Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Hud 11:1 – İsra' 17:111

อะลีฟ ลาม รออ์ [1] คัมภีร์ที่โองการทั้งหลายของมันถูกทำให้รัดกุมมีระเบียบ แล้วถูกจําแนกเรื่องต่าง ๆ อย่างชัดแจ้ง จากพระผู้ทรงปรีชาญาณ พระผู้ทรงรอบรู้เชี่ยวชาญ ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เพื่อพวกเจ้าจะได้ไม่เคารพภักดีผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ แท้จริงฉันได้รับการแต่งตั้งจากพระองค์มายังพวกเจ้าในฐานะเป็นผู้แจ้งข่าวที่น่าสะพึงกลัวและผู้แจ้งข่าวดี

และพวกเจ้า (โอ้ มนุษย์) จงขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ พระองค์จะทรงให้ปัจจัยแก่พวกเจ้าซึ่งปัจจัยที่ดีไปจนถึงวาระหนึ่งที่กำหนดไว้ และพระองค์จะทรงประทานแก่ทุกๆ ผู้ทำความดีซึ่งความดีของเขา และหากพวกเจ้าหนีห่างออกไป แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าซึ่งการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่

ยังอัลลอฮ์เท่านั้นคือการกลับคืนของพวกเจ้า และพระองค์คือพระผู้ทรงมีอำนาจเหนือทุกสิ่ง

พึงรู้เถิด แท้จริงพวกเขาปกปิดความลับในทรวงอกของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะซ่อนความเป็นศัตรูจากพระองค์ พึงรู้เถิด ขณะที่พวกเขาเอาเสื้อผ้าของพวกเขาปกคลุมตัวนั้น พระองค์ทรงรู้สิ่งที่พวกเขาปกปิด และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก

และไม่มีสัตว์ใดในโลกนี้ เว้นแต่อัลลอฮ์จะทรงจัดเตรียมปัจจัยยังชีพมันไว้ให้ และพระองค์ทรงรู้ที่พำนักอันถาวรของมัน และที่พักชั่วคราวของมัน ทุกสิ่งอยู่ในบันทึกอันชัดเจน

และพระองค์คือผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินในระยะ 6 วัน และบัลลังก์ของพระองค์อยู่เหนือน้ำ เพื่อพระองค์จะทรงทดสอบพวกเจ้าว่า ผู้ใดในหมู่พวกเจ้ามีการงานที่ดีเยี่ยม และหากเจ้า (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า "แท้จริงพวกเจ้าจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นมา หลังจากที่ได้ตายไปแล้ว" แน่นอนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็จะกล่าวว่า "นี่มิใช่อื่นใดนอกจากมายากลอันชัดแจ้งเท่านั้น"

และหากเราชะลอการลงโทษพวกเขาออกไปอีกระยะเวลาหนึ่งที่ได้กำหนดไว้ แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า อะไรหรือที่จะยับยั้งมันไว้ ? พึงรู้เถิด วันแห่งการลงโทษจะมายังพวกเขา โดยที่มันจะไม่ถูกขจัดออกไปจากพวกเขา และมันจะห้อมล้อมพวกเขาไว้ อันเนื่องจากพวกเขาได้เย้ยหยันมัน

และถ้าเราได้ให้มนุษย์ลิ้มรสความเมตตาจากเรา แล้วเราได้ดึงมันกลับมาจากเขา แท้จริงเขานั้นจะเป็นผู้ที่สิ้นหวังอย่างยิ่งและเนรคุณอย่างยิ่ง

และหากเราได้ให้เขาลิ้มรสความโปรดปรานหลังจากความทุกข์ยากได้ประสบกับเขา แน่นอนเขาจะกล่าวว่า ความทุกข์ยากต่างๆ ได้ผ่านพ้นจากฉันไปแล้ว แน่นอน เขาจะหลงระเริงลำพองตน

เว้นแต่บรรดาผู้ที่อดทนและประกอบคุณงามความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้นแหละ สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและการตอบแทนอันยิ่งใหญ่

และบางทีเจ้าอาจจะทิ้งบางส่วนที่ถูกประทานวะฮ์ยูมายังเจ้า และจิตใจของเจ้าจะรู้สึกอึดอัดต่อสิ่งนั้น อันเนื่องจากคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า เหตุใดจึงไม่มีขุมทรัพย์ถูกประทานลงมาแก่เขา หรือมีมลาอิกะฮ์มาร่วมกับเขา? แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง

หรือพวกเขากล่าวว่า เขา (มุฮัมหมัด) ได้อุปโลกน์อัลกุรอานขึ้นมา จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ดังนั้น พวกเจ้าจงนำมาสักสิบซูเราะฮ์ที่เหมือนกับอัลกุรอานด้วยการอุปโลกน์มันขึ้นมา และพวกเจ้าจงเรียกผู้ที่มีความสามารถในหมู่พวกเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ (ให้มาช่วย) ถ้าพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

ดังนั้น หากพวกเขาไม่สนองตอบแก่พวกเจ้า ดังนั้นจงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลกุรอานถูกประทานลงมาด้วยความรู้ของอัลลอฮ์ และ (จงรู้เถิดว่า) ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากพระองค์ แล้วพวกเจ้า (มุชริกีน) ยังมินอบน้อมอีกหรือ?

ผู้ใดปรารถนาการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้และความเพริศแพร้วของมัน เราก็จะตอบแทนให้พวกเขาอย่างครบถ้วน ซึ่งการงานของพวกเขาในโลกนี้เท่านั้น และพวกเขาจะไม่ถูกริดรอนในการงานนั้นแต่อย่างใด

ชนเหล่านั้น พวกเขาจะไม่ได้รับการตอบแทนอันใดในวันอาคิเราะฮ์ นอกจากไฟนรก และสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้ในโลกดุนยาก็จะไร้ผลและสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ก็จะสูญเสียไป

ดังนั้น ผู้ที่อยู่บนหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของเขา และตามด้วยผู้ที่เป็นพยานจากพระองค์ และก่อนหน้านั้นมีคัมภีร์ของมูซาเป็นแนวทางและเป็นความเมตตากระนั้นหรือ? ชนเหล่านั้นศรัทธาต่อมัน และผู้ใดในหมู่พรรคปฏิเสธศรัทธาต่อมัน ไฟนรกคือสัญญาของเขา เพราะฉะนั้นเจ้าอย่าอยู่ในการสงสัยเกี่ยวกับข้อนี้ แท้จริงมันเป็นสัจธรรมจากพระผู้อภิบาลของเจ้า แต่ทว่ามนุษย์ส่วนใหญ่จะไม่ศรัทธา

และผู้ใดเล่าที่จะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่อุปโลกน์ความเท็จต่ออัลลอฮ์ ชนเหล่านั้นจะถูกนำมาเสนอต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และบรรดาพยานจะกล่าวว่า พวกเขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่กล่าวเท็จต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงรู้เถิด การสาปแช่งของอัลลอฮ์จะได้แก่บรรดาผู้อธรรม

บรรดาผู้กีดกันจากทางของอัลลอฮ์ และพวกเขาใคร่ที่จะให้มันคดเคี้ยว และพวกเขาสำหรับโลกอาคิเราะฮ์นั้นพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา

ชนเหล่านี้จะไม่รอด (จากการลงโทษ) ในแผ่นดินนี้ และสำหรับพวกเขาไม่มีผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์ การลงโทษแก่พวกเขาจะถูกเพิ่มเป็นทวีคูณ พวกเขาไม่สามารถที่จะฟังได้และจะไม่เห็น

ชนเหล่านี้คือบรรดาผู้ที่ทำให้ชีวิตของพวกเขาขาดทุน และสิ่งที่พวกเขาอุปโลกน์ขึ้นนั้นก็ได้เตลิดหนีไปจากพวกเขา

โดยแน่นอน แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ขาดทุนยิ่งในโลกอาคิเราะฮ์

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดี และสำรวมตนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา ชนเหล่านั้นคือชาวสวรรค์ ซึ่งพวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล

อุปมาสองฝ่ายนี้ ประหนึ่งคนตาบอดและหูหนวก กับคนมองเห็นและได้ยิน อุปมาทั้งสองนี้จะเหมือนกันหรือ? พวกเจ้ามิได้ไตร่ตรองหรือ?

และแน่นอน เราได้ส่งนูห์ไปยังกลุ่มชนของเขา (โดยเขาได้กล่าวว่า) แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้า

คือ จงอย่าเคารพภักดีผู้ใดเว้นแต่อัลลอฮ์เท่านั้น แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าถึงการลงโทษในวันอันเจ็บปวด

แล้วบรรดาบุคคลชั้นนำที่ปฏิเสธศรัทธาจากกลุ่มชนของเขากล่าวว่า เรามิเห็นเจ้าเป็นอื่นใด นอกจากสามัญชนเช่นเรา และเรามิเห็นผู้ใดปฏิบัติตามเจ้า นอกจากบรรดาผู้ที่ต่ำต้อยในหมู่พวกเราที่มีความคิดเห็นตื้นๆ และเรามิเห็นว่าพวกเจ้าประเสริฐกว่าพวกเรา มิหนำซ้ำ เราคิดว่าพวกเจ้าเป็นพวกโกหก

เขา (นูห์) กล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าเห็นแล้วใช่ไหมว่า หากฉันมีหลักฐานอันแจ้งชัดจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ทรงประทานแก่ฉันซึ่งความเมตตาจากพระองค์ แล้วได้ถูกทำให้มืดมนแก่พวกเจ้า เราจะบังคับพวกเจ้าให้รับมันทั้งๆ ที่พวกเจ้าเกลียดชังมันกระนั้นหรือ?

และ (จงรู้เถิด) โอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย! ฉันไม่ขอทรัพย์สินใดๆ จากพวกเจ้า ฉันไม่คาดหวังการตอบแทนของฉันเว้นแต่จากอัลลอฮ์เท่านั้น และฉันจะไม่เป็นผู้ที่ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา แท้จริงพวกเขาจะเป็นผู้ที่ได้พบกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา แต่ฉันเห็นว่าพวกเจ้าทั้งหลายนั้นเป็นหมู่ชนที่งมงาย

และ (จงรู้เถิด) โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย ผู้ใดจะช่วยฉัน ณ ที่อัลลอฮ์หากฉันขับไล่พวกเขาไป พวกเจ้าไม่คิดบ้างหรือ?

และฉันไม่เคยพูดกับพวกเจ้าว่า พระคลังสมบัติของอัลลอฮ์มีอยู่กับฉัน ฉันไม่รู้สิ่งเร้นลับ และฉันไม่ได้พูดว่า แท้จริงฉันเป็นมลาอิกะฮ์ และฉันจะไม่ได้กล่าวถึงบรรดาผู้ที่สายตาพวกเจ้าเหยียดหยามว่า (ยากจนและต่ำต้อย) ว่า อัลลอฮ์จะไม่ทรงประทานความดีอันใดแก่พวกเขา อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในใจพวกเขา แท้จริงหากฉันกระทำเช่นนั้น ฉันก็จะอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน

พวกเขากล่าวว่า โอ้นูห์เอ๋ย แน่นอนเจ้าได้โต้เถียงกับเรา แล้วเจ้าก็ได้สาวความจากการโต้เถียงกับเรามากขึ้น ดังนั้น จงนำมาให้เราเถิดซึ่งสิ่งที่เจ้าสัญญากับเราไว้ หากอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง

เขา (นูห์) กล่าวว่า แท้จริงอัลลอฮ์เท่านั้นจะทรงนำมันมายังพวกเจ้า หากพระองค์ทรงประสงค์ และพวกเจ้าจะไม่เป็นผู้รอดไปได้

และโอวาทของฉันจะไม่อำนวยคุณแก่พวกเจ้า หากฉันปรารถนาจะให้โอวาทแก่พวกเจ้า ถ้าอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะให้พวกเจ้าหลงผิด พระองค์คือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกนำกลับยังพระองค์เท่านั้น

หรือพวกเขา จะกล่าวว่า (นูห์) ได้อุปโลกน์ขึ้นมา จงกล่าวเถิด (โอ้ นูห์เอ๋ย) ถ้าฉันได้อุปโลกน์มันขึ้นมา ฉันก็จะได้รับ (ผลที่ตามมาจาก) ความผิดของฉัน และที่จริงฉันบริสุทธิ์จากความผิดที่พวกเจ้ากล่าวหา

และ(อัลลอฮ์)ได้ประทานโองการแก่นูห์ว่า แท้จริงจะไม่มีผู้ใดจากหมู่ชนของเจ้าศรัทธา เว้นแต่ผู้ที่ได้ศรัทธาแล้วเท่านั้น ดังนั้น จงอย่าเสียใจในสิ่งที่พวกเขากระทำ

และเจ้าจงสร้างเรือภายใต้สายตาของเราตามคำบัญชาของเรา และจงอย่าเอ๋ยถึงข้า เกี่ยวกับบรรดาผู้อธรรม แท้จริงพวกเขาจะจมน้ำตาย

และเขาเริ่มสร้างเรือ และคราใดที่บุคคลชั้นนำจากหมู่ชนของเขาผ่านเขา (นูห์) พวกเขาก็เยาะเย้ยเขา เขาก็จะกล่าวว่า หากพวกเจ้าเยาะเย้ยพวกเรา แท้จริงเราก็จะเยาะเย้ยพวกเจ้าเช่นเดียวกับที่พวกเจ้าเยาะเย้ย

แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ว่า ผู้ใดที่การลงโทษอันอัปยศจะมายังเขา และการลงโทษอันถาวรจะประสบแก่เขา

จนกระทั่งเมื่อพระบัญชาของเราได้มา และบนพื้นแผ่นดิน น้ำได้พวยพุ่งขึ้น เรากล่าวว่า จงบรรทุก(สัตว์)ทุกชนิดเป็นคู่ๆ และครอบครัวของเจ้าด้วยไว้ในเรือ เว้นแต่ผู้ที่พระดำรัสได้กำหนดแก่เขาไว้ก่อน และ(จงบรรทุก)ผู้ศรัทธา(ในหมู่ชนของเจ้าด้วย) และไม่มีผู้ศรัทธาใดร่วมกับเขานอกจากเพียงจำนวนเล็กน้อยเท่านั้น

และเขากล่าวว่า พวกเจ้าจงลงในเรือด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ทั้งในยามแล่นของมันและในยามจอดของมัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และมันแล่นพาพวกเขาไปท่ามกลางคลื่นลูกเท่าภูเขา และนูห์ได้ร้องเรียกลูกชายของเขาซึ่งอยู่อย่างโดดเดี่ยว โอ้ลูกของฉันเอ๋ย จงมาโดยสารเรือกับเราเถิด และเจ้าอย่าอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเลย

(ลูกชายของเขา) กล่าวว่า ฉันจะไปอาศัยภูเขาลูกหนึ่ง มันจะปกป้องฉันจากน้ำนี้ได้ (จากนั้นนูห์ได้) กล่าวว่า ในวันนี้ไม่มีผู้ใดที่จะสามารถปกป้องจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ผู้ที่พระองค์ทรงเมตตา และคลื่นได้ซัดเข้ามาระหว่างเขาทั้งสอง และเขาก็กลายเป็นคนหนึ่งในพวกที่จมน้ำ

และ(หลังจากที่ผู้ปฏิเสธศรัทธาได้ถูกทำลาย) มีบัญชา(แก่แผ่นดินและท้องฟ้า) ว่า โอ้ แผ่นดินเอ๋ย จงกลืนน้ำของเจ้าเสีย และโอ้ท้องฟ้าเอ๋ย จงหยุด และน้ำได้ลดลงและกิจการ(การทำลายผู้ปฎิเสธศรัทธา)ได้ถูกตัดสิน และมันได้จอดเทียบอยู่บนภูเขา "ญูดีย์" และได้มีเสียงกล่าวว่า ขอให้ความพินาศจงประสบแด่กลุ่มชนผู้อธรรม

และนูห์ได้ร้องเรียนต่อพระผู้อภิบาลของเขาโดยกล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงลูกชายของข้าเป็นคนหนึ่งในครอบครัวของข้า และแท้จริงสัญญาของพระองค์นั้นเป็นความจริง และพระองค์ทรงเป็นผู้ที่เที่ยงธรรมยิ่งในหมู่ผู้ตัดสินทั้งหลาย

พระองค์ทรงตรัสว่า โอ้นูห์เอ๋ย แท้จริงเขามิได้เป็นคนหนึ่งในครอบครัวของเจ้า แท้จริงพฤติการณ์ของเขาไม่ดี ดังนั้นเจ้าอย่าร้องเรียนต่อข้าในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ แท้จริงข้าขอเตือนเจ้า (ว่าไม่มีการปรองดองกับความชั่ว) มิฉะนั้น เจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้งมงาย

เขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงข้าพระองค์ขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ให้พ้นจากการร้องขอต่อพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์ไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น และหากพระองค์ไม่ทรงอภัยแก่ข้า และไม่ทรงเมตตาแก่ข้าแล้ว ข้าก็จะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

ได้มีเสียงกล่าวว่า โอ้นูห์เอ๋ย จงลงไป (จากเรือ) ด้วยความศานติจากเรา และความจำเริญแก่เจ้าและแก่กลุ่มชนที่อยู่กับเจ้า และกลุ่มชนอื่นซึ่งเราจะให้ปัจจัยรื่นเริงแก่พวกเขาในไม่ช้า หลังจากนั้นแล้ว การลงโทษอย่างเจ็บปวดจากเราก็จะประสบแก่พวกเขา

เหล่านั้นคือส่วนหนึ่งจากเรื่องราวอันเร้นลับที่เราได้วะฮีย์มายังเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เจ้าไม่รู้เรื่องนี้ และกลุ่มชนของเจ้าก็ไม่รู้มาก่อนเลย ดังนั้น เจ้าจงอดทน แท้จริงบั้นปลายที่ดีนั้นสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

และยังอ๊าด (เราได้ส่ง) พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือฮูด เขากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด สำหรับพวกเจ้า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พวกเจ้ามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นพวกอุปโลกน์เท่านั้น (ในการบูชาเจว็ด)

โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย! ฉันมิได้ร้องขอค่าตอบแทนใด ๆ จากพวกเจ้า ในการนี้ค่าตอบแทนของฉันอยู่กับพระผู้ให้บังเกิดฉัน พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?"

และโอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ พระองค์จะส่งเมฆ (น้ำฝน) มาเหนือพวกเจ้าให้หลั่งลงมาอย่างหนัก และจะทรงเพิ่มพลังความแข็งแกร่งแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจงอย่าผินหลังให้ในสภาพเป็นผู้กระทำผิด

พวกเขากล่าวว่า โอ้ฮูดเอ๋ย เจ้ามิได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมาให้แก่เราและพวกเราก็จะไม่ละทิ้งพระเจ้าทั้งหลายของเราเพราะคำกล่าวของเจ้า และพวกเราก็จะไม่ศรัทธาในตัวเจ้า

เราจะไม่กล่าวอะไร เว้นแต่พระเจ้าบางองค์ของเราได้ทำให้เจ้าเป็นบ้า (ฮูด) กล่าวว่า แท้จริงฉันให้อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน แล้วพวกเจ้าจงเป็นพยานด้วยว่า แท้จริงฉันบริสุทธิ์ในสิ่งที่พวกเจ้าตั้งภาคี

อื่นจากพระองค์แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าทุกคนจงวางแผนต่อต้านฉันเถิด แล้วพวกเจ้าก็จงอย่าได้ให้ฉันต้องรอคอยเลย

แท้จริงฉันมอบหมายต่ออัลลอฮ์ (ผู้ซึ่งเป็น) พระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ไม่มีสัตว์ใดเว้นแต่พระองค์ทรงยึดไว้ที่หน้าผากมัน แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันอยู่บนทางที่เที่ยงตรง

ดังนั้น หากพวกเจ้าหนีห่างออกไปแล้วไซร้ แน่นอนฉันได้แจ้งแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่ฉันถูกส่งมาแก่พวกเจ้าแล้ว และพระผู้อภิบาลของฉันจะทรงแทนที่พวกเจ้าด้วยกลุ่มชนอื่นนอกเหนือจากพวกเจ้า และพวกเจ้าจะไม่สามารถทำอันตรายอันใดต่อพระองค์ได้ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง

และเมื่อพระบัญชาของเราได้มาถึง เราได้ช่วยฮูดและบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และเราได้ช่วยให้พวกเขาพ้นจากการลงโทษอันโหดร้าย

และนั่นคือหมู่ชนอ๊าด พวกเขาปฏิเสธโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และฝ่าฝืนต่อบรรดาเราะซูลของพระองค์ และปฏิบัติตามคำสั่งของผู้หยิ่งผยองผู้ขัดขืนทุกคน

และการถูกสาปแช่งติดตามพวกเขาไปในโลกนี้และวันกิยามะฮ์ พึงทราบเถิด แท้จริงกลุ่มชนอ๊าดปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงทราบเถิด จงห่างไกลจากความเมตตาเถิดอ๊าด หมู่ชนของฮูด

และยังษะมูด (เราได้ส่ง) พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือศอลิฮ์ เขากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด สำหรับพวกเจ้าไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระองค์ทรงบังเกิดพวกเจ้าจากแผ่นดินและทรงให้พวกเจ้าอาศัยดูแลแผ่นดินนั้น ดังนั้น พวกเจ้าจงขออภัยต่อพระองค์ และจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันนั้นทรงอยู่ใกล้ ทรงตอบรับเสมอ

พวกเขากล่าวว่า โอ้ ศอลิฮ์เอ๋ย แน่นอนเจ้าเคยเป็นความหวังในหมู่พวกเรามาก่อน บัดนี้ เจ้าจะห้ามมิให้เราเคารพภักดีต่อสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเคารพภักดีอยู่กระนั้นหรือ? และแท้จริงพวกเราอยู่ในการสงสัยพิกลอย่างแน่นอนต่อสิ่งที่เจ้าเรียกร้องเชิญชวนเรายังสิ่งนั้น

เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากฉันมีหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ทรงประทานความเมตตาจากพระองค์แก่ฉัน ดังนั้นผู้ใดเล่าจะช่วยฉันให้พ้นจากอัลลอฮ์ หากฉันฝ่าฝืนพระองค์ ดังนั้น พวกเจ้าจะไม่ให้อะไรฉันมากไปกว่าการสูญเสีย

และโอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย! นี่คืออูฐตัวเมียจากอัลลอฮ์สำหรับพวกเจ้า เป็นสัญญาณหนึ่ง (เพื่อพิสูจน์ความจริงของฉัน) ดังนั้น จงปล่อยมันตามลำพังให้หากิน (ตามทุ่งหญ้า) ณ แผ่นดินของอัลลอฮ์ และอย่ายังความทุกข์ยากแก่มัน มิฉะนั้นแล้ว การลงโทษอันใกล้นี้จะคร่าพวกเจ้า

ต่อมาพวกเขาได้เชือดมัน ดังนั้นเขา (ศอลิห์) กล่าวว่า พวกเจ้าจงสุขสำราญในบ้านของพวกเจ้าสามวัน นั่นเป็นคำสัญญาซึ่งไม่ใช่เรื่องถูกปด

ดังนั้น เมื่อพระบัญชาของเรา(การลงโทษ)ได้มาถึง เราได้ช่วยศอลิห์และบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และความอัปยศในวันนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงอำนาจ

และเสียงกัมปนาทได้ผลาญชีวิตบรรดาผู้อธรรม แล้วพวกเขาได้กลายเป็นผู้นอนพังพาบตายในบ้านเรือนของพวกเขา

ราวกับว่าพวกเขาไม่เคยอาศัยอยู่ที่นั่นมาก่อน พึงทราบเถิด แท้จริงพวกษะมูดปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงทราบเถิด แท้จริงจุดจบของพวกษะมูดคือความพินาศ (ห่างไกลจากความเมตตาของอัลลอฮ์)

และแน่นอนบรรดาทูตของเราได้มายังอิบรอฮีมพร้อมทั้งข่าวดี พวกเขากล่าวว่า ขอความศานติจงมีแด่เจ้า (อิบรอฮีม) กล่าวว่า ขอความศานติอันสมบูรณ์จงมีแด่พวกเจ้า ดังนั้นเขามิได้รีรอที่จะนำลูกวัวย่างออกมา

ครั้นเมื่อเขาเห็นว่ามือของพวกเขาไม่ถึงมัน เขาเอะใจ และรู้สึกกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่ากลัวเลย แท้จริงเราถูกส่งมายังกลุ่มชนของลูฏ

และภริยาของเขายืนอยู่ แล้วนางก็ชอบใจมาก เราจึงแจ้งข่าวดีแก่นางด้วยบุตรชายอิสฮาก และจะตามหลังอิสฮากคือยะอ์กูบ

นางกล่าวว่า โอ้ แปลกแท้ๆ ฉันจะมีบุตรหรือ ขณะที่ฉันแก่หง่อมแล้ว และนี่สามีของฉันก็เฒ่าแล้ว แท้จริงนี่เป็นเรื่องประหลาดแท้

พวกเขากล่าวว่า เธอแปลกใจต่อพระบัญชาของอัลลอฮ์หรือ ความเมตตาของอัลลอฮ์และความจำเริญของพระองค์จงประสบแด่พวกเจ้าเถิดโอ้ครอบครัว (ของอิบรฮีม) แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ได้รับการสรรเสริญ ผู้ทรงประเสริฐยิ่ง

ครั้นเมื่อความตระหนกได้คลายไปจากอิบรอฮีมแล้ว และข่าวดีได้มายังเขา เขาก็โต้เถียงเราในเรื่องของกลุ่มชนลูฏ

แท้จริงอิบรอฮีมนั้นเป็นผู้อดทนขันติ จิตใจอ่อนโยน หันหน้าเข้าหาอัลลอฮ์เสมอ

โอ้อิบรอฮีมเอ๋ย จงผินหลังจากเรื่องนี้เถิด แท้จริงพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าได้มาถึงแล้ว และแท้จริงพวกเขานั้น จะมีการลงโทษที่ไม่อาจยับยั้งได้มายังพวกเขาอย่างแน่นอน

และเมื่อบรรดาทูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มายังลูฏ เขามีความทุกข์และอึดอัดใจเพราะพวกเขา พร้อมเขากล่าวว่า นี่เป็นวันที่ยากลำบากยิ่ง

และกลุ่มชนของเขาได้มาหาเขา ตะบึงมายังเขา และพวกเขาเคยทำความชั่วมาก่อน เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย นี่คือบรรดาลูกสาวของฉัน พวกเธอนั้นบริสุทธิ์ยิ่งสำหรับพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด และอย่าทำให้ฉันอับอายต่อแขกของฉันเลย ไม่มีสุภาพบุรุษผู้สุขุมคัมภีรภาพในหมู่พวกเจ้าบ้างหรือ?!

พวกเขากล่าวว่า แน่นอน เจ้าก็รู้ดีว่า เราไม่มีสิทธิ์ในลูกสาวของเจ้า และแท้จริงเจ้าก็รู้ดีถึงสิ่งที่เราปรารถนา

เขากล่าวว่า หากว่าฉันมีกำลังปราบพวกเจ้า หรือฉันหาที่พักหลักอันมั่นคง

พวกเขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า โอ้ลูฏเอ๋ย พวกเราเป็นทูตจากพระผู้อภิบาลของเจ้า พวกเขาเหล่านั้นไม่สามารถที่ะเข้าถึงเจ้าได้หรอก ดังนั้น เจ้าจงเดินทางกับครอบครัวของเจ้าในเวลาส่วนหนึ่งของกลางคืนที่ยังเหลืออยู่ และจงอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าเหลียวหลังกลับมา เว้นแต่ภริยาของเจ้า แท้จริงจะประสบแก่นางเช่นเดียวกับที่ได้ประสบแก่พวกเขา แท้จริงสัญญาของพวกเขาคือยามเช้า ก็ยามเช้านั้นมิได้ใกล้เข้ามาแล้วดอกหรือ?

ดังนั้น เมื่อคำบัญชาของเราได้มาถึง เราได้พลิกข้างบนของมันเป็นข้างล่าง (ผลิกเมือง) และเราได้ให้ก้อนหินแกร่งหล่นพรูลงมากองแล้วกองเล่า

(ก้อนหินเหล่านั้น) ถูกตราเครื่องหมายไว้ ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้า และมันไม่ไกลไปจากบรรดาผู้อธรรม

และยังกลุ่มชนของมัดยัน เราได้ส่งพี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือชุอัยบ์ เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดสำหรับพวกเจ้านอกจากพระองค์ และพวกเจ้าอย่าให้ขาดซึ่งการตวง และการชั่ง แท้จริงฉันเห็นพวกเจ้าจำเริญ และแท้จริงฉันเกรงกลัวแทนพวกเจ้าซึ่งการลงโทษในวันที่สกัดล้อมไว้หมด

และโอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงให้ครบสมบูรณ์ไว้ซึ่งการตวงและการชั่งโดยเที่ยงธรรม และอย่าให้ความบกพร่องเกิดขึ้นแก่มนุษย์ซึ่งสิ่งต่างๆ ของพวกเขา และอย่าก่อกวนในแผ่นดินโดยเป็นผู้ก่อการเสียหาย

สิ่งที่เหลืออยู่ของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา และฉันไม่ใช่ผู้พิทักษ์ของพวกเจ้า

พวกเขากล่าวว่า โอ้ชุอัยบ์เอ๋ย การละหมาดของเจ้าสั่งสอนเจ้า ให้พวกเราละทิ้งสิ่งที่บรรพบุรุษของเราเคารพบูชา หรือให้เราละทิ้งการกระทำต่าง ๆ ต่อทรัพย์สินของเราตามที่เราต้องการกระนั้นหรือ แท้จริงท่านนั้นเป็นผู้อดทนขันติ เป็นผู้มีสติปัญญา

เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากฉันอยู่บนพื้นฐานของหลักฐานอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉัน และพระองค์ได้ประทานริซกีแก่ฉัน ซึ่งเป็นริซกีที่ดีจากพระองค์ และฉันไม่ปรารถนาที่จะขัดแย้งกับพวกเจ้า ในสิ่งที่ฉันได้ห้ามพวกเจ้าให้ละเว้น ฉันไม่ปรารถนาสิ่งใดนอกจากการฟื้นฟูในการดีให้เกิดขึ้นมากที่สุดเท่าที่ฉันจะทำได้ และความสำเร็จของฉันจะไม่เกิดขึ้น เว้นแต่ด้วยความช่วยเหลือจากอัลลอฮ์ แด่พระองค์ฉันขอมอบหมายและยังพระองค์เท่านั้นฉันกลับไปหา

และโอ้กลุ่มชนของฉัน อย่าให้การแตกแยกของฉันทำให้พวกเจ้ากระทำผิด ซึ่งจะประสบแก่พวกเจ้าเช่นที่ได้ประสบแก่กลุ่มชนของนูห์หรือกลุ่มชนของฮูด หรือกลุ่มชนของศอลิฮ์ และกลุ่มชนของลูฏมิได้อยู่ห่างไกลจากพวกท่าน

และพวกเจ้าจงขออภัยโทษต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า แล้วจงกลับเนื้อกลับตัวต่อพระองค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันนั้นเป็นผู้ทรงเมตตา ผู้ทรงรักใคร่เสมอ

พวกเขากล่าวว่า โอ้ ชุอัยบ์เอ๋ย เราไม่เข้าใจส่วนมากที่เจ้ากล่าว และแท้จริงเราเห็นว่าเจ้าเป็นคนอ่อนแอในหมู่พวกเรา ถ้ามิใช่เพราะครอบครัวของเจ้าแล้ว เราจะเอาหินขว้างเจ้าและเจ้าก็มิได้เป็นผู้มีอำนาจเหนือพวกเรา

เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย ครอบครัวของฉันเป็นที่นับถือแก่พวกเจ้ามากยิ่งกว่าอัลลอฮ์กระนั้นหรือ? และพวกเจ้าได้เอาพระองค์ไว้เบื้องหลังพวกเจ้า แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันเป็นผู้ทรงรอบรู้อย่างครอบคลุมในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และโอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงทำงานตามสมรรถภาพของพวกเจ้า แท้จริง ฉันก็เป็นผู้ทำงาน (ตามหน้าที่ของฉัน) ในไม่ช้าพวกเจ้าก็จะรู้ว่าผู้ใดที่จะประสบแก่เขาซึ่งการลงโทษอันจะทำให้เขาอดสูและผู้ใดที่เขาเป็นผู้โกหก และพวกเจ้าจงคอยเฝ้าดูเถิด แท้จริงฉันก็ร่วมกับพวกเจ้าคอยเฝ้าดูเช่นกัน

และเมื่อพระบัญชาของเราได้มาถึง เราได้ช่วยชุอัยบ์และบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขาให้รอดพ้น ด้วยความเมตตาจากเรา และเสียงกัมปนาทได้คร่าชีวิตเหล่าบรรดาผู้อธรรมแล้วพวกเขาได้กลายเป็นผู้นอนพังพาบตายในบ้านเรือนของพวกเขา

ประหนึ่งว่าพวกเขามิได้เคยอยู่ในนั้นมาก่อน พึงทราบเถิด ความห่างไกลจากความเมตตามีไว้สำหรับชนชาวมัดยัน เช่นเดียวกับที่ชาวษะมูดได้ห่างไกลมาแล้ว

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณของเราอันมากมาย และหลักฐานอันชัดแจ้ง

ยังฟิรเอาน์และบรรดาชนชั้นนำของเขา พวกเขาได้ปฏิบัติตามคำสั่งของฟิรเอาน์และคำสั่งของฟิรเอาน์นั้นมิชอบธรรม

เขา (ฟิรเอาน์) จะนำหน้ากลุ่มชนของเขาในวันกิยามะฮ์ แล้วนำพวกเขาลงในไฟนรก และมันเป็นแหล่งลงไปที่ชั่วช้าที่พวกเขาได้ลงไป

และ (ในโลกนี้) พวกเขาก็ถูกสาปแช่งตามไปด้วย และในวันกิยามะฮ์ มันเป็นของขวัญที่ชั่วช้า ซึ่งของขวัญที่ถูกให้ (แก่พวกเขา)

นั่นคือส่วนหนึ่งจากเรื่องราวของเมืองต่างๆ เราได้บอกเล่ามันแก่เจ้า ส่วนหนึ่งของมันยังคงอยู่ และบางส่วนก็เสื่อมโทรมไปแล้ว

และเรามิได้อธรรมต่อพวกเขา แต่ว่าพวกเขาอธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง และบรรดาพระเจ้าของพวกเขาที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์นั้นไม่สามารถอำนวยประโยชน์ใดๆ ให้แก่พวกเขาเลย เมื่อพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าได้มาถึง และพระเจ้าเหล่านั้นมิได้เพิ่มอันใดแก่พวกเขา นอกจากความพินาศ

และเช่นนี้แหละคือการลงโทษของพระผู้อภิบาลของเจ้า เมื่อพระองค์ทรงลงโทษถิ่นทุรกันดารอันเป็นที่อธรรม แท้จริงการลงโทษของพระองค์นั้นเจ็บแสบสาหัส

แท้จริง ในการนั้นเป็นสัญญาณสำหรับผู้ที่กลัวการลงโทษในวันอาคิเราะฮ์ นั่นคือวันแห่งการรวบรวมปวงมนุษย์สำหรับพระองค์ และนั่นคือวันแห่งการอยู่พร้อมหน้า

และเรามิได้หน่วงมัน เว้นแต่เพื่อวาระที่ถูกกำหนดไว้

วัน ซึ่งเมื่อมันมาถึง จะไม่มีชีวิตใดพูดได้ เว้นแต่โดยการอนุมัติของพระองค์ ดังนั้น ในหมู่พวกเขาจะมีผู้เป็นทุกข์และผู้เป็นสุข

ดังนั้น สำหรับบรรดาผู้เป็นทุกข์ก็จะอยู่ในนรก สำหรับพวกเขานั้นคือการถอนหายใจและการสะอื้น

พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ตราบเท่าที่ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินยืนยง เว้นแต่ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้กระทำโดยเด็ดขาดตามที่พระองค์ทรงปรารถนา

ส่วนบรรดาผู้เป็นสุขก็จะอยู่ในสรวงสวรรค์ พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาลตราบเท่าที่ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินยืนยง เว้นแต่ที่พระผู้อภิบาลของของเจ้าทรงประสงค์ เป็นการประทานให้โดยปราศจากการตัดทอน

ดังนั้น เจ้าจงอย่าอยู่ในการสงสัยเลย (โอ้ มุฮัมหมัด) ในสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชา พวกเขามิได้เคารพบูชาสิ่งใด เว้นแต่เช่นเดียวกับที่บรรพบุรุษของพวกเขาได้เคารพบูชามาก่อนแล้ว และแท้จริงเราจะแบ่งส่วนของพวกเขาให้แก่พวกเขาอย่างครบถ้วนโดยไม่ลดหย่อน

และโดยแน่นอน เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา แล้วได้เกิดการขัดแย้งกันขึ้นในนั้น และหากมิใช่เพราะคำพจนารถจากพระผู้อภิบาลของเจ้ามาล่วงหน้าไว้ก่อนแล้ว แน่นอนก็คงจะถูกตัดสินระหว่างพวกเขา โดยแท้จริงแล้ว พวกเขาอยู่ในการสงสัยพิกลอย่างไม่เชื่อถือต่อข้อนั้น

และแท้จริง ชนทั้งหลายนั้น พระผู้อภิบาลของเจ้าจะทรงตอบแทนแก่พวกเขาอย่างครบถ้วนซึ่งการงานของพวกเขา แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่พวกเขากระทำ

ดังนั้นจงยืนหยัดในความเที่ยงธรรมเช่นที่เจ้าถูกบัญชา และผู้ที่ขอลุแก่โทษกับเจ้า และพวกเจ้าจงอย่าได้เกินเลย แท้จริงพระองค์ทรงรู้เห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และพวกเจ้าจงอย่าคล้อยตามบรรดาผู้อธรรม มิฉะนั้นไฟนรกจะแผ้วพานพวกเจ้า และสำหรับพวกเจ้าไม่มีผู้คุ้มครองใดนอกจากอัลลอฮ์ หลังจากนั้น พวกเจ้าจะไม่ได้รับการช่วยเหลือ

และเจ้าจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด ตามปลายช่วงทั้งสองของกลางวันและยามต้นจากกลางคืน แท้จริงการดีทั้งหลายย่อมลบล้างความชั่วทั้งหลาย นั่นคือข้อเตือนสำหรับบรรดาผู้ที่รำลึก

และเจ้าจงอดทน เพราะแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้การตอบแทนของบรรดาผู้ทำดีนั้นสูญหาย

ไฉนกี่ชั่วคนแล้วก่อนหน้าพวกเจ้า จึงไม่มีปัญญาชนห้ามปรามการก่อความเสียหายในแผ่นดิน เว้นแต่จำนวนน้อยในหมู่พวกเขาเท่านั้นจากผู้ที่เราได้ช่วยให้รอด และบรรดาผู้อธรรมได้ปฏิบัติตามสิ่งที่พวกเขาถูกให้อยู่ในความสำราญ พวกเขาจึงเป็นผู้กระทำผิด

และพระผู้อภิบาลของเจ้าจะไม่ทรงทำลายถิ่นใดโดยอธรรม ตราบใดที่ผู้อยู่อาศัยถิ่นนั้นเป็นผู้ฟื้นฟูการดี

และหากพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้มนุษย์ทั้งหลายเป็นประชาชาติเดียวกัน ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังคงขัดแย้งกัน

เว้นแต่ผู้ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเมตตา และเช่นนั้นแหละ พระองค์ทรงบังเกิดพวกเขา และพระพจนารถของพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงกำหนดไว้สมบูรณ์แล้ว แน่นอนข้าจะให้นรกนั้นเต็มไปด้วยพวกญินและมนุษย์รวมทั้งหมด

และทั้งหมดที่เราได้บอกเล่าแก่เจ้า จากเรื่องราวของบรรดาเราะซูล เพื่อทำให้จิตใจของเจ้าหนักแน่น และความจริงนี้ก็ได้มายังเจ้าแล้ว และเป็นการเตือนสติ และข้อรำลึกสำหรับผู้ศรัทธาทั้งหลาย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้ไม่ศรัทธาว่า พวกเจ้าจงกระทำตามแนวทางของพวกท่าน แท้จริงเราก็กระทำเช่นกัน (ตามแนวทางของเรา)

และพวกเจ้าจงคอยดูเถิด แท้จริงเราก็เป็นผู้คอยดู

และเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ผู้เดียวซึ่งสิ่งพ้นญาณวิสัยแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและยังพระองค์เท่านั้นซึ่งการงานทั้งมวลจะถูกนำกลับไป ดังนั้นเจ้าจงเคารพภักดีต่อพระองค์เถิด และจงมอบหมายต่อพระองค์ และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิได้ทรงเผลอในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

อลิฟ ลาม รออ์ [1] เหล่านั้นคือโองการทั้งหลายแห่งคัมภีร์ที่ชัดแจ้ง ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์อัลกุรอานลงมาเป็นภาษาอาหรับ เพื่อพวกเจ้าจะได้เข้าใจ

เราจะเล่าเรื่องราวที่ดียิ่งแก่เจ้า ตามที่เราได้วะฮีย์อัลกุรอานนี้แก่เจ้า และหากว่าก่อนหน้านี้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้ไม่รู้เรื่องราว

จงรำลึกเถิดว่า ยูซุฟได้กล่าวแก่พ่อของเขาว่า โอ้พ่อจ๋า แท้จริงฉันได้เห็นดวงดาวสิบเอ็ดดวง และดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ ฉันเห็นพวกมันสุญูดต่อฉัน

เขา (ยะอฺกูบ) กล่าวว่า โอ้ลูกรักเอ๋ย เจ้าอย่าเล่าความฝันของเจ้าแก่พี่น้องของเจ้า เพราะพวกเขาจะวางอุบายแก่เจ้าอย่างมีเล่ห์เหลี่ยม แท้จริงชัยฏอนนั้นเป็นศัตรูที่ชัดแจ้งสำหรับมนุษย์

และเช่นนั้นแหละพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเลือกเจ้า และทรงสอนเจ้าให้รู้วิชาทำนายฝัน และทรงทำให้ความโปรดปรานของพระองค์แก่เจ้านั้นสมบูรณ์ และแก่วงศ์วานของยะอ์กูบ เช่นเดียวกับที่พระองค์ได้ทรงให้สมบูรณ์ ซึ่งความโปรดปรานแก่ปู่ทั้งสองของเจ้าแต่ก่อน คืออิบรอฮีมและอิสหาก แท้จริงพระเจ้าของเจ้าเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แท้จริงเกี่ยวกับยูซุฟและพี่น้องของเขานั้น มีบทเรียนต่างๆ สำหรับผู้สอบถาม

จงรำลึกถึง ขณะที่พวกเขากล่าวกันว่า แน่นอนยูซุฟและน้องของเขาเป็นที่รักแก่พ่อของเรายิ่งกว่าพวกเรา ทั้งๆ ที่พวกเราเป็นกลุ่มแข็งแรง แท้จริงพ่อของเราอยู่ในการหลงผิดจริงๆ

พวกเจ้าจงฆ่ายูซุฟ หรือเอาไปทิ้งยังแผ่นดินหนึ่ง (ที่ไกล) เพื่อความเอาใจใส่ของพ่อของพวกเจ้าจะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะเป็นกลุ่มชนที่ดีหลังจากเขา

คนหนึ่งในหมู่พวกเขากล่าวว่าพวกเจ้าอย่าฆ่ายูซุฟเลย แต่จงโยนเขาลงในก้นบ่อ เพื่อผู้เดินทางบางคนจะได้เอาเขาไป หากพวกเจ้าจำต้องกระทำเช่นนั้น

พวกเขากล่าวว่า โอ้พ่อของเรา ทำไมท่านจึงไม่ไว้ใจเราในการดูแลยูซุฟ และแท้จริงเรานั้นเป็นผู้หวังดีต่อเขา

พรุ่งนี้ ขอให้ส่งเขาไปกับเราเถิด เพื่อเขาจะได้กินดื่มอย่างเต็มที่และเล่นสนุก และแท้จริง เราจะเป็นผู้ดูแลเขา

(พ่อของพวกเขา) ตอบว่า แท้จริง ฉันนั้น แน่นอน มันทำให้ฉันเศร้าใจที่พวกเจ้าจะพาเขาไป และฉันเกรงว่าหมาป่าจะกินเขา โดยที่พวกเจ้าละเลยในการดูแลเขา

พวกเขากล่าวว่า ถ้าหมาป่ากินเขา โดยที่เราเป็นกลุ่มที่แข็งแรง แท้จริง เมื่อนั้น พวกเราเป็นผู้ขาดทุนแน่นอน

เมื่อพวกเขาพาเขาไป และตกลงว่าจะโยนเขาลงไปในก้นบ่อ และเราได้วะฮีย์แก่เขาว่า แน่นอน เจ้าจะได้เล่าแก่พวกเขาถึงการกระทำของพวกเขาในครั้งนี้ โดยที่พวกเขาไม่รู้สึก

และพวกเขาได้กลับมาหาพ่อของพวกเขาเวลาค่ำ พลางร้องไห้

พวกเขากล่าวว่า โอ้ พ่อของเรา! แท้จริงเราได้ออกไปวิ่งแข่งกันและทิ้งยูซุฟไว้ให้เฝ้าที่สิ่งของของเรา แล้วหมาป่าได้มากินเขา และแน่นอนท่านจะไม่เชื่อเรา แม้ว่าเราจะเป็นผู้สัตย์จริงก็ตาม

และพวกเขาได้นำเสื้อของเขามา มีเลือดปลอมติดอยู่ พ่อของพวกเขากล่าวว่า มิใช่เช่นนั้นดอก จิตใจของพวกเจ้าได้ตบแต่งเรื่องนี้ขึ้นสำหรับพวกเจ้า ดังนั้น การอดทนโดยสงบ และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ให้ความช่วยเหลือในสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวอ้าง

และขบวนพ่อค้าผู้เดินทางได้มาถึง แล้วพวกเขาก็ได้ส่งคนตักน้ำของพวกเขาออกไปหาน้ำ เขาได้หย่อนถุงหนังตักน้ำของเขาลงไป (ในบ่อ) เขากล่าวว่า ข่าวดีแท้ๆ นี่คือเด็ก และพวกเขาได้ซ่อนเขาไว้เป็นสินค้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขากระทำ

และพวกเขาได้ขายเขาด้วยราคาถูก นับได้ไม่กี่ดิรฮัม และพวกเขาเป็นผู้มักน้อย

และผู้ที่ซื้อเขามาจากอียิปต์กล่าวกับภริยาของเขาว่า จงให้ที่พักแก่เขาอย่างมีเกียรติ บางทีเขาอาจทำประโยชน์ให้เราได้บ้างหรือรับเขาเป็นบุตร และเช่นนั้นแหละเราได้ทำให้ยูซุฟมีอำนาจในแผ่นดิน และเพื่อเราจะได้สอนเขาซึ่งการทำนายของคำบอกเล่าต่างๆ และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้พิชิตในกิจการของพระองค์ และแต่ว่าส่วนใหญ่ของมนุษย์ไม่รู้

และเมื่อเขาบรรลุวัยฉกรรจ์ของเขา เราได้ประทานแก่เขาซึ่งวิทยปัญญาและวิทยาการ และเช่นนั้นแหละ เราจะตอบแทนแก่บรรดาผู้ทำการดี

และนางได้ยั่วยวนเขาโดยที่เขาอยู่ในบ้านของนางและนางได้ปิดประตูอย่างแน่นและกล่าวว่า มานี่ซิ เขากล่าวว่า ฉันขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ แท้จริง เขาเป็นนายของฉัน ผู้ที่ให้ที่พำนักอันดีแก่ฉัน แท้จริงบรรดาผู้อธรรมจะไม่บรรลุความสำเร็จ

และแท้จริง นางได้ตั้งใจมั่นในตัวเขาและเขาก็ตั้งใจในตัวนาง หากเขาไม่เห็นหลักฐานแห่งพระผู้อภิบาลของเขา เช่นนั้นแหละเพื่อเราจะให้ความชั่วและความลามกห่างไกลจากเขา แท้จริงเขาคือคนหนึ่งในปวงบ่าวของเราที่บริสุทธิ์ใจ

และทั้งสองได้วิ่งไปที่ประตูและนางได้ดึงเสื้อของเขาขาดจากด้านหลัง และทั้งสองได้พบสามีของนางที่ประตู นางกล่าวว่าอันใดเล่าคือโทษของผู้ประสงค์ร้ายต่อภริยาของท่าน นอกจากการจำคุกหรือการลงโทษอย่างเจ็บปวด

เขากล่าวว่า นางใคร่ยั่วยวนขืนใจฉัน และพยานคนหนึ่งจากบริวารของนางได้เป็นพยาน หากเสื้อของเขาถูกฉีกขาดทางด้านหน้า ดังนั้นนางก็พูดจริง และเขาอยู่ในหมู่ผู้กล่าวเท็จ

และหากว่าเสื้อของเขาฉีกขาดจากด้านหลัง ดังนั้นนางก็กล่าวเท็จ และเขาอยู่ในหมู่ผู้พูดจริง

ดังนั้น เมื่อเขาเห็นเสื้อของเขาถูกฉีดขาดทางด้านหลัง เขากล่าวว่า แท้จริงมันเป็นอุบายของพวกเธอ แท้จริงอุบายของพวกเธอนั้นยิ่งใหญ่

ยูซุฟ จงผินหลังให้เรื่องนี้เถิด และเธอจงขออภัยโทษในความผิดของเธอ แท้จริงเธออยู่ในหมู่ผู้กระทำผิด

และบรรดาสตรีในเมืองกล่าวว่า ภรรยาของอัลอะซีซได้ยั่วยวนเด็กรับใช้ของเธอให้ต้องการเธอ แท้จริงความรักของเธอ (ที่มียูซุฟ) ได้แทรกซึมเข้าไปในหัวใจของเธอแล้ว แท้จริงเราถือว่าเขาอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

เมื่อนางได้ยินคำสบประมาทของผู้หญิงเหล่านั้น นางก็เชิญพวกนางและเตรียมงานเลี้ยงสำหรับพวกนาง และได้มอบมีดให้กับพวกนางแต่ละคน และเขากล่าวว่า: จงออกไปข้างหน้าพวกนาง ดังนั้นเมื่อพวกนางเห็นเขา พวกนางก็พวกนางก็ได้สรรเสริญเขา(ด้วยความประหลาดใจในความงาม) และพวกนางก็ทำการเฉือนมือของพวกนางเองโดยไม่รู้สึกตัว และกล่าวว่า “เป็นไปไม่ได้! นี่ไม่ใช่มนุษย์ นี่ไม่ใช่ใครอื่นนอกจากมะลักผู้สูงศักดิ์!”

นางกล่าวว่า นั่นคือสิ่งที่พวกเธอสบประมาทฉัน และแท้จริงฉันได้ยั่วยวนเขา แต่เขาปฏิเสธอย่างหนักแน่น และหากเขาไม่ทำตามที่ฉันสั่ง เขาจะต้องถูกจำคุกอย่างแน่นอน และจะถูกดูหมิ่นเหยียดหยาม

เขากล่าวว่า โอ้ พระผู้อภิบาลของฉัน คุกนั้นเป็นที่รักยิ่งแก่ฉัน ยิ่งกว่าสิ่งที่พวกนางเรียกร้องไปสู่มัน และหากพระองค์มิทรงให้อุบายของพวกนางพ้นไปจากฉันแล้ว ฉันคงเอนอ่อนไปหาพวกนาง และฉันจะเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้โง่เขลา

ดังนั้น พระผู้อภิบาลของเขาได้ตอบรับเขา แล้วพระองค์ทรงให้อุบายของพวกนางห่างพ้นไป แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

ในภายหลัง เมื่อเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาหลังจากที่ได้พบเห็นหลักฐาน (ก็ลงความเห็นว่า) ต้องขังเขาไว้ชั่วเวลาหนึ่ง

และชายหนุ่มสองคน (มหาดเล็ก) ได้เข้าคุกพร้อมกับเขา หนึ่งในสองคนกล่าวว่า แท้จริงฉันฝันเห็นว่าฉันคั้นเหล้า และอีกคนหนึ่งกล่าวว่า แท้จริงฉันฝันเห็นว่าฉันแบกขนมปังเหนือศรีษะของฉัน แล้วมีนกจิกกินมัน ได้โปรดแจ้งการทำนายของมันแก่เราเถิด แท้จริงเราเห็นท่านอยู่ในหมู่ผู้ทำดี

เขากล่าวว่า อาหารที่เจ้าทั้งสองจะได้รับจะยังไม่มาถึงเจ้าทั้งสอง เว้นแต่ฉันจะบอกกับเจ้าทั้งสองเป็นการทำนายมัน ก่อนที่มันจะมาถึงเจ้าทั้งสอง นั่นแหละคือสิ่งที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงสอนฉัน แท้จริงฉันได้ละทิ้งแนวทางของกลุ่มชนผู้ไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และพวกเขาเป็นพวกที่ปฏิเสธศรัทธาต่อวันปรโลก

"และฉันได้ดําเนินตามแนวทางของบรรพบุรุษของฉัน คืออิบรอฮีม อิสหาก และยะอ์กูบ ไม่เป็นการบังควรแก่เราที่จะตั้งภาคีด้วยสิ่งใดต่ออัลลอฮ์ นั่นคือความโปรดปรานของอัลลอฮ์แก่เราและมนุษยชาติ แต่มนุษย์ส่วนมากไม่สำนึกในความกรุณา (ของพระองค์)"

"โอ้ เพื่อนร่วมคุกทั้งสอง! เหล่าพระเจ้าที่แตกต่างกันจะดีกว่า หรือว่าอัลลอฮ์ พระผู้ทรงเอกะ พระผู้ทรงมีอำนาจ?"

สิ่งที่พวกเจ้าเคารพสักการะอื่นจากพระองค์นั้น เป็นเพียงแต่บรรดานาม ที่พวกเจ้าและบรรพบุรุษของพวกเจ้าได้ตั้งให้แก่มัน อัลลอฮ์ไม่ได้ทรงประทานหลักฐานในเรื่องนี้ลงมา การตัดสินไม่ได้เป็นสิทธิของผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น พระองค์บัญชาไม่ให้พวกเจ้าเคารพสักการะสิ่งใด นอกจากพระองค์เท่านั้น นั่นคือศาสนาที่เที่ยงธรรม แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้

"โอ้ เพื่อนร่วมคุกทั้งสอง! ส่วนคนหนึ่งนั้น จะ (กลับไป) รินสุราให้นายของเขา ส่วนอีกคนหนึ่งจะถูกแขวนตรึง แล้วนกจะจิกกินศีรษะของเขา เรื่องที่เจ้าทั้งสองขอความเห็นนั้น ถูกกำหนดไว้แล้ว"

และเขากล่าวแก่หนึ่งในสองคน ที่เขาคิดว่าจะพ้นโทษว่า "จงเล่าเรื่องราวของฉัน ณ ที่เจ้านายของเจ้า" แล้วชัยฏอนได้ทำให้เขาคนนั้นลืมที่จะบอกแก่เจ้านายของตน เขาจึงอยู่ในคุกอีกหลายปี

และกษัตริย์ได้ตรัสว่า "ฉันฝันเห็นแม่โคอ้วนเจ็ดตัวถูกแม่โคผอมเจ็ดตัวกลืนกิน และรวงข้าวเขียวสดเจ็ดรวงและที่เหลือนั้นกรอบแห้ง โอ้ ขุนนางทั้งหลาย! จงอธิบายความฝันของฉันนี้ให้แก่ฉัน หากพวกเจ้าเป็นผู้ทำนายฝันได้"

พวกเขากล่าวว่า "เป็นการฝันที่สับสน และพวกเราไม่ใช่ผู้รู้ในการทำนายฝัน"

คนที่รอดพ้นในสองคนนั้น รำลึกขึ้นมาได้หลังจากระยะเวลาผ่านไปอันแสนนาน กล่าวว่า "ฉันจะบอกพวกท่านซึ่งการทำนายฝันนั้น พวกท่านจงส่งฉันไปเถิด"

"โอ้ ยูสุฟผู้ซื่อสัตย์! จงอธิบายแก่เรา เรื่องแม่โคอ้วนเจ็ดตัวถูกแม่โคผอมเจ็ดตัวกลืนกิน และรวงข้าวเขียวสดเจ็ดรวงและที่เหลือนั้นกรอบแห้ง หวังว่าฉันจะกลับไปหาผู้คนเหล่านั้น เพื่อพวกเขาจะได้รู้เรื่อง"

เขากล่าวว่า "พวกเจ้าจะเพาะปลูกเจ็ดปีต่อเนื่องกัน แล้วสิ่งที่พวกเจ้าเก็บเกี่ยวได้ จงปล่อยมันไว้ในรวงของมัน เว้นแต่ส่วนน้อยที่พวกเจ้าจะเอามาบริโภค"

"หลังจากนั้น เจ็ดปีแห่งความแห้งแล้งจะติดตามมา มันจะกินสิ่งที่พวกเจ้าสะสมไว้สำหรับมัน นอกจากส่วนน้อยที่พวกเจ้าจะเก็บไว้ทำพันธุ์"

"แล้วหลังจากนั้น ปีที่ผู้คนจะได้รับฝนก็จะตามมา และในปีนั้นพวกเขาจะได้คั้นองุ่น"

และกษัตริย์นั้นกล่าวว่า "จงนำเขามาหาฉันซิ!" เมื่อคนนำข่าวมาหาเขา เขากล่าวว่า "จงกลับไปยังนายของเจ้า แล้วถามเขาถึงเรื่องของพวกผู้หญิงที่เฉือนมือตนเอง แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ถึงอุบายของนางเหล่านั้น"

กษัตริย์ตรัสว่า "สภาพของพวกเจ้าเป็นเช่นไรขณะที่พวกเจ้าพยายามจะล่อลวงยูซุฟ?" พวกนางกล่าวว่า "ขออัลลอฮ์ทรงคุ้มครอง เราไม่รู้ความชั่วใด ๆ เกี่ยวกับเขา" ภริยาของอัลอะซีซกล่าวว่า "บัดนี้ความจริงได้ปรากฏชัดแล้ว ฉันได้ยั่วยวนเขาเอง และแท้จริงเขาคือผู้หนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง"

(นางกล่าวว่า) "ทั้งนี้เพื่อให้เขา (อัลอะซีซ) รู้ว่า ฉันไม่ได้ทรยศต่อเขาในระหว่างที่ (เขา) ไม่อยู่ และแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงให้อุบายของผู้ทรยศประสบความสำเร็จ"

"และฉันก็ไม่ใช่จะแก้ตัว แท้จริงกิเลสตัณหานั้นกระตุ้นให้ทำความชั่วอย่างแรงกล้า นอกจากผู้ที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงเมตตา แท้จริงพระอภิบาลของฉันเป็นพระผู้ทรงอภัย พระผู้ทรงเมตตาเสมอ"

และกษัตริย์ตรัสว่า "จงนำเขามาหาฉันเถิด! ฉันจะแต่งตั้งเขาให้เป็นผู้ใกล้ชิดของฉัน" เมื่อยูสุฟได้สนทนากับเขาแล้ว กษัตริย์ตรัสว่า "แท้จริง เจ้าอยู่ต่อหน้าเราวันนี้ เป็นผู้มีตําแหน่งสูงส่ง เป็นที่ไว้วางใจ"

ยูซุฟกล่าวว่า: "ให้ฉันเป็นผู้จัดการคลังสมบัติของแผ่นดิน (อียิปต์) ฉันพร้อมที่จะดูแลมันให้ดีที่สุดและรู้วิธีการจัดการ"

และเช่นนั้นแหละ เราได้ให้ยูสุฟมีอํานาจในแผ่นดิน เขามีอิสระที่จะพำนักอยู่ที่ใดก็ได้ตามที่เขาต้องการ เราให้ความเมตตาของเราแก่ผู้ที่เราประสงค์ และเราจะไม่ทำให้การตอบแทนของบรรดาผู้ทำดีนั้นสูญหาย

และแน่นอนการตอบแทนในวันปรโลกนั้นดียิ่งสำหรับบรรดาผู้ศรัทธาและพวกเขาก็จะยำเกรงอยู่เสมอ

และ (เมื่อฤดูแล้งมาถึง) บรรดาพี่ชายของยูซุฟก็มา แล้วพวกเขาก็เข้าไปหาเขา ยูซุฟจำพวกเขาได้ทันทีในขณะที่พวกเขาจำเขาไม่ได้

และเมื่อเขาได้จัดเตรียมเสบียงอาหารและสัมภาระเดินทางของพวกเขาให้แก่พวกเขาแล้ว เขากล่าวว่า "จงนำน้องชายของพวกเจ้าจากบิดาของพวกเจ้ามาหาฉัน พวกเจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า ฉันได้ตวงให้อย่างครบถ้วน และฉันนั้นดียิ่งในหมู่ผู้ให้การต้อนรับ"

"หากพวกเจ้าไม่นำเขามาหาฉัน จะไม่มีการตวงจากฉันให้พวกเจ้าอีก และพวกเจ้าอย่าเข้าใกล้ฉัน"

พวกเขากล่าวว่า "เราจะเกลี้ยกล่อมบิดาของเขาให้เขาออกมา และแท้จริงเราทำได้อย่างแน่นอน"

และ (หลังจากนั้น) เขาก็กล่าวแก่พวกคนใช้ของเขาว่า "จงใส่สินค้าของพวกเขาไว้ในกระสอบของพวกเขา หวังว่าพวกเขาคงจะจำมันได้ เมื่อพวกเขากลับไปหาครอบครัวของพวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้กลับมาอีก"

ดังนั้น เมื่อพวกเขากลับไปหาพ่อของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า "โอ้ พ่อของเรา! พวกเราจะไม่ได้รับการตวงอีกในครั้งต่อไป (เว้นแต่บุนยะมีนจะไปด้วย) ฉะนั้นจงส่งเขาไปกับเรา เพื่อว่าพวกเราจะได้รับการตวง และแท้จริงเราจะดูแลเขาให้ดีที่สุดอย่างแน่นอน"

เขา (พ่อ) กล่าวว่า "จะให้ฉันไว้ใจพวกเจ้าเกี่ยวกับเขา อย่างที่ฉันเคยไว้ใจพวกเจ้าที่มีต่อพี่ชายของเขาเมื่อก่อนหน้านี้กระนั้นหรือ? ดังนั้นอัลลอฮ์ทรงเป็นพระผู้ดูแลที่ดียิ่ง และพระองค์เท่านั้น ทรงเมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตาทั้งหลาย"

และเมื่อพวกเขาเปิดเสบียงของพวกเขา ก็เห็นเงินของพวกเขาถูกคืนกลับมายังพวกเขาแล้ว พวกเขาจึงกล่าวว่า "โอ้ พ่อของเรา! เราต้องการอะไรอีก? นี่เงินของเราถูกส่งคืนกลับมายังเรา แล้วเรายังได้นำเสบียงมายังครอบครัวของเราอีกด้วย และเราจะคุ้มกันน้องชายของเรา และเราจะได้เพิ่มการตวงอีกหนึ่งตัวอูฐ นั่นเป็นการตวงที่ง่าย"

(พ่อของพวกเขา) กล่าวว่า "ฉันจะไม่ปล่อยให้เขาไปกับพวกเจ้าเด็ดขาด จนกว่าพวกเจ้าจะให้คำมั่นสัญญาอันมั่นคงจากอัลลอฮ์ให้แก่ฉันก่อนว่า พวกเจ้าจะพาเขากลับมาหาฉัน เว้นแต่ว่าพวกเจ้าจะถูกปิดล้อม" ดังนั้นเมื่อพวกเขาได้ให้คำมั่นสัญญาอันมั่นคงแก่เขาแล้ว เขากล่าวว่า "อัลลอฮ์เป็นพยานในสิ่งที่เราสัญญากัน”

และเขากล่าวอีกว่า: "โอ้ ลูก ๆ ของฉัน! พวกเจ้าอย่าเข้า (เมืองอียิปต์) ทางประตูเดียว แต่จงเข้าทางหลายประตู และฉัน (ด้วยคำแนะนำของฉัน) ไม่สามารถช่วยพวกเจ้าจากสิ่งที่อัลลอฮ์กำหนดไว้ได้ การตัดสินทั้งหมด (ทั้งเหตุและผล) เป็นสิทธิของอัลลอฮ์เท่านั้น ฉันมอบหมายต่อพระองค์ ดังนั้น จงมอบหมายแด่พระองค์เถิด โอ้ บรรดาผู้ให้การมอบหมายทั้งหลาย"

และเมื่อได้เข้าเมืองตามที่พ่อของพวกเขาได้สั่งไว้ ไม่มีสิ่งใดที่จะช่วยพวกเขาให้พ้นจากอัลลอฮ์ได้ เว้นแต่ความต้องการในจิตใจของยะอ์กูบซึ่งเขาได้ปฏิบัติไป และแท้จริงเขาเป็นผู้มีความรู้ในสิ่งที่เราได้สอนเขา แต่ส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้

และเมื่อพวกเขาได้เข้าไปหายูซุฟ เขารับน้องชายของเขาไปอยู่กับเขา เขากล่าวว่า "แท้จริงฉันเป็นพี่ชายของเจ้า ดังนั้นเจ้าอย่าเสียใจในสิ่งที่พวกเขากระทำ"

เมื่อเขาได้จัดเตรียมเสบียงอาหารให้แก่พวกเขาแล้ว เขาได้ใส่ถ้วยตวงลงในกระสอบของน้องชายของเขา แล้วผู้ประกาศได้ประกาศว่า "โอ้ กองคาราวาน! แท้จริงพวกเจ้าเป็นพวกขโมย"

พวกเขากล่าวพลางหันไปทางพวกเขา (ผู้ประกาศ) ว่า "มีอะไรหายไปจากพวกเจ้าหรือ?"

พวกเขากล่าวว่า "ถ้วยตวงของกษัตริย์หายไปจากเรา และผู้ใดนำมันมาคืน เขาจะได้รับเสบียงเป็นรางวัลเต็มหลังอูฐ และฉันเป็นผู้รับรอง (ในคำมั่นนี้)"

พวกเขากล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์โดยแน่นอนพวกเจ้าทราบดีว่า เรามิได้มาที่นี่เพื่อทำความเสียหายในแผ่นดิน และเราก็มิใช่พวกขโมย"

พวกเขา (ผู้ประกาศ) กล่าวว่า "ถ้าเช่นนั้นโทษของมันจะเป็นเช่นใด หากพวกเจ้าเป็นผู้กล่าวเท็จ?"

พวกเขากล่าวว่า "โทษของมันคือ ผู้ใดถูกค้นพบในภาชนะของเขา ดังนั้น โทษของมันได้แก่ (การกัก) ตัวเขาผู้นั้น เช่นนั้นแหละ เราจะลงโทษบรรดาผู้อธรรม"

ดังนั้น เขาได้เริ่มค้นในกระสอบของพวกเขาก่อนกระสอบของน้องชายของเขา แล้วเขาก็ได้เอามันออกมาจากกระสอบของน้องชายของเขา เช่นนั้นแหละเราได้ออกอุบายให้แก่ยูสุฟ เขาไม่ได้จะจับเอาน้องชายของเขาตามการพิพากษาของกษัตริย์ นอกจากว่าอัลลอฮ์จะทรงประสงค์ เราจะเชิดชูผู้ที่เราประสงค์หลายชั้นแก่ผู้ที่เราประสงค์ และเหนือผู้ที่มีความรู้นั้น ย่อมมีผู้ที่มีความรู้เหนือกว่าเขาเสมอ (จนสิ้นสุดด้วยอัลลอฮ์ ผู้ทรงรอบรู้ในทุกสิ่ง)

พวกเขากล่าวว่า "หากเขาขโมย แน่นอนพี่ชายของเขาก็ได้ขโมยมาก่อน" ดังนั้น ยูซุฟได้ซ่อนความรู้สึกไว้ในใจของเขา และไม่เปิดเผยมันแก่พวกเขา เขากล่าวว่า "พวกเจ้ามีสถานะที่เลวมาก และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ดียิ่งที่พวกเจ้ากล่าวหา"

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ท่านอะซีซ แท้จริงเขามีพ่อที่แก่ชรามากแล้ว ขอได้โปรดเอาคนหนึ่งในพวกเราไว้แทนเขา แท้จริงเราเห็นว่าท่านนั้นอยู่ในหมู่ผู้ทำการดี"

เขากล่าวว่า "เราขอความคุ้มครองด้วยอัลลอฮ์ จากการที่เราจะเอาผู้อื่นไว้ นอกจากผู้ที่เราพบทรัพย์สินของเราอยู่ที่เขา ถ้าเราทำเช่นนั้น เราก็เป็นผู้อธรรมอย่างแน่นอน"

ดังนั้นเมื่อพวกเขาสิ้นหวังจากเขา พวกเขาก็หันหน้าเข้าปรึกษากันตามลำพัง พี่คนโตของพวกเขากล่าวว่า "พวกเจ้าไม่รู้หรือว่าพ่อของพวกเจ้าได้เอาคำมั่นสัญญาอย่างมั่นคงในนามของอัลลอฮ์ต่อพวกเจ้า และก่อนหน้านี้พวกเจ้าก็ได้ทำผิดพลาดในเรื่องของยูซุฟมาแล้ว ดังนั้น ฉันจะไม่ออกจากดินแดนนี้เด็ดขาด จนกว่าพ่อของฉันจะอนุญาตแก่ฉัน หรืออัลลอฮ์จะทรงตัดสินแก่ฉัน และพระองค์ทรงเป็นผู้ตัดสินที่ดียิ่ง"

"จงกลับไปหาพ่อของเจ้าแล้วกล่าวแก่ท่านว่า โอ้พ่อของเรา! แท้จริงลูกของท่าน (บุนยามิน) ได้ขโมย และพวกเราไม่ได้เป็นพยาน เว้นแต่ด้วยสิ่งที่เรารู้เท่านั้น และพวกเราไม่รู้ในสิ่งเร้นลับ"

"และจงถาม (ชาวอียิปต์) ที่เราอาศัยอยู่ที่นั้น และกองคาราวานที่เราเดินทางร่วมมากับพวกเขา แท้จริงพวกเราเป็นหมู่ชนผู้สัตย์จริง"

พ่อของพวกเขากล่าวว่า "ทว่าจิตใจของพวกเจ้าเองต่างหาก ที่ได้ลวงพวกเจ้าให้เห็นดีเห็นงาม ดังนั้นการอดทนเป็นสิ่งที่ดี หวังว่าอัลลอฮ์จะทรงนำพวกเขาทั้งหมดกลับมาหาฉัน แท้จริงพระองค์คือพระผู้ทรงรอบรู้ พระผู้ทรงปรีชาญาณ"

และเขา (ยะอ์กูบ) ผินหลังให้แก่พวกเขาและกล่าวว่า "โอ้ ความอาลัยที่มีต่อยูสุฟ!" และดวงตาทั้งสองข้างของเขาก็ขุ่นมัว เนื่องจากความเศร้าโศก ในขณะที่เขาเป็นผู้อดกลั้น

พวกเขากล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์! ท่านยังคงคิดถึงยูสุฟอยู่ตลอดจนกระทั่งท่านทรุดโทรม หรือท่านเป็นหนึ่งในเหล่าผู้พินาศ"

(พ่อของพวกเขา) กล่าวว่า "แท้จริงฉันร้องเรียนความเศร้าโศกของฉัน และความทุกข์ระทมของฉันต่ออัลลอฮ์ และฉันรู้จาก (ความเมตตาของ) อัลลอฮ์สิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้"

(พ่อของพวกเขากล่าว่า) "โอ้ ลูก ๆ ของฉันเอ๋ย! พวกเจ้าจงไปสืบข่าวคราวของยูสุฟและน้องชายของเขาเถิด และพวกเจ้าจงอย่าสิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ แท้จริงไม่มีผู้ใดสิ้นหวังในความเมตตาของอัลลอฮ์ นอกจากหมู่ชนผู้ปฏิเสธเท่านั้น"

ดังนั้น เมื่อพวกเขาได้เข้ามาหาเขา พวกเขากล่าวว่า "โอ้ ท่านผู้ทรงเกียรติ! ความทุกข์ได้ประสบกับเราและครอบครัวของเรา และเราได้นำสินค้าราคาต่ำมา ดังนั้นขอท่านได้โปรดตวงให้เราอย่างครบถ้วน และโปรดบริจาคให้แก่เราด้วย แท้จริงอัลลอฮ์ทรงตอบแทนผู้บริจาคทาน"

(ยูซุฟ)กล่าวว่า "พวกเจ้ารู้ไหม สิ่งที่พวกเจ้าได้ทำกับยูซุฟและน้องชายของเขา ขณะที่พวกเจ้าไม่รู้ถึงผลของการกระทำนั้น?"

พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเจ้าคือยูสุฟใช่ไหม?" เขากล่าวว่า "ฉันคือยูสุฟและนี่คือน้องชายของฉัน แน่นอน อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานเรา แท้จริงผู้ใดที่ยำเกรงและอดทน อัลลอฮ์ก็จะไม่ทรงทำให้การตอบแทนของบรรดาผู้ทำความดีนั้นสูญหาย"

พวกเขากล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงให้เกียรติท่านเหนือพวกเรา และแท้จริงพวกเราเป็นกลุ่มชนที่ทำผิด"

เขากล่าวว่า "วันนี้ไม่มีการตำหนิใด ๆ ต่อพวกเจ้า อัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษพวกเจ้า และพระองค์ทรงเมตตายิ่งในบรรดาผู้เมตตาทั้งหลาย"

(ยูซุฟได้มอบเสื้อของเขาแล้วกล่าวว่า) "พวกเจ้าจงนำเสื้อของฉันตัวนี้ไปวางที่ใบหน้าของพ่อฉัน เขาจะกลับเป็นผู้มองเห็น และจงนำครอบครัวของพวกเจ้าทั้งหมดมายังฉัน"

และเมื่อขบวนอูฐได้ถูกแยกออกจากกัน พ่อของพวกเขากล่าวว่า "แท้จริงฉันได้กลิ่นของยูซุฟแน่นอน หากพวกเจ้าไม่กล่าวหาว่าฉันเลอะเลือน"

พวกเขากล่าวว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงท่านยังอยู่ในความหลงผิดตั้งแต่เดิมของท่าน"

ดังนั้น เมื่อผู้แจ้งข่าวดีมาถึง เขาได้นำเสื้อของยูซุฟแล้ววางบนใบหน้าเขา ทันใดนั้นการมองเห็นของเขาก็ได้กลับคืนมา เขากล่าวว่า "ฉันมิได้บอกพวกเจ้าหรือว่า แท้จริงฉันรู้จากอัลลอฮ์ในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้"

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ พ่อของเรา ได้โปรดขอการอภัยโทษให้แก่เราซึ่งความผิดของเรา แท้จริงเราเป็นผู้ผิดไปแล้ว"

เขากล่าวว่า "ฉันจะขอการอภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของฉันให้แก่พวกเจ้า แท้จริงพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ"

ดังนั้นเมื่อพวกเขาเข้าไปหายูซุฟ เขา(ยูซุฟ)ได้สวมกอดพ่อแม่ของเขาและกล่าวว่า "พวกท่านจงเข้ามาในอียิปต์เถิด อินชาอัลลอฮ์ พวกท่านจะปลอดภัย"

และเขาได้ยกพ่อแม่ของเขาขึ้นนั่งบนบัลลังก์ แล้วพวกเขาก็ก้มลงกราบเขา และกล่าวว่า "โอ้ บิดาของฉัน! นี่คือการทำนายฝันของฉันแต่ครั้งก่อน พระผู้อภิบาลของฉันทรงทำให้เป็นจริง และพระองค์ทรงให้เกียรติแก่ฉัน โดยพระองค์ทรงนำฉันออกจากคุก และนำพวกท่านมาจากชนบท หลังจากที่ชัยฏอนได้ยุยงให้เกิดการแตกแยกระหว่างฉันกับพี่น้องของฉัน แท้จริงพระเจ้าของฉันทรงโปรดปรานแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ แท้จริงพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงมีปรีชาญาณ"

"พระเจ้าของฉัน! แท้จริงพระองค์ได้ทรงประทานอํานาจบางส่วนแก่ฉันและทรงสอนฉันให้รู้การทำนายฝัน พระผู้ทรงสร้างเหล่าชั้นฟ้าและแผ่นดิน พระองค์คือพระผู้ทรงคุ้มครองฉันทั้งในโลกนี้และปรโลก โปรดให้ฉันสิ้นชีพในสภาพเป็นมุสลิม (ผู้สวามิภักดิ์) และโปรดให้ฉันร่วมอยู่ในหมู่คนดีทั้งหลาย"

(เรื่องราวของยูซุฟ) ดังกล่าวมาจากเรื่องราวที่เร้นลับที่เราได้แจ้งแก่เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) และเจ้าไม่ได้อยู่กับพวกเขา ขณะที่พวกเขาตัดสินใจอย่างเป็นเอกฉันท์ (ให้โยนยูซุฟลงไปในบ่อน้ำ) และเมื่อพวกเขาวางแผนชั่วร้าย

และส่วนใหญ่ของมนุษย์จะไม่ศรัทธาต่อเจ้า ถึงแม้ว่าเจ้าจะทุ่มเทขนาดไหนก็ตาม

และเจ้าจะไม่ขอค่าจ้างจากพวกเขา (จากการเรียกร้องเชิญชวนนี้) มันไม่ใช่อะไรนอกจากเป็นการตักเตือนสำหรับมนุษย์ทั้งมวล

และตั้งกี่สัญญาณในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ที่พวกเขาผ่านมันไป กระนั้นพวกเขาก็ยังผินหลังให้

และส่วนใหญ่ของพวกเขาจะไม่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์ เว้นแต่พวกเขาเป็นผู้ตั้งภาคี

พวกเขาจะปลอดภัยกระนั้นหรือ เมื่อการครอบคลุมแห่งการลงโทษของอัลลอฮ์ได้มายังพวกเขา หรือเมื่อวันอวสานจะมายังพวกเขาอย่างฉับพลัน โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว?

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "นี่คือแนวทางของฉัน ทั้งฉันและบรรดาผู้ที่ติดตามฉัน โดยเรียกร้องผู้คนสู่การนับถือศาสนาของอัลลอฮ์ ตามหลักฐานที่ชัดเจน และมหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ และฉันฉันมิได้อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี"

และเราไม่ได้ส่งผู้ใดมาก่อนเจ้า นอกจากบรรดาบุรุษ ซึ่งเราได้ประทานวะห์ยูให้แก่พวกเขา ซึ่งมาจากชาวเมือง (เดียวกัน) พวกเขาไม่ได้ตระเวนไปในแผ่นดินดอกหรือ? เพื่อพวกเขาจะเห็นบั้นปลายของบรรดาผู้ที่มาก่อนพวกเขาว่าเป็นอย่างใด และแน่นอนปรโลกนั้นดียิ่งสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง พวกเจ้าไม่ได้ไตร่ตรองดอกหรือ?

จนกระทั่งเมื่อบรรดาเราะสูลหมดหวัง และคิดว่าพวกเขาถูกปฏิเสธแล้ว การช่วยเหลือของเราได้มายังพวกเขา ดังนั้นผู้ที่เราประสงค์ (บรรดาเราะสูลและบรรดาผู้ศรัทธา) ก็ถูกช่วยเหลือให้รอด และการลงโทษของเราจะไม่ถูกผลักออกจากหมู่ชนผู้กระทำผิด

แท้จริงเรื่องราวของพวกเขาเป็นบทเรียนสำหรับบรรดาผู้มีสติปัญญา มิใช่เป็นเรื่องราวที่ถูกปั้นแต่งขึ้น แต่เพื่อเป็นการยืนยันถึงความสัจจริงของสิ่งที่มีอยู่ตรงหน้าเขา และเป็นการแจกแจงทุกสิ่ง และเป็นทางนำ และเป็นความเมตตาแก่หมู่ชนผู้ศรัทธา

อะลิฟ ลาม มีม รออ์ [1] เหล่านั้นคือบรรดาโองการแห่งคัมภีร์ และสิ่งที่ได้ถูกประทานลงมาแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นสัจธรรม แต่ส่วนมากของมนุษย์นั้นไม่ศรัทธา ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

อัลลอฮ์คือผู้ทรงยกชั้นฟ้าทั้งหลายไว้โดยปราศจากเสาค้ำจุน (ดังที่) พวกเจ้าได้เห็นมัน หลังจากนั้นพระองค์ทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์ และทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นประโยชน์ (แก่มนุษย์) ทุกสิ่งโคจรไปตามวาระที่ได้กำหนดไว้ ทรงบริหารกิจการ ทรงจำแนกสัญญาณทั้งหลายให้ชัดแจ้ง เพื่อพวกเจ้าจะได้เชื่อมั่นในการพบพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และพระองค์คือผู้ทรงแผ่แผ่นดิน และในนั้นทรงทำให้มันมีภูเขามั่นคง และลำน้ำมากมาย และจากพืชผลทุกชนิดทรงทำให้มันมีจำนวนคู่ ทรงให้กลางคืนครอบคลุมกลางวัน แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณสำหรับหมู่ชนผู้ใคร่ครวญอย่างสม่ำเสมอ

และในแผ่นดินนั้นมีเขตแดนที่ใกล้ชิดติดต่อกัน และมีสวนพฤกษา เช่น สวนองุ่น และพืชไร่ และต้นอินทผลัมที่มีลำต้นแตกจาก(หน่อเดียวกัน) และที่มีลำต้นเดี่ยว ได้รับแหล่งน้ำเดียวกัน และเราได้ให้บางชนิดเด่นกว่าอีกบางชนิดในรสชาติ แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณสำหรับหมู่ชนผู้ใช้ปัญญา

และหากเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ฉงน ดังนั้น คํากล่าวของพวกเขาก็น่าฉงน (ที่ว่า) "เมื่อเรากลายเป็นดินไปแล้ว เราจะเกิดใหม่กระนั้นหรือ?" ชนเหล่านั้นคือบรรดาผู้ปฎิเสธศรัทธาต่อพระเจ้าของพวกเขา ชนเหล่านั้นมีเครื่องพันธนาการที่คอของพวกเขา และชนเหล่านั้นคือชาวนรก พวกเขาจะอยู่ในนั้นตลอดกาล

และพวกเขาเร่งเร้าเจ้าขอความเลวร้าย (การลงโทษ) ก่อนความดีงาม และแน่นอนได้เคยมีหลาย ตัวอย่างเกิดขึ้นก่อนหน้าพวกเขาแล้ว และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงเป็นผู้ทรงอภัยต่อปวงมนุษย์ต่อการอธรรมของพวกเขา และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงรุนแรงในการลงโทษ

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า "ไฉนจึงมิได้มีปาฏิหาริย์ถูกประทานลงมาให้แก่เขาจากพระผู้อภิบาลของเขาเล่า?" แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนเท่านั้น และสำหรับทุกๆ หมู่ชนย่อมมีผู้นำทาง

อัลลอฮ์ทรงทราบสิ่งที่ผู้หญิงทุกคนอุ้มครรภ์ และที่อยู่ในมดลูกไม่ครบกำหนด และที่เกินกำหนด และทุกสิ่งได้ถูกกำหนด ณ ที่พระองค์ด้วยอัตราที่แน่นอน

ผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับและสิ่งเปิดเผย ผู้ทรงเกรียงไกร ผู้ทรงสูงส่งยิ่ง

(เป็นเรื่องที่) เท่าเทียมกัน (สำหรับอัลลอฮ์) ผู้ใดในหมู่เจ้าได้เก็บคำพูดเป็นความลับและผู้ที่กล่าวมันโดยเปิดเผย และผู้ที่ซ่อนการกระทำในเวลากลางคืน และผู้ที่เดินไปอย่างเปิดเผยในเวลากลางวัน

สำหรับเขามีมลาอิกะฮ์ผู้เฝ้าติดตามทั้งข้างหน้าและข้างหลังเขา ดูแลเขาตามพระบัญชาของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ จะมิทรงเปลี่ยนแปลงสภาพของชนกลุ่มใด จนกว่าพวกเขาจะเปลี่ยนแปลงสภาพของพวกเขาเอง และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ร้ายต่อหมู่ชนใดแล้ว ก็ไม่มีผู้ต้านมันได้ และสำหรับพวกเขาไม่มีผู้ช่วยเหลือนอกจากพระองค์

พระองค์คือผู้ทรงให้พวกเจ้าเห็นฟ้าแลบ เพื่อให้เกิดความกลัวและความหวัง และทรงให้เกิดเมฆอันหนักอึ้ง

และฟ้าลั่นจะแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์ และมลาอิกะฮ์จะสดุดีด้วยเพราะกลัวต่อพระองค์ และพระองค์จะทรงปล่อยฟ้าผ่าดังนั้น มันก็จะฟาดไปยังผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ถึงกระนั้น พวกเขาก็ยังโต้แย้งกันในเรื่องของอัลลอฮ์ ทั้งๆ ที่พระองค์คือผู้ทรงอำนาจยิ่ง

การเรียกร้องเชิญชวนสู่เตาฮีดมีไว้สำหรับพระองค์เท่านั้น ส่วนบรรดาผู้ที่วิงวอนขอต่อสิ่งอื่นจากพระองค์ สิ่งนั้นไม่สามารถตอบสนองให้พวกเขาได้ นอกจากเสมือนกับผู้ที่แบมือทั้งสองลงในน้ำเพื่อให้น้ำไหลเข้าสู่ปากของเขา และมันจะไหลถึงไม่ได้ และการวิงวอนของพวกปฏิเสธศรัทธานั้นหาใช่อื่นใดไม่ นอกจากอยู่ในการหลงผิด

และผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินต่างก็สุญูดต่ออัลลอฮ์ โดยเต็มใจและโดยจำยอม และเงาของมันจะสุญูดด้วย ทั้งยามเช้าและยามเย็น

จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมหมัด) ว่า "ผู้ใดคือพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน?" จงกล่าวเถิด "อัลลอฮ์" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พวกเจ้าได้ยึดเอาบรรดาผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ ซึ่งพวกเขาไม่มีอำนาจให้คุณและให้โทษแก่ตัวของพวกเขาเองด้วยซ้ำ?" จงกล่าวเถิด "คนตาบอดกับคนตาดีจะเหมือนกันกระนั้นหรือ?! หรือความมืดจะเหมือนกับแสงสว่างหรือ?!" หรือพวกเขาได้ทำให้เหล่าภาคีต่างๆ ต่ออัลลอฮ์นั้น สามารถสร้างเหมือนกับการสร้างของพระองค์ แล้วสิ่งที่ถูกสร้างนั้นได้คล้ายคลึงกันในสายตาของพวกเขา?! จงกล่าวเถิด "อัลลอฮ์คือผู้ทรงสร้างทุกสิ่ง และพระองค์คือผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพิชิต"

พระองค์ทรงประทานน้ำลงมาจากฟากฟ้า แล้วลำน้ำต่างๆ ก็ไหลไปตามปริมาณของมัน กระแสน้ำได้พัดพาเอาฟองลอยอยู่เหนือน้ำและจากสิ่งที่พวกเขาหลอมลงไปในไฟ เพื่อหวังทำเครื่องประดับหรือเครื่องใช้จะมีฟองเช่นกัน ในทำนองนั้นอัลลอฮ์ทรงยกตัวอย่างความจริงและความเท็จ สำหรับฟองนั้นก็จะออกไปเป็นสิ่งเหลือเดน ส่วนที่เป็นประโยชน์แก่มนุษย์ก็จะคงอยู่ในแผ่นดิน ในทำนองนั้น อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ทั้งหลาย

สำหรับบรรดาผู้ตอบสนองต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา คือการได้รับความดี และบรรดาผู้ไม่ตอบสนองต่อพระองค์ หากทั้งหมดที่มีอยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของพวกเขาและ (เพิ่มอีก) เท่าที่มีทั้งหมดนั้น พวกเขาจะยอมเอามาไถ่โทษอย่างแน่นอน ชนเหล่านั้นสำหรับพวกเขาคือการคิดบัญชีที่ลำบาก และที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัน มันเป็นที่พำนักที่ชั่วช้ายิ่ง

ดังนั้น ผู้ที่รู้ว่าแท้จริงสิ่งที่ถูกประทานแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นความจริง จะเหมือนกับผู้ที่ตาบอดกระนั้นหรือ?! แท้จริงบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้นที่จะใคร่ครวญ

บรรดาผู้ปฏิบัติตามสัญญาของอัลลอฮ์อย่างครบถ้วน และไม่บิดพลิ้วข้อตกลง

และบรรดาผู้ที่เชื่อมสัมพันธ์สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้เชื่อมกัน และผู้ที่เป็นยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และกลัวการคิดบัญชีที่ยากลำบาก

และบรรดาผู้อดทนโดยหวังความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และดำรงละหมาด และบริจาคสิ่งที่เราได้ประทานแก่พวกเขาเป็นปัจจัยยังชีพ ไม่ว่าจะโดยปกปิดหรือเปิดเผยก็ตาม และพวกเขาขจัดความชั่วด้วยความดี ชนเหล่านั้นจะได้รับที่พำนักอันประเสริฐในปรโลก

สรวงสวรรค์ทั้งหลายอันสถาพร พวกเขาจะเข้าไปอยู่พร้อมกับคนดีจากบรรพบุรุษของพวกเขา และคู่ครองของพวกเขา และบรรดาลูกหลานของพวกเขา และมลาอิกะฮ์จะเข้ามาหาพวกเขาจากทุกประตู

(พร้อมกับกล่าวว่า) "ความศานติ จงมีแด่พวกท่าน เนื่องด้วยความอดทนอดกลั้น (มาโดยตลอด) ของพวกท่าน" ดังนั้น ที่พำนักสุดท้ายนั้น ช่างประเสริฐยิ่งนัก!"

และบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนสัญญาของอัลลอฮ์หลังจากที่ได้ให้คำมั่นไว้กับพระองค์ และตัดความสัมพันธ์ (ทางเครือญาติ) ที่อัลลอฮ์ทรงบัญชาให้เชื่อมสัมพันธ์ไว้ และบ่อนทำลายในแผ่นดิน ชนเหล่านี้ สำหรับพวกเขาจะได้รับการสาปแช่ง (ถูกไล่ออกจากความเมตตาของอัลลอฮ์) และสำหรับพวกเขานั้น คือที่พำนักที่ช่างเลวร้ายที่สุด

อัลลอฮ์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และทรงจำกัด (แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์) และพวกเขามีความยินดีกับชีวิตแห่งโลกนี้ แต่ชีวิตโลกนี้เมื่อเปรียบเทียบกับปรโลกแล้ว ก็ไม่ใช่อันใด นอกจากความสุขชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "ทำไมสัญญาณจากพระผู้อภิบาลของเขาจึงไม่ถูกประทานให้แก่เขา" จงกล่าวเถิด "แท้จริงอัลลอฮ์ทรงให้หลงทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงนำทางสู่พระองค์แก่ผู้ที่สำนึกตัว"

(คือ) บรรดาผู้ศรัทธา และจิตใจของพวกเขาสงบด้วยการรำลึกถึงอัลลอฮ์ พึงรู้เถิดว่า ด้วยการ "ซิกรุลลอฮ์" ทำให้จิตใจสงบ

บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดี ความผาสุขย่อมมีไว้สำหรับพวกเขา และสถานที่กลับที่สวยงาม

ในทำนองนี้เราได้ส่งเจ้ามายังกลุ่มชนหนึ่ง ซึ่งก่อนหน้านั้นมีกลุ่มชนอื่นได้ล่วงลับไปแล้ว เพื่อเจ้าจะได้อ่านแก่พวกเขาถึงสิ่งที่เราได้วะห์ยูแก่เจ้า โดยที่พวกเขาจะปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้ทรงไร้ซึ่งขอบเขตในความเมตตา จงกล่าวเถิด "พระองค์คือพระผู้อภิบาลของฉัน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การกราบไหว้อย่างแท้จริงนอกจากพระองค์ เฉพาะพระองค์เท่านั้นฉันมอบความไว้วางใจ และยังพระองค์คือการกลับไปของฉัน"

แน่นอน แม้ว่าอัลกุรอานนั้นได้ทำให้ภูเขาเคลื่อนตัว หรือด้วยมันทำให้แผ่นดินถูกแยกออกจากกัน หรือด้วยมันทำให้ผู้ตายพูดคุยได้ก็ตาม มิใช่เช่นนั้นดอก พระบัญชาทั้งมวลเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ บรรดาผู้ศรัทธายังมิรู้หรอกหรือว่า มาตรว่าอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงนำทางแก่มนุษย์ทั้งมวลก็ได้ และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็จะได้รับความวิบัติอย่างไม่หยุดยั้งเนื่องจากสิ่งที่พวกเขากระทำไว้ หรือจะเกิดขึ้นใกล้ที่อาศัยของพวกเขา จนกระทั่งสัญญาณของอัลลอฮ์จะมาถึง แท้จริงอัลลอฮ์มิทรงผิดสัญญา

และแท้จริง บรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยันมาแล้ว ดังนั้น ข้าได้ประวิงเวลาแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา แล้วข้าได้คร่าพวกเขา ดังนั้น การลงโทษของข้าเป็นเช่นใด?

ดังนั้น พระองค์ผู้ทรงเฝ้ามองทุกชีวิตที่มันได้ขวนขวายเอาไว้ (จะเหมือนกับเจว็ดทั้งหลาย) กระนั้นหรือ? และพวกเขาได้ตั้งภาคีเทียบเทียมอัลลอฮ์ จงกล่าวเถิด "พวกเจ้าจงบอกชื่อของพวกมัน หรือว่าพวกเจ้าจะบอกพระองค์ในสิ่งที่พระองค์ไม่ทรงทราบในแผ่นดิน หรือว่าเป็นเพียงคําพูดที่กล่าวขึ้นมาลอย ๆ กระนั้นหรือ?" หามิได้! อุบายของบรรดาผู้ปฏิเสธได้ถูกทำให้พวกเขาเห็นดีงาม และพวกเขาถูกปิดกั้นจากแนวทางที่เที่ยงตรง และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทาง เขาก็จะไม่มีผู้ชี้นำเลย

สำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษในชีวิตของโลกนี้ และแน่นอนการลงโทษในปรโลกนั้นร้ายแรงยิ่งกว่า และสำหรับพวกเขาไม่มีผู้คุ้มกันจาก (การลงโทษของ) อัลลอฮ์ได้

อุปมาสรวงสวรรค์ที่ได้ถูกเตรียมไว้ให้แก่บรรดาผู้ยำเกรงนั้น (เสมือนดั่งสวน) ที่มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านภายใต้มัน ผลไม้และเงาร่มมีอยู่ตลอดกาล นั่นคือบั้นปลายของบรรดาผู้ยำเกรง และบั้นปลายของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ก็คือไฟนรก

และบรรดาผู้ที่เราได้ให้คัมภีร์ พวกเขาต่างก็ดีใจ ต่อสิ่งที่ได้ถูกประทานให้แก่เจ้า (อัลกุรอาน) และส่วนหนึ่งจากกลุ่มชนเหล่านั้น มีผู้ปฏิเสธบางส่วนของมัน (อัลกุรอาน) จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "แท้จริงฉันถูกบัญชาให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ และไม่อนุญาตให้ฉันตั้งภาคีกับพระองค์ และยังพระองค์ฉันจะเชิญชวน และยังพระองค์เท่านั้นคือการกลับไปของฉัน"

และในทำนองเดียวกันนั้น เราได้ประทานอัลกุรอานลงมาไว้เป็นข้อชี้ขาดที่เป็นภาษาอาหรับ และหากเจ้าปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขา หลังจากหลักฐานได้มายังเจ้าแล้ว สำหรับเจ้าจะไม่มีผู้ช่วยเหลือและผู้คุ้มกันจากการลงโทษของอัลลอฮ์

และแท้จริง เราได้ส่งบรรดาเราะซูลมาก่อนหน้าเจ้า และเราได้ให้พวกเขามีภรรยาและลูกหลาน และไม่มีสิทธิ์ใดๆ สำหรับเราะซูลที่จะนำมาซึ่งสัญญาณ (ปาฏิหาริย์) เว้นแต่โดยอนุมัติของอัลลอฮ์ สำหรับทุกๆ วาระนั้นมีบันทึกกำหนดไว้แล้ว

อัลลอฮ์ทรงขจัดสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้มั่นคง (สิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์) และ ณ ที่พระองค์คือแม่บท (รากฐาน) แห่งคัมภีร์

และหากเราให้เจ้าได้เห็นถึงบางสิ่ง (การลงโทษ) ที่เราได้สัญญากับพวกเขาหรือเราให้เจ้าตาย(สิ่งเหล่านั้นไม่ได้สำคัญอะไรสำหรับเจ้า) แท้จริงหน้าที่ของเจ้าคือการเผยแพร่ และหน้าที่ของเราคือการชำระบัญชี

พวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา) ไม่เห็นหรือว่า เราได้รุกคืบเข้าไปในแผ่นดิน โดยทำให้มันลดน้อยลงจากส่วนข้าง ๆ ของมัน อัลลอฮ์ทรงตัดสินไม่มีใครที่จะเปลียนแปลงการตัดสินของพระองค์ได้ และพระองค์เป็นผู้ทรงรวดเร็วในการคิดบัญชี

และโดยแน่นอน บรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขา ก็ได้วางอุบายมาก่อนแล้ว(ในการหลอกลวงบรรดานบีของพวกเขา) ดังนั้นแผนการทั้งหมดเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่ทุกชีวิตแสวงหาเอาไว้ และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะได้รู้ว่า ที่พำนักอันประเสริฐในบั้นปลายนั้นจะเป็นของผู้ใด

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "เจ้าไม่ใช่เป็นผู้ได้รับแต่งตั้งเป็นเราะซูล" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "เพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานระหว่างฉันกับพวกเจ้า และผู้ที่เขามีความรู้ในคัมภีร์ (ก็เป็นพยานด้วย)"

อะลิฟ ลาม รออ์ [1] นี่คือคัมภีร์ (อัลกุรอาน) เราได้ประทานลงมาแก่เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เพื่อว่าเจ้าจะได้นำปวงมนุษย์ออกจากความมืดมิด (ของการปฏิเสธศรัทธา) สู่ความสว่าง (แห่งศรัทธา) ด้วยพระอนุมัติของพระผู้อภิบาลของพวกเขา สู่ทางของพระผู้ทรงเดชานุภาพ พระผู้ทรงเป็นที่สรรเสริญ ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

อัลลอฮ์ทรงเป็นเจ้าของทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและในแผ่นดิน และความหายนะอันใหญ่หลวงจากการลงโทษอันหนักหน่วงนั้นมีไว้สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

บรรดาผู้พอใจเลือกเอาชีวิตในโลกนี้เหนือปรโลก และปิดกั้น (ผู้อื่น) จากทางของอัลลอฮ์ และต้องการที่จะให้มันคดเคี้ยว ชนเหล่านั้นอยู่ในการหลงทางที่ห่างไกล

และเราไม่ได้ส่งศาสนทูตคนใด นอกจากด้วยภาษาชนชาติของเขา เพื่อจะได้ชี้แจงอย่างชัดแจ้งแก่พวกเขา อัลลอฮ์จะทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงทาง และทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์คือพระผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา (โดยที่เราได้กล่าวว่า) "จงนำกลุ่มชนของเจ้าออกจากความมืดมิดแห่งการปฏิเสธศรัทธา เข้าสู่ความสว่างแห่งศรัทธา และเตือนพวกเขาให้รำลึกถึงวันต่าง ๆ แห่งความโปรดปรานของอัลลอฮ์" แท้จริง สิ่งเหล่านี้มีหมายสำคัญที่แสดงถึงฤทธานุภาพ (ของอัลลอฮ์) แก่บรรดาผู้ที่อดทนและขอบคุณ(สำนึกในความโปรดปรานของพระองค์)

และจงรำลึกถึง ขณะที่มูซากล่าวแก่กลุ่มชนของเขาว่า "จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า เมื่อพระองค์ทรงให้พวกเจ้ารอดพ้นจากวงศ์วานของฟิรเอาน์ โดยให้พวกเจ้าได้ลิ้มรสการทรมานอันทารุณร้าย และฆ่าบรรดาบุตรชายของพวกเจ้า และไว้ชีวิตบรรดาสตรีของพวกเจ้า และในการนั้นย่อมเป็นการทดสอบอย่างใหญ่หลวงจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า"

และจงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้ประกาศว่า "หากพวกเจ้าขอบคุณ (โดยการสำนึกในความกรุณาของข้า) ข้าก็จะเพิ่มพูนให้แก่พวกเจ้า และหากพวกเจ้าเนรคุณ แท้จริงการลงโทษของข้านั้นสาหัสยิ่ง"

และมูซาได้กล่าวว่า "หากพวกเจ้าและผู้ที่อยู่ในแผ่นดินทั้งหมดปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงมั่งคั่ง (ไม่จำเป็นต้องพึ่งสิ่งใดๆ) และทรงเป็นที่สรรเสริญเสมอ"

มิได้มาถึงพวกเจ้าหรอกหรือ? ซึ่งเรื่องราวของบรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเจ้า เช่นกลุ่มชนของนูห์ อ๊าด และษะมูด และบรรดาผู้ที่มาหลังจากพวกเขา ไม่มีผู้ใดรู้เรื่องของพวกเขา นอกจากอัลลอฮ์ บรรดาเราะซูลของพวกเขาได้มายังพวกเขา พร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง พวกเขาได้เอามือปิดปากของพวกเขาเอง และกล่าวว่า แท้จริงเราได้ปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่พวกเจ้าได้ถูกส่งมา (คืออัลกุรอาน) และแท้จริงพวกเราอยู่ในการสงสัยอย่างแน่นอนต่อสิ่งที่พวกเจ้าเชิญชวนเรา

บรรดาเราะซูลของพวกเขาได้กล่าวว่า "มีการสงสัยในอัลลอฮ์ พระผู้ซึ่งทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินกระนั้นหรือ? พระองค์ทรงเรียกร้องพวกเจ้าเพื่อทรงยกโทษในความผิดของพวกเจ้า และทรงหน่วงเวลาพวกเจ้า จนกระทั่งถึงวาระที่ถูกกำหนดไว้" พวกเขากล่าวว่า "พวกเจ้ามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นปุถุชนเยี่ยงเรา พวกเจ้าประสงค์ที่จะกีดกันพวกเราจากสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเราเคยเคารพบูชา ดังนั้นพวกเจ้าจงนำหลักฐานอันชัดแจ้งมาแสดงให้พวกเราซิ"

บรรดาเราะซูลของพวกเขากล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเรามิใช่อื่นใด นอกจากเป็นปุถุชนเยี่ยงพวกเจ้า แต่ทว่าอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ จากปวงบ่าวของพระองค์ ไม่บังควรแก่เราที่จะนำหลักฐานมาแสดงแก่พวกเจ้า เว้นแต่โดยอนุมัติของอัลลอฮ์เท่านั้น และแด่อัลลอฮ์เท่านั้น บรรดามุอ์มินพึงมอบความไว้วางใจเถิด"

"แล้วเหตุใดเราจึงไม่มอบหมายต่ออัลลอฮ์ ทั้งๆ ที่พระองค์ทรงชี้แนะเราไปสู่หนทางที่ดีให้แก่เรา? และแน่นอนเราจะอดทนต่ออันตรายใด ๆ ที่พวกเจ้าได้ก่อให้แก่เรา และต่ออัลลอฮ์เท่านั้น บรรดาผู้ที่มอบหมายทั้งหลายควรที่มอบหมาย"

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวแก่บรรดาเราะซูลของพวกเขาว่า "แน่นอนเราจะขับพวกเจ้าออกจากแผ่นดินของเรา หรือไม่พวกเจ้าก็จะต้องกลับคืนสู่ศาสนาของเรา" ดังนั้น พระผู้อภิบาลของพวกเขาทรงประทานวะห์ยูให้แก่พวกเขาว่า "แน่นอน เราจะทำลายบรรดาผู้อธรรมทั้งหลาย"

"และแน่นอน เราจะให้พวกเจ้า (โอ้ บรรดาเราะซูล) ได้พำนักในแผ่นดินหลังจากพวกเขา นั่นสำหรับผู้ที่กลัวต่อความยิ่งใหญ่ของข้า และกลัวต่อสัญญาการลงโทษของฉัน"

และพวกเขา (บรรดาเราะซูล) ขอต่อพระองค์ให้ได้รับชัยชนะ และให้ผู้หยิ่งผยองที่ดื้อด้านทุกคนประสบความล้มเหลว

จากเบื้องหน้าของเขาคือนรกญาฮันนัม และเขาจะได้ดื่มจากน้ำหนอง

เขาฝืนกลืนมัน แต่แทบไม่สามารถกลืนมันลงได้ และความตายมาหาเขาจากทุกด้าน โดยที่เขาก็ไม่ตาย และสิ่งที่จะตามหลังเขาคือการลงโทษที่รุนแรง

อุปมาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา การงานของพวกเขาเปรียบเสมือนขี้เถ้าที่ถูกลมพายุพัดกระจัดกระจายในวันที่มีลมแรงจัด พวกเขาไม่สามารถควบคุมสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ได้เลย นั่นคือความหลงผิดที่ไกลลิบ

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่าอัลลอฮ์ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินด้วยความจริง? หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์จะทรงทำลายพวกเจ้าอย่างแน่นอน (เพราะการปฏิเสธศรัทธาของพวกเจ้า) และจะทรงนำมาซึ่งกลุ่มใหม่ (ที่เคารพสักการะพระองค์)

และในการนั้น มิใช่เป็นการยากแก่อัลลอฮ์เลย

และพวกเขาได้ออกมาพร้อมกันต่อหน้าอัลลอฮ์ พวก (ผู้ตาม) ที่ถูกข่มเหงกล่าวกับพวกพวก(ผู้นำ)ที่หยิ่งผยองว่า "พวกเราเป็นผู้ตามพวกท่าน พวกท่านจะช่วยพวกเราให้พ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้สักอย่างไหม?" พวก (ผู้นำ) กล่าวว่า "หากอัลลอฮ์ทรงชี้นำพวกเรา พวกเราก็คงจะชี้นำพวกท่านไปแล้ว (บัดนี้) เราอยู่ในสถานะที่เหมือนกัน ไม่ว่าเราจะกลุ้มใจบ่นหรืออดทนก็ตาม เราก็ไม่มีทางรอดพ้นไปได้ (จากการลงโทษนั้น)"

และชัยฏอนได้กล่าวเมื่อการงานได้ถูกตัดสินไปแล้วว่า "แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงสัญญากับพวกเจ้าซึ่งเป็นสัญญาแห่งความจริง และฉันก็ได้สัญญากับพวกเจ้าแล้วเช่นกัน ฉันได้บิดพริ้วพวกเจ้า ฉันไม่มีอำนาจใดๆ เหนือพวกเจ้า นอกจากฉันได้เรียกร้องพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าก็ตอบสนองฉัน ดังนั้นพวกเจ้าอย่าได้ประณามฉัน แต่ทว่าจงประณามตัวพวกเจ้าเอง ฉันไม่อาจร้องทุกข์แทนพวกเจ้าได้ และพวกเจ้าก็ไม่อาจร้องทุกข์แทนฉัน (จากการลงโทษของอัลลอฮ์) ได้เช่นกัน แท้จริงฉันได้ปฏิเสธต่อสิ่งที่พวกเจ้าตั้งฉันให้เป็นภาคี (กับอัลลอฮ์) แต่ก่อนนี้ แท้จริงบรรดาผู้อธรรมนั้น สำหรับพวกเขาคือการลงโทษอย่างเจ็บปวด

และบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีทั้งหลาย ถูกนำให้เข้าสรวงสวรรค์ที่มากหลาย มีลำน้ำหลายสายไหลผ่านเบื้องล่าง โดยพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาลด้วยอนุมัติของพระผู้อภิบาลของพวกเขา คำทักทายของพวกเขาในนั้นคือศานติ

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ไว้ว่า อุปมาคำพูดที่ดีประหนึ่งต้นไม้ที่ดี รากของมันฝังแน่นลึกมั่นคง และกิ่งก้านของมันชูขึ้นไปในท้องฟ้า

ผลของมันจะออกมาทุกกาลเวลา โดยอนุมัติของพระผู้อภิบาลของมัน และอัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์แก่ปวงมนุษย์ เพื่อพวกเขาจะได้รำลึก

และอุปมาของถ้อยคำอันชั่วนั้น เปรียบเสมือนต้นไม้ที่ไม่ดี ซึ่งถูกถอนรากขึ้นจากผิวดิน โดยไม่มีความมั่นคงใด ๆ เลย

อัลลอฮ์ทรงตั้งหลักให้แก่บรรดาผู้ศรัทธาด้วยพระดำรัสที่มั่นคง ในการมีชีวิตอยู่ทั้งในโลกดุนยานี้ และในโลกหน้า และอัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้อธรรมหลงทาง และอัลลอฮ์ทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ บรรดาผู้เปลี่ยนความโปรดปรานของอัลลอฮ์ เป็นการปฏิเสธศรัทธาและได้นำกลุ่มชนของพวกเขาลงสู่ที่พำนักอันหายนะ

นรกญะฮันนัมที่มีเปลวไฟร้อนจัดของมัน และมันเป็นที่พำนักอันชั่วช้า

และพวกเขาได้ตั้งภาคีคู่เคียงกับอัลลอฮ์ เพื่อให้พวกเขาหลงจากทางของพระองค์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงร่าเริงกันเถิด เพราะแท้จริงทางกลับของพวกเจ้าย่อมไปสู่ไฟนรก

จงกล่าวแก่ปวงบ่าวผู้ศรัทธาของข้าเถิด ให้พวกเขาดำรงการละหมาด และบริจาคสิ่งที่เราได้ให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา ทั้งอย่างปกปิด และอย่างเปิดเผย ก่อนที่วันหนึ่งจะมาถึงซึ่งไม่มีการซื้อขายในวันนั้นและไม่มีการเป็นมิตร

อัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงให้น้ำลงมาจากชั้นฟ้า และทรงให้พืชผลงอกเงยออกมาด้วยมัน เพื่อเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า และทรงให้เรือเดินสมุทรมีความสะดวกแก่พวกเจ้า เพื่อใช้แล่นตามน่านน้ำโดยพระบัญชาของพระองค์ และทรงให้ลำน้ำทั้งหลายเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้า

และพระองค์ทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ เป็นประโยชน์แก่พวกเจ้า โดยโคจรเป็นปกติ และทรงให้กลางคืนและกลางวันเป็นประโยชน์แก่พวกเจ้า

และพระองค์ทรงประทานแก่พวกเจ้าทุกสิ่งที่พวกเจ้าขอต่อพระองค์ และหากพวกเจ้าจะนับความโปรดปรานของอัลลอฮ์แล้ว พวกเจ้าก็ไม่อาจจะคำนวณมันได้ แท้จริงมนุษย์นั้นอธรรมยิ่ง เนรคุณยิ่ง

และจงรำลึกเถิดว่า อิบรอฮีมได้กล่าว "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน ขอพระองค์ทรงให้เมืองนี้ (มักกะฮ์) ปลอดภัย และทรงให้ฉัน และลูกหลานของฉันพ้นจากการบูชาเจว็ด"

โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงพวกมันได้ทำให้มนุษย์ส่วนใหญ่หลงทาง ดังนั้นผู้ใดปฏิบัติตามฉัน แท้จริงเขาเป็นพวกของฉัน และผู้ใดฝ่าฝืนฉัน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานีเสมอ

โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงฉันได้ให้ลูกหลานของฉันพำนักอยู่ ณ ที่ราบลุ่มนี้โดยไม่มีพืชผลใดๆ ซึ่งอยู่ใกล้บ้านอันเป็นเขตหวงห้ามของพระองค์ (บัยตุลลอฮ์) โอ้พระผู้อภิบาลของเรา เพื่อให้พวกเขาดำรงการละหมาด ขอพระองค์ทรงให้จิตใจจากปวงมนุษย์ มุ่งไปยังพวกเขา และทรงประทานปัจจัยยังชีพที่เป็นพืชผลแก่พวกเขา เพื่อว่าพวกเขาจะขอบคุณ

โอ้พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่เราปิดบังและสิ่งที่เราเปิดเผย ไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้นจากอัลลอฮ์ ทั้งในแผ่นดินและในชั้นฟ้า

มวลการสรรเสริญที่สมบูรณ์ยิ่งทั้งหลายเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ ผู้ได้ประทานอิสมาอีล และอิสฮากแก่ฉัน ขณะที่ฉันอยู่ในวัยชรา แท้จริงพระเจ้าของฉัน เป็นผู้ทรงได้ยินการวิงวอนอย่างแน่นอน

โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน ขอพระองค์ทรงให้ฉัน และจากลูกหลานของฉันเป็นผู้ดำรงการละหมาด โอ้พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงตอบรับการวิงวอนของฉันด้วยเถิด

โอ้พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงอภัยโทษให้แก่ฉัน และแก่บิดามารดาของฉัน และแก่บรรดามุอ์มินทั้งหลาย ในวันแห่งการชำระจะมีขึ้น

และเจ้าอย่าคิดว่าอัลลอฮ์จะทรงละเลยต่อสิ่งที่พวกอธรรมได้กระทำกัน แท้จริงพระองค์ทรงประวิงเวลาให้พวกเขาจวบจนวันซึ่งสายตาจ้องมองอย่างไม่กระพริบในวันนั้น

พวกเขาเดินยืดคอลุกลน ตะลึงด้วยความอัปยศอดสู นัยน์ตาของพวกเขาไม่กะพริบ และหัวใจของพวกเขาก็ว่างเปล่า (สิ้นหวัง)

และจงเตือนมนุษย์ถึงวันที่การลงโทษจะมาหาพวกเขา บรรดาผู้อธรรมจะกล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา โปรดประวิงเวลาแก่เราจนถึงกำหนดอันใกล้นี้ เพื่อเราจะได้สนองตอบการเชิญชวนของพระองค์ และเราจะปฏิบัติตามบรรดาเราะซูล" แต่ก่อนนี้พวกเจ้ามิได้สาบานหรอกหรือว่า พวกเจ้านั้นจะไม่สูญสลาย

และพวกเจ้าได้พำนักอยู่ในสถานที่ของบรรดาผู้อธรรมแก่ตัวของพวกเขาเอง และเป็นที่ประจักษ์แจ้งแก่พวกเจ้าแล้วว่า เราได้กระทำแก่พวกเขาอย่างไร และเราได้ยกอุทาหรณ์แก่พวกเจ้าแล้ว

และแน่นอนพวกเขาได้วางแผนของพวกเขา และแผนของพวกเขาอยู่ที่อัลลอฮ์ ถึงแม้ว่าแผนของพวกเขาจะทำให้ภูเขาเคลื่อนย้ายไปก็ตาม

และแท้จริงเจ้าอย่าคิดเลยว่า อัลลอฮ์จะทรงเป็นผู้ผิดสัญญากับบรรดาเราะซูลของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงตอบโต้อย่างเด็ดขาด

วันซึ่งแผ่นดินจะถูกเปลี่ยนเป็นอื่นจากแผ่นดินนี้ และชั้นฟ้าทั้งหลาย (ก็เช่นเดียวกัน) พวกเขาจะปรากฎตัวต่อหน้าอัลลอฮ์ ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพิชิต

และวันนั้นเจ้าจะเห็นบรรดาคนบาปทั้งหลายถูกล่ามตรึงไว้ด้วยโซ่

เครื่องนุ่งห่มของพวกเขาทำด้วยน้ำมันยาง และไฟจะคลุมท่วมใบหน้าของพวกเขา

เพื่ออัลลอฮ์จะได้ทรงตอบแทนทุกชีวิตตามที่ได้ขวนขวายไว้ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงฉับพลันในการชำระ

นี่คือการประกาศแก่ปวงมนุษย์ เพื่อพวกเขาจะถูกเตือนด้วยมัน และเพื่อพวกเขาจะได้รู้ว่า แท้จริงพระองค์คือพระเจ้าผู้ทรงเอกะ และเพื่อบรรดาผู้มีสติปัญญาจะได้รำลึก

อะลีฟ ลาม รออ์ [1] เหล่านี้คือบรรดาโองการแห่งคัมภีร์ และเป็นกุรอานอันชัดแจ้ง ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาหวังกันว่า หากพวกเขาได้เป็นมุสลิม

เจ้าจงปล่อยพวกเขาให้กินและให้เพลิดเพลิน และให้ความเพ้อฝันล่อพวกเขา แล้วอีกในไม่ช้า พวกเขาก็จะได้รู้

และเราไม่ได้ทำลายเมืองใด นอกจากว่ามันได้มีกําหนดอันเป็นที่รู้กันแล้ว

ไม่มีประชาชาติใดจะเร่งกําหนดการลงโทษของมันได้ และไม่อาจจะร่นให้ล่าช้าได้

และพวกเขากล่าวว่า "โอ้ ผู้ซึ่งได้รับข้อตักเตือนที่ถูกประทานลงมา! แท้จริงเจ้าเป็นคนบ้าอย่างแน่นอน"

"เหตุใดเจ้าไม่นำมะลาอิกะฮ์มายังพวกเรา หากเจ้าอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง"

เราจะไม่ส่งมลาอิกะฮ์ลงมา เว้นแต่ด้วยวิธีการอันสมควรเท่านั้น และ(เมื่อวันนั้น) พวกเขาก็จะไม่ได้รับการผ่อนปรนอีกต่อไป

แท้จริงเราเป็นผู้ประทานข้อตักเตือน (อัลกุรอาน) ลงมา และแท้จริงเราเป็นผู้รักษามันอย่างแน่นอน

และโดยแน่นอน ก่อนหน้าเจ้านั้นเราได้ส่ง (บรรดาเราะซูล) มาในหมู่คณะต่างๆ เมื่อครั้งสมัยก่อนๆ

และไม่มีเราะซูลท่านใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาเหล่านั้นจะเย้ยหยันต่อเขา

เช่นเดียวกันนั้น เราก็ได้ใส่ความรู้สึกเช่นนี้เข้าไปในหัวใจของเหล่าคนชั่วทั้งหลาย

พวกเขาไม่ศรัทธาในอัลกุรอาน และแน่นอนแบบอย่างของคนรุ่นก่อนๆ ได้ล่วงลับไปแล้ว

และหากเราเปิดประตูแห่งฟากฟ้าให้แก่พวกเขา ดังนั้นพวกเขาก็จะยังคงขึ้นไปต่อเรื่อยๆ

แน่นอนพวกเขาจะ (ปฏิเสธคำพูดที่แท้จริง) โดยกล่าวว่า: "แท้จริงสายตาของพวกเราถูกปิดกั้น ไม่แต่เพียงเท่านั้น พวกเราเป็นกลุ่มชนที่ถูกมนต์สะกด (โดยมุฮัมหมัด)"

และโดยแน่นอน เราให้มีกลุ่มดาวบนท้องฟ้า และเราได้ประดับมันให้สวยงามแก่บรรดาผู้มอง

และเราได้ปกป้อง (กิจการ) แห่งชั้นฟ้าจากชัยฏอนทุกตัวที่ถูกสาปแช่ง

ยกเว้นชัยฏอนที่แอบฟัง แล้วมันก็ถูกตามล่า (ด้วยการขว้างก้อนหิน) ไฟที่ลุกไหม้ซึ่งมองเห็นได้ชัดเจน

และแผ่นดินนั้นเราได้แผ่มันออกไป และเราได้ทำให้มีเทือกเขาเป็นที่ยึดอย่างมั่นคง และเราได้ให้ทุกสิ่งงอกเงยอย่างสมดุล

และในแผ่นดินนั้นเราได้ทำให้มีเครื่องยังชีพแก่พวกเจ้า และแก่ผู้ที่พวกเจ้ามิได้เป็นผู้ให้ริซกีแก่เขา

และไม่มีสิ่งใดเว้นแต่ ณ ที่เรานั้น คือ คลังของมัน และเราจะไม่ให้มันลงมานอกจากตามอัตราที่ได้ถูกกำหนดไว้แล้ว

และเราได้ส่งลมมาอุ้มน้ำเป็นก้อนเมฆ และได้ส่งน้ำลงมาจากฟากฟ้า เพื่อให้พวกเจ้าดื่มมัน และไม่ใช่พวกเจ้าที่สามารถกักเก็บน้ำนั้นไว้ได้

และโดยแน่นอน เราเป็นผู้ให้ชีวิตและผู้ให้ตาย และเราเป็นผู้คงอยู่ (แต่เพียงผู้เดียว เป็นผู้ครอบครองทุกสิ่ง)

และโดยแน่นอน เรารู้กลุ่มชนรุ่นก่อนพวกเจ้า และโดยแน่นอนเรารู้กลุ่มชนรุ่นหลัง

และแท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้าคือผู้จะทรงชุมนุมพวกเขา แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณผู้ทรงรอบรู้

และแท้จริงเราได้สร้างมนุษย์จากดินเหนียวแห้ง ซึ่งมาจากดินดำที่เปลี่ยนสีและกลิ่น

และญินนั้น เราได้สร้างมันมาก่อน(อาดัม) จากไฟของลมร้อนแรง

และจงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเจ้าตรัสกับมลาอิกะฮ์ว่า “แท้จริงข้าต้องการสร้างมนุษย์จากดินเหนียวแห้ง ซึ่งมาจากดินสีดำที่เปลี่ยนสีและกลิ่น"

"ดังนั้น เมื่อข้าได้ทำให้มันมีรูปร่างที่สมบูรณ์และได้เป่าวิญญาณจากข้าเข้าไปในตัวของเขาแล้ว ดังนั้น พวกเจ้าจงก้มกราบสุญูดต่อเขา"

ดังนั้น บรรดามลาอิกะฮ์ทั้งหมดได้ก้มลงสุญูด

เว้นแต่อิบลีส มันปฏิเสธที่จะอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ที่ก้มลงสุญูด

อัลลอฮ์ตรัสว่า "โอ้อิบลีส เกิดอะไรขึ้นกับเจ้า ทำไมเจ้าจึงไม่อยู่ร่วมกับบรรดาผู้สุญูด"

อิบลีสตอบว่า "ไม่สมควรสำหรับฉันที่จะสุญูดต่อมนุษย์ที่พระองค์ทรงสร้างจากดินเหนียวแห้ง ซึ่งมาจากดินดำที่เปลี่ยนสีและกลิ่น"

อัลลอฮ์ตรัสว่า "ถ้าเป็นเช่นนั้น เจ้าจงออกไปจากที่นี่ แท้จริงเจ้าเป็นผู้ถูกขับไล่"

"และแท้จริง คำสาปแช่งจะอยู่กับเจ้าจนถึงวันพิพากษา"

อิบลีสกล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน! (หากเป็นเช่นนั้น) โปรดประวิงเวลาให้แก่ฉันจนถึงวันฟื้นคืนชีพด้วยเถิด"

อัลลอฮ์ตรัสว่า "ดังนั้น (ด้วยคำร้องขอของเจ้า) แท้จริงเจ้าเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ที่ได้รับการประวิงเวลาไว้"

"จนถึงวันแห่งเวลาที่ถูกกำหนดไว้"

อิบลีสกล่าวว่า “โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน! ด้วยการที่พระองค์ทรงทำให้ฉันหลงทาง แน่นอนฉันจะทำให้ (ความชั่วร้ายทุกรูปแบบ) เป็นที่หลงใหลสำหรับพวกเขาในโลกนี้ และแน่นอนฉันจะทำให้พวกเขาทุกคนหลงทาง"

"เว้นแต่ปวงบ่าวของพระองค์ที่ได้รับการเลือกสรรไว้ในหมู่พวกเขา"

อัลลอฮ์ตรัสว่า "นี่คือเส้นทาง (กลับคืน) สู่ข้าที่เที่ยงตรง"

"แท้จริงปวงบ่าวของข้า เจ้าจะไม่มีอำนาจใดๆ เหนือพวกเขา เว้นแต่ผู้ที่เชื่อฟังเจ้าในหมู่ผู้หลงผิดเท่านั้น"

"และแท้จริงนรกญะฮันนัม แน่นอนมันคือที่สัญญาของพวกเขาทั้งหมด"

"มันมีเจ็ดประตู สำหรับทุกประตูนั้น มีส่วนของมันที่ถูกจัดไว้แล้ว (สำหรับบรรดาผู้หลงทางทั้งหลาย)"

แท้จริงบรรดาผู้ยำเกรง จะอยู่ในสรวงสวรรค์ซึ่งมีน้ำพุพุ่งออกมาในนั้น

(มีการต้อนรับพวกเขา ด้วยการกล่าวว่า:) "พวกท่านจงเข้าไปในสวรรค์ด้วยความศานติและความสงบสุขเถิด"

และเราได้ขจัดความขุ่นแค้นที่มีอยู่ในหัวอกของพวกเขา จนพวกเขากลายเป็นพี่น้องกัน โดยพวกเขาหันหน้าเข้าหากันบนบัลลังก์ของพวกเขา

พวกเขาจะไม่ถูกสัมผัสด้วยความยากลำบากใด ๆ ในสวรรค์แห่งนั้น และพวกเขาจะไม่มีวันถูกขับไล่ออกจากที่นั้น

จงแจ้งแก่ปวงบ่าวของข้าเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงข้าคือผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ"

และแท้จริงการลงโทษของข้านั้น เป็นการลงโทษที่เจ็บปวด

และจงแจ้งพวกเขาให้ทราบถึงบรรดาแขกของอิบรอฮีม

เมื่อพวกเขาเข้าไปหาเขา (อิบรอฮีม) แล้วทักทายว่า "ความสันติสุขจงมีแด่ท่าน!" เขากล่าวว่า "แท้จริงเรากลัวพวกท่าน"

พวกเขากล่าวว่า "เจ้าอย่าได้กลัวเลย แท้จริงเรามาแจ้งข่าวดีให้แก่เจ้า เกี่ยวกับเด็กคนหนึ่งที่มีความรู้"

เขากล่าวว่า "พวกเจ้าได้แจ้งข่าวดีแก่ฉัน ทั้งที่ความชราภาพได้ประสบแก่ฉันแล้วกระนั้นหรือ?" แล้วด้วยวิธีการใดหรือ ที่พวกเจ้ามาแจ้งข่าวดีนี้แก่ฉัน?"

พวกเขากล่าวว่า "เราขอแจ้งข่าวดีแก่เจ้าด้วยความจริง ดังนั้นเจ้าจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้สิ้นหวัง"

เขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า "และไม่มีผู้ใดสิ้นหวังในความเมตตาของพระผู้อภิบาลของเขา นอกจากบรรดาผู้ที่หลงผิดเท่านั้น"

(อิบรอฮีม) กล่าวว่า: "แล้วพวกท่านมีธุระอะไรหรือ โอ้ บรรดาทูตทั้งหลาย?"

พวกเขาตอบว่า "แท้จริง เราถูกส่งมาเพื่อไปยังกลุ่มชนผู้กระทำผิด"

"นอกจากครอบครัวของลูฏ (และผู้ติดตามเขา) แท้จริงเราจะเป็นผู้ช่วยพวกเขาให้รอดทั้งหมด"

"ยกเว้นภรรยาของเขา เราได้ตัดสินแล้ว (ตามการตัดสินใจของอัลลอฮ์) แท้จริงนางจะอยู่ในหมู่ผู้ที่เหลืออยู่ (ที่จะถูกทำลาย)"

ครั้นเมื่อบรรดาทูตได้มายังครอบครัวของลูฏ

เขา (ลูฏ) กล่าวว่า "แท้จริงพวกเจ้าเป็นกลุ่มชนที่ไม่คุ้นหน้า"

พวกเขากล่าวว่า "ที่จริงแล้ว ที่พวกเรามาหาเจ้า ก็ด้วยเรื่องที่พวกเขาสงสัยกันอยู่"

"และเรามาหาท่านด้วยเรื่องจริง และแท้จริงเราเป็นผู้ซื่อสัตย์อย่างแน่นอน"

"ดังนั้น เจ้าจงเดินทางไปกับครอบครัวของเจ้า ในช่วงเวลากลางคืน และจงตามหลังพวกเขา และอย่าให้ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าหันหลัง และจงเดินต่อไปตามที่พวกเจ้าถูกบัญชา"

และเราได้แจ้งแก่เขาถึงเรื่องนี้ว่า พวกเขาจะถูกทำลายจนสิ้นสุดที่คนสุดท้ายของพวกเขาในยามรุ่งสาง

และชาวเมืองได้มาหาอย่างดีใจ

เขา (ลูฎ) กล่าวว่า "แท้จริง เขาเหล่านั้นคือแขกของฉัน ดังนั้น พวกเจ้าอย่าทำให้ฉันอับอายเลย"

"และจงยำเกรงอัลลอฮ์เถิด และอย่าทำให้ฉันได้รับความละอายเลย"

พวกเขากล่าวว่า "และเรามิได้ห้ามเจ้าเกี่ยวกับการต้อนรับแขกหรอกหรือ?

ลูฏกล่าวว่า "เขาเหล่านี้คือลูกสาวของฉันหากพวกเจ้าจำเป็นต้องกระทำ"

ด้วยวัยของเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงพวกเขาอยู่ในอาการมึนเมา และเดินเตร่ไปอย่างตาบอด

ดังนั้น เสียงกัมปนาทได้คร่าพวกเขาเมื่อดวงอาทิตย์ขึ้น

แล้วเราได้พลิกส่วนบนของมันเป็นส่วนล่าง และได้ให้หินจากดินที่แข็งร่วงหล่นลงมาทับพวกเขา

แท้จริงในการนั้น แน่นอนเป็นสัญญาณแก่บรรดาผู้พินิจพิเคราะห์

และแท้จริงมัน (แผ่นดินของชาวลูฏที่ถูกทำลายนั้น) ตั้งอยู่บนทาง (ที่ผู้คนสัญจรไปมา)

แท้จริงในการนั้น แน่นอนเป็นสัญญาณแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และแท้จริง ชาวเมืองอัลอัยกะฮ์นั้น เป็นผู้อธรรมอย่างแน่นอน

ดังนั้นเราได้ลงโทษพวกเขา และแท้จริงทั้งสองพวกนั้น (กลุ่มชนลูฏกับกลุ่มชนชูอัยบ์) อยู่บนเส้นทางที่โล่ง (ที่ผู้คนสัญจรไปมา)

และโดยแน่นอน หมู่ชนของ "อัลหิจญ์ริ" ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

และเราได้ให้สัญญาณต่างๆ ของเราแก่พวกเขา แล้วพวกเขาก็เป็นผู้ผินหลังให้มัน

และพวกเขาได้แกะสลักภูเขาเป็นบ้านพักอย่างปลอดภัย

ดังนั้น เสียงกัมปนาทได้คร่าพวกเขาในยามรุ่งสาง

ดังนั้น สิ่งที่พวกเขาขวนขวายไว้ ไม่เกิดประโยชน์แก่พวกเขา

และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสองนั้นเพื่ออื่นใด เว้นแต่เป็นความจริง และแท้จริงวันกิยามะฮ์จะมีมาอย่างแน่นอน ดังนั้นเจ้าจงให้อภัยด้วยการให้อภัยที่ดีเถิด

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เป็นผู้ทรงสร้าง ผู้ทรงรอบรู้

และโดยแน่นอน เราได้ให้แก่เจ้าเจ็ดอายะฮ์ที่ถูกอ่านซ้ำ และอัลกุรอานที่ยิ่งใหญ่

เจ้าจงอย่าทอดสายตาทั้งสองของเจ้าไปยังความโปรดปรานที่เราได้ให้แก่พวกเขาแค่บางส่วน และจงอย่าเศร้าโศกกับพวกเขา และจงลดปีกของเจ้าให้ต่ำลง (จงถ่อมตน) ต่อบรรดาผู้ศรัทธา

และ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันเป็นผู้ตักเตือนอย่างชัดแจ้ง

เช่นเดียวกับที่เราได้ประทานลงมาแก่บรรดาผู้แบ่งแยก

(คือ) บรรดาผู้ที่แบ่งอัลกุรอานออกเป็นส่วนๆ

ดังนั้น ขอสาบานต่อพระผู้อภิบาลของเจ้า แน่นอนเราจะถามพวกเขาทั้งหมด (ในวันฟื้นคืนชีพ)

ถึงสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

ดังนั้น จงประกาศอย่างเปิดเผยในสิ่งที่เจ้าได้รับบัญชา (โอ้ มุฮัมหมัด) และจงผินหลังให้บรรดาผู้ตั้งภาคี

แท้จริงสำหรับเจ้า เรานี้ก็พอแล้วที่จะจัดการกับบรรดาผู้เย้ยหยัน

(นั่นคือ) บรรดาผู้ที่เคารพสักการะต่อพระเจ้าอื่นร่วมกับอัลลอฮ์ แล้วพวกเขาก็จะได้รู้ (ผลที่ตามมา) ในภายหลัง

และแน่นอนอย่างยิ่ง เรารู้อยู่เสมอว่า หัวอกเจ้าจะหม่นหมองกับสิ่งที่พวกเขาพร่ำพูด

ดังนั้น จงกล่าวสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผู้อภิบาลของเจ้าเถิด และจงร่วมอยู่ในหมู่ผู้สุญูด

และจงเคารพภักดีพระผู้อภิบาลของเจ้า จนกว่าความตายจะมาหาเจ้า

พระบัญชาของอัลลอฮ์ได้มาแล้ว ดังนั้นเจ้าอย่าได้เร่งมัน มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์และพระองค์ทรงสูงส่งเหนือที่พวกเขาตั้งภาคี

พระองค์ทรงส่งมลาอิกะฮ์ลงมาพร้อมด้วยวะห์ยู ตามพระบัญชาของพระองค์ แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ จากปวงบ่าวของพระองค์โดยให้พวกเขาตักเตือนว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากข้า ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงต่อข้าเถิด

พระองค์ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินโดยสัจจริง พระองค์ทรงสูงส่งเหนือที่พวกเขาตั้งภาคี

พระองค์ทรงสร้างมนุษย์จากน้ำอสุจิ แล้วทันใดนั้น เขาก็กลายเป็นผู้ปฏิปักษ์อย่างชัดเจน

และปศุสัตว์ พระองค์ทรงสร้างมัน ในตัวมันมีความอบอุ่นสำหรับพวกเจ้า และประโยชน์มากหลาย และในส่วนหนึ่งจากมันนั้นพวกเจ้าเอามาบริโภคได้

และในตัวมันมีความงดงามสำหรับพวกเจ้า ขณะที่พวกเจ้านำมันกลับเข้าคอกในตอนเย็น และขณะที่พวกเจ้านำมันออกไปเลี้ยงในตอนเช้า

และมันแบกสัมภาระหนักของพวกเจ้าไปยังเมืองที่พวกเจ้าไม่อาจจะไปถึงที่ได้ เว้นแต่ด้วยความเหนื่อยกายลําบากใจ แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเข้าคือผู้ทรงเอ็นดู ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และ (อัลลอฮ์ได้ทรงสร้าง) ม้า ล่อ และลา เพื่อให้พวกเจ้าได้ขี่และเป็นเครื่องประดับ และพระองค์ทรงสร้างสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้

และการชี้แนะทางที่เที่ยงตรงนั้นเป็นหน้าที่ของอัลลอฮ์ และบางทางนั้นก็มีที่คดเคี้ยว และหากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงชี้นำทางแก่พวกเจ้าทั้งหมด

พระองค์คือ ผู้ทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟากฟ้า ส่วนหนึ่งเป็นเครื่องดื่มสำหรับพวกเจ้าและอีกส่วนหนึ่ง (ทำให้) พฤกษชาติ (เจริญเติบโต) เพื่อพวกเจ้าใช้เลี้ยงสัตว์

ด้วยมัน (น้ำนั้น) พระองค์ทรงให้พืชผลและผลมะกอก และอินทผลัม และองุ่น และจากผลไม้อีกหลายชนิดได้งอกออกมา แท้จริงในการนั้น แน่นอน ย่อมเป็นสัญญาณสำหรับกลุ่มชนที่ตรึกตรอง

และพระองค์ทรงให้กลางคืนและกลางวันและดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นประโยชน์แก่พวกเจ้า และหมู่ดาวถูกใช้ให้เป็นประโยชน์โดยพระบัญชาของพระองค์ แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณมากหลาย สำหรับกลุ่มชนที่ใช้ปัญญา

และสิ่งที่พระองค์ทรงให้มีขึ้นมากมายสำหรับพวกเจ้าในแผ่นดินนั้น ชนิดของมันแตกต่างกันไป แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณสำหรับกลุ่มชนผู้ใคร่ครวญ

และพระองค์คือผู้ทรงอำนวยประโยชน์จากทะเล เพื่อพวกเจ้าจะได้กินเนื้อสดจากมันและนำเครื่องประดับจากมันออกมาเพื่อสวมใส่ และเจ้าเห็นเรือแล่นฝ่าคลื่นในท้องทะเล และเพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของพระองค์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

และพระองค์ทรงวางเทือกเขาอย่างมั่นคงในแผ่นดิน เพื่อมิให้มันสั่นสะเทือนแก่พวกเจ้า และ (ทำให้มี) ลำน้ำและหนทาง เพื่อพวกเจ้าจะได้อยู่ในทางถูกต้อง

และเครื่องหมายต่างๆ และด้วยดวงดาว พวกเขาใช้นำทาง

ดังนั้น ผู้ทรงสร้างจะเหมือนกับผู้ที่ไม่ได้สร้างสิ่งใดกระนั้นหรือ? พวกเจ้าไม่ใคร่ครวญหรอกหรือ?

และหากพวกเจ้าจะนับความโปรดปรานของอัลลอฮ์ พวกเจ้าก็ไม่สามารถจะคำนวณมันได้ แท้จริงอัลลอฮ์นั้น เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปรานียิ่งอย่างแน่นอน

และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้าปิดบังและสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผย

และบรรดาสิ่งที่พวกเขาวิงวอนอื่นจากอัลลอฮ์นั้น พวกมันไม่ได้สร้างสิ่งใดเลย และพวกมันเป็นสิ่งถูกสร้าง

พวกมันตาย ปราศจากชีวิต และพวกมันไม่รู้ด้วยว่า เมื่อใดจะถูกให้ฟื้นขึ้นมาอีก

พระเจ้าของพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้น บรรดาผู้ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลก หัวใจของพวกเขาปฏิเสธไม่รับรู้ และพวกเขาหยิ่งผยอง

โดยแน่นอน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย แท้จริงพระองค์มิทรงรักพวกหยิ่งผยอง

และเมื่อได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า "พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้ประทานอะไรลงมา" พวกเขากล่าวว่า "นิยายปรัมปรา"

เพื่อพวกเขาจะได้แบกความผิดของพวกเขาอย่างครบครันในวันกิยามะฮ์ และจากความผิดของบรรดาผู้ที่พวกเขาทำให้เขาเหล่านั้นหลงผิดโดยไม่รู้ พึงทราบเถิด สิ่งที่พวกเขาทำผิดนั้นชั่วช้ายิ่ง

แน่นอน บรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขาได้วางแผนร้าย แล้วอัลลอฮ์ทรงทำลายอาคารของพวกเขาจากรากฐาน (ของมัน) จนหลังคาที่อยู่เหนือพวกเขาได้พังถล่มลงมาทับพวกเขา และการลงโทษได้มายังพวกเขา โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

พระองค์จะทรงทำให้พวกเขาอัปยศ และถามว่า ภาคีของฉันอยู่ที่ไหน ซึ่งพวกเจ้าเคยสร้างศัตรู (กับบรรดานบีและบรรดาผู้ศรัทธา) เพื่อปกป้องพวกเขา? บรรดาผู้ที่ได้รับความรู้จะกล่าวว่า แท้จริง วันนี้เป็นความอัปยศและการลงโทษแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

บรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์เอาชีวิตของพวกเขาในขณะที่พวกเขาอธรรมต่อตัวเอง ดังนั้นพวกเขายอมจำนน (เมื่อได้เห็นความตายอยู่ตรงหน้า แล้วกล่าวว่า) "เราไม่ได้ทำความชั่วใดๆ" (มลาอิกะฮ์ตอบกลับว่า) "ไม่ (พวกเจ้าทำมัน) แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ”

ดังนั้น พวกเจ้าจงเข้าไปสู่ประตูนรกญะฮันนัม โดยเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล ดังนั้น มันชั่วช้ายิ่งซึ่งที่พำนักของพวกหยิ่งผยองทั้งหลาย

และมีเสียงกล่าวแก่บรรดาผู้ยำเกรงว่า "สิ่งใดเล่าที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้ประทานลงมา?" พวกเขาตอบว่า "ความดีเยี่ยม" สำหรับผู้ที่ทำความดีในโลกนี้ คือการตอบแทนที่ดีงาม และแท้จริงการตอบแทนในปรโลกนั้นดีกว่า และแน่นอนที่พำนักในปรโลกนั้นเป็นที่พำนักที่ดีเยี่ยม และแน่นอนเป็นที่อันมีสุขยิ่งสำหรับบรรดาผู้ยำเกรง

สรวงสวรรค์ที่พำนักที่พวกเขาจะเข้าไปในนั้น มีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ณ เบื้องล่าง สำหรับพวกเขาที่อยู่ในนั้นจะได้สิ่งที่ต้องการ ในทำนองนั้น อัลลอฮ์ทรงตอบแทนบรรดาผู้ยำเกรง

บรรดาผู้ที่มลาอิกะฮ์เอาชีวิตของพวกเขาโดยที่พวกเขาเป็นคนดี พลางกล่าวว่า "ความสันติจงมีแด่พวกเจ้า จงเข้าไปในสรวงสวรรค์เนื่องจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้"

พวกเขามิได้คอยสิ่งใด นอกจากจะให้มลาอิกะฮ์มาหาพวกเขา หรือพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้าจะมา ในทำนองนั้นแหละ บรรดาผู้มาก่อนหน้าพวกเขาได้กระทำ และอัลลอฮ์มิได้ทรงอธรรมต่อพวกเขา แต่พวกเขาได้อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง

ดังนั้น ความชั่วทั้งหลายที่พวกเขาได้ประกอบก็ประสบให้ทุกข์แก่พวกเขา และสิ่งที่พวกเขาเคยเย้ยหยันไว้ ก็จะห้อมล้อมพวกเขา

และบรรดาผู้ตั้งภาคีกล่าวว่า "หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์จริง พวกเราคงไม่เคารพสักการะผู้ใด นอกจากพระองค์ ทั้งพวกเราเองและบรรพบุรุษของพวกเรา และพวกเราคงไม่บัญญัติห้ามสิ่งใด อื่นจากที่พระองค์(ได้ทรงบัญญัติห้ามไว้)" ในทำนองนั้นแหละ บรรดาผู้มาก่อนหน้าพวกเขาได้กระทำ ดังนั้น บรรดาศาสนทูตมีหน้าที่เพียงแต่การประกาศอันชัดแจ้งเท่านั้น

และแน่นอน เราได้ส่งเราะซูลมาในทุกประชาชาติ (โดยบัญชาว่า) "พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ และจงออกห่างจากพวกฏอฆูต" แล้วในหมู่พวกเขา ก็มีผู้ที่อัลลอฮ์ทรงชี้แนะทางให้ และในหมู่พวกเขา ก็มีที่คู่ควรกับความหลงผิด ฉะนั้น พวกเจ้าจงท่องไปในแผ่นดิน แล้วจงดูว่าบั้นปลายของบรรดาผู้ปฏิเสธนั้นเป็นเช่นใด?!

หากเจ้าทุ่มเทต่อการนำทางแก่พวกเขา ดังนั้น แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงนำทางบรรดาผู้ที่พระองค์ทรงให้หลงทาง และสำหรับพวกเขาจะไม่มีผู้ช่วยเหลือใดๆ

และพวกเขาได้สาบานต่ออัลลอฮ์ ด้วยการสาบานอย่างแข็งขันว่า "อัลลอฮ์จะไม่ทรงทำให้ผู้ตายไปแล้วกลับฟื้นขึ้นมาอีก" ไม่ใช่เช่นนั้นดอก! ทว่าเป็นสัญญาที่พระองค์จะต้องทรงทำให้เป็นจริง แต่มนุษย์ส่วนมากไม่รู้

เพื่อพระองค์จะทรงชี้แจงแก่พวกเขาถึงสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในเรื่องนั้น และเพื่อพระองค์จะทรงให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รู้ว่าแท้จริงพวกเขานั้นเป็นผู้โกหก

แท้จริงเพียงคำดำรัสหนึ่งของเราสำหรับสิ่งใดเมื่อเราปรารถนามัน เราก็จะกล่าวว่า "จงเป็น" ดังนั้นสิ่งนั้นก็จะเป็นขึ้น

และบรรดาผู้อพยพเพื่ออัลลอฮ์ หลังจากที่พวกเขาถูกข่มเหง เราจะให้พวกเขามีสถานที่ที่ดีในโลกนี้ และแท้จริงรางวัล (ความดีของพวกเขา) นั้นยิ่งใหญ่ในปรโลก หากพวกเขารู้

บรรดาผู้อดทน และพวกเขามอบความไว้วางใจต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และเรามิได้ส่งผู้ใดมาก่อนหน้าเจ้า นอกจากเป็นผู้ชายที่เราได้ประทานวะฮ์ยูแก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้าจงถามบรรดาผู้รู้ หากพวกเจ้าไม่รู้

ด้วยหลักฐานทั้งหลายที่ชัดแจ้ง และบรรดาคัมภีร์มากมาย และเราได้ให้อัลกุรอานแก่เจ้าเพื่อเจ้าจะได้ชี้แจง (ให้กระจ่าง) แก่มนุษย์ซึ่งสิ่งที่ได้ถูกประทานมาแก่พวกเขา และเพื่อพวกเขาจะได้ตรึกตรอง

บรรดาผู้วางแผนชั่วร้ายทั้งหลายจะปลอดภัยกระนั้นหรือ จากการที่อัลลอฮ์จะทรงให้แผ่นดินกลืนพวกเขาหรือการลงโทษที่จะมาหาพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว

หรือพระองค์จะทรงคร่าชีวิตพวกเขาในขณะที่พวกเขากำลังเดินทาง แล้วพวกเขาไม่สามารถหักห้าม(พระองค์)ได้

หรือพระองค์ทรงทำลายพวกเขาโดยช้า ๆ ในสภาพที่น่าสะพรึงกลัว ? เพราะแท้จริงแล้วพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเป็นผู้ทรงเปี่ยมล้นด้วยความเอ็นดู ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และพวกเขามิได้มองไปยังสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงสร้างบ้างหรอกหรือว่า เงาของมันจะทอดไปทางขวาและทางซ้าย เพื่อสุญูดต่ออัลลอฮ์โดยที่พวกมันนอบน้อม

และสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน ทั้งบรรดาสิ่งมีชีวิตและบรรดามลาอิกะฮ์ต่างก็จะสุญูดต่ออัลลอฮ์ โดยที่พวกเขาจะไม่หยิ่งผยอง

พวกเขาจะยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา ผู้ทรงอยู่เหนือพวกเขา และพวกเขาปฏิบัติตามในสิ่งที่พวกเขาได้รับบัญชา

และอัลลอฮ์ตรัสว่า "พวกเจ้าจงอย่าเคารพสักการะพระเจ้าสององค์ แท้จริงพระองค์คือพระเจ้าองค์เดียวเท่านั้น ดังนั้น เฉพาะข้าเท่านั้นที่พวกเจ้าต้องเกรงกลัว"

และทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ และแด่พระองค์เท่านั้นคือการเคารพสักการะอย่างสม่ำเสมอ แล้วมีสิ่งอื่นใดอีกเล่าที่พวกเจ้าเกรงกลัว นอกจากอัลลอฮ์?

และไม่มีความโปรดปรานใด ๆ ที่พวกเจ้าได้รับ นอกจากมันย่อมมาจากอัลลอฮ์ ดังนั้น เมื่อความทุกข์ยากประสบแก่พวกเจ้า พวกเจ้าก็จะคร่ำครวญวิงวอนต่อพระองค์

ครั้นเมื่อพระองค์ทรงขจัดความทุกข์ยากออกไปจากพวกเจ้าแล้ว ทันใดนั้น กลุ่มหนึ่งในหมู่พวกเจ้าก็จะตั้งภาคีต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

เพื่อพวกเขาจะได้เนรคุณต่อสิ่งที่เราได้มอบให้แก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้าจงเพลิดเพลิน (กับความโปรดปรานเหล่านั้นในโลกนี้สักระยะหนึ่ง) แต่ในไม่ช้าพวกเจ้าก็จะรู้เอง

และพวกเขาได้นำส่วนหนึ่งจากสิ่งที่เราได้ประทานให้แก่พวกเขาไปให้แก่สิ่งที่พวกเขาไม่รู้จัก (นั่นคือ พระเจ้าจอมปลอม) ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ พวกเจ้าจะถูกสอบถามอย่างแน่นอนเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเจ้ากุขึ้นมา

และพวกเขาได้กำหนดบุตรสาวแก่อัลลอฮ์ มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ และ (ได้กำหนด) สำหรับพวกเขาคือสิ่งที่พวกเขาต้องการ (บุตรชาย)

และเมื่อคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเขาได้รับข่าวดีว่า "ได้บุตรสาว" ใบหน้าของเขาจะหมองคล้ำเต็มไปด้วยความอัดอั้นทุกข์ไว้ในใจ

เขาจะซ่อนตัวจากกลุ่มชน เนื่องจากความอับอายที่เกิดขึ้นจากข่าวที่เขาได้รับมา เขาจะเก็บมันไว้พร้อมกับความอัปยศหรือฝังมัน(ทั้งเป็น)ในดิน พึงรู้เถิด มันชั่งเป็นการตัดสินที่ชั่วช้ายิ่งนัก

สำหรับบรรดาผู้ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลกนั้นมีลักษณะที่ชั่ว และสำหรับอัลลอฮ์นั้นทรงมีคุณลักษณะที่สูงส่ง และพระองค์คือผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และหากอัลลอฮ์จะทรงเอาโทษมนุษย์เนื่องจากการอธรรมของพวกเขา พระองค์จะไม่ทรงให้สิ่งมีชีวิตใดเหลืออยู่บนแผ่นดิน แต่พระองค์จะทรงประวิงเวลาให้แก่พวกเขาจนถึงเวลาที่ได้ถูกกำหนดไว้ เมื่อเวลาของพวกเขาได้มาถึง พวกเขาจะไม่สามารถประวิงมันออกไปได้แม้เพียงชั่วขณะเดียว และไม่สามารถทำให้มันมาถึงก่อนกำหนดได้

และพวกเขาได้กำหนดซึ่งสิ่งที่พวกเขาเองไม่ชอบให้แก่อัลลอฮ์ และลิ้นของพวกเขายืนยันการโกหกว่าพวกเขาจะได้รับสิ่งที่ดีที่สุด (จากพระองค์) แท้จริงพวกเขาจะได้รับไฟนรก และพวกเขาจะถูกละเลย

ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงเราได้ส่ง (บรรดาเราะซูล)ไปยังประชาชาติก่อนหน้าเจ้า แล้วชัยฏอนได้กระทำให้การงานของพวกเขาเป็นที่บรรเจิดสำหรับพวกเขา และในวันนี้เขาเป็นผู้คุ้มครองพวกเขา และสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอย่างเจ็บปวด

และเรามิได้ประทานคัมภีร์นี้ลงมาแก่เจ้าเพื่ออื่นใด เว้นแต่เพื่อให้เจ้าชี้แจงให้แจ่มแจ้งแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน และเพื่อเป็นทางนำและเป็นความเมตตาแก่หมู่ชนผู้ศรัทธา

และอัลลอฮ์ทรงประทานน้ำลงมาจากฟากฟ้า เพื่อให้แผ่นดินมีชีวิตด้วยมัน หลังจากการแห้งแล้งของมัน แท้จริงในการนี้ ย่อมเป็นสัญญาณแก่กลุ่มชนผู้รับฟัง

และแท้จริงในปศุสัตว์นั้น ย่อมมีบทเรียนอย่างแน่นอนแก่พวกเจ้า เราให้พวกเจ้าดื่มจากสิ่งที่อยู่ในท้องของมัน ซึ่งเกิดระหว่างมูลและเลือด (นั่นคือ) นมบริสุทธิ์ซึ่งเป็นที่ถูกใจสำหรับผู้ที่ดื่มมัน

และจากผลของต้นอินทผลัมและองุ่นพวกเจ้าได้จากมันมาเป็นทั้งของมึนเมา และอาหารที่ดี แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณแก่กลุ่มชนผู้ใช้ปัญญา

และพระผู้อภิบาลของเจ้า ทรงดลใจแก่ผึ้งว่า "จงทำรังตามภูเขาและตามต้นไม้ และตามอาคารที่มนุษย์สร้างขึ้น"

"จากนั้นจงกินจากผลไม้ทั้งหลาย และดำเนินตามแนวทางที่พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ทรงทำให้ง่ายสำหรับเจ้า" มีเครื่องดื่มออกมาจากท้องของพวกมันซึ่งมีสีสันต่างกัน ซึ่งในนั้นมีตัวยาที่บำบัดสำหรับปวงมนุษย์ แท้จริงในการนั้นเป็นสัญญาณ สำหรับหมู่ชนผู้ใคร่ครวญ

และอัลลอฮ์ทรงสร้างพวกเจ้า แล้วทรงให้พวกเจ้าตาย และบางคนในหมู่พวกเจ้ามีผู้ถูกนำกลับไปยังส่วนที่เลวที่สุดของชีวิต เพื่อมิให้เขารู้อะไรหลังจากที่เคยมีความรู้ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเดชานุภาพ

และอัลลอฮ์ทรงทำให้บางคนเหนือกว่าอีกบางคนในเรื่องปัจจัยยังชีพ แล้วทำไมบรรดาผู้ที่ได้รับความเหนือกว่า จึงไม่แบ่งปัจจัยยังชีพของพวกเขา แก่บรรดาผู้ที่เป็นทาสที่เขาครอบครอง เพื่อพวกเขาจะได้เท่าเทียมกันในเรื่องนั้น ดังนั้น ต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์พวกเขาอกตัญญูกระนั้นหรือ?!

และอัลลอฮ์ทรงกำหนดคู่ครองแก่พวกเจ้าซึ่งมาจากหมู่พวกเจ้า และทรงทำให้พวกเจ้ามีลูกและหลานจากคู่ครองของพวกเจ้า และทรงประทานริซกีจากสิ่งดีๆ แก่พวกเจ้า ดังนั้น ต่อสิ่งเท็จพวกเขาศรัทธาและต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์พวกเขาเนรคุณกระนั้นหรือ?!

และพวกเขาเคารพภักดีอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งที่ไม่มีอำนาจในการให้ปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาทั้งจากท้องฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และพวกเขาไม่มีความสามารถ (ที่จะมีอำนาจนั้นได้)

ดังนั้น พวกเจ้าอย่ายกอุทาหรณ์ทั้งหลายกับอัลลอฮ์เลย แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ โดยที่พวกเจ้าไม่รู้

อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ ถึงคนหนึ่งผู้เป็นทาส เขาไม่มีอำนาจในสิ่งใด และอีกคนหนึ่งผู้ซึ่งเราได้ให้ปัจจัยยังชีพที่ดีจากเราให้แก่เขา ดังนั้นเขาจึงบริจาคมันไม่ว่าในที่ลับหรือในที่เปิดเผย ทั้งสองเหมือนกันหรือไม่? มวลการสรรเสริญเป็นของสิทธิของอัลลอฮ์ แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้

และอัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ถึงชายสองคน ผู้หนึ่งในนั้นเป็นใบ้ เขาไม่มีความสามารถในสิ่งใด และเขาเป็นภาระแก่นายของเขา ไม่ว่าแห่งใดที่เขาจะถูกส่งไป เขาจะไม่นำความดีอันใดมา เขาจะเท่าเทียมกับผู้กำชับในทางที่เที่ยงธรรม และเขาเองก็อยู่ในทางที่เที่ยงตรงกระนั้นหรือ?!

และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และการมาถึงของวันกิยามะฮ์นั้น (มันไม่มีอะไรเลย) นอกจากเพียงกระพริบตาเดียวหรือเร็วกว่านั้น แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

และอัลลอฮ์ทรงให้พวกเจ้าออกจากครรภ์มารดาของพวกเจ้า โดยพวกเจ้าไม่รู้อะไรเลย และพระองค์ทรงทำให้พวกเจ้าได้ยิน และเห็น และมีหัวใจ เพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

พวกเขาไม่เห็นนกที่มีผู้ควบคุมมันอยู่ในชั้นบรรยากาศของท้องฟ้าดอกหรือ? ไม่มีผู้ใดสามารถรั้งพวกมันไว้ได้นอกจากอัลลอฮ์ แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณสำหรับกลุ่มชนที่ศรัทธา

และอัลลอฮ์ได้ทรงทำให้บ้านของพวกเจ้าเป็นที่พักผ่อน และทรงทำจากหนังของปศุสัตว์เป็นเต็นท์ให้พวกเจ้าซึ่งทำให้พวกเจ้ารู้สึกเบาสบายในยามเดินทางของพวกเจ้า และในยามหยุดพัก และ (ทรงทำ)จากขนของสัตว์ จากปุยของมัน และผมของมัน เป็นเครื่องใช้และสิ่งมีประโยชน์จวบเวลาหนึ่ง

และอัลลอฮ์ทรงทำจากสิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง ให้เป็นที่ร่มแก่พวกเจ้า และพระองค์ทรงทำที่พักพิงจากภูเขาให้แก่พวกเจ้า และพระองค์ทรงทำเครื่องนุ่งห่มให้พวกเจ้า เพื่อป้องกันพวกเจ้าให้พ้นจากความร้อน และเสื้อเกราะเพื่อป้องกันพวกเจ้าจากอันตรายในยามสงคราม เช่นนั้นแหละ พระองค์ทรงให้ความโปรดปรานของพระองค์อย่างครบถ้วนแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้นอบน้อม

ดังนั้น หากพวกเขาผินหลังให้ แท้จริง หน้าที่ของเจ้ามีเพียงแค่การถ่ายทอด (พระบัญชาของอัลลอฮ์) ให้ชัดเจนเท่านั้น

พวกเขาตระหนักดีในความโปรดปรานของอัลลอฮ์ แต่แล้วพวกเขาปฏิเสธมัน และส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา

และ (จงเตือนบรรดาผู้ตั้งภาคี โอ้ มุฮัมหมัด) ถึงวันที่เราจะให้พยานจากทุกประชาชาติมาปรากฏ (คือบรรดาเราะซูลของพวกเขา) แล้วบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ได้รับอนุญาต (แก้ตัว) และพวกเขาไม่ถูกขอให้แสวงหาความพอพระทัยจากอัลลอฮ์

และเมื่อบรรดาผู้อธรรมได้เห็นการลงโทษมันจะไม่ถูกลดหย่อนแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่ถูกพิจารณาให้ผ่อนปรน

และเมื่อบรรดาผู้ตั้งภาคีได้เห็นบรรดาสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์ พวกเขาก็กล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของเรา เหล่านี้คือภาคีของพวกเราที่พวกเราเคยเคารพบูชานอกจากพระองค์" ดังนั้น ภาคีเหล่านั้นก็โต้แย้งพวกเขาด้วยการกล่าวว่า "แท้จริง พวกเจ้าเป็นคนโกหก"

และในวันนั้นพวกเขาจะยอมจำนนต่ออัลลอฮ์ และสิ่งที่พวกเขาเคยกุขึ้นมาก็จะสูญหายไปจากพวกเขา

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและปิดกั้นทางของอัลลอฮ์ เราจะเพิ่มการลงโทษให้พวกเขาเหนือกว่าการลงโทษเดิม เนื่องจากพวกเขาได้ก่อความเสียหาย

และจงรำลึกถึงวันที่เราจะให้พยานจากทุกประชาชาติจากตัวของพวกเขาเอง (คือบรรดาเราะซูลของพวกเขา) มาปรากฏเป็นพยาน และเราจะนำเจ้า (มุฮัมหมัด) มาเป็นพยานแก่พวกเขาเหล่านี้ (ประชาชาติของเจ้า) และเราได้ประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้าเพื่อเป็นที่ชี้แจงในทุกสิ่ง และเป็นแนวทางและความเมตตา และเป็นข่าวดีสำหรับมุสลิมีน

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงใช้ให้รักษาความยุติธรรมและทำการดี และการบริจาคแก่ญาติใกล้ชิด และทรงห้ามปรามการอนาจารและการชั่วช้า และการอธรรม พระองค์ทรงตักเตือนพวกเจ้าเพื่อพวกเจ้าจักได้รำลึก

และจงปฏิบัติตามสัญญาของอัลลอฮ์เมื่อพวกเจ้าได้ให้สัญญาไว้ และอย่าทำลายคำสาบานหลังจากที่ได้ยืนยันแล้ว และพวกเจ้าได้ตั้งให้อัลลอฮ์เป็นผู้รับรองแก่พวกเจ้า (ด้วยการเป็นพยาน) แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และอย่าเป็นเหมือนหญิงที่คลายเกลียวเส้นด้ายของนางออกหลังจากที่ปั่นมันแข็งแรงแล้ว (โดย) ใช้คำสาบานของพวกเจ้าเป็น (เครื่องมือ) ในการหลอกลวงระหว่างพวกเจ้า เพื่อให้ประชาชาติหนึ่งได้เปรียบอีกประชาชาติหนึ่ง แท้จริงอัลลอฮ์ทรงทดสอบพวกเจ้าด้วยสิ่งนี้เท่านั้น และพระองค์จะทรงชี้แจงให้พวกเจ้ารู้อย่างแน่นอนในวันแห่งการพิพากษาถึงสิ่งที่พวกเจ้าเคยขัดแย้งกัน

และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้พวกเจ้าเป็นประชาชาติเดียวกัน แต่พระองค์จะให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์หลงทาง และจะทรงชี้แนะทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และแน่นอน พวกเจ้าจะถูกสอบสวนถึงสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

และพวกเจ้าอย่าถือคำสาบานของพวกเจ้าเป็นอุบายหลอกลวงระหว่างพวกเจ้า เพราะมันจะทำให้พวกเจ้าลื่นไถลไป หลังจากที่เคยมั่นคงแล้ว และพวกเจ้าจะได้ลิ้มรสความชั่ว เพราะพวกเจ้าขัดขวางผู้คนจากทางของอัลลอฮ์ และสำหรับพวกเจ้าคือการลงโทษอันมหันต์

และพวกเจ้าอย่าแลกเปลี่ยนพันธสัญญาของอัลลอฮ์ด้วยราคาเพียงเล็กน้อย แท้จริงสิ่งที่อยู่ ณ ที่อัลลอฮ์นั้นดีกว่าสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้ารู้

ทุกสิ่งที่พวกเจ้ามีย่อมหมดสิ้นไป แต่สิ่งที่อัลลอฮ์มีนั้นจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์ และแน่นอน เราจะตอบแทนบรรดาผู้อดทนด้วยรางวัลที่ดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

ผู้ใดกระทำความดีไม่ว่าจะเป็นเพศชายหรือเพศหญิง โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา แน่นอนเราจะทำให้ชีวิตของเขาเป็นชีวิตที่ดี และแน่นอนเราจะตอบแทนพวกเขาด้วยการตอบแทนที่ดียิ่งกว่าสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

ดังนั้น เมื่อเจ้าต้องการอ่านอัลกุรอาน ก็จงขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์ให้พ้นจากชัยฏอนที่ถูกสาปแช่ง

แท้จริงมันไม่มีอำนาจอันใดเหนือบรรดาผู้ศรัทธา โดยที่พวกเขาได้มอบหมาย (การงาน) ต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

แท้จริงอำนาจของมันจะมีเหนือผู้ที่ยึดมันเป็นผู้อุปถัมภ์เท่านั้น และบรรดาผู้ที่ตั้งภาคีร่วมกับอัลลอฮ์

และเมื่อเราได้เปลี่ยนโองการหนึ่งแทนอีกโองการหนึ่ง และอัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พระองค์ได้ประทานลงมา พวกเขากล่าวว่า แท้จริงเจ้าเป็นผู้ที่อุปโลกน์ขึ้นมาเอง เปล่าเลย ส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) วิญญาณบริสุทธิ์ได้นำมัน (โองการอัลกุรอาน) ลงมาจากพระผู้อภิบาลของเจ้าด้วยความจริง เพื่อให้บรรดาผู้ศรัทธามีความมั่นคง และเป็นทางนำ และข่าวดีแก่บรรดามุสลิม

และแน่นอนเรารู้ดีว่าพวกเขากล่าวว่า "เขาถูกสอนโดยสามัญชนคนหนึ่ง" ภาษาที่พวกเขาอ้างถึงนั้นเป็นภาษาต่างถิ่น และนี่ (อัลกุรอาน) เป็นภาษาอาหรับที่ชัดเจน

แท้จริงบรรดาผู้ไม่ศรัทธาต่อโองการของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงนำทางพวกเขา และสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บปวด

แท้จริงบรรดาผู้ไม่ศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์นั้น กุความเท็จขึ้น และชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนผู้กล่าวเท็จ

ผู้ใดปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์หลังจากที่เขาได้ศรัทธาแล้ว (เขาจะได้รับความกริ้วจากอัลลอฮ์) เว้นแต่ผู้ที่ถูกบังคับโดยที่หัวใจของเขาเปี่ยมไปด้วยศรัทธา แต่ผู้ใดเปิดหัวอกของเขาด้วยการปฏิเสธศรัทธา พวกเขาก็จะได้รับความกริ้วจากอัลลอฮ์ และสำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างมหันต์

ทั้งนี้เพราะว่าพวกเขาพอใจเลือกเอาชีวิตในโลกนี้เหนือปรโลก และแท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงนำทางแก่กลุ่มชนผู้ปฏิเสธศรัทธา

พวกเขาคือผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประทับตราบนหัวใจของพวกเขา การได้ยินของพวกเขา และการมองเห็นของพวกเขา และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้ละเลย

โดยมิต้องสงสัยว่า แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ขาดทุนยิ่งในโลกอาคิเราะฮ์

จากนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า แด่บรรดาผู้อพยพหลังจากที่พวกเขาถูกบังคับ (ให้กล่าวคำปฏิเสธ) แล้วพวกเขาก็ต่อสู้ดิ้นรนและอดทน แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า หลังจากนั้น (ที่พวกเขาถูกบังคับและทนทุกข์ทรมาน) แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

วันที่ทุกชีวิตจะมาโต้เถียงกันเพื่อปกป้องตัวเอง และทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนตามที่ได้กระทำไว้ โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรม

และอัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ ถิ่นฐานหนึ่งซึ่งปลอดภัยและสงบ ปัจจัยยังชีพของมันมีมาอย่างอุดมสมบูรณ์จากทุกแห่งหน แล้วมันก็ปฏิเสธต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์ ดังนั้น อัลลอฮ์จึงให้มันได้ลิ้มรสของมัน ด้วยอาภรณ์แห่งความหิวโหยและความกลัว ตามที่พวกเขาได้เคยกระทำไว้

และโดยแน่นอน ได้มีเราะซูลคนหนึ่งจากหมู่พวกเขามายังพวกเขา แล้วพวกเขาปฏิเสธไม่ยอมเชื่อเขา ดังนั้น การลงโทษได้คร่าพวกเขา โดยที่พวกเขาเป็นผู้อธรรม

ดังนั้น พวกเจ้าจงบริโภคในสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า ซึ่งเป็นที่อนุมัติที่ดี และพวกเจ้าจงขอบคุณต่อความโปรดปรานของอัลลอฮ์ หากพวกเจ้าเคารพภักดีเฉพาะพระองค์เท่านั้น

พระองค์ได้ทรงห้ามพวกเจ้าเฉพาะสัตว์ที่ตายแล้ว และเลือด และเนื้อสุกร และสิ่งที่ได้อุทิศให้กับสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ ดังนั้นผู้ใดที่อยู่ในสภาพที่คับขันโดยหลีกเลี่ยงไม่ได้และไม่เป็นผู้ละเมิด (ขอบเขตของมัน) แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษ ผู้ทรงเมตตาเสมอ

และพวกเจ้าอย่าได้กล่าวโดยตามสิ่งที่ลิ้นของพวกเจ้าได้กล่าวอ้างเท็จว่า "สิ่งนี้เป็นที่อนุมัติและสิ่งนี้ไม่เป็นที่อนุมัติ" เพื่อเป็นการประดิษฐ์คำโกหกต่ออัลลอฮ์ แท้จริงบรรดาผู้ที่ประดิษฐ์คำโกหกต่ออัลลอฮ์จะไม่ประสบความสำเร็จ

ผลประโยชน์เพียงเล็กน้อย และสำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันเจ็บปวด

และส่วนบรรดาผู้เป็นยิว เราได้ห้ามสิ่งที่เราได้บอกเล่าแก่เจ้ามาก่อน และเรามิได้อธรรมต่อพวกเขา แต่พวกเขาได้อธรรมต่อตัวพวกเขาเอง

หลังจากนั้น แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า สำหรับบรรดาผู้อธรรมโดยอวิชาแล้วพวกเขาสำนึกผิดหลังจากนั้น และปรับปรุงตนเอง แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าภายหลังจากนั้น แน่นอนเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริง อิบรอฮีมนั้นเป็นแบบอย่างอันดีเลิศ เป็นผู้ภักดีต่ออัลลอฮ์ เป็นผู้เที่ยงธรรม และเขามิได้อยู่ในหมู่ผู้ตั้งภาคี

เป็นผู้กตัญญูกตเวทีต่อความโปรดปรานของพระองค์ พระองค์ทรงเลือกเขา และทรงนำทางเขาสู่ทางที่เที่ยงตรง

และเราได้ให้ความดีแก่เขาในโลกนี้ และแท้จริงในปรโลกนั้น เขาจะอยู่ในหมู่คนดีแน่นอน

หลังจากนั้น เราได้ประทานโองการแก่เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ให้ปฏิบัติตามศาสนาของอิบรอฮีม โดยมุ่งไปสู่สัจธรรม และเขาไม่ใช่บรรดาผู้ตั้งภาคี

แท้จริง วันเสาร์ได้ถูกกำหนดขึ้นแก่บรรดาผู้ขัดแย้งกันในเรื่องนั้น และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าจะตัดสินระหว่างพวกเขาอย่างแน่นอนในวันกิยามะฮ์ ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในเรื่องนั้น

จงเรียกร้องสู่แนวทางแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าโดยวิทยปัญญา และการตักเตือนที่ดี และจงโต้แย้งพวกเขาด้วยวิธีที่ดีที่สุด แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่หลงจากทางของพระองค์และพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ที่อยู่ในทางที่ถูกต้อง

และหากพวกเจ้าจะลงโทษ (พวกปรปักษ์) ก็จงลงโทษเยี่ยงที่พวกเจ้าได้รับโทษ และหากพวกเจ้าอดทน แน่นอน มันเป็นการดียิ่งสำหรับบรรดาผู้อดทน

และจงอดทนเถิด และการอดทนของเจ้าจะมีขึ้นไม่ได้ เว้นแต่ด้วย (การนำทางของ) อัลลอฮ์ และอย่าเศร้าโศกต่อพวกเขา และอย่าทุกข์ใจกับสิ่งที่พวกเขาวางแผนไว้

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงอยู่ร่วมกับบรรดาผู้ยำเกรงพระองค์ และบรรดาผู้กระทำความดี

มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ผู้ทรงนำบ่าวของพระองค์เดินทางในส่วนหนึ่งของเวลากลางคืน จากมัสญิดอัลหะรอมไปยังมัสญิดอัลอักซอ ซึ่งบริเวณรอบๆ มัน เราได้ให้ความจำเริญ เพื่อเราจะให้เขาเห็นบางอย่างจากสัญญาณต่างๆ ของเรา แท้จริง พระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

และเราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา และเราได้ทำให้มันเป็นทางนำแก่วงศ์วานของอิสรออีล (และเราได้บัญชาพวกเขาว่า) "อย่าได้ยึดสิ่งใดอื่นจากข้าเป็นผู้คุ้มครอง"

"โอ้ ลูกหลานของผู้ที่เราได้บรรทุกไว้ (บนเรือ) ร่วมกับนูห์! แท้จริงเขาเป็นบ่าวที่กตัญญูอย่างแท้จริง"

และเราได้แจ้งแก่วงศ์วานของอิสรออีลในคัมภีร์ว่า "แท้จริงพวกเจ้าจะสร้างความเสียหายในแผ่นดินสองครั้ง และแน่นอนพวกเจ้าจะหยิ่งผยองอย่างใหญ่หลวง"

ดังนั้น เมื่อสัญญาแรกของพวกเขามาถึง เราได้ส่งบรรดาบ่าวของเราผู้มีอำนาจที่ยิ่งใหญ่ (มีกำลังทหารมากมาย) มาโจมตีพวกเจ้า แล้วพวกเขาก็ได้เข้าไปสำรวจตามบ้านเรือน และนั่นคือสัญญาที่จะต้องเกิดขึ้นจริงอย่างแน่นอน

แล้ว (หลังจากพวกเจ้ากลับเนื้อกลับตัว) เราได้ให้พวกเจ้ากลับมีอำนาจเหนือพวกเขา และเราได้ประทานความมั่งคั่งและลูกหลานมากมายแก่พวกเจ้า และเราได้ทำให้พวกเจ้าเป็นหมู่ชนที่มีกองกำลังมากมาย

หากพวกเจ้ากระทำการดี พวกเจ้าก็ได้กระทำเพื่อตัวของพวกเจ้าเอง และหากพวกเจ้ากระทำการชั่ว ดังนั้น (ผลร้ายของมัน) ก็หันมาหาพวกเจ้าเช่นกัน และเมื่อสัญญาครั้งสุดท้ายได้มาถึง (เราจะนำศัตรูของพวกเจ้ามา) เพื่อทำให้ใบหน้าของพวกเจ้าอับอาย และเพื่อเข้าไปในมัสยิดเช่นที่พวกเขาได้เข้าไปแล้วในครั้งแรก และเพื่อพวกเขาจะได้ทำลายสิ่งที่พวกเขายึดได้อย่างราบคาบ

แน่นอนพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงเมตตาแก่พวกเจ้า และหากพวกเจ้ากลับมา (ก่อการเสียหายอีก) เราก็จะกลับมา (ลงโทษพวกเจ้าอีก) และเราได้กำหนดไว้เป็นการเฉพาะแก่ผู้ปฏิเสธศรัทธาซึ่งนรกญะฮันนัม

แท้จริง อัลกุรอานนี้นำสู่หลักธรรมที่เที่ยงตรงยิ่ง และแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย บรรดาผู้ประกอบการดีว่า สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับการตอบแทนอันยิ่งใหญ่

และแท้จริงบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลกนั้น เราได้เตรียมการลงโทษอันเจ็บปวดไว้สำหรับพวกเขา

และมนุษย์นั้นจะวิงวอนขอ (ให้ประสบกับ) ความชั่วร้าย เยี่ยงการวิงวอนขอ (ให้ประสบกับ) ความดี และมนุษย์นั้นมักจะรีบร้อนเสมอ

และเราได้ทำให้กลางคืนและกลางวันเป็นสองสัญญาณ (ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงอำนาจและความยิ่งใหญ่ของเรา) แล้วเราได้ปลดสัญญาณของกลางคืนออก (จนมืดมิด) และเราได้ทำให้สัญญาณของกลางวันสว่างไสว เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า (ปัจจัยยังชีพ) และเพื่อที่พวกเจ้าจะได้รู้จำนวนปีและการคำนวณ (เวลาต่าง ๆ) และทุกสิ่งเราได้แจกแจงอย่างละเอียด

และมนุษย์ทุกคนนั้น เราได้ทำให้การงานของเขาคล้องไว้ที่คอของเขา และเราจะนำบันทึกมาแสดงให้เขาในวันแห่งการพิพากษา ซึ่งเขาจะพบบันทึกนั้นกางออกอย่างเปิดเผย

(แล้วเราได้สั่งเขาว่า) "จงอ่านบันทึกของเจ้า วันนี้เพียงพอแล้วสำหรับเจ้าที่จะเป็นผู้ชำระบัญชีต่อตัวของเจ้าเอง (เกี่ยวกับทุกสิ่งที่เจ้าได้กระทำมา)"

ผู้ใดได้รับการชี้นำ (สู่แนวทางแห่งอัลกุรอาน) แท้จริงเขาก็จะได้รับการชี้นำเพื่อประโยชน์แก่ตัวเขาเอง และผู้ใดที่หลงทาง แท้จริงก็เพื่อความเสียหายแก่ตัวเขาเอง และไม่มีผู้แบกภาระคนใดที่จะแบกภาระของผู้อื่นได้ และเราไม่เคยลงโทษผู้ใดจนกว่าเราจะส่งเราะซูลมา

และเมื่อเราปรารถนาที่จะทำลายเมืองใด เราก็สั่งบรรดาผู้มั่งมีของเมืองนั้น (ให้เชื่อฟังอัลลอฮ์) แล้วพวกเขาก็ฝ่าฝืนคำสั่งนั้น ดังนั้นพระดำรัส (แห่งการลงโทษ) จึงมีผลบังคับใช้กับเมืองนั้น แล้วเราทำลายมันด้วยการทำลายล้างจนหมดสิ้น

และกี่ประชาชาติแล้วหลังจากนูห์ที่เราได้ทำลายล้าง และเพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) เป็นผู้ทรงรอบรู้และทรงเห็นความผิดของปวงบ่าวของพระองค์

ผู้ใดปรารถนาความสุขแห่งชีวิตชั่วคราว (ในโลกนี้) เราก็จะเร่งให้เขาได้รับมัน ตามที่เราประสงค์แก่ผู้ที่เราปรารถนา ภายหลังจากนั้นเราได้สร้างนรกญะฮันนัมไว้สำหรับเขา โดยที่ไฟของมันจะลุกโชน เขาจะเข้าไปอย่างถูกเหยียดหยามถูกขับไส

และผู้ใดปรารถนาปรโลก และขวนขวายเพื่อมันอย่างจริงจัง โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้น พวกเขาเหล่านี้ การขวนขวายของพวกเขาจะได้รับการตอบรับ

ทั้งหมดนั้น เราช่วยพวกเขาเหล่านี้และพวกเขาเหล่านั้น จากการประทานให้ของพระผู้อภิบาลของเจ้า และการประทานให้แห่งพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นมิถูกจำกัด(แก่ผู้ใด)

จงดูเถิด เราได้ทำให้บางคนในหมู่พวกเขาได้รับความโดดเด่นเหนือกว่าอีกบางคนอย่างไร และแน่นอนในวันปรโลกนั้นมีตำแหน่งที่ยิ่งใหญ่กว่าหลายชั้น และเกียรติที่ยิ่งใหญ่กว่า

เจ้าอย่าได้เอาพระเจ้าอื่นใดมาคู่เคียงกับอัลลอฮ์ เพราะจะทำให้เจ้าตกอยู่ในสภาพที่น่าตำหนิและถูกเมินเฉย

และพระผู้อภิบาลของเจ้าได้ทรงบัญชาว่า พวกเจ้าอย่าเคารพภักดีผู้ใดนอกจากพระองค์เท่านั้น และจงทำดีต่อบิดามารดา หากคนใดคนหนึ่งในทั้งสอง หรือทั้งสองบรรลุสู่วัยชราอยู่กับเจ้า ดังนั้นอย่ากล่าวแก่ทั้งสองว่า "อุฟ" และอย่าพูดจาแข็งกระด้างต่อท่านทั้งสอง และจงพูดแก่ท่านทั้งสองด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยน

และจงนอบน้อมแก่ท่านทั้งสอง ซึ่งปีกทั้งสอง (การถ่อมตน) เนื่องจากความเมตตา และจงกล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดเมตตาแก่ท่านทั้งสองเช่นที่ทั้งสองได้เลี้ยงดูข้าเมื่อเยาว์วัย"

พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้า หากพวกเจ้าเป็นคนดี ดังนั้นแท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัยแก่บรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัวอย่างแน่นอน

และจงให้แก่ญาติที่ใกล้ชิดซึ่งส่วนของเขา และผู้ขัดสน และผู้เดินทาง และอย่าใช้จ่ายในทางที่ผิด

แท้จริง บรรดาผู้ใช้จ่ายในทางที่ผิดนั้นเป็นพวกพ้องของเหล่าชัยฏอน และชัยฏอนนั้นเป็นผู้เนรคุณที่สุดต่อพระผู้อภิบาลของมัน

และหากพวกเจ้า(ต้อง)ผินหลังให้พวกเขา(ผู้ขัดสน) เพื่อรอคอยความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้าตามที่พวกเจ้าคาดหวังไว้ ก็จงกล่าวแก่พวกเขาด้วยถ้อยคำที่อ่อนโยน

และอย่าทำให้มือของเจ้าเป็นห่วงคล้องคอของเจ้า และอย่าแบมันจนหมดสิ้น มิฉะนั้น เจ้าจะนั่งเป็นผู้ถูกครหา ผู้เป็นทุกข์

แท้จริง พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงไพศาลในการให้ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้คับแคบ (แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์) แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์

และพวกเจ้าอย่าฆ่าลูกๆ ของพวกเจ้าเพราะกลัวความยากจน เราให้ปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาและแก่พวกเจ้า แท้จริงการฆ่าพวกเขานั้นเป็นความผิดอันใหญ่หลวง

และอย่าเข้าใกล้การล่วงประเวณี แท้จริงการล่วงประเวณีนั้นเป็นการกระทำที่น่ารังเกียจและเป็นทางอันชั่วช้า (ที่นำมาซึ่งความหายนะ)

และพวกเจ้าอย่าฆ่าชีวิตใดที่อัลลอฮ์ทรงห้ามมิให้ฆ่าเว้นแต่ด้วยเหตุอันชอบธรรม และผู้ใดถูกฆ่าโดยไม่ชอบธรรม ดังนั้นเราได้ให้อำนาจแก่ทายาทของเขา (ในการตัดสิน) ฉะนั้นอย่าได้ละเมิดขอบเขตในเรื่องการฆ่า แท้จริงเขา (ผู้ถูกอธรรม) จะได้รับความช่วยเหลือ

และพวกเจ้าอย่าเข้าใกล้สมบัติของเด็กกำพร้า เว้นแต่โดยวิธีที่ดีที่สุด จนกว่าเขาจะบรรลุศาสนภาวะ และจงให้ครบตามสัญญา (เพราะ) แท้จริงสัญญานั้นจะถูกสอบสวน

และจงตวงให้ครบถ้วนเมื่อพวกเจ้าตวง และจงชั่งด้วยตาชั่งที่เที่ยงตรง นั่นเป็นสิ่งที่ดียิ่งและให้ผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

และอย่าตามสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น แท้จริงหู และตา และหัวใจ ทุกสิ่งเหล่านั้นจะถูกสอบสวน

และอย่าเดินในแผ่นดินอย่างหยิ่งผยอง เพราะแท้จริงแล้ว เจ้าจะไม่ทะลุพื้นโลก และเจ้าจะสูงเท่าภูเขาก็หาไม่ โดยสิ้นเชิง

ทั้งหมดนั้น ความเลวของมันเป็นที่รังเกียจยิ่ง ณ พระผู้อภิบาลของเจ้า

นั่นคือส่วนหนึ่งจากวิทยปัญญาที่พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ทรงประทานวะฮ์ยูให้แก่เจ้า และเจ้าอย่าตั้งพระเจ้าอื่นใดเคียงคู่กับอัลลอฮ์ มิฉะนั้นเจ้าจะถูกโยนลงในนรกญะฮันนัม เป็นผู้ถูกครหา ถูกขับไส

พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงเลือกบุตรชายให้แก่พวกเจ้า และพระองค์ทรงเลือกเอามะลาอิกะฮ์เป็นบุตรสาว (แก่ตัวเอง) กระนั้นหรือ? แท้จริงพวกเจ้านั้นกำลังกล่าวคำ (โกหก) ที่ยิ่งใหญ่

และโดยแน่นอน เราได้ชี้แจง (หลักคำสอนต่างๆ) ในอัลกุรอานนี้ เพื่อที่พวกเขาจะได้รำลึก (เข้าใจและปฏิบัติตาม) และมันไม่ได้ทำให้พวกเขาได้รับสิ่งใดเพิ่ม นอกจากการเตลิดหนีเท่านั้น

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "หากมีพระเจ้าอื่นร่วมกับอัลลอฮ์ ดังที่พวกเขาได้กล่าวไว้ แน่นอนพระเจ้าเหล่านั้นย่อมมีทางไป (สู่อัลลอฮ์) พระเจ้าผู้ทรงครองบัลลังก์

มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ และพระองค์ทรงสูงส่งเหนือสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง ด้วยความสูงส่งอย่างใหญ่หลวง

ชั้นฟ้าทั้งเจ็ดและแผ่นดินและที่อยู่ในนั้นสดุดีสรรเสริญแด่พระองค์ และไม่มีสิ่งใดเว้นแต่จะสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์ แต่ว่าพวกเจ้าไม่เข้าใจคำสดุดีของพวกเขา แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงขันติ ผู้ทรงอภัยเสมอ

และเมื่อเจ้าอ่านอัลกุรอาน เราได้ทำม่านกั้นไว้ระหว่างเจ้ากับบรรดาผู้ไม่ศรัทธาในปรโลก

และเราได้ทำฝาปิดบนหัวใจของพวกเขาเพื่อมิให้พวกเขาเข้าใจมัน (อัลกุรอาน) และในหูของพวกเขานั้นมีของหนักอุดอยู่ และเมื่อเจ้ากล่าวถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าในอัลกุรอานโดยลำพัง พวกเขาก็หนีห่างออกไปด้วยความรังเกียจ

เรารู้ดียิ่งถึงเจตนาของพวกเขาขณะที่พวกเขากำลังสดับฟังเจ้า และขณะที่พวกเขากำลังกระซิบระหว่างกัน ในตอนที่บรรดาผู้อธรรมกล่าวว่า "พวกเจ้ามิได้ตามใครอื่น นอกจากผู้ชายคนหนึ่งที่ถูกไสยศาสตร์เท่านั้น"

จงดูเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเขาเปรียบเทียบเจ้าอย่างไร? แล้วเพราะเหตุนี้พวกเขาจึงหลงทาง จนพวกเขาไม่สามารถพบทางแห่งความจริงได้

และพวกเขากล่าวว่า "เมื่อเรากลายเป็นกระดูกและเปื่อยเป็นฝุ่นแล้ว เราจะถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมาใหม่กระนั้นหรือ?!"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พวกเจ้าจงเป็นหินหรือเหล็ก"

หรือเป็นสิ่งที่ใจของพวกเจ้าคิดว่ามันยิ่งใหญ่ที่สุด ดังนั้นพวกเขาจะกล่าวว่า "ผู้ใดเล่าจะให้เรากลับขึ้นมาอีก?" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พระองค์ผู้ทรงบังเกิดพวกเจ้าแต่ครั้งแรก" แล้วพวกเขาก็สั่นศีรษะของพวกเขาแก่เจ้าพลางกล่าวว่า "เมื่อใดเล่า?" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แน่นอนมันใกล้เข้ามาแล้ว"

วันที่พระองค์ได้ทรงเรียกพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะตอบสนองด้วยการสรรเสริญพระองค์ และพวกเจ้าจะนึกว่ามิได้อยู่ (ในโลกนี้) เว้นแต่เพียงชั่วครู่เท่านั้น

และจงกล่าวแก่ปวงบ่าวของข้า (ที่ศรัทธา) เพื่อให้พวกเขาได้กล่าวด้วยถ้อยคำที่ดีที่สุด (แก่บรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธา) แท้จริงชัยฏอนนั้นมันยุให้แตกแยกระหว่างพวกเขา แท้จริงชัยฏอนนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจสำหรับมนุษย์

พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้เรื่องของพวกเจ้าดียิ่ง หากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะทรงเมตตาพวกเจ้า หรือหากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะทรงลงโทษพวกเจ้า และเรามิได้ส่งเจ้ามาเป็นผู้คุ้มครองพวกเขาแต่ประการใด

และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และโดยแน่นอนเราได้เลือกนบีบางคนให้เหนือกว่าอีกบางคน และเราได้ประทานคำภีร์ซะบูรแก่นบีดาวูด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าจงเรียกร้องบรรดาสิ่งที่พวกเจ้าได้อ้าง (ว่าสามารถให้ความช่วยเหลือแก่พวกเจ้าได้) อื่นจากพระองค์เถิด" ดังนั้นพวกมันไม่มีอำนาจที่จะขจัดอันตราย และเปลี่ยนแปลงมันจากพวกเจ้าได้

บรรดาผู้ที่พวกเขาได้วิงวอนขอนั้น พวกมันเองก็ยังหวังที่จะหาทางเข้าสู่พระผู้อภิบาลของพวกมัน ผู้ใดในหมู่พวกมันจะเข้าใกล้ (พระองค์มาก) ที่สุด และพวกมันยังหวังในความเมตตาของพระองค์ และกลัวการลงโทษของพระองค์ แท้จริงการลงโทษของพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นพึ่งน่าระวัง

และไม่มีหมู่บ้านใดเว้นแต่เราเป็นผู้ทำลายมันก่อนถึงวันกิยามะฮ์ หรือเป็นผู้ลงโทษมันด้วยการลงโทษอย่างสาหัส นั่นมันได้ถูกบันทึกไว้แล้วในบันทึกอันนิรันดร์

และไม่มีสิ่งใดขัดขวางเราจากการส่งสัญญาณต่างๆ ที่พวกเขาขอ ยกเว้นว่าคนในสมัยก่อนได้ปฏิเสธมันมาแล้ว และเราได้ให้อูฐตัวเมียเป็นสัญญาณไว้ที่ประจักษ์แจ้งแก่พวกษะมูด แต่พวกเขาได้ทารุณมัน และเราจะไม่ส่งสัญญาณใดนอกจากเพื่อเป็นการเตือนให้ระวังตัว

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้กล่าวแก่เจ้าว่า "แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงล้อมรอบเจ้าไว้ด้วยผู้คน และเรามิได้ทำให้การฝันซึ่งเราได้ให้เจ้าเห็นเพื่ออื่นใด เว้นแต่เพื่อเป็นการทดสอบแก่มนุษย์เท่านั้น และต้นไม้ที่ถูกสาปแช่งในอัลกุรอาน และเราได้ทำให้พวกเขาหวาดกลัว ดังนั้น มันไม่ได้เพิ่มสิ่งใดแก่พวกเขานอกจากการละเมิดอย่างใหญ่หลวง"

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้กล่าวแก่มลาอิกะฮ์ว่า "จงสุญูดต่ออาดัมเถิด ดังนั้นพวกเขาได้สุญูดเว้นแต่อิบลีส" มันกล่าวว่า "ฉันจะสุญูดต่อผู้ที่พระองค์ทรงสร้างจากดินกระนั้นหรือ?!"

มันกล่าวว่า "พระองค์ทรงเห็นแล้วมิใช่หรือ เขาผู้นี้ที่พระองค์ทรงให้เกียรติมากกว่าฉันหากพระองค์โปรดประวิงเวลาแก่ฉันจนถึงวันกิยามะฮ์ แน่นอนฉันจะทำลายล้างลูกหลานของเขาให้หมดสิ้น เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น"

พระองค์ตรัสว่า "จงไปเถิด ดังนั้น ผู้ใดก็ตามในหมู่พวกเขาที่ปฏิบัติตามเจ้า ด้วยเหตุนั้น นรกญะฮันนัมคือการตอบแทนสำหรับพวกเจ้า เป็นการตอบแทนที่สมบูรณ์"

และเจ้าจงหลอกล่อผู้ที่เจ้าสามารถทำให้เขาหลงในหมู่พวกเขาด้วยเสียงของเจ้า และชักชวนพวกเขาให้เห็นพ้องด้วย ด้วยม้าของเจ้าและด้วยเท้าของเจ้า และจงร่วมกับพวกเขาในทรัพย์สินและลูกหลานและจงให้คำมั่นสัญญาแก่พวกเขา และชัยฏอนจะไม่ให้สัญญาใดๆแก่พวกเขา เว้นแต่เป็นการหลอกลวงเท่านั้น

แท้จริงปวงบ่าวของข้านั้น เจ้าไม่มีอำนาจใดๆ เหนือพวกเขา และเพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้าเป็นผู้คุ้มครอง

พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าคือผู้ทรงให้เรือแล่นในท้องทะเล เพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงเมตตาแก่พวกเจ้าเสมอ

และเมื่อพวกเจ้าได้ประสบกับทุกข์ภัยในท้องทะเล ผู้ที่พวกเจ้าวิงวอนขอก็จะกระเจิงสูญไปเว้นแต่พระองค์เท่านั้น ครั้นเมื่อพระองค์ทรงนำพวกเจ้าขึ้นฝั่ง พวกเจ้าก็ผินหลังให้ และมนุษย์นั้นเป็นผู้เนรคุณเสมอ

พวกเจ้าจะปลอดภัยกระนั้นหรือ หากพระองค์จะทรงให้ริมฝั่งนั้นถล่มลงไปกับพวกเจ้า หรือส่งลมหอบกรวดกระหน่ำลงมาใส่พวกเจ้า หลังจากนั้นแล้ว พวกเจ้าจะไม่พบผู้ใดเป็นผู้คุ้มครองพวกเจ้าเลย

หรือพวกเจ้ารู้สึกปลอดภัย (และไม่คิดว่า) อัลลอฮ์จะส่งพวกเจ้ากลับสู่ทะเลอีกครั้ง แล้วพระองค์ส่งพายุร้ายกระหน่ำพวกเจ้าแล้วให้พวกเจ้าจมน้ำตาย เพราะการเนรคุณของพวกเจ้า หลังจากนั้น พวกเจ้าจะไม่มีใครมาวิงวอนต่อเรา

และโดยแน่นอน เราได้ให้เกียรติแก่ลูกหลานของอาดัม และเราได้บรรทุกพวกเขาทั้งทางบกและทางทะเล และได้ให้ปัจจัยยังชีพที่ดีทั้งหลายแก่พวกเขา และเราได้ให้ความประเสริฐแก่พวกเขาเหนือกว่าหลายสิ่งหลายอย่างจากสิ่งที่เราสร้างมาอย่างมากมาย

(จงรำลึกถึง) วันที่เราเรียกผู้คนทุกคนออกมาพร้อมบันทึกของพวกเขา ดังนั้นผู้ใดได้รับบันทึกของเขาด้วยมือขวาของเขา พวกเขาก็จะอ่านบันทึกของพวกเขา (อย่างมีความสุข) และพวกเขาจะไม่ได้รับความอยุติธรรมเลยแม้แต่น้อย (แม้เท่า) เส้นด้าย (ในเมล็ดอินทผลัม)

และผู้ใดที่อยู่ในโลกนี้ (ในสภาพที่) บอด (ไม่เห็นทางธรรม) เขาก็จะบอด (ไม่เห็นทางสวรรค์) ในปรโลกด้วย และหลงไปจากแนวทางที่ถูกต้องมากยิ่งขึ้น

และหากพวกเขาจะทำให้เจ้าหลงไปจากสิ่งที่เราได้วะฮ์ยูแก่เจ้า เพื่อที่เจ้าจะได้อุปโลกน์สิ่งอื่นในนามของเรา และเมื่อนั้นแหละพวกเขาก็จะคบเจ้าเป็นเพื่อนสนิท

และหากเราไม่ทำให้เจ้าตั้งมั่น (อยู่บนความจริง) แน่นอน เจ้าก็อาจจะโน้มเอียงเล็กน้อยตามความต้องการของพวกเขา

(หากเจ้าทำเช่นนั้น) เราจะทำให้เจ้าได้ลิ้มการลงโทษเป็นสองเท่าในชีวิตนี้และการลงโทษสองครั้งในโลกหน้า แล้วเจ้าจะไม่พบผู้ช่วยเหลือแก่เจ้าให้พ้นจากการลงโทษของเรา

และพวกเขาเกือบจะประสบความสำเร็จในการบีบคั้นเจ้า (ในการพำนักอยู่อย่างสงบ) ในแผ่นดิน (มักกะฮ์) เพื่อต้องการขับไล่เจ้าออกไปจากที่นั่น และถ้าเป็นเช่นนั้น พวกเขาก็จะไม่ได้อยู่ที่นั่นหลังจากเจ้าไป นอกจากเวลาสั้นๆ เท่านั้น

นี่คือแนวทางของผู้ที่เราได้ส่งเขามาก่อนเจ้าจากบรรดาเราะซูลของเรา และเจ้าจะไม่พบการเปลี่ยนแปลงในแนวทางของเราแต่ประการใด

จงดำรงการละหมาดตั้งแต่ดวงอาทิตย์คล้อยจนถึงพลบค่ำ และจงละหมาดในยามรุ่งอรุณ แท้จริงการละหมาดในยามรุ่งอรุณนั้นเป็นพยานยืนยัน (โดยมลาอิกะฮ์กลางวันและมลาอิกะฮ์กลางคืน)

และจากส่วนหนึ่งของกลางคืน เจ้าก็จงตื่นขึ้นมาละหมาดในเวลานั้น เป็นการสมัครใจสำหรับเจ้า แน่นอนพระผู้อภิบาลของเจ้าจะให้เจ้าได้ฟื้นขึ้น (ในวันกิยามะฮ์) ด้วยสถานะที่น่าสรรเสริญ

และจงกล่าวเถิดว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน ได้ทรงโปรดนำฉันเข้าตามทางเข้าที่ชอบธรรม และได้ทรงโปรดนำฉันออกตามทางออกที่ชอบธรรม และทรงโปรดให้ฉันมีอำนาจที่เข้มแข็ง ซึ่งได้รับการช่วยเหลือจากพระองค์"

และจงกล่าวเถิดว่า "เมื่อความจริงปรากฏขึ้นและความเท็จย่อมมลายไป แท้จริงความเท็จนั้นย่อมมลายไปเสมอ"

และเราได้ให้ส่วนหนึ่งจากอัลกุรอานลงมาเป็นระยะๆ เป็นการบำบัดและความเมตตาแก่บรรดาผู้ศรัทธาและมันมิได้เพิ่มอันใดแก่พวกอธรรม นอกจากการขาดทุนเท่านั้น

และเมื่อเราประทานความโปรดปรานแก่มนุษย์ เขาเหินห่างและปลีกตัวออกไปข้างๆ และเมื่อความชั่วประสบแก่เขา เขาทอดอาลัย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "มนุษย์ทุกคนจะกระทำตามครรลองของเขา ฉะนั้น พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่ควรได้รับแนวทางที่ถูกต้อง"

และพวกเขาจะถามเจ้า เกี่ยวกับวิญญาณ จงกล่าวเถิดว่า "เรื่องวิญญาณนั้นเป็นไปตามพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของฉัน และพวกเจ้าจะไม่ได้รับความรู้ใดๆ เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น"

และหากเราประสงค์ แน่นอนเราจะเอาสิ่งซึ่งเราได้วะฮ์ยูแก่เจ้าไปเสียหลังจากนั้นแล้ว เจ้าจะไม่พบผู้คุ้มครองคนใดเหนือเราในเรื่องนี้สำหรับเจ้า

หากแต่ว่า มันเป็นพระเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า แท้จริงความโปรดปรานของพระองค์ที่มีต่อเจ้านั้นใหญ่หลวงนัก

จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมมัดเอ๋ย) แน่นอนหากมนุษย์และญินรวมกันที่จะนำมาเยี่ยงอัลกุรอานนี้ พวกเขาจะนำมาเยี่งนั้นไม่ได้ และแม้ว่าบางคนในหมู่พวกเขาเป็นผู้ช่วยเหลือแก่อีกบางคนก็ตาม

และโดยแน่นอน เราได้แจกแจงแก่มนุษย์แล้วในอัลกุรอานนี้ พร้อมด้วยตัวอย่างการเปรียบเทียบอันหลากหลาย (เพื่อเป็นการสั่งสอนและคำตักเตือน) แต่ส่วนมากของมนุษย์นั้นไม่อยากยอมรับนอกจากการปฏิเสธเท่านั้น

และพวกเขากล่าวว่า "เราจะไม่ศรัทธาต่อเจ้า จนกว่าเจ้าจะทำให้มีตาน้ำพุ่งออกเป็นลำธารแก่เรา"

"หรือให้เจ้ามีสวนอินทผลัมและองุ่น แล้วทำให้แม่น้ำหลายสายไหลพุ่งผ่านในระหว่างสวนเหล่านั้นอย่างมากมาย"

"หรือเจ้าทำให้ชั้นฟ้าหล่นลงมาบนพวกเราเป็นเสี่ยงๆ ตามที่เจ้าอ้าง หรือนำอัลลอฮ์และมลาอิกะฮ์มาให้เราเห็นต่อหน้า"

"หรือให้เจ้ามีบ้านที่ประดับประดาไว้หนึ่งหลัง หรือเจ้าขึ้นไปบนชั้นฟ้า และเราจะไม่ศรัทธาสำหรับการขึ้นไปของเจ้าจนกว่าเจ้าจะนำคัมภีร์เล่มหนึ่งลงมาให้เราได้อ่าน" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มหาบริสุทธิ์แด่พระผู้อภิบาลของฉัน ฉันมิได้เป็นอื่นใด นอกจากเป็นมนุษย์คนหนึ่งที่เป็นเราะซูลเท่านั้น"

และไม่มีสิ่งใดห้ามมนุษย์ที่จะศรัทธา เมื่อมีทางนำที่ถูกต้องมายังพวกเขา นอกจากพวกเขาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้งมนุษย์ธรรมดาเป็นเราะซูลกระนั้นหรือ?!"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "หากมลาอิกะฮ์เดินสัญจรอย่างสงบในแผ่นดิน แน่นอนเราจะส่งมลาอิกะฮ์ท่านหนึ่งลงมาจากฟากฟ้าเพื่อเป็นเราะซูลแก่พวกเขา"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) เพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นพยาน ระหว่างฉันและพวกเจ้า แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงมองเห็นปวงบ่าวของพระองค์"

และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงนำทาง เขาก็จะเป็นผู้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้หลงทางแล้ว ดังนั้นเจ้าจะไม่พบอีกเลยสำหรับพวกเขา ซึ่งบรรดาผู้คุ้มครองอื่นจากพระองค์และเราจะชุมนุมพวกเขาในวันกิยามะฮ์บนใบหน้าพวกเขาโดยมีสภาพเป็นคนตาบอด เป็นใบ้ และหูหนวก ที่พำนักของพวกเขาคือนรกญะฮันนัมทุกครั้งที่มันมอด เราได้เพิ่มการเผาไหม้ลุกโชนมากขึ้นแก่พวกเขา

นั่นคือการตอบแทนสำหรับพวกเขา เนื่องจากการที่พวกเขาได้ปฏิเสธศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของเรา และพวกเขากล่าวว่า "เมื่อเราเป็นกระดูกและร่วนยุ่ยแล้ว เราจะถูกให้ฟื้นขึ้นเพื่อกำเนิดใหม่กระนั้นหรือ?!"

พวกเขาไม่เห็นหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้น ทรงสามารถที่จะสร้างสิ่งที่เหมือนพวกเขาได้ และพระองค์ทรงกำหนดเวลาไว้สำหรับพวกเขา ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใด ๆ แต่บรรดาผู้อธรรมไม่ยอมรับนอกจากการปฏิเสธเท่านั้น

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "หากพวกเจ้าครอบครองขุมแห่งความเมตตาของพระผู้อภิบาลของฉัน เมื่อนั้นพวกเจ้าก็จะหน่วงเหนี่ยวมันไว้เพราะกลัวการบริจาค" และมนุษย์นั้นเป็นคนใจแคบเสมอ

และโดยแน่นอน เราได้ให้แก่มูซาสัญญาณต่างๆ อันแจ่มชัดเก้าประการ ดังนั้น เจ้าจงถามวงศ์วานของอิสรออีล เมื่อเขา (มูซา) มายังพวกเขา ฟิรเอาน์ได้พูดกับเขาว่า "โอ้ มูซาเอ๋ย แท้จริงฉันคิดว่าเจ้าถูกเวทมนต์อย่างแน่นอน"

เขา (มูซา) ได้กล่าวว่า "แน่นอนเจ้า (โอ้ ฟิรเอาน์) ย่อมรู้ดีอยู่แล้วว่าไม่มีผู้ใดประทานสิ่งเหล่านี้ นอกจากพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเพื่อเป็นข้อยืนยัน (ถึงเอกภาพของอัลลอฮ์และความสัตย์จริงของฉัน) และแท้จริงฉันคิดว่าเจ้า โอ้ ฟิรเอาน์เอ๋ย เป็นผู้หายนะแล้ว"

ดังนั้น เขา (ฟิรเอาน์) ต้องการที่จะย้ายพวกเขาออกไปจากแผ่นดินฉะนั้น เราจึงให้เขาจมน้ำตายและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาทั้งหมด

และเราได้กล่าวแก่วงศ์วานของอิสรออีล หลังจากเขา (ฟิรเอาน์ถูกทำลาย) ว่า "พวกเจ้าจงพำนักอยู่ในดินแดนนี้เถิด แล้วเมื่อสัญญาครั้งสุดท้ายได้มาถึง เราจะนำพวกเจ้าทั้งหมดมารวมไว้ด้วยกัน (ณ ทุ่งมะห์ชัร) "

และด้วยความจริง เราได้ประทานมัน (อัลกุรอาน) ลงมา และด้วยความจริงมันได้ลงมา และเรามิได้ส่งเจ้าเพื่ออื่นใดนอกจากเพื่อเป็นผู้แจ้งข่าวดี และเป็นผู้ตักเตือนเท่านั้น

และอันกุรอานนั้น เราได้แยกมัน (เป็นช่วง ๆ) เพื่อให้เจ้าอ่านมันแก่ผู้คนอย่างช้าๆ และเราได้ประทานมันลงมาเป็นขั้นตอน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุหัมหมัด) "ไม่ว่าพวกเจ้าจะศรัทธาในอัลกุรอานหรือพวกเจ้าจะไม่ศรัทธาก็ตาม (มันไม่ใช่เรื่องสำคัญ) แท้จริงบรรดาผู้ที่ได้รับความรู้ก่อนหน้านั้น (ก่อนหน้าที่จะมีอัลกุรอานลงมา) เมื่ออัลกุรอานถูกอ่านให้แก่พวกเขาพวกเขาก็หมอบกราบสุญูดทันที

และพวกเขาจะกล่าวว่า "มหาบริสุทธิ์แด่พระผู้อภิบาลของเรา สัญญาของพระผู้อภิบาลของเรานั้น แน่นอนย่อมถูกปฏิบัติให้ครบถ้วน"

และพวกเขาจะหมอบราบลงใบหน้าจรดพื้นพลางร้องไห้ และมันจะเพิ่มการสำรวมแก่พวกเขา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พวกเจ้าจงวิงวอนต่ออัลลอฮ์หรือต่ออัรเราะห์มานเถิด จะเป็นพระนามไหนที่พวกเจ้าวิงวอน (มันก็เหมือนกัน) เพราะสำหรับพระองค์นั้นทรงมีพระนามมากมายที่สวยงาม และจงอย่าใช้เสียงที่ดังในเวลาที่เจ้าละหมาด และอย่าใช้เสียงที่ค่อย และจงแสวงหาวิธีการที่อยู่ระหว่างนั้น(ปางกลาง)

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุหัมหมัด) ว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ซึ่งไม่มีบุตร และไม่มีผู้ร่วมเป็นภาคีในอำนาจของพระองค์ และพระองค์ไม่ต้องการผู้คุ้มครองเนื่องจากความอ่อนแอ และจงประกาศความยิ่งใหญ่ของพระองค์ให้มาก"