cili është përgjegjës për ju, do t'jua marrë shpirtrat e pastaj te Zoti juaj do të ktheheni."

Sikur t'i shihje keqbërësit kokulur para Zotit të tyre, duke thënë: "Zoti ynë, pamë dhe dëgjuam, andaj kthena (në dynja) që të bëjmë vepra të mira, se tashmë jemi bindur!"

Po të donim Ne, do t'i jepnim çdo shpirti udhëzimin, por fjala Ime do të përmbushet: "Me të vërtetë, Unë do ta mbush Xhehenemin me xhinë e njerëz së bashku!"

(Atyre do t'u thuhet:) "Shijoni dënimin, ngaqë harruat takimin e kësaj dite, prandaj edhe Ne po ju lëmë në harresë! Shijoni pra dënimin e përjetshëm, për shkak të asaj që bënit!"

Në të vërtetë, ajetet Tona i besojnë vetëm ata të cilët, kur këshillohen me to, bien në sexhde dhe e lartësojnë Zotin e tyre me lavdërim, duke mos u treguar mendjemëdhenj.

Ata ngrihen nga shtretërit e tyre, i luten Zotit të tyre me frikë e me shpresë dhe japin nga ajo që Ne u kemi dhënë.

Askush nuk e di se çfarë kënaqësish janë përgatitur për ta, si shpërblim për punët që kanë bërë.

A mund të jetë ai që është besimtar si ai që është i pabindur? Jo, nuk janë të barabartë.

Sa për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, ata do të kenë kopshte të Xhenetit, si vendstrehim për punët që kanë bërë.

Ndërkaq, ata që janë të pabindur, vendstrehim do ta kenë Zjarrin. Sa herë që duan të dalin prej tij, do të kthehen (me forcë) në të dhe do t'u thuhet: "Shijoni dënimin e Zjarrit, të cilin e përgënjeshtronit!"

Ne patjetër do t'i bëjmë të shijojnë një dënim të vogël para dënimit më të madh, në mënyrë që të kthehen.

E kush është më i padrejtë se ai të cilit, kur i përmenden ajetet e Zotit të vet, ua kthen shpinën?! S'ka dyshim se Ne do të hakmerremi ndaj keqbërësve.

Ne i dhamë Musait Librin, – kështu që mos dysho në takimin me të, – dhe e bëmë atë udhërrëfyes për bijtë e Israilit.

Disa prej tyre i bëmë prijës që udhëzojnë me urdhrin Tonë, për shkak se bënë durim dhe i besuan me bindje ajetet Tona.

Me të vërtetë, Zoti yt është Ai që do të gjykojë ndërmjet tyre në Ditën e Kiametit për gjërat që kundërshtoheshin.

A nuk u është bërë e qartë atyre se sa breza para tyre i kemi shkatërruar, ndërkohë që ata kalojnë nëpër vendbanimet e tyre?! Me të vërtetë, në këtë ka mësime. Vallë, a nuk dëgjojnë?!

A nuk e shohin ata se Ne e dërgojmë ujin në tokën e thatë dhe nëpërmjet tij nxjerrim bimë me të cilat ushqehen bagëtitë e tyre dhe ata vetë?! Vallë, a nuk shohin?!

Ata thonë: "Kur do të jetë ky gjykim, nëse po e thoni të vërtetën?"

Thuaju: "Ditën e Gjykimit, atyre që nuk besuan nuk do t'u bëjë dobi besimi e as do t'u jepet afat."

Pra, largohu prej tyre dhe prit, se, në të vërtetë, edhe ata po presin!

O Pejgamber! Kije frikë Allahun dhe mos iu bind jobesimtarëve e hipokritëve. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Ndiq atë që të shpallet nga Zoti yt! S'ka dyshim se Allahu e di mirë çfarë veproni.

Mbështetju Allahut, se të mjafton Allahu si Mbrojtës!

Allahu nuk ka bërë dy zemra në brendinë e asnjë burri, as i ka bërë gratë tuaja, – të cilat i shpallni të paligjshme për ju përmes dhiharit,[1] – nëna tuajat, as i ka bërë të birësuarit tuaj bij tuajt (të vërtetë). Këto janë vetëm fjalë që i shqiptoni me gojët tuaja, kurse Allahu e thotë të vërtetën dhe Ai udhëzon në rrugën e drejtë. ——— [1] Dhihar quhet shprehja: "Ti je për mua njësoj si shpina e nënës sime (ose: si nëna ime)", të cilën e përdornin arabët në kohën e xhahilietit (periudhës paraislame) me qëllim shkurorëzimi, duke ia ndaluar vetes marrëdhëniet intime me gratë e veta.

Thirrni ata (të birësuarit) sipas emrave të baballarëve të tyre! Kjo është më e drejtë para Allahut. Por, nëse nuk i njihni baballarët e tyre, atëherë ata janë vëllezërit dhe miqtë tuaj të besimit. Nuk keni gjynah nëse gaboni, por për atë që zemrat tuaja e bëjnë qëllimisht. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Pejgamberi është më i afërt për besimtarët sesa ata për njëri-tjetrin, ndërsa gratë e tij janë si nënat e tyre. Njerëzit e gjakut, sipas Librit të Allahut, janë më të afërt për njëri-tjetrin sesa besimtarët e tjerë dhe muhaxhirët (në çështjen e trashëgimisë), por ju mund t'u bëni ndonjë të mirë miqve tuaj[2]. Kjo është e shënuar në Libër. ——— [2] me anë të dhurimit ose testamentit.

Kujto kur Ne morëm besën nga pejgamberët dhe nga ti (o Muhamed) e nga Nuhu, Ibrahimi, Musai dhe Isai, biri i Merjemes. Ne morëm nga ata një besë të fortë,

që t'i pyesë besnikët për besnikërinë e tyre. Ndërkaq, për jobesimtarët Ai ka përgatitur dënim të dhembshëm.

O besimtarë! Kujtoni dhuntinë e Allahut ndaj jush kur kundër jush erdhi një ushtri, por Ne dërguam kundër tyre një erë të fortë dhe ushtri që ju nuk e shihnit. Allahu sheh mirë gjithçka që bëni.

Kujtoni kur ata u vërsulën drejt jush prej së larti e prej së poshtmi dhe kur sytë tuaj u shtangën e zemrat ju erdhën në fyt dhe ju vinin për Allahun lloj-lloj mendimesh.

Aty besimtarët u sprovuan dhe u tronditën rëndë.

Kujtoni kur hipokritët dhe ata që kishin sëmundje në zemrat e tyre thoshin: "Allahu dhe i Dërguari i Tij nuk na premtuan gjë tjetër veç mashtrimit!"

Kur një grup prej tyre thoshin: "O banorë të Jethribit! Ju nuk mund të qëndroni këtu, andaj kthehuni!" Ndërkaq, një grup tjetër nga ata kërkonin leje nga Pejgamberi për t'u larguar, duke thënë: "Shtëpitë tona janë pa mbrojtje." Në të vërtetë, ato nuk ishin pa mbrojtje, por ata thjesht donin të iknin.

Nëse ata do të pushtoheshin nga anët e qytetit e më pas do t'u kërkohej t'i dorëzoheshin tundimit, ata do ta bënin atë, duke mos ngurruar, përveçse pak.

Ndërkohë, ata ia kishin dhënë besën Allahut më parë se nuk do të sprapseshin e për besën e dhënë Allahut do të japin llogari.

Thuaju: "Ikja s'do t'ju bëjë dobi, nëse ikni (nga frika) prej vdekjes ose vrasjes, sepse edhe atëherë ju do të kënaqeni vetëm për pak kohë."

Thuaju: "Kush është ai që mund t'ju mbrojë nga Allahu, nëse Ai dëshiron t'ju dëmtojë ose ta pengojë Atë nëse Ai dëshiron t'ju mëshirojë?" Ata nuk do të mund të gjejnë për vete mbrojtës e as ndihmës, përveç Allahut.

Allahu i njeh mirë ata nga mesi juaj që i pengojnë të tjerët (nga lufta) dhe ata që u thonë vëllezërve të tyre: "Ejani te ne!" dhe nuk vijnë në luftë, përveçse rrallë.

Ata janë koprracë ndaj jush. Kur i kap frika, i sheh se si të vështrojnë duke i rrotulluar sytë sikur ai që është në agoni të vdekjes. Por, kur kalon rreziku, ata ju shpojnë me gjuhë të mprehta, të etur për plaçkë. Këta nuk kanë besuar, prandaj Allahu ua asgjësoi veprat. E, kjo për Allahun është e lehtë.

Ata mendonin se ushtritë nuk ishin larguar ende. Nëse ushtritë do të vinin përsëri, ata do të dëshironin sikur të ishin në mesin e beduinëve e të merrnin lajme për ju (nga larg). Edhe sikur të ishin mes jush, ata nuk do të luftonin përveçse pak.

Me të vërtetë, në të Dërguarin e Allahut ka një shembull të shkëlqyer për këdo që ka shpresë tek Allahu e Dita e Fundit dhe e përmend shumë Allahun.

Kur besimtarët i panë ushtritë, thanë: "Kjo është ajo që na ka premtuar Allahu dhe i Dërguari i Tij. Allahu dhe i Dërguari i Tij e kanë thënë të vërtetën." Kjo vetëm ua shtoi besimin e nënshtrimin.

Në mesin e besimtarëve ka burra që e kanë mbajtur besën që ia kanë dhënë Allahut. Disa prej tyre e kanë përmbushur zotimin e tyre (duke vdekur në rrugën e Tij) e disa të tjerë janë ende në pritje pa ndryshuar aspak.

(Kjo ndodhi) që Allahu t'i shpërblejë besnikët për vërtetësinë e tyre dhe t'i dënojë hipokritët nëse do ose t'ua pranojë pendimin. Vërtet, Allahu është Falës i Madh, Mëshirëplotë.

Allahu i sprapsi jobesimtarët bashkë me mllefin e tyre, të cilët nuk përfituan kurrfarë mirësie dhe i kurseu besimtarët nga lufta. Allahu është i Fortë, i Gjithëfuqishëm.

Ai i nxori nga kështjellat e tyre ata ithtarë të Librit që u ndihmuan (armiqve) dhe shtiu tmerrin në zemrat e tyre, kështu që një pjesë të tyre i vratë e pjesën tjetër i robëruat.

Ai jua la juve në trashëgim tokën, shtëpitë dhe pasurinë e tyre, por edhe një tokë që nuk e kishit shkelur më parë. Allahu është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

O Pejgamber! Thuaju grave të tua: "Nëse e dëshironi jetën e kësaj bote dhe bukuritë e saj, atëherë ejani t'ju dhuroj pasuri dhe t'ju lëshoj me mirësjellje.

Por, nëse e dëshironi Allahun, të Dërguarin e Tij dhe botën tjetër, atëherë Allahu ka përgatitur për ato prej jush që bëjnë vepra të mira një shpërblim të madh."

O gratë e Pejgamberit! Nëse ndokush nga ju do të bënte ndonjë paturpësi të hapur, dënimi do t'i dyfishohej. E, kjo për Allahun është e lehtë.

Ndërkaq, atyre prej jush që i binden Allahut e të Dërguarit të Tij dhe bëjnë vepra të mira, Ne do t'u japim shpërblim të dyfishtë dhe për to kemi përgatitur furnizim bujar.

O gratë e Pejgamberit, ju nuk jeni si asnjë grua tjetër, po qe se i frikësoheni Allahut, andaj mos u llastoni në të folur, që të mos lakmojë ai që ka sëmundje në zemër, por flitni fjalë të dëlira.

Qëndroni në shtëpitë tuaja dhe mos i shfaqni stolitë tuaja siç shfaqeshin në kohën e xhahilietit (padijes)! Faleni namazin, jepeni zekatin dhe bindjuni Allahut e të Dërguarit të Tij. Në të vërtetë, Allahu dëshiron vetëm që të largojë prej jush të keqen, o anëtarë të familjes (së Pejgamberit), dhe t'ju pastrojë plotësisht.

Dhe kujtoni atë që lexohet në shtëpitë tuaja prej ajeteve të Allahut e prej Urtësisë (profetike). Njëmend, Allahu është i Butë, i Gjithëditur.

Nuk ka dyshim që për muslimanët dhe muslimanet, besimtarët dhe besimtaret, të përkushtuarit dhe të përkushtuarat, besnikët dhe besniket, durimtarët dhe durimtaret, të përulurit dhe të përulurat, bamirësit dhe bamirëset, agjëruesit dhe agjërueset, ruajtësit e nderit dhe ruajtëset e nderit, përmendësit e Allahut në vazhdimësi dhe përmendëset e Allahut në vazhdimësi Allahu ka përgatitur falje dhe shpërblim të madh.

Nuk i takon asnjë besimtari e besimtareje që, kur Allahu dhe i Dërguari i Tij gjykojnë për ndonjë çështje, ata të kenë të drejtë zgjedhjeje në çështjen e tyre. Kushdo që nuk i bindet Allahut dhe të Dërguarit të Tij, ka rënë në një humbje të qartë.

Kujto kur i thoshe atij që Allahu i kishte dhuruar mirësi e edhe ti i kishe bërë mirë (duke e liruar): "Mbaje gruan tënde dhe kije frikë Allahun!" Ndërkohë që ti fshihje në vetvete atë që Allahu do ta nxjerrë në pah dhe u frikësoheshe njerëzve, kur më e drejtë është t'i frikësoheshe Allahut. Ndërkaq, kur Zejdi e lëshoi atë, Ne ta dhamë ty për grua, në mënyrë që të mos u vijë rëndë besimtarëve të martohen me gratë e të birësuarve të tyre, pasi ata të jenë shkurorëzuar nga ato. E, urdhri i Allahut medoemos do të jetësohet.

Nuk ka asnjë faj për Pejgamberin kur bën atë që ia ka lejuar Allahu. Ky është ligji i Allahut edhe për ata (pejgamberët) që ishin më parë, – urdhri i Allahut është vendim i detyrueshëm, –

ata të cilët kumtojnë shpalljet e Allahut dhe ia kanë drojën Atij e nuk i frikësohen askujt përveç Allahut. Allahu mjafton si Llogaritës.

Muhamedi nuk është babai i asnjërit prej burrave nga mesi juaj, por është i Dërguari i Allahut dhe pejgamberi i fundit. Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

O ju që besoni, përmendeni Allahun shumë

dhe lartësojeni Atë mëngjes e mbrëmje!

Është Ai që ju bekon dhe melekët e Tij luten për ju, që Ai t'ju nxjerrë nga errësirat në dritë. Ai është Mëshirëplotë ndaj besimtarëve.

Përshëndetja e tyre ditën kur do ta takojnë Atë do të jetë "Selam (paqe)" dhe Ai ka përgatitur për ta shpërblim bujar.

O Pejgamber! Ne të dërguam ty si dëshmitar, përgëzues e paralajmërues

dhe si thirrës në rrugën e Allahut me lejen e Tij dhe si pishtar ndriçues.

Përgëzoji besimtarët se ata do të kenë mirësi të madhe nga Allahu!

Dhe mos iu bind jobesimtarëve e hipokritëve! Lëri fyerjet e tyre dhe mbështetju Allahut. Allahu mjafton si Mbrojtës.

O besimtarë! Kur të martoheni me besimtare e pastaj t'i ndani para se të keni marrëdhënie me to, ju nuk keni të drejtë të kërkoni nga ato përmbushjen e ndonjë afati të pritjes. Mirëpo, jepuni atyre diçka nga pasuria dhe lëshojini me njerëzi!

O Pejgamber! Ne t'i lejuam ty (për martesë) gratë të cilave ua ke dhënë mehrin[3], robëreshat që t'i ka dhënë Allahu si pre e luftës, vajzat e axhës, vajzat e hallës, vajzat e dajës, vajzat e tezes, të cilat mërguan bashkë me ty, si dhe atë grua besimtare që ia dhuron veten Pejgamberit, nëse Pejgamberi dëshiron të martohet me të. Kjo (e fundit) është vetëm për ty, e jo për besimtarët e tjerë. Ne e dimë mirë çfarë u kemi caktuar atyre lidhur me gratë e tyre dhe me ato që janë në pronësinë e tyre, në mënyrë që ty të të mos vijë rëndë. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë. ——— [3] Mehër quhet pasuria që burri duhet t'ia japë gruas për martesë.

Ti mund të largosh kë të duash prej tyre e të afrosh kë të duash dhe nuk ka gjynah për ty nëse kërkon ta rikthesh atë që e ke larguar. Kjo është më mirë, në mënyrë që ato të qetësohen shpirtërisht e të mos pikëllohen dhe që të jenë të kënaqura, që të gjitha, me atë që u jep atyre. Allahu e di çfarë ka në zemrat tuaja. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Butë.

Tash e tutje, nuk të lejohen më gra të tjera, as që të zëvendësosh ato me gra të tjera, edhe nëse të mahnit bukuria e tyre, me përjashtim të atyre që i ke në pronësinë tënde. Allahu është Mbikëqyrës i çdo gjëje.

O ju që besoni! Mos hyni në shtëpitë e Pejgamberit, përveç nëse ftoheni për të ngrënë ushqim, mirëpo jo që të prisni përgatitjen e tij. Por, kur të thirreni, hyni, e, kur të keni ngrënë, shpërndahuni pa e zgjatur me biseda. Kjo gjë e shqetësonte Pejgamberin, por ai turpërohej nga ju, mirëpo Allahu nuk turpërohet nga e vërteta. Nëse ju u kërkoni diçka grave të tij, kërkojuani mbrapa perdes. Kjo është më e pastër për zemrat tuaja dhe për zemrat e tyre. Nuk është e lejuar për ju që të shqetësoni të Dërguarin e Allahut e as të martoheni me gratë e tij pas (vdekjes së) tij. Nuk ka dyshim se ky është gjynah i madh para Allahut.

Nëse ju shfaqni diçka ose e fshihni atë, ta dini se Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

Nuk ka gjynah për to të dalin pa mbulesë para baballarëve të tyre, bijve të tyre, vëllezërve të tyre, bijve të vëllezërve të tyre, bijve të motrave të tyre, si dhe para grave (muslimane) e robëreshave që i kanë në pronësi. Kijeni frikë Allahun (o gra besimtare), se, me të vërtetë, Allahu është Dëshmitar për çdo gjë!

Vërtet, Allahu e bekon Pejgamberin dhe melekët e Tij luten për të. Andaj, o ju që besoni, lavdërojeni atë dhe përshëndeteni me selam!

Ata që fyejnë Allahun dhe të Dërguarin e Tij janë të mallkuar nga Allahu në këtë botë e në botën tjetër dhe Ai ka përgatitur për ta një dënim poshtërues.

Ndërkaq, ata që i lëndojnë besimtarët e besimtaret për diçka që nuk e kanë bërë, janë ngarkuar me shpifje dhe gjynah të qartë.

O Pejgamber, thuaju grave e bijave të tua dhe grave të besimtarëve që t'i lëshojnë mbulesat mbi trupat e tyre. Kështu është më afër që ato të njihen (si gra të dëlira) e të mos ngacmohen. Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Nëse hipokritët dhe ata që kanë sëmundje në zemrat e tyre, si dhe ata që përhapin lajme të rreme në Medinë, nuk heqin dorë, Ne patjetër do të të japim pushtet mbi ta e atëherë ata nuk do të mbesin me ty në qytet përveçse për pak kohë.

Ata janë të mallkuar, kudo që gjenden, do të kapen e do të vriten keqas.

Ky është ligji i Allahut edhe për ata që ishin më parë e ti nuk mund të gjesh ndryshim në ligjin e Allahut.

Njerëzit të pyesin ty për çastin e Kiametit. Thuaju: "Dija për të është vetëm tek Allahu." E, ku e di ti, mbase Kiameti është afër?!

Me të vërtetë, Allahu i ka mallkuar jobesimtarët dhe ka përgatitur për ta një Zjarr flakërues,

ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Ata nuk do të gjejnë asnjë mbrojtës e as ndihmës.

Ditën kur fytyrat e tyre do të rrotullohen në Zjarr, ata do të thonë: "Ah të mjerët ne, sikur t'i ishim bindur Allahut dhe t'i ishim bindur të Dërguarit!"

Dhe do të thonë: "Zoti ynë, ne iu bindëm prijësve tanë dhe të mëdhenjve tanë, kështu që ata na shmangën nga rruga e drejtë.

Zoti ynë, jepu atyre një dënim të dyfishtë dhe mallkoji me një mallkim të madh!"

O ju që besuat, mos u bëni si ata që e fyen Musain, ndërkohë që Allahu e pastroi atë nga ajo që thanë dhe ai ishte i nderuar tek Allahu.

O ju që besuat! Frikësojuni Allahut dhe thoni fjalë të drejta,

që Ai t'jua mundësojë të bëni vepra të mira dhe do t'ju falë gjynahet. Kush i bindet Allahut dhe të Dërguarit të Tij, pa dyshim, do të arrijë një fitore madhështore.

Me të vërtetë, Ne ua ofruam përgjegjësinë qiejve, Tokës dhe maleve, por ato nuk pranuan ta marrin përsipër dhe u frikësuan prej saj, por e pranoi njeriu. Ai qe njëmend i padrejtë (ndaj vetvetes) dhe i paditur (për pasojat).

Allahu do t'i dënojë hipokritët e hipokritet dhe idhujtarët e idhujtaret, ndërkaq do t'ua pranojë pendimin besimtarëve e besimtareve, sepse Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Lavdërimi është për Allahun, të Cilit i përket gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë! Atij i takon lavdërimi edhe në botën tjetër. Ai është i Urti, i Gjithëdituri.

Ai e di çfarë hyn në tokë dhe çka del prej saj, çka zbret nga qielli dhe çka ngjitet në të. Ai është Mëshirëploti, Falësi i Madh.

Ata që nuk besojnë, thonë: "Nuk do të na vijë Kiameti!" Thuaju: "Po për Zotin tim, do t'ju vijë patjetër." Ai është Njohësi i së fshehtës. Atij nuk mund t'i fshihet asnjë grimcë, as në qiej e as Tokë dhe nuk ka asgjë më të vogël a më të madhe se ajo që të mos jetë e shënuar në një Libër të qartë,

që Allahu t'i shpërblejë ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira. Këta janë ata për të cilët do të ketë falje dhe furnizim bujar.

Ndërkaq, për ata që bëjnë përpjekje kundër ajeteve Tona, duke pandehur se do të shpëtojnë, do të ketë dënim të tmerrshëm e të dhembshëm.

Ndërkaq, ata të cilëve u është dhënë dituria e shohin se ajo që të është shpallur nga Zoti yt është e vërteta dhe se ajo udhëzon në rrugën e të Gjithëfuqishmit, të Lavdëruarit.

Jobesimtarët thonë: "A doni t'ju tregojmë një njeri i cili thotë se, kur të shpërbëheni krejtësisht, do të krijoheni përsëri?

A është duke trilluar gënjeshtra për Allahun apo është i çmendur?" Jo, por ata që nuk besojnë në botën tjetër kanë për t'u dënuar fort dhe janë në një humbje të madhe.

A nuk e shohin ata Tokën që kanë përpara dhe qiellin që e kanë mbrapa?! Sikur të donim Ne, do të bënim që t'i gëlltiste toka ose do të hidhnim mbi ta copa nga qielli. Vërtet, në këtë ka shenjë për çdo rob që kthehet i penduar tek Allahu.

Me të vërtetë, Ne i dhuruam Davudit mirësi nga ana Jonë (dhe thamë): "O male, thurni lavde (për Allahun) bashkë me të, e edhe ju, o zogj!" Gjithashtu, Ne ia zbutëm hekurin.

(Ne i thamë:) "Puno parzmore të gjera e thuri me saktësi! Dhe bëni vepra të mira, se, me të vërtetë, Unë shoh mirë gjithçka që bëni!"

Kurse Sulejmanit ia nënshtruam erën: shtegtimi i paraditës ishte sa (udhëtimi) një muaj, e edhe shtegtimi i pasditës. Ne i dhamë atij edhe një burim bakri të shkrirë dhe i nënshtruam disa xhinë që punonin për të me urdhrin e Zotit të tij. Këdo prej tyre që shmanget nga urdhri Ynë bëjmë që ta shijojë dënimin e Zjarrit flakërues.

Ata punonin për të çfarë dëshironte ai: faltore, shtatore, legenë të mëdhenj dhe kazanë të palëvizshëm. "Bëni falënderim, oj familja e Davudit!" Por, pak nga robërit e Mi janë falënderues.

Kur Ne ia caktuam atij (Sulejmanit) vdekjen, askush nuk bëri të kuptonin vdekjen e tij, përveç krimbit që po brente shkopin e tij. Kur ai u rrëzua, u bë e qartë se, po ta dinin xhinët të fshehtën, nuk do të mbeteshin në dënimin poshtërues.

Në vendbanimin e Sebës kishte një shenjë të qartë për banorët e tij: dy kopshte, një në të djathtë e një në të majtë. (Ne u thamë atyre:) "Hani nga furnizimi i Zotit tuaj dhe falënderojeni Atë. Vendi juaj është i mirë dhe Zoti juaj Falës i Madh."

Por, ata kthyen shpinën, prandaj Ne lëshuam mbi ta një vërshim shkatërrues dhe ua kthyem dy kopshtet e tyre në kopshte me fruta të hidhëta, me shkurre dhe me pak xinxife.

Kështu i dënuam për mosmirënjohjen e tyre. Vallë, a dënojmë Ne ndokënd tjetër pos atyre që janë mosmirënjohës?

Ne vendosëm ndërmjet tyre dhe vendeve që i kishim bekuar një varg qytetesh të dukshme dhe e bëmë të lehtë udhëtimin: "Udhëtoni të sigurt nëpër to natë e ditë!"

Por, ata thanë: "Zoti ynë, zgjate largësinë e udhëtimeve tona!" Pra, ata i bënë padrejtësi vetvetes, kështu që Ne i bëmë rrëfime (të së kaluarës) dhe i shpërndamë në të gjitha anët. Vërtet, në këtë ka shenja për çdokënd që është njëmend i durueshëm dhe falënderues.

Me të vërtetë, hamendësimi i Iblisit (lidhur me ta) u jetësua, sepse ata e ndoqën atë, përveç një grupi besimtarësh,

ndonëse ai nuk kishte kurrfarë pushteti mbi ta, por Ne deshëm t'i zbulojmë ata që besojnë në botën tjetër nga ata që dyshojnë në të. Zoti yt është Mbikëqyrës i çdo gjëje."

Thuaj: "Thirrni ata që i quanit zota pos Allahut! Ata nuk zotërojnë asgjë, qoftë në qiej, qoftë në Tokë, as kanë kurrfarë hiseje në asnjërën prej tyre e as është ndonjëri prej tyre ndihmës i Allahut."

Asnjë ndërmjetësim nuk bën dobi para Tij, përveçse për atë që Ai jep leje. Kur zemrat e tyre (melekëve) të çlirohen nga frika, do të thonë: "Çfarë tha Zoti juaj?" e do të përgjigjen: "Të vërtetën! Ai është i Larti, i Madhi."

Thuaj: "Kush ju furnizon nga qiejt e nga Toka?" Thuaj: "Allahu! Me siguri, ose ju, ose ne jemi në rrugë të drejtë ose në humbje të qartë."

Thuaju: "Ju nuk do të pyeteni për gjynahet tona, as ne nuk do të pyetemi për atë që bëni ju.

Thuaj: "Zoti ynë do të na tubojë, pastaj do të gjykojë ndërmjet nesh me drejtësi. Ai është Gjykatësi i drejtë, i Gjithëdijshmi."

Thuaj: "Më tregoni ata që ia keni bërë ortakë Atij. Jo, kurrsesi (Ai nuk ka ortakë)! Por, Ai është Allahu, i Gjithëfuqishmi, i Urti."

Ne të dërguam ty (o Muhamed) vetëm si përgëzues dhe paralajmërues për mbarë njerëzimin, por shumica e njerëzve nuk e dinë.

Ata thonë: "Kur do të jetësohet ky premtim, nëse jeni duke thënë të vërtetën?"

Thuaju: "Për ju është caktuar një ditë, të cilën nuk mund ta shtyni për asnjë çast e as ta përshpejtoni."

Ata që nuk besojnë, thonë: "Ne kurrë nuk do të besojmë në këtë Kuran e as në Librat para tij." Eh, sikur t'i shihje keqbërësit kur të dalin para Zotit të tyre duke fajësuar njëri-tjetrin! Të shtypurit do t'u thonë krerëve mendjemëdhenj: "Po të mos kishit qenë ju, ne do të ishim besimtarë."

Krerët mendjemëdhenj do t'u thonë të shtypurve: "Mos vallë, ne ju penguam nga udhëzimi pasi ju erdhi ai? Përkundrazi, ju vetë ishit keqbërës."

Të shtypurit do t'u thonë krerëve mendjemëdhenj: "Jo, por dredhia juaj që bënit natë e ditë, kur na urdhëronit që të mos e besonim Allahun dhe t'i vishnim Atij ortakë." Ata do ta fshehin pendimin e tyre kur ta shohin dënimin dhe Ne do t'u vëmë pranga në qafë atyre që nuk besuan. A do të ndëshkohen ata për diçka tjetër përveç asaj që kanë punuar?

Sa herë që dërgonim paralajmërues në ndonjë qytet, pasanikët e tij thoshin: "Ne nuk besojmë në atë me të cilën jeni dërguar."

Dhe thoshin: "Ne kemi më shumë pasuri e fëmijë dhe ne nuk kemi për t'u dënuar."

Thuaj: "Zoti im ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë, por shumica e njerëzve nuk e dinë."

Nuk është pasuria juaj e as fëmijët tuaj që ju afrojnë te Ne, por te Ne afrohen vetëm ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira. Këta do të kenë shpërblim të shumëfishtë për atë që bënë dhe do të jenë të sigurt në pallate të larta.

Ata që bëjnë përpjekje kundër ajeteve Tona, duke pandehur se do të shpëtojnë, do të sillen për dënim.

Thuaj: "Zoti im ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë. Çfarëdo që shpenzoni (për hir të Tij), Ai do t'jua zëvendësojë atë. Ai është Furnizuesi më i mirë."

Ditën kur do t'i tubojë të gjithë, do t'u thotë melekëve: "Vallë, këta ju adhuronin ju?"

Ata do të thonë: "I patëmeta je, o Zot! Ti je Mbrojtësi ynë e jo ata. Në të vërtetë, ata i adhuronin xhinët; shumica e tyre besonin në ta."

Pra, sot ju nuk do të mund t'i bëni as dobi e as dëm njëri-tjetrit. Ne do t'u themi keqbërësve: "Shijoni dënimin e Zjarrit, të cilin e përgënjeshtronit!"

Kur u lexohen ajetet Tona të qarta, ata thonë: "Ky (Muhamedi) është vetëm një njeri që dëshiron t'ju largojë nga ajo që adhuronin etërit tuaj" dhe thonë: "Ky (Kurani) nuk është gjë tjetër veçse një gënjeshtër e trilluar." Dhe, kur u vjen e vërteta, jobesimtarët thonë: "Kjo s'është gjë tjetër veçse magji e kulluar."

Ndërkohë që Ne nuk u kemi dhënë atyre asnjë Libër për ta mësuar, as u kemi dërguar ndonjë paralajmërues para teje.

Edhe ata që qenë para tyre patën përgënjeshtruar, ndonëse këta (idhujtarët e Mekës) nuk arritën as një të dhjetën e asaj që u kishim dhënë atyre, por megjithatë i përgënjeshtruan të dërguarit e Mi. Eh, si ishte dënimi Im!

Thuaj: "Në të vërtetë, unë ju këshilloj vetëm me një gjë: të ngriheni sinqerisht për Allahun, dy nga dy e një nga një dhe të mendoni, (që ta kuptoni) se shoku juaj (Muhamedi) nuk është i çmendur. Në të vërtetë ai vetëm po ju paralajmëron para një dënimi të rëndë."

Thuaj: "Në ju paça kërkuar ndonjë shpërblim, ai qoftë për ju. Shpërblimi im është vetëm tek Allahu. Ai është Dëshmitar për çdo gjë."

Thuaj: "Zoti im shpall të Vërtetën. Ai është i Njohësi i të gjitha fshehtësive."

Thuaj: "E Vërteta erdhi, ndërsa e kota u zhduk pa kthim."

Thuaj: "Nëse unë shmangem nga rruga e drejtë, shmangia ime është në dëm timin, por, nëse jam i udhëzuar, kjo është për shkak të asaj që më shpall Zoti im. Ai, me të vërtetë, dëgjon çdo gjë dhe është afër."

Eh, sikur t'i shihje kur të tmerrohen, kur s'do të mund të ikin e do të kapen nga afër!

Ata do të thonë: "Tashmë po besojmë", por si do ta arrijnë (besimin) nga një vend aq i largët,

kur më parë e mohonin atë dhe hamendësonin prej së largu!

Një pengesë do të vihet mes tyre dhe asaj që dëshirojnë, siç ndodhi me të ngjashmit e tyre më parë. Njëmend, ata ishin në mëdyshje të madhe.

Lavdërimi i takon Allahut, Krijuesit të qiejve e të Tokës, i Cili i bëri melekët të dërguar me dy, tre ose katër krahë. Ai shton në krijim çfarë të dojë. Me të vërtetë, Allahu është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Të mirat që Allahu ua jep njerëzve nga mëshira e Tij, nuk ka kush që mund t'i pengojë, kurse ato që Ai i pengon, askush nuk mund t'i japë pos Tij. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.

O njerëz! Kujtoni dhuntinë e Allahut ndaj jush. A ka ndonjë krijues përveç Allahut që ju furnizon nga qielli e nga Toka? S'ka zot që meriton të adhurohet përveç Tij. Pra, përse largoheni?!

Në qoftë se të përgënjeshtrojnë, (ta dish se) janë përgënjeshtruar edhe të dërguar të tjerë para teje. Tek Allahu kthehen të gjitha çështjet.

O njerëz! Me të vërtetë, premtimi i Allahut është i vërtetë, andaj mos lejoni që t'ju mashtrojë jeta e kësaj bote, as mos lejoni mashtruesin (shejtanin) t'ju mashtrojë për Allahun.

Njëmend, shejtani është armik juaji i hapur, prandaj merreni si armik. Në të vërtetë, ai i thërret ithtarët e tij që të bëhen prej të dënuarve në Zjarrin flakërues.

Për ata që nuk besojnë do të ketë dënim të rëndë, kurse për ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, do të ketë falje dhe shpërblim të madh.

A mund të jetë njësoj ai të cilit i është hijeshuar puna e tij e keqe dhe e sheh si të mirë (me atë që është në rrugë të drejtë)? Pa dyshim, Allahu e çon në humbje atë që do dhe e udhëzon në rrugë të drejtë atë që do. Pra, mos e shkatërro veten duke u brengosur për ta! Allahu e di mirë çfarë bëjnë ata.

Allahu është Ai që i dërgon erërat, të cilat i lëvizin retë. Pastaj i çojmë ato në një vend të pajetë dhe nëpërmjet tyre e gjallërojmë tokën pasi të jetë tharë. Po kështu është edhe ringjallja.

Kushdo që kërkon krenarinë, le ta dijë se tërë krenaria i takon Allahut. Tek Ai ngjiten fjalët e mira dhe veprën e mirë Ai e ngre lart. Ndërkaq, ata që kurdisin kurthe, do të kenë dënim të rëndë dhe kurthet e tyre do të dështojnë.

Allahu është Ai që ju krijoi prej dheut, pastaj prej një pikle e më pas ju bëri çifte. Asnjë femër nuk mbetet shtatzënë e as lind pa dijeninë e Tij. Askujt nuk i jepet jetë e gjatë e as i shkurtohet jeta, pa qenë e shënuar në një Libër. S'ka dyshim se kjo për Allahun është e lehtë.

Nuk janë njësoj dy dete: njëri është i ëmbël, i këndshëm dhe i shijshëm për t'u pirë, kurse tjetri i kripur e i hidhur. Prej të dyve ju hani mish të njomë dhe nxirrni stolitë që i mbani. Ti sheh anijet se si e çajnë ujin, që ju të mund të kërkoni nga mirësitë e Allahut dhe që të jeni falënderues.

Ai fut natën në ditë dhe fut ditën në natë dhe Ai nënshtroi Diellin e Hënën, të cilat lundrojnë për një kohë të caktuar. Ky është Allahu, Zoti juaj. Atij i takon sundimi, kurse ata që ju i adhuroni në vend të Tij nuk zotërojnë as një cipëz të bërthamës së hurmës.

Nëse u luteni atyre, ata nuk mund ta dëgjojnë lutjen tuaj, por edhe po ta dëgjonin, s'do të mund t'ju përgjigjeshin. Në Ditën e Kiametit ata do të mohojnë adhurimin tuaj. E askush nuk mund të të njoftojë si Ai që është i Gjithëditur.

O njerëz! Ju jeni nevojtarë për Allahun, ndërsa Allahu është i Panevoji, i Lavdëruari.

Nëse do, Ai ju zhduk ju dhe krijon të tjerë.

E, kjo nuk është e vështirë për Allahun.

Askush nuk do të bartë barrën e tjetrit. Nëse një i rënduar me gjynahe thërret ndokënd për t'ia bartur ato, askush nuk do të bartë asgjë nga ato, edhe nëse është i afërm i tij. Në të vërtetë, ti ua tërheq vërejtjen vetëm atyre që i frikësohen Zotit të tyre pa e parë Atë dhe e falin namazin. Kush e pastron veten, e ka vetëm për të mirën e vet dhe tek Allahu është kthimi.

Kurrë nuk janë njësoj i verbri dhe ai që sheh,

as errësira dhe drita,

as hija dhe era përvëluese.

Nuk janë të barabartë as të gjallët dhe të vdekurit. Me të vërtetë, Allahu bën të dëgjojë kë të dojë, por ju nuk mund t'i bëni të dëgjojnë ata që janë në varre.

Ti je vetëm paralajmërues.

Ne të dërguam ty me të vërtetën si përgëzues dhe paralajmërues. Nuk ka pasur asnjë popull që të mos i ketë ardhur një paralajmërues.

Në qoftë se të përgënjeshtrojnë, (ta dish se) përgënjeshtruan edhe ata që ishin para tyre. Atyre u erdhën të dërguarit e tyre me prova të qarta, këshilla të urta dhe me libër të ndritur.

Pastaj i kapa ata që nuk besuan. Eh, si ishte dënimi Im!

A nuk e sheh se Allahu lëshon ujë nga qielli dhe përmes tij nxjerr bimë me ngjyra të llojllojshme?! Edhe nëpër male ka shtigje të bardha e të kuqe, me ngjyra të ndryshme, por edhe shumë të zeza.

Ashtu edhe njerëzit, kafshët dhe bagëtitë janë me ngjyra të ndryshme. Por, në të vërtetë, nga robërit e Tij, Allahut ia kanë frikën vetëm dijetarët. Pa dyshim, Allahu është i Gjithëfuqishëm e Falës i Madh.

Vërtet, ata që lexojnë Librin e Allahut, e falin namazin dhe japin fshehurazi e haptazi nga ajo që u kemi dhënë, shpresojnë në një fitim që nuk do të humbë,

në mënyrë që Ai t'ua japë shpërblimet të plota dhe t'ua shtojë ato prej mirësisë së Tij. Ai është Falës i Madh e Mirënjohës.

Libri që të shpallëm ty (o Muhamed) është e vërteta që vërteton atë që është shpallur para tij. Me të vërtetë, Ai i di dhe i sheh mirë robërit e Vet.

Pastaj, Ne ua lamë Librin në trashëgim robërve Tanë të zgjedhur. Në mesin e tyre ka disa që i bëjnë padrejtësi vetvetes, disa që janë mesatarë dhe disa që, me lejen e Allahut, prijnë në vepra të mira. Kjo është dhuntia e madhe.

Ata do të hyjnë në Xhenetet e Përjetësisë, ku do të stolisen me byzylykë ari e margaritarë dhe rrobat e tyre do të jenë prej mëndafshi.

Ata do të thonë: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili na i largoi brengat. Vërtet, Zoti ynë është Falës i Madh dhe Mirënjohës.

Është Ai që na vendosi, me mirësinë e Tij, në Shtëpinë e Përjetshme, ku nuk na prek asnjë lodhje e mundim."

Ndërkaq, për ata që nuk besuan do të jetë zjarri i Xhehenemit, ku as do t'u jepet fund e të vdesin, as do t'u lehtësohet dënimi. Kështu dënojmë çdo mohues.

Ata do të këlthasin aty: "Zoti ynë, na nxirr që të bëjmë vepra të mira, ndryshe nga ato që kemi bërë!" (Atyre do t'u thuhet): "Po a nuk ju dhamë jetë aq sa të mund të merrte mësim kushdo që dëshironte të merrte mësim?! Madje, ju erdhi edhe paralajmëruesi. Pra, shijoni (dënimin), se për keqbërësit nuk do të ketë ndihmës!"

Allahu e di të fshehtën e qiejve dhe të Tokës. Pa dyshim, Ai di mirë çfarë ka në zemra.

Është Ai që ju bëri pasardhës (të njëri-tjetrit) në tokë. Kushdo që nuk beson, do të bartë barrën e mosbesimit të tij. Mosbesimi u shton jobesimtarëve vetëm hidhërim para Zotit të tyre; mosbesimi u shton jobesimtarëve vetëm humbje.

Thuaj: "Më tregoni për zotat tuaj që i adhuroni në vend të Allahut! Më thoni pra, çfarë kanë krijuar ata në Tokë! Apo, mos kanë hise në krijimin e qiejve? Apo, mos vallë u kemi dhënë atyre (idhujtarëve) ndonjë Libër në të cilin kanë provë për të? Jo, por keqbërësit i premtojnë njëri-tjetrit vetëm mashtrime."

Allahu i mban qiejt dhe Tokën që të mos bien. E, nëse do të binin, askush nuk do të mund t'i mbante ato, pos Tij. Ai është njëmend i Butë e Falës i Madh.

Ata betoheshin fuqishëm në Allahun se, nëse do t'u vinte një paralajmërues, ata me siguri do të ishin më të udhëzuar se çdo popull tjetër. Por, kur u erdhi paralajmëruesi, vetëm sa ua shtoi largimin,

për shkak të mendjemadhësisë së tyre në tokë dhe kurtheve të liga, por kurthet e liga i godasin vetëm ata që i kurdisin. Mos vallë, po presin ata diçka tjetër veç asaj që i goditi popujt e mëparshëm?! Kurrë nuk mund të gjesh në ligjin e Allahut asnjë ndryshim, as mund të gjesh në ligjin e Allahut ndonjë lajthitje.

A nuk udhëtuan ata nëpër tokë që të shihnin se si ishte fundi i atyre që kanë qenë para tyre, të cilët ishin shumë më të fortë?! Allahut s'mund t'i shpëtojë asgjë, as në qiej, as në Tokë. Pa dyshim, Ai është i Gjithëdijshëm e i Plotfuqishëm.

Nëse Allahu do t'i ndëshkonte njerëzit për atë që bëjnë, Ai nuk do të linte asnjë gjallesë mbi sipërfaqen e Tokës, por Ai u jep atyre afat deri në një kohë të caktuar. E, kur të vijë afati i tyre, atëherë do ta dinë se Allahu i sheh mirë robërit e Vet.

Ja, sin.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Betohem në Kuranin urtiplotë,

se Ti (Muhamed), me të vërtetë, je nga të dërguarit,

në rrugë të drejtë

me Shpalljen e të Gjithëfuqishmit, Mëshirëplotit,

që t'ua tërheqësh vërejtjen një populli, të parët e të cilit nuk janë paralajmëruar, prandaj ata janë të shkujdesur.

Ndaj shumicës së tyre është përmbushur vendimi (dënimi), sepse ata nuk besojnë.

Ne u kemi vënë atyre pranga në qafë që arrijnë deri në mjekër, prandaj kanë mbetur me kokë përpjetë.[2] ——— [2] Kjo është një alegori për mohimin e qëllimshëm të jobesimtarëve.

Ne kemi vënë pengesë para e prapa tyre dhe ua kemi mbuluar shikimin, kështu që ata nuk shohin.

Është krejt njësoj për ta: i paralajmërove apo nuk i paralajmërove, ata nuk besojnë.

Ti ia tërheq vërejtjen vetëm atij që ndjek Këshillën dhe i frikësohet të Gjithëmëshirshmit pa e parë Atë. Prandaj, përgëzoje atë me falje e shpërblim bujar!

Në të vërtetë, Ne jemi që i ngjallim të vdekurit dhe shënojmë atë që bëjnë dhe gjurmët e tyre. Çdo gjë e kemi ruajtur në një Libër të qartë.

Sillu atyre shembullin e banorëve të qytetit, kur atyre u erdhën të dërguarit.

Kur Ne u dërguam atyre dy veta, por i përgënjeshtruan, kështu që i fuqizuam me një të tretë e ata thanë: "Ne, me të vërtetë, jemi sjellë te ju si të dërguar."

Ata thanë: "Ju jeni vetëm njerëz si ne dhe i Gjithëmëshirshmi nuk ka shpallur asgjë. Ju thjesht po gënjeni."

Ata thanë: "Zoti ynë e di se ne njëmend jemi sjellë si të dërguar te ju

e detyra jonë është vetëm kumtimi i qartë."

Ata thanë: "Ne parandiejmë se ju po na e ndillni të keqen. Nëse nuk hiqni dorë, me siguri, do t'ju mbysim me gurë dhe do t'ju kapë prej nesh një dënim i dhembshëm."

Ata thanë: "E keqja juaj është me ju (për shkak të mosbesimit tuaj). Vallë, a edhe nëse ne ju këshillojmë?! Ju, në të vërtetë, jeni një popull që kaloni çdo kufi."

Nga skaji i qytetit erdhi një burrë duke nxituar e tha: "O populli im, ndiqni të dërguarit!

Ndiqni ata që nuk ju kërkojnë asnjë shpërblim e që janë të udhëzuar!

E përse të mos adhuroj Atë që më krijoi dhe tek i Cili do të ktheheni të gjithë?!

Si të adhuroj zota të tjerë përveç Tij, ndërkohë që, nëse i Gjithëmëshirshmi dëshiron të më godasë me ndonjë të keqe, ndërmjetësimi i tyre nuk më bën kurrfarë dobie e as mund të më shpëtojnë?!

Atëherë, unë do të isha njëmend në një humbje të qartë.

Unë i besova Zotit tuaj, pra, më dëgjoni!"

Atij iu tha (kur jobesimtarët e vranë): "Hyr në Xhenet." Ai tha: "Ah, sikur ta dinte populli im

se si më ka falur Zoti im dhe më ka bërë ndër të nderuarit!"

Pas (vdekjes së) tij, Ne nuk dërguam asnjë ushtri nga qielli kundër popullit të tij e as ishte e nevojshme.

Mjaftoi vetëm një gjëmim i tmerrshëm dhe ata u shuan përnjëherë.

Ah, mjerë robërit! Sa herë që u vinte atyre ndonjë i dërguar, ata talleshin me të.

A nuk e shohin ata se sa breza para tyre i kemi shkatërruar, të cilët nuk u kthyem më kurrë tek ata?

Patjetër, të gjithë do të sillen te Ne.

Shenjë për ta është toka e pajetë: Ne e ringjallim atë dhe prej saj nxjerrim drithëra, me të cilat ushqehen.

Ne kemi bërë në të kopshte hurmash e rrushi dhe kemi bërë që të shpërthejnë burime,

që të mund të hanë nga frutat e tyre që nuk i kanë bërë duart e tyre. Atëherë, përse nuk falënderojnë?!

Lavdërimi i takon Atij që krijoi në çifte të gjitha llojet: ato që mbin toka, ata vetë dhe disa gjëra që ata nuk i dinë!

Shenjë për ta është edhe nata, prej së cilës tërheqim ditën dhe ata zhyten në errësirë.

Dielli udhëton drejt cakut të vet. Ky është përcaktimi i të Gjithëfuqishmit, të Gjithëdijshmit.

Hënës i kemi caktuar faza, derisa ajo të kthehet si degë e vjetër hurme.

Diellit nuk i takon që ta arrijë Hënën e as natës që ta kalojë ditën. Secili lundron në orbitën e vet.

Shenjë për ta është edhe se Ne i bartëm paraardhësit e tyre në anijen e ngarkuar

dhe se Ne krijuam për ta mjete të ngjashme me atë (anije), në të cilat hipin.

Sikur të donim, do t'i fundosnim ata, e nuk do të kishte kush t'u ndihmonte, as do të mund të shpëtoheshin,

përveçse me mëshirë nga ana Jonë dhe për t'i lënë të kënaqen për një kohë.

Kur u thuhet atyre: "Kini frikë nga ajo që keni përpara dhe nga ajo që lini pas, që të mëshiroheni (ata nuk e përfillin)!"

Sa herë që u vjen atyre ndonjë shenjë e Zotit të tyre, ata ia kthejnë shpinën.

E, kur u thuhet atyre: "Jepni nga ajo që jua ka dhënë Allahu", jobesimtarët u thonë besimtarëve: "A t'i ushqejmë ata të cilët, po të donte Allahu, do t'i ushqente? Ju jeni vërtet në një humbje të qartë!"

Ata thonë: "Kur do të jetësohet ky premtim, nëse jeni duke thënë të vërtetën?"

Ata nuk presin gjë tjetër përveç një gjëmimi të tmerrshëm, i cili do t'i mbërthejë ndërsa janë duke u grindur.

Atëherë ata as do të mund të lënë ndonjë porosi e as do të mund të kthehen te familjet e tyre.

Kur t'i fryhet Surit, ata do të brofin nga varret e do të nxitojnë drejt Zotit të tyre,

duke thënë: "Mjerë ne! Kush na ringjalli nga varret tona?" (Do t'u thuhet:) "Kjo është ajo që premtoi i Gjithëmëshirshmi. Pra, të dërguarit e kanë thënë të vërtetën!"

Do të jetë vetëm një gjëmim i tmerrshëm dhe përnjëherë të gjithë ata do të sillen para Nesh.

Atë Ditë askujt nuk do t'i bëhet kurrfarë padrejtësie dhe do të shpërbleheni vetëm sipas asaj që keni punuar.

Njëmend, banorët e Xhenetit atë Ditë do të jenë të zënë në kënaqësi,

ata dhe bashkëshortet e tyre të shtrirë në kolltukë nën hije.

Aty do të kenë fruta dhe gjithçka që kërkojnë.

"Selam!"[3], fjalë nga një Zot Mëshirëplotë. ——— [3] Paqe

(Ndërkaq, keqbërësve do t'u thuhet:) "Veçohuni sot, o ju keqbërës!

A nuk ju porosita, o bij të Ademit, që të mos e adhuroni shejtanin, sepse ai është armik juaji i hapur,

dhe që të më adhuroni vetëm Mua? Kjo është rruga e drejtë.

Në të vërtetë, ai shpuri në humbje turma të mëdha prej jush. A nuk mblodhët mend?!

Ky pra është Xhehenemi që ju ishte premtuar.

Futuni sot në të, sepse nuk besuat!"

Sot Ne do t'ua vulosim gojët atyre, ndërkohë që do të na flasin duart e tyre e do të dëshmojnë këmbët e tyre për gjithçka që kanë bërë.

Po të donim, Ne do t'ua verbonim sytë e ata do të nxitonin për të gjetur rrugën, por si do të mund të shihnin?

Sikur të donim, do t'i ngurosnim në vend, kështu që ata nuk do të mund të lëviznin as para e as mbrapa.

Kujt i japim jetë të gjatë, e kthejmë përsëri në krijesë të dobët. Vallë, si nuk kuptojnë?

Ne nuk ia kemi mësuar atij poezinë e as që i përshtatet një gjë e tillë. Ky është vetëm një këshillë dhe një Kuran i qartë,

për të paralajmëruar këdo që është i gjallë dhe që të përmbushet vendimi kundër jobesimtarëve.

A nuk e shohin ata se nga Duart Tona Ne krijuam për ta bagëti, të cilat i zotërojnë?!

Ne i bëmë ato të nënshtruara ndaj tyre, kështu që disa i përdorin për hipje e disa për ushqim,

por kanë edhe përfitime të tjera e pije (qumështi). Atëherë, a nuk falënderojnë?

Megjithatë, ata adhurojnë zota të tjerë përveç Allahut, me shpresë se do të ndihmohen.

Por, ata (zotat e rremë) nuk mund t'i ndihmojnë, ndonëse këta (jobesimtarët) u bëhen ushtri e përkushtuar atyre.

Mos të të brengosin fjalët e tyre! Sigurisht, Ne dimë çfarë fshehin ata dhe çfarë shfaqin haptazi.

A nuk e sheh njeriu se Ne e krijuam atë prej një pikle, ndërkohë që ai bëhet kundërshtar i hapur?!

Ai na sjell shembull, ndërkohë që harron krijimin e vet, e thotë: "Kush mund t'i ringjallë eshtrat pasi të jenë bërë pluhur?"

Thuaj: "I ringjall Ai që i krijoi për herë të parë; Ai është i Gjithëdijshëm për çdo krijesë:

Ai që prej pemës së njomë bëri për ju zjarrin, ndërkohë që ju e përdorni atë për ndezje."

A nuk është i aftë Ai që krijoi qiejt e Tokën t'i rikrijojë ata?! Po, gjithsesi! Ai është Krijuesi i gjithçkaje, i Gjithëdijshmi.

Në të vërtetë, urdhri i Tij, kur dëshiron diçka, është që t'i thotë: "Bëhu!" dhe ajo bëhet.

Pra, i patëmeta është Ai, në dorën e të Cilit është sundimi i çdo gjëje dhe tek i Cili do të ktheheni!

Betohem në ata (melekë) që rreshtohen në radhë,

dhe në ata që shtyjnë (retë),

si dhe në ata që lexojnë (Fjalën e Allahut),

se, vërtet, Zoti juaj është Një,

Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre dhe Zoti i lindjeve!

Ne e kemi stolisur qiellin më të ulët me bukurinë e yjeve,

si mbrojtje prej çdo shejtani të pabindur.

Prandaj, ata s'mund të përgjojnë Parinë më të lartë (të melekëve) dhe qëllohen nga çdo anë,

duke u dëbuar - e për ta do të ketë dënim të përhershëm, -

me përjashtim të atij që rrëmben vjedhurazi ndonjë fjalë, të cilin e ndjek një shigjetë flakëruese që shpon.

Pra, pyeti ata: "A është më i vështirë krijimi i tyre apo gjërat e tjera që i krijuam?" Ne i krijuam ata prej baltës ngjitëse.

Në të vërtetë, ti habitesh, ndërsa ata tallen

dhe, kur këshillohen, nuk marrin mësim.

Madje, kur shohin ndonjë shenjë, tallen me të

dhe thonë: "Kjo s'është gjë tjetër, veçse magji e kulluar.

A mos, vallë, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të ringjallemi?!

A edhe të parët tanë të lashtë?!"

Thuaju: "Po, madje të poshtëruar."

Do të jetë një buçimë e vetme[1], pas së cilës do të ngrihen duke shikuar ——— [1] Është fjala për buçimën që lëshon suri (briri), kur t'i fryhet për herë të dytë, që të ringjallen krijesat.

e do të thonë: "Ah! Të mjerët ne! Kjo është Dita e Llogarisë!"

(Atyre do t'u thuhet): "Kjo është pra Dita e Gjykimit, të cilën e përgënjeshtronit!"

(E do t'u thuhet melekëve): "Tuboni të gjithë ata që bënë keq, sojin e tyre dhe ata që i adhuronin

në vend të Allahut e tregojuani rrugën e Zjarrit flakërues!

Ndalini ata, se do të merren në pyetje!"

"Ç'keni që nuk ndihmoni njëri-tjetrin?"

Në të vërtetë, atë Ditë ata do të dorëzohen plotësisht.

Ata do të kthehen nga njëri-tjetri, duke u grindur.

Do të thonë (pasuesit): "Ishit ju që na vinit nga e djathta (duke na mashtruar)."

Ata (të pasuarit) do të thonë: "Jo, por ju vetë nuk ishit besimtarë.

Ne nuk patëm kurrfarë pushteti mbi ju. Përkundrazi, ju vetë ishit njerëz që kalonit kufijtë.

Prandaj u përmbush kundër nesh fjala e Zotit Tonë, kështu që patjetër do ta shijojmë (dënimin).

Ne ju çuam në humbje, meqë vetë ishim të humbur."

Atë Ditë, ata do të jenë në dënim të gjithë së bashku.

Kështu veprojmë Ne me keqbërësit,

sepse, sa herë që u thuhej atyre: "Askush përveç Allahut nuk ka të drejtë të adhurohet", ata tregoheshin mendjemëdhenj

dhe thoshin: "Vallë, a t'i braktisim zotat tanë për një poet të çmendur?!"

Përkundrazi, ai e solli të vërtetën dhe vërtetoi të dërguarit (e mëparshëm).

Gjithsesi, ju do ta shijoni dënimin e dhembshëm

dhe do të ndëshkoheni vetëm për atë që keni bërë,

me përjashtim të robërve të përkushtuar të Allahut.

Për ta do të ketë mirësi të njohura:

fruta të llojllojshme dhe do të jenë të nderuar,

në Kopshtet e Lumturisë,

në divane, përballë njëri-tjetrit.

Atyre do t'u shërbehet një gotë verë e mbushur nga një burim:

e bardhë dhe e shijshme për ata që e pinë.

Ajo nuk do t'u bëjë dëm e as do të dehen prej saj.

Pranë tyre do të jenë vashat e dëlira e symëdha,

sikur të ishin perla të ruajtura mirë.

Pastaj ata do të kthehen nga njëri-tjetri duke biseduar.

Dikush prej tyre do të thotë: "Unë kisha një shok,

i cili më thoshte: "Njëmend je nga ata që besojnë

se, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të merremi në llogari?!"

Ai do të thotë: "A dëshironi ta shihni?"

Atëherë, ai do të shikojë poshtë e do ta shohë atë në mes të Zjarrit flakërues.

Ai do të thotë: "Për Allahun, për pak sa nuk më shkatërrove edhe mua!

Po të mos ishte mirësia e Zotit tim, do të isha prej të dënuarve."

(Atëherë do t'u thotë bashkëbesimtarëve të vet): "Pra, ne nuk do të vdesim më,

përveç vdekjes sonë të parë, e as do të ndëshkohemi."

Pa dyshim, kjo është fitorja e madhe!

Për diçka të këtillë le të përpiqen punëtorët!

A është më e mirë kjo gjendje apo pema e zekumit?

Ne e kemi bërë atë sprovë për zullumqarët.

Ajo është një pemë që del nga fundi i Zjarrit flakërues,

frutat e së cilës janë si kokat e djajve.

Ata, me siguri, do të hanë prej saj dhe do t'i mbushin barqet me të.

Pastaj do t'u jepet një përzierje me ujë të vluar

e mandej do të kthehen në Zjarrin flakërues.

Ata i gjetën baballarët e tyre të humbur

dhe nxituan të ndjekin gjurmët e tyre.

Në të vërtetë, edhe para tyre patën humbur shumica e të mëparshmëve,

edhe pse në mesin e tyre dërguam paralajmërues.

Shih pra si ishte fundi i atyre që qenë paralajmëruar!

Përjashtim bëjnë vetëm robërit e përkushtuar të Allahut.

Me të vërtetë, Ne na pati bërë lutje Nuhu, e sa të shkëlqyer jemi në përgjigje.

Ne e shpëtuam atë dhe familjen e tij nga fatkeqësia e madhe

dhe pasardhësit e tij i bëmë të mbijetuarit e vetëm.

Ne i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.

"Paqja qoftë mbi Nuhun në mbarë botën!"

Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.

Ai ishte prej robërve Tanë besimtarë.

Pastaj i fundosëm të tjerët.

Pa dyshim, prej ndjekësve të rrugës së tij ishte Ibrahimi.

Kujto kur erdhi te Zoti i tij me zemër të shëndoshë

dhe i tha babait e popullit të vet: "Çfarë po adhuroni?

Vallë, zota të rremë dëshironi në vend të Allahut?

Atëherë, çfarë mendoni ju për Zotin e botëve?"

Më pas, ai u hodhi një shikim yjeve

dhe tha: "Unë jam i sëmurë."

Kështu, ata kthyen shpinën e u larguan prej tij.

Atëherë, ai u përvodh te zotat e tyre dhe u tha: "A nuk po hani?

Ç'keni që nuk flisni?"

Pastaj, iu kthye atyre, duke i goditur me dorën e djathtë.

Atëherë, njerëzit erdhën me nxitim drejt tij.

Ai tha: "Si adhuroni diçka që vetë e keni gdhendur,

ndërkohë që Allahu ju krijoi ju dhe atë që punoni?!"

Ata thanë: "Ndërtoni për të një furrë dhe hidheni në zjarrin flakërues!"

Ata deshën t'i ngrinin një kurth, por Ne bëmë që ata të jenë të poshtëruarit.

Ai tha: "Unë po shkoj te Zoti im. Ai do të më udhëzojë.

Zoti im, më dhuro fëmijë të mirë!"

Atëherë, Ne i dhamë myzhde për një djalë të butë (Ismailin).

E, kur ai u rrit sa të mund të punonte me të, Ibrahimi i tha: "O biri im, kam parë në ëndërr se duhet të të flijoj. Më trego çfarë po mendon?" Ai i tha: "O babushi im, vepro ashtu siç urdhërohesh! Në dashtë Allahu, unë do të jem i durueshëm."

Kur ata të dy u nënshtruan dhe Ibrahimi e vuri me fytyrë përtokë,

Ne e thirrëm: "O Ibrahim!

E përmbushe ëndrrën." Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.

Kjo ishte njëmend një sprovë e qartë.

Ne e zëvendësuam atë me një kurban të madh

dhe i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.

"Paqja qoftë mbi Ibrahimin!"

Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.

Ai ishte prej robërve tanë besimtarë.

Ne i dhamë myzhde për Ishakun, një pejgamber nga të mirët.

Ne e bekuam atë dhe Ishakun, por në mesin e pasardhësve të tyre kishte punëmbarë, por edhe të atillë që dukshëm i bënë padrejtësi vetvetes me gjynahe.

Vërtet, Ne u dhuruam mirësi Musait dhe Harunit,

i shpëtuam ata të dy dhe popullin e tyre nga brenga e madhe

dhe i ndihmuam, kështu që dolën ngadhënjyes.

Ne u dhamë atyre të dyve Librin e qartë,

i udhëzuam në rrugën e drejtë

dhe u lamë një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.

Paqja qoftë mbi Musain e Harunin!

Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.

Ata ishin vërtet nga robërit Tanë besimtarë.

Edhe Iljasi ishte vërtet një nga të dërguarit.

Ai i tha popullit të vet: "A nuk i frikësoheni Allahut?

Vallë, si mund ta lutni Ba'lin[2] e po e lini Krijuesin më të mirë, ——— [2] Emër idhulli që adhuronin idhujtarët e asaj kohe.

Allahun, Zotin tuaj dhe Zotin e të parëve tuaj të lashtë?!"

Por, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj do të ndëshkohen patjetër,

me përjashtim të robërve të përkushtuar të Allahut.

Ne i lamë atij një përmendje të mirë te brezat e mëvonshëm.

Paqja qoftë mbi Iliasin.

Kështu i shpërblejmë Ne punëmbarët.

Ai ishte prej robërve Tanë besimtarë.

Me të vërtetë, edhe Luti ishte njëri nga të dërguarit.

Kujto kur e shpëtuam atë dhe gjithë familjen e tij,

përveç një plake që ishte në mesin e atyre që mbetën pas.

Pastaj, i shkatërruam të tjerët.

Ju kaloni pranë (rrënojave të) tyre në mëngjes

dhe gjatë natës. A nuk po mblidhni mend?!

Pa dyshim, edhe Junusi ishte njëri nga të dërguarit.

Kujto kur iku në anijen e mbushur plot e përplot,

pastaj hodhi short dhe humbi.

Pastaj e gëlltiti balena, duke qenë fajtor.

Por, sikur të mos ishte prej atyre që e madhëronin Allahun,

do të mbetej në barkun e saj deri në Ditën kur do të ringjallen (njerëzit).

Por, Ne e hodhëm në një tokë të shkretë, duke qenë i sëmurë,

dhe bëmë që sipër tij të mbinte një bimë kungulli.

Ne e dërguam atë te njëqind mijë njerëz ose më tepër

dhe ata i besuan, andaj i lamë të jetonin për një kohë.

Pra, pyeti ata: "Vallë, të Zotit tënd qenkan vajzat e të tyrët djemtë?!"

A mos i krijuam melekët si femra e ata ishin të pranishëm?!

Vini re! Pa dyshim, ata shpifin kur thonë:

"Allahu ka lindur fëmijë", ndërkohë që janë gënjeshtarë.

Vallë, a i zgjodhi Ai vajzat kundrejt djemve?!

Ç'keni që gjykoni kështu?!

A nuk po mendoni?!

Apo keni ndonjë provë të qartë?!

Pra, sillni librin tuaj, nëse po e thoni të vërtetën!

Ata sajuan farefisni ndërmjet Tij dhe xhinëve, ndërkohë që vetë xhinët e dinë se ata do të sillen patjetër (për të dhënë llogari).

I Lartësuar është Allahu nga ajo që i veshin ata.

Përjashtim bëjnë robërit e përkushtuar të Allahut.

Pra, as ju e as ata që i adhuroni,

nuk mund të mashtroni askënd kundër Tij,

përveç atyre që do të digjen në Zjarrin flakërues.

(Melekët thonë:) "Gjithsecili nga ne e ka vendin të caktuar.

Njëmend, ne jemi ata që qëndrojnë të rreshtuar në radhë,

dhe me të vërtetë ne jemi ata që e madhërojnë Allahun."

Edhe pse ata (idhujtarët e Mekës) thoshin:

"Sikur të kishim një Libër nga të mëparshmit,

sigurisht që do të kishim qenë robër të përkushtuar të Allahut."

Ndërkohë që ata e mohuan atë (Kuranin), por së shpejti do ta marrin vesh!

Fjala Jonë u është dhënë qysh më parë robërve Tanë të dërguar

se, me të vërtetë, ata do të ndihmohen

dhe se ushtria Jonë, me siguri, do të jetë ngadhënjyese.

Prandaj, shmangiu atyre për njëfarë kohe!

Vështroji ata, se edhe ata së shpejti do ta shohin!

Vallë, a mos po kërkojnë ata përshpejtimin e dënimit Tonë?

Kur ai të zbresë në mesin e tyre, i tmerrshëm do të jetë mëngjesi i atyre që u paralajmëruan!

Pra, shmangiu atyre për njëfarë kohe!

Vështroji ata, se edhe ata së shpejti do ta shohin!

I patëmeta është Zoti yt, Zoti i Gjithëfuqisë, mbi gjithçka që i veshin Atij!

Paqja qoftë mbi të dërguarit

dhe lavdërimi i takon Allahut, Zotit të botëve!

Sad.[1] Betohem në Kuranin plot këshilla! ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Por, ata që nuk besojnë janë në kryelartësi e armiqësi.

Sa e sa breza para tyre i kemi shkatërruar! Ata u lutën për shpëtim (kur u erdhi dënimi), por ishte tepër vonë!

Ata çuditen që nga mesi i tyre u erdhi një paralajmërues, andaj jobesimtarët thonë: "Ky është magjistar dhe gënjeshtar.

A i ka paska shndërruar të gjithë zotat në një Zot të vetëm?! Vërtet, kjo është një gjë tepër e çuditshme!"

Krerët e tyre u larguan, duke thënë: "Vazhdoni kështu dhe qëndroni të patundur pranë zotave tuaj! Në të vërtetë, kjo gjë po synohet.

Ne nuk kemi dëgjuar për këtë në fenë e fundit. Kjo s'është gjë tjetër veçse trillim.

Vallë, këtij i paska zbritur Këshilla nga mesi ynë?!" Në të vërtetë, ata janë në mëdyshje lidhur me Këshillën Time (Kuranin), sepse ende nuk e kanë shijuar dënimin Tim.

Mos vallë, ata i zotërojnë thesaret e mëshirës së Zotit tënd, të Gjithëfuqishmit, Dhuruesit të Madh?!

Apo, mos vallë, i tyre është pushteti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre? Atëherë, le të ngjiten pra në qiell!

Kjo është vetëm një prej ushtrive që do të mposhten.

Edhe para tyre përgënjeshtruan populli i Nuhut, adët dhe Faraoni, njeriu i hunjve.

Gjithashtu edhe themudët, populli i Lutit dhe banorët e Ejkes. Ato ishin grupet.

Të gjithë ata i përgënjeshtruan të dërguarit, prandaj e merituan dënimin.

Ata nuk presin gjë tjetër përveç një gjëmimi të tmerrshëm që është i pakthyeshëm.

Ata thonë: "Zoti ynë, na e përshpejto hisen tonë (të dënimit) para Ditës së Llogarisë!"

Duroje atë që thonë ata dhe kujtoje robin Tonë, Davudin, të fuqishmin, i cili kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Ne i nënshtruam malet që, bashkë me të, ta madhëronin Allahun në mbrëmje e në mëngjes,

po ashtu edhe shpendët e grumbulluar; të gjithë të përulur para tij.

Ne e forcuam mbretërinë e tij dhe i dhamë urtësi e qartësi në të folur.

A e ke dëgjuar ndodhinë e atyre që grindeshin, të cilët kapërcyen murin e u futën në faltoren e tij?

Kur hynë te Davudi, ai u tremb. Ata i thanë: "Mos ki frikë! Ne jemi dy kundërshtarë, njëri prej të cilëve i ka bërë padrejtësi tjetrit, prandaj gjyko mes nesh me drejtësi e mos bëj shkelje, por udhëzona në rrugë të drejtë."

Ky është vëllai im: ai ka nëntëdhjetë e nëntë dele, ndërsa unë kam vetëm një dele, por, megjithatë më thotë: "Ma jep mua atë!" dhe më mundi me fjalë."

Davudi tha: "Pa dyshim, ai të ka bërë padrejtësi duke kërkuar delen tënde për ta bashkuar me delet e veta. Me të vërtetë, shumë ortakë i bëjnë padrejtësi njëri-tjetrit, me përjashtim të atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, e të atillët janë pak." Atëherë, Davudi e kuptoi se Ne vetëm po e sprovonim, prandaj kërkoi falje nga Zoti i tij, ra me fytyrë përtokë dhe u pendua.

Kështu, Ne ia falëm atij (gabimin), ndërkohë, ai njëmend ka një vend të afërt te Ne dhe një vendkthim të shkëlqyeshëm.

"O Davud, Ne të kemi bërë sundues në tokë, prandaj gjyko mes njerëzve me drejtësi dhe mos ndiq dëshirat e të largohesh nga rruga e Allahut! Ata që shmangen nga rruga e Allahut do të kenë një dënim të rëndë, meqë kanë harruar Ditën e Llogarisë."

Ne nuk i kemi krijuar kot qiejt, Tokën dhe gjithçka që gjendet mes tyre. Kështu pandehin ata që nuk besojnë. Pra, mjerë jobesimtarët për Zjarrin që i pret!

A t'i bëjmë barabar ata që besojnë e bëjnë vepra të mira me ata që bëjnë shkatërrime në tokë?! A t'i bëjmë barabar të devotshmit me të shfrenuarit?!

Ky është një Libër i bekuar që Ne ta kemi zbritur ty (o Muhamed), që ata të thellohen në ajetet e tij dhe që mendarët të nxjerrin mësim.

Davudit ia dhamë Sulejmanin, një rob të shkëlqyeshëm. Ai kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Kur, një pasdite, atij iu paraqitën kuajt e shpejtë,

ai tha: "Për shkak të dashurisë ndaj pasurisë u shkujdesa nga përmendja e Zotit tim derisa perëndoi dielli.

"M'i ktheni ata!" Pastaj nisi t'ua priste këmbët dhe qafën.

Me të vërtetë, Ne e sprovuam Sulejmanin dhe hodhëm mbi fronin e tij një trup, e pastaj ai u kthye (i penduar).

Ai tha: "Zoti im, më fal mua dhe më dhuro një pushtet që nuk do t'i jepet askujt pas meje! Ti je vërtet Dhuruesi i Madh."

Atëherë, Ne ia nënshtruam atij erën që frynte lehtë me urdhrin e tij, ngado që ai dëshironte.

E (ia nënshtruam) edhe shejtanët, çdo ndërtues e zhytës,

por edhe të tjerë të lidhur në pranga.

(Ne i thamë): "Kjo është dhurata Jonë, prandaj jep ose mbaj për vete, se nuk do të merresh në llogari për këtë!"

Sigurisht, për të ka një vend të afërt te Ne dhe një vendkthim të shkëlqyeshëm.

Kujto robin Tonë, Ejubin, kur iu lut Zotit të vet: "Me të vërtetë, shejtani më ka goditur me mundim e vuajtje."

(Ne i thamë:) "Bjeri tokës me këmbë: aty do të dalë një burim me ujë të freskët për larje e pirje!"

Ne ia kthyem familjen, madje edhe një herë aq, si mëshirë prej Nesh dhe mësim për mendarët.

(I thamë gjithashtu): "Merr në dorë një tufë fijesh dhe godite me të (gruan tënde) e mos e thyej betimin!" Ne e gjetëm me të vërtetë të durueshëm. Sa rob i shkëlqyer! Ai kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Kujto robërit Tanë: Ibrahimin, Ishakun dhe Jakubin, (të cilët ishin) të fortë e mendjemprehtë.

Ne i dalluam ata me një veçori: kujtimin e vazhdueshëm të botës së amshuar.

S'ka dyshim se ata janë te Ne prej më të zgjedhurve e më të mirëve.

Kujto edhe Ismailin, Eljeseun dhe Dhulkiflin – të gjithë ishin ndër më të mirët.

Ky është një përkujtim. Ndërkaq, për të devotshmit do të ketë një kthim të shkëlqyeshëm:

në Xhenetet e Përjetësisë, portat e të cilave janë të hapura për ta.

Ata do të qëndrojnë të mbështetur (në kolltuqe), duke kërkuar fruta e pije të shumëllojshme.

Pranë tyre do të jenë vashat e dëlira e moshatare.

Pra, kjo është ajo që ju është premtuar për Ditën e Llogarisë.

Pa dyshim, ky është rrizku Ynë, i cili nuk mbaron kurrë.

Kjo është kështu, kurse për shkelësit e kufijve do të ketë një kthim të keq:

Xhehenemi, ku do të digjen. Eh, sa shtrat i keq që është ai!

Ky pra është dënimi! Le ta shijojnë atë: ujin e vluar dhe qelbin,

si dhe lloj-lloj mundimesh të tjera të ngjashme.

(Prijësve do t'u thuhet:) "Kjo është një turmë që hidhen bashkë me ju (në dënim). (Ata do të përgjigjen:) "Mos paçin çlirim! S'ka dyshim se ata do të digjen në Zjarr."

Ata do të thonë: "Jo, por ju mos paçi çlirim! Ju na sollët në këtë gjendje. Eh, çfarë vendi i tmerrshëm!"

E do të thonë: "Zoti ynë, atyre që u bënë shkaktarë për këtë, shtojua dyfish dënimin në Zjarr!"

Ata do të thonë po ashtu: "Ç'është puna që nuk po shohim disa burra që i numëronim si të ligj?!

Mos vallë i përbuznim gabimisht apo na kanë humbur sysh?!"

Kjo, pa dyshim, është e vërtetë: grindja e banorëve të Zjarrit.

Thuaj (o Muhamed): "Në të vërtetë, unë jam vetëm paralajmërues dhe s'ka zot që meriton të adhurohet përveç Allahut, të Vetmit, Ngadhënjimtarit të Pamposhtur,

Zotit të qiejve e të Tokës dhe të gjithçkaje që ndodhet ndërmjet tyre, të Gjithëfuqishmit, Falësit të Madh."

Thuaj: "Ky (Kurani) është një lajm i madh,

e ju po ia ktheni shpinën.

Unë nuk kisha njohuri për grupin më të lartë (të melekëve) kur ata po grindeshin (për Ademin).

Mua më është shpallur se jam vetëm një paralajmërues i qartë."

Kujto kur Zoti yt u tha melekëve: "Unë do të krijoj një njeri prej balte.

Kur t'i jap formë e t'i fryj shpirtin, bjerini atij në sexhde!"

Të gjithë melekët i ranë në sexhde së bashku,

përveç Iblisit, i cili u tregua mendjemadh dhe u bë jobesimtar.

Allahu tha: "O Iblis, çfarë të pengoi t'i bësh sexhde atij që e krijova me dy duart e Mia? A u tregove mendjemadh apo ishe gjithnjë kryepërpjetë?"

Ai tha: "Unë jam më i mirë se ai; mua më krijove prej zjarrit, kurse atë e krijove prej baltës."

Allahu tha: "Atëherë, dil nga Xheneti, se ti je i mallkuar,

dhe mallkimi Im do të jetë mbi ty deri në Ditën e Gjykimit."

Ai tha: "Zoti im, më jep afat deri në Ditën kur do të ringjallen (njerëzit)".

Allahu tha: "Atëherë, ty do të të jepet afat

deri në një ditë të caktuar."

Ai tha: "Betohem në madhërinë Tënde, se unë do t'i shmang të gjithë ata nga rruga e drejtë,

përveç robërve të Tu të përkushtuar."

Allahu tha: "Kjo është e vërteta, dhe Unë them gjithnjë të vërtetën.

Sigurisht që Unë do ta mbush Xhehenemin me ty dhe me të gjithë ata që të pasojnë."

Thuaj (o Muhamed): "Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë e as jam nga ata që shtiren.

Ai (Kurani) është vetëm këshillë për botët.

E ju patjetër se do ta merrni vesh të vërtetën e tij pas një kohe."

Shpallja e Librit (Kuranit) është nga Allahu, i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Me të vërtetë, Ne ta zbritëm ty (o Pejgamber) Librin me të vërtetën, prandaj adhuroje Allahun me përkushtim të sinqertë ndaj Tij.

Vërtet, vetëm Allahut i takon adhurimi i çiltër. Ndërkaq, ata që marrin për mbrojtës të tjerë pos Tij, duke thënë: "Ne i adhurojmë ata vetëm që të na afrojnë me Allahun", (le ta dinë se) Allahu do të gjykojë mes tyre lidhur me atë për të cilën kundërshtoheshin. Allahu nuk e udhëzon atë që është gënjeshtar dhe tepër mohues.

Nëse Allahu do të kishte dashur të merrte për vete ndonjë fëmijë, Ai do të kishte zgjedhur çfarë të donte nga ajo që krijon. I patëmeta është Ai! Ai është Allahu, i Vetmi, Ngadhënjimtari i pamposhtur.

Ai krijoi qiejt dhe Tokën me urtësi. Ai mbështjell ditën me natë dhe natën me ditë. Ai nënshtroi Diellin dhe Hënën. Të gjitha lundrojnë në një kohë të caktuar. Vini re, Ai është i Gjithëfuqishmi dhe Falësi i Madh!

Ai ju krijoi prej një njeriu të vetëm, pastaj prej tij bëri bashkëshorten e tij dhe krijoi për ju tetë çifte bagëtish. Ai ju krijon në barqet e nënave tuaja, krijim pas krijimi, në tri shtresa errësire. Ky është Allahu, Zoti juaj. Atij i takon sundimi. Askush pos Tij nuk meriton të adhurohet. Pra, përse shmangeni atëherë?!

Nëse ju mohoni, Allahu nuk ka nevojë për ju, ndonëse nuk është i kënaqur me mosbesimin e robërve të Tij. Por, nëse jeni mirënjohës, Ai e pëlqen atë për ju. Askush nuk do të bartë barrën e tjetrit. Pastaj kthimi juaj është te Zoti juaj dhe Ai do t'ju njoftojë për atë që keni punuar. Pa dyshim, Ai është i Gjithëdijshëm për atë që ka në zemra.

Kur njeriun e godet fatkeqësia, ai i lutet Zotit të vet, i kthyer tek Ai me pendim. E, kur i dhuron mirësi nga ana e Tij, ai harron krejtësisht për çfarë lutej më parë dhe i sajon Allahut ortakë, për të shmangur të tjerët nga rruga e Tij. Thuaj: "Kënaqu me mosbesimin tënd për pak kohë, se ti, pa dyshim, do të jesh prej banorëve të Zjarrit!"

(A është më i mirë ky) apo ai që vazhdimisht falet gjatë natën, duke bërë sexhde e duke qëndruar në këmbë, që ka frikë botën tjetër dhe shpreson në mëshirën e Zotit të vet? Thuaj: "A janë të barabartë ata që dinë me ata që nuk dinë?" Në të vërtetë, vetëm mendarët marrin mësim.

Thuaj: "O robërit e Mi që besoni, frikësojuni Zotit tuaj! Për ata që bëjnë mirë në këtë botë do të ketë të mira. Ndërkohë, toka e Allahut është e gjerë. Njëmend, durimtarët do të shpërblehen pa masë."

Thuaj: "Unë jam urdhëruar që ta adhuroj Allahun me përkushtim të sinqertë

dhe jam urdhëruar që të jem i pari nga ata që i nënshtrohen Atij."

Thuaj: "Unë i frikësohem dënimit të një Dite të madhe, nëse nuk i bindem Zotit tim."

Thuaj: "Vetëm Allahun e adhuroj, me përkushtim të sinqertë ndaj Tij.

E ju adhuroni çfarëdo që dëshironi përveç Tij." Thuaj: "Njëmend, të humburit e vërtetë janë ata që do të humbasin veten dhe familjet e tyre në Ditën e Kiametit. Pa dyshim, kjo është humbja e qartë."

Ata do të kenë shtresa zjarri sipër dhe poshtë tyre. Kështu i kërcënon Allahu robërit e Tij. Pra, o robërit e Mi, më kini frikën Mua!

Ndërkaq, për ata që i shmangen adhurimit të zotave të rremë dhe kthehen tek Allahu të penduar, do të ketë myzhde. Prandaj, përgëzoji robërit e Mi,

të cilët e dëgjojnë fjalën me vëmendje dhe ndjekin më të mirën e saj. Këta janë ata që i ka udhëzuar Allahu dhe pikërisht këta janë mendarët.

A mund ta shpëtosh atë për të cilin është dhënë vendimi për dënim? A mund ta shpëtosh atë që gjendet në Zjarr?

Ndërkaq, për ata që i frikësohen Zotit të tyre do të ketë pallate të larta, të ndërtuara njëra mbi tjetrën, nën të cilat rrjedhin lumenjtë. Ky është premtimi i Allahut e Allahu nuk e thyen kurrë premtimin.

A nuk e sheh se Allahu lëshon ujë nga qielli dhe e drejton atë nëpër burime në tokë? Pastaj, me anë të tij, nxjerr bimë me ngjyra të ndryshme. Më pas, ato thahen dhe i sheh të zverdhura; në fund i shndërron në thërrime. Vërtet, në këtë ka mësim për ata që kanë mend.

A është njësoj ai që Allahu i ka hapur zemrën për Islamin dhe ecën në dritën e Zotit të tij (me atë që zemra i është ngurtësuar)? Mjerë ata që i kanë zemrat të ngurta ndaj përmendjes së Allahut! Ata janë me të vërtetë në një humbje të qartë.

Allahu ka zbritur fjalën më të bukur, një Libër me pjesë të ngjashme dhe përsëritje të harmonishme. Prej tij, lëkurat e atyre që i frikësohen Zotit të tyre rrëqethen; pastaj, lëkurat dhe zemrat e tyre zbuten në përmendjen e Allahut. Ky është udhëzimi i Allahut, me të cilën Ai udhëzon kë të dojë. E atë që Allahu e lë në humbje, askush nuk mund ta udhëzojë.

A është njësoj (me besimtarin) ai që me fytyrën e vet përpiqet të shmangë dënimin e tmerrshëm në Ditën e Kiametit? E do t'u thuhet zullumqarëve: "Shijoni atë që keni fituar!"

Edhe ata që ishin para tyre përgënjeshtruan të vërtetën, prandaj dënimi i goditi prej nga nuk e prisnin.

Prandaj, Allahu i bëri ata të shijojnë poshtërimin në jetën e kësaj bote, por dënimi i jetës tjetër është edhe më i madh, sikur ta dinin!

Ne, me të vërtetë, u kemi sjellë njerëzve në këtë Kuran lloj-lloj shembujsh, që ata të marrin mësim.

Një Kuran në gjuhën arabe, pa shtrembërime, që ata t'i frikësohen Allahut.

Allahu sjell një shembull: një njeri që u shërben disa ortakëve që grinden mes vete dhe një njeri tjetër që i përket vetëm një zotërie. A janë të barabartë në gjendje? I gjithë lavdërimi i takon Allahut, por shumica e tyre nuk e dinë.

Vërtet, ti (o Muhamed) do të vdesësh, e edhe ata do të vdesin.

Pastaj, në Ditën e Kiametit, ju, para Zotit tuaj, do të grindeni me njëri-tjetrin.

E kush është më i padrejtë se ai që shpif gënjeshtra kundër Allahut dhe përgënjeshtron të vërtetën kur ajo i vjen?! A nuk është në Xhehenem vendi i jobesimtarëve?!

Ata që sjellin të vërtetën dhe ata që besojnë në të, pikërisht ata janë të devotshmit.

Ata do të kenë te Zoti i tyre gjithçka që dëshirojnë. Ky është shpërblimi i punëmbarëve.

Allahu do t'i shlyejë veprat e tyre më të këqija dhe do t'i shpërblejë sipas veprave më të mira që kanë bërë.

A nuk i mjafton Allahu robit të Tij? Megjithatë, ata të frikësojnë me të tjerë pos Tij. Atë që Allahu e lë në humbje, askush s'mund ta udhëzojë.

Atë që Allahu e udhëzon, askush nuk mund ta humbë. A nuk është Allahu i Gjithëfuqishëm dhe i Zoti për hakmarrje?!

Nëse i pyet ata se kush i krijoi qiejt dhe Tokën, me siguri do të thonë: "Allahu." Thuaj: "Atëherë, më thoni, ata, të cilëve u luteni pos Allahut, a mund të largojnë dëmin nëse Allahu dëshiron të më dëmtojë, ose a mund të ndalojnë mëshirën e Tij nëse Ai dëshiron të më mëshirojë?!" Thuaj: "Mua më mjafton Allahu; vetëm Atij le t'i mbështeten ata që mbështeten."

Thuaj: "O populli im, veproni sipas mënyrës suaj; unë do të veproj sipas simes, por së shpejti do ta mësoni

kujt do t'i vijë ndëshkimi që do ta poshtërojë dhe mbi kë do të bjerë një dënim i përjetshëm."

Ne ta shpallëm ty Librin me të vërtetën për njerëzit. Kushdo që ndjek udhëzimin, e ka për të mirën e vet, e kush humb rrugën, ai humb në dëm të vet. Ti (o Muhamed) nuk je përgjegjës për ta.

Allahu merr shpirtrat në kohën e vdekjes së tyre dhe ata që nuk kanë vdekur gjatë gjumit të tyre. Pastaj, Ai mban ata për të cilët ka vendosur vdekjen dhe lëshon të tjerët deri në një afat të caktuar. Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që mendojnë.

A mos kanë gjetur ata ndërmjetësues përveç Allahut?! Thuaj: "Vallë, edhe nëse ata nuk kanë asgjë në dorë dhe nuk kuptojnë?!"

Thuaj: "I gjithë ndërmjetësimi është në dorën e Allahut. Atij i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Pastaj tek Ai do të ktheheni."

Kur përmendet vetëm Allahu, zemrat e atyre që nuk besojnë në botën tjetër neveriten, ndërsa, kur përmenden të tjerët pos Tij, ata gëzohen.

Thuaj: "O Allah, Krijues i qiejve dhe i Tokës, Njohës i së fshehtës e së dukshmes, Ti do të gjykosh ndërmjet robërve të Tu lidhur me atë për të cilën kundërshtoheshin."

Sikur keqbërësit të kishin gjithë pasurinë që gjendet në Tokë, madje edhe një herë aq, do ta jepnin atë për të shpëtuar nga dënimi i tmerrshëm në Ditën e Kiametit. Atyre do t'u shfaqet prej Allahut ajo që nuk e kishin paramenduar.

Do t'u dalin në shesh të këqijat që kanë bërë dhe do t'i përfshijë ai (dënimi) me të cilin talleshin.

Kur njeriun e godet ndonjë e keqe, ai na lutet Neve, ndërkohë, kur i dhurojmë mirësi nga ana Jonë, thotë: "Kjo më është dhënë vetëm për shkak të diturisë sime." Jo, ajo është një sprovë, por shumica e tyre nuk e dinë.

Kështu thanë edhe ata që ishin para tyre, por ajo që fituan nuk u bëri dobi.

Ata i goditi dënimi i të këqijave që kishin bërë, por edhe keqbërësit prej këtyre do t'i godasë dënimi i të këqijave që kanë bërë dhe nuk do të mund të shpëtojnë.

A nuk e dinë ata se Allahu ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë?! Vërtet, në këtë ka shenja për njerëzit që besojnë.

Thuaj: "O robërit e Mi, të cilët e keni ngarkuar veten me shumë gjynahe, mos e humbni shpresën në mëshirën e Allahut, se, me të vërtetë, Allahu i fal të gjitha gjynahet. Njëmend, Ai është Falësi i Madh, Mëshirëploti.

Kthehuni te Zoti juaj dhe dorëzojuni Atij para se t'ju vijë dënimi, sepse atëherë nuk do të ndihmoheni!

Ndiqni më të mirën e asaj që ju është shpallur nga Zoti juaj, para se t'ju vijë dënimi papritur, pa e vënë re,

që të mos thotë njeriu: "Ah i mjeri unë që shpërfilla detyrimet ndaj Allahut dhe isha prej atyre që talleshin!"

Ose të thotë: "Sikur Allahu të më kishte udhëzuar, do të isha nga të devotshmit."

Ose, kur të shohë dënimin, të thotë: "Ah, sikur të mund të kthehesha edhe një herë (në dynja) e të bëhesha prej vepërmirëve!"

(Por do t'i thuhet): "Në të vërtetë, ty të erdhën ajetet e Mia, por ti i përgënjeshtrove, u tregove mendjemadh dhe ishe prej jobesimtarëve."

Ditën e Kiametit do t'i shohësh ata që kanë shpifur gënjeshtra për Allahun me fytyra të nxira. A nuk është në Xhehenem vendi i mendjemëdhenjve?!

Ndërkohë, Allahu do t'i shpëtojë ata që ia patën frikën duke u dhënë fitore; ata nuk do t'i prekë e keqja e as do të pikëllohen.

Allahu është Krijuesi i çdo gjëje dhe Ai është Mbikëqyrës i gjithçkaje.

Të Tij janë çelësat e qiejve dhe të Tokës. Ndërkaq, ata që mohojnë ajetet e Allahut, pikërisht ata janë të humburit.

Thuaj: "A mos më urdhëroni të adhuroj dikë tjetër përveç Allahut, o ju të paditur?!"

Me të vërtetë, të është shpallur ty dhe atyre para teje: "Nëse do t'i shoqëroje Allahut diçka (në adhurim), me siguri, veprat e tua do të asgjësoheshin dhe, pa dyshim, do të ishe prej të humburve."

Prandaj, adhuroje vetëm Allahun dhe ji falënderues!

Ata nuk e madhëruan Allahun ashtu siç e meriton, ndërkohë që e tërë Toka do të jetë në grushtin e Tij në Ditën e Kiametit, kurse qiejt do të jenë të mbështjellë në të djathtën e Tij. I patëmeta dhe i Lartësuar është Ai mbi gjithçka që ia shoqërojnë Atij.

Kur t'i fryhet surit, do të vdesin të gjithë ata që janë në qiej dhe ata në tokë, me përjashtim të atyre që do Allahu. Pastaj do të fryhet në të përsëri, dhe ja, ata do të ngrihen duke shikuar.

Toka do të shndrisë nga drita e Zotit të vet e do të vendoset Libri (i veprave), si dhe do të sillen pejgamberët e dëshmitarët dhe do të gjykohen me drejtësi e nuk do t'u bëhet e padrejtë.

Çdo shpirt do të marrë shpërblimin të plotë për atë që ka bërë, sepse Ai e di më së miri se çfarë kanë vepruar.

Jobesimtarët do të shtyhen drejt Xhehenemit në turma. Kur të arrijnë atje e dyert e tij të jenë hapur, rojat do t'u thonë: "A nuk ju erdhën të dërguar nga mesi juaj për t'jua lexuar ajetet e Zotit tuaj dhe për t'ju paralajmëruar për takimin e kësaj Dite?" Ata do të thonë: "Po, sigurisht, por vendimi i dënimit u bë i pashmangshëm për jobesimtarët."

Atyre do t'u thuhet: "Hyni në portat e Xhehenemit, ku do të qëndroni përgjithmonë!" Sa vendbanim i keq për mendjemëdhenjtë!

Ndërkaq, ata që patën frikë Zotin e tyre, do të çohen në Xhenet në turma. Kur të arrijnë atje e dyert e tij të jenë hapur, rojat do t'u thonë: "Paqja qoftë mbi ju! Ju keni qenë të mirë, prandaj hyni në të, për të qëndruar përgjithmonë!"

Ata do të thonë: "Lavdërimi i takon Allahut, që përmbushi premtimin e Vet dhe na la në trashëgim tokën (e Xhenetit), që të vendosemi në të kudo që dëshirojmë. Sa i shkëlqyer është shpërblimi i punëtorëve!

E do të shohësh melekët të rreshtuar rreth Arshit, duke lartësuar Zotin e tyre me lavdërim dhe ata do të gjykohen me drejtësi e do të thuhet: "Lavdërimi i takon Allahut, Zotit të botëve!"

Ha, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Shpallja e Librit (Kuranit) është nga Allahu, i Gjithëfuqishmi, i Gjithëdijshmi,

Falësi i gjynaheve, Pranuesi i pendimit, i ashpri në ndëshkim dhe Zotëruesi i bujarisë. Askush nuk ka të drejtë të adhurohet përveç Tij dhe tek Ai është kthimi.

Askush nuk kundërshton shenjat e Allahut, përveç atyre që nuk besojnë, prandaj mos të të mashtrojë bredhja e tyre nëpër botë!

Edhe para tyre kishin përgënjeshtruar populli i Nuhut dhe grupet e tjera pas tij. Çdo popull përpiqej të vriste të dërguarin e vet. Ata kundërshtonin, duke dashur që, përmes së pavërtetës, të shuanin të vërtetën. Por, pastaj i kapa me ndëshkim. Ah, si ishte dënimi Im!

Kështu u jetësua fjala e Zotit tënd kundrejt atyre që nuk besuan, sepse ata do të jenë banorët e Zjarrit.

Ata (melekë) që mbajnë Arshin dhe ata që janë rreth tij, e lartësojnë Zotin e tyre me lavdërim, besojnë në Të dhe kërkojnë falje për besimtarët, duke thënë: "Zoti ynë, Ti ke përfshirë çdo gjë me mëshirën dhe dijen Tënde, prandaj fali ata që pendohen dhe ndjekin rrugën Tënde dhe ruaji nga dënimi i Zjarrit flakërues!"

Zoti ynë, futi ata në Xhenetet e Përjetësisë që ua ke premtuar, si dhe ata që janë të devotshëm prej prindërve, bashkëshorteve dhe pasardhësve të tyre. Vërtet, Ti je i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Dhe ruaji ata nga të këqijat, se atë që e mbron nga të këqijat atë Ditë, vërtet e ke mëshiruar. E pikërisht kjo është fitorja e madhe!"

Jobesimtarëve do t'u thuhet: "Urrejtja e Allahut ndaj jush, kur thirreshit për të besuar, e mohonit, ishte më e madhe se urrejtja juaj ndaj vetvetes (sot)."

Ata do të thonë: "Zoti ynë, Ti na bëre të vdesim dy herë dhe na ngjalle dy herë. Tashmë i pranojmë gjynahet tona, prandaj a ka ndonjë rrugëdalje?"

(Atyre do t'u thuhet): "Kjo është për shkak se, kur adhurohej vetëm Allahu, ju mohonit, por, kur i shoqërohej diçka në adhurim, ju besonit. Pra, gjykimi i takon Allahut, të Lartit e të Madhit.

Ai është që ju tregon shenjat e Tij dhe ju zbret furnizim nga qielli, por vetëm ai që kthehet tek Ai i penduar merr mësim.

Pra, lutjuni Allahut duke ia kushtuar adhurimin çiltërisht Atij, edhe nëse e urrejnë këtë gjë jobesimtarët!

Më i Larti, Zoti i Arshit; Ai i dërgon Shpalljen me urdhrin e Tij atij që dëshiron prej robërve të Vet, për t'i paralajmëruar për Ditën e Takimit.

Ditën kur ata do të dalin hapur, asgjë e tyre nuk do t'i fshihet Allahut. Kujt i takon pushteti sot? Allahut, të Vetmit, Ngadhënjimtarit të Pamposhtur!

Sot, çdo njeri do të shpërblehet për atë që ka punuar. Sot nuk ka padrejtësi. Me të vërtetë, Allahu është i shpejtë në llogari.

Paralajmëroji ata për Ditën e Afërt, kur zemrat do të arrijnë në fyt, të mbushura me ankth. Keqbërësit nuk do të kenë mik të ngushtë e as ndërmjetësues që i merret fjala.

Ai i njeh shikimet tinëzare të syve dhe atë që fshehin zemrat.

Allahu gjykon sipas drejtësisë, ndërsa ata të cilëve u luten përveç Tij, nuk gjykojnë fare. Vërtet, Allahu është Gjithëdëgjuesi, Gjithëvëzhguesi.

A nuk udhëtuan ata nëpër tokë, që të shihnin se si ka qenë fundi i atyre që ishin para tyre?! Ata ishin më të fortë dhe lanë më shumë gjurmë se këta, por Allahu i shkatërroi për shkak të gjynaheve të tyre dhe nuk pati kush t'i mbronte nga Allahu.

Kjo, ngaqë atyre u vinin të dërguarit me prova të qarta, por ata nuk u besonin, prandaj Allahu i shkatërroi. Me të vërtetë, Ai është i Fuqishëm dhe i rreptë në ndëshkim.

Ne e dërguam Musain me shenjat (mrekullitë) Tona dhe me dëshmi të qartë

te Faraoni, Hamani dhe Karuni, por ata thanë: "Ky është magjistar e gënjeshtar!"

Kur u erdhi atyre e vërteta nga Ne, thanë: "Vritni bijtë e atyre që i kanë besuar atij dhe lërini të gjalla vjazat e tyre!" Por, kurthet e jobesimtarëve janë të dështuara.

Faraoni tha: "Më lini ta vras Musain e ai le të lusë Zotin e vet! Njëmend kam frikë se do t'jua ndryshojë fenë tuaj ose do të shkaktojë trazira në tokë."

Musai tha: "Unë i mbështetem Zotit tim e Zotit tuaj që të më mbrojë prej çdo mendjemadhi që nuk beson në Ditën e Llogarisë!"

Një burrë besimtar nga familja e Faraonit, që fshihte besimin e tij, tha: "A do të vrisni një njeri vetëm pse thotë: "Zoti im është Allahu", ndërkohë që ju ka sjellë prova të qarta nga Zoti juaj? Nëse është gënjeshtar, ai i vuan pasojat e gënjeshtrës së vet; por, nëse thotë të vërtetën, atëherë mund t'ju godasë diçka nga ajo me të cilën ju kërcënon. Pa dyshim, Allahu nuk udhëzon në rrugë të drejtë atë që është teprues e gënjeshtar."

O populli im, sot pushteti është juaji, duke qenë sundues në tokë[2], por kush do të na mbrojë prej dënimit të Allahut, nëse bie mbi ne?" Faraoni tha: "Unë ju them vetëm atë që shoh (si të duhur) dhe unë ju udhëzoj vetëm në rrugën e drejtë." ——— [2] në Egjipt

Atëherë, besimtari tha: "O populli im, unë frikësohem se do t'ju zërë ndonjë dënim si i popujve të mëhershëm,

ashtu si i ndodhi popullit të Nuhut, adëve, themudëve dhe atyre që erdhën më pas. Allahu nuk dëshiron t'u bëjë padrejtësi robërve të Vet.

O populli im, unë i druhem për ju Ditës kur do të thërrisni njëri-tjetrin (në ndihmë),

Ditën kur do të ktheni shpinën duke ikur, pa pasur askënd që t'ju mbrojë nga Allahu. E, atë që Allahu e çon në humbje, askush s'mund ta udhëzojë.

Në të vërtetë, juve ju erdhi më parë Jusufi me prova të qarta, por ju ende jeni në mëdyshje lidhur me atë që jua solli, derisa, kur ai vdiq, thatë: "Allahu nuk do të dërgojë pas tij asnjë të dërguar." Kështu Allahu shpie në humbje këdo që e tepron dhe dyshon.

Ata që kundërshtojnë ajetet e Allahut pa pasur asnjë dëshmi, janë tepër të urryer tek Allahu dhe tek ata që besojnë. Kështu, Allahu vulos çdo zemër mendjemadhi të dhunshëm.

Faraoni tha: "O Haman, më ndërto një kullë të lartë, që t'i arrij rrugët,

rrugët e qiellit, që të mund të ngjitem te Zoti i Musait, ndonëse unë mendoj se ai është gënjeshtar." Kështu, Faraonit iu zbukurua puna e keqe e tij dhe u shmang nga rruga e drejtë, por dredhia e Faraonit përfundoi në humbje.

Ai që ishte besimtar tha: "O populli im, pasomëni mua, që t'ju udhëzoj në rrugën e drejtë!"

O populli im, në të vërtetë, jeta e kësaj bote është vetëm një kënaqësi e përkohshme, ndërsa jeta tjetër është shtëpia e përhershme."

Ai që bën ndonjë të keqe, do të ndëshkohet vetëm sipas saj, ndërsa kushdo që vepron mirë, duke qenë besimtar, qoftë mashkull, qoftë femër, do të jetë me ata që hyjnë në Xhenet, ku do të furnizohen pa masë.

O populli im, ç'është kjo kështu: unë ju thërras në shpëtim, ndërsa ju më thërrisni për në Zjarr?!

Ju më ftoni që të mohoj Allahun e t'i shoqëroj Atij të tjerë në adhurim, gjë për të cilën nuk kam asnjë dëshmi, ndërkohë që unë ju ftoj të besoni të Gjithëfuqishmin e Falësin e Madh.

S'ka dyshim se ajo në të cilën më thërrisni nuk është thirrje me vlerë, as në këtë botë, as në botën tjetër, e kthimi ynë është tek Allahu dhe ata që i kalojnë kufijtë janë banorë të Zjarrit.

Juve do t'ju kujtohet ajo që po ju them, e unë ia besoj çështjen time Allahut. Njëmend, Allahu është Gjithëvëzhgues i robërve të Vet."

Kështu, Allahu e mbrojti atë nga e keqja që kurdisën, ndërsa popullin e Faraonit e përfshiu dënimi i rëndë.

Ata do t'i paraqiten zjarrit (në jetën e varrit) në mëngjes dhe në mbrëmje e, kur të ndodhë Kiameti, do të thuhet: "Futni ithtarët e Faraonit në dënimin më të rëndë!"

Kur ata të grinden në Zjarr, të shtypurit do t'u thonë krerëve mendjemëdhenj: "Ne ju ndiqnim ju, kështu që a mund të na hiqni një pjesë të zjarrit?

Krerët mendjemëdhenj do të thonë: "Të gjithë ne jemi në të. Allahu tashmë i ka gjykuar robërit e Vet."

Ata që janë në Zjarr do t'u thonë rojave të Xhehenemit: "Luteni Zotin tuaj që të na lehtësojë dënimin vetëm për një ditë!"

Ata do të thonë: "A nuk ju erdhën të dërguarit tuaj me prova të qarta?" Ata do të përgjigjen: "Po, gjithsesi!" Rojat do të thonë: "Atëherë, lutuni vetë! Por, lutja e jobesimtarëve është krejt e kotë."

Me të vërtetë, Ne do t'i ndihmojmë të dërguarit Tanë dhe besimtarët, në jetën e kësaj bote dhe në Ditën kur do të sillen dëshmitarët,

Ditën kur keqbërësve nuk do t'u bëjë dobi arsyetimi. Për ta është mallkimi dhe përfundimi i keq.

Ne ia dhamë Musait udhëzimin dhe i bëmë bijtë e Israilit të trashëgojnë Librin (brez pas brezi),

si udhërrëfyes dhe këshillë për mendarët.

Prandaj, bëj durim, sepse, pa dyshim, premtimi i Allahut është i vërtetë! Kërko falje për gjynahet e tua dhe lartësoje me lavdërim Zotin tënd, në mbrëmje e në mëngjes.

Ata që kundërshtojnë ajetet e Allahut pa pasur asnjë dëshmi, në zemrat e tyre ka vetëm mendjemadhësi, por s'do të mund t'ia arrijnë qëllimit. Pra, kërko strehim tek Allahu. Me të vërtetë, Ai është Gjithëdëgjuesi, Gjithëvëzhguesi.

Krijimi i qiejve dhe Tokës është më i madh se krijimi i njerëzve, por shumica e njerëzve nuk e dinë.

I verbri dhe ai që sheh nuk janë të barabartë, as ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira me keqbërësit. Sa pak që mendoni!

Me të vërtetë, Kiameti do të vijë patjetër! Për këtë s'ka dyshim, por shumica e njerëzve nuk besojnë.

Zoti juaj thotë: "Lutmuni Mua, Unë do t'ju përgjigjem!" Ata që tregohen mendjemëdhenj ndaj adhurimit Tim, do të hyjnë në Xhehenem të poshtëruar.

Allahu jua bëri natën për të pushuar në të, ndërsa ditën jua bëri dritë. Vërtet, Allahu është shumë Bamirës ndaj njerëzve, por shumica e tyre nuk falënderojnë.

Ky është pra Allahu, Zoti juaj, Krijuesi i çdo gjëje. S'ka zot që meriton të adhurohet përveç Tij. Përse largoheni atëherë?!

Kështu pra shmangen (nga e vërteta) ata që mohojnë ajetet e Allahut.

Allahu është Ai që jua bëri tokën vendbanim e qiellin kulm, ju formoi duke përsosur formën tuaj dhe ju furnizoi me të mira. Ky është pra Allahu, Zoti juaj! I bekuar është Allahu, Zoti i botëve!

Ai është i Përjetshmi, s'ka zot që meriton të adhurohet përveç Tij. Andaj, lutjuni Atij duke ia kushtuar çiltërisht adhurimin! Lavdërimi i takon Allahut, Zotit të botëve!

Thuaj: "Mua më është ndaluar t'i adhuroj ata që i adhuroni në vend të Allahut, meqë mua më kanë ardhur prova të qarta nga Zoti im dhe jam urdhëruar t'i nënshtrohem Zotit të botëve."

Është Ai që ju ka krijuar prej dheut, pastaj prej një pikle, pastaj prej një mpiksjeje gjaku, pastaj prej një cope mishi e më pas ju nxjerr si foshnja e pastaj jua mundëson që të arrini moshën e pjekurisë e mandej të bëheni pleq, – ndonëse disa prej jush vdesin më herët, – në mënyrë që të arrini afatin që ju është caktuar, si dhe që të mund të kuptoni.

Ai është që jep jetë e vdekje. E, kur vendos të bëjë diçka, vetëm i thotë: "Bëhu!" dhe bëhet.

A nuk i sheh ata që kundërshtojnë ajetet e Allahut se si largohen (nga e vërteta)?

Ata që përgënjeshtrojnë Librin dhe të vërtetën me të cilën i kemi sjellë të dërguarit Tanë, së shpejti do ta kuptojnë,

kur t'u vihen vargonjtë në qafë dhe të tërhiqen me zinxhirë

në ujë të valuar e pastaj të digjen në Zjarr.

Atëherë do t'u thuhet: "Ku janë ata që i adhuronit

në vend të Allahut?" Ata do të thonë: "Na humbën! Në të vërtetë, ne nuk adhuronim asgjë më parë." Ja, kështu Allahu i çon në humbje jobesimtarët.

(Atyre do t'u thuhet): "Kjo është për shkak se ju gëzoheshit e argëtoheshit në tokë pa të drejtë.

Hyni në portat e Xhehenemit, ku do të qëndroni përgjithmonë!" Sa vendbanim i keq për mendjemëdhenjtë!

Bëj durim, sepse premtimi i Allahut është i vërtetë! Pavarësisht nëse të tregojmë diçka nga ajo me të cilën i kemi kërcënuar apo ta marrim shpirtin (para se t'i dënojmë), ata gjithsesi do të kthehen te Ne.

Në të vërtetë, Ne kemi çuar para teje të dërguar, për të cilët të kemi treguar, por edhe të dërguar të tjerë, për të cilët nuk të kemi treguar. Asnjë i dërguar nuk mund të sjellë mrekulli, përveçse me lejen e Allahut. E, kur të vijë urdhri i Allahut, do të gjykohet me drejtësi dhe atëherë do të shkatërrohen ithtarët e së kotës.

Allahu është Ai që krijoi për ju bagëtitë, që disa t'i përdorni për hipje e disa për ushqim.

Ju keni në to edhe përfitime të tjera: përmes tyre i plotësoni nevojat tuaja, si dhe me to e me anije ju udhëtoni.

Ai jua tregon shenjat e Tij. Pra, cilat shenja të Allahut po i mohoni?!

A nuk kanë udhëtuar ata nëpër tokë për të parë se si ka qenë fundi i atyre që ishin para tyre?! Ata ishin më të shumtë e më të fortë dhe lanë më shumë gjurmë në tokë, por asgjë nuk u vlejti ajo që fituan.

Kur u erdhën të dërguarit e tyre me prova të qarta, ata u kënaqën me dijeninë që kishin, kështu që ata i përfshiu ajo me të cilën talleshin.

Por, kur e panë dënimin Tonë, thanë: "Ne besojmë vetëm në Allahun dhe mohojmë ata që ia shoqëronim Atij (në adhurim)."

Mirëpo, besimi i tyre kur panë dënimin Tonë nuk u bëri dobi. Ky është ligji i Allahut që e ka zbatuar te robërit e Tij. Kështu humbën jobesimtarët.

Ha, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

(Kjo është) Shpallje nga i Gjithëmëshirshmi, Mëshirëploti,

një Libër, ajetet e të cilit janë shpjeguar hollësisht, një Kuran në gjuhën arabe për njerëzit që kuptojnë,

përgëzues e paralajmërues, por shumica e njerëzve ia kthejnë shpinën, kështu që nuk dëgjojnë.

Ata thonë: "Zemrat tona janë të mbuluara ndaj asaj për të cilën na thërret ti, veshët tanë janë të shurdhër dhe midis nesh e teje ka një pengesë. Prandaj, vepro sipas mënyrës sate, e ne do të veprojmë sipas tonës!"

Thuaj: "Unë jam vetëm një njeri si ju; më është shpallur se Zoti juaj është një Zot i Vetëm. Andaj, ndiqeni rrugën e drejtë që çon tek Ai dhe kërkoni falje prej Tij! Mjerë ata që i bëjnë shok Atij,

të cilët nuk e japin zekatin dhe që nuk besojnë botën tjetër!

Ndërkaq, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira do të kenë shpërblim të pandërprerë."

Thuaj: "A vërtet ju po e mohoni Atë që krijoi Tokën për dy ditë dhe po i vishni Atij ortakë? Ai është Zoti i botëve.

Ai vendosi në të male të patundshme që qëndrojnë lart mbi të, e bekoi atë dhe përcaktoi në të furnizimet e saj brenda katër ditësh të plota." Kjo është për ata që pyesin.

Pastaj iu drejtua qiellit, i cili ishte tym dhe i tha atij dhe Tokës: "Nënshtrohuni të dy me dëshirë ose me detyrim." Ata thanë: "Po nënshtrohemi me dëshirë."

Ai krijoi shtatë qiej brenda dy ditësh dhe secilit qiell ia caktoi detyrën e vet. Ndërkaq, qiellin më të afërt e zbukuruam me yje ndriçues dhe e mbrojtëm atë. Ky është përcaktimi i të Gjithëfuqishmit, të Gjithëdijshmit.

Nëse ata kthejnë shpinën, thuaju: "Unë ju paralajmëroj për një dënim si ai që goditi adët e themudët,

kur atyre u erdhën të dërguarit njëri pas tjetrit, duke thënë: "Mos adhuroni askënd tjetër përveç Allahut!", ata thanë: "Sikur të kishte dashur Zoti ynë, do të kishte dërguar melekë. Ne nuk besojmë në atë me të cilën jeni dërguar."

Sa u përket adëve, ata u treguan mendjemëdhenj në tokë pa të drejtë dhe thanë: "Kush është më i fuqishëm se ne?" A nuk e shihnin, vallë, se Allahu që i kishte krijuar është më i fuqishëm se ata?! Por, megjithatë, ata mohuan ajetet Tona.

Kështu, Ne dërguam mbi ta një erë të furishme në ditët e fatkeqësisë, për t'i bërë të shijojnë ndëshkimin poshtërues në jetën e kësaj bote. Por, ndëshkimi i jetës tjetër është edhe më poshtërues, dhe ata nuk do të gjejnë ndihmë.

Sa u përket themudëve, Ne ua treguam atyre rrugën e drejtë, por ata parapëlqyen verbërinë karshi udhëzimit, kështu që i goditi një ndëshkim poshtërues për atë që bënë.

E Ne i shpëtuam ata që besuan dhe patën frikë Allahun.

(Kujtoni) Ditën kur armiqtë e Allahut do të grumbullohen para Zjarrit e do të tërhiqen duke qenë në radhë.

Kur të arrijnë atje, veshët e tyre, sytë e tyre dhe lëkurat e tyre do të dëshmojnë kundër tyre për atë që kanë bërë.

Ata do t'u thonë lëkurave të tyre: "Pse dëshmuat kundër nesh?" Ato do të thonë: "Është Allahu Ai që na bëri të flasim, Ai që i dha çdo gjë (aftësinë e) të folurit." Ai ju krijoi ju herën e parë dhe tek Ai do të ktheheni.

Ju as që mundoheshit të fshiheshit (kur bënit gjynahe), në mënyrë që veshët, sytë dhe lëkurat tuaja të mos dëshmojnë kundër jush. Përkundrazi, ju menduat se Allahu nuk dinte shumë nga ato që bënit.

Pikërisht ky mendim që patët për Zotin tuaj ju shkatërroi, kështu që u bëtë të humbur.

Nëse bëjnë durim, sërish Zjarri do të jetë vendstrehimi i tyre e, nëse kërkojnë falje, nuk do të jenë prej të falurve.

Ne u kishim caktuar atyre shokë të këqij, të cilët ua hijeshonin të ardhmen dhe të shkuarën e tyre, kështu që u përmbush vendimi (për dënimin e tyre) siç ndodhi me popujt e xhinëve dhe njerëzve që ishin para tyre. Ata ishin vërtet të humbur.

Jobesimtarët thonë: "Mos e dëgjoni këtë Kuran, por bëni zhurmë (kur lexohet), që të fitoni epërsi!"

Ne, me të vërtetë, do t'i bëjmë jobesimtarët të shijojnë një dënim të ashpër dhe do t'i ndëshkojmë sipas veprave më të këqija që kanë bërë.

Ky është dënimi i armiqve të Allahut: Zjarri, i cili do të jetë shtëpia e tyre e përjetshme, si ndëshkim për shkak të mohimit të ajeteve Tona.

Ata që nuk besuan do të thonë: "Zoti ynë, na i trego ata xhinë dhe njerëz që na çuan në humbje, që t'i shkelim me këmbë e të jenë më të poshtëruarit!"

Me të vërtetë, atyre që thonë: "Zoti ynë është Allahu" e pastaj qëndrojnë të palëkundur në rrugën e drejtë, do t'u zbresin melekët e do t'u thonë: "Mos u frikësoni e mos u pikëlloni, por gëzohuni për Xhenetin që ju është premtuar.

Ne jemi miqtë tuaj në jetën e kësaj bote dhe në botën tjetër. Aty do të keni gjithçka që jua do shpirti dhe çfarëdo që kërkoni,

si mikpritje nga Falësi i Madh, Mëshirëploti."

E kush është më fjalëmbël se ai që fton në rrugën e Allahut, bën vepra të mira dhe thotë: "Unë jam musliman!"

E mira nuk barazohet me të keqen! Ktheje të keqen me të mirë, sepse atëherë ai me të cilin kishe armiqësi do të bëhet si mik i ngushtë.

Por ky virtyt u jepet vetëm atyre që bëjnë durim dhe vetëm atyre që janë me fat të madh.

E, nëse të vjen nga shejtani ndonjë cytje, kërkoji mbrojtje Allahut, sepse Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.

Prej shenjave të Tij janë nata dhe dita, si dhe Dielli e Hëna. Mos i bjerni në sexhde as Diellit e as Hënës, por bjerini në sexhde Allahut, i Cili i ka krijuar ato, nëse njëmend e adhuroni vetëm Atë!

E, nëse tregohen mendjemëdhenj, atëherë (le ta dinë se) ata që janë pranë Zotit tënd, e lartësojnë Atë me lavdërim natë e ditë, pa u lodhur kurrë.

Prej shenjave të Tij është gjithashtu se ti e sheh tokën të pajetë, por sapo të lëshojmë shi mbi të, ajo gjallërohet e gufon. Pa dyshim, Ai që e ngjall atë, i ngjall edhe të vdekurit. Me të vërtetë, Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Ata që shtrembërojnë ajetet Tona, nuk mund të fshihen prej Nesh. A është më i mirë ai që hidhet në Zjarr apo ai që vjen i sigurt në Ditën e Kiametit? Bëni çfarë të doni, se Ai sheh mirë gjithçka që veproni!

Me të vërtetë, ata që mohojnë Kuranin, kur u vjen atyre (do të ndëshkohen rëndë). Ai është njëmend një Libër i mbrojtur.

E pavërteta s'mund t'i afrohet atij, as nga para, as nga pas; është shpallje nga i Urti, i Lavdëruari.

Ty (o Muhamed) të thuhet vetëm ajo që u është thënë të dërguarve para teje. Me të vërtetë, Zoti yt është Falës, por edhe dënimin e ka të dhembshëm.

Sikur ta kishim bërë Kuranin në gjuhë të huaj, ata do të thoshin: "Përse nuk na shpjegoheshin ajetet e tij! Si mund të jetë në gjuhë të huaj, ndërkohë që ai (Muhamedi) është arab?!" Thuaj: "Për ata që besojnë, ai është udhëzim dhe shërim." Ndërkaq, ata që nuk besojnë, kanë veshë të shurdhër dhe janë të verbër ndaj tij. Ata janë njësoj si ata që thirren nga ndonjë vend i largët.

Në të vërtetë, Ne ia dhamë Musait Librin, por u kundërshtuan rreth tij. Por, po të mos ishte një fjalë e mëparshme nga Zoti yt, do të gjykohej ndërmjet tyre, ndërkohë që ata janë në mëdyshje lidhur me të.

Kush bën mirë, e ka për vete, e kush bën keq, i bën dëm vetes. Zoti yt nuk është i padrejtë ndaj robërve të Vet.

Vetëm Allahu e di çastin e Kiametit. Asnjë frutë nuk del nga lëvozhga e vet dhe asnjë grua nuk mbetet shtatzënë e as lind pa dijeninë e Tij. Ditën kur Ai do t'u thotë atyre: "Ku janë ata që i quanit ortakë të Mi?", ata do të përgjigjen: "Ne pohojmë se askush prej nesh nuk mund të dëshmojë (se Ti ke ortakë)."

Atyre do t'u humbasin ata (zota të rremë) që i adhuronin më parë dhe do të kuptojnë se nuk kanë kurrfarë shpëtimi.

Njeriu nuk lodhet duke kërkuar të mirën, por, kur e prek e keqja, bëhet krejtësisht i dëshpëruar e i pashpresë.

Por, kur ia mundësojmë të shijojë mëshirën Tonë pas fatkeqësisë që e kishte goditur, ai do të thotë: "Kjo është imja (meqë e kam merituar)! Madje, nuk mendoj se do të ndodhë Kiameti. Por, edhe nëse ndodh që të kthehem te Zoti im, patjetër se do të gjej tek Ai shpërblimin më të mirë." Gjithsesi se Ne do t'u tregojmë jobesimtarëve për atë që kanë bërë dhe do t'i bëjmë të shijojnë një dënim të rëndë.

Kur i dhurojmë mirësi njeriut, ai largohet dhe kthen shpinën, e, kur e godet e keqja, ai lutet shumë.

Thuaj: "Më thoni! Nëse ky (Kuran) është vërtet prej Allahut, ndërsa ju e mohoni, atëherë kush është më i humbur se ai që është në kundërshtim të thellë (me të)?!"

Ne do t'ua tregojmë atyre shenjat Tona në horizonte dhe në veten e tyre, derisa t'u bëhet e qartë se ai (Kurani) është e vërteta. A nuk mjafton që Zoti yt është Dëshmitar për çdo gjë?

Vini re! Ata janë në mëdyshje për takimin me Zotin e tyre. Me të vërtetë, Ai përfshin çdo gjë (me dijen dhe fuqinë e Tij).

Ha, mim.

Ajn, sin, kaf.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Kështu të dërgon Allahu shpallje ty (o Muhamed) dhe atyre që ishin para teje, i Gjithëfuqishmi, i Urti.

E Tij është gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë dhe Ai është i Larti, i Madhërishmi.

Qiejt gati sa nuk çahen sipër tyre dhe melekët lartësojnë Zotin e tyre me lavdërim dhe kërkojnë falje për ata që janë në Tokë. Me të vërtetë, Allahu është Falësi i Madh, Mëshirëploti.

Allahu është Mbikëqyrës i atyre që marrin për mbrojtës të tjerë përveç Tij, kurse ti (o Muhamed) nuk je përgjegjës për ta.

Kështu, Ne të shpallëm ty një Kuran në gjuhën arabe, për të paralajmëruar qytetin mëmë (Mekën) dhe ata që janë përreth saj, si dhe për t'i paralajmëruar për Ditën e Tubimit, për të cilën nuk ka dyshim, ku një grup do të hyjë në Xhenet, kurse grupi tjetër në Zjarrin flakërues.

Sikur të kishte dashur Allahu, do t'i bënte të gjithë një bashkësi të vetme, por fut në mëshirën e Tij kë të dojë, ndërsa keqbërësit nuk do të kenë as mbrojtës e as ndihmës.

Si mund të marrin ata mbrojtës në vend të Allahut, kur Ai është Mbrojtësi i Vërtetë?! Ai i ngjall të vdekurit dhe Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Për çdo çështje në të cilën kundërshtoheni, gjykimi i takon Allahut. Ky është Allahu, Zoti im, Atij i mbështetem dhe tek Ai kthehem i penduar.

Krijuesi i qiejve e i Tokës. Allahu krijoi për ju bashkëshorte nga lloji juaj për t'ju shumuar, si dhe bagëti në çifte. Asgjë nuk i ngjan Atij. Ai është Gjithëdëgjuesi, Gjithëvëzhguesi.

Të Tij janë çelësat e qiejve dhe të Tokës. Allahu ia shton rizkun kujt të dojë dhe ia pakon kujt të dojë. Me të vërtetë, Ai është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

Ai ju ka përcaktuar si fe atë që i porositi Nuhut, atë që të kemi shpallur ty (o Muhamed) dhe atë që u kemi porositur Ibrahimit, Musait dhe Isait: "Ta zbatoni fenë dhe të mos përçaheni në të!" E rëndë për idhujtarët është ajo në të cilën po i thërret. Allahu zgjedh për fenë e Tij kë të dojë dhe udhëzon drejt saj këdo që kthehet tek Ai i penduar.

Ata ranë në kundërshti vetëm pasi u erdhi dituria, nga zilia që kishin mes vete. Por, po të mos ishte një fjalë e mëparshme nga Zoti yt për një afat të caktuar, do të gjykohej ndërmjet tyre, ndërkohë ata që trashëguan Librin pas tyre janë në mëdyshje lidhur me të.

Prandaj, ti thirr dhe qëndro i palëkundur ashtu si je urdhëruar e mos ndiq dëshirat e tyre, por thuaj: "Besoj në çdo libër që Allahu ka shpallur dhe jam urdhëruar të gjykoj me drejtësi ndërmjet jush. Allahu është Zoti ynë dhe Zoti juaj. Ne jemi përgjegjës për veprat tona e ju për veprat tuaja. S'ka grindje mes nesh dhe jush. Allahu do të na mbledhë të gjithë dhe tek Ai do të kthehemi."

Ata që grinden për Allahun pasi i janë përgjigjur (shumë njerëz) Atij, dëshmitë e tyre janë të pavlefshme para Zotit të tyre. Mbi ta do të bjerë zemërimi dhe për ta do të ketë ndëshkim të ashpër.

Allahu është Ai që zbriti Librin me të vërtetën dhe drejtësinë. E ku e di ti, ndoshta Dita e Kiametit është afër!

Ata që nuk besojnë në të, kërkojnë ta shpejtojnë ardhjen e saj, ndërsa besimtarët janë të frikësuar prej saj dhe e dinë se ajo është e vërtetë. Vini re! Ata që kundërshtojnë për Ditën e Kiametit janë në një humbje të largët.

Allahu është i butë ndaj robërve të Tij. Ai i jep me bollëk kujt të dojë. Ai është i Forti, i Gjithëfuqishmi.

Atij që synon shpërblimin e jetës tjetër, Ne do t'ia shtojmë shpërblimin. Ndërkaq, atij që synon të mirat e kësaj bote, Ne do t'i japim prej saj, por në botën tjetër nuk do të ketë asnjë pjesë.

A mos kanë ata zota që u kanë caktuar atyre si fe diçka që Allahu nuk e ka lejuar?! Po të mos ishte vendimi përfundimtar, veç do të mbaronte gjykimi i tyre. Me të vërtetë, keqbërësit do të kenë ndëshkim të dhembshëm.

Do t'i shohësh keqbërësit të frikësuar për atë që kanë bërë, ndërkohë që dënimi do t'i godasë patjetër. Ndërkaq, ata që besojnë dhe bëjnë vepra të mira do të jenë në kopshtet e Xhenetit. Ata do të kenë çfarë të dëshirojnë te Zoti i tyre. Kjo është dhuntia e madhe.

Kjo është ajo me të cilën Allahu përgëzon robërit e Tij që besojnë dhe bëjnë vepra të mira. Thuaj: "Unë nuk po ju kërkoj kurrfarë shpërblimi, përveç dashurisë për hir të farefisnisë." Kush bën një vepër të mirë, Ne do t'ia shtojmë shpërblimin. Vërtet, Allahu është Falës i Madh dhe Mirënjohës.

A mos thonë ata: "Ai po trillon gënjeshtra për Allahun"?! Po sikur të donte Allahu, do të ta vuloste zemrën e do ta zhdukte të pavërtetën dhe do ta jetësonte të vërtetën me fjalët e Tij! Pa dyshim, Ai e di mirë çfarë ka në zemra.

Ai është që pranon pendimin e robërve të Vet, i fal gjynahet dhe e di çfarë bëni.

Ai u përgjigjet lutjeve të atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, si dhe u jep edhe më tepër prej mirësisë së Vet. Ndërkaq, jobesimtarët do të kenë ndëshkim të ashpër.

Po qe se Allahu do t'ua shtonte rizkun robërve të Vet, ata do të bënin padrejtësi në Tokë, por Ai e zbret atë me masë, aq sa dëshiron. Me të vërtetë, Ai i njeh dhe i sheh mirë robërit e Vet.

Ai është që zbret shiun pasi ata të kenë humbur shpresën dhe shpërndan mëshirën e Vet. Ai është Mbrojtësi, i Lavdëruari.

Nga shenjat e Tij është krijimi i qiejve e i Tokës dhe i gjallesave që ka shpërndarë në to. Ai ka fuqi t'i tubojë ato kur të dojë.

Çfarëdo fatkeqësie që ju godet është për shkak të asaj që kanë bërë duart tuaja, por, megjithatë, Ai fal shumë.

Ju nuk mund t'i ikni (ِAllahut) në Tokë dhe, pos Allahut, nuk keni mbrojtës e as ndihmës.

Nga shenjat e Tij janë edhe anijet që lundrojnë në det si male.

Nëse Ai do, e ndal erën dhe ato mbesin të palëvizshme mbi sipërfaqen e detit. Vërtet, në këtë ka shenja për çdo njeri të durueshëm dhe mirënjohës.

Ose, i shkatërron ato për shkak të asaj që kanë bërë ata, por Ai fal shumë.

Prandaj, le ta dinë ata që kundërshtojnë shenjat Tona se nuk kanë asnjë rrugë shpëtimi.

Çfarëdo që ju është dhënë është vetëm kënaqësi e jetës së kësaj bote. Ndërkaq, ajo që është tek Allahu është më e mirë dhe më e qëndrueshme për ata që besojnë dhe i mbështeten Zotit të tyre;

për ata që shmangen nga gjynahet e mëdha dhe punët e turpshme dhe, kur zemërohen, falin;

për ata që i përgjigjen Zotit të tyre, falin namazin, këshillohen me njëri-tjetrin për punët e tyre, si dhe japin nga ajo që u kemi dhënë;

dhe për ata që, kur u bëhet padrejtësi, marrin hak.

Shpagimi i së keqes bëhet në atë masë sa është ajo e keqe, por, ai që fal dhe pajtohet, e ka shpërblimin tek Allahu. Vërtet, Ai nuk i do zullumqarët.

Për atë që merr hak, kur i bëhet padrejtësi, nuk ka asnjë qortim.

Në të vërtetë, qortimi vlen vetëm për ata që u bëjnë padrejtësi njerëzve dhe bëjnë shkelje në tokë pa kurrfarë të drejte. Për ta do të ketë dënim të dhembshëm.

Por, kush duron dhe fal, kjo është njëmend prej virtyteve të larta.

Atë që Allahu e çon në humbje, nuk ka kush që mund ta udhëzojë përveç Tij. Ti do të shohësh se si keqbërësit, kur të shohin dënimin, do të thonë: "A ka ndonjë rrugë për t'u kthyer?"

Do t'i shohësh ata se si paraqiten para Zjarrit të përulur nga poshtërimi, duke shikuar fshehurazi. Besimtarët do të thonë: "Njëmend, të humburit e vërtetë janë ata që do të humbasin veten dhe familjet e tyre në Ditën e Kiametit. Pa dyshim, keqbërësit do të jenë në ndëshkim të pafund.

Ata s'do të kenë asnjë mbrojtës përveç Allahut që mund t'u ndihmojë. E, për atë që Allahu e shpie në humbje, nuk ka asnjë rrugëdalje.

Përgjigjjuni Zotit tuaj para se të vijë një Ditë e caktuar nga Allahu, e cila nuk mund të zmbrapset. Atë Ditë nuk do të keni kurrfarë strehimi e as do të mund të mohoni asgjë.

Por, nëse ata kthejnë shpinën, Ne nuk të kemi dërguar ty si mbikëqyrës mbi ta. Detyrë jotja është vetëm kumtimi. Kur Ne ia mundësojmë njeriut të shijojë mëshirën Tonë, ai gëzohet me të e, kur e godet ndonjë e keqe për shkak të asaj që kanë bërë duart e tij, atëherë njeriu bëhet mosmirënjohës i madh.

Allahut i përket sundimi i qiejve dhe i Tokës. Ai krijon çfarë të dojë. Kujt të dojë i dhuron vajza e kujt të dojë i dhuron djem.

Ose u fal edhe djem edhe vajza, e kë të dojë e lë pa fëmijë. Vërtet, Ai është i Gjithëditur, i Plotfuqishëm.

Asnjë njeriu nuk i takon që Allahu t'i flasë, përveçse përmes shpalljes ose pas një perdeje, ose duke i çuar një të dërguar (melek) që t'i shpallë me lejen e Tij çfarë të dojë Ai. Vërtet, Ai është i Larti, i Urti.

Kështu, Ne të shpallëm ty një Shpirt (Kuranin) me urdhrin Tonë. Ti nuk e dije ç'është Libri e as besimi, por Ne e bëmë atë (Kuranin) dritë me të cilën udhëzojmë kë të duam nga robërit Tanë. Me të vërtetë, ti udhëzon në rrugë të drejtë,

në rrugën e Allahut, të Cilit i takon gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë. Vini re! Tek Allahu kthehen të gjitha çështjet.

Ha, mim.[1] ——— [1] Shih fusnotën përkatëse tek ajeti i parë i sures El-Bekare.

Betohem në Librin e qartë!

Ne e kemi bërë Kuranin në gjuhën arabe, që ju ta kuptoni.

Me të vërtetë, ai është te Ne në Librin amë[2], i lartë e plot urtësi. ——— [2] Leuhi Mahfudh

Vallë, a ta lëmë këshillimin ndaj jush, meqë jeni popull që i kalon kufijtë?

Sa e sa pejgamberë kemi dërguar te popujt e lashtë,

por, sa herë që u vinte ndonjë pejgamber, talleshin me të.

Ne i shkatërruam ata që ishin më të fuqishëm se këta, ndërkohë që u kanë arritur shembujt e (dënimit të) popujve të mëparshëm.

Po qe se i pyet ata: "Kush i krijoi qiejt dhe Tokën?", me siguri do të thonë: "I krijoi i Gjithëfuqishmi, i Gjithëdituri."

Ai është që për ju shtriu Tokën dhe ju bëri në të shtigje, që të mund të orientoheni.

Ai që zbret nga qielli ujë me masë, përmes të cilit ringjall vendin e pajetë. Kështu do të nxirreni edhe ju.

Ai që krijoi të gjitha çiftet dhe bëri për ju anije dhe kafshë për hipje,

që të hipni mbi to e pastaj të kujtoni mirësinë e Zotit tuaj pasi të jeni vendosur mbi to e të thoni: "I patëmeta është Ai që na i nënshtroi këto, se ne nuk do të mund ta bënim

dhe pa dyshim se ne te Zoti ynë do të kthehemi."

Ata i veshin atij Atij një pjesë prej robërve të Tij. Njëmend, njeriu është mohues i hapur.

Mos vallë, ka marrë për Vete vajza prej krijesave të Tij e ju ka veçuar ju me djem?!

E, kur ndonjëri prej tyre merr lajmin për lindjen e asaj që ia vishte Allahut, i nxihet fytyra dhe mbushet plot hidhërim.

Si mund t'i vishet Atij ajo që rritet në stoli dhe është e pafuqishme në fjalëtime?!

Ata i quajnë femra melekët, të cilët janë robër të të Gjithëmëshirshmit! Vallë, a ishin ata të pranishëm gjatë krijimit të tyre?! Dëshmia e tyre do të shënohet dhe do të merren në llogari.

Ata thonë: "Sikur të mos kishte dashur i Gjithëmëshirshmi, ne nuk do t'i kishim adhuruar ata." Ata s'kanë kurrfarë dijenie për këtë, por vetëm gënjejnë.

Mos vallë u kemi dhënë Ne atyre ndonjë libër para këtij, të cilit i përmbahen?!

Jo, por ata thonë: "Ne i kemi gjetur baballarët tanë në një fe dhe ne po shkojmë gjurmëve të tyre."

Kështu pra, sa herë që dërgonim para teje paralajmërues në ndonjë qytet, pasanikët e tij thoshin: "Ne i kemi gjetur baballarët tanë në një fe dhe ne po ndjekim gjurmët e tyre."

Ai (i dërguari) u thoshte: "A edhe nëse ju sjell diçka më të drejtë se ajo në të cilën i gjetët baballarët tuaj?!" Ata përgjigjeshin: "Ne nuk besojmë në atë me të cilën jeni dërguar."

Atëherë, Ne hakmerreshim ndaj tyre. Shiko pra si ishte fundi i përgënjeshtruesve!

Kujto kur Ibrahimi i tha babait dhe popullit të vet: "Unë largohem nga ata që ju i adhuroni

në vend të Atij që më ka krijuar. Ai do të më udhëzojë mua në rrugën e drejtë."

Ai e bëri këtë fjalë[3] të qëndrueshme ndër pasardhësit e tij, që ata të kthehen (në besimin e drejtë). ——— [3] Fjalën "La ilahe il-lallah"

Në të vërtetë, Unë u dhashë këtyre dhe etërve të tyre jetë të gjatë, derisa u erdhi e vërteta dhe një i dërguar i qartë.

Por, kur u erdhi e vërteta, ata thanë: "Kjo është magji dhe ne nuk e besojmë atë."

Po ashtu thanë: "Përse nuk iu shpall ky Kuran një njeriu të madh nga këto dy qytete?!"

Mos vallë, janë ata që e ndajnë mëshirën e Zotit tënd?! Ne ua kemi ndarë atyre jetesën në jetën e kësaj bote dhe kemi ngritur disa mbi të tjerët në shkallë, në mënyrë që disa prej tyre t'u shërbejnë të tjerëve. Mëshira e Zotit tënd është më e mirë se ajo që grumbullojnë ata.

Po të mos ishte që njerëzit do të bëheshin një bashkësi (në mosbesim), Ne do t'u bënim atyre që mohojnë të Gjithëmëshirshmin prej argjendi çatitë e shtëpive të tyre, shkallët nëpër të cilat ngjiten,

dyert e shtëpive të tyre, si dhe divanet në të cilat mbështeten,

madje edhe stoli ari. Por, e gjithë kjo është vetëm kënaqësi e jetës së kësaj bote, ndërsa bota tjetër pranë Zotit tënd është për të devotshmit.

Atij që tregohet i verbër ndaj këshillës[4] së të Gjithëmëshirshmit, Ne i caktojmë një shejtan që i bëhet shok i pandashëm. ——— [4] Kurani

Ata i pengojnë nga rruga e drejtë, ndërsa këta mendojnë se janë të udhëzuar.

E, kur vijë te Ne, (i mashtruari) do të thotë: "Ah, sikur mes meje e teje të kishte largësi sa ajo mes lindjes e perëndimit! Sa shok i keq që paske qenë!"

Por, asgjë nuk do t'ju bëjë dobi sot të qenët bashkë në dënim, pasi ishit të padrejtë.

Vallë, a mund t'i bësh të dëgjojnë të shurdhrit apo t'i udhëzosh të verbrit dhe ata që janë në humbje të qartë?

Edhe nëse të marrim ty (o Muhamed), Ne patjetër do të hakmerremi ndaj tyre.

Ose do të të tregojmë atë me të cilën i kemi kërcënuar, sepse Ne gjithsesi kemi fuqi mbi ta.

Prandaj, mbahu fort pas asaj që të është shpallur, sepse, pa dyshim, ti je në rrugë të drejtë!

Me të vërtetë, ky (Kuran) është nder për ty dhe popullin tënd dhe ju do të merreni në llogari.

Pyeti të dërguarit Tanë që i kemi çuar para teje se a kemi caktuar përveç të Gjithëmëshirshmit zota që mund të adhurohen!

Në të vërtetë, Ne e dërguam Musain me mrekullitë Tona te Faraoni dhe paria e tij, i cili u tha: "Unë jam njëmend i dërguari i Zotit të botëve."

Por, kur ua solli atyre mrekullitë Tona, ata u tallën me to.

Ne nuk u treguam atyre asnjë mrekulli që të mos ishte më e madhe se ajo e mëparshmja. Ne i ndëshkuam ata, që të ktheheshin (në rrugën e drejtë).

Ata i thoshin (Musait): "O magjistar! Lute Zotin tënd për ne, për shkak të besës që të ka dhënë, se përnjëmend do të ndjekim rrugën e drejtë!"

Por, kur ua largonim ndëshkimin, ata e thyenin premtimin.

Ndërkaq, Faraoni thirri popullin e vet e u tha: "O populli im! A nuk më përket mua mbretëria e Egjiptit dhe këta lumenj që rrjedhin nën këmbët e mia?! A nuk shihni?!

Vallë, a nuk jam unë më i mirë se ky që është i përbuzur dhe mezi flet qartë?

Pse nuk i janë dhënë atij byzylykë ari ose të kishin ardhur me të melekët si shoqërues?"

Kështu, ai e mashtroi popullin e vet dhe ata iu nënshtruan. Ata ishin njëmend një popull i pabindur.

Por, kur na zemëruan, Ne u hakmorëm ndaj tyre dhe i fundosëm që të gjithë

e i bëmë shembull e mësim për brezat e mëvonshëm.

E, kur u soll biri i Merjemes si shembull, populli yt nisën të zhurmojnë,

duke thënë: "A janë më të mirë zotat tanë apo ai?" Ata ta sjellin këtë shembull vetëm për t'u fjalosur. Në të vërtetë, ata janë popull grindavec.

Ai është vetëm një rob të cilit i dhamë mirësi dhe e bëmë shembull për bijtë e Israilit.

Sikur të donim, në vend tuajin do të kishim bërë në Tokë melekë, që t'ju trashëgonin.

Me të vërtetë, ai (Isai) është një shenjë e çastit të Kiametit, prandaj kurrsesi mos dyshoni në ardhjen e atij çasti dhe më ndiqni mua. Kjo është rruga e drejtë.

Le të mos ju largojë shejtani, se, njëmend, ai është armik juaji i hapur.

Kur Isai erdhi me prova të qarta, tha: "Kam ardhur te ju me urtësi (pejgamberi) dhe që t'ju sqaroj disa çështje për të cilat kundërshtoheni. Prandaj, kini frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Pa dyshim, Allahu është Zoti im dhe Zoti juaj, andaj adhurojeni Atë. Kjo është rruga e drejtë.

Por, sektet nga mesi i tyre u përçanë (lidhur me të). Pra, mjerë zullumqarët nga ndodhitë e një Dite të dhembshme!

A presin ata gjë tjetër përveç çastit të Kiametit që t'u vijë papritmas, pa e vënë re fare?!

Miqtë e ngushtë atë Ditë do të bëhen armiq të njëri-tjetrit, përveç të devotshmëve.

(Allahu do t'u thotë): "O robërit e Mi, sot nuk ka frikë për ju e as do të pikëlloheni.

Ju që besuat ajetet Tona dhe ishit muslimanë.

Hyni në Xhenet, ju dhe bashkëshortet tuaja, të gëzuar!

Atyre do t'u shërbehet me pjata e kupa ari dhe atje do të kenë çfarëdo që ua dëshiron shpirti e gjithçka që kënaq syrin. Ju do të qëndroni aty përgjithmonë.

Ja, ky është Xheneti që ju e trashëguat për shkak të asaj që punuat.

Aty do të keni fruta të llojllojshme, prej të cilave do të hani."

Ndërkaq, keqbërësit do të jenë në dënimin e Xhehenemit përgjithmonë.

Atyre nuk do t'u lehtësohet (dënimi) dhe do të jenë të dëshpëruar në të.

Ne nuk u kemi bërë padrejtësi atyre, por ata vetë ishin të padrejtët.

Ata do të thërrasin: "O Malik, le të na japë fund Zoti yt!" Ai do të thotë: "Ju do të qëndroni aty."

Ne jua sollëm të vërtetën, por shumica prej jush e urrenin të vërtetën.

Nëse ata kanë ngritur ndonjë kurth, edhe Ne do të ngremë kurthe.

A mos kujtojnë ata se Ne nuk i dëgjojmë fshehtësitë dhe pëshpëritjet e tyre? Gjithsesi që po, madje, të dërguarit Tanë që janë pranë tyre, shkruajnë (çdo gjë).

Thuaj: "Sikur i Gjithëmëshirshmi të kishte fëmijë, unë do të isha i pari që do ta adhuroja."

I patëmeta është Zoti i qiejve e i Tokës, Zoti i Arshit, mbi gjithçka që i veshin Atij.

Pra, lëri ata të zhyten (në gjëra të kota) e të argëtohen derisa të ballafaqohen me Ditën që u premtohet.

Ai është i vetmi Zot në qiell dhe i vetmi Zot në Tokë (që adhurohet me të drejtë). Ai është i Urti, i Gjithëdijshmi.

I bekuar është Ai të Cilit i përket pushteti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet midis tyre. Tek Ai është dija e çastit të Kiametit dhe tek Ai do të ktheheni.

Ata që adhurohen përveç Tij nuk kanë mundësi të ndërmjetësojnë (për askënd), përveç atyre që dëshmuan për të vërtetën, duke e ditur.

Nëse i pyet ata se kush i ka krijuar, sigurisht do të thonë: "Allahu!" Përse largohen atëherë?!

E ai (Muhamedi) tha: "O Zoti im, vërtet këta janë njerëz që nuk besojnë."

Pra, lëri aty dhe thuaju: "Paqe!", se së shpejti do ta kuptojnë!