Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Kehf 18:1 – Nur 24:64

มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ลงมาแก่บ่าวของพระองค์ (มุฮัมหมัด) และมิได้ทรงทำให้มันบิดเบี้ยวไปจากความจริง

(พระองค์ได้ทรงทำให้มันเป็นคัมภีร์ที่) เที่ยงตรง เพื่อเตือนสันทับถึงการลงโทษอันสาหัสจากพระองค์ และเพื่อแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาที่ประกอบความดีทั้งหลายว่า พวกเขาจะได้รับผลตอบแทนที่ดี (คือสวรรค์)

เป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นชั่วกาลนาน

และเพื่อเตือนสำทับแก่บรรดาผู้ที่กล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงมีพระบุตร"

พวกเขาไม่มีความรู้ใดๆ ในเรื่องนี้ และบรรพบุรุษของพวกเขาก็เช่นกัน เป็นคำกล่าวที่น่าเกลียดยิ่ง ที่ออกจากปากของพวกเขา โดยที่พวกเขามิได้กล่าวอันใด นอกจากความเท็จ

ดังนั้น บางทีเจ้าอาจเป็นผู้ทำลายชีวิตของเจ้าเองด้วยความตรอมใจ เนื่องจากพฤติการณ์ของพวกเขา หากพวกเขาไม่ศรัทธาต่ออัลกุรอานนี้

แท้จริง เราได้ทำให้สิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นเครื่องประดับสำหรับมัน เพื่อเราจะได้ทดสอบพวกเขาว่า ผู้ใดในหมู่พวกเขาจะมีการกระทำที่ดีที่สุด

และแท้จริง แน่นอนเราเป็นผู้ทำให้สิ่งที่อยู่บนพื้นดินเป็นผุยผงแห้งแล้งอย่างแน่นอน

เจ้าคิดหรือ (โอ้ มูฮัมหมัด) ว่าเรื่องราวของ "ชาวถ้ำ" และ "แผ่นจารึก" นั้นเป็นเพียงสิ่งมหัศจรรย์เพียงหนึ่งเดียวในบรรดาสัญญาณที่พิสูจน์ของเรากระนั้นหรือ?

(จงรำลึกถึงเหตุการณ์) เมื่อมีเยาวชนกลุ่มหนึ่งเข้าไปในถ้ำแล้วได้กล่าวว่า "โอ้ พระผู้อภิบาลของเรา! โปรดประทานความเมตตาจากพระองค์แก่เรา และโปรดเตรียมแนวทางที่ถูกต้องให้แก่พวกเราเกี่ยวกับกิจการของพวกเรา"

ดังนั้น เราจึงได้อุดหูพวกเขา (ให้นอนหลับ) ในถ้ำ เป็นเวลาหลายปี

ภายหลังจากนั้น เราได้ให้พวกเขาตื่นขึ้น เพื่อเราจะได้รู้ว่าผู้ใดในสองพวกนั้นนับเวลาที่พวกเขาพำนักอยู่ได้ถูกต้องกว่า

เราจะเล่าเรื่องราวของพวกเขาแก่เจ้าตามความเป็นจริง แท้จริงพวกเขาเป็นชายหนุ่มที่ศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และเราได้เพิ่มทางนำให้แก่พวกเขา

และเราได้ให้ความเข้มแข็งแก่หัวใจของพวกเขาขณะที่พวกเขายืนขึ้นประกาศว่า พระผู้อภิบาลของเราคือพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน เราจะไม่วิงวอนต่อพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ เป็นอันขาด โดยแน่นอนยิ่ง เราได้กล่าวแล้ว มิเช่นนั้นแล้ว เราก็กล่าวเกินความจริงอย่างแน่นอน

กลุ่มชนของเราเหล่านั้นได้ยึดเอาพระเจ้าต่างๆ อื่นจากพระองค์ ทำไมพวกเขาจึงไม่นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายืนยันเล่า ดังนั้นจะมีผู้ใดอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์

และเมื่อพวกเจ้าปลีกตัวออกห่างจากพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าก็จงหลบเข้าไปในถ้ำ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าจะทรงแผ่ความเมตตาของพระองค์แก่พวกเจ้า และพระองค์จะทรงเตรียมไว้สำหรับพวกเจ้าจากกิจการของเจ้าซึ่งอาหาร เครื่องดื่ม และที่พักพิง

และเจ้าจะเห็นดวงอาทิตย์ เมื่อมันขึ้นมันจะคล้อยจากถ้ำของพวกเขาไปทางขวา และเมื่อมันตกมันจะเบนออกไปทางซ้าย โดยพวกเขาอยู่ในที่โล่งกว้างของมัน นั่นคือส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของอัลลอฮ์ ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงนำทางแก่เขา ดังนั้น เขาเป็นอยู่ในทางนำ และผู้ใดที่พระองค์ทรงปล่อยให้ระหน ดังนั้น เขาจะไม่พบมิตรผู้ชี้ทางแก่เขาอย่างสิ้นเชิง

และเจ้าคิดว่าพวกเขาตื่นทั้งๆ ที่พวกเขาหลับและเราพลิกพวกเขาไปทางขวาและทางซ้ายและสุนัขของพวกเขาเหยียดขาหน้าทั้งสองของมันไปทางปากถ้ำ หากเจ้าจ้องมองพวกเขา แน่นอนเจ้าจะหันหลังเตลิดหนีจากพวกเขา และเจ้าจะเต็มไปด้วยความตกใจเพราะพวกเขา

และในทำนองนั้นเราได้ให้พวกเขาตื่นขึ้นเพื่อพวกเขาจะถามซึ่งกันและกัน คนหนึ่งในพวกเขากล่าวว่า พวกเจ้าพำนักอยู่นานเท่าใด พวกเขากล่าวว่า เราพักอยู่วันหนึ่งหรือส่วนหนึ่งของวัน พวกเขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าทรงทราบดีว่า พวกเจ้าพำนักอยู่นานเท่าใด ดังนั้นจงส่งคนหนึ่งในหมู่พวกเจ้าไปในเมือง พร้อมด้วยเงินนี้ของพวกเจ้า เพื่อเลือกดูอาหารที่ดียิ่ง และให้เขาซื้อมาให้แก่พวกเจ้า และให้เขาประพฤติอย่างสุภาพ และอย่าให้ผู้ใดรู้เรื่องของพวกเจ้า

แท้จริงพวกเขานั้น หากพวกเขารู้เรื่องของพวกเจ้า พวกเขาจะเอาก้อนหินขว้างพวกเจ้าหรือนำพวกเจ้ากลับไปนับถือศาสนาของพวกเขา และเมื่อนั้นพวกเจ้าจะไม่บรรลุความสำเร็จโดยเด็ดขาด

และในทำนองนั้นเราได้เปิดเผยแก่พวกเขาเพื่อพวกเขาจะได้รู้ว่าสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริงเสมอ และแท้จริงวันสิ้นโลกนั้นมีจริงไม่มีข้อสงสัยใดๆ เมื่อพวกเขาโต้เถียงกันในหมู่พวกเขาถึงเรื่องของพวกเขา(ชาวถ้ำ) แล้วพวกเขากล่าวว่า "จงสร้างอาคารที่ปากถ้ำให้แก่พวกเขา พระผู้อภิบาลของพวกเขาทรงรู้ดียิ่งในเรื่องของพวกเขา" ฝ่ายผู้มีอำนาจในกิจการพวกเขากล่าวว่า "แน่นอนเราจะสร้างมัสยิดที่ปากถ้ำให้แก่พวกเขา"

พวกเขาจะกล่าวกันว่า ชาวถ้ำนั้นมีสามคน ที่สี่ก็คือสุนัขของพวกเขา และอีกกลุ่มจะกล่าวว่า มีห้าคน ที่หกก็คือสุนัขของพวกเขา ทั้งนี้เป็นการเดาในสิ่งที่ไม่รู้ และอีกกลุ่มหนึ่งจะกล่าวว่ามีเจ็ดคน และที่แปดก็คือสุนัขของพวกเขา จงกล่าวเถิด พระผู้อภิบาลของฉันทรงรู้ดียิ่งถึงจำนวนของพวกเขา ไม่มีผู้ใดรู้เรื่องของพวกเขาเว้นแต่ส่วนน้อย ดังนั้น เจ้าอย่าโต้เถียงกันในเรื่องของพวกเขา นอกจากการโต้เถียงที่ประจักษ์แจ้ง และอย่าสอบถามผู้ใดในเรื่องของพวกเขาเลย

และเจ้าอย่ากล่าวเกี่ยวกับสิ่งใดโดยเด็ดขาดว่า "แท้จริงฉันจะเป็นผู้ทำสิ่งนั้นในวันพรุ่งนี้"

เว้นแต่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ จงรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของเจ้าเมื่อเจ้าลืม และจงกล่าวว่า บางทีพระผู้อภิบาลของฉันจะทรงชี้แนะทางที่ถูกต้องที่ใกล้กว่านี้แก่ฉัน

และพวกเขาพำนักอยู่ในถ้ำของพวกเขาสามร้อยปี และเพิ่มอีกเก้าปี

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งว่าพวกเขาพำนักอยู่นานเท่าใด สำหรับพระองค์นั้นทรงรู้สิ่งพ้นญาณวิสัยในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์ทรงเห็นชัดและทรงฟังชัดทุกสิ่งทุกอย่าง ไม่มีผู้คุ้มครองใดสำหรับพวกเขาอื่นจากพระองค์ พระองค์ไม่ทรงรับผู้ใดเข้าร่วมภาคีในการปกครองของพระองค์

และจงอ่านสิ่งที่ถูกวะฮีย์แก่เจ้า จากคัมภีร์ของพระผู้อภิบาลของเจ้า ไม่มีผู้ใดเปลี่ยนแปลงคำกล่าวของพระองค์ และเจ้าจะไม่พบที่พึ่งใดๆ เลยนอกจากพระองค์เป็นอันขาด

และจงอดทนต่อตัวของเจ้า(ในการอยู่)ร่วมกับบรรดาผู้วิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา ทั้งยามเช้าและยามเย็น โดยปรารถนาความโปรดปรานของพระองค์ และอย่าให้สายตาของเจ้าหันเหออกจากพวกเขาเพียงเพื่อหวังความสวยงามแห่งชีวิตของโลกนี้ และเจ้าอย่าเชื่อฟังผู้ที่เราทำให้หัวใจของเขาละเลยจากการรำลึกถึงเรา และปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขา และกิจการของเขาพินาศสูญหาย

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) สัจธรรมนั้นมาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้น ผู้ใดประสงค์ก็จงศรัทธา และผู้ใดประสงค์ก็จงปฏิเสธ แท้จริง เราได้เตรียมไฟนรกไว้สำหรับบรรดาผู้ที่อธรรมซึ่งกำแพงของมันล้อมรอบพวกเขา และถ้าพวกเขาร้องขอความช่วยเหลือ ก็จะถูกช่วยเหลือด้วยน้ำเสมือนน้ำทองแดงเดือดลวกใบหน้า มันเป็นน้ำดื่มที่ชั่วช้าและเป็นที่พำนักที่เลวร้าย

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีทั้งหลายนั้น แท้จริงเราจะไม่ทำให้ผลตอบแทนของผู้กระทำความดีสูญหายอย่างแน่นอน

ชนเหล่านั้นแหละ สำหรับพวกเขาจะได้รับสรวงสวรรค์ที่หลากหลายเป็นที่พำนัก มีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน ณ เบื้องล่างของพวกเขา ในสรวงสวรรค์พวกเขาประดับด้วยกำไลทองคำ และสวมอาภรณ์สีเขียวทำด้วยผ้าไหมละเอียดและผ้าไหมหยาบ นอนเอกเขนกบนเตียงในสวรรค์ เป็นการตอบแทนที่ประเสริฐยิ่งและเป็นที่พำนักที่ดีเยี่ยม

และจงเปรียบเทียบอุทาหรณ์หนึ่งแก่พวกเขา คือชายสองคน เราได้ให้สวนองุ่นสองแห่งแก่คนหนึ่งในสองคน และเราได้ล้อมสวนทั้งสองไว้ด้วยต้นอินทผลัม และเราได้ทำให้มีพืชพันธุ์ระหว่างสวนทั้งสองด้วย

แต่ละสวนทั้งสองแห่งนี้ได้ออกผลิตผลของมันอย่างสมบูรณ์ ไม่เคยลดน้อยแต่อย่างใด และเราได้ให้ลำน้ำไหลผ่านระหว่างสวนทั้งสอง

และเขาได้รับผลิตผล ดังนั้นเขาจึงกล่าวแก่เพื่อน ของเขา ขณะที่กำลังโต้เถียงกันอยู่ว่า ฉันมีทรัพย์สินมากกว่าเจ้า และมีข้าบริพารมากกว่า

และเขาได้เข้าไปในสวนของเขา (พร้อมกับเพื่อนของเขา) ในขณะที่เขาเป็นผู้ที่อธรรมต่อตัวเอง (เพราะการไม่ศรัทธาของเขา) เขากล่าวว่า:"ฉันไม่คิดว่าสวนนี้จะพินาศไปได้เลย"

และฉันไม่คิดว่าวันอวสานของโลกจะมีขึ้น และหากว่าฉันจะถูกนำกลับไปยังพระผู้อภิบาลของฉัน แน่นอน ฉันจะต้องได้กลับไปพบกับที่ที่ดียิ่งขึ้นกว่านี้

เพื่อนของเขากล่าวแก่เขาขณะที่กำลังสนทนากันอยู่ว่า เจ้าจะเนรคุณต่อพระผู้สร้างเจ้าจากดิน แล้วจากเชื้ออสุจิ แล้วพระองค์ทรงทำให้เจ้าเป็นคนโดยสมบูรณ์ กระนั้นหรือ?

แต่ฉันเชื่อว่าพระองค์คืออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของฉัน และฉันจะไม่ตั้งผู้ใดร่วมเป็นภาคีกับพระผู้เป็นเจ้าของฉันเด็ดขาด

และทำไมเมื่อตอนที่เจ้าเข้าไปในสวนของเจ้าไม่พูดว่า "สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ (ย่อมเกิดขึ้น) ไม่มีพลังใดๆ (ที่จะช่วยเราได้) นอกจากที่อัลลอฮ์" หากเจ้าเห็นว่าฉันด้อยกว่าเจ้าทางด้านทรัพย์สมบัติและลูกหลาน?

ดังนั้น แน่นอนพระผู้อภิบาลของฉันจะประทานให้แก่ฉันซึ่งดีกว่าสวนของเจ้า และจะทรงส่งสายฟ้าฟาดลงที่สวนของเจ้า แล้วมันจะกลายเป็นที่ดินเตียนโล่ง

หรือน้ำของมันกลายเป็นเหือดแห้ง แล้วเจ้าจะไม่สามารถพบมันได้อย่างสิ้นเชิง

และผลไม้ของเขาถูกล้อมรอบ (ด้วยความพินาศ) แล้วเขาก็ได้ผลิกฝ่ามือทั้งสองด้วยความเสียใจต่อสิ่งที่เขาได้จับจ่ายไป และมันพังพาบลงมา และเขากล่าวว่า "โอ้ หากฉันไม่เอาผู้ใดมาตั้งภาคีกับพระผู้อภิบาลของฉัน"

และเขาไม่มีพรรคพวกจะช่วยเขาได้ นอกจากอัลลอฮ์ และเขาก็ไม่สามารถปกป้อง (ตัวเองจากความหายนะนั้นได้)

(จากสถานการณ์ดังกล่าว) ที่นั่นการปกครองเป็นของพระเจ้าที่แท้จริง และพระองค์ทรงดียิ่งในการตอบแทนและทรงดียิ่งในการตอบแทนบั้นปลาย

และจงเปรียบอุทาหรณ์การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้แก่พวกเขา ประหนึ่งน้ำฝนที่เราหลั่งมันลงมาจากฟากฟ้า ดังนั้นพืชผลในแผ่นดินก็จะคลุกเคล้าไปกับน้ำ แล้วมันก็แห้งกรังเป็นเศษเป็นชิ้นซึ่งลมจะพัดมันให้ปลิวว่อน และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

ทรัพย์สินและลูกหลานเป็นเครื่องประดับแห่งชีวิตในโลกนี้ และการกระทำที่ชอบธรรมเพื่อประโยชน์ที่ยั่งยืนนั้นดีกว่า ณ พระผู้อภิบาลของเจ้าเพื่อเป็นการตอบแทนและเป็นรากฐานแห่งความหวังที่ดีกว่า

และ (จงรำลึกถึง) วันที่เราให้ภูเขาเคลื่อนย้ายไป และเจ้าจะเห็นแผ่นดินราบเรียบ และเราจะรวบรวมพวกเขา แล้วเราจะไม่ละทิ้งผู้ใดจากพวกเขาแม้แต่คนเดียว

และพวกเขาจะถูกนำมารวมเป็นแถวต่อหน้าพระผู้อภิบาลของเจ้า (พร้อมกับมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า) "ในตอนนี้พวกเจ้าได้มาหาเรา ดั่งที่เราได้บังเกิดพวกเจ้าในครั้งแรก แต่พวกเจ้าอ้างว่าเราไม่ได้กำหนดเวลาสำหรับพวกเจ้า"

และบันทึกจะถูกวางไว้ ดังนั้น เจ้าจะเห็นบรรดาผู้กระทำผิดทั้งหลายหวั่นกลัวสิ่งที่มีอยู่ในบันทึก และพวกเขาจะกล่าวว่า "โอ้ ความวิบัติของเราเอ๋ย บันทึกอะไรกันนี่ มันมิได้ละเว้นทั้งสิ่งเล็กน้อยและสิ่งใหญ่โต เว้นแต่ได้บันทึกไว้ครบถ้วน และพวกเขาได้พบสิ่งที่พวกเขาได้ปฏิบัติไว้ปรากฏอยู่ต่อหน้า" และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิทรงอธรรมต่อผู้ใดเลย

และเมื่อเราได้กล่าวแก่มลาอิกะฮ์ว่า "จงสุญูดคารวะต่ออาดัม" พวกเขาก็แสดงคารวะเว้นแต่อิบลีส มันอยู่ในจำพวกญิน ดังนั้น มันจึงฝ่าฝืนคำสั่งของพระผู้อภิบาลของมัน แล้วพวกเจ้าจะยึดเอามันและวงศ์วานของมัน เป็นผู้คุ้มครองอื่นจากข้ากระนั้นหรือ ทั้งๆ ที่พวกมันเป็นศัตรูกับพวกเจ้า มันช่างชั่วช้าแท้ๆ ในการแลกเปลี่ยนสำหรับพวกอธรรม

ข้ามิได้เอาพวกมันมาเป็นพยาน ในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน แม้ในการสร้างตัวพวกมันเอง และข้ามิได้เอาพวกที่ทำให้ผู้อื่นหลงผิดมาให้ความช่วยเหลือ

และ (จงรำลึกถึง) วันที่พระองค์ตรัสว่าพวกเจ้าจงเรียกคู่ภาคีของข้าที่พวกเจ้าได้อ้างไว้นั้น แล้วพวกเขาก็ร้องเรียกพวกมัน แต่พวกมันไม่ตอบรับพวกเขา และเราได้กำหนดให้มีแหล่งพินาศระหว่างพวกมันเอง

และบรรดาผู้กระทำผิดมองเห็นไฟนรก พวกเขาก็รู้อย่างมั่นใจว่า แน่นอนพวกเขาจะตกลงไปในนั้น และพวกเขาจะไม่พบทางรอดจากมันไปได้เลย

และแน่นอนยิ่ง เราได้ชี้แจงไว้ในอัลกุรอานนี้แก่มนุษย์ทุกๆ อุทาหรณ์ และมนุษย์เป็นผู้ที่ถกเถียงกันมากที่สุดในทุกสิ่ง

และไม่มีสิ่งใดที่ยับยั้งมนุษย์ที่จะศรัทธาเมื่อทางนำได้มายังพวกเขา และจากการขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา เว้นแต่การรอคอยการทำลายล้างอย่างที่เคยเกิดขึ้นกับคนสมัยก่อน หรือการมาถึงของบทลงโทษที่พวกเขาต้องเห็นกับตา

และเรามิได้ส่งบรรดาเราะซูลมาเพื่ออื่นใดเว้นแต่เป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้ตักเตือนเท่านั้น และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะโต้แย้งด้วยความเท็จ เพื่อทำลายล้างสัจธรรมด้วยมัน และพวกเขายึดเอาโองการทั้งหลายของข้า และสิ่งที่ถูกตักเตือนเป็นการเยาะเย้ย

และผู้ใดจะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ที่ถูกตักเตือนให้รำลึกด้วยโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของเขา แล้วเขาก็ผินหลังให้ แล้วลืมสิ่งที่มือทั้งสองของเขาได้ประกอบไว้ แท้จริงเราได้ทำฝาปิดบนหัวใจของพวกเขา ในการที่พวกเขาจะเข้าใจมัน และในหูของพวกเขานั้นหนวก และถ้าเจ้าเรียกร้องพวกเขาไปสู่ทางนำ พวกเขาก็จะไม่อยู่ในทางนำเลย

และพระผู้อภิบาลของเจ้าผู้ทรงอภัยผู้ทรงเมตตาเสมอ หากพระองค์จะทรงเอาโทษพวกเขาตามที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้ แน่นอนพระองค์จะทรงเร่งการลงโทษแก่พวกเขา แต่สำหรับพวกเขามีเวลาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว ซึ่งพวกเขาจะไม่พบที่พึ่งอื่นใดอย่างสิ้นเชิงนอกจากพระองค์เท่านั้น

และเมืองเหล่านั้น เราได้ทำลายพวกเขาเมื่อพวกเขาได้อธรรม และเราได้กำหนดเวลาสำหรับความพินาศของพวกเขาไว้แล้ว

และ (จงรำลึกถึง) ขณะที่มูซากล่าวแก่คนใช้ของเขา (ยูชะอ์ อิบนุนูน) ว่า "ฉันจะไม่หยุดเดินจนกว่าจะถึงจุดบรรจบของทะเลทั้งสอง หรือ (ไม่เช่นนั้น) ฉันก็จะเดินต่อไปอีกหลายปี"

ดังนั้นเมื่อพวกเขาสองคนไปถึงจุดบรรจบของทะเลทั้งสอง พวกเขาก็ลืมเรื่องปลาของพวกเขา ดังนั้น ปลาหาทางลงทะเลอย่างว่องไว

ครั้นเมื่อทั้งสองเดินเลยไป เขาได้กล่าวแก่คนใช้ของเขาว่า "จงนำอาหารกลางวันของเราออกมา แท้จริงเราได้รู้สึกเหนื่อยจากการเดินทางของเราในครั้งนี้"

เขากล่าวว่า ท่านจำได้ไหมว่า อะไรเกิดขึ้นบ้างตอนที่เราได้ผักผ่อนที่ก้อนหิน? แท้จริงฉันลืมที่จะพูดถึงเรื่องปลาและไม่มีผู้ใดที่ทำให้ฉันลืมกล่าวถึงมันนอกจากชัยฏอน และมันก็หาทางลงทะเลไปอย่างน่าประหลาดมาก

เขากล่าวว่า "นั่นแหละคือสิ่งที่เราต้องการ ดังนั้น ทั้งสองจึงหวนกลับตามรอยเท้าของเขาทั้งสอง (เพื่อกลับไปที่ก้อนหินก้อนนั้น)"

แล้วทั้งสองได้พบบ่าวคนหนึ่งจากปวงบ่าวของเราที่เราได้ประทานความเมตตาจากเราให้แก่เขา และเราได้สอนความรู้จากเราให้แก่เขา

มูซาได้กล่าวแก่เขาว่า "จะให้ฉันติดตามท่านไปด้วยได้ไหม โดยให้ท่านได้สอนฉันจากสิ่งที่ท่านได้เคยเรียนรู้มา ตามแนวทางที่เที่ยงตรง?"

เขากล่าวว่า "แท้จริง เจ้าไม่สามารถที่จะอดทนอยู่ร่วมกับฉันได้อย่างสิ้นเชิง"

และเจ้าจะอดทนกับเรื่องที่เจ้าไม่รู้อย่างรอบด้านได้อย่างไร?

เขากล่าวว่า "หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ท่านจะพบฉันเป็นผู้อดทน และฉันจะไม่ฝ่าฝืนคำสั่งของท่าน"

เขากล่าวว่า "ดังนั้น หากเจ้าจะติดตามฉันไปก็อย่าได้ถามฉันถึงสิ่งใดๆ จนกว่าฉันจะเล่าเรื่องนั้นแก่เจ้าเอง"

ดังนั้นทั้งสองจึงออกเดินทาง จนกระทั่งเมื่อทั้งสองลงเรือ เขา (เคาะฎิร) จึงเจาะรูมัน เขา (มูซา) กล่าวว่า "ท่านเจาะรูมันเพื่อให้ผู้ที่อยู่ในเรือจมน้ำกระนั้นหรือ แท้จริงท่านได้นำมาซึ่งเรื่องร้ายแรงแท้ๆ"

เขากล่าวว่า "ฉันเคยบอกเจ้าแล้วใช่ไหม? ว่า แท้จริง เจ้าไม่สามารถที่จะอดทนร่วมกับฉันได้อย่างสิ้นเชิง"

เขา (มูซา) กล่าวว่า "โปรดอย่าโทษฉันเลยกับสิ่งที่ฉันลืมไป และอย่าให้ฉันลำบากใจ (ในการติดตามท่านเลย)"

จากนั้นเขาทั้งสองจึงออกเดินทางต่อไปจนกระทั่งเมื่อทั้งสองพบเด็กคนหนึ่ง เขา (เคาะฎิร) จึงฆ่าเด็กคนนั้น เขา (มูซา) กล่าวว่า "ท่านฆ่าชีวิตที่บริสุทธิ์โดยมิได้กระทำผิดต่อชีวิตอื่นกระนั้นหรือ โดยแน่นอน ท่านทำสิ่งที่ร้ายแรงยิ่ง"

เขากล่าวว่า "ฉันไม่ได้บอกเจ้ามาก่อนหรือว่า เจ้าจะไม่มีวันอดทนกับฉันได้?"

(มูซา) กล่าวว่า "หากฉันถามท่านสิ่งใดหลังจากนี้ ท่านอย่าคบฉันเป็นเพื่อนร่วมทางอีกเลย แน่นอนท่านได้เห็นข้อแก้ตัวของฉันมามากพอแล้ว"

เขาทั้งสองก็เดินทางต่อไป จนกระทั่งเมื่อไปถึงชาวเมืองหนึ่ง พวกเขาขออาหารจากชาวเมืองนั้น แต่ชาวเมืองก็ปฏิเสธที่จะต้อนรับเขาทั้งสอง แล้วเขาทั้งสองก็พบกำแพงแห่งหนึ่งที่กำลังจะพังทลายลงดังนั้นเขา (อัล-คิฎร์) จึงซ่อมแซมมัน (มูซา) กล่าวว่า "หากท่านต้องการ ท่านก็สามารถรับค่าจ้างสำหรับสิ่งนั้นได้"

เขากล่าวว่า "นี่คือการแยกกันระหว่างฉันกับเจ้า ฉันจะบอกถึงความหมายที่เจ้าไม่สามารถมีความอดทนในสิ่งนั้นๆ ได้"

ส่วนเรื่องของเรือนั้น มันเป็นของพวกผู้ขัดสนที่ทำงานอยู่ในทะเล ฉันตั้งใจจะทำให้มันมีตำหนิ เพราะเบื้องหลังพวกเขานั้นมีกษัตริย์องค์หนึ่งคอยยึดเรือดีๆ ทุกลำโดยใช้อำนาจ

และส่วนเรื่องของเด็กนั้นก็คือ พ่อแม่ของเขาเป็นผู้ศรัทธา เรากลัวว่า เขาจะเคี่ยวเข็ญให้ทั้งสองตกอยู่ในการละเมิดและปฏิเสธศรัทธา

ดังนั้นเราปรารถนา (ฆ่าเขาโดยหวัง) ว่าพระผู้เป็นเจ้าของทั้งสองจะทรงเปลี่ยนลูกที่ดีกว่าให้แก่ทั้งสอง มีความบริสุทธิ์กว่าและใกล้ชิดต่อความเมตตา (แก่ทั้งสอง)

และส่วนเรื่องของกำแพงนั้น มันเป็นของเด็กผู้ชายกำพร้าสองคนที่อยู่ในเมือง และใต้กำแพงนั้นมีขุมทรัพย์ของเขาทั้งสอง และพ่อของเด็กทั้งสองก็เป็นคนดี ดังนั้น พระผู้อภิบาลของเจ้าทรงประสงค์ที่จะให้เด็กทั้งสองบรรลุสู่ความเป็นผู้ใหญ่ และจะให้เด็กทั้งสองเอาขุมทรัพย์ของทั้งสองออกมาเอง เป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า และฉันมิได้ทำสิ่งนั้นตามความพอใจของฉัน นั่นคือความหมายที่เจ้าไม่สามารถมีความอดทนในสิ่งนั้นๆ ได้ ทั้งที่มันเพียงไม่กี่เรื่องเท่านั้นเอง

และพวกเขาถามเจ้าเกี่ยวกับซุลก็อรนัยน์ จงกล่าวเถิดว่า “ฉันจะเล่าข้อเตือนใจเรื่องนี้แก่พวกเจ้า”

แท้จริงเราได้ให้อำนาจแก่เขาในแผ่นดิน และเราได้ประทานปัจจัยทุกอย่างแก่เขา

ดังนั้น เขาจึงมุ่งไปทางหนึ่ง (ทางตะวันตก)

จนกระทั่งเมื่อเขาไปถึงดินแดนที่ดวงอาทิตย์ตก เขาพบมันตกลงในน้ำขุ่นดำ และพบชนหมู่หนึ่ง ณ ที่นั้น เรากล่าวว่า (อัลลอฮ์ทรงดลใจเขา) โอ้ ซุลก็อรนัยน์ เจ้าจงลงโทษพวกเขาหรือทำคุณแก่หมู่พวกเขา

เขากล่าวว่า ส่วนผู้ที่อธรรมนั้นเราจะลงโทษเขา แล้วเขาจะถูกนำกลับไปยังพระผู้อภิบาลของเขา ดังนั้นพระองค์จะทรงลงโทษเขาซึ่งการลงโทษอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน

และส่วนผู้ศรัทธาและประกอบคุณงามความดีนั้น สำหรับเขาคือการตอบแทนที่ดี และเราจะพูดกับเขาในกิจการงานของเราอย่างง่ายๆ

แล้วเขาได้มุ่งไปอีกทางหนึ่ง (ทางตะวันออก)

จนกระทั่งเมื่อเขาไปถึงดินแดนที่ตะวันขึ้น เขาพบมันขึ้นเหนือกลุ่มชนหนึ่ง เรามิได้ทำที่กำบังแดดให้แก่พวกเขา

ในทำนองนั้นแหละ และแน่นอน เราทราบดีถึงรายละเอียดในสิ่งที่เขา (ซุลก็อรนัยน์) มี

แล้วเขาได้มุ่งไปอีกทางหนึ่ง (ไปทางเหนือ)

จนกระทั่งเมื่อเขาไปถึงบริเวณระหว่างภูผาทั้งสอง เขาได้พบชนกลุ่มหนึ่งที่เชิงภูผาทั้งสองนั้น ซึ่งพวกเขาเกือบจะไม่เข้าใจคำพูดใดเลย

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ซุลก็อรนัยน์ แท้จริงยะอ์ญูจและมะอ์ญูจนั้นเป็นผู้บ่อนทำลายในแผ่นดินนี้ ดังนั้น เราขอมอบบรรณาการแก่ท่าน เพื่อท่านจะได้สร้างกำแพงกั้นระหว่างพวกเรากับพวกเขา"

เขากล่าวว่า "สิ่งที่พระผู้อภภิบาลของฉันได้ให้อำนาจแก่ฉันดียิ่งกว่า ดังนั้นพวกเจ้าจงช่วยฉันด้วยกำลัง ฉันจะสร้างกำแพงแน่นหนากั้นระหว่างพวกเจ้ากับพวกเขา"

พวกเจ้าจงเอาเหล็กท่อนโตๆ มาให้ฉัน จนกระทั่งเมื่อเขาทำให้บริเวณภูผาทั้งสองราบเรียบ เขาก็กล่าวว่า "จงเป่ามันด้วยเครื่องเป่าลม" จนกระทั่งเมื่อเขาทำให้มันร้อนเป็นไฟ เขากล่าวว่า "ปล่อยให้ฉันเททองแดงหลอมลงไปบนมัน"

ดังนั้น พวกเขา (ยะอ์ญูจและมะอ์ญูจ) ไม่สามารถจะข้ามมันได้ และไม่สามารถจะขุดโพรงผ่านมันได้

เขากล่าวว่า "นี่คือความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของฉัน ดังนั้น เมื่อสัญญาของพระผู้อภิบาลของฉันมาถึง พระองค์จะทรงทำให้มันพังทลาย และสัญญาของพระผู้อภิบาลของฉันนั้นเป็นจริงเสมอ"

และวันนั้นเราได้ปล่อยให้บางส่วนของพวกเขาปะทะกับอีกบางส่วน และสังข์จะถูกเป่าขึ้น แล้วเราจะรวมพวกเขาทั้งหมด

และวันนั้นเราจะนำนรกญะฮันนัม มาเปิดเผยแก่พวกปฏิเสธศรัทธา

บรรดาผู้ที่ตาของเขาถูกบดบังจากการรำลึกถึงข้า และพวกเขาจะเป็นผู้ที่ไม่สามารถได้ยิน

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาคิดกระนั้นหรือว่า พวกเขาจะยึดเอาปวงบ่าวของข้า อื่นจากข้า เป็นผู้คุ้มครองได้ แท้จริง เราได้เตรียมนรกญะฮันนัมไว้เป็นที่พำนักสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาแล้ว

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "จะให้เราแจ้งแก่พวกเจ้าไหม ถึงบรรดาผู้ที่ขาดทุนยิ่งในการงาน"

คือบรรดาผู้ที่การขวนขวายของพวกเขาสูญสิ้นไป ในการมีชีวิตในโลกนี้ และพวกเขาคิดว่า แท้จริงพวกเขาประกอบการดีแล้ว

เขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และการพบพระองค์ ดังนั้นการงานของพวกเขาจึงไร้ผล และในวันกิยามะฮ์เราจะไม่ให้มันมีค่าแก่พวกเขาเลย

นั่นแหละการตอบแทนของพวกเขาคือนรกญะฮันนัม เนื่องจากพวกเขาปฏิเสธศรัทธา และพวกเขายึดเอาโองการทั้งหลายของข้า และบรรดาเราะซูลของข้า เป็นที่เยาะเย้ย

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดี สำหรับพวกเขานั้น คือสวนสวรรค์ชั้นฟิรเดาซ์ เป็นที่พำนัก

พวกเขาพำนักอย่างถาวรอยู่ในนั้น พวกเขาไม่ประสงค์จะเปลี่ยนที่จากมัน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "หากว่าทะเลเป็นน้ำหมึกสำหรับบันทึกพจนารถของพระผู้อภิบาลของฉัน แน่นอน ทะเลจะเหือดแห้งก่อนที่คำกล่าวของพระผู้อภิบาลของฉันหมดสิ้นไป และแม้ว่าเราจะนำมันเยี่ยงนั้นมาเป็นน้ำหมึกอีกก็ตาม"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "แท้จริง ฉันเป็นเพียงสามัญชนคนหนึ่งเยี่ยงพวกเจ้า มีวะฮ์ยูแก่ฉันว่า แท้จริง พระเจ้าของพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าองค์เดียว" ดังนั้น ผู้ใดหวังที่จะพบพระผู้อภิบาลของเขา ก็ให้เขาประกอบการงานที่ดี และอย่าตั้งผู้ใดเป็นภาคีในการเคารพภักดีต่อพระผู้เป็นเจ้าของเขาเลย

กาฟ ฮา ยา อัยน์ ศ็อด [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

(นี่คือ) การรำลึกถึงพระเมตตาแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้า ที่มีต่อบ่าวของพระองค์ซะกะรียา

เมื่อเขาวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของเขา ด้วยการวิงวอนอย่างแผ่วเบา

เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงกระดูกของข้าพระองค์อ่อนแล้ว และศรีษะก็มีประกายหงอกแล้ว และมิเคยปรากฏเลยว่าการวิงวอนของข้าพระองค์ต่อพระองค์นั้นไร้ผล โอ้ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า"

"และแท้จริงข้าพระองค์กลัวคณาญาติของข้าพระองค์ ภายหลัง (การตายของ) ข้าพระองค์และภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมันด้วย ดังนั้นขอพระองค์ทรงโปรดประทานทายาทที่ดีจากพระองค์แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด"

"ผู้นั้นจะได้สืบทายาทข้าพระองค์ และสืบทายาทจากตระกูลของยะอ์กูบ และขอพระองค์ทรงโปรดให้เขาเป็นที่โปรดปรานด้วยเถิด"

(อัลลอฮ์ทรงตอบรับ) "โอ้ ซะกะรียาเอ๋ย! แท้จริงเราจะแจ้งข่าวดีแก่เจ้าซึ่งลูกคนหนึ่ง ชื่อของเขาคือยะห์ยา เรามิเคยตั้งชื่อผู้ใดมาก่อนเลย"

เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ข้าพระองค์จะมีลูกได้อย่างไร ในเมื่อภรรยาของข้าพระองค์ก็เป็นหมัน และแน่นอน ข้าพระองค์ก็ได้บรรลุสู่ความแก่ชราแล้ว!"

เขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า "กระนั้นก็ดี พระผู้อภิบาลของเจ้าได้ตรัสว่า มันง่ายสำหรับข้า และแน่นอนข้าได้บังเกิดเจ้ามาก่อน เมื่อเจ้ายังมิได้เป็นสิ่งใด"

เขากล่าวว่า "ข้าแด่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดทำให้มีสัญญาณแก่ข้าพระองค์ด้วย" พระองค์ตรัสว่า "สัญญาณของเจ้าคืออย่าพูดกับผู้คนเป็นเวลาสามคืน ทั้งๆ ที่เจ้าอยู่ในสภาพที่สมบูรณ์"

แล้วเขาได้ออกจากหอสวดมายังหมู่ชนของเขา และเขาได้ชี้ใบ้แก่พวกของเขาว่า "พวกเจ้าจงกล่าวสดุดีในยามเช้าและยามเย็น"

โอ้ ยะห์ยาเอ๋ย! เจ้าจงยึดมั่นในคัมภีร์ (เตารอต) ด้วยความมุ่งมั่น และเราได้ประทานความเฉลียวฉลาดให้แก่เขา ตั้งแต่เขายังเป็นเด็กอยู่

และ (เราได้ประทาน) ความเอ็นดูเมตตาจากเรา อีกทั้งความบริสุทธิ์ และเขาเป็นผู้ยำเกรง

และสนองคุณต่อบิดามารดาของเขา และเขามิได้เป็นผู้หยิ่งยโส ผู้ฝ่าฝืน

และความสันติจงมีแด่เขา วันที่เขาถูกคลอด และวันที่เขาตาย และวันที่เขาถูกฟื้นขึ้นให้มีชีวิตใหม่

และจงรำลึกถึง (เรื่องของ) มัรยัมที่อยู่ในคัมภีร์ เมื่อนางได้ปลีกตัวออกจากหมู่ญาติของนาง ไปยังสถานที่ทางทิศตะวันออก

แล้วนางได้ใช้ม่านกั้นให้ห่างพ้นจากพวกเขา แล้วเราได้ส่งวิญญาณของเรา (ญิบรีล) ไปยังนาง แล้วเขาได้จำแลงตนแก่นางด้วยการเป็นชายที่สมบูรณ์

นางกล่าวว่า "แท้จริง ฉันขอความคุ้มครองต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่งให้พ้นจากเจ้า (ดังนั้น จงปล่อยฉันไป) หากเจ้าเป็นผู้ยำเกรง (ต่ออัลลอฮ์)"

เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า "แท้จริงฉันคือเราะซูล (ญิบรีล) แห่งพระผู้อภิบาลของเธอ เพื่อที่จะให้เธอได้รับ (ความโปรดปรานด้วย) บุตรชายที่บริสุทธิ์”

นางกล่าวว่า "ฉันจะมีลูกได้อย่างไร ทั้งๆ ที่ผู้ชายไม่ได้แตะต้องฉัน และฉันก็ไม่ได้เป็นหญิงโสเภณี"

เขา (ญิบรีล) กล่าวว่า "กระนั้นก็เถิด พระผู้อภิบาลของเธอตรัสว่า มันง่ายสำหรับข้า และเพื่อเราจะทำให้เขาเป็นสัญญาณหนึ่งสำหรับมนุษย์ และเป็นความเมตตาจากเรา และนั่นเป็นกิจการที่ถูกกำหนดไว้แล้ว"

แล้วนางก็ได้ตั้งครรภ์เขา และนางได้ปลีกตัวออกไปพร้อมกับบุตรในครรภ์ ยังสถานที่ไกลแห่งหนึ่ง

ดังนั้น ความเจ็บปวดใกล้คลอดทำให้นางหลบไป (พิง) กับโคนต้นอินทผาลัม นางได้กล่าวว่า "โอ้! หากฉันได้ตายไปเสียก่อนหน้านี้ และฉันเป็นคนที่ถูกลืมเลือนไปก็คงจะดี"

แล้วเขา (อีซา) ได้เรียกนางจากเบื้องล่างของนางว่า "อย่าเศร้าไปเลย แท้จริงพระผู้อภิบาลของเธอ ทรงทำให้มีลำธารไหลอยู่เบื้องล่างเธอแล้ว"

และจงเขย่าต้นอินทผลัม ให้มันเอนมาทางตัวเธอ มันจะหล่นลงมาที่ตัวเธอเป็นอินทผลัมที่สุกน่ากิน

“ดังนั้น จงกินและจงดื่ม และจงทำให้จิตใจสงบเบิกบาน ดังนั้น หากเจ้าเห็นมนุษย์ก็จงกล่าวว่า แท้จริงฉันได้บนไว้ต่อพระเจ้าผู้ทรงเมตตาว่า จะนิ่งเงียบ ดังนั้น ฉันก็จะไม่พูดกับผู้ใดในวันนี้"

แล้วนางได้พาเขามายังหมู่ญาติของนาง โดยอุ้มเขามา พวกเขากล่าวว่า "โอ้ มัรยัมเอ๋ย! แท้จริงเธอได้นำเรื่องประหลาดมาแล้ว"

โอ้ น้องหญิงของฮารูน พ่อของเธอมิได้เป็นชายชั่ว และแม่ของเธอก็มิได้เป็นหญิงสำส่อน

นางชี้ไปทางเขา (อีซา) พวกเขากล่าวว่า "เราจะพูดกับผู้ที่อยู่ในเปลที่เป็นเด็กได้อย่างไร?"

เขา (อีซา) กล่าวว่า "แท้จริงฉันเป็นบ่าวของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงประทานคัมภีร์แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันเป็นนบี"

"และพระองค์ทรงทำให้ฉันเป็นผู้มีความจำเริญ ไม่ว่าฉันจะอยู่ ณ ที่ใด และทรงบัญชาให้ฉันละหมาด และจ่ายซะกาตตราบเท่าที่ฉันยังมีชีวิตอยู่"

"และทรงทำให้ฉันเป็นผู้ทำดีต่อมารดาของฉัน และมิได้ทรงทำให้ฉันเป็นผู้ที่หยิ่งผยองและผู้ฝ่าฝืน"

"และความสันติจงมีแด่ฉัน วันที่ฉันถูกคลอด และวันที่ฉันตาย และวันที่ฉันถูกฟื้นขึ้นให้มีชีวิตใหม่"

นั่นคืออีซาบุตรของมัรยัม มันเป็นคำบอกเล่าแห่งความจริงที่พวกเขาโต้แย้งกัน

ไม่เป็นการบังควรสำหรับอัลลอฮ์ ที่พระองค์จะทรงตั้งผู้ใดเป็นพระบุตร มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ เมื่อพระองค์ทรงกำหนดกิจการใด ดังนั้น พระองค์จะตรัสแก่มันว่า "จงเป็น" แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

และแท้จริงอัลลอฮ์คือพระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงเคารพภักดีพระองค์เถิด นี่คือทางอันเที่ยงตรง

จากนั้น ต่างคณะต่างขัดแย้งกันเอง ด้วยเหตุนั้น ความวิบัติจงประสบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา เมื่อมีการชุมนุมแห่งวันอันยิ่งใหญ่เถิด

พวกเขาจะได้ฟังอย่างชัดแจ้งและเห็นอย่างชัดอะไรอย่างนั้น! วันที่พวกเขาจะมาหาเรา แต่วันนี้บรรดาผู้อธรรมอยู่ในการหลงผิดที่ชัดแจ้ง

และเจ้าจงเตือนสำทับพวกเขาถึงวันแห่งความเสียใจเมื่อกิจการนั้นถูกตัดสิน และพวกเขาอยู่ในความหลงลืม และพวกเขาไม่ศรัทธา

แท้จริง เราเป็นผู้ครอบครองมรดกแผ่นดินและที่อยู่บนแผ่นดิน และพวกเขาจะถูกนำกลับมายังเรา

และจงกล่าว (แก่ประชาชาติของเจ้าเถิด โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิบรอฮีมที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ยิ่ง เป็นนบี

และจงรำลึกถึง ขณะที่เขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาว่า "โอ้พ่อจ๋า ทำไมท่านจึงเคารพบูชาสิ่งที่ไม่ได้ยินและไม่เห็น และไม่ให้ประโยชน์อันใดแก่ท่านเลย?"

"โอ้ พ่อจ๋า แท้จริงความรู้นั้นมายังฉัน ซึ่งไม่เคยมีมายังท่านเลย ดังนั้นจงปฏิบัติตามฉันเถิด ฉันจะนำพาท่านไปสู่เส้นทางที่ถูกต้อง"

โอ้พ่อจ๋า! จงอย่าเคารพบูชาชัยฏอน แท้จริงชัยฏอนเป็นผู้ฝ่าฝืนต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่ง

"โอ้พ่อจ๋า! แท้จริง ฉันกลัวว่าการลงโทษจากพระผู้ทรงเมตตายิ่งนั้นจะประสบแก่ท่าน แล้วท่านก็จะกลายเป็นสหายของชัยฏอน"

เขา (บิดา) กล่าวว่า "เจ้ารังเกียจพระเจ้าทั้งหลายของฉันกระนั้นหรือ โอ้อิบรอฮีม?! หากเจ้าไม่หยุดยั้ง (จากการตำหนิ) แน่นอนฉันจะขว้างเจ้า (ด้วยก้อนหิน) และเจ้าจงไปให้พ้นจากฉันตลอดไป"

เขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า "ขอความศานติจงมีแด่ท่าน ฉันจะขออภัยโทษจากพระผู้อภิบาลของฉันให้แก่ท่าน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงเอ็นดูฉันเสมอ"

"และฉันจะปลีกตัวออกจากพวกท่านและสิ่งที่พวกท่านวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ และฉันจะวิงวอนขอพระผู้อภิบาลของฉัน หวังว่าด้วยการวิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของฉันนั้น จะไม่ทำให้ฉันได้รับความทุกข์"

ครั้นเมื่อเขาปลีกตัวออกไปจากพวกเขาและสิ่งที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์แล้ว เราได้ประทานให้แก่เขา อิสฮาก และยะอ์กูบ และแต่ละคนเราได้แต่งตั้งให้เป็นนบี

และเราได้ให้ความเมตตาของเราแก่พวกเขา และเราได้ทำให้พวกเขาได้รับการกล่าวขวัญที่ดี (ในหมู่มวลมนุษย์)

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) มูซาที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ได้รับคัดเลือก และเขาเป็นเราะซูล เป็นนบี

และเราได้ร้องเรียกเขาจากทางด้านขวาของภูเขาฎูร และเราได้ให้เขาเข้ามาใกล้ชิดเพื่อบอกความลับ

และเราได้ให้ความเมตตาของเราแก่เขาคือ พี่ชายของเขา ฮารูน เป็นนบี

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิสมาอีลที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ต่อสัญญา และเขาเป็นเราะซูล เป็นนบี

และเขาใช้หมู่ญาติของเขาให้ปฏิบัติละหมาดและจ่ายซะกาต และเขาเป็นที่โปรดปราน ณ ที่พระผู้อภิบาลของเขา

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดถึงเรื่องราวของ) อิดรีสที่อยู่ในคัมภีร์ (อัลกุรอาน) แท้จริงเขาเป็นผู้ซื่อสัตย์ยิ่ง เป็นนบี

และเราได้เทิดเกียรติเขาซึ่งตำแหน่งอันสูงส่ง

ชนเหล่านั้น คือบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานพวกเขาให้เป็นนบีที่มีเชื้อสายจากอาดัม และจากเชื้อสายผู้ที่เราได้บรรทุกไว้ในเรือกับนูห์ และจากเชื้อสายของอิบรอฮีม และอิสรออีล (ยะอ์กู๊บ) และจากเชื้อสายผู้ที่เราได้นำทางและเราได้คัดเลือกไว้ เมื่อบรรดาโองการของพระผู้ทรงเมตตายิ่งถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขาจะก้มลงสุญูดและร้องไห้

ภายหลังจากพวกเขา ชนรุ่นชั่วก็ได้สืบต่อมา พวกเขาได้ทิ้งละหมาดและปฏิบัติตามความใคร่ ต่อมาพวกเขาก็จะประสบความหายนะ

เว้นแต่ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัว ศรัทธา และกระทำความดี ดังนั้น ชนเหล่านั้นจะได้เข้าสวนสวรรค์ และพวกเขาจะไม่ได้รับความอธรรมแต่อย่างใด

สวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ซึ่งพระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงสัญญาแก่ปวงบ่าวของพระองค์ด้วยความเร้นลับ แท้จริงสัญญาของพระองค์นั้นจะมีมาอย่างแน่นอน

พวกเขาจะไม่ได้ยินสิ่งไร้สาระในนั้น นอกจากคำทักทายที่เป็นศานติ และสำหรับพวกเขาจะได้รับเครื่องยังชีพของพวกเขาในนั้น ทั้งในยามเช้าและยามเย็น

นั่นคือสวนสวรรค์ซึ่งเราให้เป็นมรดกแก่ปวงบ่าวของเรา ผู้ที่มีความยำเกรง

และเรา (ญิบรีล) มิได้ลงมา เว้นแต่ด้วยพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของเจ้า สำหรับพระองค์นั้น สิ่งที่อยู่ระหว่างเบื้องหน้าของเราและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของเรา และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นมิทรงหลงลืมสิ่งใดเลย

พระผู้อภิบาลแห่งบรรดาชั้นฟ้าและแผ่นดินและสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง ดังนั้นจงเคารพภักดีต่อพระองค์ และจงมุ่งมั่นที่จะอดทนตลอดในการเคารพภักดีพระองค์ เจ้ารู้หรือว่ามีผู้ใดเสมอเหมือนพระองค์

และมนุษย์จะกล่าวว่า "เมื่อฉันตายไปแล้ว ฉันจะถูกให้ออกมาในสภาพมีชีวิตจริงหรือ?!"

มนุษย์ไม่คิดบ้างหรือว่า แท้จริงเราได้บังเกิดเขามาแต่กาลก่อน โดยที่เขามิได้เป็นสิ่งใดมาก่อนเลย

ดังนั้นด้วยพระนามของพระผู้อภิบาลของเจ้า แน่นอนเราจะชุมนุมพวกเขาพร้อมด้วยบรรดาชัยฏอน แล้วเราจะนำพวกเขาให้มาคุกเข่าวนอยู่รอบ ๆ นรก

แล้วแน่นอนที่สุดเราจะดึงออกจากทุกๆคณะ ใครในหมู่พวกเขาที่ดื้อรั้นที่สุดต่อพระผู้ทรงกรุณาปรานี

แล้วแน่นอนที่สุด เรารู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ที่เหมาะสมยิ่งที่จะเข้าไปอยู่ในนรก

และไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเจ้า นอกจากจะเป็นผู้ผ่านเข้าไปในมัน มันเป็นสิ่งที่กำหนดไว้แน่นอนแล้วสำหรับพระผู้อภิบาลของเจ้า

แล้วเราจะให้บรรดาผู้ยำเกรงรอดพ้น แล้วเราจะปล่อยให้บรรดาผู้อธรรมคุกเข่าอยู่ในนั้น

และเมื่อโองการทั้งหลายอันแจ่มแจ้งของเรา ถูกอ่านขึ้นแก่พวกเขา บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า ฝ่ายใดในสองฝ่ายนี้จะมีฐานะดีกว่า และมีเกียรติทางสังคมมากกว่า

และกี่มากน้อยแล้วประชาชาติก่อนพวกเขา เราได้ทำลายพวกเขา โดยที่พวกเขามีสิ่งของ เครื่องใช้และรูปร่างลักษณะเลิศกว่า

จงกล่าวเถิด ผู้ที่อยู่ในความหลงผิดนั้น พระผู้ทรงกรุณาปรานีจะทรงผ่อนผันให้เขาระยะหนึ่ง จนกระทั่งเมื่อพวกเขาได้เห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ว่า จะเป็นการลงโทษในโลกนี้หรือจะเป็นการลงโทษในปรโลก แล้วพวกเขาก็จะรู้ว่าใครจะมีฐานะชั่วร้ายกว่าและมีกำลังพลน้อยกว่า

และอัลลอฮฺจะทรงเพิ่มแนวทางที่ถูกต้องให้แก่ผู้ที่อยู่ในแนวทางนั้น และการงานที่ดีที่ยั่งยืนนั้นดียิ่ง ณ ที่พระเจ้าของเจ้า ในการตอบแทนรางวัล และดียิ่งในการกลับ (ไปสู่พระองค์)

เจ้าเห็นหรือไม่ว่า ผู้ที่ปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา แล้วเขากล่าวอ้างว่า ฉันจะได้รับทรัพย์สมบัติและลูกหลานนั้น

เขาล่วงรู้ในสิ่งเร้นลับหรือว่าเขาได้รับคำมั่นสัญญา จากพระผู้ทรงกรุณาปรานี

เปล่าเลย! เราจะบันทึกสิ่งที่เขากล่าวและเราจะเพิ่มการลงโทษแก่เขาอีกระยะหนึ่ง

และเราจะรับช่วงจากเขาสิ่งที่เขากล่าวไว้และเขาจะมาหาเราอย่างโดดเดี่ยว

และพวกเขาได้ยึดเอารูปปั้นต่าง ๆ เป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ เพื่อที่จะเป็นพลังอำนาจแก่พวกเขา

เปล่าเลย! รูปปั้นเหล่านั้นจะปฏิเสธการเคารพบูชาของพวกเขา และพวกมันจะเป็นปฏิปักษ์ต่อพวกเขา

เจ้ามิเห็นดอกหรือว่า แท้จริงเราได้ปล่อยให้ชัยฏอนมีอำนาจเหนือพวกที่ปฏิเสธศรัทธา เพื่อมันจะได้ยุแหย่พวกเขาอย่างจริงจัง

ดังนั้น เจ้าอย่าได้เร่งร้อนต่อพวกเขา แท้จริงเราได้นับวันที่เหลือสำหรับพวกเขาไว้แล้วด้วยการนับที่แน่นอน

วันที่เราจะรวมบรรดาผู้ยำเกรง ให้มาชุมนุมต่อหน้าพระผู้ทรงกรุณาปรานีเป็นกลุ่ม ๆ

และเราจะไล่ต้อนบรรดาผู้มีความผิดไปยังนรกอย่างสัตว์ที่กระหายน้ำเป็นฝูง ๆ

พวกเขาไม่มีอำนาจในการชะฟาอะฮ์ นอกจากผู้ที่ได้ทำสัญญาไว้กับพระผู้ทรงกรุณาปรานี

และพวกเขากล่าวว่า "พระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงมีพระบุตร"

แน่นอนที่สุด พวกเจ้าได้นำมาซึ่งสิ่งที่ร้ายแรงยิ่ง

ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมาและแผ่นดินก็แทบจะถล่มลึกลงไป และขุนเขาทั้งหลายก็แทบจะยุบทลายลงมาเป็นเสี่ยงๆ

ที่พวกเขาอ้างว่า (อัลลอฮ์) ผู้ทรงเมตตายิ่งนั้นทรงมีพระบุตร

และไม่เป็นการบังควรแก่พระผู้ทรงเมตตายิ่ง ที่พระองค์จะทรงมีพระบุตรขึ้น

ไม่มีผู้ใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน เว้นแต่เขาจะมายังพระผู้ทรงเมตตายิ่งในฐานะบ่าวเท่านั้น

โดยแน่นอนที่สุด พระองค์ทรงรอบรู้ถึงพวกเขาและทรงนับพวกเขาอย่างถี่ถ้วนไว้แล้ว

และพวกเขาทุกคนจะมายังพระองค์ในวันกิยามะฮ์อย่างโดดเดี่ยว

แท้จริง บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีทั้งหลายนั้น พระผู้ทรงเมตตายิ่งจะทรงบ่มความรักให้เกิดขึ้นแก่พวกเขา

ดังนั้น แท้จริง เราได้ทำให้อัลกุรอานเป็นภาษาที่ง่ายแก่เจ้า เพื่อว่าเจ้าจะได้นำมันไปแจ้งเป็นข่าวดีแก่บรรดาผู้ยำเกรง และเจ้าจะได้นำมันไปตักเตือนหมู่ชนที่เสียงแข็ง (ชอบทะเลาอย่างดื้อรั้น)

และตั้งกี่ชั่วคนแล้วในอดีต เราได้ทำลายพวกเขา เจ้าได้เห็นผู้ใดในหมู่พวกเขา หรือ ได้ยินเสียงกระซิบของพวกเขาบ้างไหม

ฏอ ฮา [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เรามิได้ประทานอัลกุรอานลงมาแก่เจ้า เพื่อให้เจ้าเป็นทุกข์

เว้นแต่เป็นการตักเตือนแก่ผู้ที่ยำเกรง

เป็นการประทานลงจากพระผู้สร้างแผ่นดินและชั้นฟ้าทั้งหลายอันสูงส่ง

(พระเจ้า) ผู้ทรงเมตตาทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์

เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ นั่นคือสิ่งที่อยู่ในเหล่าชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง และสิ่งที่อยู่ใต้พื้นดิน

และหากว่าเจ้ากล่าวเสียงดัง เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับ และสิ่งซ่อนเร้น

อัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์ สำหรับพระองค์นั้นทรงพระนามอันสุนทรทั้งหลาย

เรื่องราวของมูซาได้มาถึงเจ้าแล้วมิใช่หรือ?

เมื่อเขาเห็นไฟ เขาจึงกล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า พวกเจ้าจงหยุดอยู่ที่นี่ เพราะฉันเห็นไฟ บางทีฉันจะนำคบเพลิงจากที่นั่นมาให้พวกเจ้า หรือฉันอาจจะพบผู้นำทางที่กองไฟนั้น

ครั้นเมื่อเขามาถึงกองไฟนั้น มีเสียงเรียกขึ้นว่า โอ้ มูซาเอ๋ย !

แท้จริงข้าคือพระผู้อภิบาลของเจ้า จงถอดรองเท้าทั้งสองข้างของเจ้าออก แท้จริงเจ้ากำลังอยู่ ณ หุบเขาอันบริสุทธิ์จำเริญ (มีชื่อว่า ) ฏุวา

และข้าได้เลือกเจ้า ดังนั้น จงตั้งใจฟังสิ่งที่ถูกวะฮ์ยู

แท้จริงข้าคืออัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากข้า ดังนั้นเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้า และจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด เพื่อรำลึกถึงข้า

แท้จริงวันอวสานของโลกนั้นกำลังมาใกล้แล้ว ฉันปรารถนาที่จะเงื่อนงำมันไว้ เพื่อทุกชีวิตจะถูกตอบแทนตามที่มันได้แสวงหาไว้

ดังนั้น อย่าให้ผู้ที่ไม่เชื่อถือมันทำให้เจ้าหันเหไปจากมัน และปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขา มิเช่นนั้นแล้ว เจ้าจะพินาศ

และอะไรที่อยู่ในมือขวาของเจ้าเล่า โอ้มูซา เอ๋ย!

เขากล่าวว่า มันคือไม้เท้าของข้าพระองค์ ข้าพระองค์ใช้มันสำหรับยันบนมัน และข้าพระองค์ใช้มันตีบนพุ่มไม้เพื่อเป็นอาหารสำหรับแกะของข้าพระองค์ และข้าพระองค์ใช้มันในประโยชน์อื่นๆ อีก

พระองค์ตรัสว่า จงโยนมันเถิด โอ้มูซาเอ๋ย

ดังนั้น เขาจึงโยนมันลงไป แล้วมันก็ได้กลายเป็นงูเลื้อย

พระองค์ตรัสว่า จงจับมันขึ้นมาและจงอย่ากลัว เราจะให้มันกลับมาเป็นไม้เท้าตามสภาพก่อนของมัน

และจงเอามือของเจ้าซุกเข้าไปใต้รักแร้ แล้วเอามันออกมา มันจะมีสภาพขาวประกาย ปราศจากอันตรายใดๆ มันเป็นอีกสัญญาณหนึ่ง

เพื่อเราจะให้เจ้าได้เห็นบางส่วนจากสัญญาณทั้งหลายอันยิ่งใหญ่ของเรา

เจ้าจงไปหาฟิรเอาน์ แท้จริง เขาละเมิดฝ่าฝืน

เขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดเปิดอกของข้า สำหรับข้าด้วยเถิด

และทรงโปรดทำให้การงานของข้าพระองค์ ง่ายดายสำหรับข้าพระองค์

และทรงโปรดแก้ปม จากลิ้นของข้าพระองค์

เพื่อให้พวกเขาเข้าใจคำพูดของข้าพระองค์

และทรงโปรดให้คนในครอบครัวของข้าพระองค์เป็นผู้ช่วยเหลือข้าพระองค์

(คือ) ฮารูนพี่ชายของข้าพระองค์

ได้โปรดเพิ่มความเข้มแข็งของข้าพระองค์ด้วยเพราะเขา

และให้เขามีส่วนร่วมในกิจการของข้าพระองค์ด้วยเถิด

เพื่อเราจักได้ถวายการแซ่ซ้องสดุดีต่อพระองค์อย่างเหลือหลาย

และเราจักได้รำลึกถึงพระองค์อย่างมากมาย

แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงเห็นเรา

พระองค์ตรัสว่า แน่นอน เราได้ประทานให้ตามคำขอของเจ้าแล้ว โอ้ มูซาเอ๋ย

และโดยแน่นอน เราได้โปรดปรานเจ้ามาครั้งหนึ่งก่อนนี้แล้ว

จงรำลึกถึงขณะที่เราได้ดลใจให้มารดาของเจ้า ถึงสิ่งที่ถูกดลใจ

โดยให้นางวางเขาลงในหีบ แล้วเอาไปปล่อยในแม่น้ำ (ไนล์) แล้วแม่น้ำก็ซัดเขาไปติดที่ชายฝั่ง (จากนั้น) ศัตรูของข้าและศัตรูของเขาก็เก็บเอาเขาไป และข้าก็ได้ให้ความรักจากข้าแก่เจ้า เพื่อเจ้าจะได้รับการเลี้ยงดู ภายใต้การดูแลของข้า

จงรำลึกเถิดว่า พี่สาวของเจ้าเดินไป เธอได้พูด (กับพวกนั้น) ว่า ฉันจะชี้แนะผู้ที่เลี้ยงดูเขาแก่พวกท่านไหม แล้วเราให้เจ้ากลับไปหามารดาของเจ้า เพื่อที่จะได้เป็นที่รื่นรมณ์แก่สายตาของนางและไม่เศร้าโศก และเจ้าได้ฆ่าชายคนหนึ่ง แล้วเราได้ช่วยเจ้าให้พ้นจากความหนักใจ และเราได้ทดสอบเจ้าด้วยการทดสอบนานาชนิด แล้วเจ้าได้พำนักอยู่กับชาวมัดยันเป็นเวลาหลายปี ภายหลังเจ้าได้กลับมาตามกำหนด โอ้ มูซาเอ๋ย!

และฉันได้เลือกเจ้าสำหรับตัวข้าเอง

เจ้าจงไปพร้อมกับพี่ชายของเจ้า พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของข้า และเจ้าทั้งสองอย่าเฉื่อยชาในการรำลึกถึงข้า

เจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอาน์ เพราะเขาละเมิดฝ่าฝืน

แล้วเจ้าทั้งสองจงพูดกับเขาด้วยคำพูดที่อ่อนโยน บางทีเขาอาจจะรำลึกขึ้นมาหรือเกิดความยำเกรงขึ้น

เขาทั้งสองได้กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเรากลัวว่าเขาจะข่มเหงเรา หรือ เขาจะฝ่าฝืนยิ่งขึ้น

พระองค์ตรัสว่า เจ้าทั้งสองจงอย่ากลัว แท้จริงข้าอยู่กับเจ้าทั้งสอง ข้าได้ยินและได้เห็น (ทุกสิ่งทุกอย่าง)

ดังนั้น เจ้าทั้งสองจงไปหาเขาแล้วกล่าวว่า แท้จริงเราเป็นเราะซูลของพระผู้อภิบาลของท่าน ฉะนั้นท่านจงปล่อยวงศ์วานอิสรออีลมากับเราเถิด และอย่าได้ทรมานพวกเขาเลย แน่นอน เราได้นำสัญญาณจากพระผู้อภิบาลของท่านมายังท่านแล้ว และศานติจงมีแด่ผู้ปฏิบัติตามทางนำ

แท้จริงได้มีวะฮ์ยูมายังเราว่า แท้จริงการลงโทษจะประสบแก่ผู้ที่เพียรพยายามกล่าวเท็จและหนีห่างออกไป

เขากล่าวว่า ดังนั้น ใครเล่าคือพระผู้อภิบาลของเจ้าทั้งสอง โอ้มูซาเอ๋ย

มูซากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของเราคือ ผู้ทรงประทานทุกอย่างแก่สิ่งที่พระองค์ทรงสร้าง แล้วพระองค์ก็ทรงนำทาง

เขากล่าวว่า แล้วสภาพของคนรุ่นก่อนๆ นั้นเป็นเช่นใด

มูซากล่าวว่า ความรู้ในเรื่องนั้นอยู่ที่พระผู้อภิบาลของฉัน ในบันทึกของพระองค์ พระผู้อภิบาลของฉันจะไม่ทรงหลง และไม่ทรงลืม

พระผู้ทรงทำให้แผ่นดินเป็นแหล่งกำเนิดสำหรับพวกเจ้า และทรงปูทางไว้ในนั้นสำหรับพวกเจ้า และทรงหลั่งน้ำฝนมาจากฟากฟ้า แล้วเราได้นำมันออกมาเป็นคู่จากพืชหลายชนิด

พวกเจ้าจงกิน และจงเลี้ยงปศุสัตว์ของพวกเจ้า แท้จริงในการนั้น แน่นอน ย่อมเป็นสัญญาณมากมายสำหรับปวงผู้มีปัญญา

จากแผ่นดินเราได้บังเกิดพวกเจ้า และ ณ แผ่นดินนั้นเราจะให้พวกเจ้ากลับคืนไป และจากแผ่นดินนั้น เราจะให้พวกเจ้าออกมาอีกครั้งหนึ่ง

และแน่นอน เราได้ให้เขาเห็นสัญญาณทั้งหมดของเรา แต่เขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จและดื้อดึง

เขากล่าวว่า เจ้ามาหาเราเพื่อที่จะเอาเราออกจากแผ่นดินของเรา ด้วยเล่ห์กลของเจ้ากระนั้นหรือ โอ้ มูซาเอ๋ย!

ดังนั้น เราก็จะนำมาซึ่งเล่ห์กลนั้นแก่เจ้าเช่นเดียวกัน ฉะนั้น เจ้าจงกำหนดวันขึ้นระหว่างเรากับเจ้า ณ สถานที่กลางแห่งหนึ่ง โดยที่เราจะไม่ผิดสัญญา (ทั้ง) เราและเจ้า ต่างอยู่ในที่เสมอกัน

มูซากล่าวว่า วันกำหนดของพวกเจ้าคือวันนักขัตฤกษ์ และให้ประชาชนมาร่วมชุมนุมกันในตอนสาย

แล้วฟิรเอาน์ได้รีบหันหลังออกไป แล้วจึงรวบรวมแผนของเขา หลังจากนั้นก็ได้ออกมายังที่นัดหมาย

มูซาได้กล่าวแก่พวกเขา ความหายนะจงประสบแก่พวกเจ้า พวกเจ้าอย่าได้เสกสรรปั้นแต่งการมุสาต่ออัลลอฮ์ มิฉะนั้นพระองค์จะทรงทำลายพวกเจ้าด้วยการลงโทษ และแน่นอนผู้ปั้นแต่งการมุสานั้น ได้ประสบความผิดหวังมาแล้ว

แล้วพวกเขาได้โต้แย้งกันเองในเรื่องของพวกเขา และถือการประชุมลับ

พวกเขากล่าวว่า สองคนนี้มิได้เป็นอื่นใด นอกจากเป็นนักมายากลอย่างแน่นอน ต้องการที่จะเอาพวกเจ้าออกจากแผ่นดินของพวกเจ้าด้วยเล่ห์กลของเขาทั้งสอง และต้องการจะลบล้างขนบธรรมเนียมอันดีงามของพวกเจ้า

ดังนั้น พวกเจ้าจงรวบรวมแผนการของพวกเจ้า หลังจากนั้นแล้ว ให้เดินออกมาเป็นแถว และวันนี้ผู้ใดเหนือกว่า ก็จะได้รับชัยชนะอย่างแน่นอน

พวกเขากล่าวว่า โอ้มูซา เจ้าจะโยนก่อนหรือว่าพวกเราจะเป็นผู้โยนก่อน

มูซากล่าวว่า พวกเจ้าจงโยนก่อนเถิด แล้วเมื่อนั้น เชือกหลายเส้นและไม้เท้าหลายอันของพวกเขานั้นปรากฎแก่มูซา ทำให้ดูเหมือนว่าพวกเขาเลื้อยคลานไปมาด้วยเวทมนตร์ของพวกเขา

จากนั้น ความรู้สึกที่ถูกเก็บซ่อนไว้ข้างในจิตใจของมูซาก็เริ่มแสดงอาการหวาดกลัว

เราจึงกล่าวว่า เจ้าจงอย่ากลัว แท้จริง เจ้าเหนือกว่า

และเจ้าจงโยนสิ่งที่อยู่ในมือขวาของเจ้า มันจะกลืนสิ่งที่พวกเขาทำขึ้น แท้จริงสิ่งที่พวกเขาทำขึ้นนั้นเป็นแผนของนักมายากล และนักมายากลนั้นจะไม่ประสบความสำเร็จ ไม่ว่าเขาจะมาจากทางไหนก็ตาม

ดังนั้น พวกมายากลได้ก้มลงสุญูด โดยกล่าวว่า เราขอศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของฮารูนและมูซา

เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า พวกเจ้าศรัทธาต่อเขาก่อนที่ฉันจะอนุญาตให้แก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ? แท้จริงเขาต้องเป็นหัวหน้าของพวกเจ้า ซึ่งได้สอนวิชามายากลแก่พวกเจ้า ฉะนั้นฉันจะตัดมือและเท้าของพวกเจ้าสลับข้างกันและฉันจะเอาพวกเจ้าไปตรึงไว้ที่ต้นอินทผลัม และพวกเจ้าก็จะรู้อย่างแน่ชัดว่าผู้ใดในหมู่พวกเราที่จะให้การลงโทษที่สาหัสกว่าและคงอยู่นานกว่า

พวกเขากล่าวว่า เราจะไม่ฝักใฝ่ท่านมากกว่าหลักฐานที่ชัดแจ้งที่ได้มายังเรา และขอสาบานต่อพระผู้ให้บังเกิดเรา ท่านจงตัดสิน ดังที่ท่านต้องตัดสินเถิด แท้จริงท่านจะตัดสินได้ในชีวิตแห่งโลกนี้เท่านั้น

แท้จริง เราได้ศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของเรา เพื่อพระองค์จะทรงอภัยความผิดต่างๆ ของเราให้แก่เรา และทรงอภัยสิ่งที่ท่านได้บังคับให้เรากระทำเกี่ยวกับเรื่องมายากล และอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้ดีเลิศยิ่งและทรงยั่งยืนตลอดไป

ความจริงนั้น ผู้ใดมาหาพระผู้อภิบาลของเขาในสภาพของผู้กระทำผิด แน่นอน ดังนั้น สำหรับเขาคือนรกญะฮันนัม โดยที่เขาจะไม่ตายและไม่เป็นในนั้น

และผู้ใดมาหาพระองค์โดยเป็นผู้ศรัทธา แน่นอน เขาได้ประกอบการดีต่างๆ ไว้ ชนเหล่านี้แหละ สำหรับพวกเขานั้นจะมีสถานะอันสูงส่ง

สวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน เป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล และนั่นคือการตอบแทนสำหรับผู้ขัดเกลาตนเอง

และโดยแน่นอน เราได้วะฮ์ยูแก่มูซาว่า จงเดินทางในเวลากลางคืนพร้อมด้วยปวงบ่าวของข้า แล้วฟาดลงในทะเลให้เป็นทางเดินแห้งแก่พวกเขา เจ้าอย่าได้กลัวว่าจะถูกตามทัน และเจ้าอย่าได้กลัวจมน้ำ

ฟิรเอาน์พร้อมด้วยไพร่พลของเขาได้ตามมาทันพวกเขา แล้วน้ำจากทะเลได้ท่วมท้นพวกเขาอย่างมิดชิด

และฟิรเอาน์ได้ทำให้กลุ่มชนของเขาหลงผิด และมิได้นำทางให้ถูกต้อง

โอ้ วงศ์วานของอิสรออีลเอ๋ย! แน่นอนเราได้ช่วยพวกเจ้าให้พ้นจากศัตรูของพวกเจ้า และเราได้สัญญาพวกเจ้าทางด้านขวาของภูเขาฏูร และเราได้ให้อาหารหวานและนกคุ่มแก่พวกเจ้า

พวกเจ้าจงกินจากสิ่งที่ดีทั้งหลาย ที่เราได้ประทานให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าอย่าได้เกินเลย มิฉะนั้น ความกริ้วของข้าจะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า และผู้ใดที่ความกริ้วของข้าเกิดขึ้นแก่เขาดังนั้น แน่นอนเขาจะประสบความพินาศ

และแท้จริง ข้าเป็นผู้อภัยอย่างมากหลายแก่ผู้ลุแก่โทษ และศรัทธา และประกอบการดี จากนั้นแล้วยึดมั่นอยู่ในทางนำ

และอะไรเล่าที่ทำให้เจ้ารีบล่วงหน้าไปก่อนหมู่ชนของเจ้า โอ้ มูซาเอ๋ย!

เขากล่าวว่า พวกเขาเหล่านั้นตามหลังข้าพระองค์มาอยู่แล้ว และข้าพระองค์ได้รีบเร่งมายังพระองค์ พระผู้อภิบาลของข้า เพื่อพระองค์จะได้ทรงพอพระทัย

พระองค์ตรัสว่า แท้จริงเราได้ทดสอบกลุ่มชนของเจ้า หลังจากที่เจ้าได้จากมา และอัซซามิรีย์ก็ได้ทำให้พวกเขาหลงทาง

มูซาได้กลับมายังกลุ่มชนของเขาด้วยความกริ้วโกรธเสียใจ เขากล่าวว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย พระเจ้าของพวกเจ้ามิได้ทรงสัญญากับพวกเจ้าด้วยสัญญาที่ดีดอกหรือ? คำมั่นสัญญานั้นนานเกินไปสำหรับพวกเจ้ากระนั้นหรือ? หรือว่าพวกเจ้าประสงค์ที่จะให้ความกริ้วจากพระเจ้าของพวกเจ้าเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า? ดังนั้น พวกเจ้าจึงได้บิดพริ้วสัญญาของฉัน

พวกเขากล่าวว่า เรามิได้บิดพริ้วสัญญาของท่าน ตามความสมัครใจของเราดอก แต่ว่าเราต้องแบกน้ำหนักเครื่องประดับของพรรคพวกอย่างมากมาย เราจึงโยนมันลงไป เช่นเดียวกัน อัซซามิรีย์ก็ได้โยนมันลงไปด้วย

แล้วอัซซามิรีย์ก็ได้ทำลูกวัวออกมาเป็นรูปร่างมีเสียงร้อง พวกเขาจึงกล่าวว่า นี่คือพระเจ้าของพวกเจ้า และพระเจ้าของมูซา แต่ว่า มูซาลืมไป

พวกเขาไม่เห็นดอกหรือว่า มันไม่อาจจะให้คำตอบแก่พวกเขา และมันไม่สามารถจะให้โทษและให้คุณแก่พวกเขาเลย

และโดยแน่นอน ฮารูนกล่าวกับพวกเขาก่อนว่า โอ้กลุ่มชนของฉันเอ๋ย แท้จริงพวกเจ้าถูกทดสอบให้หลงเสียแล้ว และแท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้านั้นคือพระผู้ทรงเมตตายิ่ง ดังนั้นพวกเจ้าจงปฏิบัติตามฉัน และจงเชื่อฟังคำสั่งของฉัน

พวกเขากล่าวว่า: 'เราจะไม่เลิกยึดติดบูชามัน จนกว่ามูซาจะกลับมาหาเรา

(เมื่อมูซากลับมาแล้ว) เขากล่าวว่า โอ้ฮารูนเอ๋ย สิ่งใดขัดขวางเจ้าหรือ? เมื่อเจ้าได้เห็นพวกเขาหลงผิด

ทำไมเจ้าจึงไม่ปฏิบัติตามฉัน เจ้าฝ่าฝืนคำสั่งของฉันกระนั้นหรือ?

ฮารูน กล่าวว่า โอ้ลูกของแม่ฉันเอ๋ย อย่าดึงเคราและศีรษะของฉันซิ แท้จริงฉันกลัวว่า เจ้าจะกล่าว (แก่ฉัน) ว่า เจ้าได้ก่อการแตกแยกขึ้นในหมู่วงศ์วานอิสรออีลและเจ้าไม่คอยฟังคำสั่งของฉัน

มูซากล่าวว่า เจ้าต้องการอะไร โอ้ซามิรีย์เอ๋ย !

เขากล่าวว่า ฉันเห็นในสิ่งที่พวกเขามองไม่เห็น ดังนั้น ฉันจึงกำเอากอบหนึ่งจากรอยของเราะซูล (หมายถึงญิบรีล) แล้วฉันได้โยนมันลงไปและเช่นนั้นแหละจิตใจของฉันได้เห็นดีเห็นงาม

มูซากล่าวว่า เจ้าจงออกไป เพราะแท้จริงสำหรับเจ้าในชีวิตนี้ เจ้ามีสิทธิที่จะพูดว่า "อย่าแตะต้องเขา" และแท้จริงสำหรับเจ้านั้นมีสัญญาหนึ่ง เจ้าจะไม่ถูกทำให้ผิดสัญญาเป็นอันขาด และจงดูพระเจ้าของเจ้า ซึ่งเจ้ายึดถือบูชามัน แน่นอนเราจะหลอมให้มันละลาย แล้วเราจะโปรยมันลงในทะเลให้ว่อน

แท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้านั้นคืออัลลอฮ์ ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์ พระองค์ทรงแผ่ล้อมทุกสิ่งในความรอบรู้ (ของพระองค์)

เช่นนั้นแหละ เราได้บอกเล่าข่าวคราวที่ได้เกิดขึ้นแต่กาลก่อนแก่เจ้า และแน่นอน เราได้แจ้งแก่เจ้าแล้ว ซึ่งข้อตักเตือนจากเรา

ผู้ใดผินหลังให้อัลกุรอาน แท้จริงเขาจะแบกโทษหนักในวันกิยามะฮ์

พวกเขาจะพำนักอย่างถาวรอยู่ในนั้น และโทษหนักนั้นเป็นความชั่วช้าแท้ๆ สำหรับพวกเขาในวันกิยามะฮ์

วันซึ่งสังข์จะถูกเป่า และในวันนั้นเราจะรวมนักโทษทั้งหลายที่มีตาสีฟ้าไว้ด้วยกัน

พวกเขาจะกระซิบกระซาบระหว่างกันว่า พวกเจ้ามิได้พักในโลกนี้นอกจากเพียงสิบคืนเท่านั้น

เรารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขากล่าวกัน เมื่อผู้มีความคิดอ่านที่ดีในหมู่พวกเขากล่าวว่า พวกเจ้ามิได้พักอยู่ นอกจากเพียงวันเดียวเท่านั้น

และพวกเขาจะถามเจ้าเกี่ยวกับภูเขา ดังนั้น จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมหมัด) พระผู้อภิบาลของฉันจะทรงทำให้มันแตกออกเป็นผุยผง

แล้วจะทรงปล่อยให้มันเป็นที่ราบเตียนโล่ง

เจ้าจะไม่เห็นในนั้น ที่ลุ่มและที่ดอน

วันนั้นพวกเขาจะติดตามผู้ร้องเรียกไปโดยไม่มีการบิดเบือนแต่ประการใด เสียงทั้งหลายก็จะลดค่อยลงต่อพระผู้ทรงไร้ซึ่งขอบเขตในความเมตตา ดังนั้น เจ้าจะไม่ได้ยินเสียงใด นอกจากเสียงแผ่วเบา

วันนั้น การไถ่แทนโทษจะไม่อำนวยแก่ผู้ใด นอกจากผู้ที่พระผู้ไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตาได้ทรงอนุญาตแก่เขา และพระองค์ทรงพอพระทัยในคำพูดของเขาเท่านั้น

พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งต่างๆ ที่อยู่ข้างหน้าพวกเขา และสิ่งต่างๆ ที่อยู่ลับหลังพวกเขา และความรู้ของพวกเขาไม่อาจจะเท่าเทียมความรู้ของพระองค์ได้

และใบหน้าทั้งหลายได้สยบลงต่อพระผู้ทรงมีชีวิตนิรันดร์ พระผู้ทรงดำรงอมตะ และแน่นอนผู้ที่แบกเอาความอธรรมไว้ (ชิริก) ต้องประสบกับการสูญเสียอย่างแน่นอน

และผู้ใดประกอบการดีอย่างสม่ำเสมอโดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้นเขาจะไม่กลัวการอธรรมอันใด และการริดร่อนใด

และเช่นนั้นแหละ เราได้ให้กุรอานเป็นภาษาอาหรับลงมาแก่เขา และเราได้แจกแจงในนั้นซึ่งข้อตักเตือน เพื่อพวกเขาจะได้มีความยำเกรง หรือก่อให้เกิดซึ่งข้อเตือนใจแก่พวกเขา

ดังนั้น อัลลอฮ์คือพระผู้ทรงสูงส่งยิ่ง พระผู้ทรงอำนาจอันแท้จริง และเจ้าอย่าเร่งในอัลกุรอาน ก่อนที่วะฮีย์ของพระองค์จะถูกทำให้ครบแก่เจ้า และจงกล่าวเถิด ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดเพิ่มพูนความรู้แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด

และโดยแน่นอน เราได้ให้คำมั่นสัญญาแก่อาดัมแต่กาลก่อน แต่เขาได้ลืม และเราไม่พบการตกลงใจอย่างแน่นอนในตัวเขา

และเมื่อเรากล่าวแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า จงสุญูดคารวะแก่อาดัม ดังนั้น พวกเขาได้สุญูดนอกจากอิบลีส มันได้ปฏิเสธ

แล้วเราได้กล่าวว่า โอ้อาดัมเอ๋ย! แท้จริงนี่คือศัตรูของเจ้าและของภริยาของเจ้า ดังนั้นอย่าให้มันทำให้เจ้าทั้งสองออกจากสวนสวรรค์ แล้วเจ้าจะได้รับความทุกข์ยาก

แท้จริงในสวนสวรรค์นั้น เจ้าจะไม่หิวและจะไม่ต้องเปลือยกาย

และแท้จริงในสวนสวรรค์นั้น เจ้าจะไม่กระหายน้ำ และจะไม่ตากแดด

ต่อมาชัยฏอนได้กระซิบกระซาบเขา มันกล่าวว่า อาดัมเอ๋ย จะให้ฉันชี้แนะแก่เจ้าไปยังต้นไม้แห่งนิรันดร์ และการมีอำนาจที่ไม่สูญสลายหรือไม่?

ดังนั้น เขาทั้งสองจึงกินจากต้นไม้นั้น สิ่งพึงสงวนของทั้งสองจึงถูกเผยแก่เขาทั้งสอง เขาทั้งสองจึงเริ่มเอาใบไม้ของสวนนั้นมาปกปิดบนตัวของเขาทั้งสอง และอาดัมได้ฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของเขา ดังนั้น เขาจึงหลงผิด

ภายหลัง พระเจ้าของเขาทรงคัดเลือกเขาแล้วทรงอภัยโทษให้แก่เขา และทรงนำทางเขา

พระองค์ตรัสว่า เจ้าทั้งสองจงออกไปจากสวนสวรรค์ทั้งหมด โดยบางคน ในหมู่พวกเจ้าเป็นศัตรูกับอีกบางคน ดังนั้น เมื่อมีคำแนะนำ จากข้ามายังพวกเจ้า แล้วผู้ใดปฏิบัติตามคำแนะนำของข้า เขาก็จะไม่หลงผิด และจะไม่ตกทุกข์

และผู้ใดผินหลังจากการรำลึกถึงข้า ดังนั้น แท้จริงสำหรับเขาคือ การมีชีวิตอยู่อย่างคับแค้น และเราจะให้เขาฟื้นคืนชีพในวันกิยามะฮ์ในสภาพของคนตาบอด

เขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า เหตุใดพระองค์จึงทรงให้ข้าพระองค์ฟื้นคืนชีพขึ้นมาในสภาพของคนตาบอดเล่า ทั้งๆ ที่ แน่นอนข้าพระองค์เคยเป็นคนมองเห็น

พระองค์ตรัสว่า เช่นนั้นแหละ เมื่อโองการทั้งหลายของเราได้มีมายังเจ้า ดังนั้น เจ้าก็ทำเป็นลืมมัน และในทำนองเดียวกัน วันนี้เจ้าก็จะถูกลืม

และเช่นเดียวกัน เราจะตอบแทนผู้ที่ล่วงละเมิดขอบเขตและไม่ศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของเขา และแน่นอน การลงโทษในปรโลกนั้นสาหัสยิ่ง และยั่งยืนยิ่ง

ยังมิเป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พวกเขาดอกหรือว่า กี่ชั่วคนแล้วก่อนหน้าพวกเขา จากหลายชั่วศตวรรษ ที่เราได้ทำลายขณะที่พวกเขาสัญจรไปมาในที่พักอาศัยของพวกเขานั้น แท้จริง ในนั้น แน่นอนมีสัญญาณหลายอย่างสำหรับปวงบ่าวผู้มีปัญญา

และหากมิใช่ลิขิตจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ถูกตรัสล่วงหน้าไว้ก่อนแน่นอน การลงโทษจะเกิดขึ้นทันทีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ แต่ได้มีระยะเวลาถูกกำหนดไว้ (เพื่อการผ่อนปรน)

ดังนั้น เจ้าจงอดทนต่อสิ่งที่พวกเขากล่าวร้าย และจงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผู้อภิบาลของเจ้า ก่อนตะวันขึ้นและก่อนตะวันลับดวง และในบางเวลาตอนกลางคืน ดังนั้น ก็จงแซ่ซ้องสดุดี และปลายช่วงของเวลากลางวัน แน่นอนเจ้าจะได้อิ่มเอิบใจ

และเจ้าจงอย่าทอดสายตาของเจ้าไปยังสิ่งที่เราได้ให้ความเพลิดเพลินแก่ชนชั้นต่างๆ จากหมู่พวกเขา ซึ่งความหรูหราแห่งชีวิตของโลกนี้ ทั้งนี้ เพื่อเราจะได้ทดสอบพวกเขาโดยนัยนั้น และเครื่องยังชีพของพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นดียิ่งกว่าและจีรังยิ่งกว่า

และเจ้าจงใช้ครอบครัวของเจ้าให้ทำการละหมาด และจงอดทนในการปฏิบัติมัน เรามิได้ขอเครื่องยังชีพจากเจ้า เราต่างหากเป็นผู้ให้เครื่องยังชีพแก่เจ้า และบั้นปลายนั้นสำหรับผู้ที่มีความยำเกรง

และพวกเขากล่าวว่า ไฉนเขาจึงไม่นำสัญญาณหนึ่งจากพระผู้อภิบาลของเขามาแก่เรา ก็หลักฐานอันชัดแจ้งที่ปรากฏอยู่ในคัมภีร์แต่ก่อนๆ นั้น มิได้มีมายังพวกเขาแล้วดอกหรือ?

และหากเราทำลายพวกเขาด้วยการลงโทษก่อนการให้อัลกุรอานลงมา แน่นอนพวกเขาก็กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ไฉนพระองค์จึงไม่ส่งเราะซูลมายังพวกเรา แล้วเราจะได้ปฏิบัติตามโองการของพระองค์ ก่อนที่เราจะได้รับความต่ำต้อยและความอัปยศ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ทุกคนเป็นผู้คอย ดังนั้น พวกเจ้าก็จงคอยเถิด แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ว่าผู้ใดเป็นชาวแห่งแนวทางอันเที่ยงตรง และผู้ใดอยู่ในทางนำ

ใกล้เข้ามาแล้วสำหรับมนุษย์ คือ เวลาแห่งการชำระความดีความชั่วของพวกเขา ขณะที่พวกเขาอยู่ในความประมาทเลินเล่อเป็นผู้ผินหลังให้มัน

ไม่มีข้อตักเตือนใหม่ ๆ จากพระผู้อภิบาลของพวกเขามายังพวกเขา นอกจากว่าพวกเขารับฟังมัน โดยที่พวกเขาทำเป็นเรื่องเล่นสนุกสนาน

จิตใจของพวกเขาไม่มั่นคง และบรรดาผู้อธรรมต่างกระซิบกระซาบระหว่างกันว่า เขา (มุฮัมหมัด) นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเยี่ยงพวกเจ้า พวกเจ้าจะยอมเชื่อฟังเวทมนตร์ ทั้งๆ ที่พวกเจ้าเห็นตำตากระนั้นหรือ?

เขา (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า “พระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ทุกถ้อยคำ ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้"

แต่ทว่าพวกเขากล่าวว่า " (อัลกุรอาน) เป็นความฝันละเมอที่สับสน หากแต่ว่าเขาได้เสกสรรปั้นแต่งมันขึ้นมาต่างหาก เปล่าดอก! เขาเป็นกวีต่างหาก (หากเขาเป็นเราะซูลจริง) ก็ให้เขานำหลักฐานหนึ่งมาแสดงแก่เรา ดังที่ได้ถูกส่งมาแล้วโดยบรรดาเราะซูลก่อนๆ"

ไม่มีชาวบ้านใดที่ศรัทธาก่อนหน้าพวกเขา ซึ่งเราจึงได้ทำลายมัน แล้วพวกเขา (ที่ขอปาฏิหาริย์นั้น) จะศรัทธาจริงหรือ?

และเรามิได้ส่งผู้ใดมาก่อนหน้าเจ้า นอกจากเป็นผู้ชายที่เราได้วะฮ์ยูแก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้า (ชาวมักกะฮ์) จงถามบรรดาผู้รู้ หากพวกเจ้าไม่รู้

และเรามิได้ทำให้พวกเขา (บรรดานบี) มีร่างกายที่ไม่ต้องการอาหาร (เช่นมลาอิกะฮ์) และพวกเขามิได้เป็นผู้มีชีวิตยั่งยืน

หลังจากนั้นแล้ว เราได้ทำให้สัญญาเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขา แล้วเราได้ช่วยพวกเขา และผู้ที่เราประสงค์ และเราได้ทำลายบรรดาผู้ละเมิด

โดยแน่นอนยิ่ง เราได้ประทานคัมภีร์อัลกุรอานแก่พวกเจ้า ซึ่งในนั้นได้มีการกล่าวถึงเกียรติของพวกเจ้า พวกเจ้ายังไม่ใช้สติปัญญาหรือ?

และตั้งกี่หมู่บ้านแล้วที่เราได้ทำลายมันอย่างฉับพลัน อันเนื่องจากเป็นหมู่บ้านที่อธรรม และเราได้ให้หมู่ชนอื่นเกิดขึ้นมาแทนที่หลังจากนั้น

เมื่อพวกเขาได้ตระหนักถึงการลงโทษของเรา เมื่อนั้น พวกเขาจึงวิ่งหนีออกไปจากมัน

พวกเจ้าจงอย่าวิ่งหนีเลย และจงกลับไปยังสิ่งที่ทำให้พวกเจ้าได้สุขสำราญเถิด และจงกลับไปยังที่พักของพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้ถูกสอบถาม

พวกเขากล่าวว่า โอ้ ความหายนะที่เกิดขึ้นแก่เรา แท้จริงเรานั้นเป็นผู้อธรรม

การกล่าวอ้างของพวกเขายังคงดำเนินไป จนกระทั่งเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้ถูกเก็บเกี่ยวอย่างมอดไหม้

และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง เพื่อการสนุกสนานอย่างไร้ประโยชน์

หากเราปรารถนาที่จะเอาสิ่งใดมาเพื่อความบันเทิง แน่นอนเราก็จะเอามันจากที่มีอยู่ที่เรา หากเราปรารถนาจะกระทำเช่นนั้น

ทว่าเราได้ให้ความจริงทำลายความเท็จ แล้วเราก็ให้มันเสียหายไป แล้วมันก็จะมลายสิ้นไป และสำหรับพวกเจ้าคือความวิบัติเนื่องจากที่พวกเจ้าได้เสกสรรต่ออัลลอฮ์

และเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และผู้ที่อยู่ ณ ที่พระองค์ (มลาอิกะฮ์) พวกเขาจะไม่ลำพองตนในการเคารพภักดีพระองค์ และพวกเขาจะไม่เหนื่อยหน่าย

พวกเขาจะแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ในเวลากลางคืน และกลางวัน โดยพวกเขาไม่ว่างเว้น

หรือ พวกเขา (มุชริกีน) ได้นับถือบรรดาพระเจ้าจากพื้นดิน โดยคิดว่าสิ่งเหล่านั้นสามารถจะให้คนตาย ฟื้นคืนชีพขึ้นมาได้กระนั้นหรือ

หากในชั้นฟ้าและแผ่นดินมีพระเจ้าหลายองค์ อื่นจากอัลลอฮ์แล้ว จะเกิดความเสียหายอย่างแน่นอน มหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์ ทรงบริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขาเสกสรรปั้นแต่งขึ้น

พระองค์จะไม่ถูกสอบถามในสิ่งที่พระองค์ได้กระทำไป และพวกเขาต่างหากที่จะถูกสอบถาม

พวกเขาได้ยึดถือบรรดาพระเจ้า อื่นจากพระองค์กระนั้นหรือ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงนำหลักฐานของพวกเจ้ามา นี่คือคัมภีร์ที่อยู่กับฉัน (อัลกุรอาน) และคัมภีร์ที่มีอยู่ก่อนหน้าฉัน (เตารอตและอินญีล) ทว่าส่วนใหญ่ของพวกเขาไม่รู้ความจริง พวกเขาจึงเป็นผู้ผินหลัง

และเรามิได้ส่งเราะซูลคนใดก่อนหน้าเจ้านอกจากเราได้วะฮ์ยูแก่เขาว่า แท้จริงไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้ นอกจากข้า ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้าเถิด

และพวกเขา (ผู้ตั้งภาคี) กล่าวว่า "(อัลลอฮ์) พระผู้ทรงเมตตายิ่งทรงมี (บรรดามลาอิกะฮ์เป็น) บุตร" มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ เปล่าเลย พวกเขาเป็นบ่าวผู้มีเกียรติ

พวกเขาไม่ได้นำหน้าพระองค์ด้วยวาจา และพวกเขาทำตามที่พระองค์ทรงบัญชา

พระองค์ทรงรอบรู้ สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และพวกเขาจะไม่ขอไถ่แทนโทษผู้ใดนอกจากผู้ที่พระองค์ทรงพอพระทัย และเนื่องจากการยำเกรงต่อพระองค์ พวกเขาจึงเป็นบรรดาผู้มั่นในหน้าที่

และผู้ใดในหมู่พวกเขาที่กล่าวว่า แท้จริงฉันคือพระเจ้าอื่นจากพระองค์ ดังนั้น เราจะตอบแทนเขาผู้นั้น ด้วยนรกญะฮันนัม ทำนองนั้น เราจะตอบแทนบรรดาผู้อธรรม

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเหล่านั้นไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นแต่ก่อนนี้รวมติดเป็นอันเดียวกัน แล้วเราได้แยกมันทั้งสองออกจากกัน และเราได้ทำให้ทุกสิ่งมีชีวิตมาจากน้ำ ดังนั้นพวกเขาจะยังไม่ศรัทธาอีกหรือ?

และเราได้ให้ภูเขาตั้งมั่นในแผ่นดิน เกรงว่ามันจะสั่นสะเทือนต่อผู้ที่อยู่อาศัย และเราได้ทำให้หุบเขาเป็นทางกว้างในแผ่นดินนั้น เพื่อพวกเขาจะได้ตามทางถูกต้อง

และเราได้ทำให้ชั้นฟ้าเป็นหลังคา ถูกรักษาไว้ไม่ให้ร่วงหล่นลงมา และพวกเขาก็ยังเป็นผู้ผินหลังให้สัญญาณต่างๆ ของมัน

และพระองค์ผู้ทรงสร้างกลางคืนและกลางวัน ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ โดยทั้งหมดจะโคจรอยู่ในวงโคจรของมัน

และเรามิได้ทำให้บุคคลใดก่อนหน้าเจ้าอยู่ยั่งยืนนาน เพราะฉะนั้นหากเจ้าตายไป พวกเขาจะยืนยงอยู่ค้ำฟ้ากระนั้นหรือ?

ทุกชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสแห่งความตาย และเราจะทดสอบพวกเจ้าด้วยความชั่วและความดีเพื่อเป็นบททดสอบ และยังเราเท่านั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับ

และเมื่อบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเห็นเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเขาจะไม่นับถือเจ้า เว้นแต่เป็นการเยาะเย้ยเท่านั้น พวกเขากล่าวว่า “คนนี้หรือที่กล่าวถึง (ดูหมิ่น) พระเจ้าของพวกเจ้า?” และพวกเขา เมื่อกล่าวถึงพระผู้ไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา พวกเขา (กลายเป็น) ผู้ปฏิเสธศรัทธา

มนุษย์ถูกสร้างขึ้นมาด้วยความรีบร้อน ข้าจะแสดงสัญญาณต่างๆ ของข้าให้พวกเจ้าเห็น ดังนั้นพวกเจ้าอย่าได้เร่งข้าเลย

และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

หากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธารู้ว่า พวกเขาไม่สามารถที่จะป้องกันไฟจากด้านหน้าของพวกเขาและทางด้านหลังของพวกเขา และพวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ

แต่ว่ามันจะมาถึงพวกเขาโดยฉับพลัน แล้วจะทำให้พวกเขาตกตะลึง ดังนั้นแล้วพวกเขาจะไม่สามารถปฏิเสธมันได้ และพวกเขาจะไม่ได้รับการประวิงเวลาให้

และโดยแน่นอน บรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าได้ถูกเย้ยหยันมาแล้ว ดังนั้นจึงได้ล้อมบรรดาผู้ที่เย้ยหยันต่อบรรดาเราะซูลเหล่านั้นไว้ ในสิ่งที่พวกเขาได้เย้ยหยันกัน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ผู้ใดเล่าสามารถคุ้มครองพวกเจ้าในกลางคืนและกลางวัน (ให้พ้นจากการลงโทษ) จากพระผู้ไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา แต่พวกเขายังเป็นผู้ผินหลังให้จากคำสอนของพระผู้อภิบาลของพวกเขา

หรือว่าพวกเขามีพระเจ้าหลายองค์อื่นจากเรา ที่คอยปกป้องพวกเขา ซึ่งพระเจ้าเหล่านั้นไม่สามารถที่จะช่วยเหลือตัวเอง และไม่สามารถป้องกันตัวเองให้พ้นจากการลงโทษของเราได้

แต่ทว่า เราได้ให้ความสุขสำราญแก่พวกเขาและบรรพบุรุษของพวกเขา จนกระทั่งพวกเขามีอายุยั่งยืน พวกเขาไม่เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงเราได้มายังแผ่นดินเพื่อทำให้มันคับแคบลงจากขอบเขตของมัน แล้วพวกเขาจะเป็นผู้ชนะอีกหรือ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันเพียงตักเตือนพวกเจ้าด้วยวะฮ์ยูเท่านั้น แต่คนหูหนวกไม่ได้ยินเสียงเรียกร้อง เมื่อพวกเขาถูกตักเตือน

และหากการลงโทษเพียงเล็กน้อยจากพระผู้อภิบาลของเจ้าได้ประสบแก่พวกเขา แน่นอนพวกเขาก็จะกล่าวว่า "โอ้ ความวิบัติที่ประสบกับเรา แท้จริงเราเป็นผู้อธรรม"

และเราตั้งตราชูที่เที่ยงธรรมสำหรับวันกิยามะฮ์ ดังนั้นจะไม่มีชีวิตใดถูกอธรรมแต่อย่างใดเลย และแม้ว่ามันเป็นเพียงน้ำหนักเท่าเมล็ดพืชเล็ก เราก็จะนำมันมาแสดง และเป็นการเพียงพอแล้วสำหรับเราที่เป็นผู้ชำระ

และแท้จริง เราได้ประทานข้อเท็จจริงที่แยกระหว่างความจริงกับความเท็จแก่มูซาและฮารูน และเป็นแสงสว่าง และเป็นข้อตักเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรง

บรรดาผู้เกรงกลัวพระผู้อภิบาลของพวกเขาโดยที่พวกเขาไม่เห็น และพวกเขายังหวั่นกลัวต่อวันอวสาน

และนี่คืออัลกุรอาน เป็นการตักเตือนที่จำเริญ ที่เราได้ให้มันลงมา แล้วพวกเจ้ายังจะปฏิเสธมันอีกหรือ?

และโดยแน่นอน เราได้ประทานแก่อิบรอฮีมก่อนหน้านั้น ซึ่งทางนำและเรารู้จักเขาดี

จงรำลึกเถิดว่า เขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาและกลุ่มชนของเขาว่า นี่มันรูปปั้นอะไรกัน ที่พวกเจ้าเฝ้าบูชากัน

พวกเขากล่าวว่า เราได้พบเห็นบรรพบุรุษของเรา เป็นผู้สักการะบูชามันมาก่อน

เขากล่าวว่า "โดยแน่นอน พวกเจ้าและบรรพบุรุษของพวกเจ้า อยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

พวกเขาถามว่า: "เจ้ามีความจริงมาเสนอแก่เรา (ในฐานะเราะซูล) หรือเจ้าเป็นแค่เพียงคนหนึ่งที่มาล้อกันเล่น?"

เขากล่าวว่า "ทว่า ที่แท้จริงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า คือพระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ซึ่งพระองค์ทรงสร้างมันขึ้นมา และฉันเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เป็นพยานต่อการนี้"

และขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริง ฉันจะวางแผนทำลายรูปปั้นทั้งหลายของพวกเจ้า หลังจากที่พวกเจ้าหันหลังกลับออกไป

แล้วเขาก็ได้ทุบทำลาย (รูปปั้นเหล่านั้น) จนแหลกลาญ ยกเว้นรูปปั้นตัวใหญ่ของพวกเขา เพื่อว่าพวกเขาจะได้กลับมาถามมัน (ว่าใครเป็นผู้ทำ)

พวกเขากล่าวว่า ผู้ใดที่บังอาจกระทำเช่นนี้กับบรรดาพระเจ้าของเรา แท้จริง เขาผู้นั้นอยู่ในหมู่ผู้อธรรมอย่างแน่นอน

พวกเขากล่าวว่า เราได้ยินมาว่า เด็กหนุ่มคนหนึ่งที่ชอบกล่าวตำหนิรูปปั้นเหล่านี้ เขามีชื่อว่าอิบรอฮีม

พวกเขากล่าวว่า พวกเจ้าจงนำเขามาท่ามกลางสายตาของผู้คน หวังว่าเขาทั้งหลายจะได้เป็นพยาน

พวกเขากล่าวว่า เจ้าเป็นผู้กระทำเช่นนี้ต่อบรรดาพระเจ้าของเรากระนั้นหรือโอ้อิบรอฮีม?!

เขาตอบว่า: "(ไม่) ตัวใหญ่ของพวกเขาตัวนี้ต่างหากที่เป็นผู้ทำ ดังนั้นจงถามพวกเขาสิ หากพวกเขาพูดได้ "

ดังนั้น พวกเขาก็กลับมาคิดถึงตัวของพวกเขาเอง แล้วกล่าวขึ้นว่า แท้จริงพวกเจ้านั่นแหละเป็นผู้อธรรม

หลังจากนั้น ศรีษะของพวกเขาก็ก้มลงมา (คอตก) พลางกล่าวว่า "แท้จริงเจ้ารู้ดีอยู่แล้วว่ารูปปั้นพูดไม่ได้"

เขากล่าวว่า ดังนั้น พวกเจ้าจะเคารพภักดีสิ่งอื่นนอกจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ให้คุณแก่พวกเจ้า และไม่ให้โทษแก่พวกเจ้าแต่อย่างใดเลย กระนั้นหรือ

เป็นที่น่ารังเกียจสำหรับพวกเจ้า และสำหรับสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาหรือ?

พวกเขากล่าวว่า "จงเผาเขาเสีย และจงช่วยเหลือบรรดาพระเจ้าของพวกเจ้า หากพวกเจ้าจะกระทำเช่นนั้น"

เรา (อัลลอฮ์) กล่าวว่า "ไฟเอ๋ย เจ้าจงเย็นลง และศานติแก่อิบรอฮีมเถิด"

และพวกเขาปรารถนาที่จะวางแผนร้ายแก่เขา แต่เราได้ทำให้พวกเขาประสบกับความสูญเสียยิ่งกว่า

และเราได้ให้เขา (อิบรอฮีม) และลูฏ (หลานชาย-ลูกของพี่ชายเขา) ปลอดภัย ไปสู่แผ่นดินซึ่งเราได้ให้ความจำเริญอุดมสมบูรณ์ในแผ่นดินนั้นแก่บรรดาสิ่งถูกสร้างทั้งหลาย

และเราได้ให้อิสฮาก(เป็นลูกชาย) และตามด้วยยะอ์กูบ (เป็นหลานให้แก่เขา) และทั้งหมดนั้นเราได้ให้เป็นคนดีมีคุณธรรม

และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นผู้นำ นำทางด้วยพระบัญญัติของเรา และเราได้วะฮ์ยูแก่พวกเขาให้ประกอบการดี และดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และพวกเขาต่างก็เป็นผู้เคารพภักดีต่อเราเท่านั้น

และลูฏนั้นเราได้ประทานวิทยปัญญาและความรู้แก่เขา และเราได้ช่วยเขาให้พ้นจากหมู่บ้านนั้น ซึ่งได้ประพฤติการเลวทราม (ลามก) แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้าและฝ่าฝืน

และเราได้ทำให้เขาอยู่ในความเมตตาของเรา แท้จริงเขาเป็นคนหนึ่งในหมู่คนดี

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของนูห์ เมื่อเขาได้ร้องขอ (ต่ออัลลอฮ์) ก่อนหน้านั้น (ก่อนหน้าอิบรอฮีมและลูฏ) แล้วเราก็ได้ตอบสนองเขา แล้วเราได้ช่วยเหลือเขาและพวกพ้องของเขาจากความระทมอันใหญ่หลวง

และเราได้ช่วยเหลือเขาให้รอดพ้นจากหมู่ชนที่ปฏิเสธต่อสัญญาณต่างๆ ของเรา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนที่ชั่วช้า ดังนั้น เราจึงได้ทำให้พวกเขาทั้งหมดจมน้ำตาย

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของดาวูดและสุลัยมาน เมื่อเขาทั้งสองได้ตัดสินข้อพิพาทในเรื่องไร่นา ครั้นเมื่อฝูงแกะของชนกลุ่มหนึ่งได้เข้าไปกินพืชในเวลากลางคืน และเราเป็นพยานต่อการตัดสินของพวกเขา

ดังนั้น เราได้ดลใจให้สุลัยมานเข้าใจการตัดสินในประเด็นนั้น และเราได้ประทานวิทยปัญญาและความรู้แก่แต่ละคนในทั้งสองนั้น และเราได้ทำให้ภูเขาและนกแซ่ซ้องสดุดีร่วมกับดาวูด และเราเป็นผู้กระทำสิ่งเหล่านี้

และเราได้สอนเขาให้รู้การทำเสื้อเกราะแก่พวกเจ้า เพื่อป้องกันพวกเจ้าจากการรบพุ่งกัน แล้วพวกเจ้าจะเป็นผู้กตัญญูรู้คุณบ้างไหม

และสำหรับสุลัยมาน เราได้ทำให้พายุกล้าพัดเฉื่อย ตามคำบัญชาของเขา ไปยังดินแดนซึ่งเราได้ให้มีความจำเริญในนั้น และเราเป็นผู้รอบรู้ทุกสิ่ง

และเราได้ให้ชัยฏอน บางตัวดำน้ำให้เขา และทำงานอย่างอื่นที่นอกเหนือจากนั้น และเราเป็นผู้ควบคุมพวกเขาเหล่านั้น

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของอัยยูบ เมื่อครั้นที่เขาได้ร้องขอต่อพระผู้อภิบาลของเขาว่า "แท้จริงข้าพระองค์ ได้ประสบกับความทุกข์ยากและพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงเมตตายิ่งในหมู่ผู้เมตตาทั้งหลาย

ดังนั้น เราได้สนองตอบเขา แล้วเราได้ปลดเปลื้องที่เป็นความทุกข์ยากของเขา และเราได้ให้ครอบครัวของเขาแก่เขา และเช่นเดียวกับที่เขาได้เคยมีมาก่อน (เช่น บุตรหลานและพวกพ้อง) เป็นความเมตตาจากเรา และเป็นข้อตักเตือนแก่บรรดาผู้ที่เคารพภักดีทั้งหลาย

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของอิสมาอีลและอิดรีส และซัลกิฟลิ แต่ละคนอยู่ในหมู่ผู้อดทนขันติ

และเราได้ให้พวกเขาเข้าอยู่ในความเมตตาของเรา แท้จริงพวกเขาอยู่ในหมู่คนดีมีคุณธรรม

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของซันนูน (นบียูนุส) เมื่อเขาจากไปด้วยความโกรธ (ต่อหมู่ชนของเขา) แล้วเขาคิดว่า อย่างไรก็ตาม เราจะไม่ทำให้เขาลำบาก แล้วเขาได้วอนขอท่ามกลางความมืดทึบว่า "ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์เท่านั้น มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ แท้จริงข้าพระองค์เป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้อธรรมทั้งหลาย"

ดังนั้นเราได้สนองตอบการวอนขอของเขาและเราได้ช่วยให้เขารอดพ้นจากความระทม และในทำนองนั้น เราได้ช่วยบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น

และจงรำลึกถึงเรื่องราวของซะกะรียา เมื่อตอนที่เขาวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของเขาว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอย่าปล่อยให้ข้าพระองค์อยู่อย่างลำพัง และพระองค์ผู้ทรงเป็นเลิศยิ่งแห่งผู้สืบครอง"

ดังนั้นเราได้ตอบรับการร้องขอของเขา และเราได้ประทานบุตรแก่เขาคือยะห์ยา และเราได้บำบัดภรรยาของเขาให้หายเป็นปกติสำหรับเขา แท้จริงพวกเขาต่างก็มุ่งมั่นในการทำการดี และพวกเขาต่างก็วิงวอนต่อเราด้วยการมีความหวัง (ในความเมตตาของเรา) และด้วยความกลัว (ต่อการลงโทษของเรา) และพวกเขานอบน้อมถ่อมตน ต่อเรา

และจงรำลึกถึงสตรีที่รักษาความบริสุทธิ์ของนางเอาไว้ แล้วเราได้เป่าวิญญาณของเราเข้าไปในนาง และเราได้ทำให้นางและบุตรของนางเป็นสัญญาณหนึ่งแก่มวลมนุษย์ทั้งหลาย

แท้จริง นี่คือประชาชาติของพวกเจ้าซึ่งเป็นประชาชาติเดียวกัน และข้าคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพภักดีข้าเถิด

และพวกเขาได้แตกแยกกันในเรื่องของศาสนาระหว่างพวกเขา พวกเขาทุกคนต้องกลับไปหาเรา

ดังนั้นผู้ใดที่ประกอบการดี โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้นจะไม่มีการปฏิเสธการวิริยะอุตสาหะของเขา และแท้จริงเราเป็นผู้บันทึกความดีสำหรับเขา

และเป็นที่ห้ามแก่ชาวบ้านที่เราได้ทำลายล้าง ว่าพวกเขาจะไม่กลับมาอีก

จนกระทั่งเมื่อกำแพงของยะอ์ญูจญ์ และมะอ์ญูจญ์ถูกเปิด (ปล่อย) ออกมา และพวกเขาจะลื่นไถลมาจากทั่วทุกแห่ง

และ (เมื่อ) สัญญาแห่งความจริง (วันอวสาน) ก็ใกล้เข้ามา เมื่อนั้น สายตาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจ้องโพลง (ลืมตาค้างพลางกล่าวว่า) "โอ้ความวิบัติของเราเอ๋ย แน่นอน ได้อยู่ในความเฉยเมยต่อเรื่องนี้ ใช่แต่เท่านั้น เราได้เป็นผู้ที่อธรรม(ต่อตัวเราเอง)”

แท้จริงพวกเจ้า (โอ้ มุชริกีนเอ๋ย) และสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์นั้น ล้วนเป็นเชื้อเพลิงของนรก พวกเจ้าจะเป็นผู้เข้าไปอยู่ในนั้น

หากพวกเขาเหล่านั้นเป็นพระเจ้าจริงแล้ว มันจะไม่เข้าไปอยู่ในนั้น และทั้งหมดจะอยู่ในนั้นอย่างถาวร

สำหรับพวกเขาในนรกนั้นมีแต่เสียงครวญครางและพวกเขาในนรกนั้นจะไม่ได้ยินมันเลย

แท้จริงบรรดาผู้ที่ความดีจากเราได้ประสบแก่พวกเขามาก่อนนั้น ชนเหล่านั้นเป็นผู้ที่อยู่ห่างไกลจากมัน

พวกเขาจะไม่ได้ยินเสียงการเผาไหม้ของมัน และพวกเขาจะอยู่ในความสุขสำราญของชีวิตชั่วนิรันดร์ (ในสวรรค์)

ความน่าสะพรึงกลัวครั้งใหญ่จะไม่ทำให้พวกเขาหวาดกลัว และบรรดามลาอิกะฮ์จะต้อนรับพวกเขา (ด้วยการทักทายพวกเขาว่า): "วันนี้เป็นวันของพวกเจ้าที่พวกเจ้าเคยถูกสัญญาไว้"

วันที่เราจะม้วนชั้นฟ้า ประหนึ่งการม้วนกระดาษบันทึก ดังที่เราได้เริ่มให้มีการบังเกิดครั้งแรก เราจะให้มันกลับขึ้นมาอีก มันเป็นสัญญาของเรา แท้จริงเราเป็นผู้กระทำอย่างแน่นอน

และโดยแน่นอน เราได้บันทึกไว้ในบรรดาคัมภีร์ที่เราได้ประทานลงมา หลังจากได้ถูกบันทึกไว้ในเลาห์มะห์ฟูซ (แผ่นจารึกที่ถูกรักษาไว้) ว่า "ว่าแผ่นดินนี้จะสืบทอดโดยบรรดาบ่าวของข้าที่มีคุณธรรมทั้งหลาย"

แท้จริงในสิ่งที่กล่าวมานี้ แน่นอนมีสาส์นสำหรับหมู่ชนที่เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์

และเรามิได้ส่งเจ้ามา (โอ้ มุฮัมหมัด) เพื่ออื่นใดนอกจากเพื่อเป็นความเมตตาแก่สากลโลก

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันได้รับวะฮ์ยูมา เพื่อให้ประกาศว่า "แท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้นพวกเจ้าจะยอมรับหรือไม่?"

หากพวกเขาหันหลังออกไป ก็จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า ฉันได้ประกาศให้แก่พวกเจ้าทราบแล้วโดยถ้วนหน้า และฉันไม่รู้ว่าสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้นั้น จะอยู่ใกล้หรือไกล

แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้คำพูดที่เปิดเผยและทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้าปิดบังไว้

และฉันก็ไม่รู้ อาจเป็นการประวิงเวลา เป็นการทดสอบแก่พวกเจ้า และ (อาจทำให้พวกเจ้า) มีความสุขในชีวิตไปชั่วขณะหนึ่ง

เขา (มุฮัมหมัด) กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดพิพากษา (ระหว่างเรากับพวกเขา) ด้วยความจริง พระผู้อภิบาลของเรา คือ พระผู้ทรงไร้ขอบเขตแห่งความเมตตา ผู้ทรงถูกขอความช่วยเหลือต่อสิ่งที่พวกเจ้ากล่าวหา"

โอ้ มนุษย์เอ๋ย! พวกเจ้าจงยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด เพราะแท้จริง การสั่นสะเทือนของวันอวสานนั้น เป็นเหตุการณ์ที่ยิ่งใหญ่

วันที่พวกเจ้าจะเห็นมันคือ แม่นมทุกคนจะตกตะลึงลืมสิ่งที่นางกำลังให้นมแก่ลูกอ่อน และหญิงที่ตั้งครรภ์ทุกคนจะคลอดลูกที่อยู่ในครรภ์ของนางออกมา และเจ้าจะเห็นมนุษย์อยู่ในสภาพมึนเมา ทั้งๆ ที่พวกเขามิได้เมา แต่ว่าการลงโทษของอัลลอฮ์นั้นรุนแรงยิ่งนัก

และมนุษย์บางคนมีผู้โต้เถียงในเรื่องของอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้ และเขาจะปฏิบัติตามชัยฏอนทุกตัวที่ดื้อรั้น

ได้มีกำหนดไว้กับมันว่า แท้จริงผู้ใดยึดมันเป็นมิตรสหายแล้ว ดังนั้น แน่นอนมันจะทำให้เขาหลงทางและจะนำเขาไปสู่การลงโทษที่มีเปลวไฟลุกโชน

โอ้ มนุษย์ทั้งหลาย หากพวกเจ้าสงสัยเกี่ยวกับการฟื้นคืนชีพของสิ่งมีชีวิต ดังนั้น แท้จริงเราได้สร้างพวกเจ้าจากดิน แล้วจากเชื้ออสุจิ แล้วจากก้อนเลือด แล้วจากก้อนเนื้อ ทั้งที่เป็นรูปร่างและไม่เป็นรูปร่าง เพื่อเราจะได้ให้เป็นที่กระจ่างแก่พวกเจ้า และเราได้ตั้งรกรากให้อยู่ในครรภ์ตามที่เราต้องการจนกว่าจะถึงวาระที่กำหนดไว้ แล้วเราได้ให้พวกเจ้าออกมาเป็นเด็กทารก จากนั้น (พวกเจ้าได้รับการหล่อเลี้ยง) จากนั้นเพื่อให้พวกเจ้าบรรลุวัยฉกรรจ์ของพวกเจ้า และพวกเจ้าบางคนเสียชีวิต (ก่อนวัยอันควร) และในหมู่พวกเจ้ามีผู้ที่กลับสู่วัยชราที่อ่อนแอ เพื่อที่เขาจะไม่รับรู้สิ่งใดๆ จากสิ่งที่เขาเคยรับรู้ และเจ้าจะเห็นแผ่นดินแห้งแล้ง แล้วเมื่อเราได้ทำให้ฝนตกลงมาบนมัน มันก็เคลื่อนไหว มันจะผุดขึ้นมา และมันก็งอกออกมาเป็นต้นไม้ เป็นคู่ๆ ที่สวยงาม

นั่นก็เพราะว่า อัลลอฮ์คือสัจธรรมอันเที่ยงแท้ และพระองค์ทรงให้ชีวิตแก่ผู้ตาย และแท้จริงพระองค์ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

และแท้จริงวันอวสานจะมาถึงอย่างแน่นอน โดยปราศจากข้อสงสัยในนั้น และเพราะอัลลอฮ์จะทรงให้ผู้ที่อยู่ในสุสานฟื้นคืนชีพขึ้นมา

และในหมู่มนุษย์บางคนมีผู้โต้เถียงในเรื่องของอัลลอฮ์ โดยปราศจากความรู้และปราศจากทางนำ และปราศจากคัมภีร์อันจำรัส

เขาจะเอียงตัวของเขาไปอย่างหยิ่งยโส เพื่อให้ผู้คนหลงจากทางของอัลลอฮ์ สำหรับเขาจะได้รับความอัปยศในโลกนี้ และเราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษที่มีไฟลุกไหม้ในวันกิยามะฮ์

(จะมีคนกล่าวแก่เขาว่า) "นั่นเพราะว่า ด้วยสิ่งที่มือทั้งสองของเจ้าได้ก่อไว้ และแท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงอธรรมแก่ปวงบ่าว"

และในหมู่มนุษย์นั้นมีบางคนนั้นสับสนซึ่งเคารพสักการะอัลลอฮ์ด้วยด้วยความสงสัย หากความดีใด ๆ ประสบแก่เขา เขาก็จะพอใจต่อการสักการะนั้น และหากถูกทดสอบด้วยความทุกข์ยากใด ๆ เขาก็จะหันหลังกลับ (เป็นผู้ปฏิเสธศรัทธา) (ด้วยท่าทีเช่นนั้น) เขาจะขาดทุนทั้งโลกนี้และปรโลก นั่นเป็นการขาดทุนที่ชัดเจน

เขาวิงวอนสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งมันไม่ได้ให้โทษแก่เขาและมันก็ไม่ได้ให้คุณแก่เขา นั่นเป็นการหลงผิดที่ไกลลิบ

เขาวิงวอนต่อสิ่งซึ่งโทษของมันอยู่ใกล้กว่าประโยชน์ของมัน แน่นอนมันเป็นผู้คุ้มครองที่ชั่วช้าแท้ๆ และมันเป็นสหายที่ชั่วช้าจริงๆ

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้ที่ศรัทธาและประกอบคุณงามความดี เข้าสรวงสวรรค์ ซึ่งมีแม่น้ำลำธารหลายสายไหลผ่านจากเบื้องล่างของมัน แท้จริงอัลลอฮ์ทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์

ผู้ใดคิดว่าอัลลอฮ์จะไม่ทรงช่วยเหลือเขา (มุฮัมหมัด) ทั้งในโลกนี้และปรโลก ก็จงให้เขาผู้นั้นต่อเชือกขึ้นสู่ท้องฟ้า แล้วให้เขาตัดมันให้ขาด แล้วให้เขาเฝ้าดูว่า อุบายของเขาจะทำให้สิ่งที่เขาเคียดแค้นหมดสิ้นไปไหม?

และเช่นนั้นแหละ เราได้ประทานอัลกุรอานลงมาเป็นบรรดาโองการที่ชัดแจ้ง และอัลลอฮ์นั้นทรงทรงนำทางให้แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาชาวยิว และบรรดาศอบิอีน และพวกนะศอรอ และพวกบูชาไฟ และบรรดาผู้ตั้งภาคี แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่ง

เจ้าไม่เห็นหรือว่า แท้จริงสำหรับอัลลอฮ์เท่านั้น ซึ่งผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และผู้ที่อยู่ในแผ่นดิน และดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ และดวงดาวทั้งหลาย และภูเขาทั้งหลาย และต้นไม้ และสัตว์ทั้งหลาย และมนุษย์จำนวนมาก ต่างก็สุญูดนอบน้อมต่อพระองค์ และมีจำนวนมากที่การลงโทษจะเหมาะสมคู่ควรแก่เขา และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงทำให้อัปยศก็จะไม่มีผู้ใดให้เกียรติเขา แท้จริง อัลลอฮ์ทรงกระทำสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์

ผู้โต้เถียงทั้งสองฝ่ายนี้ต่างก็โต้เถียงกันเกี่ยวกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา สำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น มีอาภรณ์ที่ทำด้วยไฟ ถูกตัดไว้สำหรับพวกเขา น้ำร้อนเดือดจะถูกเทราดลงบนศรีษะของพวกเขา

สิ่งที่อยู่ในท้องของพวกเขาและหนังจะถูกละลายด้วยน้ำร้อนเดือดนั้น

และสำหรับพวกเขา จะถูกทุบด้วยค้อนเหล็ก

คราใดที่พวกเขาปรารถนาจะออกจากมันให้พ้นจากความระทมใจ พวกเขาก็ถูกให้กลับไปในนั้นอีก และจะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า “จงลิ้มรสการลงโทษด้วยไฟที่ลุกโชนเถิด”

แท้จริง อัลลอฮ์จะทรงให้บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีทั้งหลายเข้าสรวงสวรรค์หลากหลาย ณ เบื้องล่างของมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่านในนั้น พวกเขาจะได้รับการประดับด้วยกำไลมือที่ทำจากทองคำและไข่มุก และเสื้อผ้าของพวกเขาที่สวมใส่ในนั้นก็เป็นผ้าไหม

และพวกเขาได้ถูกดลใจนำสู่วจนะอันบริสุทธิ์ และพวกเขาจะถูกนำสู่เส้นทางของพระผู้ทรงได้รับการแซ่ซ้องสรรเสริญ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและขัดขวาง (ผู้คน) จากทางของอัลลอฮ์และ (จาก) มัสยิดอัลหะรอม ซึ่งเราได้สร้างไว้(เพื่อเป็นกิบละฮ์) สำหรับมนุษย์ อย่างเท่าเทียมกันสำหรับผู้ที่อาศัยในนั้นและผู้ที่มาจากภายนอก และผู้ใดที่ปรารถนาที่จะกระทำการใด ๆ ที่เป็นการฝ่าฝืนในนั้น เราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวด

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้ชี้แนะสถานที่ตั้งของอัลบัยต์แก่อิบรอฮีมว่า "เจ้าอย่าตั้งภาคีใด ๆ ต่อข้า และจงทำความสะอาดบ้านของข้า สำหรับผู้มาเวียนรอบ และบรรดาผู้ยืนนมาซ และบรรดาผู้รุกูอ์ และบรรดาผู้กราบสุญูด"

และจงประกาศแก่มนุษย์เพื่อการทำฮัจญ์ พวกเขาจะมาหาเจ้าโดยทางเท้า และโดยทางอูฐเพรียวทุกตัว จะมาจากทางไกลทุกทิศทาง

เพื่อพวกเขาจะได้มาร่วม เป็นพยานในผลประโยชน์ของพวกเขา และกล่าวพระนามอัลลอฮ์ในวันที่รู้กันอยู่แล้ว คือวันเชือด ตามที่พระองค์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเขาจากสัตว์สี่เท้า ดังนั้นพวกเจ้าจงกินเนื้อมัน และจงให้อาหารแก่ผู้ยากจนขัดสน

แล้วให้พวกเขาชำระทำความสะอาดด้วยการโกนหรือตัด และให้พวกเขาทำให้ครบถ้วนในเรื่องบนบานทั้งหลายของพวกเขา (เป็นการจงรักภักดีต่ออัลลอฮ์) และจงให้พวกเขาฎอวาฟ (เดินเวียน) รอบอาคารโบราณ (กะอ์บะฮ์)”

เช่นนั้นแหละ และผู้ใดเคารพต่อกฏต้องห้ามทั้งหลายของอัลลอฮ์ มันก็เป็นการดีแก่เขา ณ ที่พระผู้อภิบาลของเขา และปศุสัตว์ทั้งหลายได้เป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า เว้นแต่บางสิ่งที่ถูกบอกกล่าวไว้แก่พวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงปลีกตัวให้พ้นจากความโสมมจากการบูชาเจว็ดทั้งหลาย และจงออกห่างจากการกล่าวคำเท็จ

(จงปฏิบัติสิ่งเหล่านั้น) ด้วยความบริสุทธิ์ใจต่ออัลลอฮ์ โดยไม่ตั้งภาคีใด ๆ ร่วมกับพระองค์ และผู้ใดตั้งภาคีร่วมกับอัลลอฮ์ ดังนั้น ก็เสมือนกับว่าเขาได้ร่วงตกลงมาจากฟากฟ้า แล้วนกก็บินเฉี่ยวเอาเขาไป หรือลมได้พัดพาเขาไปยังดินแดนอันไกลโพ้น

ดังนั้นแหละ และผู้ใดเคารพปวงเครื่องหมายของอัลลอฮ์ ดังนั้นแท้จริงมันเกิดจากจิตใจที่ยำเกรง

ในปศุสัตว์เหล่านั้นมีคุณประโยชน์มากหลายสำหรับพวกเจ้า จนถึงเวลาที่ถูกกำหนดไว้และสถานที่เชือดของมันคือ บริเวณบ้านอันเก่าแก่

และสำหรับทุกๆ ประชาชาติเราได้กำหนดพิธีกรรม (การเชือดสัตว์พลี และอิบาดะฮ์อื่นๆ) เพื่อพวกเขาจะได้กล่าวถึงพระนามของอัลลอฮ์ ต่อสิ่งที่พระองค์ทรงประทานให้เป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา ที่เป็นสัตว์สี่ขา (เช่น อูฐ วัว แพะ แกะ) เพราะพระเจ้าของพวกเจ้าเป็นพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้นพวกเจ้าจงยอมจำนนต่อพระองค์ และ (มุฮัมหมัด) จงแจ้งข่าวดีแก่ผู้ถ่อมตน

(พวกเขา) คือบรรดาผู้ซึ่งเมื่อมีการเอ่ยถึงอัลลอฮ์ หัวใจของพวกเขาก็จะหวาดหวั่น และพวกเขาเป็นผู้ที่อดทนต่อทุกข์ภัยที่ประสบแก่พวกเขา และผู้ดำรงการละหมาดเสมอ และพวกเขาจะบริจาคในสิ่งที่เราได้ให้เป็นเครื่องยังชีพแก่พวกเขา

และ (การเชือด) อูฐนั้น เราได้ทำให้แก่พวกเจ้าเป็นหนึ่งในปวงเครื่องหมายของอัลลอฮ์ ซึ่งมีความดีมากมายสำหรับพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงกล่าว "บิสมิลลาฮ์" (เมื่อเวลาเชือด) ขณะที่มันยืน ฉะนั้นเมื่อมันล้มลงนอนตะแคงแล้ว พวกเจ้าก็จงกินมัน และจงแจกจ่ายเป็นอาหารแก่คนที่ไม่เอ่ยขอ และคนที่เอ่ยขอ เช่นนั้นแหละเราได้ทำให้มันยอมจำนนแก่พวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจักได้ขอบคุณอัลลอฮ์

เนื้อและเลือดของมันจะไม่มีวันไปถึงอัลลอฮ์ แต่สิ่งที่มาถึงพระองค์นั้น (เป็นการกระทำที่จริงใจโดยอาศัยการ) ความยำเกรงจากพวกเจ้า เช่นนั้นแหละเราได้ทำให้มันยอมจำนนต่อพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจักได้แซ่ซ้องอัลลอฮ์อย่างเกรียงไกรต่อการที่พระองค์ทรงนำทางแก่พวกเจ้า และจงแจ้งข่าวดีแก่ปวงผู้ทำดีเถิด

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงปกป้องบรรดาผู้ศรัทธาให้พ้นจากศัตรู แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงโปรดทุกคนที่ทรยศเนรคุณ

อนุญาตให้ทำการต่อสู้สำหรับบรรดาผู้ที่ถูกอธรรม และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงมีความสามารถในการช่วยเหลือพวกเขาอย่างแน่นอน

บรรดาผู้ที่ถูกขับไล่ออกจากบ้านเรือนของพวกเขาโดยอธรรม เพียงเพราะพวกเขากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของเราคืออัลลอฮ์" และหากอัลลอฮ์ไม่ทรงปกป้องมนุษย์บางกลุ่มจากอีกบางกลุ่ม หอสวด (ของบาทหลวงคริสต์) และโบสถ์ (ของชาวคริสต์) และสถานที่สักการะ (ของชาวยิว) และมัสยิด (ของมุสลิม) ที่พระนามของอัลลอฮ์ ถูกกล่าวรำลึกอย่างมากมายนั้น ต้องถูกทำลายอย่างแน่นอน และแน่นอนอัลลอฮ์ จะทรงช่วยเหลือผู้ที่สนับสนุนศาสนาของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอานุภาพ ผู้ทรงเกรียงไกร

บรรดาผู้ที่หากเราให้พวกเขามีอำนาจในแผ่นดิน พวกเขาก็จะดำรงการละหมาด และจ่ายซะกาต และกำชับในการดี และห้ามปรามการชั่วช้า และบั้นปลายของกิจการทั้งหลายย่อมกลับไปหาอัลลอฮ์

และหากพวกเขา (มุชริกีนมักกะฮ์) เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อเจ้าอยู่ตลอด ดังนั้น แท้จริงชนชาติของนูห์และอ๊าดและษะมูด ก็ได้ยืนกรานในการกล่าวเท็จต่อนบีของพวกเขามาก่อนหน้าพวกเขาแล้ว

และกลุ่มชนของอิบราฮิม และกลุ่มชนของลูฏ

และชาวมัดยัน และมูซาก็ได้ถูกกล่าวเท็จ แต่เราได้ประวิงเวลาให้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา แล้วเราก็ได้ลงโทษพวกเขา ดังนั้น เป็นเช่นใรเล่ากับการลงโทษของเรา

ดังนั้น กี่หมู่บ้านมาแล้ว ที่เราได้ทำลายมันโดยที่ชาวบ้านนั้นเป็นผู้อธรรม แล้วมันพังลงมาบนหลังคาของมัน และตั้งกี่บ่อน้ำที่ถูกทอดทิ้ง และวังที่สูงอันมั่นคง

พวกเขามิได้เดินทางไปในแผ่นดินหรอกหรือ เพื่อให้หัวใจได้พิจารณา (เกี่ยวกับเหตุการณ์ต่างๆ ที่เกิดขึ้นกับแผ่นดินนั้นๆ) หรือมีหูเพื่อได้ฟัง (เรื่องราวของ) มัน เพราะแท้จริงการมองของนัยตานั้นมิได้บอดหรอก แต่ว่าหัวใจที่อยู่ในทรวงอกต่างหากที่บอด

และพวกเขาเร่งเร้าเจ้าให้มีการลงโทษ แต่ว่าอัลลอฮ์นั้นจะไม่ทรงผิดสัญญาของพระองค์เป็นอันขาด และแท้จริงวันหนึ่ง ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเท่ากับหนึ่งพันปี ตามที่พวกเจ้าคำนวณนับ

และตั้งกี่หมู่บ้านมาแล้ว เราได้ประวิงเวลาการลงโทษมัน โดยที่ชาวบ้านนั้นอธรรม หลังจากนั้น เราได้คร่ามัน และยังเราเท่านั้นคือการกลับไป

จงกล่าวเถิดว่า โอ้มนุษย์เอ๋ย! แท้จริงฉันนั้นคือผู้ตักเตือนอันชัดแจ้งแก่พวกท่าน

ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาและทำการดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขานั้นจะได้รับการอภัยโทษและปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติ

และบรรดาผู้ที่เพียรพยายาม (ในการวางแผน) เพื่อทำลายโองการของเรา (อัลกุรอาน) โดยพวกเขาคิดว่าสามารถทำได้นั้น ชนเหล่านั้นคือชาวนรก

และเรามิได้ส่งเราะซูลคนใด และนบีคนใดก่อนหน้าเจ้า เว้นแต่ว่าเมื่อเขาหวังตั้งใจ ชัยฏอนก็จะเข้ามายุแหย่ให้หันเหออกจากความหวังตั้งใจของเขา แต่อัลลอฮ์ก็ทรงทำลายล้างสิ่งที่ชัยฏอนยุแหย่ หลังจากนั้น อัลลอฮ์ก็ทรงทำให้โองการทั้งหลายของพระองค์มั่นคง และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทรงปรีชาญาณ

เพื่อพระองค์จะทรงทำให้สิ่งที่ชัยฏอนยุแหย่นั้น เป็นการทดสอบสำหรับบรรดาผู้ที่ในจิตใจของพวกเขามีโรค และจิตใจของพวกเขาแข็งกระด้าง และแท้จริงบรรดาผู้อธรรมนั้นอยู่ในการแตกแยกที่ไกลลิบ

และเพื่อบรรดาผู้รู้จะตระหนักว่า แท้จริงอัลกุรอาน นั้นคือสัจธรรมจากพระผู้อภิบาลของเจ้า เพื่อพวกเขาจะได้ศรัทธาต่อมัน (อัลกุรอาน) แล้วจิตใจของพวกเขาจะได้นอบน้อมต่อมัน (อัลกุรอาน) และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงเเป็นผู้นำทางบรรดาผู้ศรัทธาสู่แนวทางอันเที่ยงตรง

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นยังคงอยู่ในการสงสัยต่ออัลกุรอานจนกระทั่งวันอวสานเกิดขึ้นแก่พวกเขาโดยฉับพลัน หรือการลงโทษแห่งวันกิยามะฮ์ ได้เกิดขึ้นแก่พวกเขา

อำนาจในวันนั้นเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงตัดสินระหว่างพวกเขา ดังนั้นบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำการดีทั้งหลายจะอยู่ในสรวงสวรรค์ที่หลากหลายแห่งความโปรดปราน

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อโองการทั้งหลายของเรานั้น ดังนั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างอัปยศ

และบรรดาผู้อพยพในทางของอัลลอฮ์แล้วพวกเขาถูกฆ่าหรือตาย แน่นอนอัลลอฮ์จะทรงประทานปัจจัยยังชีพที่ดี และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้ดีเลิศแห่งบรรดาผู้ประทานปัจจัยยังชีพ

พระองค์จะทรงให้พวกเขาเข้าไปในทางเข้าที่พวกเขาพอใจ (คือสวรรค์) และแท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติ

เช่นนั้นแหละ และผู้ใดแก้แค้นเยี่ยงที่เขาได้ถูกรังแก หลังจากนั้นเขาก็ยังถูกข่มเหงอีก อัลลอฮ์จะทรงช่วยเหลือเขาอย่างแน่นอน แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัยยิ่ง ผู้ทรงยกโทษ

เช่นนั้นแหละ เพราะว่าอัลลอฮ์ ทรงให้กลางคืนเข้าไปในกลางวัน และพระองค์ทรงให้กลางวันเข้าไปในกลางคืน และแท้จริงอัลลอฮ์ เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

เช่นนั้นแหละ เพราะแท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพระเจ้าที่แท้จริงเพียงองค์เดียว และแท้จริงสิ่งที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากพระองค์นั้นเป็นเท็จ และแท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

เจ้ามิได้พิจารณาหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงให้น้ำหลั่งลงมาจากฟากฟ้า แล้วแผ่นดินก็กลายเป็นเขียวสดชื่น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นพระผู้ทรงอ่อนโยน พระผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นของพระองค์ และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นคือผู้ทรงมั่งมีอย่างเหลือหลาย ผู้ทรงเป็นที่สรรเสริญ

เจ้ามิได้พิจารณาหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงอำนวยความสะดวกให้แก่พวกเจ้าสิ่งที่มีอยู่ในแผ่นดิน และ (เช่นเดียวกันได้ทำให้) เรือแล่นไปตามท้องทะเล โดยบัญชาของพระองค์ และทรงยึดชั้นฟ้าไว้มิให้มันตกลงมาบนแผ่นดิน เว้นแต่โดยอนุมัติของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงปราณียิ่งเสมอ

และพระองค์คือผู้ทรงให้พวกเจ้าเป็น แล้วทรงให้พวกเจ้าตาย หลังจากนั้นก็ทรงให้พวกเจ้าเป็นอีก แท้จริงมนุษย์นั้นช่างเนรคุณยิ่ง

สำหรับทุกๆ ประชาชาติเราได้กำหนดพิธีทางศาสนาขึ้นโดยที่พวกเขาปฏิบัติพิธีนั้น ดังนั้นจงอย่าให้พวกเขาโต้แย้งเจ้าในกิจการนั้น และจงเรียกร้องเชิญชวนไปสู่พระผู้อภิบาลของเจ้า แท้จริงเจ้านั้นอยู่บนแนวทางที่เที่ยงธรรมแท้ๆ

และหากพวกเขาโต้แย้งเจ้า ก็จงกล่าวเถิดว่า อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ยิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำอยู่

อัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเจ้าในวันกิยามะฮ์ ในสิ่งที่พวกเจ้าได้ขัดแย้งกันในเรื่องนั้น

เจ้ามิรู้ดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงสิ่งนั้นอยู่ในบันทึกแล้ว แท้จริงในการนั้นเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

และพวกเขาสักการะบูชาสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นสิ่งที่พระองค์มิได้ประทานหลักฐานอันใดลงมาเพื่อให้บูชาสิ่งนั้น และไม่มีสำหรับพวกเขาซึ่งความรู้ (เพื่อเป็นหลักฐานในการกระทำ) เช่นนั้น และสำหรับผู้อธรรมนั้น ไม่มีผู้ช่วยเหลือใด

และเมื่อโองการทั้งหลายอันชัดแจ้งของเราได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเขา เจ้าจะเห็นใบหน้าของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเป็นสัญญาณแห่งความไม่พอใจ พวกเขาเกือบจะเข้าไปทำร้ายบรรดาผู้ที่อ่านโองการทั้งหลายของเราให้พวกเขาฟัง จงกล่าวเถิด (โอ้มุฮัมหมัด) ว่า จะให้ฉันแจ้งแก่พวกเจ้าทราบถึงสิ่งที่เลวร้ายยิ่งกว่านี้ไหม? มันคือไฟนรกที่อัลลอฮ์ได้ทรงสัญญาไว้แก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และมันคือที่ที่จะกลับไปที่เลวร้ายที่สุด!

โอ้มนุษย์เอ๋ย! อุทาหรณ์หนึ่งถูกยกมากล่าวไว้แล้ว ดังนั้นพวกเจ้าจงตั้งใจฟังให้ดี แท้จริงบรรดาที่พวกเจ้าวิงวอนขอความช่วยเหลืออื่นจากอัลลอฮ์นั้น พวกมันไม่สามารถจะให้บังเกิดแม้แต่แมลงวันตัวเดียว แม้ว่าพวกเขาจะรวมตัวกันเพื่อสร้างมันขึ้นมาก็ตาม และถ้าแมลงวันพาสิ่งใดหนีไปจากพวกมัน พวกมันก็ไม่สามารถจะเอามันกลับคืนมาได้จากแมลงวันนั้น มันช่างอ่อนแอทั้งผู้ขอและผู้ถูกขอ

พวกเขามิได้ให้เกียรติอัลลอฮ์ ตามที่ควรจะให้เกียรติต่อพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงเดชานุภาพโดยแท้จริง

อัลลอฮ์ทรงคัดเลือกบรรดาฑูตจากหมู่มลาอิกะฮ์และจากหมู่มนุษย์ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

พระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา และกิจการทั้งหลายจะถูกนำกลับไปยังอัลลอฮ์เท่านั้น

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย! พวกเจ้าจงก้ม (รูกั๊วะ) จงกราบ (สุญูด) และจงเคารพภักดีต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด และจงประกอบการดี แน่นอนพวกเจ้าจะได้ความสำเร็จ

และจงต่อสู้ในหนทางของอัลลอฮ์ ซึ่งเป็นการต่อสู้ที่แท้จริงเพื่อพระองค์ พระองค์ทรงคัดเลือกพวกเจ้า และพระองค์ไม่ได้ทรงทำให้เรื่องของศาสนาเป็นความลําบากแก่พวกเจ้าเลย คือศาสนาของอิบรอฮีมบรรพบุรุษของพวกเจ้า พระองค์ทรงขนานนามพวกเจ้าว่า "บรรดามุสลิม" ทั้งในคัมภีร์ก่อน ๆ และในอัลกุรอานนี้ เพื่อเราะซูลจะได้เป็นพยานต่อพวกเจ้า และพวกเจ้าจะได้เป็นพยานต่อปวงมนุษย์ ดังนั้นพวกเจ้าจงดํารงการละหมาด และจ่ายซะกาต และจงยึดมั่นต่ออัลลอฮ์ พระองค์คือพระผู้ทรงคุ้มครองพวกเจ้า พระองค์คือผู้คุ้มครองที่ดีเลิศ และพระผู้ทรงช่วยเหลือที่ดียิ่ง

บรรดาผู้ศรัทธาย่อมประสบความสำเร็จอย่างแน่นอน

พวกเขาคือบรรดาผู้ที่สงบสำรวมในการละหมาดของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่หลีกห่างจาก (การกระทำและการพูด) ที่ไร้สาระต่างๆ

และบรรดาผู้ที่จ่ายซะกาต

และพวกเขาคือบรรดาผู้ที่ปกป้องความปรารถนาทางเพศของพวกเขา

เว้นแต่แก่บรรดาภริยาของพวกเขา หรือผู้หญิงที่เป็นทาสที่อยู่ในการครอบครองของพวกเขา ในกรณีเช่นนั้นพวกเขาจะไม่ถูกตำหนิ

ฉะนั้นผู้ใดแสวงหาอื่นจากนั้น ชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้ละเมิด

และพวกเขาคือบรรดาผู้ที่เอาใจใส่ต่อสิ่งที่ได้รับมอบหมายของพวกเขา และรักษาคำมั่นสัญญาของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่รักษาการละหมาดของพวกเขา

พวกเขาเหล่านี้แหละ คือบรรดาผู้เป็นทายาท

ซึ่งพวกเขาจะได้รับมรดกสรวงสวรรค์ชั้นฟิรเดาซ์ พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

และโดยแน่นอนยิ่งเราได้สร้างมนุษย์มาจากแก่นแท้ของดิน

หลังจากนั้นเราได้ทำให้เขาเป็นเชื้ออสุจิ อยู่ในที่พักอันมั่นคง (คือมดลูก)

จากนั้นเราได้ทำให้เชื้ออสุจิกลายเป็นก้อนเลือด แล้วเราได้ทำให้ก้อนเลือดกลายเป็นก้อนเนื้อ แล้วเราได้ทำให้ก้อนเนื้อกลายเป็นกระดูก แล้วเราหุ้มกระดูกนั้นด้วยเนื้อ แล้วเราได้เป่าวิญญาณให้เขากลายเป็นอีกรูปร่างหนึ่ง ดังนั้นความจำเริญยิ่งแด่อัลลอฮ์ ผู้ทรงเป็นเลิศยิ่งแห่งปวงผู้สร้าง

หลังจากนั้น แท้จริงพวกเจ้าต้องตายอย่างแน่นอน

แล้วหลังจากนั้น แท้จริงพวกเจ้าจะถูกให้ฟื้นคืนชีพขึ้นในวันกิยามะฮ์

และแน่นอนยิ่งเราได้สร้างชั้นฟ้าทั้งเจ็ดไว้เบื้องบนพวกเจ้า และเราไม่ได้เพิกเฉยต่อสิ่งที่ถูกสร้างมา

และเราได้หลั่งน้ำลงมาจากฟากฟ้าด้วยปริมาณที่เหมาะสม แล้วเราได้ให้มันขังอยู่ในแผ่นดิน และแท้จริงเราสามารถที่จะทำให้มันเหือดหายไปได้อย่างแน่นอน

แล้วด้วยน้ำนั้นเราทำให้มันเป็นสวนหลากหลายแก่พวกเจ้ามีต้นอินทผลัม และต้นองุ่น ในสวนนั้นมีผลไม้มากมายสำหรับพวกเจ้า และส่วนหนึ่งพวกเจ้าก็บริโภคมัน

และ (เราได้ทำให้) ต้นไม้ชนิดหนึ่ง (มะกอก) ซึ่งงอกออกมาจากภูเขาซีนาย ซึ่งผลิตน้ำมันและเครื่องเคียงสำหรับผู้บริโภค

และแท้จริงในเรื่องปศุสัตว์ (อูฐ วัว แพะ แกะ) นั้นเป็นบทเรียนสำคัญสำหรับพวกเจ้า เราให้พวกเจ้าดื่มซึ่งสิ่งที่อยู่ในท้องของมัน (น้ำนม) และในเรื่องที่เกี่ยวกับมันยังมีประโยชน์อีกมากมายสำหรับพวกเจ้า และบางส่วนของประโยชน์นั้นพวกเจ้าบริโภคมัน

และพวกเจ้าถูกบรรทุกไว้บนหลังมันและบนเรือ

และแน่นอนยิ่ง เราได้ส่งนูห์ไปยังหมู่ชนของเขา ดังนั้นเขาได้กล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด สำหรับพวกเจ้านั้นไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ดังนั้นพวกเจ้าจะไม่ยำเกรงต่อพระองค์กระนั้นหรือ

แล้วบรรดาผู้มีอำนาจ (ผู้มีอิทธิพล บารมี) ที่ปฏิเสธศรัทธาในหมู่ชนของเขาได้กล่าวขึ้นว่า "เขาผู้นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นปุถุชนคนธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้า เพียงแต่เขาต้องการที่จะทำตัวให้โดดเด่นเหนือพวกเจ้า และหากอัลลอฮ์ประสงค์(ที่จะส่งเราะซูลมาจริงๆ) แน่นอนพระองค์ต้องส่งมะลาอิกะฮ์ลงมา เราไม่เคยได้ยินคำพูดเช่นนี้จากบรรพบุรุษของเราที่มาก่อนเราเลย"

"เขามิได้เป็นอะไรนอกจากเป็นคนบ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงอดทนคอยเขาสักระยะเวลาหนึ่ง"

เขา (ฮูด) ได้กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยเหลือข้า เพราะพวกเขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อข้า

ดังนั้น เราจึงได้วะฮีย์แก่เขาให้ต่อเรือต่อหน้าต่อตาของเราและพลันปฎิบัติตามคำสั่งของเรา ดังนั้นเมื่อคำบัญชาของเราได้มาถึง น้ำในเตาก็จะเดือดพุ่ง เจ้าจงบรรทุกสัตว์ทุกชนิดเป็นคู่ๆ และครอบครัวของเจ้าด้วย นอกจากผู้ที่คําประกาศิตได้บันทึกไว้ก่อนแล้ว (ให้หายนะ) ในหมู่พวกเขา (ที่ไม่ยอมศรัทธา) และเจ้าอย่าได้ขอช่วยเหลือจากข้าให้กับบรรดาผู้ที่อธรรม แท้จริงพวกเขาจะถูกให้จมน้ำตาย

ครั้นเมื่อเจ้า และผู้ที่อยู่ร่วมกับเจ้าได้ขึ้นไปอยู่บนเรือแล้ว ก็จงกล่าวเถิดว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงให้เรารอดพ้นจากหมู่ชนผู้อธรรม"

และจงกล่าวเถิดว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงให้ข้า ได้ลงที่พำนักที่มีความจำเริญ และพระองค์เท่านั้นเป็นผู้เลิศยิ่งในบรรดาผู้ให้พำนักทั้งหลาย"

แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณข้อเตือนสติมากหลาย (ที่บ่งบอกถึงความยิ่งใหญ่ของอัลลอฮ์) และแน่นอนที่สุดเราเป็นผู้ทดสอบปวงบ่าวของเรา

แล้วหลังจากพวกเขา เราได้บังเกิดชนอีกกลุ่มหนึ่ง (พวกอ๊าด)

ดังนั้นเราได้ส่งเราะซูลคนหนึ่ง (ฮูด) ไปยังพวกเขาซึ่งมาจากพวกเขา โดยเขาได้กล่าวว่า "พวกเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์เถิด ไม่มีพระเจ้าอื่นใดสำหรับพวกเจ้านอกจากพระองค์เท่านั้น ดังนั้นพวกเจ้าจะไม่ยำเกรง(ต่อพระองค์กระนั้นหรือ)"

และหัวหน้า (ผู้มีอำนาจ มีอิทธิพล) ที่ปฏิเสธศรัทธาและเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อวันปรโลกในหมู่ชนของพวกเขา และ (เป็นกลุ่มชนที่) เราได้ให้ความสำราญแก่พวกเขาใน (การใช้ชีวิต) โลกนี้ กล่าวว่า "เขาผู้นี้มิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นปุถุชนคนธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้า เขากินอาหารเช่นเดียวกับที่พวกเจ้ากิน และเขาดื่มเช่นเดียวกับพวกเจ้าดื่ม"

และหากพวกเจ้าเชื่อฟังมนุษย์ธรรมดาเช่นเดียวกับพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจะเป็นผู้ที่ขาดทุนอย่างแน่นอน

เขาสัญญากับพวกเจ้าใช่หรือไม่ว่า "แท้จริงเมื่อพวกเจ้าได้ตายไปแล้ว และพวกเจ้ากลายเป็นดินและกระดูก พวกเจ้าจะถูกฟื้นออกมาอีกครั้ง?!"

ห่างไกลเสียจริง ห่างไกลเสียจริง จากสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้

(การมีชีวิต) จะไม่มี นอกจากชีวิตของเราในโลกนี้เท่านั้น พวกเราตาย และ (บางคนก็เกิดขึ้นมา) มีชีวิต และพวกเราจะไม่ถูกให้ฟื้นคืนชีพมาอีก

"เขา (ฮูด) ไม่ใช่ผู้ใดอื่น นอกจากเป็นมนุษย์ธรรมดาที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์และเราจะไม่มีศรัทธาต่อเขาเป็นอันขาด"

เขา (ฮูด) กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า โปรดช่วยเหลือข้า เพราะพวกเขาปฏิเสธไม่ยอมเชื่อข้า"

พระองค์ตรัสว่า "หลังจากชั่วเวลาอีกเล็กน้อย พวกเขาจะกลายเป็นผู้เศร้าโศกเสียใจอย่างแน่นอน"

ดังนั้นเสียงกัมปนาทได้ผลาญชีวิตพวกเขาอย่างยุติธรรม แล้วเราได้ทำให้พวกเขากลายเป็นเศษขยะ ฉะนั้นความห่างไกล (จากเมตตาของอัลลอฮ์) จึงประสบแก่หมู่ชนผู้อธรรม

จากนั้นเราก็ได้สร้างชนรุ่นอื่นๆ ขึ้นหลังจากพวกเขา

ไม่มีประชาชาติใดที่จะได้รับการลงโทษก่อนกำหนดของมัน และก็จะไม่ล่าช้ากว่ากำหนดเช่นกัน

จากนั้นเราได้ส่งบรรดาเราะซูลของเราอย่างต่อเนื่อง ทุกครั้งที่เราะซูลได้มายังประชาชาติหนึ่ง พวกเขาก็ปฏิเสธเขา ดังนั้นเราจึงทำให้พวกเขาบางกลุ่ม (ได้พินาศ) ตามอีกบางกลุ่ม แล้วเราได้ทำให้พวกเขาเป็นเรื่องเล่าขาน ฉะนั้นความห่างไกล (จากเมตตาของอัลลอฮ์) จึงประสบแก่บรรดาผู้ไม่ศรัทธา

แล้วเราได้ส่งมูซาและพี่ชายของเขาคือฮารูน พร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเราและหลักฐานอันชัดแจ้ง

ไปยังฟีรเอาน์และพวกขุนนางผู้ใหญ่ของเขา ดังนั้นพวกเขาจึงเย่อหยิ่ง และพวกเขาเป็นหมู่ชนที่หยิ่งผยอง

ดังนั้น พวกเขากล่าวว่า "จะให้พวกเราศรัทธาต่อบุคคลทั้งสองที่เป็นมนุษย์เยี่ยงเรา ขณะที่พวกพ้องของเขาทั้งสองก็เป็นทาสรับใช้เรากระนั้นหรือ?!"

ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธไม่ยอมเชื่อฟังเขาทั้งสอง พวกเขาจึงอยู่ในหมู่ผู้พินาศ

และแท้จริงเราได้ให้คัมภีร์ (อัตเตารอต) แก่มูซา เพื่อพวกเขาจะได้อยู่ในทางนำ

และเราได้ทำให้ (อีซา) บุตรมัรยัม และมารดาของเขาเป็นสัญญาณหนึ่ง (ที่แสดงถึงความสามารถที่ยิ่งใหญ่ของเรา) และเราได้ให้ที่พักพิงแก่เขาทั้งสอง ณ ที่ราบสูงแห่งหนึ่ง เป็นที่พักอันสะดวกสบาย และมีธารน้ำไหล

โอ้บรรดาเราะซูลเอ๋ย พวกเจ้าจงบริโภคสิ่งที่ดี และจงประกอบคุณงามความดีเถิด แท้จริงข้ารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

แท้จริง นี่คือหมู่ชนของพวกเจ้าทั้งหลาย ซึ่งเป็นหมู่ชนหนึ่งเดียว (หมู่ชนเดียว) และข้าคือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงต่อข้าเถิด

แล้วพวกเขาก็แตกแยกกันในเรื่องศาสนาของพวกเขาออกเป็นหลายกลุ่ม แต่ละกลุ่มก็พอใจในสิ่งที่ตนเองยึดถือ

ดังนั้นเจ้า (มุฮัมหมัด) จงปล่อยพวกเขาให้อยู่ในความงมงายของพวกเขา จนกว่าจะถึงเวลาหนึ่ง (ที่ได้กำหนดไว้)

พวกเขาคิดหรือว่า ทรัพย์สินและลูกหลาน ที่เราได้มอบให้แก่พวกเขานั้น (ทำให้เข้าใจว่า)

เราได้รีบเร่งในการให้ความดีต่างๆ แก่พวกเขากระนั้นหรือ?! เปล่าเลย แต่พวกเขาไม่รู้สึกต่างหาก

แท้จริงบรรดาผู้ที่มีจิตใจที่ยำเกรงต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาจะเกรงกลัว

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่อสัญญาณต่าง ๆ แห่งพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่ไม่ตั้งภาคีต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่บริจาคซึ่งสิ่งใด ๆ ที่พวกเขาได้บริจาค โดยที่หัวใจของพวกเขานั้นเต็มเปี่ยมด้วยความหวั่นเกรง (เพราะพวกเขารู้ดีว่า) แท้จริงพวกเขาต้องกลับไปหาพระผู้อภิบาลของพวกเขา

ชนเหล่านั้น พวกเขารีบเร่งในการประกอบความดีทั้งหลาย และพวกเขาเป็นผู้รุดหน้าสู่ความดีเหล่านั้น

และเราจะไม่ทำให้เป็นภาระแก่ชีวิตใด ๆ มากเกินกว่าความสามารถที่จะแบกรับได้ และ ณ ที่เรานั้นมีบันทึกซึ่งจะบอกแต่ความจริงเท่านั้น โดยที่พวกเขาจะไม่ถูกอธรรมอย่างแน่นอน

แต่หัวใจของพวกเขา (ผู้ปฎิเสธศรัทธา) นั้นอยู่ในสภาพของการเมินเฉยต่อ (ความเข้าใจต่ออัลกุรอาน) นี้ และพวกเขายังมีการงานอื่นจากนั้นอีกมากมาย (ที่ไม่ดี) ที่พวกเขาเป็นผู้กระทำ

จนกระทั่งเมื่อเราได้คร่าชีวิตบรรดาผู้ที่อยู่ในความสุขสำราญในหมู่พวกเขาด้วยการลงโทษ เมื่อนั้นพวกเขาก็ตะโกนร้องลั่นขอความช่วยเหลือ

พวกเจ้าอย่าได้ตะโกนร้องขอความช่วยเหลือเลยในวันนี้ แท้จริงพวกเจ้าจะไม่ได้รับความช่วยเหลือจากเราหรอก

แน่นอนบรรดาโองการของเราได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเจ้ามาอย่างต่อเนื่อง แต่พวกเจ้าก็หันส้นเท้า (ถอยหลังกลับ) ตลอด

ในสภาพที่พวกเจ้านั้นหยิ่งผยองต่ออัลกุรอาน พร้อมกันนั้นพวกเจ้าจับกลุ่มสนทนากันใน (ทางที่ไม่ดีต่ออัลกุรอาน) ในเวลากลางคืน

พวกเขามิได้ใคร่ครวญพระดำรัส (ของเรา) กระนั้นหรือ หรือว่าได้มีมายังพวกเขาซึ่งสิ่งที่มิได้มีมายังบรรพบุรุษของพวกเขารุ่นก่อนๆ

หรือว่าพวกเขาไม่รู้จักเราะซูลของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงปฏิเสธต่อต้านเขา

หรือพวกเขากล่าวว่า "เขาผู้นั้น (มุหัมมัด) เป็นคนบ้า) "แต่แท้ที่จริงแล้ว เขาได้นำความจริงมายังพวกเขา แต่ส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้เกลียดชังความจริง

และหากว่าความจริงนั้นสนองตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขาแล้ว ชั้นฟ้าทั้งหลาย และแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในนั้นต้องเสียหายอย่างแน่นอน แต่ทว่าเราได้นำข้อเตือนสติของพวกเขา (คืออัลกุรอาน) มาให้พวกเขาแล้ว แต่พวกเขาเป็นผู้หันหลังให้กับข้อเตือนสติของพวกเขา

หรือเจ้าขอค่าจ้าง (ในการเผยแพร่ศาสนา) จากพวกเขากระนั้นหรือ แต่การให้ค่าจ้างของพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นดียิ่งกว่า และพระองค์เท่านั้นทรงเป็นเลิศยิ่งในหมู่ผู้ประทานปัจจัยยังชีพ

และแท้จริงแล้วเจ้าต้องทำการเชิญชวนพวกเขาไปสู่แนวทางอันเที่ยงธรรม

และแท้จริงบรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อวันปรโลกนั้น แน่นอนพวกเขาจะเป็นผู้ที่หันห่างจากแนวทางที่เที่ยงตรง

และหากเราเมตตาพวกเขา และเราได้ปลดเปลื้องความทุกข์ยากออกจากพวกเขาแล้ว แน่นอนพวกเขาก็ยังคงมั่วสุมอยู่ในความผยองของพวกเขาเช่นเดียวกับคนตาบอด

และโดยแน่แท้เราได้ทดสอบพวกเขาด้วยการลงโทษ แต่พวกเขาก็หาได้นอบน้อมต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาไม่ และพวกเขาก็ไม่ยอมถ่อมตน

จนกระทั่งเมื่อเราเปิดประตูแห่งการลงโทษอันสาหัสแก่พวกเขา เมื่อนั้นพวกเขาก็เป็นผู้ที่ท้อแท้สิ้นหวัง

และพระองค์เป็นผู้สร้างสัมผัสการฟัง การเห็น และหัวใจให้แก่พวกเจ้า แต่เพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าขอบคุณ

และพระองค์เป็นผู้ทรงสร้าง ผู้ทรงทำให้พวกเจ้าได้กระจายในแผ่นดิน และยังพระองค์เท่านั้นคือที่พวกเจ้าจะถูกรวบรวมกลับไปหา

และพระองค์เป็นผู้ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย และพระองค์ทรงสิทธิในการสับเปลี่ยนหมุนเวียนกลางคืนกลางวัน พวกเจ้ามิได้ใช้สติปัญญาพิจารณาหรอกหรือ

แต่ทว่าพวกเขาก็ยังคงกล่าวเหมือนชนชาติก่อนๆ ได้กล่าวไว้

พวกเขาได้กล่าวว่า เมื่อเราได้ตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นฝุ่นดินและกระดูกป่น เราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งกระนั้นหรือ?

แท้จริงเราและบรรพบุรุษของเราได้ถูกสัญญามาก่อนแล้วในเรื่องนี้ มันมิใช่อะไรอื่น นอกจากเป็นนิยายเหลวไหลของคนสมัยก่อนเท่านั้น

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แผ่นดินนี้และผู้ที่อยู่ในนั้นเป็นของใคร หากพวกเจ้ารู้

พวกเขาจะกล่าวว่า มันเป็นของอัลลอฮ์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ถ้าเช่นนั้น พวกเจ้าจะไม่พิจารณาใคร่ครวญหรือ?

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ใครเป็นเจ้าของชั้นฟ้าทั้งเจ็ด และเป็นเจ้าของบัลลังก์อันยิ่งใหญ่

พวกเขาจะกล่าวว่า มันเป็นของอัลลอฮ์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ถ้าเช่นนั้น พวกเจ้าจะไม่ยำเกรง (การลงโทษของ) พระองค์หรือ?

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "ผู้ใดเล่าซึ่งอำนาจการครอบครองอาณาจักรแห่งสรรพสิ่งทั้งปวงจะอยู่ในมือของเขา และเขาเป็นผู้ปกป้องคุ้มครอง และจะไม่มีผู้ใดปกป้องคุ้มครอง (จากการลงโทษของ) เขา หากพวกเจ้ารู้

พวกเขาจะกล่าวว่า มันเป็นของอัลลอฮ์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ถ้าเช่นนั้น พวกเจ้าถูกล่อลวงให้หันเหได้อย่างไรเล่า?

มิใช่เช่นนั้นดอก แท้จริงแล้ว เราได้นำความจริงมาให้พวกเขา และแท้จริงพวกเขาเป็นกลุ่มชนที่กล่าวเท็จอย่างแท้จริง

อัลลอฮฺไม่ทรงมีบุตร และไม่มีพระเจ้าอื่นใดเคียงคู่กับพระองค์ หาก(มีพระเจ้าหลายองค์)แน่นอนพระเจ้าแต่ละองค์ก็จะเอาสิ่งที่ตนสร้างไปเสียหมด และพระเจ้าบางองค์ในหมู่พวกเขาก็จะมีอำนาจเหนืออีกบางองค์ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ จากสิ่งที่พวกเขากล่าวหา

พระองค์ผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับและสิ่งที่เปิดเผย ดังนั้นพระองค์ทรงสูงส่งเหนือทุกสิ่งที่พวกเขาได้ตั้งเป็นภาคี

จงกล่าวเถิด (มุหัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า หากพระองค์จะทรงให้ข้าได้เห็นสิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้

ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงอย่าให้ข้า อยู่ในหมู่พวกอธรรมเลย

และแท้จริงเราเป็นผู้ที่มีความสามารถอย่างแน่นอนที่จะให้เจ้าได้เห็นสิ่งที่เราได้สัญญากับพวกเขาไว้

เจ้าจงปราบความชั่วด้วยสิ่งที่ดียิ่ง เรารู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขากล่าวหา

และจงกล่าวเถิด (มุหัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ให้พ้นจากเสียงกระซิบกระซาบของชัยฏอน

และข้าขอความคุ้มครองต่อพระองค์ ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ให้พ้นจากการที่พวกเขาจะเข้าไกล้ข้า

จนกระทั่งเมื่อความตายได้มาหาคนใดคนหนึ่งในหมู่พวกเขา เขาก็จะกล่าวขึ้นว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดให้ข้า กลับไปมีชีวิตอีกครั้งด้วยเถิด

เพื่อข้าจะได้ประกอบคุณงามความดีที่ข้าได้ละทิ้งไป มันจะไม่เกิดขึ้นอย่างแน่นอน มันเป็นเพียงถ้อยคำที่เขากล่าวมันไว้เท่านั้น และเบื้องหน้าของพวกเขานั้นมีโลกบัรซัค จนกระทั่งถึงวันที่พวกเขาจะถูกฟื้นคืนชีพขึ้นมา

ดังนั้นเมื่อสังข์ได้ถูกเป่าขึ้น ความสัมพันธ์ทางเครือญาติระหว่างพวกเขาในวันนั้นจะไม่มีอีกต่อไป และพวกเขาจะไม่มีการไต่ถามซึ่งกันและกัน

ดังนั้นผู้ใดที่ตราชูของเขาหนัก ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นผู้ประสบความสำเร็จ

และผู้ใดที่ตราชูของเขาเบา ชนเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ทำให้ตัวของพวกเขาขาดทุน พวกเขาจะพำนักอยู่ในนรกตลอดกาล

ไฟนรกจะเผาไหม้ใบหน้าของพวกเขา และพวกเขาจะมีใบหน้าที่บูดเบี้ยวในนรกนั้น

โองการทั้งหลายของเรามิได้ถูกนำมาอ่านแก่พวกเจ้าหรอกหรือ แล้วพวกเจ้าก็ปฏิเสธไม่ยอมเชื่อมัน

พวกเขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเราความชั่วช้าเลวทรามของเราได้ครอบงำเรา และพวกเราเป็นหมู่ชนผู้หลงทาง

ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงโปรดนำพวกเราออกจากนรกด้วยเถิด ถ้าหากเรากลับไปทำความชั่วอีก แน่นอนพวกเราคือผู้อธรรมอย่างแท้จริง

พระองค์ ตรัสว่า พวกเจ้าจงอยู่ในนั้นอย่างต่ำต้อยเถิด และอย่าได้พูดกับข้าอีก

แท้จริงมีหมู่ชนกลุ่มหนึ่งจากปวงบ่าวของฉัน พวกเขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พวกเราได้ศรัทธาต่อพระองค์ ดังนั้นขอพระองค์โปรดอภัยให้แก่เรา และทรงเมตตาต่อเราด้วยเถิด และพระองค์เท่านั้น ทรงเป็นผู้เมตตาที่ดียิ่ง

แล้วพวกเจ้าได้ดูถูกเหยียดหยามพวกเขา จนกระทั่ง (การกระทำเช่นนั้นแก่พวกเขา) ทำให้พวกเจ้าลืมนึกถึงข้า และพวกเจ้าก็หัวเราะเยาะเย้ยพวกเขา

แท้จริงข้าได้ตอบแทนรางวัลให้แก่พวกเขาแล้วในวันนี้ เพราะความอดทนของพวกเขา (ที่ได้อดทนกันมา) แท้จริงพวกเขาเท่านั้นเป็นผู้ได้รับชัยชนะ

พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้าพำนักอยู่ในแผ่นดินนานกี่ปี

พวกเขากล่าวตอบว่า เราได้พำนักอยู่วันเดียวหรือส่วนหนึ่งของวันเท่านั้น ขอพระองค์โปรดถามนักคำนวณที่เชี่ยวชาญเถิด

พระองค์ตรัสว่า พวกเจ้ามิได้พำนักเว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น หากพวกเจ้ารู้อย่างแท้จริง

พวกเจ้าคิดหรือว่า แท้จริงเราได้บังเกิดพวกเจ้ามาโดยไร้ประโยชน์ และแท้จริงพวกเจ้าจะไม่กลับไปหาเรากระนั้นหรือ

ดังนั้นความสูงส่งเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจอย่างแท้จริง ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ผู้ทรงเป็นเจ้าแห่งบัลลังก์อันทรงเกียรติ

และผู้ใดวิงวอนขอจากพระเจ้าอื่นคู่เคียงกับอัลลอฮฺ ทั้งที่ไม่มีหลักฐานใดๆเลยที่พิสูจน์แก่เขาในการนี้ ดังนั้นการคิดบัญชีของเขาที่แท้จริงอยู่ที่พระผู้อภิบาลของเขา แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ประสบความสำเร็จ

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงอภัยและทรงเมตตา และพระองค์เท่านั้นคือผู้ทรงเมตตาที่ดียิ่ง

นี่คือซูเราะฮ์หนึ่งที่เราได้ประทานลงมา และเราได้กำหนดเป็นข้อบังคับ และเราได้ประทานสัญญาณต่างๆ ที่ชัดแจ้งลงมาในซูเราะฮ์นั้น เพื่อพวกเจ้าจักได้รำลึกใคร่ครวญ

หญิง (โสด) และชาย (โสด) ที่ผิดประเวณีนั้น พวกเจ้าจงโบยทั้งสองนั้นคนละหนึ่งร้อยที และอย่าให้ความสงสารต่อทั้งสองนั้นมายับยั้งการปฎิบัติของพวกเจ้าต่อบทบัญญัติของอัลลอฮ์เป็นอันขาด หากพวกเจ้าศรัทธาต่ออัลลอฮ์และวันปรโลก และจงให้กลุ่มหนึ่งของบรรดาผู้ศรัทธาเป็นพยานในการลงโทษเขาทั้งสอง

ชายที่ผิดประเวณีจะไม่สมรสกับใครนอกจากกับหญิงที่ผิดประเวณีหรือหญิงมุชริกะฮ์ และหญิงที่ผิดประเวณีจะไม่มีใครสมรสกับนางนอกจากกับชายที่ผิดประเวณีหรือชายมุชริก และ (การสมรสกับชายหญิงที่ทำซินานั้น) เป็นที่ต้องห้ามแก่บรรดาผู้ศรัทธา

และบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายบรรดาหญิงบริสุทธิ์ แล้วพวกเขามิได้นำพยานสี่คนมา พวกเจ้าจงโบยพวกเขาแปดสิบที และพวกเจ้าอย่ารับการเป็นพยานของพวกเขาเป็นอันขาด และชนเหล่านั้นพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

นอกจากบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัวหลังจากนั้น และพวกเขาปรับปรุงตัวเองให้ดีขึ้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

และบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายภรรยาของพวกเขา และสำหรับพวกเขาไม่มีพยานนอกจากตัวของพวกเขาเท่านั้น ก็ให้การเป็นพยานของคนหนึ่งในหมู่พวกเขานั้น (ด้วยการกล่าวคำ) สาบานต่ออัลลอฮ์สี่ครั้งว่า แท้จริงเขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้พูดจริง

และครั้งที่ห้าให้เขากล่าวว่า แท้จริงการสาปแช่งของอัลลอฮ์จงมีแด่เขา หากเขาเป็นผู้ที่กล่าวเท็จ

และพวกเขาจะทำให้นางพ้นจากการลงโทษ เมื่อนางกล่าวคำสาบานต่ออัลลอฮ์สี่ครั้ง ว่าเขาเป็นหนึ่งในหมู่ผู้กล่าวเท็จ

และครั้งที่ห้าให้นางกล่าวว่า แท้จริงความกริ้วของอัลลอฮ์จงมีแด่นางเอง หากเขาเป็นผู้ที่พูดจริง

หากมิใช่เพราะความโปรดปรานของอัลลอฮ์ และความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อพวกท่าน และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงตอบรับการกลับใจ ผู้ทรงปรีชาญาณ (พระองค์คงจะทรงลงโทษพวกท่าน)

แท้จริงบรรดาผู้ที่นำข่าวเท็จมานั้น พวกเขาเป็นบุคคลกลุ่มหนึ่งจากพวกเจ้า พวกเจ้าอย่าได้คิดว่ามันเป็นผลร้ายแก่พวกเจ้า แต่ว่ามันเป็นผลดีแก่พวกเจ้า สำหรับทุกคนในพวกเขานั้นคือสิ่งที่เขาได้ขวนขวายไว้จากการทำบาป ส่วนผู้ที่มีบทบาทมากในเรื่องนี้ในหมู่พวกเขานั้น เขาจะได้รับการลงโทษอย่างมหันต์

ทำไมตอนที่พวกเจ้าได้ยินเรื่องโกหกนี้ บรรดาผู้ศรัทธาชายและหญิง จึงไม่คิดในทางที่ดีต่อตัวของพวกเขาเอง (พี่น้องของพวกเขาที่เป็นผู้ศรัทธา) และกล่าวว่า "นี่เป็นการใส่ร้ายอย่างชัดเจน"

ทำไมพวกเขาจึงไม่นำพยานสี่คนมายืนยัน หากพวกเขาไม่นำพยานเหล่านั้นมาแล้ว ดังนั้นชนเหล่านั้น ณ อัลลอฮ์แล้ว คือกลุ่มชนผู้กล่าวเท็จ

หากมิใช่เพราะความโปรดปรานและความเมตตาของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้าในโลกนี้และโลกหน้า แน่นอนพวกเจ้าคงจะต้องได้รับการลงโทษอันใหญ่หลวงสำหรับ (ความเท็จ) ที่พวกเจ้าได้กระทำลงไป

(จงรำลึก) ขณะที่พวกเจ้าได้รับ (ข่าวเท็จ) จากปากต่อปากของพวกเจ้า และพวกเจ้าพูดด้วยปากของพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าไม่รู้แม้แต่น้อย และพวกเจ้าคิดว่ามันเป็นเรื่องเล็กน้อย แต่ ณ อัลลอฮ์นั้นมันเป็นเรื่องใหญ่

ตอนที่พวกเจ้าได้ยินเรื่องนั้น ทำไมพวกเจ้าจึงไม่กล่าวว่า ไม่บังควรที่เราจะพูดถึงเรื่องนี้ มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ นี่มันเป็นการกล่าวร้ายอย่างมหันต์

อัลลอฮ์ทรงตักเตือนพวกเจ้า เพื่อมิให้กลับไปประพฤติเช่นนี้อีกเป็นอันขาด หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธา

และอัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการทั้งหลายอย่างชัดเจนแก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ชอบที่จะให้เรื่องลามกอนาจารแพร่หลายไปในหมู่ผู้ศรัทธานั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างเจ็บปวด ทั้งในโลกนี้และโลกหน้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้และพวกเจ้าไม่รู้

และหากมิใช่เพราะความโปรดปรานและความเมตตาของพระองค์ที่มีต่อพวกเจ้า และ (หากมิใช่เพราะ) อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงเอ็นดู ผู้ทรงปราณีเสมอ (แน่นอน พวกเจ้าจะถูกลงโทษทันที)

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าปฎิบัติตามแนวทางของชัยฏอนเถิด และผู้ใดปฎิบัติตามแนวทางของชัยฏอน ดังนั้น แท้จริงมันจะเสี้ยมสอนการลามกและความชั่ว และหากมิใช่เกียรติศักดิ์แห่งอัลลอฮ์แก่พวกเจ้า และความเมตตาของพระองค์แล้ว ก็จะไม่มีผู้ใดเลยในหมู่พวกเจ้าจะผ่องแผ้วได้ แต่อัลลอฮ์ทรงทำให้ผ่องแผ้วแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และผู้มีเกียรติและผู้มั่งคั่งในหมู่พวกเจ้าอย่าได้สาบานที่จะไม่ให้ (ความช่วยเหลือ) แก่ญาติมิตร คนยากจน และผู้อพยพในหนทางของอัลลอฮ์ และพวกเขาจงอภัยและยกโทษ (ให้แก่พวกเขาเถิด) พวกเจ้าไม่ชอบหรือที่จะให้อัลลอฮ์อภัยให้แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

แท้จริงบรรดาผู้ที่ใส่ร้ายบรรดาสตรีผู้รักษาเกียรติของพวกเธอ ผู้ซึ่งไม่คิดชั่วใด ๆ และผู้ศรัทธานั้นจะถูกสาปแช่ง (โดยอัลลอฮ์) ทั้งในโลกนี้และในโลกหน้า และพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันมหันต์

ในวันที่ลิ้น มือ และเท้าของพวกเขาจะเป็นพยานกล่าวโทษพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

ในวันนั้น อัลลอฮ์จะทรงตอบแทนแก่พวกเขาอย่างครบถ้วนตามที่พวกเขาสมควรได้รับ และพวกเขาจะรู้ว่า แท้จริงอัลลอฮ์คือผู้ทรงสัจจะที่แท้จริง ผู้ทรงเปิดเผย

คำพูดที่ไม่ดีย่อมคู่ควรกับคนที่ไม่ดี และคนที่ไม่ดีย่อมคู่ควรกับคำพูดที่ไม่ดี และคำพูดที่ดีย่อมคู่ควรกับคนดี และคนดีย่อมคู่ควรกับคำพูดที่ดี ชนเหล่านั้นเป็นผู้บริสุทธิ์จากสิ่งที่พวกเขากล่าวหา สำหรับพวกเขา (ผู้ถูกกล่าวหา) จะได้รับการอภัยโทษและเครื่องยังชีพอันมีเกียรติ

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าเข้าไปในบ้านใด อื่นจากบ้านของพวกเจ้า จนกว่าจะขออนุญาตและให้สลามแก่เจ้าของบ้านเสียก่อน เช่นนั้นแหละเป็นการดีสำหรับพวกเจ้า เพื่อว่าพวกเจ้าจะใคร่ครวญ

ดังนั้นหากพวกเจ้าไม่พบผู้ใดในบ้านนั้นก็อย่าเข้าไปจนกว่าจะได้รับอนุญาตแก่พวกเจ้า และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเจ้าว่า จงกลับไป ก็จงกลับไป มันบริสุทธิ์กว่าสำหรับพวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ไม่ถือเป็นความผิดแก่พวกเจ้าที่จะเข้าไปในสถานที่ใดที่มิใช่เป็นที่พักอาศัย ซึ่ง ณ ที่นั้นมีสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์ทรงรู้ดีสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผยและสิ่งที่พวกเจ้าปกปิด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้มีศรัทธาชาย ให้พวกเขาลดสายตาของพวกเขาลงต่ำ และให้พวกเขาปกป้องอวัยวะเพศของพวกเขา นั่นเป็นการบริสุทธิ์ยิ่งแก่พวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเขากระทำ

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แก่บรรดาผู้ศรัทธาหญิง (มุอ์มินะฮ์) ให้พวกนางลดสายตาของพวกนางลงต่ำ และให้พวกนางปกป้องอวัยวะเพศของพวกนาง และอย่าเปิดเผยความงามของพวกนางเว้นแต่สิ่งที่ปรากฏเท่านั้น และให้พวกนางปิดด้วยผ้าคลุมศีรษะของพวกนางลงมาปิดหน้าอกของพวกนาง และอย่าเปิดเผยความงามของพวกนางเว้นแต่แก่สามีของพวกนาง หรือบิดาของพวกนาง หรือบิดาของสามีของพวกนาง หรือลูกชายของพวกนาง หรือลูกชายของสามีของพวกนาง หรือพี่น้องชายของพวกนาง หรือลูกชายของพี่น้องชายของพวกนาง หรือลูกชายของพี่น้องสาวของพวกนาง หรือพวกผู้หญิงของพวกนาง หรือคนที่อยู่ในการครอบครองของพวกนาง (ทาสและทาสี) หรือทาสชายที่ไม่มีความรู้สึกทางเพศ หรือเด็กที่ยังไม่รู้ถึงลักษณะส่วนตัวของผู้หญิง และอย่าให้นางกระทืบเท้าของพวกนางเพื่อดึงดูดความสนใจไปที่ความงามที่ซ่อนเร้นของพวกนาง และพวกเจ้าจงหันเข้าหาอัลลอฮ์ด้วยการสำนึกผิดร่วมกัน โอ้บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย เพื่อว่าพวกเจ้าจะได้รับความสำเร็จ

และพวกเจ้าจงจัดการแต่งงานให้แก่ผู้เป็นโสดในหมู่พวกเจ้า และเหล่าคนดีจากเหล่าทาสของพวกเจ้า และเหล่าทาสีของพวกเจ้า หากพวกเขายากจน อัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นจากความโปรดปรานของพระองค์ และอัลลอฮ์คือพระผู้ทรงไพบูลย์ พระผู้ทรงรอบรู้

และบรรดาผู้ที่ยังไม่มีโอกาสแต่งงาน ก็จงให้พวกเขาสงวนตัวไว้จนกว่าอัลลอฮ์จะทรงให้พวกเขาร่ำรวยขึ้นจากความโปรดปรานของพระองค์ และบรรดาผู้ที่อยู่ภายใต้การครอบครองของเจ้า (ทาส) ที่ต้องการจะไถ่ตัวให้เป็นอิสระ พวกเจ้าจงทำสัญญากับพวกเขา หากพวกเจ้าพบสิ่งที่ดีบางอย่างในตัวของพวกเขา และจงบริจาคแก่พวกเขาซึ่งทรัพย์สมบัติของอัลลอฮ์ที่พระองค์ได้ทรงประทานแก่พวกเจ้า และพวกเจ้าอย่าบังคับบรรดาทาสีของพวกเจ้าให้ผิดประเวณีเพื่อพวกเจ้าจะได้รับผลประโยชน์แห่งการดำรงชีวิตในโลกนี้ หากพวกนางประสงค์จะอยู่อย่างบริสุทธิ์ และผู้ใดบังคับพวกนางเช่นนั้น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นทรงอภัย ผู้ทรงเมตตา แด่พวกพวกนางหลังจากที่ถูกบังคับ

และโดยแน่นอน เราได้ประทานซี่งโองการทั้งหลายอันชัดแจ้งแก่พวกเจ้าแล้ว และอุทาหรณ์จากบรรดาผู้ได้ล่วงลับไปก่อนพวกเจ้า และข้อตักเตือนแก่บรรดาผู้ยำเกรง

อัลลอฮ์ทรงเป็นแสงประทีปแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน อุปมาแสงประทีปของพระองค์เสมือนดั่งช่องตามผนังที่มีตะเกียง ตะเกียงนั้นอยู่ในโคมแก้ว โคมแก้วเป็นเสมือนดวงดาวที่ประกายแสง ถูกจุดจากน้ำมันของต้นไม้ที่มีความจำเริญคือต้นมะกอก มันมิได้อยู่ทางตะวันออก และมิได้อยู่ทางตะวันตก น้ำมันของมันแทบประกายแสงออกมา แม้นว่าไฟมิได้ไปกระทบมัน ดวงประทีปซ้อนดวงประทีป อัลลอฮ์ทรงนำทางด้วยแสงประทีปของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และอัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ทั้งหลายนี้เพื่อมนุษยชาติ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

(แสงสว่างแห่งฮิดายะฮ์ของอัลลอฮ์นั้นได้เจิดจรัสอย่างชัดแจ้งโดยเฉพาะอย่างยิ่ง)ในบรรดาเคหาสน์ที่อัลลอฮ์ทรงอนุญาตให้ยกย่อง และให้พระนามของพระองค์ถูกรำลึกอยู่เสมอ เพื่อที่จะแซ่ซ้องสดุดีแด่พระองค์ในนั้น ทั้งในยามเช้าและยามพลบค่ำ

บรรดาบุรุษผู้ที่การค้าและการขายไม่ได้ทำให้พวกเขาหันห่างออกจากการรำลึกถึงอัลลอฮ์ และการดํารงละหมาด และการจ่ายซะกาต โดยที่พวกเขากลัววันที่หัวใจจะปวดร้าวและสายตาจะเหลือกลาน

เพื่ออัลลอฮ์จะทรงตอบแทนพวกเขาอย่างดีเยี่ยมตามที่พวกเขาได้กระทำไว้ และพระองค์จะทรงเพิ่มให้พวกเขาอีกจากความโปรดปรานของพระองค์ และอัลลอฮ์ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์โดยไม่จำกัดจำนวน

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น การงานของพวกเขาเปรียบเสมือนภาพลวงตาในที่ราบโล่งเตียน คนกระหายน้ำคิดว่ามันเป็นแอ่งน้ำ เมื่อพวกเขามาถึงมันเขาจะไม่พบสิ่งใดเลย แต่เขาได้พบอัลลอฮ์ทรงอยู่ประจันหน้าเขา แล้วพระองค์ได้ทรงชำระบัญชีการงานของเขาอย่างครบถ้วน และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงฉับพลันในการชำระ

หรือเปรียบเสมือนความมืดทึบทั้งหลายในท้องทะเลลึก มีคลื่นซ้อนคลื่นท่วมมิดตัวเขาและเบื้องบนของมันก็มีเมฆหนาทึบ เป็นความมืดทึบทับซ้อนกันชั้นแล้วชั้นเล่า เมื่อเขาเอามือของเขาออกมา เขาแทบจะมองไม่เห็นมันเลย และผู้ใดที่อัลลอฮ์ไม่ทรงทำให้เขาได้รับแสงสว่าง เขาก็จะไม่ได้รับแสงสว่างเลย

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น คือพระองค์ผู้ซึ่งที่ทุกสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และนกที่กางปีกอยู่ ต่างก็แซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ทั้งหมดนั้นต่างก็รู้การสวดขอพรของเขาและการแซ่ซ้องสดุดีของเขา และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขากระทำ

และอำนาจแห่งชั้นฟ้าและแผ่นดินล้วนเป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ผู้เดียวเท่านั้น และยังพระองค์นั้นคือการกลับคืนสู่จุดหมายปลายทาง

เจ้าไม่ได้เห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงให้เมฆลอย แล้วทรงทำให้ประสานตัวกัน แล้วทรงทำให้รวมกันเป็นกลุ่มก้อน แล้วเจ้าก็จะเห็นฝนโปรยลงมาจากกลุ่มเมฆนั้น และพระองค์ทรงให้มันตกลงมาจากฟากฟ้า มีขนาดเท่าภูเขา ในนั้นมีลูกเห็บ แล้วพระองค์จะทรงให้มันหล่นลงมาโดนผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์จะทรงให้มันผ่านพ้นไปจากผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ แสงประกายของสายฟ้าแลบเกือบจะเฉี่ยวสายตาของผู้ที่มองดู

อัลลอฮฺทรงผลัดเปลี่ยนกลางคืนและกลางวัน แท้จริงในลักษณะเช่นนั้น แน่นอนมันเป็นบทเรียนสำหรับปวงผู้มีสายตา(พิจารณา)

และอัลลอฮ์ทรงให้บังเกิดสิ่งมีชีวิตทุกชนิดจากน้ำ ดังนั้นในหมู่พวกมัน จะมีสิ่งที่เคลื่อนย้ายด้วยท้องของมัน และในหมู่พวกมันจะมีสิ่งที่เดินด้วยสองเท้า และในหมู่พวกมันจะมีสิ่งที่เดินด้วยสี่เท้า อัลลอฮ์จะทรงบังเกิดสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

โดยแน่นอน เราได้ประทานลงมาซึ่งโองการทั้งหลายอันชัดแจ้ง และอัลลอฮ์ทรงนำทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ไปยังทางที่เที่ยงตรง

และพวกเขากล่าวกันว่า เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์และเราะซูล และเราเชื่อฟังปฏิบัติตาม แล้วหลังจากนั้นส่วนหนึ่งจากพวกเขาก็หนีห่างออกไป และพวกเหล่านั้นมิใช่ผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง

และเมื่อพวกเขาถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ เพื่อเขา (มุฮัมหมัด) ตัดสินระหว่างพวกเขา เมื่อนั้นฝ่ายหนึ่งจากพวกเขากลับเป็นผู้ผินหลัง(ไม่ยอมไป)

และถ้าความจริงอยู่ข้างพวกเขาแล้ว พวกเขาจะรีบมาหาเขา (มุฮัมหมัด) อย่างนอบน้อม

ในหัวใจของพวกเขามีโรคกระนั้นหรือ หรือว่าพวกเขาสงสัย หรือว่าพวกเขากลัวว่าอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์จะลำเอียงในการตัดสินต่อพวกเขา มิใช่เช่นนั้นดอก พวกเขาเหล่านั้นเป็นผู้อธรรมต่างหาก

แท้จริงคำกล่าวสนองของบรรดาผู้ศรัทธา เมื่อพวกเขาถูกเรียกร้องไปสู่อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์เพื่อตัดสินระหว่างพวกเขา พวกเขาจะกล่าวว่า เราเชื่อฟังและเราปฏิบัติตาม และชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนผู้ประสบความสำเร็จ

และผู้ใดเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ และเกรงกลัวอัลลอฮ์และยำเกรงต่อพระองค์แล้ว ดังนั้น ชนเหล่านั้นคือกลุ่มชนผู้ที่ได้รับชัยชนะ

และพวกเขาได้สาบานต่ออัลลอฮ์ด้วยการสาบานอย่างแข็งขันว่า หากเจ้ามีคำสั่งแก่พวกเขา แน่นอนพวกเขาก็จะออกไป จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าอย่าสาบานเลย การเชื่อฟัง (ของพวกเจ้านั้น) เป็นที่รู้กันดี แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงเชื่อฟังอัลลอฮ์ และจงเชื่อฟังเราะซูล หากพวกเขาหนีห่างออกไป แท้จริงหน้าที่ของเขา (เราะซูล) คือสิ่งที่ได้ถูกมอบหมาย และหน้าที่ของพวกเจ้าคือสิ่งที่ได้ถูกมอบหมายเช่นกัน และหากพวกเจ้าเชื่อฟังเขาแล้ว พวกเจ้าก็จะอยู่ในทางนำ และไม่มีหน้าที่อื่นใดแก่เราะซูล นอกจากการเผยแพร่อันชัดแจ้งเท่านั้น

อัลลอฮ์ทรงสัญญากับบรรดาผู้คนในหมู่พวกเจ้าที่ศรัทธา และประกอบการดีว่า แน่นอนพระองค์จะทรงให้พวกเขาเป็นผู้สืบช่วงปกครองแผ่นดิน ดังที่พระองค์เคยทรงให้บรรดาชนก่อนพวกเขาเป็นผู้สืบช่วงมาก่อนแล้ว และพระองค์จะทรงทำให้ศาสนาของพวกเขาที่พระองค์ทรงโปรดปรานเป็นที่มั่นคงเป็นเกียรติแก่พวกเขา และแน่นอนพระองค์จะทรงเปลี่ยนแปลงพวกเขาจากการใช้ชีวิตที่อยู่ในความหวาดกลัวสู่ความสงบสุข โดยที่พวกเขาเคารพภักดีต่อข้า ไม่ตั้งภาคีอื่นใดต่อข้า และผู้ใดปฏิเสธศรัทธาหลังจากนั้น ดังนั้น ชนเหล่านั้นแหละ พวกเขาคือผู้ฝ่าฝืน

และพวกเจ้าจงดำรงการละหมาด จงจ่ายซะกาต และจงเชื่อฟังเราะซูล แน่นอนพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

และเจ้า (มุฮัมหมัด) อย่าคิดว่า บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะทำให้เกิดความอ่อนแอ (แก่ข้าในการลงโทษพวกเขา) ในแผ่นดินนี้ และที่พำนักของพวกเขาคือไฟนรก และมันชั่งเป็นปลายทางที่ชั่วช้าแน่นอน

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย จงให้บรรดาผู้ที่อยู่ในการครอบครองของพวกเจ้า (ทาส) และบรรดาผู้ที่ยังไม่บรรลุศาสนภาวะในหมู่พวกเจ้า ขออนุญาตพวกเจ้าสามเวลาคือ ก่อนเวลาละหมาดฟัจญ์ริ และเวลาพวกเจ้าเปลื้องเสื้อผ้าในเวลากลางวัน และหลังจากเวลาละหมาดอิชาอ์ ทั้งสามนี้เป็นเวลาส่วนตัวสำหรับพวกเจ้า นอกเหนือจากเวลานี้แล้วมันไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกเจ้าและแก่พวกเขา เพราะพวกเขาวนเวียนรับใช้บางคนในหมู่พวกเจ้า เช่นนั้นแหละอัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการทั้งหลายให้เป็นที่ชัดแจ้งแก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

และเมื่อเด็กๆ ในหมู่พวกเจ้าบรรลุศาสนภาวะ ก็จงให้พวกเขาขออนุญาตเช่นเดียวกับบรรดาชนก่อนหน้าพวกเขาได้ขออนุญาต เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการทั้งหลายของพระองค์ให้เป็นที่ชัดแจ้งแก่พวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

และบรรดาหญิงสูงอายุที่ไม่ปรารถนาจะแต่งงานแล้ว ไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกนางถอดเสื้อผ้าชั้นนอกออกโดยไม่เผยให้เห็นความงามของนาง และหากพวกนางงดเว้น (จากการกระทำในลักษณะนั้น) ก็จะเป็นการดีแก่พวกนาง และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

ไม่เป็นการลำบากใจอันใดแก่คนตาบอด คนพิการ และคนป่วย และไม่เป็นการลำบากใจอันใดแก่ตัวของพวกเจ้าที่จะรับประทานอาหารที่บ้านของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาพ่อของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาแม่ของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาพี่ชายน้องชายของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาพี่สาวน้องสาวของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาลุง อาชายของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาป้า อาสาวของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาลุง น้าชายของพวกเจ้า หรือบ้านของบรรดาป้า น้าสาวของพวกเจ้า หรือบ้านที่พวกเจ้าครอบครองกุญแจของมัน หรือบ้านของเพื่อนๆ ของพวกเจ้า ไม่เป็นการลำบากใจอันใดแก่พวกเจ้าที่จะร่วมรับประทานกันเป็นหมู่หรือแยกกัน เมื่อพวกเจ้าจะเข้าไปในบ้านก็จงกล่าวสลามให้แก่ตัวของพวกเจ้าเอง ซึ่งมันเป็นการทักทายอันจำเริญยิ่งจากอัลลอฮ์ เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงชี้แจงโองการทั้งหลายให้เป็นที่ชัดแจ้งแก่พวกเจ้าเพื่อพวกเจ้าจะได้ใช้สติปัญญาพิจารณา

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธา (ที่แท้จริง) นั้น พวกเขาคือ บรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และต่อเราะซูลของพระองค์ และเมื่อพวกเขามารวมกันอยู่กับเขา (มุฮัมหมัด) ในกิจการที่สำคัญ พวกเขาจะไม่ผละออกไปจนกว่าพวกเขาจะขออนุญาตจากเขา (มุฮัมหมัด) เสียก่อน แท้จริงบรรดาผู้ที่ขออนุญาตต่อเจ้านั้น เขาเหล่านั้นคือบรรดาผู้ที่ศรัทธาต่ออัลลอฮ์และต่อเราะซูลของพระองค์ ดังนั้น เมื่อพวกเขาขออนุญาตต่อเจ้าเพื่อกิจการบางอย่างของพวกเขาแล้ว ก็จงอนุญาตแก่ผู้ที่เจ้าพึงประสงค์ในหมู่พวกเขาเถิด และจงขออภัยโทษต่ออัลลอฮ์ให้แก่พวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงเป็นผู้อภัย ผู้เมตตาเสมอ

พวกเจ้าอย่าได้ทำการเรียกเราะซูลในหมู่พวกเจ้า เช่นเดียวกับการเรียกระหว่างพวกเจ้าด้วยกัน แน่นอน อัลลอฮ์ทรงรู้บรรดาผู้ที่แอบหลีกออกไปในหมู่พวกเจ้า ดังนั้นบรรดาผู้ที่ฝ่าฝืนคำสั่งของเขา (มุฮัมหมัด) จงระวังตัวเถิดว่า จะมีเหตุร้ายเกิดขึ้นแก่พวกเขา หรือว่าการลงโทษอันเจ็บปวดจะเกิดขึ้นแก่พวกเขาเช่นกัน

พึงรู้เถิดว่า แท้จริงสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้น เป็นกรรมสิทธิ์ของอัลลอฮ์ แน่นอน พระองค์ทรงรอบรู้สภาพการเป็นอยู่ของพวกเจ้า และวันที่พวกเขาจะถูกนำกลับไปสู่พระองค์ ดังนั้น พระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง