Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Furkan 25:1 – Ahzab 33:73

ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ได้ทรงประทานอัลฟุรกอน (อัลกุรอาน) แก่บ่าวของพระองค์ (มุฮัมหมัด) เพื่อเขาจะได้เป็นผู้ตักเตือนแก่ปวงบ่าวทั้งมวล

พระผู้ซึ่งกรรมสิทธิ์แห่งเหล่าชั้นฟ้าและแผ่นดินนั้นเป็นของพระองค์ และพระองค์ผู้ทรงไม่มีพระบุตร และไม่มีผู้ใดเป็นหุ้นส่วนกับพระองค์ ในการครอบครอง และพระองค์ทรงให้บังเกิดทุกสิ่ง แล้วทรงกำหนดสิ่งเหล่านั้นอย่างเหมาะสม

พวกเขาได้เคารพบูชาต่อบรรดาพระเจ้าอื่น จากพระองค์ ทั้งที่พระเจ้าเหล่านั้นมิได้สร้างสิ่งใดๆ เลย และพวกเขาเป็นสิ่งที่ถูกสร้าง และพวกเขาไม่มีอำนาจที่จะให้โทษและให้คุณแก่ตัวเองได้ และพวกเขาไม่มีอำนาจควบคุมความตายและความเป็นและการฟื้นคืนชีพ

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "แท้จริงอัลกุรอานนี้ไม่ใช่อื่นใด นอกจากการโกหกที่เขาได้กุขึ้นมาเอง และหมู่ชนอื่น ๆ ได้ช่วยเขาในเรื่องนี้" อันที่จริง พวกเขาได้กล่าวออกมาด้วยความอยุติธรรมและความเท็จ

และพวกเขากล่าวว่า "มันเป็นนิยายแห่งบรรพชน ที่เขารวบรวมมาเขียน แล้วมันถูกนำมาอ่านแก่เขาทั้งยามเช้าและยามเย็น"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มันถูกประทานลงมาโดยพระผู้ทรงรอบรู้ความลับในเหล่าชั้นฟ้าและแผ่นดิน แท้จริงพระองค์เป็นพระผู้ทรงอภัย พระผู้ทรงปรานีเสมอ"

และพวกเขากล่าวว่า "อะไรกันกับเราะซูลคนนี้ เขากินอาหารและเดินในตลาด ทำไมจึงไม่มีมะลาอิกะฮ์ถูกส่งมายังเขา เพื่อจะได้เป็นผู้ตักเตือนร่วมกับเขา?"

"หรือมีคลังสมบัติถูกโยนลงมาให้แก่เขา หรือให้เขามีสวนแห่งหนึ่งเพื่อเขาจะได้กินสิ่งที่มีอยู่ในนั้น" และบรรดาผู้อธรรมกล่าวขึ้นว่า "พวกเจ้ามิได้ตามผู้ใด นอกจากผู้ชายคนหนึ่งที่ถูกไสยศาสตร์เท่านั้น"

จงดูเถิด พวกเขาได้เปรียบเปรยตัวอย่างต่างๆ แก่เจ้า (มุฮัมหมัด) อย่างไร ดังนั้น พวกเขาจึงหลงทางแล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะพบทางแห่งความจริงได้

ความจำเริญยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งหากพระองค์ทรงประสงค์พระองค์ก็จะให้เจ้ามีดียิ่งกว่านั้น คือ มีสวนหลากหลาย ณ เบื้องล่างมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน และทรงให้เจ้ามีวังหลายหลัง

แต่ว่าพวกเขาเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อวันอวสาน และเราได้เตรียมเปลวเพลิงไว้สำหรับผู้เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อวันอวสาน

เมื่อนรกญะฮันนัมเห็นพวกเขาจากที่ไกลๆ พวกเขาจะได้ยินเสียงคุไหม้และเสียงเดือดพล่านของมัน

และเมื่อพวกเขาถูกโยนลงไปในสถานที่แคบ (ในนรกนั้น) ในสภาพที่ถูกมัดมือติดกับลำคอ ณ ที่นั้นพวกเขาจะวิงวอนขอความพินาศให้แก่ตัวของพวกเขาเอง

(มีผู้กล่าวแก่พวกเขาว่า) ในวันนี้พวกเจ้าอย่าได้วิงวอนขอความพินาศเพียงแค่ครั้งเดียว แต่จงวิงวอนขอความพินาศมากๆ เถิด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) สิ่งนั้นดีกว่าหรือว่าสรวงสวรรค์อันนิรันดร์ ที่บรรดาผู้ยำเกรงถูกสัญญาไว้ มันเป็นการตอบแทนและเป็นที่พำนักสำหรับพวกเขา

สำหรับพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้น คือทุกสิ่งที่พวกเขาต้องการ โดยพวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล มันเป็นสัญญาจากพระผู้อภิบาลของเจ้าที่ควรแก่การวอนขอ

และวันที่พระองค์ทรงรวบรวมพวกเขาและบรรดาผู้ที่พวกเขาเคารพบูชาอื่นจากอัลลอฮ์ แล้วพระองค์ตรัสขึ้นว่า พวกเจ้าทำให้บรรดาบ่าวของข้าเหล่านั้นหลงทางกระนั้นหรือ หรือว่าพวกเขาหลงทางกันเอง?

พวกเขา (สิ่งสักการะเหล่านั้น) กล่าวว่า มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ ไม่เป็นการบังควรแก่พวกเรา ที่พวกเราจะยึดเอาสิ่งอื่นจากพระองค์เป็นผู้คุ้มครอง แต่ทว่าพระองค์ได้ทรงประทานปัจจัยให้แก่พวกเขาและแก่บรรดาบรรพบุรุษของพวกเขา จนพวกเขาได้ลืมต่อการรำลึก (ถึงพระองค์) และพวกเขาได้เป็นหมู่ชนที่วิบัติ (ล่มจมไปเอง)

แน่นอน พวกเขาได้ปฏิเสธพวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้ากล่าว ดังนั้น พวกเจ้าจึงไม่สามารถเลี่ยงมิให้มีการลงโทษ และไม่สามารถจะให้ความช่วยเหลือได้ และผู้ใดในหมู่พวกเจ้ากระทำผิด เราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษอันมหันต์

และเรามิได้ส่งคนใดจากบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้า นอกจากพวกเขาจะรับประทานอาหารและเดินท่องไปในตลาด (อย่างสามัญชน) และเราได้ทำให้บางคนในหมู่พวกเจ้าเป็นการทดสอบแก่อีกบางคน เพื่อดูว่าพวกเจ้าจะอดทนไหม และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเห็นทุกอย่าง

และบรรดาผู้ที่ไม่หวังจะพบเรากล่าวว่า ไฉนเล่าบรรดามลาอิกะฮ์จึงไม่ถูกส่งลงมายังพวกเรา หรือ (ไฉนเรามิได้เห็น) พระผู้อภิบาลของเรา แน่นอน พวกเขาได้มีการลำพองตนในตัวของพวกเขาเอง และพวกเขาได้ทำการละเมิดอย่างใหญ่หลวง

วันที่พวกเขาเห็นมลาอิกะฮ์ ในวันนั้นจะไม่มีข่าวดีสำหรับบรรดาผู้กระทำความผิด และมลาอิกะฮ์จะกล่าวว่า สวรรค์จะถูกห้ามอย่างเด็ดขาดสำหรับพวกเขา

และเราได้หันมายังการงานที่พวกเขาได้ประกอบไว้ ซึ่งการงานที่ดีทั้งหลาย แล้วเราทำให้มันไร้ค่ากลายเป็นละอองฝุ่นที่ปลิวว่อน

ชาวสวรรค์ในวันนั้นจะอยู่ในที่พำนักอันดี และที่พักผ่อนอันสบายยิ่ง

และ (จงรำลึก) วันที่ท้องฟ้าได้แตกโดยมีฝุ่นสีขาวออกมา และมลาอิกะฮ์จะถูกส่งทะยอยลงมา

ในวันนั้น อำนาจอันแท้จริงเป็นสิทธิ์ของพระผู้ทรงไร้ซึ่งขอบเขตแห่งความเมตตา และมันเป็นวันที่ลำบากแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และ (จงรำลึกเถิด) วันที่ผู้อธรรมจะกัดมือของเขาแล้วกล่าวว่า โอ้ ถ้าฉันได้ยึดหนทางร่วมกับเราะซูลก็จะเป็นการดี

โอ้ความวิบัติแก่ฉัน หากฉันไม่คบคนนั้นเป็นเพื่อน

แน่นอน เขาได้ทำให้ฉันหลงผิดจากข้อตักเตือน หลังจากที่มันได้มีมายังฉัน และชัยฏอนนั้น ย่อมเป็นผู้เหยียดหยามมนุษย์เสมอ

และเราะซูลได้กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงหมู่ชนของข้าได้ถือเอาอัลกุรอานนี้เป็นที่ทอดทิ้งเสียแล้ว

และเช่นนั้นแหละ เราได้ทำให้แก่นบีทุกคนมีศัตรูที่มาจากผู้กระทำผิด และเพียงพอแล้วที่พระผู้อภิบาลของเจ้า ทรงเป็นผู้นำทาง และผู้ช่วยเหลือ

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา กล่าวว่า ไฉนอัลกุรอานจึงไม่ถูกประทานลงมาแก่เขาคราวเดียวกันทั้งหมด เช่นนั้นแหละ เพื่อเราจะทำให้หัวใจของเจ้ามั่นคงโดยนัยนั้น และเราได้เปิดเผยมันทีละน้อยโดยละเอียด (เพื่อให้ง่ายต่อการเข้าใจและจดจำ)

และพวกเขาจะไม่นำข้อเปรียบเทียบอันใดมายังเจ้า หากแต่ว่า เราจะนำความจริงมาให้เจ้า และการอธิบายที่ดียิ่ง

บรรดาผู้ที่ถูกลากให้มาชุมนุมกัน จะใช้ใบหน้าของพวกเขาเดินไปยังนรกญะฮันนัม ชนเหล่านั้นจะอยู่ในสถานที่ที่เลวร้ายที่สุด และหลงทางยิ่ง

และแน่นอน เราได้ประทานคัมภีร์ (เตารอต) แก่มูซา และเราได้ให้พี่ชายของเขาคือฮารูนเป็นผู้ช่วยเหลือ

แล้วเราได้กล่าวว่า เจ้าทั้งสองจงออกไปยังหมู่ชนที่เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อโองการทั้งหลายของเรา และเราได้ทำลายพวกเขาอย่างพินาศย่อยยับ

และหมู่ชนของนูห์ เมื่อพวกเขาเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อบรรดาเราะซูล เราได้ให้พวกเขาจมน้ำตาย และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นสัญญาณหนึ่งแก่มนุษยชาติ และเราได้เตรียมการลงโทษอย่างเจ็บปวดไว้สำหรับบรรดาผู้อธรรม

และ (เราได้ทำลาย) พวกอ๊าด และพวกษะมูด และชาวบ่อน้ำ และชนชาติอื่นอีกมากมายระหว่างนั้น

และแก่แต่ละชนชาติเราได้เปรียบอ้างอุทาหรณ์ (เพื่อเป็นทางนำ) และแต่ละชนชาติเราได้ทำลายอย่างสิ้นซาก (เมื่อไม่ปฏิบัติตามทางนำของเรา)

และแน่นอน พวกเขาได้เคยผ่านหมู่บ้านที่ถูกฝนอันเลวร้ายตกลงมา แล้วพวกเขาไม่เห็น (ถึงความหายนะนั้น) หรอกหรือ เปล่าเลย พวกเขาไม่หวังที่จะกลับคืนชีพอีกต่างหาก

และเมื่อพวกเขาเห็นเจ้า (มุฮัมหมัด) พวกเขาจะไม่นับถือเจ้าเป็นอย่างอื่น นอกจากเพื่อเป็นที่ล้อเลียน นี่หรือผู้ที่อัลลอฮ์ทรงบังเกิดให้เป็นเราะซูล?

เขาเกือบจะทำให้พวกเราหลงทางไปจาก (การสักการะบูชา) บรรดาพระเจ้าของเรา หากว่าเราไม่อดทนยึดมั่นต่อพระเจ้าเหล่านั้น และในไม่ช้า พวกเขาจะได้รู้ เมื่อพวกเขาได้เห็นการลงโทษ ว่าผู้ใดหลงยิ่งกว่ากัน?

เจ้าเคยเห็นผู้ที่เอาความปรารถนาของตัวเองมาเป็นพระเจ้าของเขาไหม? แล้วเจ้าจะเป็นผู้คุ้มครองเขากระนั้นหรือ?

หรือเจ้าคิดว่า ส่วนใหญ่ของพวกเขานั้นจะฟังหรือจะเข้าใจ (ในสิ่งที่เจ้าได้เผยแพร่) กระนั้นหรือ พวกเขามิใช่อื่นใด นอกจากเป็นเช่นปศุสัตว์ ไม่ใช่แค่นั้น พวกเขายังหลงทางยิ่งกว่า (ปศุสัตว์เหล่านั้น) เสียอีก

เจ้ามิได้พิจารณายัง (อานุภาพแห่ง) พระผู้อภิบาลของเจ้าหรอกหรือว่า พระองค์ทรงทำให้เงาได้ทอดยาวออกไปอย่างไร และหากพระองค์ทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะทรงทำให้มันหยุดนิ่ง หลังจากนั้นแล้ว เราก็ได้ทำให้ดวงอาทิตย์เป็นที่ชี้ยืนยันในการนี้

หลังจากนั้นเราได้ทำให้เงานั้นสูญสิ้นไปยังเราทีละน้อยๆ

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้กลางคืนเป็นอาภรณ์สำหรับพวกเจ้า และให้การนอนเป็นการพักผ่อน และทำให้กลางวันเป็นการเคลื่อนไหว

และพระองค์คือผู้ทรงส่งลมมา เป็นการนำข่าวดีแห่งความเมตตาของพระองค์ และเราได้ประทานน้ำบริสุทธิ์ลงมาจากฟากฟ้า

เพื่อเราจะได้ทำให้แผ่นดินที่แห้งแล้งกลับมีชีวิตขึ้นมาด้วยมัน (น้ำ) และเพื่อให้เป็นการดับกระหายแก่สิ่งต่างๆ มากมายที่เราได้สร้างขึ้นคือ ปศุสัตว์ และมนุษย์

และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ทำให้ฝนนั้นได้ตกลงมาเป็นเนืองๆ ในหมู่พวกเขา เพื่อพวกเขาจะได้พิจารณา (เป็นบทเรียนจากน้ำฝนนั้น) แต่มนุษย์ส่วนมากไม่ยอมรับ นอกจากการปฏิเสธเท่านั้น

และหากเราประสงค์ แน่นอนเราก็จะทรงบังเกิดผู้ตักเตือนไปยังทุกหมู่บ้าน

ดังนั้น เจ้าอย่าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และจงดิ้นรนต่อสู้กับพวกเขาด้วยอัลกุรอาน อันเป็นการต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้ทะเลทั้งสองบรรจบกัน อันนี้จืดสนิทและอันนี้เค็มจัดและพระองค์ทรงสร้างระหว่างทะเลทั้งสองให้มีที่คั่นและที่กั้นอันแน่นหนา

และพระองค์คือผู้ทรงบังเกิดมนุษย์จากน้ำ (อสุจิ) และทรงทำให้มีเชื้อสายและเครือญาติ และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพยิ่งเสมอ

และพวกเขา (ผู้ตั้งภาคี) ได้ทำการสักการะต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ซึ่งเป็นสิ่งที่ไม่ให้คุณอันใดแก่พวกเขาและไม่ให้โทษอันใดแก่พวกเขา และผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นมักเป็นผู้ให้การสนับสนุน(ชัยฏอน)ให้ฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของเขาเสมอ

และเรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่ออื่นใด นอกจากเพื่อเป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้ตักเตือน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ฉันมิได้ขอค่าจ้างอันใดจากพวกเจ้าในการเผยแพร่ เว้นแต่ว่าผู้ใดประสงค์ (ที่จะบริจาค) ก็ให้เขายึดเป็นแนวทางไปสู่ (การพอพระทัยของ) พระผู้อภิบาลของเขา

และเจ้าจงมอบหมายต่อพระผู้ทรงมีชีวิตที่ไม่ตาย และจงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระองค์ และเพียงพอแล้วด้วยพระองค์ (ผู้เดียว) ผู้ทรงรอบรู้ในความผิดทั้งหลายของปวงบ่าวของพระองค์

พระผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินและสิ่งที่มีอยู่ในระหว่างทั้งสองนั้นในระยะหกวัน แล้วหลังจากนั้น พระองค์ทรงสถิตย์อยู่บนบัลลังก์ (พระองค์) พระผู้ทรงเมตตายิ่ง ดังนั้นจงถามผู้รู้เกี่ยวกับพระองค์

และเมื่อได้ถูกกล่าวแก่พวกเขาว่า จงสุญูดต่อพระผู้ทรงเมตตายิ่งเถิด พวกเขากล่าวว่า ใครคือพระผู้ทรงเมตตายิ่ง จะให้เราสุญูดตามที่เจ้าสั่งเรากระนั้นหรือ และมันก็ได้เพิ่มความเหินห่างจากสัจธรรมแก่พวกเขา

ความจำเริญยิ่งแด่พระผู้ทรงทำให้ชั้นฟ้ามีหมู่ดาว และพระองค์ทรงตั้งตะเกียง (ดวงอาทิตย์ส่องแสงออกมา) และดวงจันทร์อันมีแสงนวลไว้ในนั้น

และพระองค์คือผู้ทรงทำให้กลางวันและกลางคืนหมุนเวียนกัน สำหรับผู้ที่ปรารถนาจะใคร่ครวญ หรือปรารถนาจะขอบคุณ

และบรรดาผู้เป็นบ่าวของพระผู้ทรงเมตตา คือ ผู้ที่เดินบนแผ่นดินด้วยความสุภาพถ่อมตนและเมื่อพวกโง่เขลากล่าวทักทายพวกเขา พวกเขาทั้งหลายจะกล่าวว่า ศานติ

และบรรดาผู้ใช้เวลากลางคืนเป็นการสุญูดและยืน (ละหมาด) เพื่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์ทรงทำให้การลงโทษของนรกญะฮันนัมได้พ้นไปจากเราเถิด แท้จริงการลงโทษของมันนั้นทรมานยิ่ง

แท้จริงมันเป็นที่อยู่และที่พำนักอันเลวร้ายยิ่ง

และบรรดาผู้ที่เมื่อพวกเขาใช้จ่าย พวกเขาก็จะไม่ฟุ่มเฟือยและไม่ตระหนี่ และมีความสมดุลระหว่างทั้งสอง

และบรรดาผู้ที่ไม่วิงวอนขอต่อพระเจ้าอื่นใดคู่เคียงกับอัลลอฮ์ และพวกเขาจะไม่คร่าชีวิตใดที่อัลลอฮ์ทรงห้ามไว้เว้นแต่เพื่อความยุติธรรม และไม่ได้ลอบร่วมประเวณี และผู้ใดกระทำเช่นนั้น เขาจะได้พบกับความผิดอันมหันต์

การลงโทษในวันกิยามะฮ์ถูกเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่าสำหรับเขา และเขาจะอยู่ในนั้นอย่างอัปยศ

เว้นแต่ผู้ที่กลับเนื้อกลับตัว และศรัทธาและประกอบการดี เขาเหล่านั้นแหละอัลลอฮ์จะทรงเปลี่ยนความชั่วของพวกเขาเป็นความดี และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

และผู้ใดกลับเนื้อกลับตัวและประกอบคุณงามความดี แท้จริงเขาได้กลับเนื้อกลับตัวเข้าหาอัลลอฮ์อย่างผู้ที่กลับเนื้อกลับตัวที่แท้จริงแล้ว

และบรรดาผู้ไม่เป็นพยานในการเท็จ และเมื่อพวกเขาผ่านเรื่องไร้สาระ พวกเขาจะผ่านไปอย่างมีเกียรติ

และบรรดาผู้ที่เมื่อถูกกล่าวเตือนให้รำลึกถึงโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาจะไม่ผินหลังให้ในสภาพเช่นคนหูหนวกตาบอด

และบรรดาผู้ที่กล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอพระองค์โปรดประทานแก่เรา ซึ่งคู่ครองของเราและลูกหลานของเรา ให้เป็นที่รื่นรมย์แก่สายตาของเรา และทรงทำให้เราเป็นแบบอย่างแก่บรรดาผู้ยำเกรง

เขาเหล่านั้นจะได้รับการตอบแทนด้วยสวรรค์ชั้นสูงสุด เนื่องด้วยความอดทนของพวกเขา และพวกเขาจะได้พบกับการกล่าวคำนับและการกล่าวศานติ

พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล เป็นที่พำนักและเป็นอาศัยที่ดีที่สุด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พระผู้อภิบาลของฉันจะไม่ทรงใยดีต่อพวกเจ้า หากไม่ใช่เพราะการวิงวอนของพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าได้ปฏิเสธไม่รับฟัง ดังนั้นการลงโทษจะเกิดขึ้นอย่างแน่นอน"

ฏอ ซีน มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เหล่านี้คือบรรดาโองการแห่งคัมภีร์อันชัดแจ้ง

เกรงว่าเจ้า (มุฮัมหมัด) จะทำลายตนเอง (ด้วยความโศกเศร้า) เพราะพวกเขา (ชาวมักกะฮ์) มิได้เป็นผู้ศรัทธา

หากเราประสงค์ เราจะให้มีสัญญาณหนึ่งจากฟากฟ้ามายังพวกเขา แล้วคอของพวกเขาก็ยอมก้มสยบต่อมัน

และไม่มีข้อตักเตือนใหม่อันใดจากพระผู้ทรงเมตตายิ่ง เว้นแต่พวกเขาจะเป็นผู้ผินหลังให้กับมัน

แล้วแน่นอนพวกเขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จ ดังนั้นข่าวคราวที่พวกเขาเคยเยาะเย้ยมันนั้นก็จะมายังพวกเขา

พวกเขามิได้มองไปยังแผ่นดินหรอกหรือว่า เราได้ทำให้พืชงอกเงยออกจากมันซึ่งหลากหลายประเภทอันมากมาย

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณียิ่ง

และจงรำลึกเถิดว่า พระผู้อภิบาลของเจ้าได้เรียกมูซา (โดยกล่าวแก่มูซาว่า) เจ้าจงไปยังหมู่ชนผู้อธรรม

คือหมู่ชนของฟิรเอาน์ พวกเขาไม่ยำเกรงกระนั้นหรือ

เขา (มูซา) ได้กล่าวว่า โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันกลัวว่า พวกเขาจะเพียรพยายามกล่าวเท็จต่อฉัน

และหัวอกของฉันจะอึดอัด และลิ้นของฉันจะไม่คล่อง ดังนั้นพระองค์ทรงโปรดส่งฮารูนมาช่วยฉันด้วยเถิด

เพราะฉันทำบาปต่อพวกเขา ดังนั้นฉันกลัวว่าพวกเขาจะฆ่าฉัน

พระองค์ตรัสว่า ไม่หรอก ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปเถิดพร้อมด้วยสัญญาณทั้งหลายของเรา แท้จริงเราเป็นผู้ฟังอยู่ร่วมกับพวกเจ้า

ดังนั้นเจ้าทั้งสองจงไปหาฟิรเอาน์ แล้วจงกล่าวว่า เราเป็นทูตของพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

แล้วขอให้ส่งวงศ์วานของอิสรออีลไปพร้อมกับเราเถิด

ฟิรเอาน์ตอบว่า เราไม่ได้เลี้ยงดูเจ้าครั้งตอนที่เจ้ายังเป็นเด็กแรกเกิดหรอกหรือ? และเจ้าก็ได้อยู่ร่วมกับเราในชีวิตของเจ้าตั้งหลายปี!

และเจ้า (ไม่ใช่หรือ?) ที่ได้กระทำ (ฆ่าชาวอียิปต์) ที่เจ้าได้กระทำไปแล้ว และ (ด้วยเหตุนั้น) เจ้าเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้เนรคุณ

มูซากล่าวว่า "ฉันเป็นคนทำสิ่งนั้น ซึ่งตอนนั้นฉันเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้พลั้งพลาดไป"

"ดังนั้น ฉันได้หนีไปจากพวกเจ้า เมื่อฉันกลัวพวกเจ้า แล้วพระผู้อภิบาลของฉันได้ทรงประทานวิทยปัญญาแก่ฉัน และทรงแต่งตั้งฉันให้เป็นหนึ่งในเหล่าเราะซูล"

"และนี่คือความดีที่เจ้าได้มอบไว้ให้แก่ฉัน (แต่ในขณะเดียวกัน) เจ้าได้ทำให้วงศ์วานอิสรออีลเป็นทาส"

ฟิรเอาน์ได้กล่าวว่า "และอะไรเล่าคือพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก?"

เขา (มูซา) กล่าวว่า "(พระองค์คือ) พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง หากพวกเจ้าเป็นผู้ศรัทธาเชื่อมั่น"

เขา (ฟิรเอาน์) ได้กล่าวแก่ผู้อยู่รอบๆ เขาว่า "พวกเจ้าได้ยินไหม?"

เขา (มูซา) กล่าวอีกว่า "พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และพระผู้อภิบาลของบรรพบุรุษของพวกเจ้าสมัยก่อนๆ นั้นด้วย"

เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า "แท้จริงเราะซูลของพวกเจ้าที่ถูกส่งมายังพวกเจ้านั้นเป็นคนบ้าแน่ๆ"

เขา (มูซา) กล่าวว่า "พระผู้อภิบาลแห่งทิศตะวันออกและทิศตะวันตก และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง หากพวกเจ้าเข้าใจดี"

เขา (ฟิรเอาน์) กล่าวว่า "หากเจ้าสักการะพระเจ้าอื่นจากฉัน ฉันจะให้เจ้าอยู่ในหมู่ผู้ต้องขัง"

เขา (มูซา) กล่าวว่า "แม้แต่ฉันจะแสดงสิ่งที่ชัดแจ้งแก่ท่านกระนั้นหรือ?"

เขากล่าวว่า "ก็จงแสดงมันมาซิ หากเจ้าอยู่ในหมู่คนผู้พูดจริง"

ดังนั้น เขาได้โยนไม้เท้าของเขาลงไป แล้วทันใดนั้นมันก็กลายเป็นงูใหญ่ที่เห็นได้ชัด

และเขาก็ดึงมือของเขาออกมา ทันใดนั้น (มือของเขา) ก็เป็นสีขาว (ส่องแสง) สำหรับผู้มองดู

(ฟิรเอาน์) จึงกล่าวแก่เหล่าขุนนางที่อยู่รอบตัวเขาว่า: แท้จริงชายผู้นี้คือนักมายากลผู้มีความรู้เชี่ยวชาญ

"เขาต้องการที่จะให้พวกเจ้าออกจากดินแดนของพวกเจ้าด้วยมายากลของเขา ดังนั้นพวกเจ้าจะแนะนำอันใดบ้าง?"

พวกเขากล่าวว่า "จงหน่วงเหนี่ยวเขาและพี่ชายของเขาไว้ก่อน และจงส่งคนไปตามหัวเมืองต่างๆ เรียกมาชุมนุมกัน"

"เพื่อพวกเขาจะได้นำนักมายากลผู้ช่ำชองที่มีความรู้ทุกคนมาหาท่าน"

แล้วบรรดานักมายากลได้มาชุมนุมกันตามวันเวลาที่กําหนดไว้

และได้มีประกาศแก่มวลชนว่า "พวกเจ้าจะไปร่วมชุมนุมด้วยไหม?"

บางทีพวกเราอาจจะได้ปฎิบ้ติตาม (ศาสนาของ) บรรดานักมายากล หากพวกเขาเป็นผู้ชนะ

ครั้น เมื่อบรรดามายากรได้มาถึง พวกเขากล่าวแก่ฟิรเอาน์ว่า "จะมีรางวัลสำหรับพวกเราแน่นอนหรือ ถ้าพวกเราเป็นผู้ชนะ?"

เขากล่าวว่า "แน่นอน และพวกเจ้าจะได้อยู่ในหมู่ผู้ใกล้ชิดข้าด้วยอย่างแน่นอน"

มูซาได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจงโยนสิ่งที่พวกเจ้าอยากจะโยน"

แล้วพวกเขาก็ได้โยนเชือกและไม้เท้าของพวกเขา และพวกเขากล่าวว่า "ด้วยเกียรติของฟิรเอาน์ แท้จริงเราเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน"

และแล้วมูซาก็ได้โยนไม้เท้าของเขา ทันใดนั้นมันได้กลืนสิ่งที่พวกเขาได้ลวงขึ้น

(เมื่อเห็นเช่นนั้นทำให้) บรรดานักมายากลก้มตัวลงกราบ

พวกเขากล่าวว่า "เราได้ศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกแล้ว"

คือพระผู้อภิบาลของมูซาและฮารูน

เขากล่าวว่า "พวกเจ้าศรัทธาต่อเขาก่อนที่ข้าจะอนุญาตแก่พวกเจ้ากระนั้นหรือ? แน่นอนเขาต้องเป็นหัวหน้าของพวกเจ้าซึ่งได้สอนมายากลแก่พวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะได้รู้ แน่นอน ข้าจะตัดมือของพวกเจ้าและเท้าของพวกเจ้าสลับข้างกัน และแน่นอน ข้าจะแขวนตรึงพวกเจ้าทั้งหมด"

พวกเขากล่าวว่า "ไม่ได้เดือดร้อนอะไรดอก (ที่ท่านจะสังหารพวกเรา) แท้จริงเราเป็นผู้กลับไปยังพระผู้อภิบาลของเรา"

"แท้จริงเราปรารถนาอย่างแรงกล้าที่จะให้พระผู้อภิบาลของเราทรงยกโทษให้แก่เรา เพราะเราเป็นกลุ่มแรกที่เป็นผู้ศรัทธา"

และเราได้วะฮ์ยูแก่มูซาว่า "จงออกเดินทางในเวลากลางคืนพร้อมกับปวงบ่าวของข้า แท้จริงพวกเจ้าจะถูกติดตาม"

(ภายหลังทราบสถานการณ์แล้ว) ฟิรเอาน์จึงส่ง (ทหารของเขา) ไปยังเมืองต่าง ๆ เพื่อรวบรวม (กองทัพของเขา)

แท้จริงพวกเขาเหล่านั้นเป็นกลุ่มชนที่มีจำนวนน้อย

และแท้จริงพวกเขายั่วให้เราเกิดโทสะ

และแท้จริงพวกเราทุกคนต่างอยู่ในสภาพเตรียมพร้อมแน่นอนเสมอ

ด้วยเหตุดังกล่าว เราได้ทำให้พวกเขา (ฟิรเอาน์และทหารของเขา) ออกจากสวนต่างๆ และสายน้ำพุอันหลากหลายของพวกเขา

และทรัพย์สินอันมากมายและที่พำนักหรูหรา (ของพวกเขา)

เช่นนั้นแหละ และเราได้ทำให้ (มรดกทั้งหมดของฟิรเอาน์และกองทัพของเขา) เป็นมรดกแก่วงศ์วานของอิสรออีล

ดังนั้น พวกเขา (ฟิรเอาน์และพรรคพวกของเขา) ได้ไล่ตามพวกเขา (วงศ์วานอิสรออีล) ในยามดวงอาทิตย์ขึ้น

หลังจากที่ทั้งสองกลุ่มเห็นหน้ากันแล้ว บรรดาพวกพ้องของมูซากล่าวว่า "เราจะต้องถูกจับอย่างแน่นอน"

(มูซา) กล่าวว่า "ไม่! (อย่าคิดอย่างนั้น)! แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงอยู่กับฉัน พระองค์จะทรงนำทางแก่ฉัน"

แล้วเราได้วะฮ์ยูแก่มูซาว่า "จงฟาดทะเลด้วยไม้เท้าของเจ้า" ทันใดนั้น มันก็แยกออก (เป็นหลายๆ ช่องทาง) แต่ละช่องทางได้ถูกยกขึ้นเช่นภูเขาใหญ่

และเราได้นำพวกที่เหลือ (คือผู้ไล่ตาม) มาใกล้สถานที่นั้น

และเราได้ให้มูซาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาทั้งหมดรอดพ้นไป

หลังจากนั้นแล้ว เราได้ให้คนอื่นจมน้ำตาย

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

และจงเล่าเรื่องราวของอิบรอฮีมให้แก่พวกเขา

จงรำลึกถึงขณะที่เขากล่าวแก่บิดาของเขาและหมู่ชนของเขาว่า "พวกเจ้าเคารพภักดีอะไร?"

พวกเขากล่าวว่า "เราเคารพภักดีรูปปั้น แล้วเราจะคงเป็นผู้ยึดมั่นต่อมันตลอดไป"

(อิบรอฮีม) กล่าวว่า "เมื่อพวกเจ้าวิงวอนขอ พวกมันได้ยินพวกเจ้าหรือ?"

"หรือมันให้คุณให้โทษแก่พวกเจ้าไหม"

พวกเขากล่าวว่า "ไม่ใช่อย่างนั้น จริงๆ แล้วเราพบบรรพบุรุษของเราได้กระทำเช่นนั้น"

เขากล่าวว่า "พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดีอยู่"

"ด้วยตัวของพวกเจ้าเอง และบรรพบุรุษของพวกเจ้าแต่กาลก่อน"

แท้จริงพวกเขาคือศัตรูของฉัน นอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ซึ่งพระองค์ทรงสร้างฉัน แล้วพระองค์ก็ทรงนำทางฉัน

และพระองค์ทรงประทานอาหารให้แก่ฉันและทรงให้น้ำดื่มแก่ฉัน

และเมื่อฉันป่วย ดังนั้นพระองค์ทรงให้ฉันหายป่วย

และผู้ทรงให้ฉันตาย แล้วทรงให้ฉันมีชีวิต

และผู้ที่ฉันปรารถนาอย่างมากว่า จะทรงอภัยแก่ฉันซึ่งความผิดพลาดในวันแห่งศาสนา

โอ้พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานความรู้ทางศาสนาแก่ฉัน และโปรดให้ฉันอยู่ร่วมกับบรรดาคนดีทั้งหลาย

"และโปรดทำให้ฉันเป็นที่กล่าวขานอย่างดีในบรรดาผู้มาทีหลัง"

และโปรดทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้รับสืบทอดสรวงสวรรค์อันร่มรื่น

และโปรดประทานอภัยให้แก่บิดาของฉันด้วย แท้จริงเขาอยู่ในหมู่ผู้หลงผิด

และโปรดอย่าให้ฉันได้รับความอัปยศในวันที่ทุกคนถูกให้ฟื้นคืนชีพ

วันที่ทรัพย์สมบัติและลูกหลานจะไม่อำนวยคุณใด ๆ เลย

เว้นแต่ผู้ที่มาอยู่ต่อหน้าอัลลอฮ์ด้วยหัวใจที่บริสุทธิ์ผ่องใส

และ (ในวันนั้น) สวรรค์จะถูกนำมาใกล้แก่บรรดาผู้ยำเกรง

และนรกจะถูกนำมาเปิดเผยให้เห็นแก่บรรดาผู้หลงผิด

และมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า "ไหนเล่าสิ่งที่พวกเจ้าเคารพสักการะ?"

อื่นจากอัลลอฮ์ พวกมันจะช่วยเหลือพวกเจ้า หรือจะช่วยตัวของมันเองได้ไหม?

แล้วพวกมันจะถูกโยนทิ่มหัวลงในนรก ทั้งพวกเขาและพวกหลงผิด

และไพร่พลของอิบลีสทั้งหมด

พวกเขากล่าวขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่ในนั้น

"ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ แท้จริงพวกเราอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง"

"เพราะพวกเราทำให้พวกเจ้าเท่าเทียมกับพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"

"และไม่มีผู้ใดทำให้เราหลงผิดเลย นอกจากเหล่าผู้กระทำชั่วเท่านั้น"

"ดังนั้น สำหรับพวกเราแล้ว จึงไม่มีผู้ใดขอไถ่แทนโทษ"

"และไม่มีมิตรผู้รักใคร่ด้วย"

"ฉะนั้น หากมีสักครั้งหนึ่งให้เราได้กลับไป (ยังโลกดุนยา) เราก็จะอยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา"

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน และส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

(เช่นเดียวกัน) หมู่ชนของนูห์ ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องของพวกเขาคือนูห์ ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้า จะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน

และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉัน

พวกเขากล่าวว่า "จะให้พวกเราศรัทธาต่อเจ้ากระนั้นหรือ? และผู้ที่ปฏิบัติตามเจ้าก็ล้วนเป็นผู้ที่ต่ำต้อยทั้งนั้น"

(นูห์) กล่าวว่า ฉันไม่มีความรู้อันใดเลยในสิ่งที่พวกเขาปฏิบัติกัน

การคำนวณการตอบแทน (ที่มีต่อการงาน) ของพวกเขา มันเป็นเรื่องของพระผู้อภิบาลของฉัน (ผู้เดียว) หากพวกเจ้าสำนึก (และเข้าใจพวกท่านจะไม่พูดอย่างนั้น)

และฉันจะไม่เป็นผู้ขับไล่บรรดาผู้ศรัทธา

ฉันมิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นผู้ตักเตือนอันชัดแจ้ง

พวกเขากล่าวว่า "โอ้นูห์ หากเจ้ายังไม่หยุด แน่นอนเจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้ถูกขว้างด้วยก้อนหิน"

นูห์ได้กล่าวว่า: "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงกลุ่มชนของข้าปฏิเสธข้า"

"ดังนั้นขอพระองค์ทรงตัดสินในระหว่างข้ากับพวกเขา และทรงโปรดช่วยเหลือข้าและบรรดาผู้ศรัทธาที่อยู่ร่วมกับข้าให้รอดด้วยเถิด"

ดังนั้นเราได้ช่วยเขาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาไว้ในเรือที่เต็มเพียบ (ไปด้วยผู้คน สัตว์ และสิ่งของต่างๆ)

หลังจากนั้นเราก็ให้พวกที่เหลือค้างได้จมน้ำตาย

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนอ๊าดได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล (ซึ่งถูกส่งมายังพวกเขา)

จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ฮูดได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใด ๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

"พวกเจ้าสร้างอาคารสูงสง่าไว้บนที่สูงทุกแห่ง เพื่อการละเล่นกระนั้นหรือ?!"

และพวกเจ้าสร้างคฤหาสน์ โดยหวังว่าพวกเจ้าจะอยู่อย่างตลอดกาล?

และเมื่อพวกเจ้าทำร้ายผู้ใด พวกเจ้าจะกระทำอย่างทารุณโหดร้าย

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

และพวกเจ้าจงยำเกรงผู้ทรงประทานแก่พวกเจ้าซึ่งสิ่งที่พวกเจ้ารู้ดีอยู่แล้ว

พระองค์ทรงประทานแก่พวกเจ้าซึ่งปศุสัตว์และลูกหลาน

และสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง

แท้จริงฉันกลัวว่าพวกเจ้าจะได้รับการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่

พวกเขากล่าวว่า "มันมีผลเท่ากันสำหรับเรา เจ้าจะตักเตือนหรือไม่เป็นผู้ตักเตือนเราก็ตาม"

"นี่ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นเรื่องปั้นขึ้นของคนในอดีต"

"และพวกเราจะไม่อยู่ในหมู่ผู้ถูกลงโทษ"

ในที่สุดพวกเขาได้ปฏิเสธเขา ด้วยเหตุนี้เราจึงทำลายพวกเขา แท้จริงในเหตุการณ์ดังกล่าวเป็นการแสดงถึงสัญญาณหนึ่ง (ซึ่งพิสูจน์ให้เห็นถึงอำนาจของอัลลอฮ์) และในขณะเดียวกันพวกเขาส่วนใหญ่ก็ไม่ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนษะมูดได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ศอลิห์ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

“(พวกเจ้าคิดหรือว่า) พวกเจ้าจะถูกปล่อยให้อยู่อย่างสุขสำราญ ณ ที่นี้?!"

ในสวนอันหลากหลาย และลำธารหลายแห่ง

และไร่นา และต้นอินทผลัม ซึ่งงวงของมันสุกงอมย้อยหนักลงมาแทบหัก

และพวกเจ้าสลักภูเขาเป็นที่อยู่อาศัยอย่างชำนาญ

ดังนั้นพวกท่านจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

"และพวกเจ้าอย่าได้เชื่อฟังคำสั่งของบรรดาผู้ฝ่าฝืน"

“นั่นคือผู้ที่ก่อความเสียหายในแผ่นดินและไม่ฟื้นฟูการดี”

พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกไสยศาสตร์"

"เจ้าไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา ดังนั้นจงนำมาสักสัญญาณหนึ่ง หากเจ้าเป็นหนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง"

เขากล่าวว่า "นี่คืออูฐตัวเมีย สำหรับมันมีส่วนดื่มน้ำวันหนึ่ง และสำหรับพวกเจ้าก็มีส่วนดื่มน้ำวันหนึ่งตามที่รู้กัน"

“และจงอย่ายังความทุกข์ยากแก่มัน มิฉะนั้น การลงโทษแห่งวันที่ยิ่งใหญ่นั้นจะเกิดขึ้นกับพวกเจ้า"

แล้วพวกเขาได้เชือดมัน พวกเขาจึงอยู่ในสภาพเป็นผู้เศร้าโศกเสียใจ

ดังนั้นการลงโทษได้คร่าชีวิตพวกเขา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

(ในทำนองเดียวกัน) กลุ่มชนของลูฏได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

จงรำลึกถึงขณะที่พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ลูฎได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกเจ้า

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

"พวกเจ้าเข้าหาผู้ชายในหมู่ผู้คนทั้งหลายกระนั้นหรือ?!"

"และพวกเจ้าไม่สนใจสิ่งที่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้สร้างไว้สำหรับพวกเจ้า คือบรรดาภรรยาของพวกเจ้า พวกเจ้าไม่ใช่ใคร แต่เป็นกลุ่มชนผู้ฝ่าฝืน"

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ลูฏ หากเจ้ายังไม่หยุด แน่นอนเจ้าจะเป็นผู้หนึ่งที่จะถูกขับไล่ออกไป"

เขากล่าวว่า "แท้จริงฉันเป็นผู้ที่เกลียดยิ่งต่อการกระทำของพวกเจ้า"

(ลูฏได้อธิษฐานว่า) "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดช่วยฉันและครอบครัว (และผู้ติดตามของฉัน) ให้พ้นจากสิ่งที่พวกเขากระทำกัน"

ดังนั้นเราได้ช่วยเขา และครอบครัว (และบริวาร) ของเขาทั้งหมดให้รอดพ้น

นอกจากหญิงแก่คนหนึ่ง ซึ่งนางอยู่ในหมู่ผู้รั้งหลัง

หลังจากนั้น เราได้ทำลายคนอื่นๆ

และเราได้ให้ห่าฝนแห่งการทำลายล้างตกลงมายังพวกเขา ดังนั้น ชั่วช้าแท้ๆ ซึ่งสายฝนของผู้ถูกตักเตือน

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

ชาวเมืองอัยกะฮ์ (หมู่ชนของนบีชุอัยบ์ พวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีป่าทึบ)ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูล

จงรำลึกเถิดว่า พี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือ ชุอัยบ์ได้กล่าวแก่พวกเขาว่า "พวกเจ้าจะไม่ยำเกรงกันบ้างหรือ?!"

แท้จริงฉันคือเราะซูล ผู้ซื่อสัตย์สำหรับพวกท่าน

ดังนั้นพวกเจ้าจงยำเกรงอัลลอฮ์ และเชื่อฟังฉันเถิด

และฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ ในการนี้จากพวกเจ้า ค่าตอบแทนของฉันมิได้มาจากผู้ใดนอกจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกเท่านั้น

"พวกเจ้าจงตวงให้ครบพอดี และอย่าอยู่ในหมู่ผู้ทำให้พร่อง"

และจงชั่งด้วยตาชั่งอย่างเที่ยงตรง

“และอย่าให้พร่องแก่ผู้คน ซึ่งสิ่งต่างๆ ของพวกเขา และอย่ากดขี่ข่มเหงในแผ่นดิน ด้วยการเป็นพวกบ่อนทำลาย"

และจงยำเกรงต่อผู้ทรงสร้างพวกเจ้า และหมู่ชนแต่ก่อนๆ

พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ถูกไสยศาสตร์"

"และเจ้ามิใช่ใครอื่นนอกจากเป็นสามัญชนเช่นเรา และเราเชื่อว่า แน่นอนเจ้าก็คือคนหนึ่งจากบรรดาผู้กล่าวเท็จทั้งหลาย"

ดังนั้นก็จงให้ชิ้นส่วนจากท้องฟ้าร่วงหล่นลงมาเหนือพวกเรา หากเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้สัตย์จริง

เขากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรอบรู้ดีในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ"

ดังนั้นพวกเขาได้เพียรพยายามกล่าวเท็จต่อเขา ดังนั้นการลงโทษวันแห่งเมฆครอบคลุมได้คร่าพวกเขา แท้จริงมันคือการลงโทษแห่งวันที่ยิ่งใหญ่

แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่เป็นผู้ศรัทธา

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอนพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

และแท้จริงอัลกุรอานนั้นถูกประทานลงมาจากพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

อัรรูห์ ผู้ซื่อสัตย์ได้นำมันลงมา

ยังหัวใจของเจ้าเพื่อเจ้าจะได้เป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้ตักเตือน

เป็นภาษาอาหรับอันชัดแจ้ง

และแท้จริงมัน (ถูกกล่าวไว้) ในคัมภีร์ก่อนๆ อย่างแน่นอน

ยังไม่ (เพียงพอ) อีกหรือ ที่จะเป็นข้อพิสูจน์ให้แก่พวกเขาถึงความสัตย์จริงของเจ้า ว่า บรรดาผู้มีความรู้ของวงศ์วานอิสรออีลก็รู้ดีในเรื่องนี้?

และหากเราได้ส่งมันลงมายังกลุ่มคนที่ไม่ใช่ชาวอาหรับ

แล้วเขาก็อ่านมันแก่พวกเขา พวกเขาก็จะไม่เป็นผู้ศรัทธาต่อมัน

เช่นเดียวกันนี้ เราได้ทำให้ (การปฎิเสธ) ได้อยู่ในหัวใจของบรรดาผู้กระทำผิด

พวกเขาจะไม่ศรัทธาต่อมันจนกว่าพวกเขาจะได้เห็นการลงโทษอันเจ็บปวด

แล้วมันจะมาหาพวกเขาอย่างกระทันหันโดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

ดังนั้นพวกเขาจึงกล่าวว่า "ให้พวกเราได้รับการประวิงบ้างได้ไหม?"

พวกเขาเร่งรีบต่อการลงโทษของเรากระนั้นหรือ?

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือ หากเราให้พวกเขารื่นเริงไปอีกเป็นปีๆ

หลังจากนั้นแล้ว สิ่งที่พวกเขาถูกสัญญาไว้ ก็ได้เกิดขึ้นแก่พวกเขา

ความสุขสบายต่างๆ ที่พวกเขาได้รับมาตลอดนั้น ไม่อำนวยประโยชน์อันใดแก่พวกเขาได้

และเรามิได้ทำลายเมืองใดเมืองหนึ่ง เว้นแต่ได้มีผู้ตักเตือนแก่ชาวเมืองนั้นแล้ว

เพื่อเป็นข้อตักเตือน และเรามิได้เป็นผู้อธรรม

และไม่ใช่บรรดาชัยฏอนเป็นผู้นำมัน (อัลกุรอาน) ลงมา

และมันไม่เหมาะสำหรับชัยฏอนที่จะทำเช่นนั้น และพวกมันก็ไม่สามารถทำได้ด้วย

แท้จริงพวกมันเป็นผู้ถูกกีดกันอย่างแน่นอนจากการได้ยิน

ดังนั้นเจ้าอย่าได้วิงวอนพระเจ้าอื่นใดเคียงคู่กับอัลลอฮ์ มิฉะนั้นเจ้าจะเป็นหนึ่งในหมู่ผู้ถูกลงโทษ

จงตักเตือนวงศาคณาญาติของเจ้าที่ใกล้ชิด

และจงลดปีกของเจ้าลง (เพื่อเป็นการถ่อมตัว) ต่อบรรดาผู้ศรัทธาที่ปฏิบัติตามเจ้า

แล้วหากพวกเขาฝ่าฝืนเจ้า ก็จงกล่าวเถิด (มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงฉันไม่รับผิดชอบในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ"

และจงมอบหมายต่อพระผู้ทรงเดชานุภาพ ผู้ทรงปราณีเสมอ

ผู้ทรงเห็นเจ้าขณะที่เจ้ายืน (ละหมาด)

และ (ทรงเห็น) การเคลื่อนไหวของเจ้าท่ามกลางผู้ที่สุญูดทั้งหลาย

แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้เสมอ

พวกเจ้าต้องการหรือไม่ ข้าจะบอกให้พวกเจ้ารู้ว่า ชัยฏอนได้ลงมายังผู้ใด?!

พวกมันจะลงมายังผู้มีพฤติกรรมโกหกเป็นนิจ คนบาปหนาทั้งหลาย

พวกเขาเงี่ยหูฟัง และพวกเขาส่วนมากเป็นผู้โกหก

และพวกกวีนั้น พวกหลงผิดเท่านั้นที่จะปฏิบัติตามพวกเขา

เจ้าไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงพวกเขานั้นเร่ร่อนไปในทุกหนแห่ง

และแท้จริงพวกเขานั้นจะพูดในสิ่งที่พวกเขาไม่กระทำ

ยกเว้นบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบการดีและรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมาก และได้รับชัยชนะหลังจากถูกอธรรม และในไม่ช้า บรรดาผู้อธรรมจะได้รู้ว่า ที่คืนสู่อันใดที่พวกเขาจะต้องกลับไป

ฏอ ซีน [1] เหล่านี้คือบรรดาโองการของอัลกุรอาน และคัมภีร์อันชัดแจ้ง ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เป็นทางนำที่ถูกต้อง และข่าวดีสำหรับบรรดาผู้ศรัทธา

บรรดาผู้ที่ดำรงการละหมาดและจ่ายซะกาต และพวกเขานั่นแหละเป็นผู้เชื่อมั่นในปรโลก

แท้จริง บรรดาผู้ที่ไม่ศรัทธาต่อปรโลก เราได้ทำให้การกระทำของพวกเขาดูงดงามในสายตาของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงหลงผิดไปอย่างตาบอด

ชนเหล่านั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอันชั่วช้า และพวกเขาในปรโลก พวกเขาเป็นผู้ขาดทุนยิ่ง

และแท้จริง เจ้าจะได้รับอัลกุรอานอย่างแน่นอน จากพระผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้

จงรำลึกเถิดว่า มูซาได้กล่าวแก่ครอบครัวของเขาว่า: "แท้จริง ฉันได้เห็นไฟ ฉันจะนำข่าวบางอย่างจากที่นั่นมาให้พวกเจ้า หรือฉันจะนำเปลวไฟที่ลุกโชติช่วงมาให้ เพื่อที่พวกเจ้าจะได้ผิงไฟให้ร่างกาย"

ครั้นเมื่อเขามาถึงที่นั่น ได้มีเสียงเรียกขึ้นว่า ผู้ที่อยู่ในไฟและผู้ที่อยู่รอบๆ มัน จะได้รับความจำเริญ และมหาบริสุทธิ์แด่อัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

โอ้มูซาเอ๋ย แท้จริงข้าคืออัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

"และจงโยนไม้เท้าของเจ้า" เมื่อเขาเห็นมันเคลื่อนไหวคล้ายกับว่ามันเป็นงู เขาก็หันหลังและไม่หันกลับมาอีก "โอ้มูซาเอ๋ย เจ้าอย่ากลัว แท้จริงบรรดาเราะซูลนั้นจะไม่กลัวเมื่ออยู่ต่อหน้าข้า"

เว้นแต่ผู้อธรรม แล้วเขาได้เปลี่ยนมาทำความดีหลังจากที่ได้ทำความชั่ว เพราะแท้จริงข้านั้นเป็นผู้ให้อภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

"และจงสอดมือของเจ้าเข้าไปในอกเสื้อของเจ้า มันจะออกมาเป็นสีขาวปราศจากตำหนิใดๆ (นี่คือสอง) ในเก้าสัญญาณ (ที่เจ้าจะนำไป) ยังฟิรเอาน์และพวกพ้องของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน"

เมื่อสัญญาณของเราได้มาปรากฏชัดแจ้งแก่พวกเขา พวกเขาก็กล่าวว่า "นี่คือเวทมนต์คาถาอันแจ่มแจ้ง"

และพวกเขาได้ปฏิเสธมันอย่างอยุติธรรมและเย่อหยิ่ง ทั้งๆ ที่จิตใจของพวกเขาเชื่อมั่นต่อมัน ดังนั้นจงดูเถิดว่า บั้นปลายของบรรดาผู้บ่อนทำลายนั้นจะเป็นเช่นไร

และโดยแน่นอน เราได้ให้ความรู้แก่ดาวูดและสุลัยมาน และทั้งสองก็ได้กล่าว (เป็นการขอบคุณ) ว่า: "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ซึ่งได้โปรดปรานพวกเรา เหนือบ่าวผู้ศรัทธาจำนวนมากของพระองค์"

และสุลัยมานได้รับมรดก (การเป็นนบีและความรู้) จากดาวูด และ (หลังจากนั้นสุลัยมาน) กล่าวว่า "โอ้ มวลมนุษยชาติ เราได้รับความรู้ให้เข้าใจภาษาของนก และเราได้รับทุกสิ่ง แท้จริงนี่คือความโปรดปรานอันชัดเจน (จากพระเจ้า)"

และได้ถูกชุมนุมไว้สำหรับสุลัยมาน ซึ่งไพร่พลของเขาที่เป็นญิน และมนุษย์ และนก ดังนั้น พวกเขาถูกจัดให้เป็นหมวดหมู่

จนกระทั่งเมื่อพวกเขาได้มาถึงทุ่งที่มีมดมาก มดตัวหนึ่งได้พูดว่า "โอ้มดทั้งหลายเอ๋ย พวกเจ้าจงเข้าไปในรังของพวกเจ้าเถิด มิฉะนั้น สุลัยมานและไพร่พลของเขาจะทำให้พวกเจ้าแตกดับ โดยที่พวกเขาไม่รู้ตัว"

เขา (สุลัยมาน) ยิ้มแกมหัวเราะต่อคำพูดของมันและกล่าวว่า "ข้าแด่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดประทานแก่ข้า เพื่อให้ข้าได้ขอบคุณต่อความโปรดปรานของพระองค์ ซึ่งพระองค์ได้ทรงโปรดปรานแก่ข้า และบิดามารดาของข้า และได้โปรดให้ข้าได้กระทำการดีเพื่อให้พระองค์ทรงพอพระทัย และด้วยพระเมตตาของพระองค์ได้โปรดให้ข้าได้เข้าไปอยู่ในหมู่ปวงบ่าวกัลยาณชนของพระองค์ด้วยเถิด"

และเขาได้ตรวจดูฝูงนกแล้วกล่าวขึ้นว่า "ทำไมฉันจึงไม่เห็นฮุดฮุด หรือว่ามันหายไปแล้ว"

แน่นอน ฉันจะลงโทษมันด้วยการลงโทษอย่างสาหัส หรือฉันจะเชือดมันอย่างแน่นอน หรือให้มันนำหลักฐานพิสูจน์อันชัดแจ้งมาให้ฉัน

แล้วมันอยู่ห่างไปไม่ไกล และกล่าวว่า "ฉันได้รู้สิ่งที่ท่านไม่รู้ และฉันได้นำข่าวจากเมืองสะบะอ์ที่เป็นความจริงมายังท่าน"

"แท้จริง ฉันได้พบหญิงคนหนึ่งปกครองพวกเขา และนางก็ได้รับทุกสิ่ง และนางก็มีบัลลังก์อันยิ่งใหญ่"

"และฉันได้พบนางและหมู่ชนของนางทำการสักการะบูชาดวงอาทิตย์อื่นจากอัลลอฮ์ และชัยฏอนได้ทำให้การงานของพวกเขาเป็นที่บรรเจิดแก่พวกเขา และได้กีดกั้นพวกเขาออกจากแนวทางที่ถูกต้อง ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้อยู่ในทางนำ"

ทำไมพวกเขาไม่สุญูดต่ออัลลอฮ์ ผู้ที่นำออกมาซึ่งสิ่งที่ซ่อนเร้นอยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้าปิดบัง และสิ่งที่พวกเจ้าเปิดเผย

อัลลอฮ์ผู้ซึ่งไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ พระผู้อภิบาลแห่งบัลลังก์อันยิ่งใหญ่

เขากล่าวว่า"เราจะคอยดูว่าเจ้าพูดจริงหรือเจ้าอยู่ในหมู่ผู้กล่าวเท็จ"

"เจ้าจงนำสารของฉันนี้และส่งมันให้พวกเขา แล้วถอยหลังออกให้ห่างไกลจากพวกเขา แล้วจงคอยดูว่าพวกเขาจะตอบอะไรกลับมา?"

(หลังจากอ่านจดหมาย) ราชินีแห่งสะบะอ์ กล่าวว่า "โอ้หมู่อำมาตย์ทั้งหลาย! แท้จริงแล้วสารอันมีเกียรตินี้ได้ถูกมอบให้แก่ฉัน"

แท้จริงมันมาจากสุลัยมาน และแท้จริงมันเริ่มว่า ด้วยพระนามของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเมตตายิ่ง ผู้ทรงกรุณาปรานีเสมอ

"พวกท่านอย่าผยองตนเหนือฉัน และจงมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม"

ราชินีตรัสอีกครั้งว่า:“ โอ้หมู่อำมาตย์เอ๋ย! โปรดให้คำอธิบายเกี่ยวกับเรื่องนี้ที่ข้ากำลังเผชิญอยู่ ฉันไม่เคยตัดสินใจเรื่องใดๆ ก่อนที่พวกเจ้าจะมาให้ความเห็น”

พวกเขากล่าวว่า "เราเป็นพวกที่มีพลังและเป็นพวกที่มีกำลังรบแข็งแกร่ง สำหรับพระบัญชานั้นเป็นของพระนาง ดังนั้น พระนางได้โปรดตรึกตรองดูสิ่งใดที่พระนางจะทรงบัญชา"

พระนางทรงกล่าวว่า "แท้จริงเหล่ากษัตริย์นั้น เมื่อเข้าไปในเมืองใดพวกเขาก็ทำลายมัน และทำให้บรรดาผู้มีอำนาจของเมืองนั้นเป็นผู้ต่ำต้อย และเช่นนั้นแหละพวกเขาจะกระทำกัน"

"และแท้จริงฉันจะส่งของกำนัลไปให้พวกเขา แล้วฉันจะคอยเฝ้าดูว่า ผู้ที่ถูกส่งไปนั้นจะกลับมาด้วยสิ่งใด?"

เมื่อพวกเขาได้เข้าพบสุลัยมานแล้ว เขา (สุลัยมาน) ได้กล่าวว่า "พวกเจ้าจะนำทรัพย์สินมากำนัลแก่เราหรือ สิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานให้แก่ฉันนั้น ดียิ่งกว่าสิ่งที่พระองค์ประทานให้แก่พวกเจ้า แต่พวกเจ้าดีใจต่อของกำนัลของพวกเจ้า"

"จงกลับไปยังพวกเขา เพราะแน่นอนเราจะนำไพร่พลไปยังพวกเขา โดยที่พวกเขาไม่มีกำลังที่จะต่อต้านมันได้ และแน่นอน เราจะให้พวกเขาออกจากที่นั่นอย่างอัปยศ และพวกเขาจะเป็นผู้ต่ำต้อย"

เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า "โอ้หมู่อำมาตย์เอ๋ย ผู้ใดในหมู่พวกเจ้าจะนำบัลลังก์ของนางมายังฉัน ก่อนที่พวกเขาจะมาหาฉันอย่างผู้นอบน้อม"

ญินผู้ทรงพลังตัวหนึ่งกล่าวว่า "ฉันจะนำมันมาให้ท่านก่อนที่ท่านจะลุกจากที่นั่งของท่าน และแท้จริงฉันแข็งแกร่ง และน่าเชื่อถือ"

ผู้ที่มีความรู้ในเรื่องคัมภีร์ กล่าวว่า "ฉันจะนำมันมาเสนอท่านชั่วพริบตาเดียว" เมื่อเขา (สุลัยมาน) เห็นมันวางมั่นคงอยู่ต่อหน้าเขา เขากล่าวว่า "นี่เนื่องจากเกียรติศักดิ์แห่งพระผู้อภิบาลของฉัน เพื่อพระองค์จะได้ทรงทดสอบฉันว่าฉันกตัญญูหรือเนรคุณ และผู้ใดกตัญญู แท้จริงเขาก็กตัญญูต่อตัวเขาเอง และผู้ใดเนรคุณ แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันนั้นเป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ยิ่ง"

เขากล่าวว่า "พวกเจ้าจงแปลงโฉมบัลลังก์ของนาง เราจะคอยดูว่า นางจะจำมันได้ไหม หรือนางจะอยู่ในหมู่ผู้จำมันไม่ได้"

ครั้นเมื่อนางได้มาถึงก็ได้มีการกล่าวแก่นางว่า "นี้คือรูปสลักบัลลังก์ของพระนางใช่หรือไม่? พระนางตรัสว่า "มันก็คล้ายอย่างนี้แหละ" และเราได้รับความรู้มาก่อนนาง และเราได้เป็นมุสลิมมาก่อนนาง

และการที่นางได้เคยสักการะบูชาสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ ได้ทำให้นางหันห่างออกไป แท้จริงนางอยู่ในหมู่ชนผู้ปฏิเสธ

มีผู้กล่าวแก่นางว่า "จงเข้าไปในท้องพระโรงเถิด" ครั้นเมื่อนางเห็นมัน นางคิดว่ามันเป็นผืนน้ำลึก จึงเผยหน้าแข้งของนาง (เพื่อไม่ให้เปียกน้ำ) เขา (สุลัยมาน) กล่าวว่า "แท้จริงมันคือท้องพระโรงที่ปูด้วยกระจกใส" นางได้กล่าวว่า" ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน แท้จริงฉันได้อธรรมแก่ตัวฉันเอง และฉันขอนอบน้อมปฏิบัติตามสุลัยมานเพื่ออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"

และโดยแน่นอน เราได้ส่งไปยังชาวษะมูดพี่น้องคนหนึ่งของพวกเขาคือศอลิห์ โดยให้พวกเขาเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ แล้วพวกเขาได้แบ่งออกเป็นสองพวกแล้วโต้เถียงกัน

เขา (ศอลิห์) กล่าวว่า "โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย ทำไมพวกเจ้าจึงรีบเร่งสู่ความชั่วก่อนความดีเล่า ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ขออภัยต่ออัลลอฮ์เพื่อพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา"

พวกเขากล่าวว่า "พวกเราได้ประสบกับโชคที่ไม่ดีเพราะเจ้าและผู้ที่ร่วมอยู่กับเจ้า" เขา (ศอลิห์) กล่าวว่า "โชคของพวกเจ้าอยู่ที่อัลลอฮ์ ยิ่งกว่านั้นพวกเจ้าเป็นหมู่ชนที่ถูกทดสอบ"

และในเมืองนั้นมีเก้าคนที่เป็นผู้บ่อนทำลายในแผ่นดิน และพวกเขาไม่เป็นผู้ฟื้นฟูการทำดี

พวกเขากล่าวว่า "จงร่วมกันสาบานต่ออัลลอฮ์ แน่นอนพวกเราเตรียมที่จะทำร้ายเขาและครอบครัวของเขาในเวลากลางคืน แล้วเราก็จะกล่าวแก่ทายาทของเขาว่า เราไม่รู้เห็นความพินาศของครอบครัวของเขา และแท้จริงเรานั้นเป็นผู้สัตย์จริงอย่างแน่นอน"

และพวกเขาได้วางแผน และเราก็ได้วางแผนโดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

ดังนั้นจงคอยดูเถิด ผลสุดท้ายของแผนการของพวกเขาจะเป็นเช่นใด นั้นคือ เราได้ทำลายล้างพวกเขาและหมู่ชนของพวกเขาทั้งหมด

ดังนั้น นั่นคือบ้านของพวกเขาอันว่างเปล่า ทั้งนี้เพราะการอธรรมของพวกเขา แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอน สำหรับหมู่ชนที่รู้

และเราได้ช่วยบรรดาผู้ศรัทธาให้รอดพ้น และพวกเขาคือบรรดาผู้ยำเกรง

และจงรำลึกถึงขณะที่ ลูฏ ได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขา ว่า "พวกเจ้ากระทำการลามกทั้งๆ ที่พวกเจ้ารู้เห็นอยู่กระนั้นหรือ?"

"พวกเจ้าจะสมสู่กับพวกเพศชายด้วยตัณหาแทนพวกเพศหญิงกระนั้นหรือ? ใช่แต่เท่านั้น พวกเจ้าเป็นหมู่ชนผู้โง่เขลา"

ดังนั้น ไม่มีคำตอบใดจากกลุ่มชนของเขา นอกจากกล่าวว่า "จงขับไล่ครอบครัวของลูฏออกจากเมืองของพวกเจ้า' แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ที่รักษาความบริสุทธิ์ของตน"

แล้วเราได้ช่วยเขา (ลูฏ) และผู้ติดตามเขาให้รอด ยกเว้นภรรยาของเขา ซึ่งเราได้กำหนดให้นางอยู่ในหมู่ผู้ที่เหลืออยู่เบื้องหลัง (เพื่อการลงโทษ)

และเราได้ให้ฝน (ก้อนหิน) ได้ตกกระหน่ำลงมายังพวกเขา ฝนของผู้ที่ถูกเตือนช่างน่ากลัวยิ่งนัก

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุหัมหมัด) มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ และความศานติจงมีแด่ปวงบ่าวของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงคัดเลือกแล้ว อัลลอฮ์ดีกว่าหรือสิ่งที่พวกเขาตั้งเป็นภาคี (เจว็ด) ดีกว่า?!

หรือผู้ใดเล่าที่สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทรงหลั่งน้ำจากฟากฟ้าแก่พวกเจ้า แล้วเราได้ทำให้สวนต่างๆ งอกเงยขึ้นอย่างสวยงาม โดยที่พวกเจ้าไม่สามารถที่จะทำให้ต้นไม้งอกเงยขึ้นมาได้ มีพระเจ้าอื่นใดอีกหรือที่เคียงคู่กับอัลลอฮ์? ไม่มี! แต่พวกเขาคือกลุ่มชนที่เบี่ยงเบนไปจากความจริง

หรือผู้ใดเล่าที่ทรงทำให้แผ่นดินนี้เป็นที่พำนัก และทรงให้มีลำน้ำหลายสายไหลระหว่างมัน และทรงทำให้มีเทือกเขามั่นคงสำหรับมัน และทรงทำให้มีที่กั้นระหว่างน่านน้ำทั้งสอง ยังมีพระเจ้าอื่นเคียงคู่กับอัลลอฮ์อีกหรือ? หาใช่เช่นนั้นดอก ส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

หรือผู้ใดเล่าจะทรงสนองตอบผู้ร้องทุกข์ เมื่อเขาวิงวอนขอต่อพระองค์ และทรงปลดเปลื้องความชั่วร้ายนั้น และทรงทำให้พวกเจ้า เป็นผู้ปกครองแผ่นดิน มีพระเจ้าอื่นใดอีกหรือที่เคียงคู่กับอัลลอฮ์? เพียงเล็กน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าจะระลึกได้

หรือผู้ใดเล่าทรงนำทางแก่พวกเจ้าในความมืดมิดในแผ่นดินและท้องทะเล และผู้ใดที่ส่งลมมาเป็นผู้ส่งสัญญาณล่วงหน้าก่อนความเมตตาของพระองค์ มีพระเจ้าอื่นใดอีกหรือที่เคียงคู่กับอัลลอฮ์?! อัลลอฮ์ทรงสูงส่งเหนือทุกสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคี!

หรือผู้ใดเล่าทรงเริ่มแรกในการสร้าง แล้วทรงให้บังเกิดมันขึ้นมาอีกครั้ง และผู้ใดทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากฟากฟ้าและแผ่นดิน ยังจะมีพระเจ้าอื่นเคียงคู่กับอัลลอฮ์อีกหรือ? จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) จงนำหลักฐานของพวกเจ้ามา หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "ไม่มีผู้ใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินจะรู้ในสิ่งพ้นญาณวิสัยนอกจากอัลลอฮ์ และพวกเขาจะไม่รู้ว่า เมื่อใดพวกเขาจะถูกให้ฟื้นคืนชีพ"

ทว่าความรู้ของพวกเขาเกี่ยวกับปรโลกนั้น ได้ถึงที่สุดแล้วหรือ? ทั้ง ๆ ที่พวกเขาอยู่ในการสงสัยในเรื่องของมัน ยิ่งกว่านั้นพวกเขายังตาบอดต่อเรื่องนั้นอีกด้วย

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวกันว่า "ในเมื่อเราและบรรพบุรุษของเรากลายเป็นดิน เราจะถูกนำออกมาอีกกระนั้นหรือ?!"

"แท้จริงเราและบรรพบุรุษของเราได้ถูกสัญญามาก่อนแล้วในเรื่องนี้ มันมิใช่อะไรอื่นนอกจากเป็นเรื่องเล่าของคนสมัยก่อนเท่านั้น"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าจงท่องเที่ยวในแผ่นดินเถิด แล้วจงดูเถิดว่า ผลสุดท้ายของบรรดาผู้กระทำผิดนั้นเป็นเช่นใด"

"และจงอย่าเศร้าโศกต่อพวกเขา และอย่าคับใจในสิ่งที่พวกเขาวางแผนอุบาย"

และพวกเขาจะกล่าวว่า เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "หวังว่าบางอย่างที่พวกเจ้ารีบเร่ง (ให้มันเกิดขึ้น) นั้น กำลังตามหลังใกล้พวกเจ้าเข้ามาแล้ว"

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ทรงโปรดปรานต่อปวงมนุษย์ แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่ขอบคุณ (พระองค์)

และแท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น พระองค์ทรงรอบรู้อย่างแน่นอนถึงสิ่งที่หัวอกของพวกเขาปกปิดอยู่ และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

และไม่มีสิ่งใดจะซ่อนเร้น ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน เว้นแต่ว่ามันอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้ง

แท้จริงอัลกุรอานนี้จะชี้แจงแก่วงศ์วานอิสรออีล ซึ่งส่วนมากของบรรดาเรื่องที่พวกเขาขัดแย้ง

และแท้จริงมัน (อัลกุรอาน) เป็นทางนำที่ถูกต้องและเป็นความเมตตาแก่บรรดาผู้ศรัทธาทั้งหลาย

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้าจะทรงตัดสินระหว่างพวกเขา ด้วยการพิพากษาของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงรอบรู้

ดังนั้น เจ้าจงมอบหมายต่ออัลลอฮ์เถิด แท้จริง เจ้านั้นอยู่บนสัจธรรมอันชัดแจ้ง

แท้จริงเจ้าไม่สามารถทำให้คนตายได้ยิน (รับคำสั่งสอนของเจ้า) และเจ้าไม่สามารถทำให้คนหูหนวกได้ยิน (เสียงเรียกของเจ้าได้) เมื่อพวกเขาหันหลังให้ (เพราะพวกเขาไม่เชื่อ)

และเจ้ามิได้เป็นผู้ชี้นำทางแก่คนตาบอดให้ออกจากความหลงผิดของพวกเขา เจ้าจะไม่ทำให้ผู้ใดได้ยิน นอกจากผู้ศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของเราเท่านั้น เพราะพวกเขาเป็นผู้ที่จำนน (ต่ออัลลอฮ์)

และเมื่อถ้อยคำ (แห่งกาลเวลาที่เกี่ยวกับวันอวสานโลก) เกิดขึ้นกับพวกเขาแล้ว เราก็จะนำสัตว์ออกจากแผ่นดินแก่พวกเขา เพื่อบอกพวกเขาว่า แท้จริงมนุษย์นั้นไม่เคยศรัทธาต่อบรรดาโองการของเรา

และ (จงรำลึกถึง) วันที่เรารวบรวมทุก ๆ ประชาชาติ มาชุมนุมกันเป็นหมู่คณะ จากผู้ที่ปฏิเสธต่อบรรดาสัญญาณของเรา โดยที่พวกเขาจะถูกจัดเป็นหมู่เหล่า

จนกระทั่งเมื่อพวกเขาได้มาถึง พระองค์ตรัสว่า "พวกเจ้าได้ปฏิเสธต่อบรรดาสัญญาณของเรากระนั้นหรือ? โดยที่พวกเจ้าไม่ได้รอบรู้มันเลยหรือว่า อันใดเล่าที่พวกเจ้ากระทำไป?"

และการลงโทษได้ประสบแก่พวกเขา เนื่องจากการกระทำที่อธรรมของพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจึงไม่พูด (นิ่งเงียบ)

พวกเขาไม่คิดหรือว่า เราได้ทรงกำหนดกลางคืนเพื่อให้พวกเขาจะได้พักผ่อนในเวลานั้น และได้ทรงทำให้กลางวันสว่างไสว? แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนที่ศรัทธา

และ (จงรำลึกถึง) วันที่สังข์จะถูกเป่าขึ้น ดังนั้นผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและผู้ที่อยู่ในแผ่นดินจะตื่นตระหนก เว้นแต่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ และทั้งหมดได้มาหาพระองค์ในสภาพผู้ถ่อมตน

และเจ้าจะเห็นภูเขาทั้งหลาย ที่เจ้าคิดว่ามันติดแน่นอยู่กับที่ แต่มันล่องลอยไปเช่นการล่องลอยของหมู่เมฆ (นั่นคือ) การงานของอัลลอฮ์ผู้ทรงทำให้ทุกสิ่งสมบูรณ์แบบ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงตระหนักในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

ผู้ใดมาพร้อมกับความดี (ที่เขาได้กระทำมา) เขาจะได้รับรางวัลที่ดีกว่าและพวกเขาจะได้รับความปลอดภัยจากเหตุการณ์ที่เลวร้ายในวันนั้น

และผู้ใดนำมาซึ่งความชั่ว ใบหน้าของพวกเขาจะถูกคว่ำลงในไฟนรก พวกเจ้าจะไม่ถูกตอบแทนด้วยสิ่งใด นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

(จงกล่าวเถิด โอ้ มุฮัมหมัด) "แท้จริงฉันได้รับบัญชาว่า จงเคารพภักดีต่อพระผู้อภิบาลแห่งเมืองนี้ ซึ่งพระองค์ทรงทำให้มันเป็นที่ต้องห้าม และทุกสิ่งทุกอย่างเป็นสิทธิของพระองค์ และฉันได้รับบัญชาให้อยู่ในหมู่ผู้นอบน้อม"

และเพื่อให้ฉันอ่านอัลกุรอานเสมอ ดังนั้นผู้ใดปฏิบัติตามทางนำแห่งอัลกุรอาน เขาก็จะได้รับทางนำที่ถูกต้องสำหรับตัวของเขาเองเท่านั้น และผู้ใดที่หลงผิดก็จงกล่าวแก่เขาว่า "แท้จริงฉันเป็นเพียงผู้หนึ่งในหมู่ผู้ตักเตือนเท่านั้น"

และจงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ พระองค์จะทรงให้พวกเจ้าเห็นสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ แล้วพวกเจ้าก็จะรู้จักมัน และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิได้เป็นผู้ทรงเพิกเฉยต่อสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ"

ฏอ ซีน มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เหล่านี้คือโองการทั้งหลายแห่งคัมภีร์อันชัดแจ้ง

เราจะอ่านแก่เจ้าซึ่งเรื่องราวบางส่วนของมูซาและฟิรเอาน์ด้วยความจริง สำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา

แท้จริงฟิรเอาน์หยิ่งผยองในแผ่นดิน และเขาได้แบ่งประชาชนของเขาเป็นหมู่ๆ เขาทำให้ชนกลุ่มหนึ่งในพวกเขาอ่อนแอ ด้วยการฆ่าบรรดาลูกชายของพวกเขาและไว้ชีวิตเหล่าลูกสาวของพวกเขา แท้จริงเขาเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้บ่อนทำลาย

และเราปรารถนาที่จะให้ความโปรดปรานแก่บรรดาผู้ที่อ่อนแอในแผ่นดิน และเราจะทำให้พวกเขาเป็นผู้นำ และทำให้พวกเขาเป็นผู้สืบทอด

และเราทำให้พวกเขาได้ตั้งมั่นอยู่ในแผ่นดิน และเราได้ให้ฟิรเอาน์ และฮามาน ตลอดจนไพร่พลของเขาทั้งสอง ได้เห็นสิ่งที่พวกเขากลัวมาโดยตลอด

และเราได้ดลใจมารดาของมูซาว่า "จงให้นมแก่เขาเถิด แต่หากเจ้ากลัวจะมีอันตรายใด ๆ เกิดขึ้นเขา ก็ให้ปล่อยเขาลงแม่น้ำไป และอย่าวิตกกังวลและอย่าโศกเศร้า แน่นอนเราจะนำเขากลับมาหาเจ้า และเราจะแต่งตั้งเขาให้เป็นเราะซูลคนหนึ่งของเรา"

และแล้วบริวารของฟิรเอาน์ได้เก็บเขาขึ้นมา เพื่อที่ (ในอนาคต) เขาจะกลายเป็นศัตรูและความเศร้าโศกสำหรับพวกเขา แท้จริงฟิรเอาน์และฮามาน ตลอดจนไพร่พลของเขาทั้งสองเป็นผู้กระทำความผิด

และภรรยาของฟิรเอาน์กล่าวว่า "(เด็กคนนี้) เป็นแหล่งที่มาของความสุขสำหรับฉันและคุณ อย่าฆ่าเขาเลย หวังว่าเขาจะเป็นประโยชน์แก่เรา หรือเราอาจรับเขาเป็นลูกบุญธรรม" โดยที่พวกเขาไม่รู้ (ถึงผลที่ตามมา)

และหัวใจของมารดาของมูซาเกิดความว่างเปล่า (ปราศจากเรื่องอื่นใดนอกจากเรื่องมูซา) นางเกือบจะเปิดเผยลูกชายของนาง หากเราไม่ทำให้จิตใจของนางเข้มแข็งขึ้น เพื่อเขาจะได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา (ที่มอบหมายต่อพระองค์ และอดทนต่อสิ่งที่เกิดขึ้น)

และนางได้กล่าวแก่พี่สาวของเขา จงติดตามไปดูเขา ดังนั้นเธอ (พี่สาวของมูซา) ได้คอยเฝ้าดูเขาอยู่ห่างๆ โดยที่พวกเขาไม่รู้

และเราได้ทำให้เขาปฏิเสธการกินนมจากบรรดาแม่นมที่ต้องการให้นมแก่เขาตั้งแต่ต้น (เมื่อเห็นเช่นนั้น) พี่สาวของมูซาจึงกล่าวว่า "อยากให้ฉันแนะนำแก่พวกเจ้าถึงครอบครัวหนึ่งที่สามารถดูแลเขาให้แก่พวกเจ้าได้ และพวกเขาเป็นผู้หวังดีแก่เขา"

ดังนั้น เราจึงให้เขากลับคืนสู่มารดาของเขา เพื่อนางจะได้มีความสุขเมื่อได้เห็นเขาและไม่เศร้าโศก และเพื่อนางจะได้รู้ว่า แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นความจริงเสมอ แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

และเมื่อเขาได้บรรลุความเป็นผู้ใหญ่ และเติบโตเป็นหนุ่มฉกรรจ์เต็มวัย เราได้ประทานวิทยปัญญาและวิชาความรู้แก่เขา และเช่นนั้นแหละ เราตอบแทนแก่บรรดาผู้กระทำความดี

และเขา (มูซา) ได้เข้าไปในเมืองขณะที่ชาวเมืองกำลังพักผ่อน เขาได้เห็นชายสองคนกำลังต่อสู้กัน คนหนึ่งมาจากพวกพ้องของเขาเองและอีกคนมาจากฝ่าย (ที่เป็น) ศัตรูของเขา ดังนั้น คนที่มาจากฝ่ายของเขาได้ร้องขอความช่วยเหลือจากเขา เพื่อให้ปราบฝ่ายที่เป็นศัตรูของเขา มูซาได้ต่อยคนนั้นแล้วทำให้เขาคนนั้นเสียชีวิต เขา (มูซา) กล่าวว่า "นี่มันเป็นการกระทำของชัยฏอน แท้จริงมันเป็นศัตรูที่ทำให้หลงผิดอย่างแจ้งชัด"

เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงข้าได้อธรรมต่อตนเอง ดังนั้นขอพระองค์ทรงอภัยให้แก่ข้าด้วยเถิด" แล้วพระองค์ก็ได้อภัยให้เขา แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

เขาได้กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า การที่พระองค์ได้ทรงโปรดปรานแก่ข้า ข้าจะไม่เป็นผู้สนับสนุนผู้กระทำผิดอีกต่อไป"

แล้วในตอนเช้า เขาจึงเข้าไปอยู่ในเมืองด้วยความกลัว หวาดระแวงอยู่ตลอด ทันใดนั้น ผู้ที่เคยร้องขอความช่วยเหลือจากเขาเมื่อวานนี้ กรีดร้องให้ช่วยเขาอีก มูซาจึงพูดกับเขาว่า "แท้จริงเจ้านั้นเป็นผู้หลงผิดอย่างแน่นอน

เมื่อเขาต้องการที่จะตบตีผู้ที่เป็นศัตรูกับเขาทั้งสอง เขาคนนั้นกล่าวว่า "โอ้ มูซา! เจ้าต้องการที่จะฆ่าฉัน ดั่งที่เจ้าได้ฆ่าคนหนึ่งไปแล้วเมื่อวานนี้กระนั้นหรือ? เจ้าไม่ปรารถนาสิ่งใดนอกจากเป็นอันธพาลในแผ่นดินเท่านั้น และเจ้าไม่ปรารถนาที่จะอยู่ในเหล่าผู้สร้างความปรองดอง"

แล้วก็มีชายคนหนึ่งได้มาจากชานเมืองอย่างรีบเร่ง เขากล่าวว่า "โอ้มูซาเอ๋ย พวกขุนนางชั้นผู้ใหญ่กำลังปรึกษาหารือกันเกี่ยวกับเรื่องของเจ้า เพื่อที่จะฆ่าเจ้า ดังนั้น จงออกไป (จากเมืองนี่) เถิด แท้จริงฉันเป็นผู้หวังดีต่อเจ้า"

ดังนั้น เขาจึงออกจากเมืองนั้นในสภาพที่ความกลัวนั้นติดตามเขาตลอด เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ โปรดช่วยข้าพระองค์ให้ปลอดภัยจากกลุ่มชนที่อธรรมด้วยเถิด"

และเมื่อเขามุ่งหน้าไปยัง (เมือง) มัดยัน เขากล่าวว่า "หวังว่าพระผู้อภิบาลของฉันจะทรงนำทางแก่ฉันสู่ทางอันเที่ยงตรง"

และเมื่อเขามาพบบ่อน้ำแห่ง (เมือง) มัดยัน เขาได้พบฝูงชนกลุ่มหนึ่งกำลังตักน้ำ และนอกจากพวกเขาเหล่านั้น เขายังได้พบหญิงสองคนคอยห้าม (ฝูงแกะ) เขา (มูซา) กล่าวถามว่า "เรื่องราวของเธอทั้งสองเป็นมาอย่างไร?!" นางทั้งสองกล่าวว่า "เราไม่สามารถตักน้ำได้ จนกว่าคนเลี้ยงแกะเหล่านั้นจะถอยออกไป และบิดาของเราก็เป็นคนแก่มากแล้ว"

ดังนั้น เขาจึงตักน้ำให้แก่นางทั้งสองแล้วก็กลับไปพักใต้ร่ม และกล่าวว่า "แท้จริงแล้ว ต่อสิ่งที่พระองค์ได้ประทานลงมาให้แก่ข้าที่เป็นความดีทั้งหลายนั้น ข้าต้องการเสมอ"

ครั้นแล้ว หญิงคนหนึ่งในสองคนนั้นก็เดินมาหาเขาอย่างเขินอาย นางกล่าวว่า "พ่อของฉัน เชิญคุณไป เพื่อจะได้ตอบแทนคุณที่ตักน้ำให้ (ฝูงสัตว์ของเรา) แก่พวกเรา" ครั้นเมื่อเขา (มูซา) มาถึง และเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง เขาก็กล่าวว่า "อย่ากลัวเลย ตอนนี้เจ้าปลอดภัยจากหมู่ชนที่อธรรมแล้ว"

ลูกสาวคนหนึ่งในสองคนกล่าวว่า "โอ้ พ่อของฉัน รับเขาเป็นลูกจ้างเถอะ แท้จริงคนที่ดีที่สุดที่พ่อควรจ้างคือคนที่เข้มแข็งและไว้วางใจได้"

เขา (พ่อของนาง) กล่าวว่า "แท้จริง ฉันต้องการที่จะให้เจ้าสมรสกับลูกสาวของฉันคนหนึ่งในสองคนนี้ โดยเจ้าจะต้องทำงานให้ฉันแปดปี และถ้าเจ้าทำได้ครบสิบปี ก็เป็นความดีที่มาจากเจ้า ฉันไม่ต้องการที่จะทำความลำบากให้เจ้า อินชาอัลลอฮ์ เจ้าจะพบว่าฉันเป็นคนหนึ่งในหมู่คนดี"

เขา (มูซา) กล่าวว่า "นั่นคือ (ข้อสัญญา) ระหว่างฉันกับเจ้า สัญญาใดจากทั้งสองที่ฉันปฏิบัติครบตามกำหนด ก็จงอย่าให้เกิดโทษแก่ฉัน และอัลลอฮ์ทรงเป็นพยานต่อสิ่งที่เราได้สัญญาไว้"

ครั้นเมื่อมูซาได้ปฏิบัติครบกำหนดแล้ว และได้เดินทางไปพร้อมกับครอบครัวของเขา เขาได้มองเห็นแสงไฟอยู่ข้างภูเขาฏูร เขาจึงพูดกับครอบครัวของเขาว่า "จงอยู่ที่นี่ก่อน แท้จริงฉันเห็นไฟ ฉันอาจจะนำข่าวบางอย่างจากที่นั่นมาหรือเอาคบไฟสักดุ้นหนึ่งมาให้พวกเจ้าเพื่อที่พวกเจ้าจะได้ทำความอบอุ่นให้ตัวเอง"

เมื่อเขาได้มาถึงที่นั่น ก็ได้มีเสียงเรียกจากที่ลุ่มทางด้านขวาในสถานที่ที่มีความจำเริญ ณ ที่ต้นไม้นั้น ว่า "โอ้มูซาเอ๋ย แท้จริงข้าคืออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก"

"และจงโยนไม้เท้าของเจ้า" เมื่อเขาเห็นมันเคลื่อนไหวคล้ายกับงู เขาก็ผินหลังกลับและไม่กลับมามองอีก "โอ้มูซาเอ๋ย จงเข้าไปใกล้เถิดและอย่าหวาดกลัว แท้จริงเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ปลอดภัย"

"จงสอดมือของเจ้าเข้าไปในอกเสื้อของเจ้า มันจะออกมาเป็นสีขาวโดยปราศจากตำหนิใดๆ และจงเอามือแนบตัวเจ้าไว้เพื่อให้คลายความตกใจ นั้นแหละคือหลักฐานทั้งสองจากพระผู้อภิบาลของเจ้าไปยังฟิรเอาน์และขุนนางผู้ใหญ่ของเขา แท้จริงพวกเขาเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืน"

เขา (มูซา) กล่าวว่า" ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า แท้จริงข้าได้ฆ่าคนหนึ่งของพวกเขา ดังนั้นข้ากลัวว่าพวกเขาจะฆ่าข้า"

"และพี่ชายของข้าคือฮารูน เขาพูดจาคล่องแคล่วกว่าข้า ดังนั้น ขอได้โปรดส่งเขาร่วมกับข้าเป็นผู้ช่วยข้า เพื่อเขาจะได้ยืนยันในสิ่งที่ข้า (พูด) แท้จริงข้ากลัวว่าพวกเขาจะปฏิเสธข้า"

(อัลลอฮ์) ตรัสว่า "เราจะเสริมความเข้มแข็งให้แก่เจ้าด้วยพี่ชายของเจ้า และเราจะให้เจ้าทั้งสองมีอำนาจ ดังนั้น พวกเขาไม่สามารถทำอันตรายพวกเจ้าได้ เพราะด้วยสัญญาณต่าง ๆ ของเรา เจ้าทั้งสองและผู้ติดตามของเจ้าทั้งสองคือผู้ชนะ"

จากนั้น เมื่อมูซามาหาพวกเขาพร้อมกับสัญญาณต่างๆ ของเราที่ชัดแจ้ง พวกเขากล่าวว่า: "นี่ไม่ใช่อะไรนอกจากเวทมนตร์ที่ประดิษฐ์ขึ้นมา เราไม่เคยได้ยินเรื่องนี้ในหมู่บรรพบุรุษของเรามาก่อนเลย"

และมูซากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่ได้มาพร้อมด้วยทางนำจากพระองค์ และผู้ที่จะได้รับที่พำนักที่ดีในบั้นปลาย แท้จริงพวกอธรรมนั้นจะไม่ประสบกับความสำเร็จ"

และฟิรเอาน์กล่าวว่า "โอ้ปวงบริพารเอ๋ย ฉันไม่เคยรู้จักพระเจ้าองค์ใดของพวกเจ้านอกจากฉัน โอ้ฮามานเอ๋ย จงเผาดินให้ฉันด้วยแล้วสร้างโครงสูงระฟ้า เพื่อที่ฉันจะได้ขึ้นไปดูพระเจ้าของมูซา และแท้จริงฉันคิดว่า เขานั้นอยู่ในหมู่ผู้กล่าวเท็จ"

และความหยิ่งผยองของเขาและไพร่พลของเขาได้เกิดขึ้นบนหน้าแผ่นดินโดยอธรรม และพวกเขาคิดว่า แท้จริงพวกเขานั้นจะไม่ถูกนำกลับไปยังเรา

ดังนั้น เราได้ลงโทษเขาและไพร่พลของเขาและเราได้โยนพวกเขาลงไปในลำน้ำ แล้วจงพิจารณาเถิดว่า บั้นปลายของพวกอธรรมเป็นเช่นไร

และเราได้ทำให้พวกเขาเป็นหัวหน้าเรียกร้องไปสู่นรก และในวันกิยามะฮ์ พวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ

และในโลกนี้เราได้ติดตามพวกเขาด้วยการสาปแช่งและในวันกิยามะฮ์พวกเขาจะอยู่ในหมู่ผู้ที่น่าขยะแขยง

และโดยแน่นอนเราได้ประทานคัมภีร์แก่มูซาหลังจากที่เราได้ทำลายชนชาติในรุ่นก่อนๆ เพื่อให้เป็นที่ประจักษ์แจ้งแก่ปวงมนุษย์ และเป็นทางนำ และความเมตตา เพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ

และเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) มิได้ปรากฏอยู่ทางด้านทิศตะวันตก เมื่อตอนที่เราได้กำหนดกิจการแก่มูซา และเจ้ามิได้ปรากฏอยู่ในหมู่ผู้ร่วมเป็นพยาน (ผู้ร่วมเหตุการณ์)

แต่ทว่าเราได้บังเกิดอีกหลายชั่วคน (หลังจากมูซา) แล้วการมีชีวิตอยู่ก็ยืนยาวแก่พวกเขา และเจ้าเองก็มิได้อยู่ร่วมกับกลุ่มชนมัดยัน เพื่อที่จะอ่านโองการทั้งหลายของเราแก่พวกเขา แต่ทว่า แท้จริงเราต่างหากที่เป็นผู้ส่ง (เจ้ามา)

และเจ้า (มุฮัมหมัด) ก็มิได้ปรากฏอยู่ทางด้านข้างของภูเขาฎูร เมื่อตอนที่เราได้ร้องเรียก (มูซา) แต่มันเป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งที่มิได้มีผู้ตักเตือนคนใดมายังพวกเขาก่อนหน้าเจ้า เพื่อว่าพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ

และหากมิใช่เคราะห์กรรมหนึ่งได้ประสบแก่พวกเขา อันเนื่องด้วยน้ำมือของพวกเขาที่ได้กระทำไว้ก่อนแล้ว พวกเขาก็จะพูดขึ้นว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา เหตุใดพระองค์จึงไม่ส่งเราะซูลคนหนึ่งมายังพวกเรา เพื่อเราจะได้ปฏิบัติตามโองการทั้งหลายของพระองค์และเราจะได้อยู่ในหมู่ผู้ศรัทธา"

ครั้นเมื่อสัจธรรมจากเราได้มายังพวกเขา พวกเขากล่าวว่า ทำไมเขา (มุฮัมหมัด) จึงมิได้รับเหมือนอย่างกับที่มูซาได้รับเล่า พวกเขามิได้ปฏิเสธสิ่งที่ถูกประทานให้แก่มูซามาก่อนหรอกหรือ? พวกเขากล่าวว่า ทั้งสอง (คำภีร์เตารอตและอัลกุรอาน) คือเวทมนตร์ที่สนับสนุนซึ่งกันและกัน และว่าเราเป็นผู้ปฏิเสธทั้งสิ้น

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "ดังนั้น พวกท่านจงนำคัมภีร์สักเล่มหนึ่งจากอัลลอฮ์ ซึ่งนำทางดียิ่งกว่าทั้งสอง เพื่อฉันจะได้ปฏิบัติตามมัน หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง"

หากพวกเขาไม่ยอมสนองตอบเจ้า ก็พึงรู้เถิดว่า "แท้จริงพวกเขาปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขาเท่านั้น และผู้ใดเล่าจะหลงผิดยิ่งไปกว่าผู้ปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของเขา โดยปราศจากทางนำจากอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงนำทางแก่กลุ่มชนผู้อธรรม"

และโดยแน่นอน เราได้แจ้งข้อตักเตือนแก่พวกเขาอย่างต่อเนื่อง เพื่อว่าพวกเขาจะได้ได้ใคร่ครวญ

บรรดาผู้ที่เราประทานคัมภีร์แก่พวกเขามาก่อนมัน (อัลกุรอาน) พวกเขาศรัทธาต่อมัน (อัลกุรอาน)

และเมื่อ (อัลกุรอาน) ได้ถูกอ่านแก่พวกเขา พวกเขากล่าวว่า "เราศรัทธาต่อมัน แท้จริงมันคือสัจธรรมมาจากพระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเราเป็นผู้นอบน้อมมาก่อนนี้"

ชนเหล่านั้นจะได้ผลตอบแทนเป็นสองครั้งเนื่องจากเขาได้อดทน และพวกเขากำราบความชั่วด้วยความดี และพวกเขาบริจาคสิ่งที่เราได้ให้เป็นเครื่องยังชีพแก่พวกเขาอย่างสม่ำเสมอ

และเมื่อพวกเขาได้ยินเรื่องไร้สาระ พวกเขาก็ผินหลังออกจากมัน และกล่าวว่า "การงานของเราก็จะได้แก่เรา และการงานของพวกเจ้าก็จะได้แก่พวกเจ้า ความศานติจงมีแด่พวกเจ้า เราจะไม่ขอร่วมกับพวกงมงายดอก"

"แท้จริง เจ้าไม่สามารถนำทางให้แก่ผู้ที่เจ้ารักได้ หากแต่อัลลอฮ์ต่างหากที่จะทรงนำทางให้กับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงผู้ที่อยู่ในทางนำ"

และพวกเขากล่าวว่า "หากเราปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้องร่วมกับเจ้า พวกเราจะถูกฉุดกระชากออกจากแผ่นดินของเรา" และเรามิได้ตั้งหลักแหล่งแก่พวกเขาในเขตหวงห้ามอันปลอดภัยที่มีผลไม้ทุกชนิดถูกนำมายังที่นั้นเพื่อเป็นเครื่องยังชีพที่มาจากเราหรอกหรือ แต่ส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

และตั้งกี่หมู่บ้านแล้ว ที่เราได้ทำลาย ซึ่งผู้อาศัยอยู่ได้ลำพองในความเป็นอยู่ของมัน ดังนั้น นั่นคือที่อาศัยอันสลักหักพังของพวกเขา จะไม่มีผู้ใดอาศัยอยู่หลังจากพวกเขาเว้นแต่เพียงเล็กน้อย และเราเป็นผู้สืบทอด

และพระผู้อภิบาลของเจ้ามิได้เป็นผู้ทำลายหมู่บ้านใดจนกว่าพระองค์จะทรงแต่งตั้งเราะซูลขึ้นมาในพื้นที่ส่วนกลางของหมู่บ้าน (เมืองเอก) นั้น เพื่อสาธยายโองการทั้งหลายของเราแก่พวกเขา และเรามิได้เป็นผู้ทำลายหมู่บ้านใด เว้นแต่ผู้อาศัยของมันเป็นผู้อธรรม

และสิ่งใดที่พวกเจ้าได้รับนั้น มันเป็นเพียงปัจจัยแห่งชีวิตของโลกนี้ และเป็นเครื่องประดับของมันเท่านั้น แต่ที่อัลลอฮ์นั้นดีกว่าและจีรังกว่า พวกเจ้าไม่ใช้ปัญญาใคร่ครวญหรอกหรือ

ดังนั้นผู้ที่เราได้ให้สัญญากับเขาซึ่งเป็นสัญญาที่ดี แล้วเขาก็จะพบกับมันอย่างแน่นอนนั้น จะเหมือนกับผู้ที่เราได้ให้ความสุขซึ่งเป็นความสุขทางของโลกนี้ แล้วในวันกิยามะฮ์เขาจะเป็นผู้หนึ่งในหมู่ผู้ถูกนำมาอยู่ต่อหน้า (ไฟนรก) กระนั้นหรือ?!

และ (จงรำลึกถึง) วันที่พระองค์ทรงเรียกพวกเขาแล้วตรัสว่า "ไหนเล่า เหล่าภาคีของข้าที่พวกเจ้ากล่าวอ้าง"

บรรดาผู้ที่ได้รับคำดำรัสแห่งการลงโทษ กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พวกเขาคือบรรดาผู้ที่เราทำให้พวกเขาหลงผิด เราได้ทำให้พวกเขาหลงผิดเช่นดังที่เราเองก็หลงผิด (บัดนี้) พวกเราได้ไร้มลทิน และพวกเขามิได้เคารพภักดีต่อเราแท้ๆ ดอก"

และจะมีเสียงกล่าว (แก่พวกเขา) ว่า "จงร้องขอต่อภาคีของพวกเจ้า" แล้วพวกเขาก็ร้องขอต่อพวกมัน แต่ไม่ได้รับคำตอบใดๆ สำหรับการเรียกขานของพวกเขา และพวกเขาได้เห็นการลงโทษ พวกเขาก็หวังว่าหากพวกเขา (ในอดีต) ได้อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง

และในวันที่พระองค์จะทรงเรียกพวกเขาโดยตรัสว่า "พวกเจ้าได้ตอบบรรดาเราะซูลว่าอย่างไร?"

ในวันนั้นข้อพิสูจน์ต่างๆ จะถูกปิดบังแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่สามารถถามกันและกันได้

(นั่นคือผลของการฝ่าฝืน) ส่วนบรรดาผู้กลับเนื้อกลับตัว และศรัทธา และกระทำความดีแล้ว หวังว่าพวกเขาจะอยู่ในหมู่ผู้ประสบความสำเร็จ

และพระผู้อภิบาลของเจ้าทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์และทรงเลือก สำหรับพวกเขาไม่มีสิทธิ์ในการเลือก มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ และพระองค์ทรงสูงส่งจากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคี

และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่หัวใจของพวกเขาปกปิดไว้ และทุกสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

และพระองค์คืออัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใด (ที่ควรได้รับการเคารพสักการะอย่างแท้จริง) นอกจากพระองค์เท่านั้น มวลการสรรเสริญทั้งในโลกนี้และในโลกหน้าเป็นของพระองค์เท่านั้น และการชี้ขาดนั้นเป็นสิทธิของพระองค์เท่านั้น และยังพระองค์เท่านั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับไป

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พวกเจ้าคิดเห็นอย่างไร หากอัลลอฮ์ทรงทำให้กลางคืนเป็นนิรันดร์แก่พวกเจ้าจนถึงวันกิยามะฮ์ จะมีพระเจ้าองค์ใดเล่าอื่นจากอัลลอฮ์ที่จะนำแสงสว่างมาให้พวกเจ้าได้? พวกเจ้าไม่ได้ยินหรอกหรือ?"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “พวกเจ้าคิดเห็นอย่างไร หากอัลลอฮ์ทรงทำให้กลางวันเป็นนิรันดร์แก่พวกเจ้าจนถึงวันกิยามะฮ์ จะมีพระเจ้าองค์ใดเล่าอื่นจากอัลลอฮ์ที่จะนำกลางคืนมาให้พวกเจ้าได้? พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ?”

และส่วนหนึ่งจากความเมตตาของพระองค์ พระองค์ทรงทำให้มีกลางคืนและกลางวัน (สลับกัน) เพื่อพวกเจ้าจะได้พักผ่อนในเวลานั้น และเพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหา (เครื่องยังชีพ) จากความโปรดปรานของพระองค์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

และ (จงรำลึกถึง) วันที่พระองค์ทรงเรียกพวกเขาแล้วตรัสว่า "ไหนเล่า เหล่าภาคีของข้าที่พวกเจ้ากล่าวอ้าง"

และเราได้นำเอาพยานออกมาจากทุกๆ ประชาชาติ แล้วเราได้กล่าวว่า "จงนำข้อพิสูจน์ของพวกเจ้ามา" ดังนั้นพวกเขาจึงรู้ว่า แท้จริงสัจธรรมนั้นเป็นของอัลลอฮ์และสิ่งที่พวกเขาได้ประดิษฐ์ขึ้นมานั้นได้สูญหายไปจากพวกเขา

แท้จริง กอรูน มาจากพวกพ้องของมูซา แล้วเขาได้กดขี่ต่อพวกเขาเหล่านั้น และเราได้ประทานทรัพย์สมบัติมากมายแก่เขา จนกระทั่งลูกกุญแจทั้งหลายของมันนั้นสร้างความยากลำบากให้กับที่คนแข็งแรงกลุ่มหนึ่งในการที่จะยกแบกมัน เมื่อพวกพ้องของเขากล่าวแก่เขาว่า "จงอย่าลำพอง แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงชอบผู้ลำพอง"

“และจงแสวงหาด้วยทรัพย์สินที่อัลลอฮ์ได้มอบไว้ให้แก่เจ้าเพื่อ (ผลบุญและความสุขใน) วันอาคิเราะฮ์ และอย่าได้ลืมส่วนของเจ้า (ปัจจัยต่างๆ) จากโลกนี้ และจงทำความดี (ต่ออัลลอฮ์และต่อบรรดาบ่าวของพระองค์) อย่างที่อัลลอฮ์ได้ทำดีแก่เจ้า และอย่าได้สร้างความหายนะบนหน้าแผ่นดิน แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงโปรดบรรดาผู้บ่อนทำลาย"

เขา (กอรูน) กล่าวว่า "ฉันได้รับมันเพราะความรู้ของฉัน" เขา (กอรูน) ไม่รู้หรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์ได้ทรงทำลายผู้ที่มีพลังอำนาจยิ่งกว่าเขาและมีทรัพย์สินมากกว่าเขา ก่อนหน้าเขาในอดีต?!" และบรรดาผู้ที่กระทำความผิด (เมื่อพวกเขาได้รับการลงโทษ) พวกเขาจะไม่ถูกถามอีกต่อไปเกี่ยวกับบาปต่างๆ ของพวกเขา

ดังนั้น เขาได้ออกไปหาพวกพ้องของเขาด้วยเครื่องประดับของเขา ผู้ที่ปรารถนาเพียงความสุขของชีวิตทางโลกนี้ได้กล่าวว่า "เราจะได้มีความมั่งคั่งเช่นเดียวกับที่ กอรูน มีหรือไม่! แท้จริงเขาเป็นผู้มีวาสนาใหญ่หลวงแท้ๆ"

และบรรดาผู้ได้รับความรู้ (ในหมู่พวกเขา) กล่าวว่า "ความวิบัติจะเกิดแก่พวกเจ้า การตอบแทนของอัลลอฮ์นั้นดีกว่าสำหรับผู้ศรัทธาและกระทำความดี และไม่มีผู้ใดได้รับมันนอกจากบรรดาผู้อดทนเท่านั้น"

ดังนั้น เราจึงให้ธรณีสูบเขาและเคหะสถานของเขา สำหรับเขาไม่มีผู้ใดจะช่วยเหลือเขาได้นอกจากอัลลอฮ์ และเขาก็มิใช่เป็นผู้ช่วยเหลือตนเองได้

และบรรดาผู้ที่ปรารถนาเยี่ยงเขาเมื่อวานนั้นก็ได้กล่าวว่า "พึงทราบเถิด แน่นอนว่าอัลลอฮ์นั้นทรงประทานปัจจัยยังชีพอย่างกว้างขวางและจำกัดมันแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ หากอัลลอฮ์มิทรงโปรดปรานแก่เรา แน่นอนพระองค์ก็จะทรงให้ (ธรณี) สูบเราลงไปด้วย พึงทราบเถิด แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่ประสบความสำเร็จ"

นั่นคือที่พำนักแห่งปรโลก เราได้เตรียมมันไว้สำหรับบรรดาผู้ที่ไม่ปรารถนาหยิ่งผยองในแผ่นดินและไม่ก่อการเสียหาย และบั้นปลายที่ดีนั้นย่อมเป็นของบรรดาผู้ยำเกรง

ผู้ใดนำมาซึ่งการดีอย่างหนึ่ง ดังนั้น สำหรับเขาคือ (การตอบแทน) ที่ดียิ่งกว่า และผู้ใดนำมาซึ่งการชั่ว บรรดาผู้กระทำความชั่วทั้งหลายนั้นจะไม่ถูกตอบแทนนอกจากที่พวกเขาได้ประกอบไว้

แท้จริง พระองค์ผู้ทรงบัญญัติอัลกุรอานให้แก่พวกเจ้านั้น แน่นอนพระองค์จะนำพวกเจ้ากลับไปยังถิ่นเดิมของเจ้า (การพิชิตมักกะฮ์) จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "พระผู้อภิบาลของฉันทรงรู้ดีว่า ผู้ใด ที่มาด้วยทางนำที่ถูกต้อง และใครที่หลงผิดอย่างชัดเจน”

และเจ้ามิได้หวังมาก่อนเลยว่า คัมภีร์นี้จะถูกประทานให้แก่เจ้า เว้นแต่ว่ามันเป็นความเมตตาจากพระผู้อภิบาลของเจ้า ดังนั้น เจ้าอย่าเป็นผู้สนับสนุนแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และอย่าให้พวกเขาหันเหเจ้าออกจากบรรดาโองการของอัลลอฮ์ หลังจากที่มันได้ถูกประทานลงมาแก่เจ้าแล้ว และจงเชิญชวนผู้คนสู่พระผู้อภิบาลของเจ้า และจงอย่าอยู่ในหมู่ผู้ที่ตั้งภาคี

และจงอย่าได้วิงวอนขอต่อพระเจ้าอื่นร่วมกับอัลลอฮ์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะอย่างแท้จริงนอกจากพระองค์เท่านั้น ทุกสิ่งย่อมพินาศนอกจากพระพักตร์ของพระองค์ การชี้ขาดนั้นเป็นสิทธิของพระองค์เท่านั้น และยังพระองค์เท่านั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับ

อะลิฟ ลาม มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

มนุษย์คิดหรือว่า พวกเขาจะถูกละเลย ด้วยแค่เพียงคำกล่าวของพวกเขาที่ว่า "เราศรัทธาแล้ว" แล้วพวกเขาก็จะไม่ถูกทดสอบใดๆ กระนั้นหรือ?!"

และแน่นอน เราได้ทดสอบบรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขาแล้ว ดังนั้น (ด้วยการทดสอบดังกล่าว) อัลลอฮ์จึงทำให้เป็นที่ปรากฏอย่างชัดแจ้งเกี่ยวกับบรรดาผู้ศรัทธาอย่างแท้จริง และทรงทำให้เป็นที่ปรากฏอย่างชัดแจ้งเกี่ยวกับบรรดาผู้กล่าวเท็จ

หรือบรรดาผู้กระทำความชั่วทั้งหลายคิดว่าพวกเขาจะรอดพ้นไปจากเรา ชั่วช้าแท้ๆ สิ่งที่พวกเขาตัดสินกัน

ผู้ใดหวังที่จะพบอัลลอฮ์ ดังนั้นแท้จริงกำหนดของอัลลอฮ์ย่อมมาถึงแน่นอน และพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และผู้ใดดิ้นรนต่อสู้ แท้จริงเขาย่อมดิ้นรนต่อสู้เพื่อตัวของเขาเอง แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงมั่งคั่งเหนือสิ่งที่ถูกสร้างทั้งหลาย

และบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำการดีนั้น แน่นอนเราจะลบล้างบาปต่างๆ ของพวกเขาออกไปจากพวกเขา และแน่นอนเราจะตอบแทนพวกเขาด้วยสิ่งที่ดีกว่าที่พวกเขาได้กระทำไว้

และเราได้สั่งแก่มนุษย์ให้กระทำการดีต่อบิดามารดาของเขา และถ้าทั้งสองบังคับเจ้าเพื่อให้ตั้งภาคีในสิ่งที่เจ้าไม่มีความรู้ เจ้าก็อย่าปฏิบัติตามเขาทั้งสอง ข้าคือที่ที่พวกเจ้าจะกลับมาหา แล้วข้าจะแจ้งแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

และบรรดาผู้ที่ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย แน่นแนเราจะให้พวกเขาได้อยู่ร่วมกับบรรดาคนดีอย่างแน่นอน

และมีบางคนในหมู่มนุษย์ได้กล่าวว่า "เราศรัทธาในอัลลอฮ์" แต่เมื่อพวกเขาต้องทนทุกข์เพื่ออัลลอฮ์ พวกเขาก็ถือว่าการทำร้ายของมนุษย์นั้นประหนึ่งการลงโทษของอัลลอฮ์ แต่เมื่อความช่วยเหลือให้ได้รับชัยชนะจากพระผู้อภิบาลของเจ้ามาถึง พวกเขาจะกล่าวว่า "แท้จริงพวกเราอยู่กับเจ้า" อัลลอฮ์ไม่ทรงรู้ดีถึงสิ่งที่มีอยู่ในใจของมนุษย์ทุกคนกระนั้นหรือ?!

และแน่นอน อัลลอฮ์ทรงรู้ดียิ่งถึงบรรดาผู้ที่ศรัทธา และแน่นอนพระองค์ทรงรู้ดียิ่งถึงบรรดามุนาฟิกีนทั้งหลาย

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า "จงปฏิบัติตามแนวทางของเราและเราจะแบกรับความผิดของพวกเจ้า" และพวกเขามิได้แบกรับความผิดของเขาเหล่านั้นแต่อย่างใด แท้จริงพวกเขาเป็นผู้กล่าวเท็จอย่างแน่นอน

และแน่นอน พวกเขาจะแบกรับความผิดของพวกเขาและความผิดอื่นๆ ร่วมกับความผิดของพวกเขา และแน่นอนพวกเขาจะถูกสอบสวนในวันกิยามะฮ์ในสิ่งที่พวกเขาได้ประดิษฐ์ขึ้นมา

และโดยแน่นอนเราได้ส่งนูห์ไปยังหมู่ชนของเขา และเขาได้อยู่ร่วมกับพวกเขาหนึ่งพันปีเว้นห้าสิบปี (950 ปี) ดังนั้นอุทกภัยได้คร่าพวกเขาขณะที่พวกเขาเป็นผู้อธรรม

ดังนั้นเราได้ช่วยเขาและผู้ที่อยู่ร่วมกับเขาในเรือและเราได้ทำให้มันเป็นสัญญาณแก่มนุษย์ทั้งหลาย

และ (จงรำลึกถึง) เรื่องราวของอิบรอฮีม ขณะที่เขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า "จงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์และจงยำเกรงต่อพระองค์ เพราะนั่นจะเป็นการดีกว่าสำหรับพวกเจ้า หากพวกเจ้ารู้"

แท้จริงแล้วพวกเจ้าบูชารูปปั้น อื่นจากอัลลอฮ์และพวกเจ้าได้ประดิษฐ์การมุสาขึ้นมา แท้จริงบรรดาสิ่งที่พวกเจ้าบูชาอื่นจากอัลลอฮ์นั้น มันไม่มีอำนาจที่จะให้เครื่องยังชีพแก่พวกเจ้า ดังนั้นจงขอเครื่องยังชีพจากอัลลอฮ์เถิด และจงเคารพภักดีพระองค์ และจงขอบคุณต่อพระองค์ ยังพระองค์เท่านั้นพวกเจ้าจะถูกนำกลับ

และหากพวกเจ้ากล่าวเท็จ แน่นอนหลายประชาชาติที่มาก่อนพวกเจ้าก็ได้เคยกล่าวเท็จ หน้าที่ของเราะซูลนั้นมิใช่อะไรอื่น นอกจากการเผยแผ่อันกระจ่างแจ้งเท่านั้น

และพวกเขามิเห็นหรอกหรือว่า อัลลอฮ์ทรงเริ่มแรกของการบังเกิดอย่างไร แล้วจะทรงให้เขากลับฟื้นคืนชีพขึ้นมาอีกครั้งอย่างไร แท้จริงนั่นเป็นการง่ายสำหรับอัลลอฮ์

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "จงเดินทางไปในแผ่นดินแล้วพิจารณาดูว่าพระองค์ทรงเริ่มต้นในการสร้างทุกสิ่งนั้นอย่างไร หลังจากนั้นอัลลอฮ์จะทรงให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งในปรโลก แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง"

พระองค์ทรงลงโทษผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงเมตตาผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และยังพระองค์เท่านั้นพวกเจ้าจะถูกหันกลับ

และพวกเจ้าไม่สามารถจะรอดพ้นไปได้ทั้งในแผ่นดินและในฟากฟ้า และไม่มีผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลือใดสำหรับพวกเจ้านอกจากอัลลอฮ์

และบรรดาผู้ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ และการพบกับพระองค์นั้น พวกเขาจะสิ้นหวังต่อความเมตตาของข้า และพวกเขาเหล่านั้นจะประสบกับการลงโทษอันเจ็บปวด

ดังนั้น คำตอบของหมู่ชนของเขามิใช่อื่นใดนอกจากกล่าวว่า "จงฆ่าเขาหรือจงเผาเขาเสีย" แต่อัลลอฮ์ได้ช่วยเขาให้รอดจากไฟ แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณมากหลายสำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา

และเขา (อิบราฮิม) กล่าวว่า "แท้จริงการกระทำของพวกเจ้าในการเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์ เพราะการรักษาความสัมพันธ์ฉันมิตรระหว่างพวกเจ้าแต่ละคนในชีวิตของโลกนี้เท่านั้น แล้วในวันกิยามะฮ์ พวกเจ้าจะปฏิเสธซึ่งกันและกัน และจะสาปแช่งซึ่งกันและกัน และ (ในที่สุด) ที่พำนักของพวกเจ้าคือนรก และไม่มีผู้ช่วยเหลือสำหรับพวกเจ้า"

จากนั้นลูฏก็ได้ศรัทธาต่อเขา และเขา (อิบรอฮีม) ได้กล่าวว่า "แท้จริงฉันได้เปลี่ยนแปลงตัวเองไปสู่พระผู้อภิบาลของฉันอย่างสมบูรณ์แล้ว แท้จริงพระองค์คือผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ"

และเราได้มอบอิสฮาก และยะอ์กูบแก่เขา และเราได้ให้มีนบีและคัมภีร์แก่ลูกหลานของเขา และเราได้ให้การตอบแทนแก่เขาในโลกนี้ และแท้จริงในปรโลกเขาจะอยู่ในหมู่คนดีอย่างแน่นอน

และ (จงรำลึกถึง) เรื่องราวของลูฏ ขณะที่เขาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า "แท้จริงพวกเจ้าได้กระทำสิ่งที่ชั่วช้าน่ารังเกียจซึ่งไม่เคยมีชาวโลกคนใดเคยทำมาก่อน"

มันควรแล้วหรือที่พวกเจ้าสมสู่พวกผู้ชายด้วยกัน ปล้นสะดมบนถนนหนทาง และทำอนาจารในที่ชุมนุมของพวกเจ้า?! ดังนั้น คำตอบของหมู่ชนของเขามิใช่อื่นใดนอกจากกล่าวว่า "จงนำการลงโทษของอัลลอฮ์มาให้แก่พวกเราสิ หากเจ้าอยู่ในหมู่ผู้สัตย์จริง"

เขา (ลูฏ) กล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้า ขอพระองค์ทรงโปรดช่วยข้าให้อยู่เหนือหมู่ชนผู้บ่อนทำลายด้วยเถิด"

และครั้นเมื่อทูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มาหาอิบรอฮีมพร้อมด้วยข่าวดี พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงเราจะทำลายผู้คนในหมู่บ้านนี้ (เมืองซะดูม) เพราะแท้จริงแล้วหมู่ชนของมันเป็นผู้อธรรม"

เขา (อิบรอฮีม) กล่าวว่า "แท้จริงในหมู่บ้านนั้นมีลูฏอยู่ด้วย" พวกเขากล่าวว่า "เรารู้ดีว่ามีใครอยู่ในนั้น แน่นอนเราจะช่วยเขาและบริวารของเขาให้รอดพ้น เว้นแต่ภริยาของเขาเพราะนางอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลาย"

และเมื่อฑูตของเรา (มลาอิกะฮ์) ได้มาหาลูฏ เขารู้สึกไม่สบายใจกับการมาของพวกเขาและรู้สึกลำบากใจเพราะเรื่องนั้น และพวกเขา (มลาอิกะฮ์) จึงกล่าวว่า "จงอย่ากลัวและอย่าเศร้าโศกเลย แท้จริงเราเป็นผู้ช่วยเหลือเจ้าและบริวารของเจ้าเว้นแต่ภริยาของเจ้า เพราะนางอยู่ในหมู่ผู้ถูกทำลาย"

แท้จริงเราเป็นผู้นำการลงโทษจากฟากฟ้าสู่หมู่ชนนี้ เนื่องจากพวกเขาเป็นผู้ฝ่าฝืน

และแท้จริงเราได้ (ทำลายเมืองนั้น และได้ทิ้ง) ซากปรักหักพังบางส่วนของมันไว้เป็นสัญญาณอันชัดแจ้งแก่บรรดาผู้มีปัญญาพิจารณา

และยัง (หมู่ชน) มัดยัน (เราได้ส่ง) พี่น้องของพวกเขาคือ (ชุอัยบ์) เขากล่าวขึ้นว่า "โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย จงเคารพสักการะอัลลอฮ์เถิด และจงหวังผลตอบแทนของวันสุดท้าย และจงอย่ามุ่งทำความเสียหายในแผ่นดินโดยเป็นผู้บ่อนทำลาย"

แต่พวกเขาได้ปฏิเสธเขา ดังนั้นพวกเขาจึงถูกทำลายด้วยแผ่นดินไหว และพวกเขาก็ล้มตายกลายเป็นศพในที่อาศัยของพวกเขา

และ (จงรำลึกถึงเหตุการณ์แห่งความหายนะ) อ๊าด (กลุ่มชนของฮูด) และษะมูด (กลุ่มชนของศอลิห์) โดยที่สถานที่พักอาศัยของพวกเขาได้เป็นที่ประจักษ์แก่พวกเจ้าแล้ว และมารร้ายชัยฏอนได้ทำให้การงาน (ที่ชั่ว) ของพวกเขาเป็นที่ดึงดูดใจสำหรับพวกเขา แล้วได้ทำให้พวกเขาหันเหออกจากแนวทางที่ถูกต้อง ทั้งที่พวกเขาเป็นกลุ่มชนที่มีสติปัญญา

และ (เราได้ทำลาย) กอรูน ฟิรเอาน์ และฮามาน และแน่นอนมูซาได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยข้อพิสูจน์ต่างๆ อันชัดแจ้ง แต่พวกเขาหยิ่งผยองในแผ่นดิน และพวกเขาก็หาได้รอดพ้นไปจากเราไม่

และแต่ละคนเราได้ลงโทษเพระบาปของเขา เช่นบางคนในหมู่พวกเขา เราได้ส่งลมพายุร้ายทำลายเขา และบางคนในหมู่พวกเขาเราได้ลงโทษเขาด้วยเสียงกัมปนาท และบางคนในหมู่พวกเขาเราได้ให้แผ่นดินสูบ และบางคนในหมู่พวกเขาเราได้ให้เขาจมน้ำตาย และอัลลอฮ์มิได้ทรงอธรรมแก่พวกเขา แต่พวกเขาต่างหากที่อธรรมต่อพวกเขาเอง

อุปมาบรรดาผู้ที่เอาสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์เป็นผู้คุ้มครอง อุปไมยดั่งแมงมุมที่ยึดกับใยของมันเป็นบ้าน และแท้จริงรังที่บอบบางที่สุดคือรังของแมงมุม หากพวกเขารู้

แท้จริงอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งต่างๆ ที่พวกเขาวิงวอนขออื่นจากพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และเหล่านี้คืออุปมาอุปไมยที่เราได้ยกมันขึ้นมาสำหรับปวงมนุษย์ และไม่มีผู้ใดตระหนักมันหรอกนอกจากผู้มีความรู้เท่านั้น

อัลลอฮ์ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินด้วยความจริง แท้จริงในการนี้ แน่นอนย่อมเป็นสัญญาณแก่บรรดาผู้ศรัทธา

เจ้าจงอ่านสิ่งที่ถูกวะฮ์ยูแก่เจ้าจากคัมภีร์ และจงดำรงการละหมาด (เพราะ) แท้จริงการละหมาดนั้นจะยับยั้งการกระทำที่ลามกและประพฤติชั่ว และการรำลึกถึงอัลลอฮ์นั้นยิ่งใหญ่กว่า และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และพวกเจ้าอย่าโต้เถียงกับชาวคัมภีร์เว้นแต่ด้วยวิธีที่ดียิ่ง นอกจากบรรดาผู้อธรรมในหมู่พวกเขา และพวกเจ้าจงกล่าวเถิดว่า "เราศรัทธาต่อสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เราและสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่พวกเจ้า และพระเจ้าของเรา และพระเจ้าของพวกเจ้าทรงเอกะ และต่อพระองค์เรายอมจำนน"

และ (ดังที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่บรรดาเราะซูลก่อนหน้านั้น) เราก็ได้ประทานคัมภีร์ (อัลกุรอาน) นี้ลงมาแก่เจ้า ดังนั้นบรรดาผู้ที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่พวกเขา (เตารอต และอินญีล) พวกเขาก็ศรัทธาต่อคัมภีร์นั้น และกลุ่มชนจำนวนหนึ่งจากพวกเขา (ชาวมักกะฮ์) ก็มีที่ศรัทธาต่อคัมภีร์นั้นด้วย และไม่มีผู้ใดปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรา นอกจากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาเท่านั้น

และก่อนหน้า (ที่จะมีอัลกุรอานลงมา) นั้น เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ไม่เคยอ่านคัมภีร์ใดๆ และไม่เคยเขียนด้วยมือขวาของเจ้า มิฉะนั้น มันจะเกิดความสงสัยสำหรับบรรดาผู้แอบอ้างกล่าวเท็จอย่างแน่นอน

ในทางกลับกัน (อัลกุรอาน) เป็นโองการที่ชัดเจน (เก็บรักษาไว้) ภายในทรวงอกของผู้ที่ได้รับความรู้ และไม่มีผู้ใดปฏิเสธโองการทั้งหลายของเรานอกจากบรรดาผู้อธรรม

และพวกเขากล่าวว่า ทำไมสัญญาณต่างๆ จากพระผู้อภิบาลของเขาจึงมิถูกประทานมายังเขา จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงสัญญาณเหล่านั้นอยู่ที่อัลลอฮ์ และฉันเป็นผู้ตักเตือนอันกระจ่างแจ้งเท่านั้น

และยังไม่เพียงพอสำหรับพวกเขาหรือ ที่เราได้ประทานคัมภีร์แก่เจ้าซึ่งได้ถูกอ่านแก่พวกเขา แท้จริงในการนั้นเป็นความเมตตาและเป็นข้อเตือนใจแก่กลุ่มชนที่ศรัทธา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) เพียงพอแล้วกับการที่อัลลอฮ์ทรงเป็นพยานระหว่างฉันกับพวกเจ้า พระองค์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และบรรดาผู้ศรัทธาในความเท็จและปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ แน่นอนพวกเขาเหล่านั้น คือผู้ขาดทุน

และพวกเขาขอให้เจ้าเร่งการลงโทษ และหากมิใช่เพราะเวลาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว การลงโทษก็ย่อมมาถึงพวกเขาอย่างแน่นอน และแน่นอนมันจะมายังพวกเขาโดยฉับพลัน โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

พวกเขาได้ขอให้เจ้าเร่งให้มีการลงโทษ และแท้จริงนรกญะฮันนัมนั้นจะสกัดล้อมบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาอย่างแน่นอน

วันที่การลงโทษจะครอบคลุมพวกเขาทั้งจากเบื้องบนและใต้ฝ่าเท้าของพวกเขา และ (อัลลอฮ์) จะทรงตรัสว่า "พวกเจ้าจงลิ้มรสสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้เถิด!"

โอ้ปวงบ่วงผู้ศรัทธาของข้าทั้งหลาย! แท้จริงแผ่นดินของฉันนั้นกว้างใหญ่ไพศาล (เพื่อให้พวกเจ้าได้เคารพสักการะอย่างอิสระ) ดังนั้น (ไม่ว่าพวกเจ้าจะอยู่ ณ แห่งหนใด) พวกเจ้าจงเคารพสักการะต่อข้า

ทุกๆ ชีวิตเป็นผู้ลิ้มรสความตาย หลังจากนั้นแล้วพวกเจ้าจะถูกนำกลับมายังเรา

และบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดีทั้งหลาย แน่นอนเราจะให้พวกเขาพำนักอยู่ในห้องพิเศษแห่งสรวงสวรรค์ ณ เบื้องล่างมันมีลำน้ำหลายสายไหลผ่าน พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล นั่นคือการตอบแทนอันดียิ่งแก่บรรดาผู้กระทำความดีทั้งหลาย

(พวกเขาคือ) บรรดาผู้อดทน และพวกเขามอบความไว้วางใจต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และมีสิ่งมีชีวิตกี่ชนิดที่ไม่สามารถแสวงหาเครื่องยังชีพของตัวเองได้ อัลลอฮ์คือผู้ที่ประทานเครื่องยังชีพแก่พวกมันและแก่พวกเจ้า พระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และถ้าเจ้าถามพวกเขา ผู้ใดสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และเป็นผู้ทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นประโยชน์ แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์" แล้วทำไมเล่าพวกเขาจึงหันเหออกไปทางอื่น

อัลลอฮ์ทรงให้เครื่องยังชีพกว้างขวางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์และทรงให้คับแคบแก่เขา แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

และถ้าเจ้าถามพวกเขาว่า ผู้ใดเล่าทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟากฟ้าแล้วทรงทำให้แผ่นดินมีชีวิตชุ่มชื้นขึ้น หลังจากการตาย (แห้งแล้ง) ของมัน แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์" แต่ว่าส่วนมากพวกเขาไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญ

และการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้มิใช่อื่นใด เว้นแต่เป็นการละเล่นและการสนุกสนานร่าเริงเท่านั้น และแท้จริงสถานที่ในปรโลกนั้น แน่นอนมันคือการมีชีวิตที่แท้จริง หากพวกเขาได้รู้

ดังนั้น เมื่อพวกเขาลงเรือ (และเผชิญกับสถานการณ์ที่เป็นอันตรายในทะเล) พวกเขาก็วิงวอนต่ออัลลอฮ์ อย่างผู้บริสุทธิ์ใจในการขอพรต่อพระองค์ แต่ทันทีที่พระองค์ช่วยพวกเขาขึ้นบก พวกเขาก็ตั้งภาคี (ต่อพระองค์)

เพื่อพวกเขาจะได้เนรคุณต่อสิ่งที่เราได้มอบให้แก่พวกเขา และเพื่อพวกเขาจะได้เพลิดเพลิน (กับความโปรดปรานเหล่านั้นในโลกนี้สักระยะหนึ่ง) แต่ในไม่ช้าพวกเขาก็จะรู้เอง (ถึงผลแห่งกรรมที่พวกเจ้าได้กระทำไว้)

และพวกเขาไม่เห็นหรือว่าเราได้ทำให้ (นครมักกะฮ์) เป็นที่ปลอดภัย ในขณะที่ผู้คนที่อาศัยอยู่รอบๆ พวกเขา ถูกลักพาตัว (เพื่อจับหรือฆ่า) ดังนั้นพวกเขาจะยังคงศรัทธาต่อความเท็จ และปฏิเสธในความโปรดปรานของอัลลอฮ์อีกกระนั้นหรือ?!

และผู้ใดจะอธรรมยิ่งกว่าผู้ที่สร้างเรื่องเท็จต่ออัลลอฮ์ หรือปฏิเสธความจริงหลังจากที่ความจริงนั้นได้มาถึงเขาแล้ว ในนรกญะฮันนัมนั้น มีที่พำนักเตรียมไว้สำหรับผู้ปฏิเสธศรัทธามิใช่หรือ?

และบรรดาผู้ที่มุ่งมั่นในหนทางของเรา แน่นอนเราจะแนะนำพวกเขาไปสู่แนวทางของเรา (ซึ่งทำให้พวกเขามีความสุขและพอใจ) และแท้จริงอัลลอฮ์ทรงอยู่กับบรรดาผู้กระทำความดีทั้งหลาย

อะลิฟ ลาม มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

พวกโรมันถูกปราบให้แพ้แล้ว

ในดินแดนอันใกล้นี้ แต่หลังจากการปราชัยของพวกเขาแล้ว ในไม่ช้า พวกเขาจะได้รับชัยชนะ

ภายในสามถึงเก้าปี พระบัญชาเป็นของอัลลอฮ์เท่านั้น ทั้งแต่ก่อนและภายหลัง (ชัยชนะ) และวันนั้นปวงผู้ศรัทธาจะรื่นเริง

ด้วยการช่วยเหลือของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงช่วยเหลือผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณียิ่งเสมอ

(นี่คือ) สัญญาของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงบิดพริ้วสัญญาของพระองค์ แต่มนุษย์ส่วนใหญ่ไม่รู้

พวกเขารู้แต่เพียงสิ่งที่ปรากฎภายนอกจากชีวิตแห่งโลกนี้ แต่พวกเขาเกี่ยวกับชีวิตหลังความตายนั้นพวกเขาไม่คำนึงถึง

พวกเขามิได้ใคร่ครวญในตัวของพวกเขาเองหรอกหรือว่า อัลลอฮ์มิได้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสอง เพื่อสิ่งอื่นใดเลย เว้นแต่เพื่อความจริงและวาระที่ถูกกำหนดไว้ และแท้จริงส่วนใหญ่ของมนุษย์นั้นเป็นผู้ปฏิเสธศรัทธาต่อการพบพระผู้อภิบาลของพวกเขา

พวกเขามิได้เดินทางผ่านไปตามแผ่นดินหรอกหรือ เพื่อดูว่าจุดจบของบรรดาผู้มาก่อนหน้าพวกเขาเป็นอย่างไร? พวกเขาเหล่านั้นแข็งแกร่งกว่าพวกเขา และพวกเขาเหล่านั้นได้ทำไร่ไถนาและสร้างความเจริญรุ่งเรืองมากกว่าความเจริญรุ่งเรืองที่พวกเขาสร้าง และบรรดาเราะซูลของพวกเขาได้มาหาพวกเขาด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง ดังนั้น ไม่ใช่ว่าอัลลอฮ์เป็นผู้อธรรมต่อพวกเขา แต่เป็นพวกเขาเองต่างหากที่อธรรมต่อตนเอง

ดังนั้น จุดจบของบรรดาผู้กระทำความชั่วนั้น คือความชั่วร้าย (การลงโทษในปรโลก) เพราะพวกเขาปฏิเสธต่อสัญญาณของอัลลอฮ์ และพวกเขามักเย้ยหยันต่อสัญญาณเหล่านั้น

อัลลอฮ์ทรงเริ่มการบังเกิด (มนุษย์) หลังจากนั้นแล้วทรงให้มันกลับมาเกิดอีก แล้วพวกเจ้าจะถูกนำกลับไปยังพระองค์

และในวันกิยามะฮ์ที่เกิดขึ้น เหล่าบรรดาคนบาปจะสิ้นหวัง

และจะไม่มีผู้ใดจากบรรดาภาคีของพวกเขาเป็นผู้ไถ่แทนเพื่อพวกเขา และพวกเขาก็เป็นผู้ปฏิเสธบรรดาภาคีของพวกเขาด้วย

และในวันกิยามะฮ์ที่จะเกิดขึ้น ในวันนั้นพวกเขาจะแตกแยกกัน

ดังนั้น สำหรับบรรดาผู้ศรัทธาและกระทำความดี พวกเขาจะอยู่ในสรวงสวรรค์ด้วยความยินดี

ส่วนบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและไม่เชื่อต่อโองการทั้งหลายของเรา และการพบในปรโลก ดังนั้น พวกเขาจะอยู่ในการลงโทษตลอดกาล

ดังนั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ เมื่อพวกเจ้าย่างเข้าสู่ยามเย็น และเมื่อพวกเจ้าย่างเข้าสู่ยามเช้า

และมวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของพระองค์เท่านั้น ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และในยามพลบค่ำ และเมื่อพวกเจ้าย่างเข้าสู่ยามบ่าย

พระองค์ทรงให้มีชีวิตหลังจากการตาย และทรงให้ตายหลังจากมีชีวิต และทรงให้แผ่นดินชุ่มชื้นขึ้น หลังจากการตาย (แห้งแล้ง) ของมัน และเช่นนั้นแหละพวกเจ้าจะถูกนำออกมา

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์นั้น คือ ทรงสร้างพวกเจ้าจากดิน แล้วพวกเจ้ากลายเป็นมนุษย์ที่กระจัดกระจายออกไป (บนหน้าแผ่นดิน)

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือ ทรงสร้างคู่ครองให้แก่พวกเจ้าจากตัวของพวกเจ้าเอง เพื่อพวกเจ้าจะได้มีใจสงบในตัวนาง และทรงให้มีความรักใคร่และความเอ็นดูในระหว่างพวกเจ้า แท้จริงในการนี้ แน่นอน ย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนผู้ใคร่ครวญ

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือ การสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และความแตกต่างของภาษาของพวกเจ้าและผิวพรรณของพวกเจ้า แท้จริงในการนี้ แน่นอน ย่อมเป็นสัญญาณสำหรับบรรดาผู้มีความรู้

และในบรรดาสัญญาณที่พิสูจน์ถึงความเป็นเอกะของพระองค์คือ คือการหลับนอนในเวลากลางคืนและกลางวันจองพวกเจ้า และความพยายามของพวกเจ้าเพื่อแสวงหาปัจจัยยังชีพจากความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงในการนี้นั้นย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนที่ต้องการฟัง

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือ ทรงให้พวกเจ้าเห็นสายฟ้าแลบ เพื่อให้เกิดความหวาดกลัว และเป็นความหวัง และทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟากฟ้า และทรงให้แผ่นดินมีความชุ่มชื้นด้วยมัน (น้ำฝน) หลังจากการตาย (แห้งแล้ง) ของมัน แท้จริงในการนั้น ย่อมเป็นสัญญาณแก่หมู่ชนผู้ใช้สติปัญญา

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือ ชั้นฟ้าและแผ่นดินมั่นคงอยู่ตามพระบัญชาของพระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์ทรงเรียกพวกเจ้าให้ออกจากแผ่นดิน เมื่อนั้นพวกเจ้าก็จะออกมา

และผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ ทั้งมวลเป็นผู้จงรักภักดีต่อพระองค์

และพระองค์คือผู้ทรงเริ่มแรกในการสร้าง หลังจากนั้นจะทรงบังเกิดมันขึ้นอีกครั้ง และนั่นเป็นเรื่องง่ายสำหรับพระองค์ และคุณลักษณะอันเลิศสุด ทั้งในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

พระองค์ทรงยกอุทธาหรณ์แก่พวกเจ้าที่มาจากตัวของพวกเจ้าเอง จะมีบ้างไหมสำหรับพวกเจ้า (ที่จะยอมให้) ผู้ที่เป็นทาสของพวกเจ้า มีหุ้นส่วนในสิ่งที่เราได้ให้เครื่องยังชีพแก่พวกเจ้า เพื่อที่พวกเจ้าจะได้เท่าเทียมกันในเรื่องนั้น โดยพวกเจ้ากลัวพวกเขาเหมือนกับการกลัวของพวกเจ้าด้วยกันเอง เช่นนั้นแหละ เราจำแนกสัญญาณทั้งหลายแก่หมู่ชนผู้ใช้ปัญญา (ไตร่ตรอง)

แต่ว่าบรรดาผู้อธรรมได้ปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของตน โดยปราศจากความรู้ ดังนั้น จะมีผู้ใดเล่าจะนำทางผู้ที่อัลลอฮ์ได้ทรงทำให้หลงผิดได้? และไม่มีผู้ใดสามารถช่วยเหลือพวกเขา (ให้พ้นจากการลงโทษได้)

ดังนั้น เจ้าจงตั้งหน้าของเจ้าสู่ศาสนาที่เที่ยงแท้ ซึ่งเป็นศาสนาที่อัลลอฮ์ทรงสร้างมนุษย์ให้ยึดมั่นอยู่กับมัน ไม่มีการเปลี่ยนแปลงในการสร้างของอัลลอฮ์ นั่นคือศาสนาอันเที่ยงตรง แต่ส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้

จงเป็นผู้หันกลับสู่พระองค์และยำเกรงต่อพระองค์เถิด และจงดำรงไว้ซึ่งการละหมาด และจงอย่าเป็นส่วนหนึ่งในหมู่ผู้ตั้งภาคี

(คือ) ในหมู่ผู้แบ่งแยกศาสนาของพวกเขาออกเป็นนิกายต่าง ๆ และแต่ละหมู่คณะก็พอใจต่อสิ่งที่พวกเขามีอยู่

และเมื่อความทุกข์ยากใด ๆ ได้ประสบแก่มนุษย์ พวกเขาก็วิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา โดยการกลับสู่พระองค์ ครั้นเมื่อพระองค์ทรงให้พวกเขาลิ้มรสความเมตตาจากพระองค์ ทันใดนั้น กลุ่มหนึ่งของพวกเขาก็ตั้งภาคีกับพระผู้อภิบาลของพวกเขา

เพื่อพวกเขาจะได้เนรคุณต่อสิ่งที่เราได้มอบให้แก่พวกเขา ดังนั้น พวกเจ้าจงเพลิดเพลิน (กับความโปรดปรานเหล่านั้นในโลกนี้สักระยะหนึ่ง) แต่ในไม่ช้าพวกเจ้าก็จะรู้เอง (ถึงผลแห่งกรรมที่พวกเจ้าได้กระทำไว้)

หรือว่าเราได้ประทานหลักฐานอันใดลงมาแก่พวกเขา แล้วมันก็ได้พูด (ยอมรับถึงความถูกต้อง) ที่เกี่ยวกับการกระทำที่เป็นการตั้งภาคีต่อพระองค์

และเมื่อเราได้ให้มนุษย์ลิ้มรสความเมตตา พวกเขาก็ดีใจกับมัน และหากความทุกข์ร้ายอันใดประสบแก่พวกเขา เนื่องด้วยการกระทำของพวกเขาเอง ทันใดนั้นพวกเขาก็ตกอยู่ในความสิ้นหวังอย่างที่สุด

พวกเขามิเห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงให้กว้างขวางซึ่งปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้คับแคบ แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณหลายอย่างสำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา

ดังนั้น จงบริจาคแก่ญาติสนิทซึ่งสิทธิของเขา แก่คนขัดสน และแก่ผู้เดินทาง นั่นเป็นการดียิ่งสำหรับบรรดาผู้ปรารถนาพระพักตร์ของอัลลอฮ์ และพวกเขาเหล่านั้นคือผู้ที่ประสบความสำเร็จ

และสิ่งที่พวกเจ้าจ่ายออกไปจากทรัพย์สินดอกเบี้ย เพื่อให้มันเพิ่มพูนในทรัพย์สินของมนุษย์ มันจะไม่เพิ่มพูน ณ ที่อัลลอฮ์ และสิ่งที่พวกเจ้าจ่ายไปจากซะกาต โดยพวกเจ้าปรารถนาพระพักตร์ของอัลลอฮ์ ดังนั้น ชนเหล่านั้นแหละพวกเขาคือผู้ได้รับการตอบแทนอย่างทวีคูณ

อัลลอฮ์คือผู้ทรงสร้างพวกเจ้า หลังจากนั้นทรงให้ปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า หลังจากนั้นทรงให้พวกเจ้าตาย หลังจากนั้นทรงให้พวกเจ้าเป็น จะมีผู้ใดบ้างในหมู่ภาคีของพวกเจ้ากระทำสักอย่างหนึ่งจากสิ่งเหล่านั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ และพระองค์ทรงสูงส่งจากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคี

ความเสียหายได้ระบาดตามแดนดิน และน่านน้ำ เนื่องด้วยน้ำมือของมนุษย์ที่ได้ขวนขวายไว้ เพื่อที่พระองค์จะให้พวกเขาลิ้มรสบางส่วนที่พวกเขาได้ประกอบไว้ โดยหวังจะให้พวกเขากลับเนื้อกลับตัว

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงท่องไปในแผ่นดิน แล้วจงพิจารณาดูว่าจุดจบผู้ล่วงลับไปแล้วเป็นเช่นไร ส่วนใหญ่ของพวกเขาเป็นผู้ตั้งภาคี

ดังนั้นจงมุ่งหน้าของเจ้าสู่ศาสนาอันเที่ยงตรงเถิด ก่อนที่วันหนึ่งจากอัลลอฮ์จะมาถึง ซึ่งไม่อาจหลีกเลี่ยงได้ ในวันนั้นพวกเขาจะถูกแบ่งออก (เป็นสองกลุ่ม)

ผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น การปฏิเสธศรัทธาก็จะตกอยู่กับเขา และผู้ใดประกอบความดี ดังนั้น พวกเขาก็จะเตรียมที่พักไว้สำหรับตัวของพวกเขาเอง

เพื่อพระเจ้าจะทรงตอบแทนผู้ที่ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายจากความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงพระองค์ไม่ทรงชอบบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

และหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือ พระองค์ทรงส่งลมมาเพื่อเป็นการแจ้งข่าวดีทั้งหลาย และเพื่อพระองค์จะทรงให้พวกเจ้าได้ลิ้มรสความเมตตาของพระองค์ และเพื่อเรือเดินทะเลจะได้แล่นไปโดยพระบัญชาของพระองค์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาจากความโปรดปรานของพระองค์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

และโดยแน่นอน เราได้ส่งบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าไปยังหมู่ชนของพวกเขา ดังนั้น พวกเขาได้นำหลักฐานต่างๆ อันชัดแจ้งมากมาย มายังหมู่ชนของพวกเขา แล้วเราได้ลงโทษบรรดาผู้กระทำผิดอย่างสาสม และแน่นอนมันเป็นหน้าที่ของเราที่จะช่วยเหลือบรรดาผู้ศรัทธา

อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ส่งลมทั้งหลาย ดังนั้น มันได้รวมตัวกันลอยขึ้นเป็นเมฆ แล้วพระองค์ทรงให้มันแผ่กระจายไปตามท้องฟ้า ตามที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์ทรงทำให้มันเป็นกลุ่มก้อน แล้วเจ้าจะเห็นฝนตกลงมาจากท่ามกลางมัน เมื่อมันได้ตกลงมายังผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์แล้ว เมื่อนั้นพวกเขาก็จะรื่นเริง

และแม้ว่าพวกเขาก่อนที่ฝนจะตกลงมายังพวกเขา แน่นอนพวกเขาก็อยู่ในความสิ้นหวัง

ดังนั้น เจ้าจงดูผลสะท้อนจากความเมตตาของอัลลอฮ์เถิด ว่า พระองค์ทรงให้แผ่นดินมีชีวิตหลังจากที่มันได้ตายไปแล้วเช่นไร แท้จริงในการนั้น แน่นอน พระองค์ย่อมเป็นผู้ทรงให้มีชีวิตแก่คนที่ตายไปแล้ว และพระองค์เป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

และหากเราได้ส่งลมพายุทำลาย แล้วพวกเขาเห็นมัน (พืชผลของพวกเขา) เป็นสีเหลือง แน่นอน หลังจากนั้นพวกเขาก็จะยังคงเป็นผู้เนรคุณ

(ดังนั้น พวกท่านอย่าเสียใจเลย - โอ้ มุฮัมหมัด - สำหรับสภาพของพวกเขาเช่นนั้น) เพราะเจ้าไม่สามารถทำให้คนตายได้ยิน และเจ้าไม่สามารถทำให้คนหูหนวกได้ยินเสียงเรียกร้องของเจ้า เมื่อพวกเขาหันหลัง (เนื่องจากการปฏิเสธของพวกเขา)

และเจ้ามิใช่เป็นผู้สามารถนำทางแก่คนตาบอดจากการหลงทางของพวกเขา เจ้ามิสามารถทำให้ผู้ใดได้ยินนอกจากผู้ศรัทธาในโองการทั้งหลายของเราเท่านั้น ดังนั้น พวกเขาแหละ คือ บรรดาผู้นอบน้อม

อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้สร้างพวกเจ้าในสภาพอ่อนแอ แล้วหลังจากความอ่อนแอพระองค์ก็ทรงทำให้มีความแข็งแรง แล้วหลังจากความแข็งแรงทรงทำให้อ่อนแอและชราภาพ พระองค์ทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเดชานุภาพ

และเมื่อวันอวสานเกิดขึ้น ผู้กระทำผิดทั้งหลายจะสาบานว่า พวกเขามิได้พำนักอยู่ (ในโลกแห่งการสอบสวน) นอกจากเพียงชั่วครู่เท่านั้น เช่นนั้นแหละ พวกเขาถูกให้หันออก (จากความจริงสู่ความเท็จ)

และบรรดาผู้ที่ได้รับความรู้และการศรัทธากล่าวว่า "แท้จริงท่านได้ดำรงอยู่ตามที่มีอยู่ในบันทึกของอัลลอฮ์ จนกระทั่งวันฟื้นคืนชีพ ดังนั้นนี่คือวันฟื้นคืนชีพ (ที่ได้สัญญาไว้) แต่พวกเจ้าแต่ก่อนนั้นไม่ยอมรับรู้"

ดังนั้น ในวันนั้นการขอโทษของบรรดาผู้อธรรมจะไม่อำนวยประโยชน์แก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่ถูกขอให้กลับเนื้อกลับตัว

และโดยแน่นอน ในอัลกุรอานนี้เราได้ยกอุทาหรณ์ไว้ทุกอย่างสำหรับมนุษย์ และหากว่าเจ้านำมาให้พวกเขาสัญญาณหนึ่ง แน่นอน บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะกล่าวว่า พวกท่านมิใช่ใครอื่น นอกจากเป็นผู้หลอกลวง

เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทรงประทับตราบนหัวใจของบรรดาผู้ไม่ยอมรับรู้

ดังนั้น จงอดทน (ต่อไปเถิด โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริงเสมอ และจงอย่าให้บรรดาผู้ไม่มีความเชื่อมั่นทำให้เจ้ากังวลใจ

อะลิฟ ลาม มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เหล่านี้ คือบรรดาโองการแห่งคัมภีร์ (อัลกุรอาน) ที่ที่ชัดแจ้ง

ซึ่งเป็นทางนำและความเมตตาแก่บรรดาผู้กระทำการดี

บรรดาผู้ที่ดำรงการละหมาดและจ่ายซะกาต และจุดยืนของพวกเขาต่อวันปรโลกนั้น พวกเขาเชื่อมั่น

ชนเหล่านั้น คือ ผู้ที่อยู่บนทางนำที่มาจากพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาเหล่านั้นคือผู้ที่ประสบความสำเร็จ

และในหมู่มนุษย์มีผู้ที่ซื้อเรื่องไร้สาระ เพื่อทำให้ผู้อื่นหลงจากทางของอัลลอฮ์ โดยปราศจากความรู้ และถือเอามันเป็นเรื่องขบขัน สำหรับพวกเขาคือการลงโทษอันอัปยศ

และเมื่อโองการทั้งหลายของเราถูกอ่านแก่เขา เขาก็หันหลังหนีห่างออกไปด้วยความเย่อหยิ่ง ประหนึ่งว่าเขาไม่ได้ยินมัน ราวกับว่าเขานั้นหูหนวก ดังนั้นจงแจ้งข่าวอันน่ายินดีแก่เขาถึงการลงโทษอันเจ็บปวด

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขานั้นคือสรวงสวรรค์แห่งความสุขสำราญ

พวกเขาเป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล สัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริง และพระองค์คือผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

พระองค์ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายโดยปราศจากเสาตามที่เจ้าเห็น และได้ทรงปักภูเขาให้มั่นคงในแผ่นดิน เกรงว่ามันจะสั่นคลอนไปพร้อมกับพวกเจ้า และทรงทำให้สัตว์ทุกชนิดกระจัดกระจายในแผ่นดิน และเราได้ให้ฝนตกลงมาจากฟากฟ้า และเราได้ให้พืชทุกชนิดงอกเงยออกมาเป็นคู่ๆ อย่างดีงาม

นี่คือการสร้างของอัลลอฮ์ ดังนั้นพวกเจ้าจงแสดงให้ข้า (อัลลอฮ์) เห็นซิว่า สิ่งใดเล่าที่เขาเหล่านั้นได้สร้างมันขึ้นมาอื่นจากพระองค์ แต่ว่าบรรดาผู้อธรรมต่างหากที่อยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

และโดยแน่นอน เราได้ประทานวิทยปัญญาแก่ลุกมาน (และเราได้กล่าวแก่เขาว่า "จงขอบคุณอัลลอฮ์เถิด" และผู้ใดขอบคุณ แท้จริงประโยชน์จากการของคุณนั้นจะกลับไปยังเขาเอง และผู้ใดเนรคุณ (ไม่ขอบคุณ) แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงควรแก่การสรรเสริญยิ่ง

และจงรำลึกถึงขณะที่ลุกมานได้กล่าวแก่บุตรของเขา โดยสั่งสอนเขาว่า "โอ้ลูกเอ๋ย เจ้าอย่าได้ตั้งภาคีใด ๆ ต่ออัลลอฮ์ เพราะแท้จริงการตั้งภาคีนั้นเป็นความอธรรมอย่างใหญ่หลวง"

และเราได้สั่งการแก่มนุษย์เกี่ยวกับบิดา มารดาของเขา โดยที่มารดาของเขาได้อุ้มครรภ์เขา อ่อนเพลียลงครั้งแล้วครั้งเล่า และการหย่านมของเขาในระยะเวลาสองปี เจ้าจงขอบคุณข้า และบิดามารดาของเจ้า ยังเรานั้นคือการกลับไป

และถ้าเขาทั้งสองบังคับเจ้าให้ตั้งภาคีต่อข้า โดยที่เจ้าไม่มีความรู้ในเรื่องนั้น เจ้าอย่าได้เชื่อฟังเขาทั้งสอง และจงอดทนอยู่กับเขาทั้งสองในโลกนี้ด้วยการทำความดี และจงปฏิบัติตามแนวทางของผู้ที่กลับไปสู่ข้า หลังจากนั้น ยังเราเท่านั้นคือจุดหมายปลายทางของพวกเจ้า ดังนั้น ข้าจะบอกแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำไว้

"โอ้ลูกเอ๋ย แท้จริง (หากว่าความผิดนั้น) มันจะหนักเท่าเมล็ดผักสักเมล็ดหนึ่ง มันจะซ่อนอยู่ในหิน หรืออยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายหรืออยู่ในแผ่นดิน อัลลอฮ์ก็จะทรงนำมันออกมา แท้จริง อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งละเอียดอ่อนทั้งหมด ผู้ทรงตระหนักยิ่ง"

"โอ้ลูกรักของพ่อ จงดำรงการละหมาด และจงกำชับในความดี และจงห้ามปรามในความชั่ว และจงอดทนต่อสิ่งที่ประสบกับเจ้า แท้จริง เหล่านี่เป็นเรื่องที่ต้องตั้งมั่นแน่วแน่"

"และเจ้าอย่าหันแก้ม (ใบหน้า) ของเจ้าให้แก่ผู้คนอย่างยะโส และอย่าเดินบนหน้าแผ่นดินนี้อย่างหยิ่งผยอง แท้จริงอัลลอฮ์ มิทรงชอบทุกคนที่หยิ่งผยอง และผู้คุยโวโอ้อวด"

"และจงสังวรในการสังจรของเจ้า และจงลดเสียงของเจ้าลง แท้จริง เสียงที่น่าเกลียดยิ่งคือเสียง (ร้อง) ของลา"

พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า อัลลอฮ์ได้ทรงทำให้สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นเรื่องง่ายสำหรับพวกเจ้า และทรงประทานความโปรดปรานของพระองค์แก่พวกเจ้าอย่างครบครัน ทั้งที่เปิดเผยและที่ซ่อนเร้น และในระหว่างนี้ ยังมีในหมู่มนุษย์ที่โต้เถียงกันในเรื่องที่เกี่ยวกับอัลลอฮ์โดยปราศจากความรู้ ปราศจากแนวทางที่ถูกต้อง และปราศจากคัมภีร์ที่ให้ความกระจ่างแจ้ง

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงปฏิบัติตามสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา" พวกเขาก็ตอบว่า "แต่พวกเราปฏิบัติตามสิ่งที่เราพบว่าบรรพบุรุษของพวกเรากระทำ" พวกเขาควร (ปฏิบัติตามบรรพบุรุษของพวกเขา) แม้ว่าชัยฏอนจะเรียกร้องพวกเขาสู่การลงโทษที่มีไฟลุกโชนกระนั้นหรือ?

และผู้ใดที่นอบน้อมใบหน้าของเขาต่ออัลลอฮ์ โดยที่เขาเป็นผู้กระทำความดี ดังนั้น แน่นอนเขาได้ยึดห่วงอันมั่นคงไว้แล้ว และบั้นปลายของกิจการทั้งหลายย่อมกลับไปหาอัลลอฮ์

และผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น ก็อย่าให้การปฏิเสธศรัทธาของเขาทำให้เจ้าเศร้าโศกเสียใจ และยังเรานั้น คือทางกลับของพวกเขา ดังนั้น เราจะบอกแก่พวกเขาในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ แท้จริง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก

เราจะให้เวลาพวกเขาสนุกสนานกันเพียงเล็กน้อย แล้วเราจะไล่ต้อนพวกเขาสู่การลงโทษที่รุนแรง

และหากเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) ถามพวกเขาว่า "ผู้ใดสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน?" แน่นอน พวกเขาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "มวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์" แต่พวกเขาส่วนใหญ่ไม่รู้

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นคือ ผู้ทรงมั่งมี ผู้ทรงควรแก่การสรรเสริญยิ่ง

และหากต้นไม้ทั้งหมดที่มีอยู่ในแผ่นดินเป็นดั่งปากกาหลาย ๆ ด้าม และมหาสมุทร (เป็นน้ำหมึก) มีสำรองไว้อีกเจ็ดมหาสมุทร วัจนะของอัลลอฮ์ก็จะไม่มีวันหมดสิ้น แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณยิ่ง

การบังเกิดของพวกเจ้าและการฟื้นคืนชีพของพวกเจ้า มิใช่อื่นใดนอกจากเสมือนชีวิตเดียว แท้จริง อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า อัลลอฮ์ทรงให้กลางคืนเข้าไปในกลางวัน และทรงให้กลางวันเข้าไปในกลางคืน และทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เกิดความสะดวก (เพื่อประโยชน์แก่สิ่งมีชีวิตของพระองค์) ทั้งสองได้โคจรไปตามเวลาที่กำหนดไว้ และแท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

นั่นเป็นเพราะว่า อัลลอฮ์เป็นพระเจ้าที่เที่ยงแท้ และทุกสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นจากพระองค์นั้นเป็นความเท็จ และแท้จริงอัลลอฮ์นั้น พระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า การที่เรือได้แล่นไปในท้องทะเลนั้น เนื่องด้วยความโปรดปรานของอัลลอฮ์ เพื่อว่าพระองค์จะให้พวกเจ้าได้เห็นถึงสัญญาณต่าง ๆ ของพระองค์? แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณ สำหรับทุกคนที่อดทนอย่างแน่วแน่ และผู้ที่ขอบคุณอยู่เสมอ

และเมื่อลูกคลื่นซัดมาท่วมมิดตัวพวกเขาคล้ายเมฆที่ปกคลุม พวกเขาก็วิงวอนขอต่ออัลลอฮ์อย่างผู้บริสุทธิ์ใจในการขอพรต่อพระองค์ แต่ทันทีที่พระองค์ช่วยพวกเขาขึ้นบก ก็มีเพียงบางคนเท่านั้นที่ยึดถือแนวทางสายกลาง (ด้วยการศรัทธาต่ออัลลอฮ์ ขอบคุณและสรรเสริญพระองค์) และไม่มีผู้ใดปฏิเสธบรรดาสัญญาณของเรา นอกจากผู้ทรยศ ผู้เนรคุณยิ่งทุกคน

โอ้มนุษย์เอ๋ย พวกเจ้าจงยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด และจงกลัวต่อวันหนึ่งที่พ่อไม่อาจช่วยลูกของเขาได้ และลูกก็ไม่อาจช่วยพ่อของเขาได้แต่อย่างใด แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นความจริง ดังนั้นอย่าให้การมีชีวิตอยู่ในโลกนี้ล่อลวงพวกเจ้า และอย่าให้พวกล่อลวงมาหลอกลวงพวกเจ้าเกี่ยวกับอัลลอฮ์เป็นอันขาด

แท้จริงอัลลอฮ์นั้น ความรู้แห่งวันอวสานมีอยู่ ณ ที่พระองค์ และพระองค์ทรงประทานฝนลงมาและพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในมดลูก และไม่มีชีวิตใดรู้สิ่งที่มันจะหามาได้ในวันรุ่งขึ้น และไม่มีชีวิตใดรู้ว่า ณ แผ่นดินใดที่จะตาย แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้อย่างละเอียดถี่ถ้วน

อะลิฟ ลาม มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

การประทานคัมภีร์ (อัลกุรอานนี้) ลงมา ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใด ๆ ในนั้นมาจากพระเจ้าผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

หรือพวกเขากล่าวว่า "เขา (มุฮัมหมัด) ได้ปั้นแต่งคัมภีร์นี้ขึ้นมา" แต่ว่าคัมภีร์นี้ คือ สัจธรรมจากพระผู้อภิบาลของเจ้า เพื่อเจ้าจักได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่งที่มิได้มีผู้ตักเตือนคนใดมายังพวกเขาก่อนหน้าเจ้า เพื่อพวกเขาจะได้อยู่ในทางนำ

อัลลอฮ์คือผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสองในเวลาหกวัน แล้วพระองค์ทรงสถิตอยู่บนบัลลังก์ สำหรับพวกเจ้านั้นไม่มีผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลืออื่นจากพระองค์ แล้วพวกเจ้ามิได้ใคร่ครวญบ้างหรอกหรือ?

พระองค์ทรงบริหารกิจการจากชั้นฟ้าสู่แผ่นดิน หลังจากนั้น มันจะขึ้นไปสู่พระองค์ในวันหนึ่งซึ่งกำหนดของมันเท่ากับหนึ่งพันปีตามการคำนวณของพวกเจ้า

นั่นคือพระผู้ทรงรอบรู้สิ่งเร้นลับและเปิดเผย เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปราณีเสมอ

ผู้ทรงทำให้ดีงามยิ่ง ซึ่งทุกสิ่งที่พระองค์ได้ทรงสร้างมัน และพระองค์ทรงเริ่มสร้างมนุษย์จากดิน

หลังจากนั้นพระองค์ทรงสร้างลูกหลานของเขาจากน้ำอสุจิที่ไร้ค่าจนดูแคลน

หลังจากนั้น ทรงทำให้เขามีสัดส่วนที่สมบูรณ์ และทรงเป่าวิญญาณ จากพระองค์เข้าไปในเขาและทรงให้พวกเจ้าได้ยินและได้เห็นและให้มีจิตใจ (สติปัญญา) ส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าขอบคุณ

และพวกเขากล่าวว่า อะไรกัน! เมื่อเราได้สูญหายจนสิ้นในแผ่นดินแล้วเราจะเกิดขึ้นมาใหม่กระนั้นหรือ? ใช่แต่เท่านั้น พวกเขายังปฏิเสธต่อการพบพระผู้อภิบาลของพวกเขา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) มลาอิกะฮ์ผู้ปลิดชีวิต ผู้ได้รับมอบหมายเกี่ยวกับพวกเจ้า จะปลิดชีวิตของพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะถูกนำกลับไปยังพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

และถ้าเจ้าได้เห็น เมื่อผู้กระทำผิดทั้งหลายก้มศีรษะของพวกเขาลง ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา (พลางกล่าวว่า) "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา เราได้เห็นแล้ว เราได้ยินแล้ว ขอได้ทรงโปรดส่งเรากลับไป (ยังโลกดุนยา) เพื่อเราจะได้ประกอบความดี แท้จริงเราเป็นผู้มีความเชื่อมั่นแล้ว (ณ บัดนี้)"

และหากเราประสงค์ แน่นอนเราจะทำให้ทุกชีวิตมีทางนำของมันก็ได้ แต่ว่าคำสัญญาของข้าจะต้องเป็นจริง แน่นอนข้าจะให้นรกเต็มไปด้วยญินและมนุษย์ทั้งหมด

ดังนั้นจงลิ้มรส (การลงโทษ) เพราะพวกเจ้าลืมการชุมนุมในวันนี้ของพวกเจ้า แท้จริงเราได้ลืมพวกเจ้าแล้ว และจงลิ้มรสการลงโทษที่นิรันดร์ตามสิ่งที่พวกเจ้าเคยกระทำไว้

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาต่อโองการทั้งหลายของเราเท่านั้น ที่เมื่อพวกเขาถูกเตือนให้รำลึกถึงโองการเหล่านั้น พวกเขา (ก็จะ) ก้มลงสุญูด และสดุดีสรรเสริญแด่พระผู้อภิบาลของพวกเขา โดยที่พวกเขาไม่หยิ่งผยอง

สีข้างของพวกเขาอยู่ห่างจากที่นอน โดยที่พวกเขาจะวิงวอนต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขาด้วยความกลัวและความหวัง และพวกเขาบริจาค สิ่งที่เราได้ให้เป็นเครื่องยังชีพแก่พวกเขา

ดังนั้น จึงไม่มีชีวิตใดรู้สิ่งที่ถูกซ่อนไว้สำหรับพวกเขา ให้เป็นที่รื่นรมย์แก่สายตา เป็นการตอบแทนในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

กระนี้แล้ว ผู้ศรัทธาจะเป็นเช่นผู้ฝ่าฝืนกระนั้นหรือ? พวกเขาย่อมไม่เท่าเทียมกันอย่างแน่นอน

ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายนั้น สำหรับพวกเขาคือสรวงสวรรค์เป็นที่พำนัก โดยจะได้รับการต้อนรับให้เกียรติอันเนื่องจากการงานที่พวกเขาได้ประกอบไว้

และในส่วนของบรรดาผู้ฝ่าฝืนนั้น ที่พำนักของพวกเขาคือไฟนรก คราใดที่พวกเขาต้องการจะออกไปจากมัน พวกเขาก็จะถูกนำกลับคืนสู่มัน และจะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงลิ้มรสการลงโทษของไฟนรกซึ่งพวกเจ้าได้กล่าวอ้างว่ามันเป็นเท็จตลอด"

และแน่นอน เราจะให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันใกล้ (ในโลกนี้) ก่อนการลงโทษอันใหญ่หลวง (ในปรโลก) เพื่อว่าพวกเขาจะกลับมาสำนึกผิด

และผู้ใดเล่าจะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้ถูกเตือนให้รำลึกถึงโองการทั้งหลายของพระผู้อภิบาลของเขา หลังจากนั้นแล้ว เขาก็ผินหลังให้กับโองการเหล่านั้น แท้จริงเราเป็นผู้ลงโทษปวงผู้กระทำผิดอย่างสาหัส

และโดยแน่นอน เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา ดังนั้น เจ้า (มุฮัมหมัด) อย่าอยู่ในการสงสัยต่อการพบกับเขา (มูซาในค่ำคืนอิสรออ์และเมียะรอญจ์) และเราได้ทำให้มัน (คัมภีร์อัตเตารอต) เป็นทางนำแก่วงศ์วานของอิสรออีล

และเราได้ทำให้มีผู้นำในหมู่พวกเขา เพื่อจะได้นำทางตามคำบัญชาของเรา เมื่อพวกเขามีความอดทน และพวกเขาเชื่อมั่นต่อโองการทั้งหลายของเรา

แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้า พระองค์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในวันกิยามะฮ์ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันในเรื่องนั้น

ยังมิเป็นที่ประจักษ์ชัดแก่พวกเขาหรอกหรือว่า กี่ชั่วคน กี่หลายศตวรรษแล้ว ก่อนหน้าพวกเขาที่เราได้ทำลาย โดยที่พวกเขา (ผู้ปฏิเสธชาวมักกะฮ์) ได้ไปพบเห็นมาในที่พำนักอาศัยของพวกเขา แท้จริง ในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณอย่างมากหลาย แล้วพวกเขายังไม่เชื่อฟังอีกหรือ?

พวกเขาไม่เห็นหรอกหรือว่า เราได้ให้น้ำไหลลงสู่แผ่นดินที่แห้งแล้ง แล้วด้วยมัน (น้ำ) เราได้ให้พืชผลงอกเงยออกมา เพื่อปศุสัตว์ของพวกเขาและตัวของพวกเขาเองได้กินจากมัน แล้วพวกเขายังไม่เห็นอีกหรือ?

และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าชัยชนะนี้ (จะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้า) หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) วันแห่งชัยชนะนั้น การศรัทธาของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะไม่อำนวยประโยชน์แก่พวกเขาเลย และพวกเขาก็จะไม่ถูกให้ยืดเวลาออกไป

ดังนั้น จงผินหลังออกห่างจากพวกเขาเสียเถิด และจงรอ แท้จริงพวกเขาเป็นผู้รอคอย

โอ้นบี จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงอย่าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและพวกหน้าไหว้หลังหลอก แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และจงปฏิบัติตามสิ่งที่ถูกวะฮ์ยูแก่เจ้า จากพระผู้อภิบาลของเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และจงมอบความไว้วางใจแด่อัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้คุ้มครอง

อัลลอฮ์มิได้ทรงสร้างหัวใจสองดวงให้ชายใดในทรวงอกของเขา และมิได้ทรงทำให้บรรดาภรรยาของพวกเจ้าที่พวกเจ้าได้ "ซีฮาร์" นั้นเป็นมารดาที่แท้จริงของพวกเจ้า และมิได้ทรงทำให้บุตรบุญธรรมของพวกเจ้าเป็นบุตรที่แท้จริงของพวกเจ้า เหล่านี้เป็นเพียงคำพูดของพวกเจ้าจากปากของพวกเจ้าเท่านั้น และอัลลอฮ์ทรงตรัสจริงและทรงชี้แนะแนวทางที่ถูกต้อง

จงเรียกพวกเขาเหล่านั้นตาม (ชื่อ) บิดาของพวกเขา มันเป็นการเที่ยงธรรมกว่า ณ ที่อัลลอฮ์หากพวกเจ้าไม่รู้จักถึงบิดาที่แท้ (จริง) ของพวกเขา ดังนั้น พวกเขาก็คือพี่น้องร่วมศาสนาของพวกเจ้าและผู้ใกล้ชิดของพวกเจ้า และไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกเจ้าในสิ่งที่พวกเจ้าผิดพลาดในเรื่องนั้น แต่สิ่งที่จิตใจของพวกเจ้ามีความมุ่งหมายต่างหาก และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

ท่านนบีนั้นเป็นผู้ใกล้ชิดกับบรรดาผู้ศรัทธายิ่งกว่าตัวของพวกเขาเอง และบรรดาภริยาของเขา (นบี) คือมารดาของพวกเขา และผู้ที่มีความสัมพันธ์ทางสายเลือดบางคนมีสิทธิ (ที่จะได้รับมรดก) มากกว่าอีกบางคนในบรรดาผู้ศรัทธา (อื่นๆ) และบรรดาผู้อพยพ ตามบัญญัติของอัลลอฮ์ เว้นแต่พวกเจ้าจะกระทำความดีแก่สหายสนิทของพวกเจ้า นั่นได้มีบันทึกไว้แล้วในคัมภีร์

และจงรำลึกถึงขณะที่เราได้เอาคำมั่นสัญญาของพวกเขาจากบรรดานบี และจากเจ้า และจากนูห์ และอิบรอฮีม และมูซา และอีซา บุตรของมัรยัม และเราได้เอาคำมั่นสัญญาอย่างหนักแน่นจากพวกเขา

เพื่อพระองค์จะทรงสอบถามบรรดาผู้พูดจริงเกี่ยวกับความสัตย์จริงของพวกเขา และพระองค์ได้ทรงเตรียมการลงโทษอันเจ็บปวดไว้สำหรับผู้ปฏิเสธศรัทธา

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า ขณะที่กองทัพของข้าศึกเข้ามารุกรานพวกเจ้า แล้วเราได้ส่งลมพายุพัดใส่พวกเขา และกำลังทหารที่พวกเจ้ามองไม่เห็น และอัลลอฮ์ทรงเห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

จงรำลึกถึง ขณะที่พวกเขายกทัพมายังพวกเจ้า ทั้งจากเบื้องบนของพวกเจ้า และจากด้านล่างของพวกเจ้า และเมื่อนัยน์ตาได้เหลือกลานและหัวใจได้มาจุกอยู่ที่ลำคอ และพวกเจ้านึกคิดกันต่างๆ นานา เกี่ยวกับอัลลอฮ์

จากตรงนั้น บรรดาผู้ศรัทธาได้ถูกทดสอบ และทำให้พวกเขารู้สึกวิตกกังวลอย่างรุนแรง

และจงรำลึกถึง เมื่อบรรดามุนาฟิกีน (ผู้กลับกลอก) และบรรดาผู้ที่หัวใจของพวกเขามีโรคกล่าวว่า "อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์มิได้สัญญาอะไรไว้แก่เรา นอกจากการหลอกลวงเท่านั้น"

และจงรำลึกถึง เมื่อกลุ่มหนึ่งจากพวกเขา (ผู้ที่กลับกลอก) กล่าวว่า "โอ้ ชาวยัษริบ ไม่มีที่ตั้งมั่นสำหรับพวกเจ้า (ที่จะต้านทานการโจมตีของศัตรูได้) ดังนั้น จงกลับไปเถิด" และบางส่วนของพวกเขาได้ขออนุญาตจากนบี (เพื่อกลับไปยังบ้านของพวกเขา) โดยกล่าวว่า "แท้จริงบ้านของเราเป็นเป้าหมายสำหรับศัตรู" ทั้งที่มันไม่เป็นเช่นนั้น พวกเขาไม่ได้มุ่งหวังสิ่งใด นอกการหลบหนีเท่านั้น

และถ้ามีการรุกรานมายังพวกเขาจากรอบนอกเมืองของมัน แล้วพวกเขาได้ถูกปลุกปั่นให้ก่อความไม่สงบ แน่นอน พวกเขาจะกระทำทันที และพวกเขาจะไม่ลังเลแม้แต่น้อย

และโดยแน่นอนพวกเขาได้ให้สัญญาต่ออัลลอฮ์มาก่อนแล้วว่า พวกเขาจะไม่หันหนีกลับ และสัญญาของอัลลอฮ์นั้นจะถูกสอบถาม

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า การหลบหนีนั้นจะไม่อำนวยประโยชน์อันใดแก่พวกเจ้า หากพวกเจ้า (ต้องการ) จะหนีจากความตาย หรือการรบราฆ่าฟันกัน และเมื่อนั้นพวกเจ้าจะไม่ได้รื่นเริงกัน นอกจาก (ใน) เวลาอันเล็กน้อย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ใครเล่าจะปกป้องพวกเจ้าให้พ้นจากอัลลอฮ์ไปได้ หากพระองค์ทรงปรารถนาให้ความเสียหายแก่พวกเจ้า หรือหากพระองค์ทรงปรารถนาให้ความเมตตาแก่พวกเจ้า และพวกเขาจะไม่พบใครอื่นจากอัลลอฮ์เป็นผู้คุ้มครองและเป็นผู้ช่วยเหลือแก่พวกเขา

แน่นอน อัลลอฮ์ทรงรู้บรรดาผู้ขัดขวางในหมู่พวกเจ้า และผู้ที่กล่าวแก่พี่น้องของพวกเขาว่า "มาหาพวกเราเถิด" และพวกเขาจะไม่ร่วมต่อสู้ เว้นแต่เพียงชั่วขณะหนึ่งเท่านั้น

พวกเขาตระหนี่ต่อพวกเจ้า ครั้นเมื่อความกลัวเกิดขึ้น เจ้าจะเห็นพวกเขาจ้องมองเจ้าด้วยสายตาที่เกลือกกลิ้งไปมาเหมือนคนกำลังจะตาย แต่เมื่อความกลัวนั้นได้ผ่านพ้นไป พวกเขาจะฟันพวกเจ้าด้วยลิ้นที่แหลมคม พวกเขาตระหนี่ในเรื่องทรัพย์สิน (ที่ยึดมาได้จากสงคราม) พวกเขาเหล่านี้ไม่ได้ศรัทธาอย่างแท้จริง ดังนั้นอัลลอฮ์จะทำให้การงานของพวกเขาไม่บังเกิดผล และนั่นเป็นเรื่องง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

พวกเขาคิดว่ากลุ่มพันธมิตรนั้นยังมิได้ถอยไป และหากว่ากลุ่มพันธมิตรนั้นหวนกลับมาอีก พวกเขาก็คาดหวังกันว่า หากพวกเขาได้ไปอยู่ร่วมกับอาหรับชนบทเพื่อคอยสืบเสาะหาข่าวของพวกเจ้า และหากว่าพวกเขาได้อยู่ร่วมกับพวกเจ้า พวกเขาก็จะไม่ต่อสู้ เว้นแต่เพียงเล็กน้อยเท่านั้น

โดยแน่นอนยิ่ง สำหรับพวกเจ้าในเราะซูลของอัลลอฮ์นั้นมีแบบอย่างอันดีงามสำหรับผู้หวังอัลลอฮ์และวันปรโลก และรำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมาก

และเมื่อบรรดาผู้ศรัทธาได้เห็นกองทัพของพันธมิตร พวกเขา (บรรดามุอ์มิน) ได้กล่าวว่า "นี่คือสิ่งที่อัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ได้สัญญาไว้แก่เรา" และอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ตรัสไว้จริงแล้ว และมันมิได้เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกเขา นอกจากการศรัทธาและการนอบน้อม

ในหมู่ผู้ศรัทธามีเหล่าบุรุษผู้มีสัจจะต่อสิ่งที่พวกเขาได้สัญญากับอัลลอฮ์ ดังนั้นในหมู่พวกเขามีผู้ปฏิบัติตามสัญญาของเขา และในหมู่พวกเขามีผู้ที่ยังรอคอย (การตายชะฮีด) และพวกเขามิได้ปรวนแปร (สิ่งที่พวกเขาสัญญา) แม้แต่น้อย

เพื่ออัลลอฮ์จะได้ทรงตอบแทนบรรดาบรรดาผู้พูดจริงเกี่ยวกับความสัตย์จริงของพวกเขา และจะทรงลงโทษพวกที่กลับกลอกหากพระองค์ทรงประสงค์ หรือจะทรงอภัยโทษให้แก่พวกเขา แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

และอัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาหันกลับด้วยความเคียดแค้นของพวกเขา โดยที่พวกเขามิได้ความดีใด ๆ และเพียงพอกับอัลลอฮ์สำหรับผู้ศรัทธาในการต่อสู้ และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงอำนาจ

และพระองค์ทรงให้พวกอะฮ์ลุลกิตาบ (ยิวเผ่าบะนีกุร็อยเซาะฮ์) ที่ได้ช่วยเหลือพวกเขา (พวกมุชริกีน) ลงมาจากป้อมที่มั่นของพวกเขา และทรงทำให้จิตใจของพวกเขาเต็มไปด้วยความกลัว บางคนในพวกเขาถูกพวกเจ้าฆ่า และบางคนถูกพวกเจ้าจับเป็นเชลย

และพระองค์ได้ทรงให้พวกเจ้าได้เป็นผู้รับมรดกในการครอบครองแผ่นดินของพวกเขา และที่อยู่อาศัยของพวกเขา และทรัพย์สินของพวกเขาและแผ่นดินที่พวกเจ้ายังมิเคยเหยียบย่างเข้าไป และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอานุภาพเหนือทุกสิ่ง

โอ้นบีเอ๋ย จงกล่าวแก่บรรดาภริยาของเจ้าเถิดว่า หากพวกเธอปรารถนาการมีชีวิตในโลกนี้และความเพริศแพร้วของมัน ก็จงมาเถิด ฉันจะจัดหา (การเลี้ยงชีพ) ให้แก่พวกเธอ และจะปล่อยพวกเธอให้ออกไปอย่างดีงาม

และหากพวกเธอปรารถนาอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์และที่พำนักแห่งอาคิเราะฮ์แล้ว แท้จริงอัลลอฮ์ได้เตรียมผลตอบแทนอันใหญ่หลวงแก่เหล่าสตรีผู้กระทำความดีในหมู่พวกเธอ

โอ้บรรดาภริยาของนบีเอ๋ย ผู้ใดในหมู่พวกเธอที่กระทำสิ่งที่เป็นความชั่วอย่างชัดแจ้ง การลงโทษจะถูกเพิ่มให้แก่นางเป็นสองเท่า และในการนั้นเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

และผู้ใดในหมู่พวกเธอภักดีต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ และประกอบความดี เราจะให้การตอบแทนของนางแก่นางสองครั้ง และเราได้เตรียมปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติไว้แก่นาง

โอ้ บรรดาภรรยาของนบีเอ๋ย พวกเธอไม่เหมือนกับสตรีใดๆ ในเหล่าสตรีอื่น หากพวกเธอยำเกรงอัลลอฮ์ ก็จงอย่าใช้วาจาที่อ่อนหวานนัก เพราะเกรงว่าผู้ที่ในหัวใจของเขามีโรคอยู่แล้วจะคิดลวนลาม แต่จงพูดด้วยถ้อยคำที่พอเหมาะพอควร

และจงอยู่ในบ้านเรือนของพวกเธอ และจงอย่าได้เที่ยวอวดความโสภาของตน เช่นการอวดโสภาแห่งสมัยงมงายในอดีต และจงดำรงการละหมาดและจ่ายซะกาต และจงภักดีต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ แท้จริงอัลลอฮ์เพียงแต่ทรงปรารถนาที่จะขจัดความโสมมออกจากพวกเจ้า โอ้ชาวผู้ครองเรือนเอ๋ย (บรรดาครอบครัวของเราะซูล) และขัดเกลาพวกเจ้าให้บริสุทธิ์จริงๆ

และจงรำลึกถึงสิ่งที่ได้ถูกอ่านในบ้านของพวกเธอจากโองการของอัลลอฮ์ (อัลกุรอาน) และฮิกมะฮ์ (หะดีษของท่านเราะซูล) แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอ่อนโยน ผู้ทรงรอบรู้

แท้จริง บรรดาผู้นอบน้อมชายและหญิง บรรดาผู้ศรัทธาชายและหญิง บรรดาผู้ภักดีชายและหญิง บรรดาผู้สัตย์จริงชายและหญิง บรรดาผู้อดทนชายและหญิง บรรดาผู้ถ่อมตัวชายและหญิง บรรดาผู้บริจาคทานชายและหญิง บรรดาผู้ถือศีลอดชายและหญิง บรรดาผู้รักษาอวัยวะเพศของพวกเขาที่เป็นชายและหญิง และบรรดาผู้รำลึกถึงอัลลอฮ์อย่างมากมายที่เป็นทั้งชายและหญิงนั้น อัลลอฮ์ได้ทรงเตรียมไว้สำหรับพวกเขาแล้ว ซึ่งการอภัยโทษและรางวัลอันใหญ่หลวง

ไม่บังควรสำหรับผู้ศรัทธาชายและผู้ศรัทธาหญิงคนใด เมื่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ได้กำหนดกิจการใดแล้ว ที่จะมาเกี่ยงในกิจการของพวกเขา และผู้ใดละเมิด (ในบัญญัติของอัลลอฮ์) และเราะซูลของพระองค์แล้ว ดังนั้น แน่นอนเขาได้หลงผิดอย่างชัดแจ้ง

และจงรำลึกถึงขณะที่เจ้าได้พูดกับผู้ที่อัลลอฮ์ทรงโปรดปรานแก่เขา และเจ้าได้ให้ความสงเคราะห์แก่เขา "จงครองภริยาของเจ้าไว้อยู่กับเจ้า และจงยำเกรงอัลลอฮ์" และเจ้าซ่อนไว้ในใจของเจ้าซึ่งเรื่องที่อัลลอฮ์จะทรงเปิดเผยมัน และเจ้าเกรงกลัวผู้คน ขณะที่อัลลอฮ์ทรงมีสิทธิ์เหนือกว่าที่เจ้าต้องเกรงกลัวพระองค์ ครั้นเมื่อซัยด์ได้หย่ากับนางแล้ว เราได้ให้เจ้าแต่งงานกับนางเพื่อที่จะไม่เป็นที่ลำบากใจแก่บรรดาผู้ศรัทธาชายใน เรื่อง (การสมรสกับ) ภริยาของบุตรบุญธรรมของพวกเขา เมื่อพวกเขาหย่ากับพวกนางแล้ว และพระบัญชาของอัลลอฮ์นั้นบรรลุผลเสมอ

ไม่เป็นการลำบากใจอันใดแก่ท่านนบี ในสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงกำหนดให้แก่เขา (เพราะมันคือ) แนวทางของอัลลอฮ์ที่ได้กำหนดกับบรรดา (นบี) ที่ล่วงลับในสมัยก่อน และพระบัญชาของอัลลอฮ์นั้น คือ กฎที่ได้กำหนดไว้แล้ว

บรรดา (นบี) ผู้ที่ได้เผยแผ่สาส์นทั้งหลายของอัลลอฮ์ และพวกเขาเกรงกลัวพระองค์ และพวกเขาจะไม่เกรงกลัวผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงชำระ

มุฮัมหมัดมิได้เป็นบิดาผู้ใดในหมู่บุรุษของพวกเจ้า แต่เป็นเราะซูลของอัลลอฮ์และคนสุดท้ายแห่งบรรดานบี และอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ทุกสิ่ง

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงรำลึกถึงอัลลอฮ์ด้วยการรำลึกอย่างมากมาย

และแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ ทั้งยามเช้าและยามเย็น

พระองค์คือผู้ทรงประทานความเมตตาให้แก่พวกเจ้า และมลาอิกะฮ์ของพระองค์ด้วย เพื่อพระองค์จะทรงนำพวกเจ้าออกจากความมืดมิดทั้งหลายสู่ความสว่าง และพระองค์ทรงปราณีต่อบรรดาผู้ศรัทธาเสมอ

การทักทายของพวกเขาในวันที่พวกเขาพบพระองค์คือ ศานติ และพระองค์ได้ทรงเตรียมไว้สำหรับพวกเขาซึ่งการตอบแทนอันมีเกียรติ

โอ้ นบีเอ๋ย แท้จริง เราได้ส่งเจ้ามาเพื่อให้เป็นพยาน และผู้แจ้งข่าวดี และผู้ตักเตือน

และเป็นผู้เรียกร้องเชิญชวนไปสู่อัลลอฮ์ ตามพระบัญชาของพระองค์ และเป็นดวงประทีปอันแจ่มจรัส

และจงแจ้งข่าวดีแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า แท้จริง สำหรับพวกเขาจะได้รับความโปรดปรานอันใหญ่หลวงจากอัลลอฮ์

และอย่าเชื่อฟังบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาและบรรดามุนาฟิกีน และจงอย่าพะวงในการเกะกะของพวกเขา และจงมอบความไว้วางใจในอัลลอฮ์ และเพียงพอแล้วที่อัลลอฮ์ทรงเป็นผู้รับการมอบหมาย

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย เมื่อพวกเจ้าได้แต่งงานกับบรรดาหญิงผู้ศรัทธา หลังจากนั้น พวกเจ้าได้หย่าพวกนางก่อนที่พวกเจ้าจะได้ต้องตัวพวกนาง (คือก่อนร่วมประเวณี) ดังนั้น สำหรับพวกเจ้าไม่มีสิทธิ์ (ที่จะให้พวกนางอยู่) ในอิดดะฮ์ โดยที่พวกเจ้าจะนับเวลาการอยู่ในอิดดะฮ์ ฉะนั้น พวกเจ้าจงให้ผลประโยชน์แก่พวกเธอ แล้วจงปล่อยให้พวกนางจากไปโดยดีจริงๆ

โอ้ นบีเอ๋ย แท้จริงเราได้อนุญาตแก่เจ้าซึ่งบรรดาภรรยาของเจ้าที่เจ้าได้ให้แก่พวกนางซึ่งสินสอดของพวกนางและบรรดาทาสหญิงที่เจ้าได้ครอบครอง จากที่อัลลอฮ์ทรงมอบให้แก่เจ้า (ที่กลายเป็นเชลยจากการญิฮาด) และบุตรสาวของพี่น้องชายของพ่อของเจ้า และบุตรสาวของพี่น้องสาวของพ่อของเจ้า และบุตรสาวของพี่น้องชายของแม่ของเจ้า และบุตรสาวของพี่น้องสาวของแม่ของเจ้า ซึ่งพวกนางได้อพยพร่วมไปกับเจ้า และหญิงผู้ศรัทธาเมื่อนางเสนอตัวของนางแก่ท่านนบี หากท่านนบีปรารถนาจะแต่งงานกับนางทั้งนี้สำหรับเจ้าโดยเฉพาะมิใช่สำหรับบรรดาผู้ศรัทธา แน่นอนเรารู้ดีถึงสิ่งที่เราได้กำหนดแก่พวกเขาในเรื่องบรรดาภริยาของพวกเขา และทาสหญิงที่พวกเขาครอบครอง เพื่อที่จะไม่เป็นที่ลำบากใจแก่เจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงเมตตาเสมอ

เจ้ามีสิทธิ์ที่จะเลื่อนผู้ที่เจ้าปรารถนาในหมู่พวกนาง (ในการค้างคืน) และมีสิทธิ์ที่จะเลือกใครก็ตามที่เจ้าปรารถนา และผู้ใดที่เจ้าต้องการ (ค้างคืน) จากผู้ที่เจ้าเคยเลื่อนนั้น ก็ไม่เป็นที่ตำหนิใด ๆ แก่เจ้า นั่นเป็นการเหมาะสมกว่าที่จะทำให้นัยน์ตาของพวกเธอรื่นรมย์ และไม่ทำให้พวกนางเศร้าโศก และพวกนางพอใจในสิ่งที่เจ้าได้ให้แก่พวกนางทั้งหมด และอัลลอฮ์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในจิตใจของพวกเจ้า และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงขันติธรรม

ไม่เป็นที่อนุมัติแก่เจ้าที่จะแต่งงานกับหญิงอื่นหลังจากนี้ และเจ้าอย่าได้เปลี่ยนพวกเธอเพื่อเอาภริยาอื่น ถึงแม้ว่าความสวยงามของพวกเธอจะทำให้เจ้าพอใจก็ตาม นอกจากทาสหญิงที่เจ้าครอบครอง และอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเฝ้าดูทุกสิ่งเสมอ

โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าได้เข้าไปในบ้านของนบี เว้นแต่จะเป็นที่อนุมัติแก่พวกเจ้า เพื่อรับประทานอาหารโดยมิต้องคอยการปรุงอาหารให้สุกเสียก่อน แต่เมื่อพวกเจ้าได้รับเชิญก็จงเข้าไป ครั้นเมื่อพวกเจ้ารับประทานเสร็จแล้วก็จงแยกย้ายกันออกไป ไม่นั่งคุยเล่นกัน แท้จริง ในการนั้นจะเป็นการสร้างความรำคาญให้แก่ท่านนบี ซึ่งท่านอายพวกเจ้า แต่อัลลอฮ์ไม่ทรงอายต่อความจริง และเมื่อพวกเจ้าขอสิ่งใดจากพวกนาง ก็จงขอพวกนางจากหลังม่าน เช่นนั้นแหละเป็นการบริสุทธิ์อย่างยิ่งแก่จิตใจของพวกเจ้าและจิตใจของพวกนาง และไม่เป็นการบังควรแก่พวกเจ้าที่จะก่อความรำคาญให้แก่เราะซูลของอัลลอฮ์ และพวกเจ้าจะต้องไม่แต่งงานกับบรรดาภริยาของท่าน หลังจากท่าน (ได้เสียชีวิตไปแล้ว) เป็นอันขาด แท้จริงในการนั้น ณ ที่อัลลอฮ์เป็นเรื่องที่ใหญ่หลวงนัก

หากพวกเจ้าเปิดเผยสิ่งใดหรือปิดบังมัน แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ทุกสิ่งเสมอ

ไม่เป็นที่น่าตำหนิแก่พวกนาง เกี่ยวกับบิดาของพวกนาง และลูกๆ ของพวกนางและพี่น้องชายของพวกนาง และลูกชายของพี่น้องหญิงของพวกนาง และบรรดาผู้หญิงของพวกนาง และทาสหญิงที่พวกนางครอบครอง และจงยำเกรงต่ออัลลอฮ์เถิด แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นพยานเหนือทุกสิ่ง

แท้จริงอัลลอฮ์และมลาอิกะฮ์ของพระองค์ทรงประทานพรแก่นบี โอ้ บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าจงประทานพรให้เขาและกล่าวทักทายเขาด้วยความเคารพ

แท้จริงบรรดาผู้กระทำสิ่งที่ไม่เป็นที่พอพระทัยต่ออัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งพวกเขาทั้งในโลกนี้และปรโลก และทรงเตรียมการลงโทษอันอัปยศไว้สำหรับพวกเขา

และบรรดาผู้ที่รังควานบรรดาผู้ศรัทธาชายและบรรดาผู้ศรัทธาหญิง ในสิ่งที่พวกเขามิได้กระทำ แน่นอนพวกเขาได้แบกการกล่าวร้าย และบาปอันชัดแจ้งไว้

โอ้นบีเอ๋ย จงกล่าวแก่บรรดาภริยาของเจ้าและบุตรสาวของเจ้า และบรรดาหญิงในหมู่ผู้ศรัทธา ให้พวกนางกระชับเสื้อคลุมของพวกนางให้มิดชิด นั่น เป็นการเหมาะสมกว่าที่นางจะได้เป็นที่สังเกต เพื่อที่พวกนางจะไม่ถูกรบกวน และอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

แน่นอน ถ้าพวกมุนาฟิกีนและบรรดาผู้ที่ในหัวใจของพวกเขามีโรค และกลุ่มผู้ก่อกวนความสงบในนครมะดีนะฮ์ ไม่ระงับ (การกระทำที่เลวทรามของพวกเขา) แน่นอน เราจะให้เจ้ามีอำนาจเหนือพวกเขา แล้วพวกเขาจะไม่กลับมาพำนักเป็นเพื่อนบ้านของเจ้าในนั้นอีก เว้นแต่เพียงชั่วเวลาอันเล็กน้อยเท่านั้น

พวกเขาเหล่านั้นถูกสาปแช่ง ไม่ว่าพวกเขาจะถูกพบ ณ แห่งหนใด ก็จะถูกจับกุมและถูกสังหาร (โดยปราศจากความเมตตา)

มันเป็นไปตาม ซุนนะตุลลอฮ์ (กฎของอัลลอฮ์) แก่บรรดาผู้ที่ล่วงลับไปแล้วในอดีต และเจ้าจะไม่พบการเปลี่ยนแปลงใดๆ สำหรับ ซุนนะตุลลอฮ์

มีผู้คนถามเจ้าเกี่ยวกับวันอวสาน จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงความรู้ในเรื่องนั้นอยู่ ณ ที่อัลลอฮ์ และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ บางทีวันอวสานนั้นอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

แท้จริง อัลลอฮ์ทรงสาปแช่งบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา และทรงเตรียมไฟที่ลุกโชติช่วงไว้สำหรับพวกเขา

พวกเขาจะพำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล พวกเขาจะไม่พบผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลือใด

วันที่ใบหน้าของพวกเขาจะถูกพลิกกลับไปกลับมาในไฟนรก พวกเขาจะกล่าวว่า "โอ้ความระทมทุกข์ของเรา หากเราได้เชื่อฟังอัลลอฮ์ และเราได้เชื่อฟังเราะซูลก็จะดี"

และพวกเขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา แท้จริงเราได้เชื่อฟังปฏิบัติตามบรรดาผู้นำของเราและผู้อาวุโสของเรา ดังนั้นพวกเขาได้ทำให้พวกเราหลงทาง"

"ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ได้โปรดลงโทษพวกเขาสองเท่าเถิด และทรงให้พวกเขาห่างไกลจากความเมตตาของพระองค์อย่างลิบลับ"

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย พวกเจ้าอย่าได้เป็นเช่นบรรดาผู้สบประมาทมูซา แล้วอัลลอฮ์ก็ทรงให้เขาพ้นจากที่พวกเขากล่าวร้าย และเขาเป็นผู้ควรแก่การคารวะ ณ ที่อัลลอฮ์

โอ้บรรดาผู้ศรัทธาเอ๋ย จงยำเกรงอัลลอฮ์ และจงกล่าวถ้อยคำที่เที่ยงธรรมเถิด

พระองค์จะทรงฟื้นฟูการงานของพวกเจ้าให้ดีขึ้นสำหรับพวกเจ้า และจะทรงอภัยโทษความผิดของพวกเจ้าให้แก่พวกเจ้าและผู้ใดเชื่อฟังปฏิบัติตามอัลลอฮ์และเราะซูลของพระองค์ แน่นอนเขาได้รับความสำเร็จอันใหญ่หลวง

แท้จริง เราได้เสนอความรับผิดชอบ (การปฏิบัติตามศาสนบัญญัติ) แก่ชั้นฟ้าทั้งหลาย แผ่นดิน และภูเขา แต่พวกมันปฏิเสธที่จะแบกรับมัน และกลัวต่อมัน และมนุษย์ได้แบกรับมัน แท้จริงเขาเป็นผู้อธรรมและโง่เขลายิ่ง

เพื่ออัลลอฮ์จะได้ทรงลงโทษบรรดาผู้กลับกลอกชายและบรรดาผู้กลับกลอกหญิง และบรรดาผู้ตั้งภาคีชาย และบรรดาผู้ตั้งภาคีหญิง และเพื่ออัลลอฮ์จะทรงอภัยโทษแก่บรรดาผู้ศรัทธาชาย และบรรดาผู้ศรัทธาหญิง และอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ