Gürcüce Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Nisa' 4:1 – Enam 6:165

ჰეი, ადამიანებო! ერიდეთ (სასჯელს) თქვენი უფლისას, რომელმაც შეგქმნათ თქვენ ერთი ადამიანისგან [ადამისგან], და შექმნა მისგან მისი წყვილი [ჰავა], და ამ ორისგან გაავრცელა (დედამიწაზე) მრავალი კაცი და ქალი. და ერიდეთ (სასჯელის) ალლაჰის, რომლის სახელითაც ერთმანეთს ევედრებით, და (ერიდეთ) ნათესაური კავშირების გაწყვეტას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი თქვენზე მეთვალყურეა!

და მიეცით ობლებს (როცა ისინი სრულწლოვანებას მიაღწევენ) მათი ქონება (თუ ხედავთ, რომ ისინი შეძლებენ თავიანთი ქონების დაცვას). და ნუ შეცვლით (თქვენს) ცუდს კარგით. და ნუ შეჭამთ მათ ქონებას (ხრიკებით) თქვენს ქონებასთან შერევით. ჭეშმარიტად, ეს არის დიდი ცოდვა!

და თუ გეშინიათ, რომ ობოლ გოგონებთან (რომლებიც თქვენს მზრუნველობაში არიან), სამართლიანნი ვერ იქნებით (თუ მათზე დაქორწინდებით) — (ანუ ვერ მისცემთ მათ მათთვის კუთვნილ ქორწინების საჩუქარს, როგორც სხვა ქალებს) — მაშინ იქორწინეთ სხვა ქალებზე, რომლებიც მოგწონთ — ორზე, სამზე ან ოთხზე. ხოლო თუ გეშინიათ, რომ (რამდენიმე ცოლს შორის) სამართლიანნი ვერ იქნებით, მაშინ (იქორწინეთ) მხოლოდ ერთზე, ან იმათზე, ვინც თქვენი მარჯვენა ხელით გეკუთვნით (რადგან მხევლებს შორის სრული სამართლიანობის დაცვა სავალდებულო არ არის). ეს უფრო ახლოა იმასთან, რომ არ გადაუხვიოთ (სამართლიანობას).

და მიეცით ქალებს მათი (სავალდებულო) საქორწინო ძღვენი (მაჰრი) გულწრფელად და კეთილი ნებით. ხოლო თუ ისინი [თქვენი ცოლები] საკუთარი სურვილით რამეს გაპატიებენ ამიდან [საქორწინო ძღვენიდან] და ნებას დაგრთავენ მის გამოყენებაზე, მაშინ მიიღეთ იგი სიამოვნებით და კეთილად.

და ნუ მისცემთ (ო, მეურვენო) უგუნურებს [მფლანგველებს — კაცებს, ქალებსა და ბავშვებს] თქვენს ქონებას, რომელიც ალლაჰმა დაგიდგინათ საარსებო საშუალებად. და არჩინეთ ისინი მისგან, შემოსეთ ისინი და უთხარით მათ [ობლებსა და უგუნურებს] კეთილი სიტყვა.

და გამოსცადეთ ობლები (რომლებიც თქვენს მზრუნველობაში არიან) — (შეამოწმეთ მათი უნარი სწორად განკარგონ ქონება) — ვიდრე ისინი მიაღწევენ ქორწინების ასაკს. და თუ შეამჩნევთ მათში სიმართლესა და სისწორეს [რწმენაში სიმტკიცეს და ქონების მართვის უნარს], მაშინ გადაეცით მათ მათი ქონება. და ნუ შეჭამთ მას [ობლების ქონებას] ფლანგვითა და აჩქარებით, სანამ ისინი გაიზრდებიან. ხოლო ვინც (თქვენგან) მდიდარია, თავი შეიკავოს (და არაფერი აიღოს ობლის ქონებიდან); და ვინც ღარიბია, ჭამოს ზომიერად [საჭიროების მიხედვით], როცა იძულებულია. და როდესაც მათ [ობლებს] გადასცემთ მათ ქონებას, აიყვანეთ მოწმეები. და საკმარისია ის, რომ ალლაჰი ანგარიშს აწარმოებს!

კაცებს ეკუთვნით წილი (მემკვიდრეობიდან) იმიდან, რაც დატოვეს მშობლებმა და ახლო ნათესავებმა; და ქალებსაც ეკუთვნით წილი (მემკვიდრეობიდან) იმიდან, რაც დატოვეს მშობლებმა და ახლო ნათესავებმა — იქნება ეს ქონება მცირე თუ დიდი — (მათთვის განსაზღვრული) წილი.

და როცა (მემკვიდრეობის) გაყოფის დროს ესწრებიან გარდაცვლილის ნათესავები (რომლებსაც ამ ქონებაზე უფლება არ აქვთ), ასევე ობლები და ღარიბები, — მაშინ მიეცით მათაც ამიდან [მცირე ნაწილი] (მანამდე, ვიდრე მემკვიდრეებს შორის ქონების გაყოფას დაიწყებდეთ) და უთხარით მათ კეთილი სიტყვა.

და დაე, ეშინოდეთ მათ, რომლებიც — თუ თავიანთ უკან დატოვებდნენ სუსტ შთამომავლობას [პატარა ბავშვებს] — იდარდებდნენ მათზე (რომ მათ მიმართ უსამართლოდ მოექცეოდნენ და სიღარიბეში დარჩებოდნენ). მაშ, დაე, ისინი [ობლების მეურვეები და სხვანი] ერიდებოდნენ ალლაჰის (სასჯელს) (ობლების ქონების დაცვით, მათი კარგი აღზრდით და მათთვის ტანჯვის მიუყენებლობით) და უთხრან მათ სწორი სიტყვა [სამართლიანი და კეთილი სიტყვა]!

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც უსამართლოდ ჭამენ ობლების ქონებას, მხოლოდ ცეცხლს ჭამენ თავიანთ მუცლებში, და დაიწვებიან ალში [ჯოჯოხეთში]!

ალლაჰი გიბრძანებთ თქვენს შვილებთან დაკავშირებით: ვაჟს ეკუთვნის წილი (მემკვიდრეობიდან), რომელიც უდრის ორი ქალის წილს. ხოლო თუ ისინი [შვილები] მხოლოდ ქალები არიან და მათი რიცხვი ორზე მეტია, მაშინ მათ ეკუთვნით ორი მესამედი იმისა, რაც მან [გარდაცვლილმა] დატოვა. და თუ იგი [ქალიშვილი] მხოლოდ ერთია, მაშინ მას ეკუთვნის ნახევარი. მის მშობლებს კი (თითოეულს ამ ორთაგან) ეკუთვნის მეექვსედი იმისა, რაც მან დატოვა, თუ მას ჰყავს შვილი. ხოლო თუ მას [გარდაცვლილს] შვილი არ ჰყავს და მისი მემკვიდრეები მხოლოდ მშობლები არიან, მაშინ დედას ეკუთვნის ერთი მესამედი (და მამას — დანარჩენი). და თუ მას ჰყავს ძმები, მაშინ დედას ეკუთვნის მეექვსედი (მემკვიდრეობიდან). (ეს განაწილება ხდება) იმ ანდერძის შესრულების შემდეგ, რომელიც მან დააბარა, ან ვალის (დაფარვის) შემდეგ, რომელიც მას ჰქონდა. თქვენი მშობლები ან თქვენი შვილები — თქვენ არ იცით, ვინ არის მათგან თქვენთვის უფრო სასარგებლო (ამიტომ ნუ მიანიჭებთ უპირატესობას ერთს მეორეზე). (ეს დარიგება) არის დადგენილება ალლაჰისგან. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მცოდნე და ბრძენია!

۞ და თქვენთვის (ო, მამაკაცებო) — ნახევარია იმისა, რაც დატოვეს თქვენმა მეუღლეებმა [ცოლებმა], თუ მათ არ ჰყავთ შვილი. ხოლო თუ მათ [თქვენს ცოლებს] ჰყავთ შვილი, მაშინ თქვენთვის — მეოთხედია (ქონებიდან). (ეს განაწილება ხდება) ანდერძის შესრულების შემდეგ, რომელიც მან [გარდაცვლილმა] დააბარა, ან ვალის (დაფარვის) შემდეგ, რომელიც მას ჰქონდა. და მათთვის [თქვენი ცოლებისთვის] — მეოთხედია იმისა, რაც თქვენ დატოვეთ, თუ თქვენ არ გყავთ შვილი. ხოლო თუ თქვენ გყავთ შვილი, მაშინ მათთვის [თქვენი ცოლებისთვის] — მერვედია იმისა, რაც დატოვეთ. (ეს განაწილება ხდება) ანდერძის შესრულების შემდეგ, რომელიც თქვენ დააბარეთ, ან ვალის (დაფარვის) შემდეგ, რომელიც თქვენზეა. და თუ მამაკაცი ტოვებს მემკვიდრეობას გვერდითი ხაზით, ან ქალი [ანუ მას არ ჰყავს არც მშობლები და არც შვილები], და მას ჰყავს ძმა (დედის მხრიდან) ან და (დედის მხრიდან), მაშინ თითოეულ მათგანს ეკუთვნის მეექვსედი. ხოლო თუ ისინი [დედის მხრიდან ძმები და დები] ამაზე მეტნი არიან, მაშინ ისინი თანაზიარნი არიან ერთ მესამედში [მესამედი ქონება თანაბრად იყოფა მათ შორის, განურჩევლად იმისა, კაცი არიან თუ ქალი]. (ეს განაწილება ხდება) ანდერძის შესრულების შემდეგ, რომელიც დააბარა, ან ვალის (დაფარვის) შემდეგ, რომელიც გარდაცვლილზეა — ისე, რომ ზიანი არ მიადგეს (მემკვიდრეებს). ეს არის დარიგება ალლაჰისგან. და ალლაჰი მცოდნე, შემწყნარებელია.

ეს არის ალლაჰის საზღვრები. და ვინც ემორჩილება ალლაჰს და მის შუამავალს იმაში, რაც მან დაადგინა თავისი მსახურებისთვის, მას იგი შეიყვანს ბაღებში (სამოთხეში), რომელთა ქვეშ მდინარეები მიედინება, და ისინი იქ მარადიულად დარჩებიან. და ეს არის დიდი წარმატება!

და ვინც არ დაემორჩილება ალლაჰს და მის მოციქულს და გადააბიჯებს მის საზღვრებს, მას იგი შეიყვანს ცეცხლში, მარადიულად ყოფნისთვის მასში, და მისთვის არის დამამცირებელი სასჯელი.

და თქვენს ქალთაგან ისინი, რომლებიც ჩაიდენენ სისაძაგლეს [მრუშობას], — მაშინ მათ შესახებ გადაწყვეტილების გამოტანისას მოწმეებად უნდა მოიყვანოთ თქვენგან [მორწმუნეთაგან] ოთხი (სამართლიანი მამაკაცი). და თუ ისინი [მოწმეები] დაამოწმებენ (რომ საკუთარი თვალით იხილეს მრუშობა), მაშინ შეაკავეთ ისინი [ეს ქალები] სახლებში, ვიდრე სიკვდილი არ ეწევათ, ან ვიდრე ალლაჰი არ გაუჩენს მათ სხვა გზას [სხვა გადაწყვეტას].

და თქვენგან ის ორი, ვინც ამას ჩაიდენს [მრუშობას], — დასაჯეთ ისინი [გაკიცხეთ, დასაჯეთ და გაშორდით მათ]. ხოლო თუ ორივე მოინანიებს და გამოსწორდება, მაშინ განერიდეთ მათ [ნუ მიაყენებთ მათ ტანჯვას]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი სინანულის მიმღები, შემწყალებელია!

ჭეშმარიტად, ალლაჰთან არის (აღთქმა) სინანულის მიღებისა მათთვის, ვინც ბოროტებას [ცოდვას] სჩადის უცოდინრობით, შემდეგ კი მალევე მოინანიებს. ასეთებს — ალლაჰი მიიღებს მათ სინანულს (აპატიებს მათ). და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია!

მაგრამ არ არის სინანული მათთვის, რომლებიც ბოროტ საქმეებს [ცოდვებს] სჩადიან და მხოლოდ მაშინ, როცა ერთ მათგანს სიკვდილი მიადგება, ამბობს: «ახლა ვინანიებ (ჩემს ცოდვებს)». და (ასევე არ არის სინანული) მათთვის, რომლებიც კვდებიან ურწმუნოებად. ასეთებისთვის ჩვენ მოვამზადეთ მტკივნეული სასჯელი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენთვის ნებადართული არ არის, მემკვიდრეობად მიიღოთ ქალები (რომლებიც თქვენი მამების სიკვდილის შემდეგ დარჩნენ) და სრულად განაგოთ მათი მდგომარეობა [აუკრძალოთ ან ნება დართოთ მათ ქორწინებაზე] მათი ნების საწინააღმდეგოდ. და ნუ შეუშლით (ო, ქმრებო) მათ [ქალებს] წაიღონ ნაწილი იმისა, რაც თქვენ მათ აჩუქეთ (საქორწინო ძღვენის სახით), როცა აღარ გსურთ მათთან ცხოვრება — გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ისინი აშკარა სისაძაგლეს ჩაიდენენ [მრუშობას]. და მოექეცით მათ [ცოლებს] ღირსეულად [სიყვარულით, პატივისცემით და მათი უფლებების შესრულებით]. ხოლო თუ არ გიყვართ ისინი [თქვენი ცოლები], მაშინ მოითმინეთ — შესაძლოა რაღაც თქვენთვის მოსაწონი არ იყოს, ხოლო ალლაჰმა მასში დიდი სიკეთე დაადგინა.

და თუ თქვენ (ო, ქმრებო) მოისურვებთ ერთი მეუღლის შეცვლას მეორეთი [ერთის გაყრას და სხვაზე დაქორწინებას], და ერთ-ერთ მათგანს [ვისაც შორდებით] მიეცით ყინტარი [დიდი რაოდენობის ქონება], მაშინ ნუ წაართმევთ მისგან არაფერს. ნუთუ წაართმევთ მას ცილისწამებით და აშკარა ცოდვის ჩადენით?[1] ——— [1]ისლამამდე ზოგი ქმარი, როცა ცოლს შორდებოდა, ცრუდ ადანაშაულებდა მას მრუშობაში და იტოვებდა საქორწინო ძღვენსა და ცოლის სხვა ქონებას თავისთვის.

და როგორ შეგიძლიათ თქვენ (ო, მამაკაცებო) წაართვათ ეს [თქვენი ცოლების საქორწინო ძღვენი], მაშინ როცა თქვენ ერთმანეთს შეუერთდით [გქონდათ სიახლოვე] და მათ [თქვენმა ცოლებმა] თქვენგან აიღეს მკაცრი აღთქმა?

და ნუ დაქორწინდებით იმ ქალებზე, რომლებზეც (ოდესღაც) თქვენი მამები იყვნენ დაქორწინებულნი — გარდა იმისა, რაც უკვე მოხდა ადრე [ამ აკრძალვამდე]. ჭეშმარიტად, ეს არის სისაძაგლე, საძულველი ქმედება და ცუდი გზა!

აკრძალულია თქვენთვის: თქვენი დედები [დედა, ბებია და ზევით...], თქვენი ქალიშვილები [ქალიშვილები, შვილიშვილები და ქვემოთ...], თქვენი (სისხლით ნათესავი) დები [მამისა და დედის მხრიდან, მხოლოდ მამის მხრიდან და მხოლოდ დედის მხრიდან დები], თქვენი მამიდები (მამის მხრიდან) და დეიდები (დედის მხრიდან), ძმის ქალიშვილები და დის ქალიშვილები; და თქვენი ძუძუთი დედები [რომლებმაც გაწოვათ ძუძუ], და თქვენი ძუძუთი დები; და თქვენი ცოლების დედები (მიუხედავად იმისა, გქონდათ მათთან სიახლოვე თუ არა); და თქვენი გერები — თქვენი ცოლების ქალიშვილები, რომლებიც თქვენს მზრუნველობაში არიან [ზრუნვასა და აღზრდაში] იმ ცოლებისგან, რომლებთანაც უკვე გქონდათ სიახლოვე; ხოლო თუ ჯერ არ გქონიათ მათთან სიახლოვე, მაშინ თქვენზე ცოდვა არ არის (რომ დაქორწინდეთ გერზე, მისი დედისგან განქორწინების ან მისი სიკვდილის შემდეგ); და თქვენი საკუთარი შვილების ცოლები; და (ასევე აკრძალულია) ორი დის ერთდროულად მოყვანა ქორწინებაში [ერთდროულად დაქორწინება ორ დაზე, თუნდაც ძუძუთი დებზე], გარდა იმისა, რაც ადრე მოხდა [ამ აკრძალვამდე]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

და (ასევე აკრძალულია თქვენთვის) დაქორწინებული ქალები — გარდა იმისა, რაც თქვენმა მარჯვენამ მოიპოვა [თუ ისინი გახდნენ თქვენი მხევლები]. (ეს ყველაფერი) ალლაჰის დადგენილებით თქვენთვის. და ნებადართულია თქვენთვის ის, რაც ამის მიღმაა [დანარჩენი ქალები], თუ თქვენ ეძიებთ მათ თქვენს ქონებით, სიწმინდის დაცვით და არა გარყვნილებით [მრუშობით]. და იმისთვის, რითაც ისარგებლებთ მათგან [დაშვებული ცოლქმრული ურთიერთობისთვის], მიეცით მათ მათი საზღაური [საქორწინო ძღვენი] სავალდებულო დადგენილების მიხედვით. და არ არის თქვენზე ცოდვა იმაში, რაზეც თქვენ (ქმარი და ცოლი) შეთანხმდებით ერთმანეთში დადგენის შემდეგ (საქორწინო ძღვენის ოდენობისა). ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია.

და ვინც თქვენგან არ ფლობს საკმარის შესაძლებლობას, რომ დაქორწინდეს თავისუფალ, უბიწო მორწმუნე ქალებზე [არ აქვს შესაძლებლობა მისცეს საქორწინო ძღვენი თავისუფალ ქალებს], მაშინ (დაქორწინდეს) იმათზე, ვინც თქვენი მარჯვენა ხელის საკუთრებაშია — თქვენი მორწმუნე მხევლებისგან. და ალლაჰმა უკეთ იცის თქვენი რწმენა. თქვენ ერთმანეთისგან ხართ. დაქორწინდით მათზე მათი ოჯახების ნებართვით და მიეცით მათ მათი საზღაური [საქორწინო ძღვენი] ღირსეულად, — უბიწონი, არა გარყვნილნი და არა საიდუმლო მეგობრების შემყვანნი. და თუ ისინი [მხევლები] იქორწინებენ და შემდეგ ჩაიდენენ სისაძაგლეს [მრუშობას], მაშინ მათთვის არის ნახევარი იმ სასჯელისა, რაც ეკუთვნის თავისუფალ ქალებს. ეს არის მათთვის, ვისაც ეშინია სიძნელისა. ხოლო თუ მოითმენთ (და არ დაქორწინდებით მხევლებზე), ეს უკეთესია თქვენთვის. და ალლაჰი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

ალლაჰს სურს განგიმარტოთ (ჭეშმარიტი რწმენის დადგენილებები), გაგიძღვეთ იმათ გზებზე (მოციქულთა და მართალთა), რომლებიც თქვენამდე იყვნენ, და მიიღოს თქვენი სინანული. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია!

და ალლაჰს სურს მიიღოს თქვენი სინანული [გაპატიოთ თქვენი ცოდვები], ხოლო ისინი, რომლებიც თავიანთ ვნებებს მისდევენ, სურთ, რომ თქვენ დიდი გადახრით გადაუხვიოთ (ჭეშმარიტი რწმენისგან).

ალლაჰს სურს შეგიმსუბუქოთ, რადგან ადამიანი შექმნილია სუსტად.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ ჭამთ ერთმანეთის ქონებას უსამართლოდ [მევახშეობით, აზარტული თამაშებით, მოტყუებით, ქურდობით და სხვა გზებით], გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ეს არის ვაჭრობა ურთიერთშეთანხმებით თქვენ შორის. და ნუ მოიკლავთ საკუთარ თავს. ჭეშმარიტად, ალლაჰი თქვენდამი მოწყალეა!

და ვინც ამას ჩაიდენს მტრობითა და უსამართლობით, მას ჩვენ შევიყვანთ ცეცხლში (ჯოჯოხეთში). და ეს ალლაჰისთვის ადვილია!

თუ თქვენ თავს შეიკავებთ იმ დიდი (ცოდვებისგან), რომლებიც თქვენთვის აკრძალულია, — ჩვენ მოვაშორებთ თქვენგან თქვენს ცუდ საქმეებს [გაპატიებთ მცირე ცოდვებს] და შეგიყვანთ პატივცემულ ადგილას [სამოთხეში].

და ნუ ისურვებთ იმას, რითაც ალლაჰმა ზოგიერთ თქვენგანს მიანიჭა უპირატესობა სხვებზე [სიმდიდრე, სარჩო და სხვა]. კაცებს ეკუთვნით წილი [საზღაური] იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს [საქმეებით], და ქალებს ეკუთვნით წილი [საზღაური] იმისგან, რაც მათ მოიპოვეს [საქმეებით]. და სთხოვეთ ალლაჰს მისი სიკეთისგან, — ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა!

და თითოეულ (ადამიანს) ჩვენ დავუდგინეთ ახლობლები, რომლებიც მემკვიდრეობით მიიღებენ იმას, რაც დატოვეს მშობლებმა და ნათესავებმა. ხოლო მათ, ვისთანაც თქვენ დადეთ ფიცით განმტკიცებული შეთანხმება, — მიეცით მათ მათი წილი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოწმეა ყოველივესი!

კაცემი დგანან ქალებზე [ხელმძღვანელობენ მათ], რადგან ალლაჰმა (თავისი სიბრძნით) ზოგიერთს [კაცებს] მიანიჭა უპირატესობა სხვებზე [ქალებზე] და იმიტომ, რომ ისინი [კაცები] ხარჯავენ თავიანთი ქონებიდან. და მართალი ქალები არიან ისინი, რომლებიც სრულიად დამორჩილებულნი არიან (ალლაჰის შემდეგ თავიანთ ქმრებს) და ინახავენ დაფარულს [რასაც მათ ევალებათ დაცვა] ქმრების არყოფნისას — იმის წყალობით, რომ თავად ალლაჰი იცავს (მათ). ხოლო იმ (ქალებს), რომელთა ურჩობასაც თქვენ შიშობთ, — დაარიგეთ ისინი, განერიდეთ მათ საწოლებში და (თუ ეს არ დაეხმარება) დასაჯეთ ისინი (ზიანის მიუყენებლად). და თუ ისინი გახდებიან მორჩილნი თქვენთვის, მაშინ ნუ ეძებთ გზას მათ წინააღმდეგ. ჭეშმარიტად, ალლაჰი უზენაესი, დიდებულია.

და თუ თქვენ (ო, მეუღლეთა ახლობლებო) შიშობთ უთანხმოებას მათ შორის [ქმარსა და ცოლს შორის], მაშინ გაგზავნეთ შუამავალი ქმრის ოჯახიდან და შუამავალი ცოლის ოჯახიდან (რათა გადაწყვიტონ, რაშია სიკეთე მეუღლეებისთვის). და თუ ისინი [ორი შუამავალი] მოისურვებენ შერიგებას, ალლაჰი შეუწყობს ხელს მათ [მეუღლეებს]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ყოვლისმცნობია.

۞ და ემსახურეთ (და თაყვანი ეცით) მხოლოდ ერთ ალლაჰს და ნუ დაუდგენთ მას თანაზიარს; და მშობლებს კეთილად მოექეცით, ასევე ნათესავებს, ობლებს, ღარიბებს; და მეზობელს, რომელიც ნათესავია, და მეზობელს, რომელიც ნათესავი არ არის; და თანამგზავრს გვერდით (მოგზაურობაში), და (გაჭირვებულ) მგზავრს; და მათ, ვინც თქვენი მარჯვენა ხელის საკუთრებაში არიან [თქვენს მხევლებს]. ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს ამაყნი [მედიდურნი] და ქედმაღალნი,

რომლებიც ძუნწობენ და ადამიანებსაც მოუწოდებენ სიძუნწეს, და მალავენ იმას, რაც ალლაჰმა მათ თავისი სიკეთიდან უბოძა. და ჩვენ მოვამზადეთ ურწმუნოთათვის დამამცირებელი სასჯელი.

და მათთვის, რომლებიც თავიანთ ქონებას ხარჯავენ ხალხის წინაშე თავის საჩვენებლად და არ სწამთ არც ალლაჰის და არც უკანასკნელი დღის. და ვისაც სატანა ჰყავს თანამგზავრად, — რა ცუდი თანამგზავრია იგი!

და რა (ცუდი) დაემართებოდათ მათ, რომ ერწმუნათ ალლაჰის და უკანასკნელი დღის, და დაეხარჯათ იმიდან, რაც ალლაჰმა უწყალობა მათ? და ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის მათ შესახებ.

ჭეშმარიტად, ალლაჰი არავის მოექცევა უსამართლოდ მტვრის წონის ოდენობაზეც კი. და თუ იქნება (თუნდაც მცირე) კეთილი საქმე, იგი გაამრავლებს მას და თავისგან უბოძებს დიდ საზღაურს [სამოთხეს]!

და როგორი იქნება (ადამიანთა მდგომარეობა) სამსჯავრო დღეს, როცა ჩვენ ყოველი თემიდან მოვიყვანთ მოწმეებს [მოციქულებს, რომლებიც მათთან იყვნენ გაგზავნილნი], და მოგიყვანთ შენ (ო, მოციქულო) მოწმედ ამათ წინააღმდეგ [შენი თემის წინააღმდეგ], რომ შენ მიიტანე მათამდე მათი უფლის გზავნილი?

იმ დღეს ინატრებენ ისინი, ვინც ურწმუნო გახდა და შუამავალს არ დაემორჩილა, რომ მიწა გასწორდეს მათთან [რომ ალლაჰმა მტვრად აქციოს ისინი]. და ვერაფერს დაფარავენ ისინი ალლაჰისგან.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ მიუახლოვდებით ლოცვას, როცა ხართ მთვრალნი, ვიდრე არ გაიგებთ, რას ამბობთ; და ასევე — ნუ მიუახლოვდებით (ლოცვას) დიდ უწმინდურებაში ყოფნისას, გარდა გზაში ყოფნისა [თუ არ გაქვთ წყალი ან უბრალოდ გაივლით მეჩეთში], ვიდრე არ განიბანებით [სრულ განბანვას არ აღასრულებთ]. და თუ ავად ხართ (ისე, რომ ვერ იყენებთ წყალს ან მისი გამოყენება ავადმყოფობას გააუარესებს), ან ხართ მგზავრობაში, ან ვინმე თქვენგან მოვიდა საპირფარეშოდან, ან შეეხეთ ქალებს [გქონდათ მათთან სიახლოვე] და ვერ იპოვეთ წყალი, მაშინ (წყლით განბანვის ნაცვლად) აღასრულეთ განწმენდა სუფთა მიწით [თაიამმუმი] და მოიწმინდეთ (მისით) თქვენი სახეები და ხელები. ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემწყნარებელი, მიმტევებელია!

ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) არ გინახავს ისინი, ვისაც მიეცათ წიგნის ნაწილი [იუდეველები, რომელთაც ნამდვილი თორას ცოდნის მხოლოდ ნაწილი ჰქონდათ], როგორ ყიდულობენ ისინი ცდომილებას და სურთ, რომ თქვენც (ო, მორწმუნენო) გადაუხვიოთ სწორ გზას?

და ალლაჰმა უკეთ იცის თქვენი მტრები და საკმარისია ალლაჰი როგორც მფარველი, და საკმარისია ალლაჰი როგორც დამხმარე!

იუდეველთაგან არიან ისეთებიც, რომლებიც ამახინჯებენ (თორას) სიტყვებს და ამბობენ: «ჩვენ მოვისმინეთ (რაც თქვი) და არ გემორჩილებით», ისმინე (ჩვენგან), ისე რომ არ იქნები მოსმენილი [მაგრამ ჩვენ არ მოგისმენთ], და იყავი ყურადღებიანი (ჩვენ მიმართ) — ამახინჯებენ ნათქვამს თავიანთი ენებით და რწმენას აყენებენ ზიანს. და რომ ეთქვათ მათ: «ჩვენ მოვისმინეთ და დავემორჩილეთ; ისმინე და მოგვხედე», — ეს უკეთესი იქნებოდა მათთვის და უფრო სწორი სიტყვით. მაგრამ დაწყევლა ისინი ალლაჰმა მათი ურწმუნოების გამო, და ისინი არ ირწმუნებენ, გარდა მცირეთა.

ჰეი, თქვენ, ვისაც წიგნი გებოძათ! ირწმუნეთ ის [ყურანი], რაც ჩვენ მოვავლინეთ იმის დასამტკიცებლად, რაც თქვენთან არის, ვიდრე ჩვენ წავშლით სახეებს და უკან შევაბრუნებთ მათ, ან დავწყევლით მათ [ვისაც ბოროტება და არეულობა მოაქვს], როგორც დავწყევლეთ შაბათის დამრღვევნი [იუდეველები, რომლებიც შაბათს თევზაობდნენ და არღვევდნენ ალლაჰის აკრძალვას]. და ჭეშმარიტად, ალლაჰის ბრძანება (ყოველთვის) სრულდება!

ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ აპატიებს, როცა მას თანაზიარს უდგენენ. მაგრამ პატიობს იმას, რაც ამაზე ნაკლებია [სხვა ცოდვებს, მრავალღმერთიანობისა და ურწმუნოების გარდა], ვისაც ისურვებს. და ვინც ალლაჰს თანაზიარს დაუდგენს, მან მართლაც დიდი ცოდვა მოიგონა.

ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) არ გინახავს ისინი, რომლებიც საკუთარ თავს ამართლებენ [ამბობენ, რომ მათზე ცოდვა არ არის]? პირიქით! ალლაჰი წმენდს (ცოდვებისგან) იმას, ვისაც ისურვებს, და მათ არ მოექცევიან უსამართლოდ, თუნდაც ძაფის ოდენობაზეც კი (ფინიკის კურკაზე არსებულ თხელ ძაფზე)!

შეხედე (ო, მოციქულო), როგორ თხზავენ ისინი სიცრუეს ალლაჰის შესახებ! და საკმარისია ეს, როგორც აშკარა ცოდვა!

ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) არ გინახავს ისინი, ვისაც მიეცათ წიგნის ნაწილი [იუდეველები], — მათ სწამთ კერპების და ცრუღმერთების და ამბობენ ურწმუნოებზე: «ესენი უფრო სწორ გზაზე არიან, ვიდრე ისინი, ვინც ირწმუნეს».

ასეთები — ისინი არიან, ვინც ალლაჰმა დაწყევლა. და ვისაც ალლაჰი დაწყევლის, მისთვის ვერ იპოვი დამხმარეს!

ნუთუ მათ [იუდეველებს] აქვთ ხელისუფლების მცირე წილიც კი? და რომც ჰქონოდათ, ისინი ადამიანებს ფინიკის კურკაზე არსებულ ჩაღრმავებასაც კი არ მისცემდნენ.

ან ნუთუ მათ [იუდეველებს] შურთ ადამიანების [მორწმუნეების] იმისთვის, რაც ალლაჰმა უბოძა მათ თავისი სიკეთიდან? ხოლო ჩვენ უკვე ვუბოძეთ იბრაჰიმის მოდგმას წიგნი და სიბრძნე, და მივეცით მათ [იბრაჰიმის შთამომავლებს — დაუდს და სულაიმანს] დიდი ძალაუფლება.

და მათგან [წიგნის ხალხთაგან] იყვნენ ისინი, ვინც ირწმუნა იგი [მუჰამმადი] (როგორც შუამავალი), და მათგანვე იყვნენ ისინი, ვინც (ხალხს) აშორებდა მისგან. და საკმარისია ურწმუნოთათვის ჯოჯოხეთი, როგორც ცეცხლი!

ჭეშმარიტად, ვინც არ ირწმუნეს ჩვენი აიათები, – ბოლოს მათ ცეცხლში შევიყვანთ; ყოველ ჯერზე, როგორც კი კანი დაეწვებათ, ახალი კანით ჩავუნაცვლებთ, რათა კარგად იგემონ მათი სასჯელი. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ბრძენია, ძლევამოსილი.

ხოლო მათ, ვინც ირწმუნეს და ასრულებდნენ კეთილ საქმეებს, ჩვენ შევიყვანთ ბაღებში, სადაც მათ ქვეშ მდინარეები მიედინება, და ისინი იქ დარჩებიან სამუდამოდ. მათთვის იქ იქნებიან წმინდა მეუღლეები და შევიყვანთ მათ ჩრდილოვან ბაღებში.

ჭეშმარიტად, ალლაჰი გიბრძანებთ, რომ ნდობით ჩაბარებული ქონება დაუბრუნოთ მის მფლობელებს და, ასევე, როცა ადამიანებს შორის განსჯით, განსაჯოთ სამართლიანად. რაოდენ მშვენიერია ის, რითაც ალლაჰი შეგაგონებთ! ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმსმენი, ყოვლისმხედველია.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! დაემორჩილეთ ალლაჰს, დაემორჩილეთ მოციქულს და ხელისუფლების მქონეთ თქვენს შორის (იმაში, რაშიც არ არის ალლაჰის დაუმორჩილებლობა). ხოლო თუ რაიმეზე დავობთ, დაუბრუნეთ ეს ალლაჰს [განიხილეთ ყურანით] და მოციქულს [იხილეთ გადაწყვეტა სუნნაში], თუ თქვენ გწამთ ალლაჰის და უკანასკნელი დღის. ეს უკეთესი და საუკეთესოა შედეგით.

ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) არ გინახავს ისინი [მუნაფიყები], რომლებიც ამტკიცებენ, რომ ირწმუნეს ის, რაც შენზე ჩამოევლინა, და ის, რაც შენამდე ჩამოევლინა, და ამავე დროს სურთ განსასჯელად მიმართონ ცრუ ღვთაებას [ტაღუთს], მაშინ როცა მათ ნაბრძანები აქვთ, არ ირწმუნონ იგი [ცრუ კანონი]? და სატანას სურს შეიყვანოს ისინი შორეულ ცდომილებაში.

და როდესაც მათ ეუბნებიან: «მოდით იმასთან, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა [ყურანთან], და მოციქულთან», — შენ (ო, მოციქულო) ხედავ, როგორ გერიდებიან და გშორდებიან თვალთმაქცები.

და როგორ იქნება, როცა მათ მიეწევათ უბედურება იმის გამო, რაც მათმა ხელებმა მოიმზადეს, შემდეგ კი მოვლენ შენთან (ო, მოციქულო), იმართლებენ თავს და იფიცებენ ალლაჰს (და იტყვიან): «ჩვენ მხოლოდ სიკეთე და შერიგება გვინდოდა?»

ესენი — ისინი არიან, რომელთა შესახებ ალლაჰმა იცის, რაც მათ გულებშია [იმ ფარისევლობაზე, რომელსაც მალავენ]. ამიტომ განერიდე მათ (ო, მოციქულო), შაეგონე და უთხარი მათ საკუთარ თავებზე დამაჯერებელი სიტყვა.

და ყოველი შუამავალი ჩვენ გავაგზავნეთ მხოლოდ იმისთვის, რომ მას დამორჩილებოდნენ ალლაჰის ნებით [და ბრძანებით]. ხოლო რომ მათ, როცა საკუთარ თავს უსამართლობა მიაყენეს (როცა განსასჯელად ცრუ კანონს მიმართეს), მოსულიყვნენ შენთან (ო, მოციქულო) და ეთხოვათ მიტევება ალლაჰისგან, და ეთხოვა მათთვის მიტევება შუამავალს, ისინი უეჭველად ჰპოვებდნენ ალლაჰს მპატიებელს, შემწყალებელს.

მაგრამ არა — (მე, ალლაჰი) ვფიცავ შენს უფალს! [თვით ჩემს თავს]! — ისინი არ ირწმუნებენ მანამ, სანამ არ გაგხდიან შენ მსაჯულად იმაში, რაც მათ შორის საკამათოა, და შემდეგ თავიანთ გულებში არ იპოვიან არანაირ შევიწროებას [ეჭვსა და უკმაყოფილებას] იმის მიმართ, რაც შენ გადაწყვიტე, და სრულად არ დამორჩილდებიან.

და ჩვენ რომ დაგვედგინა მათთვის: «მოკალით თქვენი თავები [უდანაშაულოებმა მოკლან დამნაშავეები]!» — ან «გამოდით თქვენი სახლებიდან [დატოვეთ ისინი]!» — ამას მათგან მხოლოდ მცირენი შეასრულებდნენ. ხოლო მათ რომ გაეკეთებინათ ის, რითაც მათ შაეგონებენ, ეს უეჭველად უკეთესი იქნებოდა მათთვის და უფრო განმამტკიცებელი მათ (რწმენის) გასაძლიერებლად.

და მაშინ ჩვენ მივანიჭებდით მათ ჩვენგან დიდ საზღაურს.

და უეჭველად, დავაყენებდით მათ სწორ გზაზე.

და ვინც დაემორჩილება ალლაჰს და შუამავალს, ისინი იქნებიან მათთან ერთად, ვინც ალლაჰმა დააჯილდოვა — მოციქულებთან, ჭეშმარიტთაგან (სიდდიყინ), რწმენისთვის დაღუპულთაგან (შაჰიდთაგან) და მართალთაგან. და რა მშვენიერი თანამგზავრები არიან ისინი (სამოთხეში)!

ეს — არის წყალობა ალლაჰისგან. და საკმარისია ალლაჰი, როგორც ყოვლისმცოდნე.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გამოიჩინეთ სიფრთხილე და გამოდით (მტერთან შესახვედრად) ჯგუფებად ან გამოდით ყველანი ერთად.

და ჭეშმარიტად, თქვენ შორის არის ისეთი [მუნაფიყები, მხდალნი და სუსტი რწმენის მქონენი], რომელიც აუცილებლად ჩამორჩება (როცა სხვები მტრებთან შესახვედრად გადიან). და როცა თქვენ მოგეწევათ უბედურება [სიკვდილი ან დამარცხება], ის ამბობს (თავისი დაყოვნებით გახარებული):«ალლაჰმა წყალობა მიყო, რომ მათთან ერთად არ ვიყავი».

ხოლო თუ თქვენ (ო მორწმუნენო) მოგეწევათ წყალობა ალლაჰისგან [როცა ნადავლს მოიპოვებთ], ის აუცილებლად იტყვის (შურითა და სინანულით), თითქოს თქვენ და მას შორის (არასოდეს) არ ყოფილა (არანაირი) მეგობრობა: «ო, ნეტავ მეც მათთან ერთად ვყოფილიყავი და დიდ წარმატებას მოვიპოვებდი!»

მაშ, დაე იბრძოლონ ალლაჰის გზაზე მათ, ვინც ამქვეყნიურ ცხოვრებას ცვლის მარადიულ ცხოვრებაზე! და ვინც იბრძოლებს ალლაჰის გზაზე (მხოლოდ მისი კმაყოფილებისათვის) და მოკლული იქნება ან გაიმარჯვებს — ჩვენ მივანიჭებთ მას დიდ საზღაურს.

და რატომ არ იბრძვით (ო, მორწმუნენო) ალლაჰის გზაზე და სუსტთა დასაცავად — მამაკაცთა, ქალთა და ბავშვთა — რომლებიც ამბობენ: «ო, უფალო ჩვენო! გამოგვიყვანე ამ ქალაქიდან [მექქადან], რომლის მცხოვრებნი არიან მჩაგვრელნი, და გვიბოძე შენგან მფარველი და გვიბოძე შენგან დამხმარე!»

ისინი, ვინც ირწმუნეს, იბრძვიან ალლაჰის გზაზე, ხოლო ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, იბრძვიან ტაღუთის (ცრუ ღვთაების) გზაზე. ამიტომ იბრძოლეთ (ო, მორწმუნენო) ეშმაკის თანამზრახველთა წინააღმდეგ. ჭეშმარიტად, ეშმაკის ხრიკები სუსტია.

ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) არ გინახავს ისინი, რომელთაც (მანამ, სანამ ალლაჰი ბრძოლას დაუშვებდა) ეთქვათ: «შეიკავეთ თქვენი ხელები (თქვენი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლისგან), აღასრულეთ ლოცვა და მიეცით სავალდებულო მოწყალება [ზაქათი]», — ხოლო როცა მათ ბრძოლა დაეკისრათ, მათგან ერთმა ნაწილმა დაიწყო ადამიანების შიში ისე, როგორც ეშინიათ ალლაჰის, ან კიდევ უფრო ძლიერი შიშით. და თქვეს: «ო, უფალო ჩვენო! რატომ დაგვიწესე ბრძოლა? ნეტავ გადაგედო ჩვენთვის იგი ახლო ვადამდე!» უთხარი (მათ), (ო, მოციქულო): «ამქვეყნიური სარგებლობა ხანმოკლეა, ხოლო მარადიული ცხოვრება უკეთესია იმისთვის, ვინც ღვთისმოშიშია, და თქვენ არ დაგჩაგრავენ, თუნდაც ფინიკის კურკის ძაფისოდენადაც».

სადაც არ უნდა იყოთ, სიკვდილი მაინც მოგწვდებათ, თუნდაც მაღლა აღმართულ კოშკებში იყოთ [ბრძოლის ველიდან შორს]. თუ მათ მიეწევათ სიკეთე, ისინი (სიხარულით) ამბობენ: «ეს — ალლაჰისგანაა», ხოლო თუ მათ მიეწევათ ცუდი, ამბობენ: «ეს შენგანაა (ო, მოციქულო)». უთხარი (მათ), (ო მოციქულო): «ყოველივე — ალლაჰისგანაა». და რატომ არის, რომ ეს ხალხი თითქმის ვერ იგებს არც ერთ სიტყვას, რომელიც მათ ეუბნებათ?

რაც შეგემთხვა შენ (ო, ადამიანო) სიკეთიდან — ეს არის ალლაჰისგან [მისი წყალობითა და კეთილმოქმედებით], ხოლო რაც შეგემთხვა ცუდიდან — ეს არის შენი საკუთარი თავისგან [შენი ცოდვების გამო]. და ჩვენ გამოგგზავნეთ შენ (ო, მოციქულო) ადამიანთა მიმართ [მთელი კაცობრიობისთვის] მოციქულად, და საკმარისია ალლაჰი მოწმედ.

ვინც ემორჩილება შუამავალს, ის ემორჩილება ალლაჰს. ხოლო ვინც განერიდება (ალლაჰს და მის შუამავალს), ჩვენ არ გამოგგზავნეთ შენ (ო, მოციქულო) მათზე ზედამხედველად (რომ მათ საქმეებს ადევნო თვალყური და აღრიცხო ისინი).

და ისინი, (როცა არიან მოციქულთან) ამბობენ: «(ჩვენგან არის) მორჩილება!» ხოლო როცა ისინი შენგან გამოდიან, მათგან ერთი ჯგუფი ღამით გეგმავს იმას, რაც არ შეესაბამება იმას, რასაც შენთან ყოფნისას ამბობდნენ. და ალლაჰი წერს იმას, რასაც ისინი ღამით გეგმავენ. ამიტომ განერიდე მათ (ო, მოციქულო) [არ დასაჯო ისინი] და მიენდე სრულად ალლაჰს! და საკმარისია ალლაჰი, როგორც მფარველი.

ნუთუ ისინი არ დაფიქრდებიან ყურანზე? და რომ იგი [ყურანი] არ ყოფილიყო ალლაჰისგან, ისინი უეჭველად იპოვიდნენ მასში ბევრ წინააღმდეგობას.

და როდესაც მათთან მოვა რაიმე საქმე [ცნობა], რომელიც სიმშვიდეს იწვევს, ან რომელიც შიშს იწვევს, ისინი ავრცელებენ მას. ხოლო მათ რომ (პირველად) დაებრუნებინათ იგი [ეს ამბავი] მოციქულთან და მათ შორის ხელისუფლების მქონესთან [მცოდნეებთან ან რაზმების ხელმძღვანელებთან], რათა მათ გაერკვიათ მისი სინამდვილე და შემდეგ მიეღოთ გადაწყვეტილება, — მაშინ მას გაიგებდნენ ისინი, ვინც ცდილობენ ჩასწვდნენ ამ ამბის არსს. და რომ არა ალლაჰის წყალობა თქვენზე და მისი მოწყალება, თქვენ აუცილებლად გაჰყვებოდით სატანას, გარდა მცირეთა.

და იბრძოლე (ო, მოციქულო) ალლაჰის გზაზე (მისი სიტყვის ასამაღლებლად)! და ეს (ვალდებულებად) დაკისრებულია მხოლოდ შენზე [არ მიატოვო ბრძოლა ალლაჰის გზაზე, თუნდაც მარტო დარჩე], და წააქეზე მორწმუნენი (იბრძოლონ ალლაჰის გზაზე). იქნებ ალლაჰმა შენითა და მორწმუნეებით შეაკავოს ურწმუნოთა რისხვა. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი არის ყველაზე ძლიერი ძლიერებით და ყველაზე მკაცრი სასჯელით.

ვინც იქნება შუამავალი კარგ საქმეში, მას ექნება წილი (საზღაურისა) მისგან; ხოლო ვინც იქნება შუამავალი ცუდ საქმეში, მას ექნება წილი ცოდვისა მისგან. ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოველ საქმეს აკვირდება.

და როცა მოგესალმებიან რაიმე მისალმებით, მაშინ მიესალმეთ უკეთესით ან დააბრუნეთ იგივე. ჭეშმარიტად, ალლაჰი აღმრიცხველია ყოველივესი.

ალლაჰი — არ არსებობს ღვთაება, რომელიც თაყვანისცემას იმსახურებს, გარდა მისისა! — უეჭველად შეგკრებთ აღდგომის დღეს (ანგარიშისა და საზღაურისათვის) — არ არის ეჭვი ამაში! და ვინ არის ალლაჰზე უფრო ჭეშმარიტი სიტყვაში?

რატომ ხართ თქვენ (ო მორწმუნენო) ორპირებთან (მუნაფიყებთან) მიმართებაში ორ ჯგუფად გაყოფილნი? მაშინ როცა ალლაჰმა ისინი უკუაგდო (ჭეშმარიტებიდან) იმის გამო, რაც მათ მოიხვეჭეს. ნუთუ გსურთ დააყენოთ სწორ გზაზე ისინი, ვინც ალლაჰმა ცდომილებაში შეიყვანა? და ვისაც ალლაჰი ცდომილებაში შეიყვანს, მისთვის ვერასოდეს იპოვი გზას (რათა ჭეშმარიტებაზე დააყენო).

მათ სურთ, რომ თქვენც ურწმუნონი გახდეთ, როგორც ისინი გახდნენ ურწმუნონი, და (შემდეგ) ერთნაირები იყოთ (ურწმუნოებაში). ამიტომ ნუ აირჩევთ მათგან მეგობრებსა და თანამოაზრეებს, სანამ ისინი არ გადასახლდებიან ალლაჰის გზაზე (რითაც დაამტკიცებენ თავიანთი რწმენის გულწრფელობას). ხოლო თუ ისინი განერიდებიან, მაშინ შეიპყარით ისინი და დახოცეთ, სადაც კი იპოვით. და ნუ აირჩევთ მათგან არც მეგობარს და არც დამხმარეს.

გამონაკლისი (ამ ბრძანებაში ბრძოლასთან დაკავშირებით) არიან ისინი, რომლებიც მიდიან იმ ხალხთან, რომელთაც თქვენთან შეთანხმება აქვთ; ან ისინი, ვინც მოვიდნენ თქვენთან (ბრძოლის ველზე), მაგრამ მათი გულები შევიწროებულია [არ სურთ] თქვენთან ბრძოლა ან საკუთარი ხალხის წინააღმდეგ ბრძოლა. [ასეთებთან ბრძოლა დაუშვებელია.] და რომ ალლაჰს ენება, უეჭველად მოგისევდათ მათ თქვენზე და ისინი თქვენ წინააღმდეგ იბრძოლებდნენ (მრავალღმერთიანებთან ერთად). ხოლო თუ ისინი თქვენგან განერიდებიან [დაგტოვებენ], არ იბრძოლებენ თქვენთან და შემოგთავაზებენ მშვიდობას, მაშინ ალლაჰი არ გაძლევთ გზას (ან უფლებას) მათ წინააღმდეგ (ბრძოლისთვის).

თქვენ (ო მორწმუნენო) აღმოაჩენთ, რომ არიან სხვებიც (მუნაფიყთაგან), რომელთაც სურთ იყვნენ უსაფრთხოდ თქვენგან (და გარეგნულად გიჩვენებენ რწმენას) და (ამავე დროს) იყვნენ უსაფრთხოდ თავიანთი ხალხისგან [ურწმუნოებისგან] (და მათ წინაშე აჩვენებენ ურწმუნოებას). ყოველ ჯერზე, როცა მათ აბრუნებენ ცდუნებისკენ, ისინი მასში ეშვებიან. და თუ ისინი არ განერიდებიან თქვენგან, არ შემოგთავაზებენ მშვიდობას და არ შეიკავებენ თავიანთ ხელებს (თქვენ წინააღმდეგ ომისგან), მაშინ შეიპყარით ისინი [აიყვანეთ ტყვედ] და დახოცეთ ისინი, სადაც კი იპოვით. და ასეთებთან დაკავშირებით ჩვენ მოგეცით ნათელი მტკიცებულება.

და (არანაირად) არ არის ნებადართული მორწმუნისთვის მოკლას (სხვა) მორწმუნე, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ეს მოხდება შეცდომით [უნებლიეთ: უყურადღებობით, დაუდევრობით ან დავიწყებით]. ვინც შეცდომით მოკლავს მორწმუნეს, მისთვის (ამ ცოდვის გამოსასყიდად) სავალდებულოა მორწმუნე მონის გათავისუფლება და (შარიათით დადგენილი) სისხლის საფასურის (დიას) გადახდა, რომელიც სრულად გადაეცემა მოკლულის ოჯახს [მის მემკვიდრეებს], გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ისინი ამას მოწყალებად არ ჩაუთვლიან (შეცდომით მკვლელს და აპატიებენ ამ საფასურს). თუ შეცდომით მოკლული იყო თქვენდამი მტრულად განწყობილი ხალხიდან [ურწმუნოთა ქვეყნიდან ან ტომიდან], თუმცა თავად მორწმუნე იყო (და მკვლელმა ეს არ იცოდა), მაშინ გამოსასყიდად სავალდებულოა მხოლოდ მორწმუნე მონის გათავისუფლება [მისთვის სისხლის საფასური არ გადაიხდება]. ხოლო თუ იგი იყო იმ ხალხიდან, რომელთაც თქვენთან შეთანხმება აქვთ [ანუ მოკლული იყო ურწმუნო, მაგრამ ხელშეკრულების ფარგლებში ან მორწმუნეთა დაცვის ქვეშ იმყოფებოდა], მაშინ გამოსასყიდად სავალდებულოა (შარიათით დადგენილი) სისხლის საფასურის სრულად გადახდა მის ოჯახს [მის მემკვიდრეებს] და მორწმუნე მონის გათავისუფლება. ვინც კი ვერ იპოვის (მონას გასათავისუფლებლად), მას ევალება ზედიზედ ორი თვის მარხვა, როგორც სინანული ალლაჰის წინაშე. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია.

ხოლო ვინც მორწმუნეს განზრახ მოკლავს, მისი საზღაური იქნება ჯოჯოხეთი, სადაც იგი სამუდამოდ დარჩება. და განრისხდება მასზე ალლაჰი, დასწყევლის მას და მოუმზადებს მას დიდ სასჯელს.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! როდესაც ალლაჰის გზაზე გამოდიხართ, გაარჩიეთ (ისინი, ვისთანაც მიდიხართ და ვისაც ტოვებთ) და ნუ ეტყვით იმას, ვინც მშვიდობით მოგესალმებათ [ვისაც მორწმუნის ნიშნები აქვს და თქვენთან არ იბრძვის]: «შენ არ ხარ მორწმუნე» — (შეიძლება იგი მორწმუნე იყოს, რომელიც თავის რწმენას მალავს) — ამქვეყნიური ცხოვრების წარმავალი სიკეთეების მოპოვების სურვილით. რადგან ალლაჰთანაა უხვი ნადავლი. ასეთები იყავით თქვენც ადრე [თქვენი წარმართული ტომებისგან მალავდით თქვენს რწმენას], მაგრამ ალლაჰმა მოწყალება გაიღო თქვენზე. ამიტომ გაარჩიეთ (თქვენი მოქმედებები, რათა შეცდომით მორწმუნე არ მოკლათ). ჭეშმარიტად, ალლაჰმა უწყის ის, რასაც აკეთებთ.

არ არიან თანასწორნი მორწმუნეთაგან ისინი, ვინც სხედან [და არ მონაწილეობენ ალლაჰის გზაზე ბრძოლაში], გარდა იმათისა, ვისაც აქვს დაზიანება [სიბრმავე, კოჭლობა ან ავადმყოფობა], და ისინი, ვინც იბრძვიან ალლაჰის გზაზე თავიანთი ქონებითა და თავიანთი სულებით. ალლაჰმა უპირატესობა მიანიჭა მათ, ვინც იბრძვიან თავიანთი ქონებითა და სულებით, მათზე, ვინც სხედან — ერთი ხარისხით [მიანიჭა მათ უფრო მაღალი სავანეები სამოთხეში]. და თითოეულს აღუთქვა ალლაჰმა სიკეთე, ხოლო მებრძოლებს ალლაჰმა მიანიჭა უპირატესობა მჯდომარეებზე დიდი საზღაურით.

(მიანიჭებს მათ) ხარისხებს მისგან, პატიებას და წყალობას. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

ჭეშმარიტად, ისინი, რომელთაც ანგელოზები მიიბარებენ მაშინ, როცა საკუთარ თავს უსამართლობას უკეთებდნენ [როცა შესაძლებლობა ჰქონდათ, მაგრამ არ დატოვეს ურწმუნოების ქვეყანა], — ისინი [ანგელოზები] ეტყვიან: «რა მდგომარეობაში იყავით?» ისინი იტყვიან: «ჩვენ სუსტები ვიყავით ჩვენს მიწაზე». (ანგელოზები) იტყვიან: «განა ალლაჰის მიწა ფართო არ იყო, რომ გადასახლებულიყავით მასზე?» ასეთთა საბოლოო სამყოფელი იქნება ჯოჯოხეთი, და რა ცუდია ეს სამყოფელი!

გარდა სუსტი კაცებისა, ქალებისა და ბავშვებისა, რომელთაც არ ძალუძთ გამოსავლის პოვნა და ვერ პოულობენ [არ იციან] გზას (რომ გადასახლდნენ).

ასეთებს [სუსტებს], შესაძლოა, აპატიოს ალლაჰმა; და ჭეშმარიტად, ალლაჰი შემწყნარებელი, მპატიებელია.

და ვინც (თავისი რწმენის გადასარჩენად) გადასახლდება ალლაჰის გზაზე, ის დედამიწაზე ჰპოვებს მრავალ თავშესაფარს და სიუხვეს (სიკეთეთა). ხოლო ვინც გამოვა თავისი სახლიდან, გადასახლების მიზნით ალლაჰსა და მის მოციქულთან — და შემდეგ სიკვდილი მიეწევა მას, სანამ დანიშნულ მიზანს მიაღწევდეს, მისი საზღაური (უეჭველად) ალლაჰთანაა. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

და როდესაც თქვენ (ო, მორწმუნენო), მიემგზავრებით მიწაზე, არ არის თქვენზე ცოდვა, რომ შეამოკლოთ ლოცვა, თუ გეშინიათ, რომ (ლოცვის დროს) განსაცდელში ჩაგაგდებენ ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ. ჭეშმარიტად, ურწმუნონი თქვენთვის აშკარა მტრები არიან (რომლებიც ღიად ავლენენ თავიანთ მტრობას), (ამიტომ ერიდეთ მათ).

და როდესაც შენ (ო, მოციქულო), იქნები მათ შორის (საბრძოლო ველზე) და აღასრულებ მათთვის ლოცვას [შიშის ლოცვას], დაე, (ჯერ) დადგეს შენთან ერთად მათგან ერთი ნაწილი და აიღონ თავიანთი იარაღი. და როდესაც ისინი [პირველი ჯგუფი] შეასრულებენ საჯდას (მიწაზე თაყვანისცემას), დაე, (შემდეგ) ისინი გადაინაცვლონ უკან (და დააკვირდნენ მტერს). შემდეგ მოვიდეს მეორე ნაწილი (მორწმუნეთაგან), რომელთაც ჯერ არ ულოციათ, და ილოცონ შენთან ერთად [ასევე ერთი რაქათი იმამთან ერთად, შემდეგ კი თავად დაასრულონ ლოცვა], მაგრამ იყვნენ ფრთხილად და მათაც აიღონ თავიანთი იარაღი. ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, ისურვებდნენ, რომ თქვენ დაუდევრად მოეკიდოთ თქვენს იარაღსა და ნივთებს, რათა ერთიანი შეტევით დაგესხან თავს და დაგასრულონ. და არ იქნება თქვენზე ცოდვა, თუ წვიმის გამო გაწუხებთ სიძნელე ან ავად ხართ, რომ დადოთ თქვენი იარაღი, თუმცა მაინც იყავით ფრთხილად. ჭეშმარიტად, ალლაჰმა ურწმუნოთათვის დაამზადა დამამცირებელი სასჯელი.

და როდესაც დაასრულებთ ლოცვას, გაიხსენეთ ალლაჰი — მდგომარედ, მჯდომარედ და თქვენს გვერდებზე (დაწოლილნი). ხოლო როდესაც მოიპოვებთ სიმშვიდეს (უსაფრთხოებაში აღმოჩნდებით), აღასრულეთ ლოცვა სრულყოფილად. ჭეშმარიტად, ლოცვა მორწმუნეთათვის დადგენილია (როგორც სავალდებულო) განსაზღვრულ დროს.

და ნუ გამოიჩენთ სისუსტეს ამ ხალხის ძიებასა [და დევნაში] [თქვენი მტრების წინააღმდეგ ბრძოლაში]. თუ თქვენ (ო მორწმუნენო), იტანჯებით (ომის გამო), მაშინ ისინი [ურწმუნონი] ისევე იტანჯებიან, როგორც თქვენ იტანჯებით. მაგრამ თქვენ ალლაჰისგან იმედოვნებთ იმას, რასაც ისინი არ იმედოვნებენ. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია.

ჭეშმარიტად, ჩვენ ჩამოგივლინეთ შენ (ო, მოციქულო) წიგნი [ყურანი] ჭეშმარიტებით, რათა განსაჯო ადამიანებს შორის ისე, როგორც ალლაჰმა გიჩვენა [შთაგაგონა]. და ნუ იქნები გამყიდველთა და მოღალატეთათვის დამცველი.

და შესთხოვე ალლაჰს პატიება. ჭეშმარიტად, ალლაჰი უსაზღვროდ მპატიებელი, მწყალობელია.

და ნუ იდავებ (დაცვით) მათ გამო, ვინც საკუთარ თავს ღალატობს. ჭეშმარიტად, ალლაჰს არ უყვარს მოღალატეები და ისინი, ვინც მრავლად სცოდავენ.

ისინი იმალებიან ადამიანებისგან (ეშინიათ, რომ მათი ცუდი საქმეები გამოაშკარავდება), მაგრამ არ იმალებიან ალლაჰისგან. რადგან იგი მათთანაა თავისი ცოდნით, როცა ღამით ფარულად თათბირობენ იმ სიტყვებზე, რომლითაც იგი კმაყოფილი არ არის. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი მოიცავს იმას, რასაც ისინი აკეთებენ.

აჰა, თქვენ (მორწმუნენო), ამქვეყნიურ ცხოვრებაში მათთვის [მოღალატეთათვის] იდავებთ, მაგრამ ვინ იდავებს ალლაჰის წინაშე მათ გამო აღდგომის დღეს? ან ვინ იქნება მათთვის მფარველი?

და ვინც ცუდს ჩაიდენს [შირქს ან ურწმუნოებას] ან საკუთარ თავს დაჩაგრავს [ჩაიდენს ცოდვას, რომელიც ნაკლებია შირქსა და ურწმუნოებაზე], შემდეგ კი სთხოვს პატიებას ალლაჰს, ის ჰპოვებს ალლაჰს მპატიებელს, შემწყალებელს.

და ვინც ცოდვას მოიპოვებს (ჩაიდენს), ის მას საკუთარი თავის წინააღმდეგ მოიპოვებს. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია.

და ვინც ჩაიდენს შეცდომას [უნებლიე ცოდვას] ან ცოდვას (განზრახ), შემდეგ კი მას დააბრალებს უდანაშაულოს, ის საკუთარ თავზე იტვირთავს ცილისწამების ტვირთს და აშკარა ცოდვას.

და რომ არა ალლაჰის წყალობა შენზე (ო მოციქულო), და მისი მოწყალება, მაშინ მათგან ერთ ჯგუფს აუცილებლად განეზრახებოდა შენი შეცდომაში შეყვანა. მაგრამ ისინი მხოლოდ საკუთარ თავს აცდენენ გზას და ვერაფრით ვერ გავნებენ შენ. რადგან ალლაჰმა ჩამოგივლინა წიგნი [ყურანი] და სიბრძნე [სუნნა] და გასწავლა შენ ის, რაც მანამდე არ იცოდი. და ჭეშმარიტად, ალლაჰის წყალობა, რომელიც მან შენზე გამოავლინა, უდიდესია.

۞ არ არის სიკეთე მათი მრავალი ფარული საუბრის უმეტესობაში [ადამიანთა საიდუმლო თათბირებში], გარდა იმ შემთხვევისა, როდესაც ვინმე მოუწოდებს მოწყალების გაცემას, ან კეთილი საქმის შესრულებას, ან ადამიანთა შორის შერიგებას. და ვინც ამას აკეთებს ალლაჰის კმაყოფილების მოსაპოვებლად, მას ჩვენ მივანიჭებთ დიდ საზღაურს.

და ვინც შეეწინააღმდეგება შუამავალს მას შემდეგ, რაც მისთვის ცხადი გახდა (ჭეშმარიტი) გზა, და გაჰყვება არა მორწმუნეთა გზას, მას მივაბრუნებთ იმ გზაზე, რომელსაც თვითონ აირჩევს, და შევუძახებთ მას ჯოჯოხეთში. და რა ცუდი სამყოფელია იგი!

ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ აპატიებს იმას, რომ მას თანაზიარი მიუწერონ [ვინმე მას გაუთანაბრონ], და არ მიუტევებს ამას; ხოლო პატიობს იმას, რაც ამაზე ნაკლებია, ვისაც ისურვებს თავის მსახურთაგან. და ვინც ალლაჰს თანაზიარს დაუდგენს, იგი ჭეშმარიტად, შორეული ცდომილებით ასცდა სწორ გზას.

ისინი [მრავალღმერთიანნი] მის გარდა მხოლოდ მდედრობითი სახელებით სახელდებულ (კერპებს) უხმობენ და ეთაყვანებიან; და ისინი მხოლოდ მეამბოხე სატანას ეთაყვანებიან.

დასწყევლა იგი [სატანა] ალლაჰმა, და თქვა მან [იბლისმა]: «აუცილებლად და უეჭველად ავიღებ შენი მსახურებიდან განსაზღვრულ წილს [ნაწილს].

და უეჭველად შევიყვან მათ შეცდომაში, და აუცილებლად აღვუძრავ მათ (ცრუ) ოცნებებს, და აუცილებლად ვუბრძანებ მათ, რომ პირუტყვს ყურები გადაუჭრან [რათა ამით მონიშნონ ის ცხოველები, რომლებიც თავიანთ კერპებს მიუძღვნეს], და უეჭველად ვუბრძანებ მათ, რომ შეცვალონ ალლაჰის ქმნილება!» და ვინც სატანას აირჩევს მფარველად ალლაჰის გარდა, მან აშკარა ზარალი განიცადა.

იგი [სატანა] ჰპირდება მათ, და აღვიძებს მათში (ცრუ) ოცნებებს. მაგრამ სატანა მათ მხოლოდ მოტყუებას ჰპირდება.

ასეთთა (მარადიული) სამყოფელი იქნება ჯოჯოხეთი, და ვერ იპოვიან მისგან ხსნას.

ხოლო მათ, ვინც ირწმუნეს (ალლაჰი) და ასრულებდნენ კეთილ საქმეებს, — ჩვენ შევიყვანთ მათ ბაღებში (სამოთხეში), რომელთა ქვეშაც მდინარეები მოედინება. ისინი იქ მარადიულად დარჩებიან, სამუდამოდ — ალლაჰის ჭეშმარიტი აღთქმის მიხედვით. და ვინ არის ალლაჰზე უფრო მართალი სიტყვაში?

(და ეს დიადი ნიჭი) არ მიიღწევა მხოლოდ თქვენი ოცნებებით (ო, მორწმუნენო) და არც წიგნის ხალხის [იუდეველებისა და ქრისტიანების] ოცნებებით. ვინც ბოროტებას ჩაიდენს, მას ამის მიხედვით მიეზღება, და იგი ვერ იპოვის თავისთვის, ალლაჰის გარდა, არც მფარველს და არც დამხმარეს.

ხოლო ვინც აღასრულებს კეთილ საქმეებს — იქნება იგი კაცი თუ ქალი — და ამავე დროს მორწმუნე იქნება, ასეთნი შევლენ სამოთხეში და არ დაიჩაგრებიან (თუნდაც) ფინიკის კურკაზე არსებული პატარა ღარის წონისოდენაც კი.

და ვინ შეიძლება იყოს რწმენით უკეთესი იმაზე, ვინც თავისი სახე ალლაჰს მიუძღვნა, გულწრფელად, და გაჰყვა იბრაჰიმის რწმენას, როგორც ჰანიფი (ერთღმერთიანი)? ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იბრაჰიმი აირჩია თავის უახლოეს მეგობრად.

და (მხოლოდ) ალლაჰს ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და ყველაფერი, რაც დედამიწაზეა; და ალლაჰი ყოველივეს მოიცავს.

და გეკითხებიან ისინი შენ (ო, მოციქულო) გადაწყვეტილებას ქალებთან დაკავშირებით [მათი ქონებისა და ქორწინების მდგომარეობის შესახებ]. თქვი: «ალლაჰი მოგცემთ განმარტებას მათ შესახებ და (აგრეთვე იმაზე), რაც გიკითხავთ წიგნში [ყურანში] — ობოლ ქალებზე, რომლებსაც თქვენ არ აძლევთ იმას, რაც მათთვის დადგენილია [სავალდებულოა] (მემკვიდრეობას, მაჰრსა და სხვა ქონებას, რომელზეც მათ აქვთ უფლება და რომელიც თქვენს (მეურვეთა) ხელშია) და რომელთა ცოლად მოყვანაც გსურთ (მათი სილამაზისა და ქონების გამო); (ალლაჰი ასევე მოგცემთ განმარტებას) სუსტ ბავშვებზე (რათა მათ მისცეთ მათი წილი მემკვიდრეობიდან). და ობლებს მოექეცით სამართლიანად. და რასაც კეთილს გააკეთებთ — ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის ამის შესახებ».

და თუ ქალი თავისი ქმრის მხრიდან შიშობს გაუცხოებას [როდესაც იგი, მისი სიბერის გამო, გაცივდება მის მიმართ] ან უგულებელყოფას [როდესაც იგი აღარ აქცევს ყურადღებას და აღარ უყურებს მას], — მაშინ ცოდვა არ იქნება მათ ორზე, თუ ისინი ერთმანეთში შეთანხმდებიან. და შერიგება უკეთესია. ხოლო სულებში მუდამ არის სიძუნწე. თუ კი თქვენ კეთილად მოექცევით თქვენს ცოლებს და შეეშინდებით (ალლაჰის სასჯელის) მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მცოდნეა იმისა, რასაც თქვენ აკეთებთ.

და ვერასოდეს შეძლებთ (ო, მამაკაცნო) სრულად სამართლიანნი იყოთ ცოლებს შორის (სიყვარულში), თუნდაც ძალიან ეცადოთ. მაშ ნუ გადაიხრებით სრულიად (იმისკენ, რომელიც მეტად გიყვართ), ისე რომ მეორე დატოვოთ თითქოს "დაკიდებულად". ხოლო თუ თქვენ მოაგვარებთ და შეეშინდებით (ალლაჰის სასჯელის) [ეცდებით იყოთ სამართლიანნი იმდენად, რამდენადაც შეგიძლიათ] — მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიმტევებელი, შემწყალებელია.

ხოლო თუ ისინი ორივე (ქმარი და ცოლი) დაშორდებიან (იმის შიშით, რომ დაარღვევენ ალლაჰის მიერ დადგენილ საზღვრებს), მაშინ ალლაჰი თითოეულს თავისი წყალობით გაამდიდრებს. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმომცველი, ბრძენია.

და (მხოლოდ) ალლაჰს ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და ყველაფერი, რაც დედამიწაზეა. და ჩვენ დავუბარეთ მათ, ვისაც თქვენამდე მიეცათ წიგნი [იუდეველებსა და ქრისტიანებს], და (აგრეთვე გიბარებთ) თქვენც (ო, მუჰამმადის თემო), რათა გეშინოდეთ ალლაჰის. ხოლო თუ ურწმუნო გახდებით, მაშინ (იცოდეთ, რომ) ალლაჰს ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და რაც დედამიწაზეა. და ალლაჰი მდიდარი, ქებულია.

და (მხოლოდ) ალლაჰს ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცათა შინაა და ყველაფერი, რაც დედამიწაზეა. და საკმარისია ალლაჰი, როგორც მფარველი.

თუ იგი ისურვებს, მოგაცილებთ (ან დაგღუპავთ) თქვენ, ო ადამიანნო, და მოიყვანს სხვებს [თქვენზე უკეთეს და მეტად მორჩილებს]. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძალმოსილია (ამის აღსასრულებლად).

ვინც თქვენგან ისურვებს მხოლოდ ამქვეყნიურ საზღაურს, — მაშინ (იცოდეთ, რომ) ალლაჰთანაა როგორც ამქვეყნიური, ისე მარადიული ცხოვრების საზღაური. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ყოვლისმსმენი, ყოვლისმხედველია.

۞ ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! იყავით მტკიცედ მდგომნი სამართლიანობაზე, ალლაჰის წინაშე დამოწმებით, თუნდაც ეს (მოწმობა) იყოს თქვენი საკუთარი თავის წინააღმდეგ, ან თქვენი მშობლების, ან ახლო ნათესავების წინააღმდეგ. იქნება ის (ვის წინააღმდეგაც მოწმობთ) მდიდარი თუ ღარიბი — ალლაჰი ორივეზე უფრო ახლოსაა (ვიდრე თქვენ). არ გაჰყვეთ ვნებებს, რათა არ გადაუხვიოთ სამართლიანობას. და თუ დაამახინჯებთ (მოწმობაში) [გააყალბებთ ჭეშმარიტებას] ან თავს აარიდებთ (მოწმობას), — ჭეშმარიტად, ალლაჰი მცოდნეა იმისა, რასაც თქვენ აკეთებთ.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი მოციქული, და წიგნი, რომელიც მან ჩამოუვლინა თავის მოციქულს [ყურანი], და წიგნები, რომლებიც მან ადრე ჩამოუვლინა. ხოლო ვინც უარყოფს ალლაჰს, მის ანგელოზებს, მის წიგნებს, მის მოციქულებს და უკანასკნელ დღეს, — ის შორს წასული ცდომილებით არის აცდენილი ჭეშმარიტებას.

ჭეშმარიტად, ისინი, რომელთაც ირწმუნეს, შემდეგ კვლავ ურწმუნონი გახდნენ, შემდეგ ისევ ირწმუნეს და კვლავ ურწმუნოებად იქცნენ, ხოლო შემდეგ კიდევ უფრო გააძლიერეს ურწმუნოება [და ურწმუნოებაზე გარდაიცვალნენ], — ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ მიუტევოს მათ და არც ის, რომ სწორ გზაზე დააყენოს ისინი.

ახარე ფარისევლებს, რომ მათთვისაა მწარე სასჯელი!

მათ, რომლებიც ურწმუნოებს ირჩევენ მფარველებად თავისთვის, მორწმუნეების ნაცვლად. ნუთუ მათთან ეძიებენ დიდებას? ჭეშმარიტად, ყოველი ძლიერება და დიდება ალლაჰთანაა.

და მართლაც, ალლაჰმა უკვე ჩამოგივლინათ თქვენ წიგნში [ყურანში], რომ როდესაც გაიგონებთ, როგორ უარყოფენ (ზოგი ადამიანები) ალლაჰის აიათებს და დასცინიან მათ, ნუ დაჯდებით მათთან ერთად, სანამ სხვა საუბარზე არ გადავლენ. ჭეშმარიტად, წინააღმდეგ შემთხვევაში თქვენ მათ დაემსგავსებით. ჭეშმარიტად, ალლაჰი შეკრებს ყველა თვალთმაქცსა და ურწმუნოს ერთად ჯოჯოხეთში.

ისინი არიან, რომლებიც ელოდებიან, რა მოხდება თქვენთან (ო, მორწმუნენო). თუ ალლაჰისგან გამარჯვება მოგივათ, ამბობენ: «ნუთუ ჩვენ თქვენთან არ ვიყავით?» ხოლო თუ ურწმუნოებს შეხვდებათ წილი (გამარჯვებისა და ნადავლისა), ისინი [თვალთმაქცნი] ეუბნებიან მათ: «ნუთუ ჩვენ არ ვცდილობდით თქვენს დახმარებას და არ გიცავდით მორწმუნეებისგან?» ალლაჰი განსჯის თქვენ შორის აღდგომის დღეს. და ალლაჰი არასდროს მისცემს ურწმუნოებს გზას მორწმუნეების წინააღმდეგ.

ჭეშმარიტად, მუნაფიყები (თვალთმაქცნი) ცდილობენ ალლაჰის მოტყუებას, ხოლო იგი (თავად) მათ მოატყუებს აღდგომის დღეს! და როცა ისინი დგებიან ლოცვისთვის, დგებიან ზარმაცად, ხალხის წინაშე საჩვენებლად ლოცულობენ და ალლაჰს მხოლოდ ცოტას იხსენებენ.

მერყეობენ ამასა და იმას შორის [რწმენასა და ურწმუნოებას შორის]; ისინი არც ამათ (მორწმუნეებს) უერთდებიან და არც იმათ (ურწმუნოებს). და ვისაც ალლაჰი აცდენს გზიდან, მისთვის ვერ იპოვი გზას.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ აირჩევთ ურწმუნოებს თქვენს მფარველებად მორწმუნეების ნაცვლად. ნუთუ გსურთ მისცეთ ალლაჰს თქვენზე აშკარა საბუთი?

ჭეშმარიტად, თვალთმაქცები იქნებიან ცეცხლის ყველაზე ქვედა ფენაში, და ვერ იპოვი მათთვის დამხმარეს.

გარდა მათისა, ვინც მოინანიეს (ალლაჰის წინაშე), გამოასწორეს (ის ბოროტებები, რასაც ფარულად და აშკარად სჩადიოდნენ), მტკიცედ ჩაეჭიდნენ ალლაჰის (რწმენასა და შარიათს) და თავიანთი რელიგია მხოლოდ ალლაჰს მიუძღვნეს. აი ასეთნი იქნებიან მორწმუნეებთან ერთად, და ალლაჰი მორწმუნეებს უდიდეს საზღაურს მიანიჭებს.

რას იზამს ალლაჰი თქვენი დასჯით, თუ თქვენ იქნებით მადლიერნი და ირწმუნებთ (მას და მის მოციქულს)? ჭეშმარიტად, ალლაჰი მადლისმიმგები, ყოვლისმცოდნეა.

ალლაჰს არ უყვარს, როდესაც ვინმე ხმამაღლა ამბობს ცუდს (ვიღაცის შესახებ), გარდა იმ შემთხვევისა, როცა ეს მოდის იმისგან, ვისაც უსამართლოდ აწყენინეს. და ალლაჰი — ყოვლისმსმენელი, ყოვლისმცოდნეა.

თუ თქვენ გამოავლენთ სიკეთეს (ღიად გააკეთებთ კეთილ საქმეს) ან დაფარავთ მას (ფარულად გააკეთებთ), ან აპატიებთ ბოროტებას, მაშინ ნამდვილად ალლაჰი შემწყნარებელი, ყოვლისშემძლეა.

ჭეშმარიტად, ისინი (იუდეველები, ქრისტიანები და სხვები), რომლებიც არ ირწმუნებენ ალლაჰს და მის მოციქულებს და სურთ განასხვაონ ალლაჰი და მისი მოციქულები (ანუ ირწმუნონ ალლაჰი და უარყონ მისი მოციქულები) და ამბობენ: «ჩვენ გვწამს ზოგიერთი (შუამავლის) და არ გვწამს სხვების», და სურთ ამ ორ მდგომარეობას შორის იპოვონ (რაღაც) შუა გზა.

ასეთები — ისინი სინამდვილეში ურწმუნოები არიან. და ჩვენ მოვუმზადეთ ურწმუნოებს დამამცირებელი სასჯელი.

ხოლო ისინი, რომლებმაც ირწმუნეს ალლაჰი და მისი ყველა შუამავალი და არ გააკეთეს განსხვავება მათ შორის — ასეთებს ჩვენ მივცემთ მათ საზღაურს. და მართლაც, ალლაჰი — მიმტევებელი, მოწყალეა.

წიგნის ხალხი (იუდეველები) გთხოვენ შენ, ო მოციქულო, რომ ჩამოუვლინო მათ წერილი ზეციდან. (ნუ გაგიკვირდება, ო მოციქულო), რადგან მათმა წინაპრებმა მუსას ამაზე უფრო დიდი რამეც კი მოსთხოვეს და თქვეს: «გვაჩვენე ალლაჰი აშკარად!» ამის გამო მათ დაატყდათ მეხი მათი უსამართლობისთვის. შემდეგ კი (მას შემდეგ, რაც ალლაჰმა გააცოცხლა ისინი, ვინც მეხმა გაანადგურა) მათ ხბო აიღეს ღმერთად მას შემდეგ, რაც მათთან უკვე მოვიდა აშკარა ნიშნები [სასწაულები, რომლებითაც წინასწარმეტყველი მუსა იყო გაგზავნილი]. მაგრამ ჩვენ ვაპატიეთ ეს (მათი ხბოს თაყვანისცემა) მათი მონანიების გამო და მივეცით მუსას აშკარა მტკიცებულება.

და ჩვენ აღვმართეთ მათ თავზე მთა ტური (სინას მთა), როცა მათთან აღთქმა დაიდო [რომ თუ ისინი თორას არ შეასრულებდნენ, ეს მთა მათზე დაეშვებოდა]. და ჩვენ ვუთხარით მათ: «შედით ქალაქის (იერუსალიმის) კარიბჭეში საჯდაზე დამხობილნი!» (მაგრამ ისინი ქალაქში სხვაგვარად შევიდნენ — სხეულის ქვედა ნაწილებზე ხოხვით). და ასევე ვუთხარით მათ: «არ დაარღვიოთ შაბათი!» (რადგან ეს დღე მხოლოდ ალლაჰის თაყვანისცემისთვის იყო განკუთვნილი). (თუმცა მათ ეს აკრძალვა დაარღვიეს და ხრიკით შაბათს თევზის დაჭერა დაიწყეს). და ჩვენ მათგან მტკიცე აღთქმა ავიღეთ.

და (დაეცათ მათზე ალლაჰის წყევლა) იმის გამო, რომ მათ დაარღვიეს თავიანთი აღთქმა, არ ირწმუნეს ალლაჰის სასწაულები და უსამართლოდ ხოცავდნენ შუამავალებს, და იმის გამო, რომ ამბობდნენ: «ჩვენი გულები დაფარულია [დახურულია რაღაცით] (და ამიტომ ჭეშმარიტება მათამდე ვერ აღწევს)». არა! არამედ ალლაჰმა დაბეჭდა მათი გულები მათი ურწმუნოების გამო, ამიტომაც მათგან მხოლოდ მცირენი ხდებიან მორწმუნეები [იღებენ ისლამს].

და (ასევე დაწყევლა ისინი ალლაჰმა) მათი ურწმუნოების გამო და იმის გამო, რომ მათ თქვეს მარიამის (შუამავალ 'ისას დედის) შესახებ დიდი სიცრუე — [დაადანაშაულეს იგი მრუშობაში].

და (ასევე წყევლა დაეცა მათ) მათი სიტყვების გამო: «ჭეშმარიტად, ჩვენ მოვკალით მესია — 'ისა, მარიამის ძე, ალლაჰის შუამავალი». მაგრამ მათ იგი არ მოუკლავთ და არც ჯვარს აცვეს; არამედ ასე მხოლოდ მოეჩვენათ. [მათ ჯვარს აცვეს სხვა ადამიანი, ფიქრობდნენ, რომ ის იყო 'ისა]. და ჭეშმარიტად, ისინი, რომლებიც ამ საკითხზე დაობენ (მის მოკვლაზე), უდავოდ ეჭვში არიან ამის შესახებ. მათ ამის შესახებ არავითარი ცოდნა არ აქვთ, გარდა ვარაუდისა. და ნამდვილად, მათ არ მოუკლავთ იგი ('ისა) — უეჭველად.

არა, პირიქით — ალლაჰმა იგი ('ისა) თავისთან აღამაღლა (ცოცხლად — სულითაც და სხეულითაც). და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ძლევამოსილი, ბრძენია.

და წიგნის ხალხიდან არ დარჩება არცერთი, რომელიც მის სიკვდილამდე არ ირწმუნებს მას [წინასწარმეტყველ 'ისას]. ხოლო აღდგომის დღეს ის იქნება მათი მოწმე.

და იმ უსამართლობის გამო, რასაც ჩადიოდნენ ისინი, ვინც იუდეველები გახდნენ, ჩვენ ავუკრძალეთ მათ ზოგიერთი სიკეთე (საკვები), რომლებიც ადრე მათთვის ნებადართული იყო. ასევე — იმის გამო, რომ ისინი ბევრ ადამიანს აშორებდნენ ალლაჰის გზას.

და ასევე იმის გამო, რომ ისინი იღებდნენ რიბას (სარგებლობას მევახშეობით), მიუხედავად იმისა, რომ ეს მათთვის აკრძალული იყო; და ასევე იმის გამო, რომ ადამიანთა ქონებას უსამართლოდ ჭამდნენ. და ჩვენ მოვუმზადეთ მათგან ურწმუნოებს — მტანჯველი სასჯელი.

მაგრამ მათგან მტკიცენი ცოდნაში — (იუდეველთა შორის ის მცოდნენი, რომლებმაც ისლამი მიიღეს) — და მორწმუნენი, რომლებიც ირწმუნებენ იმას, რაც შენზე იქნა ჩამოგზავნილი, (ო, მოციქულო), და ასევე იმას, რაც შენამდე იქნა ჩამოგზავნილი, და ისინი, რომლებიც აღასრულებენ ლოცვას, და გასცემენ სავალდებულო მოწყალებას [ზაქათს] თავიანთი ქონებიდან, და რომლებიც ირწმუნებენ ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს, — ასეთებს ჩვენ მივანიჭებთ დიდ ჯილდოს.

۞ ჭეშმარიტად, ჩვენ გამოცხადებით შთაგაგონეთ შენ, (ო მოციქულო), ისე როგორც შთავაგონეთ ნუჰს და მის შემდეგ მოსულ შუამავლებს. და გამოცხადება მივეცით იბრაჰიმს, ისმაილს, ისჰაყს, იაყუბს და ტომებს — (წინასწარმეტყველებს იაყუბის შთამომავლობის თორმეტი ტომიდან), ასევე 'ისას, აიიუბს, იუნუსს, ჰარუნს და სულეიმანს. და მივეცით ჩვენ დაუდს წიგნი — ზაბური (ფსალმუნები).

და (ჩვენ გავუგზავნეთ ადამიანებს) მოციქულები, რომელთა შესახებაც უკვე გაცნობეთ შენ, (ო მოციქულო) (ყურანში), და ასევე მოციქულები, რომელთა შესახებაც არ მოგვიყოლია შენთვის. და ალლაჰმა ესაუბრა მუსას ნამდვილი საუბრით — უშუალოდ, შუამავლის გარეშე.

(და ჩვენ ვუგზავნიდით ადამიანებს) მოციქულებს როგორც მახარობლებს, და როგორც გამაფრთხილებლებს ალლაჰის სასჯელის შესახებ, რათა მოციქულების შემდეგ ადამიანებს აღარ ჰქონოდათ ალლაჰის წინაშე რაიმე გამამართლებელი საბაბი. და ალლაჰი ძლევამოსილი, ბრძენია.

მაგრამ (თუ ისინი არ გირწმუნებენ შენ, ო მოციქულო), მაშინ ალლაჰი თავად მოწმობს იმას, რაც შენზე ჩამოავლინა. მან ჩამოაგზავნა იგი თავისი ცოდნით. და ანგელოზებიც მოწმობენ. და სრულიად საკმარისია ალლაჰი მოწმედ.

ჭეშმარიტად, ისინი, რომლებიც ურწმუნონი გახდნენ და (ადამიანებს) აცილებდნენ ალლაჰის გზას [ისლამს], ძლიერ შორს წასული (ჭეშმარიტებისგან დაშორებული) შეცდომით შეცდნენ.

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ და საკუთარ თავს უსამართლობა მიაყენეს (თავიანთი ურწმუნოებით), — ალლაჰი არ არის ისეთი, რომ მათ მიუტევოს და (რომელიმე) გზით წარუძღვეს მათ.

გარდა ჯოჯოხეთის გზისა, რომელშიც ისინი დარჩებიან მარადიულად და სამუდამოდ. და ჭეშმარიტად, ეს ალლაჰისთვის ადვილია.

ო, ადამიანებო! უკვე მოვიდა თქვენთან შუამავალი ჭეშმარიტებით თქვენი უფლისგან. მაშ, ირწმუნეთ, რადგან ეს [რწმენა] თქვენთვის უკეთესია. ხოლო თუ ურწმუნოებად დარჩებით, ჭეშმარიტად ალლაჰს ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა. და ალლაჰი ყოვლისმცოდნე, ბრძენია.

ჰეი, წიგნის ხალხო [სახარების მიმდევრებო]! ნუ გადახვალთ ზღვარს თქვენს სარწმუნოებაში და ნუ იტყვით ალლაჰზე არაფერს, გარდა ჭეშმარიტებისა [არ თქვათ, რომ მას ჰყავს შვილი]. ჭეშმარიტად, მესია 'ისა, მარიამის ძე, მხოლოდ ალლაჰის მოციქულია, მისი სიტყვა, რომელიც მან მიუგზავნა მარიამს, და სული მისგან. ამიტომ ირწმუნეთ ალლაჰი და მისი მოციქულები და ნუ იტყვით: «სამი (ღმერთი)[სამება]». თავი შეიკავეთ ამისგან — ეს თქვენთვის უკეთესი იქნება! ჭეშმარიტად, ალლაჰი მხოლოდ ერთი ღმერთია, განდიდებულია და მაღლა დგას იმისგან, რომ მას შვილი ჰყავდეს. მას ეკუთვნის ყველაფერი, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა. და საკმარისია ალლაჰი, როგორც მფარველი.

არასოდეს ჩათვლის მესია — 'ისა, მარიამის ძე — დამამცირებლად იმას, რომ იყოს ალლაჰის მონა; არც მისი დაახლოებული ანგელოზები. ხოლო ვინც დამამცირებლად მიიჩნევს მის მსახურებასა და თაყვანისცემას და იჩენს ქედმაღლობას — მათ ყველას შეკრებს იგი თავისთან (აღდგომის დღეს).

ხოლო ისინი, რომლებმაც ირწმუნეს და აკეთებდნენ მართალ საქმეებს — იგი სრულად მისცემს მათ თავიანთ ჯილდოს და კიდევ დაუმატებს თავისი სიუხვისგან. ხოლო ისინი, რომლებმაც დამამცირებლად ჩათვალეს მისი მსახურება და თაყვანისცემა და ქედმაღლობა გამოავლინეს — მათ იგი მტკივნეული სასჯელით დასჯის. და ისინი ვერ იპოვიან თავისთვის ალლაჰის გარდა არც მფარველს და არც დამხმარეს.

ჰეი ადამიანებო! თქვენთან მოვიდა მტკიცებულება თქვენი უფლისგან და ჩვენ ჩამოგიგზავნეთ თქვენ ნათელი სინათლე — (ყურანი).

ხოლო ისინი, რომლებმაც ირწმუნეს ალლაჰი და მტკიცედ ჩაეჭიდნენ მას [ყურანს], — მათ იგი შეიყვანს თავის წყალობაში და სიუხვეში [სამოთხეში] და წაუძღვება მათ თავისკენ [თავისი კმაყოფილებისკენ] სწორ გზაზე.

და ისინი გეკითხებიან შენ, (ო მოციქულო), გადაწყვეტილებას (მემკვიდრეობის განაწილების საკითხში). თქვი: «ალლაჰი გაძლევთ განმარტებას იმ ადამიანის შესახებ, რომელიც გარდაიცვალა და მემკვიდრეობა დატოვა მხოლოდ გვერდითი ხაზით [მას არ ჰყავს არც მშობლები და არც შვილები]. თუ გარდაიცვალა კაცი, რომელსაც შვილი არ ჰყავს, მაგრამ ჰყავს და, მაშინ მას ეკუთვნის ნახევარი იმ ქონებისა, რაც მან დატოვა. ხოლო ის [ძმა] მიიღებს მის მთელ ქონებას მემკვიდრეობით, თუ მას [დას] შვილი არ ჰყავს. ხოლო თუ დები ორნი არიან, მაშინ მათ ორივეს ეკუთვნის ორი მესამედი იმ ქონებისა, რაც მან [მათმა ძმამ] დატოვა. ხოლო თუ მემკვიდრეები არიან ძმები და დები — მამაკაცები და ქალები — მაშინ მამაკაცს ეკუთვნის წილი, რომელიც ორი ქალის წილის ტოლია». ალლაჰი გაძლევთ ამ განმარტებას, რათა არ შეცდეთ. და ალლაჰი ყოვლის შესახებ ყოვლისმცოდნეა.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ერთგულად შეასრულეთ შეთანხმებები. დაშვებულია თქვენთვის პირუტყვის ყველა სახეობა [აქლემი, ძროხა, ცხვარი და სხვა], გარდა იმისა, რაც გიკითხავთ (აკრძალულად) [მაგალითად: მკვდარი ცხოველი, ღორი, სისხლი და სხვა]. მაგრამ თქვენთვის არ არის ნებადართული ნადირობა, როდესაც იჰრამის მდგომარეობაში ხართ (დიდი ან მცირე ჰაჯის შესრულების დროს). ჭეშმარიტად, ალლაჰი ადგენს იმას, რასაც ინებებს.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ დაარღვევთ ალლაჰის დადგენილებებს, არც აკრძალულ თვეებს (რომლებშიც ბრძოლა არ იყო ნებადართული), არც აკრძალულ მეჩეთში მიყვანილ მსხვერპლ ცხოველებს, არც მორთულ მსხვერპლ ცხოველებს, ასევე ნუ ხელყოფთ მომლოცველებს, რომლებიც მიემართებიან აკრძალულ მეჩეთში, რომლებიც ეძებენ მადლს [ჯილდოს] თავიანთი უფლისგან და (მის) კეთილგანწყობას. ხოლო როცა თქვენ ნებადართულ მდგომარეობაში გადახვალთ, მაშინ ინადირეთ. და ნუ ჩაგითრევთ [ნუ გიბიძგებთ] ცოდვაში მტრობა ადამიანებისა, იმის გამო, რომ მათ აგარიდეს აკრძალული მეჩეთიდან, ისე რომ თქვენ გადახვიდეთ საზღვარს. და დაეხმარეთ ერთმანეთს სიკეთეში და ღვთისმოშიშებაში, მაგრამ ნუ დაეხმარებით ცოდვასა და მტრობაში [უსამართლობაში და ალლაჰის მიერ დადგენილი საზღვრების დარღვევაში]. და გეშინოდეთ ალლაჰის (სასჯელის) ჭეშმარიტად, ალლაჰი მკაცრია სასჯელში!

აკრძალულია თქვენთვის მკვდარი ცხოველი [ცხოველი, რომელიც მოკვდა ისე, რომ არ ყოფილა დაკლული], და (ცხოველიდან) დაღვრილი სისხლი, და ღორის ხორცი, და ის, რაც დაკლულია (ვიღაცის) სახელით ალლაჰის გარდა, და ის, რაც დაიხრჩო (ან გაიგუდა), და დარტყმით მოკლული, და რაც დაცემისგან დაიღუპა, და რაც რქით იქნა მოკლული, და ის, რაც მტაცებელმა შეჭამა [ან მოკლა], — გარდა იმ შემთხვევისა, თუ თქვენ მოასწრებთ მის დაკვლას, — და (აკრძალულია) ის, რაც დაკლულია სამსხვერპლოებზე (რომლებიც მრავალღმერთიანებმა დააყენეს), და (აკრძალულია) რომ თქვენ (გადაწყვიტოთ რაიმე მნიშვნელოვანი საქმის აუცილებლობა ან არასაჭიროება) ისრებით. ეს არის ურჩობა. დღეს იმედი დაკარგეს მათ, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, თქვენი სარწმუნოების მიმართ. ნუ გეშინიათ მათი, არამედ გეშინოდეთ ჩემი (ალლაჰის). დღეს მე (ალლაჰმა) სრულვყავი თქვენთვის თქვენი სარწმუნოება (და შარიათი), და ბოლომდე მივიყვანე თქვენზე ჩემი წყალობა, და კმაყოფილი ვარ, რომ ისლამი [ალლაჰისადმი სრული მორჩილება] იყოს თქვენთვის სარწმუნოება (და კანონი). ხოლო ვინც იძულებული გახდება შიმშილის გამო (ჭამოს ის, რაც ალლაჰმა აკრძალა), და არ იყოს განზრახ მიდრეკილი ცოდვისკენ, — მაშინ ჭეშმარიტად ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

ისინი [საჰაბები] გეკითხებიან შენ (ო, მოციქულო) იმას, თუ რა არის მათთვის ნებადართული საკვებიდან. უთხარი (მათ): «ნებადართულია თქვენთვის სიკეთეები [ყველა ის საკვები, რომელიც ალლაჰმა ნებადართული გახადა]. ასევე ნებადართულია (თქვენთვის ნადირობა) იმ მოშინაურებული მტაცებელი ცხოველებით [ძაღლებით, შევარდნებით და სხვ.], რომლებიც თქვენ გაწვრთენით, როდესაც მათ უშვებთ (ნადირის დასაჭერად). თქვენ ასწავლით მათ [ამ სანადირო ცხოველებს] იმას, რაც ალლაჰმა გასწავლათ. ჭამეთ ის, რასაც ისინი თქვენთვის დაიჭერენ, და ახსენეთ ალლაჰის სახელი (როდესაც უშვებთ სანადირო ცხოველს). და გეშინოდეთ (ალლაჰის სასჯელის). ჭეშმარიტად, ალლაჰი სწრაფია ანგარიშსწორებაში.

დღეს ნებადართული გახდა თქვენთვის სიკეთეები. ასევე წიგნის მფლობელთა [იუდეველებისა და ქრისტიანების] საკვები [მათი მიერ დაკლული ხორცი] ნებადართულია თქვენთვის, და თქვენი საკვები [ხორცი] ნებადართულია მათთვის. და (ასევე ნებადართულია თქვენთვის დაქორწინება) პატიოსან ქალებზე მორწმუნეთაგან [მუსლიმ ქალებზე], და პატიოსან ქალებზე მათგან, ვისაც თქვენამდე მიეცა წიგნი [იუდეველ და ქრისტიან ქალებზე], თუ მათ მისცემთ მათ საზღაურს [საქორწინო ძღვენს — მაჰრს], იმ მდგომარეობაში, რომ იქნებით სიწმინდის დამცველნი [დაიცავთ ცოლქმრულ ერთგულებას], არ ჩაიდენთ მრუშობას და არ გეყოლებათ საყვარლები. ხოლო ვინც უარყოფს რწმენას, მისი საქმეები ფუჭი გახდება, და მარადიულ ცხოვრებაში იგი იქნება წაგებულთა შორის.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! როცა დგებით ლოცვისთვის, დაიბანეთ წყლით თქვენი სახეები და ხელები იდაყვებამდე, მოისვით (სველი ხელებით) თავზე და დაიბანეთ ფეხები კოჭებამდე. ხოლო თუ ხართ დიდი უწმინდურობის მდგომარეობაში (ჯუნუბი), მაშინ განიწმინდეთ [შეასრულეთ დიდი განბანვა — ღუსლი]. თუ კი ხართ ავად (ისე, რომ ვერ იყენებთ წყალს, ან წყლის გამოყენება გააუარესებს ავადმყოფობას), ან ხართ შორეულ მგზავრობაში, ან რომელიმე თქვენგანი მოვიდა საპირფარეშოდან, ან შეეხეთ ქალებს [გქონდათ მათთან სიახლოვე], და ვერ იპოვეთ წყალი — მაშინ შეასრულეთ განწმენდა სუფთა მიწით (თაიამუმი): მოისვით მისით [სუფთა მიწით] თქვენი სახეები და ხელები. ალლაჰს არ სურს თქვენთვის სიძნელე (განბანვის საკითხში). არამედ მას სურს გაგწმინდოთ (უწმინდურებისა და ცოდვებისგან) და დაასრულოს თავისი წყალობა თქვენზე, რათა მადლიერნი იყოთ.

და გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე და მისი აღთქმა, რომელიც მან დადო თქვენთან (ო, მორწმუნენო), როდესაც თქვენ (მოციქულის ფიცის დადებისას) თქვით: «მოვისმინეთ და ვემორჩილებით!» და გეშინოდეთ ალლაჰის. ჭეშმარიტად, ალლაჰმა იცის ის, რაც გულებშია.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! იყავით მტკიცედ მდგომნი სამართლიანობაში [ამბობდეთ ჭეშმარიტებას] ალლაჰის გულისთვის, მისი კმაყოფილების ძიებით, და იყავით მიუკერძოებელი მოწმენი. და ნუ გიბიძგებთ რომელიმე ხალხის მიმართ სიძულვილი იმაში, რომ უსამართლოდ მოიქცეთ. იყავით სამართლიანნი, რადგან ეს უფრო ახლოსაა ღვთისმოშიშობასთან. და გეშინოდეთ ალლაჰის, რადგან ჭეშმარიტად ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა იმისა, რასაც თქვენ აკეთებთ.

ალლაჰმა აღუთქვა მათ, ვინც ირწმუნა და აკეთებდა მართალ საქმეებს, რომ მათთვის იქნება მიტევება მათი ცოდვებისათვის და დიდი საზღაური [სამოთხე].

ხოლო ისინი, ვინც ურწმუნო გახდა და უარყო ჩვენი აიათები, ისინი იქნებიან ჯოჯოხეთის მკვიდრნი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე— როდესაც (მანამდე) ზოგიერთმა ადამიანმა [თქვენმა მტრებმა] მოისურვა თქვენზე ხელი აღემართათ, მაგრამ მან შეაკავა მათი ხელები თქვენგან. და გეშინოდეთ ალლაჰის. დაე, მხოლოდ ალლაჰს მიენდონ მორწმუნეებმა.

۞ და უკვე აიღო ალლაჰმა აღთქმა ისრაელის ძეთაგან, და ჩვენ გამოვყავით მათგან თორმეტი წინამძღოლი (მათი ტომების რაოდენობის მიხედვით), რათა მათ აეღოთ მათგან აღთქმა ალლაჰისადმი მორჩილებაზე. და თქვა ალლაჰმა ისრაელის შვილებს: «ჭეშმარიტად, მე თქვენთან ვარ [მე გხედავთ და გიცავთ]. თუ თქვენ შეასრულებთ ლოცვას, გასცემთ სავალდებულო მოწყალებას [ზაქათს], ირწმუნებთ ჩემს მოციქულებს და დაეხმარებით მათ, და მისცემთ ალლაჰს კარგ სესხს [თქვენს ქონებას დახარჯავთ მის გზაზე], მაშინ მე აუცილებლად გაგიწმენდთ თქვენს ცუდ საქმეებს [გაპატიებთ თქვენს ცოდვებს] და აუცილებლად შეგიყვანთ ბაღებში, რომლის ქვეშაც მიედინება მდინარეები. ხოლო ვინც თქვენგან ამის შემდეგ ურწმუნო გახდება, ის ნამდვილად გადაუხვევს სწორ გზას».

და იმის გამო, რომ მათ [იუდეველებმა] დაარღვიეს თავიანთი აღთქმა, ჩვენ დავწყევლეთ ისინი და გავხადეთ მათი გულები გამკაცრებული [ისეთი, რომ ისინი ჭეშმარიტებას არ იღებენ]. ისინი ამახინჯებენ სიტყვებს (თორაში) ადგილების შეცვლით, და დაივიწყეს ნაწილი იმისა, რის შესახებაც მათ შეახსენებდნენ. და შენ (ო, მოციქულო) განუწყვეტლად იგებ მათი მხრიდან ღალატის შესახებ, გარდა მცირედი ნაწილისა მათგან. მაგრამ შენ აპატიე მათ ის ცუდი, რასაც ისინი შენს მიმართ აკეთებენ, და განერიდე მათ, რადგან ჭეშმარიტად ალლაჰს უყვარს გულწრფელები.

და მათგანაც, ვინც ამბობს: «ჩვენ ქრისტიანები ვართ», ჩვენ ავიღეთ აღთქმა. მაგრამ მათ [ქრისტიანებმა] ასევე დაივიწყეს ნაწილი იმისა, რის შესახებაც მათ შეახსენებდნენ. და ჩვენ აღვძარით მათ შორის მტრობა და სიძულვილი, რომელიც გაგრძელდება აღდგომის დღემდე. შემდეგ კი ალლაჰი აცნობებს მათ ყველაფერს, რასაც ისინი აკეთებდნენ ამქვეყნიურ ცხოვრებაში.

ჰეი, წიგნის ხალხნო! უკვე მოვიდა თქვენთან ჩვენი შუამავალი, რომელიც გიხსნით ბევრ რამეს იმისგან, რასაც თქვენ მალავდით წიგნიდან [თორადან და ინჯილიდან], და გვერდს უვლის ბევრს, მათზე ყურადღების მიქცევის გარეშე. უკვე მოვიდა თქვენთან ალლაჰისგან ნათელი [ისლამი] და ცხადი წიგნი [ყურანი].

ალლაჰი მისი საშუალებით [ყურანით] დააკვალიანებს მათ, ვინც მის კმაყოფილებას მიჰყვა მშვიდობის გზებზე. და მას გამოჰყავს ისინი სიბნელიდან (ურწმუნოებისგან) ნათელში (რწმენაში) თავისი ნებით და აყენებს მათ სწორ გზაზე.

უკვე ურწმუნოები გახდნენ ისინი [ქრისტიანები], რომლებმაც თქვეს: «ალლაჰი არის მესია, მარიამის ძე». უთხარი (ო, მოციქულო): «ვინ შეძლებს რამეს ალლაჰის წინაშე, თუ იგი მოისურვებს მესიის, მარიამის ძის, მისი დედისა და ყველა იმ ადამიანის დაღუპვას, ვინც დედამიწაზეა?» და მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის ძალაუფლება ცათა და მიწის და ყველაფრის, რაც მათ შორისაა. ის ქმნის იმას, რაც სურს, და ალლაჰი ყოვლისშემძლეა.

იუდეველებმა და ქრისტიანებმა თქვეს: «ჩვენ ვართ ალლაჰის შვილები და მისი საყვარლები». უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «მაშინ რატომ გსჯით იგი თქვენი ცოდვებისათვის? პირიქით, თქვენ ხართ ადამიანები იმათგან, ვინც მან შექმნა. ის პატიობს, ვისაც ინებებს, და სჯის, ვისაც ინებებს. და მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის ძალაუფლება ცათა და მიწის და ყველაფრის, რაც მათ შორისაა, და მასთანაა დაბრუნება».

ჰეი, წიგნის ხალხო [იუდეველებო და ქრისტიანებო]! უკვე მოვიდა თქვენთან ჩვენი შუამავალი, რომელიც განგიმარტავთ ჭეშმარიტებას და სწორ გზას, მას შემდეგ რაც შუამავალთა მოსვლას შორის შესვენება იყო [დიდი დრო გავიდა შუამავალ 'ისას მოსვლის შემდეგ]. რათა თქვენ არ თქვათ: «ჩვენთან არ მოსულა არც მახარობელი და არც შემგონებელი!» და უკვე მოვიდა თქვენთან მახარობელი და გამაფრთხილებელი (მუჰამმად შუამავალი). და ალლაჰი ყოვლისშემძლეა ყოველივეზე.

და აი, უთხრა მუსამ თავის ხალხს [წინასწარმეტყველ იაყუბის შთამომავლებს]: «ო, ჩემო ხალხო! გაიხსენეთ ალლაჰის წყალობა თქვენზე, როდესაც მან თქვენს შორის დააყენა მოციქულები, და გაგხადათ თქვენ მბრძანებლებად (თავისუფალ ადამიანებად) მას შემდეგ, რაც ფარაონის მონობაში იყავით, და გიბოძათ ის (სასწაულები), რაც არავისთვის უბოძებია სამყაროთა შორის».

«ო, ჩემო ხალხო! შედით წმინდა [კერპებისგან გაწმენდილ] მიწაზე [იერუსალიმში], რომელიც ალლაჰმა დაგიწესათ. უკან არ გაბრუნდეთ [ალლაჰის გზაზე ბრძოლიდან არ დაიხიოთ], რათა არ გახდეთ წაგებულნი».

მათ თქვეს: «ო, მუსა! ჭეშმარიტად, იქ ძლიერი ხალხი ცხოვრობს, და ჩვენ არ შევალთ მასში, სანამ ისინი იქიდან არ გამოვლენ. ხოლო თუ ისინი იქიდან გამოვლენ, მაშინ ჩვენ შევალთ მასში».

თქვა ორმა კაცმა იმათგან, ვისაც ეშინოდა ალლაჰის, და რომლებსაც ალლაჰმა თავისი წყალობა უბოძა: «შედით მათთან ქალაქის კარიბჭით. თუ თქვენ შეხვალთ, მაშინ აუცილებლად გამარჯვებულები იქნებით. და მხოლოდ ალლაჰს დაეყრდენით, თუ თქვენ ნამდვილად მორწმუნეები ხართ!»

მათ თქვეს: «ო, მუსა! ჩვენ არასოდეს შევალთ იქ [ამ ქალაქში], სანამ ისინი [ძლიერი ხალხი] იქ იმყოფებიან. წადი შენ და შენი უფალი და იბრძოლეთ თქვენ ორმა, ხოლო ჩვენ აქ დავრჩებით და დავსხდებით».

მან თქვა [მუსამ] (ალლაჰისადმი ვედრებისას): «უფალო ჩემო! არ მაქვს მე ძალა არავისზე, გარდა საკუთარ თავზე და ჩემს ძმაზე. ამიტომ განგვაცალკევე ჩვენ ამ ურჩი ხალხისგან».

უთხრა [ალლაჰმა]: «ჭეშმარიტად, ის [წმინდა მიწა] მათთვის აკრძალული იქნება ორმოცი წლის განმავლობაში, და მთელი ამ დროის განმავლობაში ისინი დაიხეტიალებენ მიწაზე [სინაის უდაბნოში], დაბნეულნი და თავშესაფრის გარეშე. და ნუ დამწუხრდები, ო მუსა, ამ ურჩი ხალხის გამო!»

۞ და წაუკითხე მათ (ო, მოციქულო) [იუდეველებს და სხვა შურიანებს] ცნობა ადამის ორი შვილის შესახებ, ჭეშმარიტებით. აი, როდესაც მათ ორივემ შესწირეს მსხვერპლი; და მიღებული იქნა იგი ერთ-ერთისგან, ხოლო არ იქნა მიღებული მეორისგან. და მან, ვისგანაც მსხვერპლი არ იქნა მიღებული შეიძულა თავისი ძმა შურის გამო და თქვა: «აუცილებლად მოგკლავ!» (მისმა ძმამ) უთხრა: «ჭეშმარიტად, ალლაჰი იღებს მხოლოდ მათგან, ვისაც ეშინია (ალლაჰის სასჯელის).

თუ შენ ხელს გამომიწვდი, რომ მომკლა, მე ხელს არ გამოგიწვდი, რომ მოგკლა. რადგან ჭეშმარიტად მე მეშინია ალლაჰის — სამყაროთა უფლის».

(და როცა დაინახა, რომ მის ძმას მკვლელობის განზრახვა ჰქონდა, მან დაიწყო მისი შეგონება, სურდა, რომ მას შეშინებოდა ალლაჰის სასჯელის და უთხრა): «მე მსურს, რომ შენ აიღო საკუთარ თავზე ცოდვა, რომელიც ჩემს მიმართ ჩაიდენ [ჩემი მკვლელობა], და ასევე შენი სხვა ცოდვებიც [რომლებიც მანამდე ჩაიდინე], და ცეცხლის მკვიდრთა შორის აღმოჩნდე. და ეს არის საზღაური ბოროტმოქმედთათვის».

სულმა მისმა დაიყოლია ძმის მკვლელობაზე და მოკლა იგი, და იქცა უმალვე წაგებულთაგან.

და ალლაჰმა გაგზავნა ყვავი, რომელიც მიწას ქექავდა, რათა ეჩვენებინა მისთვის [მკვლელისთვის], თუ როგორ დაემარხა თავისი ძმის სხეული. მან [მკვლელმა] თქვა: «ვაი მე! ნუთუ მე ვერ შევძლებ ვიყო ამ ყვავივით და დავმარხო ჩემი ძმის სხეული?» და შემდეგ იგი გახდა მომნანიებელთა შორის [დაიწყო სინანული თავისი ქმედების გამო].

ამ მიზეზით [პირველი მკვლელობის გამო] ჩვენ დავუწესეთ ისრაელის შვილებს: ვინც მოკლავს ადამიანს არა სხვა ადამიანის მკვლელობის გამო [არა როგორც სასჯელი მკვლელობისათვის] და არა მიწაზე ბოროტების გავრცელების გამო, — თითქოს მან ყველა ადამიანი მოკლა. ხოლო ვინც სიცოცხლეს შეუნარჩუნებს ადამიანს, — თითქოს მან ყველა ადამიანს სიცოცხლე შეუნარჩუნა. და მართლაც, ჩვენი მოციქულები უკვე მოვიდნენ მათთან [ისრაელის შვილებთან] ცხადი ნიშნებითა და მტკიცებულებებით, რომლებიც მიუთითებდნენ მათი მოწოდების ჭეშმარიტებაზე. მაგრამ ამის შემდეგაც მათგან ბევრმა აშკარად გადააჭარბა საზღვრებს მიწაზე.

ჭეშმარიტად, სასჯელი მათთვის, ვინც იბრძვის ალლაჰისა და მისი მოციქულის წინააღმდეგ და ცდილობს დედამიწაზე უწესრიგობის გავრცელებას [ადამიანების მკვლელობითა და ბოროტებით], არის ის, რომ ისინი: მოკლულნი იქნებიან, ან ჯვარს აცვამენ, ან მოეჭრებათ ხელები და ფეხები ჯვარედინად, ან გაძევებულნი იქნებიან მიწიდან [იმ ქვეყნიდან, სადაც ჩაიდინეს ბოროტება]. ეს მათთვის არის სირცხვილი ამქვეყნად, ხოლო მარადიულ ცხოვრებაში მათ ელოდებათ დიდი სასჯელი.

გარდა იმათისა (ამ მებრძოლთაგან), ვინც მოინანია მანამდე, ვიდრე თქვენ მათზე ძალაუფლებას მოიპოვებდეთ. და იცოდეთ (ო, მორწმუნენო), რომ ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! გეშინოდეთ ალლაჰის, ეძიეთ მასთან დაახლოების გზა და იბრძოლეთ მის გზაზე, რათა მიაღწიოთ წარმატებას [რომ აღმოჩნდეთ სამოთხეში]!

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ — თუნდაც მათ ჰქონდეთ ყველაფერი, რაც დედამიწაზეა [ყველა სიმდიდრე], და ამას დამატებული კიდევ იმდენივე, რათა ამით გამოისყიდონ თავი აღდგომის დღეს სასჯელისგან — ეს ყველაფერი მათგან არ იქნება მიღებული, და მათთვის იქნება მტანჯველი სასჯელი.

ისინი [ურწმუნოები] მოისურვებენ ცეცხლიდან გამოსვლას, მაგრამ ვერასოდეს გამოვლენ იქიდან, და მათთვის იქნება მარადიული სასჯელი.

ქურდ კაცს და ქურდ ქალს — მოუჭერით მათი ხელები (ო, ხელისუფლების მქონენო), როგორც საზღაური იმისთვის, რაც მათ მოიპოვეს [სხვისი ქონება უსამართლოდ აიღეს], როგორც დასაშინებელი სასჯელი ალლაჰისგან (სხვებისთვისაც გაფრთხილებისათვის). და ალლაჰი ძლევამოსილი, ბრძენია.

ხოლო ვინც მოინანიებს თავისი უსამართლობის შემდეგ [ქურდობის ჩადენის შემდეგ] და გამოსწორდება, მაშინ, ჭეშმარიტად, ალლაჰი მიიღებს მის მონანიებას. ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

განა არ იცი (ო, მოციქულო), რომ ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის მეუფება? ის სჯის, ვისაც ინებებს, და მიუტევებს, ვისაც ინებებს. და ალლაჰი ყოვლისშემძლეა ყველაფერზე.

۞ ო, მოციქულო! ნუ დაგამწუხრებენ ისინი, რომლებიც ჩქარობენ ურწმუნოებისკენ [არ აღიარებენ შენს მოციქულობას] იმათგან, ვინც თავიანთი პირით ამბობს: "ვირწმუნეთ", მაგრამ მათმა გულებმა არ ირწმუნა. და ასევე ნუ დაგამწუხრებენ ურწმუნოებისკენ მიმსწრაფნი იუდეველთაგან: ისინი მეტად უსმენენ სიცრუეს და უსმენენ სხვა ადამიანებისთვის, რომლებიც შენთან არ მოსულან [რათა შემდეგ მათ გადასცენ]. ისინი [იუდეველი მწიგნობრები] ამახინჯებენ სიტყვებს (თორასას), მათ ადგილებს ცვლიან. ისინი ამბობენ: «თუ მოგეცემათ (მუჰამმადისგან) ეს [ისეთი გადაწყვეტილება, რომელიც შეესაბამება იმას, რაც ჩვენ მოვიგონეთ], მაშინ მიიღეთ იგი; ხოლო თუ ეს არ მოგეცემათ, მაშინ მოერიდეთ!» და ვისაც ალლაჰი ინებებს განსაცდელში ჩააგდოს, მას შენ ვერანაირად ვერ დაიცავ ალლაჰისგან. ასეთნი [მუნაფიყები და იუდეველები] არიან ისინი, რომელთა გულების გაწმენდაც ალლაჰმა არ ინება. მათთვის ამქვეყნად იქნება დამცირება, ხოლო მარადიულ ცხოვრებაში — დიდი სასჯელი.

ისინი [იუდეველები] მეტად უსმენენ სიცრუეს და ბევრს ჭამენ აკრძალულს [მევახშეობენ, ქრთამს იღებენ და სხვ.]. თუ ისინი მოვლენ შენთან (ო, მოციქულო), რათა მათ შორის განაჩენი გამოიტანო, მაშინ განსაჯე ისინი (შარიათის მიხედვით) ან უარი თქვი მათზე. და თუ შენ უარს იტყვი მათზე, ისინი ვერაფერს დაგიშავებენ. ხოლო თუ გადაწყვეტ მათ შორის განსჯას, განსაჯე ისინი სამართლიანად. ჭეშმარიტად, ალლაჰს უყვარს სამართლიანნი.

და როგორ გცნობენ ისინი [იუდეველები] შენ (ო, მუჰამმად) მსაჯულად, როცა მათთან არის თორა, რომელიც ალლაჰის კანონს შეიცავს? შემდეგ ისინი ზურგს აქცევენ ამის შემდეგ. და არ არიან ასეთები მორწმუნენი.

ჭეშმარიტად, ჩვენ ჩამოვავლინეთ (მუსას) თორა, რომელშიც არის ხელმძღვანელობა და ნათელი [ალლაჰის კანონის განმარტება]. მის მიხედვით განაჩენს გამოიტანდნენ წინასწარმეტყველები, რომლებიც სრულად დამორჩილდნენ ალლაჰს, მათთვის, ვინც იუდაიზმს მისდევდა (და არ გადიოდნენ თორას დადგენილებების ფარგლებს გარეთ და არ ამახინჯებდნენ მას). ასევე მართავდნენ (მის მიხედვით) ღვთის ერთგული მსახურნი [მისი სიტყვის მცოდნენი] და მწიგნობრები, იმით, რაც მათ დაევალათ დაეცვათ — ეს კი ალლაჰის წიგნია [თორა]. და ისინი [ღვთის ერთგული მსახურნი და მწიგნობრები] მოწმეები იყვნენ იმისა, რომ შუამავლები იუდეველებს ალლაჰის წიგნის მიხედვით განიკითხავდნენ. (ო, სწავლულებო და მწიგნობრებო!) ნუ გეშინიათ ადამიანების ჩემი განაჩენის შესრულებისას, არამედ ჩემი გეშინოდეთ! და ნუ გაყიდით ჩემს აიათებს უმნიშვნელო ფასად! და ვინც არ განსჯის იმით, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა, ასეთნი არიან ურწმუნონი.

და ჩვენ დავუწესეთ მათ [ისრაელის შთამომავლებს] მასში [თორაში], რომ სული — სულის წილ, თვალი — თვალის წილ, ცხვირი — ცხვირის წილ, ყური — ყურის წილ, კბილი — კბილის წილ, და ჭრილობებისთვის — შურისძიება (სამართლიანი საზღაური). ხოლო ვინც (დაზარალებულთაგან) ამას [თავის შურისძიების უფლებას] მოწყალებად დათმობს [უარს იტყვის შურისძიებაზე], ეს იქნება მისთვის გამოსყიდვა [ზოგი ცოდვისათვის]. და ვინც არ განსჯის იმით, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა, ასეთნი არიან უსამართლონი.

და გავგზავნეთ ჩვენ მათ კვალდაკვალ 'ისა, მარიამის ძე, როგორც დამამტკიცებელი იმისა, რაც მანამდე იყო თორაში. და მივეცით მას ინჯილი (სახარება), რომელშიც არის ხელმძღვანელობა (ჭეშმარიტებისკენ) და ნათელი, და რომელიც ადასტურებს იმას, რაც მანამდე იყო თორაში, და არის ხელმძღვანელობა და შეგონება მათთვის, ვინც უფრთხის ალლაჰის სასჯელს.

და დაე, ინჯილის (სახარების) მიმდევრებმა განსაჯონ იმით, რაც ალლაჰმა მასში ჩამოავლინა. და ვინც არ განსჯის იმით, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა, ასეთნი არიან ურჩნი.

და ჩვენ ჩამოვავლინეთ შენზე (ო, მოციქულო) წიგნი [ყურანი] ჭეშმარიტებით, რომელიც ადასტურებს იმას, რაც მანამდე იყო ჩამოვლენილი წერილებიდან, და არის მათზე ზედამხედველი (მოწმე) [იმ წერილებზე, რომლებიც მანამდე იყო ჩამოვლენილი]. ამიტომ განსაჯე მათ შორის, როდესაც ისინი შენთან მოდიან განსასჯელად, იმით, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა, და ნუ გაჰყვები მათ სურვილებს იმ ჭეშმარიტებისგან გადახვევით, რომელიც შენთან მოვიდა. ყოველ თქვენგანს ჩვენ დავუდგინეთ კანონი და ნათელი გზა. და რომ ინებოს ალლაჰმა, უეჭველად გაგხდიდათ ერთ თემად [ერთ რწმენასა და ერთ კანონზე], მაგრამ (ასე არ გააკეთა), რათა გამოგცადოთ იმაში, რაც მან მოგანიჭათ. ამიტომ შეეჯიბრეთ კეთილ საქმეებში! ალლაჰთან არის თქვენი ყველას დაბრუნება, შემდეგ კი ის შეგატყობინებთ იმას, რაზეც თქვენ შორის აზრთა სხვადასხვაობა იყო.

და განსაჯე (ო, მოციქულო) მათ შორის [იუდეველებს შორის] იმით, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა (ყურანში), და ნუ გაჰყვები მათ სურვილებს. და უფრთხილდი მათ, რომ არ გადაგახვევინონ იმის რომელიმე ნაწილიდან, რაც ალლაჰმა ჩამოგივლინა. ხოლო თუ ისინი ზურგს აქცევენ (შენს გადაწყვეტილებას), მაშინ იცოდე, რომ ალლაჰს მხოლოდ ის სურს, რომ დასაჯოს ისინი მათი ზოგი ცოდვის გამო. და ჭეშმარიტად, ადამიანთა შორის მრავალი ნამდვილად ურჩია.

ნუთუ ისინი [იუდეველები] უმეცრების დროის სამართალს (კანონს) ისურვებენ? და ვინ არის ალლაჰზე უკეთესი სამართალში (კანონში) იმ ხალხისთვის, რომლებიც დარწმუნებულნი არიან?

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ აირჩევთ იუდეველებსა და ქრისტიანებს თქვენს მოკავშირეებად (და ახლო მეგობრებად), რადგან ზოგი მათგანი სხვების მოკავშირეა. და ვინც თქვენგან მათ აირჩევს მეგობრებად, ის თვითონაც მათგანია. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ მიუძღვება (სიკეთისკენ) უსამართლოებს.

და შენ ხედავ, როგორ ჩქარობენ ისინი, რომელთა გულებშიც სნეულებაა, მათთან [იუდეველებთან], (რათა ისინი მოკავშირეებად აირჩიონ) და ამბობენ: «ჩვენ გვეშინია, რომ უბედურების შემობრუნება დაგვატყდება თავს». მაგრამ შეიძლება ალლაჰმა მისცეს მორწმუნეებს გამარჯვება [მექქის დაპყრობა], ან სხვა ბრძანება თავისი მხრიდან, და მაშინ ისინი [თვალთმაქცები] ინანებენ იმას, რასაც თავიანთ გულებში მალავდნენ.

და მაშინ იტყვიან მორწმუნენი: «ნუთუ ესენი არიან ისინი, ვინც ალლაჰით იფიცებდნენ — თავიანთი ყველაზე ძლიერი ფიცით — რომ ისინი ნამდვილად თქვენთან იქნებოდნენ?» ფუჭი გახდა მათი საქმეები, და ისინი აღმოჩნდნენ წაგებულნი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თუ ვინმე თქვენგან განუდგება თავის რწმენას, მაშინ ალლაჰი მოიყვანს (სხვა) ხალხს, რომლებიც მას უყვარს და რომლებსაც ის უყვართ; ისინი იქნებიან თავმდაბლები [მოწყალენი] მორწმუნეთა მიმართ და მკაცრები ურწმუნოთა მიმართ. ისინი იბრძოლებენ ალლაჰის გზაზე და არ შეეშინდებათ დამგმობთა გმობის. ეს არის ალლაჰის წყალობა — ის აძლევს მას, ვისაც ინებებს. და ალლაჰი ყოვლისმომცველი, ყოვლისმცოდნეა.

თქვენი მეგობარი [მოკავშირე] მხოლოდ ალლაჰია, მისი მოციქული და ისინი, ვინც ირწმუნეს, რომლებიც ასრულებენ (სავალდებულო) ლოცვას სათანადოდ, და გასცემენ სავალდებულო მოწყალებას [ზაქათს], და ისინი ქედს იხრიან ალლაჰის წინაშე (თავიანთ ლოცვებში).

და ვინც თავის მეგობრად აირჩევს ალლაჰს, მის მოციქულს და მორწმუნეებს, მაშინ (ის იქნება ალლაჰის ჯგუფში), და ჭეშმარიტად, ალლაჰის ჯგუფი — სწორედ ისინი არიან გამარჯვებულნი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ აირჩევთ მოკავშირეებად მათ, ვინც თქვენს სარწმუნოებას დაცინვად და გასართობად მიიჩნევს, იმათგან, ვისაც თქვენამდე მიეცათ წიგნი და ურწმუნოთაგან [მრავალღმერთიანთაგან]. და გეშინოდეთ ალლაჰის, თუ მართლაც მორწმუნეები ხართ.

და როდესაც თქვენ (ო, მორწმუნენო) ლოცვისკენ მოუწოდებთ, ისინი [ურწმუნოები] ამას დაცინვად და გასართობად იღებენ. ეს იმიტომ არის, რომ ისინი არიან ხალხი, რომლებიც ვერ იგებენ.

თქვი (ო, მოციქულო) მათ, ვინც დასცინის წიგნის ხალხიდან): «ჰეი, წიგნის ხალხო! ნუთუ მხოლოდ იმიტომ გვადანაშაულებთ, რომ ჩვენ ვირწმუნეთ ალლაჰი, და ის, რაც ჩვენზე ჩამოევლინა [ყურანი], და ისიც, რაც მანამდე ჩამოევლინა [წინა წერილები], და (იმაშიც), რომ თქვენი უმრავლესობა ურჩნია?»

უთხარი (ო, მოციქულო) მათ, ვინც ჭეშმარიტ სარწმუნოებას დასცინის: «გაცნობოთ თუ არა ის, რაც ალლაჰთან საზღაურად უფრო უარესია, ვიდრე ეს? ესენი არიან ისინი, ვინც ალლაჰმა დაწყევლა და ვისზეც განრისხდა, და რომელთაგანაც ზოგი მაიმუნებად და ღორებად აქცია, და ისინი, ვინც ცრუ ღმერთს ეთაყვანებოდნენ. ასეთები არიან ყველაზე ცუდ მდგომარეობაში (მარადიულ ცხოვრებაში) და ყველაზე მეტად გადახვეულნი ჭეშმარიტი გზიდან (ამქვეყნად)».

და როდესაც ისინი თქვენთან მოდიან (ო, მორწმუნენო), ამბობენ: «ჩვენ ვირწმუნეთ!» მაგრამ ისინი შევიდნენ ურწმუნოებით და მისითვე გავიდნენ. და ალლაჰმა უკეთ იცის, რას მალავდნენ ისინი.

და შენ (ო, მოციქულო) ხედავ ბევრ მათგანს [იუდეველთაგან], როგორ ეჯიბრებიან ერთმანეთს ცოდვაში და მტრობაში და აკრძალულის ჭამაში. უეჭველად ცუდია ის, რასაც ისინი აკეთებენ.

რატომ არ აკავებენ მათ [იუდეველებს] უფლის ერთგული მსახურნი და მწიგნობრები მათი ცოდვილი სიტყვებისგან და აკრძალულის ჭამისგან? უეჭველად ცუდია ის, რასაც ისინი სჩადიან (რომ ხალხს ცოდვისგან არ აკავებენ).

და თქვეს იუდეველებმა (გვალვისა და მოსავლის ნაკლებობის დროს): «ალლაჰის ხელი შეკრულია!» [ამით ისინი გულისხმობდნენ, თითქოს ალლაჰი ძუნწია და მათ უხვ საზრდოს არ აძლევს.] მათი ხელებია შეკრული, და დაწყევლილნი არიან იმის გამო, რაც თქვეს. არა! [ასე არ არის!] მისი ორივე ხელი გაშლილია [ის გულუხვია]: ის ხარჯავს ისე, როგორც ინებებს. და ჭეშმარიტად, ბევრ მათგანს ის, რაც შენზე ჩამოევლინა (ო, მოციქულო) შენი უფლისგან, მხოლოდ კიდევ უფრო უმატებს თავგასულობას [ცოდვებში გადაჭარბებას] და ურწმუნოებას. და ჩვენ ჩავაგდეთ მათ შორის მტრობა და სიძულვილი აღდგომის დღემდე. ყოველ ჯერზე, როდესაც ისინი ომის ცეცხლს ანთებენ, ალლაჰი აქრობს მას. და ისინი ცდილობენ დედამიწაზე უწესრიგობის გავრცელებას, ხოლო ალლაჰს არ უყვარს ისინი, ვინც უწესრიგობას ავრცელებს.

და რომ ერწმუნათ წიგნის ხალხს ალლაჰი და მისი მოციქული, და ეშინოდეთ (ალლაჰის სასჯელის), მაშინ ჩვენ აუცილებლად წავშლიდით მათ ცუდ საქმეებს და აუცილებლად შევიყვანდით მათ (სამოთხის) ნეტარების ბაღებში.

და რომ ისინი ასრულებდნენ თორას და ინჯილს (სახარებას) (იმ სახით, როგორც ისინი ჩამოევლინნენ) და იმასაც, რაც მათზე ჩამოევლინა მათი უფლისგან [ყურანს], მაშინ ისინი აუცილებლად ისარგებლებდნენ იმით, რაც მათ თავზეა [მათზე უხვი წვიმა ჩამოვიდოდა], და იმითაც, რაც მათ ფეხქვეშაა [რაც მიწიდან იზრდება]. მათ შორის არის ზომიერი საზოგადოება, მაგრამ ბევრი მათგანი ცუდს აკეთებს.

۞ ო, მოციქულო! მიაწოდე (ხალხს) ყველაფერი, რაც შენზე ჩამოევლინა შენი უფლისგან. თუ ამას არ გააკეთებ [თუ რამეს დაფარავ], მაშინ ეს იმას ნიშნავს, რომ მისი გზავნილი არ გადაგიცია. და ალლაჰი დაგიცავს ადამიანებისგან [მტრებისგან]. ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ მიუძღვება სწორ გზაზე ურწმუნო ხალხს.

თქვი (ო, მოციქულო): «ჰეი, წიგნის ხალხო! თქვენ არ იქნებით ჭეშმარიტებაზე, სანამ არ შეასრულებთ თორას, სახარებას და იმას, რაც ჩამოგევლინათ თქვენი უფლისგან [ყურანს]». მაგრამ ბევრ მათგანს ის, რაც შენზე ჩამოევლინა შენი უფლისგან, მხოლოდ კიდევ უფრო უმატებს თავგასულობას [ცოდვებში გადაჭარბებას] და ურწმუნოებას. ამიტომ ნუ იდარდებ ურწმუნო ხალხის გამო (რომ ისინი არ აღიარებენ შენს მოციქულობას).

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც ირწმუნეს, და ისინი, ვინც (მანამდე, სანამ ალლაჰმა კაცობრიობას თავისი ბოლო მოციქული გამოუგზავნა) იუდაიზმს მისდევდნენ, და საბიელები [ისინი, ვინც დაბადებიდან ბუნებრივ რწმენაზე არიან და არ მისდევენ რომელიმე განსაზღვრულ სარწმუნოებას], და ქრისტიანები — ვინც მათგან ირწმუნებს ალლაჰს და უკანასკნელ დღეს და კეთილ საქმეებს გააკეთებს, მათზე არ იქნება შიში (აღდგომის დღეს), და არ იქნებიან დამწუხრებულნი.

უკვე აიღო ალლაჰმა აღთქმა ისრაელის შთამომავლებისგან და გავუგზავნეთ მათ წინასწარმეტყველები. ყოველ ჯერზე, როდესაც მათთან მოდიოდა რომელიმე მოციქული (ალლაჰის გამოცხადებით) იმით, რაც მათ სულებს არ სურდათ [იმ კანონებითა და ბრძანებებით], ზოგიერთს ისინი უარყოფდნენ (როგორც მაგალითად 'ისას და მუჰამმადს), ხოლო სხვებს კლავდნენ (როგორც მაგალითად ზაქარიას და იაჰიას).

და მათ [ისრაელის შთამომავლებმა] იფიქრეს, რომ არანაირი გამოცდა არ იქნებოდა. ამიტომ დაბრმავდნენ და დაყრუვდნენ [ჭეშმარიტების მოსასმენად]. შემდეგ, როცა მათ სასჯელი შეეხოთ და ალლაჰს მონანიებით მიმართეს, ალლაჰმა მიიღო მათი მონანიება. შემდეგ კი, როცა ჭეშმარიტება უკვე ნათელი გახდა, მათგან ბევრმა კვლავ დაბრმავდა და დაყრუვდა. და ჭეშმარიტად, ალლაჰი ხედავს იმას, რასაც ისინი აკეთებენ.

უკვე ურწმუნონი გახდნენ ისინი, ვინც თქვეს: «ჭეშმარიტად, ალლაჰი არის მესია, მარიამის ძე». ხოლო მესიამ თქვა (თავის ხალხს): «ო, ისრაელის შთამომავლებო! ეთაყვანეთ მხოლოდ ალლაჰს — ჩემს უფალს და თქვენს უფალს!» ჭეშმარიტად, ვინც ალლაჰს თანამოზიარეს დაუყენებს, მას ალლაჰი აუკრძალავს სამოთხეს. და მისი საბოლოო თავშესაფარი იქნება ცეცხლი [ჯოჯოხეთი]. და არ ეყოლებათ უსამართლოთ დამხმარეები.

უკვე ურწმუნონი გახდნენ ისინი, ვინც თქვეს: «ალლაჰი არის მესამე სამიდან», მაშინ როცა არ არსებობს სხვა ღმერთი, გარდა მხოლოდ ერთი ღმერთისა (და ეს ალლაჰია). და თუ ისინი [ვინც ამას ამბობენ] არ შეწყვეტენ იმას, რასაც ამბობენ, მაშინ მათგან იმათ, ვინც ურწმუნონი გახდნენ, აუცილებლად შეეხებათ მტანჯველი სასჯელი.

ნუთუ ისინი [ქრისტიანები] არ მიუბრუნდებიან ალლაჰს მონანიებით და არ სთხოვენ მას პატიებას? ჭეშმარიტად, ალლაჰი მპატიებელი, შემწყალებელია.

ჭეშმარიტად, მესია, მარიამის ძე — მხოლოდ მოციქულია. მანამდე უკვე იყვნენ მოციქულები. ხოლო მისი დედა იყო ჭეშმარიტი (მორწმუნე). ორივენი — 'ისაც და მისი დედაც — ჭამდნენ საკვებს (როგორც სხვა ადამიანები), [ამიტომ ისინი ვერ იქნებიან ღმერთები]. შეხედე (ო, მოციქულო), როგორ განვუმარტავთ მათ აიათებს. შემდეგ კი შეხედე, როგორ არიან ისინი გადახრილნი (ჭეშმარიტებიდან).

უთხარი (ო, მოციქულო) ურწმუნოებს: «ნუთუ თქვენ ალლაჰის გარდა ეთაყვანებით იმას, რასაც თქვენთვის არც ზიანის მოტანა შეუძლია, და არც სარგებლის? მაშინ როცა ალლაჰი ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნეა».

თქვი (ო, მოციქულო): «ჰეი, წიგნის ხალხო! ნუ გადადიხართ ზომას თქვენს რწმენაში [ნუ გადააჭარბებთ რწმენის საკითხებში], როცა ჭეშმარიტებაზე არ ხართ. და ნუ გაჰყვებით იმ ადამიანთა სურვილებს, რომლებიც თავად ადრე შეცდნენ, და მრავალი შეაცდინეს, და თავადაც გადაუხვიეს სწორ გზას».

დაწყევლილნი არიან ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ ისრაელის შთამომავლებიდან, დაუდის ენით [ზაბურში — წიგნში, რომელიც მას ჩამოევლინა], და 'ისას, მარიამის ძის ენით [სახარებაში]. ეს იმის გამო, რომ ისინი ალლაჰს არ ემორჩილებოდნენ და ზღვარს გადიოდნენ [არღვევდნენ ალლაჰის მიერ დადგენილ საზღვრებს].

ისინი [იუდეველები] არ იკავებდნენ თავს და არც ერთმანეთს აკავებდნენ იმ საძრახისი საქმისგან, რომელსაც სჩადიოდნენ. უეჭველად ცუდია ის, რასაც ისინი აკეთებდნენ.

შენ (ო, მოციქულო) ხედავ, რომ ბევრ მათგანს [იუდეველთაგან] მოკავშირეებად იღებენ ისინი, ვინც ურწმუნონი გახდნენ [მრავალღმერთიანებს]. უეჭველად ცუდია ის, რაც მათ თავიანთმა სულებმა მოუმზადეს: რომ ალლაჰი განრისხდა მათზე, და ისინი სასჯელში მარადიულად დარჩებიან.

და რომ მათ [იუდეველებს] ერწმუნათ ალლაჰი, მოციქული [მუჰამმადი], და ის, რაც მას ჩამოევლინა [ყურანი], მაშინ ისინი არ აირჩევდნენ მათ [მრავალღმერთიანებს] მოკავშირეებად, მაგრამ ბევრი მათგანი ურჩნია.

۞ უთუოდ აღმოაჩენ (ო, მოციქულო), რომ მორწმუნეთა მიმართ ყველაზე მეტად მტრულად განწყობილი ადამიანები არიან იუდეველები და ისინი, ვინც მრავალღმერთიანები გახდნენ. და ასევე უთუოდ აღმოაჩენ (ო, მოციქულო), რომ მორწმუნეთა მიმართ სიყვარულით ყველაზე ახლოს დგანან ისინი, ვინც ამბობენ: «ჩვენ ქრისტიანები ვართ!» ეს იმიტომ, რომ მათ შორის არიან მღვდლები და ბერები, და იმიტომაც, რომ ისინი ქედმაღლობას არ ავლენენ.

და როდესაც ისინი [მეფე ნეგუსი და სხვა ქრისტიანები, რომლებმაც ისლამში ჭეშმარიტება დაინახეს] ისმენენ იმას, რაც მოციქულს ჩამოევლინა [ყურანი], შენ ხედავ, რომ მათი თვალები ცრემლებით ივსება იმ ჭეშმარიტების გამო, რომელიც მათ შეიცნეს. ისინი ამბობენ: «ო, ჩვენო უფალო! ჩვენ ვიწამეთ, ამიტომ ჩაგვწერე მოწმეებთან ერთად.

და რატომ არ უნდა ვირწმუნოთ ალლაჰი და ის ჭეშმარიტება, რომელიც ჩვენთან მოვიდა, როცა ჩვენ გვსურს, რომ ჩვენმა უფალმა შეგვიყვანოს სამოთხეში მართალ ადამიანებთან ერთად [მათთან, ვინც ალლაჰს დაემორჩილნენ]?»

და ალლაჰმა დააჯილდოვა ისინი [ვინც ირწმუნა] იმისთვის, რაც თქვეს სამოთხის ბაღებით, რომელთა ქვეშ მდინარეები მიედინება, და ისინი იქ მარადიულად დარჩებიან. და ეს არის საზღაური კეთილ საქმეებში გულწრფელთათვის.

ხოლო ისინი, რომლებიც ურწმუნოები გახდნენ და უარყვეს ჩვენი ნიშნები [არ აღიარეს მათი ჭეშმარიტება], ისინი იქნებიან ცეცხლის მკვიდრნი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ აიკრძალავთ იმ სიკეთეებს, რომლებიც ალლაჰმა თქვენთვის ნებადართული გახადა, და ნუ გადააჭარბებთ (იმის) საზღვრებს, რაც მან აკრძალა. უეჭველად, ალლაჰს არ უყვარს ზღვარგადასულნი.

და იკვებეთ იმით, რითაც ალლაჰი გაძლევთ საზრდოს — ნებადართულით და კეთილით. და ერიდეთ ალლაჰის (სასჯელს), ვისიც თქვენ გწამთ!

ალლაჰი არ მოგთხოვთ პასუხს [არ დაგსჯით] თქვენს ფიცებში წარმოთქმული უაზრო სიტყვებისთვის [ფიცისთვის, რომელიც უნებლიეთ ითქვა], მაგრამ მოგთხოვთ პასუხს იმაზე, რაც თქვენ ფიცით განზრახ დაამტკიცეთ. მისი [ფიცის შეუსრულებლობის] გამოსასყიდი არის: ათი ღარიბის გამოკვება იმ საშუალო საკვებით, რითაც თქვენ თქვენს ოჯახებს კვებავთ, ან მათი შემოსვა, ან მონის გათავისუფლება. ხოლო ვინც ვერ შეძლებს [ამ სამიდან რომელიმეს შესრულებას], მან უნდა იმარხოს სამი დღე. ეს არის თქვენი ფიცების გამოსასყიდი, რომლითაც თქვენ დაიფიცეთ. და დაიცავით თქვენი ფიცები. ასე განგიმარტავთ ალლაჰი თავის ნიშნებს, რათა მადლიერნი იყოთ.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! უეჭველად, დამათრობელი სასმელი, აზარტული თამაშები, საკერპო სამსხვერპლო ქვები [ქვები, რომლებზეც მრავალღმერთიანები მსხვერპლს სწირავდნენ], და ისრები [სამკითხაო] არის სიბილწე სატანის საქმეთაგან. მოერიდეთ მას, რათა წარმატებას მიაღწიოთ.

სატანას მხოლოდ ის სურს, რომ თქვენ შორის დათესოს მტრობა და სიძულვილი დამათრობელით [ყველაფერი, რაც გონებას აბნელებს] და აზარტული თამაშების საშუალებით, და აგაცდინოთ ალლაჰის ხსენებასა და ლოცვას. მაშ, განა არ შეწყვეტთ (ამის) კეთებას?

და დაემორჩილეთ ალლაჰს (ყველაფერში, რასაც ის ბრძანებს და კრძალავს), და დაემორჩილეთ მოციქულს (იმაში, რასაც მას თავისი უფლისგან თქვენამდე მოაქვს), და ერიდეთ (ალლაჰისა და შემდეგ მისი მოციქულის დაუმორჩილებლობას)! ხოლო თუ თქვენ ზურგს შეაქცევთ (ალლაჰისა და მისი მოციქულის მორჩილებას), იცოდეთ, რომ ჩვენს მოციქულზე მხოლოდ ნათლად გადმოცემაა დაკისრებული.

არ არის ცოდვა მათზე, ვინც ირწმუნა და კეთილ საქმეებს ასრულებდა, იმის გამო, რასაც ისინი ჭამდნენ და სვამდნენ [იმის გამო, რომ აკრძალვამდე ჭამდნენ და სვამდნენ აკრძალულს], როცა მათ დაიწყეს თავის დაცვა (მრავალღმერთიანობისგან), ირწმუნეს და კეთილი საქმეები აკეთეს, შემდეგ კი ერიდებოდნენ იმას, რაც ალლაჰმა აკრძალა და კიდევ უფრო განიმტკიცეს რწმენა, შემდეგ კი ერიდებოდნენ ყველა ცოდვის ჩადენას და გულწრფელები იყვნენ კეთილ საქმეებში [ისე ემორჩილებოდნენ ალლაჰს, თითქოს ხედავენ მას]. უეჭველად, ალლაჰს უყვარს კეთილ საქმეში გულწრფელნი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ალლაჰი უეჭველად გამოგცდით ნადირის საშუალებით მაშინ, როცა იჰრამის მდგომარეობაში იქნებით — იმ ნადავლით, რომელსაც თქვენი ხელები მისწვდება და თქვენი შუბები, რათა ალლაჰმა გამოამჟღავნოს, ვის ეშინია მისი ფარულად. ხოლო ვინც ამის შემდეგაც გადააჭარბებს, მას ელოდება მტკივნეული სასჯელი.

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! არ მოკლათ ნადირი ხმელეთზე, როცა აკრძალვის მდგომარეობაში ხართ [იჰრამში] (დიდი ან მცირე ჰაჯის შესრულების დროს). ხოლო ვინც თქვენგან განზრახ მოკლავს (რომელიმე ცხოველს ან ფრინველს), მისი საზღაური (ამ ცოდვისთვის) არის: დაკვლა შინაური პირუტყვისა [აქლემი, ძროხა, ცხვარი ან თხა], რომელიც ზომით მსგავსი იქნება იმის, რაც მან მოკლა (თუ ასეთი მსგავსება არსებობს შინაურ პირუტყვში). ამას განსაზღვრავს თქვენგან ორი სამართლიანი ადამიანი [მორწმუნე] როგორც მსხვერპლს, რომელიც ქააბასკენ იქნება მიყვანილი (და განკუთვნილია წმინდა ტერიტორიის ღარიბებისთვის). ხოლო გამოსასყიდი (ამ ცოდვისთვის, თუ მსგავსი შინაური ცხოველი არ არსებობს) არის: მისი ღირებულებით საკვების ყიდვა ღარიბებისთვის (თითოეულ ღარიბზე ნახევარი სა‘ა) და მათი გამოკვება, ან ამის სანაცვლოდ — მარხვა (ერთი დღე თითოეული სა‘ა საკვებისთვის). ეს ალლაჰმა დააწესა, რათა მან იგემოს თავისი საქმის საზიანო შედეგი [იჰრამის მდგომარეობაში ნადირობის გამო]. ალლაჰმა აპატია ის, რაც ადრე მოხდა (ამ აკრძალვამდე). ხოლო ვინც კვლავ დაუბრუნდება (დაუმორჩილებლობას), ალლაჰი მასზე შურს იძიებს. უეჭველად, ალლაჰი დიდებული, შურისმგებია.

ნებადართულია თქვენთვის (ო, მორწმუნენო) ზღვის ნადირობა (ცოცხალ ზღვის ცხოველებზე) და მისი საკვები [რაც უკვე მკვდრად არის მოპოვებული] — სასარგებლოდ თქვენთვის და მგზავრებისთვის. მაგრამ აკრძალულია თქვენთვის ხმელეთზე ნადირობა, სანამ იმყოფებით იჰრამში. და გეშინოდეთ ალლაჰის (სასჯელისა), რომლისკენაც იქნებით შეკრებილნი.

ალლაჰმა დაადგინა ქააბა — აკრძალული სახლი — ადამიანებისთვის საყრდენად, რათა შეასრულონ თავიანთი ვალდებულებები ალლაჰის წინაშე [ჰაჯის აღსასრულებლად] და იქ უსაფრთხოდ იმყოფებოდნენ. ასევე დაადგინა აკრძალული თვე (როდესაც ბრძოლა აკრძალული იყო) [1], ქააბასკენ მიყვანილი მსხვერპლშესაწირი ცხოველები და ყელსაბამებით შემკობილი (მსხვერპლშესაწირი) ცხოველები [2], რათა იცოდეთ, რომ ალლაჰმა იცის ყველაფერი, რაც ცაშია და რაც დედამიწაზეა, და რომ ალლაჰი ყოვლისმცოდნეა. ——— [1] აკრძალული თვე ოთხია: ზულ-ყა‘და, ზულ-ჰიჯჯა, მუჰარრამი და რაჯაბი. [2] მომლოცველები შესაწირი ცხოველების კისერზე მორთულ დაწნულ თოკებს ჰკიდებდნენ, რათა სხვებს ამ ცხოველებით ეცნოთ, რომ მათი პატრონი ჰაჯის შესასრულებლად მიემართებოდა.

იცოდეთ (ო, ადამიანებო), რომ ალლაჰი ძლიერია სასჯელში (იმათ მიმართ, ვინც მას არ ემორჩილება) და რომ ალლაჰი არის შემნდობი, შემწყალებელია.

მოციქულზე მოვალეობაა მხოლოდ (შეტყობინების) გადაცემა; ხოლო ალლაჰმა იცის ის, რასაც თქვენ ამჟღავნებთ [თქვენი აშკარა სიტყვები და ქმედებები], და ისიც, რასაც მალავთ [თქვენი აზრები]!

უთხარი (ო, მოციქულო): «არ არის თანასწორი ცუდი და კარგი, თუნდაც გაგაოცოს შენ (ო, ადამიანო) ცუდის სიმრავლემ». მაშ, გეშინოდეთ ალლაჰის, ო, გონების მქონენო, რათა ეგების წარმატებულნი იყოთ.

ჰეი თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! ნუ იკითხავთ იმ საკითხებზე, რომლებიც თუ გაგეხსნებათ, დაგამწუხრებთ [იმაზე, რაც არ არის თქვენთვის დავალებული; იმაზე, რაშიც სარგებელი არ არის]. და თუ ჰკითხავთ მათ შესახებ მაშინ, როცა ყურანი გარდმოევლინება, ისინი გაგეხსნებათ [მოციქულის მეშვეობით გეცნობებათ] და დაგეკისრებათ მათი შესრულება, რაც გაგიძნელდებათ. ალლაჰმა გაპატიათ ეს, რადგან ალლაჰი შემნდობი, ლმობიერია.

უკვე ჰკითხეს მათზე (თავიანთ მოციქულებს) თქვენამდე მცხოვრებმა ადამიანებმა [ანალოგიური კითხვები დაუსვეს]; შემდეგ კი, [როდესაც მათ დაევალათ მათი შესრულება], აღმოჩნდნენ მათ მიმართ ურწმუნოები.

ალლაჰს არ დაუდგენია [1] [თავის შარიათში] არც ბაჰიირა [2], არც სააიბა [3], არც ვასაილა [4] და არც ჰაამი [5]; მაგრამ ისინი, ვინც ურწმუნოები გახდნენ, ალლაჰზე სიცრუეს იგონებენ, და მათი უმეტესობა არ აზროვნებს [არ არჩევენ ჭეშმარიტებას სიცრუისგან]. ——— [1] ალლაჰს არ დაუწესებია მრავალღმერთიანებისთვის ის, რაც მათ თვითონ მოიგონეს. მათ დაიწყეს ზოგიერთი თავიანთი ცხოველის პატივისცემა და კერპებისთვის მიძღვნა, უარი თქვეს მათი ხორცისა და რძის გამოყენებაზე და ა.შ. [2] ბაჰირა — მდედრი ცხოველი, რომელიც გამოირჩეოდა თავისი ნაყოფიერებით. [3] საიბა — მდედრი ცხოველი, რომელიც კერპებისთვის იყო მიძღვნილი და თავისუფლად ძოვდა. [4] ვასილა — მდედრი ცხოველი, რომელიც ზედიზედ შობდა რამდენიმე მდედრ ნაშიერს. [5] ჰამი — მამრი ცხოველი, რომლისგანაც მრავალი შთამომავალი გაჩნდა.

და როცა ეუბნებიან მათ [ურწმუნოებს]: «მოდით იმაზე, რაც ალლაჰმა გარდმოავლინა, და მოციქულთან, — ისინი ამბობენ: "საკმარისია ჩვენთვის ის, რაზეც ვიპოვეთ ჩვენი მამები"». ნუთუ (ისინი ასე იტყვიან) მაშინაც კი, თუ მათმა მამებმა არაფერი იცოდნენ და არ მიჰყვებოდნენ (ჭეშმარიტ) გზას?

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენზეა (დაკისრებული) საკუთარ თავზე ზრუნვა [აკეთეთ კეთილი საქმეები და მაქსიმალურად მოერიდეთ ცოდვებს]. ვერ დაგაზიანებთ თქვენ ის, ვისაც გზა აებნა, თუ თქვენ სწორი გზით დადიხართ. ალლაჰთან არის თქვენი ყველას დაბრუნება, და ის გაცნობებთ იმას, რასაც აკეთებდით!

ჰეი, თქვენ, რომელთაც ირწმუნეთ! თქვენ შორის მოწმობა მაშინ, როცა რომელიმე თქვენგანს სიკვდილი მოადგება [როცა გამოჩნდება ნიშნები იმისა, რომ ადამიანი გარდაიცვლება], ანდერძის დაწერის დროს (თუ იგი მას ტოვებს), უნდა იყოს ორი სამართლიანი თქვენ შორის [მორწმუნეთაგან], ან ორი სხვა [ურწმუნო], რომლებიც თქვენგან არ არიან (საჭიროების შემთხვევაში, როცა მუსლიმი მოწმეები არ მოიძებნება), მაშინ როცა მიწაზე მოგზაურობთ [გზაში ხართ] და სიკვდილის უბედურება შეგემთხვევათ. თქვენ დააყოვნებთ ამ ორ მოწმეებს ლოცვის შემდეგ, და ისინი დაიფიცებენ ალლაჰზე, თუ თქვენ (ო, ანდერძის დამტოვებლებო) ეჭვი გეპარებათ: «ჩვენ არ გავყიდით მას [ჩვენს ფიცს] რაიმე საფასურად, თუნდაც ის (ჩვენი) ნათესავი იყოს, და არ დავმალავთ ალლაჰის მოწმობას [იმ მოწმობას, რომლის შესრულებაც მან გვიბრძანა]. ჭეშმარიტად, ასეთ შემთხვევაში ჩვენ ვიქნებით ცოდვილთა შორის!»

თუ კი (მათი ფიცის შემდეგ) გამოვლინდება, რომ ეს ორი [ორი მოწმე] დამნაშავედ იქცა ცოდვაში [გამოვლინდა მათი არასანდოობა ან სიცრუე ამ მოწმობაში], მაშინ ორი სხვა, გარდაცვლილის ახლო ნათესავი დაიკავებს მათ ადგილს [წინა მოწმეების ნაცვლად], მათ წინააღმდეგ, ვის მიმართაც ბრალდება წამოიჭრა (ცოდვაში). და შემდეგ ისინი [მოწმე-ნათესავები] დაიფიცებენ ალლაჰს: «უდავოდ, ჩვენი მოწმობა უფრო ჭეშმარიტია, ვიდრე იმ ორი ადამიანის მოწმობა [უფრო იმსახურებს მიღებას] (რადგან მათი არასანდოობა გამოიკვეთა). და ჩვენ არ გადავცდებით სიმართლეს (იმაში, რაც მათზე ვთქვით და ჩვენს მოწმობაში); წინააღმდეგ შემთხვევაში, ჩვენ ვიქნებოდით უსამართლოთა შორის».

ეს უფრო ახლოს არის იმასთან, რომ მათ მისცენ მოწმობა მის ნამდვილ სახეში [როგორც არის, შეუცვლელად], ან შეეშინდეთ იმისა, რომ მათი ფიცები უარყოფილი იქნება მათი ფიცების შემდეგ (და ისინი შერცხვენილნი იქნებიან ხალხის წინაშე). და გეშინოდეთ ალლაჰის, და ისმინეთ; ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ უძღვება (სწორ გზაზე) ურჩ ხალხს!

۞ (და გახსოვდეთ, ო, ადამიანებო) ის დღე [სასჯელის დღე], როდესაც ალლაჰი შეკრებს მოციქულებს და იტყვის: «რა პასუხი მიიღეთ (თქვენი თემებისგან), [როცა მათ ერთღმერთიანობისკენ მოუწოდებდით]?» ისინი იტყვიან: «ჩვენ არ გვაქვს ცოდნა ამის შესახებ (რადგან არ ვიცით, რა არის ადამიანთა გულებში და არც ის ვიცით, რა მოხდა ჩვენ შემდეგ). ჭეშმარიტად, შენ (ო, ალლაჰ) ხარ ყოვლისმცოდნე უხილავისა».

აი, იტყვის ალლაჰი (განკითხვის დღეს): «ო, 'ისა, მარიამის ძეო! გაიხსენე ჩემი წყალობა, რომელიც მე მოვავლინე შენზე (როცა მამის გარეშე შეგქმენი) და შენს მშობელზე [დედაზე] (რომელიც სხვა ქალებზე ავარჩიე იმით, რომ მხოლოდ მას ეყოლებოდა შვილი მამაკაცის მონაწილეობის გარეშე). აი, მე გაგაძლიერე წმინდა სულით [ანგელოზი ჯიბრილით], და ელაპარაკებოდი ხალხს აკვანშიც და ზრდასრულობაშიც. და აი, მე გასწავლე წიგნი [წერა-კითხვა] და სიბრძნე, და თორა, და სახარება. და აი, შენ თიხისგან ქმნიდი ფრინველის მსგავსს ჩემი ნებართვით, და უბერავდი მას, და ის ხდებოდა (ნამდვილი) ფრინველი ჩემი ნებართვით. და კურნავდი დაბადებით ბრმას და კეთროვანს ჩემი ნებართვით. და აცოცხლებდი მკვდრებს (საფლავებიდან გამოგყავდა) ჩემი ნებართვით. და აი, მე შევიკავე ისრაელის შვილები შენგან (რომ მოეკალი), როცა მათთან მიხვედი ნათელი ნიშნებით. და თქვეს მათგან იმათმა, ვინც ურწმუნო გახდა: «ეს მხოლოდ აშკარა ჯადოა!»

და (გაიხსენე ჩემი წყალობა) როცა მე შთაგონება მივეცი მოციქულებს (მოწაფეებს): «ირწმუნეთ მე და ჩემი შუამავალი ['ისა]!» მათ [მოციქულებმა] თქვეს: «ჩვენ ვირწმუნეთ (ო, ჩვენო უფალო), დაამოწმე, რომ ჩვენ ვართ დამორჩილებულნი!»

აი, თქვეს მოწაფეებმა: «ო, 'ისა, მარიამის ძეო! შეუძლია თუ არა შენს უფალს ჩამოგვიგზავნოს ჩვენ სუფრა [საზრდოთი სავსე მაგიდა] ციდან?» მან თქვა: «გეშინოდეთ ალლაჰის[1], თუ თქვენ ხართ (ჭეშმარიტი) მორწმუნეები!» ——— [1] არ იყოთ იმათ მსგავსნი, რომლებმაც წინასწარმეტყველ მუსას სთხოვეს მსგავსი სასწაულები მისი გამოცდის მიზნით.

მათ [მოციქულებმა] თქვეს: «ჩვენ გვინდა მივირთვათ მისგან [იმ სუფრიდან], და დამშვიდდება ჩვენი გულები, და გვეცოდინება, რომ შენ (ო, 'ისა) სიმართლე გვითხარი, და ვიქნებით მასზე [ამ სუფრაზე] მოწმეები[1]». ——— [1] სხვებს მოვუყვებით ალლაჰის ძლევამოსილებაზე და შენი წინასწარმეტყველების ჭეშმარიტებაზე.

თქვა 'ისამ, მარიამის ძემ: «ო, ალლაჰ, ჩვენო უფალო! ჩამოგვიგზავნე ჩვენ სუფრა ციდან, რომელიც იქნება დღესასწაული ჩვენთვის — პირველთათვის [მათთვის, ვინც ახლა ცხოვრობს] და უკანასკნელთათვის [მათთვის, ვინც ჩვენ შემდეგ იცხოვრებს], და იყოს ნიშანი შენგან. და მოგვმადლე ჩვენ საზრდო, რადგან შენ ხარ საუკეთესო მათ შორის, ვინც საზრდოს ანიჭებს!»

თქვა ალლაჰმა: «მე ჩამოგივლენთ მას [სუფრას] თქვენ, მაგრამ ვინც თქვენგან ამის შემდეგ ურწმუნო გახდება, იმას დავსჯი ისეთი სასჯელით, როგორითაც არავის ვსჯი სამყაროებს შორის!»

და აი, იტყვის ალლაჰი: «ო, 'ისა, მარიამის ძეო! უთხარი თუ არა ადამიანებს: ‘მიიღეთ მე და ჩემი დედა ორ ღმერთად ალლაჰის გარდა [ან მის გვერდით]?’» ის ['ისა] იტყვის: «დიდებული ხარ შენ! არ შემეფერება მე ვთქვა ის, რაზეც უფლება არ მაქვს. თუ მე ეს ვთქვი, მაშინ შენ ეს იცი. შენ იცი ის, რაც ჩემს სულშია, ხოლო მე არ ვიცი ის, რაც შენთანაა; ჭეშმარიტად, შენ ხარ უხილავის მცოდნე».

მე არაფერი მითქვამს მათთვის გარდა იმისა, რაც შენ მიბრძანე: «(ემსახურეთ და) თაყვანი ეცით მხოლოდ ალლაჰს, ჩემს უფალს და თქვენს უფალს! და მე ვიყავი მოწმე მათზე [მათ სიტყვებსა და საქმეებზე], სანამ მათ შორის ვიმყოფებოდი; ხოლო როცა შენ მე მომაკვდავი გამხადე (ან მიმიღე), შენ თავად იყავი მათზე მეთვალყურე, და (მხოლოდ) შენ ხარ მოწმე ყოველივეზე.

თუ შენ მათ დასჯი — ისინი ხომ შენი მონები არიან; ხოლო თუ შენ მათ მიუტევებ — ჭეშმარიტად, შენ დიდებული, ბრძენი ხარ».

ალლაჰი ეტყვის (მოციქულ 'ისას): «ეს არის დღე, როცა სიმართლე სარგებელს მოუტანს მართალთ. მათთვის განკუთვნილია სამოთხის ბაღები, რომელთა ქვემოთ მდინარეები მიედინება, და ისინი იქ მარადიულად დარჩებიან. ალლაჰი კმაყოფილია მათით, და ისინი კმაყოფილნი არიან ალლაჰით (იმით, რაც მან მათ უბოძა). სწორეს ეს არის დიდი მოგება!»

ალლაჰს ეკუთვნის ცათა და მიწის სრული ძალაუფლება და ყველაფერი, რაც მათშია, და მხოლოდ იგია ყოვლისშემძლე.

(ყოველი) ქება — ალლაჰს, რომელმაც შექმნა ცანი და მიწა (და ყველაფერი, რაც მათშია) და დაადგინა სიბნელეები და სინათლე! შემდეგ კი, რომელნიც გახდნენ ურწმუნონი თავიანთ უფალს უთანასწორებენ (ვინმეს ან რაიმეს).

(მხოლოდ) იგია [ალლაჰი], რომელმაც შეგქმნათ თქვენ [თქვენი წინაპარი ადამი] თიხისგან, შემდეგ დაადგინა ვადა [სიცოცხლის ხანგრძლივობა ქმნილებებისთვის], და კიდევ სხვა ვადა [სამსჯავროს დღის დადგომა] მასთანაა განსაზღვრული. შემდეგ კი თქვენ, [ურწმუნოებო], ეჭვობთ (იმაში, რომ იგი მკვდრებს აღადგენს)!

იგია ალლაჰი, (ერთადერთი ღმერთი) ცათა და მიწაზე [ვინც ცათა და მიწაზე არიან, აღიარებენ მას ერთადერთ ღმერთად და ეთაყვანებიან მას]. და მან იცის თქვენი საიდუმლო და თქვენი აშკარა, და მან იცის ის, რასაც თქვენ იძენთ [რა საქმეებს ასრულებთ], და იგი აგინაზღაურებთ მათთვის.

და რა სასწაულიც არ უნდა მოვიდეს მათთან ალლაჰის სასწაულებიდან, ისინი მისგან ზურგს იქცევდნენ [არ იღებდნენ და არ სწამდათ იგი].

და უკვე უარყვეს მათ [ურწმუნოებმა] ჭეშმარიტება, როცა იგი მათთან მოვიდა. და მალე მოვა მათთან ცნობები იმაზე, რაზეც ისინი დასცინოდნენ!

ნუთუ მათ არ უნახავთ [ან ნუთუ არ იციან], რამდენი თაობა დავღუპეთ მათამდე? ჩვენ დავამყარეთ ისინი [წინა თაობები] დედამიწაზე ისე, როგორც თქვენ არ დაგიმყარებიათ (ო, ურწმუნოებო); და ჩვენ მათზე მოვავლენდით ციდან უხვ წვიმას და გავაკეთეთ ისე, რომ მდინარეები მათ ქვემოთ მიედინებოდა. შემდეგ კი ჩვენ ისინი დავღუპეთ მათი ცოდვების გამო და მათ შემდეგ სხვა თაობები აღვადგინეთ [შევქმენით].

თუნდაც ჩვენ შენთვის (ო, მოციქულო) ზეციდან ფურცლებზე დაწერილი წერილი ჩამოგვევლინა და ისინი ხელებით შეხებოდნენ მას, მაშინ ისინი, ვინც ურწმუნოებად იქცნენ, უეჭველად იტყოდნენ: «ეს, რითაც შენ მოხვედი,— მხოლოდ აშკარა ჯადოქრობაა!»

და თქვეს მათ [მრავალღმერთიანებმა]: «ნეტავ მასთან [მუჰამმადთან] ალლაჰს ანგელოზი ჩამოეგზავნა ზეციდან!» ხოლო თუ ჩვენ ანგელოზს ჩამოვგზავნიდით, მაშინ საქმე აუცილებლად გადაწყვეტილი იქნებოდა, და შემდეგ მათ აღარ მიეცემოდათ ვადა (მოსანანიებლად)!

თუნდაც რომ იგი ანგელოზად დაგვედგინა, აუცილებლად გავხდიდით მას [ანგელოზს] ადამიანად [ადამიანის სახით], რათა შეძლებოდათ მასთან საუბარი (რადგან მათ არ შეუძლიათ ანგელოზის დანახვა მისი ანგელოზური სახით), და მაშინაც გავხდიდით მათთვის გაუგებარს იმას, რასაც ისინი თვითონ ხდიან გაუგებარს.

და უკვე დასცინოდნენ მოციქულებს, შენამდე არსებულებს, და მოიცვა ისინი, ვინც დასცინოდა [მოციქულებს], ის [სასჯელი], რის გამოც დასცინოდნენ.

უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «იმოგზაურეთ მიწაზე და შემდეგ შეხედეთ, როგორი იყო დასასრული მათი, ვინც სიცრუეს იგონებდა!»[1] ——— [1]და მოერიდეთ იმის გაკეთებას, რის გამოც თქვენც შეიძლება დაგატყდეთ მსგავსი სასჯელი.

უთხარი (ო, მოციქულო): «ვის ეკუთვნის ის, რაც ცაშია და რაც მიწაზეა?» თქვი: «ალლაჰს! მან საკუთარ თავზე დააწესა წყალობა; იგი აუცილებლად და უეჭველად შეგკრებთ აღდგომის დღეს, რომელშიც არავითარი ეჭვი არ არის! ისინი, ვინც საკუთარ თავს ზიანი მიაყენეს[1], — ისინი არ ირწმუნებენ!» ——— [1]თავიანთი ურწმუნოებით და მრავალღმერთიანობით თავი დაღუპეს.

۞ და მას ეკუთვნის (ყველაფერი), რაც ისვენებს ღამით და დღისით; და იგია ყოვლიმსმენი, ყოვლისმცოდნე.

უთხარი (ო, მოციქულო): «ნუთუ სხვას ავიღებ მე ჩემს მფარველად ალლაჰის გარდა, ცისა და მიწის შემოქმედისა, (როდესაც) ის აძლევს საზრდოს (ყველა ქმნილებას), ხოლო მას ვერავინ აძლევს საზრდოს?» თქვი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მე მიბრძანეს ვიყო პირველი მათ შორის, ვინც (სრულად) დაემორჩილა (მას), და არ იყოთ მრავალღმერთიანთა შორის!»

უთხარი (ო, მოციქულო) მრავალღმერთიანებს: «ჭეშმარიტად, მე მეშინია, თუ არ დავემორჩილები ჩემს უფალს, დიდებული დღის სასჯელის!»

ვისაც ის [სასჯელი] აცილდება იმ დღეს, მას იგი მართლაც შეიწყალებს; და ეს იქნება აშკარა წარმატება!

და თუ ალლაჰი შეგეხება შენ (ო, ადამიანო) ზიანით [გასაჭირით, სიღარიბით, ავადმყოფობით…], მაშინ არ არსებობს მისი მომხსნელი მის გარდა. ხოლო თუ ის შეგეხება სიკეთით [სიმდიდრით, ჯანმრთელობით…], მაშინ (მხოლოდ) იგია ყოვლისშემძლე ყველაფერზე.

და ის არის მბრძანებელი და თავისი მონების ზემოთ; და ის ბრძენი, ყოვლისმცოდნეა.

უთხარი (ო, მოციქულო): «რა (შეიძლება იყოს) უფრო დიდი მოწმობა?» თქვი: «(თავად) ალლაჰი არის მოწმე ჩემსა და თქვენს შორის. და შთამეგონა მე გამოცხადებით (ალლაჰისგან) ეს ყურანი, რათა გაგაფრთხილოთ ამით და (გააფრთხილოს) ისინი, ვისამდეც ის [ყურანი] მიაღწევს (აღდგომის დღემდე). ნუთუ თქვენ მოწმობთ, რომ ალლაჰთან ერთად კიდევ სხვა ღმერთებიც არიან?» უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «მე არ ვმოწმობ (იმას, რაზეც თქვენ დგახართ)». თქვი: «ჭეშმარიტად, ის არის ერთი ღმერთი, და ჭეშმარიტად, მე სრულიად გაშორებული ვარ იმისგან, რასაც თქვენ მას თანასწორად უყენებთ».

ისინი, ვისაც ჩვენ წიგნი ვუბოძეთ, იცნობენ მას [მოციქულ მუჰამმადს] (იმ ნიშნებით, რომლებსაც კითხულობენ თავიანთ წერილებში), ისე როგორც იცნობენ საკუთარ შვილებს. ისინი, ვინც საკუთარ თავს ზიანი მიაყენეს [ურწმუნოები გახდნენ და არ აღიარეს მუჰამმადი მოციქულად], — ისინი არ ირწმუნებენ!

ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰზე სიცრუეს იგონებს ან უარყოფს მის ნიშნებს? ჭეშმარიტად, უსამართლონი ვერ მიაღწევენ წარმატებას!

და (დაე, მათ, ვინც არ იღებენ ალლაჰის ნიშნებს, შეეშინდეთ) იმ დღის, (როდესაც) ჩვენ შევკრებთ მათ ყველას, შემდეგ კი ვეტყვით მათ, ვინც მას თანასწორებს უყენებდნენ: «სად არიან თქვენი თანასწორები [ცრუ ღმერთები], რომელთა შესახებაც ამტკიცებდით, რომ ისინი თქვენთვის შუამდგომლობდნენ ალლაჰის წინაშე?»

შემდეგ მათი ეს გამოცდა არ იქნება სხვა არაფერი, გარდა იმისა, რომ ისინი (ტყუილად) იტყვიან: «ვფიცავთ ალლაჰს, ჩვენს უფალს, ჩვენ არ ვიყავით მრავალღმერთიანები!»

შეხედე (ო, მოციქულო), როგორ დაიწყებენ ისინი საკუთარ თავზე ტყუილის თქმას (თავიანთი ურწმუნოების გამართლებისას). და დაიკარგება მათგან ის, რასაც ისინი იგონებდნენ!

და მათ შორის არიან ისეთებიც, რომლებიც გისმენენ შენ (ო, მოციქულო), როცა კითხულობ ყურანს, მაგრამ (იმის გამო, რომ თავიანთ ვნებებს გაჰყვნენ) ჩვენ დავადეთ მათ გულებზე საფარველები, რათა ვერ გაიგონ იგი [რაც ყურანშია], ხოლო მათ ყურებში — სიყრუე. და რაც არ უნდა ნიშანი იხილონ, მაინც არ ირწმუნებენ მას [ამ ნიშნებს]; იმდენად, რომ როცა მოდიან შენთან, კამათობენ და ამბობენ ურწმუნონი: «ეს [რაც გვესმის] მხოლოდ წარსულთა (გამოგონილი) ზღაპრებია!»

და ისინი აფერხებენ მასთან [მოციქულს] და (თავადაც) შორდებიან მას, და ამით ისინი მხოლოდ საკუთარ თავს იღუპავენ, თუმცა (ამას) ვერ გრძნობენ.

და რომ გეხილა (ო, მოციქულო), როგორ დააყენებენ მათ ცეცხლის [ჯოჯოხეთის] წინაშე და იტყვიან: «ო, ნეტავ დაგვაბრუნებდნენ (მიწიურ ცხოვრებაში), მაშინ აღარ ვუარყოფდით ჩვენი უფლის ნიშნებს და ვიქნებოდით მორწმუნეთაგან!»

მაგრამ გამოეცხადათ მათ [ურწმუნოებს] (განკითხვის დღეს) ის, რასაც ადრე მალავდნენ[1]. და რომ დაბრუნებულიყვნენ და მიეცათ მათ ვადა, უეჭველად კვლავ დაბრუნდებოდნენ იმაზე, რაც აკრძალულია [ურწმუნოებასა და ცოდვებზე]! და ნამდვილად, ისინი უეჭველად მატყუარები არიან. ——— [1] მათ იცოდნენ, რომ ის, რითაც ალლაჰის მოციქულები იყვნენ გამოგზავნილნი, ჭეშმარიტება იყო, მაგრამ ამას თავიანთ მიმდევრებს უმალავდნენ.

და თქვეს მათ [მრავალღმერთიანებმა]: «ეს არის მხოლოდ ჩვენი მიწიერი ცხოვრება, და ჩვენ არ ვიქნებით აღდგენილნი (ჩვენი სიკვდილის შემდეგ)».

ნეტავ გენახა, როდესაც თავიანთი უფლის წინაშე დააყენებენ და ეტყვის: «განა ეს არ არის ჭეშმარიტება?» ისინი ეტყვიან: «დიახ, ჩვენს უფალს ვფიცავთ». ისიც ეტყვის: «მაშ, იგემეთ სასჯელი იმის, რასაც უარყოფდით».

უეჭველად, ზარალი განიცადეს მათ, ვინც ტყუილად ჩათვალეს ალლაჰთან შეხვედრა [არ ირწმუნეს განკითხვის დღე]. და როცა მოულოდნელად მიუვათ მათ საათი [დადგება განკითხვის დღე], იტყვიან: «ვაი ჩვენ, იმის გამო, რაც დავკარგეთ მასში». და ისინი ატარებენ თავიანთ ტვირთებს [თავიანთ ცოდვებს] თავიანთ ზურგებზე. და რაოდენ საზარელია ის, რასაც ისინი ატარებენ!

და მიწიერი ცხოვრება არაფერია, თუ არა თამაში და გართობა; ხოლო საბოლოო სამყოფელი (მარადიული ცხოვრება) უკეთესია მათთვის, ვისაც ეშინია ალლაჰის (სასჯელის). ნუთუ არ გაიაზრებთ?

ჭეშმარიტად, ჩვენ ვიცით, რომ შენ (ო, მოციქულო) გამწუხრებს ის, რასაც ისინი შენზე ამბობენ. ჭეშმარიტად, ისინი შენ მატყუარად არ გთვლიან (თავიანთ გულებში), თუმცა უსამართლონი უარყოფენ ალლაჰის ნიშნებს.

და უკვე უარყოფილნი იყვნენ შუამავლები, შენამდე (ო, მუჰამმად), და ისინი ითმენდნენ იმას, რომ მათ უარყოფდნენ და ტანჯავდნენ (და აგრძელებდნენ ხალხის მოწოდებას ჭეშმარიტებისკენ), ვიდრე მათთან არ მოვიდა ჩვენი დახმარება. და ვერავინ შეცვლის ალლაჰის სიტყვებს! და უკვე მოვიდა შენამდე ცნობები შუამავლებზე.

და თუ მძიმეა შენთვის (ო, მოციქულო) მათი ზურგშექცევა, მაშინ თუ შეგიძლია იპოვო ხვრელი მიწაში ან კიბე ცაში და მიუტანო მათ რაიმე ნიშანი — მაშინ გააკეთე ეს! და თუ ალლაჰი ისურვებდა, აუცილებლად შეკრებდა მათ სწორ გზაზე. ამიტომ ნუ იქნები (ო, მუჰამმად) უმეცართაგანი.

۞ ჭეშმარიტად, (ჭეშმარიტებისკენ მოწოდებას) პასუხობენ მხოლოდ ისინი, ვინც უსმენენ. ხოლო მკვდრებს ალლაჰი აღადგენს, შემდეგ კი მასთან იქნებიან დაბრუნებულნი.

და თქვეს მათ (ქედმაღლურად): «ო, ნეტავ მას [მუჰამმადს] ჩამოეგზავნოს რაიმე ნიშანი [სასწაული] მისი უფლისგან (როგორც სალიჰის აქლემი, მუსას კვერთხი ან 'ისას სუფრა)», უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, ალლაჰს ძალუძს, რათა ჩამოავლინოს ნიშანი (სასწაული), თუმცა მათმა უმრავლესობამ არ იცის (რომ ნიშნები იგზავნება მხოლოდ ალლაჰის სიბრძნით)!»

და არ არსებობს არც ერთი ცხოველი დედამიწაზე და არც ერთი ფრინველი, რომელიც დაფრინავს ცაში თავისი ორი ფრთით, რომ ისინი არ იყვნენ თემები, თქვენი მსგავსნი (ო, ადამიანებო)[1]. არაფერი გამოგვიტოვებია ჩვენ წიგნში [დაცულ ფირფიტაში]. შემდეგ ისინი თავიანთი უფლის წინაშე იქნებიან შეკრებილნი. ——— [1]ყოველ ქმნილების სახეობას აქვს თავისი თავისებურებები და თავისი ცხოვრების წესი.

ხოლო ისინი, ვინც უარყვეს ჩვენი ნიშნები, — ყრუები არიან, მუნჯები არიან და (იმყოფებიან) სიბნელეებში [ვერ ხედავენ ჭეშმარიტებას]. ვისაც ალლაჰი ისურვებს, მას ააცდენს გზას, ხოლო ვისაც ისურვებს, დააყენებს სწორ გზაზე.

უთხარი (ო, მოციქულო): «დაფიქრებულხართ თუ არა, რომ თუ თქვენზე მოვა ალლაჰის სასჯელი ან დაგიდგებათ საათი, ნუთუ ალლაჰის გარდა სხვას მიმართავთ ვედრებით, თუ თქვენ მართლები ხართ?»

პირიქით! სწორედ მას [ალლაჰს] მიმართავთ ვედრებით, და ის გიხსნით იმისგან, რის გამოც ევედრებით, თუ ისურვებს; და იმ წამს ივიწყებთ მათ, ვისაც მას თანაზიარად უდგენთ.

და უკვე გავგზავნეთ (შუამავლები) ხალხებთან, რომლებიც შენამდე იყვნენ (ო, მუჰამმად). და ჩვენ შევიპყარით ისინი გაჭირვებით და უბედურებით [დაავადებებით], რომ ეგების ისინი დამორჩილდებოდნენ (თავიანთ უფალს) და მხოლოდ მას ეთაყვანებოდნენ.

ნეტავ, როცა მათთან მოდიოდა ჩვენი რისხვა, ისინი დამორჩილებულიყვნენ! მაგრამ მათი გულები გამკვრივდა, და სატანამ შეუმკო მათ ის, რასაც აკეთებდნენ!

და როცა მათ დაივიწყეს ის, რაც შეახსენეს, ჩვენ გავუხსენით მათ წინაშე ყველაფრის კარები. და როცა ისინი ხარობდნენ იმით, რაც მათ მიეცათ, ჩვენ მოულოდნელად შევიპყარით ისინი, და აი, ისინი აღმოჩნდნენ (სრულ) სასოწარკვეთილებაში.

და განადგურდნენ ბოლომდე ის ადამიანები, რომლებიც უსამართლობას სჩადიოდნენ [რომლებმაც არ ირწმუნეს ალლაჰი და უარყვეს მისი მოციქულები]. და ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა უფალს!

უთხარი (ო, მოციქულო): «ნუთუ არ დაფიქრებულხართ, თუკი ალლაჰი წაგართმევთ სმენასა და მხედველობას და დაბეჭდავს თქვენს გულებს, მაშინ რომელი ღმერთი, ალლაჰის გარდა, დაგიბრუნებთ ამას?» შეხედე, როგორ ვანაწილებთ ჩვენ ნიშნებს (აიათებს)! შემდეგ კი ისინი (ამის მიუხედავად) თავს არიდებენ (ამაზე დაფიქრებას).

უთხარი (ო, მოციქულო): «ნუთუ არ დაფიქრებულხართ, თუ თქვენზე მოვა ალლაჰის სასჯელი მოულოდნელად ან აშკარად, ნუთუ დაიღუპება (კიდევ ვინმე), გარდა იმ ხალხისა, რომლებიც იყვნენ უსამართლონი?»

და ჩვენ ვგზავნით მოციქულებს მხოლოდ მახარობლებად და გამაფრთხილებლებად[1]. და ვინც ირწმუნებს და მართალი იქნება — მათზე არ იქნება შიში, და არ იქნებიან ისინი დამწუხრებულნი! ——— [1]და არა იმისთვის, რომ შეასრულონ ის სასწაულები, რასაც ურწმუნოები ითხოვენ.

ხოლო ისინი, რომლებმაც უარყვეს ჩვენი ნიშნები (აიათები), — მათ შეეხებათ სასჯელი იმისთვის, რომ ისინი ურჩები იყვნენ ალლაჰის მიმართ!

უთხარი (ო, მოციქულო): «მე არ გეუბნებით, რომ მე მაქვს ალლაჰის საუნჯეები [რომ მე ვმართავ მათ], და არც იმას ვამბობ, რომ ვიცი უხილავი, და არც იმას ვამბობ, რომ მე — ანგელოზი ვარ. მე მხოლოდ მივყვები იმას, რაც მეძლევა გამოცხადებად ალლაჰისგან». თქვი: «ნუთუ თანასწორია ბრმა [ურწმუნო, რომელიც ვერ ხედავს ალლაჰის ნიშნებს] და მხედველი [მორწმუნე]? ნუთუ არ დაფიქრდებით, რათა დაინახოთ ჭეშმარიტება და ირწმუნოთ იგი?»

შეაგონე (ო, მოციქულო) ამით [ყურანით] ისინი, რომლებიც შიშობენ, რომ შეკრებილნი იქნებიან თავიანთი უფლის წინაშე, მათთვის, ვისაც მის გარდა არ ჰყავს მფარველი და შუამდგომელი, — რათა ეგები მოერიდონ (ალლაჰის სასჯელს).

არ განდევნო (ო, მოციქულო) (შენგან) ეს (ღარიბი მორწმუნენი), რომლებიც თავიანთ უფალს უხმობენ დილაობით და საღამოობით, და სურთ მისი სახის ხილვა! შენზე (ო, მოციქულო) საერთოდ არ არის (დაკისრებული) მათი ანგარიში, და არც მათზეა შენი ანგარიში, რომ შენ ისინი განდევნო და (ამით) გახდე მჩაგვრელთაგანი.

და ასე გამოვცადეთ ჩვენ ზოგი მათგანი სხვებით [მდიდრები — ღარიბებით, დიდგვაროვნები — უბრალოებით], რათა მათ ეთქვათ: «ნუთუ სწორედ ამათ შორის მოგვმადლა ალლაჰმა წყალობა (რწმენის მინიჭებით)?» ნუთუ ალლაჰმა უკეთ არ უწყის მადლიერნი?

და როცა შენთან (ო, მოციქულო) მოდიან ისინი, რომლებიც ირწმუნებენ ჩვენს ნიშნებს, მაშინ უთხარი მათ: «მშვიდობა თქვენ! თქვენმა უფალმა საკუთარ თავს დააკისრა მოწყალება. მართლაც, ვინც თქვენგან ჩაიდენს ცუდს უცოდინრობით, შემდეგ კი ამის შემდეგ მოინანიებს და გამოასწორებს, — ჭეშმარიტად, იგი შემნდობი, მოწყალეა».

და ასე განვმარტავთ ნიშნებს [აიათებს], რათა (ამითვე) გამოვლინდეს მეამბოხეთა [მრავალღმერთიანთა] გზის სიცრუეც!

თქვი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მე ამიკრძალეს თაყვანისცემა იმათთვის, ვისაც თქვენ უხმობთ [ვისაც ეთაყვანებით] ალლაჰის გარდა». თქვი: «მე არ გავყვები თქვენს სურვილებს, რადგან მაშინ შევცდებოდი და არ ვიქნებოდი მართალი გზის მიმდევართა შორის».

თქვი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მე ვეყრდნობი ნათელ ნიშანს [მტკიცებულებას] ჩემი უფლისგან, ხოლო თქვენ ამას სიცრუედ მიიჩნევთ. არ მაქვს მე ის, რასაც თქვენ აჩქარებთ. გადაწყვეტილება მხოლოდ ალლაჰს ეკუთვნის: ის ჰყვება ჭეშმარიტებას, და იგი — საუკეთესოა განმმარტებელთაგან».

თქვი (ო, მოციქულო): «რომ მქონდეს მე ის, რასაც თქვენ აჩქარებთ, მაშინ საქმე ჩემსა და თქვენ შორის აუცილებლად გადაწყვეტილი იქნებოდა [მე მას დავაჩქარებდი]; და ალლაჰმა უკეთ იცის უსამართლონი».

۞ და მასთან არის უხილავის გასაღებები. ეს არავინ იცის მის გარდა. და მან იცის (ყველაფერი), რაც არის ხმელეთზე და ზღვაში. და არც ერთი ფოთოლი არ ჩამოვარდება, რომ მან ამის შესახებ არ იცოდეს. და არ არის (არც ერთი) მარცვალი მიწის სიბნელეში, და არ არის (რაიმე) სველი ან მშრალი, რაც არ იყოს ჩაწერილი ნათელ წიგნში [დაცულ ფირფიტაში].

და (მხოლოდ) იგია, ვინც გაძინებთ ღამით, და იცის, რას იძენთ დღის განმავლობაში. შემდეგ იგი გაცოცხლებთ მასში, რათა შესრულდეს დანიშნული ვადა[1]. შემდეგ მისკენ იქნება თქვენი დაბრუნება, და შემდეგ იგი გაუწყებთ, რასაც აკეთებდით. ——— [1]ადამიანის სიცოცხლის ვადა ამ სამყაროში.

და იგია მბრძანებელი და (იმყოფება) თავის მონებზე მაღლა, და აგზავნის თქვენთვის მცველებს [ანგელოზებს]. და როცა რომელიმე თქვენგანთან მოდის სიკვდილი, ჩვენი მოციქულები [ანგელოზები] ართმევენ მას სულს, და ისინი არაფერს ტოვებენ უყურადღებოდ (იმიდან, რაც მათ ევალებათ).

შემდეგ ისინი დაბრუნდებიან ალლაჰთან, მათ ჭეშმარიტ მფარველთან. დიახ, მას ეკუთვნის გადაწყვეტილება, და იგი — ყველაზე სწრაფია ანგარიშის მომკითხველთა შორის.

თქვი (ო, მოციქულო): «ვინ გიხსნით (თქვენს შორეულ მგზავრობებში) ხმელეთისა და ზღვის სიბნელეთაგან, ვის მიმართავთ ვედრებით თავმდაბლად და ფარულად: "თუ შენ გვიხსნი ამიდან, ჩვენ აუცილებლად ვიქნებით მადლიერთა შორის"?»

უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «ალლაჰი გიხსნით ამისგან და ყოველგვარი უბედურებისგან, შემდეგ კი თქვენ მაინც უთანაზიარებთ».

უთხარი (ო, მოციქულო): «მას შეუძლია მოგივლინოთ სასჯელი ზემოდან [ქვები ციდან, წყალდიდობა…] ან თქვენი ფეხქვეშიდან [მიწისძვრა, ჩაქცევები…], და გაგყოთ თქვენ სხვადასხვა ჯგუფებად და იგემოს ერთმა თქვენგანმა მეორის რისხვა [თქვენ შორის ომი გააჩინოს]». შეხედე, როგორ ვანაწილებთ ჩვენ ნიშნებს [მტკიცებულებებს], რათა მათ გაიგონ (და აიღონ მათგან შეგონება)!

და შენმა ხალხმა უარყო იგი [ყურანი], მიუხედავად იმისა, რომ იგი ჭეშმარიტებაა. უთხარი (მათ): «მე არ ვარ თქვენზე პასუხისმგებელი».

ყოველ ცნობას აქვს განსაზღვრული დრო (როდესაც იგი აუცილებლად ხდება), და მალე თქვენ შეიტყობთ.

და როდესაც შენ (ო, მოციქულო ) დაინახავ მათ, რომლებიც იძირებიან (დამცინავად) ჩვენს აიათებში (ნიშნებში) მაშინ განერიდე მათ, სანამ ისინი სხვა საუბარში არ ჩაერთვებიან. და თუ სატანა დაგავიწყებს (ამ ბრძანებას), მაშინ გახსენების შემდეგ, ნუ დაჯდები უსამართლო ხალხთან.

და იმათზე, რომლებიც ერიდებიან (ალლაჰის სასჯელს), არავითარი პასუხისმგებლობა არ არის დაკისრებული მათ ანგარიშზე. მათზე მხოლოდ შეხსენების პასუხისმგებლობაა, რათა ეგების ალლაჰის შიში ჰქონდეთ.

და მიატოვე (ო, მოციქულო) ისინი, რომლებიც თავიანთ სარწმუნოებას — ისლამს — დაცინვად და გასართობად აქცევენ, და რომლებიც ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ მოატყუა. და შეახსენე მათ ყურანის მეშვეობით, რომ ყოველი სული განწირული იქნება დაღუპვისთვის ამის გამო. მას არ ეყოლება ალლაჰის გარდა არც მფარველი და არც შუამდგომელი. და თუნდაც ნებისმიერი გამოსასყიდი შესთავაზოს თავის დასახსნელად, ეს არ იქნება მიღებული მისგან. ასეთნი არიან ისინი, რომლებმაც საკუთარი თავი დაღუპვას მისცეს იმის გამო, რაც მოიპოვეს. მათთვის არის მდუღარე წყალი სასმელად და მტკივნეული სასჯელი იმის გამო, რომ ისინი ურწმუნოებას სჩადიოდნენ.

უთხარი (ო, მოციქულო): «ნუთუ ჩვენ დავიწყებთ მოწოდებას ალლაჰის გარდა იმის მიმართ, რაც არ გვაძლევს სარგებელს და არც გვაზიანებს? და (თუ ამას გავაკეთებთ), ნუთუ დავბრუნდებით უკან [გზასაცდენისკენ] მას შემდეგ, რაც ალლაჰმა გვიწინამძღვრა? და (ის, ვინც ბრუნდება გზასაცდენაში) ჰგავს იმას, ვინც სატანამ აცდუნა დედამიწაზე, და ის დაბნეულია. მას ჰყავს თანამგზავრები, რომლებიც მოუწოდებენ (ჭეშმარიტი) გზისკენ: «მოდი ჩვენთან!». უთხარი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, მხოლოდ ალლაჰის გზა არის (ნამდვილი) გზა, და ჩვენ ყველას გვებრძანა სრულად დავემორჩილოთ სამყაროთა უფალს».

და (ასევე ჩვენ გვებრძანა): «შეასრულეთ ლოცვა და ერიდეთ მას (მის სასჯელს), და მხოლოდ ის [ალლაჰი] არის ის, ვისთანაც თქვენ ყველანი იქნებით შეკრებილნი (სასამართლოს დღეს)!»

და იგია, ვინც შექმნა ცები და მიწა ჭეშმარიტებით. და იმ დღეს როდესაც იტყვის: «იყავ!» — და ის მაშინვე იქნება. მისი სიტყვა — ჭეშმარიტებაა. და მხოლოდ მას ეკუთვნის მმართველობა იმ დღეს, როდესაც ჩაბერილი იქნება საყვირში. ის არის მცოდნე დაფარულისა და ხილულისა, და იგია ბრძენი, ყოვლისმცოდნე.

۞ და აი, უთხრა იბრაჰიმმა თავის მამას აზარს: «ნუთუ შენ კერპებს იღებ ღმერთებად (რომლებსაც არ შეუძლიათ არც სარგებლის მოტანა და არც ზიანის მიყენება)? მე ვხედავ, რომ შენ (ო, მამაჩემო) და შენი ხალხი აშკარა გზასაცდენაში ხართ».

და ასე ვუჩვენებდით იბრაჰიმს ცათა და მიწის ძალაუფლებას, რათა ყოფილიყო მტკიცედ დარწმუნებულთა შორის [რომლებსაც არ აქვთ არანაირი ეჭვი].

და როცა ღამემ დაფარა [როცა სრულიად ჩამობნელდა], მან — იბრაჰიმმა — დაინახა ვარსკვლავი და თქვა: «(თქვენი თქმით) ეს არის ჩემი უფალი?» და როდესაც ის ჩაესვენა [დაიმალა], თქვა: «მე არ მიყვარს ჩასვენებულნი [არ ვეთაყვანები მათ, ვინც ქრება]».

როდესაც მან — იბრაჰიმმა — დაინახა ამომავალი მთვარე, უთხრა თავის ხალხს: «(თქვენი თქმით) ეს არის ჩემი უფალი?» და როცა ის ჩაესვენა, თქვა: «თუ ჩემი უფალი არ მიჩვენებს სწორ გზას, მე ვიქნები ერთ-ერთი გზასაცდენილთაგანი».

როდესაც მან — იბრაჰიმმა — დაინახა ამომავალი მზე, უთხრა თავის ხალხს: «(თქვენი თქმით) ეს არის ჩემი უფალი, რადგან ის უფრო დიდია (სხვებზე)?!» და როდესაც ის ჩაესვენა, თქვა: «ო, ჩემო ხალხო! მე სრულიად განვშორდი იმას, რასაც თქვენ ალლაჰს უთანაზიარებთ».

ჭეშმარიტად, მე (ჩემი თაყვანისცემით) მივმართე ჩემი სახე იმისკენ, ვინც შექმნა ცები და დედამიწა — ჰანიფად (მყოფმა), და მე არ ვარ მრავალღმერთიანთა შორის.

და შეეკამათა მას [იბრაჰიმს] მისი ხალხი. მან თქვა: «ნუთუ თქვენ მეკამათებით ალლაჰის შესახებ, მაშინ როცა მან მე ჭეშმარიტ გზაზე დამაყენა? მე არ მეშინია იმისი, რასაც თქვენ მას თანაზიარად მიაწერთ, გარდა იმისა, რასაც ჩემი უფალი ინებებს. ჩემი უფლის ცოდნა ყველაფერს მოიცავს. ნუთუ არ გამოფხიზლდებით?

და როგორ უნდა მეშინოდეს მე იმისა, რასაც თქვენ ალლაჰს თანაზიარს უყენებთ, მაშინ როცა თქვენ — ო, მრავალღმერთიანებო — არ გეშინიათ, რომ ალლაჰს თანაზიარს უყენებთ იმას, რაზეც მას თქვენთვის არავითარი მტკიცებულება არ ჩამოუვლენია? მაშ, ამ ორი ჯგუფიდან (მრავალღმერთიანებისა და ერთღმერთიანებისა) რომელი უფრო იმსახურებს უსაფრთხოებას (ალლაჰის სასჯელისგან), თუ კი იცით?»

ისინი, ვინც ირწმუნეს და არ შეურიეს თავიანთ რწმენას უსამართლობა [არ აურიეს მასში მრავალღმერთიანობა], — მათ ეკუთვნით უსაფრთხოება და ისინი სწორ გზაზე მდგომნი არიან.

და ეს არის ჩვენი მტკიცებულება, რომელიც ჩვენ ვუწყალობეთ იბრაჰიმს მისი ხალხის წინააღმდეგ. ჩვენ ხარისხებით ვამაღლებთ მათ, ვისაც ვისურვებთ (ამქვეყნიურ და მარადიულ ცხოვრებაში). ჭეშმარიტად, შენი უფალი ბრძენი, ყოვლისმცოდნეა.

და ვუწყალობეთ მას [იბრაჰიმს] ისჰაყი და ია'ყუბი; ყველა დავაყენეთ სწორ გზაზე. და ნუჰიც მივმართეთ სწორ გზაზე უფრო ადრე. და მისი შთამომავლობიდან — დაუდი, სულაიმანი, აიიუბი, იუსუფი, მუსა და ჰარუნი — (ყველა მათგანი) დავაყენეთ სწორ გზაზე. და ასე ვაჯილდოებთ კეთილისმქმნელთ.

და ასევე დავაყენეთ სწორ გზაზე ზაქარია, იაჰია, 'ისა და ილიასი — ყველა მათგანი მართალთა შორის იყო.

და ასევე დავაყენეთ სწორ გზაზე ისმა'ილი, ალ-იასა', იუნუსი და ლუტი — და ყველა მათგანი ავამაღლეთ სამყაროთა ზედა [თავიანთი დროის ადამიანებზე].

და ასევე დავაყენეთ სწორ გზაზე ისინი, ვინც ვისურვეთ — მათი მამებიდან, შთამომავლებიდან და ძმებიდან; ჩვენ ავირჩიეთ ისინი და წავმართეთ პირდაპირ გზაზე [ერთღმერთიანობისკენ].

ეს არის ალლაჰის გზა, რომლითაც იგი ხელმძღვანელობს, ვისაც ინებებს თავისი მონებიდან. ხოლო თუ ისინი [მოციქულები] თანაზიარს დაუყენებდნენ მას, უეჭველად, ამაო იქნებოდა ყველაფერი, რასაც ისინი აკეთებდნენ.

ესენი არიან ისინი, ვისაც ჩვენ ვუწყალობეთ წიგნი, სიბრძნე [ცოდნა და შარიათის გაგება] და წინასწარმეტყველება. ხოლო თუ ესენი [მექქელები და სხვები] არ ირწმუნებენ მას [ყურანის აიათებს], მაშინ ჩვენ მას ვანდობთ იმ ხალხს, რომლებიც არ უარყოფენ მას[1]. ——— [1]ვისაც სრულად სწამთ ალლაჰის წიგნი — მუჰაჯირები, ანსარები და ისინი, ვინც მათ გაჰყვნენ აღდგომის დღემდე.

ესენი არიან ისინი, ვინც ალლაჰმა სწორ გზაზე დააყენა, ამიტომ მათ ხელმძღვანელობას მიჰყევი. თქვი: «არ ვითხოვ თქვენგან ამისთვის [ალლაჰის თაყვანისცემისკენ მოწოდებისთვის] არანაირ საზღაურს; ჩემი საზღაური მხოლოდ ალლაჰთანაა. ეს [ყურანი] მხოლოდ შეხსენებაა სამყაროთათვის».

და მათ (მრავალღმერთიანებმა) არ დააფასეს ალლაჰი სათანადოდ, როცა თქვეს: «ალლაჰს არაფერი ჩამოუვლენია ადამიანისთვის». თქვი (ო, მოციქულო): «მაშ, ვინ ჩამოავლინა წიგნი, რომლითაც მოვიდა მუსა — როგორც ნათელი და ხელმძღვანელობა ადამიანებისთვის?» თქვენ [ო, იუდეველებო] მას ფურცლებად აქცევთ, აჩვენებთ მის ნაწილს [თორას] და ბევრს მალავთ. და თქვენ [ო, არაბებო] ნასწავლი გაქვთ ის [ყურანი], რაც არ იცოდით არც თქვენ და არც თქვენმა მამებმა. თქვი: «ალლაჰმა (ჩამოავლინა იგი)!» შემდეგ მიატოვე ისინი, რომ თავიანთ ცარიელ საუბარში ერთობოდნენ.

და ეს არის წიგნი, რომელიც ჩვენ ჩამოგივლინეთ შენ (ო, მუჰამმად) — დალოცვილი; იგი ადასტურებს იმას, რაც მის წინ იყო ჩამოვლენილი [წინა წერილებს], და (ჩამოვლენილია) იმისთვის, რომ გააფრთხილო ქალაქთა დედა [მექქა] და ისინი, ვინც მის ირგვლივ არიან. და ისინი, ვინც ირწმუნებენ მარადიულ ცხოვრებას, ირწმუნებენ მას და თავიანთ ლოცვას [გულმოდგინედ] დაიცავენ.

ვინ არის უფრო უსამართლო და ცოდვილი, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰზე სიცრუეს იგონებს, ან ამბობს: «მე მომევლინა გამოცხადება», მაშინ როცა არაფერი ჩამოვლენილა მისთვის; ან ვინც ამბობს: «მე ჩამოვავლენ მსგავსს იმისა, რაც ალლაჰმა ჩამოავლინა?» და თუ იხილავდი (ო, მოციქულო), როგორ იქნებიან უსამართლონი სიკვდილის ტანჯვაში, და ანგელოზები გაუწვდიან მათ ხელებს (სასჯელით) და ეტყვიან: «გამოიყვანეთ თქვენი სულები! დღეს თქვენ მოგეზღვებათ დამამცირებელი სასჯელით იმის გამო, რომ ალლაჰზე არასწორს ამბობდით და მისი აიათების მიმართ ამპარტავნებას იჩენდით».

და აი, თქვენ მოხვედით ჩვენთან (ანგარიშისა და საზღაურის მისაღებად) მარტონი, ისე როგორც პირველად შეგქმნათ [შიშვლები და უქონლები]; და დატოვეთ ის, რაც ჩვენ მოგეცით [სიმდიდრე და ქონება] თქვენს ზურგს უკან [ამქვეყნიურ ცხოვრებაში]. და ჩვენ არ ვხედავთ თქვენთან ერთად თქვენს შუამდგომლებს [ცრუ ღმერთებს], რომელთაც თქვენ ამტკიცებდით, რომ ისინი ალლაჰის თანაზიარნი იყვნენ. უკვე გაწყვეტილია ის კავშირი, რომელიც თქვენ შორის იყო, და გაქრა თქვენგან ის, რასაც ამტკიცებდით.

۞ ჭეშმარიტად, ალლაჰი ხსნის მარცვალს და კურკას [რომ მათგან აღმოცენდეს მცენარე და ხე]; გამოყავს ცოცხალი მკვდარიდან [ადამიანი — თესლიდან, ფრინველი — კვერცხიდან] და გამოაქვს მკვდარი ცოცხლიდან [თესლი — ადამიანიდან, კვერცხი — ფრინველიდან]. ასეთია ალლაჰი თქვენთვის! მაშ, როგორ შორდებით ჭეშმარიტებას?

იგია განთიადის გამღვივებელი, და ღამეს ქმნის სიმშვიდედ, ხოლო მზესა და მთვარეს — (აყენებს) ზუსტი ანგარიშით. ასეთია დადგენილება ძლევამოსილის, ყოვლისმცოდნის.

და მხოლოდ იგია (ალლაჰი), ვინც დაგიდგინათ თქვენ, ადამიანებო, ვარსკვლავები, რათა მათი მეშვეობით იპოვოთ გზა ხმელეთსა და ზღვის სიბნელეში. და ჩვენ უკვე განვმარტეთ ნიშნები იმ ხალხისთვის, რომლებმაც იციან (ალლაჰის სიდიადის შესახებ).

და მხოლოდ იგია (ალლაჰი), ვინც შეგქმნათ თქვენ, ადამიანებო, ერთი სულისგან [ადამისგან], და (დაგიდგინათ თქვენთვის) დასადგომი ადგილი [დედის საშვილოსნო] და შესანახი ადგილი [მამის წიაღი]. და ჩვენ უკვე განვმარტეთ ნიშნები იმ ხალხისთვის, რომლებიც იგებენ (და იღებენ მათგან შეგონებას).

და მხოლოდ იგია (ალლაჰი), ვინც ციდან ჩამოავლინა წყალი [წვიმა]. და მისი მეშვეობით გამოვიყვანეთ ყოველგვარი მცენარეულობა. და გამოვიყვანეთ მისგან მწვანე ყლორტები, საიდანაც შემდეგ გამოვყოფთ მარცვლებს, ერთმანეთზე განლაგებულს [თავთავების მსგავსად]. და პალმებიდან, მათი ყვავილედებიდან — დაბლა ჩამოშვებულ მტევნებს. და (გამოვიყვანეთ) ვენახები, ზეთისხილი და ბროწეული — მსგავსი (ფორმით), მაგრამ განსხვავებული (გემოთი). შეხედეთ მათ ნაყოფს, როცა ისინი ნაყოფს იძლევიან, და მათ დამწიფებას!ჭეშმარიტად, ამაში ნათელი ნიშნებია იმ ხალხისთვის, რომლებიც ირწმუნებენ.

და მათ ალლაჰს თანაზიარად დაუყენეს ჯინები, მაშინ როცა მან შექმნა ისინი. და მათ ტყუილად მიაწერეს მას შვილები და ქალიშვილები, ყოველგვარი ცოდნის გარეშე[1], წმინდაა იგი და უზენაესი იმაზე, რასაც ისინი მას მიაწერენ! ——— [1]თქვეს, რომ უზაირი არის ალლაჰის შვილი, ხოლო ანგელოზები — მისი ქალიშვილები.

(ალლაჰი) ცათა და მიწის შემოქმედია. როგორ შეიძლება მას ჰყავდეს შვილი, როცა მას არ ჰყავს მეუღლე და მან შექმნა ყოველი რამ, და იგი ყოველი რამის შესახებ ყოვლისმცოდნეა?

ასეთია ალლაჰი — თქვენი უფალი; არ არსებობს სხვა ღმერთი, ღირსი თაყვანისცემისა, გარდა მისი. იგია ყოველი რამის შემქმნელი, ამიტომ ეთაყვანეთ მხოლოდ მას. და იგია ყოველივეს მფარველი [მზრუნველი და მოწმე].

ვერც ერთი მზერა ვერ მისწვდება მას, ხოლო იგი სწვდება ყველა მზერას; და იგია კეთილი (თავის მონებთან) და ყოვლისმცოდნე.

უკვე მოვიდა თქვენთან ნათელი ნიშნები [ცხადი მტკიცებულებები] თქვენი უფლისგან. ვინც ხედავს — ეს მისივე სასარგებლოდ არის; ხოლო ვინც ბრმაა [არ იღებს აშკარა ჭეშმარიტებას], — ეს მისივე საზიანოდ არის. (და უთხარი მათ, ო, მოციქულო): «მე თქვენთვის არ ვარ მცველი [არ ვარ პასუხისმგებელი თქვენს ურწმუნოებაზე ალლაჰის წინაშე]».

და ასე ვანაწილებთ [სრულად ვხსნით] ნიშნებს, იმგვარად, რომ ისინი [მექქას მცხოვრებლები], როცა შენ კითხულობ ალლაჰის წიგნს, ამბობენ: «შენ (ო, მუჰამმად) ისწავლე (წიგნის ხალხთან)»; და იმისთვის, რომ განვუმარტოთ ეს [ჭეშმარიტება] ადამიანებს, რომლებმაც იციან.

გაჰყევი იმას, რაც შთაგონებად გეცხადება შენ (ო, მოციქულო) შენი უფლისგან: «არ არსებობს ღმერთი, ღირსი თაყვანისცემისა, გარდა მისა», — და განერიდე მრავალღმერთიანებს.

თუ ალლაჰს სურდა (რომ ამ მრავალღმერთიანებს არ აერჩიათ სხვა ღმერთები მის გარდა), ისინი არ დაუდგენდნენ მას თანამოზიარეებს [ის მათ მორწმუნეებად აქცევდა][1]. და ჩვენ არ გაგხადეთ შენ (ო, მოციქულო) მათი მცველი, და არც მათზე პასუხისმგებელი ხარ. ——— [1]მაგრამ უზენაესმა ალლაჰმა თავისი სიბრძნით ადამიანებს მისცა ნება და არჩევანის უფლება.

და ნუ ლანძღავთ (ო, მორწმუნენო) მათ, ვისაც ისინი მოუწოდებენ [ეთაყვანებიან] ალლაჰის გარდა, რათა მათ (ამის პასუხად) არ დაიწყონ ალლაჰის ლანძღვა მტრობის გამო და უცოდინრობით. ასე ყოველ საზოგადოებას გავულამაზეთ მისი საქმე (მორჩილებს — მორჩილება წარმოვუჩინეთ ლამაზად, ხოლო ურჩებს — ურჩობა). შემდეგ მათი დაბრუნება მათ უფალთან იქნება.

და ფიცს დებდნენ ისინი ალლაჰზე — თავიანთი ყველაზე ძლიერი ფიცით — რომ, თუ მათთან მოვა ნიშანი [სასწაული], უთხარი (მათ) (ო, მუჰამმად): «სასწაულები ალლაჰთანაა (და არა ჩემთან)». და რა გაძლევთ თქვენ (ო, მორწმუნენო) ცოდნას, რომ როცა ისინი მოვლენ, ისინი [მრავალღმერთიანები] ირწმუნებენ ან არ ირწმუნებენ?

და ჩვენ ვაბრუნებთ მათ გულებსა და მზერას, და (თუნდაც ვუჩვენოთ მათ ისეთი სასწაულები, რასაც ისინი ითხოვენ), ისინი მაინც არ ირწმუნებენ, როგორც პირველად არ ირწმუნეს. და ვტოვებთ მათ ბრმად ხეტიალში თავიანთ უსაზღვრო გზააბნეულობაში.

۞ და თუკი ჩვენ მათთან ჩამოვუშვებდით ანგელოზებს, და ელაპარაკებოდნენ მათ მკვდრები, და შევკრებდით მათ წინაშე ყველაფერს პირისპირ (აშკარად), ისინი მაინც არ ირწმუნებდნენ, თუ არა ის, რასაც ალლაჰი ინებებს. მაგრამ მათი უმეტესობა უმეცარია.

და ასევე, ჩვენ ყოველ წინასწარმეტყველს დავუდგინეთ მტრები – სატანები ადამიანთა და ჯინთა შორის. ზოგი მათგანი შთააგონებს სხვებს მაცდურ სიტყვას მოტყუებისათვის. და რომ ენება შენს უფალს, ისინი [სატანები] ამას ვერ გააკეთებდნენ. მაშ, დატოვე ისინი და ის, რასაც ისინი იგონებენ!

და დაე, იხრებოდნენ მისკენ [ამ მორთული სიტყვისკენ] გულები მათი, რომლებიც არ ირწმუნებენ მარადიულ ცხოვრებას, და (დაე) კმაყოფილდებოდნენ მისით [იმ სიტყვით] და დაე, იძენდნენ (ცოდვებიდან) იმას, რასაც ისინი იძენენ.

(უთხარი, ო მოციქულო): «ნუთუ ვინმე სხვას, ალლაჰის გარდა, ვისურვებ მსაჯულად[1], მაშინ როცა იგი არის ის, ვინც ჩამოგიგზავნათ თქვენ წიგნი [ყურანი], დეტალურად განმარტებული? და ისინი, ვისაც ჩვენ მივეცით წერილი [თორა და სახარება], იციან, რომ იგი [ყურანი] ჩამოგზავნილია შენი უფლისგან ჭეშმარიტებით. და ნუ იქნები (ო, მოციქულო) ეჭვის მქონე!» ——— [1] მექქელმა მრავალღმერთიანებმა უთხრეს წინასწარმეტყველ მუჰამმადს: «დავადგინოთ მსაჯული ჩვენსა და შენს შორის. თუ გსურს, იყოს იგი იუდეველთაგან ან ქრისტიანთაგან და გვამცნოს ის, რაც წერია შენ შესახებ მათ წიგნებში».

და აღსრულდა შენი უფლის სიტყვები ჭეშმარიტებით და სამართლიანობით. არავინ არის მისი სიტყვების შემცვლელი: მართლაც, იგია ყოვლისმსმენი, ყოვლისმცოდნე!

და თუ შენ დაემორჩილები უმეტესობას მათგანისა, ვინც დედამიწაზე არიან [ურწმუნოთა], ისინი აგაცდენენ ალლაჰის გზიდან. ისინი მიჰყვებიან მხოლოდ ვარაუდს, და ისინი მხოლოდ ტყუიან!

ჭეშმარიტად, შენი უფალი (ისეთია, რომ) მან უკეთ იცის ისინი, ვინც მისი გზიდან ცდება; და მან უკეთ იცის სწორ გზაზე მავალნიც!

და ჭამეთ იმათგან (რაც თქვენ დაკალით), რაზეც (დაკვლისას) მოხსენიებულია ალლაჰის სახელი, თუ თქვენ მის აიათებს (ჭეშმარიტად) ირწმუნებთ!

და რა გჭირთ თქვენ (ო, მორწმუნენო), რომ არ ჭამთ იმას, რაზეც მოხსენიებულია ალლაჰის სახელი? და მან უკვე განგიმარტათ, რა არის თქვენთვის აკრძალული, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ იძულებულნი ხართ (აკრძალულის ჭამაზე). და მართლაც ბევრი აცდენს (სხვებს) გზიდან თავისი სურვილებით[1] ყოველგვარი ცოდნის გარეშე. ჭეშმარიტად, შენმა უფალმა უკეთ იცის ზღვარგასულნი! ——— [1]აკრძალულის ნებადართულად დაშვებით და ნებადართულის აკრძალვით.

და დატოვეთ (ო, ადამიანებო) როგორც აშკარა ცოდვა, ისე დაფარული [ყველა სახის ურჩობა]. ჭეშმარიტად, მათ, ვინც ცოდვას იძენენ, მიეგებათ იმისთვის, რასაც ისინი სჩადიოდნენ!

და ნუ შეჭამთ იმას, რაზეც (დაკვლისას) არ იყო მოხსენიებული ალლაჰის სახელი: და ჭეშმარიტად, ეს არის ურჩობა! და მართლაც სატანები, უეჭველად, შთააგონებენ თავიანთ მომხრეებს, რათა გედავონ თქვენ[1]. და თუ თქვენ დაემორჩილებით მათ, უეჭველად, (გახდებით) მრავალღმერთიანები. ——— [1]ამბობენ, რომ შეიძლება მკვდარი ცხოველის ჭამა.

ნუთუ ის, ვინც მკვდარი იყო და შემდეგ ჩვენ გავაცოცხლეთ და მივეცით მას ნათელი (რწმენა), რომლითაც დადის ადამიანებს შორის, მსგავსია იმისა, ვინც თავის მაგალითში (იმყოფება) სიბნელეში [უმეცრებაში] და არ (შეუძლია) იქიდან გამოსვლა? ასე შეულამაზდა ურწმუნოებს ის, რასაც ისინი სჩადიოდნენ!

და ასე ვქმნიდით ყოველ დასახლებაში მის ყველაზე მთავარებს (წინამძღოლებს) ურჩებად, რათა მათ იქ ხრიკები მოეწყოთ, მაგრამ ისინი ხრიკებს მხოლოდ საკუთარი თავის წინააღმდეგ აწყობენ და ამას ვერ გრძნობენ.

და როდესაც მოვა მათთან ნიშანი [ცხადი მტკიცებულება] ამბობენ: «არ ვირწმუნებთ ჩვენ, სანამ ჩვენ არ მოგვეცემა ის, რაც მიეცათ ალლაჰის მოციქულებს». (მაგრამ) ალლაჰმა უკეთ იცის, სად დაადგინოს თავისი გზავნილი. მალე ეწევათ მათ, ვინც აჯანყდნენ, დამცირება მათი უფლის წინაშე და ძლიერი სასჯელი იმის გამო, რასაც ისინი ხრიკობდნენ (ისლამისა და მორწმუნეების წინააღმდეგ)!

ალლაჰი, ვის ჭეშმარიტ გზაზე დააკვალიანებასაც ინებებს, - გულს გაუხსნის მას ისლამისთვის; ხოლო ვის გზააბნევასაც ინებებს, - ჩაახშობს მის გულს და შეავიწროვებს, თითქოს ზეცაში ადიოდეს. ალლაჰი ასე აგზავნის სასჯელს მათზე, ვინც არ ირწმუნებს.

და ეს არის შენი უფლის სწორი გზა. და ჩვენ უკვე განვუმარტეთ ნიშნები [ცხადი მტკიცებულებები] ხალხს, რომლებიც ისმენენ (შეგონებებს).

۞ მათთვის (საზღაურად) არის მშვიდობის სავანე მათი უფლისთან [სამოთხე]; და იგია მათი მფარველი იმის გამო, რასაც ისინი აკეთებდნენ.

და ის დღე, როდესაც იგი შეკრებს მათ ყველას, (იტყვის): «ო ჯინთა კრებულო! აი, თქვენ უკვე მრავალი ადამიანი აცდინეთ გზიდან!» და იტყვიან მათი მომხრეები ადამიანთაგან [ურწმუნოები]: «უფალო ჩვენო! ზოგიერთმა ჩვენგანმა ისარგებლა სხვებით, და მივაღწიეთ ჩვენს ვადას, რომელიც შენ დაგვიდგინე». იგი [ალლაჰი] იტყვის: «ცეცხლი არის თქვენი ადგილი, — მარადიულად დარჩებით მასში, — თუ არ ინებებს ალლაჰი (სხვა რამეს)». ჭეშმარიტად, შენი უფალი ბრძენი, ყოვლისმცოდნეა!

და ასე ერთ უსამართლოებს ვაძლევთ ჩვენ ძალაუფლებას სხვებზე იმის გამო, რასაც ისინი იძენენ [მათი ცოდვების გამო].

ჰეი, ჯინთა და ადამიანთა კრებულო! განა არ მოდიოდნენ თქვენთან მოციქულები თქვენგანვე, რომლებიც გიკითხავდნენ ჩემს ნიშნებს (აიათებს) და გაფრთხილებდნენ ამ თქვენს შეხვედრის დღის შესახებ? (და) იტყვიან (მრავალღმერთიანები ჯინთა და ადამიანთა შორის): «ვმოწმობთ ჩვენ საკუთარი თავის წინააღმდეგ[1]». და მოხიბლა ისინი ამქვეყნიურმა ცხოვრებამ და თავადვე დაამოწმეს საკუთარი თავის წინააღმდეგ, რომ იყვნენ ურწმუნოები. ——— [1]რომ შენმა მოციქულებმა მოგვიტანეს შენი ნიშნები და გაგვაფრთხილეს სამსჯავროს დღის შესახებ, მაგრამ ჩვენ არ ვირწმუნეთ ისინი.

ეს — იმიტომ, რომ შენი უფალი არ არის ისეთი, რომ გაანადგუროს დასახლებები უსამართლოდ, მაშინ როცა მათი მცხოვრებლები იყვნენ დაუდევრები[1]. ——— [1]როდესაც მათთან ჯერ კიდევ არ იყო მისული მოწოდება ჭეშმარიტებისკენ.

და თითოეულისთვის არის საფეხურები იმის მიხედვით, რასაც ისინი აკეთებდნენ. და შენი უფალი არ არის უგულისყურო იმასთან მიმართებით, რასაც ისინი აკეთებენ.

და შენი უფალი — მდიდარია, წყალობის მფლობელი. თუ ის ინებებს, წაგიყვანთ [დაგღუპავთ] და თქვენს შემდეგ მიწაზე ჩაანაცვლებს მათ, ვისაც ის ინებებს, ისევე როგორც თქვენ შეგქმნათ სხვა ადამიანთა შთამომავლობიდან [თქვენი წინაპრების მოდგმიდან].

ჭეშმარიტად, ის, რაც თქვენთვის არის დაპირებული, აუცილებლად მოვა, და თქვენ ვერ შეძლებთ (სასჯელის) შესუსტებას [ვერ აიცილებთ მას]!

თქვი (ო მოციქულო): «ო, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ თქვენი შესაძლებლობის მიხედვით, და მე (ასევე) ვიმოქმედებ (როგორც მიბრძანა ჩემმა უფალმა). და მალე გაიგებთ, ვის ექნება (საქებარი) დასასრული სამყოფელში (მარადიულობაში). ჭეშმარიტად, უსამართლონი ვერ მიაღწევენ წარმატებას!»

და დააწესეს მათ [მრავალღმერთიანებმა] ალლაჰისთვის იმ ნათესებიდან და პირუტყვიდან, რაც მან შექმნა, წილი (და თავიანთ კერპებსაც დაუდგინეს წილი) და თქვეს: «ეს [ნაწილი] — ალლაჰისთვის!» — «ხოლო ეს [ნაწილი] — ჩვენს თანამოზიარეებს [ცრუ ღმერთებს]». და რაც მათ თანამოზიარეებისთვის არის, ის არ მიდის ალლაჰთან[1], ხოლო რაც ალლაჰისთვისაა, ის მიდის მათ თანამოზიარეებთან. რა ცუდად მსჯელობენ ისინი! ——— [1]ყათადამ თქვა: «თუ დადგებოდა უნაყოფო წელი, მრავალღმერთიანები ჭამდნენ იმ ნაწილს, რომელსაც თავად ალლაჰისთვის გამოყოფდნენ, ხოლო იმ ნაწილს, რომელიც კერპებისთვის იყო განკუთვნილი, არ ეხებოდნენ».

და ასე გაუმშვენეს მათ თანამოზიარეებმა [სატანებმა] ბევრ მრავალღმერთიანს საკუთარი შვილების მოკვლა, რათა დაღუპონ ისინი და დაუბნელონ მათთვის მათი სარწმუნოება. და რომ ალლაჰს ენება, ისინი ამას ვერ გააკეთებდნენ. მაშ, დატოვე ისინი და ის, რასაც ისინი იგონებენ!

და თქვეს: «ეს არის პირუტყვი და ნათესი, აკრძალული (ადამიანებისთვის) [მხოლოდ ცრუ ღმერთებისთვის მიძღვნილი]; არ იკვებება მათით არავინ, გარდა მხოლოდ იმისა, ვისაც ჩვენ ვინებებთ» — მათი მტკიცებით. და (ასევე) (არსებობს) პირუტყვი, რომლის ზურგიც აკრძალულია [მათ აკრძალეს მასზე ჯდომა], და პირუტყვი, რომლის დაკვლისას ისინი არ ახსენებენ ალლაჰის სახელს, მის წინააღმდეგ სიცრუის გამოგონებით. მალე მიუზღავს იგი მათ იმისთვის, რასაც ისინი იგონებდნენ!

და თქვეს მათ [მრავალღმერთიანებმა]: «ის, რაც ამ ცხოველების საშვილოსნოებშია, (ნებადართულია) მხოლოდ ჩვენი მამაკაცებისთვის და აკრძალულია ჩვენი ქალებისთვის». ხოლო თუ ის [დაბადებული ცხოველი] მკვდარი იქნება, მაშინ ისინი ამაში (იქნებიან) თანამონაწილეები [ყველანი ერთად ჭამენ]. მიუზღავს იგი მათ მათი აღწერებისათვის[1]. ჭეშმარიტად, იგია ბრძენი და ყოვლისმცოდნე! ——— [1]ნებადართულისა და აკრძალულის გამოგონებისთვის.

უკვე ზარალში არიან ისინი, რომლებმაც მოკლეს თავიანთი შვილები სიბრიყვით, ყოველგვარი ცოდნის გარეშე, და აკრძალეს ის, რაც ალლაჰმა მათ უბოძა [ზოგი ცხოველი], ალლაჰზე სიცრუის შეთხზვით. აი უკვე შეცდნენ ისინი და არ ყოფილან სწორ გზაზე მავალნი!

۞ და (მხოლოდ) იგია ის, ვინც შექმნა ბაღები, (რომლებიც იზრდება) საყრდენებზე [ვაზები, …] და (რომლებიც იზრდება) საყრდენების გარეშე [თავიანთ ღეროებზე მდგომნი, …], პალმები და ნათესები სხვადასხვა ნაყოფით, ზეთისხილი და ბროწეული, (რომლებიც) ჰგავს (გარეგნობით) და არ ჰგავს (გემოთი). იგემეთ მათი ნაყოფი, როცა ისინი ნაყოფს გამოიღებენ, და მიეცით მისი უფლება [სავალდებულო მოწყალება ნაყოფიდან] მოსავლის აღების დროს, მაგრამ ნუ იქნებით მფლანგველნი. ჭეშმარიტად, მას არ უყვარს მფლანგველნი!

და (შექმნა მან) (ზოგი) პირუტყვი ტვირთის გადასაზიდად და (ზოგი) საკვებად. ჭამეთ იმიდან, რაც ალლაჰმა გიბოძათ, და ნუ მიჰყვებით ეშმაკის კვალს! (რადგან) ჭეშმარიტად, იგი [სატანა] თქვენთვის აშკარა მტერია.

(მან შექმნა და თქვენთვის ნება დართო პირუტყვიდან) რვა წყვილი: ცხვრებიდან — ორი და თხებიდან — ორი. თქვი (ო მოციქულო): «ორივე მამრი აუკრძალა მან თუ ორივე დედალი? თუ (იქნებ) (მან აუკრძალა) ის, რასაც მოიცავს დედლების საშვილოსნოები? მომიყევით [ამიხსენით] მე ცოდნით, თუ თქვენ მართალნი ხართ (იმაში, რასაც თქვენს უფალს მიაწერთ)».

და (მან შექმნა და თქვენთვის ნება დართო) აქლემებიდან — ორი და ძროხებიდან — ორი. თქვი (ო მოციქულო): «ორივე მამრი აუკრძალა მან (ო, მრავალღმერთიანებო) თუ ორივე დედალი? თუ (იქნებ) (მან აუკრძალა) ის, რასაც მოიცავს დედლების საშვილოსნოები? თუ თქვენ იყავით მოწმეები, როდესაც ალლაჰმა დაგიწესათ ეს [ასეთი აკრძალვა]?» და ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰზე იგონებს სიცრუეს, რათა აცდინოს ადამიანები (ჭეშმარიტი გზიდან) ყოველგვარი ცოდნის გარეშე? ჭეშმარიტად, ალლაჰი არ წარუძღვება (სწორი გზით) უსამართლო ხალხს.

თქვი (ო მოციქულო): «იმაში, რაც მე გამომეცხადა (ალლაჰისგან), მე ვერ ვპოულობ აკრძალულს მჭამელისთვის იმაში, რასაც ის ჭამს, გარდა იმ შემთხვევისა, თუ ეს იქნება მკვდარი ცხოველი, ან დაღვრილი (ცხოველიდან) სისხლი, ან ღორის ხორცი, რადგან ეს არის სიბილწე, — ან (თუ დაკვლა მოხდა) ურჩობით (ალლაჰის მიმართ), (როცა ცხოველი) დაკლულია სხვა ვინმესთვის ალლაჰის გარდა. ხოლო ვინც იქნება იძულებული (აკრძალულის ჭამაზე შიმშილის დროს, რათა არ მოკვდეს), არ გამოავლენს სურვილს და გადაჭარბებას [არ იღებს სიამოვნებას და არ ჭამს მეტისმეტად], — მაშინ ჭეშმარიტად, შენი უფალი მიმტევებელი, შემწყალებელია!»

და მათ, ვინც გახდნენ იუდეველები, ჩვენ ავუკრძალეთ (ცხოველებიდან და ფრინველებიდან) ყველა, ვისაც აქვს მთლიანი ჩლიქი (ან თათი) [აქლემი, სირაქლემა, იხვი და ბატი], ხოლო ძროხებიდან და ცხვრებიდან ავუკრძალეთ მათ (სუფთა) ქონი, გარდა იმისა, რაც მათი ზურგებით ატარებენ ან შიგნეულობაშია [რომელიც ზურგზეა ან შიგნით ორგანოებთან ერთად], ან იმისა, რაც ძვლებსაა შერეული. ამით [ასე] მივუზღეთ მათ [იუდეველებს] მათი უსამართლობისათვის: და (ჭეშმარიტდ) ჩვენ მართალნი ვართ!

და თუ ისინი უარგყოფენ (ო მოციქულო), მაშინ უთხარი (მათ): «თქვენი უფალი — ფართო წყალობის მფლობელია, მაგრამ მისი ძალა (სასჯელისა) არ აიცილება ხალხისგან, რომლებიც არიან ურჩნი».

იტყვიან ისინი, ვინც მრავალღმერთიანები გახდნენ: «რომ ინებებდეს ალლაჰი, ჩვენ არ გავხდებოდით მრავალღმერთიანები და არც ჩვენი მამები, და ჩვენ არაფერს ავკრძალავდით». ასე უარყვეს (მოციქულთა მოწოდება) მათამდე მცხოვრებებმაც, სანამ არ იგემეს ჩვენი რისხვა [სასჯელი]. უთხარი (მათ) (ო მოციქულო): «გაქვთ კი თქვენ (თუნდაც) რაიმე (სანდო) ცოდნა? (თუ გაქვთ), მაშინ გვაჩვენეთ იგი. თქვენ მიჰყვებით მხოლოდ ვარაუდებს, და თქვენ მხოლოდ სიცრუეს იგონებთ!»

უთხარი (მათ) (ო, მოციქულო): «ალლაჰს (აქვს) ყველაზე ძლიერი მტკიცებულება. რომ ინებებდეს, ის ყველა თქვენგანს წარმართავდა (ჭეშმარიტ გზაზე)».

უთხარი (ო, მოციქულო): «მოიყვანეთ თქვენი მოწმეები, რომლებიც დაამოწმებენ, რომ ალლაჰმა ეს აკრძალა!» და თუ ისინი [მოყვანილი მოწმეები] დაამოწმებენ (ტყუილის თქმით), მაშინ შენ ნუ დაამოწმებ მათთან ერთად და ნუ მიჰყვები იმათ სურვილებს, ვინც უარყვეს ჩვენი ნიშნები და რომლებიც არ ირწმუნებენ მარადიულ ცხოვრებას და ისინი თავიანთ უფალს უთანაბრებენ (სხვებს)!

۞ უთხარი (მათ) (ო მოციქულო): «მოდით, მე წაგიკითხავთ იმას, რაც თქვენმა უფალმა აგიკრძალათ: (მან გიბრძანათ) რომ არაფერი დაუყენოთ მას თანამოზიარედ, და მშობლების მიმართ (გამოავლინოთ გულწრფელი) კეთილმოქმედება (სიტყვებით, საქმით, ქონებით, …); და ნუ მოკლავთ თქვენს შვილებს სიღარიბის გამო — ჩვენ მივცემთ საზრდოს მათაც და თქვენც; და ნუ მიუახლოვდებით სიბილწეებს [ცოდვებს], როგორც აშკარას მათგან, ისე დაფარულს; და ნუ მოკლავთ სულს, რომლის მოკვლაც ალლაჰმა აკრძალა, გარდა მხოლოდ სამართლიანად[1]. ეს დაგიბარათ მან, — რათა გაიაზროთ [დაფიქრდეთ]!» ——— [1]როგორც საზღაური მკვლელობისთვის; მრუშის მოკვლა, რომელიც იყო დაქორწინებული; სარწმუნოებისგან განდგომილის მოკვლა.

და ნუ მიუახლოვდებით ობოლის ქონებას, გარდა იმით, რაც უკეთესია, სანამ ის მიაღწევს (გონებრივ და ფიზიკურ) სიმწიფეს; და დაიცავით საზომი და (დაადგინეთ) სასწორი სამართლიანად [ნუ მოატყუებთ წონაში]. ჩვენ არ ვაკისრებთ სულს არაფერს, გარდა იმისა, რაც მას ძალუძს. და როცა თქვენ საუბრობთ, იყავით სამართლიანნი, თუნდაც ეს იყოს ნათესავის წინააღმდეგ, და შეასრულეთ ალლაჰის აღთქმა. ეს დაგიბარათ მან, — იქნებ თქვენ გაიხსენოთ (და მიიღოთ შეგონება)!

და ეს [ისლამი] არის ჩემი სწორი გზა; მაშ მიჰყევით მას და ნუ მიჰყვებით სხვა გზებს, რათა არ გაგაშორონ მათ მის გზას. ეს დაგიბარათ მან, — იქნებ გეშინოდეთ (ალლაჰის სასჯელის).

«შემდეგ ჩვენ მივეცით მუსას წიგნი [თორა], როგორც (ჩემი წყალობის) დასრულება მათთვის, ვინც გულწრფელად კეთილმოქმედებდა, და როგორც განმარტება ყოველი საქმის, და როგორც გზამკვლევი და წყალობა, — იქნებ მათ [ისრაელის შთამომავლებმა] ირწმუნონ თავიანთ უფალთან შეხვედრა!»

და ეს [ყურანი] არის წიგნი, რომელიც ჩვენ ჩამოვავლინეთ (მუჰამმადზე), კურთხეული; მაშ მიჰყევით მას და მოერიდეთ (ალლაჰის სასჯელს), — რათა იქნებ შეწყალებულნი იქნეთ.

(და ჩვენ ჩამოვავლინეთ ყურანი იმისათვის), რომ თქვენ (ო, არაბთა შორის ურწმუნოებო) არ თქვათ: «წიგნი ჩამოეგზავნათ მხოლოდ ორ ხალხს ჩვენამდე [იუდეველებსა და ქრისტიანებს], და ჩვენ მართლაც უყურადღებონი ვიყავით მისი შესწავლის მიმართ».

ან (რათა) თქვენ არ გეთქვათ: «ჩვენ რომც ჩამოგვეგზავნა წიგნი (როგორც ჩამოეგზავნათ იუდეველებსა და ქრისტიანებს), ჩვენ აუცილებლად უფრო მეტად ვიდგებოდით (ჭეშმარიტ) გზაზე, ვიდრე ისინი!» მაგრამ უკვე მოვიდა თქვენთან თქვენი უფლისგან ნათელი ნიშანი [თქვენთვის გასაგებ არაბულ ენაზე], და გზამკვლევი, და წყალობა; (მაშინ) ვინ არის უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც უარყოფს ალლაჰის ნიშნებს და მათგან თავს არიდებს! ჩვენ მივუზღავთ მათ, ვინც ჩვენს ნიშნებს თავს არიდებენ, ცუდი სასჯელით იმისთვის, რომ ისინი თავს არიდებდნენ.

ნუთუ ისინი [მრავალღმერთიანები] ელოდებიან (რაიმე სხვას), გარდა იმისა, რომ მათთან მოვლენ ანგელოზები (რათა დასაჯონ ისინი ან წაართვან მათ სულები) [იმ დროს, როცა მათ არ უშველით მონანიება], ან მოვა შენი უფალი (სამსჯავროს დღეს), ან გამოჩნდება ზოგი ნიშანი შენი უფლისგან? იმ დღეს, (როცა) გამოჩნდება ზოგი ნიშანი შენი უფლისგან, ვერ მოუტანს სულს სარგებელს მისი რწმენა, თუ მან მანამდე არ ირწმუნა, ან არ შეიძინა თავისი რწმენისთვის სიკეთე (მანამდე)[1]. უთხარი (მათ) (ო მოციქულო): «დაელოდეთ (ამის დადგომას), და ჩვენც (ასევე) დაველოდებით!» ——— [1]სამსჯავროს დღის ნიშნების გამოჩენის შემდეგ კეთილი საქმეები აღარ ჩაიწერება.

ჭეშმარიტად, ისინი, ვინც თავიანთი სარწმუნოება დაყვეს და იქცნენ ჯგუფებად, შენ (ო მოციქულო) — საერთოდ არ ხარ მათ შორის. მათი საქმე ალლაჰთანაა; შემდეგ იგი აუწყებს მათ იმას, რასაც ისინი სჩადიოდნენ.

ვინც (განკითხვის დღეს) მოვა კეთილი საქმით, მას (საზღაურად) მიეცემა ათმაგი მის მსგავსი, ხოლო ვინც მოვა ცუდი საქმით, მას მიეზღვება (სასჯელად) მხოლოდ მის მსგავსი, და არ იქნებიან ისინი დაჩაგრულნი!

უთხარი (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, ჩემმა უფალმა მიმიძღვა სწორი გზისკენ, სწორ სარწმუნოებაზე, იბრაჰიმის თემზე, ჰანიფზე [ერთღმერთიანზე]. და არ იყო იგი [წინასწარმეტყველი იბრაჰიმი] მრავალღმერთიანთა შორის».

თქვი: «ჭეშმარიტად, ჩემი ლოცვა და ჩემი მსხვერპლშეწირვა, ჩემი ცხოვრება და ჩემი სიკვდილი (ეძღვნება) ალლაჰს, სამყაროთა უფალს,

რომელსაც არ ჰყავს თანამოზიარე (არც მეუფებაში, არც სახელებსა და თვისებებში, არც ღვთაებრიობაში). და ეს [ერთღმერთიანობა] მიბრძანეს მე. და მე ვარ პირველი დამორჩილებულთაგან (მუსლიმთაგანი)».

თქვი (ო მოციქულო): «ნუთუ სხვას, ალლაჰის გარდა, ვიძიებ უფლად, მაშინ როცა იგი არის ყველაფრის უფალი?» და ყოველი სული იძენს (ცოდვებს) მხოლოდ საკუთარი თავის წინააღმდეგ. და არ იტვირთავს ტვირთის მატარებელი სხვის ტვირთს [არავის დაეკისრება სხვისი ცოდვა]. შემდეგ კი თქვენს უფალთან არის თქვენი დაბრუნება, და იგი შეგატყობინებთ იმას, რაზეც თქვენ განსხვავდებოდით აზრებში.

და (მხოლოდ) იგია, ვინც დაგაყენათ მემკვიდრეებად [ერთმანეთის] დედამიწაზე და აამაღლა ზოგი თქვენგანი სხვებზე ხარისხებით, რათა გამოგცადოთ იმით, რაც მან თქვენ მოგანიჭათ. ჭეშმარიტად, შენი უფალი სწრაფია სასჯელში, და ჭეშმარიტად, იგია მიმტევებელი, შემწყალებელი.