Tayca Meal — Rowad Tercüme Merkezi — Sebe' 34:1 – Şûrâ 42:53

มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ซึ่งสิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลายและสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ และมวลการสรรเสริญในปรโลกเป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงปรีชาญาณ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

พระองค์ทรงรอบรู้ถึงสิ่งที่เข้าไปในแผ่นดินและสิ่งที่ออกมาจากมัน และสิ่งที่ลงมาจากฟากฟ้าและสิ่งที่ขึ้นไปบนนั้น และพระองค์เป็นผู้ทรงปราณี ผู้ทรงอภัยโทษเสมอ

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "วันอวสานนั้นจะไม่มาถึงเราหรอก" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "หามิได้ ขอสาบานด้วยพระผู้อภิบาลของฉัน ผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งพ้นญาณวิสัย มันจะเกิดขึ้นแก่พวกเจ้าอย่างแน่นอน ไม่มีแม้แต่น้ำหนักเพียงเท่าธุลีในชั้นฟ้าทั้งหลาย และในแผ่นดิน และที่เล็กยิ่งกว่านั้นและที่ใหญ่กว่านั้น จะรอดพ้นจากพระองค์ได้ เว้นแต่จะอยู่ในบันทึกอันชัดแจ้งทั้งสิ้น

เพื่อที่พระองค์จะทรงตอบแทนแก่บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย ชนเหล่านั้นสำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและปัจจัยยังชีพอันมีเกียรติ (คือสวรรค์)

ส่วนบรรดาผู้เพียรพยายามขัดขวางโองการทั้งหลายของเรานั้น ชนเหล่านั้นสำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเลวร้ายอย่างเจ็บปวด

และบรรดาผู้ที่ได้รับความรู้จะเห็นว่าสิ่งที่ถูกประทานลงมาแก่เจ้าจากพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นความจริง และมันได้ชี้นำสู่แนวทางของพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงเป็นที่สรรเสริญ

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าว (ในที่ชุมนุมของพวกเขา) ว่า "เราจะชี้แนะพวกเจ้าถึงชายคนหนึ่งซึ่งจะแจ้งแก่พวกเจ้าว่า เมื่อพวกเจ้าแตกละเอียดเป็นผุยผงแล้ว แท้จริงพวกเจ้าจะถูกบังเกิดขึ้นมาใหม่อย่างแน่นอน"

"เขาได้ปั้นเรื่องโกหกใส่อัลลอฮ์หรือว่าเขาเป็นบ้าไปแล้ว?" เปล่าเลย บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในปรโลกนั้นจะได้รับโทษอันสาหัส และอยู่ในทางที่หลงทางที่แสนไกล

พวกเขามิเห็นดอกหรือ ถึงสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าพวกเขา และสิ่งที่อยู่เบื้องหลังพวกเขา ที่มีอยู่ในฟากฟ้าและแผ่นดิน หากเราประสงค์เราจะให้แผ่นดินสูบพวกเขาลงไปหรือเราจะให้ชิ้นเล็กชิ้นน้อยจากท้องฟ้าหล่นลงมาบนพวกเขา แท้จริง ในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณหนึ่งอย่างแน่นอนแก่บ่าวทุกคนที่หันหน้าเข้าสู่อัลลอฮ์

และโดยแน่นอนยิ่ง เราได้ประทานความโปรดปรานจากเรา (การเป็นศาสนทูตและกษัตริย์) แก่ดาวูด (โดยเราได้กล่าวว่า) "ภูเขาเอ๋ย จงแซ่ซ้องสดุดีพร้อมกับดาวูด และนก (เช่นกัน) ” และเราได้ทำให้เหล็กอ่อนสำหรับเขา

เจ้าจงทำเสื้อเกราะให้พร้อมสรรพ และกำหนดห่วงของมันให้พอเหมาะ และพวกเจ้าจงประกอบความดีเถิด แท้จริง ข้านั้นรู้เห็นสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และเราได้ให้มีลมพัดแก่สุลัยมาน ซึ่งมันจะพัดไปในยามเช้าเป็นเวลาหนึ่งเดือน และมันจะพัดกลับในยามเย็นเป็นเวลาหนึ่งเดือน และเราได้ให้ไหลมาแก่เขาซึ่งตาน้ำทองเหลือง (คือให้ทองเหลืองที่หลอมตัวเป็นตาน้ำไหลมาสำหรับสุลัยมาน) และในหมู่ญินนั้น มีผู้ทำงานอยู่เบื้องหน้าเขาด้วยอนุมัติแห่งพระผู้อภิบาลของเขา และผู้ใดในหมู่พวกเขาหันเหจากพระบัญชาของเรา เราจะให้เขาลิ้มรสการลงโทษที่มีไฟลุกโชติช่วง

พวกเขา (ญิน) ทำงานให้เขา (สุลัยมาน) ตามที่เขาต้องการ (เช่นสร้าง) ปราสาทหลายแห่งที่สูงตระหง่าน และบรรดาหุ่นจำลอง และบรรดาโคมใส่อาหารมีขนาดเท่าบ่อน้ำและบรรดาหม้อสำหรับหุงอาหารตั้งอยู่กับที่ พวกเจ้าจงทำงานเถิด โอ้ วงศ์วานของดาวูดเอ๋ย! เพื่อเป็นการขอบคุณ และส่วนน้อยเท่านั้นจากหมู่บ่าวของเราที่เป็นผู้ขอบคุณ

ครั้นเมื่อเราได้กำหนดความตายแก่เขา มิได้มีสิ่งใดบ่งชี้แก่พวกเขาถึงความตายของเขา นอกจากปลวกใต้ดินแทะกินไม้เท้าของเขา ดังนั้น เมื่อเขาล้มลงพวกญินก็รู้อย่างชัดแจ้งว่า หากพวกเขารู้ในสิ่งเร้นลับแล้ว พวกเขาจะไม่ต้องมาทนทุกข์ทรมานที่น่าอดสูเช่นนี้

โดยแน่นอน สำหรับชาวสะบะอ์นั้นมีสัญญาณหนึ่งในที่อาศัยของพวกเขา มีสวนสองแห่งทางขวาและทางซ้าย พวกเจ้าจงบริโภคจากปัจจัยยังชีพของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และจงขอบคุณต่อพระองค์ อันเป็นดินแดนที่อุดมสมบูรณ์ และมีพระเจ้าผู้ทรงอภัย

แต่พวกเขาได้ผินหลัง ดังนั้น เราจึงปล่อยน้ำจากเขื่อนให้ท่วมพวกเขา และเราได้เปลี่ยนให้พวกเขาสวนสองแห่งของพวกเขา แทนสวนอีกสองแห่ง มีผลไม้ขมและต้นไม้พุ่ม และต้นพุทราบ้างเล็กน้อย

เช่นนั้นแหละ เราได้ตอบแทนพวกเขา เนื่องจากพวกเขาเนรคุณ และเรามิได้ลงโทษผู้ใด (ด้วยการลงโทษอย่างรุนแรงเช่นนี้) นอกจากพวกเนรคุณเท่านั้น

ระหว่างพวกเขาและระหว่างหัวเมืองต่างๆ ซึ่งเราได้ให้ความจำเริญในนั้น เราได้ให้มีขึ้นซึ่งหัวเมืองที่เด่นชัด และเราได้กำหนดการเดินทางไว้ในนั้น พวกเจ้าจงเดินทางไปตามนั้นเถิด ทั้งกลางวันและกลางคืนอย่างปลอดภัย

แล้วพวกเขาได้กล่าวว่า “ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา! ขอพระองค์ได้ทรงทำให้การเดินทางของเรายืดยาวขึ้น” และพวกเขาได้อธรรมต่อตัวของพวกเขาเอง ดังนั้นเราจึงได้ทำให้พวกเขาเป็นเรื่องเล่าขานติดต่อกันมา และเราได้ทำให้พวกเขาแตกสลายกระจัดกระจายกันออกไป แท้จริงในการนี้ย่อมเป็นสัญญาณอันมากหลายอย่างแน่นอนแก่ทุกคนผู้อดทน ผู้กตัญญู

และโดยแน่นอน อิบลีสได้ทำให้การนึกคิดของมันที่มีต่อพวกเขาเป็นจริง ดังนั้นพวกเขาจึงได้ปฏิบัติตามมัน เว้นแต่ส่วนน้อยของบรรดาผู้ศรัทธาเท่านั้น

และมันไม่มีอำนาจใดๆ เหนือพวกเขา เว้นแต่เพื่อเราจะได้จำแนกให้รู้ว่าผู้ใดศรัทธาต่อวันปรโลก จากผู้ที่เขามีความสงสัยในเรื่องนั้น และพระผู้อภิบาลของเจ้านั้นเป็นผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงวิงวอนต่อบรรดาผู้ที่พวกเจ้ายืนยันว่าเป็นพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ พวกมันมิได้ครอบครองแม้แต่เพียงน้ำหนักเท่าธุลีในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และพวกมันมิได้มีหุ้นส่วนในทั้งสองนั้น และสำหรับพระองค์นั้นมิได้มีผู้ช่วยเหลือมาจากพวกมัน

การชาฟาอะฮ์ จะไม่เกิดประโยชน์อันใด ณ ที่พระองค์ นอกจากผู้ที่พระองค์ทรงอนุญาตแก่เขา จนกระทั่งเมื่อความเกรงกลัวได้คลายจากจิตใจของพวกเขา พวกเขากล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าได้ตรัสอะไรบ้าง พวกเขากล่าวว่า "ความจริง" และพระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "ผู้ใดเป็นผู้ประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า จากชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน?" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "อัลลอฮ์" และแท้จริงไม่เราก็พวกเจ้าแน่นอน ที่อยู่บนทางนำหรืออยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจะไม่ถูกสอบสวนเกี่ยวกับที่เราทำผิด และเราก็จะไม่ถูกสอบสวนเกี่ยวกับที่พวกเจ้ากระทำ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "พระผู้อภิบาลของเราจะทรงนำพวกเราทั้งสองฝ่ายมารวมตัวกัน แล้วพระองค์จะทรงตัดสินระหว่างเราด้วยความจริง และพระองค์คือผู้ทรงตัดสินโดยเด็ดขาด ผู้ทรงรอบรู้"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าจงแสดงให้ฉันเห็น บรรดาสิ่งที่พวกเจ้าได้นำไปตั้งเป็นภาคีร่วมกับพระองค์ ไม่ดอก! พระองค์คืออัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และเรามิได้ส่งเจ้ามาเพื่ออื่นใด เว้นแต่เป็นผู้แจ้งข่าวดีและเป็นผู้ตักเตือนแก่มนุษย์ทั้งหลาย แต่ว่าส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้

และพวกเขากล่าวว่า เมื่อใดเล่าสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) สำหรับพวกเจ้านั้นคือวันเวลาหนึ่ง ซึ่งพวกเจ้าจะไม่สามารถล่าช้าได้แม้สักชั่วขณะหนึ่ง และพวกเจ้าก็ไม่อาจเร่งได้

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า เราจะไม่ศรัทธาต่ออัลกุรอานนี้และต่อสิ่งที่มาก่อนหน้านั้น และหากเจ้าเห็นว่าเมื่อใดที่บรรดาผู้อธรรมถูกนำตัวอยู่ต่อหน้าพระผู้อภิบาลของพวกเขา พวกเขาก็จะถูกกล่าวหาซึ่งกันและกัน บรรดาผู้ที่อ่อนแอ (ผู้ตาม) กล่าวแก่บรรดาผู้หยิ่งยโสว่า “หากไม่ใช่เพราะพวกเจ้า พวกเราเป็นผู้ศรัทธาอย่างแน่นอน”

บรรดาผู้หยิ่งยะโส (หัวหน้า) ก็กล่าวแก่บรรดาผู้อ่อนแอ (ลูกน้อง) ว่า "เรากระนั้นหรือที่กีดกั้นพวกเจ้าจากทางนำเมื่อมันได้มีมายังพวกเจ้า? ตรงกันข้าม พวกเจ้าเองต่างหากที่ทำให้ตัวเองกลายเป็นคนบาป”

บรรดาผู้อ่อนแอ (ลูกน้อง) กล่าวแก่บรรดาผู้หยิ่งยะโส (หัวหน้า) ว่า มิใช่เช่นนั้นหรอก! แต่มันเป็นแผนการทั้งกลางคืนและกลางวัน เมื่อพวกเจ้าใช้ให้พวกเราปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และให้เราตั้งภาคีคู่เคียงกับพระองค์ และพวกเขาจะซ่อนความสำนึกผิดเมื่อพวกเขาได้เห็นการลงโทษ และเราได้คล้องพันธนาการที่คอของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา พวกเขาจะไม่ได้รับการตอบแทนใดๆ นอกจากที่พวกเขาได้กระทำไว้

และเราไม่ได้ส่งผู้ตักเตือนไปยังถิ่นใด นอกจากบรรดาผู้มั่งคั่งในนั้นจะกล่าวว่า เราปฏิเสธศรัทธาในสิ่งที่พวกเจ้าถูกส่งมา

และพวกเขาได้กล่าวอีกว่า พวกเรามีทรัพย์สินและลูกหลานมากกว่า และพวกเราจะไม่ถูกลงโทษ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริง พระผู้อภิบาลของฉันทรงแผ่ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้คับแคบ แต่ว่าส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้

และมิใช่ทรัพย์สินของพวกเจ้า และมิใช่ลูกหลานของพวกเจ้าที่จะทำให้พวกเจ้าใกล้ชิดสนิทกับเรา นอกจากผู้ศรัทธาและประกอบความดี ดังนั้น ชนเหล่านั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับการตอบแทนเป็นสองเท่า ตามที่พวกเขาได้กระทำไว้ และพวกเขาจะพำนักอยู่ในสถานะที่สูงส่งในสรวงสวรรค์อย่างผู้ปลอดภัย

และบรรดาผู้มุ่งมั่นเพื่อทำลายล้างสัญญาณทั้งหลายของเรา ชนเหล่านั้นจะถูกนำมาอยู่ต่อหน้า (เรา) ในการลงโทษ

จงกล่าวเถิด แท้จริง พระผู้อภิบาลของฉันทรงแผ่ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ และทรงให้คับแคบแก่เขา และสิ่งใดที่พวกเจ้าบริจาคไปพระองค์จะทรงทดแทนมัน และพระองค์นั้นทรงเป็นผู้ดีเลิศแห่งบรรดาผู้ประทานปัจจัยยังชีพ

และวันที่พระองค์จะทรงรวบรวมพวกเขาทั้งหมด หลังจากนั้น พระองค์จะตรัสแก่มลาอิกะฮ์ว่า พวกเจ้าเหล่านี้หรือที่พวกเขาเคารพภักดี?

พวกเขา (มลาอิกะฮ์) กล่าวว่า มหาบริสุทธิ์แด่พระองค์ท่าน พระองค์ทรงเป็นผู้คุ้มครองพวกข้าพระองค์ มิใช่พวกเขา ตรงกันข้าม พวกเขาเคารพภักดีญิน (ชัยฏอน) ส่วนมากของพวกเขาเป็นผู้ศรัทธาต่อพวกมัน (ชัยฏอน)

ดังนั้น วันนี้บางคนในพวกเจ้าไม่มีอำนาจที่จะให้คุณและให้โทษซึ่งกันและกัน และเราจะกล่าวแก่บรรดาผู้กระทำผิดเหล่านั้นว่า พวกเจ้าจงลิ้มรสการลงโทษของไฟนรก ที่พวกเจ้าได้ปฏิเสธมัน

และเมื่อบรรดาโองการของเราอันชัดแจ้งถูกอ่านแก่พวกเขา (มุชริกีน) แล้วพวกเขากล่าวว่า "นี่ไม่ใช่ใครอื่น นอกจากชายคนหนึ่งที่ปรารถนาจะยับยั้งพวกเจ้า จากสิ่งที่บรรพบุรุษของพวกเจ้าได้เคารพสักการะกันมาแต่ก่อน" และพวกเขากล่าวอีกว่า "นี่ไม่ใช่อะไรอื่น นอกจากเรื่องเท็จที่ถูกอุปโลกน์ขึ้นมา" และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวต่อความจริงหลังจากที่มันได้มายังพวกเขาว่า "นี่มันไม่มีอะไรนอกจากเวทมนตร์อย่างชัดเจน"

และเราไม่ได้ประทานบรรดาคัมภีร์ให้แก่พวกเขา (เพื่อให้) พวกเขาศึกษาค้นคว้ากัน และเราก็มิได้ส่ง (บรรดาเราะซูล) ไปยังพวกเขาก่อนหน้าเจ้า (ในฐานะ) เป็นผู้ตักเตือน

และบรรดาผู้ที่มาก่อนหน้าพวกเขาก็ได้กล่าวเท็จ (ต่อสัจธรรมมาแล้ว) และพวกเขา (กุเรชมักกะฮ์) มิได้มีถึงหนึ่งในสิบของที่เราได้ให้ (ความมั่งคั่ง) แก่พวกเขา กระนั้นก็ดี พวกเขาก็ได้ปฏิเสธบรรดาเราะซูลของข้า ดังนั้น การกล่าวเท็จ (ต่อข้าจะมีผล) เป็นอย่างไร (ต่อพวกเขา)

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "ฉันขอเตือนพวกเจ้าเพียงข้อเดียว คือพวกเจ้าจงยืนหยัดเพื่ออัลลอฮ์ ทั้งเป็นคู่ และคนเดียว แล้วจงไตร่ตรองดู (ก็จะประจักษ์ว่า) สหายของพวกเจ้านั้นไม่มีอาการวิกลจริต แต่เขาเป็นเพียงผู้ตักเตือนแก่พวกเจ้า ก่อนจะเผชิญกับการลงโทษที่รุนแรงเท่านั้น"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ไม่มีการตอบแทนอันใดที่ฉันจะขอจากพวกเจ้า เพราะมันเป็นของพวกเจ้า แต่การตอบแทนของฉันอยู่ที่อัลลอฮ์ และพระองค์ทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่ง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมกมัด) แท้จริงพระผู้อภิบาลของฉันทรงให้ความจริงทำลาย (ความเท็จเพราะพระองค์เป็น) ผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับทั้งหลาย

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) : "ความจริงได้มาถึงแล้ว และความเท็จก็จะมลายหายไป และจะไม่กลับมาอีก"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) หากฉันหลงทาง ดังนั้น (ผลจาก) การหลงนั้นก็จะประสบแก่ฉัน และหากฉันอยู่ในทางนำ นั่นเพราะพระผู้อภิบาลของฉันทรงวะห์ยูแก่ฉัน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงอยู่ใกล้

และหากเจ้าได้เห็นขณะที่พวกเขาตื่นตระหนกตกใจ แล้วไม่มีทางหนีรอด และพวกเขาจะถูกจับเอาไปจากสถานที่อันใกล้

และพวกเขาก็กล่าวว่า "พวกเราได้ศรัทธาต่อมันแล้ว และจะเป็นไปได้อย่างไรที่พวกเขาเรียกร้องจากสถานที่อันไกลเช่นนี้"

และแน่นอน พวกเขาได้ปฏิเสธศรัทธาต่อมันมาก่อนแล้ว และพวกเขาขว้างทิ้ง (ปฏิเสธ) สิ่งเร้นลับจากสถานที่อันไกล

และระหว่างพวกเขากับสิ่งที่พวกเขาต้องการมีสิ่งกีดขวาง ดั่งเช่นที่ได้ถูกปฏิบัติมาก่อนแล้วกับพลพรรคของพวกเขา แท้จริงพวกเขานั้นอยู่ในความสงสัย ปั่นป่วน

มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน ผู้ทรงแต่งตั้งมลาอิกะฮ์ให้เป็นผู้นำข่าว ผู้มีปีกสอง สาม และสี่ ทรงเพิ่มในการสร้างตามที่พระองค์ทรงประสงค์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

อันใดจากความเมตตาที่อัลลอฮ์ทรงเปิดแก่มนุษย์ชาติ ก็ไม่มีผู้ใดหยุดยั้งมันได้ และอันใดที่พระองค์ทรงยั้งไว้ ก็ไม่มีผู้ใดที่จะปล่อยมันได้ หลังจากการยั้งนั้น และพระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

โอ้มนุษย์เอ๋ย! พวกเจ้าจงรำลึกถึงความโปรดปรานของอัลลอฮ์ที่มีต่อพวกเจ้า จะมีพระผู้สร้างอื่นใดจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ ที่จะประทานปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้าจากฟากฟ้าและแผ่นดิน ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ ดังนั้น ทำไมเล่าพวกเจ้าจึงถูกหลอกลวงให้หันห่างออกไป (จากความจริง)

และหากพวกเขาปฏิเสธเจ้า ดังนั้นแท้จริงบรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้าก็ได้ถูกปฏิเสธมาก่อนแล้ว และการงานทั้งหลายย่อมถูกนำกลับไปหาอัลลอฮ์

โอ้มนุษย์เอ๋ย! แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริงเสมอ ดังนั้น อย่าให้การดำรงชีวิตอยู่ในโลกนี้ล่อลวงพวกเจ้า และอย่าให้การหลอกล่อ (ชัยฏอน) มาล่อลวงพวกเจ้าเกี่ยวกับอัลลอฮ์เป็นอันขาด

แท้จริง ชัยฏอนนั้นสำหรับพวกเจ้าแล้วเป็นศัตรูกัน ดังนั้นจงถือมันเป็นศัตรู แท้จริงมันเรียกร้องพลพรรคของมัน เพื่อพวกมันจะได้เป็นสหายแห่งไฟนรก

บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับการลงโทษอันสาหัส และบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย สำหรับพวกเขาจะได้รับการอภัยโทษและการตอบแทนอันใหญ่หลวง

ดังนั้น ผู้ที่ความชั่วแห่งการงานของเขาได้ถูกทำให้บรรเจิดแก่เขา แล้วเขาก็เห็นว่ามันเป็นสิ่งดี (มันถูกต้องกระนั้นหรือ)? ดังนั้นแท้จริง อัลลอฮ์จะทรงทำให้หลงผิดแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และจะทรงนำทางผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ ดังนั้น เจ้าอย่าทำให้จิตใจของเจ้าสูญสิ้นไปด้วยความระทมใจ เนื่องด้วยพวกเขา แท้จริง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งที่พวกเขากระทำ

และอัลลอฮ์คือผู้ทรงส่งลมมาและมันได้หอบเป็นเมฆขึ้น แล้วเราได้ให้มันพัดพาไปยังดินแดนที่แห้งแล้ง แล้วเราได้ให้แผ่นดินชุ่มชื้นขึ้นโดยนัยนั้น หลังจากที่มันตายแห้งไปแล้ว เช่นนั้นแหละการฟื้นคืนชีพ

ผู้ใดที่ต้องการเกียรติยศ ดังนั้น เกียรติยศทั้งหมดเป็นของอัลลอฮ์ ถ้อยคำที่ดีย่อมจะขึ้นไปสู่พระองค์ และการงานที่ดีนั้นพระองค์ทรงยกย่องสรรเสริญมัน และบรรดาผู้วางแผนชั่วร้ายทั้งหลายนั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บแสบ และแผนการณ์ของชนเหล่านั้นย่อมจะพินาศ

และอัลลอฮ์ทรงบังเกิดพวกเจ้ามาจากฝุ่นดิน แล้วก็มาจากเชื้ออสุจิ แล้วทรงทำให้พวกเจ้าเป็นคู่สามีภริยา และจะไม่มีหญิงใดตั้งครรภ์และนางจะไม่คลอด เว้นแต่ด้วยความรอบรู้ของพระองค์ และไม่มีผู้สูงอายุคนใดจะถูกยืดอายุออกไป และอายุของเขาก็จะไม่ถูกตัดทอน เว้นแต่อยู่ในบันทึก (ของพระองค์) แท้จริง นั่นเป็นการง่ายดายสำหรับอัลลอฮ์

และทะเลทั้งสองนั้นไม่เหมือนกัน ทะเลหนึ่งมีรสจืด ดับกระหาย และเหมาะสำหรับดื่ม ขณะที่อีกทะเลหนึ่งมีรสเค็มจัด และจากแต่ละอย่างนั้น พวกเจ้าสามารถกินเนื้อที่อ่อนนุ่มและพวกเจ้าสามารถนำเครื่องประดับออกมาให้พวกเจ้าได้สวมใส่ และเจ้าเห็นเรือแล่น ฝ่าผิวน้ำไป เพื่อพวกเจ้าจะได้แสวงหาความโปรดปรานของอัลลอฮ์ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ขอบคุณ

พระองค์ทรงให้กลางคืนเข้าไปในกลางวัน และทรงให้กลางวันเข้าไปในกลางคืน และทรงให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์เป็นประโยชน์ (แก่มนุษย์) ทุกสิ่งโคจรไปตามวาระที่ได้กำหนดไว้ นั่นคือ อัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า อำนาจการปกครองทั้งมวลเป็นสิทธิ์ของพระองค์ และสิ่งที่พวกเจ้าวิงวอนขออื่นจากพระองค์นั้น พวกมันมิได้ครอบครองสิ่งใดแม้แต่เยื่อบางหุ้มเมล็ดอินทผลัม

หากพวกเจ้าวิงวอนขอต่อพวกมัน พวกมันไม่ได้ยินการวิงวอนขอของพวกเจ้า และหากพวกมันได้ยินพวกมันก็จะไม่ตอบรับพวกเจ้า และในวันกิยามะฮ์ พวกมันจะปฏิเสธต่อการตั้งภาคีของพวกเจ้า และไม่มีผู้ใดแจ้งแก่เจ้าได้นอกจากพระผู้ทรงรอบรู้

โอ้มนุษย์เอ๋ย! พวกเจ้าเป็นผู้ขัดสนต้องพึ่งอัลลอฮ์ แต่อัลลอฮ์นั้น พระองค์ทรงมั่งมีอย่างล้นเหลือ ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

หากพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้พวกเจ้าสูญสิ้นไป และจะทรงนำมาซึ่งกลุ่มชนรุ่นใหม่ (สักการะพระองค์และไม่ตั้งภาคีต่อพระองค์)

และในการนั้น มิใช่เป็นการยากแก่อัลลอฮ์เลย

และไม่มีผู้แบกภาระคนใดที่จะแบกภาระของผู้อื่นได้ และ ถ้าผู้ที่แบกภาระหนักอยู่แล้วเรียกร้อง (ผู้อื่น) ยังภาระของมัน ก็จะไม่มีสิ่งใดถูกแบกออกจากเขาได้เลย ถึงแม้ว่าเขาจะเป็นญาติสนิทก็ตาม แท้จริงเจ้าเป็นเพียงผู้ตักเตือนบรรดาผู้เกรงกลัวพระผู้อภิบาลของพวกเขาในยามลับ และพวกเขาดำรงไว้ซึ่งการละหมาดและผู้ใดขัดเกลาตนเอง แท้จริง เขาก็ขัดเกลาเพื่อตัวของเขาเอง และยังอัลลอฮ์เท่านั้นคือการกลับไป

และคนตาบอดกับคนตาดีนั้น ย่อมไม่เหมือนกัน

และความมืดทึบกับแสงสว่าง ก็ไม่เหมือนกัน

และที่เงาร่มกับที่ร้อนแดด ก็ไม่เหมือนกัน

และคนเป็นกับคนตายนั้น ย่อมไม่เหมือนกัน แท้จริง อัลลอฮ์ทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ได้ยิน และเจ้าไม่สามารถที่จะให้ผู้ที่อยู่ในหลุมฝังศพได้ยินได้

เจ้ามิใช่อื่นใดนอกจากเป็นผู้ตักเตือนเท่านั้น

แท้จริงเราได้ส่งเจ้ามาพร้อมกับความจริงในฐานะผู้แจ้งข่าวดีและผู้ตักเตือน และไม่มีประชาชาติใด (ในอดีต) เว้นแต่จะต้องมีผู้ตักเตือน (ถูกส่งมา) ยังพวกเขา

และหากพวกเขาปฏิเสธเจ้า แน่นอนบรรดาผู้ที่มีมาก่อนพวกเขาก็ได้ปฏิเสธ (มาก่อน) แล้ว บรรดาเราะซูลของพวกเขาได้นำหลักฐานอันชัดแจ้งมายังพวกเขา และด้วยคัมภีร์ต่าง ๆ และคัมภีร์อันแจ่มจรัส

แล้วข้าได้ลงโทษบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น (จงดูผลแห่ง) การปฏิเสธ (ของข้าที่มีต่อพวกเขา) จะเป็นเช่นไร?

เจ้ามิได้พิจารณาหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงให้น้ำหลั่งลงมาจากฟากฟ้า แล้วเราได้ให้พืชผลงอกเงยออกมาด้วยมัน (จากน้ำ) สีสันของมันแตกต่างกันไป และในหมู่ภูเขาทั้งหลายมีชนิดต่างๆ ขาวและแดง หลากหลายสี และสีดำสนิท

และในหมู่มนุษย์ และสัตว์ และปศุสัตว์ ก็มีหลากหลายสีเช่นเดียวกัน แท้จริงบรรดาผู้ที่มีความรู้จากปวงบ่าวของพระองค์เท่านั้นที่เกรงกลัวอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์ นั้นเป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยเสมอ

แท้จริง บรรดาผู้อ่านคัมภีร์ของอัลลอฮ์ และดำรงการละหมาด และบริจาคสิ่งที่เราได้ประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเขา โดยลับและเปิดเผย เพื่อหวังการค้าที่ไม่เสื่อมสลายเลย

เพื่อพระองค์จะทรงตอบแทนพวกเขาอย่างครบถ้วนและจะทรงเพิ่มให้พวกเขาจากความโปรดปรานของพระองค์ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงอภัย และผู้ทรงชื่นชม (เพราะการภักดีของพวกเขา)

และคัมภีร์ที่เราได้วะห์ยูแก่เจ้านั้นมันคือสัจธรรม เป็นการยืนยันในสิ่งที่ได้มีมาก่อนมัน แท้จริง อัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงตระหนัก ผู้ทรงเห็น ต่อปวงบ่าวของพระองค์

แล้วเราได้ให้คัมภีร์ (อัลกุรอาน) เป็นมรดกสืบทอดแก่บรรดาผู้ที่เราคัดเลือกจากปวงบ่าวของเรา ดังนั้น ในหมู่พวกเขามีผู้อธรรมต่อตนเอง และในหมู่พวกเขามีผู้ที่พอประมาณ และในหมู่พวกเขามีผู้รุดหน้าในการทำความดีทั้งหลาย ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ นั่นคือความโปรดปรานอันใหญ่หลวง (จากอัลลอฮ์)

สวรรค์ที่หลากหลายเป็นที่พำนักอันสถาพร พวกเขาจะเข้าไปอยู่ในนั้น ซึ่งในสวรรค์นั้นพวกเขาจะถูกประดับด้วยกำไลทองและไข่มุก และอาภรณ์ของพวกเขาในนั้นคือผ้าไหม

และพวกเขากล่าวว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ผู้ทรงขจัดความระทมทุกข์ทั้งหมดออกจากพวกเรา แท้จริงพระผู้อภิบาลของเราเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงชื่นชมเสมอ"

พระองค์ผู้ทรงให้เราได้พำนักในสถานที่พำนักอันสถาพร ด้วยความโปรดปรานของพระองค์ ซึ่งความเหน็ดเหนื่อยจะไม่ประสบแก่เราในนั้น และความอ่อนล้าก็จะไม่ประสบแก่เราในนั้น"

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา สำหรับพวกเขาคือนรกญะฮันนัม พวกเขาจะไม่ถูกตัดสินลงโทษเพื่อที่พวกเขาจะได้ตาย และการลงโทษในนรกก็จะไม่ถูกลดหย่อนแก่พวกเขา เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนแก่ทุกคนที่เนรคุณ

และพวกเขาจะร้องตะโกนอยู่ในนรกนั้นว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา โปรดนำเราออกไป (จากนรก) เพื่อเราจะได้ทำความดีต่างจากสิ่งที่เราเคยทำไว้" (แล้วอัลลอฮ์ทรงตรัสว่า) "เรามิได้ให้ชีวิตแก่พวกเจ้ายืนนานพอเพื่อให้ผู้ที่ต้องการใคร่ครวญจะได้รำลึกถึงข้อตักเตือน และผู้ตักเตือนก็ได้มาหาพวกเจ้าหรอกหรือ?! ดังนั้น พวกเจ้าจงลิ้มรส (การลงโทษ) เถิด เพราะสำหรับบรรดาผู้อธรรมนั้นจะไม่มีผู้ช่วยเหลือ"

แท้จริง อัลลอฮ์นั้นทรงรอบรู้ในสิ่งเร้นลับแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก

พระองค์คือผู้ทรงแต่งตั้งพวกเจ้าให้เป็นผู้รับช่วงต่อในแผ่นดิน ดังนั้น ผู้ใดปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น (บาปจาก) การปฏิเสธของเขาก็จะตกอยู่แก่เขา และการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาจะไม่เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกปฏิเสธศรัทธา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขาเลย นอกจากความเกลียดชัง (จากพระองค์) และการปฏิเสธศรัทธาของพวกเขาจะไม่เพิ่มสิ่งใดให้แก่พวกปฏิเสธศรัทธา นอกจากความหายนะเท่านั้น

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าไม่เห็นหรอกหรือ? บรรดาภาคี (เจว็ด) ของพวกเจ้าที่พวกเจ้าวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮนั้น จงแสดงให้ฉันเห็นซิว่า พวกมันได้สร้างอะไรในแผ่นดินนี้? หรือว่าพวกมันมีหุ้นส่วน (กับอัลลอฮ์) ในการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลาย? หรือว่าเราได้ให้คัมภีร์แก่พวกมัน พวกมันจึงยึดมั่นอยู่บนหลักฐานของมัน เปล่าหรอก! บรรดาผู้อธรรมนั้นต่างก็มิได้มีสัญญาอะไรต่อกัน นอกจากการหลอกลวงเท่านั้น

แท้จริง อัลลอฮ์ทรงค้ำจุนชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเอาไว้ มิให้มันร่วงตกลงมา และหากมันทั้งสองร่วงลงมา ก็ไม่มีผู้ใดค้ำจุนมันทั้งสองไว้ได้ นอกจากพระองค์ แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงขันติ ผู้ทรงอภัยเสมอ

และพวกเขาได้สาบานต่ออัลลอฮ์ด้วยการสาบานอย่างแข็งขันของพวกเขาว่า "หากมีผู้ตักเตือนมายังพวกเขา แน่นอนพวกเขาก็จะเป็นประชาชาติหนึ่งที่อยู่ในทางนำ ครั้นเมื่อได้มีผู้ตักเตือนมายังพวกเขา มันมิได้เพิ่มสิ่งใดแก่พวกเขานอกจากการเตลิดหนี

(เนื่องจาก) ความเย่อหยิ่งในแผ่นดินและการวางแผนชั่วร้าย แต่แผนร้ายนั้นจะไม่ห้อมล้อม เว้นแต่เจ้าของมันเองเท่านั้น แล้วพวกเขาจะไม่รอคอยอะไร เว้นแต่แนวทางที่เกิดขึ้นกับชนชาติในอดีต (ความพินาศอย่างที่เคยเกิดขึ้นกับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาในอดีต) ดังนั้นเจ้าจะไม่พบการเปลี่ยนแปลงใดๆ กับ "ซุนนะตุลลอฮ์" (กฎของอัลลอฮ์) และเจ้าจะไม่พบกับ "ซุนนะตุลลอฮ์" ถูกโยกย้าย

พวกเขามิได้ท่องเที่ยวไปตามแผ่นดินหรอกหรือ แล้วพิจารณาดูว่า บั้นปลายของประชาชาติในยุคก่อนหน้าพวกเขานั้นเป็นเช่นใด? เป็นที่ปรากฏว่าพวกเขาเหล่านั้นมีพลังเข้มเข็งกว่าพวกเขา และอัลลอฮ์นั้น (คือผู้ซึ่ง) ไม่มีสิ่งใดในชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินจะทำให้พระองค์หมดความสามารถไปได้ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงอานุภาพเสมอ

และหากอัลลอฮ์ (ทรงพิจารณาบาปของมนุษย์และ) ทรงลงโทษพวกเขาตามความชั่วที่พวกเขาได้ทำมา พระองค์จะไม่ทรงปล่อยให้สิ่งมีชีวิตเคลื่อนไหวอยู่บนแผ่นดิน แต่พระองค์ได้ทรงประวิงเวลาแก่พวกเขาจนถึงระยะเวลาหนึ่ง ดังนั้นเมื่อถึงวาระของมัน แท้จริงอัลลอฮ์ทรงเป็นผู้ทรงเห็นปวงบ่าวของพระองค์เสมอ

ยา ซีน [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่มีคำสั่งอันรัดกุม

แท้จริงเจ้า (มุฮัมหมัด) เป็นคนหนึ่งในบรรดาเราะซูลที่ถูกส่งมาอย่างแน่นอน

(เป็นผู้) อยู่บนแนวทางอันเที่ยงธรรม

อัลกุรอานนี้ถูกประทานลงมาจากพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรานีเสมอ

เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนกลุ่มชนหนึ่ง ซึ่งบรรพบุรุษของพวกเขามิได้ถูกตักเตือนมาก่อน ดังนั้น พวกเขาจึงไม่สนใจ

โดยแน่นอนยิ่ง พระประกาศิตได้เป็นที่สมจริงแล้วแก่ส่วนมากของพวกเขา เพราะพวกเขาไม่ศรัทธา

แท้จริงเราได้คล้องพันธนาการที่คอของพวกเขา มันจึงห้อยลงมาที่คางของพวกเขา ดังนั้น (ศรีษะของ) พวกเขาจึงเงยขึ้น

และเราได้ทำเครื่องกีดขวางไว้ข้างหน้าพวกเขา และเครื่องกีดขวางไว้ข้างหลังพวกเขา และเราได้คลุมพวกเขาไว้อย่างมิดชิด ดังนั้นพวกเขาจึงมองไม่เห็น

และมีผลเท่ากันแก่พวกเขา เจ้าจะตักเตือนพวกเขาหรือไม่ตักเตือนพวกเขาก็ตาม พวกเขาก็จะไม่ศรัทธา

แท้จริงเจ้าสามารถตักเตือนได้เพียงเฉพาะผู้ที่ปฏิบัติตามข้อตักเตือน และเกรงกลัวต่อพระผู้ทรงเมตตาโดยทางลับเท่านั้น ดังนั้น จงแจ้งข่าวดีแก่เขาด้วยการอภัยโทษและการตอบแทนอันมีเกียรติ

แท้จริงเราเป็นผู้ให้คนตายกลับมีชีวิตขึ้น และเราบันทึกสิ่งที่พวกเขาได้ประกอบไว้แต่ก่อน และร่องรอยของพวกเขาและทุกสิ่งนั้น เราได้รวบรวมไว้อย่างครบถ้วนในบันทึกอันชัดแจ้ง

และจงยกอุทธาหรณ์หนึ่งแก่พวกเขาถึงชาวบ้านแห่งหนึ่งให้แก่พวกเขาเถิด ครั้นเมื่อบรรดาเราะซูล (ของเรา) ได้มาหาพวกเขา

เมื่อเราได้ส่งเราะซูลของเราสองคนไปยังพวกเขา พวกเขาได้ปฏิเสธเขาทั้งสอง ดังนั้น เราจึงเสริมด้วยการส่งเราะซูลคนที่สาม แล้วพวกเขาได้กล่าวว่า "แท้จริงพวกเราถูกส่งมายังพวกเจ้า"

พวกเขากล่าวว่า "พวกเจ้าไม่ใช่ใครอื่น นอกจากเป็นสามัญชนเช่นเดียวกับพวกเรา และพระผู้ทรงเมตตาก็ไม่ได้ประทานสิ่งใดลงมา พวกเจ้าไม่ได้เป็นอื่นใดนอกจากการแอบอ้างเท่านั้น"

พวกเขา (บรรดาเราะซูล) กล่าวว่า "พระผู้อภิบาลของเราทรงรู้ดียิ่งว่า แท้จริงเรา (คือเราะซูล) ถูกส่งมายังพวกเจ้าอย่างแน่นอน"

และไม่มีหน้าที่อื่นใดแก่พวกเรานอกจากการประกาศเชิญชวนอันชัดแจ้งเท่านั้น

พวกเขากล่าวว่า "แท้จริงพวกเรารู้สึกเป็นลางร้ายเพราะพวกเจ้า หากพวกเจ้าไม่หยุดยั้งทีเดียว เราจะเอาหินขว้างพวกเจ้าจนตาย และแน่นอน การลงโทษอันเจ็บปวดจากพวกเราจะประสบแก่พวกเจ้า"

พวกเขา (บรรดาเราะซูล) กล่าวว่า "ลางร้ายของพวกเจ้าอยู่กับพวกเจ้าเอง พวกเจ้าได้ถูกตักเตือนมาก่อนแล้วมิใช่หรือ? เปล่าหรอกพวกเจ้าเป็นหมู่ชนผู้ฝ่าฝืนต่างหาก"

และมีชายคนหนึ่งจากสุดหัวเมืองได้มาอย่างรีบเร่ง เขากล่าวว่า "โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย! จงปฏิบัติตามบรรดาเราะซูลเหล่านี้เถิด"

"พวกเจ้าจงปฏิบัติตามผู้ที่มิได้เรียกร้องค่าตอบแทนอันใดจากพวกเจ้า และพวกเขาเป็นผู้ที่อยู่ในทางนำ"

และฉันมีเหตุผลอันใดเล่าที่ฉันจะไม่เคารพพภักดีผู้ทรงบังเกิดฉัน และยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไป

ฉันควรเคารพบูชาพระเจ้าอื่นจากพระองค์กระนั้นหรือ? หากพระผู้ทรงเมตตา ทรงประสงค์จะก่อความทุกข์ยากแก่ฉัน การช่วยเหลือของพวกเขาก็ไม่ก่อประโยชน์อันใดแก่ฉันเลย และพวกเขาก็ไม่สามารถที่จะช่วยฉันให้รอดพ้นได้

แท้จริง เมื่อนั้นฉันจะอยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

แท้จริงฉันศรัทธาต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจงฟังฉันเถิด!

มีเสียงกล่าวว่า "จงเข้าไปในสวรรค์เถิด" เขากล่าวว่า "โอ้ มาตรว่าหมู่ชนของฉันได้รู้ (สภาพของฉัน)"

"ถึงการที่พระผู้อภิบาลของฉันทรงอภัยให้แก่ฉัน และทรงทำให้ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีเกียรติ"

และเรามิได้ส่งไพร่พลลงมาจากฟากฟ้าแก่หมู่ชนของเขาหลังจากเขา และเราก็มิใช่เป็นผู้ส่งพวกเขาลงมา

มันมิใช่อื่นใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว (โดยฉับพลัน) แล้วเมื่อนั้นพวกเขาก็ดับเงียบ

โอ้ อนิจจาสำหรับปวงบ่าว (ผู้ปฏิเสธความจริง) ไม่มีเราะซูลคนใดมายังพวกเขา เว้นแต่พวกเขาเยาะเย้ยเขา

พวกเขามิได้พิจารณาหรอกหรือว่า ตั้งกี่ศตวรรษมาแล้วก่อนหน้าพวกเขา เราได้ทำลายโดยที่เขาเหล่านั้นมิได้กลับมายังพวกเขา

และแต่ละคนในพวกเขาทั้งหมดจะถูกนำมาปรากฏตัวต่อหน้าเรา

และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ แผ่นดินที่ตาย (แห้งแล้ง) เราได้ให้มันมีชีวิต (ความชุ่มชื้น) แก่มัน และเราได้นำเมล็ดพืชออกมาจากมัน ดังนั้นเมล็ดพืชบางส่วนนั้นพวกเขาใช้กิน

และเราได้ทำให้มีในแผ่นดินนั้น สวนหลากหลายมากหลาย จากอินทผลัมและองุ่น และเราได้ทำให้มีน้ำพุพวยพุ่งในนั้น

เพื่อพวกเขาจะได้กินผลไม้ของมันและจากสิ่งที่มือของพวกเขาได้กระทำมันขึ้นมา แล้วพวกเขาจะไม่ขอบคุณกระนั้นหรือ?

มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระผู้ทรงสร้างทุกสิ่งทั้งหมดเป็นคู่ๆ จากที่แผ่นดินได้ (ให้มัน) งอกเงยขึ้นมา และจากตัวของพวกเขาเอง และจากสิ่งที่พวกเขาไม่รู้

และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือกลางคืน เราได้ถอนกลางวันออกจากมัน แล้วทันใดนั้น พวกเขาก็อยู่ในความมืด

และดวงอาทิตย์โคจรตามวิถีของมัน นั่นคือ การกำหนดของพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงรอบรู้ยิ่ง

และดวงจันทร์นั้น เราได้กำหนดให้มันโคจรตามตำแหน่ง จนกระทั่งมันได้กลายมาเป็นเช่นกิ่งอินทผลัมแห้ง

ดวงอาทิตย์ไม่อาจไล่ทันดวงจันทร์ได้ และกลางคืนก็ไม่อาจแซงหน้ากลางวันได้ และทั้งหมดต่างโคจรอยู่ในวงโคจรของตนเอง

และสัญญาณหนึ่งสำหรับพวกเขาก็คือ เราได้บรรทุกพงศ์พันธุ์ของพวกเขาไว้ในเรือจนเต็ม

และเราได้สร้างทำนองเดียวกันนี้ (เรือใหญ่) แก่พวกเขา เพื่อให้พวกเขาขับขี่

และถ้าเราประสงค์เราก็จะจมพวกเขาเสีย แล้วจะไม่มีผู้ร้องตะโกนเพื่อขอความช่วยเหลือให้แก่เขา และพวกเขาก็จะไม่ถูกช่วยให้รอด (จากการจมน้ำ) ด้วย

เว้นแต่ด้วยความเมตตาจากเรา และความเพลิดเพลินชั่วระยะเวลาหนึ่ง

และเมื่อได้มีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า พวกเจ้าจงปกป้องตนเอง ต่อ (การลงโทษ) ที่อยู่เบื้องหน้าพวกเจ้า (ในโลกนี้) และที่อยู่เบื้องหลังพวกเจ้า (ในปรโลก) แน่นอนพวกเจ้าจะได้รับความเมตตา

และไม่มีโองการใด จากบรรดาโองการแห่งพระผู้อภิบาลของพวกเขามายังพวกเขา นอกจากพวกเขาจะทำตัวเป็นผู้ผินหลังให้แก่โองการนั้น

และเมื่อมีการกล่าวแก่พวกเขาว่า "จงบริจาคจากสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงประทานเป็นปัจจัยยังชีพแก่พวกเจ้า" บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็จะกล่าวแก่บรรดาผู้ศรัทธาว่า "เราควรจะให้อาหารแก่ผู้ที่หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ก็จะให้อาหารแก่เขากระนั้นหรือ?" พวกเจ้ามิใช่อื่นใดนอกจาก (ผู้ที่) อยู่ในการหลงผิดอย่างชัดแจ้ง

และพวกเขากล่าวว่า "เมื่อใดคำสัญญานี้จะเกิดขึ้น หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง?”

พวกเขามิได้คอยสิ่งใดเลยนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว ซึ่งจะคร่าชีวิตพวกเขาในขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันอยู่

แล้วพวกเขาก็ไม่สามารถจะสั่งเสียอันใด และพวกเขาก็ไม่ทันจะกลับไปยังครอบครัวของพวกเขาได้

และสังข์ได้ถูกเป่าขึ้น ทันใดนั้นพวกเขาก็ออกจากหลุมฝังศพ มุ่งสู่พระผู้อภิบาลของพวกเขาอย่างรีบเร่ง

พวกเขากล่าวว่า "โอ้ความหายนะที่ประสบแก่เรา! ใครเล่าที่ให้เราฟื้นขึ้นจากที่นอนของเรา (ในสุสานนี้) นี่แหละคือสิ่งที่พระผู้ทรงเมตตาได้ทรงสัญญาไว้ และบรรดาเราะซูลได้กล่าวสมจริงแล้ว"

ไม่มีอะไรหรอกนอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียวเท่านั้น ทันใดนั้นพวกเขาทั้งหมดก็จะถูกนำมาปรากฏต่อหน้าเรา

ดังนั้น ในวันนั้นไม่มีชีวิตใดจะถูกอธรรมแม้แต่น้อย และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทน นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิบัติไว้

แท้จริง ในวันนั้นชาวสวรรค์จะอยู่ในกิจอันสุขสำราญ

พวกเขาและคู่ครองของพวกเขาจะอยู่ภายใต้ร่มเงา เอนกายลงบนเตียงที่สวยงาม

สำหรับพวกเขาในสรวงสวรรค์นั้นจะมีผลไม้หลากชนิด และสำหรับพวกเขาจะมีสิ่งที่พวกเขาต้องการ

(พวกเขาได้รับคำทักทาย) "ความศานติ"! พระดำรัสหนึ่งจากพระเจ้าผู้ทรงปราณีเสมอ

และ (มีเสียงกล่าวแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่า) : "โอ้บรรดาผู้กระทำความผิดทั้งหลาย ในวันนี้ พวกเจ้าจงแยกตัวออก (จากบรรดาผู้ศรัทธาเถิด)

ข้ามิได้มีสัญญากับพวกเจ้าหรอกหรือ โอ้ลูกหลานของอาดัมเอ๋ย! ว่าพวกเจ้าอย่าได้เคารพบูชาชัยฏอน แท้จริงมันนั้นเป็นศัตรูตัวฉกาจของพวกเจ้า

และพวกเจ้าจงเคารพภักดีต่อข้า นี่คือแนวทางอันเที่ยงแท้

และโดยแน่นอน มันได้ทำให้หมู่ชนจำนวนมากของพวกเจ้าหลงทาง ทำไมพวกเจ้าจึงไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญเล่า?

นี่คือนรกญะฮันนัม ซึ่งพวกเจ้าถูกสัญญาไว้

พวกเจ้าจงเข้าสู่ไฟนรกในวันนี้ เนื่องจากสิ่งที่พวกเจ้าได้ปฏิเสธศรัทธา

วันนี้ เราจะผนึกปากของพวกเขา และมือของพวกเขาจะพูดแก่เรา และเท้าของพวกเขาจะเป็นพยานตามที่พวกเขาได้ปฏิบัติไว้

และหากเราประสงค์ เราก็จะทำให้ตาของพวกเขาบอดลง แล้วพวกเขาก็จะคลำหาทาง ด้วยเหตุนั้น พวกเขาจะเห็นได้อย่างไร?

และหากเราประสงค์ แน่นอน เราก็จะแปลงของพวกเขาทั้งหลาย ให้อยู่กับที่ของพวกเขา แล้วพวกเขาก็ไม่อาจจะไปข้างหน้าได้และก็ไม่อาจจะถอยกลับได้

และผู้ใดที่เราทำให้เขามีอายุยืน เราจะให้กลับคืนสู่สภาพเมื่อตอนแรกเกิด แล้วพวกเขาไม่ใช้สติปัญญาใคร่ครวญบ้างหรือ?

และเราไม่ได้สอนบทกวีให้แก่เขา และบทกวีนั้นก็ไม่เหมาะสมสำหรับเขา มันไม่ใช่อื่นใดเลยนอกจากเป็นข้อตักเตือนและอัลกุรอานที่ชัดเจนเท่านั้น

เพื่อตักเตือนผู้ที่มีชีวิต และเพื่อพระประกาศิต (แห่งการตักเตือนนั้น) จะได้พิสูจน์ความจริงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาทั้งหลาย

และพวกเขามิได้พิจารณาดูหรอกหรือว่า เราได้สร้างปศุสัตว์ขึ้นมาเพื่อพวกเขาจากสิ่งที่มือของเราได้ทำขึ้น แล้วพวกเขาก็ได้ครอบครองมัน

และเราได้ทำให้มันยอมจำนนแก่พวกเขา ดังนั้น บางชนิดมันก็เป็นพาหนะแก่พวกเขา และบางชนิดพวกเขาก็ใช้กินเป็นอาหาร

และในตัวมันนั้นมีประโยชน์มากหลายและเครื่องดื่มสำหรับพวกเขา แล้วพวกเขาจะยังไม่ขอบคุณอีกหรือ?

และพวกเขาได้ยึดเอาพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮ์ หวังว่าพวกเขาจะได้รับความช่วยเหลือ (จากมัน)

(สิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะนั้น) ไม่สามารถช่วยเหลือพวกเขาได้ และสิ่งเหล่านั้นจะกลายเป็นกองทัพที่จะถูกนำมายังพวกเขา (ในวันฟื้นคืนชีพเพื่อลงโทษพวกเขา)

ดังนั้น อย่าได้ให้คำพูดของพวกเขาเป็นที่เสียใจแก่เจ้า แท้จริงเรารู้ดีถึงสิ่งที่พวกเขาปิดบัง และสิ่งที่พวกเขาเปิดเผย

มนุษย์มิได้พิจารณาดูหรอกหรือว่า เราได้บังเกิดเขามาจากน้ำอสุจิ ดังนั้นจงดูเถิด เขาได้กลายเป็นคู่ปรปักษ์ตัวฉกาจ

และเขาได้ยกอุทาหรณ์เปรียบเทียบแก่เรา และเขาได้ลืมต้นกำเนิดของเขา เขากล่าวว่า "ใครเล่าจะทำให้กระดูกกลับมีชีวิตขึ้นมาอีกในเมื่อมันเป็นผุยผงไปแล้ว"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พระผู้ทรงได้บังเกิดพวกเขาแต่ครั้งแรกนั้นจะทรงให้พวกเขามีชีวิตขึ้นอีกครั้ง และพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้การบังเกิดทุกสิ่ง

ผู้ทรงทำให้มีไฟขึ้นสำหรับพวกเจ้าจากต้นไม้เขียวสด (แล้วจงดูเถิด) พวกเจ้าก็ได้จุดมันจากเชื้อไฟนั้น

พระองค์ผู้ได้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนี้ จะไม่ทรงสามารถที่จะสร้างเช่นเดียวกับพวกเขากระนั้นหรือ แน่นอน และพระองค์เป็นผู้ทรงสร้างที่ยิ่งใหญ่ ผู้ทรงรอบรู้

แท้จริงกิจการของพระองค์ เมื่อพระองค์ประสงค์สิ่งใด พระองค์เพียงตรัสแก่สิ่งนั้นว่า "จงเป็น" แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

ดังนั้น มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ ผู้ซึ่งในพระหัตถ์ของพระองค์คือการครอบครองทุกสิ่ง และยังพระองค์เท่านั้นที่พวกเจ้าจะถูกนำกลับไป

ขอสาบานด้วยผู้เข้าแถวเป็นลำดับ

และผู้ควบคุมอย่างรัดกุม

และผู้อ่านข้อตักเตือนนี้

แท้จริงพระเจ้าของพวกเจ้านั้นทรงเอกะอย่างแน่นอน

พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง และพระผู้อภิบาลแห่งทิศตะวันออกทั้งหลาย

แท้จริง เราได้ประดับท้องฟ้าแห่งโลกดุนยาอย่างสวยงามด้วยดวงดาวทั้งหลาย

และเราได้รักษามันให้พ้นจากชัยฏอนทุกตัวที่ถูกสาปแช่ง

(เพื่อที่) พวกมันจะไม่สามารถแอบฟัง (การสนทนาของมลาอิกะฮ์) ผู้สูงส่ง และพวกเขาถูกขว้างมาจากทุกด้าน

ถูกไล่ออกมา และสำหรับพวกมันนั้นจะได้รับการลงโทษอันถาวร

เว้นแต่ตัวใดที่มันฉวยไปได้แม้ครั้งเดียว ก็จะมีเปลวเพลิงอันโชติช่วงไล่ติดตามมันไป

เจ้าจงถามพวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ) เถิดว่า พวกเขามีความแข็งแกร่งยิ่งในสิ่งที่ถูกสร้างมากระนั้นหรือ? หรือว่าผู้ที่เราได้สร้างมันมา (แข็งแกร่งยิ่งกว่า) แท้จริงเราได้สร้างพวกเขามาจากดินเหนียว

แต่เจ้าแปลกใจ ขณะที่พวกเขาเยาะเย้ย

และเมื่อพวกเขาถูกเตือนให้รำลึก พวกเขาก็จะไม่ยอมรับข้อตักเตือน

และเมื่อพวกเขาได้เห็นปาฏิหาริย์ พวกเขาจะเยาะเย้ย

และพวกเขากล่าวว่า "นี่ไม่ใช่อะไรอื่นนอกจากมายากลที่ชัดเจน"

อะไรกัน?! เมื่อเราได้ตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นผงธุลีและเน่าเปื่อยเป็นกระดูกแล้ว เราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพอีกครั้งกระนั้นหรือ?

แล้วบรรพบุรุษของพวกเรารุ่นก่อนๆ นั้นด้วยหรือ ?

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ใช่แล้ว และพวกเจ้าจะเป็นผู้อับอายขายหน้าอีกด้วย

ความจริงมันเป็นเพียงเสียงตวาดก้องเพียงครั้งเดียว แล้วจงดูเถิด พวกเขาจะจ้องมอง

แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า "โอ้ความหายนะแก่เรา นี่คือวันแห่งการตอบแทน"

(แล้วมลาอิกะฮ์ก็กล่าวแก่พวกเขาว่า) "นี่คือวันพิพากษาที่พวกเจ้าเคยปฏิเสธมัน

(และมีการกล่าวแก่มลาอิกะฮ์ว่า) "จงรวบรวมบรรดาผู้อธรรมและพวกพ้องของพวกเขา และทุกสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะ"

อื่นจากอัลลอฮ์ ดังนั้น จงแนะนำแก่พวกเขาไปสู่ทางแห่งนรก

และจงยับยั้งพวกเขาไว้ เพราะพวกเขาจะต้องถูกสอบสวน

(จะมีเสียงถามขึ้นว่า) เกิดอะไรขึ้นแก่พวกเจ้า ทำไมจึงไม่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน

แต่ว่าพวกเขาในวันนั้น เป็นผู้ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง

และบางคนในหมู่พวกเขาจะเข้าหากันเพื่อถามไถ่กัน

บรรดาผู้ตามกล่าว (กับบรรดาผู้นำ) ว่า "แท้จริงพวกเจ้ามาหาเรา (เพื่อหลอกลวงเรา) จากหนทางที่ถูกต้อง"

พวกเขา (บรรดาผู้นำกล่าวแก่ผู้ตาม) ว่า "แท้จริงพวกเจ้าเองไม่ได้เป็นผู้ศรัทธา"

"และพวกเราไม่มีอำนาจอันใดเหนือพวกเจ้า แต่ว่าพวกเจ้าเป็นหมู่ชนที่ดื้อรั้นต่างหาก"

"ดังนั้น พระดำรัสของพระผู้อภิบาลของเราจึงคู่ควรแก่เราแล้ว แท้จริงเราจะต้องเป็นผู้ลิ้มรสอย่างแน่นอน"

"ดังนั้น เราได้นำพวกเจ้าให้หลงผิดโดยที่ความจริงพวกเราก็หลงผิด"

ดังนั้น แท้จริงในวันนั้นพวกเขาทั้งหมด (ทั้งผู้ตามและผู้นำ) ย่อมมีส่วนแบ่งร่วมกันในการรับโทษ

แท้จริงเช่นนั้นแหละ เราได้ปฏิบัติต่อบรรดาผู้กระทำผิด

แท้จริงพวกเขาเหล่านั้นเมื่อได้มีการกล่าวแก่พวกเขาว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่ควรแก่การเคารพสักการะนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น พวกเขาก็หยิ่งผยอง

และพวกเขากล่าวว่า "จะให้เราทอดทิ้งบรรดาพระเจ้าของเรา เพื่อนักกวีที่วิกลจริตคนหนึ่งกระนั้นหรือ?

หาใช่เช่นนั้นดอก เขาได้นำสัจธรรมมา และได้ยืนยันบรรดาเราะซูล (ก่อนหน้านั้น)

แท้จริง พวกเจ้าจะต้องลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวดอย่างแน่นอน

และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทนอื่นใด นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำเอาไว้

เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกเลือกไว้ (ซึ่งได้รับการชำระให้พ้นจากการตั้งภาคีใด ๆ)

ชนเหล่านั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับปัจจัยยังชีพอันเป็นที่รู้แล้ว

ผลไม้หลากชนิด และพวกเขาก็ได้รับเกียรติ

ในสรวงสวรรค์หลากหลายอันรื่นรมย์

อยู่บนเตียงหันหน้าเข้าหากัน

คนรับใช้จะวนเวียนรอบตัวพวกเขา พร้อมด้วยแก้ว (เหล้า) ที่มาจากลำธาร

(เหล้านั้น) ขาวบริสุทธิ์ ยังความโอชะแก่บรรดาผู้ดื่ม

ในนั้นจะไม่ทำให้ปวดมึนศีรษะ และพวกเขาก็จะไม่มึนเมาจากมัน

และ ณ ที่พวกเขานั้นมีบรรดาหญิงบริสุทธิ์ ผู้ทอดดสายตาลงต่ำ มีดวงตาโตสวย

ประหนึ่งพวกนางเป็นไข่ถูกหุ้มเปลือกเอาไว้

ดังนั้น (ชาวสวรรค์เหล่านั้น) พวกเขาบางคนจะหันหน้าเข้าหากันเพื่อสอบถามซึ่งกันและกัน

คนหนึ่งในหมู่พวกเขาก็กล่าวขึ้นว่า "แท้จริง ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง"

เขากล่าว (แก่ฉัน) ว่า "แท้จริงเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้เชื่อมั่น (ในวันปรโลก) จริงหรือ?

"อะไรกัน?! เมื่อเราได้ตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นผงธุลีและเน่าเปื่อยเป็นกระดูกแล้ว (เราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพ) แล้วได้รับการตอบแทนกระนั้นหรือ?

(หลังจากเล่าเรื่องเพื่อนของเขาที่เป็นผู้ปฏิเสธแก่เพื่อนที่เป็นชาวสวรรค์) เขากล่าวว่า: "พวกเจ้าอยากดู (สภาพของเพื่อนของฉันที่ปฏิเสธศรัทธา) หรือไม่?”

ดังนั้น เมื่อเขาชะโงกดู เขาก็เห็น (เพื่อนคนนั้น) อยู่กลางไฟที่ลุกโชติช่วง

เขาจึงกล่าวขึ้นว่า "ขอสาบานต่ออัลลอฮ์ เจ้าเกือบทำให้ฉันพังพินาศ"

"และหากมิใช่ความโปรดปรานของพระผู้อภิบาลของฉันแล้ว ฉันก็คงเป็นหนึ่งในบรรดาผู้ที่ถูกนำตัวมาสู่การลงโทษอย่างแน่นอน"

(แล้วชายคนนั้นกล่าวแก่สหายที่มีความสุขด้วยกันในสวรรค์ด้วยกันว่า) "พวกเราจะไม่ตายอีกต่อไป"

"นอกจากความตายครั้งก่อนของเราเท่านั้น และเราก็จะไม่ถูกลงโทษด้วย ใช่ไหม?"

แท้จริง นี่คือชัยชนะอันยิ่งใหญ่อย่างแท้จริง

เพื่อ (ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่) เยี่ยงนี้ ดังนั้น บรรดาผู้ทำความดี จงทำความดีอย่างจริงจังเถิด

นั่นเป็นการต้อนรับที่ดีกว่า หรือว่าต้นซักกูม

แท้จริงเราได้ทำให้มันเป็นการทดสอบสำหรับบรรดาผู้อธรรม

แท้จริง มันเป็นต้นไม้ที่งอกออกมาจากก้นบึ้งของนรกที่มีไฟลุกโชติช่วง

ผลของมันคล้ายกับหัวของชัยฏอน

แล้วพวกเขาจะกินมัน และพวกเขาจะเติมท้องให้แน่น (จากการกินผลไม้) นั้น

หลังจากนั้น แท้จริง พวกเขาจะได้รับน้ำดื่มที่ผสมจากน้ำที่เดือด

หลังจากนั้น แท้จริงสถานที่กลับไปของพวกเขาคือไปสู่ไฟที่ลุกโชติช่วงอย่างแน่นอน

แท้จริงพวกเขาพบบรรพบุรุษของพวกเขาอยู่ในการหลงผิด

แล้วพวกเขาก็ยังรีบเร่งเดินรอยตามพวกเขา

และโดยแน่นอน ส่วนมากของชนรุ่นก่อนหน้าพวกเขาได้หลงผิด

และโดยแน่นอน เราได้ส่งผู้ตักเตือนไปในหมู่พวกเขา

ดังนั้นเจ้าจงดูเถิดว่า ผลสุดท้ายของพวกที่ถูกเตือนนั้นเป็นอย่างไร?

เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกเลือกไว้ (ซึ่งได้รับการชำระให้พ้นจากการตั้งภาคีใด ๆ)

และโดยแน่นอน นูห์ได้ร้องขอต่อเรา ดังนั้น (เราเป็น) ผู้ที่ตอบสนองการร้องขอที่ดีที่สุด

และเราได้ช่วยเขาและครอบครัวของเขาให้พ้นจากทุกข์ภัยอันมหันต์

และเราได้ให้ลูกหลานของเขายังคงมีชีวิตเหลืออยู่

และเราได้สงวน (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง

ความศานติจงมีแด่นูห์ในหมู่ประชาชาติทั้งหลาย

แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริงเขาเป็นหนึ่งในปวงบ่าวผู้ศรัทธาของเรา

แล้วเราได้ให้คนอื่นจมน้ำตาย

และแท้จริง ผู้ที่ดำเนินตามแนวทางของเขานั้น คืออิบรอฮีม

จงรำลึกถึงขณะที่เขาได้เข้าหาพระผู้อภิบาลของเขาด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์

ขณะที่เขาได้กล่าวแก่บิดาของเขา และกลุ่มชนของเขาว่า "พวกเจ้าเคารพภักดีอะไร?

พวกเจ้าต้องการพระเจ้าที่ถูกประดิษฐ์ขึ้นมาอื่นจากอัลลอฮ์เป็นที่เคารพสักการะกระนั้นหรือ?

"แล้วพวกเจ้าคิดอย่างไรกับพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก?”

เขา (อิบรอฮีม) จึงทอดสายตามองไปยังดวงดาวทั้งหลาย

แล้วเขาก็กล่าวขึ้นว่า แท้จริงฉันไม่สบายจริงๆ (วางอุบาย)

ดังนั้น พวกเขาจึงหันหลังให้เขาแล้วจากไป

แล้ว (อิบรอฮีม) ก็แอบไปยังบรรดาเจว็ดของพวกเขา แล้วพูด (กับรูปเคารพเหล่านั้นอย่างเยาะเย้ยว่า) “พวกเจ้าไม่กิน (อาหารเหล่านี้) บ้างหรือ?

"เกิดอะไรกับพวกเจ้า ที่พวกเจ้าไม่พูด?

แล้วเขาก็หันไปตีพวกมันด้วยมือขวา (ซึ่งถือขวานอยู่)

แล้วพวกเขาก็รีบวิ่งมาหาเขา

อิบรอฮีมจึงกล่าวว่า "พวกเจ้าเคารพสักการะสิ่งที่พวกเจ้าแกะสลัก (มัน) กระนั้นหรือ?"

ทั้งๆ ที่อัลลอฮ์ทรงสร้างพวกเจ้า และสิ่งที่พวกเจ้าประดิษฐ์ขึ้นมา

พวกเขากล่าวว่า "จงสร้างสถานที่แห่งหนึ่ง (เตาเผา) สำหรับเขา แล้วโยนเขาลงไปในไฟที่ลุกโชน"

และพวกเขาปรารถนาที่จะวางแผนร้ายแก่เขา แต่เราได้ทำให้พวกเขาประสบกับความสูญเสียมากยิ่งกว่า

และอิบรอฮีมกล่าวว่า ฉันจะไปหาพระผู้อภิบาลของฉัน แน่นอนพระองค์จะทรงนำทางให้แก่ฉัน

"ข้าแต่พระผู้อภิบาลของฉัน โปรดประทานบุตรที่ดีคนหนึ่งให้แก่ฉันด้วยเถิด"

ดังนั้น เราจึงแจ้งข่าวดีแก่เขาว่า เขาจะได้ลูกคนหนึ่ง ผู้มีขันติ (คืออิสมาอีล)

ครั้นเมื่อเขา (อิสมาอีล) เติบโตขึ้น ไปไหนมาไหนกับเขา (อิบรอฮีม) ได้แล้ว อิบรอฮีมได้กล่าวขึ้นว่า "โอ้ลูกรักของพ่อ! แท้จริงพ่อได้เห็นในความฝันว่า พ่อได้เชือดเจ้า จงคิดดูซิว่าเจ้าจะเห็นเป็นอย่างไร?" เขากล่าวว่า "โอ้พ่อจ๋า! พ่อจงปฏิบัติตามที่พ่อได้ถูกบัญชาไว้เถิด หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พ่อจะเห็นฉันว่า ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีความอดทน"

ครั้นเมื่อทั้งสองได้ยอมจำนน (ต่อพระบัญชาของอัลลอฮ์) และอิบรอฮีมได้ให้อีสมาอีลคว่ำหน้าลงกับพื้น

และเราก็ได้เรียกเขาว่า "โอ้ อิบรอฮีมเอ๋ย!"

แน่นอน เจ้าได้ปฏิบัติถูกต้องตามฝันแล้ว แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริง (คำสั่ง) นี้ แน่นอนมันคือการทดสอบที่ชัดเจน

และเราได้ไถ่ตัวเขาด้วยการเชือดสัตว์พลีอันใหญ่หลวง

และเราได้สงวน (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง

ศานติจงมีแด่อิบรอฮีม

แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริงเขาเป็นหนึ่งในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

และเราได้แจ้งข่าวดีแก่เขาด้วย (บุตรชาย) ที่ชื่ออิสฮาก ผู้เป็นนบีคนหนึ่งในหมู่คนดีทั้งหลาย

และเราได้ประทานความจำเริญแก่เขาและแก่อิสฮาก และในหมู่ลูกหลานของเขาทั้งสองนั้นมีผู้ทำความดีและมีผู้อธรรมแก่ตัวของเขาเองอย่างชัดแจ้ง

และโดยแน่นอน เราได้ประทานความโปรดปรานแก่มูซาและฮารูน

และเราได้ช่วยเขาทั้งสองและหมู่ชนของเขาทั้งสอง ให้พ้นจากความทุกข์ยากอย่างใหญ่หลวง

และเราได้ช่วยเหลือพวกเขา ดังนั้น พวกเขาจึงเป็นกลุ่มชนผู้พิชิต

และเราได้ประทานคัมภีร์อันชัดแจ้ง (อัตเตารอต) แก่เขาทั้งสอง

และเราได้ชี้นำเขาทั้งสองสู่ทางที่เที่ยงตรง

และเราได้สงวน (เกียรติคุณ) แก่เขาทั้งสองในกลุ่มชนรุ่นหลัง

ศานติจงมีแด่มูซาและฮารูน

แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริงเขาทั้งสองเป็นปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

และแท้จริง อิลยาสนั้นเป็นคนหนึ่งในบรรดาเราะซูล

จงรำลึกถึงขณะที่เขาได้กล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า "พวกเจ้าไม่ยำเกรงอัลลอฮ์หรือ?"

พวกเจ้าเคารพสักการะต่อบะอ์ลัน (เจว็ด) และพวกเจ้าทอดทิ้งผู้ทรงเลิศยิ่งแห่งปวงผู้สร้างกระนั้นหรือ?

เขากล่าวอีกว่า "อัลลอฮ์คือพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และของบรรพบุรุษของพวกเจ้าแต่กาลก่อน"

แต่พวกเขาได้ปฏิเสธเขา (ไม่ศรัทธาต่ออัลยาส) ดังนั้น แท้จริงพวกเขาจะถูกนำตัวมา (ลงโทษ) อย่างแน่นอน

เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกเลือกไว้ (ที่ได้รับการชำระให้พ้นจากการตั้งภาคีใด ๆ)

และเราได้สงวน (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง

ความศานติจงมีแด่อิลยาส

แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

แท้จริงเขาเป็นหนึ่งในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

และแท้จริง ลูฏนั้นเป็นคนหนึ่งในบรรดาเราะซูลอย่างแน่นอน

จงรำลึกถึงขณะที่เราได้ช่วยเขาและบริวารของเขาทั้งหมดให้รอดปลอดภัย

ยกเว้นหญิงชราคนหนึ่งถูกทิ้งไว้ข้างหลัง (อยู่ในกลุ่มที่ถูกทำลาย)

หลังจากนั้น เราได้ทำลายคนอื่นๆ

และแท้จริง พวกเจ้าจะต้องเดินผ่าน (ไปมา) สถานที่ของพวกเขาในยามเช้า

และยามค่ำคืน ดังนั้นแล้วพวกเจ้าจะไม่พิจารณาดูหรอกหรือ?

และแท้จริง ยูนุสนั้นเป็นคนหนึ่งในบรรดาเราะซูล

จงรำลึกถึงขณะที่เขาได้หนีไปยังเรือบรรทุกที่เต็มไปด้วยผู้คนและสัมภาระ

(ด้วยสถานการณ์ที่บีบคั้น) ดังนั้นเขาจึงร่วมเสี่ยงทาย แล้วเขาก็เป็นคนหนึ่งในกลู่มผู้แพ้ที่ถูกโยน (ลงทะเล)

แล้วปลาตัวใหญ่ได้เขมือบเขา โดยที่เขานั้นสมควรที่จะถูกตำหนิ

หากว่าเขามิได้เป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้แซ่ซ้องสดุดีแล้ว

แน่นอน เขาจะอยู่ในท้องปลาจวบจนกระทั่งวันฟื้นคืนชีพ

แล้วเราได้โยนเขาออก (จากท้องปลา) ขึ้นบนที่โล่งริมฝั่ง ในสภาพที่ป่วย

และเราได้ให้มีต้นไม้ (พันธุ์ไม้เลื้อย) ฟักทองงอกขึ้น ปกคลุมตัวเขา (เพื่อเป็นที่ร่มและเป็นอาหาร)

และเราได้ส่งเขาไปยัง (หมู่บ้านแห่งหนึ่ง) ซึ่งมีจำนวนหนึ่งแสนคนหรือเกินกว่านั้น

แล้วพวกเขาก็ศรัทธา ดังนั้น เราจึงปล่อยให้พวกเขามีความสุขสำราญชั่วระยะเวลาหนึ่ง

(เนื่องจากมีในหมู่ผู้ตั้งภาคีชาวอาหรับที่อ้างว่ามลาอิกะฮ์เป็นบุตรหญิงของอัลลอฮ์) ดังนั้น (โอ้ มูฮัมหมัด) จงถามพวกเขาว่า "พระผู้อภิบาลของเจ้ามีบรรดาบุตรหญิง และพวกเขามีบรรดาบุตรชายกระนั้นหรือ?

หรือว่าเราได้สร้างมลาอิกะฮ์เป็นเพศหญิง โดยที่พวกเขารู้เห็นเป็นพยาน

พึงทราบเถิด แท้จริงพวกเขานั้น เนื่องจากการกล่าวเท็จของพวกเขา พวกเขาจึงกล่าวว่า

อัลลอฮ์ทรงให้กำเนิดบุตรชาย! และแท้จริงพวกเขานั้นเป็นผู้กล่าวเท็จอย่างแน่นอน

อัลลอฮ์ทรงเลือกบุตรหญิงแทนบุตรชายกระนั้นหรือ?

เกิดอะไรขึ้นแก่พวกเจ้า! ทำไมพวกเจ้าจึงตัดสินเช่นนั้น

พวกเจ้ามิได้ใคร่ครวญดูบ้างหรือ?

หรือว่าพวกเจ้ามีหลักฐานอันชัดแจ้ง?

ดังนั้น พวกเจ้าจงนำคัมภีร์ของพวกเจ้ามาแสดง หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

และพวกเขาได้อ้างระหว่างพระองค์กับบรรดามลาอิกะฮ์นั้น มีความสัมพันธ์กัน (ทางเครือญาติ) และโดยแน่นอนบรรดามลาอิกะฮ์รู้ดีว่า แท้จริงพวกเขา (บรรดาผู้ตั้งภาคี) จะถูกนำตัวมาปรากฏต่อหน้าอัลลอฮ์ (เพื่อการลงโทษ)

มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮ์ จากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง

เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกเลือกไว้ (ที่ได้รับการชำระให้พ้นจากการตั้งภาคีใด ๆ)

ดังนั้น แท้จริงพวกเจ้า (ผู้ปฏิเสธศรัทธา) และสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชา

พวกเจ้าไม่สามารถล่อผู้ใดเป็นปฏิปักษ์ต่อพระองค์ได้

เว้นแต่ผู้ที่ถูกกำหนดให้ถูกเผาในนรกที่ลุกโชติช่วง

(บรรดามลาอิกะฮ์ยืนยันตำแหน่งของพวกเขาโดยกล่าวว่า) "และไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเราเว้นแต่จะมีตำแหน่งชัดเจน (ในการอิบาดะฮ์ต่ออัลลอฮ์)

"และแท้จริงเรานั้นเป็นผู้เข้าแถวเสมอ (ยืนหยัดในการปฏิบัติตามคำสั่งและอิบาดะฮ์ต่อพระองค์)

"และแท้จริง เรานั้นเป็นผู้แซ่ซ้องสดุดีอัลลอฮ์"

และพวกเขาเหล่านั้น (ผู้ปฎิเสธชาวมักกะฮ์) เคยกล่าวไว้อย่างแน่นอนว่า

หากว่าเรามีข้อตักเตือน (คัมภีร์) อยู่กับเรา เช่นเดียวกับหมู่ชนในสมัยก่อนๆ

เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮ์ที่ถูกเลือกไว้ (ซึ่งได้รับการชำระให้พ้นจากการตั้งภาคีใด ๆ)

(หลังจากที่อัลกุรอานถูกประทานลงมาแก่พวกเขา) แล้วพวกเขาก็ปฏิเสธมัน ดังนั้น ไม่นานพวกเขาก็จะได้รู้

และโดยแน่นอน พระดำรัสของเราได้บันทึกไว้ก่อนแล้ว แก่ปวงบ่าวของเราที่เป็นเราะซูล

แท้จริง พวกเขาเป็นผู้ที่ได้รับความช่วยเหลือเพื่อให้บรรลุชัยชนะอย่างแน่นอน

และแท้จริง ไพร่พลของเราย่อมเป็นผู้ชนะอย่างแน่นอน

ดังนั้น เจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) จงออกห่างจากพวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธ) ชั่วระยะหนึ่ง

และจงรอดูพวกเขาเถิด แล้วอีกไม่นานพวกเขาก็จะได้เห็นมัน

พวกเขารีบเร่งให้การลงโทษของเรา (ประสบกับพวกเขา) กระนั้นหรือ?

ครั้นเมื่อการลงโทษได้ลงมาที่หน้าบ้านพักของพวกเขา ดังนั้น มันจะเป็นยามเช้าที่เลวร้ายสำหรับบรรดาผู้ถูกตักเตือน

และเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) จงหนีห่างออกไปจากพวกเขาชั่วเวลาหนึ่ง

และจงเฝ้าดูเถิด แล้วอีกไม่นานพวกเขาก็จะได้เห็นมัน

มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระผู้อภิบาลของเจ้า พระเจ้าผู้ทรงเกียรติ เหนือสิ่งที่พวกเขาได้กล่าวอ้างไว้

และศานติจงมีแด่บรรดาเราะซูลทั้งหลาย

และมวลการสรรเสริญเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

ศ็อด [1] ขอสาบานด้วยอัลกุรอานที่เปี่ยมไปด้วยข้อเตือนสติ ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

แต่ทว่าบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาอยู่ในความเย่อหยิ่ง และขัดแย้งกัน (กับเราะซูลของอัลลอฮ์)

ตั้งกี่ชั่วคนแล้วก่อนหน้าพวกเขาที่เราได้ทำลาย แล้วพวกเขาได้ร้องเรียกขอความช่วยเหลือขณะที่ไม่มีเวลาอีกต่อไปที่จะหนีรอด

และพวกเขาประหลาดใจที่มีผู้ตักเตือนจากหมู่ชนของพวกเขามาหาพวกเขา และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "ชายคนนี่เป็นนักมายากลและคนโกหกตัวฉกาจ!

เขาได้ทำให้พระเจ้าหลายองค์เป็นพระเจ้าองค์เดียวกระนั้นหรือ? แท้จริงนี่เป็นเรื่องประหลาดจริง ๆ

และบรรดาผู้มีอำนาจในหมู่พวกเขาจากไป (พลางกล่าวว่า) "จงเดินหน้าต่อไป และจงอดกลั้นในบรรดาพระเจ้าของพวกเจ้าเถิด แท้จริงนี่เป็นเรื่องมีเลศนัย (ได้วางแผนมาแล้ว)"

เราไม่เคยได้ยินเรื่องนี้มาก่อนในความเชื่ออันล่าสุด นี่มิใช่อื่นใด นอกจากเป็นการปั้นเรื่องขึ้นมาเท่านั้น

ได้มีข้อตักเตือน (อัลกุรอาน) ถูกประทานลงมาแก่เขา แทนพวกเรากระนั้นหรือ? หามิได้ พวกเขาอยู่ในการสงสัยจากข้อตักเตือนของข้า! ไม่เพียงแต่เท่านั้น พวกเขายังมิได้ลิ้มรสการลงโทษของข้า!

หรือว่า ณ ที่พวกเขามีขุมคลังแห่งความเมตตาของพระผู้อภิบาลของเจ้า ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงประทานให้อย่างเหลือหลาย

หรือว่าอำนาจการปกครองแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และทุกสิ่งที่อยู่ระหว่างนั้นเป็นของพวกเขา?! (ถ้าเป็นเช่นนั้น) ดังนั้น ก็จงให้พวกเขาหาสาเหตุต่าง ๆ ขึ้นไป (ยังฟากฟ้าเพื่อปกครองมัน)

(พวกเขา) เป็นไพร่พลจากแนวร่วมต่างๆ จะพ่ายแพ้หนีเตลิดไปในไม่ช้านี้

ก่อนหน้าพวกเขา หมู่ชนของนูห์และอ๊าด และฟิรเอาน์เจ้าของเสาหมุด ได้ปฏิเสธมาแล้ว

และชาวษะมูด และกลุ่มชนของลูฏ และชาวป่าทึบ (กลุ่มชนของนบีชุอัยบ์) ชนเหล่านี้เป็นแนวร่วม (ที่ปฏิเสธศรัทธาต่อบรรดาเราะซูล)

ไม่มีผู้ใด (ในหมู่พวกเขา) เว้นแต่จะปฏิเสธต่อบรรดาเราะซูล ดังนั้น การลงโทษของข้าจึงเหมาะสม (แก่พวกเขา)

และพวกเขาเหล่านั้นมิได้คอยอันใด นอกจากเสียงกัมปนาทเพียงครั้งเดียว โดยไม่มีการชักช้า

และพวกเขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ขอทรงโปรดเร่งส่วนของเราให้แก่เราโดยเร็วเถิด ก่อนที่จะถึงวันแห่งการชำระบัญชี"

จงอดทนต่อสิ่งที่พวกเขากล่าว และจงรำลึกถึงบ่าวของเรา ดาวูด ผู้ที่มีความเข้มแข็ง แท้จริงเขาเป็นผู้ที่กลับตัวเข้าหาอัลลอฮ์อยู่เสมอ

แท้จริง เราได้ทำให้ภูเขาแซ่ซ้องสดุดีพร้อมกับเขา ทั้งในยามพลบค่ำและยามรุ่งอรุณ

และ (เราได้ทำให้) นกมารวมตัวกัน ทั้งหมดนั้นต่างก็เชื่อฟังเขา

และเราได้ทำให้อาณาจักรของเขาเข้มแข็ง และเราได้ประทานแก่เขาซึ่งวิทยปัญญา และศาสตร์แห่งการตัดสิน (และความเข้าใจในการพิพากษา)

และได้มีเรื่องราวของผู้โต้เถียงมาถึงเจ้าบ้างไหม (โอ้ มุฮัมหมัด)? เมื่อพวกเขาปีนกำแพงไปที่หอสวด (ของดาวูด)

เมื่อพวกเขาได้เข้ามาหาดาวูด เขาก็ตกใจกลัวพวกเขา พวกเขากล่าวว่า อย่าได้กลัวเลย เราเป็นผู้โต้เถียงสองคน คนหนึ่งในหมู่พวกเราได้ล่วงเกินอีกคนหนึ่ง ดังนั้น ได้โปรดตัดสินระหว่างเราด้วยความยุติธรรมและอย่าได้ลำเอียง และได้โปรดนำเราสู่ทางที่เที่ยงตรง

"แท้จริงนี่คือพี่ชายของฉัน เขามีแกะตัวเมียเก้าสิบเก้าตัว ในขณะที่ฉันมีแค่ตัวเดียว กระนั้นเขายังกล่าวว่า "จงมอบแกะนั้นให้ฉันซิ" และเขาได้ข่มขู่ฉันในการพูดจา"

เขา (ดาวูด) กล่าวว่า แน่นอน เขาได้ข่มเหงเจ้าในการขอแกะตัวเมียของเจ้าไปเพิ่มแก่แกะตัวเมียของเขา และแท้จริงส่วนมากของผู้ร่วมหุ้นส่วนมักละเมิด (ฉ้อโกง) กันและกัน เว้นแต่บรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย และพวก (ซื่อสัตย์) เช่นนี้มีน้อย และดาวูดได้รู้สึกตัวว่าเราได้ทดสอบเขา ดังนั้น เขาจึงได้ขออภัยต่อพระผู้อภิบาลของเขา และเขาได้ก้มลงรูกั๊วะและทบทวนความผิดด้วยความเสียใจ และกลับตัวสู่พระองค์

ดังนั้น เราได้ให้อภัยแก่เขาในเรื่องนั้น และแท้จริง สำหรับเขานั้นย่อมอยู่ในฐานะผู้สนิทกับเรา และการกลับมาที่ดียิ่ง

โอ้ดาวูดเอ๋ย! เราได้แต่งตั้งเจ้าให้เป็นผู้ปกครองในแผ่นดินนี้ ดังนั้น เจ้าจงตัดสินคดีต่าง ๆ ระหว่างมนุษย์ด้วยความยุติธรรม และอย่าปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำ มันจะทำให้เจ้าหลงไปจากทางของอัลลอฮ์ แท้จริงบรรดาผู้ที่หลงไปจากทางของอัลลอฮ์นั้น สำหรับพวกเขาคือการลงโทษอย่างสาหัส เนื่องด้วยพวกเขาลืมวันแห่งการชำระบัญชี

และเรามิได้สร้างชั้นฟ้าและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ระหว่างทั้งสองนั้น โดยไร้สาระ นั่นคือการนึกคิดของบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น ความหายนะคือไฟนรกจงประสบแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

หรือจะให้เราปฏิบัติต่อบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลาย เช่นบรรดาผู้บ่อนทำลายในแผ่นดินกระนั้นหรือ?! หรือว่าจะให้เราปฏิบัติต่อบรรดาผู้ยำเกรง เช่นบรรดาคนชั่วกระนั้นหรือ?!

คัมภีร์ (อัลกุรอาน) เราได้ประทานลงมาแก่พวกเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) คัมภีร์ที่เต็มไปด้วยความจำเริญ เพื่อพวกเขาจะได้พินิจพิจารณาโองการทั้งหลายของอัลกุรอาน และเพื่อปวงผู้มีสติจะได้ใคร่ครวญ

และเราได้ประทานแก่ดาวูด (ทายาท) คือ สุลัยมาน บ่าวผู้ประเสริฐ แท้จริงเขาเป็นผู้ที่กลับตัวมาหาเราเสมอ

จงรำลึกถึง เมื่อเย็นวันหนึ่งมีม้าสายพันธุ์ดีที่ได้รับการฝึกฝนมาอย่างดีและว่องไว ถูกนำมาแสดงต่อหน้าเขา

เขากล่าวว่า แท้จริงฉันรักทรัพย์สมบัติ (หมายถึงม้า) จนมันทำให้ฉันลืมการรำลึกถึงพระผู้อภิบาลของฉัน จนกระทั่งดวงอาทิตย์ลับขอบฟ้า

(แล้วสุลัยมานก็พูดกับคนของเขาว่า) "จงนำมัน (ม้า) กลับมาหาฉัน" จากนั้นเขาเริ่มลูบที่ขาและคอของมัน

และโดยแน่นอนเราได้ทดสอบสุลัยมาน และเราได้วางร่างหนึ่งไว้บนบัลลังก์ของเขา แล้วเขาก็กลับตัวสำนึกผิด

เขากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงอภัยให้แก่ข้าพระองค์ด้วยเถิด ขอพระองค์ทรงประทานอาณาจักรแก่ข้าพระองค์ ที่ไม่คู่ควรแก่ผู้ใดอีกหลังจากข้าพระองค์ แท้จริงพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงประทานให้อย่างใหญ่หลวง"

ดังนั้น เราได้ทำให้ลมพัดเฉื่อยๆ ตามบัญชาของเขาไปยังทิศทางที่เขาต้องการ

และ (เราได้ทำให้) บรรดาชัยฏอน (อยู่ใต้คำสั่งของเขา) พวกนั้นทั้งหมดเป็นช่างก่อสร้าง และนักประดาน้ำ

และพวกอื่นๆ ถูกพันธนาการด้วยโซ่ติดกัน

นี่คือการประทานให้ของเรา ดังนั้น เจ้าจะให้ (แก่ผู้ใดที่เจ้าประสงค์) หรือยับยั้งไว้ (ขึ้นอยู่กับเจ้า) โดยเจ้าจะไม่ถูกสอบสวน

และแท้จริงสำหรับเขาคือสถานะที่ใกล้ชิด ณ ที่เรา และสถานที่ที่ดีที่สุดที่จะกลับไป (ในปรโลก)

และจงรำลึกถึงบ่าวของเรา อัยยู๊บ เมื่อเขาวิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของเขา โดยกล่าวว่า "ชัยฏอนมารร้ายได้ให้ฉันประสบกับความเหนื่อยยาก และทุกข์ทรมาน"

จงกระทืบ (แผ่นดิน) ด้วยเท้าของเจ้า นี่คือน้ำเย็นสำหรับอาบชำระล้าง และสำหรับดื่ม

และเราได้ให้ครอบครัวของเขากลับคืนสู่เขา และเพิ่มให้แก่เขาเท่ากับจำนวนของพวกเขาพร้อมกับพวกเขา เพื่อเป็นความเมตตาจากเรา และเป็นเครื่องเตือนใจแก่ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย

และจงเอาเศษไม้สักกำหนึ่งแล้วจงตีด้วยมัน และอย่าถอนคำสาบาน แท้จริงเราพบว่า เขา (อัยยู๊บ) เป็นผู้อดทน เป็นบ่าวผู้ประเสริฐ แท้จริงเขากลับตัวหาเราเสมอ

และจงรำลึกถึงปวงบ่าวของเรา อิบรอฮีม อิสหาก และยะอ์กูบ ผู้ที่มีความเข้มแข็งและมีสายตาที่กว้างไกล (วิสัยทัศน์ในเรื่องศาสนา)

แท้จริงเราได้เลือกพวกเขาทั้งหลายโดยเฉพาะ เพื่อเตือน (ผู้คน) ให้รำลึกถึงปรโลก

และแท้จริงพวกเขาอยู่ในหมู่ผู้ถูกเลือกและดีเลิศสำหรับเรา

และจงรำลึกถึงอิสมาอีล และอัลยะซะอ์ และซัลกิฟลิ และทุกคนอยู่ในหมู่ผู้ที่ดีเยี่ยม

นี่คือข้อตักเตือน และแท้จริงสำหรับบรรดาผู้ยำเกรงนั้น คือสถานที่ที่ดีที่สุดที่เป็นทางกลับ (ของพวกเขาในวันอาคิเราะฮ์)

คือสรวงสวรรค์หลากหลายอันสถาพรประตู (ทุกบาน) จะถูกเปิดไว้สำหรับต้อนรับพวกเขา

นอนเอกเขนกอยู่ในสรวงสวรรค์ พวกเขาจะเรียกเอาผลไม้ และเครื่องดื่มนานาชนิด

และ ณ ที่พวกเขานั้นมีบรรดาหญิงผู้ทอดสายตาลงต่ำ ต่างมีอายุรุ่นราวคราวเดียวกัน

นี่คือสิ่งที่พวกเจ้าถูกสัญญาไว้ สำหรับวันแห่งการชำระบัญชี

แท้จริง นี่คือปัจจัยยังชีพของเราอย่างแน่นอน ซึ่งจะไม่มีวันหมดสิ้น

ดังนั้น และแท้จริงสำหรับบรรดาผู้ละเมิดนั้น แน่นอนสถานที่สำหรับการกลับไป (ของพวกเขานั้น) ย่อมเลวร้ายจริง ๆ

คือนรกญะฮันนัม พวกเขาจะเข้าไปเผาไหม้ในมัน ดังนั้นมันเป็นที่พำนักอันน่าอนาถยิ่ง

นี่ (คือการลงโทษอันเจ็บแสบ) ดังนั้นพวกเจ้าจงลิ้มรสมัน (คือ) น้ำเดือดพล่าน และน้ำเลือดน้ำหนอง (ของชาวนรก)

และ (การลงโทษ) อื่นๆ ที่มีความรุนแรงเดียวกันนี้มีอีกหลายประเภท

นี่คือฝูงชนวิ่งกรูกันไปพร้อมกับพวกเจ้า ไม่มีการต้อนรับพวกเขาหรอก แท้จริง พวกเขาจะเข้าไปอยู่ในไฟนรก

พวกเขา (ผู้ตาม) กล่าวว่า "แต่ว่าพวกเจ้าต่างหาก ไม่มีการต้อนรับพวกเจ้า เพราะพวกเจ้าเป็นต้นเหตุสำหรับเรา ดังนั้นมันเป็นที่พักอันชั่วช้า"

พวกเขา (ผู้ตาม) กล่าวว่า "ข้าแด่พระผู้อภิบาลของเรา ผู้ใดที่ทำให้พวกเราต้องประสบกับสิ่งนี้ ขอพระองค์ได้ทรงโปรดเพิ่มการลงโทษแก่เขาเป็นสองเท่าในไฟนรก"

และพวกเขา (ทั้งหัวหน้าและลูกน้อง) กล่าวว่า "เกิดอะไรขึ้นแก่เรา ทำไมเราจึงไม่เห็นชายอีกหลายคน (หมายถึงผู้ศรัทธา) ที่เรานับพวกเขาว่า อยู่ในหมู่ผู้เลวทรามยิ่ง?"

"มันเป็น (เพราะ) เราเอาพวกเขาเป็นเพียงการเยาะเย้ย (ในขณะที่พวกเขาพูดจริง) หรือตา (ของเรา) หันเหไปจากพวกเขา?”

แท้จริง นั่นคือความจริง ที่ชาวนรกต่างโต้เถียงกัน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันเป็นแค่ผู้ตักเตือนเท่านั้น ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮ์ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด

พระผู้อภิบาลแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยเสมอ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) มัน (อัลกุรอาน) คือข่าวที่สำคัญยิ่ง

ที่พวกเจ้าเป็นผู้ผินหลังให้กับมัน

"ฉันไม่มีความรู้ใด ๆ เกี่ยวกับบรรดามลาอิกะฮ์ เมื่อพวกเขาโต้เถียงกัน (ในเรื่องการสร้างอาดัม)"

"ไม่มีโองการใดถูกประทานแก่ฉัน นอกจากว่าฉันเป็นผู้ตักเตือนที่ชัดเจนเท่านั้น"

และจงรำลึกถึงขณะที่พระผู้อภิบาลของเจ้าตรัสแก่บรรดามลาอิกะฮ์ว่า "แท้จริงข้าจะสร้างมนุษย์คนหนึ่งจากดิน"

ดังนั้น เมื่อข้าได้ทำให้เขามีรูปร่างสมส่วนและเป่าวิญญาณจากข้าเข้าไปในตัวเขาแล้ว ดังนั้นพวกเจ้าจงก้มลงสุญูดต่อเขา

ดังนั้น มลาอิกะฮ์ทั้งหมดได้ก้มลงสุญูด

นอกจากอิบลีส มันเย่อหยิ่งจองหองและมันอยู่ในหมู่ผู้ปฏิเสธศรัทธา

อัลลอฮ์ตรัสว่า: "โอ้ ลิบลิส! อะไรขัดขวางเจ้าไม่ให้เจ้าสุญูดต่อผู้ที่ข้าได้สร้างขึ้นด้วยสองมือของข้า? เจ้ารู้สึกว่าเจ้ายิ่งใหญ่หรือเจ้าเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้สูงส่ง?"

มันกล่าวว่า "ข้าพระองค์ดีกว่าเขา พระองค์ทรงสร้างข้าพระองค์จากไฟ และทรงสร้างเขาจากดิน"

พระองค์ตรัสว่า "ดังนั้น เจ้าจงออกไปจากที่นี่ แท้จริงเจ้าเป็นผู้ถูกขับไล่"

และแท้จริง การสาปแช่งจงประสบแก่เจ้า จนกระทั่งวันแห่งศาสนา

มันกล่าวว่า "โอ้พระผู้อภิบาลของข้าพระองค์ ได้โปรดประวิงเวลาให้แก่ข้าพระองค์จนถึงวันฟื้นคืนชีพด้วยเถิด"

พระองค์ตรัสว่า "ดังนั้น แท้จริงเจ้าอยู่ในหมู่ผู้ถูกประวิงเวลา"

จนถึงวันแห่งเวลาที่ถูกกำหนดไว้

มันกล่าวว่า "ดังนั้นด้วยพระอำนาจของพระองค์ แน่นอนข้าพระองค์จะทำให้พวกเขาทั้งหมดหลงผิด"

"เว้นแต่ปวงบ่าวของพระองค์ที่พระองค์ทรงเลือกไว้ในหมู่พวกเขา (ที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์จากการฝ่าฝืน)”

พระองค์ตรัสว่า "ดังนั้นความจริง (มาจากฉัน) และความจริงเท่านั้นที่ฉันจะพูด”

แน่นอน ข้าจะให้นรกนั้นเต็มไปด้วยเผ่าพันธุ์ของเจ้า และจากผู้ที่เชื่อฟังเจ้าในหมู่พวกเขาทั้งหมด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "ฉันมิได้ขอค่าตอบแทนจากพวกเจ้าในการทำหน้าที่นี้แต่อย่างใด และฉันก็มิได้อยู่ในหมู่ผู้หลอกลวง"

อัลกุรอานนั้นมิใช่อื่นใด นอกจากเป็นข้อตักเตือนแก่ชาวโลกทั้งมวล

และแน่นอน เจ้าจะรู้ข่าวคราวของอัลกุรอานในระยะเวลาอันใกล้นี้

การลงมาของคัมภีร์นั้นมาจากอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์ลงมาแก่เจ้าด้วยความจริง ดังนั้นเจ้าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ ด้วยการเป็นผู้ที่สุจริตมั่นในการเคารพภักดีต่อพระองค์

พึงทราบเถิด การภักดีโดยบริสุทธิ์ใจนั้นขึ้นต่ออัลลอฮ์องค์เดียว ส่วนบรรดาผู้ที่ยึดเอาผู้คุ้มครองอื่นๆ จากอัลลอฮ์ โดยกล่าวว่า "เรามิได้เคารพภักดีพวกเขา เว้นแต่เพื่อทำให้เราได้เข้าใกล้อัลลอฮ์โดยสนิทยิ่งขึ้น แท้จริงอัลลอฮ์จะทรงตัดสินระหว่างพวกเขาในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกัน แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่ทรงนำทางแก่ผู้กล่าวเท็จ ผู้ไม่สำนึกบุญคุณ

หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์จะมีบุตรชาย แน่นอนพระองค์ก็จะทรงเลือกจากสิ่งที่พระองค์ทรงสร้างตามที่พระองค์ทรงประสงค์ มหาบริสุทธิ์ยิ่งจงมีแด่พระองค์ พระองค์คืออัลลอฮ์ ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด

พระองค์ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินด้วยความจริง พระองค์ทรงคลุมกลางคืนไว้เหนือกลางวัน และห่อหุ้มกลางวันไว้เหนือกลางคืน และพระองค์ทรงทำให้ดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ (เคลื่อนไปตามพระบัญชาของพระองค์) ทั้งสองจะเคลื่อนไปตามระยะที่กำหนดไว้ พึงรู้เถิด พระองค์เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยเสมอ

พระองค์ทรงสร้างพวกเจ้าจากชีวิตหนึ่ง แล้วทรงสร้างจากชีวิตนั้นซึ่งคู่ครองของมัน และทรงประทานปศุสัตว์แปดตัวเป็นคู่แก่พวกเจ้า พระองค์ทรงสร้างพวกเจ้าในครรภ์มารดาของพวกเจ้า (เป็นขั้นตอน) จากโครงสร้างหนึ่งไปสู่อีกโครงสร้างหนึ่งในความมืดสามชั้น นั่นคืออัลลอฮ์ พระเจ้าของพวกเจ้า อำนาจเป็นสิทธิของพระองค์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใดที่เที่ยงแท้นอกจากพระองค์ แล้วพวกเจ้าจะละทิ้ง (การเชื่อฟังต่อพระองค์) ได้อย่างไร?!

หากพวกเจ้าปฏิเสธ แท้จริงอัลลอฮ์ไม่ทรงปรารถนาพวกเจ้า และพระองค์ไม่ทรงโปรดให้ปวงบ่าวของพระองค์ปฏิเสธศรัทธา และหากพวกเจ้ากตัญญู พระองค์ก็ทรงโปรดต่อพวกเจ้า และ (จงจำไว้ว่า) ผู้แบกรับจะไม่แบกรับบาปแห่งการกระทำของผู้อื่น แล้วยังพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเท่านั้นที่พวกเจ้าต้องกลับไปหา และพระองค์จะทรงแจ้งแก่พวกเจ้าถึงสิ่งที่พวกเจ้าเคยกระทำ แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก

และเมื่อความทุกข์ยากใดๆ ประสบแก่มนุษย์ เขาก็จะวิงวอนต่อพระเจ้าของเขา โดยหันเข้าหาพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงประทานความโปรดปรานจากพระองค์ให้แก่เขา เขาก็ลืมพระองค์ที่เขาเคยวิงวอนขอแต่ก่อน และได้ตั้งภาคีขึ้นมาเคียงคู่กับอัลลอฮ์ เพื่อทำให้ (ผู้คน) ได้หลงจากทางของพระองค์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) จงเพลิดเพลินไปกับการปฏิเสธศรัทธาของเจ้าสักระยะหนึ่ง แท้จริงเจ้าเป็นพวกแห่งไฟนรก

ผู้ที่เขาเป็นผู้ภักดีในยามค่ำคืน ในสภาพของผู้สุญูด และผู้ยืนละหมาดโดยที่เขาหวั่นเกรงต่อโลกอาคิเราะฮ์ และหวังความเมตตาของพระเจ้าของเขา (จะเหมือนกับผู้ที่ตั้งภาคีต่ออัลลอฮ์กระนั้นหรือ?) จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) บรรดาผู้รู้และบรรดาผู้ไม่รู้จะเท่าเทียมกันหรือ? แท้จริงบรรดาผู้มีสติปัญญาเท่านั้นที่จะใคร่ครวญ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) โอ้ปวงบ่าวผู้ศรัทธาทั้งหลาย! จงยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด สำหรับบรรดาผู้ทำความดีในโลกนี้ คือ (จะได้รับการตอบแทน) ที่ดี และแผ่นดินของอัลลอฮ์นั้นกว้างใหญ่ไพศาล แท้จริงบรรดาผู้อดทนนั้น จะได้รับการตอบแทนซึ่งผลกำไรของพวกเขาอย่างสมบูรณ์โดยไม่ต้องคำนวณ

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า “แท้จริงฉันถูกบัญชาให้เคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ ด้วยการเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ใจต่อพระองค์ในการทำอิบาดะฮ์”

"และฉันได้ถูกบัญชาให้เป็นคนแรกที่ยอมจำนนในหมู่ผู้จำนนทั้งหลาย"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แท้จริงฉันกลัวการลงโทษในวันอันยิ่งใหญ่ หากฉันฝ่าฝืนพระผู้อภิบาลของฉัน"

จงกล่าวเถิด "เฉพาะอัลลอฮ์เท่านั้นที่ฉันเคารพภักดี ด้วยการเป็นผู้ที่บริสุทธิ์ใจในการทำอิบาดะฮ์ของฉันต่อพระองค์"

ดังนั้นพวกเจ้าจงเคารพสักการะต่อสิ่งอื่นจากพระองค์ตามที่พวกเจ้าต้องการเถิด จงกล่าวเถิดว่า "แท้จริงบรรดาผู้ที่ขาดทุนที่แท้จริงนั้นคือ บรรดาผู้ที่ทำตัวของพวกเขาเอง และครอบครัวของพวกเขาให้ขาดทุนในวันกิยามะฮ์ พึงรู้เถิดว่านั่นคือ การขาดทุนอย่างชัดแจ้ง"

สำหรับพวกเขานั้นมีชั้นของเปลวไฟนรกคลุมเหนือพวกเขา และเบื้องล่างของพวกเขาก็มีชั้นของเปลวไฟนรกอยู่ด้วย สิ่งนั้นแหละที่อัลลอฮ์ทรงทำให้ปวงบ่าวของพระองค์กลัว โอ้ปวงบ่าวของข้า! จงยำเกรงต่อข้าเถิด

และบรรดาผู้ที่หลีกห่างจากพวกเจว็ด เกรงว่าพวกเขาจะเคารพสักการะมัน และพวกเขาหันกลับมาหาอัลลอฮ์ พวกเขาจะได้รับข่าวดี (ทันทีที่พวกเขาตาย) ดังนั้นจงแจ้งข่าวดีแก่ปวงบ่าวของข้าเถิด

บรรดาผู้สดับฟังพระดำรัสนี้ แล้วปฏิบัติตามสิ่งที่ดีที่สุดของมัน พวกเขาคือบรรดาผู้ที่อัลลอฮ์ทรงนำทาง และพวกเขาคือกลุ่มชนผู้มีสติปัญญาอย่างแท้จริง

ผู้ที่วจนะแห่งการลงโทษสมควรแก่เขาแล้ว (จะรอดพ้น) กระนั้นหรือ? และเจ้าจะช่วยผู้ที่อยู่ในไฟนรกให้รอดพ้นได้หรือ?

แต่บรรดาผู้ยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขา สำหรับพวกเขามีคฤหาสน์มากมาย เหนือคฤหาสน์เหล่านั้นก็มีคฤหาสน์อีกมากมายถูกสร้างไว้ ซึ่งภายใต้นั้นมีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน (มันคือ) สัญญาของอัลลอฮ์ อัลลอฮ์จะไม่ทรงผิดสัญญา

เจ้ามิเห็นหรอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์ทรงหลั่งน้ำลงมาจากฟากฟ้า แล้วทรงให้มันไหลซึมลงไปในแผ่นดินเป็นตาน้ำด้วยน้ำนั้น ทรงให้พืชงอกออกมาหลายสี แล้วมันก็จะเหี่ยวแห้ง ดังนั้น เจ้าจะเห็นมันกลายเป็นสีเหลือง แล้วพระองค์ทรงทำให้มันเป็นเศษเป็นชิ้น แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นข้อเตือนสติแก่ผู้มีสติปัญญาทั้งหลาย

ผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงเปิดทรวงอกของเขาเพื่ออิสลาม ดังนั้น เขาได้อยู่บนแสงสว่างจากพระเจ้าของเขาแล้ว (เขาจะเหมือนกับผู้ที่หัวใจมืดบอดกระนั้นหรือ?) ดังนั้นความวิบัติจงประสบแด่ผู้ที่หัวใจของพวกเขาแข็งกระด้างต่อการรำลึกถึงอัลลอฮ์ ชนเหล่านี้อยู่ในการหลงผิดอันชัดแจ้ง

อัลลอฮ์ได้ทรงประทานคำกล่าวที่ดียิ่งลงมา คือคัมภีร์ที่มีเนื้อหาที่สอดคล้องกันที่จะกล่าวซ้ำกันไปมา (และเมื่อมีการได้ฟังหรือได้อ่าน) ผิวหนังของบรรดาผู้ที่เกรงกลัวพระผู้อภิบาลของพวกเขาจะลุกชันขึ้น แล้วผิวหนังของพวกเขาและหัวใจของพวกเขาจะสงบลงเพื่อการรำลึกถึงอัลลอฮ์ มันคือทางนำของอัลลอฮ์ ซึ่งพระองค์จะทรงนำทางแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทาง ดังนั้นสำหรับเขาก็จะไม่มีผู้ใดเป็นผู้นำทางให้แก่เขา

ดังนั้นผู้ที่ปกป้องใบหน้าของเขาให้พ้นจากการลงโทษอันชั่วช้าในวันกิยามะฮ์ (จะเหมือนกับผู้ที่ปลอดภัยจากการลงโทษกระนั้นหรือ?) และจะมีเสียงกล่าวแก่บรรดาผู้อธรรมว่า "จงลิ้มรสสิ่งที่พวกเจ้าขวนขวายไว้เถิด"

บรรดาหมู่ชนก่อนหน้าพวกเขาได้ปฏิเสธมาแล้ว ดังนั้นการลงโทษได้มีมายังพวกเขา โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกตัว

ดังนั้น อัลลอฮ์ทรงให้พวกเขาลิ้มรสความอัปยศในชีวิตของโลกนี้ และแน่นอนการลงโทษในปรโลกนั้นยิ่งใหญ่กว่า หากพวกเขาได้รู้

และโดยแน่นอน เราได้ยกไว้ในทุกๆ อุทาหรณ์ในอัลกุรอานนี้สำหรับมนุษย์ เพื่อพวกเขาจะได้ใคร่ครวญ และแน่นอน! เราได้นำเสนอคำอุปมาต่างๆ แก่มนุษยชาติในอัลกุรอานนี้ เพื่อที่พวกเขาจะได้รับเป็นข้อเตือนใจ

อัลกุรอานเป็นภาษาอาหรับ ไม่มีการคดเคี้ยวเพื่อพวกเขาจะได้ยำเกรง

อัลลอฮ์ทรงยกอุทาหรณ์ชายคนหนึ่ง (ทาส) เป็นของหุ้นส่วนหลายคน พวกเขาขัดแย้งไม่ลงรอยกัน และชายอีกคนหนึ่งเป็นของชายคนหนึ่งโดยเฉพาะ ทั้งสองนี้จะเป็นอุทาหรณ์ที่เท่าเทียมกันหรือ? มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ แต่ว่าส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

แท้จริงเจ้าจะต้องตาย และแท้จริงพวกเขาก็จะต้องตาย

แล้วแท้จริงพวกเจ้าในวันกิยามะฮ์จะถกเถียงกันต่อหน้าพระผู้อภิบาลของพวกเจ้า

ดังนั้น ผู้ใดเล่าที่จะอธรรมยิ่งไปกว่าผู้กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์และปฏิเสธความจริง (โดยทันที) เมื่อมันได้มายังเขา มิใช่ในนรกดอกหรือที่เป็นที่พำนักสำหรับบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

ส่วนผู้ที่นำมาซึ่งความจริง และเขาได้เชื่อมั่นศรัทธาต่อความจริงนั้น ชนเหล่านี้ พวกเขาคือบรรดาผู้ยำเกรง

สำหรับพวกเขานั้นจะได้สิ่งที่พวกเขาต้องการ ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา นั่นคือการตอบแทนของบรรดาผู้กระทำความดี

เพื่อที่อัลลอฮ์จะทรงลบล้างความชั่วที่พวกเขาได้กระทำไว้ออกจากพวกเขา และจะทรงตอบสนองให้แก่พวกเขาซึ่งการตอบแทนพวกเขาด้วยสิ่งที่ดียิ่งตามที่พวกเขาได้กระทำไว้

อัลลอฮ์มิทรงเป็นผู้เพียงพอแก่บ่าวของพระองค์ดอกหรือ? และพวกเขายังข่มขู่เจ้าให้กลัวด้วยเจว็ดต่างๆ อื่นจากพระองค์ และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทาง ดังนั้นสำหรับเขาก็จะไม่มีผู้ชี้นำทาง

และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงนำทาง ดังนั้นก็ไม่มีผู้ใดทำให้เขาหลงทางได้ อัลลอฮ์มิใช่เป็นผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงลงโทษตอบแทนให้สาสมดอกหรือ?

และแน่นอน! หากเจ้าถามพวกเขาว่า ใครเป็นผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน? แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า "อัลลอฮ์" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "แล้วพวกเจ้ามีความเห็นอย่างไรเกี่ยวกับสิ่งที่พวกเจ้าเคารพภักดีอื่นจากอัลลอฮ์? หากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ที่จะให้เกิดความทุกข์ยากบางอย่างกับฉัน พวกมันสามารถปลดเปลื้องความทุกข์ยากของพระองค์ได้หรือไม่? หรือหากพระองค์ทรงประสงค์ให้ความเมตตาแก่ฉัน พวกมันจะยับยั้งความเมตตาของพระองค์ได้หรือไม่?" จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "อัลลอฮ์เพียงพอสำหรับฉันแล้ว เฉพาะพระองค์เท่านั้นที่บรรดาผู้ไว้วางใจจะมอบหมายให้"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย! จงดำเนินต่อไปอย่างที่พวกเจ้าเป็นอยู่ แท้จริงฉันก็จะดำเนินต่อไปเช่นกัน (ตามที่พระผู้อภิบาลของฉันได้สั่งไว้) แล้วอีกไม่นานพวกเจ้าจะได้รู้

ผู้ใดที่การลงโทษอันอัปยศจะมายังเขา และการลงโทษอันยั่งยืนจะประสบแก่เขา

แท้จริงเราได้ประทานคัมภีร์แก่เจ้าเพื่อมนุษยชาติด้วยสัจธรรม ดังนั้นผู้ใดปฏิบัติตามแนวทางที่ถูกต้องก็จะได้แก่ตัวของเขาเอง และผู้ใดหลงทางเขาก็จะหลงอยู่บนทางที่ผิด และเจ้ามิได้เป็นผู้รับผิดชอบต่อพวกเขา

อัลลอฮ์ทรงปลิดชีวิตในยามตายของมัน และมัน (ชีวิต) จะยังไม่ตายในยามนอนหลับของมัน พระองค์จะทรงปลิดชีวิตที่พระองค์ทรงกำหนดความตายให้แก่มัน และพระองค์ทรงยืดชีวิตอื่นไปจนถึงเวลาที่ถูกกำหนดไว้ แท้จริงในการนั้น แน่นอนย่อมเป็นสัญญาสำหรับหมู่ชนผู้ใคร่ครวญ

หรือว่าพวกเจ้าได้ยึดเอาบรรดาผู้ไถ่โทษอื่นจากอัลลอฮ์ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ทั้งๆ ที่พวกมันมิได้มีอำนาจใดๆ และพวกมันก็ไม่มีสติปัญญากระนั้นหรือ?

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) การไถ่แทนโทษนั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์โดยสิ้นเชิง อำนาจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นสิทธิ์ของพระองค์ แล้วพวกเจ้าจะถูกนำกลับไปยังพระองค์

และเมื่อ (พระนาม) ของอัลลอฮ์ถูกกล่าวถึงแต่เพียงผู้เดียว หัวใจของบรรดาผู้ไม่ศรัทธาต่อวันอาคิเราะฮ์ก็จะหดหู่ด้วยความรังเกียจ และเมื่อมีการกล่าวถึงชื่อของสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะอื่นนอกจากพระองค์ เมื่อนั้นพวกเขาก็จะมีความสุขทันที

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า "ข้าแต่อัลลอฮ์พระผู้สร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระผู้ทรงรอบรู้ในสิ่งพ้นญาณวิสัย และสิ่งเปิดเผย พระองค์ท่านจะทรงตัดสินระหว่างปวงบ่าวของพระองค์ในสิ่งที่พวกเขาขัดแย้งกันอยู่"

และหากว่าบรรดาผู้อธรรมมีสิ่งที่มีอยู่ในแผ่นดินนี้ทั้งหมด และมีเยี่ยงนั้นอีกด้วย แน่นอน พวกเขาจะขอไถ่ด้วยสิ่งนั้นให้พ้นจากการลงโทษที่ชั่วร้ายในวันกิยามะฮ์ และ (การลงโทษ) จากพระเจ้าเอกองค์อัลลอฮ์ก็ปรากฏแก่พวกเขา ซึ้งการลงโทษที่พวกเขาไม่คาดคิด

และความชั่วทั้งหลายที่พวกเขาได้กระทำไว้ ก็จะปรากฏแก่พวกเขา และสิ่งที่พวกเขาเคยเย้ยหยันไว้ ก็จะสกัดล้อมพวกเขา

ครั้นเมื่อทุกข์ภัยได้ประสบแก่มนุษย์ เขาก็จะวิงวอนขอเรา ต่อมาเมื่อเราได้ประทานความโปรดปรานจากเราแก่เขา เขาก็กล่าวว่า "แท้จริงสิ่งที่ฉันได้รับมานั้นเนื่องจากความรอบรู้ของฉันต่างหาก" แต่ (เขาหารู้ไม่ว่าสิ่งที่พวกเขาได้รับนั้น) มันคือการทดสอบ แต่ว่าส่วนมากของพวกเขาไม่รู้

โดยแน่นอน บรรดาหมู่ชนก่อนหน้าพวกเขาได้กล่าวมันไว้เช่นนี้ ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้นั้น หาได้อำนวยประโยชน์แก่พวกเขาไม่

ฉะนั้นความชั่วทั้งหลายที่เขาได้กระทำไว้ จึงประสบแก่พวกเขา และบรรดาผู้อธรรมจากหมู่ชนเหล่านั้น ในไม่ช้า ความชั่วทั้งหลายที่พวกเขาได้กระทำไว้ก็จะประสบแก่พวกเขาเช่นกัน และพวกเขาไม่สามารถจะหนีรอดพ้นไปได้

พวกเขาไม่รู้ดอกหรือว่า อัลลอฮ์ทรงแผ่ปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงให้คับแคบ แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณมากมายสำหรับหมู่ชนผู้ศรัทธา

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัดว่า อัลลอฮ์ทรงตรัสว่า) "โอ้ ปวงบ่าวของข้า! ผู้ซึ่งละเมิดต่อตนเอง พวกเจ้าอย่าได้หมดหวังต่อความเมตตาของอัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นทรงอภัยความผิดทั้งหมด แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณียิ่งเสมอ

และจงหันสู่พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า และจงยอมจำนนต่อพระองค์ ก่อนที่การลงโทษจะมายังพวกเจ้า แล้วพวกเจ้าจะมิถูกให้การช่วยเหลือ

และจงปฏิบัติตามสิ่งที่ดียิ่งที่ได้ถูกประทานลงมายังพวกเจ้า จากพระเจ้าของพวกเจ้าก่อนที่การลงโทษจะมายังพวกเจ้าโดยฉับพลัน โดยที่พวกเจ้าไม่รู้สึกตัว

มิฉะนั้น ชีวิตหนึ่งจะกล่าวว่า โอ้ความหายนะจงประสบแก่ข้าพระองค์ ที่ข้าพระองค์ทอดทิ้ง (หน้าที่) ที่มีต่ออัลลอฮ์ และข้าพระองค์เคยอยู่ในหมู่ผู้เยาะเย้ยอีกด้วย

หรือมันจะกล่าวว่า หากอัลลอฮ์ทรงนำทางแก่ข้าพระองค์ แน่นอนข้าพระองค์ก็จะอยู่ในหมู่ผู้ยำเกรง

หรือมันจะกล่าวขณะที่เห็นการลงโทษว่า มาตรว่า ข้าพระองค์มีโอกาสกลับ (ไปสู่โลกดุนยา) อีกครั้งหนึ่ง ดังนั้นข้าพระองค์ก็จะได้อยู่ในหมู่ผู้กระทำการดี

(พระองค์ตรัสว่า) เปล่าเลย! แน่นอน สัญญาณทั้งหลายของข้าได้มายังเจ้าแล้ว แต่เจ้าได้ปฏิเสธมัน และเจ้าได้หยิ่งยโส และเจ้าได้อยู่ในหมู่ผู้ปฏิเสธศรัทธา

และวันกิยามะฮ์ เจ้าจะเห็นบรรดาผู้ที่กล่าวเท็จต่ออัลลอฮ์ ใบหน้าของพวกเขาดำคล้ำ ดังนั้น ที่พำนักสำหรับบรรดาผู้หยิ่งยะโสนั้นมิใช่นรกดอกหรือ?

และอัลลอฮ์จะทรงให้บรรดาผู้ยำเกรงรอดพ้น เพราะชัยชนะของพวกเขา (โดยที่) ความชั่วร้ายจะไม่ประสบแก่พวกเขา และพวกเขาจะไม่เศร้าโศกเสียใจ

อัลลอฮ์ คือผู้ทรงสร้างทุกสิ่ง และพระองค์เป็นผู้ทรงดูแลและผู้ทรงพิทักษ์ทุกสิ่ง

ปวงลูกกุญแจแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นสิทธิของพระองค์ และบรรดาผู้ปฏิเสธสัญญาณทั้งหลายของอัลลอฮ์ ชนเหล่านั้น พวกเขาเป็นผู้ขาดทุน

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าใช้ให้ฉันเคารพสักการะสิ่งอื่นจากอัลลอฮ์กระนั้นหรือ? โอ้ปวงบ่าวผู้โฉดเขลาเอ๋ย!

และโดยแน่นอน ได้มีวะห์ยูมายังเจ้า (มุฮัมหมัด) และมายังบรรดานบีก่อนหน้าเจ้า หากเจ้าตั้งภาคี (กับอัลลอฮ์) แน่นอนการงานของเจ้าก็จะไร้ผล และแน่นอนเจ้าจะอยู่ในหมู่ผู้ขาดทุน

แต่ว่าจงเคารพภักดีต่ออัลลอฮ์ และจงอยู่ในหมู่ผู้กตัญญู

และพวกเขามิได้ให้ความยิ่งใหญ่แด่อัลลอฮ์อันพึงมีต่อพระองค์อย่างแท้จริง และแผ่นดินนี้ทั้งหมดเป็นเพียงกำพระหัตถ์หนึ่งของพระองค์ในวันกิยามะฮ์ และชั้นฟ้าทั้งหลายจะม้วนกลิ้งด้วยพระหัตถ์ขวาของพระองค์ มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระองค์ และพระองค์ทรงสูงส่งเหนือจากสิ่งที่พวกเขาตั้งภาคี

และสังข์ได้ถูกเป่าขึ้น แล้วบรรดาผู้ที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และแผ่นดินจะล้มลงตายเว้นแต่ผู้ที่อัลลอฮ์ทรงประสงค์ แล้วสังข์ได้ถูกเป่าขึ้นอีกครั้งหนึ่ง แล้วพวกเขาก็ลุกขึ้นยืนมองดู

และแผ่นดินจะเป็นประกายด้วยรัศมีแห่งพระเจ้าของมัน และบันทึกจะถูกกางแผ่และบรรดานบี และบรรดาพยานจะถูกนำมาและจะถูกตัดสินระหว่างพวกเขาด้วยความยุติธรรม และพวกเขาจะไม่ถูกอยุติธรรม

และทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนอย่างครบครันตามที่ได้กระทำไว้ และพระองค์ทรงรอบรู้ดียิ่งในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาจะถูกไล่ต้อนสู่นรกเป็นกลุ่มๆ จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาถึงมัน ประตูทั้งหลายของมันจะถูกเปิดออก ผู้เฝ้าประตูของมันจะกล่าวแก่พวกเขาว่า บรรดาเราะซูลจากพวกเจ้ามิได้มายังพวกเจ้าเพื่อสาธยายสัญญาณต่างๆ แห่งพระเจ้าของพวกเจ้าแก่พวกเจ้า และกล่าวเตือนพวกเจ้าถึงการพบในวันนี้ของพวกเจ้าดอกหรือ? พวกเขากล่าวว่า มีแน่นอน แต่ว่าพระประกาศิตแห่งการลงโทษเป็นที่คู่ควรแล้วแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา

จะมีเสียงกล่าวว่า พวกเจ้าจงเข้าประตูนรกเพื่ออยู่ในนั้นตลอดกาล ฉะนั้น ที่พำนักของพวกหยิ่งผยองมันช่างชั่วช้ายิ่ง

และบรรดาผู้ยำเกรงพระผู้อภิบาลของพวกเขาจะถูกนำสู่สวนสวรรค์เป็นกลุ่มๆ จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาถึงมัน และประตูทั้งหลายของมันจะถูกเปิดออก ผู้เฝ้าประตูสวรรค์จะกล่าวแก่พวกเขาว่า ความศานติจงมีแด่พวกเจ้า พวกเจ้าเป็นผู้บริสุทธิ์ ดังนั้น จงเข้าไปในสวรรค์เป็นผู้พำนักอยู่ในนั้นตลอดกาล

และพวกเขากล่าวว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงทำให้สัญญาของพระองค์เป็นจริงกับพวกเรา และทรงให้พวกเราได้สืบทอดแผ่นดิน เพื่อให้พวกเราอาศัยเป็นที่พำนัก ณ ที่แห่งใดที่เราต้องการในสวรรค์" ดังนั้น รางวัลการตอบแทนของบรรดาผู้กระทำความดีนั้น ช่างดียิ่งนัก

และเจ้าจะเห็นมลาอิกะฮ์ล้อมรอบบัลลังก์ ทำการแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผู้อภิบาลของพวกเขา และ (เรื่องต่างๆ) ระหว่างพวกเขาจะถูกพิพากษาด้วยความยุติธรรม และจะมีเสียงกล่าวว่า "มวลการสรรเสริญเป็นของอัลลอฮ์ พระเจ้าแห่งสากลโลก"

ฮา มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

การประทานลงมาแห่งคัมภีร์จากอัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงรอบรู้

ผู้ทรงอภัยในบาป และผู้ทรงรับการขอลุแก่โทษ ผู้ทรงเข้มงวดในการลงโทษ ผู้ทรงเต็มเปี่ยมไปด้วยความโปรดปราน ไม่มีพระเจ้าอื่นใด (ที่ถูกกราบไหว้โดยเที่ยงแท้) นอกจากพระองค์ ยังพระองค์คือการกลับไป

ไม่มีผู้ใดจะโต้เถียงในโองการทั้งหลายของอัลลอฮ์ (อัลกุรอาน) นอกจากบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้น อย่าให้การวางมาดของพวกเขาในหัวเมืองต่างๆ เป็นที่หลอกลวงแก่เจ้า

(เพราะ) ก่อนหน้าพวกเขานั้น หมู่ชนของนูห์ และพลพรรคต่างๆ หลังจากพวกเขาได้กล่าวเท็จมาก่อนแล้ว และทุกๆ ประชาชาติได้ตั้งใจที่จะทำลายล้างเราะซูลของพวกเขาและโต้เถียงด้วยหลักฐานเท็จเพื่อที่จะลบล้างความจริงให้สูญสิ้นไป ดังนั้นข้าจึงได้เอาโทษพวกเขา แล้วเป็นอย่างไรบ้างการลงโทษของข้า

และเช่นนั้นแหละ ประกาศิตแห่งพระผู้อภิบาลของเจ้าได้เป็นที่สมจริงแก่บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาว่าพวกเขาเป็นชาวนรก

บรรดาผู้แบกบัลลังก์ และผู้ที่อยู่รอบๆ บัลลังก์ ต่างก็แซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระผูัอภิบาลของพวกเขา และศรัทธาต่อพระองค์ และขออภัยโทษให้แก่บรรดาผู้ศรัทธา ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์ทรงแผ่ความเมตตาและความรอบรู้ไปทั่วทุกสิ่ง ขอพระองค์ทรงโปรดอภัยแก่บรรดาผู้ขอลุแก่โทษ และปฏิบัติตามแนวทางของพระองค์ และทรงคุ้มครองพวกเขาให้พ้นจากการลงโทษแห่งไฟนรก

ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา และขอพระองค์ทรงโปรดให้พวกเขาได้เข้าในสวนสวรรค์หลากหลายอันสถาพร ซึ่งพระองค์ได้ทรงสัญญาแก่พวกเขาพร้อมทั้งผู้กระทำการดีจากบรรพบุรุษของพวกเขา และคู่ครองของพวกเขาและลูกหลานของพวกเขา แท้จริงพระองค์เท่านั้นเป็นผู้ทรงมีอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

และขอพระองค์ทรงคุ้มครองพวกเขาให้พ้นจากความชั่วทั้งหลาย และผู้ใดที่พระองค์ทรงคุ้มครองให้พ้นจากความชั่วทั้งหลายในวันนั้น ดังนั้นแน่นอนพระองค์ทรงเมตตาแก่เขา และนั่นคือ ความสำเร็จอันใหญ่หลวง

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นจะมีเสียงตะโกนบอกว่า การเกลียดชังของอัลลอฮ์นั้นยิ่งใหญ่กว่าการเกลียดชังของพวกเจ้าต่อตัวของพวกเจ้าเอง เมื่อพวกเจ้าถูกเรียกร้องสู่การศรัทธา แล้วพวกเจ้าก็ได้ปฏิเสธศรัทธา

พวกเขากล่าวว่า ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา พระองค์ได้ทรงทำให้เราตายสองครั้ง และพระองค์ได้ทรงทำให้เรามีชีวิตสองครั้ง ดังนั้นเราขอสารภาพต่อความผิดทั้งหลายของเรา ดังนั้นจะมีหนทางสู่ทางออก (แก่เรา) ไหม?

นั่นก็เพราะว่า แท้จริงเมื่ออัลลอฮ์พระองค์เดียวถูกวิงวอนขึ้น พวกเจ้าก็ปฏิเสธศรัทธา และเมื่อหากให้มีการตั้งภาคีกับพระองค์ พวกเจ้าก็ศรัทธา ดังนั้น การตัดสินชี้ขาดเป็นสิทธิของอัลลอฮ์ ผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

พระองค์นั้นเป็นผู้แสดงให้เห็นถึงสัญญาณทั้งหลายของพระองค์แก่พวกเจ้า และได้ทรงประทานปัจจัยยังชีพลงมาจากฟากฟ้าแก่พวกเจ้า และจะไม่มีผู้ใดใคร่ครวญ นอกจากผู้สำนึกตัว

ดังนั้นจงวิงวอนขอต่ออัลลอฮ์ โดยเป็นผู้มีความบริสุทธิ์ใจในศาสนาต่อพระองค์ แม้ว่าพวกปฏิเสธศรัทธาจะเกลียดชังก็ตาม

พระองค์ทรงมียศศักดิ์อันสูงส่ง ทรงเป็นเจ้าแห่งบัลลังก์ ทรงส่งวะห์ยูตามพระบัญชาของพระองค์แก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์จากปวงบ่าวของพระองค์ เพื่อเตือนให้รำลึกถึงวันแห่งการพบปะ

วันที่พวกเขาจะปรากฏตัวออกมา ไม่มีสิ่งใดเกี่ยวกับพวกเขาที่จะปิดบังต่อหน้าอัลลอฮ์ได้ อำนาจในวันนี้เป็นของผู้ใดเล่า แน่นอนมันเป็นของอัลลอฮ์ ผู้ทรงเอกะ ผู้ทรงพิชิตโดยเด็ดขาด

วันนี้ทุกชีวิตจะได้รับการตอบแทนตามที่ได้ขวนขวายไว้ ไม่มีการอธรรมในวันนี้ แท้จริงอัลลอฮ์เป็นผู้ทรงฉับพลันในการสอบสวน

และจงตักเตือนพวกเขาเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ให้รู้ถึงวันที่ใกล้เข้ามา (วันกิยามะฮ์) ซึ่งหัวใจจะจุกอยู่ในลำคอซึ่งเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม ไม่มีมิตรที่สนิทสนมสำหรับบรรดาผู้อธรรม และจะไม่พบผู้ช่วยเหลือที่ได้รับการตอบรับ (ความช่วยเหลือจากเขาได้)

พระองค์ทรงรอบรู้การทรยศของดวงตา และสิ่งที่ทรวงอกปกปิดอยู่

และอัลลอฮ์ทรงตัดสินด้วยความยุติธรรม และบรรดาผู้ที่วิงวอนขออื่นจากพระองค์นั้น พวกมันไม่อาจจะตัดสินใดๆ ได้ แท้จริงอัลลอฮ์ พระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

พวกเขามิได้ท่องเที่ยวไปตามแผ่นดินดอกหรือ แล้วพิจารณาดูว่าบั้นปลายของประชาชาติในยุคก่อนหน้าพวกเขาเป็นเช่นใด เขาเหล่านั้นมีพลังที่เข้มแข็งกว่าพวกเขา และได้ทิ้งร่องรอยไว้มากมาย แล้วอัลลอฮ์ ก็ได้ทรงลงโทษพวกเขาด้วยความผิดของพวกเขา และไม่มีผู้ใดจะช่วยปกป้องพวกเขาให้พ้นจากอัลลอฮ์ได้

นั่นก็เพราะว่าเมื่อบรรดาเราะซูลของพวกเขาได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยหลักฐานมากมายอันชัดแจ้ง พวกเขาก็ได้ปฏิเสธศรัทธา ดังนั้นอัลลอฮ์จึงทรงลงโทษพวกเขา แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงรุนแรงในการลงโทษ

และโดยแน่นอน เราได้ส่งมูซาพร้อมด้วยสัญญาณต่างๆ ของเราและหลักฐานอันชัดแจ้ง

ไปยังฟิรเอาน์ ฮามาน และกอรูน แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า (มูซาเป็น) มายากร นักโกหกตัวฉกาจ

ครั้นเมื่อมูซาได้มายังพวกเขาด้วยสัจธรรมจากเรา พวกเขากล่าวว่า จงฆ่าลูกชายของบรรดาผู้ศรัทธาร่วมกับเขา และไว้ชีวิตผู้หญิงของพวกเขา แต่แผนการของพวกปฏิเสธศรัทธานั้นมิใช่อื่นใด นอกจากการล้มเหลว

และฟิรเอาน์กล่าวว่า จงปล่อยฉัน ฉันจะฆ่ามูซา และให้เขาร้องเรียกพระผู้อภิบาลของเขา แท้จริงฉันเกรงว่าเขาจะมาเปลี่ยนศาสนาของพวกเจ้า หรือจะก่อการร้ายให้เกิดขึ้นในแผ่นดิน

และมูซากล่าวว่า แท้จริงฉันขอความคุ้มครองต่อพระผูัอภิบาลของฉันและพระผูัอภิบาลของพวกเจ้า ให้พ้นจากผู้หยิ่งผยองทุกคนที่ไม่ศรัทธาต่อวันแห่งการชำระ

และชายผู้ศรัทธาคนหนึ่งจากพวกพ้องของฟิรเอาน์ ซึ่งปกปิดการศรัทธาของเขากล่าวว่า พวกเจ้าจะฆ่าชายคนหนึ่ง ที่เขากล่าวว่า พระผู้อภิบาลของฉันคืออัลลอฮ์กระนั้นหรือ? และแน่นอนเขาได้นำหลักฐานทั้งหลายอันชัดแจ้ง มาจากพระผู้อภิบาลของพวกเจ้ามายังพวกเจ้า และหากว่าเขาเป็นคนโกหก การโกหกของเขาก็ตกหนักบนเขาเอง และหากว่าเขาเป็นคนพูดจริง ส่วนหนึ่งจากที่เขาได้สัญญาไว้กับพวกเจ้าก็จะประสบแก่พวกเจ้า แท้จริงอัลลอฮ์จะไม่นำทางแก่ผู้ที่เป็นผู้ละเมิด นักโกหกตัวฉกาจ

โอ้ หมู่ชนของฉันเอ๋ย วันนี้อำนาจการปกครองเป็นของพวกเจ้า พวกเจ้ามีอำนาจในแผ่นดินนี้ (อียิปต์) แล้วใครเล่าจะช่วยเหลือเราจากการลงโทษของอัลลอฮ์ หากมันได้เกิดขึ้นกับพวกเรา? ฟิรเอาน์ กล่าวว่า "ฉันมิได้ชี้นำพวกเจ้า เว้นแต่สิ่งที่ฉันเห็นว่ามันถูกต้องเท่านั้น และฉันมิได้ชี้แนะทางแก่พวกเจ้า นอกจากทางที่เป็นสัจธรรมเท่านั้น"

และชายผู้ศรัทธากล่าวอีกว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย แท้จริงฉันกลัวแทนพวกเจ้าเยี่ยงวันแห่งการลงโทษของกลุ่มชนต่างๆ ในอดีต

เยี่ยงกับเคราะห์กรรมของหมู่ชนของนูห์ และอ๊าด และษะมูด และกับหมู่ชนหลังจากพวกเขา และอัลลอฮ์มิทรงประสงค์การอธรรมใดๆ แก่ปวงบ่าว

และโอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย ฉันกลัวแทนพวกเจ้า เยี่ยงวันแห่งการร้องเรียกหาซึ่งกันและกัน

วันที่พวกเจ้าหันหลังหนีกลับ ไม่มีผู้ใดจะช่วยปกป้องพวกเจ้าให้พ้นจากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้ และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทางแล้ว ก็จะไม่มีผู้นำทางให้แก่เขา

และโดยแน่นอน แต่ก่อนนี้ยูซุฟ ได้มายังพวกเจ้าพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้ง แต่พวกเจ้าก็ยังคงอยู่ในการสงสัยในสิ่งที่เขาได้นำมายังพวกเจ้า จนกระทั่งเมื่อเขาได้ตายไปแล้ว พวกเจ้าก็กล่าวว่า "อัลลอฮ์จะไม่ทรงตั้งเราะซูลคนใดอีกแล้วหลังจากเขา" เช่นนั้นแหละ อัลลอฮ์ทำให้ผู้ที่ฝ่าฝืนและช่างสงสัยหลงทาง

บรรดาผู้โต้เถียงในสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮ์โดยไม่มีหลักฐานอันใดมายังพวกเขา เป็นที่น่าเกลียดชังยิ่ง ณ ที่อัลลอฮ์ และ ณ ที่บรรดาผู้ศรัทธา เช่นนั้นแหละอัลลอฮ์ทรงประทับตราบนทุกๆ หัวใจของผู้จองหองหยิ่งยโส

และฟิรเอาน์กล่าวว่า "โอ้ฮามานเอ๋ย จงสร้างหอสูงให้ฉันเพื่อฉันจะได้บรรลุถึงทางที่จะขึ้นไป"

ทางที่จะขึ้นไปสู่ชั้นฟ้าทั้งหลาย เพื่อฉันจะได้เห็นพระเจ้าของมูซา และแท้จริงฉันคิดอย่างแน่ใจแล้วว่าเขาเป็นคนโกหก เช่นนั้นแหละ การงานที่ชั่วช้าของเขาได้ถูกทำให้เพริศแพร้วแก่ฟิรเอาน์ และเขาถูกปิดกั้นจากแนวทาง (ของอัลลอฮ์) และแผนการของฟิรเอาน์นั้นมิใช่อื่น นอกจากอยู่ในความพินาศ

และผู้ศรัทธากล่าวว่า โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย จงปฏิบัติตามฉัน ฉันจะนำทางแก่พวกเจ้าสู่ทางแห่งสัจธรรม

โอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย แท้จริงชีวิตแห่งโลกดุนยานี้ เป็นเพียงแค่ความเพลิดเพลินเท่านั้น และแท้จริงปรโลกนั้นมันเป็นที่อยู่อันมั่นคง

ผู้ใดกระทำความชั่ว ดังนั้นเขาจะไม่ได้รับการตอบแทน เว้นแต่ความชั่วเช่นเดียวกัน และผู้ใดกระทำความดีไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิง โดยที่เขาเป็นผู้ศรัทธา ดังนั้นพวกเขาจะได้เข้าสวรรค์ ซึ่งพวกเขาได้รับปัจจัยยังชีพในสวรรค์นั้นโดยปราศจากการคำนวณ

และโอ้หมู่ชนของฉันเอ๋ย อย่างไรกันนี่ที่ฉันเชิญชวนพวกเจ้าไปสู่การรอดพ้น แต่พวกเจ้าเชิญชวนฉันไปสู่ไฟนรก

พวกเจ้าเชิญชวนฉันเพื่อให้ฉันปฏิเสธศรัทธาต่ออัลลอฮ์ และให้ฉันตั้งภาคีต่อพระองค์ โดยที่ฉันไม่รู้มาก่อนเลยในเรื่องนั้น และฉันได้เชิญชวนพวกเจ้าสู่ (การศรัทธาต่อพระองค์) ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงอภัยยิ่ง

ไม่ต้องสงสัยเลยว่า แท้จริงสิ่งที่พวกเจ้าเชิญชวนฉันสักการะนั้น มันไม่สามารถตอบรับการวิงวอนทั้งในโลกนี้และในปรโลก และแท้จริง การกลับของเรานั้นไปสู่อัลลอฮ์ และแท้จริงบรรดาผู้ฝ่าฝืนนั้น พวกเขาเป็นชาวนรก

ดังนั้น ต่อไป พวกเจ้าจะต้องระลึกถึงสิ่งที่ฉันได้กล่าวแก่พวกเจ้า และฉันมอบภารกิจของฉันแด่อัลลอฮ์ แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงเห็นปวงบ่าว

แล้วอัลลอฮ์ได้ทรงคุ้มครองเขาให้พ้นจากความชั่วทั้งหลายที่พวกเขาวางแผนไว้ และความชั่วช้าแห่งโทษทัณฑ์นั้นได้สกัดล้อมบริวารของฟิรเอาน์

ไฟนรก ซึ่งพวกเขาจะถูกนำมาเผชิญต่อหน้ามัน (ขณะที่พวกเขาอยู่ในโลกบัรซัค) ทั้งยามเช้าและยามเย็น และเมื่อวันกิยามะฮ์เกิดขึ้น (มีคำสั่งแก่มลาอิกะฮ์ว่า) "จงนำบริวารของฟิรเอาน์ไปสู่การลงโทษอันสาหัสยิ่ง"

และจงรำลึกถึงขณะที่พวกเขาโต้เถียงกันในนรก พวกอ่อนแอจะกล่าวแก่พวกโอหังว่า "แท้จริงพวกเราเป็นผู้ตามพวกเจ้า ดังนั้น พวกเจ้าจะช่วยพวกเราให้พ้นจากการลงโทษสักส่วนหนึ่งของไฟนรกนี้ได้ไหม?!"

บรรดาผู้โอหัง (ผู้นำ) กล่าวว่า "แท้จริงแล้วเราทุกคนอยู่ในนรก แท้จริงอัลลอฮ์ทรงตัดสินระหว่างปวงบ่าวของพระองค์แล้ว"

และบรรดาผู้อยู่ในนรก กล่าวแก่ผู้เฝ้านรกว่า "โปรดช่วยวิงวอนขอต่อพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าให้ทรงลดหย่อนการลงโทษแก่เราสักวันหนึ่งเถิด"

จากนั้น (ผู้คุมนรก) ได้กล่าวว่า "บรรดาเราะซูลมิได้มาหาพวกท่านพร้อมด้วยหลักฐานอันชัดแจ้งหรอกหรือ?" พวกเขาตอบว่า "ใช่ พวกเขามาแล้ว" (ผู้คุมนรก) กล่าวว่า "ดังนั้นพวกเจ้าจงวิงวอนขอด้วยตัวของพวกเจ้าเองเถิด" และคำวิงวอนของผู้ปฏิเสธศรัทธานั้นไร้ประโยชน์

แท้จริงเราจะช่วยบรรดาเราะซูลของเราและบรรดาผู้ศรัทธาในชีวิตแห่งโลกนี้และในวันที่ปวงพยานจะปรากฏ

วันซึ่งการแก้ตัวของพวกเขาจะไม่อำนวยผลแก่บรรดาผู้อธรรม และสำหรับพวกเขาคือการสาปแช่ง และสำหรับพวกเขาจะมีที่พำนักอันชั่วช้า

และโดยแน่นอนเราได้ประทานทางนำแก่มูซา และเราได้ให้วงศ์วานของอิสรออีลรับมรดก คือคัมภีร์

เพื่อเป็นทางนำและเป็นการเตือนรำลึกแก่บรรดาผู้มีสติปัญญา

ดังนั้น เจ้าจงอดทนเพราะแท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นความจริง และจงขออภัยโทษต่อความผิดของเจ้า และจงแซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญพระเจ้าของเจ้าทั้งยามเย็นและยามเช้า

แท้จริงบรรดาผู้โต้แย้งในเรื่องโองการของอัลลอฮ์โดยปราศจากหลักฐานอันใดที่มายังพวกเขา ไม่มีอะไรในทรวงอกของพวกเขานอกจาก (ความปรารถนา) การจะเป็นใหญ่ ซึ่งพวกเขาไม่สามารถบรรลุได้ ดังนั้นจงขอความคุ้มครองจากอัลลอฮ์ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

แน่นอน การสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นใหญ่ยิ่งกว่า การสร้างมนุษย์ แต่ว่าส่วนมากของมนุษย์ไม่รู้

และคนตาบอดกับคนตาดีนั้นย่อมไม่เท่าเทียมกัน และบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายกับพวกกระทำการชั่วก็ไม่เท่าเทียมเช่นกัน เพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่พวกเจ้าจะใคร่ครวญ

แท้จริง วันอวสานนั้นจะมีมาอย่างแน่นอน ไม่มีข้อสงสัยอันใดในนั้น แต่ว่าส่วนมากของมนุษย์ไม่เชื่อ

และพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าตรัสว่า "จงวิงวอนต่อข้าเถิด ข้าจะตอบรับแก่พวกเจ้า แท้จริงบรรดาผู้หยิ่งผยองที่ไม่เคารพสักการะข้า จะต้องตกนรกอย่างอัปยศ"

อัลลอฮ์ผู้ทรงทำกลางคืนสำหรับพวกเจ้า เพื่อพวกเจ้าจะได้สงบในเวลาของมัน และกลางวันเพื่อจะได้มองเห็น แท้จริงอัลลอฮ์ทรงโปรดปรานยิ่งแก่มวลมนุษย์ แต่ส่วนมากของมนุษย์นั้นไม่ขอบคุณ

นั่นคืออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้าผู้ทรงสร้างทุกสิ่ง ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากพระองค์ แล้วพวกเจ้าถูกหันเห (จากการเคารพสักการะพระองค์สู่การเคารพสักการะสิ่งอื่น) ได้อย่างไร?

เช่นนั้นแหละ บรรดาผู้ที่ปฏิเสธต่อสัญญาณทั้งหลายของอัลลอฮ์ถูกทำให้หันเห (จากสัจธรรม)

อัลลอฮ์คือผู้ทรงทำให้แผ่นดินนี้เป็นที่พำนักแก่พวกเจ้า และชั้นฟ้าเป็นเพดานมั่นคง และทรงทำให้พวกเจ้าเป็นรูปร่าง และทรงทำให้รูปร่างของพวกเจ้าสวยงาม และทรงประทานปัจจัยยังชีพจากสิ่งที่ดีทั้งหลายแก่พวกเจ้า นั่นคืออัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลของพวกเจ้า ดังนั้นอัลลอฮ์พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลกทรงจำเริญยิ่ง

พระองค์คือผู้ทรงมีชีวิตนิรันดร์ ไม่มีพระเจ้าอื่นใด (ที่ควรค่าแก่การเคารพโดยเที่ยงแท้) นอกจากพระองค์ ดังนั้นจงวิงวอนขอต่อพระองค์โดยเป็นผู้มีความบริสุทธิ์ใจในศาสนาของพระองค์ มวลการสรรเสริญนั้นเป็นของอัลลอฮ์ พระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "แท้จริงฉันถูกห้ามมิให้เคารพภักดีต่อทุกสิ่งที่พวกเจ้าวิงวอนขออื่นจากอัลลอฮ์ เมื่อหลักฐานทั้งหลายอันชัดแจ้งจากพระผู้อภิบาลของฉันได้มีมายังฉันแล้ว และฉันถูกบัญชาให้จำนนต่อพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

พระองค์คือผู้ทรงสร้างพวกเจ้าจากฝุ่นดิน จากนั้นจากเชื้ออสุจิ แล้วจากก้อนเลือด จากนั้นทรงให้พวกเจ้าคลอดออกมาเป็นทารก จากนั้นเพื่อให้พวกเจ้าได้บรรลุสู่วัยฉกรรจ์ของพวกเจ้า แล้วเพื่อพวกเจ้าจะได้เป็นคนชรา และในหมู่พวกเจ้ามีผู้เสียชีวิตในวัยหนุ่ม และเพื่อให้พวกเจ้าจะได้บรรลุสู่วัยที่ถูกกำหนดไว้ และเพื่อพวกเจ้าจะได้ใช้สติปัญญาใคร่ครวญ

พระองค์คือผู้ทรงให้เป็นและทรงให้ตาย ดังนั้นเมื่อพระองค์ทรงกำหนดกิจการใดๆ พระองค์ก็จะกล่าวแก่มันว่า จงเป็น แล้วมันก็จะเป็นขึ้นมา

เจ้าไม่เห็นหรอกหรือว่า บรรดาผู้ที่โต้เถียงในบรรดาโองการของอัลลอฮ์ (อัลกุรอาน) พวกเขาถูกให้หันเหออกไปอย่างไร?

บรรดาผู้ที่ปฎิเสธต่อคัมภีร์ และต่อสิ่งที่เราได้ส่งมาพร้อมกับรรดาเราะซูลของเรา แล้วอีกไม่นาน พวกเขาก็จะได้รู้

เมื่อตรวนได้คล้องที่คอพวกเขา และโซ่ตรวนถูกลากไป

ในน้ำเดือดพล่าน แล้วในไฟนรกพวกเขาจะถูกเผาไหม้

หลังจากนั้น จะมีเสียงกล่าวแก่พวกเขาว่า ไหนเล่า (บรรดาเจว็ด) ที่พวกเจ้าตั้งภาคี

อื่นจากอัลลอฮ์ พวกเขากล่าวว่ามันได้หลงหายไปจากพวกเราแล้ว แต่ว่าพวกเรามิได้วิงวอนขอต่อสิ่งใดก่อนหน้านี้หรอก เช่นนั้นแหละอัลลอฮ์ทรงให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาหลงทาง

นั่นก็เพราะว่า พวกเจ้าหลงระเริงในแผ่นดิน โดยไม่เป็นธรรม และเพราะว่าพวกเจ้าอวดดี

(มีการกล่าวแก่พวกเขาว่า) "จงเข้าไปที่ประตูนรก แล้วพวกเจ้าจะอยู่ในนั้นตลอดกาล นั่นเป็นที่ที่เลวร้ายที่สุดสำหรับคนเย่อหยิ่ง"

ดังนั้นจงอดทนเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงสัญญาของอัลลอฮ์นั้นเป็นจริง บางทีเราจะให้เจ้าได้เห็นบางสิ่งที่ได้สัญญาแก่พวกเขา หรือเราจะทำให้เจ้าตายเสียก่อน ดังนั้นพวกเขาจะถูกกลับไปยังเรา

และโดยแน่นอน เราได้ส่งบรรดาเราะซูลมาก่อนหน้าเจ้า บางคนในหมู่พวกเขามีผู้ที่เราบอกเล่าแก่เจ้า และบางคนในหมู่พวกเขามีผู้ที่เรามิได้บอกเล่าแก่เจ้า และไม่บังควรแก่เราะซูลที่จะนำสัญญาณใดๆ มา เว้นแต่ด้วยอนุมัติของอัลลอฮ์ ดังนั้นเมื่อพระบัญชาของอัลลอฮ์มาถึง เรื่องนั้นก็จะถูกตัดสินด้วยความยุติธรรม และขณะนั้นบรรดาผู้กล่าวเท็จก็จะขาดทุนอย่างย่อยยับ

อัลลอฮ์คือผู้ทรงทำปศุสัตว์บางชนิดให้พวกเจ้าเพื่อใช้เป็นพาหนะ และบางชนิดเพื่อให้พวกเจ้าใช้กิน

และสำหรับพวกเจ้ามีประโยชน์อื่นๆ มากมายในนั้น (ปศุสัตว์) และเพื่อให้พวกเจ้าบรรลุความต้องการที่เก็บไว้ในใจของพวกเจ้า (โดยการ) บรรทุกบนหลังมันและบรรทุกบนเรือ

และพระองค์ได้ทรงให้พวกเจ้าเห็นสัญญาณต่างๆ ของพระองค์ ดังนั้น ด้วยสัญญาณต่างๆ ของอัลลอฮ์อันใดเล่าที่พวกเจ้าปฏิเสธ

พวกเขามิได้ท่องเที่ยวไปตามแผ่นดินหรอกหรือ แล้วพิจารณาดูว่า บั้นปลายของประชาชาติในยุคก่อนหน้าพวกเขาเป็นเช่นใด เขาเหล่านั้นมีจำนวนมากกว่าพวกเขา และมีพลังเข้มแข็งว่า และได้ทิ้งร่องรอยไว้มากมายในแผ่นดิน ดังนั้นสิ่งที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้นั้น หาได้อำนวยประโยชน์แก่พวกเขาไม่

ดังนั้นเมื่อบรรดาเราะซูลของพวกเขาได้มายังพวกเขาพร้อมด้วยหลักฐานต่างๆ อันชัดแจ้ง พวกเขาพอใจกับความรู้ (ทางด้านวัตถุ) ที่มีอยู่กับพวกเขา และสิ่งที่พวกเขาเยาะเย้ยก็สกัดล้อมพวกเขา (คือจนมุม)

ครั้นเมื่อพวกเขาได้เห็นการลงโทษอย่างหนักของเรา พวกเขาก็กล่าวว่า เราศรัทธาต่ออัลลอฮ์องค์เดียว และเราปฏิเสธศรัทธาต่อสิ่งที่เราเคยตั้งภาคีต่อพระองค์

ดังนั้นการศรัทธาของพวกเขาเมื่อได้เห็นการลงโทษของเราก็ไม่อำนวยประโยชน์ใด ๆ แก่พวกเขา นี่คือกฎกำหนดของอัลลอฮ์ที่ได้มีมาแต่ในอดีตในปวงบ่าวของพระองค์ และขณะนั้นบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาก็ได้ขาดทุนอย่างย่อยยับ

ฮา มีม [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

(อัลกุรอานนี้) เป็นการประทานลงมาจากพระผู้ทรงเมตตายิ่ง ผู้ทรงกรุณาปรานีเสมอ

คัมภีร์ซึ่งโองการทั้งหลายของมันถูกจำแนกอย่างแจ่มแจ้ง เป็นอัลกุรอานภาษาอาหรับสำหรับหมู่ชนผู้มีความรู้

เป็นการแจ้งข่าวดีและเป็นการตักเตือน แต่ส่วนมากของพวกเขาผินหลังให้ ดังนั้นพวกเขาจึงไม่ได้ยิน

และพวกเขากล่าวว่า "หัวใจของเราอยู่ในที่ปิดกั้นเป็นชั้น ๆ (จึงไม่สามารถเข้าใจ) จากสิ่งที่พวกเจ้าเชิญชวนเราสู่สิ่งนั้น และในหูของเรามีการหนวก และมีสิ่งกีดขวางระหว่างเรากับเจ้า ดังนั้น จงดำเนินต่อไป (ตามทางของพวกเจ้า) แท้จริงเราก็จะดำเนินต่อไป (ตามทางของเรา)!"

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) แท้จริงฉันก็คือสามัญชนเยี่ยงพวกเจ้า แต่ได้มีวะห์ยูแก่ฉันว่า พระเจ้าของพวกเจ้านั้นคือพระเจ้าองค์เดียว ดังนั้นจงมุ่งตรงสู่พระองค์เถิด และจงขออภัยต่อพระองค์และความวิบัติจงมีแด่บรรดาผู้ตั้งภาคี

บรรดาผู้ที่ไม่จ่ายซะกาต และพวกเขาคือพวกปฏิเสธศรัทธาต่อวันปรโลก

แท้จริงบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีทั้งหลายนั้น พวกเขาจะได้รับการตอบแทนอย่างไม่สิ้นสุด

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) พวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาต่อพระผู้สร้างแผ่นดินเพียงในสองวัน และพวกเจ้าตั้งภาคีคู่เคียงกับพระองค์กระนั้นหรือ? นั่นคือพระผู้อภิบาลแห่งสากลโลก

และใน (แผ่นดิน) นั้นพระองค์ทรงทำให้เทือกเขาตั้งมั่นอยู่บนมัน และทรงให้มีความจำเริญในนั้น และทรงกำหนดปัจจัยยังชีพของมันให้มีขึ้นในนั้นในระยะเวลาสี่วัน อย่างเท่าเทียมกันแก่บรรดาผู้ไต่ถาม

หลังจากนั้นพระองค์ทรงมุ่งสู่ฟากฟ้าขณะที่มันเป็นไอหมอก พระองค์จึงตรัสแก่ชั้นฟ้าและแผ่นดินว่า เจ้าทั้งสองจงมา จะโดยเต็มใจหรือไม่เต็มใจก็ตาม มันทั้งสองกล่าวว่า ข้าพระองค์มาอย่างเต็มใจแล้ว

ดังนั้นพระองค์ทรงสร้างมันสำเร็จเป็นชั้นฟ้าทั้งเจ็ดในระยะเวลา 2 วัน และทรงกำหนดในทุกๆ ชั้นฟ้ามีหน้าที่ของมัน และได้ประดับท้องฟ้าแห่งโลกนี้ด้วยดวงดาวทั้งหลาย และเป็นการป้องกัน (ให้พ้นจากชัยฏอน) นั่นคือการกำหนดแห่งพระผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงรอบรู้

แต่ถ้าพวกเขาผินหลังให้ ก็จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ว่า ฉันขอเตือนพวกเจ้า (ให้ระลึก) ถึงความหายนะเยี่ยงความหายนะของพวกอ๊าดและพวกษะมูด

จงรำลึกถึงขณะที่บรรดาเราะซูลได้มายังพวกเขา (เรียกร้องเชิญชวน) จากทางด้านหน้าพวกเขาและจากทางด้านหลังพวกเขา (โดยกล่าว) ว่า พวกเจ้าอย่าได้เคารพภักดีต่อผู้ใดนอกจากอัลลอฮ์ พวกเขากล่าวว่า หากพระเจ้าของเราทรงประสงค์ แน่นอนพระองค์จะต้องส่งมลาอิกะฮ์ลงมา ดังนั้นเราจึงปฏิเสธศรัทธาในสิ่งที่พวกท่านถูกส่งมา

ส่วนพวกอ๊าดนั้น พวกเขาได้หยิ่งผยองในแผ่นดินโดยไม่เป็นธรรม และพวกเขากล่าวว่า ผู้ใดจะมีพลังเข้มแข็งกว่าพวกเรา พวกเขาไม่เห็นดอกหรือว่า แท้จริงอัลลอฮ์ผู้ทรงสร้างพวกเขานั้นทรงพลังเข้มแข็งกว่าพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังคงปฏิเสธสัญญาณต่างๆ ของเรา

ดังนั้นเราได้ส่งลมพายุที่หนาวเหน็บ มีเสียงกึกก้องมายังพวกเขาในหลายวันแห่งความหายนะ เพื่อเราจะให้พวกเขาลิ้มรสการลงโทษอันน่าอัปยศในชีวิตแห่งโลกนี้ และแน่นอนการลงโทษแห่งปรโลกนั้นย่อมอัปยศยิ่งกว่า และพวกเขาจะไม่ได้รับความช่วยเหลือ

และส่วนพวกษะมูดนั้นเราได้ให้ทางนำแก่พวกเขา แต่พวกเขาเลือกความมืดบอดเหนือการอยู่ในทางนำ ดังนั้นความหายนะแห่งการลงโทษที่น่าอดสูก็ได้คร่าพวกเขาตามที่พวกเขาได้ขวนขวายไว้

และเราได้ช่วยบรรดาผู้ศรัทธา และบรรดาผู้ยำเกรงให้รอดพ้น (จากการลงโทษนั้น)

และ (จงเตือนพวกเขาถึง) วันหนึ่งซึ่ง เมื่อเหล่าศัตรูของอัลลอฮ์จะถูกชุมนุมเข้าสู่ไฟนรก และพวกเขาจะถูกจัดเป็นแถวๆ

จนกระทั่งเมื่อพวกเขามาถึงนรก หูของพวกเขา และตาของพวกเขาและผิวหนังของพวกเขาก็จะเป็นพยานคัดค้านพวกเขาตามที่พวกเขาได้กระทำไว้

และพวกเขากล่าวแก่ผิวหนังของพวกเขาว่า "ทำไมเจ้าจึงเป็นพยานกล่าวโทษพวกเรา?" พวกมันกล่าวว่า "อัลลอฮ์ทรงทำให้เราพูด ผู้ทรงทำให้ทุกสิ่งพูดได้ และพระองค์คือผู้ทรงสร้างพวกเจ้าครั้งแรก และพวกเจ้าจะถูกนำกลับไปหาพระองค์"

และพวกเจ้าไม่เคยที่จะปิดบัง (ซ่อนตัวขณะทำบาปเพื่อจะได้ปกปิด) จากการได้ยินของพวกเจ้า จากการมองเห็นของพวกเจ้า และจากผิวหนังของพวกเจ้า (เพื่อว่ามันจะได้ไม่เป็นพยานกล่าวโทษพวกเจ้า) แต่พวกเจ้าคิดว่าอัลลอฮ์ไม่ทรงรอบรู้ส่วนมากในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และนั่นแหละการนึกคิดของพวกเจ้า ซึ่งพวกเจ้านึกคิดต่อพระเจ้าของพวกเจ้านั้นเป็นการทำให้พวกเจ้าประสบกับความหายนะ แล้วพวกเจ้าก็กลายเป็นผู้ขาดทุน

แม้ว่าพวกเขาจะอดทน (สำหรับการลงโทษในนรก) นรกก็คือที่พำนักของพวกเขา และหากพวกเขาวิงวอนขอความเมตตา พวกเขาก็จะไม่อยู่ในหมู่ผู้ที่สมควรได้รับความเมตตา

และเราได้กำหนดสหายไว้สำหรับพวกเขา แล้วพวกเขาก็ทำให้สิ่งที่อยู่ด้านหน้าของพวกเขาและสิ่งที่อยู่เบื้องหลังของพวกเขาให้เป็นที่ลุ่มหลงแก่พวกเขา ดังนั้นพระประกาศิต (การลงโทษ) แก่ประชาชาติต่างๆ ของพวกญินและมนุษย์ที่ได้ล่วงลับไปก่อนหน้าพวกเขานั้น ก็เป็นการสาสมแก่พวกเขาแล้ว แท้จริงพวกเขาเป็นผู้ขาดทุน

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้กล่าวว่า พวกเจ้าอย่าฟังอัลกุรอานนี้ แต่จงทำเสียงอึกทึกในขณะนั้น หวังว่าพวกเจ้าจะมีชัยชนะ

แต่โดยแน่นอน เราจะให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาลิ้มรสการลงโทษอย่างแสนสาหัส และแน่นอน เราจะตอบแทนพวกเขาตามความชั่วที่พวกเขาได้กระทำไว้

นั่นคือ การตอบแทนแก่เหล่าศัตรูของอัลลอฮ์ คือ ไฟนรก สำหรับพวกเขาจะพำนักอยู่ในนรกนั้นตลอดกาลเป็นการตอบแทนตามที่พวกเขาปฏิเสธสัญญาณต่างๆ ของเรา

และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธากล่าวว่า "ข้าแต่พระผู้อภิบาลของเรา ได้โปรดให้เราได้เห็นบุคคลทั้งสองที่ทำให้เราหลงทาง จากญินและมนุษย์ด้วยเถิด เราจะเหยียบย่ำมันทั้งสองไว้ใต้เท้าของเรา เพื่อให้พวกเขากลายเป็นคนชั้นต่ำที่สุด"

แท้จริงบรรดาผู้ที่กล่าวว่า "อัลลอฮ์คือพระผู้อภิบาลของเรา" หลังจากนั้นพวกเขาก็ยืนหยัดมั่นคง (อยู่ในแนวทางที่ถูกต้อง) บรรดามลาอิกะฮ์จะลงมาหาพวกเขา (โดยกล่าวแก่พวกเขาว่า) "พวกเจ้าอย่าหวาดกลัวและอย่าเศร้าโศก แต่จงตอบรับข่าวดี คือสวนสวรรค์ซึ่งพวกเจ้าได้ถูกสัญญาไว้"

พวกเราเป็นผู้อารักขาพวกท่านทั้งในการมีชีวิตอยู่ในโลกนี้และปรโลก และสำหรับพวกท่านในสรวงสวรรค์นั้น จะได้สิ่งที่จิตใจของพวกท่านปรารถนา และสำหรับพวกท่านในสรวงสวรรค์นั้นจะได้ในสิ่งที่พวกท่านเรียกร้อง

เป็นการต้อนรับจากพระผู้ทรงอภัยผู้ทรงเมตตาเสมอ”

และผู้ใดเล่าจะมีคำพูดที่ดีเลิศยิ่งไปกว่าผู้เชิญชวนไปสู่อัลลอฮ์ และประกอบความดี และกล่าวว่า แท้จริงฉันเป็นคนหนึ่งในบรรดาผู้นอบน้อม

และความดีและความชั่วนั้นหาเท่าเทียมกันไม่ เจ้าจงขับไล่ (ความชั่ว) ด้วยสิ่งที่มันดีกว่า แล้วเมื่อนั้นผู้ที่ระหว่างเจ้ากับเขาเคยเป็นอริกันก็จะกลับกลายเป็นเยี่ยงมิตรที่สนิทกัน

และไม่มีผู้ใดสามารถบรรลุสิ่งนี้ (คุณสมบัติอันน่ายกย่องนี้) ได้ นอกจากบรรดาผู้ที่มีความอดทน และไม่มีใครสามารถบรรลุสิ่งนี้ได้ นอกจากผู้ที่มีโชคลาภอันใหญ่หลวง

และหากว่าการยุแหย่ใด ๆ จากชัยฏอนมายั่วยุเจ้าเข้า ก็จงขอความคุ้มครองต่ออัลลอฮ์เถิด แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงรอบรู้

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ คือ การมีกลางคืน และกลางวัน และดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ พวกเจ้าอย่าได้สุญูดให้แก่ดวงอาทิตย์ และดวงจันทร์ แต่จงสุญูดแด่อัลลอฮ์พระผู้ทรงสร้างพวกมัน หากพวกเจ้าเคารพภักดีต่อพระองค์อย่างแท้จริง

แต่หากพวกเขาหยิ่งยโส (ไม่สุญูดต่ออัลลอฮ์) ดังนั้น บรรดาผู้ที่อยู่ ณ ที่พระผู้อภิบาลของเจ้า (มลาอิกะฮ์) ก็จะแซ่ซ้องสดุดีพระองค์ทั้งกลางวันและกลางคืน โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกเหนื่อยเลย

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ คือ เจ้าจะเห็นแผ่นดินแห้งกรัง ต่อเมื่อพระองค์ทรงหลั่งน้ำฝนลงมาบนมัน มันก็จะมีชีวิตชีวาและให้พืชผล แท้จริง ผู้ซึ่งให้มันมีชีวิตขึ้นมานั้น ก็จะทรงให้ชีวิตแก่คนตายได้อย่างแน่นอน แท้จริงพระองค์นั้นเป็นผู้ทรงอนุภาพเหนือทุกสิ่ง

แท้จริงบรรดาผู้บิดเบือนทั้งหลายในสัญญาณต่างๆ ของเรา พวกเขาจะไม่ซ่อนเร้นไปจากเราได้ ผู้ที่ถูกโยนลงในนรกจะดีกว่า หรือผู้ที่มาอย่างปลอดภัยในวันกิยามะฮ์ จงทำตามสิ่งที่พวกเจ้าปรารถนาเถิด แท้จริงพระองค์ทรงรู้เห็นในสิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

แท้จริงบรรดาผู้ปฏิเสธอัลกุรอาน เมื่อ (อัลกุรอาน) ถูกนำเสนอแก่พวกเขา (พวกเขาจะได้รับอันตรายอย่างแน่นอน) และแท้จริง (อัลกุรอาน) นั้นเป็นคัมภีร์ที่มีเกียรติ

ความเท็จจากข้างหน้าและจากข้างหลังจะไม่คืบคลานเข้าไปสู่อัลกุรอ่านได้ (เพราะ) เป็นการประทานจากพระผู้ทรงปรีชาญาณผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

ไม่มีสิ่งใดที่ถูกกล่าวแก่เจ้า เว้นแต่ได้มีการกล่าวขึ้นแล้วแก่บรรดาเราะซูลก่อนหน้าเจ้า แท้จริงพระผู้อภิบาลของเจ้านั้น แน่นอน พระองค์ทรงเป็นผู้อภัย และทรงเป็นผู้ลงโทษอย่างเจ็บปวด

และมาตรว่า เราได้ประทานอัลกุรอานมาเป็นภาษาที่ไม่ใช่ภาษาอาหรับ แน่นอนพวกเขาจะกล่าวว่า "ไฉนโองการทั้งหลายของอัลกุรอานจึงไม่ชัดแจ้งเล่า? (อัลกุรอาน) เป็นภาษาต่างกิ่น และ (นบี) เป็นคนอาหรับกระนั้นหรือ ? จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) อัลกุรอานนั้นเป็นทางนำ และที่บำบัดแก่บรรดาผู้ศรัทธา ส่วนบรรดาผู้ไม่ศรัทธานั้น อัลกุรอานจะทำให้หูของพวกเขาหนวก และนัยน์ตาของพวกเขาบอด ชนเหล่านี้จะถูกร้องเรียกจากสถานที่อันไกลเหลือ

และโดยแน่นอน เราได้ให้คัมภีร์แก่มูซา แล้วได้เกิดการขัดแย้งกันขึ้นในนั้นและหากมิใช่ลิขิตได้บันทึกไว้ที่พระผู้อภิบาลของเจ้าแล้ว แน่นอนจะถูกตัดสินระหว่างพวกเขา และแท้จริงพวกเขานั้นเป็นผู้สงสัย ย่อมอยู่ในการสงสัยจากมัน (คัมภีร์)

ผู้ใดประกอบความดีก็จะได้แก่ตัวของเขา และผู้ใดประกอบความชั่วก็จะได้แก่ตัวของเขาเอง และพระผูัอภิบาลของเจ้านั้นมิทรงอธรรมต่อปวงบ่าวของพระองค์

ความรู้แห่งวันอวสานนั้นถูกอ้างกลับยังพระองค์เพียงผู้เดียว และจะไม่มีผลไม้ใดออกมาจากกลีบดอกของมัน และจะไม่มีหญิงใดตั้งครรภ์ หรือให้กำเนิด เว้นแต่ด้วยความรอบรู้ของพระองค์ และในวันที่พระองค์ทรงร้องเรียกพวกเขาว่า "ไหนเล่าบรรดาภาคีของข้า?" พวกเขาจะกล่าวว่า "เราขอทูลต่อพระองค์ว่า ไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเราเป็นพยานได้"

และสิ่งที่พวกเขาเคยวิงวอนกราบไหว้ได้หนีไปจากพวกเขา และพวกเขาเชื่อมั่นว่า พวกเขานั้นไม่มีทางที่จะหลบหนีไปได้

มนุษย์จะไม่เบื่อหน่ายต่อการวิงวอนขอความดี แต่เมื่อความทุกข์ยากประสบแก่เขา เขาก็จะท้อถอยหมดอาลัย

และเมื่อเราได้ให้เขาลิ้มรสความเมตตาจากเราหลังจากความทุกข์ยากได้ประสบแก่เขา แน่นอนเขาก็จะกล่าวว่า นี่คือความสามารถของฉัน และฉันไม่คิดว่าวันอวสานนั้นจะเกิดขึ้น แต่ถ้าฉันถูกส่งกลับไปยังพระผู้อภิบาลของฉัน แน่นอนฉันจะมีคุณความดี ณ ที่พระองค์ ดังนั้นเรา (อัลลอฮ์) จะให้บรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธาได้รู้เห็นในสิ่งที่พวกเขาได้กระทำไว้ และแน่นอนเราจะให้พวกเขาได้ลิ้มรสการลงโทษอันรุนแรง

และเมื่อเราได้ให้ความโปรดปรานแก่มนุษย์ เขาเมินไปจากเราอย่างเนรคุณ และหากความชั่วประสบแก่เขา เขาก็มีการวิงวอนอันใหญ่หลวง

จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) "จงบอกแก่ฉันมา หากอัลกุรอานมาจากอัลลอฮ์ แล้วพวกเจ้าปฏิเสธศรัทธาต่ออัลกุรอานนั้น ผู้ใดเล่าจะหลงผิดได้มากไปกว่าผู้ที่อยู่ในความขัดแย้ง (กับความจริง) อย่างสุดขีด?"

เราจะให้พวกเขาได้เห็นสัญญาณทั้งหลายของเราในขอบเขตอันไกลโพ้น และในตัวของพวกเขาเอง จนกระทั่งจะเป็นที่ประจักษ์แก่พวกเขาว่า อัลกุรอานนั้นเป็นความจริง ยังไม่เพียงพออีกหรือที่พระผู้อภิบาลของเจ้านั้นทรงเป็นพยานต่อทุกสิ่ง

พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพวกเขาอยู่ในการสงสัยเกี่ยวกับการพบพระผู้อภิบาลของพวกเขา พึงรู้เถิดว่า แท้จริงพระองค์นั้นทรงล้อมรอบทุกสิ่ง

ฮา มีม

อีน ซีน ก๊อฟ [1] ——— [1] ดูเชิงอรรถ อายะฮ์ที่ 1 ซูเราะฮ์อัลบะเกาะเราะฮ์

เช่นนั้นแหละ ได้วะฮ์ยูมายังเจ้าและมายังบรรดา (เราะซูล) ก่อนหน้าเจ้า อัลลอฮ์ ผู้ทรงอำนาจ ผู้ทรงปรีชาญาณ

สิ่งที่อยู่ในชั้นฟ้าทั้งหลาย และสิ่งที่อยู่ในแผ่นดินเป็นสิทธิของพระองค์ (เพียงผู้เดียว) พระองค์ผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงยิ่งใหญ่

ชั้นฟ้าทั้งหลายแทบจะพังทลายลงมาจากเบื้องบนพวกมันขณะที่มลาอิกะฮ์ต่างก็แซ่ซ้องสดุดีด้วยการสรรเสริญต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา และขออภัยให้แก่ผู้ที่อยู่ในโลกนี้ พึงรู้เถิดว่า แท้จริงอัลลอฮ์นั้น พระองค์เป็นผู้ทรงอภัย ผู้ทรงปราณีเสมอ

และบรรดาผู้ยึดเอาผู้คุ้มครองอื่นจากอัลลอฮ์นั้น อัลลอฮ์จะทรงเฝ้าดู (การประพฤติของ) พวกเขา และเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัดเป็นเพียงผู้ตักเตือน) มิใช่ผู้ดูแลคุ้มครองพวกเขา

และเช่นนั้นแหละ เราได้วะฮ์ยูอัลกุรอานเป็นภาษาอาหรับแก่เจ้า เพื่อเจ้าจะได้ตักเตือนมารดาแห่งเมืองทั้งหลาย (ชาวมักกะฮ์) และผู้ที่อยู่รอบเมืองนั้น และตักเตือนถึงวันแห่งการชุมนุม ซึ่งไม่มีข้อสงสัยใดๆ ในวันนั้น กลุ่มหนึ่งจะอยู่ในสวนสวรรค์ และอีกกลุ่มหนึ่งจะอยู่ในเปลวไฟนรก

และหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ แน่นอนจะทรงทำให้พวกเขาเป็นหมู่ชนเดียวกัน แต่พระองค์จะทรงให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์เข้าสู่ความเมตตาของพระองค์ ส่วนบรรดาผู้อธรรมนั้น พวกเขาไม่มีผู้คุ้มครอง และไม่มีผู้ช่วยเหลือ

หรือว่าพวกเขาได้ยึดเอาคนอื่นจากพระองค์เป็นผู้คุ้มครอง ดังนั้นอัลลอฮ์คือผู้คุ้มครองที่แท้จริง และพระองค์คือผู้ทรงให้ชีวิตแก่คนตาย และพระองค์คือผู้ทรงเดชานุภาพเหนือทุกสิ่ง

และอันใดที่พวกเจ้าขัดแย้งกันในเรื่องนั้น ดังนั้นการชี้ขาดตัดสินย่อมกลับไปหาอัลลอฮ์ นั้นคืออัลลอฮ์พระผู้อภิบาลของฉัน แด่พระองค์เท่านั้น ฉันขอมอบหมาย และยังพระองค์เท่านั้นฉันจะกลับไปหา

พระผู้ทรงสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน พระองค์ทรงทำให้มีคู่ครองแก่พวกเจ้าจากตัวของพวกเจ้าเอง และจากปศุสัตว์ทรงให้มีคู่ (ตัวผู้กับตัวเมีย) ด้วยเหตุนี้พระองค์ทรงแพร่พันธุ์พวกเจ้าให้มากมาย ไม่มีสิ่งใดเสมอเหมือนพระองค์ และพระองค์คือผู้ทรงได้ยิน ผู้ทรงเห็น

ปวงกุญแจ (แห่งการควบคุมกิจการและคลังแห่ง) ชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินเป็นสิทธิ์ของพระองค์ พระองค์ทรงแผ่ปัจจัยยังชีพสำหรับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์และทรงให้คับแคบ (สำหรับผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์) แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ยิ่งในทุกสิ่ง

พระองค์ได้ทรงกำหนดศาสนาแก่พวกเจ้าเช่นเดียวกับที่พระองค์ได้ทรงบัญชาแก่นูห์ และที่เราได้วะฮ์ยูแก่เจ้าก็เช่นเดียวกับที่เราได้บัญชาแก่อิบรอฮีม และมูซา และอีซาว่า พวกเจ้าจงดำรงศาสนาไว้ให้มั่นคง และอย่าได้แตกแยกกันในเรื่องของศาสนา แต่เป็นเรื่องใหญ่แก่บรรดาผู้ตั้งภาคีที่เจ้าเรียกร้อง เชิญชวนพวกเขาไปสู่ศาสนานั้น อัลลอฮ์ทรงเลือกสำหรับพระองค์ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงนำทางสู่พระองค์แก่ผู้ที่หันหน้าสู่พระองค์เสมอ

และพวกเขามิได้แตกแยกกัน เว้นแต่หลังจากได้มีความรู้มายังพวกเขาแล้ว ทั้งนี้เพราะความริษยาระหว่างพวกเขากันเอง และหากมิใช่ลิขิตได้บันทึกไว้ที่พระเจ้าของเจ้าจนถึงวาระที่กำหนดไว้แล้ว แน่นอนก็จะต้องมีการตัดสินในระหว่างพวกเขา และแท้จริงบรรดาผู้ได้รับมรดกคัมภีร์นี้หลังจากพวกเขานั้น อยู่ในการสงสัยกังขาเกี่ยวกับคัมภีร์นั้น

ดังนั้นเพื่อการนี้ เจ้าจงเรียกร้องเชิญชวนและจงดำรงมั่นอยู่ในแนวทางที่เที่ยงธรรมดังที่เจ้าได้รับบัญชามา และอย่าได้ปฏิบัติตามอารมณ์ใฝ่ต่ำของพวกเขา และจงกล่าวว่า "ฉันได้ศรัทธาในสิ่งที่มีอยู่ในคัมภีร์ตามที่อัลลอฮ์ทรงประทานลงมา และฉันได้รับบัญชาให้ตัดสินระหว่างพวกเจ้าด้วยความเที่ยงธรรม อัลลอฮ์คือ พระผู้อภิบาลของฉันและพระผู้อภิบาลของพวกท่าน (การตอบแทน) การงานของฉันก็จะได้แก่ฉันและ (การตอบแทน) การงานของพวกท่านก็จะได้แก่พวกท่าน ไม่มีการโต้แย้งใดๆ ระหว่างพวกเรากับพวกท่าน อัลลอฮ์จะทรงรวบรวมพวกเราทั้งหมด และยังพระองค์คือการกลับไป

ส่วนบรรดาผู้โต้แย้งเกี่ยวกับ (ศาสนาของ) อัลลอฮ์ หลังจาก (ศาสนานั้น) ได้เป็นที่ยอมรับแล้ว การโต้แย้งของพวกเขาปราศจากเหตุผลในทัศนะของพระผู้อภิบาลของพวกเขา และพวกเขาจะได้รับความกริ้วโกรธ และพวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างสาหัส

อัลลอฮ์คือผู้ประทานคัมภีร์นี้ (อัลกุรอาน) ลงมาด้วยความจริงและดุลยภาพ และอะไรเล่าจะทำให้เจ้ารู้ได้ว่า บางทีวันอวสานอยู่ใกล้ๆ นี่เอง

บรรดาผู้ไม่ศรัทธาในเรื่องนี้เร่งเร้าจะให้เกิดขึ้น ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาก็มีความหวั่นกลัวในเรื่องวันอวสาน และพวกเขารู้ว่ามันเป็นความจริง พึงรู้เถิดว่า แท้จริงบรรดาผู้โต้เถียงเกี่ยวกับเรื่องวันอวสานนั้นอยู่ในการหลงผิดอันไกลโพ้น

อัลลอฮ์เป็นผู้ทรงเอ็นดูต่อปวงบ่าวของพระองค์ ทรงประทานปัจจัยยังชีพแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงพลัง ผู้ทรงอำนาจ

ผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนในปรโลก เราจะให้เขามากกว่าที่เขาปรารถนา และผู้ใดปรารถนาผลตอบแทนในโลกดุนยา เราจะให้แก่เขาบางส่วนในสิ่งนั้น และสำหรับเขาจะไม่ได้ส่วนใดๆ อีกในปรโลก

หรือว่าพวกเขามีภาคีต่างๆ ที่ได้กำหนดศาสนาแก่พวกเขา ซึ่งอัลลอฮ์มิได้ทรงอนุมัติและหากมิใช่ลิขิตแห่งการตัดสิน (ที่ได้กำหนดไว้ก่อนแล้ว) แน่นอนคงได้มีการตัดสินในระหว่างพวกเขา แท้จริงบรรดาผู้อธรรมสำหรับพวกเขาได้รับการลงโทษอันเจ็บปวด

เจ้าจะเห็นบรรดาผู้อธรรมเป็นผู้หวั่นกลัวเนื่องจากสิ่งที่พวกเขาขวนขวายเอาไว้ และมันจะต้องเกิดขึ้นแก่พวกเขา ส่วนบรรดาผู้ศรัทธาและประกอบความดีต่างๆ จะอยู่ในอุทยานแห่งสรวงสวรรค์ สำหรับพวกเขาจะได้สิ่งที่พวกเขาปรารถนา ณ ที่พระผู้อภิบาลของพวกเขา นั่นคือความโปรดปรานอันยิ่งใหญ่

นั่นคือ (ความโปรดปราน) ที่อัลลอฮ์ทรงแจ้งเป็นข่าวดีแก่ปวงบ่าวของพระองค์ที่ศรัทธาและประกอบการดีต่างๆ จงกล่าวเถิด (โอ้ มุฮัมหมัด) ฉันมิได้ขอค่าตอบแทนใดๆ เพื่อการนี้ เว้นแต่เพื่อความรักใคร่ในเครือญาติ และผู้ใดทำความดี เราจะเพิ่มผลดีให้แก่เขาในการ (ทำดี) นั้น แท้จริงอัลลอฮ์นั้นเป็นผู้ทรงอภัยโทษและทรงชื่นชม (เพราะการภักดีของพวกเขา)

หรือพวกเขากล่าวว่า เขา (มุฮัมหมัด) ได้อุปโลกน์ความเท็จให้แก่อัลลอฮ์ ดังนั้นหากอัลลอฮ์ทรงประสงค์ พระองค์จะทรงผนึกหัวใจเจ้าก็ได้ และอัลลอฮ์ทรงขจัดความเท็จให้หมดไป และทรงยืนยันความจริงด้วยคำกล่าวของพระองค์ (อัลกุรอาน) แท้จริงพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่อยู่ในทรวงอก

และพระองค์คือผู้ทรงรับการขออภัยโทษจากปวงบ่าวของพระองค์ และทรงอภัยจากความผิดทั้งหลายและพระองค์ทรงรอบรู้สิ่งที่พวกเจ้ากระทำ

และพระองค์ทรงตอบรับ (การวิงวอน) ของบรรดาผู้ศรัทธา และประกอบความดีทั้งหลาย และพระองค์จะทรงเพิ่มพูนจากความโปรดปรานของพระองค์แก่พวกเขา และบรรดาผู้ปฏิเสธศรัทธานั้น พวกเขาจะได้รับการลงโทษอย่างสาหัส

และหากอัลลอฮ์ทรงแผ่ปัจจัยยังชีพอย่างกว้างขวางแก่ปวงบ่าวของพระองค์ แน่นอน พวกเขาก็จะก่อความเสียหายขึ้นในแผ่นดิน แต่พระองค์ทรงประทานให้ตามปริมาณที่พระองค์ทรงประสงค์ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงตระหนักรู้ ผู้ทรงเห็นต่อปวงบ่าวของพระองค์

และพระองค์คือผู้ทรงหลั่งน้ำฝนลงมาหลังจากที่พวกเขาสิ้นหวังกันแล้ว และพระองค์ทรงแผ่กระจายพระเมตตาของพระองค์ และพระองค์เป็นผู้ทรงคุ้มครอง ผู้ทรงได้รับการสรรเสริญ

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์ คือการสร้างชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่พระองค์ทรงแพร่กระจายไปทั่วในทั้งสองนั้นจากสิ่งที่มีชีวิตทั้งหลาย และพระองค์เป็นผู้ทรงอานุภาพที่จะรวบรวมพวกเขาเมื่อพระองค์ทรงประสงค์

และเคราะห์กรรมอันใดที่ประสบแก่พวกเจ้า ก็เนื่องด้วยน้ำมือของพวกเจ้าได้ขวนขวายไว้และพระองค์ทรงอภัย (ความผิดให้) มากต่อมากแล้ว

และพวกเจ้าไม่สามารถหลบหนี (จากการลงโทษของอัลลอฮ์ได้) ในโลกนี้ และพวกเจ้าจะไม่มีผู้คุ้มครองและผู้ช่วยเหลืออื่นใดนอกจากอัลลอฮ์เท่านั้น

และส่วนหนึ่งจากสัญญาณทั้งหลายของพระองค์คือนาวา (ซึ่งใหญ่และสูง) เหมือนภูเขาที่แล่นผ่านในท้องทะเล

ถ้าพระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ก็จะทรงให้ลมหยุดนิ่งแล้วมัน (นาวานั้น) ก็จะหยุดลอยนิ่งอยู่ในท้องทะเลนั้น แท้จริงในการนั้นย่อมเป็นสัญญาณสำหรับผู้ที่หนักแน่นในขันติธรรม และกตัญญู

หรือพระองค์จะทรงทำให้มัน (นาวานั้น) อับปางลงก็ได้ เนื่องด้วย (ความชั่ว) ที่พวกเขาขวนขวายเอาไว้ และพระองค์ทรงอภัย (ความผิดให้) มากต่อมากแล้ว

และเพื่อให้บรรดาผู้โต้แย้งเกี่ยวกับสัญญาณทั้งหลายของเราจะได้รู้ว่า สำหรับพวกเขานั้นไม่มีทางที่จะหลบหนีไปได้

ดังนั้น สิ่งใดที่พวกเจ้าได้รับ มันเป็นเพียงความเพลิดเพลินในชีวิตทางโลกเท่านั้น แต่สิ่งที่อยู่กับอัลลอฮ์นั้นดีกว่าและยั่งยืนกว่าสำหรับผู้ที่ศรัทธาและหมอบหมายต่อพระผู้อภิบาลของพวกเขา

และบรรดาผู้ที่หลีกเลี่ยงการทำบาปใหญ่และการผิดศีลธรรม และเมื่อพวกเขาโกรธพวกเขาก็่ให้อภัย

และบรรดาผู้ตอบรับพระบัญชาของพระผู้อภิบาลของพวกเขาและดำรงการละหมาด และกิจการของพวกเขาจะดำเนินการโดยปรึกษาหารือกันในระหว่างพวกเขา และจากสิ่งที่เราได้ให้ไว้แก่พวกเขา พวกเขาบริจาค

และบรรดาผู้ที่เมื่อมีความอยุติธรรมเกิดขึ้นแก่พวกเขา พวกเขาก็ป้องกันตนเอง

และการตอบแทนความชั่วคือความชั่วเยี่ยงมัน แต่ผู้ใดอภัยและไกล่เกลี่ยคืนดีกัน ดังนั้นการตอบแทนของเขาอยู่ที่อัลลอฮ์ แท้จริงพระองค์ทรงไม่ชอบบรรดาผู้อธรรม

และแท้จริงแล้ว ผู้ที่ปกป้องตนเองหลังจากได้ถูกอธรรม ดังนั้นชนเหล่านั้นก็ไม่มีเหตุผลใดที่จะตำหนิพวกเขา

แท้จริง เหตุผล (ที่ควรถูกตำหนิที่แท้จริง) นั้น คือกับบรรดาผู้ที่อธรรมต่อมนุษย์ และก่อความเสียหายในแผ่นดินโดยไม่คำนึงถึงความจริง ชนเหล่านี้พวกเขาจะได้รับการลงโทษอันเจ็บปวด

และแน่นอนผู้ที่อดทนและให้อภัย แท้จริงนั่นคือ ส่วนหนึ่งจากกิจการที่หนักแน่นมั่นคง

และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทาง ดังนั้นสำหรับผูันั้น ก็ไม่มีผู้คุ้มครองอื่นใดต่อจากพระองค์ และเจ้าจะเห็นบรรดาผู้อธรรม เมื่อพวกเขาได้เห็นการลงโทษ พวกเขาจะกล่าวว่า "มีทางอีกไหมที่จะทำให้เรากลับไป (ยังโลกดุนยา)?"

และเจ้าจะเห็นพวกเขาถูกนำมาข้างหน้าไฟนรก พวกเขาจะถ่อมตัวลงอย่างน่าสังเวชมองดูอย่างหลบสายตา และบรรดาผู้ศรัทธาจะกล่าวว่า แท้จริงพวกที่ขาดทุนคือ บรรดาผู้ที่ทำตัวของพวกเขาและครอบครัวของพวกเขาให้เสียหายยับเยินในวันกิยามะฮ์ (วันแห่งการฟื้นขึ้น) พึงทราบเถิด แท้จริงบรรดาผู้อธรรมนั้นอยู่ในการลงโทษอันถาวร

และสำหรับพวกเขาจะไม่มีผู้คุ้มครองให้ความช่วยเหลือแก่พวกเขา นอกจากอัลลอฮ์ และผู้ใดที่อัลลอฮ์ทรงให้เขาหลงทาง ดังนั้นผู้นั้นก็จะไม่มีทาง (รอดได้)

จงตอบรับการเรียกร้องของพระผู้อภิบาลของพวกเจ้าเถิด ก่อนที่วันหนึ่งจะมาถึง ซึ่งจะไม่มีทางหลีกเลี่ยงไปจากอัลลอฮ์ได้ และในวันนั้นสำหรับพวกเจ้าจะไม่มีที่พักพิง และพวกเจ้าก็จะไม่มีทางปฏิเสธด้วย

และหากพวกเขาผินหลังให้ (ไม่ยอมรับการเรียกร้อง) ดังนั้นเรามิได้ส่งเจ้ามายังพวกเขาเพื่อเป็นผู้คุ้มกันรักษา หน้าที่ของเจ้ามิใช่อื่นใด นอกจากการเผยแผ่เท่านั้น และแท้จริงถ้าเราจะให้มนุษย์ลิ้มรสความเมตตาจากเรา เขาก็จะยินดีปรีดาต่อความเมตตานั้น และหากเคราะห์กรรมใดได้ประสบแก่พวกเขา เนื่องด้วยน้ำมือของพวกเขาได้กระทำเอาไว้ ดังนั้นแท้จริงมนุษย์นั้นเป็นผู้เนรคุณเสมอ

อำนาจเด็ดขาดแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดินนั้นเป็นสิทธิ์ของอัลลอฮ์ พระองค์ทรงสร้างสิ่งที่พระองค์ทรงประสงค์ พระองค์ทรงประทานลูกหญิงแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์ และทรงประทานลูกชายแก่ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์

หรือพระองค์ทรงประทานรวมให้แก่พวกเขาทั้งลูกชายและลูกหญิง และพระองค์ทรงทำให้ผู้ที่พระองค์ทรงประสงค์เป็นหมัน แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงรอบรู้ ผู้ทรงเดชานุภาพ

และไม่เป็นการบังควรแก่มนุษย์คนใดที่จะให้อัลลอฮ์สนทนากับเขา เว้นแต่โดยทางวะฮ์ยู หรือโดยทางเบื้องหลังม่าน หรือโดยการส่งทูตมา แล้วเขา (มะลัก) ก็จะนำวะฮ์ยูมาตามที่พระองค์ทรงประสงค์ โดยบัญชาของพระองค์ แท้จริงพระองค์เป็นผู้ทรงสูงส่ง ผู้ทรงปรีชาญาณ

และเช่นนั้นแหละเราได้วะฮ์ยูอัลกุรอานแก่เจ้าตามบัญชาของเรา เจ้าไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่าอะไรคือคัมภีร์ และอะไรคือการศรัทธา แต่ว่าเราได้ทำให้อัลกุรอานเป็นแสงสว่างเพื่อนำทางโดยนัยนั้นแก่ผู้ที่เราประสงค์จากปวงบ่าวของเรา และแท้จริงเจ้า (โอ้ มุฮัมหมัด) จะชี้แนะ (มวลมนุษย์) สู่ทางอันเที่ยงตรงอย่างแน่นอน

(คือ) ทางของอัลลอฮ์ ผู้ซึ่งทุกสิ่งในชั้นฟ้าทั้งหลายและทุกสิ่งที่อยู่ในแผ่นดิน เป็นกรรมสิทธิ์ของพระองค์ พึงทราบเถิดว่ากิจการทั้งหลายย่อมกลับไปสู่พระองค์